Να φωνάξει ο εισαγγελέας τον Κυριάκο Μητσοτάκη για «τα τριάντα αργύρια Συμπιλίδη»!

Μείζον πολιτικό ζήτημα θέτει ο πρόεδρος των ΑΝ.ΕΛ «φωτογραφίζοντας» τον Αντώνη Σαμαρά και την εμπλοκή του στην πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη

Η δήλωση του Πάνου Καμμένου μετά την συνάντησή του με τον Αλέξη Τσίπρα  αναμένεται να προκαλέσει τριγμούς στο Μαξίμου.

Απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφων για την παρέμβαση της Δικαιοσύνης στις δηλώσεις περί χρηματισμού βουλευτών ο κ. Πάνος Καμμένος απάντησε:

«Για το θέμα της παρέμβασης της Δικαιοσύνης, καταρχήν πιστεύω ότι η κ. Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου τον πρώτο που πρέπει να καλέσει είναι τον υπουργό, τον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος στις 21-4-2012 είχε αναφερθεί στα «τριάντα αργύρια» του κ. Συμπιλίδη, του ανθρώπου του κ. Σαμαρά. Θα είναι πιστεύω μια ενδιαφέρουσα κατάθεση».

Ο κ. Καμμένος αναφέρεται στην κόντρα που είχε ξεσπάσει το 2012 μεταξύ του πρώην βουλευτή της ΝΔ (στενού φίλου του Σαμαρά και αργότερα γενικού διευθυντή της Πολιτικής Άνοιξης) Γιώργου Συμπιλίδη και του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Ο Γιώργος Συμπιλίδης (που σημειωτέον το 1993 είχε ρίξει την κυβέρνηση Μητσοτάκη) δήλωσε Απρίλιο του 2012 ότι είναι περήφανος

που απάλλαξε την Νέα Δημοκρατία από τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη!

Η δήλωση αυτή προκάλεσε την οργή του Κυριάκου Μητσοτάκη ο οποίος μέσω facebook απάντησε: «Περίμενες 20 χρόνια να εξαργυρώσεις τα 30 αργύρια και είσαι έξω!» μιλώντας ξεκάθαρα για χρηματισμό Συμπιλίδη.

Ο Πάνος Καμμένος επαναφέρει στην επικαιρότητα αυτή την «σκοτεινή» υπόθεση βάζοντας στο κάδρο και τον πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά…

Μέχρι αυτή την ώρα δεν υπάρχει κάποια απάντηση από το γραφείο του πρωθυπουργού ενώ θα έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε αν θα υπάρξει αντίδραση είτε από την κυβέρνηση, είτε από την Δικαιοσύνη.

Νωρίτερα ο κ. Καμμένος συναντήθηκε με τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ για τα θέματα των «κόκκινων δανείων» και ερωτήθηκε από τους δημοσιογράφους και για το ενδεχόμενο σύμπραξης με τον Αλέξη Τσίπρα. 

«Θέλω να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης για τη συνάντηση και τη συζήτηση που είχαμε και την αποδοχή καταρχήν, της πρότασης των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ για τα «κόκκινα» δάνεια των Ελλήνων πολιτών, των πολιτών που είναι θύματα της κρίσης, των μικρομεσαίων επιχειρήσεων που - όσες δεν έχουν κλείσει - βρίσκονται αυτή τη στιγμή υπό την απειλή του λουκέτου και νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό ότι αυτή η πρόταση γίνεται δεκτή από την αξιωματική αντιπολίτευση» είπε μεταξύ άλλων ο κ. Καμμένος και πρόσθεσε:

«Θα προσπαθήσω να κάνω τις επαφές και με τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης. Θεωρώ ότι είναι ένα πρώτο βήμα για να μπορέσουμε να δείξουμε στον ελληνικό λαό ότι υπάρχει η άλλη λύση. Μια άλλη λύση που δεν θα εξαρτάται ούτε από τις αποφάσεις της κυρίας Μέρκελ ούτε από τις αποφάσεις των τραπεζιτών».

Διαβάστε τι ακριβώς απάντησε ο πρόεδρος των ΑΝ.ΕΛ στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων:

«ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Είναι πιο πολλά αυτά που σας ενώνουν ή αυτά που σας χωρίζουν, ώστε να δούμε τα δύο κόμματα σε μια κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας;

Π. ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Αυτά θα τα αποφασίσει ο ελληνικός λαός. Εμείς κάνουμε ένα δημόσιο διάλογο, έντιμο διάλογο, ανοιχτό διάλογο, μπροστά στις κάμερες. Αυτόν τον δημόσιο διάλογο θα τον συνεχίσουμε για να βρεθεί η καλύτερη λύση για το καλό των Ελλήνων και για την προσπάθεια να επανακτήσουμε την εθνική μας κυριαρχία και την αξιοπρέπεια των πολιτών.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Η θεματολογία αφορούσε μόνο την οικονομία ή επεκτάθηκε  και σε άλλα ζητήματα όπως για παράδειγμα η εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας; Γιατί ακούγονται και πάρα πολλά αυτές τις ημέρες.

Π. ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Τα θέματα της εκλογής Προέδρου Δημοκρατίας νομίζω ότι αφορούν την επόμενη ημέρα των εκλογών και σε αυτό είναι κάτι το οποίο συμφωνούμε δημόσια. Δεν είναι ανάγκη να το κάνουμε σε κλειστή συζήτηση. Ναι, η απόφαση είναι να μην στηρίξουμε τη σημερινή κυβέρνηση με την εκλογή ενός Προέδρου Δημοκρατίας ο οποίος το μόνο που θα κάνει είναι να παρατείνει τη ζωή αυτής της απερχόμενης κυβέρνησης.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Κύριε Πρόεδρε πώς σχολιάζετε το θέμα της παρέμβασης της Δικαιοσύνης;

Π. ΚΑΜΜΕΝΟΣ: Για το θέμα της παρέμβασης της Δικαιοσύνης, καταρχήν πιστεύω ότι η κ. Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου τον πρώτο που πρέπει να καλέσει είναι τον υπουργό, τον κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος στις 21-4-2012 είχε αναφερθεί στα «τριάντα αργύρια» του κ. Συμπιλίδη, του ανθρώπου του κ. Σαμαρά. Θα είναι πιστεύω μια ενδιαφέρουσα κατάθεση.

Το δεύτερο είναι η κ. Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου να δείξει την ίδια ευαισθησία και να επεκτείνει την έρευνά της στην οποία εμείς θα καταθέσουμε και θα συνεισφέρουμε για τη χρήση των διωκτικών μηχανισμών του κράτους, όπως το ΣΔΟΕ, όπως οι διάφορες υπηρεσίες που επισκέφθηκαν βουλευτές των ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ που παραμένουν, αλλά και αρκετούς που έφυγαν.

Είναι ξεκάθαρο ότι ζούμε μέρες του ΄65. Η Δικαιοσύνη θα πρέπει να κάνει πράγματι την έρευνα για αυτήν τη βρώμικη περίοδο, αν και όλοι οι πολίτες έχουν καταλάβει από πριν τι συνέβη».

Πηγή

 

Κατασχέσεις περιουσιών… εις χείρας funds

Οι αόρατες συνέπειες του προγράμματος Ντράγκι για την παροχή ρευστότητας ή, αλλιώς, πώς πήρες δάνειο από ελληνική τράπεζα και σου παίρνει το σπίτι διεθνής χρηματοπιστωτικός οργανισμός.

Του Δημήτρη Τρίμη και του «Συστημικού»

Στις 30/9 οι «Financial Times» δημοσίευσαν την είδηση ότι ο επικεφαλής της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, εν όψει stress tests των ευρωπαϊκών τραπεζών και στο πλαίσιο της προσπάθειας για παροχή ρευστότητας σε μικρομεσαίες επιχειρήσεις των ασθενέστερων χωρών της περιφέρειας, πιέζει για εφαρμογή ενός προγράμματος αγοράς ομολόγων τιτλοποιημένων δανείων (ABS Securities) από ελληνικές και κυπριακές τράπεζες, πρόγραμμα το οποίο εξήγγειλε στις 3/10.

Τα ελληνικά ΜΜΕ υποδέχτηκαν με ιδιαίτερη ικανοποίηση το συγκεκριμένο δημοσίευμα, χωρίς να γνωρίζουν το είδος και το μέγεθος αυτού του προγράμματος. Το δημοσίευμα, όμως, αποτελούσε συνέχεια ενός προηγούμενου της 4ης Σεπτεμβρίου, το οποίο αποκάλυπτε τις προθέσεις του Ντράγκι για αναβίωση της αγοράς τιτλοποιημένων δανείων στην ευρωζώνη, προκειμένου να σταματήσει την ύφεση σε όλη την περιοχή. Μετά τη συγκεκριμένη εξαγγελία, οι τυμπανοκρουσίες έπαψαν και έγινε αντιληπτό ότι ο Ντράγκι δεν μοίραζε μάννα εξ ουρανού.

«Τοξικά» προϊόντα

Κατ’ αρχάς, τα συγκεκριμένα «τοξικά» –όπως χαρακτηρίστηκαν εξαιτίας του μεγέθους των συνεπειών τους– χρηματοοικονομικά εργαλεία προκάλεσαν το ξέσπασμα της κρίσης του 2007, το οποίο επισημαίνουν και οι «F.T.». Κατά συνέπεια, μπορεί κάποιος εύκολα να καταλάβει ότι πρόκειται στην καλύτερη περίπτωση για μια κίνηση απελπισίας σε μια αδιέξοδη στρατηγική, και να αντιληφθεί τους τεράστιους κινδύνους που αυτή η κίνηση ενέχει. Παράλληλα, όμως, θα πρέπει να διαβάσουμε συνδυαστικά τα δύο κείμενα, όπως επίσης και να επικεντρωθούμε στις τεχνικές προδιαγραφές του προγράμματος, ώστε να αντλήσουμε τα σωστά συμπεράσματα.

Στο αρχικό δημοσίευμα γίνεται αναφορά για ενεργοποίηση δύο προγραμμάτων. Το πρώτο και κύριο πρόγραμμα αφορά την αγορά ABS και το δεύτερο την αγορά καλυμμένων ομολογιών των τραπεζών, οι οποίες έχουν ως εξασφάλιση δάνεια. Ασφαλώς χρειάζεται συγκεκριμένες τεχνικές γνώσεις για να μπορέσει κάποιος να κατανοήσει τις διαφορές τους, αλλά κανείς δεν αναρωτήθηκε γιατί υπάρχουν δύο προγράμματα και ποιες είναι οι διαφορές τους.

Ελλάδα και Κύπρος

Στο δεύτερο δημοσίευμα γίνεται καθαρή και σαφής αναφορά ότι στην Ελλάδα και την Κύπρο απευθύνεται το κύριο πρόγραμμα αγοράς ABS, ενώ στο αρχικό δημοσίευμα αναφέρεται ότι το δεύτερο πρόγραμμα καλύπτει χώρες χωρίς εμπειρία σε τιτλοποιήσεις, πιθανώς χώρες της ανατολικής Ευρώπης, αλλά παράλληλα μπορεί να αφήνει και ένα παράθυρο για ιταλικές και ισπανικές τράπεζες.

Η εξαγγελία του Ντράγκι αναφέρει ότι και τα δύο προγράμματα είναι διαθέσιμα για την Ελλάδα, αλλά η ανάγκη είναι για ABS, όπως σωστά αναφέρουν οι «F.T.», προκειμένου οι ελληνικές τράπεζες να μειώσουν σημαντικά το μέγεθος του ενεργητικού τους.

Η βασική και καταλυτική διαφορά μεταξύ των δύο προγραμμάτων είναι ότι στην περίπτωση της αγοράς ABS, τα δάνεια από τα οποία συντίθενται τα ομόλογα αφαιρούνται από τους ισολογισμούς των τραπεζών και προστίθενται στον ισολογισμό της ΕΚΤ, ενώ στις καλυμμένες ομολογίες, οι τράπεζες κρατούν τα δάνεια στον ισολογισμό τους και τα συγκεκριμένα δάνεια εκχωρούνται ως εξασφάλιση των καλυμμένων ομολογιών.

Οι ελληνικές τράπεζες έχουν εμπειρία από ABS, τα οποία διέθεταν προ της κρίσης απευθείας στις αγορές. Μετά την κρίση, οι τράπεζες, χρησιμοποιώντας τα εργαλεία έκτακτης παροχής ρευστότητας επαναγόραζαν τα ABS και τα εκχωρούσαν μέσω του προγράμματος στην ΕΚΤ, ως εξασφάλιση για να αντλήσουν ρευστότητα, ενώ παράλληλα εξέδιδαν και νέα ABS-«φαντάσματα», που δεν μπορούσαν να τα διαθέσουν στην αγορά και τα οποία λειτουργούσαν με τον ίδιο τρόπο.

Σε κάθε περίπτωση, μετά την κρίση όλα τα δάνεια εξακολουθούσαν να υπάρχουν στα λογιστικά βιβλία της τράπεζας. Στα ABS ο δανειολήπτης οφείλει στους κατόχους του ομολόγου στο οποίο έχει τιτλοποιηθεί το δάνειό του και η πιστώτρια τράπεζα έχει αναλάβει τη διαχείριση του δανείου για λογαριασμό τους, ενεργώντας απλά ως εντολοδόχος, ενώ στις καλυμμένες ομολογίες ο δανειολήπτης εξακολουθεί να οφείλει στην τράπεζα με την οποία σύναψε τη σύμβαση δανείου και η οποία συνεχίζει να έχει την πλήρη ευθύνη της σχέσης με τον δανειολήπτη.

Eνέχυρο τα δάνεια

Επιπροσθέτως, στις καλυμμένες ομολογίες, οι οποίες είχαν ως ενέχυρο τα δάνεια στην ΕΚΤ, η τελευταία είχε την ευχέρεια, στην περίπτωση που ένα μέρος των δανείων σημείωνε καθυστέρηση στην αποπληρωμή, να μεταβάλει τα εργαλεία παροχής ρευστότητας, χωρίς να προβαίνει σε καταγγελία των δανείων.

Το ενδιαφέρον και ουσιώδες μέρος της ιστορίας ξεκινά όμως σε αυτό το σημείο. Η ΕΚΤ προχωρά στην αγορά των ABS, τα οποία θα διέπονται από τους κανόνες του αγγλικού δικαίου, κατά πάσα πιθανότητα, και σε καμία περίπτωση πάντως του ελληνικού. Τα ABS είναι ομόλογα, όπως προαναφέρθηκε, αποτελούμενα από ένα σημαντικό αριθμό ομοειδών δανείων (στεγαστικά, καταναλωτικά, μικρών επιχειρήσεων κ.λπ.) που συνοδεύονται από ουσιαστικές εξασφαλίσεις, δηλαδή τα ακίνητα τα οποία είχαν εκχωρηθεί στις τράπεζες ως εξασφάλιση για τη λήψη του δανείου.

Η ΕΚΤ δεν είναι εμπορική τράπεζα για να διατηρεί επί μακρόν στον ισολογισμό της δάνεια ως υποκείμενη αξία των συγκεκριμένων ομολόγων, κατά συνέπεια κάποια στιγμή πιθανότατα θα προσπαθήσει η ίδια να διαθέσει τα ABS στις αγορές, είτε επειδή πιστεύει ότι η αγορά είναι σε υπερθέρμανση είτε, αντιθέτως, για να απελευθερώσει κεφάλαια και να αγοράσει νέα ABS.

Οταν πουληθεί το ABS

Από τη στιγμή που το ABS πουληθεί σε κάποια funds, τότε τα τελευταία έχουν την απαίτηση αρχικά κατά της ελληνικής τράπεζας για την πληρωμή των ομολόγων και δευτερευόντως κατά των πιστούχων της τράπεζας, των οποίων τα δάνεια εντάχθηκαν στο ABS ως εξασφάλιση, με τελική εξασφάλιση τα ακίνητα τα οποία έχουν προσημειωθεί για τα συγκεκριμένα δάνεια. Τα ποσά των αποπληρωμών μεταβιβάζονται στα funds ως σταδιακή αποπληρωμή τόκων και κεφαλαίου του ομολόγου.

Σε περίπτωση που κάποια δάνεια δεν αποπληρώνονται για ένα χρονικό διάστημα και η τράπεζα δεν μπορεί να τα αντικαταστήσει με άλλα, τότε οι κάτοχοι των ομολόγων θα κάνουν χρήση των δικαιωμάτων τους και θα ζητήσουν την άμεση εξόφληση του ομολόγου. Εφόσον η τράπεζα αδυνατεί να ανταποκριθεί λόγω έλλειψης ρευστότητας, επόμενη κίνηση είναι προφανώς να στραφούν στην κατάσχεση των ακινήτων που διαθέτουν ως εξασφάλιση, επικαλούμενοι το δίκαιο στο οποίο βασίζονται τα ABS και αγνοώντας ασφαλώς την ελληνική νομοθεσία που προστατεύει την πρώτη κατοικία, έως σήμερα.

Πιθανώς, ακόμα και η ίδια η διαδικασία μεταβίβασης των ακινήτων που έχουν εκχωρηθεί ως εξασφάλιση αποτελεί μέρος της προσαρμογής του θεσμικού πλαισίου, την οποία ο αναλυτής του άρθρου των «F.T.» ζητεί από τον Ντράγκι να προκαλέσει στην Ευρωπαϊκή Ενωση, ως κίνητρο για την επανεκκίνηση της αγοράς ABS.

Οι βάσεις όμως έχουν ήδη μπει, το θεσμικό πλαίσιο έχει ήδη προσαρμοστεί, προκειμένου να μην υπάρχουν και θέματα σύγκρουσης του ελληνικού με το αγγλικό δίκαιο.

Σύμφωνα με το ΦΕΚ 1582 της 16/6/2014, στο οποίο δημοσιεύεται η ΠΔΤΕ 42/30.5.2014, σχετικά με το Πλαίσιο εποπτικών υποχρεώσεων για τη διαχείριση των ανοιγμάτων σε καθυστέρηση και των μη εξυπηρετούμενων ανοιγμάτων, μεταξύ άλλων, προσδιορίζονται ως ενέργειες οριστικής διευθέτησης μεταξύ πιστωτικών ιδρυμάτων και δανειοληπτών, η εθελοντική παράδοση ενυπόθηκου ακινήτου, χωρίς προσφυγή σε δικαστικές ενέργειες, καθώς και η πώληση και ενοικίαση, σύμφωνα με την οποία ο δανειολήπτης μεταβιβάζει την κυριότητα στην τράπεζα ή σε τρίτο (π.χ. εξειδικευμένη εταιρεία διαχείρισης ακινήτων που μπορεί να υποδείξουν τα funds που κατέχουν τα ομόλογα, η οποία αποπληρώνει το δάνειο ή μέρος του δανείου στην τράπεζα) και στη συνέχεια νοικιάζει από τη συγκεκριμένη εταιρεία το ακίνητο, για μια ελάχιστη χρονική διάρκεια μιας τριετίας.

Πλέον οι λύσεις θα είναι συναινετικές και δεν υπάρχει ανάγκη προσφυγής σε πλειστηριασμούς, ασφαλώς με τους τελευταίους να αποτελούν την απειλή που θα ωθήσει τους δανειολήπτες στις συναινετικές λύσεις. Οι τράπεζες πια θα είναι εντολοδόχοι των funds, τα οποία πρέπει να προστατεύουν τα συμφέροντα των επενδυτών τους, ενώ από την άλλη πλευρά το θεσμικό πλαίσιο θα οδηγεί αναπόδραστα σε αυτή την κατεύθυνση.

Με δεδομένη την κατάρρευση των τιμών των ακινήτων, στις περιπτώσεις που το δάνειο αποτελούσε μεγάλο ποσοστό της τιμής αγοράς του ακινήτου η οφειλή θα υπερβαίνει την τρέχουσα αξία του ακινήτου, και πιθανώς μια διαγραφή στο υπερβάλλον ποσό θα εκληφθεί από τους δανειολήπτες ακόμη και ως δώρο.

Δανειολήπτες στον τοίχο

Ασφαλώς, για τους δανειολήπτες στεγαστικών, οι οποίοι έχουν καταβάλει κανονικά τις δόσεις τους επί έναν αριθμό ετών, ή/ οι οποίοι συμμετείχαν με την προσωπική τους αποταμίευση ή με το αντίτιμο της πώλησης ενός άλλου ακινήτου στο κόστος αγοράς, εφόσον εξωθηθούν σε αυτή τη λύση λόγω των καταστάσεων, το κόστος θα είναι τεράστιο.

Ολοι οι τόκοι που θα έχουν καταβάλει –και οι οποίοι αποτελούν το συντριπτικό ποσόν της δόσης του στεγαστικού τα 3 πρώτα έτη αποπληρωμής του– θα είναι χαμένοι, όπως επίσης και το ακίνητο που πουλήθηκε για να αγοραστεί το νέο, ή οι αποταμιεύσεις τους.

Πιθανώς οι τράπεζες να αρχίσουν να προτρέπουν στο σύντομο μέλλον για νέα στεγαστικά, καθώς τα ακίνητα είναι σε τιμές ευκαιρίας. Η Ιστορία δεν διδάσκει, τουλάχιστον στα χρηματοοικονομικά.

Πάντως, ο ασκός του Αιόλου έχει ανοίξει για την εύκολη, ομαλή και αθόρυβη (;) μεταβίβαση της ακίνητης περιουσίας σε καλές τιμές προς στους πλουσιότερους.

Πηγή

Το ευρώ «θα γίνει πολιτικός κίνδυνος» δηλώνει ο Στίγκλιτς

Του Γιώργου Δελαστίκ

Τη μείωση των μισθών όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης προωθούν οι χώρες της νότιας Ευρώπης - αυτές που ο δεξιός Γερμανός οικονομολόγος Χανς - Βέρνερ Ζιν πρότεινε να φύγουν από το ευρώ, προσωρινά έστω, όπως είδαμε την Κυριακή παρουσιάζοντας ένα απάνθισμα θέσεών του από συνέντευξή του στη γαλλική εφημερίδα «Λε Μοντ».

«Αυτή η πολιτική τούς επέτρεψε να αναστηλώσουν την ανταγωνιστικότητά τους;» ρωτάει η Γαλλίδα δημοσιογράφος Μαρί Σαρέλ. Αυτή τη φορά όμως απευθύνει την ερώτησή της σε έναν διάσημο προοδευτικό Αμερικανό οικονομολόγο, που έχει τιμηθεί και με τον Νόμπελ Οικονομίας, τον Τζόζεφ Στίγκλιτς. Κατηγορηματική η απάντησή του: «Πραγματικά, όχι. Η μείωση των μισθών, συνδυαζόμενη με υψηλό ποσοστό ανεργίας και χαμηλά επιτόκια, αυξάνει το χρέος των νοικοκυριών σε σχέση με το διαθέσιμο εισόδημά τους.

Αυτό ρίχνει τη ζήτηση και τη δραστηριότητα» τονίζει. «Αυτές οι εσωτερικές υποτιμήσεις συνεισφέρουν στη μείωση του βιοτικού επιπέδου του πληθυσμού, ενώ ο στόχος της πολιτικής που ασκεί το δημόσιο θα έπρεπε να είναι το αντίστροφο» προσθέτει πριν προχωρήσει στην εξαγωγή του πολιτικού του συμπεράσματος. «Αν δεν αλλάξει τίποτα, ο κίνδυνος θα γίνει πολιτικός» δηλώνει χωρίς υπεκφυγές. «Φοβάστε άνοδο των ευρωσκεπτικιστών;» τον ερωτά η δημοσιογράφος της γαλλικής εφημερίδας, μάλλον αφελώς. Ο Αμερικανός οικονομολόγος δεν εγκλωβίζεται στο επιφανειακό αυτό δίλημμα και της απαντά πολύ βαθύτερα αγνοώντας ουσιαστικά το ερώτημά της. «Η πρόκληση είναι η ακόλουθη: οι πολίτες θα δεχθούν την αποτελμάτωση ως τη νέα τους πραγματικότητα και ως τον μοναδικό ορίζοντα που τους προτείνουν οι ηγέτες τους ή μήπως θα την απορρίψουν;» λέει ο Στίγκλιτς, θέτοντας το βαθύτερο πρόβλημα που προκαλεί στους λαούς της Ευρώπης και πρωτίστως σε εκείνους που οι χώρες τους ανήκουν στην Ευρωζώνη, η ασκούμενη πολιτική κατ' απαίτηση της Γερμανίας. Ο ίδιος δίνει και την απάντηση: «Και τα δύο σενάρια είναι τρομερά ανησυχητικά»!

Πώς εξηγεί ο Στίγκλιτς το γεγονός ότι ενώ στις ΗΠΑ η ανάπτυξη έχει ήδη πάρει μπροστά η Ευρωζώνη βουλιάζει όλο και περισσότερο στην ύφεση και τη στασιμότητα; «Πρωτίστως εξαιτίας της οικονομικής πολιτικής που έχει επιλεγεί. Ενώ οι ΗΠΑ άφησαν το έλλειμμά τους να μεγαλώσει κατά τη διάρκεια της κρίσης, η Ευρωζώνη επέλεξε τα μέτρα λιτότητας τα οποία όχι μόνο δεν επέτρεψαν να ελαττωθεί το δημόσιο χρέος των κρατών της, αλλά αντιθέτως συνεισέφεραν στη μεγέθυνσή του» απαντά ο Αμερικανός οικονομολόγος. Η δημοσιογράφος της «Μοντ» αναζητά σανίδα σωτηρίας. «Τι μπορούν να κάνουν οι χώρες - μέλη της Ευρωζώνης για να ξεκινήσει πάλι η ανάπτυξη;» ερωτά με πρόδηλη αγωνία. «Πρέπει να εγκαταλείψουν τη λιτότητα» απαντά λακωνικά ο Στίγκλιτς και σπεύδει να τοποθετήσει το θέμα βαθύτερα, αναζητώντας να εντοπίσει τις αιτίες των προβλημάτων, όχι απλά να προσπαθεί να διορθώσει όπως όπως τις συνέπειες των προβλημάτων αυτών. «Θα άρμοζε πάνω απ' όλα να ξαναδείτε την ίδια τη λειτουργία της Ευρωζώνης. Στην κατάσταση που βρίσκεται, δεν είναι βιώσιμη»! αποφαίνεται χωρίς περιστροφές.

Εξηγεί τι εννοεί: «Το χειρότερο είναι ότι οι θεσμικοί κανόνες της νομισματικής ένωσης, όπως ο περιορισμός του ελλείμματος στο 3% του ΑΕΠ, είναι αντιπαραγωγικοί. Δεν αφήνουν κανένα περιθώριο χειρισμών στα κράτη και οξύνουν τους υφεσιακούς κύκλους» υπογραμμίζει. Ο Τζόζεφ Στίγκλιτς τρέφει ελάχιστες ελπίδες ότι μπορεί κάποιος να πείσει τους Γερμανούς να αλλάξουν τη στάση τους. «Οι Γερμανοί έχουν μια πολύ ηθική άποψη των προβλημάτων της Ευρωζώνης. Θα είναι δύσκολο όμως να τους κάνει κανείς να αλλάξουν γνώμη, γιατί δεν μιλάμε μόνο για την καγκελάριο Ανγκελα Μέρκελ» λέει και συνεχίζει: «Πίσω της βρίσκεται ολόκληρος ο οικονομικός ιστός και ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού, καθώς και η ελίτ των διανοουμένων που πρέπει να πείσει κανείς. Εγώ δεν είμαι πολύ αισιόδοξος» καταλήγει.

ΟΣτίγκλιτς επικρίνει σφοδρότατα την οικονομική πολιτική που έχει επιβάλει η γερμανική κυβέρνηση στην Ευρωζώνη: «Οι ανησυχίες του Βερολίνου (σ.σ. κατά των μέτρων αύξησης της ζήτησης) είναι ακόμη πιο παράδοξες από τη στιγμή που μέχρι τώρα, όλες οι πολιτικές που ασκήθηκαν στην Ευρώπη συνεισέφεραν στην υποβάθμιση των δημόσιων οικονομικών. Η έλλειψη ανάπτυξης είναι που δημιουργεί τα ελλείμματα και όχι το αντίστροφο». Ο Τζόζεφ Στίγκλιτς, ένας καθαρά συστημικός οικονομολόγος, απορρίπτει επίσης και την ιδέα ότι η νομισματική ένωση είναι μονόδρομος για την Ευρώπη. Θεωρεί ότι η Ευρωζώνη μπορεί να διαλυθεί, αλλά μπορεί ίσως και να διασωθεί, αν οι Γερμανοί αλλάξουν πολιτική, αν και εμφανώς κλίνει προς την πρώτη εκδοχή. «Η νομισματική ένωση μοιάζει με έναν κακό γάμο» δηλώνει. «'Η τον αφήνει κανείς να διαλυθεί ή παλεύει για να τον σώσει» προσθέτει. Ούτε ο Αμερικανός Στίγκλιτς ούτε ο Γερμανός Ζιν γνωρίζουν φυσικά τι θα απογίνει τελικά. Είναι εμφανές όμως ότι εκπροσωπούν δύο διαφορετικούς κόσμους.

ΕΘΝΟΣ

Jean Tirole: Όταν το εμπόρευμα είσαι εσύ!

Του Γιάννη Βαρουφάκη

Ο Jean Tirole, για όσους εξ ημών θυσιάσαμε ένα μεγάλο μέρος των νιάτων μας μελετώντας τη θεωρία παιγνίων, είναι κάτι σαν τον Eric Clapton των μικροοικονομικών. Μέγας βιρτουόζος στον τομέα του αλλά χωρίς να έχει πετύχει την αναγνώριση και το «παραλήρημα» ενός Mick Jagger (ο αντίστοιχος του… Kenneth Arrow, στον χώρο των οικονομικών) ή ενός David Bowie (που έρχεται πιο κοντά στον John Nash Jr). Όπως όμως και ο Eric Clapton άξιζε και αξίζει τις τιμές και τον σεβασμό μας, έτσι και χαίρομαι που η δουλειά του Jean Tirole αναγνωρίζεται σήμερα – έστω και με ένα δεύτερης κοπής Νόμπελ (καθώς, να σας θυμίσω, Νόμπελ Οικονομικών δεν υφίσταται – το βραβείο ονομάζεται «Βραβείο της Τράπεζας της Σουηδίας εις Μνήμην του Άλφρεντ Νόμπελ»).

Ίσως ένας λόγος που ο Tirole υπολείπεται τιμών και αναγνώρισης σε σχέση με τους Arrow και Nash είναι ότι καταπιάστηκε περισσότερο με πρακτικά και λιγότερο με αφηρημένα ζητήματα, όπως π.χ. τη δυνατότητα ή αδυναμία μας να προσδιορίσουμε ύπαρξη ή μη κοινωνικών προτιμήσεων (Arrow) ή να αποφανθούμε για το πώς πρέπει να καταλήξει μια διαπραγμάτευση μεταξύ ορθολογιστών (Nash). Αντίθετα, ο Tirole, αν και το εγχειρίδιό του (με τον Jean-Jacques Laffont) της Θεωρίας Παιγνίων (1991, Cambridge University Press) είναι από τα αρτιότερα, καταπιάστηκε με ζητήματα όπως η ρύθμιση ολιγοπωλιακών αγορών ιδίως σε μια εποχή που η τιμή δεν είναι το παν.

Έως να ασχοληθεί ο Tirole με το μέγα θέμα του πως το κράτος μπορεί να «δαμάσει» τη δύναμη των ολιγοπωλίων (π.χ. κινητής τηλεφωνίας), η οικονομική θεωρία ήταν ιδιαίτερα παρωχημένη. Θεωρούσε πως το ζήτημα ήταν απλά ζήτημα επιβολής μιας τιμής που να μην είναι τόσο υψηλή ώστε να συγκρατεί την παραγωγή, την απασχόληση και το κοινωνικό πλεόνασμα με αποτέλεσμα να κερδίζει το ολογοπωλιακό καρτέλ εις βάρος της κοινωνίας. Ο Tirole δεν έπαψε να φοβάται πως κάτι τέτοιο είναι πιθανό (και συμφωνούσε με την επιβολή μέγιστης τιμής). Φοβόταν όμως και για κάτι άλλο: την επιβολή ιδιαίτερα χαμηλής τιμής, ίσως και μηδενικής (βλ. Google με το δωρεάν Gmail), που στόχο έχει να μας παρασύρει, να μας εγκλωβίσει, και να μας καταστήσει μέρος της πλατφόρμας του καρτέλ το οποίο, έτσι, βρίσκει τρόπο να παράγει εισοδήματα από εμάς (άμεσα ή έμμεσα).

Με απλά λόγια, η παιγνιοθεωρητική σκοπιά του Tirole τον βοήθησε να μας προειδοποιήσει για το εξής απλό και φοβιστικό: «Αν δεν πληρώνεις για το προϊόν, κινδυνεύεις να γίνεις εσύ το εμπόρευμα». Επί αυτής της αναλυτικής βάσης, ο Jean Tirole ξόδεψε χρόνια πολλά μελετώντας τον βέλτιστο τρόπο να μπει μια τάξη σε αυτές τις ολιγοπωλιακές αγορές, θέτοντας όρια στην ασυδοσία τόσο των υπερβολικά υψηλών όσο και των υπερβολικά χαμηλών τιμών.

Βέβαια, όπως πάντα, τα θεωρητικά επιτεύγματα ενός Tirole έχουν αποτέλεσμα μόνο στον βαθμό που η πολιτική εξουσία ενδιαφέρεται να τα χρησιμοποιήσει για να στραφεί εναντίον των καρτέλ. Όπως ο ίδιος ο Tirole έχει, με πίκρα, διαπιστώσει, αυτό συμβαίνει σπάνια. Τόσο στις τηλεπικοινωνίες, στα ΜΜΕ (όπου οι θεωρίες του Tirole έχουν πολλές εφαρμογές), όσο και στον τραπεζικό τομέα όπου, δυστυχώς, οι ρυθμιστές βρίσκονται υπό την εξουσία των ρυθμιζόμενων. Τι να σου κάνει, υπό αυτές τις συνθήκες, η θεωρία παιγνίων;

ένα άρθρο των πρωταγωνιστών

Με την ουρά στα σκέλια

της Λώρη Κέζα
Ενός λεπτού σιγή, παρακαλώ. Να τιμήσουμε τη δολοφονημένη αξιοπρέπεια του Νικήτα Κακλαμάνη. Μόνος του διέπραξε το έγκλημα, με ηθικό αυτουργό τον παλιόφιλό του, τον Αντώνη Σαμαρά με τον οποίο ζουν τη δική τους Χαμένη Ανοιξη. Αφού έσυρε τα μύρια όσα στον πρωθυπουργό, αφού στέρησε από τη Νέα Δημοκρατία τη νίκη στις δημαρχιακές εκλογές, αφού κούνησε επικριτικά τον δείκτη, τώρα σαν υπάκουο, καλό κουτάβι επιστρέφει στην εστία του. Αυτός είναι ο Νικήτας Κακλαμάνης και νομίζει ότι όλοι ξεχνούν και όλοι συγχωρούν τα καμώματά του.

Ο πρώην δήμαρχος είναι ξανά μέλος της κοινοβουλευτικής ομάδας της Νέας Δημοκρατίας. Επέστρεψε για να δώσει ψήφο εμπιστοσύνης. Ο άνθρωπος εξηγήθηκε: «βλέποντας την ανταπόκριση όλων των ιστορικών στελεχών της ΝΔ στο προσκλητήριο ενότητας του προέδρου του κόμματος, Αντώνη Σαμαρά, κατάλαβα ότι δεν δικαιούμαι να είμαι απών». Καλέ ποια ανταπόκριση; Ποια ιστορικά στελέχη; Πιθανώς να εννοεί την εμφάνιση του Θοδωρή Ρουσόπουλου στα γενέθλια του κόμματος πλην όμως ο δημοσιογράφος ούτε ιστορικό στέλεχος θεωρείται ούτε επέστρεψε πλήρως.

Οι επιστροφές που επιχειρεί και σε μικρό βαθμό επιτυγχάνει η Νέα Δημοκρατία αφορούν μικρομεσαία στελέχη, που τα τελευταία χρόνια αποσκίρτησαν. Αφορούν δηλαδή άτομα που πήγαν στο ΛΑΟΣ, τους Ανεξάρτητους Ελληνες, τη Δράση και τη Δημιουργία Ξανά. Εχουν επιστρέψει όντως κάποια άτομα με ιδιότητες όπως «αντιπρόεδρος Ομάδας Πρωτοβουλίας». Σε αυτό το επίπεδο. Α, το ξεχάσαμε. Ο πρωθυπουργός συναντήθηκε και με τον Κ. Γιοβανόπουλο, ο οποίος εκτός από την πολιτική έχει διακριθεί και στη χειροσφαίριση.

Ο Κακλαμάνης είναι λοιπόν ο πρώτος επιφανής που ανταποκρίνεται στο προσκλητήριο του Σαμαρά. Το είπε για να μην υπάρξουν παρεξηγήσεις: συναντήθηκαν κατόπιν πρωτοβουλίας του πρωθυπουργού. Μην τυχόν και νομίσετε ότι δεν τα εννοούσε αυτά που είπε πριν απλό λίγες ημέρες. Ούτε λίγο ούτε πολύ είχε πει ότι ο Σαμαράς σύρθηκε σε ψήφο εμπιστοσύνης: «Κατά την προσωπική μου άποψη, έγινε, γιατί ο κ. Βενιζέλος έχει ανάγκη αυτή την ψήφο εμπιστοσύνης, ενόψει του συνεδρίου του κόμματός του. Για μία ακόμη φορά, η ΝΔ σπεύδει να διασώσει τον κ. Βενιζέλο». Αυτά τα είχε πει λίγες ημέρες πριν επιστρέψει, μαζί με το κορυφαίο: «το πρόβλημα της κυβέρνησης δεν είναι η κοινοβουλευτική πλειοψηφία , αλλά η πλειοψηφία μέσα στην κοινωνία».

Να πάμε λίγο πιο πίσω, να θυμηθούμε τι έλεγε ο Κακλαμάνης μετά τη διαγραφή του από την κοινοβουλευτική ομάδα, προ οκταμήνου. Παρένθεση: διεγράφη επειδή καταψήφιζε το ένα από τα δύο άρθρα του πολυνομοσχεδίου της κυβέρνησης. Εκείνος είχε μιλήσει για αξιοπρέπεια: «με όση προσωπική πολιτική αξιοπρέπεια μου έχει απομείνει, δεν μπορούσα να ψηφίσω κάτι το οποίο πρώτον βάναυσα καταπατούσε τις ιδεολογικές αρχές της παράταξής μου, όπως αυτές καθορίστηκαν, τον Οκτώβριο του ’74, από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή. Δεύτερον, για μια ακόμη φορά, ποδοπατούσαν όλες τις προεκλογικές δεσμεύσεις δια στόματος Αντώνη Σαμαρά».

Ας αξιολογήσουμε την επιστροφή. Ο ίδιος ο Νικήτας Κακλαμάνης σώθηκε. Δεν είχε καμία ελπίδα επιβίωσης στην ελεύθερη αγορά. Με ποιον θα μπορούσε να εκλεγεί ξανά βουλευτής εκείνος που έχασε τον πιο δεξιό δήμο της χώρας; Για τη Νέα Δημοκρατία τίθεται ερώτημα: θα είναι ελκυστικός ο Κακλαμάνης, τώρα που επέστρεψε σαν αδέσποτο σκυλί;

Δημοσιεύτηκε στο tovima.gr (10.10.2014)

Δεν ισχύουν τα... 600 δις του Σώρρα - Πώς πίστεψαν δεκάδες χιλιάδες Έλληνες;

Με τη... σφραγίδα του υπουργείου Οικονομικών των Ηνωμένων Πολιτειών αποδεικνύεται ότι ήταν απάτη το «έμβασμα» των 600 δισ. δολαρίων που έθεσαν στη διάθεση της ελληνικής κυβέρνησης οι «δωρητές» Αρτέμης Σώρρας και Εμμανουήλ Λαμπράκης, προκειμένου να διαγράψει το δυσβάσταχτο δημόσιο χρέος, σύμφωνα με το Εθνος της Κυριακής.

Σε έγγραφο του γενικού επιθεωρητή του υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ, το οποίο εστάλη στην Τράπεζα της Ελλάδος, γίνεται λόγος για «προϊόν απάτης» και συνιστάται στην ελληνική πλευρά να «επικοινωνήσει με τις διωκτικές αρχές».

Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι έγκληση για συκοφαντική δυσφήμηση, που κατέθεσαν οι δύο «δωρητές» κατά στελεχών της Τράπεζας της Ελλάδος αλλά και κατά του «Εθνους» απορρίφθηκε από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Αθηνών ως αβάσιμη.

Πιο αναλυτικά, τον Σεπτέμβριο του 2012 ο κ. Σώρρας παρουσιάστηκε ως νόμιμος κάτοχος έξι χρεωστικών ομολόγων του αμερικανικού Δημοσίου συνολικού ύψους 600 δισ. δολαρίων. Από κοινού με τον κ. Λαμπράκη και μέσω της οργάνωσης END (End National Debt) κατέθεσαν επίσημη πρόταση στην ελληνική κυβέρνηση για τη δανειοδότηση της Ελλάδας, με σκοπό την αποπληρωμή του χρέους. Η επιστολή τους κοινοποιήθηκε στον πρωθυπουργό, στον πρόεδρο της Βουλής, στην Τράπεζα της Ελλάδος και στον υπουργό Οικονομικών. Μάλιστα τη συνόδευαν έγγραφα για την πιστοποίηση της κατάθεσης του υπέρογκου αυτού ποσού υπό τη μορφή treasury bills υπέρ της ελληνικής δημοκρατίας σε ειδικό κηδεμονεύοντα λογαριασμό.

Η έρευνα της ΤτΕ

Επειδή, όπως ήταν φυσικό, κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει την απίθανη αυτή ιστορία, η ΤτΕ ξεκίνησε να ερευνά το θέμα. Καθώς επρόκειτο για χρηματοοικονομικά προϊόντα του αμερικανικού Δημοσίου, απευθύνθηκε στο υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ. Απέστειλε σχετική επιστολή αναφέροντας μεταξύ των άλλων και τα ακόλουθα:

«...Η δικηγορική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης Bleakley Platt &Schmidt μας έστειλε αντίγραφο επιστολής (επισυνάπτεται προς ενημέρωση των αμερικανικών αρχών), η οποία απευθύνεται προς τον υπουργό Οικονομικών και τον υπουργό Μεταφορών των ΗΠΑ και αφορά το άνοιγμα λογαριασμών θεματοφύλαξης και αποθετηρίου υπέρ του Αρτεμίου Σώρρα. Με την επιστολή επίσης γνωστοποιείται στους παραλήπτες η κατάθεση συγκεκριμένων Διεθνών Συναλλαγματικών στον εν λόγω λογαριασμό εις πίστωσιν και υπέρ της Ελληνικής Δημοκρατίας υπό ορισμένους όρους και προϋποθέσεις. Σας παρακαλούμε να μας πληροφορήσετε σχετικά με την ύπαρξη - εγκυρότητα των συναλλαγματικών που αναφέρονται στη συνημμένη επιστολή. Σας παρακαλούμε επίσης να επιβεβαιώσετε κατά πόσον η διαδικασία γνωστοποίησης και καταχώρισης που περιγράφεται στις δύο τελευταίες παραγράφους της επιστολής συνιστά υποχρέωση απορρέουσα από το δίκαιο των ΗΠΑ».

Κι αν όλοι λίγο - πολύ πίστευαν ότι η όλη υπόθεση ήταν μία... κακοστημένη απάτη, ήρθε και η επίσημα απάντηση από το γραφείο του γενικού επιθεωρητή του υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ να το αποδείξει πέραν πάσης αμφισβήτησης.

Ειδικότερα στην απαντητική επιστολή που έφτασε στην Τράπεζα της Ελλάδος αναφέρονται τα εξής:

«Σε απάντηση του αιτήματός σας για έλεγχο και εξακρίβωση της εγκυρότητας των εγγράφων που αποστείλατε, σας γνωρίζουμε ότι εξετάσαμε τα έγγραφα και ότι ΔΕΝ (τα κεφαλαία επέλεξε ο συντάκτης της επιστολής) αποτελούν έγκυρα διαπραγματεύσιμα χρηματοοικονομικά μέσα. Τα εν λόγω έγγραφα αποτελούν προϊόν απάτης και χρησιμοποιούν παρανόμως ονόματα αξιωματούχων του υπουργείου Οικονομικών. Το υπουργείο συνιστά στους παραλήπτες να μην απαντούν σε τέτοιου είδους αλληλογραφία».

Στη συνέχεια, δε, δίνει και διευκρινίσεις γιατί οι συναλλαγματικές που προσκόμισαν οι... εθνικοί ευεργέτες δεν έχουν καμία σχέση με νόμιμα χρηματοοικονομικά εργαλεία.

«Παρόλο που το υπουργείο Οικονομικών τηρεί λογαριασμούς ιδιωτών στο σύστημα Treasury Direct που διαθέτει, αυτοί είναι λογαριασμοί τίτλων και όχι καταθετικοί λογαριασμοί όψεως. Οι ιδιώτες δεν μπορούν να εκδίδουν εντολή πληρωμής προς τρίτον από λογαριασμό Treasury Direct χρησιμοποιώντας απλή ή διεθνή συναλλαγματική ή οποιοδήποτε άλλου είδους μέσο. Κάθε έγγραφο που αποπειράται κάτι τέτοιο είναι απατηλό», προστίθεται χαρακτηριστικά.

Τέλος, ο γενικός επιθεωρητής των ΗΠΑ συστήνει στην Τράπεζα της Ελλάδος «αν θέλετε να αναφέρετε το θέμα σε τοπικό επίπεδο, συνιστούμε να επικοινωνήσετε με τις διωκτικές αρχές της χώρας σας».

«Σωτηρία» μέσω Διαδικτύου

Να υπενθυμίσουμε πως το πολύκροτο σίριαλ των Ελληνοαμερικανών με την αμύθητη περιουσία, οι οποίοι θα έσωζαν την Ελλάδα από το υπέρογκο δημόσιο χρέος της, άρχισε να κυκλοφορεί στο Διαδίκτυο το καλοκαίρι του 2012 και πολλοί έσπευσαν να πιστέψουν ότι όντως οι δύο ομογενείς, με μια υποτιθέμενη ομάδα πίσω τους, είχαν συγκεντρώσει το ποσό των 600 δισ. δολαρίων.

Μάλιστα επειδή τα δημοσιεύματα πλήθαιναν, η Βουλή κινητοποιήθηκε. Ετσι ο βουλευτής της ΝΔ Αδωνις Γεωργιάδης, ως πρόεδρος της Επιτροπής της Βουλής για τον Απόδημο Ελληνισμό, επικοινώνησε τότε με όλες τις ελληνικές οργανώσεις των ΗΠΑ και του Καναδά προκειμένου να πληροφορηθεί ποιοι είναι οι μυστηριώδεις Λαμπράκης και Σώρρας, οι οποίοι υποτίθεται πως είχαν συγκεντρώσει εκατοντάδες δισεκατομμύρια. Ολοι με τους οποίους επικοινώνησε, δήλωσαν πλήρη άγνοια για την οργάνωση END.

Εκείνοι, όμως, επέμεναν στους ισχυρισμούς τους, δηλώνοντας πως έχουν καταθέσεις στην καναδική Bank of Montreal. Ομως ο υπεύθυνος Τύπου της καναδικής τράπεζας Ραλφ Μαράνκα κατέρριψε τους ισχυρισμούς της οργάνωσης END υποστηρίζοντας: «...Τα δημοσιεύματα περί κατάθεσης 600 δισ. στην BMO δεν είναι αξιόπιστα. Πέραν τούτου δεν έχουμε να προβούμε σε περαιτέρω σχολιασμό».

Παρ' όλα αυτά οι «δωρητές» επιχείρησαν να κρατήσουν στην επικαιρότητα τη... μοναδική λύση για το χρέος μέχρι να έρθει το υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ και να βάλει τέλος με τον πιο επίσημο τρόπο σε μία ιστορία που μόνο ως κακόγουστη φάρσα μπορεί να κανείς να την εκλάβει.

Πηγή: ΕΘΝΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Η κοροϊδία είναι ο ατμός των μικρών ψυχών (*)

Γράφει ο Διογένης ο Κυνικός

Τελικά είναι αγνώμων ο Ελληνικός λαός… Στις 12 Οκτωβρίου 1944, την ημέρα που απελευθερώθηκε η Αθήνα, μαζεύτηκαν χιλιάδες κόσμου στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη για να τιμήσουν όσους είχαν πέσει νεκροί στη διάρκεια του πολέμου και της Κατοχής. Kαι την ίδια ημέρα το 2014 που απελευθερωνόμαστε πια από το ΔΝΤ να μην κουνιέται φύλλο; Ούτε ένας άνθρωπος δεν βρέθηκε να πάει στον Άγνωστο Στρατιώτη για να τιμήσει την «απελευθέρωση» της Ελλάδας, όχι μόνον της Αθήνας; Και αν ο λαός αυτός είναι αγνώμων, ευτυχώς που υπάρχουν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης των ολιγαρχών που τιμούν δεόντως την «επιτυχία» που τελικά βλέπει μόνον ο κ. Σαμαράς. A, και οι συγκυβερνώντες, μαζί με τα κολλητάρια τους. Τι νομίζετε τυχαία είπε ο Ουμπέρτο Έκο ότι «Σήμερα μόνο οι ηλίθιοι κάνουν δικτατορίες με τανκς, από τη στιγμή που υπάρχει η τηλεόραση»… Κάτι ήξερε παραπάνω…

Ο λαός το μόνο που θα κάνει κάποια ημέρα είναι ότι θα τιμήσει τα θύματα της λιτότητας που μας επέβαλαν οι δανειστές μας μαζί με τους ντόπιους πρόθυμους συνεργάτες τους. Χωρίς αυτούς δεν θα μπορούσαν να επιτύχουν πολλά πράγματα. Αλλά δυστυχώς δεν έχει έρθει ακόμη αυτή η ώρα γιατί δεν έχουμε τελειώσει με τα θύματα… Θα υπάρξουν και άλλα πολλά! Γιατί ασχέτως των όσων ανακοινώνουν με πανηγυρικό τόνο τόσο ο κύριος Σαμαράς όσο και οι υπουργοί του ούτε η λιτότητα θα τελειώσει σύντομα, ούτε το μνημόνιο θα φύγει, ούτε το ΔΝΤ, ούτε τίποτα άλλο. Το βλέπουμε στις δηλώσεις όλων των Ευρωπαίων ή άλλων αξιωματούχων… Και αν γίνει κάτι, θα αντικατασταθεί από κάτι άλλο. Εν ολίγοις, απλά θα αλλάξει ρούχα ο «Μανωλιός»… Επί της ουσίας όλοι μας θα συνεχίσουμε να βράζουμε στο καζάνι της λιτότητας.

Η συγκυβέρνηση εφαρμόζει το απόφθεγμα ότι «στην πολιτική είναι ανώφελο να κοιτάς πιο μακριά από δυο βδομάδες»… Και ποιος το έχει πει αυτό; Ο Άγγλος πολιτικός Τζόζεφ Τσάμπερλαιν, που μεταξύ άλλων ήταν και υπουργός αποικιών της Μεγάλης Βρετανίας. Ο πλέον κατάλληλος άνθρωπος για την περίπτωση μας, γιατί και εδώ αποικία έχουμε γίνει… Όχι της Μεγάλης Βρετανίας, αλλά των δανειστών.

Έλα όμως που όλοι οι άλλοι έχουν ξεχάσει το μέλλον έστω και το άμεσο; Γιατί; Μα γιατί ο λαός έχει εξαθλιωθεί. Όταν διαβάζει κανείς ότι η ΕΛΣΤΑΤ «τους», η ανεξάρτητη αυτή αρχή η οποία κατηγορείται και για μαγείρεμα στοιχείων προκειμένου να μπούμε στο μνημόνιο , δίνει στοιχεία που μόνο ΣΟΚ προκαλούν για την φτώχεια στην Ελλάδα τότε για ποιο μέλλον να μιλήσουμε;

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ αφορούν το 2012 και όχι το 2013. Σε κίνδυνο φτώχειας βρίσκεται το 23,1% του πληθυσμού, ήτοι περίπου 2,6 εκατομμύρια πολίτες, και σε αυτούς δεν συμπεριλαμβάνονται οι άστεγοι, οι τρόφιμοι ιδρυμάτων, οι Ρομά και οικονομικοί μετανάστες! Εδώ δε υπάρχει και μια μικρή λεπτομέρεια. Ότι το «κατώφλι» της φτώχειας έπεσε από τα 5.708 ευρώ στα 5.023 ευρώ που σημαίνει ότι αν είχε παραμείνει στα 5.708 ευρώ τότε το ποσοστό της φτώχειας θα ήταν 44,30%!!! Και αυτό είναι μόνον ένα μέρος των στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ που δείχνει την εξαθλίωση των Ελλήνων.

Αυτά δεν τα βλέπει κανένας από αυτούς τους άθλιους πολιτικούς που βομβαρδίζουν με περισσό θράσος τον κόσμο με τα παραμύθια της Χαλιμάς για απεμπλοκή από Μνημόνια, ΔΝΤ, κλπ; Δεν έχουν ίχνος τουλάχιστον τσίπας επάνω τους;

Και τι να κάνουν; Πρώτα από όλα μπορούν να παραιτηθούν. Να ζητήσουν συγνώμη από τον Ελληνικό λαό και να πάνε μόνοι τους στον πολιτικό αγύριστο. Αλλά ποιοι να παραιτηθούν; Εδώ δεν παραιτείται ο κ. Γιακουμάτος, μάλλον γιατί δεν έχει έρθει το τέλος του χρόνου, λόγω των αυξήσεων που έχουν καταγραφεί σε βασικά είδη διατροφής… Εδώ έχουν το θράσος να μας μιλάνε για τους ΕΝΦΙΑ, για την αλλαγή στις αντικειμενικές αξίες, ότι θα αλλάξουν το τεκμήριο στην αγορά κατοικίας και δεν θα χρησιμοποιείται πια η αντικειμενική αξία αλλά η εμπορική!!! Αυτοί βεβαίως φορολογούν και κατάσχουν τα σπίτια με όποια αξία γουστάρουν… Τι να πει κανείς;

Η συγκυβέρνηση είναι πολύ απασχολημένη όμως με άλλα θέματα… Με την πείνα του λαού θα ασχοληθεί; Πρέπει να εκλέξει Πρόεδρο της Δημοκρατίας… Πρέπει να διασωθεί… Πρέπει να αποφύγει τις εκλογές με κάθε κόστος… Για αυτό και έχουμε να δούμε πολλά ακόμη! Γνωμοδοτήσεις ΤΟΥ συνταγματολόγου, που κατά σύμπτωση είναι και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, υπουργός εξωτερικών, αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, εμπνευστής της Ελιάς, της Δημοκρατικής Παράταξης, της ψήφου εμπιστοσύνης, για το πόσες ψήφοι αρκούν για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας μια και η μισή κοινοβουλευτική δύναμη της Χρυσής Αυγής είναι προφυλακισμένη… Φυσικά εννοείται ότι αυτό θα ισχύει στην περίπτωση που δεν θα τους δοθεί άδεια από την δικαιοσύνη να πάνε να ψηφίσουν… Αλλά λέτε ο κ. Βενιζέλος να ξέρει τίποτα περισσότερο από εμάς τους υπολοίπους; ΄Η απλά διαισθάνεται ότι δεν θα ψηφίσουν οι προφυλακισμένοι βουλευτές της ΧΑ;

Κάποιος κακοήθης, ξέρετε από αυτούς που λένε ότι μαζεύονται χρήματα για να έχουν κάποιοι κίνητρο να ψηφίσουν για Πρόεδρο, θα μπορούσε να πει ότι και βουλευτές που είχαν/έχουν ήδη εκκρεμότητες με το ΣΔΟΕ (πχ κκ Καπερνάρος, Χαϊκάλης κλπ), την δικαιοσύνη (πχ κ. Καμμένος για την υπόθεση Πάχτα), ή με οτιδήποτε άλλο, θα μπορούσαν έτσι να «βοηθηθούν» στο να σκεφθούν πολύ καλά τι θα ψηφίσουν… Αλλά γίνονται τέτοια πράγματα στην Ελλάδα; Έχουν γίνει ποτέ, ακόμη και στην πρόσφατη ιστορία; Έχουμε ακούσει ποτέ να λέει πχ επιχειρηματίας ότι του κόστισε λιγότερο να ρίξει την κυβέρνηση από το να πληρώσει πρόστιμα κλπ; Ποτέ των ποτών!!!

Οι μικρόψυχοι πολιτικοί θα συνεχίσουν να μας κυβερνούν για όσο διάστημα τους επιτρέπει ο λαός… Για όσο διάστημα η αντιπολίτευση τους αφήνει μη καταγγέλοντας με ονόματα ότι σάπιο έχει γίνει και γίνεται ακόμη… Και ας θυμηθούμε όλοι τα σοφά λόγια του Αισώπου: Το κακό που απ” την αρχή δεν τιμωρείται, μεγαλώνει πιο πολύ… Το πόσο μένει να το δούμε!!!

(*) Alfred Tennyson – Άγγλος ποιητής

Πηγή

Ανατροφή παιδιών: Η νέα τάση και συμβουλές σε γονείς

Έχετε αναρωτηθεί πως είναι η ανατροφή των παιδιών σήμερα και πως ήταν πριν μερικές εκατοντάδες χρόνια; Όπως και πολλά άλλα πράγματα, έτσι κι ο τρόπος που ανατρέφουμε τα παιδιά έχει αλλάξει σημαντικά τα τελευταία χίλια χρόνια. Η ανατροφή των παιδιών χρειάζεται προσοχή, ιδιαίτερα τη σημερινή εποχή. Πως μπορούμε να τα βοηθήσουμε να έχουν μια ισορροπημένη προσωπικότητα ως γονείς; Τι χάθηκε τα τελευταία χρόνια στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών και πως άραγε να συνεχίσουμε; «Τα παιδιά πρέπει να φαίνονται και να μην ακούγονται» Αυτή ήταν μια άποψη που επικράτησε αρκετά τα τελευταία χίλια χρόνια. Με εξαίρεση τον τελευταίο αιώνα όπου το «ξύλο» απουσιάζει σημαντικά από την πρακτική της ανατροφής των παιδιών, όλο το προηγούμενο χρονικό διάστημα το ξύλο είχε σημαντική θέση στη διαπαιδαγώγηση των παιδιών. Θα θυμάστε όλοι τη ρύση «Το ξύλο βγήκε από το παράδεισο»! Παλαιότερα οι γονείς πίστευαν πως τα παιδιά γεννιούνται άτακτα και «κακά» κι έτσι έπρεπε να τα δείρουν για να διώξουν αυτά τα «κακά πνεύματα»! Η φιλοσοφία αυτή έχει φθείρει συναισθηματικά πολλά παιδιά, τόσο στο παρελθόν όσο και σήμερα. Να γυρίσουμε πίσω ή να πάμε μπροστά; Τους τελευταίους δύο αιώνες βλέπουμε τα παιδιά με διαφορετικό μάτι. Επικρατεί η άποψη πως τα παιδιά γεννιούνται καλά, και μεγαλώνοντάς τα με σεβασμό, καθοδήγηση κι αγάπη θα γίνουν υπεύθυνοι και πετυχημένοι ενήλικες. Αυτή είναι μια καινούργια άποψη. Δεν έχει εμφανιστεί ξανά σε βιομηχανοποιημένη κοινωνία. Έχει πετύχει άραγε; Οι απόψεις και τα αποτελέσματα ποικίλουν. Έχουμε από τη μια πλευρά παιδιά που πετυχαίνουν στο σχολείο, ανοίγουν επιχειρήσεις και γενικά τα καταφέρνουν στη ζωή τους. Από την άλλη έχουμε παιδιά που σκοτώνουν άλλους ανθρώπους. Τα σημερινά παιδιά εκφράζουν τα συναισθήματα και τις απόψεις τους καλύτερα, μιλώντας με σοφία και αντίληψη πέραν των προσδοκιών μας. Τα παιδιά εκφράζουν επίσης έντονο θυμό και ασέβεια προς τους γονείς και άλλους ανθρώπους. Βρισκόμαστε σε ένα κρίσιμο σημείο. Να γυρίσουμε πίσω ανακτώντας το παρελθόν, ή να προχωρήσουμε στο μέλλον με νέες ιδέες. Εάν προχωρήσουμε με νέες ιδέες, νέα φιλοσοφία, πρέπει να κατανοήσουμε πραγματικά τις πιθανές επιπτώσεις στα παιδιά και την ευθύνη που έχουμε να τους δώσουμε ότι καλύτερο μπορούμε. Πως μπορούμε να έχουμε το καλύτερο αποτέλεσμα στην ανατροφή των παιδιών σήμερα; Συμβουλές για καλύτερη ανατροφή των παιδιών 1. Τα παιδιά είναι «καλά» εκ γενετής Σήμερα βλέπουμε σε ένα νεογέννητο μωρό την καλοσύνη, την τελειότητα και την πλήρη εξάρτηση από εμάς. Έτσι αγαπάμε τα παιδιά χωρίς όρους και διαχωρίζουμε την αρνητική συμπεριφορά από το παιδί. Δηλαδή, οποιαδήποτε αρνητική συμπεριφορά του παιδιού είναι αποτέλεσμα αντίδρασης σε γεγονότα που συμβαίνουν στο περιβάλλον ή σε βιοχημικές ανωμαλίες στο σύστημα τους. Όταν τα παιδιά παρεκτρέπονται, μη ξεχνάτε πως η «καλή» τους πλευρά έχει προσωρινά αλλοιωθεί και ότι έχουν αποθαρρυνθεί. Χρειάζονται θάρρος από εσάς τους γονείς τους. Ως γονείς, να σκέφτεστε ότι το παιδί σας παραμένει καλό στον πυρήνα του. Με τη συμπεριφορά σας να του λέτε «Σ’ αγαπώ και  ξέρω πόσο καλός είσαι, αυτή όμως είναι μια ακατάλληλη συμπεριφορά. Έλα να σου δείξω ένα καλύτερο τρόπο». Προσπαθήστε να του δείξετε πιο θετικούς κι εποικοδομητικούς τρόπους, ακόμα και για να εκφράζει αρνητικά συναισθήματα.  2. Συμπεριφερθείτε στα παιδιά και τον εαυτό σας με σεβασμό Πολλοί γονείς σέβονται τα παιδιά τους, τους μιλούν με σεβασμό, τα ακούνε προσεκτικά και αναγνωρίζουν τις ιδέες και τα συναισθήματά τους. Εάν όμως το κάνετε αυτό χωρίς να φροντίζετε και τις δικές σας ανάγκες, δίνετε την εντύπωση στα παιδιά πως ο κόσμος είναι εδώ για να τους υπηρετεί και γίνονται ασεβείς προς τους άλλους ανθρώπους. Αυτό είναι ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουν οι γονείς. Για να το βελτιώσουμε αυτό, πρέπει ως γονείς να φροντίζουμε και τις δικές μας ανάγκες, βάζοντας σταθερά όρια, γεμάτα αγάπη στις αδιάκοπες ανάγκες τους. Μέσα από τον αμοιβαίο σεβασμό θα αναπτυχθούμε και εμείς και τα παιδιά μας καλύτερα.  3. Καλλιεργείστε τα παιδιά Καλλιεργώ σημαίνει εκπαιδεύω και ανατρέφω. Η καλλιέργεια επηρεάζεται επίσης από διάφορους περιβαλλοντικούς παράγοντες. Ίσως γι΄αυτό σήμερα παρατηρούμε διαφορετικά αποτελέσματα σε εξίσου καλές συνθήκες ανατροφής. Τα παιδιά σήμερα εκτίθενται από μικρή ηλικία στη βία από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και καλλιεργούνται από την πραγματικότητα των ειδήσεων της εποχής. Πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά την επίδραση που έχουν τα πιο πάνω στα παιδιά, και να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε. Ίσως να πρέπει να παρακολουθούμε και να ελέγχουμε όσο μπορούμε την έκθεση των παιδιών σε τέτοια ερεθίσματα. Το πιο σημαντικό όμως είναι: να παρατηρούμε πως τα ίδια τα παιδιά μεταφράζουν τα πράγματα που βλέπουν και ακούν και να μιλήσουμε μαζί τους.  4. Προσφέρετε μπόλικη αγάπη και καθοδήγηση Η πιο σημαντική ιδέα στη νέας τάση ανατροφής παιδιών, είναι να πετύχουμε τη βαθιά συμμετοχή μας στη ζωή των παιδιών. Για να το πετύχουμε αυτό πρέπει να τα καθοδηγούμε σταθερά  κατά την παιδική ηλικία, με χρόνο, υπομονή και αφοσίωση στη συναισθηματική τους υγεία. Μην περνάτε χρόνο μαζί τους μόνο όταν βλέπουν τηλεόραση ή παίζουν ηλεκτρονικά παιχνίδια. Εάν οι ειδήσεις ανακοινώνουν κάτι τρομακτικό, πρέπει να το συζητήσετε μαζί τους και να τους βοηθήσετε να καταλάβουν.  Συμπέρασμα Η ανατροφή των παιδιών θα γίνει καλύτερη εάν πιστεύουμε πως μπορούμε να γίνουμε οι γονείς που θέλουμε και ονειρευόμαστε, ενώ παράλληλα γνωρίζουμε τους περιορισμούς και τις δυσκολίες. Μπορούμε να προσφέρουμε έμπνευση στα παιδιά μας και να μεγαλώσουν με αυτοπεποίθηση εάν προσφέρουμε αγάπη και καθοδήγηση γεμάτη συμπόνια. Για να πετύχει η νέα τάση ανατροφής παιδιών, πρέπει να αφιερώσουμε περισσότερο χρόνο αυξάνοντας την επίδραση που έχουμε στα παιδιά μας. Η ανατροφή ενός παιδιού είναι το πιο σημαντικό έργο που μπορούμε να κάνουμε στη ζωή μας. Ας το κάνουμε σωστά!  

 Αντωνία Χατζηευτυχίου       


 Πηγή
 

Δυο χρόνια για τη σύνταξη και τσεκούρι στο εφάπαξ – Δείτε τα ποσά

 - Το κύμα φυγής στο Δημόσιο για να προλάβουν τις αλλαγές στο ασφαλιστικό κάνει χειρότερη την εικόνα

- Βουλιάζει το ΙΚΑ με περισσότερες από 57.000 αιτήσεις για σύνταξη
- Μπλόκο σε όσους έχουν διαδοχική ασφάλιση τους αναγκάζουν να περιμένουν περισσότερο
- Δείτε τα ποσά του εφάπαξ που προβλέπονται στο δημόσιο για φέτος, του χρόνου... βλέπουμε

 Η κατάσταση σε όλα τα Ταμεία έχει φτάσει στο απροχώρητο. Δυο παράγοντες συντείνουν στο να απαιτούνται ακόμη και δύο χρόνια για την έκδοση μιας σύνταξης.
Τα τελευταία χρόνια λόγω των συνεχόμενων αλλαγών στο ασφαλιστικό που από τη μια μεγαλώνει τα όρια ηλικίας και από την άλλη περικόπτει τις συντάξεις έφεραν πραγματικό τσουνάμι εξόδου από την εργασία στη συνταξιοδότηση.
Παράλληλα είναι χιλιάδες οι εργαζόμενοι στα ταμεία που βρέθηκαν εκτός χωρίς να αναπληρωθούν.
Το μείγμα είναι εκρηκτικό. Στα ταμεία επικρατεί το αδιαχώρητο και ειδικά για όσους έχουν διαδοχική ασφάλιση ο χρόνος κυριολεκτικά έχει παγώσει.

Ο χρόνος αναμονής ανά Ταμεία Ασφάλισης

ΙΚΑ ως 12 μήνες
ΙΚΑ με διαδοχική ως 18 ως 24 μήνες
ΟΑΕΕ 12 μήνες
ΟΑΕΕ με διαδοχική ως 18 μήνες
ΟΓΑ ως 12 μήνας
ΟΓΑ με διαδοχική ως 24 μήνες
Δημόσιο ως 12 μήνες
Δημόσιο με διαδοχική 24 μήνες
ΕΤΕΑ ως 24 μήνες, με διαδοχική... άγνωστο!
ΤΠΔΥ ως 24 μήνες
ΕΤΑΑ από 14 ως 16 μήνες
ΤΑΠΙΤ ως 16 μήνες

Πόσο εφάπαξ δικαιούνται οι δημόσιοι υπάλληλοι

Όσοι ... τυχεροί πρόλαβαν και βγήκαν σε σύνταξη μέσα στα έτη 2012 και 2013 έχουν ελπίδες να πάρουν τα χρήματά τους ως τα τέλη του έτους. Τα παρακάτω ποσά αφορούν όσους λάβουν εφάπαξ εφέτος, για του χρόνου τα ποσά θα είναι άλλα, προφανώς μικρότερα.

Για 35 έτη ΠΕ: 39.926 ευρώ, για 35 έτη ΤΕ : 38.214 ευρώ, για 35 έτη ΔΕ: 34.220 ευρώ, για 35 έτη ΥΕ:29.603 ευρώ, για 25 έτη ΠΕ: 25.184 ευρώ, για 25 έτη ΤΕ: 24.118 ευρώ, για 25 έτη ΔΕ: 21.600 ευρώ και για 25 έτη ΥΕ: 18.715 ευρώ.


Πηγή

70 χρόνια ανελευθερίας

Έξι ημέρες. Ούτε καν μία εβδομάδα δεν πρόλαβε αυτός ο τόπος να χαρεί την Ελευθερία του. Έξι ημέρες και πέντε νύχτες. 12 Οκτωβρίου του 1944 οι Έλληνες ανάσαναν και το ξημέρωμα της 6ης ημέρας ήρθε η νέα κατοχή. Σιγά μην άφηναν οι προστάτες και σύμμαχοι να περάσει εβδομάδα και να μην έχουν τον πλήρη έλεγχο που διήρκεσε μέχρι το 2010. Μετά άλλαξαν πάλι χέρια τα συμβόλαια της αποικιοκρατίας βάζοντας μέσα στο παιχνίδι όλο τον καλό 
κόσμο της Δύσης.

Ήταν που ανέβηκε η ελληνική σημαία στην Ακρόπολη από έναν Γεώργιο Παπανδρέου και ξανακατέβηκε μαζί με τα βρακιά των Ελλήνων κατά τις μεγάλες ημέρες της τελευταίας διακυβέρνησης του κεντρώου δημοκρατικού (και πρώην σοσιαληστρικού) χώρου.
Το ΠΑΣΟΚ δεν ήρθε το 1974, το ΠΑΣΟΚ ήρθε το 1944. Από ένα μπαλκόνι με έναν Παπανδρέου, συνθήματα για την Πατρίδα, την συμφιλίωση και την Λαοκρατία ξεκίνησε το πανηγύρι. Όπως ξαφνικά έγιναν εκατομμύρια οι οπαδοί του Ανδρέα, έτσι εκατομμύρια έγιναν και οι οπαδοί το 1944 του πατρός Γεωργίου. Η διαφορά προσέλκυσης οπαδών δεν ήταν μεγάλη. Από το 1944 μέχρι το 1949 για μία λίρα ή μια κονσέρβα πολεμούσες στο πλάι Άγγλων και αργότερα Αμερικάνων σκοτώνοντας όποιον απαιτούσε την ουσιαστική Ανεξαρτησία και μετά με ένα ρουσφέτι ή και διορισμό πολεμούσες στο πλάι όλων αυτών που μπήκαν το 2010 στην χώρα απαιτώντας την πλήρη εξαφάνιση της Εθνικής Ανεξαρτησίας.
Μεγάλη υπόθεση η λίρα! Με αυτή φτιάχνεις «πατριώτες», «εθνολάτρες» και «δημοκράτες». 
Μεγάλη υπόθεση και το ρουσφέτι! Με αυτό φτιάχνεις «εκσυγχρονιστές», «ευρωπαϊστές» και «δημοκρατολάγνους».
Για την Ελλάδα ο Θεός απουσίαζε μη δίνοντάς της την 7η ημέρα ανάπαυσης και γαλήνης.
Οι Παπανδρέιδες ήταν πιο γρήγοροι και από τον ίδιο τον Θεό. Τον πρόλαβαν την 6η ημέρα και είπαν στον λαό: «Σκύψε, μη σε ξαπλώσουν τα πολυβόλα». Βλέπετε, ήταν τόσο μεγάλη η λατρεία που είχε αυτός ο σακατεμένος λαός στον Μεσσία Γεώργιο Παπανδρέου που σε 53 ημέρες ο Γέρος της Τρομοκρατίας τούς ξάπλωσε με μυδράλια.
Η αντιπολίτευση εκείνη την εποχή ήταν στον δρόμο δεν ήταν στα ζεστά δερμάτινα έδρανα της Βουλής. Εκεί τραβήχτηκε και η μεγάλη γραμμή μεταξύ της Αλήθειας και της Δημοκρατίας. Όποιος έχει εκπρόσωπο στην Βουλή δεν έχει να φοβηθεί καμία εξουσία, όποιος όμως αμφισβητεί τους λατρεμένους δημοκρατικούς εκπροσώπους της Βουλής να έχει το νου του. Πάντα θα είναι ο στόχος από τα φανερά ή κρυμμένα μυδράλια που στήνονται στις ταράτσες Υπουργείων, Υπηρεσιών ή και του ίδιου του Κοινοβουλίου. Διότι στην Ελλάδα από το 1944 η Δημοκρατία εκπροσωπείται και όποιος έχει άλλη άποψη τότε είναι «κατσαπλιάς», «συμμορίτης» και «εχθρός της πατρίδος». Ποιας πατρίδος; Της πατρίδος που έστησε ο Γεώργιος Α’ παρέα με τον Βρετανό Τσόρτσιλ και τον Βαυαρό Βασιλέα, με «Έλληνες» να δείχνουν στον Σκόμπυ τον «στρατό» του, με Παρθενώνες να χτίζονται σε ξερονήσια και όλα τα επακόλουθα.

Το πρώτο διάγγελμα του Σκόμπυ προς τον Ελληνικό λαό το 1945: «εάν δεν επιτευχθούν οι σκοποί που μου ανέθεσε η κυβέρνησις μου ολοκληρωτικά, το νόμισμα θα αποσταθεροποιηθεί και ο λαός δεν θα τραφή». 
Το νόμισμα και η πείνα μπαμπούλας για να γίνουν όλα όπως ήθελαν οι νέοι κατακτητές. 
Υπάρχει καμιά διαφορά με τα λεγόμενα των σημερινών φερέφωνων των νέων κατακτητών από το 2010; 
Πάλι το νόμισμα, πάλι τα άδεια ράφια στα μαγαζιά.
Γιατί ο λαός του αντιβασιλέα Δαμασκηνού και ο λαός του πρωθυπουργού Σαμαρά έκαναν και κάνουν πίσω στις ορέξεις των κατακτητών;
Το τι ακολούθησε το διάγγελμα Σκόμπυ είναι γνωστό για να επιβάλουν την «τάξη» οι νομοταγείς, το τι ακολουθεί τα λόγια των φερέφωνων σήμερα είναι πάλι γνωστό μπουκώνοντας την ευταξία με μισθούς και παροχές.
Όχι, λοιπόν 70 χρόνια από την Απελευθέρωση, αλλά 70 χρόνια από την απόδειξη ότι η δημοκρατία στην Ελλάδα πάει αντάμα με την κουστουμαρισμένη νόμιμη τρομοκρατία.
 
Γιάννης Λαζάρου

Μεγαλώνει η κρίση στο ΠΑΣΟΚ

Πριν προλάβει να καταλαγιάσει η σφοδρή αμφισβήτηση του Ευ. Βενιζέλου από βουλευτές και υπουργούς του κόμματός του, η ηγεσία της Χαριλάου Τρικούπη, δέχεται νέο ράπισμα για τις επιλογές και τη στρατηγική της, αυτή τη φορά εκ των έσω. Απάντηση με αιχμές από Χαρ. Τρικούπη.

Μετά την πρωτοβουλία των πρώην στελεχών του ΠΑΣΟΚ για συγκρότηση πανελλαδικού δικτύουνέα πρωτοβουλία παίρνει σάρκα και οστά αυτή τη φορά στο εσωτερικό του κόμματος,αμφισβητώντας τη στρατηγική και την ηγεσία του Κινήματος.

Με πρωτοβουλία που ανέλαβε η «Κίνηση 75» συγκεντρώθηκαν 4000 υπογραφές στελεχών που ζητούν:

Πρώτον, «συνέδριο ΠΑ.ΣΟ.Κ., πρώτα και κύρια από οτιδήποτε άλλο. Ένα πραγματικό συνέδριο, αξιόπιστο, με χρόνο για προσυνεδριακό διάλογο, με απόλυτο σεβασμό στις διαδικασίες και τους συμμετέχοντες».

Δεύτερον, «αλλαγή πολιτικής. Ζητάμε το συνέδριο να μην είναι ξανά μια προεκλογική φιέστα ή μια στείρα αντιπαράθεση προσωπικών στρατηγικών».

Και τρίτον, «μια νέα πολιτική πρόταση που θα αναγνωρίζει το σύνολο των νέων πραγματικοτήτων σχεδόν πέντε χρόνια μετά την έναρξη της κρίσης».

Οι υπογράφοντες αμφισβητούν ανοικτά την ηγεσία του κόμματος καθώς και τη συνεργασία τουΠΑΣΟΚ με τη Νέα Δημοκρατία. Ασκούν επίσης, σφοδρή κριτική στο εγχείρημα της Ελιάς.

Μεταξύ των 4000 στελεχών που υπογράφουν, συμμετέχουν τα μέλη της ΚΠΕ ΠΑΣΟΚ και κίνησης 75: Καρχιμάκης Μιχάλης, Νιώτης Γρηγόρης, Πεταλωτης Γιώργος, Στρατάκης Μανώλης, Γιουματζίδης Βασίλης, Παπαηλιού Άσπα, Νούσιος Βασίλης, Σενετάκη Ειρήνη, Κορακίδης Οδυσσέας κλπ, γραμματείς και μέλη Νομαρχιακών και τοπικών οργανώσεων, στελέχη τοπικής αυτοδιοίκησης, συνδικαλιστικά και κοινωνικά στελέχη.

Η λίστα των ονομάτων ΕΔΩ

Απάντηση από τη Χαριλάου Τρικούπη
«Το ΠΑΣΟΚ τηρεί με απόλυτη δημοκρατική ευαισθησία τις καταστατικές του διαδικασίες. Αυτό ισχύει και για τη σύγκληση συνεδρίου και για τη συνεργασία στο σχήμα της Ελιάς στις ευρωεκλογές και για τη διοργάνωση του συνεδρίου της δημοκρατικής παράταξης» σχολίασαν κύκλοι του ΠΑΣΟΚ, απαντώντας με αυτό τον τρόπο στο κείμενο της «Κίνησης των 75».

Οι ίδιοι κύκλοι ανέφεραν ότι «το κείμενο που υπογράφουν και εννέα μέλη της ΚΠΕ επιβάλλει να αναρωτηθεί κάποιος ποιες διαδικασίες ακολουθήθηκαν για τις μεγάλες επιλογές που οδήγησαν το ΠΑΣΟΚ να αναλάβει μόνο του την ευθύνη της υπαγωγής στο μνημόνιο και το πρόγραμμα στήριξης το 2010 ή να συμμετάσχει σε κυβέρνηση συνεργασίας (υπό το Λ. Παπαδήμο) το Νοέμβριο του 2011 με τη ΝΔ και το ΛΑΟΣ; Τι λένε οι τότε κατέχοντες τις θεσμικά υπεύθυνες θέσεις στο ΠΑΣΟΚ;». Στο ίδιο πνεύμα, αφού αναφέρουν ότι «κάποιοι στο ΠΑΣΟΚ πράγματι ποτέ δεν συμφώνησαν με επιλογές ευθύνης και με αντιδημοφιλείς αποφάσεις, αναγκαίες για τη χώρα», συμπληρώνουν σε υψηλότερους τόνους ότι «πάει όμως πολύ άνθρωποι που στήριξαν, στην πιο σκληρή φάση, τέτοιες αποφάσεις να παριστάνουν τώρα τον ανήξερο και ευαίσθητο και να καταγγέλλουν αποφάσεις που χειροκρότησαν και υπηρέτησαν, ορισμένοι μάλιστα έχοντας κρίσιμους ρόλους στη κυβέρνηση, τη Βουλή ή το κόμμα».

Παραπέμποντας στη σχετική αναφορά που είχε χρησιμοποιήσει ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος, στην ομιλία του στην εκδήλωση για την 3η Σεπτέμβρη, οι κύκλοι του κόμματος, αναφέρουν πως «κατά τα λοιπά το ζήτημα είναι πάντοτε ένα και μόνο: το κριτήριο του παραβάν». Αφήνοντας περαιτέρω αιχμές, αναφέρουν ότι «κάποιοι επιμένουν να στροβιλίζονται στο παρελθόν και να πλήττουν την ενότητα και τη συσπείρωση της Δημοκρατικής Παράταξης», ενώ «εμείς παλεύουμε για την έξοδο της χώρας από την κρίση και τα μνημόνια και την απεμπλοκή από την Τρόικα και το Δ.Ν.Τ., σχεδιάζουμε το μέλλον για την Παραγωγική Ανασυγκρότηση της χώρας με κοινωνική ευαισθησία, διασφαλίζοντας τη κοινωνική συνοχή». «Επιτέλους ας αφήσουν ήσυχη την Παράταξη να αναπνεύσει», καταλήγουν οι κύκλοι του κόμματος.

efsyn.gr