Τρίτη 24 Δεκεμβρίου 2013

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ .! Με Υγεία- Αγάπη - Αλληλεγγύη - Δημιουργία - Ποιότητα Ζωής - Υπομονή!!

Χριστός γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ τη πόλει
οι ουρανοί αγάλλονται, χαίρει η φύσις όλη
εν τω σπηλαίω τίκτεται, εν φάτνη των αλόγων
ο Βασιλεύς των ουρανών και ποιητής των όλων
Κερά καμαροτράχηλη και φεγγαρομαγούλα
και φουσκαλίδα του γιαλού και πάχνη από τα δέντρα
να που τον έχεις τον υγιόν, τον μοσχοκανακάρη
λούεις τον και χτενίζεις τον και στο σχολειό τον πέμπεις
Κι ο δάσκαλος τον έδειρε μ' ένα χρυσό βεργάλι
κι η κυρά δασκάλισσα, με το μαργαριτάρι
είπαμε δα για την κερά, ας πούμε για τη Βάγια
άψε βαγίτσα το κερί, άψε και το λυχνάρι
και κάτσε και ντουχιούντηζε ήντα θα μας εβγάλεις
Γι απάκι, για λουκάνικο, για χοιρινό κομμάτι
κι από τον πύρο του βουτσού να πιούμε μια γιομάτη
κι από τη μαύρη όρνιθα κανένα αυγουλάκι
κι από το πιθαράκι σου ένα κουρούπι λάδι
κι αν είναι κι ακροπλιάτερο, βαστούμε και τ' ασκάκι
Φέρε πανιέρι κάστανα, πανιέρι λεπτοκάρυα
και φέρε και γλυκό κρασί να πιούν τα παλικάρια
κι αν είναι με το θέλημα, άσπρη μου περιστέρα
ανοίξετε την πόρτα σας, να πούμε καλησπέρα
και ακόμα δεν τον ηύρηκες τον μάνταλο ν' ανοίξεις
να μας κεράσεις μια ρακή κι ύστερα να σφαλίξεις...

Το είπε...: Άγνωστος




Ματωμένα Χριστούγεννα

Η ιστορία που θα σας διηγηθώ μπορεί και να μη σας αρέσει. Μιλάει για τα Χριστούγεννα αλλά όχι με τον τρόπο που έχετε συνηθίσει. Δεν θα σας πω για χαρούμενες οικογένειες που μαζεύονται μέχρι και ένα μήνα πριν γύρω από το δέντρο και το στολίζουν με ανυπομονησία και χουχουλιάρικα χαχανητά. Ούτε για πρωτότυπες συνταγές και ευφάνταστα γλυκά που σερβιρίστηκαν πάνω στα στολισμένα τραπέζια και που τοποθετήθηκαν όλα με τρόπο τέτοιο, ώστε να τα βλέπει μέχρι και ο γείτονας που στέκεται και θαυμάζει, όταν δήθεν κάποιος εντελώς τυχαία ξέχασε να κλείσει την εξώπορτα. Δεν θα σας πω για τις πιο γουστόζικες και πιο μοδάτες μπάλες που αγοράστηκαν μετά από ώρες αναζήτησης και μελετημένης έρευνας στους ατέλειωτους ορόφους από τα παιχνιδομάγαζα αυτού του τόπου και που μετά τάχα φυτρώνουν και κρέμονται από τα ψεύτικα κλαριά ενός ψεύτικου δέντρου αριστοτεχνικά, με ακρίβεια χιλιοστού, για να τονίζεται η λεπτομέρεια της λεπτομέρειας, ειδικά για τις ευαίσθητες εκείνες στιγμές που θα πλακώσουν στο σπίτι συγγενείς και σόγια και ασχοληθούν πρώτα με τα ψεύτικα τα στολίδια και μετά με τους αληθινούς ανθρώπους. Δεν θα περιγράψω τις τόσες πολλές κάλτσες που κρέμονται σαν δεύτερες κουρτίνες μέσα στα σαλόνια των ξεκάλτσωτων ενοίκων, ούτε τα φωτάκια που δεν χόρτασες να βάλεις μόνο στο δέντρο αλλά αδημονούσες να φτάσουν μέχρι τη βεράντα, ως και στα κεραμίδια ανέβηκες για να συνδέσεις φώτα που θα κάνουν ολόκληρο το σπίτι να αναβοσβήνει, ποντάροντας στο ότι έτσι μπορεί και να το δει ο Άι Βασίλης, που ξέρεις, μπορεί να το βλέπει και να το ζηλεύει μέχρι ο Θεός ο ίδιος. Τα ίδια. Και τα ίδια. Κάθε χρονιά.
Εκτός από εκείνη τη χρονιά, που ούτε Άι Βασίλης ήρθε, ούτε Θεός. Ήμουν τόσο δα πιτσιρικάς αλλά θυμάμαι πολύ έντονα όσα συνέβησαν, ίσως γιατί όταν είσαι σε τέτοια τρυφερή ηλικία όλα αποτυπώνονται ανεξίτηλα μέσα σου και σ’ ακολουθούν για την υπόλοιπη ζωή σου. Ακόμα και αν στην πορεία οι συνθήκες αλλάξουν εντελώς, ακόμα και αν η χώρα σου γίνει κάποια στιγμή μια εντελώς άλλη χώρα, ακόμα και αν εσύ ο ίδιος γίνεις ένας άλλος από αυτό που κάποτε ήσουν, οι μνήμες από την παιδική σου ηλικία δεν ξεγράφονται ποτέ, είναι λες και κάποιος τις χάραξε με το ισχυρότερο μελάνι που υπάρχει στον κόσμο όλο. Όσο μεγαλώνεις, αναπτύσσεις την ικανότητα να φιλτράρεις τα γεγονότα, η μνήμη γίνεται επιλεκτική, είναι όπως όταν πας να διαλέξεις ποιες μπάλες θα βάλεις στο χριστουγεννιάτικο το δέντρο, μερικές τις αφήνεις να κάθονται καταχωνιασμένες για χρόνια πολλά στα κιβώτια κι ας ξέρεις ότι δεν έχουν εξαφανιστεί από εκεί μέσα, κι ας προσποιείσαι πως ποτέ δεν υπήρξαν. Ναι, μάλλον πρόκειται για εκείνον τον ρημαδιασμένο μηχανισμό που οι επιστήμονες ανέλυσαν και τεκμηρίωσαν, ότι δηλαδή ο άνθρωπος, από κάποια στιγμή και μετά, όχι μόνο διαλέγει τι θέλει να θυμάται αλλά διαγράφει από το μνημονικό του κάθε αρνητική εμπειρία, ως αυτοάμυνα, ως μια υποσυνείδητη τεχνική αυτοεπιβίωσης. Τότε όμως, όταν ήρθαν εκείνα τα Χριστούγεννα τής μεγάλης κρίσης, εγώ δεν είχα αναπτύξει καμιά κρίση, καμιά απολύτως άμυνα, στεκόμουν έκθετος απέναντι στα συμβάντα, σφουγγάρι ήταν η ψυχή μου που ρούφηξε μονομιάς όσα είδαν τα έκπληκτα τα παιδικά μου μάτια και που δυσκολεύτηκαν τα χείλη μου να πούνε. “Να τα πούμε;
Ακόμα ηχούν στα αυτιά μου σαν αντίλαλος τα λόγια εκείνα που άκουγες στη γειτονιά από τα άγρια χαράματα να βγαίνουν από στόματα παιδιών που ήταν λίγο μεγαλύτερα από εμένα και έτσι τ’ άφηναν οι γονείς τους να βγαίνουν να πουν τα κάλαντα. Ο τρόπος βέβαια που έλεγαν αυτές τις λέξεις δεν ήταν για παιδιά μικρά, οι συλλαβές είχαν μέσα τους τη μελωδία της θλίψης, ακριβώς όπως ηχούν τα λογάκια από ένα παιδί που ζητιανεύει, που παρακαλάει με την παλάμη ανοιχτή για ένα κουλούρι ή ένα νόμισμα το ίδιο στρογγυλό. Θυμάμαι ότι προτού κάνουν την ερώτηση με τον λυπημένο τόνο για το αν θα τα πούνε, χτυπούσαν την πόρτα εντελώς ανεπαίσθητα, ήταν λες και δεν στεκόταν άνθρωπος έξω από το σπίτι αλλά γάτες που γδέρνανε το ξύλο. Με έντονη περιέργεια, άνοιξα, για να δω αν όντως γρατζουνούσαν ή αν απλά δεν μπορούσαν να φτάσουν το κουδούνι, κι ας μη δούλευε αυτό από καιρό. Όπως έκανα να δω προς τα έξω, ένας αέρας πείνας και απλυσιάς ήρθε και κάθισε πάνω στα ρουθούνια και το λαιμό μου, μένοντας να παρατηρώ με απορία εκείνα τα άτυχα παιδιά, που στ’ αλήθεια θυμίζανε γατάκια αδύναμα, με τα μάγουλά τους βαθιά μέσα ρουφηγμένα. Είναι σαν να βλέπω ακόμα την εικόνα από το σάπιο στόμα τους, τόσο που δεν ξεχώριζες αν σάπιζαν πρώτα τα δόντια ή τα χείλη. Τα νύχια στα χέρια τους ήταν τόσο μακριά που βάζω στοίχημα ότι ήταν δύσκολο να χτυπάνε τις πόρτες και προτιμούσαν να τις γδέρνουν για να τους ακούσει ο από μέσα. Το πιο περίεργο από όλα όμως ήταν ότι για αντί για τρίγωνα είχαν στα χέρια κόκαλα από ξεχασμένα αποφάγια και που για ήχο βγάζανε τον κρότο που κάνει το αδειανό στομάχι. “Λιγάκι φαγητό, αν είναι ορισμός σας”.
Ήταν μια εποχή που ακόμα και οι πιο καθιερωμένες συνήθειες, ακόμα και τα αρχαιότερα τραγούδια, όπως τα κάλαντα, άλλαζαν για να προσαρμοστούν στις περιστάσεις και να ακούγονται επίκαιρα. Όλα αυτά συνέβαιναν μάλλον γιατί και οι άνθρωποι είχαν αλλάξει, το κάθε τι έμοιαζε απροσδιόριστο, μπέρδευες τις γάτες με τα παιδιά, τα παιδιά με τις γάτες, ζούσαμε σε καιρούς που οι περισσότεροι κλείνονταν μέσα διαρκώς, λες και φοβόντουσαν να περπατήσουν ελεύθεροι στις πλατείες και τους δρόμους. Ακόμα θυμάμαι τη μάνα μου να μου φωνάζει και να μου λέει να κλειδώνομαι καλά όλη την ημέρα και να μην ανοίγω σε αγνώστους, γιατί τότε ήταν που κυκλοφορούσαν εκείνοι οι περίεργοι, οι κουστουμαρισμένοι τύποι που, κρατώντας σφραγίδες και χαρτιά στα χέρια, ερχόντουσαν ακόμα και μέσα στις βαθιές τις νύχτες και μπαίνανε μέσα στα σπίτια εκείνων που κάνανε το λάθος και νομίζανε τους κλητήρες για παιδιά που λεν τα κάλαντα, λέγοντάς τους ότι έχουν εντολή από το επίσημο το Κράτος να τους πάρουν το σπίτι και όσα έχει μέσα αυτό, καναπέδες, χριστουγεννιάτικες κάλτσες, ακόμα και αυτό το δέντρο με τις ωραίες μπάλες που είχαν αγοραστεί προ κρίσης. Γι’ αυτόν το λόγο συνήθιζα να ανεβαίνω στη σοφίτα και να παρακολουθώ τυχόν ύποπτες κινήσεις έξω στο δρόμο, μήπως και δω κανέναν από δαύτους τους γύπες να έρχεται και προς τη δική μας τη φωλιά. Κι αυτό όμως ήταν δύσκολο γιατί δεν μπορούσες να διακρίνεις εύκολα τότε, ήταν γιατί είχε γεμίσει η ατμόσφαιρα με εκείνη την ομίχλη από τα πολλά καμένα ξύλα. Να δεις πως τη λέγανε, α, ναι, η ομίχλη της φτώχειας. Που έκανε μέχρι και τα τοπία να δείχνουν φτωχά.
Καίγαμε και εμείς ξύλα στην αυτοσχέδια σόμπα μας. Είχανε άλλωστε περάσει κάμποσα χρόνια από την τελευταία φορά που είχε καεί το τελευταίο λίτρο πετρελαίου και τα καλοριφέρ ήταν κυριολεκτικά ξένα σώματα μέσα στο κρύο μας σπίτι. Με τόση φτώχεια και κλεισούρα, το δέντρο μας είχε μείνει να στέκεται γυμνό εκείνα τα Χριστούγεννα. Είχαμε ξεμείνει εντελώς και από στολίδια και μπάλες, μιας και οι περισσότερες είχαν μουχλιάσει σε χίλια κομμάτια από την πολλή υγρασία. Βάζοντας την παιδική μου φαντασία να δουλέψει, βρήκα μερικές εφημερίδες από εκείνες που βάζαμε στα τζάμια για να φαίνεται δήθεν το σπίτι εγκαταλελειμμένο. Πήρα μερικά πρωτοσέλιδα ποτισμένα με βαθύ μελάνι και αφού τα δίπλωσα με τις χούφτες μου, τα έκανα αυτοσχέδιες, χάρτινες μπάλες. Τις κρέμασα με υπομονή από τα σκονισμένα κλαριά του δέντρου και έμεινα να τις παρατηρώ για ώρες, θαυμάζοντας την υπέροχη ιδέα που είχα σκαρφιστεί. Θυμάμαι ότι σταδιακά άνοιγαν προς τα έξω σαν καρδιά από τριαντάφυλλο που σκάει, καθώς μεγαλώνει. Πάνω στο χαρτί, όπως αυτό τεντωνόταν, διέκρινα διάφορες ανθρώπινες φιγούρες από τις ειδήσεις εκείνης της εποχής, άνθρωποι που αλλού φαινόντουσαν κρεμασμένοι, αλλού καμένοι, αλλού με τα χέρια τους να γδέρνουνε τα πρόσωπά τους. Έβαλα γύρω-γύρω τα φωτάκια και, μολονότι δεν είχαμε ρεύμα συνδεδεμένο, έκανα να τα συνδέσω στην πρίζα, μήπως και είχε ξεμείνει καμιά στάλα ενέργειας. Κι ένα περίεργο πράγμα, τα λαμπάκια αναβόσβησαν για δευτερόλεπτα μερικά. Και φώτισαν τις μπάλες που είχαν πάνω εικόνες με αίματα πολλά. Τόσο που ήτανε λες και στάζανε αίμα πραγματικά. “Μαμά, μαμά!”.
Πήρε το δέντρο μας φωτιά.




Κώδικας Ψυχής, της Παναγιώτας Κουτελίδα

Με αφορμή τις μέρες που έρχονται το μυαλό μου γύρισε πίσω.

Αναπόλησα τα Χριστούγεννα των παιδικών μου χρόνων, όταν για πρώτη φορά διάβασα Παπαδιαμάντη. Ήταν τα Χριστουγεννιάτικα Διηγήματά του, που κρατούσα στα χέρια μου. Θυμάμαι πως παρ’ όλο που πολύ με ξένιζε ο τρόπος γραφής του-ήταν οπωσδήποτε κάτι εντελώς διαφορετικό από τα μέχρι τότε μου διαβάσματα- εντούτοις η γλώσσα αυτή των διηγημάτων ασκούσε πάνω μου μια ακατανίκητη γοητεία. Και όσο περισσότερο με δυσκόλευε, άλλο τόσο με ωθούσε να καταβάλλω διαρκώς μεγαλύτερη προσπάθεια για να την κατανοήσω.
Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότεροι διατείνονται πως λογοτέχνες, όπως ο Παπαδιαμάντης, ο Ροΐδης ή  ο Βιζυηνός γίνονται  διαρκώς και πιο δυσνόητοι για το αναγνωστικό κοινό-και ιδιαίτερα το νεανικό κοινό- και προτείνουν τη μεταγραφή των έργων αυτών των συγγραφέων σε μια γλώσσα «ηπιότερη» και εγγύτερη στα σύγχρονα γλωσσικά ερεθίσματα των νέων. Αν πιστέψει κανείς πως με τον τρόπο αυτό θα κάνει κοινωνούς στο έργο σπουδαίων δημιουργών περισσότερους αναγνώστες, ίσως εύκολα αντιδράσει θετικά στην παραπάνω πρόταση. Όμως, πώς μπορεί κανείς να αλλάζει τον προσωπικό τρόπο γραφής έξοχων δημιουργών χωρίς δεύτερη σκέψη; Πώς μπορεί να αλλοιώνει τα γραφόμενά τους στο όνομα του εκσυγχρονισμού;
Εξάλλου, ακόμη κι αν δεχτεί κανείς αναντίρρητα να γίνει κάτι τέτοιο αναλογιζόμενος το υποτιθέμενο κέρδος αυτής της προσπάθειας, οφείλει, πιστεύω να σκεφτεί επίσης και τις ενδεχόμενες συνέπειες αυτού του εγχειρήματος.
Η αξία της ελληνικής λογοτεχνίας, όπως και κάθε λογοτεχνίας, έγκειται σε σημαντικό βαθμό στην ύπαρξη διαφορετικών μορφών έκφρασης και διατύπωσης των νοημάτων. Ο λογοτέχνης έχει τον δικό του, ιδιαίτερο τρόπο σύνθεσης των έργων του. Ο τρόπος του αυτός πηγάζει από την ‘προίκα’ που κουβαλά μέσα του: τις οικογενειακές του καταβολές, την παιδεία του, το ιστορικοκοινωνικό και πολιτισμικό πλαίσιό του. Κάθε έργο είναι κατά το μάλλον ή ήττον ένας αντικατοπτρισμός των παραπάνω. Πίσω από κάθε φράση ακόμα και κάθε λέξη του έργου κρύβονται στοιχεία αντιπροσωπευτικά για τον δημιουργό του και την εποχή του. Στοιχεία που μαρτυρούν τόσα πολλά για κάθε λογοτέχνη προσδίδοντάς του την ιδιαίτερη ιδιοσυγκρασία του. Επιχειρώντας, λοιπόν, να εξομαλύνουμε την κατάσταση, θαρρώ πως άθελά μας ίσως αφανίζουμε ό, τι πιο σημαντικό μπορεί να έχει η λογοτεχνία: την πολυπρισματικότητα  και την ποικιλομορφία της που οφείλεται στην προσωπική σφραγίδα του κάθε λογοτέχνη.
Κι αν κάποιοι ισχυρίζονται με σθένος πως είναι αδύνατο ένας νέος αναγνώστης να εμβαθύνει σε ένα κείμενο όπου οι περισσότεροι γλωσσικοί όροι είναι άγνωστοι, θα αντιπρότεινα πως ποτέ κανείς δεν βελτιώθηκε και δεν προόδευσε «συναναστρεφόμενος» μονάχα με έργα που λίγο απέχουν από τις ερμηνευτικές του δυνατότητες. Απεναντίας, ο αναγνώστης που έρχεται σε επαφή με έργα που διαφοροποιούνται σε σημαντικό βαθμό από το γλωσσικό κατεστημένο του, έχει την ευκαιρία να  ερευνήσει περισσότερο τα έργα αυτά, να αιτιολογήσει έτσι την ιδιαιτερότητά τους και τελικά να εντυπωσιαστεί ή όχι από τη γλωσσική εκφορά τους.
Στον αντίλογο, επίσης, που εκφράζεται σχετικά με την πεπαλαιωμένη μορφή ορισμένων λογοτεχνικών έργων και την αναγκαιότητα εκσυγχρονισμού τους, θα ήταν ίσως αρκετό να ισχυριστεί κανείς ότι, όσο κι αν φαίνεται παράξενο, αυτή ακριβώς η πεπαλαιωμένη μορφή αποτελεί έναν σημαντικό κρίκο της αλυσίδας που μας συνδέει με το γλωσσικό μας παρελθόν και μας υπενθυμίζει πως η γλώσσα είναι ένας ζωντανός οργανισμός που διαρκώς ελίσσεται, εξελίσσεται και δημιουργείται. Για παράδειγμα, δεν είναι δύσκολο να υποθέσει κανείς ότι ο τύπος «ήτο» που χρησιμοποιεί ο Παπαδιαμάντης, αποτελεί προανάκρουσμα του αμιγώς νεοελληνικού «ήταν».
Επιπλέον, η επαφή των αναγνωστών με κείμενα που αποκλίνουν από τον σύγχρονο πυρήνα της γλώσσας, εκτός από την ευκαιρία που τους δίνει να συναντηθούν με διαφορετικές γλωσσικές μορφές και τρόπους έκφρασης, τους δίνει επίσης το ερέθισμα  να αναμετρηθούν με τη διαχρονική δύναμη της γλώσσας, να εμπλουτίσουν τις γλωσσικές τους συνιστώσες και τελικά να ανατρέξουν ίσως και οι ίδιοι σε μια συγκεκριμένη στιγμή της ζωής ή της δημιουργικότητάς τους σε έναν γλωσσικό τρόπο, σε μια φράση, σε μια λέξη ακόμα, που μπορεί παλιά να τους ξένιζε, μα τώρα δεν βρίσκουν κάτι άλλο καταλληλότερο για να εκφραστούν.
Άλλωστε, στο σημείο αυτό οφείλει κανείς να λάβει σοβαρά υπόψη του ότι σημαντικά έργα Ελλήνων συγγραφέων, όπως η Φόνισσα του Παπαδιαμάντη ή Το αμάρτημα της μητρός μου του Βιζυηνού, έχουν κατά καιρούς ανέβει στην ελληνική θεατρική σκηνή αποκλίνοντας ελάχιστα ή και καθόλου από την αυθεντική γλωσσική μορφή που τους είχε δώσει ο δημιουργός τους. Παρ’ όλα αυτά η απήχηση που είχαν στο κοινό δε μαρτυρά την απόρριψή τους.
Γεγονός είναι ότι κάθε έργο, και εν προκειμένω κάθε λογοτεχνικό έργο, αποτελεί φορέα του δημιουργού του και αποτυπώνει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο την ψυχή του πάνω στο χαρτί. Κάθε κείμενο έχει τον δικό του κώδικα που αποτελεί το καθρέφτισμα της ψυχής του συγγραφέα του. Η παραβίαση του κώδικα αυτού ισοδυναμεί με καταπάτηση των επιλογών του δημιουργού. Όπως όταν γνωρίζεις κάποιον άνθρωπο∙ μπορεί να σε γοητεύουν οι εκφράσεις του, παρά το ότι είναι τόσο διαφορετικές από τις δικές  σου. Γι’ αυτό και δεν τον απορρίπτεις αμέσως. Απλώς περιμένεις να τον γνωρίσεις καλύτερα.


Όταν πέφτουν τα έσοδα απο το πετρέλαιο, έρχεται η αιθαλομίχλη

Δεν είναι μόνο τα τζάκια που πνίγουν με μικροσωματίδια την Αθήνα και άλλες πόλεις. Υπερβάσεις καταγράφονται και τους θερινούς μήνες, ωστόσο η κυβέρνηση προχώρησε σε "συστάσεις... πανικού" μόνο τώρα, κάνοντας πολλούς να συνδέσουν το ενδιαφέρον της με την μεγάλη μείωση των εσόδων απο τον ειδικό φόρο πετρελαίου.
Τον Μάιο οι τιμές έφτασαν έως και τρεισίμη φορές πάνω απο τα όρια ενώ την Κυριακή που πέρασε και σύμφωνα με το ΥΠΕΚΑ "η Αθήνα πνιγόταν στη αιθαλομίχλη" οι τιμές ήταν μισή φορά πάνω απο τα όρια. 
Από τα τέλη Μαρτίου του 2013 έως και τα μέσα Νοεμβρίου, περίοδος που στην Αθήνα τουλάχιστον οι θερμοκρασίες είναι υψηλές, καταγράφηκαν, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΥΠΕΚΑ, 26 ημέρες με υπερβάσεις στα αιωρούμενα σωματίδια, αυτά ακριβώς που προκαλούνται κι από τη καύση τζακιών. Οι υπερβάσεις αυτές κυμαίνονταν από το όριο των 50 μικρογραμμαρίων ανά κ.μ. που έχει θεσπίσει η ΕΕ έως και 220 μ.γ./κ.μ.! Και πότε καταγράφηκε αυτή η υπέρβαση; Στις 25 Μαΐου. Με την Αθήνα να πνίγεται στην αφρικανική σκόνη. Ωστόσο κανένας κυβερνητικός φορέας δεν εξέδωσε συστάσεις πανικού στους πολίτες.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του ΥΠΕΚΑ, τον Μάιο του 2013 καταγράφηκαν συνολικά εννιά υπερβάσεις. Νωρίτερα είχαν καταγραφεί έξι υπερβάσεις τον Απρίλιο και μια τον Μάρτιο και μάλιστα την ημέρα της Εθνικής Εορτής με το "κοντέρ" να γράφει 122 μ.γ./κ.μ.. Δυόμιση φορές πάνω απο τα όρια.
Άλλες δυο υπερβάσεις καταγράφηκαν τον Ιούλιο, μια τον Σεπτέμβριο κι απο δυο Οκτώβριο και Νοέμβριο.
Τον φετινό Δεκέμβριο καταγράφηκαν έξι ημέρες υπερβάσεων με την μεγαλύτερη να φτάνει στα 120 μ.γ./κ/μ.
Μέχρι το 2011 η Αθήνα, η Θεσσαλονίκη, ο Βόλος, τα Ιωάννινα, το Ηράκλειο και η Πάτρα ήταν μόνιμα μέσα στο top 10 των πιο επιβαρυμένων με αιωρούμενα σωματίδια, πόλεων της ΕΕ.
Φαίνεται, ωστόσο, ότι η ελληνική Πολιτεία "ανακάλυψε" τα μικροσωματίδια που σκοτώνουν πάνω απο 300.000 ευρωπαίους το χρόνο, όταν ήρθαν τα τζάκια και μειώθηκαν τα έσοδα από το πετρέλαιο.
Οι ελληνικές πόλεις είχαν δυο στις τρεις ημέρες το χρόνο υπερβάσεις των οριακών τιμών με βασική αιτία το πετρέλαιο που χρησιμοποιούνταν στις κεντρικές θερμάνσεις των πολυκατοικιών, την εκτεταμένη νοθεία στα καύσιμα και ειδικά στο diesel κίνησης και τη σκόνη από τα οικοδομικά υλικά. Ένας από τους σημαντικούς παράγοντες αύξησης των ορίων ήταν και παραμένει η αφρικανική σκόνη.
Ύστερα ήρθε η κρίση και μειώθηκε η κυκλοφορία των οχημάτων στους δρόμους κι έτσι μειώθηκαν, αισθητά πλέον, οι ημέρες των υπερβάσεων.
Όμως αυτές υπάρχουν και τις ημέρες που οι έλληνες δεν κλείνουν το καλοριφέρ προκειμένου να ζεσταθούν απο τα τζάκια.

Κασσιανός Τζέλης
http://www.koutipandoras.gr/

"Πήρα τόσες πολλές μίζες που δεν τις θυμάμαι όλες" είπε ο Κάντας στους ανακριτές

"Πήρα τόσες πολλές μίζες που δεν τις θυμάμαι όλες" φέρεται να είπε κατά την απολογία του στους ανακριτές ο πρώην  αναπληρωτής διευθυντής εξοπλιστικών προγραμμάτων Αντώνης Κάντας, ο οποίος αναφέρθηκε εκτενώς στο παρασκήνιο γύρω από την προμήθεια των εξοπλιστικών προγραμμάτων στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας.
Ο Κάντας παραδέχθηκε ότι πήρε μίζα 1,5  εκατ. ευρώ από έναν απόστρατο αξιωματικό, αντιπρόσωπο γερμανικής εταιρείας για δύο εξοπλιστικά προγράμματα (υποβρύχια και Astrad) , ενώ ομολόγησε ότι δωροδοκήθηκε με 1,7  εκατ. ευρώ για την προμήθεια του εξοπλιστικού προγράμματος Leopard.
Αίσθηση προκαλεί ένα περιστατικό που φέρεται να περιέγραψε στους ανακριτές ο Α. Κάντας όταν ένας αντιπρόσωπος εταιρείας προμήθειας εξοπλιστικών προγραμμάτων φεύγοντας από το γραφείο του κατηγορουμένου, άφησε ένα σακβουαγιάζ με 600 χιλιάδες ευρώ.  Όταν λοιπόν του τηλεφώνησε για να του πει για την ξεχασμένη τσάντα, ο αντιπρόσωπος του είπε: «αυτά είναι για σένα».
Παράλληλα, ο Αντώνης Κάντας φέρεται να έδωσε στους ανακριτές και στοιχεία για αναρίθμητους τραπεζικούς λογαριασμούς σε επτά ελβετικές τράπεζες, ενώ για να διευκολύνει τις Αρχές, προτίθεται να προσκομίσει και τις κινήσεις τους.
Κατά τη διάρκεια της τετραήμερης απολογίας του φέρεται να μίλησε για 10 πρόσωπα (8 αντιπροσώπους και δύο χρηματιστές) και 10 συμβάσεις (3 με 4 άγνωστες στις αρχές). Από αυτές μόνο μία βρίσκεται στην ανάκριση, ενώ η υπόθεση των υποβρυχίων και οι υπόλοιπες είναι στο στάδιο της προκαταρκτικής εξέτασης.
Τέλος κατονόμασε τα ίδια πρόσωπα και τις ίδιες εταιρείες διακίνησης μαύρου χρήματος με την υπόθεση της Siemens.
http://www.koutipandoras.gr/

Πλούσιοι και φτωχοί εν έτει 2013

Του Γιώργου Δελαστίκ
Χριστουγεννιάτικη γροθιά στο στοµάχι! ∆ιαβάζεις τη λίστα και τρελαίνεσαι! Οι δέκα επιχειρηµατίες που κέρδισαν τα περισσότερα λεφτά κατά τη διάρκεια της χρονιάς που τελειώνει αποκόµισαν φέτος συνολικά… 102 δισεκατοµµύρια δολάρια! ∆έκα άνθρωποι, εκατό δισ.! Μέσα στους δέκα ο ιδρυτής της Μάικροσοφτ, ο διευθύνων σύµβουλος του Φέισµπουκ, οι δύο συνιδρυτές της Γκουγκλ, ο διευθύνων σύµβουλος της Άµαζον – και οι πέντε Αµερικανοί. Τρεις ακόµη Αµερικανοί συµπεριλαµβάνονται στους δέκα σούπερ κερδισµένους του 2013: δύο «επενδυτές» της Γουολ Στριτ κι ένας ιδιοκτήτης καζίνο. Ενας Γιαπωνέζος που ασχολείται µε τις τηλεπικοινωνίες κι ένας κινέζος µεγιστάνας των κατασκευών συµπληρώνουν τη δεκάδα.
Πρώτος ο πασίγνωστος αµερικανός χρηµατιστής Γουόρεν Μπάφετ µε κέρδη 12,7 δισεκατοµµυρίων δολαρίων το 2013 και τελευταίος ο επίσης αµερικανός χρηµατιστής Καρλ Άικαν µε κέρδη «µόνο» 7,2 δισ. Ο Μπάφετ δηλαδή κέρδιζε πάνω από ένα δισεκατοµµύριο δολάρια το µήνα! ∆ηλαδή περίπου 37 εκατοµµύρια δολάρια την… ηµέρα, δεδοµένου ότι η εταιρεία Γουελθ µέτρησε τα χρήµατα που κέρδισαν τις 345 πρώτες µέρες του χρόνου – λείπει δηλαδή το τελευταίο εικοσαήµερο του ∆εκέµβρη. «Μεροκάµατο» 37 εκατοµµυρίων όµως σηµαίνει ότι ο Μπάφετ κέρδιζε ενάµισι εκατοµµύριο δολάρια την… ώρα! Μέρα-νύχτα, ακόµη κι όταν κοιµόταν! Ο τελευταίος της κορυφαίας λίστας, ο… «ανεπρόκοπος» Άικαν, κέρδισε µόνο 600 εκατοµµύρια το µήνα! Με το ζόρι δηλαδή έβγαζε 20 εκατοµµύρια την ηµέρα! Ούτε ένα εκατοµµύριο την ώρα! Λίγο πάνω από 830.000 «ωροµίσθιο». ∆εν λέµε ότι είναι κι άσχηµα, αλλά πάντως έχει άλλη χάρη ο πλούτος σου –για την ακρίβεια ο νέος πλούτος που συσσωρεύεται– να αυξάνεται µε ρυθµό ενός εκατοµµυρίου και πλέον την ώρα! Εχει άλλη γοητεία και σου προσδίδει άλλο κύρος, όπως και να το κάνουµε. Σκεφθείτε π.χ. τι… φιλανθρωπίες θα µπορούσαν να κάνουν αυτοί οι άνθρωποι, µέρες που ’ναι.
Στην Ελλάδα π.χ. οι συνταξιούχοι του ΙΚΑ όλων των κατηγοριών (γήρατος, χηρείας και αναπηρίας) ανέρχονται σε 1.039.591. Η µέση σύνταξη όλων αυτών είναι µόλις 623 ευρώ. Λαµβάνοντας υπόψη χοντρικά τη σηµερινή ισοτιµία του ευρώ προς το δολάριο, αρκούν τα µηνιαία κέρδη –µόνο ενός µηνός!– του Γουόρεν Μπάφετ γα να δώσει αυτός για δύο µήνες τις συντάξεις και του ενός εκατοµµυρίου συνταξιούχων του ΙΚΑ. ∆εν χρειάζονται µάλιστα παρά µόνο τρία µηνιάτικα κέρδη του Μπάφετ (υπενθυµίζουµε ότι ανέρχονται σε πάνω από 3 δισεκατοµµύρια δολάρια, άρα περίπου 2,3 δισ. ευρώ) για να πληρώσει µόνος του τις συντάξεις και των 2.704.295 συνταξιούχων όλων των ταµείων που υπάρχουν στην Ελλάδα, αφού βάσει των επίσηµων στοιχείων όλες οι συντάξεις µαζί κοστίζουν 2,3 δισ. ευρώ µηνιαία. Με άλλα λόγια, 2.700.000 έλληνες συνταξιούχοι ζουν µε όσα κερδίζει ένα και µόνο άτοµο, ζάπλουτο βεβαίως, σε τρεις µήνες! Ας αφήσουµε όµως κατά µέρος αυτές τις «λαϊκίστικες» συγκρίσεις κι ας απολαύσουµε οπτικά και διανοητικά τον πλούτο στην αυτοτέλειά του. Το 2013 της παγκόσµιας οικονοµικής κρίσης ήταν µια υπέροχη χρονιά για τους πολύ πλούσιους σε πλανητικό επίπεδο, αν εξαιρέσει κανείς τη Νότια Αµερική. Πρώτα πρώτα αυξήθηκαν οι δισεκατοµµυριούχοι σε δολάρια –από 1.600 ξεπέρασαν τις 2.000– θεαµατικότατη αύξηση κατά 25%! Η συνολική περιουσία αυτών των δύο χιλιάδων πάµπλουτων ατόµων ανήλθε στο ιλιγγιώδες ποσό των 6,5 τρισεκατοµµυρίων δολαρίων – όσο δηλαδή είναι από κοινού το ΑΕΠ της Γερµανίας και της Γαλλίας! Εφτασαν επίσης τις 200.000 όσοι κατέχουν περιουσία άνω των 30 εκατοµµυρίων δολαρίων – 199.235, για την ακρίβεια, µας πληροφορεί η ελβετική τράπεζα UBS και η ειδική στα θέµατα αυτά εταιρεία Γουελθ Χ. Αυτές οι 200.000 έχουν περιουσίες συνολικής αξίας 28 τρισεκατοµµυρίων δολαρίων – σχεδόν διπλάσια από το ΑΕΠ των ΗΠΑ!
Στην Ευρώπη της κρίσης παρατηρούµε τη µεγαλύτερη αύξηση σε αυτή την κατηγορία των βαθύπλουτων µε περιουσία άνω των 30 εκατ. δολαρίων: Αύξηση του αριθµού τους κατά 8,7% και συνολική περιουσία 7,68 τρισεκατοµµύρια δολάρια – ίσα µε το ΑΕΠ της Γερµανίας, της Γαλλίας και της Αγγλίας! Μέσα στο 2013 ο συνολικός πλούτος τους αυξήθηκε κατά 10,4%! Οι ευρωπαίοι ζάπλουτοι κοντεύουν να φτάσουν σιγά σιγά τους οµολόγους τους της Βόρειας Αµερικής, των οποίων η συνολική περιουσία ανέρχεται σε 9,68 τρισεκατοµµύρια δολάρια. Καλά τα πάνε και οι βαθύπλουτοι της Ασίας, µε 6,59 τρισεκατοµµύρια δολάρια. Εκρηκτική άνοδος κατά 15,3% του αριθµού των πλουσίων αυτής της κατηγορίας στη Μέση Ανατολή και αύξηση κατά… 23,9% (!) του πλούτου τους, ο οποίος όµως συνολικά είναι πολύ χαµηλά – ούτε καν ένα τρισεκατοµµύριο δολάρια, µόλις 880 δισ. «Μπατίρηδες» είναι οι σεΐχηδες τελικά στο σύγχρονο κόσµο! Οπως γράφει ο Πολ Κρούγκµαν, το 95% των κερδών από το 2009 µέχρι φέτος έχει πάει στο πλουσιότερο 1% του παγκόσµιου πληθυσµού – και µάλιστα το 60% έχει πάει στο πλουσιότερο 0,1%. Η κρίση κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους µε ραγδαίους ρυθµούς.
Ο παγκόσµιος πλούτος ανήλθε το 2013 σε επίπεδα ρεκόρ. Το Πανεπιστήµιο της Οξφόρδης και η ελβετική τράπεζα Κρεντί Σουίς τον υπολογίζουν συνολικά σε 243 τρισεκατοµµύρια δολάρια. Τα 100 τρισεκατοµµύρια από αυτά τα κατέχει το πλουσιότερο 0,7% του παγκόσµιου πληθυσµού – ποσοστό δηλαδή 41%! Τι να πει κανείς; Καλά Χριστούγεννα και ευτυχές (για τους πολυεκατοµµυριούχους, έστω και σε δολάρια!) και το Νέο Ετος 2014!




Δευτέρα 23 Δεκεμβρίου 2013

«Εκβενιζελισμός»… Του Νίκου Μπογιόπουλου

Ο κ.Βενιζέλος μίλησε για «εκτσογλανισμό» της πολιτικής ζωής. Και το ενδιαφέρον είναι τούτο: Δεν εννοούσε τον κ.Τσοχατζόπουλο. Δεν εννοούσε τον κ.Τσουκάτο. Δεν εννοούσε τον κ.Κάντα. Δεν εννοούσε τον κ.Μαντέλη. Δεν εννοούσε τον κ.Σμπώκο. Δεν εννοούσε αυτούς που κάνανε «κοκοκο» τη λίστα Λαγκάρντ. Δεν εννοούσε αυτούς που ρημάξανε τη χώρα με τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Δεν εννοούσε αυτούς που «ασκούσαν το δικαίωμά τους στην ατομική ευημερία» στη Σοφοκλέους την ίδια εποχή που το κόμμα του κ.Βενιζέλου τύπωνε αφίσες υπέρ της «φούσκας» του Χρηματιστηρίου. Δεν εννοούσε τους  σεσημασμένους πάνω στα «κότερα». Δεν εννοούσε αυτούς που έλεγαν ότι ούτε  χαράτσι θα επιβληθεί ούτε μέσω της ΔΕΗ θα επιβληθεί, αλλά δυο μήνες μετά και χαράτσι έβαλαν και μέσω της ΔΕΗ το επέβαλαν. Δεν εννοούσε αυτούς που έλεγαν «όχι στο ΔΝΤ», αλλά μετά τρεις μήνες έλεγαν «ζήτω το ΔΝΤ». Δεν εννοούσε αυτούς που με το ένα χέρι ψηφίζουν μνημόνια και πλειστηριασμούς για το λαό και με το άλλο χέρι ψηφίζουν φοροαπαλλαγές για τις off shore. Δεν εννοούσε αυτούς που κόβουν συντάξεις από γέροντες και μισθούς από εργάτες. Δεν εννοούσε αυτούς που προκάλεσαν εκατομμύρια φτωχούς κι εκατομμύρια ανέργους και την ίδια ώρα ισχυρίζονται: «Όλοι μαζί τα φάγαμε»! Δεν εννοούσε αυτούς που στη θέση των χιλιάδων μαγαζιών που κλείνουν δίνουν άδειες για να φυτρώνουν ενεχυροδανειστήρια. Δεν εννοούσε αυτούς που γέμισαν τον τόπο με συσσίτια, με αστέγους και με μαγκάλια, αλλά είναι τόσο «ευαίσθητοι» που στέλνουν τους πεινασμένους να αγοράζουν από τα ράφια ληγμένα τρόφιμα…
Όχι, τίποτα από όλα αυτά και κανέναν από όλους αυτούς δεν εννοούσε ο κ.Βενιζέλος. Ευτυχώς. Γιατί αν επεδείκνυε τέτοια υποκρισία, τότε θα έπρεπε να μιλήσουμε για «εκβενιζελισμό» της πολιτικής ζωής. Και σε αυτή την περίπτωση θα είχαμε να κάνουμε με τέτοιο πολιτικό και πολιτισμικό κατήφορο, δηλαδή με έναν «εκβενιζελισμό», που δεν θα συνιστούσε τίποτα λιγότερο από το ανώτατο στάδιο του - πραγματικού και εφαρμοσμένου - «εκτσογλανισμού». Αλλά, το επαναλαμβάνουμε: Ευτυχώς, ο κ.Βενιζέλος δεν είναι τέτοιος άνθρωπος…


Ο Αντιπρόεδρος της Βουλής συνήγορος υπεράσπισης καταχραστή του δημοσίου

Του Μάκη Νοδάρου

Είναι τελικά το νόμιμο και ηθικό στην πολιτική ζωή του τόπου μας ; Και αν το νόμιμο έχει σχέση με την υπεράσπιση κυκλωμάτων που αρπάζουν το δημόσιο χρήμα , τότε μέχρι που φτάνει η ηθική ανοχή που μπορούν να δείξουν οι πολίτες για ένα πολιτικό πρόσωπο πρώτης γραμμής που υπερασπίζεται αυτά τα κυκλώματα κάνοντας χρήση της επαγγελματικής του ιδιότητας; 
Ο λόγος για τον αντιπρόεδρο της Βουλής Χρήστο Μαρκογιαννάκη που βρέθηκε σήμερα στα δικαστήρια της Πάτρας για να υπερασπίσει στο Κακουργιοδικείο έναν γιατρό από την Ηλεία που κατηγορείται από τις δικαστικές αρχές ότι  μαζί με φαρμακοποιούς εμπλέκεται σε  κομπίνα σε βάρος του Ελληνικού του Δημοσίου και των ασφαλιστικών οργανισμών  ΟΠΑΔ, ΙΚΑ-ΕΤΑΜ , ΟΓΑ και ΤΥΔΚΥ.
Νομικοί και δικαστικοί κύκλοι που θέλησαν για ευνόητους λόγους να τηρήσουν την ανωνυμία τους επεσήμαναν ότι μπορεί νόμιμα  ο κ. Μαρκογιαννάκης ως νομικός και βουλευτής να έχει το δικαίωμα να παρευρίσκεται ως συνήγορος υπεράσπισης ανθρώπων που εμπλέκονται σε κυκλώματα αρπαγής δημοσίου χρήματος , αλλά ηθικά η ενέργειά του είναι  προκλητική απέναντι στους χιλιάδες πολίτες που βιώνουν την οικονομική εξαθλίωση και την Πολιτεία που επεξεργάζεται δήθεν σχέδια για την οικονομική εξυγίανση του δημοσίου.       
Με βάση τις δικαστικές διώξεις ο πελάτης του κ. Μαρκογιαννάκη,  κατηγορείται από τις δικαστικές Αρχές ότι εμπλέκεται μαζί με φαρμακοποιούς της περιοχής  σε κομπίνα ύψους 815.900,65 ευρώ σε βάρος των ασφαλιστικών οργανισμών ΟΠΑΔ, ΙΚΑ-ΕΤΑΜ , ΟΓΑ και ΤΥΔΚΥ. Οι κατηγορούμενοι φέρονται να  εξαπατούσαν τους ασφαλισμένους της περιοχής, και προβαίνοντας σε πλαστές συνταγογραφήσεις εισέπρατταν παράνομα από τα ασφαλιστικά ταμεία σημαντικά ποσά.
Οι εμπλεκόμενοι κατηγορούνται σε βαθμό κακουργήματος για παράβαση του νόμου περί καταχραστών του Δημοσίου, πλαστογραφία με χρήση κατ” εξακολούθηση και κατά συναυτουργία σε βάρος του ελληνικού Δημοσίου, απάτη κατ” εξακολούθηση και ψευδή βεβαίωση.
Ο  γιατρός –  πελάτης του κ. Μαρκογιαννάκη , που θεωρείται από τις δικαστικές αρχές και ως εγκέφαλος της υπόθεσης,  μετά από σύμφωνη γνώμη εισαγγελέα και ανακριτή Πύργου, παρέμεινε προφυλακισμένος για αρκετούς μήνες ενώ η  γραμματέας του και οι φαρμακοποιοί αφέθηκαν ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους.
Σύμφωνα με την δικαστική έρευνα  η χορήγηση των φαρμάκων που γράφονταν στις πλαστές συνταγές, δικαιολογούνταν με μηδενική συμμετοχή των ασφαλισμένων και συμμετοχή 100% του ελληνικού Δημοσίου. Με βάση τα πορίσματα των  ελεγκτικών  μηχανισμών  των ασφαλιστικών οργανισμών και τις ποινικές διώξεις, η ζημιά κατά του ελληνικού Δημοσίου ανέρχεται στο ποσό των 815.900,65 ευρώ, εκ των οποίων 310.653,25 αφορούν τον ΟΠΑΔ, 420.579,41 ευρώ το ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, 83.402,90 ευρώ τον ΟΓΑ και 1.265,09 ευρώ το ΤΥΔΚΥ.-
http://www.koutipandoras.gr/

Νέα σφαγή υπαλλήλων το ’14

Μητσοτάκης και Μιχελάκης αναζητούν τους φορείς που θα καταργηθούν για να ξεκινήσουν οι 11.000 απολύσεις που έχουν υποσχεθεί στην τρόικα

Του Στέργιου Ζιαμπάκα

Με το βλέμμα στραμμένο στο 2014 προχωρά η κυβέρνηση τον σχεδιασμό της για τη μείωση των δομών του Δημοσίου και του προσωπικού τους. Με καταργήσεις μικρών οργανισμών και την απόλυση ενός μικρού αριθμού δημόσιων υπαλλήλων, η κυβέρνηση κλείνει το «έργο» της για φέτος και προετοιμάζεται να φέρει εις πέρας τη «μνημονιακή υποχρέωση» που αφορά την απαράδεκτη συμπλήρωση του αριθμού των 11.000 απολύσεων μέσα στο ερχόμενο έτος.

«Λουκέτο» σε οργανισμούς

Τις επόμενες ημέρες φτάνει στη Βουλή η νομοθετική ρύθμιση που είχε προαναγγείλει ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης, Κυριάκος Μητσοτάκης, μέσω της οποίας θα καταργηθούν δώδεκα Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου και Ιδιωτικού Δικαίου (ΝΠΔΔ και ΝΠΙΔ). Η κυβέρνηση φέρεται να έχει καταλήξει σε ποιους οργανισμούς θα βάλει «λουκέτο». Υπενθυμίζεται πως ένας εξ αυτών θα είναι το Ταμείο Εθνικής Οδοποιίας (ΤΕΟ), η κατάργηση του οποίου συνδέεται με τις απολύσεις 126 εργαζομένων.

Οι υπόλοιποι φορείς που βαίνουν προς άμεση κατάργηση θα είναι μικρότερου μεγέθους και υπολογίζεται να σημάνουν την απόλυση 70 έως 80 υπαλλήλων. Δεδομένη είναι η κατάργηση οργανισμών που καταγράφονταν σε λίστες τύπου «Πάγκαλου» ή «Σταμάτη», όπως το Εθνικό Ιδρυμα Μελετών «Θ. Κολοκοτρώνης, ο Γέρος του Μοριά», φορέας ο οποίος δεν απασχολεί υπαλλήλους και ο «Οργανισμός Κωπαΐδας», του οποίου ο μονοψήφιος αριθμός υπαλλήλων θα οδηγηθεί στη διαθεσιμότητα. Πρόκειται για «συμβολικού χαρακτήρα» καταργήσεις φορέων, με την κυβέρνηση να επιχειρεί να ενισχύσει την άποψη ότι απομακρύνει από τον δημόσιο τομέα οργανισμούς που δεν έχουν ουσιαστικό έργο. Κίνηση η οποία, ταυτόχρονα, επιχειρεί να κατευνάσει την κοινή γνώμη, ενόψει μάλιστα και του νέου «κύματος» απολύσεων.

giannis-mixelakisΜε την έναρξη του ερχόμενου έτους θα επισπευστεί, υπό τον τίτλο της «αξιολόγησης», η διαδικασία αναζήτησης «πλεονάζοντος» προσωπικού από τους φορείς της «περιφέρειας» του Δημοσίου. Στο «στόχαστρο» μπαίνουν ΝΠΙΔ και επιχειρήσεις από τον τομέα της τοπικής αυτοδιοίκησης. Μιλώντας στον κυριακάτικο Τύπο, ο υπουργός Εσωτερικών, Γιάννης Μιχελάκης, τόνισε πως «οι μεταρρυθμίσεις στις δομές του Δημοσίου, ανάμεσα στις οποίες οι καταργήσεις και συγχωνεύσεις, θα προχωρήσουν σε κάθε περίπτωση» και ανέφερε πως η διαδικασία της αξιολόγησης δημοτικών επιχειρήσεων έχει μπει στο τελικό στάδιο.

Τα δημοτικά ραδιόφωνα

Σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών, από τις 748 δημοτικές επιχειρήσεις, μέχρι τώρα έχουν καταθέσει πλήρη οικονομικά στοιχεία 521 εξ αυτών. «Λουκέτο» αναμένεται σε όσες δεν προσκομίσουν στοιχεία, καθώς και σε όσες εμφανίζουν επί τρία συναπτά έτη οικονομικές ζημίες, όπως άλλωστε ορίζει και ο «Καλλικράτης».

Αναφορικά με τα δημοτικά ραδιόφωνα, η ηγεσία του υπουργείου Εσωτερικών έχει επισημάνει πως πρόκειται για επιχειρήσεις ειδικού σκοπού και για την «τύχη» τους θα αποφασίσουν οι αρμόδιοι δήμαρχοι. Εκτιμήσεις αναφέρουν πως από τη διαδικασία «αξιολόγησης» δομών και προσωπικού απειλούνται με κατάργηση ειδικότητες υπηρεσιών καθαριότητας ή φύλαξης, καθώς μπορούν εύκολα να αντικατασταθούν από τον ιδιωτικό τομέα.

«Κανένα σπίτι σε χέρια τραπεζίτη»

Στον ΣΥΡΙΖΑ οργανώνουν τις γραμμές αντίστασης μετά την υπερψήφιση των νομοσχεδίων για τον φόρο ακινήτων και τους πλειστηριασμούς

Του Νίκου Σβέρκου

«Χαριστική βολή στην πλειοψηφία της κοινωνίας που πλήττεται πολλαπλώς» χαρακτηρίζει ο ΣΥΡΙΖΑ την υπερψήφιση των νόμων για τους πλειστηριασμούς και τον φόρο ακινήτων, με τα επιτελικά του στελέχη να δίνουν έναυσμα για αγώνα ώστε να «μη βρεθεί κανένα σπίτι στα χέρα τραπεζίτη». Η αξιωματική αντιπολίτευση θεωρεί, άλλωστε, ότι άνοιξε και επισήμως ο δρόμος για τη «δήμευση κατοικιών», για νέα απόπειρα από την πλευρά της κυβέρνησης να τρομοκρατηθούν και να φτωχοποιηθούν βίαια χιλιάδες οικογένειες, ενώ τονίζει ότι μοναδική λύση είναι να φύγει αυτή η κυβέρνηση το γρηγορότερο δυνατόν.

«Μόνο η πτώση της κυβέρνησης και η ανάδειξη μιας κυβέρνησης της Αριστεράς θα μπορέσει να λειτουργήσει εκ νέου ως ανάχωμα για τα τραπεζικά “κοράκια”, που θέλουν να αρπάξουν την κατοικία των φτωχών» έλεγαν χθες χαρακτηριστικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, σημειώνοντας παράλληλα ότι «η κοινωνία η ίδια οφείλει να επιδείξει την αλληλεγγύη της και να μην επιτρέψει να γίνουν πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας». Εξ ου και για την Κουμουνδούρου πρέπει να λάβει χαρακτηριστικά κεντρικής πολιτικής μάχης, καθώς με το νέο καθεστώς «θα δημιουργηθεί πιθανότατα μια νέα τάξη νεόπτωχων, που κυριολεκτικά δεν θα έχει πού την κεφαλήν κλίνη».

«Απομόνωση Σαμαρά»

Η αξιωματική αντιπολίτευση δεν «προσπερνά», ωστόσο, και το κοινοβουλευτικό «κόστος» που είχε η υπερψήφιση των δύο νόμων, καθώς πλέον η κοινοβουλευτική πλειοψηφία αριθμεί 153 βουλευτές. «Ανεξαρτήτως προσώπων, η μείωση του αριθμού των βουλευτών της συμπολιτευόμενης πλειοψηφίας δείχνει την τεράστια πίεση που νιώθει το Μαξίμου και οι βουλευτές της από την κοινωνία» σημείωναν κορυφαίοι της Κουμουνδούρου, τονίζοντας ότι «η καταιγίδα των μέτρων που έρχεται θα απομονώσει ακόμα παραπάνω την κυβέρνηση και κυρίως τον ίδιο τον Σαμαρά που ντύνει με δάφνες την εγκληματική του πολιτική».

Επιπρόσθετα ο ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι η κυβέρνηση «έχει μείνει μόνη της να υπερασπίζεται το Μνημόνιο, όταν η Ευρωβουλή καταλήγει σε πόρισμα-κόλαφο για την τρόικα και τα αδιέξοδα της νεοφιλελεύθερης πολιτικής», ενώ ο πρωθυπουργός «δεν μπορεί να αξιοποιήσει την ελληνική προεδρία προς όφελος της χώρας, καθώς ο ίδιος συμπεριφέρεται ως προεδρεύων στην πολιτική λιτότητας της κ. Μέρκελ σε Ελλάδα και Ευρώπη».

«Κόντρα» με το «Βήμα»

Την έντονη αντίδραση της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ προκάλεσε χθεσινό δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Βήμα», το οποίο ισχυριζόταν ότι το κόμμα προσεγγίζει τον Χάνες Σβόμποντα και τους Ευρωπαίους Σοσιαλιστές και Δημοκράτες και προχωρά σε παρασκηνιακές συνεννοήσεις για την τελική στήριξη του αντιπάλου του Αλέξη Τσίπρα, Σοσιαλδημοκράτη, Μάρτιν Σουλτς.

«Το σημερινό ρεπορτάζ του πρωτοσέλιδου δημοσιεύματος της εφημερίδας “Το Βήμα” θέτει υποψηφιότητα για βραβείο μυθοπλασίας» επισήμανε με ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ, τονίζοντας ότι «επιστρατεύεται η φαντασία στην υπηρεσία της δημοσιογραφίας». Κατέληγε δε λέγοντας «το γαρ πολύ της θλίψεως γεννά παραφροσύνη».

Η εφημερίδα με ανάρτησή της στην ιστοσελίδα της απάντησε «ούτε θλίψη, ούτε φαντασία, ούτε παραφροσύνη. Μόνο ρεπορτάζ». Πρόσθεσε δε ότι «οι αναφορές στο ρεπορτάζ του “Βήματος της Κυριακής” προέρχονται από πηγές προσκείμενες στους Ευρωπαίους συνομιλητές του κ. Τσίπρα» και κάλεσε τον ΣΥΡΙΖΑ να «δημοσιοποιήσει το ακριβές περιεχόμενο των συζητήσεων του κ. Τσίπρα με τους Ευρωπαίους επισήμους».

Η Ρένα Δούρου, που μαζί με τον Δημήτρη Παπαδημούλη φερόταν να έχει συναντήσει τον Χάνες Σβόμποντα, διέψευσε ότι πραγματοποιήθηκε τέτοια συνάντηση. «Διαφαίνεται ο στόχος της εσκεμμένης παραπληροφόρησης και της προσωπικής μου στοχοποίησης» σημείωσε, συμπλήρωσε ότι «το μόνο άνοιγμα του ΣΥΡΙΖΑ είναι προς την κοινωνία» και κατέδειξε ως εντολέα της εφημερίδας την κυβέρνηση.

n.sverkos@efsyn.gr



Τίθεται σε ισχύ η απόφαση για δωρεάν ρεύμα τις ημέρες με αιθαλομίχλη

«Ήδη βρίσκεται στο Εθνικό Τυπογραφείο η Κοινή Υπουργική Απόφαση», που αφορά τη παροχή δωρεάν ρεύματος τις ημέρες με αιθαλομίχλη, δήλωσε ο ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης στους τηλεοπτικούς σταθμούς ΣΚΑΙ και ΑΝΤ1.
Η απόφαση για παροχή δωρεάν ρεύματος για τις ημέρες που οι συνθήκες ευνοούν τη συγκέντρωση αιωρούμενων μικροσωματιδίων αφορά τους δικαιούχους κοινωνικού τιμολογίου της ΔΕΗ.
Οι πολίτες αυτοί θα έχουν δωρεάν ρεύμα για τις διπλάσιες ημέρες για τις οποίες υπάρχει ανακοίνωση από το υπουργείο Περιβάλλοντος.
Αν για παράδειγμα το υπουργείο Περιβάλλοντος εκδόσει ανακοίνωση τέσσερις ημέρες το μήνα, με την οποία προειδοποιεί ότι οι συνθήκες ευνοούν τη δημιουργία νέφους αιθαλομίχλης και ζητά τον περιορισμό της χρήσης τζακιών, από το λογαριασμό των δικαιούχων κοινωνικού τιμολογίου θα αφαιρείται το ποσό της κατανάλωσης ρεύματος για οκτώ ημέρες, διευκρίνισε ο υπουργός Υγείας.
Ο κ. Γεωργιάδης δεν αναφέρθηκε στο όριο ατμοσφαιρικής ρύπανσης πάνω από το οποίο θα παρέχεται το δωρεάν ρεύμα.
Οι πληροφορίες το προηγούμενο διάστημα ανέφεραν ότι το δωρεάν ρεύμα θα παρέχεται όταν η ρύπανση φθάνει σε επίπεδα «κόκκινου συναγερμού», δηλαδή όταν η συγκέντρωση αιωρούμενων σωματιδίων φθάνει τα 150 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο αέρα.
Το όριο του «κόκκινου συναγερμού» πάντως δεν ξεπεράστηκε ούτε αυτό το Σαββατοκύριακο, ούτε το προηγούμενο, καθώς οι μετρήσεις στην Αττική κατέγραψαν κάτα μέσο όρο 100 μικρογραμμάρια ανά κυβικό μέτρο αέρα.
«Δεν είναι ελληνικό φαινόμενο η αιθαλομίχλη»
«Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες υπάρχει αιθαλομίχλη, δεν είναι ελληνικό φαινόμενο», τόνισε σε δηλώσεις του ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης για τη ρύπανση που καταγράφεται σε όλη τη χώρα.

Ο Πολύδωρας, και οι δεξιές καρδιές

Του Θανάση Καρτερού

Είχε πει πριν λίγο καιρό ο εκρηκτικός Πολύδωρας: "Ηθικόν επιμύθιον: Μπορούμε να παίζουμε με τις λέξεις όσο θέλουμε με τους ηλίθιους που κυβερνάμε και με τον πόνο τους. Αίσχος"!
Αυτό το σχόλιο, που το πήρε τότε πολύ βαριά το Μαξίμου, χωρίς να αλλάξουμε ούτε λέξη, πάει γάντι και για τη διαγραφή του από τον Σαμαρά. Διότι το σκεπτικό της διαγραφής του είναι ακριβής απεικόνιση του αίσχους για το οποίο τότε μιλούσε.
Τον κατηγορεί τώρα το κόμμα του -τον Πολύδωρα!!!- ότι "τη στιγμή που η κυβέρνηση αγωνίζεται με επιτυχία να βγάλει την Ελλάδα από την οικονομική κρίση, ο ίδιος επέλεξε συνειδητά να βρεθεί απέναντι στην εθνική προσπάθεια, στην παράταξή του και να ταυτιστεί με τους αντιευρωπαϊστές, τους λαϊκιστές, τους οπαδούς της δραχμής και τους αρνητές της εθνικής προσπάθειας για τη σωτηρία της χώρας».
Με όλα αυτά τα φοβερά και τρομερά πυροβολείται ο πιστός Βύρων, γιατί; Γιατί αρνήθηκε να ψηφίσει το νόμο για τη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας -δήμευση τη χαρακτήρισε ο ίδιος. Δεν είναι λοιπόν παιγνίδι με τις λέξεις που απευθύνεται σε ηλίθιους και αίσχος του αίσχους το σκεπτικό της διαγραφής του;
Η εξέλιξη όμως αυτή φανερώνει κάτι σοβαρό: Η ΝΔ του Σαμαρά βρίσκεται όχι στα πρόθυρα αλλά στα βαθιά νευρικής κρίσης. Τα κουκιά που σπέρνει κάθε φορά για να περάσει άγρια μέτρα μειώνονται. Οι βουλευτές-κουκιά λιγοστεύουν.
Μόλις 152, στο τσακ δηλαδή, ψήφισαν το άθλιο νομοσχέδιο που χαρατσώνει σπίτια, αυλές, χωράφια και βοσκότοπους. Και ο ακραιφνής δεξιός Πολύδωρας -πώς έρχονται καμιά φορά τα πράγματα...- σαν να έγινε η αρχή του τέλους αυτής της κυβέρνησης. Διότι ο Πολύδωρας δεν είναι ούτε φίλος του Τσίπρα, ούτε ξάδελφος του Λαφαζάνη. Είναι παιδί της δεξιάς, αίμα από το αίμα της, κι όταν ο Σαμαράς του θίγει τα ιερά και τα όσια θα το βρει μπροστά του.
Βουλευτής της δεξιάς από το 1981, υφυπουργός προεδρίας και κυβερνητικός εκπρόσωπος επί Μητσοτάκη, υφυπουργός σε μια σειρά υπουργεία, υπουργός δημόσιας τάξης στην κυβέρνηση Καραμανλή και υποψήφιος για την αρχηγία του κόμματος, ο Βύρων έχει λαμπρό παρελθόν στη δεξιά. Λαμπρότερο πάντως από του Σαμαρά, ο οποίος όχι μόνο διέσπασε την παράταξη και ανέτρεψε την κυβέρνηση Μητσοτάκη, αλλά ίδρυσε δικό του κόμμα και άνοιξε σκληρό μέτωπο με τη ΝΔ. Άσχετα αν τώρα δεν διστάζει να εμφανίζεται ως προστάτης της παράταξης και να εμφανίζει ως εχθρό της τον Πολύδωρα.
Τον Πολύδωρα; Πολύ δεν πάει; Ο Πολύδωρας είναι ο υπουργός της ζαρντινιέρας, ο υπουργός επίσης που δήλωνε φάτσα φόρα ότι κάνει αγγαρεία και εκτίει ποινή, ο αυτουργός της δήλωσης ότι οι Πακιστανοί επιδίδονται στο σπορ να απαγάγουν ο ένας τον άλλο, ο πολιτικός της δεξιάς που ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων όταν ψιλοαθώωνε τη Χρυσή Αυγή επειδή την ψήφισε ένα μέρος του εκλογικού σώματος. Δεν είναι δηλαδή κάποιος από τους κατά Φαήλο φλώρους της δεξιάς -έχει την ιστορία του στην παράταξη ο άνθρωπος, και μόνο για τις βλακείες που τον κατηγορεί ο Σαμαράς, ότι άλλαξε δήθεν στρατόπεδο, δεν μπορεί να κατηγορηθεί.
Στραπάτσο του Σαμαρά και της πολιτικής του είναι το "όχι" και η διαγραφή ενός τέτοιου στελέχους -αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Και ανεξάρτητα τι έκανε μέχρι τώρα και τι θα κάνει από δω και μπρος, ο Βύρων το έριξε το χαστούκι του και στον πρωθυπουργό και στην κυβέρνηση. Και επειδή υπήρξε πιστός στην παράταξη και αγαπητός στους οπαδούς της, θα αποτελεί σίγουρα έναν πονοκέφαλο διαρκείας -εξ ου και η απόπειρα ηθικού εξοστρακισμού του με τις βαριές κατηγορίες που του φόρτωσαν.
Ο Πολύδωρας όμως δεν είναι δεξιός που μασάει, είναι δεξιός σαμουράι. Κι όσο γραφικό κι αν τον θεωρούν ορισμένοι, έχει τη θέση του στις δεξιές καρδιές. Σας είπα ότι θέλω την καρδιά σας κι όχι την ψήφο σας κι εσείς το πήρατε τοις μετρητοίς, δήλωσε πριν χρόνια στους συνέδρους της ΝΔ μετά την ήττα του από τον Καραμανλή - και καταχειροκροτήθηκε. Να δούμε πώς θα τον ξεριζώσει τώρα από αυτές τις πληγωμένες καρδιές ο Σαμαράς...
http://www.koutipandoras.gr/

Δώδεκα φόροι το 2014, βάρη σε μισθωτούς και συνταξιούχους

Δώδεκα φόρους συνολικού ύψους 11,87 δισ. ευρώ θα καταβάλουμε το 2014. Οπερ σημαίνει αύξηση, σε σχέση με το 2013, κατά 1,69 δισ. Παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις, μισθωτοί και συνταξιούχοι θα σηκώσουν το φορτίο.

Δώδεκα φόρους, συνολικού ύψους 11,87 δισ. ευρώ, θα καταβάλουν οι φορολογούμενοι το 2014. Οι φόροι του επόμενου έτους είναι αυξημένοι σε σχέση με αυτούς που καταβάλλονται το 2013, γεγονός που καταδεικνύει ότι και του χρόνου, παρά τις περί αντιθέτου διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης, μισθωτοί και συνταξιούχοι θα συνεχίσουν να σηκώνουν το φορτίο. Εάν μάλιστα συνυπολογισθούν και οι φόροι που θα καταβάλουν οι ελεύθεροι επαγγελματίες και οι επιχειρήσεις, το ποσό φθάνει τα 15,76 δισ. ευρώ. Οι φόροι του 2014 είναι αυξημένοι σε σχέση με το τρέχον έτος κατά 1,69 δισ. ευρώ.
Σύμφωνα με τον προϋπολογισμό του 2014, οι φορολογούμενοι θα πληρώσουν για φόρο εισοδήματος το ποσό των 6,88 δισ. ευρώ, για τα τέλη κυκλοφορίας 1 δισ., καθώς και 3,93 δισ. για τα ακίνητα που κατέχουν. Σημειώνεται ότι το ποσό των 6,88 δισ. (φόρος εισοδήματος) θα καταβληθεί μόνο από μισθωτούς, συνταξιούχους, αγρότες και «μπλοκάκια». Οι ελεύθεροι επαγγελματίες δεν θεωρούνται πλέον φυσικά πρόσωπα και φορολογούνται ως επιχειρήσεις. Το ποσό που θα πληρώσουν στην εφορία το 2014 ανέρχεται, μαζί με αυτό των επιχειρήσεων, στα 3,9 δισ. ευρώ από 1,64 δισ. το 2013.
Το νέο έτος, οι φορολογούμενοι θα συνεχίσουν να πληρώνουν φόρους παλαιότερων ετών, όπως ο ΦΑΠ του 2011, του 2012 και του 2013, καθώς και το έκτακτο ειδικό τέλος ακινήτων, μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ (μέχρι τον Μάιο). Πάντως, αυτό που απασχολεί ήδη το οικονομικό επιτελείο είναι ο δείκτης εισπραξιμότητας των φόρων και κατά πόσο οι φορολογικές αρχές θα καταφέρουν να εισπράξουν τα ποσά που έχουν προϋπολογισθεί. Η φοροδοτική ικανότητα των πολιτών έχει συρρικνωθεί, με αποτέλεσμα μήνα με τον μήνα να δημιουργούνται νέα ληξιπρόθεσμα χρέη. Ενδεικτικά είναι τα τελευταία στοιχεία του υπ. Οικονομικών, που δείχνουν ότι στο διάστημα Ιανουαρίου - Οκτωβρίου έχουν δημιουργηθεί νέα ληξιπρόθεσμα χρέη ύψους 7,28 δισ. ευρώ. Μάλιστα, οι οφειλές των φορολογουμένων αφορούν κυρίως στη μη καταβολή του φόρου εισοδήματος.
Ειδικότερα, το 2014 οι 5,5 εκατ. φορολογούμενοι θα πληρώσουν για τα εξής:
1. Φόρος εισοδήματος. Οι υπόχρεοι θα πληρώσουν αυξημένο φόρο εισοδήματος σε σχέση με το 2013, γεγονός που οφείλεται στις πρόσφατες αλλαγές στη φορολογία, που προβλέπουν την κατάργηση των αφορολογήτων ορίων για μισθωτούς, συνταξιούχους, την κατάργηση του αφορολογήτου για τα παιδιά και τη μείωση των φοροαπαλλαγών και των εκπτώσεων.
2. Φορολόγηση εισοδημάτων από ενοίκια. Τα εισοδήματα από ενοίκια φορολογούνται αυτοτελώς και δεν εντάσσονται στην κλίμακα φορολογίας εισοδήματος. Τα εισοδήματα που αποκτήθηκαν το 2013 θα φορολογηθούν με τις δηλώσεις που θα υποβληθούν την άνοιξη. Σύμφωνα με τον νόμο:
Τα πρώτα 12.000 ευρώ του
l ετήσιου εισοδήματος από ενοίκια θα φορολογηθούν με συντελεστή 10%. Το τμήμα του ετήσιου εισοδή
l ματος από ενοίκια πάνω από τις 12.000 ευρώ θα φορολογηθεί με συντελεστή 33%.
3. Εισφορά αλληλεγγύης. Επιβάλλεται στα εισοδήματα πάνω από 12.000 ευρώ. Ειδικότερα: α) Για συνολικό καθαρό εισόδημα 12.001 ευρώ έως 20.000 ευρώ, η ειδική εισφορά υπολογίζεται με συντελεστή 1% επί ολόκληρου του ποσού, β) για συνολικό καθαρό εισόδημα από 20.001 ευρώ έως και 50.000 ευρώ, η ειδική εισφορά υπολογίζεται με συντελεστή 2% επί ολόκληρου του ποσού, γ) για συνολικό καθαρό εισόδημα από 50.001 έως και 100.000 ευρώ, η ειδική εισφορά υπολογίζεται με συντελεστή 3% επί ολόκληρου του ποσού, δ) για συνολικό καθαρό εισόδημα από 100.001 ευρώ και άνω, η ειδική εισφορά υπολογίζεται με συντελεστή 4% επί ολόκληρου του ποσού.
4. Τέλος επιτηδεύματος. Το τέλος θα επιβληθεί σε όσους επιτηδευματίες, φυσικά ή νομικά πρόσωπα, άσκησαν δραστηριότητα μέσα στη διαχειριστική περίοδο 2013. Το τέλος επιτηδεύματος ανέρχεται σε:
800 ευρώ (από 400 ευρώ) για
l νομικά πρόσωπα που ασκούν εμπορική επιχείρηση και έχουν την έδρα τους σε τουριστικούς τόπους και σε πόλεις ή χωριά με πληθυσμό έως 200.000 κατοίκους.
1.000 ευρώ (από 500 ευρώ) για
l νομικά πρόσωπα που ασκούν εμπορική επιχείρηση και έχουν την έδρα τους σε πόλεις με πληθυσμό πάνω από 200.000 κατοίκους.
650 ευρώ (από 500 ευρώ) για
l ατομικές εμπορικές επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες. 600 ευρώ (από 300 ευρώ) για
l κάθε υποκατάστημα.
5. Φόρος πολυτελείας. Υπόχρεοι καταβολής του φόρου πολυτελούς διαβίωσης είναι οι φορολογούμενοι οι οποίοι κατά τη διάρκεια του 2012 είχαν στην κατοχή τους: Ι.Χ. με κινητήρες από 1.929 κυβικά εκατοστά και άνω, πισίνες και αεροσκάφη.
6. Τέλη κυκλοφορίας. Στα ίδια επίπεδα με το 2013 θα διατηρηθούν τα τέλη κυκλοφορίας του επόμενου έτους. Το υπουργείο Οικονομικών υπολογίζει να εισπράξει το 2014 το ποσό των 1,057 δισ. ευρώ.
Πηγή: Καθημερινή

Απλήρωτοι και χωρίς δώρο χιλιάδες εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα

Μόλις τέσσερις στους δέκα παίρνουν μισθό χωρίς καθυστέρηση στον ιδιωτικό τομέα. Οι υπόλοιποι κάνουν υπομονή ή συμβιβάζονται με συμβολικά ποσά, που «αντικαθιστούν» το μηνιάτικο
Οσον αφορά στο δώρο Χριστουγέννων, παρόλο που η μη εμπρόθεσμη πληρωμή του επισύρει αυτόφωρο (εξάμηνη φυλάκιση, πρόστιμο κλπ), όπως εξηγούν συνδικαλιστές, περισσότεροι εργαζόμενοι από κάθε άλλη χρονιά τηλεφωνούν φέτος με αγωνία στη ΓΣΕΕ ρωτώντας τι να κάνουν αν δεν τους δοθεί το Δώρο, δεδομένου ότι τους χρωστούν ήδη μισθούς. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια, σύμφωνα με στοιχεία που συλλέγει η Συνομοσπονδία, έχουν αυξηθεί οι καταγγελίες για το Δώρο και αφορούν πια κατά μέσο όρο περίπου 300-350 επιχειρήσεις και 4.000 – 5.500 εργαζόμενους ετησίως. Οι συνήθεις μέθοδοι που χρησιμοποιούν οι εργοδότες είναι :

-Να δώσουν σε είδος αντί για χρήμα το Δώρο (τρόφιμα, καύσιμα κλπ).

-Να πείσουν τους εργαζόμενους ότι έχει καταργηθεί (επειδή καταργήθηκε για δημοσίους υπαλλήλους και συνταξιούχους).

-Να το παζαρέψουν, δίνοντας το μισό ή τμήμα του και υποχρεώνοντας τον εργαζόμενο να υπογράψει πως το εισέπραξε ολόκληρο.

Σύμφωνα με τη ΓΣΕΕ ήδη εμφανίζονται οι πρώτες φετινές αναφορές για «παζάρια» καθώς εξέπνευσε η προθεσμία πληρωμής του Δώρου (21/12). Από το υπουργείο Εργασίας, πάντως, τονίζουν πως οι ελεγκτικοί μηχανισμοί είναι σε πλήρη επιφυλακή για την νόμιμη και εμπρόθεσμη καταβολή του.

Στην ουσία, όμως, όλο και περισσότερες επιχειρήσεις καλούν τους εργαζόμενους να προσφέρουν... εθελοντική εργασία μοιράζοντας υποσχέσεις για αποπληρωμή των οφειλομένων. Με βάση στοιχεία του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ η καθυστέρηση στις πληρωμές διπλασιάστηκε τον τελευταίο χρόνο. Είναι πλέον σύνηθες οι επιχειρήσεις να χρωστούν αποδοχές έξι μηνών, όταν πέρσι το αντίστοιχο διάστημα ήταν τρεις μήνες. Μάλιστα αυξάνονται και τα κρούσματα όπου η καθυστέρηση φτάνει ή ξεπερνά τον ένα χρόνο.
Σύμφωνα με στοιχεία που φτάνουν στο Ινστιτούτο Εργασίας, σε Ομοσπονδίες και Εργατικά Κέντρα ο αριθμός των εργαζομένων που έχουν καθυστέρηση στο μισθό προσεγγίζει το ένα εκατομμύριο. Τα περισσότερα κρούσματα καταγράφονται στον τουρισμό, σε εταιρείες security και στο χώρο παροχής υπηρεσιών καθαριότητας.
Μάλιστα υπάρχουν επιχειρήσεις που «συνεργάζονται» με το Δημόσιο και δεν πληρώνουν ή παίρνουν κοινοτικά κονδύλια για προγράμματα, δίνοντας αντί για μισθό επίδομα κατάρτισης.

Το 80% των ξενοδοχείων καθυστερεί τους μισθούς για τουλάχιστον ένα μήνα σύμφωνα με στοιχεία της Ομοσπονδίας των εργαζομένων στον τουρισμό και επισιτισμό. Μία στις δέκα επιχειρήσεις χρωστά μισθούς τουλάχιστον έξι μηνών. Όπως τονίζει ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Παναγιώτης Προύτζος «φέτος είναι η χειρότερη χρονιά. Υπάρχουν ξενοδοχεία, που οφείλουν μισθούς ακόμα και 15 μηνών στους εργαζόμενους».

Στις επιπτώσεις αυτού του «φαινομένου» αναφέρεται ο επιστημονικός διευθυντής του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ Σάββας Ρομπόλης : «η καθυστέρηση στις αποδοχές εκτός από την αβεβαιότητα που δημιουργεί στη ροή εσόδων στον οικογενειακό προϋπολογισμό συμβάλλει περαιτέρω στην επιδείνωση της εγχώριας ζήτησης και της ιδιωτικής κατανάλωσης. Το γεγονός αυτό συμβάλλει στη μείωση της εγχώριας παραγωγής και παρατείνει την ύφεση στην ελληνική οικονομία».

Οι ιστορίες ενίοτε είναι τραγελαφικές όπως αποκαλύπτεται από τα παρακάτω:
Σούπερ μάρκετ στη Β. Ελλάδα πρότεινε στους εργαζόμενους να δώσει σε τρόφιμα αντί για χρήματα το Δώρο.

Πρατήριο υγρών καυσίμων στην Πάτρα ήθελε να δώσει δωροεπιταγή για πετρέλαιο θέρμανσης ή βενζίνη αντί για Δώρο.

Αντιπροσωπεία αυτοκινήτων στην Αθήνα πρότεινε στους υπαλλήλους να συμψηφίσουν χρωστούμενους μισθούς και Δώρο με ένα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο.
Εμπορικό στον Κορυδαλλό Αττικής πρότεινε ρούχα αντί για χρήματα στους υπαλλήλους του.

Αυτές είναι μόνο μερικές από τις καταγγελίες που έφτασαν πέρυσι τέτοια εποχή στους ελεγκτικούς μηχανισμούς. Εντονότερα είναι τα προβλήματα στις καθυστερήσεις μισθών, που δεν επισύρουν ποινικές διαδικασίες. Με ειδικούς όρους σε ατομικές συμβάσεις ή μόνο με προφορικές συμφωνίες οι εργαζόμενοι καλούνται να αποδεχτούν την καταβολή των μισθών τους στο.. απώτερο μέλλον.

Μόνο το τελευταίο διάστημα έχουν φτάσει στα συνδικάτα πληροφορίες για νέες συμβάσεις που προσπαθούν σε τουλάχιστον έξι περιπτώσεις να καθιερώσουν πληρωμή ανά τρίμηνο. Υπήρξε ακόμα και αγγελία, που προτείνει διαμονή και φαγητό αντί μισθού:

-Αλυσίδα ξενοδοχείων ζητούσε προσωπικό τον Απρίλιο δίνοντας υπόσχεση για καταβολή μισθού τον Αύγουστο.

- Ξενοδοχείο στην Κρήτη ζήτησε από τους εργαζόμενους να συναινέσουν στη σταδιακή καταβολή των δεδουλευμένων μέχρι το Μάρτιο ανάλογα με τις δυνατότητες της επιχείρησης (φαίνεται πως παγώνει μετά τις αντιδράσεις).

- Εταιρεία security έδωσε στους εργαζόμενους σύμβαση που προέβλεπε καταβολή μισθών ακόμα και μετά από 90 ημέρες. Μετά το σάλο τροποποιήθηκε.

- Ιδιοκτήτης ξενοδοχειακής μονάδας στην Αίγινα με αγγελία ζητούσε καμαριέρα, προσφέροντας αντί για μισθό δωρεάν διαμονή και φαγητό.

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *