Νέος γύρος αποδόμησης της Δημόσιας Διοίκησης

Του Αλέξη Μητρόπουλου*

Η κυβέρνηση, δέσμια του πιο σκληρού και αντικοινωνικού μνημονιακού στόχου, να σχεδιάσει και να λειτουργήσει δηλαδή τη Δημόσια Διοίκηση με τα λιγότερα οικονομικά μέσα από κάθε άλλη πολιτισμένη χώρα (μέχρι 9% επί του ΑΕΠ, σελ. 998 Ν. 4046/2012), συνεχίζει το δεύτερο μέρος του σχεδίου "Κούρεμα του κράτους".

Μετά την ψήφιση του Ν. 4109/2013 (ΦΕΚ Α 16/23-1-2013), που κατάργησε 8 φορείς και συγχώνευσε 197 Νομικά Πρόσωπα, περνά στην επόμενη φάση δραστικής μείωσης του Δημοσίου και των υπαλλήλων του, σύμφωνα με τη μνημονιακή δέσμευση για "μείωση της απασχόλησης στη γενική κυβέρνηση κατά τουλάχιστον 150.000 την περίοδο 2011-2015" (σελ. 998-999 Ν. 4046/2012). Από αυτούς, σε πρώτο στάδιο θα απολυθούν 15.000 άνθρωποι και θα τεθούν σε διαθεσιμότητα άλλοι 25.000, από τους οποίους θα απολυθούν αργότερα οι περισσότεροι.

Παρά τα τεκμηριωμένα στοιχεία του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και των κοινωνικών φορέων ότι το πρόβλημα της Ελληνικής Δημόσιας Διοίκησης δεν είναι αριθμητικό, κάτι που προκύπτει και από τα έγγραφα της ίδιας της κυβέρνησης (βλ. το υπ'αριθ. ΤΚΕ/Φ.2/17973 απαντητικό έγγραφο του κ. Μανιτάκη στην από 2-8-2012 ερώτησή μας), με το πρόσφατο πολυνομοσχέδιο (τέταρτο Μνημόνιο) η κυβέρνηση

* μείωσε δραστικά το ελληνικό κράτος,

* αυστηροποίησε το Πειθαρχικό Δίκαιο ακρωτηριάζοντας το δικαιοκρατικό σύστημα,

* θεσμοθέτησε μόνιμους μηχανισμούς άντλησης υπαλλήλων προς απόλυση και εν τέλει

* θέσπισε ανοιχτά και την απόλυση χωρίς την ενδιάμεση "διαθεσιμότητα - κινητικότητα" των υπαλλήλων που υπηρετούν με σχέση ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου στους φορείς που θα καταργηθούν ή θα συγχωνευθούν. Κράτησε όμως σε ισχύ τη ρύθμιση του Ν. 4093/2012 (σελ. 5571), που επιτρέπει την απόλυση μονίμων δημοσίων υπαλλήλων μετά το πέρας της διαθεσιμότητας για φορείς και θέσεις που καταργούνται.

Ήδη δόθηκε σε δημόσια διαβούλευση μέχρι τις 14.5.2013 σχέδιο νόμου με τίτλο"Οργάνωση Δημόσιας Διοίκησης και άλλες διατάξεις". Σ' αυτό χρησιμοποιείται κάθε είδους ευφημισμός και ωραιοποίηση των στόχων, κατ'ουσίαν όμως υλοποιεί τη σκληρή μνημονιακή ιδεολογία για ένα κράτος επιχειρηματικής επίνευσης, μικρό και αδύναμο για ένα κράτος - "ιμάντα" μεταξύ της Διοίκησης και των ιδιωτών ιδιωτών για ένα κράτος χωρίς πόρους για κοινωνική πολιτική, αποστασιοποιημένο από τις πολιτικές απασχόλησης και τις φιλοκοινωνικές παρεμβάσεις, αποξενωμένο από τους πολίτες, που μεταβάλλονται σε καταναλωτές.

Αντιμετωπίζει τους υπαλλήλους ως εχθρούς και οιονεί εγκληματίες, που με την πρώτη καταγγελία τίθενται υπό διαδικασία απομάκρυνσης. Έτσι αποκόπτεται κάθε δίαυλος λαϊκής συμμετοχής και κοινωνικού ελέγχου. Κυρίως όμως με αυτή τη διαδικασία αποθαρρύνονται οι νέοι ταλαντούχοι επιστήμονες να στελεχώσουν τον δημόσιο τομέα. Ο στόχος δεν είναι ούτε ο εξορθολογισμός, ούτε η καλή λειτουργία του Δημοσίου, αλλά η μετατροπή του σε υπηρέτη της αποτυχημένης στη χώρα μας ιδιωτικής πρωτοβουλίας.

Πρέπει, επομένως, να πάψουμε να βλέπουμε το ζήτημα της Διοίκησης αμυντικά και απολογητικά. Το ζήτημα του κράτους σήμερα λαμβάνει υπαρκτικό για την κοινωνία χαρακτήρα και ξεδιπλώνει τη νέα εθνικο-ανεξαρτησιακή του διάσταση. Αντί της διάλυσής του, απαιτείται ανασχεδιασμός. Αντί της αποδόμησης της κοινωνικής του ουσίας, χρειάζεται επέκταση και εμβάθυνση της κοινωνικής του αποστολής.

Η κυβέρνηση, διαλύοντας το κράτος και ευαίσθητες δομές του, "παίζει με τη φωτιά". Οφείλει να σταματήσει την καταστροφή του. Η προστασία του κράτους, στα πλαίσια ενός σχεδίου επανεκκίνησης, μπορεί να αποτελέσει το εφαλτήριο της νέας συνεννόησης της Ενωμένης Ελληνικής Αριστεράς που επιθυμεί ένα κράτος οργανωμένο με τις βέλτιστες μεθόδους και στελεχωμένο με τους αρίστους νέους λειτουργούς, που θα βοηθήσουν στην παραγωγή ποιοτικών αγαθών και υπηρεσιών, προσιτών σε όλους τους πολίτες.

Το νέο σχέδιο εισάγει ένα πλαίσιο - φενάκη για να συγκαλύψει - δικαιολογήσει τις μαζικές απολύσεις και τις δραστικές περικοπές των δημοσίων δαπανών. Επιχειρεί ένα -χωρίς προηγούμενο- κούρεμα των σύγχρονων δομών, χωρίς σχέδιο και προοπτική. Με το πρόγραμμα της γενικευμένης... "αξιολόγησης - ορθολογισμού" διαλύονται και οι πλέον ανθεκτικές του δομές. Χρησιμοποιεί ψευδεπίγραφα και ευρηματικά μέσα - μηχανισμούς-θεσμούς για να "χρυσώσει" τον πραγματικό στόχο: τον απορφανισμό του από πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό.

Καταφεύγει σε παρωχημένους για ευρωπαϊκά κράτη θεσμούς, προσβάλλοντας το έθνος και τον λαό. Χρησιμοποιεί μεθόδους "αξιολόγησης" και ερωτηματολόγια απαξιωτικά και παιδαριώδη για δημοσίους υπαλλήλους, ζητώντας απαντήσεις - διευκρινίσεις που είτε διαθέτει, είτε όφειλε να διαθέτει. Σε κάθε περίπτωση, πρόκειται περί μιας ανώφελης επαναπληροφόρησης των αυτονόητων.

Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι πρόκειται περί παρωχημένων ερωτημάτων, στοιχείων, μεθόδων και μηχανισμών, που εμπλουτίζονται από αφελείς ευφημισμούς και ψευδεπίγραφες διαδικασίες για να καλύψουν τον μοναδικό στόχο των απολύσεων. Επιπλέον δημιουργεί μόνιμους μηχανισμούς κατάργησης οργανικών θέσεων, μια περιττή και ενεργοβόρα κινητικότητα και εναλλαγή των υπαλλήλων και μια προϊούσα αποκοινωνικοποίηση των δομών, ιδίως αυτών που υπηρετούν το Κοινωνικό Κράτος Δικαίου. 

* Ο Αλέξης Μητρόπουλος είναι καθηγητής  του Εργατικού δικαίου  και Βουλευτής της Περιφέρειας Αττικής του ΣΥΡΙΖΑ  ΕΚΜ 

http://beta.avgi.gr

ΠΑΣΟΚ: δυστυχώς επτωχεύσαµεν!

 Σε δραματικούς τόνους ο γενικός διευθυντής του κόμματος Ν. Σαλαγιάννης παρουσίασε στη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου τα στοιχεία για την αδιέξοδη, όπως τη χαρακτήρισε, οικονομική κατάσταση του Κινήματος

Του Δημήτρη Κουκλουμπέρη

Χρεοκοπία! Μόνο αυτή η λέξη περιγράφει με ακρίβεια την οικονομική κατάσταση στο ΠΑΣΟΚ, το οποίο διατείνεται ότι έσωσε τη χώρα από την κατάρρευση, δεν κατάφερε όμως να γλιτώσει το ίδιο από το ολέθριο κραχ. Τα στοιχεία που παρουσίασε την Πέμπτη ο γενικός διευθυντής του κόμματος, Νίκος Σαλαγιάννης, στη συνεδρίαση του Πολιτικού Συμβουλίου μιλούν από μόνα τους και συγκλονίζουν…

Κατ’ αρχάς το ΠΑΣΟΚ ουσιαστικά και πρακτικά είναι πλήρως αποκλεισμένο από έσοδα και δεν μπορεί να προσδοκά στην κρατική επιχορήγηση (ώς το 2019) την οποία παρακρατούν οι τράπεζες. Ενδεικτικά αναφέρεται ότι μόνο οι τόκοι των τραπεζικών δανείων για το 2012 έφτασαν στα 16,7 εκ. ευρώ ανά έτος. Σίγουρη και μοναδική πηγή, σύμφωνα με την έκθεση Σαλαγιάννη, οι εισφορές των βουλευτών, περίπου 18 χιλ. ευρώ μηνιαίως, όταν οι αντίστοιχες εισφορές μέχρι το 2011 ήταν 100 χιλ. ευρώ.

16,7 εκατ. τόκοι ετησίως! 

Στο σκέλος των δαπανών την τελευταία πενταετία το πρωτογενές έλλειμμα του ΠΑΣΟΚ άγγιξε το 1 εκ. ευρώ τον μήνα και, παρά τη γενναία μείωση που επιτεύχθηκε, οι λειτουργικές δαπάνες εξακολουθούν να κρίνονται ασύμβατες με τα έσοδα και ασυμβίβαστες με τη βιωσιμότητα του Κινήματος.

Σε δραματικούς τόνους ο γενικός διευθυντής του ΠΑΣΟΚ φέρεται να παρομοίασε με αδιέξοδο την κατάσταση προβλέποντας πρόσκρουση …σε «τοίχο» λόγω των υπέρογκων χρεών που κάνουν το κόμμα να κινείται σε ναρκοπέδιο και να έχει σχεδόν κηρύξει «στάση πληρωμών», του υπερβολικού δανεισμού, των ανύπαρκτων εσόδων, των πιέσεις τραπεζών και προμηθευτών, τις αγωγές και τις κατασχέσεις εις χείρας τρίτων που πέφτουν βροχή και συνέστησε να μην καλλιεργούνται ψεύτικες ελπίδες και αυταπάτες.

Η κατακρήμνιση έχει βάθος δεκαετίας… Από 12,2 εκατ. ευρώ το 2003 το χρέος του ΠΑΣΟΚ στις τράπεζες ανήλθε σε 133,4 εκατ. ευρώ το 2012. Ειδικότερα την πενταετία 2006-2010, όπως είχε γράψει η «Εφ.Συν.» στην αρχική της αποκάλυψη περί μαύρης τρύπας, το κόστος των μετακινήσεων για στελέχη και ψηφοφόρους ανήλθε στα 53,36 εκατ. ευρώ, ενώ εντοπίστηκαν να έχουν εκδοθεί περί τα 40.000 αεροπορικά εισιτήρια ανά έτος.

Οι υπάλληλοι 

Σχετικά με το προσωπικό, οι μισθοδοτούμενοι υπάλληλοι στις κεντρικές υπηρεσίες της Ιπποκράτους καταγράφηκαν τον Ιανουάριο του 2012 σε 286 (168 που αμείβονταν από το ΠΑΣΟΚ και 118 αποσπασμένοι) με μηνιαίο κόστος 434 χιλ. ευρώ και ετήσιο 6 εκατ. ευρώ, τη στιγμή που το 2003 οι εργαζόμενοι ήταν μόλις 88 με κόστος ανά χρόνο 1 εκατ. 551 χιλ. ευρώ.

Να σημειωθεί ότι από το 2005 ώς το 2010, που το Κίνημα δανειοδοτήθηκε με 206 εκ. ευρώ, έγιναν προσλήψεις πάνω από 60 εργαζομένων με επιβάρυνση περίπου 100 χιλ. ευρώ ανά μήνα. Στις 16 Απριλίου του 2013 έμειναν να απασχολούνται 120 άτομα με κόστος 840 χιλ. ευρώ.

Η πρόσφατη εξέλιξη για τους εργαζόμενους, που είτε δεν ανανεώθηκε η σύμβασή τους (για 23) είτε λύθηκε με συναίνεση και με καταβολή μικρής αποζημίωσης είτε εντάχθηκαν σε καθεστώς εκ περιτροπής εργασίας 2-3 ημερών την εβδομάδα, χαρακτηρίζεται «οδυνηρή κοινωνικά και δύσκολη οικονομικά», πλην όμως χρήματα για να αποζημιωθούν δεν υπάρχουν και γι’ αυτό επικροτείται η κατανόησή τους.

Βάσει του υπομνήματος των αρμόδιων υπηρεσιών, χαίνουσα πληγή για το Κίνημα διαπιστώθηκε ότι αποτελεί το τεράστιο κόστος των μισθωμάτων για τα κτίρια. Για την πολυτελή και πολυέξοδη, όπως αποδεικνύεται, Ιπποκράτους καταβαλλόταν ενοίκιο για γραφεία και πάρκινγκ ύψους 67 χιλ. ευρώ τον μήνα, την ώρα που για το ιστορικό κτίριο της Χαριλάου Τρικούπη το μίσθωμα ήταν 11,5 χιλ. ευρώ.

Για τη δε Ιπποκράτους συυμφωνήθηκε μείωση στα 35 χιλ. ευρώ, ενώ για τη Χαριλάου Τρικούπη, όπου πιθανότατα θα μετακομίσει το ΠΑΣΟΚ το επόμενο διάστημα, το αντίτιμο θα πέσει στα 5 χιλ. ευρώ μηνιαίως.

Το κρίσιμο ερώτημα που καλείται να απαντήσει πλέον το ΠΑΣΟΚ αφορά το μέλλον του, αν δηλαδή υπάρχει λύση στο γρίφο του καθεστώτος χρεοκοπίας στο οποίο έχει βρεθεί σήμερα.

Υπό ορισμένες προϋποθέσεις που έθεσε η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ η βιωσιμότητα θα εξασφαλιστεί ως εξής:

- Το μέγιστο κόστος λειτουργίας (λειτουργικές δαπάνες, μισθοδοσία, ενοίκια, λοιπά έξοδα) δεν θα πρέπει να ξεπερνά τις 100-110 χιλ. ευρώ το μήνα. Επισημαίνεται ότι ο μέσος όρος του κόστους λειτουργίας της περιόδου 2003-2012 υπολογιζόταν σε 2 εκατ. ευρώ τον μήνα, ήτοι 24 εκατ. ευρώ ετησίως, που σε σχέση με τη σημερινή πρόβλεψη ρίχνει το κόστος κάτω του 5%.

- Οι δημοτικές και περιφερειακές οργανώσεις του ΠΑΣΟΚ καθίστανται πλέον αυτοδιαχειριζόμενες και άρα αναλαμβάνουν μόνες να καλύψουν τα έξοδά τους.

“Μονόδρομος”

- Η «επιστροφή στις ρίζες» αναφέρεται, τέλος, ως μονόδρομος. Σύμφωνα με το αισιόδοξο σενάριο, αν από τα περίπου 120 χιλ. ενεργά μέλη του νέου μητρώου μπορέσουν να πειστούν οι μισοί συμβάλλοντας με 1 ευρώ τον μήνα ο καθένας, θα ήταν δυνατόν να εξασφαλιστούν πόροι της τάξης των 60 χιλ. ευρώ ανά μήνα.

Με την παρουσίαση των οικονομικών δεδομένων του Κινήματος, η ηγεσία της Ιπποκράτους θέλησε να στείλει και ένα σαφές πολιτικό μήνυμα για το παρελθόν και το μέλλον, κάνοντας λόγο για την ανάγκη να χαραχθεί μια καθαρή γραμμή απέναντι στα αρνητικά των περασμένων ετών και να ξεκινήσει μια νέα πορεία, ώστε να ανακτηθεί το ηθικό πλεονέκτημα της παράταξης, που προς το παρόν αναζητείται…

d.kouklouberis@efsyn.gr -  http://www.efsyn.gr/

Ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, για τη στάση του Πρωθυπουργού στην επιστράτευση των καθηγητών και στο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο

Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση, με προσωπική εντολή του κ. Σαμαρά, αποσύρει το νομοσχέδιο για την αντιμετώπιση της ρατσιστικής βίας χαϊδεύοντας τα αυτιά του νεοναζιστικού μορφώματος της Χρυσής Αυγής, επιστρατεύει προληπτικά τους καθηγητές που υπερασπίζονται το δημόσιο σχολείο.

 Ο κ. Σαμαράς είναι άτεγκτος και σκληρός στην εκπαιδευτική κοινότητα αλλά, όπως έχει φανεί και σε άλλες περιπτώσεις, ανοιχτός και συγκαταβατικός στην ακροδεξιά και στους εκφραστές της εντός και εκτός κυβέρνησης.

 Η κυβέρνηση έχει ξεπεράσει προ πολλού κάθε όριο αυταρχισμού και αντιδημοκρατικότητας επιλέγοντας συνεχώς την επιστράτευση απέναντι σε κάθε διεκδίκηση των εργαζομένων, αρνούμενη το διάλογο, αποδεικνύοντας περίτρανα ότι η καταστροφική μνημονιακή πολιτική βλάπτει σοβαρά τα κοινωνικά δικαιώματα και τη δημοκρατία.

 Πρέπει να μπει ένα τέλος σε αυτό τον κατήφορο που επιβάλλει η επικίνδυνη τρικομματική  κυβέρνηση.

Το Γραφείο Τύπου

Ε’ ΕΛΜΕ ΑΝΑΤ.ΑΤΤΙΚΗΣ - ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ- «Στρατιωτικό ανακοινωθέν αρ. 1»

Ε’ ΕΛΜΕ ΑΝΑΤ.ΑΤΤΙΚΗΣ

ΑΘΗΝΑ 12.5.2013

ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ- «Στρατιωτικό ανακοινωθέν αρ. 1»

Την Τρίτη, 14/5, ώρα 13.00, θα γίνει η έκτακτη Γ.Σ στο 1ο Λύκειο Παλλήνης με θέμα την

πρόταση του Δ.Σ της ΟΛΜΕ που έχει ως εξής:

1. Δευτέρα, 13/5 ενημερώσεις στους συλλόγους διδασκόντων όλων των σχολείων
2. Τρίτη, 14/5 σύγκληση Γ.Σ. των ΕΛΜΕ της χώρας
3. Τετάρτη, 15/5 σύγκληση Γ.Σ. των Προέδρων των ΕΛΜΕ στην Αθήνα
4. 24ωρη απεργία την Παρασκευή 17/5 και 5νθήμερη απεργία από 20/5 έως 24/5/2013
5. Νέες Γ.Σ. των ΕΛΜΕ στις 23/5 και ΓΣ προέδρων στις 24/5 για επανεκτίμηση και κλιμάκωση των κινητοποιήσεων

Η κυβέρνηση επέλεξε τις ημέρες του Πάσχα, για να ολοκληρώσει την επίθεση εναντίον της δημόσιας εκπαίδευσης και να καθυποτάξει τον εκπαιδευτικό. Και «πριν αλέκτορα φωνήσαι» έκανε επιστράτευση. Η αντίδραση του κλάδου δεν είναι για το ωράριο. Πίσω αυτό είναι κατάργηση των οργανικών θέσεων, οι νέες υπεραριθμίες, οι απολύσεις συναδέλφων, η κατάργηση των αναπληρωτών. 10.000 θα περισσέψουν, χωρίς να υπολογίσουμε τις καταργήσεις και τις συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων. Η κυβέρνηση έχει δεσμευθεί στην τρόικα. Η πολιτική αυτή είναι δεδομένη. Δε βελτιώνεται αλλά ανατρέπεται. Η κυβέρνηση επιλέγει τη σύγκρουση, για να καθυποτάξει κάθε αντίδραση. Διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης επιδιώκει.

Η υποκρισία δεν έχει όρια. Αυτή η κυβέρνηση που έκλεισε σχολεία , που άφησε τους μαθητές χωρίς βιβλία, χωρίς θέρμανση, χωρίς δασκάλους, που έκοψε την επιχορήγηση για τις μετακινήσεις των μαθητών, που έκανε άνεργους τους γονείς τους και τους έστελνε πεινασμένους στο σχολείο, που αύξησε τη μαθητική διαρροή, που διαλύει τα πανεπιστήμια και κόβει κάθε ελπίδα για το μέλλον τους, που τους επιφυλάσσει ανεργία ή εργασιακή περιπλάνηση με μισθό 200 – 300 ευρώ, δεν μπορεί να χύνει δάκρυα για τις εξετάσεις των μαθητών.

Δεν έχουμε άλλα περιθώρια υποχώρησης. Ή θα συγκρουσθούμε με την πολιτική αυτή, ή θα γυρίσουμε στα σχολεία ηττημένοι και το Σεπτέμβρη δε θα ξέρουμε σε ποια πόλη θα βρισκόμαστε και αν θα δουλεύουμε. Η κυβέρνηση δεν είναι αήττητη. Αν είμαστε αποφασισμένοι, θα καταρρεύσει, όπως κατέρρευσαν και οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις. Καμία κυβέρνηση με 1.500.000 ανέργους δεν έχει λαϊκό έρεισμα. Τα ΜΜΕ έχει και γι’ αυτό έχει εξαπολύσει τον Πρετεντέρη, τον Ευαγγελάτο, τον Άδωνι, τον Πορτοσάλτε, την Τρέμη.

Την Τρίτη , ώρα 13.00, όλοι στη Γ.Σ. Να μη λείψει κανείς. Η κυβέρνηση τρέμει την καθολική αντίδραση, τις μαζικές συνελεύσεις. Το δίκιο είναι με το μέρος μας . Αυτός ο αγώνας είναι για την αξιοπρέπειά μας. Δεν μπορούμε να επιστρέψουμε το Σεπτέμβρη στο σχολείο και συνάδελφοί μας να είναι απολυμένοι ή ως υπεράριθμοι να βρίσκονται ξεσπιτωμένοι 300 χιλιόμετρα μακριά μας. Δε θα μπορέσουμε , αν υποκύψουμε, ούτε τους μαθητές μας να κοιτάμε στα μάτια.

Δευτέρα, 13/5, ώρα 19.00, όλοι στο συλλαλητήριο, έξω από τα γραφεία της ΟΛΜΕ, Κορνάρου και Ερμού γωνία.

  H πρόεδρος                    Ο γραμματέας

Άννα Μπαχτή           Πάνος Μιχαλόπουλος

Η χούντα των πολιτικών απατεώνων

Tου Γιώργου Δελαστίκ     Απεργία αποφάσισαν οι καθηγητές της μέσης εκπαίδευσης; Την επιστράτευσή τους αποφάσισε η άθλια συγκυβέρνηση Σαμαρά, Βενιζέλου, Κουβέλη! Μέλος της ΝΔ είναι ο δεξιός πρόεδρος της ΟΛΜΕ, Νίκος Παπαχρήστος, που τόλμησε να βάλει τους συνδικαλιστές της ΔΑΚΕ να ψηφίσουν υπέρ της απεργίας των εκπαιδευτικών; Τον διαγράφει ακαριαία από τη ΝΔ ο δεξιός Σαμαράς! ...

Όχι, κύριοι, εκβιαστής δεν είναι η κυβέρνηση που ακριβώς πριν από τις πανελλαδικές εξετάσεις προωθεί εξοντωτικά μέτρα εναντίον των εκπαιδευτικών! Εκβιαστές και ανάλγητοι είναι οι καθηγητές που αντιδρούν στα μέτρα αυτά και αποφασίζουν να απεργήσουν – έτσι μας λέει η κυβερνητική προπαγάνδα και τα κατάπτυστα φερέφωνά της!

Έχουμε να κάνουμε με αδίστακτους πολιτικούς απατεώνες που μας κυβερνούν με απύθμενη θρασύτητα, διαστρεβλώνοντας ή και αναστρέφοντας την πραγματικότητα προκειμένου να εξαπατήσουν τον αφελή λαουτζίκο. Πάρτε για παράδειγμα αυτόν τον απερίγραπτο υπουργό Εργασίας. Όλος ο κόσμος γνωρίζει με τον πιο επώδυνο τρόπο ότι η ανεργία καλπάζει, αυτός όμως μέχρι την Πέμπτη πανηγύριζε γιατί τον Απρίλιο οι προσλήψεις ήταν περισσότερες από τις απολύσεις. Τυπικά, έλεγε αλήθεια. Μόνο που αποσιωπούσε συνειδητά ότι και τον Απρίλιο του 2012 και τον Μάιο του 2012 και τον Ιούνιο του 2012 και τον Ιούλιο του 2012 οι προσλήψεις ήταν περισσότερες από τις απολύσεις, μόνο που αυτό καθόλου δεν απέτρεψε την κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας συνολικά κατά το έτος 2012! 

Την Πέμπτη δημοσίευσε η ΕΛΣΤΑΤ τα στοιχεία της ανεργίας για τον Φεβρουάριο του 2013, τα οποία έδειξαν ότι από τον Φεβρουάριο του 2012 ως τον Φεβρουάριο του 2013 ο αριθμός των ανέργων αυξήθηκε κατά 245.021 άτομα, με αποτέλεσμα ο αριθμός των ανέργων να φτάσει στο 1.320.189 άτομα! Από το 2008 δηλαδή μέχρι σήμερα ο αριθμός των ανέργων έχει αυξηθεί σχεδόν κατά ένα εκατομμύριο άτομα και ο πανάθλιος υπουργός Εργασίας του Σαμαρά πανηγυρίζει για τη …μείωση της ανεργίας!!! Είναι κρετίνος ή πολιτικός απατεώνας;

Αξίζει να γίνουμε εξαντλητικοί στον τομέα αυτόν, συγκρίνοντας το ποσοστό ανεργίας τον Φεβρουάριο κάθε χρόνου κατά τη διάρκεια της τελευταίας πενταετίας. Το Φεβρουάριο του 2009, επί κυβέρνησης Καραμανλή, η ανεργία ήταν στο 9%. Το 2011, με Γιωργάκη και Μνημόνιο –αναφερόμαστε πάντα το Φεβρουάριο– είχε εκτιναχθεί στο 15,3%. Το Φεβρουάριο του 2012, επί κυβέρνησης Παπαδήμου, η ανεργία είχε απογειωθεί στο 21,9%. Το Φεβρουάριο του 2013, η κυβέρνηση Σαμαρά την είχε εκτοξεύσει στο 27% – και ο υπουργός Εργασίας έχει το θράσος να πανηγυρίζει! Ειδικά η ανεργία των νέων 15-24 ετών φέτος τον Φεβρουάριο εξακοντίστηκε στη …στρατόσφαιρα του ασύλληπτου και αδιανόητου 64,2% από 54,1% που ήταν ένα χρόνο πριν!!! Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια τραγική οικονομική κατάσταση. Τον Φεβρουάριο του 2013 οι απασχολούμενοι ανέρχονταν συνολικά σε 3.568.186 άτομα, οι άνεργοι σε 1.320.189 και τα οικονομικά μη ενεργά άτομα σε 3.358.649. Με άλλα λόγια 3.568.186 άτομα δούλευαν για να θρέψουν 4.678.838! Η αντιστροφή είναι πλήρης σε σχέση με το 2008. Τότε δούλευαν 4.516.876 για να ταΐσουν 3.801.675 άτομα! Τότε δηλαδή οι εργαζόμενοι ήταν 700.000 περισσότεροι από τους ανέργους και τους οικονομικά μη ενεργούς και σήμερα οι εργαζόμενοι είναι …1.100.000 λιγότεροι! Έχουν έρθει κυριολεκτικά τα πάνω, κάτω. Δεν υπάρχει όμως περίπτωση αυτή η κατάσταση να διατηρηθεί, χωρίς πολύ σύντομα να καταρρεύσει τόσο η ελληνική οικονομία όσο και η ελληνική κοινωνία, ό,τι και αν λένε οι πολιτικοί απατεώνες της κυβέρνησης.

Τρεις μήνες τώρα μας έχουν ζαλίσει με τα υποτιθέμενα «πρωτογενή πλεονάσματα» του προϋπολογισμού, τα οποία όμως έχουν μόνο λογιστικό και όχι πραγματικό χαρακτήρα για τον απλούστατο λόγο ότι η ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ έχουν μετατρέψει το κράτος σε έναν απίστευτο κλέφτη και απατεώνα που καταστρέφει όποιον έρθει σε επαφή μαζί του γιατί γδέρνει τους πάντες και δεν πληρώνει καμιά υποχρέωσή του σε κανέναν! Ο μεγαλύτερος ληστής δηλαδή σε αυτή τη χώρα που θα έπρεπε να είχε κλειστεί στη φυλακή για χίλια χρόνια είναι η συγκυβέρνηση του Σαμαρά με τον Βενιζέλο και τον Κουβέλη και όλη η πολιτική συμμορία των υπουργών τους! 

Την Παρασκευή όμως ανακοινώθηκε ότι τον Απρίλιο εξαφανίστηκαν όλα τα «πρωτογενή πλεονάσματα» των τριών προηγούμενων μηνών, καθώς τα «κατάπιε» το έλλειμμα του περασμένου μήνα – και μάλιστα χωρίς να εξοφλήσει φυσικά το Δημόσιο τα χρέη του προς τους ιδιώτες ή να επιστρέψει εκείνους τους φόρους που υποχρεούται από τους νόμους. Κι έχεις από πάνω τον Στουρνάρα να σου λέει ότι δήθεν η κυβέρνηση των αθλίων θα βγει στις αγορές για να δανείζεται από τα τέλη του 2014! Μήπως θα είμαι μέχρι τότε υπουργός Οικονομικών εγώ, σκέπτεται προφανώς ο Στουρνάρας. Αλλά κι αν σπάσει ο διάολος το πόδι του και εξακολουθώ να είμαι υπουργός, σιγά μη θυμάται κανένας τις ανοησίες που λέω σήμερα, θα αναλογίζεται. Το άλλο γελοίο πολιτικό υποκείμενο, ο υπουργός Οικονομικών του Γιωργάκη, μήπως δεν έλεγε ότι θα έβγαινε στις αγορές στα τέλη του …2010; Ένας καραγκιόζης παραπάνω, λοιπόν!

Με την ευκαιρία, πάνω στην αναμπουμπούλα, ο Στουρνάρας ανακοίνωσε ότι αποκλείεται να μειώσει το φόρο καυσίμων που εξαπλασίασε – άρα όλη η Ελλάδα να ξεχάσει την έννοια της θέρμανσης! Μια απέραντη …αρχαία Σπάρτη θα μας κάνουν οι κυβερνητικοί απατεώνες!Εδώ που τα λέμε, καλά μας κάνουν, αφού τους ανεχόμαστε και δεν τους ανατρέπουμε. 

«Όσοι το χάλκεον χέρι βαρύ τον φόβον αισθάνονται, ζυγόν δουλείας ας έχωσιν». 

Σωστά μιλούσε ο ποιητής.

ΠΡΙΝ

"Ανησυχούν" για τους μαθητές οι ύαινες της επικοινωνίας

Πρωτοφανές δεν είναι (αφού έτσι συνηθίζουν να κάνουν με όλους τους εργαζόμενους και τα σωματεία τους όταν ετοιμάζονται για κινητοποιήσεις), ωστόσο δεν παύει να είναι ενοχλητικό και βεβαίως φανερώνει τις προθέσεις τους. Ο λόγος για τα κανάλια και τις εκπομπές που μιλάνε για την εκπαίδευση και τους εκπαιδευτικούς (τους θυμηθήκανε τώρα με την αφορμή της απεργίας) χωρίς να καλούν εκπαιδευτικούς ή εκπροσώπους των σωματείων τους να μιλήσουν για τα προβλήματά τους.

Μιλάνε ως ειδικοί, άλλοτε βγάζοντας οχετούς συκοφαντίας για τους δασκάλους και άλλοτε χαϊδεύοντας μαθητές, υποψηφίους και γονείς με στόχο, βέβαια, να τους στρέψουν εναντίον των δασκάλων. Γνωστοί και δοκιμασμένοι μέθοδοι που φανερώνουν τον ρόλο των ΜΜΕ, των κεντρικών τους δημοσιογράφων, αλλά και των πολιτικών δυνάμεων που στηρίζουν την κυβέρνηση ή κάνουν ότι στηρίζουν τους εκπαιδευτικούς. Είναι απαράδεκτοι.

Ωστόσο, το θέμα είναι, όπως αυτοί κάνουν τη δουλειά για την οποία χρυσοπληρώνονται, να κάνουν τη δουλειά τους και οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, οι νέοι, οι μαθητές και οι γονείς τους. Και να θυμηθούν αυτό που ήδη έχουν ζήσει και να αναλογιστούν αυτό που τους προετοιμάζουν να ζήσουν. Να θυμηθούν πως και στους δικούς τους αγώνες για καλύτερη ζωή, για δουλειά, για μόρφωση, για υγεία, πάντα, χέρι - χέρι η κυβέρνηση και τα επικοινωνιακά της μαντρόσκυλα στρέφονταν εναντίον τους, τους συκοφαντούσαν, τους ποδοπατούσαν. Συκοφάντησαν και χτύπησαν τους αγρότες, τους φορτηγατζήδες, τους ταξιτζήδες, τους εργαζόμενους στην Υγεία, τους πανεπιστημιακούς, τους εργαζόμενους στους δήμους, τους εργαζόμενους στις συγκοινωνίες, τους εργαζόμενους που κινητοποιήθηκαν για το δίκιο τους στις ιδιωτικές επιχειρήσεις.

Να θυμηθούν, οφείλουν οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι σπουδαστές πως για την κόλαση που έχει ανοίξει μπροστά τους υπάρχει λόγος και αιτία, υπάρχουν εχθροί και αντίπαλοι με ονοματεπώνυμο. Και να τους στρέψουν την πλάτη οφείλουν οι γονείς και οι μαθητές.

Γιατί όταν ο κάθε Πορτοσάλτε κάνει πως "λυπάται τα παιδιά", όταν ο κάθε Πρετεντέρης σουφρώνει τα χείλη για "τους κόπους των υποψηφίων που κινδυνεύουν", όταν ο κάθε Παπαδημητρίου αναρωτιέται "πώς τολμούν οι καθηγητές να κινητοποιούνται", όταν ο κάθε Ευαγγελάτος ρίχνει το ανάθεμα στους δασκάλους, ουσιαστικά δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να ρίχνουν σκόνη για να χαθεί από τα μάτια των θεατών ο δήμιος και να προβληθεί σαν αίτιος του κακού ο εργαζόμενος που διεκδικεί.

Σταράτα πράγματα. Η ήττα των εκπαιδευτικών θα είναι ήττα των εργαζομένων. Τελεία και παύλα. Γιατί δεν μιλάμε ούτε για φραγκοδίφραγκα, ούτε για ωράριο εργασίας. Μιλάμε για την τύχη του δημόσιου σχολείου, για την τύχη των τροφίμων του, για την τύχη των μαθητών, για την τύχη των εκπαιδευτικών, για την τύχη των εργαζομένων. Περί αυτού πρόκειται για όποιον έχει τα μάτια να δει και την τιμιότητα να πιστέψει στα μάτια του. Για όποιον έχει στοιχειώδες ταξικό κριτήριο και γνωρίζει σε ποια όχθη του ποταμού ανήκει.

Η νίκη των εκπαιδευτικών, δηλαδή το να μην απολυθούν οι 10.000 αναπληρωτές εκπαιδευτικοί, δηλαδή το να γίνουν προσλήψεις για να μπορεί να λειτουργήσει το σχολείο, δηλαδή το να μην μετατραπούν οι εκπαιδευτικοί σε κακοπληρωμένους και φοβισμένους τεχνικούς, δηλαδή το να μη μετατραπούν οι γονείς σε πελάτες, δηλαδή το να μη γίνουν οι μαθητές καύσιμη ύλη για να φυσήξει ούρειος άνεμος σε μια χούφτα ολιγαρχών, αυτά όλα και άλλα πολλά που διακυβεύονται, θα είναι νίκη όλου του λαού. Θα είναι νίκη των πληβείων κατά των πατρικίων.

http://beta.avgi.gr

Περίπου 40.000 σπίτια κατασχέθηκαν το 2012 στην Ισπανία

Σχεδόν 40.000 κατοικίες κατασχέθηκαν στην Ισπανία το 2012 διότι δεν εξυπηρετούνταν τα ενυπόθηκα στεγαστικά δάνεια με τα οποία είχαν αποκτηθεί, όπως ανακοίνωσε σήμερα η Τράπεζα της Ισπανίας, καθώς οι εξώσεις των χρεωμένων ιδιοκτητών και ενοικιαστών προκαλούν όλο και μεγαλύτερη αγανάκτηση στους πολίτες.

Το κεντρικό πιστωτικό ίδρυμα της χώρας, το οποίο δημοσίευσε για πρώτη φορά τέτοια στοιχεία εκπόνησε σχετική μελέτη για το ενεργητικό τραπεζών στις οποίες ανήκει το 85% των χορηγήσεων στεγαστικών δανείων στην Ισπανία. Συνολικά, σύμφωνα με την μελέτη αυτή, κατασχέθηκαν κατά την διάρκεια της περασμένης χρονιάς 39.167 κατοικίες, αριθμός που βρίσκεται πολύ κοντά στον αριθμό που είχε δημοσιοποιήσει τον Απρίλιο το μητρώο της ένωσης ιδιοκτητών ακινήτων της Ισπανίας (38.976). Μεταξύ των ακινήτων που κατασχέθηκαν οι 32.490 θεωρούνταν πρώτη κατοικία, ενώ στις υπόλοιπες επρόκειτο για δεύτερα οικήματα ή εξοχικές κατοικίες. Περίπου τα μισά εξ αυτών των ακινήτων (18.325) η παράδοση των οικημάτων στις τράπεζες έγιναν οικειοθελώς από τους ιδιοκτήτες τους, ενώ στις 14.165 περιπτώσεις κατέστη αναγκαία η παρέμβαση της δικαιοσύνης και σε 355 περιπτώσεις χρειάστηκε επέμβαση των δυνάμεων επιβολής του νόμου, σύμφωνα με την Τράπεζα της Ισπανίας.

Το Γενικό Δικαστικό Συμβούλιο της Ισπανίας είχε ανακοινώσει τον Μάρτιο ότι εκτελέστηκαν 75.605 διαταγές έξωσης από την δικαιοσύνη το 2012, ήτοι 16,7% περισσότερες από ό,τι το 2011, κάτι που ήδη συνιστά ιστορικό ρεκόρ. Όμως τα νεότερα στοιχεία σημαίνουν ότι στην πραγματικότητα οι εξώσεις ήταν ακόμη περισσότερες. Οι διαταγές αυτές αφορούσαν εξάλλου κι επαγγελματίες εμπόρους, ενοικιαστές ή ιδιοκτήτες επαγγελματικής στέγης.

Οι εξώσεις χρεωμένων ιδιοκτητών ακινήτων έχουν καταστεί σύμβολο της οικονομικής κρίσης στην Ισπανία μετά την έναρξη της φούσκας του 2008 στην Ισπανία, όπως και η εκθετική ανάπτυξη της ανεργίας. Οι εξώσεις προκάλεσαν ένα κύμα αγανάκτησης στη χώρα, που επιτάθηκε έπειτα από ένα κύμα αυτοκτονιών ανθρώπων που κινδύνευαν να μείνουν άστεγοι. Οργανώσεις πολιτών κινητοποιούνται για να εμποδίζουν τις εξώσεις.

Η συντηρητική κυβέρνηση του Μαριάνο Ραχόι έχει εξαγγείλει μέτρα και έχει τροποποιήσει το νόμο σχετικά με την εξυπηρέτηση των δανείων για να αμβλύνει την κρίση, διατάξεις του οποίου έχει επικρίνει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

http://www.koutipandoras.gr/

Λιγότερα προβλήματα χοληστερίνης για τους αισιόδοξους

Όσοι βλέπουν το ποτήρι της ζωής μισογεμάτο, έχουν λιγότερες πιθανότητες να αντιμετωπίζουν προβλήματα με τη χοληστερόλη τους, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.

Όπως έδειξε, οι μεσήλικες αισιόδοξοι έχουν καλύτερα επίπεδα «καλής» (HDL) χοληστερόλης, η οποία ασκεί προστατευτική δράση στην καρδιά, απομακρύνοντας την «κακή» (LDL) χοληστερόλη από τα τοιχώματά της.

Έχουν επίσης χαμηλότερα επίπεδα τριγλυκεριδίων, τα οποία επίσης προξενούν βλάβες στις αρτηρίες όταν είναι αυξημένα.Οι ερευνητές από τη Σχολή Δημοσίας Υγείας του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ που πραγματοποίησαν τη νέα μελέτη αποδίδουν εν μέρει τα ευρήματα αυτά στην τάση των αισιόδοξων ανθρώπων να προσέχουν τη διατροφή και ενδεχομένως το βάρος τους.

Όπως εξηγούν στην «Αμερικανική Επιθεώρηση Καρδιολογίας», ανέλυσαν στοιχεία από μία αμερικανική μελέτη της μέσης ηλικίας, στην οποία συμμετέχουν 990 εθελοντές ηλικίας άνω των 40 ετών.

Με βάση τις απαντήσεις που έδωσαν σε μία σειρά ερωτήσεων, οι ερευνητές βαθμολόγησαν το επίπεδο της αισιοδοξίας κάθε ενός εξ αυτών με μία κλίμακα από 6 έως 30, αναλόγως με τη συμφωνία ή τη διαφωνία τους σε δηλώσεις όπως «σε καιρούς αβεβαιότητας συνήθως περιμένω το καλύτερο» κ.τ.λ.
Οι ερευνητές διαπίστωσαν πως για κάθε αύξηση κατά πέντε μονάδες στην κλίμακα της αισιοδοξίας, η HDL χοληστερόλη των εθελοντών αυξανόταν κατά 1 mm/dl, που σημαίνει μείωση κατά 3% του κινδύνου αναπτύξεως καρδιοπάθειας.

Η μείωση αυτή είναι πολύ σημαντική, αν αναλογισθεί κανείς ότι με τηνσυστηματική γυμναστική ο κίνδυνος καρδιοπάθειας μειώνεται κατά 6%.
Ωστόσο, δεν φάνηκε να υπάρχει συσχέτιση μεταξύ της αισιοδοξίας και των επιπέδων της ολικής χοληστερόλης ή της «κακής».

«Είναι ένα ακόμα στοιχείο που αποδεικνύει ότι η ψυχική υγεία και η σωματική είναι άρρηκτα συνδεδεμένες μεταξύ τους και ότι η αισιοδοξία μπορεί να μας ωφελήσει πολύ», δήλωσε η επικεφαλής ερευνήτρια δρ Τζούλια Μπόε, από το Τμήμα Κοινωνικών & Συμπεριφορικών Επιστημών του πανεπιστημίου.

Σε προγενέστερη μελέτη τους, η δρ Μπόε και οι συνεργάτες της είχαν διαπιστώσει ότι η αισιοδοξία σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο εμφράγματος. Έτσι, προχώρησαν στην παρούσα μελέτη, για να εντοπίσουν την αιτία πίσω από αυτή τη συσχέτιση.

Πάντως τα νέα ευρήματα δεν αποδεικνύουν σχέση αιτίας-αποτελέσματος ανάμεσα στην αισιοδοξία και τη χοληστερόλη, αλλά απλώς υποδεικνύουν μία συσχέτιση, διευκρινίζουν οι ερευνητές.
tanea.gr

Τα κινήματα, οι Μητέρες και οι ξεχασμένες μητριαρχικές κοινωνίες

Της Τζένης Τσουπαροπούλου

«Μητέρα», της λέω, «μη μου ετοιμάζεις πια το γάλα — δεν μπορείς να καταλάβεις ότι είσαι πεθαμένη;» Περίμενα να δω τι θα πει. Ήταν Ιούνιος, βράδυ, με μια φανταστική πανσέληνο στον ουρανό.

Και μη μου πείτε πως αυτό δεν ήταν μια απάντηση. [1]

Τάσος Λειβαδίτης

Η έννοια της μητέρας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη, ακόμη στις μέρες μας, με αυτή της  τροφού, της γυναίκας που προσφέρει, τρέφει και προστατεύει, εκείνης που αυτοθυσιάζεται ανιδιοτελώς, της γυναίκας που παραδίδεται ολοκληρωτικά στο ιερό καθήκον της φροντίδας. Με την εδραίωση όμως αυτής της μονοδιάστατης έννοιας της μητρότητας, η γυναίκα τοποθετείται σε παραδοσιακά περιορισμένους ρόλους που απορρέουν αποκλειστικά και μόνον από την αναπαραγωγική της ικανότητα, γεγονός που αποτέλεσε διέξοδο στην εδραίωση των πατριαρχικών κοινωνικών δομών. Στις αρχαίες μητριαρχικές κοινωνίες, όμως, η έννοια της μητέρας ταυτίζεται με την οικουμενική ιδιότητα της πρώτης αρχής, της ουσίας των πραγμάτων.

Οι «Μητέρες του Παλιού Κόσμου», όπως χαρακτηριστικά τις ονομάζει ο Borneman[2], έπαιζαν τους κορυφαίους ρόλους στην κοινωνία της φυλής και του γένους. Σε αυτές τις μητριστικές κοινωνίες, παρόλο που τα γένη διοικούνταν από τις γυναίκες, οι γυναίκες δεν κυριαρχούσαν ποτέ και δεν κηδεμόνευαν τους άντρες. Η «Μητέρα του Παλιού Κόσμου» δεν ήταν  «μητριάρχισσα»[3], αλλά, στηρίζονταν πάντα στη γνώμη άλλων ηλικιωμένων γυναικών που σχημάτιζαν ένα συμβούλιο. Γεγονός που αποτελεί και την ειδοποιό διαφορά ανάμεσα στην μητριαρχική κοινωνική οργάνωση και την πατριαρχική «κυριαρχική» κοινωνική οργάνωση. Επίσης, οι «Μητέρες του Παλιού Κόσμου» δημιουργούσαν κοινωνίες βασισμένες στις αρχές της ισότητας, της κοινοκτημοσύνης και της φιλειρηνικότητας. Οι πόλεις και τα χωριά τους ήταν ανοικτά και ανοχύρωτα (βλ. Κνωσό, Μάλλια, Παλαιόκαστρο στη Κρήτη). Ιστορικά, οι κλειστές πόλεις, τα τείχη και τα οχυρωματικά έργα, μαζί με τον όποιο συμβολισμό τους, κάνουν την εμφάνισή τους στις ανδροκρατικές κοινωνίες. Και, κατά τον Engels , η γέννηση της ανισότητας τοποθετείται και συμπίπτει με την καταστροφή της μητριαρχίας.[4]

Κάπου κει λοιπόν, μέσα στην ιστορική χρονική αφήγηση, η «Μητέρα του Παλιού Κόσμου» δεν μνημονεύεται πλέον, ξεχνιέται. Και η θέση της σύγχρονης γυναίκας μέσα στην κοινωνία, τίθεται και όχι από την ίδια υπό συζήτηση και εκφράζονται, όχι πάλι από την ίδια, απόψεις και ειρωνικές επιχειρηματολογίες, σύμφωνα με τις οποίες: «η κοινωνία δεν μπορεί να πάει μπροστά, να φτιάξει πολίτες  χρηστούς, άμα στηρίζεται σε μητέρες αστοιχείωτες» ή ειρωνικά: «Ανεβάστε τη μητέρα για να προοδεύσει η κοινωνία!».[5] Και η γυναίκα, η κόρη, αποκτά υπόσταση μόνον ως «μέλλουσα μήτηρ, όχι δε ως μέλλων σύντροφος, ως συνεργάτις ως συναγωνιστής, ως συμπράκτωρ, ως φέρουσα ίδιον κεφάλαιον ιδεών, αισθημάτων, εργασίας και ατομικότητος»[6]  όπως γλαφυρά αναφέρει σε άρθρο του στη Νέα Εστία ο Γαμβριηλίδης το 1929.

Το φεμινιστικό κίνημα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό  υπήρξε ιστορικά εξαιρετικά ενεργό και συνέβαλε ουσιαστικά στην εξέλιξη των σύγχρονων κοινωνικών δομών και της προσπάθειας δημιουργίας κρατών πρόνοιας. Στην αποκατάσταση των αρχών της δικαιοσύνης, της ειρήνης, της αγάπης. Το φεμινιστικό κίνημα απενεχοποίησε την  «σύγχρονη μητέρα» που επέλεξε να μην περιοριστεί ο ρόλος της στην αναπαραγωγική της ιδιότητα αλλά ανέδειξε τις πολλαπλές διαστάσεις και τους ρόλους ως εργαζόμενη, μητέρα, γυναίκα.

 Οι «Μητέρες» μέσα στον κινηματικό χώρο έχουν διαδραματίσει ιστορικά σημαντικό ρόλο. Το 1865 η εξ Αμερικής ακτιβίστρια, Anna Maria Reeves Jarris, διοργάνωσε για πρώτη φορά ένα κίνημα με το όνομα Mothers Friendships Day προκειμένου οι μητέρες να ανταλλάσσουν απόψεις και εμπειρίες. Με την κίνηση αυτή μάλιστα, εδραιώθηκε η Γιορτή της Μητέρας που γιορτάζεται κάθε χρόνο από το 1908, την δεύτερη Κυριακή του μήνα Μάη. Σαν σήμερα δηλαδή. Το σύνθημα «Peace and Motherhood» κυριάρχησε τo 1870 σε μια φιλειρηνική εκδήλωση που διοργανώθηκε με σκοπό να μην στέλνουν τα παιδιά στον πόλεμο. Οι Μάνες της Plaza de Mayo, ένα ακτιβιστικό κίνημα μανάδων της Αργεντινής που δολοφονήθηκαν τα παιδιά τους κατά την δικτατορία της περιόδου 1976 – 1983 δίνουν έναν συνεχή αγώνα υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Ο ρόλος των μανάδων μέσα στη κοινωνία οφείλει να είναι πολυεπίπεδος και είναι στο χέρι των γυναικών να χειραφετηθούν από τις συντηρητικές πολιτικές. Ο εκφασισμός της σημερινής κοινωνίας και η εκβάθρωση των θεσμών και των κοινωνικών δομών πλήττει πρωτίστως τις γυναίκες  (ανεργία, σχολεία, νοσοκομεία). Ο Borneman, θεωρεί ότι: «αν η γυναίκα θέλει να απαλλάξει κάποτε τον εαυτό της και τα παιδιά της από την τυραννία της ταξικής εκμετάλλευσης πρέπει να καταλύσει το σύστημα παραγωγής στο οποίο βασίζεται η πατριαρχία»[7]. Η απελευθέρωση της γυναίκας μπορεί να επιτευχθεί μόνο με την απελευθέρωση της κοινωνίας.  Τώρα αν η απελευθέρωση της κοινωνίας μπορεί να επιτευχθεί μόνον μέσω της απελευθέρωσης των τάξεων, θα το αποφασίσουν πιθανόν οι μέλλουσες μανάδες.

Η «Μητέρα» οφείλει πάνω από όλα να μην φοβάται. Η «Μητέρα» ως ιδανικό προτάσσει την ελπίδα και ως σύμβολο αποτελεί τον αντίποδα στην συντηρητικοποίηση της κοινωνίας. Η «Μητέρα» στέκει ενάντια στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική κρίση και προτάσσει ως μητρώο σύνθημα τις αρχές της κοινωνίας δικαίου.

Η Μητέρα, οφείλει τέλος, να θέσει τα θεμέλια της μητριαρχικής ουτοπίας που σιωπηρά ονειρευόμαστε. Ως γυναίκες και ως μάνες. Με φωνή.

---

[1] Πηγή: Τάσος Λειβαδίτης, Ποίηση, εκδόσεις Κέρδος, Αθήνα, 1991, σελ.311.

[2] Πηγή: Ernest Borneman, Η Πατριαρχία, Η Προέλευση και το Μέλλον του Κοινωνικού μας Συστήματος, εκδόσεις ΜΙΕΤ, Αθήνα, 1988, σελ. 96-97.

[3] Βλ. ο.π.

[4] Friedrich Engels, Η Καταγωγή της Οικογένειας, της Ατομικής Ιδιοκτησίας και του Κράτους, εκδόσεις Θεμέλιο, Αθήνα, 1984.

[5] Από τον πρόλογο της συγγραφέως Κούλας Ξηραδάκη στο: To Φεμινιστικό Κίνημα στην Ελλάδα, Πρωτοπόρες Ελληνίδες, 1830-1936, εκδόσεις Γλάρος, Αθήνα, 1988, σελ.11.

[6]  Βλ. ό.π. σελ.68, απόσπασμα δημοσιεύματος από τον Κλέωνα Παράσχο στη Νέα Εστία του 1934 σύμφωνα με τις σημειώσεις της συγγραφέως.

[7] Βλ. Ernest Borneman, ο.π., σελ. 720.

http://ecoleft.gr/

Νερό σε τιμή ευκαιρίας

Της Μαργαρίτας Κουλεντιανού

Στις 28 Ιουλίου 2010 η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ αποφάσισε ότι η πρόσβαση στο νερό είναι «θεμελιώδες δικαίωμα, απαραίτητο για την πλήρη άσκηση του δικαιώματος στη ζωή και όλων των ανθρώπινων δικαιωμάτων».

Στην απόφαση αυτή κατέληξε ο ΟΗΕ λαμβάνοντας υπόψη του συγκλονιστικούς αριθμούς. Φαίνεται πως σήμερα σ’ όλο τον κόσμο 34.000 άνθρωποι χάνουν καθημερινά τη ζωή τους από έλλειψη πόσιμου νερού, 1,5 δισεκατομμύριο άνθρωποι δεν έχουν πρόσβαση σε καθαρό νερό και 9 χώρες μοιράζονται το 60% των παγκόσμιων πόρων νερού. Αυτά όλα μας φαίνονται πολύ μακρινά, όμως συχνά άνθρωποι από τον τυχερό Βορρά, την Ευρώπη και τις ΗΠΑ έχουν συγκεντρώσει υπογραφές για το δικαίωμα στο νερό ανθρώπων στη Μοζαμβίκη, στην Τανζανία, στη Μαυριτανία. Φυσικά οι υπογραφές δεν συγκεντρώνονται κατά της ξηρασίας και της ανομβρίας, αλλά κατά εταιρειών που εκμεταλλεύονται το νερό για πώληση ή για πότισμα καλλιεργειών, αλλάζουν τη ροή ποταμιών, ρυπαίνουν λίμνες, καταχρώνται πηγές. Παρ’ όλο που οι εικόνες μάς δείχνουν ξεραμένη, σκασμένη γη και παιδιά με τενεκεδάκια να διασχίζουν χιλιόμετρα για να πάνε να βρουν νερό, ξέρουμε πως η ρίζα του προβλήματος δεν βρίσκεται στη φύση, αλλά στην εκμετάλλευση.

Ευτυχώς η Ευρώπη συνειδητοποίησε την αλήθεια αυτή και ανέλαβε δράσεις για να εξασφαλίσει νερό για τους πληθυσμούς που πεθαίνουν από τη δίψα, κινούμενη σε δύο άξονες: την εξασφάλιση καθαρού νερού για τις μελλοντικές γενεές και τη διαφύλαξη του θεμελιώδους ανθρώπινου δικαιώματος για νερό που μπορεί να εξασφαλιστεί μόνο μέσω μιας δημόσιας, δημοκρατικής και διαφανούς διαχείρισης. Το νερό δεν είναι εμπόρευμα, αλλά κοινό αγαθό, για την ανθρωπότητα και για κάθε ζωή στον πλανήτη. Με βάση αυτή την πεποίθηση η Ε.Ε. αποφάσισε και έβαλε μπροστά ένα πρόγραμμα αξίας πάνω από 30 δισ. ευρώ αυτή τη στιγμή, για να προστατέψει το δικαίωμα αυτό, όπου θίγεται, σ’ ολόκληρο τον κόσμο. Αντιγράφω από την προσωπική ιστοσελίδα του Λετονού επιτρόπου Andris Piebalgs: «Η πρόσβαση στο νερό είναι ένα δικαίωμα που προηγείται όλων των άλλων, γιατί είναι προϋπόθεση για την ύπαρξή τους». Ο επίτροπος συνεχίζει αναλύοντας το πρόγραμμα της Ε.Ε. και διευκρινίζοντας πως έχουν ήδη γίνει πολλά, αλλά χρειάζονται ακόμη περισσότερα. Η δίψα, έργο της εκμετάλλευσης του νερού από ιδιώτες, έχει μπει ήδη από το 2007 στο στόχαστρο της Ε.Ε.

Θέτω τις πληροφορίες αυτές στη διάθεση των αρμόδιων υπουργών και όποιων άλλων μέσα στον ενθουσιασμό τους για την ικανοποίηση των στόχων του Μνημονίου ετοιμάζονται να κάνουν μια αντι-ευρωπαϊκή γκάφα πουλώντας την εταιρεία υδάτων της Θεσσαλονίκης (παίρνει σειρά και η ΕΥΔΑΠ, αλλά ας επικεντρωθούμε στη Θεσσαλονίκη που έχει ήδη βγει στο σφυρί). Πέρα από τη συμμετοχή της στην τρόικα, η Ε.Ε. έχει κι άλλες διαστάσεις και η κοντή μας γνώση εδώ στην Ελλάδα για τις διαστάσεις αυτές μπορεί να μας αφήσει εκτεθειμένους. Το ίδιο και η κοντή μας μνήμη: το 1917, στην πυρκαγιά που κατέστρεψε τη Θεσσαλονίκη, η εταιρεία ύδρευσης, που τότε ήταν γαλλικών συμφερόντων, αρνήθηκε να διαθέσει νερό για την πυρόσβεση, γιατί υδροδοτούσε τους στρατώνες των συμμάχων. Είναι προφανές ότι δεν μπορούν ιδιώτες να παίρνουν αποφάσεις για τη διαχείριση δημόσιων πόρων. Μας το δείχνει η Ιστορία και η παγκόσμια εμπειρία, μας το λέει η κοινή λογική αλλά και οι αποφάσεις των ευρωπαϊκών οργάνων. Τι μας εμποδίζει να το καταλάβουμε;

 Πηγή : Εφημερίδα των Συντακτών

Οταν απεργεί το Σύνταγμα

Αντιλαμβάνομαι πλήρως την αγωνία των υποψήφιων των πανελλαδικών εξετάσεων, των γονιών τους και οποιουδήποτε άλλου ενδιαφερομένου, σχετικά με την πιθανή απεργία των εκπαιδευτικών. Όπως αντιλαμβάνομαι την αγωνία των επιβατών του Μετρό και λοιπών ΜΜΜ, όταν απεργούν οι εργαζόμενοι του Μετρό και λοιπών ΜΜΜ.
 Όπως αντιλαμβάνομαι την αγωνία των ασθενών όταν απεργούν οι φαρμακοποιοί. Όπως αντιλαμβάνομαι την αγωνία των περιπτεράδων που πουλάνε παγωτά όταν απεργεί η ΔΕΗ. Όπως αντιλαμβάνομαι την αγωνία των ασφαλισμένων όταν απεργούν οι ιδιώτες γιατροί διακόπτοντας τη σχέση τους με τον ΕΟΠΥΥ.
 Αντιλαμβάνομαι ότι δεν πρέπει να απεργεί κανείς. Να μη διεκδικεί κανείς. Είναι κατανοητό όλο αυτό. Στα χρόνια που ζούμε, τα πάντα είναι κατανοητά και όλα τα αδύνατα έχουν γίνει δυνατά. Επίσης, αντιλαμβάνομαι την ανάγκη των κυβερνήσεων να δημιουργούν εντάσεις με τους εργαζόμενους ώστε να τους οδηγούν σε απεργίες και κατόπιν να επιβάλουν το μέτρο της επίταξής τους, με σκοπό να κάνουν επίδειξη δύναμης και να δείξουν ποιος είναι το αφεντικό σε αυτό το μπουρδέλο.
Αυτό που δεν αντιλαμβάνομαι είναι η κίνηση της «προληπτικής επιστράτευσης» που αποφασίστηκε για την πιθανή απεργία των εκπαιδευτικών. Όπως αναγράφεται στο Σύνταγμα:
«Σύνταγμα του Κράτους         
MEPOΣ ΔEYTEPO – Aτομικά και κοινωνικά δικαιώματα
Αρθρο 23 – (Συνδικαλιστική ελευθερία)        
1. Tο Kράτος λαμβάνει τα προσήκοντα μέτρα για τη διασφάλιση της συνδικαλιστικής ελευθερίας και την ανεμπόδιστη άσκηση των συναφών μ’ αυτή δικαιωμάτων εναντίον κάθε προσβολής τους, μέσα στα όρια του νόμου.
2. H απεργία αποτελεί δικαίωμα και ασκείται από τις νόμιμα συστημένες συνδικαλιστικές οργανώσεις για τη διαφύλαξη και προαγωγή των οικονομικών και εργασιακών γενικά συμφερόντων των εργαζομένων.
Απαγορεύεται η απεργία με οποιαδήποτε μορφή στους δικαστικούς λειτουργούς και σ’ αυτούς που υπηρετούν στα σώματα ασφαλείας. Tο δικαίωμα προσφυγής σε απεργία των δημόσιων υπαλλήλων και των υπαλλήλων της τοπικής αυτοδιοίκησης και των νομικών προσώπων δημοσίου δικαίου, καθώς και του προσωπικού των κάθε μορφής επιχειρήσεων δημόσιου χαρακτήρα ή κοινής ωφέλειας, που η λειτουργία τους έχει ζωτική σημασία για την εξυπηρέτηση βασικών αναγκών του κοινωνικού συνόλου, υπόκειται στους συγκεκριμένους περιορισμούς του νόμου που το ρυθμίζει. Oι περιορισμοί αυτοί δεν μπορούν να φθάνουν έως την κατάργηση του δικαιώματος της απεργίας ή την παρεμπόδιση της νόμιμης άσκησής του.»    
 Κατόπιν τούτου και ασχέτως με το αν συμφωνώ ή διαφωνώ με την πιθανότητα απεργίας των εκπαιδευτικών μέσα στις Πανελλήνιες , το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι το ΣΥΝΤΑΓΜΑ του Κράτους απεργεί. Κι επειδή δε μπορεί ένα ΣΥΝΤΑΓΜΑ Κράτους να απεργεί, εφόσον δεν ισχύει γίνεται ξεκάθαρο ότι έχει καταλυθεί. Σχετικά με την κατάλυση του ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ του Κράτους, έχει προβλεφθεί το εξής:

«Σύνταγμα του Κράτους

MEPOΣ TETAPTO – Eιδικές τελικές και μεταβατικές διατάξεις
            TMHMA Δ΄ – Aκροτελεύτια διάταξη
            ‘Αρθρο 120 – (Ακροτελεύτια διάταξη)
  1. Tο Σύνταγμα αυτό, που ψηφίστηκε από την E΄ Aναθεωρητική Bουλή των Eλλήνων, υπογράφεται από τον Πρόεδρό της, δημοσιεύεται από τον προσωρινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην Eφημερίδα της Kυβερνήσεως, με διάταγμα που προσυπογράφεται από το Yπουργικό Συμβούλιο και αρχίζει να ισχύει από τις ένδεκα Iουνίου 1975.
2. O σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Eλλήνων.
3. O σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος. 
4. H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.
Αθήνα, 18 Aπριλίου 2001»
Από τη στιγμή, λοιπόν, που όχι μόνο δεν υπάρχουν πολίτες να υπερασπιστούν το Σύνταγμα, αλλά πολλοί πολίτες υπερασπίζονται την κατάλυσή του, το συμπέρασμα είναι ότι έχουν καταργηθεί οι πολίτες. Καθόλου ενθαρρυντικό βέβαια, αλλά ποιος είπε ότι η πραγματικότητα είναι πάντα βολική για το Σύνταγμα, την ελευθερία και τη Δημοκρατία;
Αν αύριο κάποιος από εκείνους που σήμερα υπερασπίζονται ή με τη σιωπή τους συναινούν στην κατάλυση του Συντάγματος, επικαλεστεί το Σύνταγμα για να υπερασπιστεί τα δικά του συμφέροντα, ας πάει πρώτα να ρίξει μια μεγάλη φτυσιά στον καθρέφτη του. Θα είναι το πιο έντιμο πράγμα που θα κάνει στη ζωή του.
ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ

Μετεστεγάζεται η Δ.Ο.Υ Χολαργού

Μετεστεγάζεται η Δ.Ο.Υ Χολαργού σύμφωνα με δημοσίευμα της Εβδομαδιαίας Τοπικής Εφημερίδας 30 ΜΕΡΕΣ του Δήμου Χολαργού. Σε σχετικό ρεπορτάζ της εφημερίδας αποκαλύπτεται απόφαση, σύμφωνα με την οποία η Δ.Ο.Υ Χολαργού μετακομίζει στα όρια του Δήμου Παλλήνης με αυτά του Πικερμίου και συγκεκριμένα στο κτήριο που εστεγαζόταν παλαιότερα το κατάστημα ALEX - PAK. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός, ότι το κτήριο που στεγάζεται η Δ.Ο.Υ είναι ιδιοκτησίας του Ελληνικού Δημοσίο και που σύμφωνα με πληροφορίες, είναι ένα από τα προς πώληση ακίνητα του Ελληνικού Δημοσίου από το ΤΑ.Ι.ΠΕ.Δ. Να θυμίσουμε επίσης ότι  πριν από ένα περίπου χρόνο, μετεστεγάστηκε στο ίδιο κτήριο και η πρώην Δ.Ο.Υ Αγίας Παρασκευής με το αιτιολογικό της εξοικονόμησης δαπανών από το υψηλό ενοίκιο.
Η επιχείρηση "ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗΣ" καλά κρατεί στις συνενώσεις των Δ.Ο.Υ με απώτερο σκοπό άραγε τι?

Γιατί είμαι Ανθέλληνας

Του Παναγιώτη Χατζηστεφάνου

Εχοντας υποστεί πειρατεία από κάθε είδους υστερόβουλους δημαγωγούς και επικίνδυνους ηλίθιους, η έννοια του Έλληνα, όλο και περισσότερο, αποτελεί χαρακτηρισμό που σημαίνει εξοικείωση και συνέργεια με την αθλιότητα που επικρατεί στην Ελλάδα. Την αρνούμαι, και δηλώνω Ανθέλληνας...

1. Επειδή η Ελλάδα έχει ταυτίσει την μοίρα της, φανατικά, με ό,τι σκοτεινότερο έχει να προσφέρει ο 21ος αιώνας. Εδώ βρίσκεται το πειραματικό εργαστήριο όπου δοκιμάζεται το υβριδιακό ολοκληρωτικό καθεστώς που μπορεί να συνοψίσει κανείς ως Αναρχοκαπιταλισμός. Πρόκειται για ιδιόμορφη πολιτική εκτροπή, που διασκευάζει τον Ναζισμό υποκαθιστώντας την ελεύθερη αγορά ως υπέρτατο ιδανικό στην θέση της φυλετικής υπεροχής

2. Επειδή το κράτος βρίσκεται υπό τον έλεγχο μιας ελάχιστης και εξαιρετικά αιμοβόρικης ελίτ που υπηρετεί, ξεδιάντροπα, μόνο τα ιδιωτικά της συμφέροντα.

3. Επειδή το κοινωνικο-πολιτικό έγκλημα που συντελείται στην Ελλάδα παραμένει ατιμώρητο αφού θύμα του είναι ένας λαός του οποίου ο πνευματικός ορίζοντας αρχίζει με την ανάγκη και τελειώνει με την δοξασία. Η σχέση της Ελληνικής άρχουσας τάξης με τους ψηφοφόρους και υποστηρικτές της θυμίζει μια νοσηρή περίπτωση κακοποίησης ή εκμετάλλευσης ενός καθυστερημένου παιδιού από κάποιον αήθη προστάτη.

4. Επειδή κάθε βράδι που κοιμάμαι σκέφτομαι ότι ζω σε μια χώρα όπου υπάρχουν στρατόπεδα συγκέντρωσης, Μανωλάδες, Ιερισσοί, μπουντρούμια αστυνομικών τμημάτων όπου σαπίζουν άνθρωποι επί χρόνια, χωρίς να κατηγορούνται για τίποτε. Δεν μπορώ να συγχωρέσω την κοινωνία γύρω μου, που νομιμοποιεί αυτή τη κόλαση, ενώ διώκει οποιονδήποτε προσπαθεί να υποστηρίξει την ελευθερία, τον ανθρωπισμό και την ισονομία. Δεν μπορώ να την συγχωρήσω επειδή με αναγκάζει να είμαι συνένοχος, μόνο και μόνο επειδή δεν κάνω κάτι να σταματήσει αυτή η φρίκη, αλλά φορολογούμαι και έτσι την υποστηρίζω και έμπρακτα.

5. Επειδή παρακολουθώ τους ίδιους ανθρώπους να εγκληματούν στην δημόσια ζωή επί δεκαετίες και οι επόμενοι που αναλαμβάνουν εξουσία να είναι ακόμα χειρότεροι.

6. Επειδή η χώρα αυτή ελπίζει σε ένα καλύτερο παρελθόν.

7. Επειδή ασφυκτιώ με την θρησκευτικότητα που έχει πάρει διαστάσεις μαζικής ψύχωσης. Δεν έχω ξαναζήσει ποτέ τόσο πολύ πεπεισμένος ότι γύρω μου αργοσαλεύει μια χθόνια αίρεση με σκοπό να επιστρέψει η κοινωνία στον πιο σκοτεινό μεσαίωνα. Οι Χριστιανοί του 21ου αιώνα – και όχι μόνο στην Ελλάδα – είναι μεταλλαγμένοι και μακράν απέχουν από άκακες φιγούρες όπως η κα Λουκά. Πλέον και ο πρωθυπουργός μιλάει με τον Θεό.

8. Επειδή έχω βαρεθεί να ακούω «ξέρεις, εδώ είναι Ελλάδα, πρέπει να προσαρμοστείς.» Αρνούμαι να παραμετροποιούμαι δηλαδή με τον χαμηλότερο κοινό παρονομαστή και όχι σύμφωνα με τις δυνατότητες μου.

9. Επειδή δεν μπορώ να κάθομαι οπουδήποτε εκτός της πλατείας Εξαρχείων και να ακούω χύμα και τσουβαλάτα ρατσιστικά, ομοφοβικά, ακροδεξιά ή απλά εντελώς πυροβολημένα σχόλια. Η λεκτική βία μολύνει διαρκώς τον εγκέφαλο μου.

10. Επειδή δεν θέλω να ανοίγω κουβέντες με αγνώστους και να φοβάμαι ότι θα με μαχαιρώσουν επειδή είναι χρυσαυγίτες.

11. Επειδή την πνευματική ηγεσία της χώρας την καθοδηγεί ένα σταρ σύστεμ τόσο σάπιο που απορείς πως αντέχει την ίδια του την μπόχα. Αυτοί θέλουν να με πείσουν ότι ζω σε πολιτισμένη, ευνομούμενη, δημοκρατική χώρα.

12. Επειδή, αν και δεν έχω καν τηλεοπτική συσκευή, εδώ και χρόνια, συνδιαλέγομαι με τηλεθεατές, που είναι η πλειοψηφία. Αυτοί έχουν μεγάλο πρόβλημα στο νοητικό – είτε παίρνουν στα σοβαρά, είτε βρίζουν αυτούς που βλέπουν. Όποιος βλέπει τηλεόραση, απλά, είναι εκτός πραγματικότητας. Οι σκέψεις του είναι εναρμονισμένες με οτιδήποτε κρίνουν ως σημαντικό οι δυο-τρείς μεγαλοεργολάβοι που κάνουν προπαγανδιστικές πλάτες στην όποια κυβέρνηση-μαριονέτα τους. Η νοημοσύνη των τηλεθεατών, που εστιάζει σε αυτή την αυθαίρετη οντολογία, είναι κλονισμένη ανεπανόρθωτα, και ανήκει, όπως οι φανατικά θρησκευόμενοι, σε ένα τμήμα της ανθρωπότητας που έχει υποστεί ανήκεστο βλάβη στο επίπεδο της συνείδησης και της κριτικής σκέψης.

13. Επειδή δεν μπορώ να το βουλώνω μην τυχόν και αμαυρώσω την χώρα για τους τουρίστες ή χαλάσω την ζαχαρένια της λοβοτομημένης μάζας. Πρέπει να μάθει όλος ο πλανήτης το αίσχος που γίνεται εδώ χάμω και αυτό κοστίζει σε όποιον τολμάει να το λέει.

14. Επειδή δεν μπορώ να επικοινωνήσω με ανθρώπους που παραμιλάνε για τον Σατανά (όπως ο χθεσινός ταξιτζής μου) άλλα ούτε και με ανθρώπους που ξεχνιούνται με ένα Deleuze. Oι πρώτοι ακούνε Πάολα και ψηφίζουν οποιοδήποτε από τα κυνοβουλευτικά (sic) κόμματα, άρα είναι αυτονόητο ότι πρέπει να τους αποφύγω για προστασία της ψυχικής μου υγείας. Οι δεύτεροι δεν έχουν καμία οικονομική ανάγκη (χωρίς να είναι απαραίτητα πλούσιοι, έχουν βρεί κάποια άκρη) και άρα η συνείδηση τους είναι χαλαρή, δεν υφίσταται εντάσεις βιοποριστικές, δεν είναι άμεσα αναμεμιγμένοι με την δολοφονική πραγματικότητα που επικρατεί στους δρόμους.

15. Eπειδή κυκλοφορούν άνθρωποι τόσο θρασείς που σου μιλάνε, εν τω μέσω γενοκτονίας, για την Eurovision, τον Γκάλη, τον Σουλεϊμάν. Kαι κατέχουν θέσεις εξουσίας.

16. Επειδή η ντόπια διανόηση έχει υποστεί πλύση εγγεφάλου με την ιδέα ότι η τεχνητή κρίση είναι μια άβυσσος ευκαιριών και οι διανοούμενοι έχουν φτάσει στο επίπεδο να διαλαλούν με χάρη συνταγές για το πως να κάνεις το σκατό σου παξιμάδι, αν όχι παντεσπάνι.

17. Επειδή μου φαίνεται ασύλληπτο το να διαπραγματεύομαι ζητήματα (όπως το τι σημαίνει ανθρώπινο δικαίωμα), πράγματα που ήταν αυτονόητα για την ίδια την Ελλάδα μόλις μερικά χρόνια πριν.

18. Επειδή δεν μπορώ να κοιτάω κατάματα νέα παιδιά, που υπό κανονικές συνθήκες θα προσλάμβανα με σοβαρούς μισθούς, ενώ τώρα πρέπει να τους λέω ή να μείνουν εδώ και να πεινάσουν ή να φύγουν έξω όπως-όπως. Η Ελλάδα με μεταμορφώνει σε άγγελο κακών.

19. Επειδή δεν ανέχομαι την εκλογίκευση της αθλιότητας. Αντί να αντιμετώπιζεται το κακό, από το μικρότερο έως το μεγαλύτερο, το εθνικό σπορ είναι η ανάλυση των αιτίων που δημιούργησαν το πρόβλημα και όχι οι πιθανές λύσεις του.

20. Είμαι Ανθέλληνας, αλλά θα μπορούσα να είμαι κάλλιστα και Αντι-αμερικάνος, Αντι-γερμανός, αντί-οτιδήποτε επειδή δεν είναι το εθνικό χαρακτηριστικό που βαραίνει στην αντίθεση μου, αλλά η νοοτροπία που εκπροσωπεί. Τυχαίνει να ζω εδώ. Οπότε έτσι το χαρακτηρίζω. Αν έχω απέναντι την ανθρωπότητα, τότε μπορώ να συνοψίσω χωρίς γενικεύσεις: είμαι εναντίον – όχι χαλαρά αποστασιοποιημένος, όχι κριτικός απέναντι, αλλά ενεργά εναντίον της πλήρους άλωσης της χώρας αυτής, αλλά και οποιασδήποτε άλλης, από την αναρχοκαπιταλιστική συμφορά

Πηγή:  iefimerida.gr