Σκάνδαλο με δωροδοκίες για παράνομες ελληνοποιήσεις στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής

Μετά από καταγγελίες για χρηματισμό υπαλλήλων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής του Υπουργείου Εσωτερικών  η Διεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων της Ελληνικής Αστυνομίας, σε στενή συνεργασία με τις αρμόδιες Υπηρεσίες του Υπουργείου Εσωτερικών, διερεύνησε  το τελευταίο χρονικό διάστημα την υπόθεση που αφορούσε, σε επίσπευση της διαδικασίας πολιτογράφησης αλλοδαπών ή να έκδοσης πλαστών δελτίων ελληνικής ταυτότητας σε Αλβανούς υπηκόους.

Σύμφωνα με τις καταγγελίες, η χρηματική, κάθε φορά, αμοιβή για την επίσπευση των διαδικασιών ανερχόταν στο ποσό των 200 ευρώ περίπου, ενώ για την έκδοση πλαστού δελτίου ταυτότητας το ποσό αυξανόταν στα 3.000 ευρώ και άνω, ενώ οι εμπλεκόμενοι υπάλληλοι λάμβαναν τα χρήματα από υπήκοο Αλβανίας, ο οποίος λειτουργούσε ως «ενδιάμεσο» πρόσωπο.

Για τα καταγγελλόμενα ενημερώθηκε ο εποπτεύων την Υπηρεσία Εσωτερικών Υποθέσεων αρμόδιος Εισαγγελέας Εφετών Αθηνών, ο οποίος διέταξε τη διενέργεια προκαταρκτικής εξέτασης

.

Κατά την πρόοδο της προκαταρκτικής εξέτασης, στη Διεύθυνση Εσωτερικών Υποθέσεων περιήλθε έγγραφη αναφορά του Υπουργείου Εσωτερικών, που επιβεβαίωνε τις αρχικές καταγγελίες, επισημαίνοντας ότι στη συγκεκριμένη Υπηρεσία παρατηρούνται αδικαιολόγητες προωθήσεις αιτημάτων αλλοδαπών, έναντι προγενεστέρων και εκφράζονταν αμφιβολίες για τη νομιμότητα των ενεργειών υπαλλήλων της.

Την προηγουμένη Παρασκευή πραγματοποιήθηκαν ταυτόχρονες αστυνομικές επιχειρήσεις – έρευνες στην έδρα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Αττικής, στο κέντρο της Αθήνας και σε οικία στο Ίλιον Αττικής, όπου διαμένει 44χρονος υπήκοος Αλβανίας («ενδιάμεσο» πρόσωπο).

Στην κατοχή του παραπάνω αλλοδαπού βρέθηκαν και κατασχέθηκαν δεκατρία (13) αποδεικτικά κατάθεσης δικαιολογητικών – αιτημάτων αλλοδαπών στην προαναφερόμενη Υπηρεσία, εκδοθείσες αποφάσεις αυτής, καθώς και διάφορα έγγραφα (δικαιολογητικά προς κατάθεση), υπηκόων Αλβανίας.

Κατά την εξέτασή του ομολόγησε τη συμμετοχή του σε παράνομες πράξεις και ειδικότερα στο χρηματισμό τεσσάρων (4) υπαλλήλων (ενός άνδρα και 3 γυναικών) της συγκεκριμένης Υπηρεσίας.

Ειδικότερα ισχυρίστηκε ότι το χρονικό διάστημα από τον Ιανουάριο έως το Νοέμβριο του 2013, κατέβαλε σε αυτούς χρηματικά ποσά, που κυμαίνονταν από (100) έως (200) ευρώ, για την ταχύτερη προώθηση ή/και έκδοση συγκεκριμένων φακέλων – αιτήσεων πολιτογράφησης αλλοδαπών.

Από τις έρευνες στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Αττικής, κατασχέθηκαν και ελήφθησαν αντίγραφα σχετικών επίμαχων φακέλων αλλοδαπών, που αφορούν στην πολιτογράφησή τους.

Οι πέντε κατηγορούμενοι (υπήκοος Αλβανίας και οι τέσσερις υπάλληλοι) δεν συνελήφθησαν λόγω παρέλευσης των ορίων του αυτοφώρου, ενώ η σχετική δικογραφία θα υποβληθεί στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Αθηνών.

http://www.e-reportaz.gr/

Ένοχοι κατά τον εισαγγελέα οι πρώην διοικητές των ταμείων για τα ομόλογα

Την ενοχή πέντε πρώην διοικητών ασφαλιστικών ταμείων και των εκπροσώπων της Ακρόπολης Χρηματιστηριακής που κατηγορούνται για εμπλοκή τους στο σκάνδαλο των δομημένων ομολόγων ζήτησε ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων ο εισαγγελέας Σοφοκλής Λογοθέτης αναφορικά με το αδίκημα της απάτης.

Πρόκειται για τους Αγάπιο Σημαιοφορίδη, Παναγιώτα Καραδήμα, Παναγιώτη Δεμέστιχα, Γεράσιμο Κονιδάρη και Κωνσταντίνο Χρηστιδη. Παράλληλα, ο εισαγγελικές λειτουργός ζήτησε την ενοχη και για νομιμοποίηση εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα των στελεχών της Acropolis, Γιώργου Αποστολίδη και Θεόδωρου Πρινιωτακη, αλλά και του Γιώργου Παπαμαρκακη της ΝΑΜ.

Την ίδια ώρα, ο εισαγγελέας έκρινε ότι δεν στοιχειοθετούνται οι κατηγορίες της απιστίας καθώς και της συγκρότησης και ένταξης σε εγκληματική οργάνωση. Σε σχέση με το δομημένο ομόλογο των 280 εκατομμυριων ευρώ, ζήτησε την αθωότητα των επικεφαλής των ταμείων ως προς την κατηγορία της απιστίας στην υπηρεσία, με βασικό σκεπτικό ότι η απιστία «απορροφήθηκε» απο την απάτη.

Αντιθέτως ζήτησε την ενοχή για απάτη και αυτουργία σε απάτη, των στελεχών της Acropolis, καθώς και την ενοχή για άμεση συνεργεία των Γιώργου Παπαμαρκακη, Αβραάμ Σαββίδη και Χαράλαμπου Αδαμόπουλου, καθώς και για απλή συνεργεία του Νικολάου Μπουγου της Hypo. Επίσης πρότεινε να κηρυχθεί αθώος ο Ευγένιος Παπαδόπουλος, ο πρώην ειδικός γραμματέας του υπουργείου Απασχόλησης, για την κατηγορία της υπόθαλψης εγκληματία.

http://www.e-reportaz.gr/

Μ.Κ.Ο "ναρκοθέτησε" το Δημόσιο με 9 εκατ. ευρώ

Ζημία ύψους 9 εκατομμυρίων ευρώ σε βάρος του ελληνικού Δημοσίου προκάλεσε Μη Κυβερνητική Οργάνωση η οποιά -θεωρητικώς- είχε ως αντικείμενο την αποναρκοθέτηση περιοχών.

Σύμφωνα με επίσημες ανακοινώσεις της Υπηρεσίας Οικονομικής Αστυνομίας και Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος, οι εμπλεκόμενοι χρησιμοποίησαν ως «όχημα» για την κακουργηματική απάτη τη Μ.Κ.Ο., η οποία χρηματοδοτήθηκε, κατά το χρονικό διάστημα από το 2000 έως το 2004, από το Ελληνικό Δημόσιο, για την πραγματοποίηση προγραμμάτων αποναρκοθέτησης σε τρίτες χώρες.

Ποιοι διώκονται 

Για την υπόθεση ασκήθηκε ποινική δίωξη σε βάρος του προέδρου της Μ.Κ.Ο., της συζύγου του, τέως δημοσίου υπαλλήλου, τριών εν ενεργεία διπλωματικών υπαλλήλων και τριών συνταξιούχων δημοσίων υπαλλήλων, που την επίμαχη χρονική περίοδο υπηρετούσαν στην Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας (Υ.Δ.Α.Σ.), στην Υπηρεσία Δημοσιονομικού Ελέγχου και Ελεγκτικού Συνεδρίου στο Υπουργείο Εξωτερικών.

Κατηγορούνται για τα - κατά περίπτωση - αδικήματα της απάτης σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου, κατά συναυτουργία και κατ’ εξακολούθηση, της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές δραστηριότητες («ξέπλυμα βρώμικου χρήματος»), της ψευδούς βεβαίωσης και απιστίας σχετικά με την Υπηρεσία κατ’ εξακολούθηση, σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου και εντός του πλαισίου του νόμου 4022/2011 «Εκδίκαση πράξεων διαφθοράς πολιτικών και κρατικών αξιωματούχων, υποθέσεων μεγάλου κοινωνικού ενδιαφέροντος και μείζονος Δημοσίου Συμφέροντος και άλλες διατάξεις».

Σε βάρος του πρόεδρου της M.K.O ο οποίος έχει προφυλακιστεί, είχε εκδοθεί Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης καθώς και Ερυθρά Αγγελία Αναζητήσεων της INTERPOL για την υπόθεση.

Η παράνομη χρηματοδότηση

Ειδικότερα, η έρευνα της Υποδιεύθυνσης Οικονομικής Αστυνομίας, η οποία ξεπέρασε τους είκοσι μήνες, αφορά το χρονικό διάστημα 2000-2004, κατά το οποίο, η συγκεκριμένη Μ.Κ.Ο. χρηματοδοτήθηκε από κονδύλια του Ελληνικού Δημοσίου και συγκεκριμένα από την Υπηρεσία Διεθνούς Αναπτυξιακής Συνεργασίας (Υ.Δ.Α.Σ.) του Υπουργείου Εξωτερικών, για την πραγματοποίηση οκτώ προγραμμάτων αποναρκοθέτησης στη Βοσνία Ερζεγοβίνη, στο Λίβανο και στο Ιράκ, ύστερα από την υπογραφή συμβάσεων πραγματοποίησης προγραμμάτων αναπτυξιακής συνεργασίας.

Στην πραγματικότητα, το σύνολο της χρηματοδότησης εκταμιεύτηκε παράνομα, καθώς δεν πληρούνταν οι αναγκαίες προϋποθέσεις. Σημειώνεται ότι σύμφωνα με το υφιστάμενο πλαίσιο μόνο σε περιπτώσεις ανθρωπιστικής βοήθειας προβλέπεται χρηματοδότηση που να καλύπτει το 100% του προγράμματος.

Όπως προέκυψε από την έρευνα οι κατηγορούμενοι, εν ενεργεία ή τέως δημόσιοι υπάλληλοι, κατά περίπτωση, ανάλογα με την θέση και τα καθήκοντα που κατείχαν την επίμαχη χρονική περίοδο, βεβαίωναν εν γνώσει τους ψευδώς σε δημόσια έγγραφα σχετικά με την νομιμότητα και κανονικότητα των κονδυλίων που εκταμιεύονταν προς την Μ.Κ.Ο. για την υλοποίηση των προγραμμάτων, ως συμμετοχή του Δημοσίου και προέβαιναν στην σχετική εκκαθάριση και εντολή πληρωμών προς την Μ.Κ.Ο.

Πηγή:www.capital.gr

Νέες μειώσεις στο μισθό χιλιάδων Δ.Υ.

Μειωμένο έως και 70 ευρώ θα δει η πλειοψηφία των δημοσίων υπαλλήλων το μισθό της από το Μάρτιο

Οι μειώσεις αφορούν τις νέες ενιαίες κρατήσεις για την επικουρική ασφάλιση που τίθενται σε εφαρμογή από το τέλος του μήνα και θα «πιάσουν» 7 στους 10 δημοσίους υπαλλήλους.

Μέχρι σήμερα, οι κρατήσεις (της τάξεως του 3%) υπολογίζονταν στο βασικό μισθό με πλαφόν τα 1.666 ευρώ. Από το Μάρτιο, ωστόσο, το πλαφόν καταργείται και οι κρατήσεις θα υπολογίζονται στο σύνολο των αποδοχών, συμπεριλαμβανομένων μάλιστα και των επιδομάτων!

Την ίδια ώρα, σύμφωνα με το Mega, νέες μειώσεις περιμένουν και χιλιάδες συνταξιούχους καθώς από τα μέσα του χρόνου σταματά η αυτοτελής φορολόγηση της επικουρικής σύνταξης.

Η επικουρική θα προστίθεται στην κύρια σύνταξη και θα υπόκειται στη γενική κλίμακα φορολογίας εισοδήματος, επιφέροντας απώλειες που θα φθάσουν έως και τα 116 ευρώ για υψηλές συντάξεις που ξεπερνούν τα 2.500 ευρώ

http://www.thepressproject.gr/

Η καρδιά της Ευρώπης

Αν σας ρωτούσαν ποια χώρα θεωρείτε καρδιά της Ευρώπης, τι θα απαντούσατε; Υποθέτω ότι οι περισσότεροι θα επιλέγατε το Βέλγιο, για λόγους θεσμικούς. Εκεί βρίσκονται οι Βρυξέλλες, το σκοτεινό εργαστήριο του δόκτορος Καλιγκάρι όπου πραγματοποιούνται τα πιο τολμηρά και ακραία πειράματα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Μερικοί, οι πιο αθώοι και καλών προθέσεων Ευρωπαίοι, ίσως επιλέγατε τη Γαλλία, όχι για το Παρίσι της, αλλά για το Στρασβούργο της, όπου συνεδριάζει το Ευρωκοινοβούλιο εν ολομελεία κάθε μήνα. Υπάρχει όμως αυτό το μπέρδεμα , με τις έκτακτες συνόδους του που πραγματοποιούνται στις  Βρυξέλλες και με τη γραμματεία του, που είναι στο Λουξεμβούργο. Ποιο σώμα αντέχει μια καρδιά μεταμοσχευόμενη κάθε τόσο; Οι πιο ψυλλιασμένοι θα απαντούσατε πως καρδιά της Ευρώπης είναι η Γερμανία, έχοντας κατά νου είτε την καγκελαρία του Βερολίνου, που έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο σε ό,τι συμβαίνει στην Ευρώπη, είτε τη Φρανκφούρτη, την έδρα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που αντιστοιχεί πιο πολύ σ’ αυτό που κυρίως είναι η Ευρωπαϊκή και η Νομισματική Ένωση, ένα τραπεζικό καρτέλ.

Κι όμως, θα σας πρότεινα να το ξανασκεφτείτε, ξεφεύγοντας από τα προφανή. Η καρδιά της Ευρώπης μπορεί να πάλλεται στην Ελβετία, κι ας μην είναι αυτή μέλος της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης, ή στην Ολλανδία, που ανήκει και στις δυο. Δυο πρόσφατα γεγονότα συνηγορούν υπέρ αυτής της επιλογής. Το πρώτο είναι το δημοψήφισμα των Ελβετών που αποφάσισαν, έστω και με οριακή πλειοψηφία, να θεσπίσουν περιορισμούς στην μετανάστευση υπηκόων της Ε.Ε. Και το δεύτερο είναι ο όρκος που θα δίνουν στο εξής τα στελέχη και οι υπάλληλοι των ολλανδικών τραπεζών σε όποιον θεό πιστεύουν ότι θα φυλάσσουν ως κόρη οφθαλμού τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Δεν ξέρω ποιοι είναι οι λόγοι που η συγκεκριμένη ετυμηγορία των Ελβετών προκαλεί δυσφορία στα ευρωπαϊκά κέντρα εξουσίας τα οποία απειλούν με συνολική αναδιαπραγμάτευση της εταιρικής σχέσης της Ελβετίας με την Ε.Ε. Στην πραγματικότητα αυτή η ξενοφοβική απόφαση είναι ίσως η πιο αυθεντική έκφραση του «ευρωπαϊκού ιδεώδους», τουλάχιστον αυτού που θεωρούν «ευρωπαϊκό ιδεώδες» οι κατασκευαστές της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης. 

Η Ελβετία υπήρξε για πολλές δεκαετίες αυτό που θα ήθελε σήμερα να είναι η Ευρωζώνη. Η μεγάλη δεξαμενή του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος, το θησαυροφυλάκιο του έξυπνου χρήματος, καθαρού ή βρόμικου, δηλωμένου ή αδήλωτου, φορολογημένου ή αφορολόγητου, ματωμένου ή αμόλυντου. Η ελευθερία κίνησης του κεφαλαίου, πολύ πριν επινοηθεί η ευρωπαϊκή ενοποίηση, στην Ελβετία έγινε κυριολεξία σε πείσμα των παγκοσμίων πολέμων και των αιματηρών διαιρέσεων της υπόλοιπης Ευρώπης. Η Ελβετία υπήρξε καρδιά της Ευρώπης και για τους ναζί και για τους συμμάχους, και για ιμπεριαλιστές και για «απελευθερωτές», και για μαφιόζους και για ιεράρχες, και για κεφαλαιοκράτες και για ολιγάρχες, και για διεφθαρμένους και για διαφθορείς. Ήταν ο απόλυτος χώρος ελευθερίας για το χρήμα και για τους κατόχους του. Εκεί, ο όρκος πίστης στην Πίστη (την τραπεζική) δεν χρειάστηκε να είναι ρητά διατυπωμένος, γιατί εμπεριέχεται και υπονοείται στην ιδρυτική συνθήκη του κράτους που καμουφλάρει πίσω από την ουδετερότητά του την εξυπηρέτηση των πιο απεχθών καθεστώτων και μηχανισμών καταπίεσης, εκμετάλλευσης και εξευτελισμού της ανθρώπινης ύπαρξης. «Εις το όνομα του Παντοδύναμου Θεού» ομνύει το σύνταγμα της «άμεσης ελβετικής δημοκρατίας», κι είναι μάλλον δεδομένο πια ποιος είναι αυτός ο παντοδύναμος θεός που καθιστά όλες τις άλλες ελευθερίες πλην της ελευθερίας του κεφαλαίου γελοία προσχήματα.

Τα πράγματα είναι απλά. Για πολλές δεκαετίες η Ελβετία διατηρούσε το παγκόσμιο μονοπώλιο του χρηματοπιστωτικού πλυντηρίου κι αυτό της επέτρεπε (και της επέβαλλε) να προσελκύει και να απασχολεί πολλές χιλιάδες μεταναστών, κυρίως Ευρωπαίων. Τώρα, το μονοπώλιο αυτό έχει χαθεί, μπορεί η Ελβετία να διατηρεί κάποια από τα συμβολικά προνόμια- παραμένει, για παράδειγμα, έδρα της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών (BIS) και εργαστήριο επεξεργασίας των κανόνων της διεθνούς τοκογλυφίας (συμφωνίες της Βασιλείας)-, αλλά ταυτόχρονα πολιορκείται φορολογικά και κανονιστικά από μια Ε.Ε. που εξελίσσεται η ίδια σε τραπεζική ένωση και δεν ανέχεται κανόνες αυτοεξαίρεσης στην ελβετική νησίδα. Και η «νησίδα», με τη σειρά της, προσπαθεί να περισώσει ό,τι μπορεί από το παγκόσμιο προνόμιό της, πετώντας «σαβούρα» στη θάλασσα που δεν διαθέτει: μετανάστες, έστω κι αν αυτοί δεν είναι ρακένδυτοι, πεινασμένοι και ταλαιπωρημένοι ασιάτες, αλλά Ευρωπαίοι με λευκά και μπλε κολάρα, γκρι κουστούμια και γραβάτες.

Η ευρωκρατία προσποιείται την τσατισμένη με την απόφαση των Ελβετών, αλλά είναι δύσκολο να κρύψει ότι εδώ και πολύν καιρό πάλλεται στα σωθικά της μια αυθεντική ελβετική καρδιά, τρυφερή και γλυκιά σαν σοκολάτα όταν πρόκειται για την υγεία και τη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού Λεβιάθαν, σκληρή κι αναίσθητη όταν πρόκειται για την υγεία των κοινωνιών, την ελευθερία των ανθρώπων, την υποδοχή των απελπισμένων μεταναστών από την Ασία ή την Αφρική. Η ελβετική καρδιά της Ευρώπης κτυπά προ πολλού με την ακρίβεια ελβετικού ρολογιού στη Λαμπεντούζα ή στο Φαρμακονήσι. Και, δυστυχώς, απέδειξε ότι μπορεί να είναι ελβετική, παραμένοντας ταυτόχρονα ελληνική, ιταλική ή βρετανική.

Και από τούδε και στο εξής, η καρδιά της Ευρώπης μπορεί να είναι ολλανδική. Η ειρωνεία της ιστορίας είναι ότι οι Ολλανδοί, που με το σύστημα της δημόσιας πίστης πριν τέσσερις αιώνες εδραίωσαν την αποικιοκρατία τους και κατά κάποιο τρόπο έγιναν το πρώτο καπιταλιστικό κράτος στον κόσμο, κλείνουν τον ιστορικό κύκλο επινοώντας έναν όρκο εδραίωσης και της ιδιωτικής πίστης. Αφού αποφάσισαν πρώτοι να σπάσουν το ταμπού της μεταφυσικής, να ξεπεράσουν τα προσχήματα του ορθολογισμού και του πραγματισμού και να ενστερνιστούν τοcredo του κεφαλαίου σ’ ένα αυθεντικό Σύμβολο Τραπεζικής Πίστεως, δικαιούνται να διεκδικήσουν αυτοί την καρδιά της Ευρώπης. Να ομνύουν εις ένα θεό πατέρα ευρωκράτορα, ποιητήν δημόσιας και ιδιωτικής πίστης, που με την πρώτη ποδηγετεί κράτη, κοινωνίες, συλλογικά δικαιώματα και με τη δεύτερη απαλλοτριώνει άτομα, ιδιωτικές περιουσίες, αποταμιεύσεις και ατομικά δικαιώματα.

Ωστόσο, είτε ελβετική είτε ολλανδική είναι η καρδιά της Ευρώπης, εκείνο που δεν μπορεί να αποφύγει ποτέ είναι το έμφραγμα. Αργά ή γρήγορα θα το πάθει.

Υ.Γ. Απίστευτο! Πέρασε πάνω από μήνας από την προηγούμενη ανάρτηση. Η καρδιά του μπλογκ πάσχει από αρρυθμία…

ΚΙΜΠΙ  

 ΘΕΩΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΞΙΑ

Το σύστημα της δημόσιας πίστης, δηλαδή των κρατικών χρεών, που τις αρχές του τις ανακαλύπτουμε κιόλας στο μεσαίωνα στη Γένουα και στη Βενετία, διαδόθηκε σ’ όλη την Ευρώπη στη διάρκεια της περιόδου της μανουφακτούρας. Το αποικιακό σύστημα με το θαλάσσιο εμπόριό του και με τους εμπορικούς του πολέμους του χρησίμευσε σαν θερμοκήπιο. Έτσι στέριωσε πρώτα στην Ολλανδία. Το δημόσιο χρέος, δηλ. το ξεπούλημα του κράτους –αδιάφορο αν είναι απολυταρχικό, συνταγματικό ή δημοκρατικό κράτος– βάζει τη σφραγίδα του στην κεφαλαιοκρατική εποχή. Το μοναδικό κομμάτι τού λεγόμενου εθνικoύ πλούτου, που στoυς σύγχρονους λαούς ανήκει πραγματικά στο σύνολο του λαού είναι το δημόσιο χρέος τους. Γι’ αυτό είναι πέρα για πέρα συνεπής η σύγχρονη θεωρία που λέει πως ένας λαός γίνεται τόσο πιο πλούσιος, όσο πιο βαθιά βουτιέται στα χρέη. Το δημόσιο χρέος γίνεται το credo [πιστεύω] του κεφαλαίου. Κι από τη στιγμή που εμφανίζεται η χρέωση του δημοσίου, τη θέση του αμαρτήματoς ενάντια στο άγιο πνεύμα, για το οποίο δεν υπάρχει άφεση, την παίρνει η καταπάτηση της πίστης απέναντι στο δημόσιο χρέος.

Καρλ Μαρξ, «Το Κεφάλαιο, τόμος Α΄»

http://kibi-blog.blogspot.gr/

την είδες;

Πήγαμε στον λογιστή. Καθίσαμε στο γραφείο του για καμιά ώρα και μας έκανε την καρδιά περιβόλι. «Φύγετε» μας λέει, «αυτή είναι η επαγγελματική μου συμβουλή». Κι ύστερα μια παράθεση άγνωστων λέξεων και αλλόκοτων φθόγγων, κομμάτια μιας άγνωστης γλώσσας αποτελούμενης από νούμερα και ποσοστά. Κοίταζα τον φίλο δίπλα μου. Ήταν κόκκινος. Κόκκινος κόκκινος, όχι αστεία. Σαν παπαρούνα ή σαν σημαία, λες και όλο του το αίμα είχε μαζευτεί στο κεφάλι και γύρναγε σαν τρελό ανάμεσα στο μυαλό και πίσω απ’ τα μάτια.

Στο δρόμο πιο μετά, στην Πλάκα, περπατούσα ανάμεσα σε δυο γκρουπ τουριστών. Ακούγονταν μόνο κάτι ψιθυριστά σχεδόν γαλλικά και ο ήχος των ρολών καθώς γλίστραγαν προς το πεζοδρόμιο. Σ’ ένα μαγαζί με σουβενίρ, ο υπάλληλος μάζευε μπλούζες με την επιγραφή Λεωνίδας ή την ελληνική σημαία.

«Φύγετε, δεν έχει νόημα». Αυτή ήταν η επαγγελματική του συμβουλή.

Περπατούσα με τον άλλο κάτι δρόμους παρακάτω, «την είδες;» μου λέει. Ναι ρε, φυσικά την είδα. Και το κορίτσι που σέρβιρε και αυτή που καθόταν με το σκουφάκι μες στο μαγαζί. Πώς γίνεται να μην την είδα;

Όσες επαγγελματικές συμβουλές ακούω, όσες ρυθμίσεις κι αν απλωθούν τρομαχτικά μπροστά στα μάτια μου, πάντα θα διακόπτεται αναγκαστικά η κουβέντα περί ποσοστών απ’ την κοπέλα με το σκουφάκι. Πάντα θα φαίνεται πίσω απ’ τη τζαμαρία, στο σκαμπό του μπαρ και πάντα εμείς θα καθυστερούμε το βηματισμό μας, μήπως γυρίσει το κεφάλι να δούμε καθαρότερα το πρόσωπό της. Κι ύστερα η καθυστέρηση θα γίνεται παύση, στεκόμαστε στη μέση του πεζοδρομίου, ενοχλώντας τους περαστικούς και στην ανάγκη κάνουμε και μερικά βήματα πίσω.

Γιατί ποιός λογιστής μπορεί να πει την αλήθεια; Μπορεί να οργανώσει και να διαχειριστεί μια κάποια όψη της πραγματικότητας. Αυτής της πραγματικότητας που διαστρέφει και εξουθενώνει το βλέμμα, την αίσθηση, το άσκοπο περπάτημα. Αλλά την αλήθεια; Πώς να την πει, αφού δεν την ξέρει; Χάσαμε στα ποσοστά, γίναμε κόκκινοι απ’ το άγχος, είδαμε το σκουφάκι. Άρα η ζυγαριά γέρνει προς το μέρος μας.

Παλιότερα, όταν πιεζόμουν απ’ την εφορία, τη δουλειά ή ό,τι άλλο, ξέφευγα απ’ το αδιέξοδο σκεπτόμενος ότι σε κάθε περίπτωση, ανά πάσα στιγμή, μπορώ να κάνω ένα αλματάκι, να πάρω τον ηλεκτρικό και μετά ένα οποιοδήποτε πλοίο από μια οποιοδήποτε πύλη. Μ’ ένα τελευταίο άντε γαμήσου από το κατάστρωμα θα αποχαιρετήσω την υπέροχη κι αφόρητη πόλη κι ύστερα θα βρεθώ σε κάποιο απ’ τα γνωστά παραθαλάσσια ταβερνάκια. Χωρίς τουρίστες αφού δε θα ‘ναι καλοκαίρι, θα κάθομαι σ’ ένα ακριανό τραπεζάκι και γύρω όλα άδεια. Στα μάτια μόνο θάλασσα και καρό τραπεζομάντηλα. Θα γινόμουν ψαράς ή αχθοφόρος ή κάτι σχετικό. Το όνομά μου θα χανόταν απ’ τα επίσημα χαρτιά του κράτους ή κάπου θα παράπεφτε. Θα περπατούσα κάθε πρωί πάνω κάτω την παραλία και θα ακουγόταν μόνο ο αέρας και ο ήχος που κάνει το βότσαλο όταν συγκρούεται με το νερό.

«What’s your way out?» που ρωτάνε τώρα τελευταία στις σειρές μυστικοί πράκτορες και περιβόητοι εγκληματίες. Μια παραλία στην Πάτμο ή ένα χωριό στην Αμοργό απαντάω αυτομάτως και κάπως ενοχλημένα στην εντελώς εκνευριστική πρωταγωνίστρια του homeland, να κοιτάξεις τα δικά σου τα χαΐρια, μη σε νοιάζει για μένα, ένα σωρό τόποι με περιμένουν. Και τέλος πάντων, θυμάμαι πάντα τί σημαίνει να κοιμάσαι στο κατάστρωμα.

Πήγαμε στον λογιστή. Καθίσαμε στο γραφείο του για καμιά ώρα και μας έκανε την καρδιά περιβόλι. Τι περίεργη φράση αυτή. Και γιατί παρακαλώ χρησιμοποιείται αρνητικά; Θα έπρεπε να λέμε μου έκανε την καρδιά περιβόλι, σε εντελώς διαφορετικές περιπτώσεις. Πχ. Τον συνάντησα τυχαία στην πλατεία. Καθίσαμε για ένα σύντομο καφέ, μετά με κέρασε και μια μπύρα, θυμήθηκε και κάτι παλιά αστεία. Μου έκανε την καρδιά περιβόλι. Ή δεν πρόλαβα καλά καλά να της μιλήσω και με έπιασε να με φιλήσει. Μου έκανε την καρδιά περιβόλι.

Πήγαμε στον λογιστή. Καθίσαμε στο γραφείο του για καμιά ώρα. «Φύγετε» μας λέει, «αυτή είναι η επαγγελματική μου συμβουλή». Έχεις δίκιο, έπρεπε να ‘χαμε πει. Εκείνη με το σκουφάκι κάθεται ακόμη στο μπαρ με πλάτη στη τζαμαρία. Πώς να ‘ναι άραγε το πρόσωπό της; Μιλάει μήπως τη γλώσσα των ποσοστών; Ή αδιαφορεί γι’ αυτήν, δεν καταλαβαίνει γρι από λογιστικά, αλλά μόνο γελάει, κουβεντιάζει, πίνει, φιλάει και τελικά καθρεφτίζει τον πραγματικό κόσμο;

http://tovytio.wordpress.com/

Πότε θα γίνουμε Ευρωπαίοι; Του Γιάννη Βαρουφάκη

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά τα πρόσφατα δημοσιεύματα περί των εμβασμάτων βουλευτών μας στο εξωτερικό, καθώς και η όλη κακοφωνία που δημιουργήθηκε γύρω από το «θέμα» αυτό, μου προκάλεσαν συνδυασμό περιέργειας και στενοχώριας. Το να κάνει θέμα τα «εμβάσματα» κάποιος που θέλει την Ελλάδα περιχαρακωμένη και εκτός της Ευρωπαϊκής Ένωσης το κατανοώ. Το να συζητούν όμως τέτοια ζητήματα οι ίδιοι άνθρωποι που συμφωνούν με την παραμονή της χώρας στην ΕΕ, ακόμα και στην ευρωζώνη, είναι τουλάχιστον περίεργο. Καταδεικνύει μάλιστα μια πικρή αλήθεια: ακόμα και οι υποστηρικτές της συμμετοχής της Ελλάδας στους θεσμούς της ΕΕ δεν έχουν ενστερνιστεί τις βασικές αρχές της.

Για να το πω απλά, η ΕΕ βασίζεται (καλώς ή κακώς) στην αρχή της ελεύθερης διακίνησης (εντός των συνόρων της) ανθρώπων, αγαθών και χρήματος. Είναι δυνατόν να είναι κανείς υπέρ της συμμετοχής μας στην ΕΕ, αλλά να απαιτεί περιορισμούς στην έλευση πολιτών ή εισαγωγών των χωρών της ΕΕ στην χώρα μας; Σε καμία περίπτωση. Το ίδιο ισχύει και για το χρήμα: μπορεί ένας θιασώτης της παραμονής μας στην ΕΕ να απαιτεί κρατικούς ελέγχους στην εξαγωγή «συναλλάγματος» προς χώρες της ΕΕ; Και πάλι σε καμία περίπτωση. Πόσο μάλιστα για εκείνους που εξακολουθούν να θέλουν την Ελλάδα στην ευρωζώνη: είναι δυνατόν να θέλουν την Ελλάδα εντός μιας νομισματικής ένωσης αλλά να θέτουν ζήτημα όταν έλλην πολίτης στέλνει έμβασμα σε άλλα μέρη της ένωσης αυτής; Δεν κατανοούν ότι, εάν πιστεύουν στην νομισματική ένωση, δεν έχει καμία διαφορά το να στείλει κάποιος έμβασμα από την Αθήνα σε άλλη εγχώρια τράπεζα, π.χ., στην Ξάνθη από το να στείλει έμβασμα προς τράπεζα, π.χ.,της Φραγκφούρτης;

Αποφασίστε λοιπόν κύριοι και κυρίες: είτε θέλετε να είμαστε στην ευρωζώνη, οπότε οι δύο περιπτώσεις είναι πανομοιότυπες (ηθικά, νομικά και από οικονομικής άποψης), είτε θέλετε Grexit. Αυτό που δεν νοείται είναι και να θεωρείτε σωστή και επιθυμητή την παραμονή μας στην ευρωζώνη και να «ελέγχετε» συμπολίτες μας για έμβασμα προς τράπεζα του εξωτερικού.(*) Η δια των μέσων «ποινικοποίηση» των εμβασμάτων από θιασώτες της ευρωζώνης δεν είναι παρά δήλωσή τους ότι τελούν υπό καθεστώς βαθειάς σύγχισης. Το θέαμα φιλο-ευρωπαϊστών βουλευτών που αναγκάζονται να «απολογούνται» για το ότι έστειλαν χρήματα στο εξωτερικό (και να αυτο-προσβάλλονται εξηγώντας ότι το έκαναν για την ασθένεια ή τις σπουδές μελών της οικογένειας ή ότι τα χρήματα τα ξανα-έφεραν πίσω) είναι θλιβερό και, εν τέλει, αποδεικνύει κάτι πολύ απλό:

Ακόμα και οι φιλο-ευρωπαϊστές παραμένουν, τουλάχιστον ως προς την αντίληψη, μη ευρωπαίοι. Ακόμα και οι υποστηρικτές της παραμονής μας στην ευρωζώνη παραμένουν προσκολλημένοι στην ξεπερασμένη (εντός της ευρωζώνης) έννοια της «εξαγωγής συναλλάγματος», σαν να μην έχουν κατανοήσει ότι δεν υπάρχει πλέον ελληνικό νόμισμα για να εξαχθεί στο εξωτερικό.

Το πρόβλημα, βέβαια, της ευρωπαϊκής μας συνείδησης είναι πολύ βαθύτερο. Η συντριπτική πλειοψηφία των ελλήνων αντιμετωπίζει τον εαυτό της ως μη ευρωπαίο. Η πλειοψηφία των κριτικά ιστάμενων προς τις πολιτικές της ΕΕ τείνουν να βλέπουν την ΕΕ ως τον «ξένο» που αντιμετωπίζει άσπλαχνα την χώρα μας -περίπου όπως η Υψηλή Πύλη αντιμετώπιζε τους «ραγιάδες». Όπως οι έλληνες δεν ένιωθαν πολίτες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, έτσι και οι απορρίπτοντες την ΕΕ και τις πολιτικές της, νιώθουν ότι η ΕΕ τους απειλεί και πως, γι' αυτό τον λόγο, δεν είναι πολίτες της. Παράλληλα, και εξ ίσου θλιβερά, οι της «άλλης» πλευράς λαμβάνουν ως δεδομένο ότι ό,τι αποφασίσει η Ευρώπη, είτε γενικά για την Ευρώπη είτε ειδικά για την Ελλάδα, «σωστό πρέπει να είναι»- εξ ορισμού. Κατά βάθος, όμως,, κι αυτοί οι ακραιφνείς ευρωπαϊστές πιστεύουν ότι δεν τους αξίζει ο τίτλος του Ευρωπαίου – ότι οι έλληνες είμαστε λαθρεπιβάτες της ΕΕ και της ευρωζώνης – ότι «δεν δικαιούμαστε δια να ομιλούμε», εκτός αν το μόνο που λέμε είναι ΝΑΙ σε ό,τι ανοησία αρθρώνει το Βερολίνο, η Φραγκφούρτη ή οι Βρυξέλλες.

Κι όμως: αν η Ευρώπη αξίζει κάτι, αν η Ευρώπη ορίζεται από κάτι, αυτό δεν είναι άλλο από την κριτική σκέψη και στάση. Είμαι Ευρωπαίος σημαίνει, υπό αυτή την έννοια που παραπέμπει στον ευρωπαϊκό Διαφωτισμό, ότι κρίνω αμείλικτα τον εαυτό μου, το έθνος μου, την ίδια την Ευρώπη. Ο Λούθηρος, ο Καντ, ο Ρουσώ, ο Μαρξ, η Σχολή της Βιέννης, η Σχολή της Φραγκφούρτης ποτέ δεν είπαν «αν αυτό λένε οι αρχές έτσι θα είναι». Ούτε και είπαν: «Αυτό δεν συνάδει με το συμφέρον της φυλής μου, του έθνους μου, άρα το απορρίπτω.» (**)

Πότε λοιπόν θα γίνουμε Ευρωπαίοι; Κάποιοι δεν θέλουν να γίνουν. Τους σέβομαι απέραντα, καθώς παραμένουν συνεπείς με τα «πιστεύω» τους θεωρώντας είτε ότι η Ορθοδοξία δεν χωρά στην Ευρώπη του Διαφωτισμού είτε ότι ο νεοφιλελευθερισμός της ΕΕ είναι αθεράπευτος και, συνεπώς, η Ευρώπη της  ΕΕ είναι προς αποφυγήν. Για εμάς τους υπόλοιπους η απάντηση είναι απλή: Θα γίνουμε ευρωπαίοι όταν θα μάθουμε να στεκόμαστε το ίδιο κριτικά απέναντι τόσο στην ΕΕ και τους θεσμούς της όσο και στο εθνικό μας κράτος.

(*) Κάποιοι θα πουν ότι ο ντόρος γίνεται για το εάν οι εξάγοντες «συνάλλαγμα» είχαν δηλώσει τα χρήματα αυτά στην Εφορία. Άσχετο! Αυτό το ερώτημα, όσο εύλογο και να είναι, δεν αφορά μόνο χρήματα που στέλνει έλληνας πολίτης στην Φραγκφούρτη αλλά και χρήματα που στέλνει στην Ξάνθη ή στην Μύκονο (για να αγοράσει βίλα). Εκεί όμως δεν άκουσα να γίνεται ντόρος; Τα εμβάσματα στο εξωτερικό είναι αυτά που δημιουργούν ντόρο καθώς παραπέμπουν στην παρωχημένη έννοια της εξαγωγής «συναλλάγματος».

(**) Επί προσωπικού, πολλοί δράττονται της έντονηςκριτικής που ασκώ στην Ευρώπη (σε βαθμό που αγγίζει την καταδική της, π.χ. βλ. εδώ) για να με χαρακτηρίσουν αντι-ευρωπαϊστή. Σφάλλουν. Μέσα από την κριτική μου στάση απέναντι στην Ευρώπη βιώνω την έντονη, και περήφανη, ευρωπαϊκή μου ταυτότητα.

ένα άρθρο των πρωταγωνιστών

Ο σταυρός, η προπαγάνδα και τα λεφτά. Του Στ. Κούλογλου

Μπορεί όταν πρόκειται για την λίστα Λαγκάρντ ή τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα η κυβέρνηση μας να μην είναι τόσο μαχητική, μπορεί στην διαχείριση της χώρας να τα έχει κάνει θάλασσα, αλλά στη μάχη της προπαγάνδας είναι ασυναγώνιστη. Το ενημερωτικό παιχνίδι που έπαιξε το Σαββατοκύριακο, θα πρέπει να διδάσκεται στις σχολές Πολιτικών Επιστημών ως κορυφαίο παράδειγμα spining, αποπροσανατολισμού και αλλάγής θέματος στη δημόσια συζήτηση.

Το Σάββατο ξεκίνησε σχεδόν εφιαλτικά για την κυβέρνηση. Ο επικεφαλής της Ευρωπαικής Στατιστικής Υπηρεσίας δήλωσε επισήμως αυτό που πολλοί γνωρίζουν και όλοι ψυλιάζονται: ότι η πολυδιαφημισμένη κυβερνητική θέση περί πρωτογενούς πλεονάσματος δεν είναι παρά «καθαρές εικασίες». «Δεν υπολογίζουμε τους αριθμούς έτσι όπως θα το επιθυμούσε ο έλληνας πρωθυπουργός Σαμαράς,συμπλήρωσε ο κύριος Eurostat, αλλά όπως το προβλέπουν οι νόμοι και τα πρότυπα».

Οι κ.κ. Σαμαράς και Βενιζέλος συναντήθηκαν εκτάκτως στο Μαξίμου, και έβαλαν τον κ. Στουρνάρα που επαναλάβει ότι θα δούμε το πλεόνασμα και θα τρίβουμε τα μάτια μας(για τα στομάχια μας απέφυγε να μιλήσει).Αλλά αυτό δεν έφτανε, ποιος πιστεύει έναν υπουργό που δεν έχει πέσει μέσα σε καμιά πρόβλεψη; Επρεπε λοιπόν να στρέψουν αλλού την συζήτηση: την ίδια στιγμή δημοσιοποίησαν μέτρα ..εκδημοκρατισμού,δηλαδή την εισαγωγή του σταυρού προτίμησης στις ευρωεκλογές,αντί για την λίστα που ίσχυε μέχρι σήμερα και την οποία στα περισσότερα κόμματα(ΣΥΡΙΖΑ και Οικολόγοι Πράσινοι αποφάσιζαν με εσωκομματικές εκλογές)κατάρτιζε ο αρχηγός.

Με ένα σμπάρο, δυο τριγόνια: και οι δηλώσεις του επικεφαλής της eurostat ξεχάστηκαν και οι δύο αρχηγοί της συγκυβέρνησης βγήκαν από την δύσκολη θέση, αφού στην κατάρτιση των ψηφοδελτίων ο μεν Σαμαράς δεν ήξερε που να κρυφτεί από το κόμμα του ο δε Βενιζέλος από τους 58. Ο πρώτος είχε ανακοινώσει τον Μ. Κεφαλογιάννη για επικεφαλής(πριν έρθει η φαεινή ιδέα για τον σταυρό προτίμησης) για να απομακρυνθεί ησύχως από την θέση του γραμματέα της ΝΔ, αλλά τα αιτήματα από τους νυν ευρωβουλευτές, τους καραμανλικούς,τους ακροδεξιούς, τους Μεγαρομαξικούς, τους κολλητούς, τους κουμπάρους και δεν συμμαζεύεται ήταν τόσα πολλά που, για να τα ικανοποιήσει, η ΝΔ θα έπρεπε να πάρει 99% των ψήφων και όλες τις ευρωέδρες που αναλογούν στην Ελλάδα.

Ο κ. Βενιζέλος, από την πλευρά του, έπρεπε να παραχωρήσει την πρώτη θέση στο ευρωψηφοδέλτιο στους σύμμαχους της Κίνησης των 58, πίσω από τους οποίους θέλει να κρυφτεί για να μην φανεί πιθανή εκλογική συντριβή του ΠΑΣΟΚ. Ετσι όμως, με δεδομένο ότι το εκλογικό σχήμα 58+ΠΑΣΟΚ θα βγάλει πιθανότατα μόνο μια έδρα, το ΠΑΣΟΚ θα έμενε έξω από την Ευρωβουλή. Στη Χαριλάου Τρικούπη η αμφισβήτηση του αρχηγού θα μεγάλωνε.

Με τον σταυρό προτίμησης οι υποψήφιοι του ΠΑΣΟΚ θα έχουν πλεονέκτημα, λόγω μεγαλύτερης αναγνωρισιμότητας, από τους άγνωστους καθηγητές που κινούν τα νήματα στους 58 και που έχουν ελάχιστο χρόνο να κάνουν εκστρατεία( στις χώρες όπου ισχύει ο σταυρός προτίμησης για τις ευρωεκλογές, οι υποψηφιοι ανακοινώνονται ένα χρόνο πριν). Ο πανούργος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κατάφερε το ακατορθωτο: να αδειάσει μεγαλοπρεπώς τους συμμάχους του, πριν καλά καλά συμμαχήσει μαζί τους παρουσιάζοντας το όλο θέμα σαν μέτρο συμμετοχής του πολίτη στα πολιτικά πράγματα!

Το ΠΑΣΟΚ διαμήνυσε στους 58 ότι τους δίνει 30 από τις 42 υποψηφιότητες στο κοινό ευρωψηφοδέλτιο 58+ΠΑΣΟΚ, αλλά αυτό έχει ελάχιστη αξία. Το πραγματικό ερώτημα είναι άλλο: τα χρήματα από την κρατική χρηματοδότηση που θα δικαιούται το νέο σχήμα, αφού κατά πάσα πιθανότητα θα εκπροσωπηθεί στο Ευρωκοινοβούλιο, ποιος θα τα πάρει;

http://tvxs.gr/

Γιατροί ΕΟΠΥΥ: Δεν παραδίδουμε τα κλειδιά των πολυϊατρείων

Αποφασισμένοι να μην παραδώσουν τα κλειδιά των πολυϊατρείων δηλώνουν οι γιατροί του ΕΟΠΥΥ. Την ίδια ώρα, ο υπ. Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης προειδοποιεί: «Αν δεν γίνει παράδοση και υπάρξουν καταστροφές ή απώλειες, θα χρεωθούν αυτοί που δεν τα παρέδωσαν». Σήμερα λήγει η διορία προκειμένου να ολοκληρωθεί η διαδικασία παραλαβής με ευθύνη των διευθυντών των περιφερειακών διευθύνσεων. Τα πολυϊατρεία, σύμφωνα με το σχεδιασμό θα παραµείνουν κλειστά για έναν μήνα και εν συνεχεία θα ανοίξουν υπό το νέο καθεστώς, ως κέντρα υγείας αστικού τύπου.
Η Εκτελεστική Γραμματεία της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Επιστημονικού Υγειονομικού Προσωπικού ΕΟΠΥΥ (ΠΟΣΕΥΠ - ΕΟΠΥΥ) καλεί τους γιατρούς μαζί με τους ασφαλισμένους να παρίστανται στις Μονάδες τους, προκειμένου «να στηρίξουν τη νομιμότητα και να αποτρέψουν το κλείσιμό τους». Επίσης κάνουν λόγο για «βίαιη σφράγιση όλων των Μονάδων, πριν καν δημοσιευθεί ο νόμος».
 
Οι γιατροί του ΕΟΠΥΥ Δάφνης - Αγίου Δημητρίου αποφάσισαν να μην παραδώσουν το κτίριο στη διοίκηση, ενώ από το πρωί πραγματοποιούν συγκέντρωση διαμαρτυρίας έξω από το πολυϊατρείο και απευθύνουν κάλεσμα στους πολίτες «να τους βοηθήσουν και να αντισταθούν, ώστε να αντιστρέψουν όλοι μαζί την ουσιαστική κατάργηση της πρωτοβάθμιας ιατρικής φροντίδας».
 
Το Αλληλέγγυο Ιατρείο Πειραιά έχει προχωρήσει σε συγκέντρωση από τις 7:30 το πρωί μπροστά στα ιατρεία ΕΟΠΥΥ της Νίκαιας, ενώ αντίστοιχες κινητοποιήσεις οργανώνονται και σε άλλα πολυϊατρεία στην Αττική και στην επαρχία.
 
Κάλεσμα στους νοσοκομειακούς γιατρούς να συμμετάσχουν τη Δευτέρα στην περιφρούρηση των πολυϊατρείων του ΕΟΠΥΥ απευθύνει η ΟΕΝΓΕ, αναφέροντας ότι «η μεταφορά όλης της ιατρικής και νοσηλευτικής κίνησης στα παραπαίοντα νοσοκομεία του ΕΣΥ θα διαλύσει και τη δευτεροβάθμια περίθαλψη».
 
Προειδοποιήσεις Γεωργιάδη
 
«Αν δεν γίνει παράδοση και υπάρξουν καταστροφές ή απώλειες, θα χρεωθούν αυτοί που δεν παρέδωσαν τα πολυϊατρεία» προειδοποίησε τους γιατρούς του ΕΟΠΥΥ ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης.
 
Μιλώντας στο Mega, σημείωσε: «Aν κάποιοι νομίζουν ότι θα κάνουν ανταρσία και θα γίνουν ήρωες, μην ονειρεύονται. Δεν θα κάνουμε τίποτα απολύτως. Έχουμε καταγράψει όλα τα μηχανήματα και τα υλικά των πολυιατρείων. Κάθε καταστροφή του ενός ευρώ, θα καταλογισθεί σε αυτόν, που δεν παρέδωσε». Ο υπουργός εξέφρασε την πεποίθηση ότι τα πολυϊατρεία του ΕΟΠΥΥ, θα παραδοθούν σε ποσοστό 99%.


http://tvxs.gr/

1.382.062 θύματα του πρωτογενούς πλεονάσματος Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

Τα καλά νέα του πρωτογενούς πλεονάσματος περιμέναμε, τα κακά νέα της ανεργίας κατέφθασαν. Κάκιστα τα νέα της ανεργίας: στο 28% έφτασε τον Νοέμβριο, στα 1.382.062 άτομα οι καταγεγραμμένοι άνεργοι, 78.000 περισσότεροι από πέρυσι. Μια ολόκληρη πόλη έχασε τη δουλειά της μέσα σε ένα χρόνο, το χρόνο του success story. Στο 61,4% η ανεργία στις ηλικίες 15-24, στο 38,4% στις ηλικίες 25-34, στο 32,2% στις γυναίκες, στο 28,9% στην Αττική, το οικονομικό κέντρο της χώρας. Πλεόνασμα περιμέναμε, ανεργία μας προέκυψε. Ανεργία εξαιτίας του πλεονάσματος, εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο επιτεύχθηκε το πλεόνασμα.

Το πρωτογενές πλεόνασμα του Σαμαρά και του Βενιζέλου προϋποθέτει την ανεργία. Επιτυγχάνεται χάρη στη συρρίκνωση του δημόσιου τομέα, το κλείσιμο οργανισμών, νοσοκομείων, σχολείων, τις απευθείας απολύσεις, τους χιλιάδες νέους ανέργους στη χώρα του ενάμισι εκατομμυρίου ανέργων. Κι όσοι γλιτώνουν, μένουν στο Δημόσιο με μισθούς γλίσχρους, χωρίς τη δυνατότητα να καταναλώσουν επαρκώς προϊόντα και υπηρεσίες. Θα το γράφουμε σε κάθε ευκαιρία: Η συρρίκνωση του δημόσιου τομέα φέρνει ανεργία στον ιδιωτικό κι ας λένε ό,τι θέλουν οι Μπάμπηδες, οι Άρηδες και τα λοιπά παπαγαλάκια του καθεστώτος.

Το πρωτογενές πλεόνασμά τους προϋποθέτει φόρους μέχρι τελικής πτώσεως. Φόρους έμμεσους, άδικους εξ ορισμού, αφού πληρώνουν όλοι το ίδιο ανεξαρτήτως εισοδήματος. Φόρους άμεσους, άδικοι εν προκειμένω και αυτοί, αφού δεν πληρώνουν όλοι ανάλογα με τις δυνατότητές τους - ρωτήστε τους εφοπλιστές και τους καναλάρχες και θα σας εξηγήσουν το νόημα του ποιήματος. Φόροι άδικοι, που τους εισπράττουν με το ζόρι, βάζουν χέρι σε τραπεζικούς λογαριασμούς, σε μισθούς, συντάξεις επιδόματα, επιδοτήσεις, 687 εκατομμύρια άρπαξαν τους τελευταίους μήνες. Αρπάζουν εισόδημα από τις τσέπες αυτών που δεν έχουν, μειώνεται η αγοραστική δύναμη, κλείνουν τα μαγαζιά, παρατάνε τη δουλειά τους οι ελεύθεροι επαγγελματίες, ιδού η ανεργία στο 28%.

Εντάξει, θα πει ο καλόπιστος. Τα παίρνουν τα λεφτά από τους φόρους και τα κάνουν δημόσιες επενδύσεις, οι δημόσιες επενδύσεις φέρνουν ανάπτυξη και η ανάπτυξη νέες θέσεις εργασίας. Σιγά μην τα κάνουν δημόσιες επενδύσεις. Για να επιτύχουν το προεκλογικό τους πλεόνασμα, έκοψαν άλλα 500 εκατ. ευρώ από το ήδη πετσοκομμένο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Σε μια οικονομία με 25% συσσωρευμένη ύφεση και 1,5 εκατ. ανέργους, οι αθεόφοβοι περικόπτουν τις δημόσιες επενδύσεις, για να εντυπωσιάσουν τον Σόιμπλε.

Η βίαιη επιβολή πρωτογενούς πλεονάσματος σε μια οικονομία που βρίσκεται σε βαθιά ύφεση έχει συνέπειες καταστροφικές. Το πλεόνασμα προϋποθέτει ανάπτυξη, κούρεμα του δημόσιου χρέους, πάταξη της φοροδιαφυγής- της φοροδιαφυγής των οφ σορ, όχι του κακομοίρη που δεν έχει να πληρώσει το χαράτσι και του παίρνεις το χιλιάρικο από την τράπεζα -μείωση των στρατιωτικών δαπανών, επιλεγμένες κοινωνικές δαπάνες-,καταπολέμηση της φτώχειας, επί παραδείγματι- που δεν προσμετρώνται στο έλλειμμα και άλλα παρόμοια. Χωρίς αυτά, το πλεόνασμα είναι θηλιά για την οικονομία, θηλιά για τους ανθρώπους. Για 1.382.062 ανθρώπους μέχρι στιγμής και ο εφιάλτης, δυστυχώς, συνεχίζεται.

avgi.gr

Τεμαχισμός της χώρας με "αθώους" νόμους

Η ελληνική κυβέρνηση απλουστεύει τα πράγματα όχι για τους πολίτες που πληρώνουν φόρους αλλά για όποιον θέλει να αλωνίζει στην Ελλάδα κατέχοντας ελληνικό έδαφος με την βούλα του κράτους. Στις 8 Αυγούστου δημοσιεύτηκε στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως ο νόμος 4179 που ψηφίστηκε από το ελληνικό κοινοβούλιο σύμφωνα με τον οποίο δίνεται στον οποιονδήποτε θέλει να επενδύσει στον ελληνικό τουρισμό από δάση και ακτές μέχρι προστατευόμενες περιοχές αλλά και ολόκληρους αρχαιολογικούς και ιστορικούς τόπους.

Τα αρχαία γίνονται οικόπεδα
Σε έναν πολυσέλιδο νόμο με τίτλο “Ενίσχυση τουριστικής επιχειρηματικότητας” η πλειοψηφία της ελληνικής βουλής έκανε για ακόμη μια φορά το θαύμα της. Στο άρθρο 1 του νόμου ονομάζουν τα φιλέτα που είναι προς ιδιωτική εκμετάλλευση ως “οργανωμένες περιοχές τουριστικών δραστηριοτήτων” και μέσα σε αυτές έχουν χωρίσει όλες τις περιοχές της Ελλάδας ανάλογα με τι ζήτηση έχουν. 

Στην παράγραφο 4 του ίδιου άρθρου τα πράγματα γίνονται ξεκάθαρα: “Στα γήπεδα εκμετάλλευσης των οργανωμένων υποδοχέων επιτρέπεται να περιλαμβάνονται και εκτάσεις που υπάγονται σε ειδικά καθεστώτα προστασίας, όπως ιδίως χώροι αρχαιολογικού ή ιστορικού ενδιαφέροντος, δάση και δασικές εκτάσεις καθώς και περιοχές υπαγόμενες στο εθνικό σύστημα προστατευόμενων περιοχών”. 

Ακόμα και οι προστατευόμενες περιοχές του δικτύου Natura 2000 είναι στον τιμοκατάλογο της αγοραπωλησίας. Κρατώντας τα προσχήματα, σε υποπαραγράφους δείχνουν και την ανάλογη αυστηρότητα που θα δείξουν στους αγοραστές της γης αν κινδυνεύσει κάποια αρχαιότητα ή δεν προστατευθεί ο φυσικός πλούτος της περιοχής. Βέβαια όλα αυτά είναι στάχτη στα μάτια διότι φθάνοντας στο άρθρο 4 καταλαβαίνουμε ότι εδώ πρόκειται να γίνει μεγάλος τεμαχισμός της χώρας.

Εκτάσεις ίσες πόλεων 
Στο άρθρο 4 λοιπόν, γίνεται λόγος για τις “Περιοχές Ολοκληρωμένης Τουριστικής Ανάπτυξης” (Π.Ο.Τ.Α). Ο νόμος επιμένει να μην αναφέρεται σε ιδιωτικής πρωτοβουλίας έργα αλλά σε φορείς μέχρι που φθάνεις στην παράγραφο 2α. Και διαβάζεις το εξής: “Η έκταση στην οποία αναπτύσσεται η Π.Ο.Τ.Α ή σε περίπτωση που αποτελείται από περισσότερα τμήματα, το μεγαλύτερο τμήμα αυτής πρέπει να έχει επιφάνεια τουλάχιστον 800 στρέμματα και να είναι ιδιόκτητο κατά 80% τουλάχιστον”.

Δηλαδή ο επενδυτής μπορεί να αγοράσει όση έκταση γης θέλει αλλά όχι σε κομμάτια ανά την Ελλάδα διότι ο νόμος το διευκρινίζει ότι “οι Π.Ο.Τ.Α αναπτύσσονται από τον ίδιο φορέα ίδρυσης και εκμετάλλευσης σε ένα ή περισσότερα τμήματα εντός της ίδιας Περιφερειακής Ενότητας”. Με απλά λόγια παίρνει ένα ολόκληρο νησί ή ένα ολόκληρο βουνό αρκεί το ένα μέρος της ιδιοκτησίας του να είναι μεγαλύτερο από 800 στρέμματα ενιαίο.

Πώς όμως μπορούν να κάνουν παρέμβαση σε ένα δάσος που είναι δημόσιο; Πολύ απλά αγοράζουν την έκταση και με τον ίδιο νόμο εφόσον το δάσος γίνεται ιδιωτικό με μία υπογραφή επιτρέπεται να γίνει διάνοιξη δρόμων για να εξυπηρετείται το τουριστικό ακίνητο. Κι εδώ μπαίνει το ερώτημα τι γίνεται όταν βρίσκεται μία εθνική οδός ανάμεσα στα δύο τμήματα μιας Π.Ο.Τ.Α. Έρχεται το κράτος και δίνει την λύση με τον ίδιο νόμο: “Δρόμοι ή άλλα φυσικά εμπόδια ή τεχνητά έργα, καθώς και ρέματα που διαπερνούν εκτάσεις που χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία Π.Ο.Τ.Α δεν συνιστούν κατάτμηση αυτών. Για την διατήρηση του ενιαίου της έκτασης και εφόσον το τεχνητό εμπόδιο παρουσιάζει στοιχεία υψηλής επικινδυνότητας (εθνικές οδοί, επαρχιακές οδοί, οδοί μεγάλης κυκλοφορίας, ποταμοί, χείμαρροι κλπ) πρέπει να εξασφαλίζεται η δυνατότητα λειτουργικής ενοποίησης του/των γηπέδου/ων μέσω γεφύρωσης ή ενοποίησης των τμημάτων με τεχνητό έργο”. Για όποιον δεν το κατάλαβε, έχουν δικαίωμα να αλλάξουν τόσο την ρυμοτομία όσο και το φυσικό περιβάλλον της χώρας όπου κι αν αυτό βρίσκεται.

Δίνουν ακόμη και δρόμους
Ένα άλλο ερώτημα είναι πώς οι πολίτες θα έχουν πρόσβαση στις ιδιοκτησίες τους αν αυτές συνορεύουν ή είναι κοντά σε Π.Ο.Τ.Α. Ο νόμος εδώ τους έβαλε σε δεύτερη μοίρα διότι οι Π.Ο.Τ.Α είναι για το δημόσιο συμφέρον. Ο νόμος λοιπόν αναφέρει: “Με το ίδιο προεδρικό διάταγμα μπορούν να καταργούνται και να ενσωματώνονται στην έκταση της Π.Ο.Τ.Α ή να μετατοπίζονται αγροτικές οδοί που την διασχίζουν καθώς και να καθορίζονται τα απαραίτητα έργα για την εξασφάλιση της πρόσβασης τρίτων ιδιοκτητών και άλλων χρηστών που εξυπηρετούνταν από τις καταργούμενες αγροτικές οδούς”. 

Όσοι βέβαια από αυτούς τους πολίτες έχασαν κομμάτι από την ιδιοκτησία τους για να γίνει ο δημόσιος δρόμος να εξυπηρετούνται όλοι οι Έλληνες πολίτες, απλά το ίδιο το κράτος τους έπιασε κορόιδα! Τον δρόμο τον δίνουν τώρα σε επενδυτές και εσύ δεν θα έχεις πώς να πας στο χωράφι ή στο σπίτι σου. Αντιθέτως για να έχεις πρόσβαση με αγροτικό δρόμο με μία αναγκαστική απαλλοτρίωση έχουν το δικαίωμα να σου πάρουν κομμάτι της ιδιοκτησίας σου για έργο κοινής ωφελείας (όπως είναι ο δρόμος) και βέβαια το χρηματικό αντίτιμο που θα πάρεις θα είναι μηδαμινό.

Το κόλπο της ΕΥΔΑΠ
Πουθενά στο προεδρικό διάταγμα δεν υπάρχει επισήμανση για το πώς θα επισκέπτεσαι τον αρχαιολογικό ή ιστορικό χώρο που θα είναι κομμάτι των τουριστικών επιχειρήσεων. Το σίγουρο είναι ότι ακόμα και η Ακρόπολη σύμφωνα με τον νόμο αν η περιοχή γύρω από αυτή χαρακτηριστεί Π.Ο.Τ.Α τότε θα είναι κομμάτι ιδιωτικού και όχι ελληνικού εδάφους. Μία ένδειξη ότι αυτό το προεδρικό διάταγμα, που υπογράφηκε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ενώ αυτός ήταν στην Λευκάδα για καλοκαιρινές διακοπές στις 6 Αυγούστου, δεν έχει καμία σχέση με τουριστική ανάπτυξη της χώρας αλλά ξεπούλημα της γης συμπεριλαμβανομένης όλης της εθνικής της ταυτότητας, είναι ότι πέρασαν σε αυτό και τον νόμο για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές της ΕΥΔΑΠ προς το Δημόσιο ύφους 700 εκατ. Ευρώ που μόλις προχθές δημοσιοποιήθηκε. Καθάρισαν την δημόσια επιχείρηση νερού από χρέη για να περάσει η διαχείριση του νερού σε χέρια ιδιωτών μέσα στο 2014.

Σχεδιασμός από το 2009
Το προεδρικό διάταγμα δεν είναι κάτι που το Μνημόνιο επέβαλλε. Η ιστορία του κατακερματισμού της Ελλάδας για την “δήθεν” τουριστική ανάπτυξη ξεκινάει πριν από τα Μνημονιακά χρόνια. Μάλιστα είναι συνέχεια της κοινής υπουργικής απόφασης 24208/4.6.2009 επί κυβερνήσεως Κ. Καραμανλή. Στην απόφαση αυτή του 2009 πάτησε η σημερινή κυβέρνηση, όπως η ίδια αναφέρει, για να θεμελιώσει τις αποφάσεις της. 

Η κυβέρνηση Καραμανλή δημιούργησε το Ειδικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης για τον Τουρισμό και όπως υπογράμμιζε στον τότε νόμο “ για ένα ρεαλιστικό πρόγραμμα δράσης για την επόμενη 15ετία (2009-2014)”. Κύριο μέλημα της κυβέρνησης Καραμανλή ήταν να ανοίξουν τον δρόμο σε επιχειρηματίες να επενδύσουν στον τουρισμό για να “διευθετήσουν ενδεχόμενες συγκρούσεις ως προς την χρήση των φυσικών και πολιτιστικών πόρων και ιδίως ως προς τις χρήσεις γης” διότι όπως ψήφιζαν έπρεπε να υπάρχει “δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης των επενδυτών”.

Το νερό είχε δοθεί
Στην απόφαση του 2009 έγινε ο διαχωρισμός της Ελλάδας σε διαμερίσματα που είναι πρώτης προτεραιότητας για την “τουριστική” ανάπτυξη. Τυχαία μέσα και σε αυτή την απόφαση βρίσκουμε ολόκληρη παράγραφο που αναφέρεται “στην εξασφάλιση ποσοτικής και ποιοτικής επάρκειας των υδατικών πόρων που προορίζονται για την ύδρευση των περιοχών με προτεραιότητα τουρισμού”. Εδώ φαίνεται ξεκάθαρα ότι οι περιοχές που ανήκουν στον χάρτη “τουρισμού” θα έχουν προτεραιότητα αντί αυτών που μπορεί να έχουν νερό αλλά δεν είναι ελκυστικές για τους επενδυτές.
Στην ίδια παράγραφο διαβάζουμε το σχέδιο της διαχείρισης νερού στα νησιά : “Ειδικότερα για τις περιοχές που είναι από την φύση τους ελλειμματικές σε υδατικούς πόρους προωθούνται δράσεις εξασφάλισης κατάλληλης ποιότητας νερού μέσω ανακύκλωσης ή αφαλάτωσης”. Πρέπει κανείς να είναι αφελής για να μην καταλαβαίνει ότι το 2009 ξεκίνησε η παράδοση της χώρας και ειδικά του νερού με “αθώους” νόμους, ενώ σήμερα ισραηλινές εταιρείες έχουν μπει στο παιχνίδι καταρχάς για την υδροδότηση των νησιών του Αιγαίου με το Μνημόνιο συνεργασίας που έχει υπογράψει η Ελλάδα με το Ισραήλ και την Κύπρο.

Η κρίση ως αφορμή;
Βλέποντας από κάτοψη τα πολιτικά παιχνίδια που παίζονταν σε εποχές προ Μνημονίου και μετά Μνημονίου για άλλη μια φορά διαπιστώνεις ότι το παιχνίδι το είχαν στα μέτρα τους κομμένο και ραμμένο. Η ιστορία θα δείξει αν τελικά το Γη και Ύδωρ που έδωσαν όλες οι κυβερνήσεις από το 2001 και μετά ήταν λόγω κρίσης ή η κρίση ήταν η καλύτερη αφορμή για να γίνουν πραγματικότητα όλα όσα κρυφά σχεδίαζαν από τους ανυποψίαστους πολίτες. Το σίγουρο είναι ότι σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα η Ελλάδα που γνωρίζαμε δεν θα έχει καμία σχέση με αυτό που έχουν σκοπό να υλοποιήσουν.

Οι Έλληνες, από αύριο κιόλας, το δάσος που θεωρούσαν αμετακίνητο, τους αρχαιοελληνικούς θησαυρούς που θεωρούσαν ιστορία τους, την θάλασσα που θεωρούσαν περιουσία τους και το νερό που θεωρούσαν δεδομένο όσο και το οξυγόνο τους, με ψηφισμένους νόμους από πολιτικούς που ψηφίστηκαν από Έλληνες πολίτες μετατράπηκαν από δεδομένα με μία υπογραφή απλά σε θεωρία.

Ραδιολόγος

 

«Τρεις κάλπες, μια επιλογή: Να νικήσουμε!»: Αύριο Δευτέρα 17 - 02 -2014 στις 7μμ στο Ακροπόλ η κεντρική εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΥΡΙΖΑ ΓΙΑ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ : "ΤΡΕΙΣ ΚΑΛΠΕΣ, ΜΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗ : ΝΑ ΝΙΚΗΣΟΥΜΕ!"

Ο ΣΥΡΙΖΑ πραγματοποιεί κεντρική εκδήλωση τη Δευτέρα 17/2/2014 στο Θέατρο ΑΚΡΟΠΟΛ και ώρα 7 μ.μ. με σύνθημα "Τρεις κάλπες, μία επιλογή: Να νικήσουμε!".

Θα μιλήσουν:

Αλέξης Τσίπρας, Πρόεδρος τους ΣΥΡΙΖΑ και υποψήφιος Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής
Ρένα Δούρου, υποψήφια Περιφερειάρχης Αττικής
Γαβριήλ Σακελλαρίδης, υποψήφιος Δήμαρχος Αθηναίων
Μάρκο Ρεβέλι, Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Ανατολικού Πιεμόντε (Τορίνο)

* Στην εκδήλωση θα μιλήσουν εκπρόσωποι του Κόμματος Ευρωπαϊκής Αριστεράς (ΚΕΑ), καθώς και άλλοι υποψήφιοι Δήμαρχοι που θα υποστηρίξει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Με την κεντρική αυτή εκδήλωση ο ΣΥΡΙΖΑ εγκαινιάζει την προεκλογική εκστρατεία ενόψει των εκλογών του Μαϊου για περιφέρειες, δήμους και Ευρωβουλή.

http://syriza-aftodioikisi.blogspot.gr/

Θα πληρώσουμε 30 εκατ.€ για ύδρευση από βρόχινο νερό, επειδή οι «Ελληνικός Χρυσός» & «Eldorado» θα χρησιμοποιούν το καθαρό νερό, που έπιναν οι κάτοικοι της περιοχής

Χρυσό θα πληρώσουν το νερό στις Σκουριές!

Οι Έλληνες φορολογούμενοι θα πληρώσουν 30 εκατομμύρια ευρώ για να κατασκευαστεί φράγμα στις Σκουριές, για ύδρευση της περιοχής από βρόχινο νερό, επειδή οι «Ελληνικός Χρυσός» και «Eldorado Gold» χτίζουν άλλο φράγμα για τις ανάγκες της εξόρυξης, και θα χρησιμοποιούν το καθαρό νερό των πηγών του Κάκαβου, που μέχρι τώρα έπιναν οι κάτοικοι ολόκληρης της προ Αθω περιοχής.

Το νέο φράγμα, που θα πληρώσουν οι Ελληνες φορολογούμενοι, είχε προωθήσει ως τη βέλτιστη λύση ο τότε υφυπουργός Οικονομικών και νυν δήμαρχος Αριστοτέλη, Χρήστος Πάχτας, για την εξυπηρέτηση των σχεδίων της παλιάς μεταλλευτικής εταιρείας «TVX Gold».

Της κατασκευής του νέου φράγματος θα προηγηθεί αναγκαστική απαλλοτρίωση καλλιεργήσιμων εκτάσεων του κάμπου του Γοματίου Χαλκιδικής και δημόσιας δασικής έκτασης. Οι κάτοικοι της περιοχής, που μέχρι τώρα έπιναν δωρεάν καθαρό νερό από τις πηγές του Κάκαβου, θα πρέπει από δω και πέρα να πληρώνουν για τα αντλιοστάσια που θα γίνουν για να μεταφέρεται το βρόχινο νερό από τα χαμηλά επίπεδα σε ψηλότερα, ώστε να μπορούν να υδροδοτηθούν οι κοινότητες, αλλά και για την επεξεργασία του νερού και τον καθαρισμό του.

Το φράγμα της «Πετρένιας»

Πρόκειται για το φράγμα της «Πετρένιας», το οποίο θα φτάνει σε ύψος τα 45 μ. και περίπου στα 1.000 μ. από το Γομάτι Χαλκιδικής. Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Μεταλλευτικών Δραστηριοτήτων και τα συντονιστικά των κατοίκων, στα σχέδια του 1999 που προωθούσε ως υφυπουργός Οικονομικών ο Χρ. Πάχτας και τα μεταλλεία είχε η «TVX Gold», το φράγμα προβλεπόταν να είναι μικρότερο και η χρήση του ήταν μόνο για τις ανάγκες άρδευσης του κάμπου του Γοματίου.

Σε τιμές του 2009, ο προϋπολογισμός του φράγματος έφτανε τα 30 εκατ. ευρώ. Σήμερα εκτιμάται ότι θα φτάσει τα 35, ενώ σε αυτό το ποσό πρέπει να προστεθούν και περίπου 10 εκατ. ευρώ που θα κοστίσουν τα υπόλοιπα έργα (αντλιοστάσια, επεξεργασία, μισθοί προσωπικού). Το έργο συγχρηματοδοτείται από το ΕΣΠΑ με 15 εκατ. ευρώ και τα υπόλοιπα θα πληρωθούν από εθνικούς πόρους. Δηλαδή από τους πολύπαθους Ελληνες φορολογούμενους.

Με τον καιρό, το φράγμα όχι μόνο μεγάλωσε, αλλά άλλαξε σκοπό και ρόλο. Θα εξυπηρετεί πλέον τις ανάγκες ύδρευσης ολόκληρης της προ του Αθω περιοχής. Μιας περιοχής που έχει 10.000 μόνιμους κατοίκους το χειμώνα, αλλά το καλοκαίρι οι ανάγκες σε πόσιμο νερό αυξάνονται καθώς υπάρχουν τουριστικές μονάδες, ταβέρνες, μπαρ και καφετέριες.

 
ertopen.com

 

Ούτε το όνομά τους του Γιάννη Λαζάρου

Άλλοι τους λένε λιγόψυχους, άλλοι τους λένε δειλούς, άλλοι πάλι τους λένε εγωιστές κανείς όμως δεν χαρακτηρίζει τους αυτόχειρες ως νεκρούς στρατιώτες ενός πολέμου της “δημοκρατίας” και της "ανάπτυξης". 

Επειδή δεν τους έλαχε να κρατήσουν όπλο απέναντι στον εισβολέα ή τον εγχώριο εχθρό δεν τους πρέπει τιμή που άντεξαν μέχρι εκεί που οι ψυχικές δυνάμεις τους είχαν όριο.

Επειδή δεν πέθαναν για σένα και για μένα δεν τους πρέπει ενός λεπτού σιγή ως νεκρούς που αφήσαν τα κόκαλά τους σε αυτή την χώρα θεωρώντας ότι η ζωντανή τους παρουσία θα επιβάρυνε τους οικείους τους και κατ΄επέκταση εσένα και μένα.

Κανείς εκτός από τους οικείους τους δεν γνωρίζει το όνομά τους. Ξέρουμε την περιγραφή της αυτοκτονίας τους και διαβάζουμε ότι το αίτιο είναι ψυχολογικά προβλήματα αποδεικνύοντας ότι είναι εν τέλει θύματα ενός ψυχολογικού πολέμου που δεχόμαστε όλοι. Όλοι μας εκτός από αυτούς που έχουν την ψυχή διπλωμένη σαν την συνείδησή τους και χωμένη στην κωλότσεπη του παντελονιού τους. Για να ματώσει η ψυχή πρέπει να έχεις ψυχή.

Ο πρώτος σχολιασμός που γίνεται όταν ένας Έλληνας τινάζει τα μυαλά στο αέρα ή φουντάρει από το μπαλκόνι ή βάζει θηλιά στον λαιμό του είναι “γιατί δεν σκότωνες και καμιά δεκαριά”. Ποιους δεκαριά; Ο καθένας έχει και καμιά δεκαριά στον μυαλό του αλλά ουδείς σκέφτεται εκείνη την στιγμή ότι όποιος φθάνει να βάλει τέλος στην ψυχική του εξάντληση, τον μόνο υπαίτιο που βλέπει είναι ο ίδιος του ο εαυτός. Δικάζει τον εαυτό του ως υπαίτιο ότι δεν τα κατάφερε να φέρει μεροκάματο για άλλη μια μέρα στο σπίτι, γνωρίζει ότι στην ηλικία που είναι δουλειά δεν πρόκειται να βρει, ελπίζει ότι το δάνειο του σπιτιού που στεγάζει τα παιδιά του ίσως να μειωθεί αν αυτός αποχωρίσει και ίσως να είναι από αυτούς που δεν θέλει να δει το παρακάτω. Το παρακάτω θέλει μεγαλύτερο όγκο ψυχής από αυτόν που έχει ή ίσως γνωρίζει ότι το παρακάτω ίσως να τον αφήσει χωρίς ψυχή. Η υποταγή, η συνδιαλλαγή και η εξαθλίωση θέλει τόση ψυχή όσο θέλει και να τραβήξεις την σκανδάλη εναντίον του εαυτού σου.

Πίσω από κάθε αποχαιρετιστήριο γράμμα κάθε Έλληνα που μάς λέει αντίο, κρύβεται και μια ιστορία σαν όλων των Ελλήνων (εκτός από αυτούς που νιώθουν αθάνατοι). Ο καθένας μας θα βρει και κάτι κοινό στην δική του πορεία με την ζωή αυτού που κόπηκε αποφασιστικά και απότομα. Όσο και να μπαίνει στα μονόστηλα των εφημερίδων η αυτοκτονία δεν παύει να είναι ένα μακελειό. Ήσυχο αλλά το ίδιο αποτελεσματικό με έναν πόλεμο ή με έναν τοίχο εκτελέσεων. Το ότι δεν στηθήκαν 5,000 άνθρωποι ο ένας δίπλα στον άλλο με ένα τάγμα εκτελεστών απέναντι να τους πυροβολεί δεν σημαίνει ότι όλοι τους δεν ήταν θύματα πολέμου. Το ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δεν έχει βαρέσει ακόμα συναγερμό για την γενοκτονία στην οποία γινόμαστε μάρτυρες, δεν σημαίνει ότι όλοι αυτοί δεν ήταν άνθρωποι με δικαιώματα, απλά δεν μπόρεσαν να γίνουν Ευρωπαίοι στα μέτρα που τους όρισαν.

Αν υπήρχε η δυνατότητα δημιουργίας ενός Νεκροταφείου Αυτόχειρων Ελλήνων δεν θα μάς έφθανε μία εβδομάδα να περπατήσουμε ανάμεσα στους τάφους διαβάζοντας τα ονόματα και κοιτώντας τις φωτογραφίες τους. Δεν θα έφθανε η ψυχή μας να αντέξουμε να το περπατήσουμε όλο, διότι ο καθένας θα έβλεπε και κάτι κοινό με τον νεκρό αυτόχειρα αν αναγραφόταν ο τόπος, η δουλειά που κάποτε είχε, η ηλικία του και τα προβλήματά του. Θα ήταν το μοναδικό Νεκροταφείο της χώρας που δεν θα είχε μάντρα να το ορίζει διότι κάθε μέρα μεγαλώνει.

Οι τάφοι αυτών των πεσόντων Ειρήνης δεν είναι σαν των πεσόντων Πολέμου. Αυτοί φορολογούνται, πληρώνουν ταφία και δεν έχουν λάδι στο καντήλι. Το λάδι βγάζει το φαγητό για έναν μήνα μιας οικογένειας που όλοι τους αφήσαν πίσω.

Αλίμονο σε μας που ψάχνουμε ανάμεσα σε αυτούς τον ήρωα που θα μάς έβγαζε από την δύσκολη κατάσταση. Αυτόν που δεν ζώστηκε με δυναμίτη να μπει στην Βουλή για να σώσει το δικό μας τομάρι, αλλά προτίμησε να δώσει έναν ήσυχο θάνατο στην ήσυχη ζωή που περπάτησε. Αλίμονο σε μας που φθάσαμε στο σημείο να γνωρίζουμε και να ψηφίζουμε τον ηθικό αυτουργό και τον εκτελεστή όλων αυτών των Ελλήνων. Αλίμονο σε μας που μετά την συγκινησιακή φόρτιση του δευτερολέπτου στην ανάγνωση της είδησης, με ένα κλικ του “ποντικιού” αλλάζουμε σελίδα λες και αυτός ο θάνατος ποτέ δε συνέβη ξεχνώντας συνειδητά ότι ένα κλικ ήταν αυτό που τον πήρε από κοντά μας.

Για αυτούς τους ανώνυμους νεκρούς δεν αρμόζουν επικήδειοι και στάση προσοχής. Χαρακιά στον τοίχο της συνείδησής μας τούς πρέπει να μας υπενθυμίζει ότι κάποτε ήταν εδώ.

Γιάννης Λαζάρου

http://lazarouyiannis.blogspot.gr/