Εδώ και μήνες παρακολουθούμε μια συντονισμένη επιχείρηση απαξίωσης της βουλευτού του Σύριζα, Ζωής Κωνσταντοπούλου: επιλεκτικές «διαρροές» στα μέσα ενημέρωσης αποσπασμάτων των διαλόγων της προανακριτικής για τη λίστα Λαγκάρντ, μονομερή ρεπορτάζ, απαξιωτικά σχόλια για την προσωπικότητά της και τη μέθοδο εργασίας της ως νομικού και μέλους της επιτροπής (πρόσφατα την αποκάλεσαν «θηλυκό Ιαβέρη» αλλά και «χυδαίο υποκείμενο»).Αποκορύφωμα αυτής της επιχείρησης το σεξιστικό άρθρο του Γιάννη Πρετεντέρη στο «Βήμα» της περασμένης Κυριακής, όπου – στη χυδαιότερη ως τώρα εκδοχή της- παρουσιάζεται η θεωρία των δύο άκρων. Η μαχητική βουλευτίνα της Αριστεράς εξισώνεται με τον ναζιστή Ηλία Κασιδιάρη. Από την άρρωστη αυτή εξίσωση προκύπτει «το ερμαφρόδιτο τέρας Ζωή Κασιδιάρη»!
Η Ιστορία γράφεται από τους ηγέτες. Για να γίνει κάποιος ηγέτης
πρέπει να είναι έτοιμος να κάνει την υπέρβαση. Πρέπει να ξέρει που πατά
και που πηγαίνει. Υπάρχει μια μεγάλη διαφορά όταν πρόκειται για τον
ηγέτη της Αριστεράς. Υπάρχει ένα δίλημμα. Αν θέλει κάποιος να είναι
ηγέτης της Αριστεράς ή ηγέτης του λαού του. Ο αρχηγός της αξιωματικής
αντιπολίτευσης έκανε την επιλογή του και δεν πισωγυρίζει. Επέλεξε να
είναι ο ηγέτης του ελληνικού λαού. Θα μπορούσε βέβαια να επαναπαυθεί
στις δάφνες του εκλογικού ποσοστού που έλαβε στις εκλογές του περασμένου
Ιούνη. Κανείς δε θα τον κατηγορούσε. Οι περισσότεροι άλλωστε λένε ότι η
κατάσταση είναι δύσκολη και στο εσωτερικό αλλά και στο εξωτερικό. Τα
πάντα είναι θέμα συσχετισμών και εντός και εκτός.














