Ποιοι γνωστοί επιχειρηματίες που διάβηκαν την είσοδο της φυλακής για βαριά κακουργήματα σε μεγάλα σκάνδαλα, πλήρωσαν και βγήκαν;

Πέρασαν από το ταμείο και στο… σπίτι τους

Γνωστοί επιχειρηματίες που διάβηκαν την είσοδο της φυλακής για βαριά κακουργήματα σε μεγάλα σκάνδαλα, αυτή τη στιγμή είναι ελεύθεροι με μοναδικό όπλο το βάρος του πορτοφολιού τους.

   

Της Μαρίας Δήμα

 

Διαβατήριο ελευθερίας για δεκάδες ηχηρά ονόματα του επιχειρηματικού κόσμου που πέρασαν τον τελευταίο χρόνο τις πύλες των φυλακών Κορυδαλλού αποτέλεσε το χρήμα, καθώς τους εξασφάλισε την πολυπόθητη ελευθερία. Επιχειρηματίες που ελέγχονται για σειρά κακουργηματικών πράξεων, όπως παράνομες δανειοδοτήσεις, ξέπλυμα βρόμικου χρήματος και απάτη, αν και κρίθηκαν προφυλακιστέοι, πριν καθίσουν στο εδώλιο προκειμένου να λογοδοτήσουν, αναπνέουν αέρα ελευθερίας αντικαθιστώντας τις προφυλακίσεις τους με «χρυσές» εγγυοδοσίες.

 

ΒΙΚΤΩΡΑΣ ΡΕΣΤΗΣ

(υπόθεση FBB, πολεοδομικές παραβάσεις, υπόθεση εταιρείας «ΦΑΝΤΟΜ»)

«Χρυσή» αποφυλάκιση εξασφάλισε τον Δεκέμβριο του 2013 ο εφοπλιστής Βίκτωρας Ρέστης, ο οποίος πέρασε την έξοδο των φυλακών Κορυδαλλού μετά την καταβολή δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ προς το Δημόσιο, για να «κλείσει» τις δικαστικές του εκκρεμότητες. Η ειδική ανακρίτρια διαφθοράς, Ρέα Κατσιβέλη, με τη σύμφωνη γνώμη εισαγγελέα, έδωσε με διάταξή της το «πράσινο φως» για την αποφυλάκιση του εφοπλιστή, ο οποίος έχει καταβάλει το συνολικό ποσό των 22.625.333,89 ευρώ και 1.179.000 δολαρίων ΗΠΑ για την εξόφληση δανείων που είχαν δοθεί από την τράπεζα FBB, υπόθεση για την οποία κρίθηκε στις 26 Ιουλίου 2013 προσωρινά κρατούμενος.

Στην κρίση των δικαστικών αρχών συνυπολογίστηκε και το γεγονός ότι ο εφοπλιστής, όντας προφυλακισμένος για τέσσερις μήνες, αποπλήρωσε επίσης πρόστιμο 400.000 ευρώ που του είχε επιβληθεί για πολεοδομικές παραβάσεις που αφορούν τη βίλα του στο Λαγονήσι, καθώς και επέστρεψε 9.000.000 ευρώ μετρητά από τα 31.000.000 ευρώ για την υπόθεση της εταιρείας «Φάντομ», που εμπλέκεται στο σκάνδαλο Καρούζου. Τα υπόλοιπα θα καταβληθούν μέχρι τον Αύγουστο του 2015 σε μηνιαίες δόσεις των 300.000 ευρώ. Σύμφωνα με όσα αναφέρει η κυρία Κατσιβέλη στο σκεπτικό της: «Από τις ανωτέρω καταβολές… προκύπτει ότι εμπράκτως έχει προβεί σε ενέργειες που αποσκοπούν στην άρση των συνεπειών των αξιοποίνων πράξεων που του αποδίδονται».

 

………………………………………………………………………..

 

ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΠΑΛΛΗΣ

(συγκατηγορούμενος Ρέστη για την FBB)

Εξι μήνες αργότερα ακολουθεί η αποφυλάκιση του πρώην στενού συνεργάτη του και σημερινού αντιδίκου του, επιχειρηματία Αναστάσιου Πάλλη. Μετά την έκδοση βουλεύματος του αρμόδιου δικαστικού συμβουλίου, αντικαθίσταται η κράτηση του Πάλλη με την επιβολή των περιοριστικών όρων της απαγόρευσης εξόδου από τη χώρα και μετά την καταβολή εγγύησης 500.000 ευρώ.

Ο Αναστάσιος Πάλλης, λίγο μετά την έξοδο του Ρέστη από τη φυλακή, είχε παραδοθεί στον εισαγγελέα Εφετών Ισίδωρο Ντογιάκο, καθώς εκκρεμούσαν εντάλματα σύλληψης σε βάρος του για την υπόθεση των επισφαλών δανείων της τράπεζας FBB, αλλά και για το οπλοστάσιο που είχε εντοπιστεί κατά τη διάρκεια ερευνών της αστυνομίας στις εγκαταστάσεις του πολεμικού του μουσείου στη Βάρη και στο σπίτι του.

 

……………………………………………………………………………………

 

ΛΑΥΡΕΝΤΗΣ ΛΑΥΡΕΝΤΙΑΔΗΣ

(υπόθεση PROTON BANK,  υπόθεση Ανδρεαδάκη)

Μόλις τον περασμένο Ιούνιο, το δικαστικό συμβούλιο της Αθήνας άναψε το «πράσινο» φως για την αποφυλάκιση -με αυστηρότατους περιοριστικούς όρους- του επιχειρηματία Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, ο οποίος παρέμενε στη φυλακή για 19 μήνες μετά τη σύλληψή του για την υπόθεση των επισφαλών δανειοδοτήσεων από την Proton Bank.

Ο επιχειρηματίας αφέθηκε ελεύθερος με όρους την καταβολή εγγύησης 500.000 ευρώ, απαγόρευση εξόδου από τη χώρα και εμφάνιση στο Α.Τ. της περιοχής του, αναφορικά με την υπόθεση της ηθικής αυτουργίας στην απόπειρα ανθρωποκτονίας του επιχειρηματία Αθηναγόρα Ανδρεαδάκη στις 15 Ιουνίου 2012. Παράλληλα, για την υπόθεση με τα «κόκκινα δάνεια» της Proton Bank, λόγω παρέλευσης του 18μηνου, το Συμβούλιο Εφετών αποφάσισε να του επιβάλει τους επιπλέον όρους: α) παράδοση διαβατηρίου και αστυνομικής ταυτότητας στο Α.Τ., β) απαγόρευση μετακίνησης εκτός του νομού Αττικής με πλωτό ή εναέριο μέσο και γ) υποχρεωτική διανυκτέρευση εντός της κατοικίας του στη Βάρη Αττικής.

Ο άλλοτε ισχυρός άνδρας της «PROTON» νοσηλευόταν στο ψυχιατρείο των φυλακών Κορυδαλλού, καθώς εκτός των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε, είχε επικαλεστεί και ψυχολογικά προβλήματα. Το βούλευμα έκανε δεκτό το αίτημά του να αποφυλακιστεί, λόγω της επιβαρημένης ψυχολογικής και σωματικής υγείας του.

Πριν από την αποφυλάκισή του για την υπόθεση της ηθικής αυτουργίας σε απόπειρα ανθρωποκτονίας του επιχειρηματία Ανδρεαδάκη, ο εισαγγελέας Εφετών είχε προτείνει -αναπόφευκτα λόγω παρέλευσης του 18μηνου προσωρινής κράτησης- να αποφυλακιστεί με αυστηρούς όρους για την υπόθεση των επισφαλών δανείων ύψους 701 εκατ. ευρώ από την Proton Bank.

………………………………………………………………………………..

 

ΣΩΤΗΡΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

(υπόθεση Ναυπηγείων Σκαραμαγκά)

Πριν από λίγες μέρες άφησε πίσω του τη βαριά πύλη των φυλακών Κορυδαλλού ο πρόεδρος των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά Σωτήρης Εμμανουήλ, καθώς το δικαστικό συμβούλιο έκανε δεκτή την προσφυγή του για αντικατάσταση της προσωρινής κράτησής του με περιοριστικούς όρους. Για την υπό όρους αποφυλάκισή του, ο Εμμανουήλ κατέβαλε ως εγγύηση 3 εκατ. ευρώ. Ο Εμμανουήλ, που εμπλέκεται στην υπόθεση των εξοπλιστικών προγραμμάτων, αντιμετωπίζει τα αδικήματα της παθητικής δωροδοκίας και της νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματική δραστηριότητα, κατηγορίες που αφορούν ποσό 17 εκατομμυρίων ευρώ, τα οποία είχαν φθάσει σε εταιρεία του από τη γερμανική HDW.

…………………………………………………………………………………..

 

ΚΩΣΤΑΣ ΓΙΑΝΝΙΚΟΣ

(υπόθεση ALTER)

Αντίθετα, «δωρεάν» αποφυλακίστηκε πρόσφατα ο πρώην διευθύνων σύμβουλος του ALTER Κώστας Γιαννίκος, ο οποίος κρατούνταν από τον Ιούνιο του 2012 μετά το «κανόνι» του τηλεοπτικού σταθμού. Ο ίδιος υπέβαλε αίτημα αντικατάστασης της προσωρινής κράτησης με όρους, κάτι που έγινε δεκτό. Ωστόσο, ο πρώην διευθύνων σύμβουλος του σταθμού είχε οδηγηθεί και πάλι στις φυλακές, αφού εκκρεμούν δύο πρωτόδικες καταδικαστικές αποφάσεις σε βάρος του (6 και 7 ετών), στην εκτέλεση των οποίων έχει δοθεί αναστολή μέχρι την έφεση, αρκεί ο κατηγορούμενος να υποβάλει συνολικά 150.000 ευρώ εγγύηση.

Και οι δύο καταδίκες αφορούν μη καταβολή ΦΠΑ και ΦΜΥ για το ALTER. Το «πράσινο φως» για την αποφυλάκιση έδωσε το Μονομελές Εφετείο Αθηνών, που αντικατέστησε την προσωρινή του κράτηση με περιοριστικούς όρους κι έτσι ο κατηγορούμενος είχε τη δυνατότητα να βρεθεί εκτός φυλακής, καταβάλλοντας συνολική εγγυοδοσία 150.000 ευρώ. Ωστόσο, ο κατηγορούμενος προσέφυγε εκ νέου στη δικαιοσύνη, δηλώνοντας αδυναμία καταβολής της εγγυοδοσίας, αίτημα που έκανε δεκτό το δικαστήριο κι έτσι έμεινε ελεύθερος χωρίς να πληρώσει δεκάρα!

………………………………………………………………………………………

ΥΠΟΘΕΣΗ ENERGA-HELLAS POWER

Από το κελί στη Μύκονο ο Μηλιώνης

Ελεύθεροι με εγγύηση από 50.000 έως 200.000 ευρώ κυκλοφορούν και οι τέσσερις από τους έξι κατηγορούμενους στην υπόθεση των εταιρειών Energa και Hellas Power, οι οποίοι φέρονται ότι εισέπρατταν από τους πελάτες τους το γνωστό χαράτσι, αλλά δεν το απέδιδαν ως όφειλαν στο Δημόσιο.

Οι δικαστές του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών με βούλευμά διέταξαν την αποφυλάκιση με όρους των Αχιλλέα Φλώρου, Βασίλη Μηλιώνη, Χαράλαμπου Σμυρλιάδη και Αντώνη Δεκόλη. Και οι τέσσερις κατηγορούνται για απάτη και ξέπλυμα βρόμικου χρήματος και κρατούνταν προσωρινά για περίπου έξι μήνες.

 http://www.alfavita.gr/

Αυτό το καλοκαίρι θα το θυμόμαστε

Είναι τόσα πολλά όσα έχουν ήδη συμβεί αυτό το καλοκαίρι, που κάθε ένα από αυτά θα μπορούσαν να τροφοδοτήσουν συζητήσεις μηνών. Εάν το ένα γεγονός δεν ακολουθούσε το άλλο με ρυθμούς πολυβόλου. Πάντως, το φετινό καλοκαίρι θα μείνει χαραγμένο στη μνήμη μας, και αυτό είναι σίγουρο.

Όχι, δεν θα μείνει για την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ, που δεν αποτελεί καν προαπαιτούμενο, σε αυτή τη φάση τουλάχιστον, για τους δανειστές.

Ούτε οι 595 καθαρίστριες που στρέφονται κατά του κράτους για να δικαιωθούν, δικαιώνονται πρωτοδίκως και το κράτος αγνοεί την δικαστική απόφαση και προκλητικά δεν συμμορφώνεται, δίνοντας έτσι μια κρυφή “ματιά στο άμεσο μέλλον” της λεγόμενης συντεταγμένης πολιτείας.

Ούτε πρόκειται για την τροπολογία που χαρίσει τα χρέη στους εθνικούς εργολάβους και χαρίζει στους τηλεοπτικούς σταθμούς τους παράταση της ασυλίας.

Το φετινό καλοκαίρι δεν θα το θυμόμαστε ούτε για έναν πόλεμο που γίνεται στη γειτονιά μας, όπου ένα κράτος κατακρεουργεί ένα άλλο δεκάδες φορές πιο αδύναμο, και εμείς υποστηρίζουμε τον ισχυρό επειδή θα μας φέρει λεφτά από τα πετρέλαια.

Ούτε για την συμμετοχή μας σε έναν οικονομικό πόλεμο, προπομπό πραγματικού πολέμου, με χαρά και μαγκιά, διαταράσσοντας διπλωματικές σχέσεις δεκαετιών για τα μάτια των φασιστών υποστηριζόμενων από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ούτε για το ξεπούλημα παραλιών, αιγιαλών, δασών και λοιπών ελεύθερων χώρων.

Επίσης, δεν θα το θυμόμαστε για την διπλή κραυγαλέα παραδοχή της Δικαιοσύνης πως η Ελλάδα δεν θα γίνει ποτέ κράτος δικαίου, με την ατιμωρησία του φραουλοπαραγωγού που πυροβόλησε μετανάστες στην Μανωλάδα και την αρχειοθέτηση του ναυαγίου στο Φαρμακονήσι.

Όχι. Δεν θα θυμόμαστε αυτό το καλοκαίρι ούτε γι’ αυτό.

Ούτε καν για την Εθνική Βόνταφον που κατάφερε να αποκλειστεί στα πέναλτι από την Κόστα Ρίκα.

Το φετινό καλοκαίρι θα το θυμόμαστε επειδή έγινε κάποια σπουδαία ανακάλυψη στη Μακεδονία και μας δίνει ξανά το δικαίωμα να βρίζουμε τους μισότρελους απελπισμένους γείτονές μας, γιατί ο Μέγας Αλέξανδρος ζει και βασιλεύει και τον κόσμο κυριεύει.

Κι ο Σαμαράς στο πιο πετυχημένο του έργο. Το Μακεδονικό.

Κι όλα αυτά, την ώρα που το ΤΑΙΠΕΔ εκποιεί κανονικά και με τον νόμο λοιπούςαρχαιολογικούς χώρους.

Γιατί για μιαν εθνική υπερηφάνεια ζούμε βρε αδερφέ…

http://rebeliskos.wordpress.com/

Όχι άλλες κακές στιγμές

Ο Ερμής που είναι ανάδρομος και επηρεάζει την ζωή των stars, κατά πάσα πιθανότητα έπαιξε σοβαρό ρόλο και για τον θάνατο του δεκάχρονου αγοριού στην Μύκονο, σύμφωνα με τη δήμαρχο του νησιού. Όπως αποκαλύπτει η πρώτη πολίτης του νησιού, η κακιά στιγμή ευθύνεται για το γεγονός πως ένα ταχύπλοο πέρασε πάνω από ένα παιδάκι που βρέθηκε στη θάλασσα για να παίξει, και το σκότωσε με την προπέλα του.

Όλοι ξέρουν πως στην Ελλάδα αρκεί να έχεις άδεια για να λειτουργήσεις μια επιχείρηση. Ο έλεγχος γίνεται μόνο όταν κάποιος “στρίτζος” αποφασίσει να καλέσει τις αρχές επί τούτου.

Αυτά ισχύουν από την λειτουργία μιας καντίνας μέχρι και για μεγάλα εστιατόρια. Αρκεί να κρεμάσεις στον τοίχο ένα χαρτί με την φωτογραφία σου, και τότε δεν φέρεις καμία ευθύνη για την επιχείρησή σου. Σε καλύπτει το κράτος.

Έτσι, η δήμαρχος που όπου να ‘ναι την κάνει από τον δημαρχιακό θώκο δήλωσε στον ΑΝΤ1 πως “για να είχε άδεια η επιχείρηση των θαλάσσιων σπορ, φαντάζομαι πως θα τηρούσε και τους κανόνες”.

Όποιος αναρωτιέται ποια ήταν άραγε η τελευταία φορά που ελέγχθηκε η επιχείρηση, μάλλον είναι λαϊκιστής. Τυχαία η “κυρία” Γρυπάρη ξέχασε να αναφερθεί σε αυτήν. (Και να σκεφτεί κανείς, πως πριν αναλάβει την δημαρχεία ήταν μανάβισσα. Τι λέει γι’ αυτό η κοινωνία των εμπόρων του κοσμοπολίτικου νησιού;)

Παρόλο που οι συνειρμοί παραπέμπουν αυτομάτως στο δυστύχημα του λούνα παρκ στο Ελληνικό με τον θάνατο του άτυχου δεκατριάχρονου, δεν θα μπω στον πειρασμό.

Άλλωστε, εάν στην περίπτωση του Ελληνικού ο δήμαρχος Κορτζίδης δεν πολεμούσε, κι ακόμα πολεμάει, μαζί με τους κατοίκους το καζίνο του Λάτση στο παλιό αεροδρόμιο, θα μιλούσαμε και πάλι για δυστύχημα. Αφού πολεμάει τις επενδύσεις, τα κανάλια όφειλαν να τον πνίξουν στις “εγκληματικές του ευθύνες”.

Η Μύκονος από την άλλη, είναι τόπος ιερός. Διακοπών, χαλάρωσης και ξεφαντώματος για τον Λάτση και αρκετούς ακόμα Λάτσηδες. Και Λέτσηδες. Κυρίως τέτοιους.

Άλλο δουλειά, άλλο διασκέδαση.

Από την στιγμή που ενημερώθηκα για το τραγικό συμβάν, στο μυαλό μου όμως είναι καρφωμένες δύο ιστορίες. Η μία γνωστή, η άλλη άγνωστη.

Η πρώτη είναι αυτή του ναυαγίου που συνέβη πριν λίγους μήνες στη Νότια Κορέα, με το θάνατο πάνω από 160 παιδιών. Μέσα σε λίγες ημέρες ο υποδιευθυντής του σχολείου είχε αυτοκτονήσει, μην αντέχοντας τις τύψεις και το βάρος των ευθυνών, που πιθανώς βάραιναν πολύ περισσότερους από τον ίδιο.

Λίγες εβδομάδες αργότερα, παραιτήθηκε ακόμα και ο ίδιος ο πρωθυπουργός της χώρας, αναλαμβάνοντας έτσι την ευθύνη στο υψηλότερο επίπεδο.

Δυστύχημα ήταν και αυτό στην Κορέα, και μάλιστα τραγικό.

Η δεύτερη ιστορία είναι του διευθυντή που πρόλαβα μόλις για έναν χρόνο όταν φοιτούσα στο Λύκειο. Τον κύριο Α. ακολουθούσε ο θρύλος ενός τραγικού δυστυχήματος που συνέβη σε κάποια πενταήμερη, χρόνια πριν περάσω τις πύλες του Λυκείου του.

Τότε, κατά την διάρκεια εκδρομής στη Ρόδο, μερικές κοπέλες είχαν νοικιάσει μία βάρκα, βγήκαν στα ανοικτά, και λόγω καιρού και απειρίας, βρέθηκαν στη θάλασσα με αποτέλεσμα να πνιγούν. Ο διευθυντής πέρασε κάποια χρόνια στη φυλακή, μάλλον πληρώνοντας τις ευθύνες του καθηγητή που θα έπρεπε να τις συνοδεύει, πριν επιστρέψει ξανά στο σχολείο.

Θυμάμαι πως όταν φοιτούσα εγώ, δεν συζήταγε καν το ενδεχόμενο να πάμε εκδρομή χρησιμοποιώντας πλοίο. Πούλμαν ή αεροπλάνο, έθεσε βέτο.

Ο κύριος Α. μάλλον είχε πάρει και με το παραπάνω το μάθημά του. Βέβαια, εάν διεύθυνε ακόμη μάλλον δεν θα επέτρεπε εκδρομές ούτε με το αεροπλάνο με τους ρυθμούς που πέφτουν, οπότε οι εκδρομές του σχολείου θα είχαν προορισμό την Κερατέα και το Γραμματικό.

Επιστρέφοντας στο δυστύχημα της Μυκόνου, θα κλείσω με μια πρόταση.

Αφού η οικονομία ενός νησιού είναι σημαντικότερη από τη ζωή ενός παιδιού που χάθηκε παίζοντας και δίχως να φταίει, ας παρασημοφορήσουν τον οδηγό και τον ιδιοκτήτη της επιχείρησης, για να διαλύσουν κάθε αμφιβολία σχετικά με τις ευθύνες του ανθρώπινου λάθους που συνέβη. Προς το παρόν κυκλοφορούν απλά ελεύθεροι.

Ας παρασημοφορήσουν και τους υπευθύνους του Λιμενικού που κάνει τόσο άρτιους ελέγχους. (Δεν εννοώ τους άνδρες του Λιμενικού που παλεύουν κάθε μέρα με πενιχρά μέσα. Αναφέρομαι στους ανωτέρους τους που δίνουν ρεσιτάλ στη διαχείριση πόρων, όπως στο παράδειγμα της Τήλου που έχει μείνει χωρίς ούτε ένα σκάφος του Λιμενικού.)

Και τέλος, τιμή αξίζει και στον υπουργό Ναυτιλίας, για να μην ξεχνιόμαστε.

Αφού σε αυτή τη χώρα δεν θα υπάρξουν ποτέ έννοιες όπως απόδοση δικαιοσύνης και ευθιξία των υπευθύνων για κάτι που πάει στραβά, ας προστατέψουμε τουλάχιστον τον τουρισμό μας.

Να μην φοβούνται και οι τουρίστες να πάνε στο νησί του τρελού ξεφαντώματος. Αρκεί να μην έχουν μαζί τους παιδιά.

ΥΓ. Προς γονείς αλλά και λοιπούς ανήσυχους πολίτες: Σήμερα, επιχειρήσεις και τα τσιράκια τους πασχίζουν να μας δώσουν να καταλάβουμε πως δεν υπάρχει τίποτα πάνω από το κέρδος και την προσωπική ανέλιξη. Ακόμα και σε βάρος της ανθρώπινης ζωής.

Ας πάρουμε επιτέλους το μήνυμα.

Γυρίστε την πλάτη σε κάθε Μύκονο, κάθε Coca Cola, κάθε Lidl.

Διάολε, δεν είναι πράξη αντίστασης πλέον. Πρόκειται για στοιχειώδη πράξη αυτοσεβασμού, που κάποια στιγμή οφείλουμε να δείξουμε.

http://rebeliskos.wordpress.com/

Έφοδοι στα σπίτια και από τραπεζικούς

Μία μόλις ημέρα μετά την ανακοίνωση της γνωμοδότησης του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, και τυχαία μόλις λίγες ημέρες μετά τον ντόρο που προκάλεσε το αλαλλούμ του ΕΝΦΙΑ, οι τράπεζες θορυβήθηκαν και ήδη σκέφτονται να στέλνουν στα σπίτια και τους δικούς τους ελεγκτές.

Το Νομικό Συμβούλιο (ποιού;) Κράτους αποφάσισε κατά πλειοψηφία 14-10 πως οι εφοριακοί έχουν δικαίωμα να μπαίνουν σε κάθε σπίτι που χρωστάει στην εφορία, με σκοπό την κατάσχεση αντικειμένων αντίστοιχης αξίας με το χρέος του φορολογούμενου, χωρίς καν την παρουσία εισαγγελέα.

Μάλιστα, σύμφωνα με το σκεπτικό, την απόφαση πήρε το Νομικό Συμβούλιο, στα πρότυπα της αντίστοιχης αμερικάνικης υπηρεσίας, μετά από ερώτηση του υπουργείου Οικονομικών.

Μετά την θετική απάντηση του Νομικού Συμβουλίου στην ερώτηση του πρωθυπουργού Οικονομικών, σειρά παίρνουν τα υπουργεία Ασφάλειας του Πολίτη που κάνει την Πάπια και Δικαιοσύνης α λα Καρτ, που θέλουν να θέσουν τα δικά τους ερωτήματα.

Ο υπουργός Βασιλάκης Κ(α)ικίλιας θέλει να ρωτήσει τους 24 σοφούς τους Συμβουλίου εάν συμφωνούν να υιοθετήσει η Ελληνική Αστυνομία τους κανόνες εμπλοκής της Αμερικάνικης.

Το δόγμα “πρώτα χτυπάμε και μετά ρωτάμε” αποδεικνύεται πολύ επιτυχημένο στις ΗΠΑ. Γιατί να μην το αντιγράψουμε και αυτό;

Μάλιστα, όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να θαυμάσει τα πρότυπα της ΕΛΑΣ εδώ, που σκοτώνουν έναν δεκαοκτάχρονο άοπλο μετά από διαπληκτισμό.

Από την άλλη, ο Χαράλαμπος Αθανασίου θα ήθελε να μάθει εάν το Νομικό Συμβούλιο έχει κάποια αντίρρηση να κατασκευαστεί ένα Ελληνικό Γκουαντανάμο. Όχι βέβαια πως θα χάσει και τον ύπνο του, αφού η απόφαση αυτή είναι ήδη ειλημμένη μετά την ψήφιση του νομοσχεδίου για τις φυλακές τύπου Γ.

Όλα τα παραπάνω είδαν οι τραπεζίτες, και μετά τις ρυθμίσεις που προβλέπουν πως οι δανειολήπτες των κόκκινων δανείων θα καταβάλουν ενοίκιο στις τράπεζες για τα σπίτια που χρωστούν, σκέφτονται να αρχίσουν τις επισκέψεις στα νέα τους σπίτια, ώστε να κατάσχουν αντικείμενα αξίας πριν προλάβουν οι εφοριακοί.

Οι τράπεζες είχαν αποφασίσει να κάθονται και να εισπράττουν μόνο το ενοίκιο από τα σπίτια των οφειλετών. Βλέποντας ωστόσο πως το κράτος ξεπερνάει σε μοχθηρία ακόμα και την δική τους Μαφία, ανασκουμπώνονται μήπως και προλάβουν τουλάχιστον τα κοσμήματα, τα έργα τέχνης και τις έξυπνες τηλεοράσεις.

Άλλωστε, νομικό πρόβλημα δεν προβλέπεται να υπάρξει, καθώς στην περίπτωση των τραπεζικών η παρουσία εισαγγελέα θα είναι έτσι κι αλλιώς περιττή. Τα σπίτια πλέον ανήκουν στις τράπεζες με τον νόμο.

Μετά τις τελευταίες εξελίξεις στον εφοριακό και τον τραπεζικό κλάδο, οι επαγγελματίες μαυραγορίτες καλούν σε πανελλήνια συνέλευση για να αποφασίσουν τις επόμενες κινήσεις τους, αν και πολλοί από αυτούς σκέφτονται ήδη να ανοίξουν επιχειρήσεις συγκόλλησης μπρικιών.

http://rebeliskos.wordpress.com/ 

Ποιος είναι μέσα στον τάφο;

Του Κώστα Γιαννακίδη

«Ο Αλέξανδρος; Μα σας παρακαλώ, τι είναι αυτά που μου λέτε; Είναι δυνατόν να λέγονται αυτά τα πράγματα; Για να αποδώσεις τάφο στον Αλέξανδρο θα πρέπει να τον βρεις ασύλητο και με επιγραφές που να εξηγούν ότι τελικά δεν ετάφη στην Αίγυπτο!» Συζητώ με κορυφαίο παράγοντα της αρχαιολογικής έρευνας στη χώρα μας. Και η διάθεσή του μετακινείται από τον εκνευρισμό στο σαρκασμό. Του εξήγησα ότι οι φωτογραφίες του πρωθυπουργού σε θέση Indiana Jones δίνουν, εκ των πραγμάτων, τροφή σε σενάρια. «Και πού να συζητήσετε με παράγοντες της τοπικής κοινωνίας που προσπαθούν, εδώ και χρόνια, να κάνουν σπέκουλα με τον Αλέξανδρο. Θυμώνουν δε, όταν τους λες και το προφανές: αν μετέφεραν τον Αλέξανδρο στη Μακεδονία, δεν υπήρχε περίπτωση να τον θάψουν μακριά από τις Αιγές...».

Άρα, ποιος είναι εκεί; Μήπως είναι η Ρωξάνη; Δύσκολο, λένε. Αφού δολοφονήθηκε εκεί, δεν θα της έφτιαχναν τέτοιο μνημείο. Δεν είναι σίγουρα και ο γιος της, ο «μικρός Αλέξανδρος», που είναι ο πρίγκιπας, δίπλα στον Φίλιππο Β', στη Βεργίνα. «Πιθανότατα είναι κάποιος κορυφαίος αξιωματούχος του Αλεξάνδρου. Ο Νέαρχος, που είχε εξοριστεί εκεί, πιθανώς ο Λαομέδοντας (ναύαρχος) ή κάποιος άλλος στρατηγός...». Θα μάθουμε σε λίγες μέρες...

Η ανασκαφή της Αμφίπολης έχει ωραία ιστορία. Άρχισε το 1964 από έναν σπουδαίο αρχαιολόγο, τον Δημήτρη Λαζαρίδη. Ήταν μία ανασκαφή «ανταγωνιστική» εκείνης του Μανώλη Ανδρόνικου. Ο Άνδρόνικος, έλεγαν, έψαχνε τον Φίλιππο, ο Λαζαρίδης τη Ρωξάνη. Ο Λαζαρίδης αποκάλυψε αρκετούς τάφους, όχι όμως το μεγάλο ταφικό μνημείο που αναζητούσε. Μετά τον θάνατο του Λαζαρίδη, το 1985, η ανασκαφή συνεχίστηκε από την Χάιδω Κουκούλη. Ωστόσο η έλλειψη κονδυλίων δεν επέτρεψε τη διάθεση σημαντικών ανθρώπινων πόρων.

Η Κατερίνα Περιστέρη ανέλαβε την ανασκαφή το 2009 και αποφάσισε να σκάψει πιο χαμηλά, κάτω από τους αρχαίους τάφους που είχαν αποκαλυφθεί. Τότε βρήκε τον περίβολο του μνημείου. Ένας τοίχος ύψους τριών μέτρων που δημιουργούσε περίβολο 60 μέτρων. Αυτός ο τοίχος αγκάλιαζε το μνημείο. Στην κορυφή ήταν ο Λέων της Αμφίπολης.

Σε λίγες μέρες η αρχαιολόγος αναμένεται να συναντηθεί με το επιστημονικό της πεπρωμένο που άρχισε να γράφεται πριν από δύο χιλιάδες χρόνια. Πιθανότατα ξέρει ήδη περί τίνος πρόκειται, αλλιώς ο πρωθυπουργός δεν θα έσπευδε στην ανασκαφή. Και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, άλλωστε, είχε δείξει προσωπικό (και πιεστικό) ενδιαφέρον για την ανασκαφή του Ανδρόνικου καθώς τότε υπήρχαν και εθνικοί λόγοι περί Μακεδονίας. Τώρα αυτοί οι λόγοι δεν υπάρχουν. Το ενδιαφέρον είναι επιστημονικό και, φυσικά, τουριστικό. Εντάξει, είναι και πολιτικό. Θέλει δεν θέλει ο διάσημος νεκρός θα φωτογραφηθεί με τον Σαμαρά. Και μετά να δούμε τι μπορεί να γίνει με τον ΕΝΦΙΑ του τάφου. 

ένα άρθρο των πρωταγωνιστών

Στο Ελαφονήσι της Κρήτης

Τα νερά έχουν αυτό το εξωτικό. Είναι καταπράσινα είναι καταγάλανα με την άσπρη αμμουδιά. Πανέμορφα. Έχει τόσο κόσμο. Ακούς ελληνικά, γαλλικά, ιταλικά... Όλοι έχουν έρθει από μακριά να απολαύσουν αυτή την ομορφιά. Μεγάλες παρέες με τις μουσικές τους,  οικογένειες με παιδάκια να τρέχουν στα ρηχά νερά, να παίζουν, να φτιάχνουν πυργάκια στην αμμουδιά...

Σε όλη αυτή τη βαβούρα έρχεται και η ηρεμία... Ο ήλιος σιγά σιγά πέφτει. Όλοι σιγά σιγά φεύγουν και έρχεται η απομόνωση της στιγμής. 

Μαρία Μαράκη

http://www.protagon.gr/

Αποδοκιμάζαμε τους αμερικανούς αθλητές τρώγοντας McDonald's και πίνοντας Coca Cola, να τί μας κατάστρεψε...

Μπορείς να παίρνεις ναρκωτικά, να πίνεις ουίσκι, να τρως παχυντικά φαγητά, να "σερφάρεις" στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και να είσαι υγιέστατος. Με την προϋπόθεση, βεβαίως, ότι όλα τα παραπάνω τα κάνεις με μέτρο. Το πρόβλημα, δηλαδή, δεν είναι οι ουσίες, το αλκοόλ, οι τροφές ή οι νέες τεχνολογίες αλλά πώς τις χρησιμοποιείς. Γι' αυτό και μου είναι ξένη η νοοτροπία αυτών που δεν μπαίνουν καν στη διαδικασία να δοκιμάζουν και στερούν από τον εαυτό τους εμπειρίες. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και με τους Ολυμπιακούς Αγώνες τής Αθήνας, η ομολογουμένως εντυπωσιακή τελετή έναρξης των οποίων πραγματοποιήθηκε σαν σήμερα το 2004. Δεν ήταν λάθος η ανάληψή τους, αλλά ο τρόπος με τον οποίο δεν τους αξιοποιήσαμε από κάθε άποψη... 

Προφανώς και δεν χρειαζόμασταν τόσα έργα βιτρίνας, αλλά περισσότερα υποδομής. Σαφέστατα και δεν θα έπρεπε να αφήσουμε τα ολυμπιακά ακίνητα να σαπίζουν ανεκμετάλλευτα ώστε να έρχονται τώρα οι σαμαροβενιζέλοι για να τα ξεπουλήσουν αφού "έτσι κι αλλιώς δεν τα χρησιμοποιούμε". Το προβληματικότερο είναι, ωστόσο, πως δεν εκμεταλλευτήκαμε την ευκαιρία για να δείξουμε στον κόσμο ότι δεν είμαστε αποκλειστικώς παιδιά τού Πλάτωνα και του Αριστοτέλη, πως δεν τρώμε μόνο σουβλάκια και δεν την πέφτουμε σε όποια τουρίστρια βρεθεί στο δρόμο μας. Αναπαράγαμε στερεότυπα για να διαιωνίσουμε την εθνική μας μιζέρια, η οποία τότε δανειζόταν θολή ευδαιμονία από τις επόμενες γενιές ελλήνων...

Φυσικά και δεν τρέφω την ψευδαίσθηση πως θα μπορούσε η Ελλάδα από μόνη της να αλλάξει το ρου των Ολυμπιακών Αγώνων κι από ένα πανηγυράκι πολυεθνικών να το μετάτρεπε σε μια αγνή συνάθροιση λαών, που δεν έχουν τίποτα άλλο να χωρίσουν παρά μετάλλια. Από την άλλη, ωστόσο, θα μπορούσαμε να είχαμε αποφύγει, για παράδειγμα, την ξεφτίλα με το "ατύχημα" των Κεντέρη-Θάνου και τη μεγαλύτερη ακόμα ντροπή των χειροκροτημάτων υπέρ δύο φουλ ντοπαρισμένων αθλητών μας, δηλαδή την επιβράβευση απατεώνων που πρόσβαλαν συν τοις άλλοις το εθνικό γόητρο, και την αποδοκιμασία των αντιπάλων τους από τις κερκίδες τού ΟΑΚΑ. Η δικαιολογία, άλλωστε, πως και οι άλλοι ήταν γεμάτοι απαγορευμένες ουσίες, η οποία παραπέμπει στο γνωστό "κι εσείς βασανίζατε τους μαύρους", δεν περιποιεί τιμή σε κανένα λαό... 

Η νίκη πάση θυσία, ακόμα και με δόλια μέσα,  αναπαριστά ακριβώς τη νοοτροπία που μας οδήγησε έως τη χρεοκοπία, κυρίως ηθική και δευτερευόντως οικονομική. Πόσω μάλλον όταν μας αρέσει να βαυκαλιζόμαστε πως από αυτά τα μέρη ξεκίνησε η ολυμπιακή ιδέα την εποχή που οι άλλοι λαοί σκαρφάλωναν στα δένδρα κι έτρωγαν βελανίδια. Δεν καταστραφήκαμε λόγω των Ολυμπιακών Αγώνων αυτών καθαυτών. Κι άλλες χώρες τούς διοργάνωσαν χωρίς να βρίσκονται σήμερα υπό την εποπτεία καμιάς τρόικας. Η νοοτροπία τής αρπαχτής, του "άρπα κόλλα", του "να τα δώσουμε όλα στους εθνικούς μας νταβατζήδες για να παρουσιάζουν στο πόπολο ρωμαϊκά θεάματα την ίδια ώρα που πίσω από την κουίντα τρώνε χοντρά" και η απουσία οράματος, να τί μας κατάστρεψε. Δεν είναι, εξάλλου, κωμικοτραγικό αλλά και πλήρως ενδεικτικό τής ασυνειδησίας μας πως την ώρα που καταδικάζαμε τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ, αποδοκιμάζοντας τους αμερικανούς αθλητές, τρώγαμε McDonald's και πίναμε Coca Cola;...  





http://tripioevro.blogspot.gr/

Μπασταρδοκρατία, κυρ-Παντελή μου…

Κάποτε, εμείς δεν τα ζήσαμε αυτά, οι κατακτητές και οι γερμανοτσολιάδες συνεργάτες τους, έσπαγαν με τους υποκόπανους των όπλων τους τις εξώθυρες των σπιτιών, για να ελέγχουν αν οι παππούδες μας έκρυβαν μέσα ασύρματους, όπλα ή αν περιέθαλπαν αντάρτες. 

Ύστερα, ήρθε η απελευθέρωση και φύγανε οι κατακτητές κι εν τέλει η κατάσταση έμεινε μοναχά στα χέρια των γερμανοτσολιάδων∙ και για καιρό συνεχίστηκαν τα ίδια.

Αλλά τουλάχιστον όποιος γύρευε τη δουλειά του, όποιος δεν ήθελε να αλλάξει τον κόσμο, όποιος...

δήλωνε εθνικόφρονας, τα επόμενα χρόνια πρόκοβε και σιγά-σιγά επουλώνονταν οι πληγές. Τότε αυτοί, οι ίδιοι –πάντα οι ίδιοι-, μόνον έσπαγαν με τους υποκόπανους των όπλων τους τις εξώθυρες των σπιτιών των υπόπτων, για να ελέγχουν αν οι παππούδες μας έκρυβαν στις βιβλιοθήκες τους το κομμουνιστικό μανιφέστο ή τους «Λόγους» του Τάκη Μπενά. Τα ξέρει αυτά να σου τα διηγηθεί καλύτερα η Βάλια.

Αλλά, βρε αδελφέ, ακόμα και στην εποχή της Χούντας, αν ήσουν έντιμος βιοπαλαιστής, αν ήσουν ο περίφημος κυρ-Παντελής του τραγουδιού: "Πατρίς, θρησκεία και φαμελιά" και πλήρωνες τους φόρους σου και τα έφερνες βόλτα κουτσά-στραβά -και τις Δευτέρες σφούγγιζες πάντα με καθαρό μαντήλι τον τίμιο ιδρώτα σου από το μέτωπο, τότε που ήξερες ότι κανένας δεν θα έσπαγε την πόρτα του σπιτιού σου με τον υποκόπανο του όπλου του. Ήξερες ότι είχες την προστασία του Συντάγματος και κανείς δεν μπορούσε να σε προσβάλλει μέσα στο σπίτι σου.

Και πέρασαν τα χρόνια. Κι εκεί, βρε αδελφέ που σου έλεγαν ότι έχεις εμπεδώσει τη δημοκρατία κι είχες πια τακτοποιημένη και τη ζωή σου, με το κεραμίδι πάνω από το κεφάλι σου και το στεγαστικό σου δάνειο σχεδόν εξοφλημένο, κι εκεί που τα κουτσοβόλευες τα μικρά όνειρα της φαμελιάς σου και τα έφερνες βόλτα κατά το κοινώς λεγόμενο, τότε ήταν που αποφάσισαν ξαφνικά οι «αγορές» ότι δεν έχεις πλέον το αξιόχρεο και έδωσαν εντολή στα ανδρείκελα που μας κυβερνούν να μας φτωχύνουν, προκειμένου να… μην πτωχεύσουμε. Δηλαδή να φτωχύνουμε εμείς για να μην χάσουν τα λεφτά τους αυτοί που αφειδώς και ασυστόλως δάνειζαν όλα αυτά τα χρόνια τους ολετήρες που μας κυβέρνησαν και συνεχίζουν να μας κυβερνούν.

Ποιόν ρώτησαν οι θλιβεροί και ανάξιοι κυβερνήτες μας? Κανέναν! Δεν χρειαζόταν, άλλωστε, να ρωτήσουν κανέναν! Άφησαν να φυτρώσει στις ψυχές μας ο τρόμος που έσπειραν και συνεχίζουν να σπέρνουν καθημερινά, μέσα από τους διαύλους των εξωνημένων μέσων μαζικής εξαπάτησης της ανάπηρης Τηλεδημοκρατίας μας, με τα οποία διαπλέκονται οι άθλιοι που μας κυβερνούν∙ ο πανδαμάτορας τρόμος που μας έχει παραλύσει κι έχει πνίξει βαθιά μέσα μας την οργή μας.

Να τώρα όμως, έπειτα από τη συνεχή, ανενδοίαστη και πρωτοφανή καταστρατήγηση του Συντάγματος, έρχεται κι αυτό που μόνο οι κατακτητές και οι δοσίλογοι της κατοχής είχαν ως αναφαίρετο δικαίωμα. Δικαίωμα στη βία, τη βία του πολέμου. Ούτε εκείνοι, καλά-καλά, δεν μπορούσαν να εφορμούν μέσα στα σπίτια των ανθρώπων και να κλέβουν τα ασημικά. Αυτό που ούτε το δίκαιο του πολέμου δεν επιτρέπει, τώρα στην Ελλάδα επιτρέπεται και μάλιστα με απόφαση του νομικού συμβουλίου του χυδαίου μας κράτους. 

Αυτό υποδηλώνει η είδηση, που λέει ότι χωρίς την παρουσία εισαγγελέα αλλά με απλή εισαγγελική εντολή, τα όργανα της εφορίας θα μπορούν να μπαίνουν στα σπίτια μας για να αναζητούν και να κατάσχουν χρήματα ή τιμαλφή έναντι ληξιπρόθεσμων φόρων -παράνομα επιβεβλημένων κι αυτών, τις περισσότερες φορές. 

Τι κι αν έχεις κανένα χιλιάρικο στην άκρη φυλαγμένο για την κακιά την ώρα, ειδικά τώρα που τα πάντα γύρω σου γκρεμίζονται και το συνταγματικά κατοχυρωμένο κοινωνικό δίχτυ προστασίας εξαϋλώνεται? Η ανάγκη της εξυπηρέτησης των δανειστών είναι σημαντικότερη.

Τι κι αν έχεις στη μπιζουτιέρα σου τον βαφτιστικό σταυρό του παιδιού σου ή το δαχτυλίδι της προγιαγιάς σου? Τι αξία έχουν τα τιμαλφή ενθυμήματα μπροστά στην αδήριτη ανάγκη της εξυπηρέτησης των δανειστών?

Αυτή είναι η κατάσταση και, όχι αδίκως, τη ζοφερή αυτήν εποχή που ζούμε, την λένε κάποιοι μπασταρδοκρατία με τη βούλα!

Κι εσύ, καλέ μου γείτονα κυρ-Παντελή, όποτε ξαναβρίσκεις τη φωνή σου, έτσι που έχεις καταπιεί τη γλώσσα σου από τον τρόμο που σε ταΐζουν νυχθημερόν κι επιπλέον, από τις απανωτές εκπλήξεις που σου προκαλεί το απύθμενο θράσος και η απίστευτη αναλγησία αυτών των ιταμών, που με τις πράξεις και τις παραλείψεις τους ορίζουν τις τύχες μας, τους βρίζεις από τον καναπέ σου και γαβγίζεις σαν φαφούτης σκύλος. 

Αλλά να το ξέρεις που στο λέω: όσο μένεις έτσι απαθής, όσο τους αφήνεις τους φαυλεπίφαυλους που μας κυβερνάνε, να αλωνίζουνε σαν τις πεινασμένες ύαινες μέσα στην ασέληνη νύχτα, καταπατώντας αναίσχυντα τα θεμελιώδη δικαιώματα σου, να το ξέρεις που στο λέω κυρ-Παντελή μου, τόσο το θράσος τους θα μεγαλώνει! Τόσο θα γίνονται και χειρότεροι, όσο χειρότερα θα γίνονται και τα πράγματα σε αυτήν την προδιαγεγραμμένη πορεία της αποτυχίας να εξυπηρετηθεί ένα δημόσιο χρέος που είναι ύποπτο γιατί δεν έχει ελεγχθεί και παράνομο επειδή δεν μπορεί να αποπληρωθεί.

Μπασταρδοκρατία σου λέω, κυρ-Παντελή μου…

Alexandros Raskolnick από my-pillow-book

1,5 χρόνο στον Κορυδαλλό ο Βενιζέλος , (Απίστευτη καταγγελία Καλαμούκη ) , διαβάστε να δείτε ποιοι μας κυβερνάνε ....

Τον Βαγγέλη τον Βενιζέλο, τον ξέρω από τα φοιτητικά μας χρόνια, στη Θεσσαλονίκη. Ανήκαμε στην ίδια φοιτητική παράταξη. Στην «Προοδευτική Παράταξη Νέων, Σαρλ Ντε Γκόλ».

Μετά το πανεπιστήμιο χαθήκαμε. Τον ξαναβρήκα μια μέρα, τυχαία, όταν είχε βγει από την φυλακή.



Είχε συλληφθεί, στο τέταρτο έτος, γιατί
είχε στήσει έναν παράνομο μηχανισμό, με....

μικρόφωνα και μικροκάμερες, προκειμένου να κλέβει, τα θέματα και να γράφει άριστα σε κάποιες εξετάσεις, του πανεπιστημίου. Επίσης με ένα δεύτερο κύκλωμα πουλούσε τα θέματα. Ήταν αρκετά δραστήριος.

Θεωρήθηκε ο εγκέφαλος του φοιτητικού κυκλώματος και οδηγήθηκε για 1,5 χρόνο στον Κορυδαλλό. Του έκανε καλό η φυλακή. Τον ωρίμασε, του λείανε τις γωνίες της σκέψης του, και του πρόσθεσε και μερικά κιλά, ώστε να φτάσει στο φυσιολογικό βάρος της ηλικίας του. «Στύλος», ήταν το παρατσούκλι του, στα χρόνια του πανεπιστημίου, λόγω του ελλιπούς βάρους του.

Αργότερα μέσα στην φυλακή απέκτησε και άλλα προσωνύμια. «Πρόκας» γιατί πάντα κουβαλούσε μια πρόκα πάνω του. «Τανάλιας», γιατί μια μέρα σε έναν καυγά έσφιξε κάποιον τόσο σφιχτά που τον έπνιξε. Και «ρέγκας», γιατί φοβότανε τις ρέγκες.

«Βαγγέλη, χαθήκαμε. Τι κάνεις; Πως είσαι;», του είπα με χαρά, μόλις τον είδα, ένα πρωί του Μάρτη, στα Εξάρχεια. «Αποφυλακίστηκα, πριν 20 μέρες και ετοιμάζομαι, να κάνω το μεταπτυχιακό μου», μου είπε, σφίγγοντάς μου το χέρι. «Έβαλες μυαλό δηλαδή», συμπλήρωσα, κοιτώντας τον στα μάτια. «Δεν χρειάζεται», μου απάντησε, με τρομερή σιγουριά, «αν δεν με είχαν καρφώσει στο πανεπιστήμιο, τώρα θα ήμουν καθηγητής», είπε με κάποιο παράπονο στη φωνή. «Ας είναι, δεν πειράζει ποτέ δεν είναι αργά». Ανταλλάξαμε αριθμούς τηλεφώνων, είπαμε να ξαναβρεθούμε και μετά χαθήκαμε στη βουή του πλήθους.

Μετά από έξι μήνες, άκουσα το όνομά του, να σχετίζεται με το ΠΑΣΟΚ, και τον τότε πρόεδρό του, Ανδρέα Παπανδρέου. «Μεγαλύτερη φυλακή και από τον Κορυδαλλό, είναι ο Ανδρέας Παπανδρέου», μου είπε σε μια συνάντηση, και πάλι τυχαία, αυτή τη φορά, στον Κολωνό. Η φράση αυτή με εντυπωσίασε, γιατί δυο χρόνια μετά την ξανάκουσα, από τα χείλη, του Γιώργου. Ελαφρώς παραλλαγμένη: «μεγαλύτερη φυλακή και από το Γιεντι κουλε, είναι οι ψευδαισθήσεις μας».

Κάποια μέρα είδα τον Βαγγέλη και στην τηλεόραση, ως εκπρόσωπο του πρωθυπουργού Ανδρέα Παπανδρέου. «Τα κατάφερα. Δεν ήταν δύσκολο για μένα», μου είπε σε μια τυχαία συνάντησή που είχαμε, μια Παρασκευή, στο Κερατσίνι. «Είμαι στον κλειστό πυρήνα της εξουσίας.», πρόσθεσε φουσκώνοντας από περηφάνια. «Μα καλά», του λέω, «πως τα κατάφερες, πως έκρυψες τα χρόνια της φυλακής;»

Ταραγμένος μου έκλεισε το στόμα, με τράβηξε κάτω από την καμινάδα της ΔΕΗ, και μου είπε, χαμηλόφωνα: «δεν το ξέρει κανείς. Έχω σβήσει όλες τις αποδείξεις. Όποιος τολμήσει να μιλήσει θα πεθάνει», και ένιωθα τα χέρια του σαν τανάλιες να σφίγγουν τον λαιμό μου. Αν δεν πέρναγε τυχαία, από το σημείο, η περιφορά του επιταφίου, δεν ξέρω αν θα επικοινωνούσαμε τώρα.

Είναι η πρώτη φορά που σπάω τη σιωπή μου για το συγκεκριμένο θέμα, γιατί τώρα είμαι σίγουρος πως δεν κινδυνεύω, για το απλό λόγο, ότι ο Βαγγέλης δεν θα υλοποιήσει την απειλή του. Και δεν θα το κάνει γιατί πια είναι σε άλλη διάσταση. Αφήστε που περισσότερο κινδυνεύω, εγώ να χαρακτηριστώ ως μυθομανής, παρά να πιστέψει ο κόσμος, ότι ένας συνταγματολόγος, ήταν κάποτε στην ψειρού.

Άλλωστε με έχει διαβεβαιώσει και ο ίδιος: «έχω κλείσει τους λογαριασμούς μου με το παρελθόν», μου είπε σε μια τυχαία συνάντησή μας, στο Πικέρμι, «τώρα πια κοιτάω μπροστά».

Η εκτίμησή μου προς το πρόσωπο του υπουργού τώρα και συμφοιτητή μου κάποτε, Βαγγέλη Βενιζέλου είναι γνωστή. Νομίζω μαζί μου ταυτίζεται σχεδόν το σύνολο του ελληνικού λαού. Και μαζί με εμάς ο πρόεδρος Γιώργος, που στην τόσο κρίσιμη στιγμή για την χώρα, τον επέλεξε για τιμονιέρη της οικονομική πολιτικής.

Πάντα θαύμαζα την αυτοπειθαρχία του, τον αυτοέλεγχό του και κυρίως την ικανότητα του, να προσαρμόζεται στις καταστάσεις, αν όχι να τις καθορίζει. «Πρέπει στη ζωή πάντα να είσαι έτοιμος να κάνεις το ντου», μου έλεγε σε μια τυχαία συνάντηση που είχαμε ένα απόγευμα, στο Γαλάτσι. Εγώ δεν άκουσα καλά, και νόμισα ότι, αντί για «ντου», είπε «ντους», και τον αποχαιρέτησα, με απορημένο ύφος.

Πάντα μου δημιουργούσε μια απορία ο Βαγγέλης. Θυμάμαι όταν φοιτητές στην Θεσσαλονίκη, δουλεύαμε όπως όλα τα φτωχόπαιδα, σε ένα φαστ φούντ, για να καλύπτουμε τις βασικές ανάγκες μας. Εγώ ήμουν μέσα από τον πάγκο και ετοίμαζα τα μπέργκερ. Ο Βαγγέλης ήταν στο ταμείο, έπαιρνε τις παραγγελίες και ήταν αυτός που φώναζε, «ένα κλαμπ, μια σίζαρ και μια πατάτες, για τον κύριο που είναι μπροστά». Και τόνιζε αυτό το «μπροστά», τόσο που αναγκαζόσουνα να κοιτάξεις ποιος είναι ο κύριος μπροστά. Είχε μια αγάπη στην λέξη «μπροστά», το συνειδητοποίησα και τις προάλλες, όταν τον άκουσα να λέει ότι, η χώρα θα πάει και αυτή μπροστά μπροστά, μάλλον χωρίς μπέργκερ.

Το ταλέντο ενός ανθρώπου, δεν μπορεί να κρυφτεί. Έτσι και το ταλέντο του Βαγγέλη, δεν μπόρεσε να κρυφτεί, ούτε στο μπεργκεράδικο. Σάντουιτς με ληγμένο μπέικον, σαλάτα με κομμένες μισές τις ντομάτες, μπιφτέκι από κιμά, ανακατεμένο με αλεύρι και ελάχιστο γύψο «για να βγάζουμε περισσότερα μπιφτέκια», αυτοσχέδια κέτσαπ με μελάνι, ήταν μερικές από τις ιδέες του, τις οποίες, μας έπεισε να υλοποιήσουμε, χωρίς να γνωρίζει το αφεντικό. Δεν χρειάζεται να σας περιγράψω την σύσταση του λαδιού τηγανίσματος, που χρησιμοποιούσαμε. Ούτε σε τρακτέρ δεν θα το έβαζες.

«Μα δεν είναι σωστό. Τρώνε και μικρά παιδιά», τόλμησα να ψελλίσω μια φορά. «Γιατί είδες κανέναν να πεθαίνει;» με ρώτησε χωρίς να μπορώ να απαντήσω, και συμπλήρωσε, τρώγοντας μια φούχτα πατάτες: «αν είναι γραφτό να πεθάνει κάποιος, δεν θα φταίει το δικό μας λάδι, αλλά το λάδι στο καντήλι του, που έχει τελειώσει. Τα παράπονα σας στον Άγιο Πέτρο».

Στο ταμείο πάντως, ήταν άψογος. Έβαζε τα μπέργκερ μπροστά, στους πελάτες, και τους πελάτες μπροστά από τα μπέργκερ, με αξιοθαύμαστη δεξιοτεχνία. Όλοι τον θαυμάζαμε, ακόμη και όταν μάθαμε ότι είναι στην φυλακή, για μια νεανική επιπόλαιη κομπίνα. Θυμάμαι, έλεγε γι αυτή του την απερισκεψία: «κιρσοί της λησμονιάς, περικοκλάδες της φυγής, στον ατέρμονα ουρανό», μια φορά που είχαμε συναντηθεί τυχαία, στην παλαιά Φώκαια.

Μετά το φάστ φούντ τον ξαναείδα σαν κυβερνητικό εκπρόσωπο, του Ανδρέα Παπανδρέου. Τον έβλεπα μπροστά στο μικρόφωνο και νόμιζα ότι θα τον ακούσω να λέει: «δυο πατάτες και δυο μπέργκερ χωρίς μαρούλι, το ένα με διπλό μπέικον». Και να συμπλήρωνε επιτακτικά, «περάστε κύριε μπροστά». Εκείνος έλεγε, διαφορετικά πράγματα, για την πορεία της χώρας, την ανάπτυξη, την προοπτική και την ανάγκη να πάμε μπροστά. Εγώ παρόλα αυτά, που δεν μπορούσα να τον συνηθίσω, άκουγα για μαρούλια και μπέικον. «Τα σημάδια της νιότης, είναι ανεξίτηλα», μου είχε πει σε μια τυχαία συνάντησή μας, στο Πολύγωνο, «ούτε με τον διαβολάκο του λεκέ δεν καθαρίζουν», συμπλήρωσε, με νόημα.

Προχτές που τον έβλεπα, επί μισή ώρα να μιλάει χωρίς κείμενο, και να τονίζει την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να πάμε μπροστά, συγκινήθηκα. Προχώρησε αρκετά στην ζωή του, έκανε σημαντικά βήματα. Από την φυλακή, στο μπεργκεράδικο, και από εκεί δίπλα στον Ανδρέα Παπανδρέου, και τώρα δίπλα στον Γιώργο Παπανδρέου, στην πιο κρίσιμη στιγμή της χώρας, να θέλει η μοίρα να παίξει με αυτόν το παιχνίδι της. Δεν είναι και λίγο.

«Η ζωή είναι ένα φαστ φούντ, και ο κόσμος θέλει να φάει γρήγορα και φτηνά», μου είπε, μια φορά, που τον είδα τυχαία στο Ξυλόκαστρο, αποκαλύπτοντας το επιστέγασμα της σκέψης του. «Εγώ του το πακετάρω γρήγορα», είπε με νόημα και συμπλήρωσε: «όλα τα άλλα εξαρτώνται από τον Άγιο Πέτρο».

http://mlagananews.blogspot.gr/

Απάντηση Χαρδούβελη στην σκηνοθέτη του Mamma Mia για τον αιγιαλό: «Καθυστερήσαμε 70 χρόνια!»

Επιστολή με την οποία επιχειρεί να απαντήσει για το θέμα του αιγιαλού έστειλε στην σκηνοθέτιδα του Mamma Mia ο υπουργός Οικονομικών Γκίκας Χαρδούβελης. Ο υπουργός Οικονομικών επιχειρεί να καθησυχάσει την Phyllida Lloyd μετά την επιστολή που έστειλε στην υπουργό Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη με την οποία εξέφραζε την ανησυχία της για την τύχη του αιγιαλού στη χώρα μας μετά την ψήφιση των διατάξεων του πολυνομοσχεδίου που προβλέπουν μεταξύ άλλων την επαναχάραξη της ακτογραμμής.

Αφού αρχικά συγχαίρει τη σκηνοθέτιδα για την «εξαίρετη», όπως την χαρακτηρίζει ταινία της - τα γυρίσματα έγιναν στη Σκιάθο - που «ανέδειξε τα Ελληνικά νησιά με εξαιρετική δεξιότητα, αισθαντικότητα και χιούμορ σε ένα παγκόσμιο κοινό» ο κ. Χαρδούβελης διαβεβαιώνει ότι «δεν πρόκειται να ιδιωτικοποιήσουμε τον αιγιαλό μας». 

Ολόκληρη η επιστολή Χαρδούβελη έχει ως εξής:

«Καταρχήν ήθελα να σας συγχαρώ για την εξαιρετική σας ταινία "Mamma Mia".  Η ταινία σας ανέδειξε τα Ελληνικά νησιά με εξαιρετική δεξιότητα, αισθαντικότητα και χιούμορ σε ένα παγκόσμιο κοινό. Επιτρέψτε  μου να σας διαβεβαιώσω ότι δεν πρόκειται να ιδιωτικοποιήσουμε τον αιγιαλό μας. Η σχετική πρόβλεψη στον νόμο που μόλις  πρόσφατα ψηφίσθηκε από την Ελληνική Βουλή περιορίζεται στην επιτάχυνση του προσδιορισμού του Ελληνικού αιγιαλού. Αυτό το εγχείρημα έχει καθυστερήσει 70 χρόνια μια που λιγότερο από το 10 % του αιγιαλού είναι σαφώς προσδιορισμένο.   

Ο προσδιορισμός του αιγιαλού βελτιώνει την διαφάνεια και αναστέλλει παράνομες δραστηριότητες που καταστρέφουν τον αιγιαλό και το περιβάλλον. Διότι είναι η αδυναμία του προσδιορισμού του αιγιαλού που διευκολύνει την παράνομη κατασκευαστική δραστηριότητα και άλλες μη αποδεκτές ιδιωτικές χρήσεις.  Ο νέος νόμος θα αποτρέψει τέτοια φαινόμενα.  

Χρειαζόμαστε υψηλής ποιότητας, επίσημα δεδομένα  πάνω στα οποία θα βασίζονται οι  πολιτικές μας και που θα καθιστούν εφικτή την υλοποίηση τους. Τέτοιου είδους δεδομένα, όπως στην περίπτωση του προσδιορισμού του αιγιαλού, επίσης επιτρέπουν στα πολιτικά κόμματα, στους πολίτες και σε ΜΚΟ  να αποκτήσουν τεκμηριωμένη άποψη για την υιοθέτηση μιας πολιτικής και την υλοποίηση της από την εκάστοτε κυβέρνηση. Θέλω να σας ευχαριστήσω  για το ενδιαφέρον σας, για την Ελλάδα και το περιβάλλον της,  ενδιαφέρον το οποίο μου είναι βεβαίως καλοδεχούμενο».  

http://www.koutipandoras.gr/