Τρίτη 24 Φεβρουαρίου 2015

Το γερμανικό μαρτύριο της σταγόνας (και της λίστας)…


Εάν ο «ξαφνικός θάνατος» ήταν το plan A των «σκληρών» του Βερολίνου και της Ευρώπης, το «μαρτύριο της σταγόνας» μπορεί να είναι σίγουρα το plan B. Με άμεση εφαρμογή από σήμερα κιόλας, αρχής γενομένης από την τηλεδιάσκεψη του Eurogroup και την τελική αποτίμηση και έγκριση (;) της περίφημης «λίστας Βαρουφάκη».
Η κυβέρνηση, παρά τις συμπληγάδες των πιέσεων, έβαλε τελικά στο 6σέλιδο κείμενο των προτεινόμενων μεταρρυθμίσεων τρία θέματα που μέχρι την περασμένη εβδομάδα ήταν «ταμπού» για την γερμανική πλευρά: Την ρύθμιση των 100 δόσεων για τις ληξιπρόθεσμες οφειλές, την αντιμετώπιση των κόκκινων δανείων και το πάγωμα των πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας.
Η λίστα εστάλη σήμερα το πρωί στους υπουργούς Οικονομικών της ευρωζώνης και το απόγευμα θα περάσει από την τηλεδιάσκεψη του Eurogroup. Εκεί, αναμένεται να δοκιμαστεί, για πρώτη φορά, και η τετράμηνη… εκεχειρία που συμφωνήθηκε την Παρασκευή – μια εκεχειρία, αρκούντως εύθραυστη και πανταχόθεν ήδη βαλλόμενη.
Σύμφωνα με όλες τις πληροφορίες που υπήρχαν έως αργά χθες το βράδυ, τόσο από την Αθήνα όσο και από τις Βρυξέλλες, δεν αναμένεται να υπάρξει πρόβλημα στον κύριο όγκο των μεταρρυθμίσεων που προτείνει η ελληνική πλευρά και αφορούν διαρθρωτικές αλλαγές όπως η πάταξη της φοροδιαφυγής, της διαφθοράς και του λαθρεμπορίου, ούτε επίσης  στα άμεσα μέτρα αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης. Ωστόσο, ακόμη και για τις επικοινωνιακές – πολιτικές ανάγκες μια ακόμη γερμανικής επίδειξης πυγμής, σχετική αβεβαιότητα υπήρχε τόσο για τη ρύθμιση των 100 δόσεων στις ληξιπρόθεσμες οφειλές, όσο και για το θέμα των κόκκινων δανείων.
«Η ρύθμιση των 100 δόσεων κάθε άλλο παρά δημοσιονομικό κόστος συνεπάγεται», ανέφερε χθες παράγοντας του κυβερνητικού επιτελείου, σημειώνοντας: «Αντιθέτως, ίσως είναι και η μόνη ασφαλής οδός για να μπουν άμεσα χρήματα στα κρατικά ταμεία». Στον αντίποδα οι αντιρρήσεις, που φέρεται να έχει διαμηνύσει το Βερολίνο, εστιάζονται στην κυβερνητική δέσμευση για «κούρεμα» έως και 50% του αρχικού κεφαλαίου σε όσους αποπληρώσουν εφ’ άπαξ τις οφειλές τους – πρόβλεψη, που κατά την γερμανική πλευρά αποτελεί δυνάμει απώλεια εσόδων. Με την εύλογη, όμως, απάντηση από την ίδια κυβερνητική πηγή πως «πρόκειται για… εικονική απώλεια εικονικών εσόδων, τα οποία χωρίς κίνητρα δεν πρόκειται ποτέ να μπουν στα ταμεία».
Ακόμη πιο σύνθετη είναι η υπόθεση των κόκκινων δανείων, καθώς οι όποιες σκέψεις για «κούρεμα» με χρήση πόρων από το «μαξιλάρι» του ΤΧΣ είναι πλέον άκυρες: Με την απόφαση του Eurogroup την Παρασκευή όλο το ποσό των 11 δις του ΤΧΣ δεσμεύεται από τον EFSF και μπορεί να χρησιμοποιηθεί, κατόπιν έγκρισης της ΕΚΤ, μόνον για τις κεφαλαιακές ανάγκες των τραπεζών.
Εξ ου και, σύμφωνα με τις πληροφορίες, η διατύπωση του ζητήματος των κόκκινων δανείων είναι πολύ γενική και προσεκτική στο κείμενο Βαρουφάκη, ενώ και ο Γιώργος Σταθάκης επεσήμανε πως το συγκεκριμένο θέμα απαιτεί ιδιαίτερη διαβούλευση με τους εταίρους.
Στις υπόλοιπες παραμέτρους, και απ’ όσα έχουν γίνει μέχρι στιγμής γνωστά για τη λίστα, ανοιχτά ζητήματα παραμένουν και στο κεφάλαιο των ιδιωτικοποιήσεων, ενώ στη λίστα δεν γίνεται αναφορά στις επαναπροσλήψεις στο Δημόσιο. Αντιθέτως, θίγεται έστω και εμμέσως το θέμα της επαναφοράς του κατώτατου μισθού και δεν υπάρχει καμία αναφορά σε ρήτρα μηδενικών ελλειμμάτων στα ασφαλιστικά ταμεία όπως αξίωνε, προ εκλογών, η τρόικα.
Σε κάθε περίπτωση, και πέραν των όσων θα συζητηθούν στην σημερινή τηλεδιάσκεψη, η συμφωνία της τετράμηνης παράτασης φαίνεται καταδικασμένη να περάσει μέσα από το «μαρτύριο της σταγόνας».
Όπως σημείωναν χθες κυβερνητικοί παράγοντες, η Γερμανία δείχνει αποφασισμένη να απειλεί με βέτο κάθε κοινωνικό μέτρο που θα μπαίνει στο τραπέζι, ενώ τουλάχιστον για δύο μήνες θα είναι διαρκώς οπλισμένο το περίστροφο της χρηματοδοτικής και πιστωτικής ασφυξίας.
Διότι η ελληνική πλευρά μπορεί να κέρδισε το δικαίωμα να βάζει εκείνη την ατζέντα και τα μέτρα που θέλει να προωθήσει, δεν έχει κερδίσει όμως μέχρις στιγμής – και μέχρι τον Απρίλιο τουλάχιστον – καμία δέσμευση από τους εταίρους για άμεση εκταμίευση χρημάτων.
Οι έως τώρα υπολογισμοί δείχνουν ότι οι ταμειακές ανάγκες έως τον Ιούνιο είναι περί τα 6 δις ευρώ – ποσό, το οποίο έως τα 3 με 4 δις μπορεί να καλυφθεί, εν ανάγκη, με εσωτερικό κρατικό δανεισμό και με μεταφορά πόρων στα κονδύλια της γενικής κυβέρνησης. Από εκεί και πέρα, είτε θα υπάρξει εκταμίευση μέρους της δόσης των 7 δις μετά τον Απρίλιο, είτε θα τεθεί και πάλι το αίτημα αύξησης του πλαφόν στις πωλήσεις εντόκων – ένα αίτημα, πάντως, που αυτή τη στιγμή δεν δείχνει να έχει μεγάλη τύχη με δεδομένη την by the book στάση των τραπεζιτών της Φραγκφούρτης και την τιμωρητική ευθιξία του κ. Σόιμπλε…

Φίλης: Πολιτική σύγκρουση, αν δεν δεχθούν τις διαπραγματεύσεις (ΒΙΝΤΕΟ)


Σε περίπτωση που οι θεσμοί δεν δεχτούν τις μεταρρυθμίσεις ο Κοινοβουλευτικός Εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Φίλης«βλέπει» πολιτική σύγκρουση.
Ο κ. Φίλης μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό του ΑΝΤ1 αναφέρθηκε στις πολιτικές εξελίξεις των τελευταίων ημερών και τις μεταρρυθμίσεις που έστειλε η Αθήνα στις Βρυξέλλες ενώ εξέφρασε και την διαφωνία του με την δήλωση Γλέζου.
Δείτε τα βίντεο:








Πηγή

Ο «πόλεμος» με τον εαυτό μας μόλις άρχισε


Του Μάκη Ανδρονόπουλου
Τους έξι μήνες που θέλαμε για να γίνουμε «μια άλλη χώρα» δεν τους πήραμε. Πήραμε μόνο τέσσερις για να υπάρξουμε, για να γίνει η αξιολόγηση προγράμματος και να είναι θετική, ούτως ώστε να μπορέσουμε να πάρουμε άλλο δάνειο και να αποπληρώσουμε τα ομόλογα που λήγουν τον Ιούνιο. Μέχρι τότε πρέπει να τα καταφέρουμε μόνοι μας. Κερδίσαμε όμως, να μην  περικοπούν οι συντάξεις προς το παρόν, να έχουμε μικρότερο πλεόνασμα, να μην αυξήσουμε τον ΦΠΑ … να μην έχουμε για λίγο τα προαπαιτούμενα. Το στοίχημα Τσίπρα με το Stern ισχύει. Να γίνουμε άλλη χώρα! Αυτή είναι η ιστορική πρόκληση για την Αριστερά. Και άλλη χώρα (της Ευρώπης) δεν σημαίνει να γίνουμε Βενεζουέλα …
Το άμεσο μέλλον της Ελλάδας μας εξαρτάται, εν πολλοίς, από αυτό που είπε ο νομπελίστας Κρούγκμαν : «μοιάζει με ήττα της Ελλάδας, αλλά καθώς τίποτα ουσιαστικό δεν λύθηκε, είναι ήττα αν οι Έλληνες την αποδεχτούν ως τέτοια. Αυτό σημαίνει ότι τίποτα δεν είναι ξεκάθαρα λυμένο. Και αυτό είναι αναμφισβήτητα καλό αποτέλεσμα, ώρα για την Ελλάδα να οργανωθεί». 
Δεν αποδεχόμαστε λοιπόν την επικείμενη συμφωνία ως ήττα και οργανωνόμαστε με βάση την αλήθεια…

Αυτό πρέπει να το κατανοήσει βαθιά όλη η συμπολίτευση και η αντιπολίτευση.  Αυτό μάλλον το γνωρίζει ο πρωθυπουργός, ίσως και ορισμένοι υπουργοί, αλλά όλοι οι άλλοι και κυρίως οι ψηφοφόροι και η πλατεία, δεν το έχουν αντιληφθεί, γιατί η εικόνα που έχουν για την αλήθεια είναι πολύ θολή, είναι αντανάκλαση του οράματος. Οι περισσότεροι είναι εγκλωβισμένοι στην προεκλογική ρητορική. Συνεπώς, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουμε είναι η παλινόρθωση της αλήθειας των πραγμάτων και των λέξεων…
Η πολιτική ρητορική πρέπει να  εγκαταλείψει το θυμικό και το επιθυμητό και να μείνει στο λογικό, για τακτικούς και στρατηγικούς λόγους, ώστε να μην καταρρεύσει το θυμικό και να μείνει ζωντανό το επιθυμητό.
Παράδειγμα, επί του πρακτέου:  οι πολιτικές που ανακοίνωσε το υπουργείο Παιδείας αποτελούν επιστροφή στο χειρότερο παρελθόν, καθώς αναγομώνουν τη νοοτροπία της ισοπέδωσης και της φαυλότητας. Άλλο να ανασυγκροτήσεις την δημόσια παιδεία και να την κάνεις διεθνώς ανταγωνιστική και ουμανιστική και άλλο να εφαρμόζεις ρετσέτες του ΄70.  Η κατάργηση των προτύπων σχολείων, για παράδειγμα, όχι μόνο δεν είναι αριστερή, αλλά είναι κουτοπόνηρη, αντιδραστική και εκτός ευρωπαϊκής πραγματικότητας 21ου αιώνα.
Πρόκειται συνεπώς για ένα αγώνα αντοχής και μέσα και έξω. Το μόνο πλεονέκτημα που διαθέτουμε, σε σχέση με την προ των εκλογών κατάσταση, είναι ότι η κυβέρνηση αυτή συσπειρώνει και έχει τη δυνατότητα  να αποδειχθεί καλύτερη από την προηγούμενη, πολύ καλύτερη.
Η ευρωπαϊκή πραγματικότητα: Ο κίνδυνος να σκάσει η Ελλάδα υποχρέωσε όλους σε συμβιβασμό. Οι τράπεζες είχαν αδειάσει κλπ, κλπ. Το game ήταν πολυδιάστατο. Η Γερμανία συμβιβάστηκε, αλλά μας περιμένει στη γωνία, καθώς υποχρεώθηκε σε μια προσβλητική διαδικασία (4 ώρες άτυπης τριγωνικής διαπραγμάτευσης), ενώ η Κομισιόν σήκωσε ανάστημα, κέρδισε πόντους έναντι του eurogroup. Το Βερολίνο με την εμμονή του στο αδιέξοδο πρόγραμμα διάσωσης που αυτό είχε επιβάλει, φάνηκε στην ουσία να απαιτεί πολιτική υποταγή από τη νέα ελληνική κυβέρνηση. Αυτό δεν πέρασε απαρατήρητο από την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη και σίγουρα θα μετρήσει στο μέλλον. Αυτό είναι το κόστος που θα πληρώσει το Βερολίνο.

Και αυτός είναι ο αγώνας της Ελλάδας. Ο μοναχικός αγώνας. Διότι άλλο πολυμερής διπλωματία και άλλο γιούρια στα χειμερινά ανάκτορα για να αλλάξουμε την Ευρώπη. Την Ευρώπη των δημοκρατικά εκλεγμένων κυβερνήσεων και της δημοκρατικά νομιμοποιημένης «γραφειοκρατίας των Βρυξελλών» (ΣΣ: μην την μπερδεύουμε με την τρόικα).

Εννοείται πως «μέτωπο του Νότου» δεν υπάρχει, όχι γιατί ο Ραχόι και ο Κοέλλο είναι εναντίον μας, αλλά γιατί η βιομηχανική Ισπανία των 40 εκατομμυρίων και η αναδυόμενη Πορτογαλία, ουδέποτε ιστορικά αισθάνθηκαν ως νότος, αλλά μόνο ως Ευρώπη. Εννοείται πως το ίδιο ισχύει και για την τρίτη οικονομία της ευρωζώνης, την Ιταλία, έστω κι αν η επικυρίαρχη πολιτική του Βερολίνου τσακίζει την βιομηχανία της. Με αυτούς παίζεις αλλιώς το παιγνίδι των συμμαχιών, όχι με εξαγωγή της «επανάστασης» (που άλλωστε δεν υπάρχει).

Το όπλο της αλήθειας: Η απελευθέρωση από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό της ιδεοληπτικής ρητορείας, της στρέβλωσης της πραγματικότητας και της διολίσθησης  σε αναποτελεσματικές πολιτικές (ο φαύλος κύκλος της ελληνικής ανεπάρκειας που βιώνουμε από το 1981) δεν πρέπει να γίνει από τον κυνισμό του eurogroup, αλλά από την κυβέρνηση σωτηρίας της ριζοσπαστικής αριστεράς. Για να το πετύχει αυτό πρέπει:
  • Να αναλύσει  τα Μνημόνια Ι και ΙΙ και να καταγράψει σε πιο 70% συμφωνεί και να το πει στον λαό. Να εξηγήσει με λεπτομέρειες που έγιναν λάθη και παραλείψεις ξεχωριστά στα δύο Μνημόνια και ποιες ευκαιρίες χάθηκαν.
  • Να κάνει κατόπιν αυτοκριτική.
  • Να αναλύσει με ειλικρίνεια και εξουθενωτική λεπτομέρεια τη νέα συμφωνία και τι ακριβώς θα γίνει και πώς. Για παράδειγμα, το economic recovery που φαίνεται να παραλήφθηκε από το ελληνικό κείμενο…
  • Ποιες μεταρρυθμίσεις θέλει να κάνει, με αλλαγή του ταξικού πρόσημου φυσικά, και που θα ευνοούν τις επενδύσεις, ελληνικές και ξένες. Τώρα, πρέπει να σοβαρευτούμε και να κάνουμε μεταρρυθμίσεις χωρίς ιδεοληψίες και με στόχο τον εκσυγχρονισμό της χώρας (όχι τα πισωγυρίσματα στο πουθενά) και κυρίως, να μην χάσουμε το τρένο της ανάπτυξης που φέρνει το φθηνό πετρέλαιο, η πιστωτική χαλάρωση του Ντράγκι τον Ιούλιο, το πακέτο Γιουνκέρ και το εν χειμερία νάρκη Σύμφωνο Εταιρικής Σχέσης (ΣΕΣ / νέο ΕΣΠΑ).

Αυτά πρέπει να γίνουν άμεσα για να ανακτηθεί η εμπιστοσύνη των δανειστών και των εταίρων που κλονίστηκε από την ελληνική ιδιαιτερότητα.
Η ελληνική  πραγματικότητα: Η εντολή των εκλογών δεν ήταν για ρήξη, αλλά για σκληρή διαπραγμάτευση. Η εντολή των εκλογών ήταν ευρωπαϊκή. Η διαπραγμάτευση έγινε με λογική ρήξης και παιδαριώδη τρόπο, του στιλ «αλλάζουμε την Ευρώπη» και πάμε με 20΄ καθυστέρηση στο eurogroup και μάλιστα χωρίς κανένα θεσμικό πολιτικό σύμμαχο (ΣΣ: κανένα) και όλους απέναντι. (ΣΣ: οι οικονομολόγοι και τα κοινωνικά κινήματα που συμπαρατάσσονται με την Ελλάδα δεν ψηφίζουν στο eurogroup, άρα έχουν άλλη στάθμιση και άλλη πολιτική και διπλωματική διαχείριση). Έτσι, η μεταφυσική κυριάρχησε και οδήγησε τα πράγματα εκεί που τα οδήγησε. Τώρα, όλοι πρέπει να σφίξουν τα δόντια και να ψηφίσουν ότι έχουμε πάρει και το οποίο είναι δυναμικό (δηλ. μπορεί να είναι πολύ κακό και μπορεί να είναι πάρα πολύ καλό) χωρίς γκρίνιες. Να σοβαρευτούμε και να κάνουμε σε 4 μήνες αυτά που πρέπει. Όλα τα άλλα είναι μεταφυσική, αν όχι χειρότερα, … θρησκοληψίες χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση. «Ποτέ δεν λες θα το κάνουμε Κούγκι. Όμως πρέπει να φαίνεται ότι είσαι αποφασισμένος να το κάνεις. (ΣΣ: αν και δεν συμμερίζομαι το στιλ του Βαρουφάκη στο eurogroup –άσχετα αν είναι της αισθητικής μου- για να είμαι δίκαιος, ομολογώ πως πέτυχε να πείσει πως είναι έτοιμος σαν ευγενής σαμουράι να αυτοκτονήσει. Σαφώς η στάση του είχε ηρωικά στοιχεία, όπως άλλωστε ηρωικότατο ήταν και το στομάχι του Τσίπρα).
Τι κερδίσαμε ως κοινωνία: Αποβάλαμε μια μεγάλη ποσότητα φόβου και αποσυμπιέστηκε η οργή και τα άλλα αρνητικά συναισθήματα. Καταγράφτηκε μια νέα ομοψυχία και ανέβηκε η αυτοπεποίθηση. Στο εσωτερικό πολιτικό επίπεδο, τα αποτελέσματα των εκλογών δημιουργούν συνθήκες ανασυγκρότησης της δεξιάς και του ευρύτερου χώρου του κέντρου.  Στο ευρωπαϊκό επίπεδο, η «ελληνική μάχη» ήρθε να αποκαλύψει τη μονολιθικότητα και την ανελαστικότητα των ευρωπαϊκών πολιτικών που έχουν έντονα ταξικό πρόσημο.  Επίσης, αποκάλυψε ότι το αφεντικό είναι το Βερολίνο και ότι το Παρίσι απλώς ακολουθεί, με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό για τους υπόλοιπους.
Τι χάσαμε; Χάσαμε σοβαρότητα, με τις μαξιμαλιστικές δηλώσεις των υπουργών μόλις ορκίστηκαν και πριν γίνουν οι προγραμματικές δηλώσεις. Εγκλωβίστηκαν σε μια ρητορική που θα αργήσει να υλοποιηθεί και εγκλώβισαν και τον πρωθυπουργό, ενώ ήξεραν ότι είχαμε μπροστά μας μια ασφυκτική  πίεση χρόνου.  Επίσης, η καινοτομία της δομής της κυβέρνησης, δεν αντικατοπτρίστηκε εμφανώς στα πρόσωπα (που μάλλον αντιστοιχούν στον κομματικό πυρήνα και όχι σε κάποιο άνοιγμα προς τον ευρύτερο δημοκρατικό χώρο, με αποτέλεσμα να διαφαίνεται κενό τεχνογνωσίας και φτώχεια προσώπων, όπως άλλωστε φαίνεται στις αλλαγές που γίνονται σε φορείς που διορίζει η κυβέρνηση διοικήσεις). 
Χάσαμε τη δυνατότητα να έχουμε ένα πρόεδρο της Δημοκρατίας που να ενώνει και να εμπνέει. Ο εκλεγείς, άσχετα με το αν εκλέχθηκε με πρωτοφανές αριθμό ψήφων, δεν μπορεί να παίξει αυτό το ρόλο, καθώς δεν διαθέτει κύρος στο χώρο των δεξιών ψηφοφόρων.
Τέλος,  πρέπει να σταθούμε στον Economist που έγραψε ότι «Ο Τσίπρας, είχε ευκαιρία να κάνει την Ευρώπη καλύτερη», αλλά «τα θαλάσσωσε» και ότι η διαπραγματευτική στρατηγική Βαρουφάκη ήταν «στενόμυαλη, αυτοκαταστροφική και αφελής». Αυτά δεν πρέπει να τα πετάμε στο καλάθι των αχρήστων, αλλά να τα σταθμίζουμε και να μαθαίνουμε.  Ο αγώνας είναι αντοχής, και είναι πρωτίστως αγώνας με τον κακό μας εαυτό.
Η εκμυστήρευση του υπουργού Οικονομικών Γιάννη Βαρουφάκη στον Πολ Μέισον ότι «το ευρώ θα καταρρεύσει μέσα σε δύο χρόνια, εάν δεν γίνει μεταρρύθμιση» κρύβει πολλές δυναμικές. Ας παίξουμε με αυτές, αλλά ας το κάνουμε σοβαρά, με τους κανόνες, γυρίζοντάς τους υπέρ μας. Πρέπει να είμαστε έτοιμοι, γιατί η συζήτηση για την πολιτική ολοκλήρωση της Ευρωζώνης δεν θα αργήσει, εδραιώνοντας την ΕΕ των δύο ταχυτήτων. Η Ευρώπη έχει μπει σε νέα φάση…




Αντίδραση της Γερμανίας στην άρση ασυλίας για ΤτΕ, ΕΛΣΤΑΤ κλπ που προτείνει η κυβέρνηση!


Σφοδρή αντίδραση φαίνεται οτι συναντά η ορθότατη πράξη θεσμικής ανασυγκρότησης που προτείνει η κυβέρνηση και αφορά την διακοπή παροχής ασυλίας στους διοικητές της ΤτΕ, της ΕΛΣΤΑΤ και λοιπών «ανεξάρτητων» αρχών!
Μια προκλητική ασυλία έναντι του νόμου, που εφευρέθηκε από τον επίορκο και σε λίγο υπόδικο Παπανδρέου!
Να λοιπόν που τελειώνει το παραμύθι της «εταίρου» Γερμανίας, αφού η παρούσα πρωτοβουλία ειναι καθαρά θεσμική και δεν επιφέρει καμμία χρηματοοικονομική επιβάρυνση.

Τι επιδιώκουν λοιπόν οι Γερμανοί; Μα φυσικά την συνέχιση της ληστείας, με ασυλία για συγκεκριμένους συνεργούς τους…
Οι μάσκες έπεσαν.

Οι συμφωνίες που δεν γίνονται μημόνια


γράφει η Παναγιώτα Μπλέτα*
Η Ευρώπη συγκλονίζεται από τις πολιτικές αναταράξεις, που βρίσκουν ιδεολογικό υπόβαθρο στην άρνηση της λιτότητας, εγκαινιάζοντας μια νέα ιστορική περίοδο του μετανεοφιλελευθερισμού.
Πολιτικά κινήματα και κόμματα προσπαθούν να εκφράσουν τις νέες τάσεις, όπως δημιουργούνται πρωτόλεια, μέσα από τις ασφυκτικές συνθήκες υστέρησης, που έχουν επιβληθεί στους λαούς.
Ενώ οικονομικοί κύκλοι, που δεν έχουν προλάβει να δημιουργήσουν διαπλοκή με τις νεοπολιτικές τάσεις, προσπαθούν να αφυπνίσουν τις δυνάμεις εκείνες που μπορούν να ασκήσουν καταστολή, μέχρι να ανασυνταχθούν και να μπουν πιο δυναμικά στο παιχνίδι με καινούργια mixed πολιτικά προιόντα, που θα προστατεύουν το κεφάλαιο.
Αυτό συμβαίνει και στη μεγάλη Ευρωπαική κλίμακα, αλλά και σε μικρή εθνική κλίμακα, καθώς το μεγάλο κεφάλαιο διεθνές ή εγχώριο είναι εκείνο που πλήττεται βαρύτατα από τις καινούργιες συνθήκες, διότι επαναστάτησε το πελατειακό δυναμικό που το συντηρούσε.
Ακριβώς σε αυτό το σημείο, η Ελλάδα αγωνίζεται να συμμετέχει στο παιχνίδι της Ευρωπαικής Ένωσης, σαν ισότιμος παρτενέρ βάζοντας τους δικούς της όρους. Είναι λογικό λοιπόν, να προκαλεί κραδασμούς σε όλα τα επίπεδα διοίκησης αυτού του οικοδομήματος, διότι επιχειρεί να λανσάρει ένα καινούργιο μοντέλο διακυβέρνησης, που θα συνοδεύεται με περισσότερη εθνική αυτοδιαχείριση.
Η εθνική αυτοδιαχείριση μειώνει τη δυνατότητα ανάπτυξης οικονομικών καρτέλ, ενώ ενισχύει το γεωπολιτικό status της κάθε χώρας. 
Η ανάπτυξη τέτοιου είδους δεξιοτήτων σε κάθε χώρα όμως απομονώνει τον έλεγχο στα χέρια της και δεν βοηθά στην εξέλιξη του οικονομικού μεταπρατισμού, καθώς η οικονομία της θα εξαρτάται από ίδιους παραγωγικούς τομείς, όπως και η κυριαρχία της και όχι από ιμπεριαλιστικές χώρες ή ενώσεις. 
Η μάχη όμως είναι πολύ σκληρή, διότι από την στιγμή που υπάρχει δανειστική εξάρτηση η εθνική αυτοδιαχείριση δεν μπορεί να είναι ολοκληρωτική. Σε αυτά λοιπόν τα πλαίσια, καλείται η Ελληνική Κυβέρνηση να απεγκλωβίσει όσο περισσότερες κυριότητες μπορεί, τουλάχιστον στο επίπεδο που αφορούν την αξιοπρεπή διαβίωση και συνέχεια του λαού.
Ο δρόμος είναι μακρύς, γιατί τα μνημόνια έχουν φροντίσει δυστυχώς κάποιοι «συνέλληνες» να γίνουν κατεστημένη γραμμή διαπραγμάτευσης.
Οι διαπραγματεύσεις της Ελληνικής Κυβέρνησης αυτόν το ορίζοντα έχουν και για αυτό είναι δύσκολες, και απαιτούν ψυχραιμία από όλα τα μέρη, καθώς και εθνικό πολιτικό μέτωπο.
Πρώτη προτεραιότητα λοιπόν αποτελεί η επαναφορά των βασικών δομών ποιότητας ζωής, χωρίς όμως να διαταραχθεί η δανειστική σχέση που είναι απαραίτητη για την άμεση ρευστότητα, εάν θέλουμε να μιλάμε ρεαλιστικά. Κατά αυτόν τον τρόπο δεν θα φύγουν άλλα κεφάλαια στο εξωτερικό, έτσι ώστε να χρειάζεται να διοχετεύονται χρήματα κάθε φορά στην ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, αλλά ούτε και οι καταθέσεις των πολιτών να κινδυνεύσουν.
Για αυτό ήταν σημαντική η παράταση της δανειακής σύμβασης, που μέλλει να ολοκληρωθεί με καινούργια συμφωνία αντικρίσματος, που όμως δεν θα έχει το χαρακτήρα του μέχρι τώρα σε όλους μας γνωστού «μνημονίου».
Γιατί δεν θα έχει το χαρακτήρα του «μνημονίου»; Γιατί πολύ απλά θα τείνει να αποδείξει, ότι απολογιστικά μπορεί να αντιμετωπίσει μεγαλύτερα έσοδα επενδύοντας σε κοινωνικές μεταρρυθμίσεις και όχι στη λιτότητα. Γιατί θα έχει ως βάση το «Πρώτα η ανάπτυξη και μετά εξυπακούεται η σταθερότητα» και όχι το αντίστροφο που ίσχυε έως σήμερα. Γιατί θα αξιώσει να αντιμετωπίσει το δανειστή, με έσοδα προερχόμενα από την πραγματική καταπολέμηση της διαπλοκής και όχι την πλασματική που ίσχυε μέχρι σήμερα. 
Και μετά η ποσοτική χαλάρωση του Ντράγκι και το αναπτυξιακό πακέτο του Γιούνκερ θα πάψουν να είναι το καρότο, διότι θα αποτελούν αυτονόητα μέτρα της στροφής της Ευρώπης προς την ανάπτυξη.
Αυτή είναι κύριοι/ες η διαφορά της συμφωνίας από το «μνημόνιο». Και είναι στο χέρι μας να παραμείνει συμφωνία και να μην γίνει «μνημόνιο», όπως ήταν πριν. Γιατί υπάρχουν συμφωνίες που δεν γίνονται «μνημόνια».
Και αυτό δεν αποτελεί ιδεολογική σύνθεση της Αριστεράς, αλλά της ίδιας της Δημοκρατίας…
Όταν ανασυγκροτήσουμε λοιπόν τις δυνάμεις μας , τότε θα μπορούμε να επιτύχουμε και την απομείωση του μη βιώσιμου χρέους.
Διαφορετικά αποτελεί δική μας απόφαση και εννοώ του λαού, να πάψουμε τη σχέση μας με την Ευρώπη και να αποκτήσουμε ξανά το δικό μας νόμισμα.
Αν αυτό είναι το ζητούμενο, ας το αποφασίσουμε ο καθένας από εμάς εσωτερικά, σε πρώτη συνεργασία με τον εαυτό του και μετά με τους υπόλοιπους γύρω του. Και αν κατόπιν ισχύει και πλειοψηφικά, τότε δεν έχουμε παρά να δώσουμε αυτό το πρόσταγμα στην Κυβέρνηση, έτσι ώστε να έχει ξεκάθαρους στόχους…

* Η Παναγιώτα Μπλέτα γεννήθηκε στην Λακωνία ενώ μεγάλωσε στο Χαλάνδρι.
Σπούδασε στη Νέα Υόρκη: 
ΜΒΑ - Μεταπτυχιακός τίτλος στη Διοίκηση και Οργάνωση Επιχειρήσεων, New York Institute of Technology
BSc Marketing-Management - Πτυχίο στην Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων και Marketing, City University of New York
Δραστηριοποιήθηκε έντονα στο χώρο της Τοπικής αυτοδιοίκησης όπου και διακρίθηκε:
Αντιδήμαρχος Χαλανδρίου - Πρόεδρος των Δημοτικών Επιχειρήσεων Πολιτισμού και Ανάπτυξης στο Δήμο Χαλανδρίου, Δημιουργία πρώτου Δημοτικού Κ.Ε.Π. στην Ελλάδα –Κ.Ε.Π. Χαλανδρίου
Υποψήφια Νομάρχης-Nομός Λακωνίας -Επικεφαλής Νομαρχιακής Παράταξης - Δημιουργία πρότυπου Newsletter, που αφορούσε τα Ευρωπαϊκά προγράμματα σε σχέση με την Περιφέρεια και συνέβαλλε ουσιαστικά στην απορρόφησή τους.
Συνεργάστηκε επαγγελματικά με μεγάλους ελληνικούς και ξένους επιχειρηματικούς ομίλους, που δραστηριοποιούνται στο χώρο των call centers, έρευνας, επικοινωνίας, εκπαίδευσης, καθώς και εστίασης αναλαμβάνοντας υψηλές διοικητικές θέσεις:
Σχεδίασε και υλοποίησε projects με σημαντικά ωφέλιμη αξία για το Ελληνικό κοινό –Γραμμή Ενημέρωσης σεισμόπληκτων 0800-18000, Γραμμή Εξυπηρέτησης Πολιτών 1464 κτλ
Τα τελευταία χρόνια ασχολείται με την αρθρογραφία και τη συγγραφή. Έχουν εκδοθεί: το πολιτικό βιβλίο «ΟΙ ΠΕΝΗΝΤΑ ΑΠΟΧΡΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ», το οικονομικό δοκίμιο «ΤΟ ΔΟΓΜΑ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ» και τρεις ποιητικές της συλλογές «ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΕ ΜΙΑ ΧΑΜΕΝΗ ΠΑΤΡΙΔΑ», «UNFUCK THE WORLD» (έχει εκδοθεί και στα αγγλικά) και «ΓΥΜΝΕΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΕΙΣ».
e-mail: bletas.p1@gmail.com 
www.panagiotableta.blogspot.gr 
Facebook/Twitter:Panagiota Bletas


Πηγή  

Χερ Σόιμπλε «ιδού ο υπουργός σας» - Το Βερολίνο δεν γουστάρει τον Βαρουφάκη, πεθύμησε τον Χαρδούβελη…


Ας αφήσουμε—προς το παρόν–  κατά μέρος την αποτίμηση της Συμφωνίας στο euro-group κρατώντας κάποια απόσταση από τις  θριαμβολογίες της κυβέρνησης περί του «τέλους των μνημονίων και της τρόικας» αλλά και από την ισοπεδωτική προσέγγιση της «κωλοτούμπας» την οποία σύμφωνα με κάποιους ήδη έχει κάνει ο Αλέξης Τσίπρας. Η επιλογή ανάμεσα στο «άσπρο ή μαύρο» είναι σε τελική ανάλυση μια απλή διαδικασία, ωστόσο στις διαπραγματεύσεις (όπως και στη ζωή) τα πράγματα σπάνια είναι άσπρα ή μαύρα. Κατά κανόνα είναι γκρίζα…
Ας αφήσουμε—προς το παρόν- λοιπόν την αποτίμηση μιας Συμφωνίας η οποία ακόμη διαμορφώνεται και ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά σε κάτι σαφέστερο και κατά την άποψή μας σημαντικότερο: Οι δανειστές (Γερμανοί) δεν αμφισβητούν απλά και μόνο το δικαίωμα της όποιας ελληνικής κυβέρνησης να διαμορφώνει τις βασικές οικονομικές επιλογές της χώρας. Οι Γερμανοί αμφισβητούν το δικαίωμα του ελληνικού λαού να επιλέξει την κυβέρνησή του. Και καθώς η αμφισβήτηση του δικαιώματος ενός λαού να εκλέξει την κυβέρνησή του δεν μπορεί να προβληθεί ευθέως, οι Γερμανοί—όπως και άλλοι (Αμερικανοί)  ξένοι αφέντες αυτής της χώρας— απαιτούν να τοποθετούνται σε κρίσιμες θέσεις άνθρωποι που τους βολεύουν…
 Πολύ πρόσφατα οι δανειστές (Γερμανοί) τοποθέτησαν ακόμη και στη θέση του πρωθυπουργού έναν βολικό γι αυτούς—και τα συμφέροντά τους—άνθρωπο. Τον Λουκά Παπαδήμο. Βολικοί για τους Γερμανούς ήταν και οι υπουργοί οικονομικών- Βενιζέλος (που τον σφαλιάριζε ο Γιούνκερ) Στουρνάρας (που τον επαινούσε και τελικά τον αντάμειψε ο Σόιμπλε).
 Δεν γνωρίζουμε αν τελικά ο σημερινός υπουργός οικονομικών θα οδηγηθεί και αυτός στην γερμανική μηχανή του κιμά έτσι ώστε να ταιριάξει με την αισθητική του Σόιμπλε. Αυτό που πληροφορηθήκαμε—ομολογούμε δίχως έκπληξη–   από τη real news είναι πως o Γερμανός πρεσβευτής στην Αθήνα έθεσε αίτημα για την αντικατάσταση του Γιάννη Βαρουφάκη. Γιατί;
Γιατί με αυτόν τον τρόπο συνηθίζουν να συμπεριφέρνονται οι επικυρίαρχοι. Με αυτόν τον τρόπο συμπεριφέρονταν στο υποτελές πολιτικό προσωπικό μεταπολεμικά οι Αμερικανοί, με αυτόν τον τρόπο επέτρεψαν να τους συμπεριφέρνονται οι Γερμανοί οι κύριοι Σαμαράς – Βενιζέλος και οι υπουργοί της κυβέρνησής τους.
 ΥΓ.  Μπορούμε να φανταστούμε ότι οι μεθοδικοί Γερμανοί έχουν ήδη έτοιμες προτάσεις για «ταιριαστούς» υπουργούς οικονομικών, καθώς και «αριστερούς Παπαδήμους» στην περίπτωση που «στραβώσει το πράγμα» με τον Τσίπρα…

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ

Η λίστα των μεταρυθμίσεων της Κυβέρνησης


Στο φως έρχεται η λίστα των μεταρρυθμίσεων που εισηγείται η Αθήνα προς τους εταίρους της, και η οποία αναμένεται να σταλεί το πρωί της Τρίτης στους υπουργούς Οικονομικών του Eurogroup, ενώ το απόγευμα θα πραγματοποιηθεί και τηλεδιάσκεψη για τη συζήτησή της.
Στον κατάλογο των μεταρρυθμίσεων περιλαμβάνονται τα μέτρα για την ανθρωπιστική κρίση, τους πλειστηριασμούς, τα «κόκκινα δάνεια», τις ληξιπρόθεσμες οφειλές και την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής.
Αναλυτικότερα, στη λίστα της κυβέρνησης περιλαμβάνονται:
1. Ολόκληρος ο πρώτος πυλώνας της Θεσσαλονίκης που αφορά το πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης.
2. Μεγάλο μέρος του δεύτερου πυλώνα που αφορά την άρση της καταστολής της πραγματικής οικονομίας με άμεση προτεραιότητα στη ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων οφειλών, των κόκκινων δανείων, καθώς και το σταμάτημα πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας.
3. Στη λίστα υπάρχουν όλες οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις της ελληνικής κυβέρνησης του τέταρτου πυλώνα της Θεσσαλονίκης, όπως:
a. Δίκαιο φορολογικό σύστημα

b. Καταπολέμηση της φοροδιαφυγής
c. Καταπολέμηση της διαπλοκής και της διαφθοράς
d. Πάταξη λαθρεμπορίου (ιδιαίτερα σε καύσιμα και καπνό).
e. Ανασυγκρότηση του δημόσιου τομέα -μείωση της γραφειοκρατίας

Όπως προαναφέραμε, η λίστα των μεταρρυθμίσεων θα σταλεί το πρωί της Τρίτης στους υπουργούς Οικονομικών του Eurogroup, ενώ το απόγευμα θα υπάρξει τηλεδιάσκεψη.
Επίσης, την Τρίτη θα υπάρξει συνεδρίαση του Κυβερνητικού Συμβουλίου στις 11:00, ενώ θα συγκληθεί η Πολιτική Γραμματεία και η Κοινοβουλευτική Ομάδα.
Παράλληλα, μέσα στο ερχόμενο Σαββατοκύριακο θα γίνει προσπάθεια να υπάρξει σύγκληση και της Κεντρικής Επιτροπής.

Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2015

Τζάμπα λόγια...


Του Αντώνη Δελατόλα

Η συμφωνία μεταξύ ελληνικής κυβέρνησης και δανειστών που επετεύχθη την περασμένη Παρασκευή στις Βρυξέλλες, έχει ως βάση τον συμβιβασμό και των δυο πλευρών.

Ο συμβιβασμός αυτός, είναι προφανώς πιο επώδυνος για εμας, αφού αφ' ενός εμείς είμαστε στην δύσκολη οικονομικά θέση εξ αιτίας μιας αδιέξοδης και καταστροφικής πολιτικής που εφαρμόστηκε εδώ και πέντε χρόνια και αφ´ ετέρου είμαστε ο αδύνατος κρίκος σε αυτή την διαπραγμάτευση.

Ο Ελληνικός λαός δεν ψήφισε τον Τσίπρα, ούτε για να τα σπάσει με τους Ευρωπαίους, ούτε για να κάνει crash test  στο τραπεζικό σύστημα, ούτε φυσικά για να μας οδηγήσει στην δραχμή. Τον ψήφισε και τον στηρίζει, με μεγάλη πλειοψηφία που διαπερνά όλα τα κόμματα, για να βρει λύση στο πρόβλημα και να αναζητήσει τρόπους προκειμένου να εφαρμόσει μια άλλη πολιτική υπέρ όσων έχουν πληγεί βάναυσα από την κρίση.

Αν Γλέζος, ο Λαφαζάνης, ο Μητρόπουλος, ο Κατρούγκαλος η Σακοράφα και όποιοι άλλοι, έχουν διαφορετική άποψη και καμιά πιο εύκολη λύση στο τσεπάκι τους, να μας την πουν, και να πάνε μαζί με τον Βαρουφάκη στις Βρυξέλλες και να τυλίξουν σε μια κόλα χαρτί τον Σόιμπλε!

Γιατί, με λόγια, κτίζεις ανώγια και κατώγια....



Κρούγκμαν: Η Ελλάδα κέρδισε «περιθώριο ανάσας» -Ερχεται μεγαλύτερη μάχη .

Με νέο άρθρο του στη Νιου Γιορκ Τάιμς για τη συμφωνία που επιτεύχθηκε στο Eurogroup την Παρασκευή, ο Αμερικανός νομπελίστας οικονομολόγος, Πολ Κρούγκμαν, αναφέρει ότι η Ελλάδα κέρδισε «περιθώριο ανάσας» για τη «μεγαλύτερη μάχη» που έχει μπροστά της.
Όπως επισημαίνει στην αρχή, «τώρα, που η σκόνη έχει καταλαγιάσει λίγο, μπορούμε να δούμε με ηρεμία τη συμφωνία -εάν πρόκειται πράγματι για συμφωνία που θα επιβιώσει στο αύριο- για την οποία μερικοί αμφιβάλλουν. Και γίνεται όλο και περισσότερο σαφές ότι η Ελλάδα βγήκε σε σημαντικά καλύτερη κατάσταση, τουλάχιστον για τώρα».
Σύμφωνα με το άρθρο, «η κύρια δράση, πάντα, περιλαμβάνει το πρωτογενές πλεόνασμα της Ελλάδας -πόσο περισσότερο θα πρέπει να αυξήσει τα έσοδά της από ό, τι μπορεί να ξοδέψει σε άλλα πράγματα εκτός τόκων. Το ερώτημα τις τελευταίες ημέρες θα ήταν αν οι Έλληνες να αναγκαστούν να συμφωνήσουν να θέσουν ένα στόχο για πολύ υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα κάτω από την απειλή να ωθηθούν σε άμεση κρίση. Και δεν εξαναγκάστηκαν. Ένας τρόπος για να δούμε αυτό είναι μέσω της προσεκτικής φρασεολογίας, όπως γίνεται εδώ. Αυτό είναι αρκετά χρήσιμο. Αλλά, θα έλεγα ότι κατά μία σημαντική έννοια έχουμε περάσει πλέον αυτό το είδος της αλλαγής των λέξεων. Αντίθετα, θα πρέπει να σκεφτούμε τι θα συμβεί σε μεγάλο βαθμό από εδώ πέρα».
Στη συνέχεια, ο Αμερικανός οικονομολόγος τονίζει ότι «αυτή τη στιγμή, η Ελλάδα έχει αποφύγει να αποκοπεί πιστωτικά και ακόμη χειρότερα μια κίνηση της ΕΚΤ να τραβήξει την πρίζα από τις τράπεζές της και το έπραξε μάλιστα πετυχαίνοντας να εξαιρεθεί πρακτικά ο στόχος για το πρωτογενές πλεόνασμα του 2015. Το επόμενο βήμα θα είναι σε τέσσερις μήνες από τώρα, όταν η Ελλάδα κάνει σοβαρή προσπάθεια, για χαμηλότερα πλεονάσματα για τα επόμενα χρόνια. Δεν γνωρίζουμε πώς θα πάει. Αλλά, τίποτα απ' όσα συνέβησαν δεν αποδυναμώνει την ελληνική θέση σε αυτό το μελλοντικό γύρο (διαπραγματεύσεων). Ας υποθέσουμε ότι οι Γερμανοί ισχυρίζονται ότι ορισμένοι ασαφείς διατυπωμένοι όροι πρέπει να ερμηνευθούν υπό την έννοια πως η Ελλάδα πρέπει να επιτύχει πλεόνασμα 4,5% του ΑΕΠ. Η Ελλάδα θα πει όχι και μετά τι; Μερικά χρόνια πριν, όταν όλοι οι VSPs της Ευρώπης πίστευαν απόλυτα στη λιτότητα, η Ελλάδα μπορεί να ερχόταν αντιμέτωπη με αντίποινα, λόγω θεμάτων φρασεολογίας. Όχι τώρα».
Καταλήγοντας, ο κ. Κρούγκμαν υπογραμμίζει ότι «έτσι, η Ελλάδα έχει κερδίσει χαλαρούς όρους για την τρέχουσα χρονιά και περιθώριο ανάσας, στο πλαίσιο της προετοιμασίας για τη μεγαλύτερη μάχη που έχει μπροστά της. Θα μπορούσε να είναι χειρότερα».






 

Bild: Έσοδα 7 δισ. ευρώ περιμένει η κυβέρνηση από τη λίστα των μεταρρυθμίσεων


Έσοδα που ξεπερνούν τα 7 δις ευρώ εκτιμά πως θα συγκεντρώσει η κυβέρνηση από τον κατάλογο των προτεινόμενων μεταρρυθμίσεων που θα καταθέσει εντός της ημέρας, σύμφωνα με δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας Bild.
Σύμφωνα με την Bild, που επικαλείται πληροφορίες από πηγές κοντά στην ελληνική κυβέρνηση, οι μεταρρυθμίσεις που θα παρουσιάσει η Αθήνα περιλαμβάνουν την πάταξη του λαθρεμπορίου της βενζίνης και των τσιγάρων, από όπου το ελληνικό κράτος θα συγκεντρώσει αντίστοιχα 1,5 δισεκατομμύρια ευρώ και 800 εκατομμύρια ευρώ.
Η ελληνική κυβέρνηση σχεδιάζει επίσης να συγκεντρώσει 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ από την φορολόγηση των μεγάλων περιουσιών και των ολιγαρχών, καθώς επίσης άλλα 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ μέσω της είσπραξης των ανεξόφλητων φορολογικών οφειλών των φυσικών προσώπων και των επιχειρήσεων. Συνολικά, σύμφωνα με τα στοιχεία που αναφέρει η γερμανική εφημερίδα, η Αθήνα στοχεύει στη συγκέντρωση περίπου 7,3 δισεκατομμυρίων ευρώ σε έσοδα.

Γιούνκερ: Δε φταίνε οι Γερμανοί που ψηφίζατε σαράντα χρόνια ΠΑΣΟΚ και ΝΔ...


«Δεν θα συμβεί έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ», τονίζει κατηγορηματικά ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, σε συνέντευξή του στη γερμανική οικονομική επιθεώρηση Wirtschaftswoche, αν και καταλογίζει στη νέα ελληνική κυβέρνηση λάθη και απειρία.
«Όμως δεν πρέπει να βγάλουμε πρόωρα συμπεράσματα από αυτό. Δεν έπεσε από τον ουρανό ποτέ κανένας ειδικός - ούτε στην Ελλάδα», επισημαίνει ο Γιούνκερ, και παρατηρεί ότι «πρέπει να υποδεχτούμε τη νέα ελληνική κυβέρνηση φιλικά, αν και, όπως σημειώνει, «όταν ένας πρωθυπουργός βρίζει τους Γερμανούς δύο φορές σε μια εβδομάδα στις προγραμματικές δηλώσεις, δεν το θεωρώ αυτό μορφή υψηλής πολιτικής τέχνης, αλλά οδηγεί σε αναγέννηση των δυσάρεστων αισθημάτων. Υπάρχουν πάρα πολλές λάθος δηλώσεις στην Αθήνα, αλλά αυτό θα με τον καιρό θα αλλάξει».
Ερωτηθείς αν η ελληνική κυβέρνηση έχει αντιληφθεί την κρισιμότητα της κατάστασης, δηλώνει: «Εξηγώ υπομονετικά ότι η Ευρωζώνη δεν αποτελείται μόνο από μία δημοκρατία, αλλά και από 18 άλλες, τις οποίες πρέπει να λάβει κανείς υπόψη του. Εξηγώ επίσης ότι είναι πολύ δύσκολο να ζητήσεις εκπτώσεις από την Ισπανία, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία, τις οποίες δεν έλαβαν οι ίδιες».
Ο κ. Γιούνκερ διευκρινίζει ότι ο ίδιος δεν ανήκει σε αυτούς που υποστηρίζουν ότι ο κατώτατος μισθός πρέπει να μειωθεί, αλλά σημειώνει ότι «εάν η Ελλάδα αυξήσει τον κατώτατο μισθό, τότε στην Ευρώπη θα υπάρχουν έξι χώρες που θα έχουν χαμηλότερο κατώτατο μισθό και οι οποίες πρέπει να πάνε στα Κοινοβούλιά τους για να επικυρώσουν το πρόγραμμα για την Ελλάδα. Πρέπει να εξηγηθεί στον κ. Τσίπρα και τους συναδέλφους του ότι δεν πρόκειται για εύκολη διαδικασία. Ο κατώτατος μισθός στην Ελλάδα θα είναι υψηλότερος από ό,τι στην Ισπανία ή στη Σλοβακία».
Απαντώντας σε ερώτηση κατά πόσο βρισκόμαστε κοντά σε μια έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη από ατύχημα, τονίζει: «Εάν έλεγα ότι αποτελεί πραγματική ανησυχία, αυτομάτως θα καθίστατο πραγματική ανησυχία. Βλέπω την Ελλάδα ως μόνιμο μέλος της ευρωοικογένειας».
Αναφερόμενος στην κακή διάθεση που υπάρχει μεταξύ των Ελλήνων για τα προγράμματα διάσωσης, ο Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ παραδέχεται ότι «στα προγράμματα της τρόικας περιλαμβάνονται μέτρα που έχουν αφαιρέσει από τον μέσο Έλληνα την διάθεση για ζωή» και προσθέτει ότι «ποτέ δεν δημιουργήθηκε ατμόσφαιρα νέου ξεκινήματος, διότι ο κάθε Έλληνας είχε την αίσθηση ότι είχε πληγωθεί η αξιοπρέπειά του, συνέβαινε ότι κάτι άδικο», ενώ οι άνθρωποι στην Ελλάδα πιστεύουν ότι δεν ευθύνονται για τα προβλήματα στη χώρα τους. «Δεν ήταν όμως οι Ολλανδοί ή οι Γερμανοί που ψήφιζαν για πάνω από 40 χρόνια ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Η ευθύνη είναι και στις πλάτες των Ελλήνων πολιτών και δεν μπορούν να την αγνοήσουν», τονίζει.

Η χαμένη τιμή τής Ευρώπης.


Του Άρη Σκιαδόπουλου
Σε μια Ευρώπη που σέβεται τις Αρχές τού Διαφωτισμού μια χώρα επιδεικνύει με συμπεριφορά και κανόνες ζούγκλας την ηγεμονία της.
Μια δράκα γερμανικών επιχειρήσεων,στο πλαίσιο τής ανάπτυξης προσπαθούν να εξοντώσουν τούς αντιπάλους τους με απώτερο στόχο να κατακτήσουν το μεγαλύτερο μερίδιο τής αγοράς και να εξασφαλίσουν συγκριτικό πλεονέκτημα πού θα τούς φέρει σε θέση οικονομικής υπεροχής.
Αυτές οι ιδιωτικές καπιταλιστικές οντότητες ορίζουν το παιχνίδι.Επακόλουθο αυτής τής δράσης είναι,η Γερμανία ως Εθνικό Κράτος να επιχειρεί και να προβάλλει τον ηγεμονισμό της.Κι από κοντά μια ολόκληρη Ευρώπη νικήτρια Του Β Παγκόσμιου,(με ακριβό τίμημα τούς νεκρούς της) να σκύβει ταπεινωτικά το κεφάλι.
Οι αριθμοί κερδίζουν το παιχνίδι οι άνθρωποι θυματοποιούνταινται  η Γερμανία εκδικείται για την ήττα της κι ο Σοιμπλε μας λυπάται.
Η χώρα του όμως με αιχμή αυτές τής καπιταλιστικές οντότητες έχει μερίδιο ευθύνης πού μας φτάσαμε ως εδώ.Αυτό, ο κ.Σοιμπλε το προσπερνά με το σχόλιο του «καθένας να κοιτάζει την πόρτα του». Αγνοεί ωστόσο ότι κλεπταποδόχος δίχως κλέφτη δεν υπάρχει.
Αυτή η εμμονή των Γερμανών να θυματοποιήσουν μια χώρα δέκα εκατομμυρίων κατοίκων και να τη βγάλουν στο σφυρί παραβιάζει ευθέως τής αρχές τής Ισότητας των χωρών τής Ευρώπης και προσβάλλει όχι μόνο την Ελλάδα αλλά μια ολόκληρη ανθρωπότητα..Κυρίως με την ιταμή περιφρόνηση τής Κυριαρχίας της. Μία κυριαρχία πού παραβιάζεται με πρωτοφανή ωμότητα μέσα από τούς όρους ενός Μνημονίου πού δυστυχώς κάποιοι υπόλογοι στην εθνική συνείδηση αυτού του τόπου έβαλαν την υπογραφή τους. Διότι αν δανείζεσαι, ναι έχεις τη. υποχρέωση να επιστρέψεις το δάνειο. Με ποιο τρόπο  θα εξοικονομήσεις τα χρωστούμενα για να ξοφλήσεις,είναι δική σου υπόθεση.
Όταν όμως ο άλλος σού υπαγορεύει και τον τρόπο συγκέντρωσης των χρημάτων προς εξόφληση, έ  τότε έχεις ιταμή παρέμβαση στα Τού οίκου σου.
Και μια  χώρα     κυρίαρχη και ανεξάρτητη δεν μπορεί να αποδεχτεί τέτοιους όρους. Διότι απλά,τότε δεν δανείζεται ξεπουλιέται.
 Κι εντάξει η Γερμανία κάνει τη δουλειά της σε σημείο με τη συμπεριφορά της να έχει προβληματίσει ακόμα και την Αμερική.Πιέζει,προβάλλει, καθυβρίζει, απαιτεί. Το θέμα όμως είναι η Ευρώπη. Το θέμα είναι  η Γαλλία πού ενώ προτείνει μέσω του Μοσκοβισί μια πιο βατή και αξιοπρεπή λύση στο πρόβλημα,ο Σοιμπλε μέσω του ανεκδιήγητου Νταισεμπλουμ την τσαλακώνει και τής το πετά στη μούρη.
Κι η Γαλλία σκύβει υπάκουη το κεφάλι.Από πίσω σύσσωμη η υπόλοιπη Ευρώπη ακολουθεί.Σαν όμηρος τής Γεμανίας,όχι μόνο η Βόρεια Ευρώπη.Από κοντά με σκυμμένο κεφάλι ν ακολουθεί κι η Νότια Ευρώπη με στρατιές ανέργων κι ανθρώπων πού λιμοκτονούν. Είναι θέμα αυτό.Πως μια χώρα με τον παρά της γαμεί και την κυρά της.Πως καταστρατηγεί κανόνες Κυριαρχίας και Αξιοπρέπειας μιας χώρας ισότιμου μ αυτήν μέλους τής Ευρωπαϊκής Ενωσης πως γράφει στα παλιά της τα παπούτσια προαιώνιες αξίες κι αρχές χάρη στην οικονομική της ευρωστία. Και πως μια ολόκληρη Ευρώπη εκπορνεύεται στα πεζοδρόμια της Μπούντεσμπαγκ..


Αρχειοθήκη ιστολογίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *