«Ολα για τα συμφέροντα των δανειστών»

Σκληρή κριτική στην κυβέρνηση ασκεί ο Α. Τσίπρας ενόψει της άφιξης της τρόικας, εκτιμώντας ότι το πείραμα με το κούρεμα των καταθέσεων στην Κύπρο αποτελεί οδηγό και για την Ελλάδα

Του Νίκου Σβέρκου

Μπορεί τα γεγονότα στην κυπριακή οικονομία να εξελίσσονται στην «πόρτα» της Ελλάδας και να επηρεάζουν ολόκληρη την ευρωζώνη, ωστόσο η επικείμενη άφιξη της τρόικας στην Αθήνα στα τέλη της εβδομάδας θα φέρει νέο κύκλο σεναρίων και αντιπαραθέσεων. Με αυτό το σκεπτικό ο ΣΥΡΙΖΑ επικεντρώνει την κριτική του στην κυβέρνηση για τα αποτελέσματα της μνημονιακής πολιτικής στην Ελλάδα, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας επισκέπτεται σήμερα δανειζόμενους και ενοικιαζόμενους εργαζόμενους του τραπεζικού τομέα.

Ο ποιητής των θαλασσών, Νίκος Καββαδίας

Ο Νίκος Καββαδίας (1910-1975) ήταν ένα περίεργο κράμα ανθρώπου και ποιητή. Σαν φτιαγμένος από διαφορετική πάστα. Η ποίηση του χαρακτηριστική. Από την πρώτη στροφή καταλαβαίνεις ότι πρόκειται για ποίημα του Μαραμπού ( όπως συνήθιζαν να τον αποκαλούν οι φίλοι).   Της Έφης Μήτσιου

Από πολύ μικρή ηλικία άρχισε την ποιητική του συγγραφή. Στα 18 χρόνια μπάρκαρε για πρώτη φορά. Η θάλασσα και τα ταξίδια του έμελλαν να τον σημαδέψουν για πάντα, μιας και έγιναν πηγή έμπνευσης και αναφοράς σε όλα του τα έργα.

Βασίλης Οικονόμου: Προωθεί τα συμφέροντα του εαυτού του!

Δεν μας τα λέει καλά ο λαλίστατος βουλευτής της ΔΗΜΑΡ (χθες του ΠΑΣΟΚ κι αύριο, ποιός ξέρει ποιού κόμματος) Βασίλης Οικονόμου.
Κάνει κοινοβουλευτικές παρεμβάσεις, όπως αυτή της Παρασκευής, και ζητά να αποδεσμευτούν από την καταβολή του Αγγελιοσήμου οι εκδότες του περιφερειακού Τύπου.

Η Εστία έκλεισε, ο Αναγνώστης ξεκίνησε

Το τέλος προσφέρεται για μεγαλοστομίες: Έκλεισε ένα βιβλιοπωλείο, είναι σαν  να πέθανε ένας δικός μου άνθρωπος. Στην πραγματικότητα το Bιβλιοπωλείον της  Εστίας δολοφονήθηκε από πελάτες σαν και του λόγου μου. Παινεύαμε τους υπαλλήλους και αφηγούμασταν ιστορίες για το πώς λειτουργεί το ανθρώπινο μυαλό όταν μπλοκάρουν οι βάσεις δεδομένων. Μας άρεσε να πηγαίναμε στο βάθος του καταστήματος για την κυρία Μάνια, η οποία πάντα είχε να αφηγηθεί κάτι ενδιαφέρον, με τον δικό της ανεπανάληπτο  τρόπο.

21 εκατομμύρια «φυγάδευσαν» πριν το κούρεμα συγγενείς του Αναστασιάδη

  Μεγάλο ηθικό και νομικό ζήτημα προκαλέι η αποκάλυψη πως η οικογένεια του γαμπρού του Νίκου Αναστασιάδη απέσυρε περίπου 21 εκατομμύρια ευρώ από τις κυπριακές τράπεζες, 3 μόλις μέρες πριν την κρίσιμη συνεδρίαση του Eurogroup όπου αποφασίστηκε το κούρεμα. Τα λεφτά μεταφέρθηκαν σε τράπεζες του Λονδίνου. Για να πραγματοποιηθεί η μεταφορά, η εταιρία έσπασε 5 τραπεζογραμμάτια που διατηρούσε στη Λαϊκή Τράπεζα.

Η εφημερίδα Χαραυγή έφερε στο φως της δημοσιότητας τις συναλλαγές της εταρίας των

Το λόμπι της χολής, από τον Χριστούλα στο μαγκάλι

Ένας χρόνος από την αυτοκτονία, ένας ασταμάτητος «χορός» καθεστωτικής αθλιότητας. Σε λίγες ημέρες (4 Απριλίου) συμπληρώνεται ένα χρόνος από την αυτοκτονία – πολιτική διακήρυξη του συνταξιούχου φαρμακοποιού Δημήτρη Χριστούλα. Ένας χρόνος διαρκούς αθλιότητας εκ μέρους των «πάνω». Ας θυμηθούμε – όλο και κάποια χρήσιμα συμπεράσματα απορρέουν… Του Διονύση Ελευθεράτου.

Εχθρός της Κύπρου είναι οι ΗΠΑ και σε αυτή την κρίση, του Γιώργου Δελαστίκ

 Αν και η αμερικανική πολιτική γενικά στοχεύει στη διακριτική υπονόμευση της γερμανικής ηγεμονίας και του ευρώ, στην Κύπρο η Ουάσιγκτον έχει ακόμη μεγαλύτερο συμφέρον από το Βερολίνο να τιναχτούν στον αέρα οι σχέσεις της Λευκωσίας με τη Μόσχα. Οι Αμερικανοί αδιαφορούν παντελώς για την κατάσταση της οικονομίας ή των τραπεζών της Κύπρου. Δεν θα ήθελαν όμως κατά κανέναν τρόπο να έβλεπαν την κυπριακή κυβέρνηση να στρέφεται προς τη Ρωσία για να λύσει τα τραπεζικά της προβλήματα και η Μόσχα να ανταποκρίνεται στην έκκληση για βοήθεια της Λευκωσίας. Κάτι τέτοιο θα ενοχλούσε πολύ την Ουάσιγκτον.

Αττίλας Ανάν

Δύο κρατικές υποστάσεις έχει ο ελληνισμός, και οι δύο έχουν περιέλθει υπό καθεστώς Εντολής,
έχουν γίνει χώρες Φόρου Υποτελείς, προτεκτοράτα με ανοιχτό πλέον ένα μόνον ερώτημα: αν βρίσκονται και υπό καθεστώς Κατοχής.
Στην πολιτική (και την ιστορία) δεν υπάρχουν συμπτώσεις. Αυτό που κάποια στιγμή εμφανίζεται ως «σύμπτωση» είναι παράγωγο σχεδιασμού (στην πολιτική) κι αποτέλεσμα πολιτικής (στην ιστορία).

Ο πλούτος των εθνών αποδεικνύεται κατάρα για τους λαούς, όταν δεν έχουν πρόσβαση στη διαχείρισή του. Ενα έθνος οδηγείται σε κατάσταση πολιορκίας και ένας λαός οδηγείται σε κατάσταση αιχμαλωσίας, όταν ο πλούτος που διαθέτουν (και αυτός που παράγεται απ’ τους ανθρώπους και αυτός που υπάρχει υπό μορφή φυσικών πόρων) απαλλοτριώνεται απ’ τους δημιουργούς του (εις ό,τι αφορά την παραγωγή) και τους φυσικούς κατόχους του (εις ό,τι αφορά τους πόρους).

Η Κύπρος θα ζήσει συμπυκνωμένα ό,τι και η Ελλάδα

Η απόφαση του Eurogroup είναι για την Κύπρο, χωρίς καμία υπερβολή, τραγική. Μπορεί να διασώθηκαν οι καταθέσεις κάτω των εκατό χιλιάδων και να απέφυγαν, προς το παρόν, το "κούρεμα" οι συνεταιριστικές και γενικά οι μικρές τράπεζες, χάρη στο "όχι" που αντέταξε ο κυπριακός λαός στον νεοφιλελεύθερο Αναστασιάδη, αλλά αυτό δεν αρκεί για να μην επέλθει η καταστροφή. Το κούρεμα για ποσά πάνω από εκατό χιλιάδες αφορά σε σημαντικό βαθμό καταθέσεις ασφαλιστικών ταμείων και κοινωφελών οργανισμών, αλλά και κεφάλαιο που χρησιμοποιούν μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις για να εξυπηρετήσουν τις καθημερινές τους ανάγκες.

Η κυπριακή κρίση

Του Γιώργου Σταθάκη

Η κυπριακή οικονομία αποτελεί το πεδίο μετεξέλιξης της ίδιας της πολιτικής διαχείρισης της κρίσης από τις ηγεμονικές δυνάμεις της Ευρωζώνης σε μία τρίτη και πιο επικίνδυνη φάση. Η απόφαση του Eurogroup ήταν καταλυτική. Αποφάσισε τη χρεωκοπία μιας τράπεζας, κάτι που είχε θεωρηθεί αδιανόητο. Η παγκόσμια κρίση ξεκίνησε με τη χρεωκοπία μιας άλλης τράπεζας, της Lehman Brothers, και έκτοτε όποια τράπεζα χρεωκοπεί συνήθως κρατικοποιείται.
Η πρώτη φάση της πολιτικής της Ε.Ε. ήταν το 2009, όταν δόθηκαν ευρωπαϊκά χρήματα μόνο για τη στήριξη των τραπεζών και αφέθηκε σε κάθε χώρα να χειριστεί με "εθνικά" μέσα την ίδια την κρίση. Έτσι, χαλάρωσαν τη δημοσιονομική πειθαρχία (επιτρέποντας δηλαδή την αύξηση των δημοσίων ελλειμμάτων και του δημόσιου χρέους) και επετράπη η κρατική ενίσχυση κλάδων που αντιμετώπιζαν μεγάλη κρίση (αυτοκινητοβιομηχανία) προκειμένου να προστατευτεί η απασχόληση.

Από την Κύπρο με αγάπη

Του Θανάση Καρτερού                                                Και τώρα τι γίνεται; Η Κύπρος είπε όχι και τώρα τρέχει και δεν φτάνει. Ο Κύπριος Σαρρής μάλιστα διαβεβαίωσε ότι, αν είχαν πει ναι από την αρχή, θα ξέσκιζαν βέβαια τους μικροκαταθέτες, αλλά γενικώς τα πράγματα θα ήταν καλύτερα. Και όλα αυτά μεταφράζονται στα καθ' ημάς ότι κι εδώ, όπως κι εκεί, ένας είναι ο δρόμος -αυτός του ναι σε όλα, και στη γερμανική γλώσσα αν είναι δυνατόν. Ή, αν επιμένετε στα όχι, τότε όχι στους ψευτοτσαμπουκάδες, όπως έγραψε ένας εκ των πολλών ρεαλιστών της εποχής.
Μπορεί βέβαια ο επίμονος αντιρρησίας συνείδησης να καταφύγει στην ιστορία -αυτή η κυρία το συνηθίζει να ασχολείται περισσότερο με τα όχι παρά με τα ναι των λαών. Θα μπορούσε επίσης να πει ότι κανένα λαϊκό όχι, ακόμα κι αν ηττηθεί, δεν εξαερώνεται. Αλλά, επειδή αυτά ηχούν ως παρηγοριά, θα μπορούσε επίσης και να υποστηρίξει ότι: Το όχι είναι μια λεξούλα, αλλά δεν έχει πάντα την ίδια σημασία. Εξαρτάται ποιος το λέει, πώς το λέει, πόσο αποφασιστικά το λέει. Με το όχι συντάχθηκε και ο Τσολάκογλου -ιστορικό παράδειγμα...- μέχρι που παρέδωσε τον στρατό και έγινε πρωθυπουργός του ναι. Και τι ναι!

Μπογιόπουλος: Σε «λάθος πορεία» ο Περισσός

Το ζήτημα της πολιτικής των συμμαχιών θέτει το μέλος ΚΟΒ «Ριζοσπάστη» Νίκος Μπογιόπουλος, με άρθρο το οποίο δημοσιεύεται στην εφημερίδα του ΚΚΕ, στο πλαίσιο του προσυνεδριακού διαλόγου. Όπως λέει χαρακτηριστικά, η πολιτική γραμμή την οποία υιοθετεί ο Περισσός «δεν περπατάει». Επισημαίνει δε με νόημα ότι «απ' τα αποτελέσματα των εκλογών εξαρτάται κατά πολύ και η ανάπτυξη του κόμματος».

«Με αυτήν την (μη) πολιτική συμμαχιών ‘πλησιάζουμε’ το σοσιαλισμό μόνο ως αντικατοπτρισμό. Η Λαϊκή Συμμαχία, που δεν είναι πολιτική, δεν συμμετέχει σε εκλογικές μάχες, που απορρίπτει όσους διαφοροποιούνται από το ΚΚΕ (Θέση 67), που «έχει μια ορισμένη μορφή διαμόρφωσης με τη δράση σε κοινό πλαίσιο των ΠΑΜΕ, ΠΑΣΕΒΕ, ΠΑΣΥ, ΜΑΣ», είναι «συμμαχία» μόνο με τον εαυτό μας», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Ο ίδιος εκφράζει την άποψη η πολιτική γραμμή την οποία έχει υιοθετήσει ο Περισσός «δεν περπατάει» και κάνει λόγο για οργανωτική στασιμότητα, πτώση κυκλοφορίας του Ριζοσπάστη και οδυνηρό εκλογικό αποτέλεσμα.

Τι είναι η αλληλεγγύη;

              Του Άγγελου Μανταδάκη

Ο Κώστας από τα Πετράλωνα είναι στα δεκαοκτώ. Δεν γνωρίζει τι σημαίνει η λέξη αλληλεγγύη. Δεν γνωρίζει ούτε πώς γράφεται…

Ήλθε λοιπόν ένα βράδυ κρατώντας στο χέρι ένα κάλεσμα του τοπικού ΣΥΡΙΖΑ, που αναφερόταν στην ανάγκη ενός δικτύου κοινωνικής αλληλεγγύης στη γειτονιά.

- Τι είναι η αλληλεγγύη; με ρωτάει.

Με αιφνιδιάζει. Όχι γιατί δεν ξέρει αυτή την υπέροχη ελληνική λέξη. Το περίμενα άλλωστε. Ο Κώστας είναι ένα αδικημένο παιδί. Έχει σταματήσει πολύ νωρίς το σχολείο κι έχει ζήσει σ΄ ένα πολύ προβληματικό περιβάλλον τα περισσότερα χρόνια του.

Το «δίκαιο» των ληστών και των ρουφιάνων !!!

 Σταύρος Χριστακόπουλος

«Οι μάζες πιο εύκολα πιστεύουν ένα μεγάλο ψέμα παρά ένα μικρό». Με αυτή την αρχή θρυλείται ότι «εκπαίδευσε» ο ίδιος ο Αδόλφος Χίτλερ τον Πάουλ Γιόζεφ Γκαίμπελς ως επικεφαλής της προπαγάνδας των ναζί. Μια αρχή που τηρείται ευλαβικά έως τις μέρες μας και αξιοποιείται από τους σημερινούςεπιγόνους των δύο… σπουδαίων αυτών ανδρών.

Οι καταθέτες, λοιπόν, σύμφωνα με τη σημερινή γερμανική προπαγάνδα, χάνουν τις καταθέσεις τους για να μην πληρώσουν για τις τράπεζες οι φορολογούμενοι. Άλλωστε οι καταθέτες δεν είναι…μια «ιερή αγελάδα». Είναι απλώς επενδυτές, οι οποίοι, καταθέτοντας τα λεφτά τους στις τράπεζες τζογάρουν (συγγνώμη: «επενδύουν») και όχι μόνο ενδέχεται, αλλά και είναι δίκαιο να χάσουν.

Οι “Ψεκασμένοι” κι ο Σήφης

  

Αυγερινός Χατζηχρυσός (σε απάντηση του “Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι… ψεκασμένοι” – ΤΟ ΒΗΜΑ)
Πριν από δυο αιώνες περίπου ο Αρθρουρ Σοπενχάουερ, είχε περιγράψει την τέχνη του να είσαι προσβλητικός. Οταν δηλαδή έχεις να αντιμετωπίσεις έναν έξυπνο και πιο επιδέξιο αντίπαλο, δεν μπορείς να αντιπαρατεθείς διαλεκτικά σε επίπεδο επιχειρημάτων, ενώ στο επίπεδο των ιδέων είσαι ήδη χαμένος. Τότε δίνεις στη κουβέντα προσωπική και προσβλητική τροπή ώστε να ξεφύγεις από το αντικείμενο του διαλόγου. Ετσι δεν χρειάζεται να απαντήσεις επί του θέματος, όπου έχεις ήδη ηττηθεί.

Η Ελλάδα μετά το νέο Κυπριακό

Του Γιάνη Βαρουφάκη
Μόλις έλαβα μια σειρά ερωτήσεων αναγνώστη περί των μαθημάτων που μας διδάσκουν οι εξελίξεις στην Κύπρο, σχετικά με τη διαχείριση της κρίσης στην Ελλάδα. Αποφάσισα να τις απαντήσω μέσω του protagon.
Είναι, τελικά, η ευρωζώνη μια αλυσίδα στην οποία, αν σπάσει ένας κρίκος, διαλύεται όλη; Μήπως δεν ισχύει για τις πολύ μικρές οικονομίες;

Προφανώς, κάποιοι κρίκοι είναι σημαντικότεροι από άλλους. Όμως, θα επιμείνω: Ακόμα και ένας μικρός κρίκος να σπάσει, αρχίζει μια διαδικασία αποδόμησης που δεν μπορεί να σταματήσει εύκολα. Αν οι Πορτογάλοι δουν την Κύπρο να βγαίνει εκτός ευρώ, η εκτίμηση της πιθανότητας ότι μπορεί και η Πορτογαλία να οδηγηθεί εκτός ευρώ θα είναι αρκετά μεγάλη για να δημιουργήσει φυγή κεφαλαίων που θα καταστήσει, μεσοπρόθεσμα, αδύνατη την παραμονή της Πορτογαλίας στην Ευρωζώνη χωρίς κοινωνικό κόστος απαγορευτικό για την τοπική ελίτ. Το ίδιο και στην Ελλάδα, στην Ισπανία κ.λπ.
Είχατε πει (μέσω twitter) ότι δεν πιστεύετε ότι η ΕΚΤ θα κόψει τη ρευστότητα στην Κυπρο. Μα, δεν είχε ήδη κοπεί από τη στιγμή που χρειάστηκε αποστολή μετρητών 5 δισ. για να ανοίξουν οι τράπεζες και μόνο όταν συμφώνησε η Κύπρος στη δεύτερη απόφαση;

ΣΥΡΙΖΑ: Δεν έχει αλλάξει η στάση μας απέναντι στο Ευρώ

 Στον ΣΥΡΙΖΑ διαψεύδουν δημοσιεύματα που κάνουν λόγο για στροφή του κόμματος γύρω από το θέμα της παραμονής της χώρας στο Ευρώ, σημειώνοντας ότι στη χθεσινή συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας δεν εισήλθαν καν στην ουσία των θεμάτων, καθώς κυρίως συζητήθηκε - και απορρίφθηκε μετά από ψηφοφορία - το αίτημα Λαφαζάνη να ξανατεθούν οι θέσεις της ιδρυτικής διακήρυξης του ΣΥΡΙΖΑ στο επικείμενο συνέδριο. Σημειωτέον, στην ιδρυτική διακήρυξη κατά την Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του Δεκεμβρίου είχαν καταγραφεί διαφοροποιήσεις του Αριστερού Ρεύματος με αιχμή το θέμα της παραμονής της Ελλάδας στην Ευρωζώνη.

Μιλώντας σήμερα στον ρ/σ Alpha, ο εκπρόσωπος Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρλέτης δήλωσε:

Νέα μετανάστευση: Το κύμα της μεγάλης φυγής

  της Μαρίας Γερογιάννη
   Μαζική μετανάστευση που θυμίζει άλλες εποχές
Πτυχιούχοι, ειδικευμένοι εργαζόμενοι αλλά σήμερα άνεργοι οι περισσότεροι μετανάστες του 21ου αιώνα
Την ώρα που η κυριαρχία υψώνει τείχη στον Έβρο και η δαιμονοποίηση των μεταναστών στα αρρωστημένα μυαλά των ψηφοφόρων κεφαλαιοποιείται από τα νεοναζιστικά αποβράσματα της Χ.Α., η μετανάστευση από την Ελλάδα διογκώνεται θυμίζοντας το κύμα φυγής για βιοποριστικούς λόγους της μετεμφυλιακής Ελλάδας και της δεκαετίας του 1960.
Οι νέοι μετανάστες είναι κυρίως νέοι, στην πλειονότητά τους πτυχιούχοι επιστήμονες οι οποίοι δεν μπορούν να βρουν δουλειά και ειδικευμένοι εργαζόμενοι σε παραγωγικές ηλικίες που έμειναν άνεργοι.
Η ειρωνεία μάλιστα είναι ότι οι χώρες προορισμού των μεταναστών τους αντιμετωπίζουν περίπου όπως η ντόπια πολιτική εξουσία, ενώ τα αφεντικά σπεύδουν να εκμεταλλευτούν τους απελπισμένους οικονομικούς πρόσφυγες από την Ελλάδα της κρίσης, πρακτική που ακολουθούν με συνέπεια και οι εδώ εργοδότες

Ο Στουρνάρας, οι off shore και τα ερωτήματα του ΣΥΡΙΖΑ

 

Τη δική του απάντηση, με αφορμή τις δηλώσεις του Γιάννη Στουρνάρα περί εξάλειψης των off shore, δίνει ο ΣΥΡΙΖΑ. Το κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης απευθύνει εννέα ερωτήματα προς τον υπουργό Οικονομικών και ζητά να διευκρινιστεί ποιες είναι οι ενέργειες που έχει κάνει η ελληνική κυβέρνηση για την αντιμετώπιση του ζητήματος σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.
Διαβάστε την απάντηση του ΣΥΡΙΖΑ

«Τα κέντρα οff shore πρέπει να εξαλειφθούν δήλωσε ο κ. Στουρνάρας στη συνάντηση του με τον πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια, μετά το «κούρεμα» των καταθέσεων της Κύπρου. Από τις διαπιστώσεις του κ. Στουρνάρα νιώθουμε πλήρεις, αλλά επειδή δεν είναι αναλυτής διεθνών φορολογικών θεμάτων άλλα Υπουργός Οικονομικών ενός κράτους του οποίου οι φοροφυγάδες κάνουν party, εκμεταλλευόμενοι το αδιαφανές και προνομιακό φορολογικό καθεστώς των χιλιάδων offshore που λειτουργούν στην Ελλάδα, θα θέλαμε να μας ενημερώσει για τις ενέργειες που έχει κάνει για την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος. Στη χθεσινή συνάντηση πάντως ούτε καν τόλμησε να ψελλίσει μια λέξη στον πρόεδρο της Δημοκρατίας για το πως αντιμετωπίζει το υπουργείο το θέμα αυτό.

Ελληνική Δικαιοσύνη και Αττίλας 3

Του Κώστα Βαξεβάνη

Την Παρασκευή το πρωί, στην πτήση από Λάρνακα για Αθήνα, μια κυρία κρατούσε στο χέρι της ένα χαρτί με μερικές δεκάδες ονόματα, τα οποία διάβαζε ένα προς ένα στη διπλανή της. Απ’ ό,τι της διευκρίνιζε, ήταν τα ονόματα όσων είχαν βγάλει λεφτά από την Κύπρο στο εξωτερικό τις κρίσιμες μέρες πριν το Eurogroup. Λίγες ώρες πριν, μια άλλη λίστα, την οποία δημοσιεύσαμε μάλιστα, με τους πολιτικούς των οποίων σβήστηκαν δάνεια, κυκλοφορούσε στα γραφεία των κυπρίων βουλευτών.

Σήμερα ο Γιάννης Δραγασάκης στις 7+ 30 μμ στο Πολιτιστικό Κέντρο Γέρακα

Κρατικός καπιταλισμός.Του Γιάννη Βαρουφάκη

Ο όρος οφείλεται στους τροτσκιστές, που τον χρησιμοποίησαν για να διαχωρίσουν τη Σοβιετική Ένωση του Στάλιν από εκείνη που οι ίδιοι οραματίζονταν. Η βασική ιδέα ήταν ότι η Σοβιετική  Ένωση, μετά το 1936, «απέβαλε» τον σοσιαλισμό και κατάφερε να συνδυάζει τον αυταρχισμό του κράτους με την εκμετάλλευση των εργαζομένων που οι μαρξιστές ταύτιζαν με την καπιταλιστική αγορά εργασίας.

Η Σοβιετία δεν ήταν όμως, επ’ ουδενί, κρατικός καπιταλισμός. Υπέρμετρος κρατικισμός ήταν, που θύμιζε μια περίεργη και βάναυση βιομηχανική φεουδαρχία, αλλά κρατικός καπιταλισμός σε καμία περίπτωση. Το λέω αυτό γιατί ο καπιταλισμός απαιτεί δύο συστατικά: την ιδιωτική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής και τη μίσθωση της εργασίας των μη ιδιοκτητών από τους ιδιοκτήτες των εν λόγω μέσων παραγωγής. Κάτι τέτοιο δεν χαρακτήρισε τη Σοβιετική Ένωση ποτέ! Μπορεί τα μέλη του πολίτμπιρο, και εν γένει του κόμματος, να απολάμβαναν σχετικά μεγάλη εξουσία και περισσότερες προσόδους από ό,τι οι υπόλοιποι πολίτες, όμως δεν αποσπούσαν προσόδους που τους έδιναν το δικαίωμα στην ιδιοκτησία μέσων παραγωγής ικανών να τους αποδώσουν κέρδη. Άρα, η Σοβιετία δεν αποτέλεσε ποτέ κρατικό καπιταλισμό.