Τετάρτη 1 Οκτωβρίου 2014

Νεκρή φύση σε νευρική κρίση

Ολα τα καυτά θέματα έθεσε στο τραπέζι με την Τρόικα ο κ.Χαρδούβελης! πήγε να τους φτιάξει καφέ και κάηκε.
Του έσκασε το γκαζάκι στα χέρια. Ενώ αν έψηνε τον καφέ πάνω σεχειροβομβίδα δεν θα έσκαγε - χειροβομβίδες Σαμαρά! απασφαλίζουν μόνον αν τις αγριοκοιτάξει ο κ. Μπαλτάκος.
Πλην όμως, έτσι δεν πάμε πουθενά - με μια κυβέρνηση σε νευρική κρίσηκαι τον κ. Βορίδη να της κόβει τα χάπια της, λογικό το μπάχαλο Παπαμιμίκουεναντίον ΤζιτζικώσταΝτινόπουλου εναντίον Μητσοτάκηόλων εναντίον όλων, πρέπει να επιληφθεί ασμένως ο κ. Γιακουμάτος - μόνον αυτός, ο «έφεδρος συνταγματάρχης πεζικούδιατάξτε» μπορεί να κάνει τις χειροβομβίδες αρνάκια
και να κάνουν και γάλα! Γάλα αρνάδας, γάλα γαϊδούρας, γάλα χειροβομβίδας, όλα τα σφάζει, όλα τα μαχαιρώνει αυτή η κυβέρνηση και πρώτα απ’ όλα, όσα λέει. Στην αρχή η κυβέρνηση «εξόρισε» την Τρόικα στο Παρίσι με αποτέλεσμα να την χορέψει η τελευταία ταγκό στο ταψί
με βούτυρο Αρδεννών. Κατόπιν αυτών των ηρωικών, η Τρόικα θα ερχόταν στην Αθήνα - κόκκινος συναγερμός (όπως λέμε κόκκινες γραμμές) και η κυβέρνησηΒενιζέλου - Σαμαρά - Μέρκελ παρέταξε στα διόδια της Μαλακάσας τη ΜεραρχίαΑδωνις Γεωργιάδης υπό τας διαταγάς του «έφεδρου συνταγματάρχη, διατάξτε»Γεράσιμου Γιακουμάτου, προκειμένου να σταματήσουν την είσοδο της Τρόικας στα περίχωρα Αθηνών κι είτα στο κλεινόν άστυ. Δυστυχώς
η Τρόικα υπερφαλάγγισε την ηρωική μας άμυνα στη γραμμή Μαλακάσα - Μαλακάσα και κατέφθασε αεροπορικώς στο «Ελ. Βενιζέλος» (μελλοντικώςΕυάγγελος Βενιζέλος) - πρώην Χόχτιφ (που χρωστάει στο ελληνικό -το ποιο;- Δημόσιο περίπου 600 εκατομμύρια ευρώ
από φοροδιαφυγή και μη αποδοθέντα ΦΠΑ). Με το αεροδρόμιο στα χέρια τους, οι Τροϊκανοί (καθώς και όλα τα άλλα αεροδρόμια που θα τους πουλήσουμε) αποβιβάσθηκαν από τα Στούκας τους
κι επιβιβάσθηκαν σε έναν στόλο ΜερσεντέςΜπεμβέ και Οπελ (που επίσης χρωστούν στο ελληνικό -το ποιο;- Δημόσιο άλλα 400 εκατομμύρια από φοροδιαφυγή) - (να το το δισεκατομμυριάκι!) κι έφθασαν στο Υπουργείο Οικονομίας.
Εκεί ο κ. Σαμαράς, ο σύντροφος του κ. Κουβέλη Μπενύτο, και η Πασιονάρια Βούλτεψη είχαν οργανώσει μια τελευταία γραμμή άμυνας, ένα ταν ή επί τας και πρόσεχε πού πατάς, ένα πίσω, κουφάλες με τις κουτάλες για ναυπερασπισθούν
όλες τις μεγάλες κουβέντες που έλεγαν εν όψει ερχομού της Τρόικας. Συγκινήθηκα. Ολη αυτή η τελευταία μολών λαβέ μπριγάδα του έθνουςπυροβολούσε με τα δίκαννα τις μεγάλες κουβέντες που έλεγε ως τώρα σανμπεκάτσες, ώστε να χαμηλώσουν οι τόνοι. Εθαύμασα! Κάθε κραυγή που πυροβολούσαν γινόταν ψίθυρος, κάθε μπαρούφα που είχαν ξεστομίσει γινότανλαγός μεγαλείο! ούτε ο Μεγαλέξανδρος μπροστά στον Φουμαντσού τέτοια άμυνα! (Με την ευκαιρία,
είκοσι τέσσερις βουλευτές της Ν.Δ. ζήτησαν να στηθείουρανομεγαλομήκης ανδριάντας του Μεγαλέξανδρου στο σημείο των διαπραγματεύσεων.)
Θυμίζει όλη αυτή η (επαναλαμβανόμενη) όπερα μπούφα που ανεβάζει η κυβέρνηση εν όψει των ερχομών της Τρόικας, μια μικρή ιστορία απ’ την εποχή τουΝαπολέοντα. Εφημερίδα των Παρισίων προσκείμενη στους Βουρβώνους, όταν ο Ναπολέων απέδρασε απ’ την εξορία του κι αποβιβάσθηκε στη Μασσαλία, έγραψε: «Το τέρας σε γαλλικό έδαφος». Την επομένη, όταν τα βασιλικά στρατεύματα που στάλθηκαν εναντίον του προσχώρησαν στον Ναπολέοντα, η εφημερίδα έγραφε: «ΟΣφετεριστής προελαύνει προς τη Λυόν». Την επομένη η εφημερίδα διαπίστωνε: «Ο πρώην Αυτοκράτορας καθ’ οδόν προς το Παρίσι». Κι όταν ο Ναπολέων έφθανε στις Βερσαλλίες, η εφημερίδα ανέκραζε: «Η Αυτού Μεγαλειότης ο Αυτοκράτωρ εισέρχεται εις Παρισίους».
Ετσι και η κυβέρνηση! κάθε φορά υπόσχεται ότι θα τρίξει τα δόντια στην Τρόικα και μετά πηγαίνει στον οδοντίατρο για εμφυτεύματα (τα οποία, ειρήσθω εν παρόδω, πάλι εμείς πληρώνουμε, έτσι για να μη χάσουμε τη συνήθεια να πληρώνουμε).
Ομως, το ίδιο σύνδρομο που παρουσίαζε η εφημερίδα με τον Ναπολέοντα και παρουσιάζει η κυβέρνηση με την Τρόικα, αρχίζουν να παρουσιάζουν και ορισμένα δημοσιογραφικά φερέφωνα, ου μην και παπαγαλάκια, με τον ΣΥΡΙΖΑ! Και επ’ αυτού θα
ήθελα να προειδοποιήσω την κυρία Βούλτεψη, διότι η προδοσία σφυρίζει γύρω της από παντού. Αν προσέξετε, αγαπητή μου Σοφία, τη σημειολογία στα πάνελ τελευταίως, θα παρατηρήσετε ότι πολλά απ’ τα εξωνημένα κι αργυρώνητα αυτά πτηνά φέρονται σαν ο ΣΥΡΙΖΑ να ’χει φθάσει στη Λυόν και να προελαύνει προς το Παρίσι. Αντί να βάζουν στη μέση τους ΣΥΡΙΖαίους, να τουςδιακόπτουν και να τους προβοκάρουν, την πέφτουν σε χαροκαμένους Νεοδημοκράτες και αλαφιασμένους Πασόκιους. Πού πάμε, αγαπητή μου Σοφία; σε λίγο ο κ. Παναγιώτης Λαφαζάνης από «τέρας» θα γίνει η Παναγιά της Λούρδης.
Χρήσιμη και η Παναγιά της Λούρδης, θα μου πείτε, διότι μόνον αυτή (αν διαθέτει και το αλάθητο του Πάπα) μπορεί να διακρίνει τις λεπτές διαφορές ανάμεσα στα δισ. που μας ζητάνε, τα δισ. που τους χρωστάμε, τα δισ. που τους πληρώνουμε και τα δισ. που μας παίρνουν...




Αιχμάλωτη του... κλίματος η συγκυβέρνηση

Σημάδια αποσύνθεσης παρουσιάζονται μεταξύ των κυβερνητικών εταίρων, ενώ η αντιπολίτευση «καβαλά» το κύμα της συνεχούς εκλογολογίας. Προσπάθεια αναστροφής του κλίματος από το εξωτερικό, με έκτακτη επίσκεψη Γιούνκερ και «δώρο» από τον Ντράγκι. Ο ρόλος της τρόικας.
Με δύο θετικές ειδήσεις από το εξωτερικό, αλλά και μια νέα ενδοκυβερνητική κόντρα ολοκληρώθηκε αργά το απόγευμα η πρώτη μέρα της νέας διαπραγμάτευσης με την τρόικα. Στην κυβέρνηση τα σημάδια ηττοπάθειας είναι εμφανή καθώς οι ενδοκυβερνητικές έριδες σκιάζουν τις προσπάθειες να εμφανιστεί καλή εικόνα στο μέτωπο της διαπραγμάτευσης, ενώ η πίεση που ασκείται από την αντιπολίτευση, η οποία πλέον διαρρέει την αυτοπεποίθησή της για επίτευξη ακόμα και αυτοδυναμίας, είναι ασφυκτική.
Είχε απ' όλα το χθεσινό 24ωρο. Την αναβολή για σήμερα το απόγευμα της προγραμματισμένης για χθες συνάντησης Σαμαρά – Βενιζέλου, την παρουσία του πρωθυπουργικού συμβούλου Χρύσανθου Λαζαρίδη στις διαπραγματεύσεις που δημιούργησε «μίνι κρίση» στο τρίγωνο Μαξίμου - Χαριλάου Τρικούπη - ΥΠΟΙΚ, την πρωτοβουλία Ντράγκι με σκοπό την προώθηση της αγοράς ελληνικών ABS, αλλά και την ανακοίνωση της νέας επίσκεψης του Ζαν Κλωντ Γιούνγκερ στην Αθήνα την Παρασκευή. Και μέσα σ' όλα αυτά, το προεκλογικό άρωμα εξακολουθεί να κυριαρχεί στην ατμόσφαιρα.
Αστάθμητος παράγοντας των εξελίξεων θεωρείται η στάση της τρόικας, η οποία χθες έδειξε μέρος των προθέσεών της. Ότι δηλαδή είναι σε θέση να ανεχθεί συγκεκριμένες στοχευμένες πρωτοβουλίες της ελληνικής πλευράς, η οποία από την άλλη θέτει ως στρατηγικό της στόχο τις φοροελαφρύνσεις. Κάτι, άλλωστε, που ήδη έχει προαναγγείλει ο Αντώνης Σαμαράς από τη Θεσσαλονίκη και που προβλέπεται να αποτυπωθεί και στο προσχέδιο του Προϋπολογισμού.
Το Μέγαρο Μαξίμου ποντάρει πολλά στο πολιτικό πλαίσιο των διαπραγματεύσεων με την τρόικα, το οποίο, σε συνδυασμό και με τους κατάλληλους χειρισμούς (που σε καμία περίπτωση δεν θα έχουν συγκρουσιακό χαρακτήρα με τους δανειστές), θα μπορέσει να αμβλύνει τις γωνίες όσον αφορά τις απαιτήσεις τους. Ιδιαίτερα θετικό κρίνεται το γεγονός πως για πρώτη φορά τέθηκε στο τραπέζι το ζήτημα της επόμενης ημέρας, το τι δηλαδή θα γίνει μετά την έξοδο από το μνημόνιο.

Η κόντρα για τον Χρύσανθο Λαζαρίδη

Τα μέτωπα όμως στο εσωτερικό της κυβέρνησης δεν δείχνουν να κοπάζουν. Η αντίδραση του Γκίκα Χαρδούβελη και η πρωτοβουλία να τηλεφωνήσει στον Ευάγγελο Βενιζέλο, ώστε να του δηλώσει την παρουσία του συμβούλου του πρωθυπουργού στην διαπραγμάτευση, πέρα από την ενδοκυβερνητική αναστάτωση που προκάλεσε, κατέδειξε και ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο. Ότι υπάρχει έλλειψη «χημείας» και κοινού βηματισμού μεταξύ του Αντώνη Σαμαρά και του υπουργού Οικονομικών.
Δεν είναι τυχαίο ότι αργά το μεσημέρι και αφού ο θόρυβος για το συγκεκριμένο θέμα είχε αρχίσει να λαμβάνει διαστάσεις, ο πρωθυπουργός τηλεφώνησε στον κ. Χαρδούβελη ζητώντας του να κλείσει εκεί το ζήτημα, όπως και προσπάθησε στη συνέχεια να πράξει ο υπουργός με διαρροές προς τα ΜΜΕ.
Το συγκεκριμένο «θερμό επεισόδιο» κατέδειξε, παράλληλα, το κλίμα δυσπιστίας που επικρατεί μεταξύ των δύο κυβερνητικών εταίρων, της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, που σε κάθε ευκαιρία, φροντίζουν να διασταυρώνουν τα ξίφη τους. Το θέμα αναμένεται να συζητηθεί στο σημερινό τετ α τετ του Αντώνη Σαμαρά με τον Ευάγγελο Βενιζέλο, ο οποίος, σύμφωνα με τους συνεργάτες του, θα θέσει μια σειρά προτάσεων για την έξοδο από τα μνημόνια και το ΔΝΤ.

Η χείρα βοηθείας του Μάριο Ντράγκι και ο Γιούνγκερ

Όπως έγινε γνωστό χθες, ο Mario Draghi θα πιέσει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να αποδεχτεί «πακέτα» ελληνικών και κυπριακών τραπεζικών δανείων με αξιολογήσεις «junk», σε μια προσπάθεια να διασφαλίσει την επιτυχία της προσπάθειας να διοχετευτεί ρευστότητα στις επιχειρήσεις του Νότου. Πρόθεσή του είναι να ενισχυθεί η αναιμική ανάκαμψη της οικονομίας, να δοθεί η δυνατότητα να μπει ρευστό στην αγορά και να λύσει ένα σημαντικό πρόβλημα της οικονομίας μας. Πέρα από τον Κεντρικό Τραπεζίτη, η Ελλάδα επενδύει πολλά στη στήριξη Ζαν Κλωντ Γιούνγκερ, την οποία αποκάλυψε το Euro2day.gr. Μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί η μεθαυριανή –η τρίτη μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα- επίσκεψή του στη χώρα μας, ενώ μάλιστα βρίσκεται εδώ η τρόικα. Η ελληνική πλευρά έχει πολλές προσδοκίες από το νέο πρόεδρο της Κομισιόν, ο οποίος ανέκαθεν δηλώνει υπέρμαχος της στροφής προς την ανάπτυξη.

Η πίεση του ΣΥΡΙΖΑ

Παρά τις εσωκομματικές διαφωνίες που δεν εκλείπουν κυρίως όσον αφορά το θέμα του χρέους, η Κουμουνδούρου έχει σηκώσει ψηλά τον πήχη και, σε όλους τους τόνους, προσπαθεί να περάσει το μήνυμα ότι η πρωτιά στις επόμενες εκλογές έχει κριθεί και πλέον το στοίχημα είναι η αυτοδυναμία.
Αυτό επισημάνθηκε σε άτυπη ενημέρωση του κόμματος προς τους δημοσιογράφους, το επανέλαβε ο εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρλέτης χθες το πρωί αλλά και ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας το απόγευμα, στη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του κόμματος. Ο επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης εξέφρασε τη διαπίστωσή του ότι πυκνώνουν οι ενδείξεις για εκλογές, σε σύντομο χρονικό διάστημα, με τις σχετικές ανακοινώσεις να γίνονται πριν ακόμη τα stress tests και τις τελικές αξιολογήσεις της τρόικας, μέσα στον Οκτώβριο». Για το λόγο αυτό ζήτησε από τα στελέχη του να βρίσκονται σε αυξημένη εκλογική ετοιμότητα.
Φίλιππος Πανταζής

Είμαι δεξιός, πτωχός και πένης

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη
Προσέξτε, κύριε διορθωτά, μην σας ξεφύγει καμία αγγλικούρα και αντί για "πένης", γράψετε "penis" (σ.σ. penis is the primary sexual organ that male animals use to inseminate sexually receptive mates), διότι θα έχουμε ντράβαλα. Πένητες είναι οι δεξιοί υπουργοί και βουλευτές, βγαίνουν ένας- ένας και το δηλώνουν μετά παρρησίας στις τηλεοράσεις. Να σπεύσουμε να τους συνδράμουμε! Να αφήσουμε κατά μέρος τις Συρίες και τις Γάζες και να δώσουμε ένα κομμάτι ψωμί στους έλληνες συνανθρώπους μας που το στερούνται.
Κατά 370.000 μειώθηκαν οι καταθέσεις μου, κύριε Χατζηνικολάου, ανέκραξε πρώτος- πρώτος ο ¨Αδωνις Γεωργιάδης. Είχα 400.000 ευρώ και η κρίση τις έριξε στις 30.000. Πού πας, ρε Άδωνι, με 30.000 ευρώ; Απειλείς το τραπεζικό σύστημα με νεροπίστολα, σαν τον Πίτερ Σέλερς στο «Ποντίκι που Βρυχάται», εκεί όπου το κρατίδιο με τους δώδεκα στρατιώτες κήρυξε τον πόλεμο στις ΗΠΑ. Το ερώτημα βέβαια είναι πού βρέθηκαν τα τετρακόσια χιλιάρικα, πόση βλακεία τηλεαναγνωστών έχουν μέσα, πόσον Πλεύρη, πόσο μίσος κατά των Εβραίων; Δεν βαριέσαι, παλιά τους έβγαζαν τα δόντια και τα πήγαιναν στην Ελβετία.
Αν είναι πένης ο Εκπρόσωπος Γεωργιάδης με τα τριάντα χιλιάρικα, τι να πει και ο υπουργός Ντινόπουλος, που έχει στην τράπεζα 3.146 ευρώ. Ούτε 3.145, ούτε 3.147, 3.146 ακριβώς! Το αποκάλυψε ο ίδιος σε κάποια εκπομπή, δεν θυμάμαι σε ποια, γιατί βγαίνει σε δυο- τρεις την ημέρα. «Εγώ, κύριε Παπαδάκη μου, έχω μια βασική διαφορά από τον κ. Γεωργιάδη. Αυτός πουλάει βιβλία, εγώ γράφω βιβλία», εδήλωσε ο κ. Ντινόπουλος, οδηγώντας μας στο εξής αβίαστο συμπέρασμα: Για να έχει στην τράπεζα μόλις 3.146 ευρώ, τα βιβλία του δεν τα αγοράζει κανένας. Ευτυχώς.
Ο Γεωργιάδης και ο Ντινόπουλος έχουν τουλάχιστον ένα κεραμίδι να βάλουν από κάτω το κεφάλι τους, σε αντίθεση με τον υπουργό Υγείας Μάκη Βορίδη που έχει το κεφάλι του εκτεθειμένο στη βροχή και τον άνεμο. «Εγώ, κύριε Παπαδάκη μου, δεν έχω προσωπική εμπειρία από τον ΕΝΦΙΑ, γιατί είμαι ακτήμων». Μάκης ο Ακτήμων, σαν τον Ιωάννη τον Ακτήμονα, τον Βασιλιά της Αγγλίας που συνέγραψε την Magna Carta, γνωστή και ως «Libertatum or The Great Charter of the Liberties of England». Magna Carta, ο Ιωάννης, Magnum Carta, o Μάκης και προσέξτε μην σας πάρουνε τα σκάγια.
Πτωχός ο Γεωργιάδης, πάμπτωχος ο Ντινόπουλος, ακτήμων ο Βορίδης, ακτήμων η Βούλτεψη, ζορισμένη η Ντόρα που δυσκολεύεται να πληρώσει τον ΕΝΦΙΑ, ζορισμένος ο Κυριάκος που πήρε βερεσέ τηλεφωνικά κέντρα από τον Χριστοφοράκο. Είναι προφανές ότι τα σαράντα χρόνια ιδεολογικής ηγεμονίας της Αριστεράς άφησαν ξοπίσω τους καθημαγμένους δεξιούς παρίες να φαν κι οι κότες. Να τους φαν.

Νέα Δημοκρατία: 40α γενέθλια ή μνημόσυνο των 40;


Γράφει ο Διογένης ο Κυνικός
Κυβέρνηση είναι μια παρέα ανθρώπων που παρενοχλούν τους υπόλοιπους, Λέων Τολστόι
Πωπωωωω μαυρίλα….  Πωπωωωω συννεφιά… Βαρύς χειμώνας…. Όχι δεν γίναμε ξαφνικά μετεωρολόγοι! Για την κατάσταση στο κυβερνών κόμμα γράφουμε.  Για το κόμμα της Ρηγίλλης, που τώρα πια είναι της Συγγρού… Λόγω μετακόμισης…  Όχι για τίποτα άλλο! Ναι, για την Νέα Δημοκρατία γράφουμε…
Λένε ότι γιορτάζουν τα γενέθλια των 40 ετών… Με το κλίμα όμως που επικρατεί το μόνο που θα ταίριαζε στην περίπτωση είναι να κάνανε το μνημόσυνο των «40» και όχι τίποτα άλλο… 
Το «εορταστικό» κλίμα περιλαμβάνει πολλές «επιτυχίες». Πρώτα από όλα έχουμε τα 6,3 εκατομμύρια των Ελλήνων, εκ των οποίων περίπου 2,5 εκατομμύρια Έλληνες βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ ακόμη 3,8 εκατομμύρια πολίτες απειλούνται άμεσα από τη φτώχεια. Και αυτό σύμφωνα με τα στοιχεία της  Βουλής, όχι κανενός εχθρού της Νέας Δημοκρατίας…
Μετά έχουμε την «επιτυχία» της επίσκεψης Σαμαρά στην Γερμανία… Στην κυρία Μέρκελ η οποία όπως είχαμε προβλέψει τον άφησε «μετεξεταστέο και στα Γερμανικά»… Έφαγε τα μούτρα του, κατά το κοινώς λεγόμενο ο κ. Σαμαράς και «έχασε» και τον ξάδελφο του, τον Πρεσβευτή μας στο Βερολίνο. Με την παραίτηση του ο κύριος Ζωγράφος αν μη τι άλλο δίδαξε σε όλους αυτούς τους πολιτικάντηδες που νομίζουν ότι διοικούν πιτσαρία και όχι κράτος με ανθρώπους, τι πάει να πει ήθος, αξιοπρέπεια… Ξέρετε είναι πολύ σημαντικό να καταλαβαίνεις πότε βρέχει ή πότε τον φτύνουν!
Ήρθε και η δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε στην «Εφημερίδα των Συντακτών» όπου ο ΣΥΡΙΖΑ προηγείται με 11%. Στην δε παράσταση νίκης, ο ΣΥΡΙΖΑ προηγείται με διαφορά 40 μονάδων της Νέας Δημοκρατίας, με ποσοστό 64% έναντι 24%, που αποτελεί τη μεγαλύτερη διαφορά που έχει καταγραφεί από τον Ιανουάριο του 2014.  Καλά και αυτοί οι δημοσιογράφοι τι πήγαν και έκαναν; Στα γενέθλια κάνουν δώρα βρε παιδιά… Δεν στέλνουν κόλλυβα! 
Και καλά εσείς που ψηφίζετε στις δημοσκοπήσεις, δεν ακούτε τις σας λέει ο Άδωνις μας, ο αδελφός του απόρου;  Θα μεταφέρει τις καταθέσεις του στο εξωτερικό, αν βγει ο ΣΥΡΙΖΑ…  Που σημαίνει πρώτον ότι έχει καταθέσεις… Που σημαίνει ότι προτίμησαν οικογενειακώς να εμφανιστεί ως άπορος ο αδελφός του τότε υπουργού Υγείας από το να πληρώσει εκείνος μερικές εκατοντάδες ευρώ στο κρατικό νοσοκομείο.  Και αυτός που «άφησε ακάλυπτο» τον αδελφό του, σώζει όλους εμάς;  Πως το είχε γράψει ο Αμερικανός αρθρογράφος H.L. Mencken;  «Το πάθος να σώσεις τον κόσμο είναι σχεδόν πάντα το προσωπείο του πάθους να τον εξουσιάσεις»…
Αλλά και η Κομισιόν και το ΔΝΤ και οι «αγορές» δεν άφησαν παραπονεμένους τους κυβερνήτες μας.  Η Κομισιόν με την έκθεση της μιλά για χρηματοδοτικό κενό 12 δισ. ευρώ για το 2015 (και αναμένουν τα αποτελέσματα των stress tests των τραπεζών), εκτιμά ότι οι εξαγγελίες περί φοροελαφρύνσεων πρέπει να εξεταστούν λεπτομερώς, και διατυπώνει και ανησυχίες για την πορεία των μεταρρυθμίσεων, πρέπει να υλοποιηθούν με άλλα λόγια τα 1.000 προαπαιτούμενα του Μνημονίου… Ζητά περικοπή μισθών, ομαδικές απολύσεις, προφανώς για την τόνωση της… ανεργίας!!! Γιατί τόνωση της εργασίας θα δούμε στον άλλον αιώνα!!!  Μάλλον…. Δεν είμαστε και σίγουροι!!!!
Το ΔΝΤ «κάρφωσε» την κυβέρνηση λέγοντας ότι δεν έχουν λάβει αίτημα για έξοδο του Ταμείου, δηλαδή για πρόωρη λήξη του προγράμματος στήριξης της χώρας μας!  Και πως το δικαιολόγησε αυτό ο αναμορφωτής της χώρας, του ΠΑΣΟΚ, της Ελιάς, της Δημοκρατικής Παράταξης, Αντιπρόεδρος και Υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης, παρακλάδι της Νέας Δημοκρατίας και λοιπά και λοιπά; «Δεν έχει ζητηθεί και φυσικά δεν έχει ζητηθεί, διότι ακόμη βρισκόμαστε σε συζητήσεις. Και για να το ζητήσουμε αυτό, πρέπει να έχουμε τη στήριξη των Ευρωπαίων εταίρων μας και δικαιούμαστε να έχουμε στήριξη για όλα, όχι μόνο για το συγκεκριμένο», είπε!!! Και αφού βρισκόσαστε σε συζητήσεις βρε …., υπουργέ μας εννοούμε, γιατί βγαίνετε και το δηλώνετε δεξιά και αριστερά; Αφού ακόμη δεν έχετε εξασφαλίσει την υποστήριξη των Ευρωπαίων εταίρων τι βγαίνετε και λέτε συνεχώς κάτι που μπορεί κάλλιστα να μην γίνει;
Τι παριστάνετε;  Τους ήρωες;  Επειδή εσείς φέρατε το ΔΝΤ στην Ελλάδα τώρα πάτε να το «διώξετε» με τις πλάτες άλλων;  Λες και για τον Έλληνα θα αλλάξει κάτι… Επιτροπεία είχε, επιτροπεία θα έχει… Ή σας το επιβάλλει η Γερμανία μια που η θέση της Γερμανίας και του ΔΝΤ όσον αφορά το χρέος της χώρας μας είναι εκ διαμέτρου αντίθετες;  Γιατί η Γερμανία δεν θέλει να ακούει καν για κούρεμα ενώ το ΔΝΤ υποστηρίζει ότι χωρίς κούρεμα το χρέος δεν είναι βιώσιμο; Άρα τσάμπα μάγκες;
Αλλά και οι αγορές, τι στήριξη προσέφεραν στην χώρα και στον κ. Σαμαρά;  Μόλις δήλωσε ότι δήλωσε ο κύριος Σαμαράς, τα spreads τράβηξαν την ανηφόρα!  Τέτοια εμπιστοσύνη έχουν στην Ελληνική κυβέρνηση!!!
Κύριε Σαμαρά να ξέρετε ότι και ο λαός αντιλαμβάνεται σε τη θέση βρισκόσαστε… Κανένας αποχαιρετισμός στον κόσμο δεν είναι τόσο βαρύς, όσο ο αποχαιρετισμός της δύναμης της εξουσίας (Ταλεϋράνδος)… Αλλά εδώ ο καθένας από εμάς έχει αποχαιρετίσει δικούς τους ανθρώπους και κατορθώνει να επιβιώσει, και εσείς οι γαλαζοπράσινοι που θα χάσετε την δύναμη της εξουσίας δεν θα τα καταφέρετε; Εντάξει κάποιοι θα χάσουν και τα ταξίδια με τα Εμπραέρ ή την θωρακισμένη λιμουζίνα τους, αλλά σάμπως μέσα σε αυτά γεννήθηκαν;   Εμείς στην θέση σας, με τόσα που έχετε κάνει, το μόνο που θα ευχόμαστε θα ήταν η απώλεια της δύναμης της εξουσίας να μην συνοδεύεται και από τίποτα ειδικά δικαστήρια… Ε, τι λέτε και εσείς;




Τρίτη 30 Σεπτεμβρίου 2014

Αρχή του τέλους για Facebook;

Την περασμένη εβδομάδα συνέβη κάτι απρόσμενο στο χώρο του διαδικτύου και σύμφωνα με τους παρατηρητές τάραξε τα νερά της κοινωνικής δικτύωσης. Πολλοί χρήστες από τις ΗΠΑ και κυρίως από το Σαν Φρανσίσκο, ξεκίνησαν να εγγράφονται ομαδικά σε ένα νέο, εναλλακτικό κοινωνικό δίκτυο, με την ονομασία Ello. Το Ello, και μόνο από το λογότυπό του, ένα μαύρο σαρδόνιο χαμoγελάκι  - smiley, δείχνει να είναι λιγότερο μαζικό και περισσότερο εναλλακτικό. Το σημαντικό είναι ότι διατείνεται πως έχει κοινωνική συνείδηση και δεν έρχεται για να εκμεταλλευτεί τα προσωπικά δεδομένα των χρηστών, ούτε να τους ταράξει στις διαφημίσεις.
Με το που άνοιξε -υπό προϋποθέσεις- τα αιτήματα εγγραφής ήταν πάρα πολλά και οι δημιουργοί του Ello μετά δυσκολίας μπόρεσαν να ανταποκριθούν, αφού ακόμη το κοινωνικό τους δίκτυο βρίσκεται σε δοκιμαστική φάση λειτουργίας και δεν είναι εντελώς ανοιχτό στο ευρύ κοινό.
Ακόμη δεν μπορεί κανείς να γνωρίζει αν πρόκειται για το ξεκίνημα μιας νέας μόδας που θα ξεθυμάνει ή απλά οι λεγόμενοι “early adopters” θέλουν να δοκιμάσουν κάτι καινούριο μέχρι να βαρεθούν και να πάνε παρακάτω. Ας μην ξεχνάμε ότι και στο παρελθόν υπήρξαν εγχειρήματα, όπως το αλήστου μνήμης diaspora*, το οποίο δεν γνωρίζουμε πλέον πόσοι και ποιοι χρησιμοποιούν, πάντως οι χρήστες του πρέπει να είναι ελάχιστοι. Ακόμη και ο κολοσσός που λέγεται Google, δεν έχει ακόμη καταφέρει να πείσει τα εκατομμύρια των χρηστών του να στραφούν στο Google+. Είναι συνεπώς εξαιρετικά νωρίς να πει κανείς αν το Ello ήρθε για να μείνει, κυρίως επειδή δεν το έχουμε καν δοκιμάσει για να έχουμε εντυπώσεις για τη χρηστικότητά του. Για πολλούς σχολιαστές η νέα αυτή εναλλακτική θα μπορούσε πραγματικά να κλονίσει το βασιλιά Facebook από το θρόνο του. Κατά την άποψή μας αυτό θα οφειλόταν, όχι τόσο στα πλεονεκτήματα του νέου ’διεκδικητή’, όσο στα πάμπολλα μειονεκτήματα του κυρίαρχου κοινωνικού δικτύου και την αλαζονεία που το διακρίνει.
Δέκα χρόνια από την ίδρυσή του, το Facebook κατά πολλούς έχει εξελιχθεί ως ο νέος ‘μεγάλος δικτυακός αδελφός”. Και είναι προφανές γιατί. Θέλει να ξέρει πού ζείτε, πώς ζείτε, ποιοί είστε... Ζητά να μάθει ποιές είναι οι συνήθειές σας, καταναλωτικές και μη, ποιοί είναι οι συγγενείς σας, οι φίλοι σας, η παρούσα και προηγούμενη εργασία σας. Ζητά να μοιραστείτε τις φωτογραφίες σας, τις σχέσεις σας, τα πιστεύω σας, τα προσωπικά σας δεδομένα, για να πουλήσει μετά όλο αυτό το πακέτο της ζωής σας έναντι αδράς αμοιβής στους διαφημιστές. Ταυτόχρονα, όσο εδραιώνεται στη συνείδηση του καταναλωτικού κοινού, κατακλύζεται όλο και περισσότερο από διαφημίσεις, κάτι που κάνει τη χρήση του όλο και πιο εκνευριστική. Απόφασίζει δε για εσάς ποιές αναρτήσεις θα βλέπετε και εξαιρεί όσες αυτό νομίζει ότι δεν πρέπει ή δεν χρειάζεται να δείτε. Τέλος, δεν είναι καθόλου ανεκτικό με τα ψευδώνυμα και απαιτεί αληθινά ονόματα από τους χρήστες, κάτι που έχει ωθήσει αρκετούς από αυτούς στην πόρτα της εξόδου.
Αυτά προφανώς ήταν τα κίνητρα της ομάδας του Ello και του επικεφαλής Πολ Μπάντνιτς, που το 2002 ίδρυσε την εταιρεία παιχνιδιών και αξεσουάρ kidrobot, ώστε να δημιουργήσουν το εναλλακτικό και κοινωνικά ευαίσθητο Ello, το οποίο εξηγεί στον χρήστη, με το που μπαίνει στο site του, ότι κάτι διαφορετικό συμβαίνει εδώ.

Το μανιφέστο του Ello

  • Το κοινωνικό σας δίκτυο ανήκει στους διαφημιστές.
  • Κάθε ανάρτηση που μοιράζεστε, κάθε φίλος που κάνετε και κάθε link που πατάτε, παρακολουθείται, καταγράφεται και μετατρέπεται σε δεδομένα.
  • Οι διαφημιστές αγοράζουν τα δεδομένα σας ώστε να μπορούν να  σας προβάλλουν περισσότερες διαφημίσεις. Εσείς είστε το προϊόν που αγοράζεται και πουλιέται.
  • Πιστεύουμε ότι υπάρχει καλύτερος τρόπος. Πιστεύουμε στην τόλμη. Πιστεύουμε στην ομορφιά, την απλότητα  και τη διαφάνεια. Πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι που φτιάχνουν πράγματα και οι άνθρωποι που τα χρησιμοποιούν πρέπει να συνεργάζονται.
  • Πιστεύουμε ότι ένα κοινωνικό δίκτυο μπορεί να είναι εργαλείο ενδυνάμωσης. Όχι εργαλείο για εξαπάτηση, εξαναγκασμό και χειραγώγηση, αλλά ένα μέρος για διασύνδεση, δημιουργία και χαρά για τη ζωή.
Όπως είναι κατανοητό από τα παραπάνω, το Ello δεν προβάλλει διαφημίσεις και δεν καταγράφει τα προσωπικά δεδομένα και τις συνήθειες των χρηστών, εκτός ίσως από συγκεκριμένα πράγματα (κατόπιν αδείας και μόνο) που βοηθούν τους δημιουργούς να κατανοήσουν το πώς χρησιμοποιείται από τα μέλη με σκοπό να το βελτιώσουν.
Ιδεαλιστικά και αγνά τα κίνητρα των ιδρυτών του, δεν βρίσκετε; Όμως πώς σκοπεύουν να καλύψουν τα έξοδα του Ello ή να βγάλουν κέρδος από την επιχείρηση αυτή; Θα είναι ενδιαφέρον να δούμε αν θα “υποκύψουν” ή όχι στους πειρασμούς και νόμους της αγοράς. Βλέπετε έχουν ήδη έχουν δεχθεί επενδύσεις ιδιωτών που φτάνουν σχεδόν στο μισό εκατομμύριο δολάρια. Και ως γνωστόν οι επενδυτές τοποθετούν τα χρήματά τους με σκοπό να κερδίσουν στο μέλλον. Θα μπορέσει το Ello να επιβάλει το εναλλακτικό του μοντέλο και ταυτόχρονα να παραμείνει καθαρό από διαφημίσεις; Ποιό είναι το επιχειρηματικό σχέδιο που επιτρέπει κάτι τέτοιο;
Αν νοιώθετε ήδη περιέργεια και θέλετε να δοκιμάσετε τη νέα και άφθαρτη πρόταση στα social media, ίσως χρειαστεί να περιμένετε λίγο. Για την ώρα το Ello, το οποίο βρίσκεται σε δοκιμαστική (beta) φάση, δεν είναι ανοιχτό στο ευρύ κοινό αλλά η εγγραφή γίνεται μέσω προσκλήσεων από ήδη εγγεγραμμένα μέλη. Αν όμως δεν αντέχετε πια το Facebook ή απλά βιάζεστε να το δοκιμάσετε, μπορείτε να το επισκεφθείτε και να συμπληρώστε ηλεκτρονικά την αίτηση ώστε να μπείτε σε λίστα αναμονής.
Η πρόβλεψή μας είναι ότι ο δρόμος δεν θα είναι καθόλου εύκολος για οποιοδήποτε νέο ‘παίκτη’ θέλει να αμφισβητήσει την πρωτοκαθεδρία του Facebook. Άλλωστε στα δέκα αυτά χρόνια κατάφερε να αποκτήσει τόσο μεγάλη βάση χρηστών που δεν μπορούμε να φανταστούμε την μεγάλη πλειοψηφία τους να το εγκαταλείπει έτσι εύκολα ή ξαφνικά. Άλλωστε, ο μέσος όρος των χρηστών του πιθανότατα να μην ενδιαφέρεται τόσο για τα προσωπικά του δεδομένα ή την εμπορευματοποίηση που προαναφέραμε, συνεπώς η δύναμη της συνήθειας δεν θα τον αφήσει να αποχωρήσει για κάτι εναλλακτικό, ιδίως αν οι περισσότεροι ‘φίλοι του’ βρίσκονται αρχικά εκτός.
Εναπόκειται βέβαια στους ίδιους τους χρήστες να κρίνουν αν το Ello αξίζει το θόρυβο που γίνεται. Θα μπορέσει ποτέ να αμφισβητήσει την πρωτοκαθεδρία του Ζάκεμπεργκ στο χώρο της κοινωνικής δικτύωσης ή θα χρειαστεί κάτι άλλο, καλύτερο, για να το κατορθώσει;


Πηγή 

Ξεκίνησε η μάχη των επιγόνων στη ΝΔ - Ποιοι είναι οι υποψήφιοι διάδοχοι του Α.Σαμαρά

"ΠΑΙΖΕΙ" ΚΑΙ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ Α.ΣΑΜΑΡΑ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ...

Αυξημένη υπόγεια κινητικότητα καταγράφεται τα τελευταία 24ωρα μεταξύ κορυφαίων στελεχών της Νέας Δημοκρατίας σε ότι αφορά την διαδοχή του Α.Σαμαρά στο κόμμα, μια συζτήση που ούτως ή άλλως ξεκίνησε την επομένη των ευρωεκλογών όταν κατέστη σαφές ότι οι προεκλογικές δημοσκοπήσεις που έδειχναν τη ΝΔ να ... προηγείται του ΣΥΡΙΖΑ και τελικά ηττήθηκε με σχεδόν 4 μονάδες διαφορά, απλά παραμόρφωναν την πραγματική εικόνα που υπήρχε μέσα στο εκλογικό σώμα.
Βέβαια, από τότε άλλαξαν πολλλά - προς το χειρότερο φυσικά για τη ΝΔ υπό την ηγεσία του Α.Σαμαρά: Ο ΕΝΦΙΑ μετατράπηκε σε ταφόπλακα της όποιας προσπάθειας ανάκαμψης και τώρα οι ίδιες εταιρείες (ALCO, MRB κλπ) που έδειχναν τη ΝΔ να προηγείται 1 μονάδας του ΣΥΡΙΖΑ, πριν από τις ευρωεκλογές, τώρα δείχνουν το ολιγότερο 4 μονάδες μπροστά τον ΣΥΡΙΖΑ με την Public Issue που έχει σχέσεις "πρώτου βαθμού συγγενείας" με τον ΣΥΡΙΖΑ να αναβιβάζει την διαφορά σε ... 11 μονάδες!
Λογικό ήταν όλη αυτή η κατάσταση και με την προεδρική εκλογή να βρίσκεται σε χρονική απόσταση μόλις 120 ημερών και την εύρεση 180 βουλευτών να είναι κάτι παραπάνω από δύσκολη (ακόμα και αν οι ΑΝΕΛΛ με την ΔΗΜΑΡ δεχθούν να υπερψηφίσουν-κάτι που όμως δεν θα γίνει χωρίς απώλειες στις ΚΟ τους...) να έχει πυροδοτήσει μια μάχη επιγόνων μέσα στη ΝΔ, καθώς όποια χρονική στιγμή και να γίνουν εκλογές είναι βέβαια ότι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ δεν θα ξεπεράσουν αθροιστικά το 27-29%.
Μπορεί το Μαξίμου να "απειλεί" με εκλογές την τρόϊκα αν δεν δεχθεί η τελευταία να δώσει μερικά "ψίχουλα" φοροελαφρύνσεων, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα αλλάξει η τακτική κατάσταση για τη ΝΔ: Οι πολίτες θέλουν αλλαγή.
Είναι παράδοξο ότι αναζητούν την αλλαγή στο "πρόσωπο" του ΣΥΡΙΖΑ τον οποίο διοικεί η εξτρεμιστική ομάδα που έκανε κουμάντο στο κόμμα όταν αυτό ελάμβανε 3,5 και 4%, αλλά αυτό δείχνει και την έκταση της απόγνωσης των πολιτών.
Δεν τους ενδιαφέρει ποιος θα έρθει, τους "καίει" να φύγει η κυβερνητική ομάδα που έχει οδηγήσει 6,3 εκατομμύρια πολίτες στα όρια της φτώχειας ή κάτω από αυτά.
Αρα η ήττα βρίσκεται ante portas και επειδή ΝΔ θα υπάρχει και την επόμενη ημέρα των εκλογών, έστω της τάξης του 20-22% έχει ξεκινήσει ήδη η κούρσα της διαδοχής, η οποία εκτός απροόπτου θα γίνει στο ίδιο πλαίσιο που έγινε η εκλογή του 2009: Με προσφυγή στην λαϊκή ψήφο. Ακόμα και αν ο Α.Σαμαράς παραιτηθεί πριν τις εκλογές και προκηρύξει εσωκομματικές εκλογές για την ανάδειξη νέας ηγεσίας.
Δηλαδή τα εσωκομματικά "μαγειρέματα" δεν έχουν και τόσο σημασία, αφού οι "γραμμές" και τα "χαρτάκια" δεν περνάνε σε ένα σώμα 400-500.000 ψηφοφόρων που αναμένεται να εκλέξουν το νέο πρόεδρο της ΝΔ (το 2009 με τη ΝΔ στο 32% είχαν ψηφίσει 800.000 ψηφοφόροι).
Ο αγώνα θα παιχθεί στην βάση. Και η βάση της ΝΔ είναι δεξιά, για αυτό άλλωστε και νίκησε ο Α.Σαμαράς το 2009, άσχετο αν πρόσδωσε ελπίδες και προσδοκίες.
Ενα σημαντικό κομμάτι βρίσκεται ήδη στον Λαϊκό Σύνδεσμο (εξ ου και η μείωση του εκλεκτορικού σώματος στο μισό) αλλά οι ψηφοφόροι της ΝΔ εξακολουθούν να ψηφίζουν με πατριωτικά κριτήρια.
Ηδη ο Α.Τζιτζικώστας έχει "βγει" μπροστά και έχει πίσω του "δυνατά" στελέχη και σε λίγο θα δούμε και τον υπουργό Υγείας Μάκη Βορίδη, ενώ δεν αποκλείεται να υπαρξει υποψήφιος και ο υπουργός Ανάπτυξης Ν.Δένδιας, με μηδενικές πιθανότητες πάντως.
Η αποχώρηση του Δ.Αβραμόπουλου από την κεντρική πολιτική σκηνή, λόγω ανάληψης της θέσης του επιτρόπου στην ΕΕ, (ενώ θα είχε σίγουρη την εκλογή) έχει περιπλέξει τα πράγματα ενώ είναι σίγουρο ότι ακόμα και αν δεν υπάρξει απ'ευθείας εκπρόσωπος της οικογένειας Μητσοτάκη (η Ντόρα είναι μάλλον "καμμένη" και ο Κυριακός δεν θα βρει ούτε την ψήφο του), το βέβαιο είναι ότι θα υπάρξει έμμεσος εκπρόσωπος όπως είχε γίνει στην εκλογή του Μαρτίου του 1997 με τον Γ.Σουφλιά, που στο τέλος ηττήθηκε από τον Κ.Καραμανλή, καθαρά.
Ο Ευριπίδης Στυλιανίδης, που επίσης κινείται, δεν φαίνεται πολύ ικανός στο να κερδίσει μεγάλες μάζες ψηφοφόρων της ΝΔ.
Σε οποιαδήποτε περίπτωση ο λόγος και η επιρροή του Κ.Καραμανλή παραμένουν ισχυρά μέσα στη ΝΔ. Αν εκδηλωθεί υπέρ κάποιου υποψηφίου, έστω και έμμεσα, σίγουρα αυτός θα έχει ισχυρό προβάδισμα για τη νίκη.
Από εκεί και πέρα υπάρχει ο παράγων "Χ". Ο άνγωστος "παίκτης" που θα ανατρέψει τις ισορροπίες. Αλλά τα μαγικά, μάλλον έχουν τελειώσει για τη σημερινή ΝΔ...

Μια φωτογραφία...

Του Γιάννη Παντελάκη
Νομίζω πως η φωτογραφία της ημέρας είναι αυτή που δείχνει σ' ένα καφέ τον Γιάννη Δραγασάκη (ηγετικό στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ και από αυτούς που φέρονται ως σίγουροι υπουργοί σε ενδεχόμενη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ) με τον Γιάννη Λούλη, πολυσυζητημένο επικοινωνιολόγο, ο οποίος κατά καιρούς έχει συνεργαστεί σχεδόν με όλους τους πρωθυπουργούς των κυβερνήσεων της Ν.Δ. Είναι η φωτογραφία που σχολιάστηκε περισσότερο από κάθε άλλη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Θετικά και αρνητικά. Μάλλον τα δεύτερα σχόλια, αυτά που κατηγορούσαν τον ΣΥΡΙΖΑ ότι με τέτοιες συμβολικές κινήσεις «φέρνει το τέλος της ριζοσπαστικής αριστεράς!», είναι σαφώς περισσότερα.
Μια φωτογραφία, χιλιάδες λέξεις λοιπόν. Οι περισσότερες από εκείνους που δεν φανταζόντουσαν πως ένα κορυφαίο στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ θα έπινε καφέ μ' έναν τύπο σαν τον Γιάννη Λούλη. Ένα συμβολικό πρόσωπο για τη μεταπολιτευτική ιστορία του τόπου, ταυτισμένο με τις επικοινωνιακές ανάγκες της συντηρητικής παράταξης. Αυτό που θα διαπίστωνε κάποιος από τα σχόλια, ήταν μια γενικευμένη απογοήτευση από μάλλον καλοπροαίρετους ανθρώπους που έβλεπαν στο πρόσωπο του επικοινωνιολόγου έναν σχεδόν... ταξικό εχθρό.
Υπάρχουν πολλά λάθη σ' αυτές τις εκτιμήσεις. Το πρώτο, ότι η φωτογραφία αυτή σημαίνει κάτι. Μπορεί να μην σημαίνει απολύτως τίποτα. Δυο άνθρωποι, έστω από εντελώς διαφορετικούς πολιτικούς χώρους συναντιώνται και πίνουν έναν καφέ. Και; Το δεύτερο λάθος, βασίζεται στην -πιθανώς- αυθαίρετη παραδοχή, ότι ένα στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ συγχρωτίζεται μ' έναν εκπρόσωπο του πολιτικού συστήματος που συντέλεσε στην κατάντια της χώρας. Ακόμα και αν έτσι είναι, το λάθος βρίσκεται στην εκτίμηση κάποιων ότι όλα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει να συνομιλούν με εκπροσώπους της αντίπερα όχθης. Ή ακόμα και να συνεργάζονται με αυτούς. Εκτός αν ζουν με την ψευδαίσθηση ότι ένα κόμμα διεκδικεί την εξουσία βασισμένο όχι στους μηχανισμούς που φέρνουν τα κόμματα πιο κοντά σ' αυτή, αλλά στην κοινωνία η οποία είναι ώριμη και συνειδητοποιημένη πολιτικά σε αριστερές λογικές. Κάτι τέτοιο δεν υπάρχει. Το 3% δεν μετατράπηκε σε 27% ή 30% επειδή ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας διάβασε Μαρξ και τον υιοθέτησε.
Μια εξαιρετική ερμηνεία του φαινομένου αυτού, της μετατόπισης δηλαδή της ψήφου από άλλους σχηματισμούς προς τον ΣΥΡΙΖΑ, δίνει μ' ένα άρθρο του (στην Αυγή) ο καθηγητής Δημήτρης Σεβαστάκης. Μια φράση του είναι ενδεικτική. Αναφέρεται στη συμπεριφορά ενός νεοέλληνα που πέρασε από κλαδικές, με πολλούς ελιγμούς, έζησε το καταναλωτικό μοντέλο της μεταπολίτευσης και σήμερα στριμωγμένος και αδύναμος μπροστά στις απαιτήσεις αυτού του μοντέλου, αναζητεί λύσεις στον ΣΥΡΙΖΑ. Γράφει ο καθηγητής γι' αυτόν τον πολίτη: «Ανακαλεί σήμερα μια πολιτική αργκό, για να πλησιάσει ξανά τον ΣΥΡΙΖΑΙΟ, «να θυμηθούνε τα παλιά». Είχαν χαθεί τόσα χρόνια. Είναι ένας διαψευσμένος, φοβισμένος, τσαντισμένος μικροαστός. Όχι ριζοσπαστικοποιημένος».
Για να  επανέλθουμε στη φωτογραφία όμως. Αν υιοθετούσαμε την παραδοχή ότι η συνάντηση Δραγασάκη-Λούλη έχει έναν πολιτικό συμβολισμό και μια ιδιαίτερη σημασία, αυτή δεν είναι άλλη από τη διάθεση του ΣΥΡΙΖΑ να στρογγυλέψει θέσεις, απόψεις και συμπεριφορές (που άλλωστε επιβεβαιώνονται συχνά το τελευταίο διάστημα με κινήσεις της ηγεσίας του), ώστε να φέρει κοντά του τον προαναφερόμενο νεοέλληνα. Αναγκαία κίνηση ενδεχομένως για την κατάληψη της εξουσίας. Δικαιολογημένη ωστόσο και η απογοήτευση εκείνων που έχουν περισσότερες απαιτήσεις από ένα κόμμα της αριστεράς.
ένα άρθρο των πρωταγωνιστών

Το ελληνικό πρόβλημα ωρίμασε

Οι κυβερνητικές ηγεσίες, εντός και εκτός Ελλάδος, διαβεβαιώνουν ότι η Ελλάδα ολοκληρώνει επιτυχώς το πρόγραμμα σταθεροποίησης, βγαίνει από την επιτήρηση του μνημονίου και θα αναζητήσει χρηματοδότηση από τις αγορές. Φανερά τουλάχιστον, αυτό λέγεται. Ευλόγως. Η ελληνική κυβέρνηση έχει τους δικούς της λόγους: οφείλει να διακηρύξει την επιτυχία της κατά την εκτέλεση του προγράμματος, μήπως και αποκομίσει πολιτικό όφελος. Το Βερολίνο και οι Βρυξέλες υποστηρίζουν σταθερά τον πολιτικό πυρήνα του προγράμματος που οι ίδιοι επινόησαν, άρα έχουν κάθε λόγο να διακηρύσσουν την επιτυχία του. Πολύ περισσότερο υπό την παρούσα συγκυρία: όταν η Ευρώπη περιδινίζεται γύρω από την κρίση της Γαλλίας και της Ιταλίας, των μεγάλων χωρών-πυλώνων, και όχι γύρω από το περιβόητο «ελληνικό πρόβλημα». Οταν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα χαράσσει τη δική της νομισματική πολιτική, προκαλώντας φανερά τη δυσαρέσκεια του Βερολίνου. Και όταν οι γεωπολιτικές αναταράξεις στην ευρωπαϊκή μεθόριο και, κατά κύριο λόγο, στη Μέση Ανατολή, επιβαρύνουν όχι μόνο τη στασιμότητα και την ύφεση στην ευρωπαϊκή ήπειρο, αλλά και την ειρήνη στην μείζονα περιοχή.
Το ελληνικό πρόβλημα άρα μπαίνει διακριτικά κάτω από το χαλί των καλών λόγων, για να κερδηθεί χρόνος. Χρόνος για να διευθετηθούν τα προβλήματα της Γαλλίας και της Ιταλίας, χρόνος για να διεξαχθούν τα κρίσιμα stress tests των συστημικών τραπεζών της ευρωζώνης, χρόνος για να αρχίσουν να αποδίδουν τα μέτρα ποσοτικής χαλάρωσης του κεντρικού τραπεζίτη Μάριο Ντράγκι. Χρόνος επίσης για να ξεκαθαρίσει το πολιτικό τοπίο στην Ελλάδα: οι Ευρωπαίοι βλέπουν ότι η παρούσα δικομματική κυβέρνηση εξασθενεί σταδιακά και ότι είναι πολύ πιθανή, έως την άνοιξη, μια εκλογική αναμέτρηση που μπορεί να οδηγήσει σε άλλο κυβερνητικό σχήμα. Ευλόγως, δεν επιθυμούν να προχωρήσουν σε μακροχρόνιες συμφωνίες στρατηγικού χαρακτήρα με μια κυβέρνηση εν αποδρομή. Το προηγούμενο της επεισοδιακής πτώσης της κυβέρνησης Παπανδρέου το φθινόπωρο του 2011 και του σχηματισμού έκτακτης κυβέρνησης τεχνοκρατών, για την ολοκλήρωση του μνημονίου, είναι δύσκολο ή αδύνατον να επαναληφθεί. Το γνωρίζουν. Γνωρίζουν επίσης ότι η επόμενη εκλογική αναμέτρηση θα είναι κρίσιμη για τη σταθερότητα της χώρας και για την επιβαλλόμενη προσπάθειά της να αναδυθεί από το υφεσιακό σπιράλ και την κοινωνική αποσάθρωση.
Με αυτή την οπτική, μια ενδεχόμενη πολιτική στροφή θα μπορούσε να γίνει ανεκτή. Υπό δύο όρους: Ενας, να συνεχιστεί η ομαλή αποπληρωμή των δανείων. Δύο, να μην ανατραπεί βιαίως η ακολουθούμενη πολιτική δημοσιονομικής πειθαρχίας, δημιουργώντας προηγούμενο «απείθειας». Στον πρώτο όρο συμφωνούν όλοι οι δανειστές. Στον δεύτερο όρο επιμένει με εντονότερο ζήλο η Γερμανία.
Ο πρώτος όρος προϋποθέτει μια ρύθμιση του χρέους· άλλωστε υπάρχει ρητή δέσμευση των εταίρων δανειστών περί αυτού, αν και χωρίς ποιοτικό προσδιορισμό. Η ρύθμιση του χρέους συζητείται πυρετωδώς στο παρασκήνιο και μια τουλάχιστον μορφή του δημοσιοποιείται διαρκώς: πρόκειται για την επιμήκυνση αποπληρωμής και τη σταθεροποίηση των ήδη χαμηλών επιτοκίων. Σε αυτά προστίθενται ως αιτήματα προς συζήτησιν το μορατόριουμ αποπληρωμής τόκων για ένα χρονικό διάστημα, η σύνδεση της αποπληρωμής με μια ρήτρα ανάπτυξης, και το μερικό κούρεμα. Ρύθμιση θα γίνει· κανείς δεν μπορεί να υποστηρίξει ότι η παρούσα Ελλάδα μπορεί να εξυπηρετεί το γιγάντιο χρέος της υπερφορολογώντας τους πολίτες και παράγοντας πλεονάσματα πάνω σε έδαφος ύφεσης, ανεργίας και αποεπένδυσης. Το ζήτημα είναι λοιπόν τι είδους ρύθμιση χρέους θα γίνει ώστε να επιτραπεί στην Ελλάδα να μπει σε ρυθμούς ανάπτυξης και ανασυγκρότησης της οικονομίας της. Εδώ, υπεισέρχεται ο δεύτερος όρος: πώς θα συνυπάρξουν δημοσιονομική πειθαρχία και ανάπτυξη.
Η καγκελάριος Μέρκελ διακριτικά, αλλά και πολλοί άλλοι παράγοντες πιο ανοιχτά, αναγνωρίζουν ότι χρειάζεται επειγόντως ένα αναπτυξιακό σοκ για να αποκολληθεί η οικονομία από το υφεσιακό τέλμα, αφενός, και για να ξαναβρεί συνοχή και δυνάμεις η κοινωνία. Αυτό είναι το κλειδί. Κι εδώ ξαναμπαίνει η πολιτική βούληση και το πολιτικό σχέδιο. Με ποιους πόρους, ποια στρατηγική, προς ποία κατεύθυνση, με ποια ηγεσία, θα επιχειρηθεί η ανασυγκρότηση της πληγωμένης χώρας;
Η γερμανική πρόταση για ανάπτυξη έως τώρα ήταν η συμμετοχή της κρατικής KfW στη δημιουργία του Ελληνικού Επενδυτικού Ταμείου, με έδρα το Λουξεμβούργο. H KfW συμμετέχει με 100 εκατ. ευρώ στο συνολικό κεφάλιο των 700 εκατ. του ταμείου… Αλλοι συμμέτοχοι είναι το Ελληνικό Δημόσιο, το γαλλικό Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, η Ευρωπαϊκή Τραπεζα Επενδύσεων, το Ιδρυμα Ωνάση, ενώ προβέλεπται η εισροή κονδυλίων από τα ελληνικά ΕΣΠΑ. Για να αντιληφθούμε το μέγεθος του ΕΕΤ αναφέρουμε ότι το ΕΤΕΑΝ (Εθνικό Ταμείο Επιχειρηματικότητας και Ανάπτυξης) διαθέτει κεφάλαια 1 δισ. ευρώ και έχει διαθέσει ήδη 700 εκατ. χωρίς να έχει ανασχέσει τη ραγδαία καταστροφή των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Αλλοι ουδέτεροι αναλυτές υπολογίζουν ότι για το ελληνικό αναπτυξιακό σοκ απαιτούνται συνολικά κεφάλαια έως 50-60 δισ., σχηματιζόμενα από αρχικές συνεισφορές και μοχλεύσεις κεφαλαίων.
Με λίγα λόγια: Ποιος θα είναι υπεύθυνος για τον στρατηγικό σχεδιασμό και την εφαρμογή ενός προγράμματος ανάπτυξης και παραγωγικής ανασυγκρότησης; Αυτό είναι ένα κρίσιμο ερώτημα για το άμεσο μέλλον. Και είναι πολιτικό ερώτημα, που απαιτεί πολιτική απάντηση, δημοκρατική λειτουργία, προσήλωση στο εθνικό συμφέρον. Από την απάντηση θα εξαρτηθεί η πορεία της οικονομίας και της κοινωνίας, είτε προς την πρόοδο και την κοινωνική δικαιοσύνη είτε προς πολλαπλές αποκλίσεις και αποκλεισμούς.



Ο φόβος λοιπόν…

Οι Ελληνες έχουν υποφέρει πολλά, τα τελευταία χρόνια. Η πτώχευση, η οικονομική εξασθένηση των νοικοκυριών είναι ασφαλώς το πρώτο που έρχεται στον νου. Αλλά σταδιακά αντιλαμβανόμαστε ότι τα χειρότερα βάσανα ακολουθούν αυτήν τη διαρκή απειλή πενίας. Είναι η ανασφάλεια, η αδυναμία να προγραμματίσεις στοιχειωδώς τον βίο, η αδυναμία να προστατεύσεις τα ευπαθή άτομα του περιβάλλοντός σου, η αίσθηση ότι η αξιοπρέπεια συρρικνώνεται ή στην καλύτερη περίπτωση μετασχηματίζεται, ο φόβος για το μέλλον.
Ο φόβος είναι το χειρότερο μαρτύριο και ο χειρότερος σύμβουλος για ένα πλήθος ανθρώπων που υποφέρουν χωρίς να έχουν καταλάβει ακόμη πού έφταιξαν οι ίδιοι. Ο φόβος τρώει τα σωθικά των ανίσχυρων θυμάτων της κρίσης, παγώνει τον νου, τα βυθίζει στην απελπισία και την αυτοϋποτίμηση, τα βυθίζει στη μοιρολατρία· ο ίδιος φόβος παραλύει τις εναπομένουσες δυνάμεις, δεν τις αφήνει να εκδιπλωθούν για να ανασχέσουν και να ανασυγκροτήσουν. Ο φόβος λοιπόν. Αυτός πρέπει πρώτος να νικηθεί.
Είναι προφανές άρα ότι οι διασπορείς απειλών και προφητειών, οι σπορείς εκφοβισμού, πλήττουν ευθέως, ενσυνείδητα τους ήδη πληγωμένους και έμφοβους συμπολίτες τους, τρομοκρατούν την κοινωνία. Δεν μιλάμε για τον αναλυτή ή τον υπεύθυνο πολιτικό, που καταγράφουν τα πράγματι δυσμενή δεδομένα και εκτιμούν τις δυσκολίες· διότι η πραγματιστική ανάγνωση της δυσχερούς πραγματικότητας είναι το πρώτο αναγκαίο βήμα για την λυσιτελή αντιμετώπισή της· οδηγεί σε αγώνα, όχι σε πανικό και παραίτηση.
Μιλάμε για τους ανεύθυνους δημαγωγούς, τους τηλευαγγελιστές, τυχάρπαστους λαϊκιστές, κατ’ επάγγελμα αρριβίστες και πρόθυμους για όλα, που απαντούν στην αγωνία των συνανθρώπων τους με τρομολάγνες προφητείες. Ας μην τους ακούμε τέτοιους κήρυκες, ας τους δούμε μόνο στο πλαίσιο μιας κοινωνίας που αγωνίζεται να σταθεί όρθια, και θα τους δούμε τότε περιττούς και ανωφελείς, όπως και τον φόβο που εξαπολύουν.

Το καθεστώς έχει σιγήσει για τα αρνητικά επιτόκια και για την ΕΟΖ για εφοπλιστές!

Του Καθηγητή Γ. Ζουγανέλη
Η ΕΚΤ έχει ήδη προανακοινώσει ότι θα προωθήσει και προωθεί μειώσεις όλων των επιτοκίων της σε αρνητικό πρόσημο και στοχευμένα μέτρα για την ενίσχυση του δανεισμού στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (ΜμΕ). Αρνητικό επιτόκιο 1% σημαίνει, ότι ο καταθέτης θα δίνει 100 δραχμές στη τράπεζα και θα παίρνει πίσω σε ένα χρόνο μόνο 99 δραχμές.
Το ερώτημα είναι τί μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα κάτι τέτοιο στην Ελληνική οικονομία και τί προληπτικά μέτρα πρότεινε ο αρχηγός του καθεστώτος στη κ. Μέρκελ κατά τη συνάντησή του μαζί της.
Το αποτέλεσμα εξηγείται στο επόμενο σχήμα. Παρατηρείστε ότι αντί για το bail-in μια εξίσου καλή ή παράλληλη κίνηση είναι η επιβολή αρνητικών επιτοκίων.  Τα αποτελέσματα που  τελικά θα προκύψουν θα δείξουν μέν ανάπτυξη της Ελληνικής οικονομίας αλλά οι πολίτες θα πέσουν σε περισσότερη φτώχεια.
Ο Σαμαράς το μόνο που πέτυχε στη Γερμανία είναι μια απόφαση απο την ΕΕ που δίνει τη δυνατότητα στην Ελλάδα να δημιουργήσει μια ΕΟΖ για εφοπλιστές.
Ως γνωστό οι εφοπλιστές της Ελλάδας δεν πληρώνουν φόρο εισοδήματος. Αυτό όμως δεν ισχύει και για άλλους.
Η ΕΕ ένωση με οδηγία της ζητεί απο την Ελλάδα αυτό μέσα σε δύο μήνες – πρίν δηλαδή πέσει αυτή η κυβέρνηση - να επεκταθεί και σε μερισματούχους που ζούν στην Ελλάδα αλλά έχουν ποσοστά σε πλοία ξένης σημαίας κατά το μέρισμα που τους αντιστοιχεί.
Το ερώτημα είναι πως θα αντιμετωπίσουν οι Γερμανοί εφοπλσιτές τον αθέμιτο ανταγωνισμό των Ελλήνων συναδέλφων τους. Θα έλθουν στην Ελλάδα; Σαν κομπίνα μου ακούγεται…

Αποτελέσματα μιας επιβολής αρνητικών επιτοκίων στην Ελλάδα         

Άπειρα τα “κέρδη” απο  μια επιβολή στην Ελλάδα αρνητικών επιτοκίων. Οι αριθμοί θα ευδοκιμούν και θα δείχνουν ανάπτυξη ενώ ο λαός θα είναι στην εξαθλίωση. To έχω ξαναπεί αυτό.

Τα “κέρδη” απο τη δημιουργία της εφοπλιστικής ΕΟΖ στην Ελλάδα

Η χρήση του LNG που είναι ακριβότερο απο το φυσικό αέριο που μεταφέρεται με αγωγούς έγινε και προωθήθηκε στην ΕΕ για να στηριχθεί η ΕΟΖ των εφοπλιστών όλης της οικουμένης και να γίνει ναυτιλιακό “κέντρο” η Ελλάδα.
Η Ελλάδα δεν κερδίζει τίποτα απο αυτό. Πολύ απλά, γιατί δεν πληρώνουν φόρους. Το μόνο που έχει απομείνει για τους Κινέζους που εκτός απο τη China Town που θα χτισθεί στα Μεσόγεια, όπου η φτωχή Ελλάδα φτειάχνει αντιπλημμυρικά έργα αφόδευσης, είναι να γίνουν Μαρινάκηδες και Αλαφούζοι για να γίνουν αγαπητοί στο φιλοθεάμον κοινό.
Πολλοί οι Φιλιππινέζοι στα Ελληνικά πλοία που και αυτοί πληρώνονται ελάχιστα για να είναι λέει “ανταγωνιστική” η Ελληνική ναυτιλία! Λιγότεροι οι Έλληνες…
Η παρουσία ενός τεράστιου αριθμού πλοίων υπο Ελληνική σημαία σημαίνει, ότι η Ελλάδα είναι η χώρα των ευκαιριών και της ασυδοσίας. Τίποτα παραπάνω.
Τι να τον κάνεις έναν τεράστιο ναυτιλιακό στόλο, όταν αυτός δεν προσφέρει τίποτα στη χώρα που τον φιλοξενεί και που οι ιδιοκτήτες του αντιμετωπίζουν τους εργαζόμενους τους και τους πολίτες της Ελλάδας σαν ζώα;
Η χώρα δεν ενδιαφέρεται για πρωταθλήματα αλλά για οικονομικά οφέλη και η Ελλάδα δεν έχει κανένα σημαντικό όφελος απο τη παρουσία στη χώρα εφοπλιστικών ΕΟΖ. Σας θυμίζω ότι οι συμβάσεις των Ελλήνων ναυτικών με τους εφοπλιστές στην Ελλάδα δεν έχουν ακόμη ανανεωθεί χάρη στον υπουργό των εφοπλιστών Βαρβιτσώτη.
Χωρίς φόρους, χωρίς ανταπόδωση της “φιλοξενίας” για ποιό είδος ανάπτυξης μιλάει το καθεστώς;
Σε μελοντικό έργο που ανακοινώθηκε πρίν γίνει για προεκλογικούς και προφανείς λόγους (σημειώνετε ποιά ΜΜΕ το γράφουν, θα καταλαβαίνετε στο μέλλον με ποιά “ομάδα” παίζουν), που ΘΑ γίνειστην Αλεξανδρούπολη για τη τροφοδοσία του Εθνικού δικτύου φυσικού αερίου με απουγροποιημένο ακριβό εισαγόμενο LNG απο πλοίο-αποθήκη ενδιαφερόντων Κοπελούζου αραγμένου μόνιμα στα όρια των διεθνών υδάτων (τυχαίο;) θα υπάρξουν μόνο 50-60 θέσεις εργασίας! Το αέριο που θα προέρχεται απο αυτό φοβερόεπιδοτούμενο έργο ΔΕΝ θα φτάνει για να καλύπτει τις ανάγκες της χώρας σε φυσικό άεριο, στο δε πλοίο λόγω προφανώς κακών επιλογών θα μεταγγίζεται φυσικό αέριο από άλλα LNG πλοία που θα το προσεγγίζουν, μόνο όταν ο καιρός είναι καλός και Θεού θέλοντος…
Σημειώστε, ότι το σχιστολιθικό LNG απο Αμερική αναμένεται να στοιχίζει στην ΕΕ 15$ ανά ΜΜΒΤU. Το φυσικό αέριο απο Ρωσία φτάνει στην ΕΕ στα 10$ ανά ΜΜΒΤU πλήν αυτού που φτάνει στην Ελλάδα του Αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος. Σε αυτή, το φυσικό αέριο απο Ρωσία φτάνει στα 20$ ανα MBTU και παραπάνω. Ερώτημα παραμένει αν η δικαιοσύνη έχει ενημερωθεί απο κάποια Ανεξάρτητη Αρχή.
Φόρους οι εφοπλιστές δεν πληρώνουν. Ψηφίζουν όμως και ο Σαμαράς έχει πάνω απο όλα δήθεν την Ελλάδα, που επιθυμεί όμως να πληρώνει διπλάσια το φυσικό αέριο που χρειάζεται, για να περνάνε ωραία δημιουργικά και ανώδυνα τη κρίση οι φίλοι του.
Οι ΕΟΖ (Ειδικές Οικονομικές Ζώνες) είναι ενάντια στο σύνταγμα αφού επιτρέπουν διαφορετική φορολόγηση. εντός και εκτός τους, παράγοντας ανισότητες που δεν αποδέχεται το σύνταγμα. Κανένας δεν το παρετήρησε ακόμη;

Αυτή είναι η χώρα φίλες και φίλοι. Ζείτε τη χρεοκοπία και σε αυτό όλοι έχετε ευθύνη. Αποποιώντας o καθένας την ευθύνη του δεν επιλύει ένα πρόβλημα αλλά το μεγενθύνει. Η Ελληνική φούσκα της δήθεν ανάπτυξης και της πλασματικής ευτυχίας, όταν ο ανθρώπινος πόνος γίνει αβάσταχτος θα σπάσει. Αλλοι θα μείνουν και άλλοι θα φύγουν μετανάστες. Σκεφτείτε το λίγο…



http://zcode-gr.blogspot.gr/

Ζήτω η φοροδιαφυγή


Της Λώρης Κέζα
Η επικαιρότητα μέσα από παραβολή: βγαίνει μια υπερήλικη από το σούπερ μάρκετ και περπατά σκυφτή από το βάρος των αγορών. Την πλησιάζει ο Γιώργος Μαυραγάνης και της λέει «αφήστε με κυρία να σας βοηθήσω». Ανοίγει λοιπόν μια σακούλα και παίρνει το πακέτο με τις χαρτοπετσέτες για να το κουβαλήσει εκείνος. Ο υφυπουργός Οικονομικών είναι πεπεισμένος ότι η πρωτοβουλία του ανήκει στην κατηγορία των «ελαφρύνσεων».
Στα φορολογικά ο Μαυραγάνης βρίσκεται στην ίδια πλάνη. Νομίζει ότι βοηθά. Παρατείνεται λοιπόν η καταβολή εισφοράς αλληλεγγύης, έστω μειωμένη, κακώς εχόντων των πραγμάτων ως το 2016. Συνεχίζεται η καμουφλαρισμένη απαλλοτρίωση ακινήτων μέσα από την επιβολή ευφάνταστων φόρων, που αλλάζουν ονομασία κάθε εξάμηνο. Σε αυτό το πλαίσιο ο υφυπουργός συζητεί πρόταση για τη μείωση του φόρου δωρεάς και γονικής παροχής στο ύψος του φόρου μεταβίβασης ακινήτων, δηλαδή στο 3%.
Το επιτελείο του υφυπουργού έχει φαντασιώσεις με ουρές στους συμβολαιογράφους. Δεκάδες χιλιάδες γονείς θα δώσουν διαμερίσματα και οικόπεδα στους κατιόντες τους, εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ θα καταβληθούν στο κράτος. Πως μπορούν και τα σκέφτονται αυτά; Μήπως δεν έχουν ενημερωθεί για την κρίση ή μήπως το ημερολόγιό τους έχει μείνει στο 2007, όταν ανάλογο μέτρο είχε φέρει αποτελέσματα;
 Για να δούμε ορισμένους αριθμούς, που οδηγούν σε ένα πρόχειρο συμπέρασμα.
Σύμφωνα με τη Γραμματεία Εσόδων του υπουργείου Οικονομικών, τα χρέη προς το Δημόσιο έφτασαν τον Αύγουστο στα 69,2 δισ.. Δηλαδή διπλασιάστηκαν σε σχέση με τα χρέη του 2009. Κάθε μήνα τα χρέη αυξάνονται κατά 1 δισ. αλλά το Αύγουστο αυξήθηκαν κατά 1,4 δισ.. Το σύνολο των χρεών προς την εφορία αυτή τη στιγμή ισοδυναμεί με το 40% του ΑΕΠ. 
Είναι δυνατόν να απευθύνεται σε αυτόν τον καταχρεωμένο πληθυσμό ο Γιώργος Μαυραγάνης; Όχι καλέ. Υπάρχουν κι άλλοι, οι ανεξέλεγκτοι, για να χαρακτηρίσουμε κομψά τους φοροδιαφεύγοντες που ευημερούν. Μια από τις προτάσεις λοιπόν που συζητιούνται είναι η κατάργηση του πόθεν έσχες για αγορά πρώτης κατοικίας.  Τι ισχύει τώρα: αν κάποιος αγοράσει σπίτι σε τιμή χαμηλότερη της αντικειμενικής αξίας, πρέπει να δικαιολογήσει κεφάλαια που αντιστοιχούν στην αντικειμενική. Αν δηλαδή αγοράσει σπίτι του ενός εκατομμυρίου σε τιμή ευκαιρίας 200.000, θα πρέπει να δικαιολογήσει την ύπαρξη του εκατομμυρίου. Διαφορετικά θα ελεγχθεί.
Εν ολίγοις από τον ένα παραλογισμό, πάμε στον άλλο παραλογισμό. Και όλα αυτά με διαρκείς εξαγγελίες ελέγχων. Πριν από δέκα μήνες είχαν γίνει προγραμματισμός. Να ελεγχθούν 40.000 άτομα που έβγαλαν στο εξωτερικό εμβάσματα άνω των 100.000. Μιλούσαν επίσης για 150.000 προληπτικούς ελέγχους στην αγορά. Δηλαδή υπήρχε μέγα σχέδιο για 3.000 ελέγχους την εβδομάδα, σε καταστήματα, δικηγόρους, γιατρούς και λοιπούς. Έγινα οι έλεγχοι ή μήπως δεν επαρκούσε το προσωπικό ή μήπως κάπου κατάλαβαν ότι η καλύτερη λύση είναι να κυκλοφορήσει στην αγορά το μαύρο χρήμα;
Με αυτή την ίδια λογική, το Μαξίμου ζητεί επιστροφή κεφαλαίων στις ελληνικές τράπεζες. Το μήνυμα: «φέρτε εσείς τα λεφτά, κι εμείς δεν θα κάνουμε ελέγχους». Ευελπιστούν να φέρουν 10 δισ.  και να επωφεληθούν από εφάπαξ φόρο 15% (όχι δηλαδή με τα σαραντάρια τοις εκατό που δίνουν οι έντιμοι επιχειρηματίες).
Ο μηχανισμός για την ανακύκλωση του μαύρου χρήματος έχει στηθεί, είναι φανερό. Αυτό είναι το ζητούμενο για την κυβέρνηση. Τα συνήθη υποζύγια θα συνεχίσουν να πληρώνουν τον παραλογισμό και την ανοργανωσιά. Κι από πάνω θα ακούνε αυτές τις πληροφορίες, για δήθεν ελαφρύνσεις επιπέδου χαρτοπετσέτας.

Ερίφια: πρόβατα για θυσία

Μπαμπααά! Ο Βαρεμένος μου πίνει το γάλα μου! – ως φαίνεται οΑδωνις έχει προβλήματα με τον ΣΥΡΙΖΑ και μέσα στο σπίτι του, το οποίον
όμωςαυτό ας του το αναγνωρίσουμε, με ευψυχία θα θυσίαζε υπέρ πατρίδος, όπως άλλωστε το κομπόδεμά του, ου μην και τον εαυτόν του, καθ’ ότι
το αγλάισμα αυτό της σεμνότητος αποφάνθηκε ότι μπορεί να θυσιασθεί και να βγει απ’ το προσκήνιο, αν αυτό που χωρίζει τον ΣΥΡΙΖΑ και τη Ν.Δ. είναι ο… ίδιοςΔεν έχει τέλος η δόξα του!
Εφάμιλλη της δόξας ήντινα ζηλώνει η κυρία Ρεπούση, η οποία καλεί σε κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ και την ίδια άνθος και μπουμπούκι ολάνοιχτο στην έβδομη τούφα, τρίτο κλαδί δεξιά, στην
ίδια γραμμή με την κυρία Ρεπούση και ο κ. Κουβέλης. Προσφέρει κι αυτός εαυτόν θυσία για το καλό του λαού σε μια κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ. Αφού συγκυβέρνησαν με τον
Αδώνιδα, τον κ. Μπαλτάκο, τον κ. Βενιζέλο, τον κ. Σαμαρά και την κυρία Μέρκελ οι ιδαλγοί αυτοί ενός κόσμου χωρίς λαϊκισμό (και χωρίς λαό άμα λάχει), θέλουν τώρα να συγκυβερνήσουν με τον ΣΥΡΙΖΑ – μια πράγματι «κυβερνώσα» Αριστερά,
«κυβερνώσα» του σκοτωμού, παντί τρόπω, με όποιον να ‘ναι κι ό,τι να ‘ναι.
Επιστροφή στον ΣΥΡΙΖΑ (αν όχι στο ψαχνό του, έστω παρά τω πλευρώ του) ζητούν η κυρία Ρεπούση και ο κ. Κουβέλης (ο κ. Ψαριανός πρόλαβε να πάει στο ποτάμι) – οι οποίοι, όταν έφυγαν απ’ τον ΣΥΡΙΖΑ το κόμμα αυτό περιστρεφόταν γύρω απ’ το 4% (και εξαιτίας του κ. Κουβέλη τότε – αλλά αυτό είναι προσωπική μου εκτίμηση). Τώρα,
που ο ΣΥΡΙΖΑ αγγίζει το 30% είναι μια καλή ιδέα να γυρίσει ο Φώτης και τα άλλα τα παιδιά στο σπίτι, φέρνοντας προίκα το 0,38% που τους δίνει αυτήν τη στιγμή ο λαός, αλλά
κυρίως το ήθος που επέδειξαν, την πολιτική οξυδέρκεια και τηνανθρώπινη ευαισθησία, όσον συγκυβερνούσαν με τη σάρα και τη μάρα και το κακό συναπάντημα, όσον παραβίαζαν το Σύνταγμα, όσον έκαναν τεμενάδεςστην Τρόικα – τσίπα δεν υπάρχει;
Ποια είναι η κολυμβήθρα του Σιλωάμ που μπορεί να ξεπλύνει τις αμαρτίες της ΔΗΜΑΡ; πάντως όχι ο λαός! ο λαός την έστειλε στο καθαρτήριο του0,38% - ποια λοιπόν άλλη κολυμβήθρα του Σιλωάμ αναζητά ο κ. Κουβέλης – την κολυμβήθρα του αμοραλισμού; Και διαθέτει τέτοιον και τόσον αμοραλισμό η Αριστερά για να ξεπλύνει τη ΔΗΜΑΡ από τα έργα της, όπως ξεπλένουν το μαύρο χρήμα οι συναλλασσόμενοι με τις offshore;
Πόσο μερίδιο ευθύνης έχει η ΔΗΜΑΡ για το 1,5 εκατομμύριο των ανέργων; για τα κλειστά μαγαζιά; για τους 2,5 εκατομμύρια φτωχούς; Για πόσες απ’ τις αυτοκτονίες είναι συνυπεύθυνη;
Ομως το πιο αναίσχυντο σε όλην αυτήν την υπόθεση είναι το γεγονός ότι κάτι τέτοια ούτε καν περνούν απ’ το μυαλό αυτής της παρέας. Διότι είναι τέτοια η αλαζονεία αυτής της ψευτοελίτ, που επί πολλά χρόνια ρήμαξε το όνομα και την αξιοπρέπεια της Αριστεράς, ώστε να μη συναισθάνεται
ότι, πέρα απ’ τη σοβαροφάνεια, τις καλές σχέσεις με τα ΜΜΕ της διαπλοκής και τα διαρκή πάρε δώσε με την εξουσία («εκσυγχρονιστική» και «νεοφιλελεύθερη»), ουδέν άλλο τη χαρακτηρίζει. Πλην ίσως της απέχθειάς τηςγια οτιδήποτε λαϊκό (λαϊκιστικό στα μάτια της) και πατριωτικό (εθνικιστικό στην προπαγάνδα της)
Οι καιροί είναι δύσκολοι, δεν χωράνε πλέον αστειάκια. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ κληθεί να κυβερνήσει, θα έχει να αντιμετωπίσει θηρία και δαίμονες, στην περίπτωση που μείνει πιστός στο πρόγραμμά του και καλέσει τον λαό να το πραγματώσει.

Ανθρωποι που νομίζουν ότι «είναι για όλες τις εποχές», άνθρωποι που το στομάχι τους τα χωράει όλα, πολιτικοί που απέδειξαν ότι δεν έχουν αρχές και ότι η (όποια) ιδεολογία τους έγινε άλλοθι της τυραννίδας
μόνον σε πολιτικούς χωρίς αρχές μπορούν να απευθύνονται, συνεπώς όχι σε Αριστερούς, και μόνον ερήμην του λαού να κινούνται. Διότι αν ο κ.Σαμαράς εξαπάτησε τον λαό με τα Ζάππεια, ο κ. Κουβέλης τι έκανε όταν του πήγε πρόσφορο το μέρος εκείνο των αριστερών (ή όποιων άλλων) υπερψήφισαν τη ΔΗΜΑΡ; Αν έτσι εξαργύρωσε
τότε την εντολή του λαού ο Φώτης, τι γυρεύει τώρα χωρίς εντολή απ’ τον λαό να εξαργυρώσει στον ΣΥΡΙΖΑ;

Tags: ΣΤΑΘΗΣ

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *