Ο Θούριος

Ως πότε παλικάρια, θα ζούμε στα στενά,

μονάχοι σα λιοντάρια, στις ράχες στα βουνά;

Σπηλιές να κατοικούμε, να βλέπουμε κλαδιά,

να φεύγωμ’ απ’ τον κόσμον, για την πικρή σκλαβιά;

Να χάνωμεν αδέλφια, πατρίδα και γονείς,

τους φίλους, τα παιδιά μας, κι όλους τους συγγενείς;

Κάλλιο είναι μιάς ώρας ελεύθερη ζωή,

παρά σαράντα χρόνια, σκλαβιά και φυλακή.

Τι σ’ ωφελεί αν ζήσεις, και είσαι στη σκλαβιά;

στοχάσου πως σε ψένουν, καθ’ ώραν στην φωτιά.

Βεζύρης, δραγουμάνος, αφέντης κι αν σταθής

ο τύραννος αδίκως σε κάμνει να χαθής.

Δουλεύεις όλη ημέρα, σε ό,τι κι αν σε πει,

κι’ αυτός πασχίζει πάλιν, το αίμα σου να πιει.

Ο Σούτζος, κι ο Μουρούζης, Πετράκης, Σκαναβής

Γκίκας και Μαυρογένης, καθρέπτης, ειν’ να ιδής.

Ανδρείοι καπετάνοι, παπάδες, λαϊκοί,

σκοτώθηκαν κι αγάδες, με άδικον σπαθί.

Κι αμέτρητοι άλλοι τόσοι, και Τούρκοι και Ρωμιοί,

ζωήν και πλούτον χάνουν, χωρίς καμμιά αφορμή.

Ελάτε με έναν ζήλον, σε τούτον τον καιρόν,

να κάμωμεν τον όρκον, επάνω στον σταυρόν.

Συμβούλους προκομμένους, με πατριωτισμόν

να βάλωμεν εις όλα, να δίδουν ορισμόν.

Οι νόμοι να ‘ν’ ο πρώτος, και μόνος οδηγός,

και της πατρίδος ένας, να γένει αρχηγός.

Γιατί κι η αναρχία, ομοιάζει την σκλαβιά,

να ζούμε σαν θηρία, ειν’ πιο σκληρή φωτιά.

Και τότε με τα χέρια, ψηλά στον ουρανόν

ας πούμ’ απ’ την καρδιά μας, ετούτα στον Θεόν.

Εδώ σηκώνονται οι πατριώτες όρθιοι,

και υψώνοντας τα χέρια προς τον ουρανόν,

κάνουν τον όρκον.

Ω βασιλεύ του κόσμου, ορκίζομαι σε Σε,

στην γνώμην των τυράννων, να μην έλθω ποτέ.

Μήτε να τους δουλεύσω, μήτε να πλανηθώ,

εις τα ταξίματά τους, για να παραδοθώ.

Εν όσω ζω στον κόσμον, ο μόνος μου σκοπός,

για να τους αφανίσω, θε νάναι σταθερός.

Πιστός εις την πατρίδα, συντρίβω τον ζυγόν,

αχώριστος για να ‘μαι, υπό τον στρατηγόν.

Κι αν παραβώ τον όρκον, ν’ αστράψ’ ο ουρανός,

και να με κατακάψη, να γένω σαν καπνός.

Τέλος του όρκου

Σ’ ανατολή και δύση, και νότον και βοριά,

για την πατρίδα όλοι, να ‘χωμεν μια καρδιά.

Στην πίστιν του καθ’ ένας, ελεύθερος να ζη,

στην δόξαν του πολέμου, να τρέξωμεν μαζί.

Βουλγάροι κι Αρβανήτες, Αρμένιοι και Ρωμιοί,

Αράπηδες και άσπροι, με μια κοινήν ορμή,

Για την ελευθερίαν, να ζώσωμεν σπαθί,

πως είμαστ’ αντριωμένοι, παντού να ξακουσθή.

Όσα απ’ την τυραννίαν, πήγαν στην ξενητιά

στον τόπον του καθ’ ένας, ας έλθη τώρα πιά.

Και όσοι του πολεμου, την τέχνην αγροικούν

Εδώ ας τρέξουν όλοι, τυρράνους να νικούν.

Η Ρούμελη τους κράζει, μ’ αγκάλες ανοιχτές,

τους δίδει βιό και τόπον, αξίες και τιμές.

Ως ποτ’ οφφικιάλος, σε ξένους Βασιλείς;

έλα να γένης στύλος, δικής σου της φυλής.

Κάλλιο για την πατρίδα, κανένας να χαθή

ή να κρεμάση φούντα, για ξένον στο σπαθί.

Και όσοι προσκυνήσουν, δεν είναι πιά εχθροί,

αδέλφια μας θα γένουν, ας είναι κ’ εθνικοί.

Μα όσοι θα τολμήσουν, αντίκρυ να σταθούν,

εκείνοι και δικοί μας, αν είναι, ας χαθούν.

Σουλιώτες και Μανιάτες, λιοντάρια ξακουστά

ως πότε σταις σπηλιές σας, κοιμάστε σφαλιστά;

Μαυροβουνιού καπλάνια, Ολύμπου σταυραητοί,

κι Αγράφων τα ξεφτέρια, γεννήστε μια ψυχή.

Ανδρείοι Μακεδόνες, ορμήσετε για μια,

και αίμα των τυράννων, ρουφήξτε σα θεριά.

Του Σάββα και Δουνάβου, αδέλφια Χριστιανοί,

με τα άρματα στο χέρι, καθ’ ένας ας φανή,

Το αίμα σας ας βράση, με δίκαιον θυμόν,

μικροί μεγάλοι ομώστε, τυρράννου τον χαμόν.

Λεβέντες αντριωμένοι, Μαυροθαλασσινοί,

ο βάρβαρος ως πότε, θε να σας τυραννή.

Μην καρτερήτε πλέον, ανίκητοι Λαζοί,

χωθήτε στο μπογάζι, μ’ εμάς και σεις μαζί.

Δελφίνια της θαλάσσης, αζδέρια των νησιών,

σαν αστραπή χυθήτε, χτυπάτε τον εχθρόν.

Της Κρήτης και της Νύδρας, θαλασσινά πουλιά,

καιρός ειν’ της πατριδος, ν’ ακούστε την λαλιά.

Κι οσ’ είστε στην αρμάδα, σαν άξια παιδιά,

οι νόμοι σας προστάζουν, να βάλετε φωτιά.

Με εμάς κι εσείς Μαλτέζοι, γεννήτε ένα κορμί,

κατά της τυραννίας, ριχθήτε με ορμή.

Σας κράζει η Ελλάδα, σας θέλει, σας πονεί,

ζητά την συνδρομήν σας, με μητρική φωνή.

Τι σκέκεις Παζβαντζιόγλου, τόσον εκστατικός;

τινάξου στο Μπαλκάνι, φώλιασε σαν αητός.

Τους μπούφους και κοράκους, καθόλου μην ψηφάς,

με τον ραγιά ενώσου, αν θέλης να νικάς.

Συλήστρα και Μπραίλα, Σμαήλι και Κιλί,

Μπενδέρι και Χωτήνι, εσένα προσκαλεί.

Στρατεύματα σου στείλε, κ’ εκείνα προσκυνούν

γιατί στην τυρραννίαν, να ζήσουν δεν μπορούν.

Γκιουρντζή πιά μη κοιμάσαι, σηκώσου με ορμήν,

τον Προύσια να μοιάσης, έχεις την αφορμήν.

Και συ που στο Χαλέπι, ελεύθερα φρονείς

πασιά καιρόν μη χάνεις, στον κάμπον να φανής.

Με τα στρατεύματά σου, ευθύς να συκωθής,

στης Πόλης τα φερμάνια, ποτέ να μη δοθής.

Του Μισιριού ασλάνια, για πρώτη σας δουλειά,

δικόν σας ένα μπέη, κάμετε βασιλιά.

Χαράτζι της Αιγύπτου, στην Πόλη ας μη φανή,

για να ψοφήσει ο λύκος, όπου σας τυραννεί.

Με μια καρδιά όλοι, μια γνώμη, μια ψυχή,

χτυπάτε του τυράννου, την ρίζα να χαθή.

Να ανάψουμε μια φλόγα, σε όλην την Τουρκιά,

να τρέξει από την Μπόσνα, και ως την Αραπιά.

Ψηλά στα μπαϊράκια, σηκώστε τον σταυρόν,

και σαν αστροπελέκια, χτυπατε τον εχθρόν.

Ποτέ μη στοχασθήτε, πως είναι δυνατός,

καρδιοκτυπά και τρέμει, σαν τον λαγόν κι αυτός.

Τριακόσιοι Γκιρτζιαλήδες, τον έκαμαν να ιδή,

πως δεν μπορεί με τόπια, μπροστά τους να εβγεί.

Λοιπόν γιατί αργήτε, τι στέκεσθε νεκροί;

ξυπνήστε μην είστε ενάντιοι κι εχθροί.

Πως οι προπάτορές μας, ορμούσαν σα θεριά,

για την ελευθερία, πηδούσαν στη φωτιά.

Έτσι κι ημείς, αδέλφια, ν’ αρπάξουμε για μια

τα άρματα, και να βγούμεν απ’ την πικρή σκλαβιά.

Να σφάξουμε τους λύκους, που στον ζυγόν βαστούν,

και Χριστιανούς και Τούρκους, σκληρά τους τυραννούν.

Στεργιάς και του πελάγου, να λάμψη ο σταυρός,

και στην δικαιοσύνην, να σκύψη ο εχθρός.

Ο κόσμος να γλυτώση, απ’ αύτην την πληγή,

κ’ ελεύθεροι να ζώμεν, αδέλφια εις την γη.

Πηγή

Η ξεφτίλα της «κάθαρσης»: Ενα χρόνο με τριετή αναστολή στον Παπακωνσταντίνου!

Η ποινή της φυλάκισης ενός έτους με τριετή αναστολή επιβλήθηκε κατά πλειοψηφία από το Ειδικό Δικαστήριο στον πρώην υπουργό Οικονομικών Γιώργο Παπακωνσταντίνου για την υπόθεση της Λίστας Λαγκάρντ.

Ο πρώην υπουργός κρίθηκε ένοχος για το αδίκημα της νόθευσης δημοσίου εγγράφου, καθώς έκανε μεν την λαθροχειρία στη λίστα Λαγκάρντ και αφαίρεσε τα ονόματα τριών συγγενικών του προσώπων (εξαδέλφες), αλλά έπεσε στα μαλακά, καθώς το κακούργημα μετατράπηκε σε πλημμέλημα.

Αντίθετα, για το αδίκημα της απόπειρας απιστίας, ο πρώην υπουργός κρίθηκε από το Ειδικό Δικαστήριο αθώος.

Την απόφαση, μετά από 13 μέρες ακροαματικής διαδικασίας, ανακοίνωσε το απόγευμα της Τρίτης ο πρόεδρος του Ειδικού Δικαστηρίου Νικόλαος Πάσσος, λέγοντας «ήρθε η ώρα της αλήθειας».

Ειδικότερα, το Ειδικό Δικαστήριο έκρινε καταρχάς ότι δεν συντρέχει περίπτωση εξάλειψης αξιόποινου, ενώ σε ό,τι αφορά την πράξη της νόθευσης, έκρινε κατά πλειοψηφία ότι ο πρώην υπουργός είναι ένοχος για το αδίκημα της νόθευσης σε βαθμό πλημμελήματος (τρία μέλη του δικαστηρίου είχαν την άποψη ότι πρέπει να κριθεί ένοχος για το συγκεκριμένο αδίκημα σε βαθμό κακουργήματος).

Σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου με την πράξη της νόθευσης ο πρώην υπουργός είχε σκοπό να διαφυλάξει τη πολιτική του υπόσταση.

Η υπεράσπιση του κατηγορουμένου ζήτησε από το δικαστήριο να του αναγνωρίσει το ελαφρυντικό του πρότερου εντίμου βίου, κάτι που τελικά έκαναν δεκτό οι δικαστές, παρά την αντίθετη άποψη της εισαγγελέως Ξένης Δημητρίου, η οποία λαμβάνοντας τον λόγο τόνισε ότι ο κατηγορούμενος πρώην υπουργός, πρόσωπο με περγαμηνές και προσόντα -όπως είπε- δεν δικαιούται το συγκεκριμένο ελαφρυντικό «γιατί είναι ευφυής και δεν θα έπρεπε να βάλει αυτή τη χώρα σε αυτή την περιπέτεια».

«Αυτή η δίκη δεν είναι δίκη του κ. Παπακωνσταντίνου, είναι μια δίκη για τον ελληνικό λαό, τον οποίο ευτέλισε και διέσυρε, και κόστισε πολλά εκατομμύρια. Ακριβώς γιατί έχει αυτά τα προσόντα, για αυτό δεν δικαιούται το ελαφρυντικό του προτέρου εντίμου βίου» ανέφερε η εισαγγελέας που πρότεινε να του επιβληθεί ποινή φυλάκισης 4 ετών.

Η Ξένη Δημητρίου-Βασιλοπούλου είχε προτείνει στο Δικαστήριο να κρίνει κατ” εκτίμηση τη ζημία που έχει προκληθεί στο Δημόσιο, παρ” ότι το φορολογικό σκέλος της υπόθεσης που αφορά τους συγγενείς του πρώην υπουργού βρίσκεται στα διοικητικά δικαστήρια, ενώ αποδόμησε τα επιχειρήματα των συνηγόρων υπεράσπισης (Τάκης Βασιλακόπουλος, Βασίλης Δημακόπουλος και Παναγιώτης Κουρελέας) που υπογράμμιζαν ότι βάσει της αποδεικτικής διαδικασίας, δεν υπάρχουν αποδείξεις, παρά μόνον ενδείξεις, ενοχής του Γ. Παπακωνσταντίνου.

Οι δικαστές που τον καταδίκασαν έκριναν ότι ο κ. Παπακωνσταντίνου διέγραψε τα τρία αρχεία με τα συγγενικά του πρόσωπα από τη λίστα Λαγκάρντ, με σκοπό να διαφυλάξει την πολιτική του εικόνα. Δεν δέχθηκαν, όμως, ότι αποδείχθηκε ζημιά εις βάρος του Δημοσίου.

Σε ό,τι αφορά την ποινή, η εισαγγελέας ζήτησε να του επιβληθεί ποινή φυλάκισης τεσσάρων ετών, ενώ από την πλευρά τους οι συνήγοροι του πρώην υπουργού Οικονομικών πρότειναν να του επιβληθεί το ελάχιστο της ποινής.

Τελικά, το δικαστήριο αποφάσισε κατά πλειοψηφία ποινή φυλάκισης ενός έτους, ενώ έξι από τα μέλη του δικαστηρίου πρότειναν ποινή φυλάκισης 3 ετών.

Πέντε μέλη του δικαστηρίου, μεταξύ των οποίων και ο πρόεδρος Νίκος Πάσσος, είχαν τη γνώμη ότι ο κατηγορούμενος πρέπει να κριθεί αθώος, ενώ τρία μέλη είχαν την άποψη ότι πρέπει να κριθεί ένοχος για κακουργηματική νόθευση.

Ο ίδιος εξ αρχής είχε δηλώσει αθώος, ενώ στην απολογία του τόνισε ότι πρόκειται για «στημένη ιστορία». Οι συνήγοροί του έχουν πολλάκις επιμείνει για το παράνομο της λίστας Λαγκάρντ ως αποδεικτικού μέσου, υποστηρίζοντας ότι ακόμη και η παραλαβή της στην Ελλάδα από τις γαλλικές αρχές συνιστά κακούργημα.

Πηγή 

Γρηγορείτε, κυρίες και κύριοι!

Alexandros Raskolnick

Τις προάλλες είχαμε την περίπτωση του εκδότη της διαβόητης κιτρινοφυλλάδας, ο οποίος πιάστηκε με την κλεμμένη κότα στο χέρι, αφού είχε προηγηθεί φορολογικός έλεγχος και πόρισμα, το οποίο διαπίστωνε ρητά ότι ο λαμογιότατος αυτός κύριος δεν μπορούσε να δικαιολογήσει μερικά από τα κλεμμένα εκατομμύρια που βρέθηκαν στην κατοχή του. Η δικαιοσύνη, που είναι τυφλή, θεότυφλη για την ακρίβεια, τον έκρινε αθώο, με βούλευμα. 

Πέρασαν λίγες μέρες και, σαν το κερασάκι στην τούρτα της αδέκαστης δικαιοσύνης, ήρθε στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας η αθώωση του αλήστου μνήμης τυχάρπαστου, που πριν λίγα χρόνια, την εποχή που παρίστανε τον υπουργό, αντί να συλλαμβάνει, ως όφειλε, τους φοροδιαφεύγοντες συγγενείς του και τους φοροκλέφτες και καταχραστές πολιτικούς του φίλους, αυτός ο αστείος ανθρωπάκος τριγυρνούσε ανά την υφήλιο με σακίδιο στους ώμους, διατυμπανίζοντας παρέα με τον "πρωθυπουργό" του, ότι η Ελλάδα είναι μια διεφθαρμένη χώρα και ζητώντας από πάνω και δανεικά, την ώρα και τη στιγμή που παρομοίαζε την ελληνική γαλέρα με τον "Τιτανικό". Αθώος κι αυτός! Σπουδαίος πρότερος έντιμος βίος, μα την αλήθεια, αυτός που του αναγνωρίστηκε! 

Κάποιοι, στην πρώτη όπως και στην δεύτερη περίπτωση, όπως και σε άλλες λιγότερο εμβληματικές δικαστικές αποφάσεις που έχουν δει τον τελευταίο καιρό το φως της δημοσιότητας, κατηγόρησαν και συνεχίζουν να κατηγορούν την κυβέρνηση των ολίγων εβδομάδων, για τα θλιβερά χάλια στα οποία έχει περιέλθει, εκτός όλων των άλλων, και ο θεσμός της δικαιοσύνης.

Η αλήθεια, βέβαια, είναι ότι σύμφωνα με το Σύνταγμα, ο θεσμός της δικαιοσύνης είναι ανεξάρτητος, κι έτσι όλοι αυτοί που κατηγορούν την κυβέρνηση για τα ατοπήματα ορισμένων εκ των "λειτουργών" της, τόσα ξέρουν, τόσα λένε. Όχι αδίκως, όμως… Λανθασμένα μπορεί να την κατηγορούν όλοι αυτοί την κυβέρνηση, αλλά όχι εντελώς αδίκως, αφού έτσι έχομε μάθει. Η δικαιοσύνη δεν ήταν ποτέ ανεξάρτητη στην Ελλάδα, την χώρα όπου θάλλει η φαιδρά ροδακινέα. Στα μάτια μας και στα μυαλά μας, η διαπλοκή των διακριτών κατά τα άλλα και κατά το Σύνταγμα εξουσιών, ήταν ανέκαθεν δεδομένη.

Όμως στις 25 Ιανουαρίου, με την ψήφο μας, ζητήσαμε να αλλάξουν ορισμένα πράγματα στην καθημαγμένη μας Ψωροκώσταινα. Ανάμεσα στα άλλα που ζητήσαμε να αλλάξουν -και μάλιστα ένα από τα κυριότερα, αν όχι το κυριότερο, ήταν και αυτός ο τραγέλαφος που άστοχα και αδικαιολόγητα ονοματίζεται "Δικαιοσύνη" και που στην πραγματικότητα είναι ένα από τα εργαλεία της αδικίας που τόσο χαρακτηριστικά στιγματίζει την κοινωνία μας.

Έπρεπε, λένε αυτοί που δεν καταλαβαίνουν από ανεξαρτησίες της δικαιοσύνης και άλλα τέτοια πράσινα άλογα, να σηκώσει το τηλέφωνο ο Πρωθυπουργός και να ζητήσει από τους δικαστές την παραδειγματική τιμωρία του τσαρλατάνου "υπουργού", με τον πρότερο έντιμο (sic) βίο, που έκοβε και έραβε τα ονόματα της περιώνυμης λίστας των φοροκλεφτών και των άλλων απατεώνων, χωρίς ποτέ να δίνει εντολή, αυτός, ακριβώς όπως και οι διάδοχοι του χαρτοφυλακίου του, για τον στοιχειώδη έλεγχο της λίστας Λαγκάρντ. Αυτή είναι η αλήθεια: η ουσία των πραγμάτων είναι που ενδιαφέρει τον περισσότερο κόσμο και τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες για τους σπουδαγμένους και τους νομομαθείς.

Όμως, όπως και να το κάνομε, ο σημερινός Πρωθυπουργός δε μπορεί κι ας ελπίσουμε ότι δεν θέλει κι όλας, να μιλάει με τον "Παναθηναϊκάκια" ή με τον "Ολυμπιακάκια" ή με τους υπόλοιπους παρατρεχάμενους των δικαστικών και των παραδικαστικών κυκλωμάτων, σεβόμενος τον ρόλο του, εμάς όλους και το Σύνταγμα. Όταν όμως η δικαιοσύνη είναι τόσο ανεξάρτητη ώστε ορισμένοι "λειτουργοί" της, εν μέσω αυτής της ταπεινωτικής, ηθικής, κοινωνικής και οικονομικής κρίσης που βιώνουμε όλοι στο πετσί μας, αθωώνουν εμβληματικούς φοροφυγάδες και περιώνυμους πλαστογράφους, με κάποιο τρόπο πρέπει να ανοίξει αυτή η συζήτηση και να βρεθεί ο ενδεδειγμένος τρόπος για να επιβληθεί η αυτοκάθαρση του θεσμού. Όπως όλες οι κοινωνικές ομάδες, έτσι και η ομάδα των δικαστών έχει κι αυτή του καλούς, τους κακούς και του άσχημούς της, ακριβώς όπως και ολόκληρη η κοινωνία μας.

Συνηθίζομε να είμαστε όλοι μας ειδικοί επί παντός επιστητού, αλλά δυστυχώς, καθόσον με αφορά, αυτή τη φορά δεν θα μπορέσω να δώσω τα φώτα μου για το πώς μπορεί να δρομολογηθεί αυτός ο αυτοκαθαρμός χωρίς την ενεργητική εμπλοκή της εκτελεστικής εξουσίας ούτε ξέρω πώς θα τα καταφέρομε, ως κοινωνία, ούτε αν ποτέ θα τα καταφέρομε, να αποκτήσουμε εμπιστοσύνη σε αυτή τη διαδικασία που λέγεται απονομή δικαιοσύνης.

Το μόνο που ξέρω με βεβαιότητα, είναι ότι αθωωτικές δικαστικές αποφάσεις όπως αυτή που αφορά στην υπόθεση του ανεκδιήγητου εκδότη ή την άλλη του πλαστογράφου "υπουργού", αποδεικνύουν ότι η δικαιοσύνη, έτσι όπως λειτουργεί στην Ελλάδα, όχι μόνον δεν είναι τυφλή, αλλά μας αφήνει με πλήρη τη βεβαιότητα ότι είναι αλλήθωρη -κι εκτός από αλλήθωρη, είναι και κουτσή και κουφή και χανσενική κι ότι κουβαλάει ένα σωρό από απαίσια κακά και χίλια δυο ελαττώματα.  

Τέτοιες αποφάσεις, έρχονται για να μας θυμίζουν την αγεφύρωτη απόσταση που χωρίζει ορισμένους από τους ανώτερους "λειτουργούς" της δικαιοσύνης από τον θεσμό καθεαυτό κι αποκαλύπτουν το χάσμα που χωρίζει την κοινωνία μας, η οποία ομονοεί στο σύνθημα που γράφεται στους τοίχους μας και που λέει ότι η δικαιοσύνη είναι σαν το δηλητηριώδες φίδι που δεν κεντρώνει τους παπουτσωμένους με τα σινιέ παπούτσια, παρά μόνο τους ξυπόλυτους! 

Τέτοιες αποφάσεις, αφήνουν μόνο πικρή γεύση στα στόματά μας και ανεκπλήρωτη την καθολική κοινωνική μας απαίτηση για απονομή δικαιοκρισίας, επιτέλους!

Τέτοιες αποφάσεις, αγνοούν την αδήριτη αναγκαιότητα για την αποκατάσταση της κακομοίρας της νομιμότητας που διακορευμένη, θεόγυμνη και σαπισμένη στο ξύλο, κάθεται συμμαζεμένη στη μοναχική γωνία της, κλαίγοντας βουβά...

Δεν μας ενδιαφέρει τι θα κάνετε ή τι δεν θα κάνετε κύριε Πρωθυπουργέ, κύριε υπουργέ της Δικαιοσύνης, κυρίες και κύριοι δικαστές, αλλά γρηγορείτε! 

Ως να μην έχει αλλάξει τίποτα σε αυτόν τον τόπο! Ως να μην πέρασε ούτε μια μέρα… 

Η σύνθεση είναι από την ΟΚΤΑΝΑ

Πηγή

Και η Μέρκελ φοβέρα θέλει.

Του Στέλιου Κούλογλου

Είναι πρωτοφανές αυτό που συμβαίνει στη χώρα. Xθες το πρωί, όταν είχε αποκαλυφτεί η επιστολή Τσίπρα στους Ευρωπαίους ηγέτες στην οποία διαπιστωνόταν το πρόβλημα ρευστότητας της ελληνικής οικονομίας, Σαμαράς και Βενιζέλος ήταν βέβαιοι ότι θα επέρχετο επιτέλους αυτό για το οποίο προβοκάρουν ήδη πριν τις εκλογές: ένας τραπεζικός πανικός που θα παρέσυρε την κυβέρνηση, από τους πολίτες που θα έτρεχαν να αποσύρουν τις καταθέσεις τους. Δεν ήταν άλλωστε ο ίδιος ο πρωθυπουργός της χώρας, που ομολογούσε στην επιστολή του ότι υπήρχε πρόβλημα, αφού η κυβέρνηση του θα έπρεπε να πληρώσει είτε τους δανειστές ή τις συντάξεις;

Τα στελέχη της ΝΔ στα τηλεοπτικά πάνελ είχαν σαφείς οδηγίες να ανακινήσουν το θέμα, που χαρακτήριζαν σοβαρότερο και από το δήθεν σκάνδαλο Κατρούγκαλου, ώστε να μάθουν και όσοι δεν είχαν ακούσει τα νέα, ότι δηλαδή κινδύνευαν μισθοί και συντάξεις. Και όμως: ούτε πανικός, ούτε bank run. Σε μια χωρίς προηγούμενο επίδειξη βρετανικού φλέγματος, οι Έλληνες πολίτες συνέχισαν κανονικά την ζωή τους σνομπάροντας επιδεικτικά την κινδυνολογία. Ο λόγος είναι απλός: γνωρίζουν φυσικά ότι η οικονομία είναι σε δύσκολη θέση και δεν περίμεναν ούτε τους φωνασκούντες της ΝΔ ούτε τα παπαγαλάκια να τους το πουν. Αλλά έχουν εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση πιστεύοντας ότι, μέσα σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο, κάνει ότι καλύτερο για τα συμφέροντα της χώρας και των κατοίκων της.

Άλλωστε ο Α.Τσίπρας, στην ίδια επιστολή του πριν την μίνι-σύνοδο της προηγούμενης εβδομάδας, διευκρίνιζε σαφώς ότι, στην περίπτωση που καλείτο να επιλέξει ανάμεσα στην αποπληρωμή των μισθών και των συντάξεων ή των δανειστών, θα άφηνε τους τελευταίους στα κρύα του λουτρού. Αυτό το φάντασμα του πιστωτικού γεγονότος που κανένας δεν θέλει και όλοι φοβούνται,επέτρεψε στον Έλληνα πρωθυπουργό να σταθεί ως ίσος προς ίσο με τους Ευρωπαίους ηγέτες και διευκόλυνε την δημιουργία καλού κλίματος στη χθεσινή συνάντηση με την κυρία Μέρκελ.

Βεβαίως είναι γνωστό, ότι η Γερμανίδα καγκελάριος δεν λέει ποτέ ένα ναι ή ένα όχι. Λέει και ναι και όχι, περιμένοντας να δει πως θα εξελιχθούν τα πράγματα πριν αναλάβει δράση. Και ο Παπανδρέου το 2010 και ο Σαμαράς αργότερα έχουν πληρώσει ακριβά τον καιροσκοπισμό της, όταν πίστεψαν ότι τα μισόλογα της Ανγκελας έδιναν το πράσινο φως για όσα σχεδίαζαν(ο ΓΑΠ είχε πιστέψει ότι η Μέρκελ δεν είχε αντίρρηση ούτε για το μοιραίο δημοψήφισμα, που τον απομάκρυνε από την εξουσία).

Την ίδια στάση κράτησε η κυρία Μέρκελ και χθες το βράδυ, στην συνάντηση με τον Τσίπρα, όταν κρύφτηκε πίσω από το eurogroup και τις αποφάσεις του, ενώ είναι γνωστό ότι το Βερολίνο είναι η σήμερα η πρωτεύουσα της Ευρώπης. Από την κρίση μέχρι τα εγκλήματα των ναζί, η Γερμανίδα πρωθυπουργός δεν είπε παρά πολλά "ναι μεν, αλλά". Όμως και μόνο το γεγονός ότι χθες το πρωί η κίτρινη ανεθλληνική Bild,  το γύρισε φιλελληνικά, φυσικά μετά από προτροπή της καγκελαρίας, δείχνει ότι η φοβέρα είναι μερικές φορές απαραίτητη, ιδίως όταν έχει να κάνει κανείς με διστακτικούς εκβιαστές.

Διστακτικοί εκβιαστές όχι μόνο λόγω του κινδύνου πρόκλησης πιστωτικού γεγονότος για λίγα δις, αλλά και επειδή η Μέρκελ και οι άλλοι Ντράγκι και Σία που κινούν τα νήματα της Ευρώπης, δεν θέλουν να κατηγορηθούν ότι οδήγησαν στην πτώση μιας νέας κυβέρνησης, που απολαμβάνει μάλιστα μιας χωρίς ιστορικό προηγούμενο υποστήριξης στο εσωτερικό της χώρας της. Περιμένουν να δουν αν αυτή η υποστήριξη θα συνεχιστεί ή η κυβέρνηση θα φθαρεί, είτε από δολιοφθορές όπως αυτή εναντίον του Γ. Κατρούγκαλου ή από την οικονομική ασφυξία που προκαλούν.

Γι΄αυτό και τίποτα δεν έχει κριθεί. Η εκεχειρία της προηγούμενης εβδομάδας στη μίνι σύσκεψη κορυφής είναι καλύτερη από αυτήν της 20ης Φλεβάρη, αλλά δεν παύει να είναι μια εκεχειρία. Το κλίμα με την Γερμανία βελτιώθηκε, αλλά πρόκειται απλώς για βελτίωση κλίματος. Το κλειδί της επιτυχίας είναι αλλού: όσο η κυβέρνηση δεν θα επαφίεται  μόνο στο αδιαμφισβήτητο, πλέον και από τους εχθρούς του, πολιτικό ταλέντο του Α.Τσίπρα αλλά θα κάνει καλά τη δουλειά της, με σύνεση και αποφασιστικότητα, χωρίς καθυστερήσεις, προσωπικά παιχνίδια ή ιδεοληψίες, τόσο θα ακυρώνεται το σχέδιο για την ανατροπή της. Ακόμη και αν οι αντίπαλοι της διαρρέουν επιστολές, με την ελπίδα ότι θα προκαλέσουν τον τραπεζικό πανικό για τον οποίο τόσο καιρό πασχίζουν.

Πηγή

Γαλλικός μπλε ορίζοντας

Της Θωμαΐς Παπαϊωάννου, από Παρίσι

Την Κυριακή 22 Μαρτίου, η Γαλλία έστριψε όλο δεξιά στο πρώτο γύρο των εκλογών των διαμερισμάτων. Αυτές οι τοπικές εκλογές είναι οι προτελευταίες πριν την πιο σημαντική, την προεδρική αναμέτρηση την άνοιξη του 2017.

Το κόμμα του Νικολά Σαρκοζί, UMP, αναδείχθηκε νικητής σε συνεργασία με το κεντροδεξιό κόμμα UDI με 29,40% των ψήφων. Το Σοσιαλιστικό κόμμα του Φρανσουά Ολάντ έρχεται τρίτο με 21,85%, δηλαδή απλά κατάφερε να διασωθεί από το προαναγγελμένο από τις δημοσκοπήσεις Βατερλό.

Όμως ο μεγάλος νικητής για άλλη μια φορά είναι το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λε Πεν. 25,19% των ψήφων χωρίς συμμαχίες και με υποψήφιους σε όλα τα διαμερίσματα, το Εθνικό Μέτωπο πραγματοποίησε το καλύτερο σκορ του μέχρι τώρα.

Οι αντίπαλοί του καλούνται για άλλη μια φορά να προβάλλουν το "δημοκρατικό μέτωπο" στο δεύτερο γύρο την Κυριακή 29 Μαρτίου για να αντιμετωπίσουν το "βαθύ μπλε" κύμα: το Εθνικό μέτωπο είναι επικεφαλής σε 43 διαμερίσματα και παρόν στα μισά από εκείνα που δεν ανέδειξαν νικητή από τον πρώτο γύρο.

Σίγουρα δεν χρίστηκε πρώτο κόμμα της Γαλλίας όπως το παρουσίαζαν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις και φιλοδοξούσε η Μαρίν Λε Πεν αλλά αδιαμφισβήτητα "κέρδισε" τον πρώτο γύρο.

Ο νέος μετεκλογικός χάρτης της Γαλλίας μιλάει από μόνος του: ο δικομματισμός έληξε, το Εθνικό Μέτωπο έχει ριζωθεί, δεν είναι απλώς σημείο των καιρών. Παραδοσιακά φέουδα των δυο βασικών κομμάτων, ο βορράς και η ανατολική

Γαλλία βρίσκονται υπό ακροδεξιά κυριαρχία όπως το διαμέρισμα του Αίν (Aisne). Συμβολικά ο βορράς συνορεύει με την πρωτεύουσα της Ε.Ε., τις Βρυξέλλες, η ανατολική Γαλλία με την Γερμανία.
Υπό χρόνια πολιορκία βρίσκεται και η νότια Γαλλία, όνειρο του Ζαν-Μαρί Λε Πεν που μπορεί να μετατρέψει σε πραγματικότητα η ανιψιά της Μαρίν, Μαριόν Μαρεσάλ Λε Πεν (Marion Maréchal-Le Pen) στο διαμέρισμα του Βοκλούζ (Vaucluse).

Η Μαρίν Λε Πεν στοιχημάτισε σε τοπική στρατηγική στο αντίποδα της τακτικής του πατέρα της, του ιδρυτή του Εθνικού Μετώπου Ζαν-Μαρί Λε Πεν που επένδυε για δεκαετίες σε εθνικό επίπεδο. Στόχος της πλέον, ο δεύτερος γύρος του 2017.
Και της πετυχαίνει τόσο καλά που ο δεξιός Νικολά Σαρκοζί υιοθετεί την ίδια στρατηγική ως βάθρο επανάκτησης της Προεδρίας το 2017.

Ο γαλλικός τύπος, από την οπτική γωνία της πρωτεύουσας, αποφάνθηκε οτι ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας απέτυχε στο comeback του: εκτεθειμένος δικαστικά με τουλάχιστον 7 υποθέσεις που απειλούν το πολιτικό του μέλλον, προδοσίες πιστών λοχαγών του, λυσσαλέα αντιπαλότητα με τον πρώην Πρωθυπουργό του, Φρανσουά Φιγιόν(François Fillon), πόλεμος αναχωμάτων με τον άσπονδο φίλο του Αλάν Ζιπέ (Alain Juppé), ταπεινωτικές δημοσκοπήσεις...

Όμως αθόρυβα και μεθοδικά ο Σαρκοζί 2.0 αποφάσισε ότι η κατάκτηση του Παρισιού περνάει από την περιφέρεια. Παλαιά, ναπολεόντεια στρατηγική. Και ιδού το αποτέλεσμα: μια προσωπική νίκη του πρώην Προέδρου που γνωρίζει οτι ο πιο επικίνδυνος εχθρός, τοπικά και εθνικά, ονομάζεται Μαρίν Λε Πεν. Ο Νικολά Σαρκοζί δεν κέρδισε το Σοσιαλιστικό κόμμα αλλά την Μαρίν Λε Πεν. Σαν προπόνηση πρίν το τελικό.

Και όποιος κερδίζει εκλογές, συσπειρώνει και χρίζεται προεδρικός υποψήφιος στα προκριματικά του κόμματος του. Μετά από αυτές τις τοπικές εκλογές, ο δρόμος είναι λιγότερο χωματένιος για τον πρώην Πρόεδρο.

Το Σοσιαλιστικό κόμμα πληρώνει πάνω απ' όλα την εσωκομματική διχόνοια του αλλά και την πλήρη ασυνεννοησία με τα υπόλοιπα αριστερά κόμματα -28,66% είναι το ποσοστό όλων των αριστερών κομμάτων στο 1ο γύρο-. Κανένα μόνο του δεν κατάφερε πολλά, δεν "κατέβασαν" καν υποψήφιους σε όλα τα διαμερίσματα. Μέσα σε αυτή την καταθλιπτική εικόνα, το Σοσιαλιστικό κόμμα είχε λιγότερες απώλειες, οι ενδοκομματικοί αντάρτες καλούνται να χαμηλώσουν τους τόνους, οι Οικολόγοι να μειώσουν τα ντεσιμπέλ κριτικής ενάντια στην κυβερνητική πολιτική. Ο Πρωθυπουργός Μανουέλ Βάλς, της δεξιάς πτέρυγας του Σοσιαλιστικού κόμματος, προσπάθησε με προσωπική συμμετοχή προεκλογικά να αναχαιτίσει μια εξευτελιστική ήττα. Κατάφερε να μην είναι εξευτελιστική, ήττα απόρριψης ήταν σίγουρα.

Ο Πρόεδρος Ολλάντ δε θα αντιμετωπίζει απ' εδώ και στο εξής μόνο μια ενισχυμένη αξιωματική αντιπολίτευση στο εσωτερικό της χώρας. Η δράση του Γάλλου Προέδρου δυσχεραίνεται ακόμα περισσότερο απέναντι στη "δεξιά" Ευρωπαϊκή Ένωση που θα κάνει τα πάντα για να ενισχύσει τους ομοϊδεάτες της. Ακόμη και τον Νικολά Σαρκοζί.

Γιατί ο ορίζοντας 2017 δεν είναι τόσο μακρινός όσο φαντάζει: η κεκτημένη ταχύτητα του Εθνικού Μετώπου για την εναπομείνασα εκλογική αναμέτρηση πριν την Προεδρική, στις περιφερειακές του Δεκεμβρίου 2015 θα προϊδεάσει το μέλλον του Φρανσουά Ολλάντ. Ο ίδιος έδεσε την πολιτική του τύχη με την μείωση της ανεργίας.

Το μήνυμα των ψηφοφόρων που επέλεξαν κεντροδεξιά ήταν δυσπιστία προς την κυβερνητική πολιτική. Οι ψηφοφόροι της ακροδεξιάς προτίμησαν από απελπισία ή από πιστεύω το ακραίο πρόγραμμα του Εθνικού Μετώπου. Ο κοινός παρονομαστής όλων: η ανεργία. 

Με αλλεπάλληλες αποτυχημένες εκλογικές αναμετρήσεις του Σοσιαλιστικού κόμματος, με δραματικές μειώσεις δαπανών στην υγεία και τοπική αυτοδιοίκηση, υπερφορολόγηση, αλλά χωρίς απτά οικονομικά αποτελέσματα τα επόμενα δύο χρόνια, την άνοιξη του 2017 θα παιχτεί ένα προαναγγελθέν "βαθύ μπλε" ψυχόδραμα με την Αριστερά θεατή./

Θωμαΐς Παπαϊωάννου, Παρίσι.

Πηγή

Το παιδί μεγάλωσε και είπε SIEMENS

Του Κώστα Βαξεβάνη

Πρόκειται αναμφίβολα για πολιτικό θαύμα. Σε επίσημη συνάντηση μεταξύ Έλληνα Πρωθυπουργού και Γερμανού Καγκελάριου ακούστηκε η λέξη SIEMENS. Μπροστά από τις κάμερες και όχι κάτω από το τραπέζι ή πίσω από βαριές πόρτες, ακούστηκε η λέξη ταμπού για την γερμανική διεφθαρμένη ισχύ. Η κυρία Μέρκελ, είχε πολλές φορές την ευκαιρία να ψέξει δημόσια τους έλληνες ομολόγους της γιατί ο έλληνας ταβερνιάρης δεν κόβει αποδείξεις αλλά δεν άκουσε ποτέ τίποτα για τον ορισμό της επιχειρηματικής και πολιτικής διαφθοράς που αποτελεί ένα από τα σύμβολα του γερμανικού κράτους: τη SIEMENS.

Δεν βρέθηκε ένας πρωθυπουργός να της πει πως η SIEMENS ήταν ο δάσκαλος της διαφθοράς στην Ελλάδα, η οποία λειτούργησε έτσι εις γνώση της Γερμανίας σε τέτοιο βαθμό που ως το 1997, οι μίζες που έδινε θεωρούνταν από τη Γερμανική Εφορία ως έξοδα που φοροαπαλλάσονταν. Δεν βρέθηκε έλληνας πρωθυπουργός ή πολιτικός παράγοντας να ψελλίσει πως ζημίωσε το ελληνικό δημόσιο, πως χρημάτισε πολιτικούς και πως η Γερμανία έχει όλο το πλέγμα της διαφθοράς στα χέρια της. Δεν βρέθηκε ούτε πρωθυπουργός, ούτε υπουργός να ζητήσουν να κινηθούν νομικές διαδικασίες για να μάθουμε όσα έχει καταθέσει ο Χριστοφοράκος στις Γερμανικές αρχές για το ποιούς πολιτικούς χρημάτισε.

Υπήρξε βέβαια ένας Βενιζέλος που ρύθμισε όπως έγινε και με τα υποβρύχια να κλείσει η υπόθεση SIEMENS.

Ξαφνικά ο Τσίπρας έθεσε θέμα SIEMENS και πολιτικής και νομικής τάξης δημόσια στο Βερολίνο, κλονίζοντας την Μέρκελ, η οποία θα επιθυμούσε ίσως να τονίσει πως η ελληνική οικονομική κατάσταση σχετίζεται με το χταπόδι και το ούζο στις παραλίες και όχι με τη διαφθορά που συχνά έχει γερμανικό όνομα.

Η SIEMENS, δεν είναι μόνο σύμβολο της Γερμανίας, αλλά και όπλο της οικονομικής ελίτ. Δεν είναι μια εταιρεία αλλά ένα σύγχρονο μέσο πολιτικής και οικονομικής επέμβασης σε όλο τον κόσμο. Στην Ελλάδα η SIEMENS είναι υπεύθυνη για τη διαφθορά πολιτικών και κρατικών αξιωματούχων και σίγουρα για ένα μεγάλο κομμάτι του ελληνικού χρέους, αφού εξασφάλιζε μέσα από τις μίζες, η χώρα να λειτουργεί ως αγοραστής των προϊόντων της, πάντα φυσικά σε πολλαπλάσια τιμή.

Η άγνωστη πλευρά της SIEMENS στην Ελλάδα, είναι η μεταφορά του μαύρου πολιτικού χρήματος από την εταιρεία στις ελβετικές τράπεζες. Η εταιρεία είχε δημιουργήσει ένα δίκτυο που αναλάμβανε να προωθήσει έξω από την Ελλάδα παράνομο χρήμα. Ο Ζαν Κλωντ Όσβλαντ, ελβετός τραπεζίτης, έφτανε στην Ελλάδα δύο φορές το μήνα και μάζευε μετά από ραντεβού σε γνωστά ξενοδοχεία, μαύρο χρήμα σε βαλίτσες. Αυτοί που το έδιναν ήταν επιχειρηματίες, πολιτικοί, υπάλληλοι που εμπλέκονταν στους εξοπλισμούς και βέβαια ναρκέμποροι. Ο Όσβαλντ με την ομάδα του συγκέντρωνε αυτό το χρήμα και στη συνέχεια το παρέδιδε στον Πρόδρομο Μαυρίδη της SIEMENS. Με τα χρήματα αυτά ο Μαυρίδης πλήρωνε πολιτικούς, υπαλλήλους και δημοσιογράφους. Ήταν τα χρήματα με τα οποία έδινε μίζες. Στη συνέχεια, μια offshore εταιρεία της SIEMENS στο εξωτερικό, κατέθετε το αντίστοιχο ποσό στο όνομα αυτού που είχε παραδώσει μαύρο χρήμα στον Όσβαλντ

Όποιος ήθελε να βγάλει με ασφάλεια μαύρο χρήμα στην Ελβετία, δεν είχε παρά να το παραδώσει στο δίκτυο τραπεζιτών της SIEMENS. Το έβρισκε μετά από λίγο σε ελβετικό λογαριασμό.

Υπήρξε βέβαια και περίπτωση που το ίδιο το ελληνικό κράτος ρύθμισε ώστε να φέρει η SIEMENS χρήματα από το εξωτερικό ώστε να πληρώσει μίζες.

Ο Γιώργος Αλογοσκούφης ως υπουργός Οικονομικών, έκανε έναν από τους νόμους για επαναπατρισμό κεφαλαίων από το εξωτερικό. Όποιος ήθελε να επαναπατρίσει κεφάλαια μπορούσε για μια συγκεκριμένη περίοδο να τα φέρει πληρώνοντας φόρο της τάξης του 3 %. Έτσι η SIEMENS έφερε χρήματα μέσω του Μαυρίδη για να πληρώσει τις μίζες της, με την ευλογία του Υπουργείου. Το κόλπο αυτό χρησιμοποιήθηκε αρκετές φορές με το πρόσχημα της τόνωσης της ελληνικής Οικονομίας. Ουσιαστικά έδινε τη δυνατότητα σε όποιον είχε παράνομα χρήματα να τα νομιμοποιήσει στην Ελλάδα με φόρο που πολύ απείχε από το 40% που θα πλήρωνε σε άλλη περίπτωση.

Κανένας πρωθυπουργός δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να θέσει αυτά τα θέματα στη γερμανική πλευρά. Μην βιαστείτε να πείτε πως πρόκειται για δουλικότητα και φόβο απέναντι στη Μέρκελ. Είναι κάτι ακόμη πιο σοβαρό. Το πολιτικό σύστημα, αυτοί που έπρεπε να διεκδικήσουν, ήταν οι ίδιοι μπλεγμένοι στη διαφθορά και τους χρηματισμούς. Αυτό το δεδομένο καθόρισε σε μεγάλο βαθμό τη στάση πολιτικών κομμάτων και πολιτικών απέναντι στη Γερμανία την εποχή των μνημονίων. Πώς όσοι χρηματίστηκαν από τη SIEMENS, τους οποίους γνώριζε η Μέρκελ, θα διεκδικούσαν από τη Γερμανία ή θα διαπραγματεύονταν μαζί της;

Το αίτημα του Τσίπρα να υπάρξει δικαστική συνδρομή της Γερμανίας στο θέμα της SIEMENS, μπορεί να φαίνεται ως ένα διαπραγματευτικό ατού ή έστω ένα ελληνικό δίκιο, αλλά στην ουσία φέρνει σε αδιέξοδο τη Γερμανία. Πρέπει η Γερμανία κατά μία έννοια, να παραδώσει τους συνεργάτες της. Αυτή τη φορά όχι στη ναζιστική θηριωδία, αλλά στη διαφθορά και τα οικονομικά εγκλήματα κατά της Ελλάδας.

Η πολιτική στην Ελλάδα μεγάλωσε και είπε SIEMENS. Ενδιαφέρον θα έχει να δούμε αν θα το πουν και ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος, ο Θεοδωράκης, ο Μητσοτάκης και όσοι μπορούσαν να το πουν αλλά δεν το έλεγαν ως σήμερα. Γιατί άραγε;

Πηγή

Τι υπέγραψε ο Βαρουφάκης; Όλο το παρασκήνιο

Τις τελευταίες ώρες έχει αναζωπυρωθεί η υπόθεση της τετράμηνης παράτασης της δανειακής σύμβασης με την Ντόρα Μπακογιάννη να ρωτάει πότε θα ενημερωθούν οι βουλευτές για το τι υπογράφθηκε και πολλά ΜΜΕ να δημοσιεύουν (όλα αποκλειστικά) την δανειακή σύμβαση. Διαβάστε εδώ τι συνέβη πραγματικά εκείνο το βράδυ.

του Κώστα Εφήμερου

Μετά την εκβιαστική συμφωνία στο Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου την οποία είχε αποκαλύψει  το TPP ξεκίνησε το έργο των τεχνοκρατών για την παράταση της δανειακής σύμβασης όπως συμφωνήθηκε με τον Γιάνη Βαρουφάκη. Σήμερα μιλώντας με κυβερνητικές πηγές -που επιθυμούν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους- μάθαμε και το παρασκήνιο των επόμενων ωρών, αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Το κουβάρι των εξελίξεων άρχισε να ξετυλίγεται χθες με την παραίτηση του Χρήστου Σκλαβούνη από την προεδρεία του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας. Η παραίτησή φαίνεται ότι ζητήθηκε από την κυβέρνηση όταν διαπιστώθηκε ότι κατά την επιστροφή των 10.9 δισεκατομμυρίων ευρώ από το ΤΧΣ στον μηχανισμό στήριξης EFSF επιστράφηκε και 1,2 δις το οποίο ουσιαστικά έπρεπε να παραμείνει στην Ελλάδα, αφού το ΤΧΣ είχε καλύψει έως αυτό το ποσό την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών από άλλα κεφάλαια και όχι από ομόλογα του EFSF. Με απλά λόγια φαίνεται η Ελλάδα να επέστρεψε χρήματα που δεν είχε πάρει από την Ευρώπη.

Κύκλοι της κυβέρνησης υποστηρίζουν ότι η επιστροφή έγινε χωρίς προηγουμένως να ενημερωθεί ο υπουργός Οικονομικών, κάτι που φαίνεται ότι δεν συμβαίνει για πρώτη φορά.

Σήμερα αρκετά ΜΜΕ, κυρίως προσκείμενα στη δεξιά, παρουσιάζουν ως αποκάλυψη (και μάλιστα αποκλειστική) την δανειακή σύμβαση που υποτίθεται ότι υπέγραψε ο Βαρουφάκης στα τέλη του Φεβρουαρίου. Τα έγγραφα αυτά (εδώ καιεδώ ) χρησιμοποίησε και η Ντόρα Μπακογιάννη προκειμένου να καταθέσει επίσημο ερώτημα στη βουλή ζητώντας να μάθει τι υπέγραψε η Ελλάδα και πότε θα ενημερωθούν οι υπόλοιποι βουλευτές.

Αξίζει πριν συνεχίσουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι τα αποκλειστικά έγγραφα που φαίνεται να απέκτησαν μετά από έρευνα τα ελληνικά ΜΜΕ (βάζουν και υδατογραφήματα πάνω τους) είναι αναρτημένα ήδη εδώ και ένα μήνα στις επίσημες ιστοσελίδες του EFSF και του ESM. Δεν είναι καθόλου νέα και έχουν δημοσιευτεί από εκατοντάδες ιστοσελίδες (ανάμεσά τους και το TPP) εκείνες τις κρίσιμες ημέρες.

Ποια είναι όμως η διαφορά; Ενώ το Βήμα είχε δημοσιεύσει πρώτο ένα draft της δανειακής Σύμβασης ήδη από τις 23 Φεβρουαρίου κάποιος παρατήρησε ότι στο αρχείο που είναι αναρτημένο στον EFSF υπάρχει στο τέλος και σελίδα για την υπογραφή των μερών της συμφωνίας. Ανάμεσα στους φερόμενους ως υπογράφοντες υπάρχει και το όνομα του Γιάννη Βαρουφάκη. Το αναρτημένο έγγραφο δεν φέρει υπογραφές (κάτι που το επισημαίνουν όλοι) αλλά ωστόσο θεωρήθηκε ισχυρότατη ένδειξη ότι ο Γιάνης Βαρουφάκης έχει υπογράψει ουσιαστικά την παράταση του μνημονίου.

Η αλήθεια όμως όπως μαθαίνουμε είναι διαφορετική και για αυτό η κυβέρνηση απάντησε πριν από λίγο ότι θα φέρει στη Βουλή την υπογραφή του Βαρουφάκη για να δουν όλοι σε τι κείμενο βρίσκεται.

Ένα ακόμα πολύ δύσκολο βράδυ για την κυβέρνηση

Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας το έγγραφο παράτασης της δανειακής σύμβασης (και του μνημονίου κατ’ επέκταση) που βρίσκεται αναρτημένο στην ιστοσελίδα του EFSF δεν στάλθηκε στον Γιάνη Βαρουφάκη αλλά στον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας, κ. Στουρνάρα. Η Τρόικα θεωρούσε ότι βάσει της συμφωνίας της 20ης Φεβρουαρίου θα έπρεπε να υπογραφεί εκ νέου η προηγούμενη δανειακή σύμβαση και οι Στουρνάρας και Σακελλαρίου δεν είχαν κανένα πρόβλημα αλλά ο Βαρουφάκης αρνήθηκε να βάλει την υπογραφή του.

Ακολούθησαν αρκετές ώρες επικοινωνίας που άφηναν πιθανό το σενάριο της ρήξης με την Τρόικα και τελικά αποφασίστηκε να υπογραφεί ένα αίτημα που ουσιαστικά θα περιείχε την ημερομηνία παράτασης της προηγούμενης δανειακής σύμβασης. Αυτό το έγγραφο όμως έπρεπε  να υπογραφεί από έναν ακόμα Έλληνα αξιωματούχο  ο οποίος αρνήθηκε με τη σειρά του να συναινέσει.

Σε αυτόν το δεύτερο γύρο πιέσεων -που οι πληροφορίες μας λένε ότι έφτασαν στα όρια μιας δεύτερη ρήξης αφού ο Αλέξης Τσίπρας ζήτησε ή την υπογραφή του ή την παραίτησή του- η λύση ήρθε από έναν άνθρωπο που μέχρι τότε ήταν ένας απλός πολίτης και σήμερα κατέχει την θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας, οΠροκόπης Παυλόπουλος.

Έτσι το έγγραφο που αναρτήθηκε από τον EFSF σύμφωνα με τους Έλληνες αξιωματούχους δεν φέρει τις υπογραφές που αναφέρει στην 11η σελίδα.

Πηγή

Εκπαιδευτική… επανάσταση - Καταργούνται τα μαθήματα στη Φινλανδία

Χώρα – πρότυπο στον χώρο της εκπαίδευσης παγκοσμίως, με μαθητές «σαΐνια» που παραδοσιακά διαπρέπουν στους διεθνής διαγωνισμούς, η Φινλανδίαπροετοιμάζει το έδαφος για μια πραγματικά ριζοσπαστική μεταρρύθμιση που θα αλλάξει συθέμελα το πρόγραμμα, τον τρόπο αλλά και την ίδια την ουσία της διδασκαλίας στα σχολεία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.

Τα παραδοσιακά μαθήματα – γνωστικά αντικείμενα (όπως είναι για παράδειγμα τα Μαθηματικά, η Ιστορία, η Γεωγραφία, οι ξένες γλώσσες κλπ.) παραμερίζονται, και στη θέση τους μπαίνει η διδασκαλία διαθεματικών (cross-subject) «φαινομένων» που απαιτούν συνδυαστικές γνώσεις και συνδέονται πιο άμεσα με την καθημερινότητα των παιδιών.

Για παράδειγμα, οι λίγο πιο μεγάλοι σε ηλικία μαθητές θα μπορούν να διδάσκονται το «φαινόμενο» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στο πλαίσιο ενός μαθήματος που θα περιλαμβάνει γνώσεις ευρωπαϊκής Ιστορίας, γνώσεις Γεωγραφίας, γνώσεις ξένων γλωσσών αλλά και οικονομικών (για τους πιο προχωρημένους).

Παιδιά πιο μικρά σε ηλικία από την άλλη, θα μπορούν να συμμετέχουν σε «φαινόμενα» όπως είναι οι «υπηρεσίες καφετέριας», στο πλαίσιο των οποίων θα καλούνται να λειτουργούν ως «υπάλληλοι» και να «ακονίζουν» τις δεξιότητές τους στα Μαθηματικά, στην επικοινωνία με τους άλλους, στις ξένες γλώσσες (αν το σενάριο προβλέπει την εξυπηρέτηση ενός πελάτη από το εξωτερικό) κ.α.

Όλα αυτά βέβαια προϋποθέτουν παράλληλα σημαντικές αλλαγές και στον τρόπο διάρθρωσης της αίθουσας διδασκαλίας, ανοίγοντας έτσι τον δρόμο για τη δημιουργία ολιγάριθμων τμημάτων με μαθητές που δεν θα κάθονται πια σε θρανία αλλά μπροστά στον δάσκαλο – καθηγητή που θα αλληλεπιδρούν μαζί του και μεταξύ τους, με στόχο την επίλυση ενός προβλήματος ή τη λύση ενός γρίφου.

Σχολεία στο Ελσίνκι έχουν ήδη εισαγάγει δοκιμαστικά στο πρόγραμμά τους τη διδασκαλία διαθεματικών «φαινομένων» στα οποία αφιερώνουν ορισμένες χρονικές περιόδους μία ή δύο φορές σε κάθε σχολικό έτος.

Πηγή 

Κατανοητή η ταραχή

Λύσσαξαν οι ύαινες. Από την πείνα. Δεν βρίσκουν ψοφίμι να ικανοποιήσουν την πείνα τους. Με τα σάλια τους να τρέχουν, ψάχνουν απεγνωσμένα για «ΧΑΟΣ, ΧΑΟΣ, ΧΑΟΣ», ανήθικους Κατρούγκαλους και έναν ταπεινωμένο Τσίπρα στο Βερολίνο. Δε βρίσκουν τίποτα.

Χάος δεν υφίσταται, κωλόχαρτα έχουμε, ακόμη κι αν υπάρξει Grexit θα γίνει έτσι ώστε να είναι ενδεικτικό των προθέσεων των αρπακτικών και όχι της αποτυχίας της κυβέρνησης – διότι καμία κυβέρνηση δεν απέτυχε διεκδικώντας την αξιοπρέπεια της χώρας και των πολιτών της –, αν βρεθούν χρήματα θα γίνει με τις δυνατόν λιγότερες υποχωρήσεις, ο Κατρούγκαλος ορθότατα έπραξε απευθυνόμενος στη Δικαιοσύνη παρά το τραγικό του λάθος να σύρεται επί μέρες στα βοθροκάναλα για να πείσει ότι δεν είναι ελέφαντας και μάλιστα γαλάζιος, ενώ ο Τσίπρας πήγε στο Βερολίνο, μίλησε και νίκησε.

Δεν νίκησε με την έννοια ότι έλυσε το αδιέξοδο της λιτότητας και της ύφεσης. Νίκησε επειδή εμφανίστηκε ως αρχηγός μιας χώρας που δεν είναι προτεκτοράτο. Δεν προσέφερε δώρα στα πόδια της Μέρκελ, όπως έκανε επανειλημμένα ο Σαμαράς ρεζιλεύοντάς μας παγκοσμίως, αλλά μίλησε για την εγκληματική συμπεριφορά της Siemens επί 10ετίες και την ανάγκη να συνδράμουν οι γερμανικές δικαστικές αρχές ώστε να ανακαλυφθεί το ποσοστό συμμετοχής της στη δημιουργία περιβάλλοντος διαφθοράς, για την αποτυχία τού προγράμματος «διάσωσης» και τα καταστροφικά του αποτελέσματα, για τη διατήρηση των αντίθετων απόψεων, για τα λάθη της αρχιτεκτονικής της ευρωζώνης, για τις ευθύνες των προηγούμενων κυβερνήσεων στην πάταξη της διαφθοράς και της φοροδιαφυγής, για προσδιορισμό των διαφορών μεταξύ των δύο χωρών και των οπτικών τους για την οικονομία και την Ευρώπη, για μεταρρυθμίσεις που θα έχουν ως απαραίτητη προϋπόθεση την κοινωνική συναίνεση, για δημοσιονομική προσαρμογή επίσης με απαραίτητη προϋπόθεση την κοινωνική δικαιοσύνη, για το κατοχικό δάνειο και τις γερμανικές επανορθώσεις όχι ως ζητιανιά αλλά ως μέγα ηθικό θέμα που πρέπει να τελειώσει.

Αυτά, ο Αλέξης Τσίπρας τα είπε στο Βερολίνο, σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τη Μέρκελ, μπροστά σε όλα τα ΜΜΕ του κόσμου και μέσα σε μόλις 8,5 λεπτά. Ούτε καν 9. Είναι νίκη αυτή, η οποία μεγαλώνει ακόμη περισσότερο από το γεγονός ότι επί 5 χρόνια η κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, του Λουκά Παπαδήμου και των Σαμαρά – Βενιζέλου δεν τόλμησαν να αρθρώσουν μία λέξη αξιοπρέπειας, μισό υπονοούμενο διαφωνίας μπροστά στη Μέρκελ. Κι αυτό δεν αντέχεται εύκολα από τις ύαινες με τις βρώμικες μουσούδες, τις βουτηγμένες στο αίμα των θυμάτων της κρίσης. Νεκρών και ζωντανών.

Κι αυτή η πείνα τους τώρα είναι που τους τρελαίνει. Που τους αναγκάζει να χάσουν κάθε ίχνος λογικής. Να αμολάνε διαρκώς ασυναρτησίες. Να κατασκευάζουν λασπουριά και να την πετάνε όπου βρουν. Αυτή η πείνα τους είναι τελικά που θα τους οδηγήσει να φάνε τις σάρκες τους. Ας αγνοηθούν πάση θυσία οι υστερίες και οι βρωμιές τους. Και η κυβέρνηση ας κάνει όσο γρηγορότερα μπορεί για να μας απαλλάξει από τους πρωταγωνιστές της διαπλοκής, της διαφθοράς και των πραγματικών τζαμπατζήδων που βγάζουν κέρδη χρησιμοποιώντας δωρεάν δημόσιες συχνότητες για να μεγεθύνουν τα ουρλιαχτά των κοπαδιών με τις ύαινες.

Καρτέσιος

Επίσκεψη Δραγασάκη – Κοτζιά στην Κίνα

Επίσημη επίσκεψη στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας πραγματοποιεί το διάστημα 25-28 Μαρτίου 2015 ελληνική κυβερνητική αντιπροσωπεία, αποτελούμενη από τον Αντιπρόεδρο της κυβέρνησης Γιάννη Δραγασάκη και τον Υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά.

Πρόκειται για την πρώτη επίσημη επίσκεψη αξιωματούχων της νέας ελληνικής κυβέρνησης στη Λ.Δ της Κίνας, η οποία έχει ως στόχο την ενίσχυση των διμερών οικονομικών σχέσεων ιδίως στους τομείς των επενδύσεων και των εξαγωγών.

Στο πλαίσιο της επίσκεψης έχουν προγραμματιστεί οι εξής συναντήσεις:

Την Τετάρτη 25 Μαρτίου μεταξύ του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά και του Κινέζου ομόλογού του Wang Yi.

Την Παρασκευή 27 Μαρτίου μεταξύ του Αντιπροέδρου της κυβέρνησης Γιάννη Δραγασάκη και του Κινέζου αναπληρωτή Πρωθυπουργού Ma Kai. Την ίδια ημέρα θα πραγματοποιηθεί η επίσημη τελετή έναρξης του έτους «Θαλάσσιας Συνεργασίας Ελλάδας-Κίνας 2015».

Πηγή