«Φωτιά» τα Τέλη Κυκλοφορίας 2017 για 1,3 εκατ. ιδιοκτήτες ΙΧ!

«Φωτιά» θα είναι τα Τέλη Κυκλοφορίας 2017 με 1η ‘Αδεια Κυκλοφορίας μετά την 1/1/2006 ή 1/1/2007 τα οποία σήμερα υπολογίζονται με βάση τον κυβισμό του κινητήρα τους και σύμφωνα 

με το σχέδιο που εξετάζει το οικονομικό επιτελείο θα υπολογίζονται με βάση τις εκπομπές CO2.

Ειδικότερα η επέκταση των Τελών Κυκλοφορίας σε αυτοκίνητα που υπολογίζονται με βάση τον κυβισμό του κινητήρα αφορά πάνω από 1,3 εκατ. ιδιοκτήτες αυτοκινήτων οι οποίοι το 2017 θα καταβάλουν στην συντριπτική τους πλειοψηφία αυξημένα Τέλη Κυκλοφορίας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που επεξεργάστηκε το Enikonomia.gr στα περισσότερα μοντέλα τα Τέλη Κυκλοφορίας αυξάνονται ανάλογα με τους ρύπους ενώ δεν είναι και λίγες οι περιπτώσεις όπου καταγράφονται αυξήσεις έως πάνω από 200%.

Στον αντίποδα βέβαια καταγράφονται και μειώσεις αλλά κυμαίνονται σε ποσοστό έως και 68%…

Αν πάλι το οικονομικό επιτελείο αποφασίσει να μην επεκτείνει τα Τέλη Κυκλοφορίας με βάση τις εκπομπές CΟ2 στα ΙΧ με 1η ‘Αδεια Κυκλοφορίας από 1/1/2006 ή 1/1/2007 αλλά επιλέξει να μειώσει την «ψαλίδα» στα Τέλη Κυκλοφορίας που υπολογίζονται με βάση τον κυβισμό μεταξύ 1,6, 1,8 και 2 λίτρων τότε οι αυξήσεις θα αφορούν περίπου 500.000 ιδιοκτήτες αυτοκινήτων και τα προσδοκόμενα έσοδα θα είναι πολύ λιγότερα…

Δείτε τους αναλυτικούς πίνακες του Enikonomia.gr με τις αλλαγές στα Τέλη Κυκλοφορίας που προκύπτουν από τις εκπομπές ρύπων και όχι από τον κυβισμό του κινητήρα.

 

Μάρκα / Μοντέλο	Εκπομπές CO2 (γραμ./χλμ.)	Ισχύοντα Τέλη Κυκλοφορίας	Νέα Τέλη Κυκλοφορίας
Daihatsu Sirion 1,0	118	120	115,6
Subaru Justy 1,0	118	120	115,6
Honda Jazz 1,2	125	135	150
Toyota Yaris 1,0	127	120	152,4
Hyundai Getz 1,1	130	135	156
Mitsubishi Colt 1,1	130	135	156
Chevrolet Aveo 1,2	132	135	158,4
Ford Fiesta 1,25	133	135	159,6
Opel Corsa 1,0	134	120	160,8
Fiat Grande Punto 1,2	139	135	166,8
Renault Clio 1,2	139	135	166,8
Renault Clio 1,2 TCE	139	135	166,8
Seat Ibiza 1,2	139	135	166,8
Skoda Fabia 1,2	140	135	168
Lancia Ypsilon 1,2 8V	142	135	262,7
Citroen C3 1,1	143	120	264,5
Nissan Micra 1,2	143	135	264,5
VW Polo 1,2	144	135	266,4
Opel Corsa 1,2	146	135	270,1

Μάρκα / Μοντέλο Εκπομπές CO2 (γραμ./χλμ.) Ισχύοντα Τέλη Κυκλοφορίας  Νέα Τέλη Κυκλοφορίας Honda Jazz 1,4 128 135 153,6 Mini One 1,4 128 135 153,6 Mazda 2 1,3 129 135 154,8 Lancia Ypsilon 1,4 8V 130 255 156 Ford Fiesta 1,4 133 255 159,6 Daihatsu Sirion 1,3 137 135 164,4 Hyundai Getz 1,4 137 135 164,4 Mitsubishi Colt 1,3 138 135 165,6 Fiat Gr. Punto 1,4 77 139 255 166,8 Kia Rio 1,4 5d 139 255 166,8 Chevrolet Aveo 1,4 140 255 168 Suzuki Swift 1,3 140 135 168 Toyota Yaris 1,3 141 135 260,8 Fiat Gr. Punto 1,4 95 142 255 262,7 Citroen C3 1,4 145 255 268,2 Peugeot 207 1,4 95 PS 145 255 268,2 Citroen C3 1,4 16V 148 255 273,8 Daihatsu Sirion 1,3 4×4 148 135 273,8 Opel Corsa 1,4 149 255 275,6 Seat Ibiza 1,4 149 255 275,6 Peugeot 207 1,4 75 PS 150 255 277,5 Peugeot 207 1,4 90 PS 152 255 281,2 Alfa Romeo MiTo 1,4 155 PS 153 255 283 Peugeot 1007 1,4 153 255 283 Nissan Micra 1,4 154 255 284,9 Suzuki Swift 1,3 4×4 154 135 284,9 Fiat Grande Punto 1,4 T 155 255 286,7 Lancia Ypsilon 1,4 16V 155 255 286,7 Skoda Fabia 1,4 155 255 286,7 VW Polo 1,4 155 255 286,7 VW CrossPolo 1,4 159 255 294,1 Dacia Sandero 1,4 165 255 404,2 Subaru Justy 1,3 4WD 166 135 406,7

Μάρκα / Μοντέλο Εκπομπές CO2 (γραμ./χλμ.) Ισχύοντα Τέλη Κυκλοφορίας  Νέα Τέλη Κυκλοφορίας BMW 116i 139 280 166,8 Hyundai i30 1,6 152 280 281,2 Kia Cee’d 1,6 152 280 281,2 Mitsubishi Lancer Sports Sedan 1,5 153 280 283 Opel Astra 1,6 155 280 286,7 Ford Focus 1,6 Ti-VCT 157 280 290,4 Mercedes A170 BlueEFFICIENCY 157 280 290,4 Opel Astra 1,6 Sedan 158 280 292,3 Citroen C4 1,6 159 280 294,1 Ford Focus 1,6 159 280 294,1 Peugeot 308 1,6 159 280 294,1 Mazda 3 1,6 162 280 396,9 Nissan Qashqai 1,6 162 280 396,9 Toyota Corolla 1,6 162 280 396,9 Citroen C4 1,6 T 164 280 401,8 Renault Megane 1,6 164 280 401,8 Lada Aquarius 1,6 165 280 404,2 Lada Venus 1,6 165 280 404,2 Nissan Tiida 1,6 165 280 404,2 Suzuki SX4 1,6 165 280 404,2 Toyota Auris 1,6 166 280 406,7 Peugeot 308 1,6 T 150 PS 167 280 409,1 Volvo C30 1,6 167 280 409,1 Audi A3 1,6 169 280 414 Subaru Impreza 1,5 176 280 431,2 Chevrolet Lacetti 1,6 178 280 436,1 Citroen C4 Sedan 1,6 179 280 438,5 Peugeot 308 GT 180 280 441 Seat Leon 1,6 180 280 441 Opel Astra 1,6 T 185 280 514,3 VW Beetle 1,6 185 280 514,3 Alfa Romeo 147 1,6 194 280 539,2

Μάρκα / Μοντέλο Εκπομπές CO2 (γραμ./χλμ.) Ισχύοντα Τέλη Κυκλοφορίας  Νέα Τλέλη Κυκλοφορίας Toyota Prius 1,5 104 – 101,9 BMW 316i 142 280 262,7 Mercedes C 180 BlueEFFICIENCY 156 280 288,6 VW Passat 1,4 TSI 157 255 290,4 Skoda Octavia 5 1,6 FSI 158 280 292,3 Opel Vectra 1,6 163 280 399,3 Skoda Octavia 1,4 163 255 399,3 Skoda Octavia 5 1,4 167 255 409,1 Skoda Octavia 1,6 169 280 414 Chevrolet Lacetti 1,4 4d 171 255 418,9 Volvo S40 1,6 171 280 418,9 Toyota Avensis 1,6 172 280 421,4 Skoda Octavia 5 1,6 MPI 176 280 431,2 Ford Mondeo 1,6 177 280 433,6 Chevrolet Lacetti 1,6 4d 178 280 436,1 Opel Insignia 1,6 179 280 438,5 Renault Laguna 1,6 180 280 441 Seat Toledo 1,6 185 280 514,3 Opel Insignia 1,6 T 186 280 517

Μάρκα / Μοντέλο Εκπομπές CO2 (γραμ./χλμ.) Ισχύοντα Τέλη Κυκλοφορίας  Νέα Τέλη Κυκλοφορίας Mazda 6 1,8 159 280 294,1 Audi A4 1,8 TFSI 120 PS 169 300 414 Audi A4 1,8 TFSI 160 PS 169 300 414 Toyota Avensis 1,8 171 300 418,9 Opel Vectra 1,8 173 300 423,8 Volvo S40 1,8 174 300 426,3 Skoda Octavia 5 1,8 TFSI 176 300 431,2 Dodge Caliber 1,8 177 300 433,6 Alfa Romeo 159 1,8 179 300 438,5 Mercedes C 200 K 180 300 441 VW Passat 1,8 TSI 180 300 441 Peugeot 407 1,8 183 300 508,7 Saab 9-3 Sport Sedan 1,8i 183 300 508,7 Opel Insignia 1,8 184 300 511,5 Citroen C5 1,8 188 300 522,6 Skoda Octavia 1,8 T 189 300 525,4

Μάρκα / Μοντέλο Εκπομπές CO2 (γραμ./χλμ.) Ισχύοντα Τέλη Κυκλοφορίας  Νέα Τέλη Κυκλοφορίας Skoda Superb 1,4 TSI 157 255 290,4 BMW 520i 163 690 399,3 Skoda Superb 1,8 TSI 180 300 441 Kia Magentis 2,0 184 690 511,5 Dodge Avenger 2,0 185 690 514,3 Opel Signum 1,8 185 300 514,3 Audi A6 2,0 187 690 519,8 Skoda Superb 1,8 TSI 4×4 189 300 525,4 Subaru Legacy 2,0 202 690 616,1 Chevrolet Epica 2,0 205 690 625,2 Volvo S60 2,0 T 212 690 646,6 Saab 9-5 2,0 T 214 690 652,7

Μάρκα / Μοντέλο Εκπομπές CO2 (γραμ./χλμ. Ισχύοντα Τέλη Κυκλοφορίας  Νέα Τέλη Κυκλοφορίας Kia Sportage 2,0 194 690 539,3 Honda CR-V 2,0 195 690 542,1 China Motors CEO-3 2,4 196 690 544,8 Hyundai Tucson 2,0 197 690 547,6 Subaru Forester 2,0 198 690 550,4 Suzuki Gr. Vitara 2,0 Wagon 199 690 553,2 VW Tiguan 1,4 TSI 199 255 553,2 Toyota RAV4 2,0 202 690 616,1 Nissan Qashqai 2,0 4×4 204 690 622,2 Jeep Compass 2,4 206 690 628,3 Jeep Patriot 2,4 206 690 628,3 Nissan X-Trail 2,0 208 690 634,4 Suzuki Gr. Vitara 2,4 Wagon 208 690 634,4 VW Tiguan 2,0 TSI 170 PS 213 690 649,6 VW Tiguan 2,0 TSI 200 PS 213 690 649,6 BMW X3 2,0 215 690 655,7 Chevrolet Captiva 2,4 222 690 677,1 Seat Altea Freetrack 2,0 TFSI 223 690 680,1 BMW X3 2,5 si 224 960 683,2 Citroen C-Crosser 2,4 225 690 686,2 Mitsubishi Outlander 2,4 225 690 686,2 Peugeot 4007 2,4 225 690 686,2 Opel Antara 2,4 229 690 698,4 Nissan X-Trail 2,5 230 690 701,5 Renault Koleos 2,5 237 690 722,8 Mazda CX-7 2,3 243 690 741,1 Hyundai Santa Fe 2,7 248 920 756,4 Subaru Forester 2,5 248 960 756,4 Kia Sorento 2,4 259 690 963,4 SsangYong Actyon 2,3 259 690 963,4 SsangYong Rexton 2,3 272 690 1.011,8

 

 

     

«Στα τέσσερα» για το τέταρτο. Και για την εξουσία…

Τα μέτρα θα περάσουν. Και τα κανονικά και τα πρόσθετα. Και ό,τι άλλο χρειαστεί, για να μείνει η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου στην εξουσία έως το 2018. Μέχρι τότε ποιος ζει ποιος πεθαίνει…

Του Γιώργου Καρελιά

Οσοι  πίστεψαν, έστω και για κάποιες στιγμές, ότι ο Αλέξης Τσίπρας και η περί αυτόν ομάδα της εξουσίας θα κάνουν ηρωική έξοδο ή θα τα σπάσουν με τους δανειστές, θα κάνουν εκλογές και άλλα παρόμοια, ας αλλάξουν πλευρό. Διότι όλα αυτά προϋποθέτουν ότι έχουν αποφασίσει να εγκαταλείψουν την εξουσία.

 Σε ποιους φαίνεται πιθανό κάτι τέτοιο, εκτός από κάποιους αφελείς της αντιπολίτευσης και μερικούς φαντασιόπληκτους δημοσιογράφους; Δηλαδή, ο κ. Τσίπρας και οι συν αυτώ δέχτηκαν να υποστούν τον πολιτικό, ιδεολογικό και προσωπικό διασυρμό με την κωλοτούμπα του θέρους του 2015, υπέγραψαν το τρίτο Μνημόνιο (πρώτο αριστερό), για να έρθουν μερικούς μήνες μετά και να τα πετάξουν στα σκουπίδια;  Και μάλιστα τώρα που, όπως λέει και ξαναλέει έμπλεος υπερηφάνειας ο Πρωθυπουργός (εδώ), αρχίζει το δικό του success story και είμαστε έτοιμοι για την απογείωση της οικονομίας; 

 Οποιοι ανησυχούν ότι η «σκληρή» διαπραγμάτευση και η «αντίσταση» θα οδηγήσει σε σύγκρουση με το Κουαρτέτο και σε έκτακτα γεγονότα, ας ησυχάσουν και παραγγείλουν το αρνάκι του Πάσχα. Η συμφωνία είναι έτοιμη από καιρό. Τα περί πρόσθετων μέτρων, που θα νομοθετηθούν τώρα, αλλά θα εφαρμοστούν το 2018, αν χρειαστεί, δεν αποτελούν κανένα εμπόδιο. Αλλωστε, όπως  είπε ο χιουμορίστας Ευκλείδης, το κυβερνητικό τσούρμο των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έχει πολλές ιδέες για το πώς μπορεί να ξεπεραστεί αυτό το «εμπόδιο».

 Κι επειδή έχουμε να κάνουμε με τσούρμο, όπως ευστόχως είχε αποφανθεί ο προκάτοχος του Ευκλείδη, Γιάνης (αχ όσο λείπει η αύρα του από τα Eurogroup), μην σας παραξενεύουν ορισμένα παλαβά που βλέπετε και ακούτε εν τω μεταξύ. Οπως το ότι ένας υπουργός (του Τσίπρα) κατακεραύνωσε τον πρόεδρο του ΤΑΙΠΕΔ (κι αυτός του Τσίπρα είναι) με πρωτοφανείς εκφράσεις και βαριά υπονοούμενα (εδώ). Ούτε ότι ο Τσίπρας έβαλε την επί της προπαγάνδας Ολγα να «αδειάσει» (σιγά…) τον υπουργό , αντί να τον φωνάξει ο ίδιος και να του πει: «Σύντροφε, δεν έκανα λάθος που έβαλα τον Πιτσιόρλα στο ΤΑΙΠΕΔ, εσύ είσαι το λάθος και άντε γεια».

 Αυτά τα κάνουν οι πρωθυπουργοί που κουμαντάρουν κανονικές κυβερνήσεις και όχι τσούρμο. Στο τσούρμο των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ χρειάζονται όλοι. Χρειάζεται ο Πιτσιόρλας του ΤΑΙΠΕΔ, για να πουλήσει κανένα περιουσιακό στοιχείο (εδώ), όπως απαιτούν οι δανειστές. Χρειάζονται, όμως και ο Δρίτσας, ο Σπίρτζης και ο Σκουρλέτης, για να τον βρίζουν κάνοντας «αντίσταση». Ετσι ώστε να μπορεί  να λέει ο Ευκλείδης στο Eurogroup ότι θα υλοποιήσουμε τη συμφωνία και ο Αλέξης στους (ακόμα…) αφελείς ΣΥΡΙΖΑίους ότι η «αντίσταση» απέδωσε 5,4 δισεκατομμύρια μέτρα τώρα συν 3,5 δισεκατομμύρια το 2018, που δεν θα εφαρμοστούν, γιατί εν τω μεταξύ θα έχουμε απογειωθεί. Ποιος ζει, ποιος πεθαίνει μέχρι τότε.

 Συνοψίζουμε, για όποιον δεν το έχει καταλάβει ακόμα: Ο κ. Τσίπρας και η ομάδα εξουσίας περί αυτόν θα αποδεχθούν καθετί, όσο βαρύ κι αν είναι, γιατί έχουν (ή έτσι νομίζουν) σχεδόν τρία χρόνια εξουσίας μπροστά τους. Τα μέτρα θα τα περάσουν όλα – και τα αναμενόμενα των 5,4 δισεκατομμυρίων και τα πρόσθετα των 3,5 δισεκατομμυρίων για μελλοντική χρήση.

Κι ας «απειλεί» ο Τσίπρας με «παραίτηση» τους Ευρωπαίους, αν τον πιέσουν για τα πρόσθετα. Θα βρει τρόπο. Oπως είπε κι ο Ευκλείδης, «η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ  έχει πολλές ιδέες» επ’ αυτού. Δεν θα τα πει πρόσθετα μέτρα. Είναι έτοιμος ο Μηχανισμός Δέσμευσης, που ικανοποιεί τους δανειστές και χρυσώνει το χάπι  στους βουλευτές. Για να τον ψηφίσουν -κι αυτόν και όλα-χωρίς ενοχές.

 Εν κατακλείδι, αφού ο κ. Τσίπρας λέει ότι έρχεται το τέλος της κρίσης και αφού ο κ. Καμμένος έχει πει ότι το Πάσχα θα βγούμε από το Μνημόνιο (εδώ), δεν έχουν σε τίποτα να μας πουν ότι καταργούν το (δικό τους) τρίτο Μνημόνιο, για να υπογράψουν  το …τέταρτο! Τι  κι αν το υπογράψουν «στα τέσσερα» και ως Μηχανισμό Δέσμευσης; Αλλοι θα το(ν) εφαρμόσουν.

 Σας φαίνονται σουρεαλιστικά όλα αυτά; Και όμως είναι η σκληρή πραγματικότητα, όπως τη ζούμε και θα τη ζήσουμε και τα επόμενα χρόνια.

 ΥΓ: Το παρόν άρθρο αποτελεί συμβολή στην προσπάθεια να αποκαλυφθούν οι ευρύτεροι κυβερνητικοί στόχοι και χειρισμοί. Αυτήν την προσπάθεια θα έπρεπε να ενισχύουν οι δημοσιογράφοι σε όλα τα μέσα ενημέρωσης και, παράλληλα, να προβάλλουν το δικό τους πρόβλημα (άμεση απειλή για λουκέτο στο Ταμείο Υγείας τους). Χωρίς αυτόν το συνδυασμό, οποιαδήποτε απεργία, διαρκείας ή μη, που δεν ενοχλεί την κυβέρνηση, δεν θα έχει αποτέλεσμα.

Αυτό είναι το νέο Ασφαλιστικό που κατατέθηκε στη Βουλή

Το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο κατατέθηκε από την κυβέρνηση στη Βουλή το απόγευμα της Παρασκευής (22/04).

Σύμφωνα με πληροφορίες, η συζήτηση για το σχέδιο νόμου στις αρμόδιες Επιτροπές θα ξεκινήσει από τη Μεγάλη Δευτέρα.

Η πρώτη ανάγνωση αναμένεται να γίνει την Μεγάλη Τετάρτη, ενώ την Πέμπτη μετά το Πάσχα θα γίνει η δεύτερη ανάγνωση.

Η ψήφισή του αναμένεται να γίνει στις 10 Μαΐου.

Θα πρέπει να υπενθυμίσουμε πως σημαντικές παρατηρήσεις αντισυνταγματικότητας στο νομοσχέδιο σημειώνει σε γνωμοδότηση του το Ελεγκτικό Συνέδριο, η Ολομέλεια του οποίου σε διάσκεψη που διεξήχθη χθες, Πέμπτη και κράτησε πολλές ώρες, έκρινε μία προς μία τις επικείμενες ασφαλιστικές ρυθμίσεις.

Tο Νομοσχέδιο για το Ασφαλιστικό

Η αιτιολογική έκθεση

Πίνακας τροποποιούμενων και καταργούμενων διατάξεων

Πρακτικά της 1ης Ειδικής Συνεδρίασης του Ελεγκτικού Συνεδρίου της 20ης Απριλίου 2016

Έκθεση Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους

Ειδική έκθεση

Έκθεση αξιολόγησης συνεπειών ρυθμίσεων

Έκθεση Δημόσιας Διαβούλευσης

Πηγή 

 

Le Monde: Η Ελλάδα συμφώνησε να προχωρήσει σε 4ο μνημόνιο

Τι δέχτηκε η Ελλάδα, πόσα μέτρα θα ληφθούν και τι λένε οι δανειστές. Η εφημερίδα Le Monde έχει όλο το ρεπορτάζ από το Eurogroup του Άμστερνταμ.

Η εφημερίδα γράφει αναλυτικά:

Είναι σπάνιο αλλά έγινε: οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης βγήκαν μάλλον αισιόδοξοι την Παρασκευή από το Eurogroup που αφιερώθηκε σχεδόν αποκλειστικά στην Ελλάδα και έγινε στο υπέροχο Μουσείο Θαλασσών στο λιμάνι του Άμστερνταμ.

Μετά από 4 μήνες αδιεξόδου φάνηκε ξαφνικά η άκρη του τούνελ. Με τον όρο να μη γίνει κανένα ατύχημα, λένε οι πιο προνοητικοί. 

Στην αντέντα βρίσκεται ένα άλλο Eurogroup για την Πέμπτη 28 Απριλίου. Εκεί μπορεί να υπάρξει πολιτική συμφωνία για τη λίστα των μέτρων που η Αθήνα διαπραγματεύεται με τους δανειστές της από τις αρχές του 2016. Αυτή η λίστα τώρα μοιάζει έτοιμη να συμφωνηθεί και περιλαμβάνει μεταρρυθμίσεις στο ασφαλιστικό, στους φόρους εισοδήματος κλπ. «Εκτός από μερικές λεπτομέρειες είμαστε σχεδόν έτοιμοι» αναφέρουν πηγές που έχουν γνώση του φακέλου.

Τα μέτρα που ζητούν οι δανειστές είναι όρος για να ξεκλειδώσει η νέα δόση προς την Αθήνα.

Ο Τσακαλώτος δέχτηκε το επιπλέον πακέτο μέτρων 3,5 δισ.

Επίσης, ένα νέο πακέτο μέτρων, περίπου 2% του ΑΕΠ και ύψους 3,5 δις. ευρώ, έγινε ομόφωνα δεκτό την Παρασκευή και από τον υπουργό Οικονομικών της Ελλάδας Ευκλείδη Τσακαλώτο. «Είναι για λόγους ασφαλείας» δήλωνε από την πλευρά του ο Μπενουά Κερέ της ΕΚΤ. Πρόκειται για προληπτικά μέτρα τα οποία θα υλοποιηθούν αν τα οικονομικά της Ελλάδας απομακρυνθούν πολύ από τον στόχο τους επόμενους μήνες.

Οι εκπρόσωποι των δανειστών θα επιστρέψουν στην Αθήνα το σαββατοκύριακο για να κλείσουν την συμφωνία για τα 3,5 δις. επιπλέον μέτρα, με την ελληνική κυβέρνηση. 

Στόχος τους είναι να καταλήξουν σε συμφωνία πριν από το επόμενο Eurogroup της 28ης Απριλίου.

Πώς θα περάσουν τα μέτρα νομικά

Η Αθήνα από την πλευρά της θέτει όρους: δεν θέλει να κάνει πολύ συγκεκριμένες τις μεταρρυθμίσεις που μπορούν να οδηγούν σε νέες περικοπές. Άλλος όρος είναι επίσης να μη γίνουν περικοπές σε συντάξεις, οι οποίες περικόπηκαν πολύ από το 2010.

Οι νέες απαιτήσεις των δανειστών θέτουν επίσης ένα πρόβλημα νομοθεσίας το οποίο πρέπει να επιλυθεί: «Στην ελληνική νομολογία δεν είναι δυνατόν να νομοθετήσουμε για προληπτικά μέτρα. Οι λύσεις στις οποίες πρέπει να καταφύγουμε στις επόμενες ημέρες θα πρέπει να είναι αξιόπιστες για τους δανειστές, για τους επενδυτές και για τους Ελληνες πολίτες» ανέφερε διπλωματική πηγή στο Άμστερνταμ.

Ανοίγει η συζήτηση για το χρέος

Ένα άλλο σημαντικό βήμα έγινε στο Αμστερνταμ την Παρασκευή: οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης δέχτηκαν να ανοίξουν την διαπραγμάτευση για αναθεώρηση του τεράστιου ελληνικού χρέους. «Ακόμη και ο Σόιμπλε φάνηκε διαλλακτικός» δήλωνε διπλωματική πηγή, μετά το Eurogroup. 

«Είναι αδύνατο να έχουμε συμφωνία με τους Ελληνες για τις μεταρρυθμίσεις αν δεν ξεκινήσει η συζήτηση για το χρέος» ανέφερε πηγή. 

Ωστόσο, το πλαίσιο αυτής της διαπραγμάτευσης για το χρέος είναι ήδη γνωστό και οι ειδικοί το «μαγειρεύουν» εδώ και μήνες. Το είπε ο ίδιος ο Ντάισελμπλουμ, αμέσως μετά το Eurogroup της Παρασκευής:

«Το Eurogroup δεν θέλει να γίνει κούρεμα τους χρέους. Θα εξετάσουμε τις δυνατότητες για επιμήκυνση και για περιόδου χάριτος», δήλωσε.

Ολες οι πλευρές επιθυμούν να καταλήξουν σε συμφωνία στο Eurogroup της 28ης Απριλίου, ακόμη και για το θέμα του χρέους. Αν όλα πάνε όπως έχει συμφωνηθεί, τότε προς τα μέσα Μαίου η Αθήνα μπορεί να λάβει μια νέα δόση δανείου μεταξύ 5 και 7 δις. ευρώ. Θα μπορεί τότε να πληρώσει εγκαίρως την ΕΚΤ τον Ιούλιο. Ακόμη, με την ελπίδα της αναθεώρησης του χρέους, η Ελλάδα θα μπορούσε να βγει στις αγορές στους επόμενους μήνες.

Η Λαγκάρντ θέτει τους δικούς της όρους

Πρόκειται για ένα υπερβολικά αισιόδοξο σενάριο, το οποίο θα εξαρτηθεί από το πόσο γενναιόδωροι θα φανούν οι δανειστές της Ελλάδας στην αναθεώρηση του χρέους. Μια προειδοποίηση της Κριστίν Λαγκάρντ, η οποία ήρθε επίτηδες για το θέμα στο Αμστερνταμ την Παρασκευή, χτύπησε καμπανάκι σε όσους ασχολούνται με το θέμα: «Η αναθεώρηση του χρέους μπορεί να χρειαστεί και νέα μέτρα και θα επικυρωθεί όταν τα μέτρα που απαιτούνται υλοποιηθούν πραγματικά», είπε η Λαγκάρντ.

Πηγή 

Süddeutsche Zeitung: Να αποφευχθεί άλλο ένα καλοκαίρι αγωνίας

Οι ανησυχίες των ευρωπαίων εταίρων για επανάληψη του σεναρίου ενός Grexit φέτος το καλοκαίρι και οι συνεχιζόμενες διαφωνίες για την κατανομή των προσφύγων στην ΕΕ, σχολιάζονται σήμερα εκτενώς στον γερμανικό τύπο.

Με φωτογραφία από την Τελετή Αφής της Ολυμπιακής Φλόγας στην Αρχαία Ολυμπία κυκλοφορεί σήμερα το πρωτοσέλιδο η εφημερίδα Süddeutsche Zeitung. Στη λεζάντα διαβάζουμε: «Ο αθλητής Ελευθέριος Πετρουνιάς είναι ο πρώτος λαμπαδηδρόμος στην διαδρομή των 30.000 χλμ που χωρίζει την Αρχαία Ολυμπία και το στάδιο Μαρακανά στην Βραζιλία, όπου στις 5 Αυγούστου θα ξεκινήσουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες».

Την ίδα ώρα εκτενείς οι αναφορές του γερμανικού τύπου στη δυσεπίλυτη ελληνική κρίση, τις διαφωνίες μεταξύ των δανειστών και τους φόβους επανάληψης της αγωνίας που ζήσαμε το περασμένο καλοκαίρι. Με αφορμή την σημερινή συνεδρίαση του Eurogroup στο Άμστερνταμ ηHandelsblatt τιτλοφορεί άρθρο της: «Η διάσωση της Ελλάδας προκαλεί ανησυχίες». Και η οικονομική εφημερίδα επισημαίνει: «Σε παρτίδα αγωνίας εξελίσσεται η διαδικασία στήριξης της Ελλάδας με στόχο την αποφυγή μια πιθανής χρεοκοπίας. Στο Eurogroup οι υπουργοί Οικονομικών θα προσπαθήσουν να γεφυρώσουν τις μεταξύ τους διαφορές. Δανειστές και θεσμοί διαφωνούν, για παράδειγμα, αν είναι απαραίτητη μια ελάφρυνση του χρέους ή όχι».

«Μνήμες 2015»

Μνήμες 2015 ξυπνούν οι διαφωνίες για την Ελλάδα» είναι ο τίτλος άρθρου τηςFrankfurter Allgemeine Zeitung. Για μια ακόμα φορά το Eurogroup συζητά για την Ελλάδα. Στο μεταξύ η εφαρμογή των συμφωνημένων μεταρρυθμίσεων καθυστερεί, διαβάζουμε στον υπότιτλο. Η γερμανική εφημερίδα παρατηρεί: «Η πρόσφατη δήλωση της Άγκελα Μέρκελ με την οποία απέκλεισε ένα κούρεμα του ελληνικού χρέους, αφορά προφανώς μια κλασική διαγραφή. Δεν είναι πλέον καθόλου βέβαιο αν τελικά το Βερολίνο τάσσεται κατά μιας επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής των πιστώσεων. Σύμφωνα πάντως με πηγές του Eurogroup θα χρειαστεί τουλάχιστον ένας μια ενάμισης μήνας έως ότου ξεκινήσει η επόμενη εκταμίευση από τον μηχανισμό στήριξης ESM».

H Süddeutsche Zeitung σημειώνει σε άρθρο της με τίτλο «Το σχέδιο είναι να αποφευχθεί ένα ακόμα καλοκαίρι αγωνίας» και αναφέρει ειδικότερα: «Η κυβέρνηση της Αθήνας ελπίζει ότι οι ευρωπαίοι εταίροι υα καταλήξουν στο συμπέρασμα ότι χρειάζονται την Ελλάδα στην αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης και για αυτό το λόγο αυτό δεν επιθυμούν μια επανάληψη της δημόσια συζήτησης για ενδεχόμενο Grexit».

«Είναι εφικτός ο έλεγχος των προσφυγικών ροών»

Στο συμβούλιο των υπουργών Εσωτερικών της ΕΕ για την προσφυγική κρίση που πραγματοποιήθηκε χθες στο Λουξεμβούργο αναφέρεται σε σχόλιό της η Frankfurter Allgemeine Zeitung: «Ο εντυπωσιακός περιορισμός των προσφυγικών ροών οφείλεται στο κλείσιμο του βαλκανικού διαδρόμου και την συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας. Το γεγονός αυτό θα πρέπει να ληφθεί υπόψη κυρίως από εκείνους που υποστήριζαν ότι είναι αδύνατη μια αναχαίτιση των προσφυγικών ροών και δει στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ. Η αλήθεια είναι ότι είναι εφικτός ένας έλεγχος των ροών υπό την προϋπόθεση ότι υπάρχει πολιτική βούληση».

«Την ώρα που οι ευρωπαίοι εξακολουθούν να διαφωνούν για την κατανομή προσφύγων υπάρχει σύμπνοια στην μεταρρύθμιση και αναβάθμιση της Frontex», γράφει η Süddeutsche Zeitung με αφορμή την συνεδρίαση του υπουργών Εσωτερικών και προσθέτει: «Η ευρωπαϊκή υπηρεσία θα επανδρωθεί με μέχρι και 1.500 συνοριοφύλακες, οι οποίοι θα επεμβαίνουν άμεσα όταν μια χώρα δεν είναι πλέον σε θέση να αντιμετωπίσει προσφυγικές ή μεταναστευτικές ροές. Βρισκόμαστε κοντά σε συμφωνία, δήλωσε ο γερμανός υπουργός ντε Μεζιέρ στο Λουξεμβούργο. Η διαδικασία επικύρωσης της πρότασης αναμένεται να ολοκληρωθεί στα τέλη Ιουνίου», καταλήγει η εφημερίδα του Μονάχου.

Στέφανος Γεωργακόπουλος

ΚΚΕ: Και οι πέτρες γνωρίζουν...

Το ΚΚΕ σε σχόλιό του για την επίσκεψη του Γενικού Γραμματέα του ΝΑΤΟ και τη συνάντησή του με τον Αλέξη Τσίπρα αναφέρει «Την ίδια στιγμή που και οι πέτρες γνωρίζουν ότι η ΝΑΤΟϊκή παρουσία στο Αιγαίο εντάσσεται στο πλαίσιο των εξελίξεων στην περιοχή και στον ανταγωνισμό του με τη Ρωσία, γεγονός που ομολόγησε και ο ίδιος ο ΓΓ του ΝΑΤΟ, αποτελεί πρόκληση ο πρωθυπουργός να αναγορεύει το ΝΑΤΟ των πολέμων και των επεμβάσεων σε παράγοντα ασφάλειας και σταθερότητας στην περιοχή».

 «Τα συγχαρητήρια του ΓΓ του ΝΑΤΟ προς τον κ. Τσίπρα μαρτυρούν πόσο επικίνδυνη είναι η πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, γιατί στην πράξη αποδεικνύεται ότι προωθείται βαθύτερη ενσωμάτωση και εμπλοκή της Ελλάδας σ’ αυτούς τους ανταγωνισμούς, τους πολέμους και τις επεμβάσεις, που διογκώνουν και το μεταναστευτικό –προσφυγικό πρόβλημα. Απόδειξη αποτελεί και το ότι η κυβέρνηση για την υλοποίηση των ΝΑΤΟϊκών σχεδίων στην περιοχή, το γύρο επιθέσεων στο Ιράκ και τη Λιβύη, θέτει στη διάθεση των Αμερικανών και του ΝΑΤΟ τη βάση της Σούδας, τα ΝΑΤΟϊκά στρατηγεία και υποδομές» τονίζει το ΚΚΕ στο σχόλιό του.

Πηγή 

Δημοκρατική Συμπαράταξη : «Ανίκανοι στην κυβέρνηση, αντί για διαπραγμάτευση έκαναν άτακτη υποχώρηση»

Συνεδρίασε σήμερα Παρασκευή το Κεντρικό Συντονιστικό Συμβούλιο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης,  συζήτησε τις πολιτικές εξελίξεις  και την πορεία προς την προγραμματική συνδιάσκεψη, εξαπολύοντας επίθεση στην κυβέρνηση με αφορμή την απόφαση του Eurogroup για νέα μέτρα-κάβα 3,6 δις.

«Tα αποτελέσματα του σημερινού Εurogroup αποδεικνύουν ότι η δήθεν "περήφανη διαπραγμάτευση" της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μετετράπη σε άτακτη και χωρίς όρους υποχώρηση. Η έλλειψη σχεδίου και στρατηγικής  η πολύμηνη καθυστέρηση στην διαπραγμάτευση του “Μνημονίου Τσίπρα”, οδήγησαν σε αύξηση του λογαριασμού στα 12,5 δις ευρώ για τις Ελληνίδες και τους Έλληνες. Ακόμη και για το χρέος φαίνεται ότι οι συζητήσεις θα γίνουν σε πλαίσιο που υπολείπεται από τις προβλέψεις-αποφάσεις του Eurogroup του 2012. Η ανικανότητα της κυβέρνησης, οι τακτικισμοί, τα επικοινωνιακά κόλπα, οδηγούν σε  νέες επώδυνες καταστάσεις για τους πολίτες. Καταστάσεις που εντείνουν τα αδιέξοδα και την απουσία αξιόπιστης προοπτικής  για την υπέρβαση της κρίσης», τονίζει σε ανακοίνωση της η Δημοκρατική Συμπαράταξη.

Σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση, ενόψει της Προγραμματικής Συνδιάσκεψης της Δημοκρατικής Συμπαράταξης στις 14-15 Μαΐου, το επόμενο χρονικό διάστημα θα τεθούν σε διάλογο οι προγραμματικές θέσεις προοδευτικών μεταρρυθμίσεων για την ανόρθωση της οικονομίας και της κοινωνίας και θα συζητηθούν σε όλη τη χώρα στις 7-8 Μαΐου με τη συμμετοχή  κλιμακίων της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και τοπικών στελεχών.

Πηγή

Οι “Χρυσές Τουλίπες”: Πώς οι κερδοσκόποι χρεοκοπούν κράτη και πτωχεύουν κοινωνίες

Η ομιλία του κ. Παναγιώτη Ρουμελιώτη στην παρουσίαση του νέου βιβλλιου του με τίτλο: “Χρυσές Τουλίπες”: Πώς οι κερδοσκόποι χρεοκοπούν κράτη και πτωχεύουν κοινωνίες: Το βιβλίο αρχίζει και τελειώνει με τη ρήση του Αμερικανού Προέδρου Franklin Roosevelt, ο οποίος απευθυνόμενος στον λαό του είπε το 1932 ότι «το μόνο πράγμα που έχουμε να φοβηθούμε είναι ο ίδιος ο φόβος».

 Ο Πρόεδρος Roosevelt δε δίστασε να συγκρουστεί με τους κάθε είδους κερδοσκόπους και τραπεζίτες εκείνης της εποχής, της εποχής της Μεγάλης Κρίσης του 1929-1933, προκειμένου να διαφυλάξει τα συμφέροντα της κοινωνίας και ιδιαίτερα των αδύναμων και των φτωχών. Οι πρωτοβουλίες του πρόσφεραν τέσσερις δεκαετίες σταθερότητας στις ΗΠΑ. 

Σήμερα, μετά από τόσες χρηματοπιστωτικές κρίσεις που έπληξαν τον κόσμο μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, θα πρέπει η διεθνής κοινότητα να αυτοπροστατευτεί από τις αυθαιρεσίες των χρηματοπιστωτικών αγορών και τους κερδοσκόπους, ώστε να αποφευχθεί μια νέα τραγικότερη και σοβαρότερη χρηματοπιστωτική κρίση.

 Είναι βέβαιο ότι οι αγορές αυτές απέκτησαν με την παγκοσμιοποίηση τοξικά και επικίνδυνα εργαλεία – όπλα που αποδείχτηκε ότι μπορούν να προκαλέσουν την κατάρρευση του παγκόσμιου οικοδομήματος. Ταυτόχρονα όμως προκαλούν και άμεση ανθρώπινη δυστυχία, φτώχεια, ανεργία, κοινωνική μιζέρια, ενώ οι κερδοσκόποι μένουν στο απυρόβλητο και συνεχίζουν το καταστροφικό τους έργο, προετοιμάζοντας τη δημιουργία των επόμενων χρηματοπιστωτικών φουσκών και κρίσεων. 

Η αποκατάσταση των ζημιών που προκαλούν οι χρηματοπιστωτικές αγορές και οι κερδοσκόποι διαρκούν δεκαετίες. 

Σήμερα και πάλι η παγκόσμια οικονομία κινδυνεύει να περιέλθει σε μια νέα σοβαρή κρίση, παρά το γεγονός ότι έχει πληγεί ήδη σοβαρά από τις δύο πρόσφατες κρίσεις του 2007-2008 και του 2010.

 Για την αντιμετώπιση των κρίσεων αυτών απαιτήθηκε η παροχή τεράστιας νομισματικής ρευστότητας, που απειλεί να δημιουργήσει νέα αποσταθεροποίηση της παγκόσμιας οικονομίας. Για να συγκρατηθεί και να ελεγχθεί αυτή η ρευστότητα, που με βεβαιότητα έχει δημιουργήσει νέες φούσκες οι οποίες μπορεί να εκραγούν ανά πάσα στιγμή, οι ΗΠΑ άρχισαν να αυξάνουν τα επιτόκια, με αποτέλεσμα να προκαλείται η φυγή κεφαλαίων από τις αναδυόμενες χώρες και να αποσταθεροποιούνται τα χρηματιστήρια και οι συναλλαγματικές ισοτιμίες, προσφέροντας έτσι νέες ευκαιρίες στους κερδοσκόπους να πλουτίσουν και να προκαλέσουν νέες χρηματοπιστωτικές κρίσεις. 

Η αγορά πετρελαίου βρίσκεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα και έχει προκαλέσει σημαντική μείωση των συναλλαγματικών εισπράξεων των χωρών παραγωγής πετρελαίου, ενώ πολλές επιχειρήσεις του κλάδου αυτού και της ενέργειας γενικότερα αδυνατούν να εξυπηρετήσουν τα δάνειά τους προς τις τράπεζες.

 Με τη σειρά τους, οι τράπεζες έχουν μεγάλη έκθεση σε ασφάλιστρα κινδύνου στον ενεργειακό τομέα και αν αναγκαστούν να προβούν στην πληρωμή ασφαλιστικών αποζημιώσεων στους δικαιούχους των ασφαλειών κινδύνου, ενδέχεται να απειληθούν με πτώχευση. Λόγω της αλληλεξάρτησης μεταξύ τραπεζών, η πτώχευση μιας τράπεζας μπορεί να συμπαρασύρει και τις υπόλοιπες σε μια αλυσίδα πτωχεύσεων που μπορεί να προκαλέσει μια νέα παγκόσμια συστημική κρίση.

 Οι πρωτοβουλίες της διεθνούς κοινότητας να τεθούν νέοι, ενισχυμένοι και αποτελεσματικότεροι κανόνες ελέγχου και λειτουργίας των χρηματοπιστωτικών αγορών μετά το 2007 δε φαίνεται να μπορούν να αποτρέψουν νέες, σοβαρότερες και τραγικότερες κρίσεις.

 Για μία ακόμα φορά το βασικό ερώτημα παραμένει αν η παγκόσμια πολιτική ελίτ θα συνεχίσει να διαχειρίζεται κατασταλτικά τις χρηματοπιστωτικές κρίσεις, να κερδίζει χρόνο ώστε να ξεχαστούν οι κοινωνικές παράπλευρες καταστροφές που προκάλεσαν οι κρίσεις αυτές, να εκτονωθούν οι κοινωνικές αντιδράσεις και να αποφευχθούν οι ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις του συστήματος που θα ανατρέψουν τέτοιες κρίσεις στο μέλλον.

 Δυστυχώς, η μέχρι τώρα ιστορική εμπειρία, που αναλύεται στο βιβλίο αυτό, κατέδειξε ότι τα ισχυρότερα κερδοσκοπικά και τραπεζικά συμφέροντα, που έχουν πλέον ενισχυθεί από την παγκοσμιοποίηση και έχουν αποδυναμώσει τις εθνικές κυβερνήσεις, πετυχαίνουν να επιβάλουν και να διασφαλίσουν τα δικά τους συμφέροντα σε βάρος των αδύναμων στρωμάτων.

 Ορισμένα ιστορικά παραδείγματα μπορεί να διαφωτίσουν τον ρόλο των κερδοσκόπων και των τραπεζών στη δημιουργία φουσκών και χρηματοπιστωτικών κρίσεων. Να θυμηθούμε σύντομα τα εξής: (1) Τον ρόλο των πρώτων μεσαζόντων – ανθοπωλών στη δημιουργία της φούσκας της τουλίπας το 1636-1637, που οδήγησε με μια γενικευμένη κρίση.

 (2) Τη δημιουργική κερδοσκοπία του Σκοτσέζου τραπεζίτη Law, που μαζί με τη διαπλοκή χρηματιστών και πολιτικών δημιούργησαν μια επικίνδυνη φούσκα το 1715 στη Γαλλία. Ο Law εξορίστηκε, ενώ η περιουσία του δεσμεύτηκε.

 (3) Τις κερδοσκοπικές δραστηριότητες των τραπεζιτών αδελφών Heize που προκάλεσαν τον πανικό του 1907 στις ΗΠΑ.

 (4) Την αύξηση των εισοδηματικών ανισοτήτων, τη διαπλοκή μεταξύ πολιτικών, τραπεζιτών και χρηματιστών, τις αθέμιτες πρακτικές, την αισχροκέρδεια και τις απάτες, που διευκόλυναν την κερδοσκοπία, η οποία δημιούργησε τις προϋποθέσεις για να διογκωθεί και να σκάσει η χρηματοπιστωτική φούσκα το 1929. Χρειάστηκε η δυναμική παρέμβαση του Προέδρου F. Roosevelt για να αντιμετωπιστούν οι κερδοσκόποι τραπεζίτες και να απαγορευτεί με το Glass – Steagall Act στις τράπεζες να κερδοσκοπούν με χρήματα των καταθετών τους.

 Η ανατροπή αυτού του πλαισίου από έναν άλλο δημοκρατικό Πρόεδρο (το 1999), τον Clinton, έστω και αν ο ίδιος στη συνέχεια το μετάνιωσε, άνοιξε τον δρόμο, μαζί με την παγκοσμιοποίηση, σε νέες χρηματοπιστωτικές περιπέτειες. Παράλληλα, οι κερδοσκόποι και οι τραπεζίτες συνεχίζουν να αγωνίζονται με επιτυχία, μέσω των πολιτικών τους διασυνδέσεων, για την ανατροπή κάθε προοπτικής επαναφοράς ενός ρυθμιστικού πλαισίου τύπου Glass – Steagall Act, ώστε να συνεχίσουν ανενόχλητα την κερδοσκοπική δραστηριότητά τους, που τους αποφέρει τεράστια κέρδη.

 Αντίθετα, με την παγκοσμιοποίηση και την καθιέρωση νεοφιλελεύθερων πολιτικών συνεχίστηκε το ξήλωμα του ρυθμιστικού και κανονιστικού πλαισίου, κάτι που ενθάρρυνε τις αθέμιτες πρακτικές, τη χειραγώγηση μετοχών, οδηγώντας στις κρίσεις της παγκοσμιοποίησης, όπως εκείνες της Ιαπωνίας το 1990, του Ευρωπαϊκού Νομισματικού Συστήματος το 1992-1993, του Μεξικού το 1994, των χωρών της Ν.Α. Ασίας το 1997-1998, της Ρωσίας το 1998, της Βραζιλίας, της Αργεντινής, της Νέας Οικονομίας το 2001, των δομημένων ομολόγων subprimes το 2007 και της Ευρωφούσκας το 2009.

 Οι χρηματοπιστωτικές κρίσεις αποτελούν σαφέστατα μια κατάρα για τις κοινωνίες. Ταυτόχρονα όμως είναι ευκαιρίες για την ανασύνταξή τους, ώστε να διεκδικήσουν και να πετύχουν, κάτω από την πίεση της ύφεσης, της ανεργίας και της φτωχοποίησής τους, μια καλύτερη προστασία από τους κερδοσκόπους και τους τραπεζίτες, καθώς και από τις πολιτικές τους, που θα έπρεπε να φροντίζουν περισσότερο τα συμφέροντα της κοινωνίας και όχι εκείνα της οικονομικής ελίτ. 

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι χρηματοπιστωτικές αγορές είναι απαραίτητες για τη λειτουργία της οικονομίας. Αποτελούν το αιμοδοτικό σύστημα της οικονομίας. Πρέπει λοιπόν να λειτουργούν με βάση το όφελος της οικονομίας και της κοινωνίας γενικότερα. Η επαναρρύθμιση ενός νέου κανονιστικού πλαισίου μπορεί να τις επαναφέρει σ’ έναν ορθολογικό τρόπο λειτουργίας. Οι ελεγκτικές αρχές οφείλουν να εφαρμόζουν απαρέγκλιτα το ρυθμιστικό και κανονιστικό πλαίσιο, χωρίς διακρίσεις, εκπτώσεις και πολιτικές πιέσεις των οικονομικών ελίτ.

 Η χρηματοπιστωτική σφαίρα διογκώθηκε δραματικά στο πλαίσιο της παγκοσμιοποίησης και της απελευθέρωσης των αγορών. Έχει αποσυνδεθεί από τις ανάγκες της πραγματικής οικονομίας. Έτσι όλο και μεγαλύτερο ποσοστό των πόρων που διαχειρίζονται οι αγορές αυτές κατευθύνονται σε κερδοσκοπικές δραστηριότητες που αφορούν συναλλαγματικές ισοτιμίες, προθεσμιακές αγοραπωλησίες πρώτων υλών, τροφίμων, παράγωγα προϊόντων κ.ά. 

Για παράδειγμα, ενώ το ετήσιο παγκόσμιο ΑΕΠ διαμορφώνεται σήμερα στα 75-80 τρισ. δολάρια,

1. οι παγκόσμιες ημερήσιες συναλλαγές σε συνάλλαγμα φτάνουν τα 5 τρισ. (έναντι 500 δισ. το 1992),

2. η χρηματιστηριακή κεφαλαιοποίηση τα 57 τρισ. (έναντι 9 τρισ. το 1990), 

3.η παγκόσμια αγορά ομολόγων τα 100 τρισ. (18 δισ. το 1990),

4. η αγορά παραγώγων (ασφαλίσεις έναντι μελλοντικού ρίσκου) 630 τρισ. (0 το 1990). 

Παράλληλα, εμφανίστηκαν στις χρηματοπιστωτικές αγορές νέοι παίκτες στο πλαίσιο της σκιώδους τραπεζικής, όπως τα Κερδοσκοπικά Επενδυτικά Ταμεία, που διαχειρίζονται 2,0-3,0 τρισ. τον χρόνο έναντι 30 δισ. το 1990 και δεν ελέγχονται από το υφιστάμενο ρυθμιστικό πλαίσιο.

 Η ανάγκη διοχέτευσης των πόρων των χρηματοπιστωτικών αγορών στην οικονομία γενικότερα διευκόλυνε επίσης τον υπέρμετρο δανεισμό κρατών, επιχειρήσεων και νοικοκυριών, που κινδυνεύει να μετατραπεί σε φούσκες. 

Για παράδειγμα τα δάνεια των τραπεζών ως ποσοστό του ΑΕΠ αυξήθηκαν ως εξής: 

Από 97% το 1980 σε 193% το 2011 στις ΗΠΑ.

 Από 27% το 1980 σε 188% το 2011 στο Ηνωμένο Βασίλειο. 

Από 76% το 1980 σε 105% το 2011 στη Γερμανία.

 Από 33% το 1980 σε 122% το 2011 στην Ιταλία. 

Η ελλιπής φορολόγηση των χρηματοπιστωτικών αγορών συμβάλλει στη διόγκωσή τους. Ταυτόχρονα, το δημόσιο χρέος των κρατών διογκώνεται ως αποτέλεσμα και της ανάγκης στήριξης του χρηματοπιστωτικού συστήματος που προκάλεσε τις κρίσεις. Έτσι, για παράδειγμα, το χρέος αυτό αυξήθηκε ως εξής:

 Από 129% το 2009 σε 179% το 2013 στην Ελλάδα. 

Από 36% το 2009 σε 118% το 2013 στην Ισπανία. 

Από 66% το 2009 σε 95% το 2013 στην Ευρωζώνη.

 Από 60,2% σε 106% το 2013 στις ΗΠΑ. 

Από 40,6% σε 89% το 2013 στο Ηνωμένο Βασίλειο. 

Από 155% σε 245% το 2013 στην Ιαπωνία. 

Θα απαιτηθούν δεκαετίες για να αποπληρωθούν τα χρέη αυτά, ακόμα και αν πετύχουν οι χώρες αυτές υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης. Προς το παρόν όμως η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται σε φάση χαμηλής ανάπτυξης και το βέβαιο είναι ότι θα συνεχιστούν οι πολιτικές λιτότητας προκειμένου να μειωθεί το δημόσιο χρέος. Άρα, αργά ή γρήγορα θα πρέπει να διευθετηθεί το θέμα αυτό σε ευρωπαϊκό ή/και παγκόσμιο επίπεδο, προκειμένου να αποφευχθούν νέες περιπέτειες ή/και διάλυση του παγκόσμιου νομισματικού συστήματος και της Ευρωζώνης.

 [Ελλάδα] [Ιστορικά Παραδείγματα] 

Το ίδιο πρέπει να γίνει και με το υψηλό ιδιωτικό χρέος, χωρίς όμως να αποτελέσει αυτό μια νέα ευκαιρία για τους κερδοσκόπους να εκμεταλλευτούν τα χαμηλά και τα μεσαία στρώματα δανειοληπτών. 

Τα μέτρα αυτά θα πρέπει να συνδυαστούν με ένα νέο γενναίο πρόγραμμα ανάταξης της παγκόσμιας οικονομίας, τόσο σε διεθνές όσο και σε περιφερειακό επίπεδο.

 Η Ευρώπη σήμερα προωθεί μια μονοσήμαντη πολιτική δημοσιονομικής πειθαρχίας και λιτότητας, που τροφοδοτεί τη στασιμότητα, τη διατήρηση της ανεργίας σε υψηλά επίπεδα, την αύξηση του δημόσιου χρέους κ.ά. 

Η συνοχή της ζώνης του ευρώ απειλείται. Σε συνδυασμό με την υποχώρηση του ευρωπαϊκού οράματος για αλληλεγγύη και κοινωνική προστασία, προς όφελος της επανεθνικοποίησης των κοινοτικών πολιτικών, η συνοχή ολόκληρου του ευρωπαϊκού οικοδομήματος κινδυνεύει. Ο κίνδυνος του Brexit είναι ορατός.

 Η Ευρώπη χρειάζεται σήμερα έναν νέο οδικό χάρτη. Στο πλαίσιο αυτό θα πρέπει να ενισχυθεί ο ομοσπονδιακός χαρακτήρας της Ευρωζώνης με την προώθηση μιας οικονομικής κυβέρνησης, ενός ενισχυμένου κοινοτικού προϋπολογισμού, την αμοιβαιοποίηση του χρέους των κρατών μελών, τη δημιουργία ενός ταμείου ασφάλισης ανέργων κ.ά. 

Σε διαφορετική περίπτωση η ευρωπαϊκή οικονομία και κοινωνία θα διολισθαίνουν όλο και περισσότερο στη στασιμότητα και την ανεργία, κυρίως των νέων. Το ποσοστό του πληθυσμού σε κίνδυνο φτώχειας και κοινωνικό αποκλεισμό θα συνεχίσει να αυξάνεται. Το κοινωνικό μοντέλο της ΕΕ θα αποσυνδεθεί από τις ανάγκες της κοινωνίας.

 Η χώρα μας έχει υποστεί τη μεγαλύτερη οικονομική και κοινωνική ζημιά. Καμιά άλλη χώρα στον κόσμο δεν έχει πληγεί τόσο πολύ σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα από την κρίση της Ευρωφούσκας του 2009-2010. Θα απαιτηθούν μακροχρόνιες προσπάθειες για να αναταχθεί η οικονομία και η κοινωνία μας.

 Αλλά δεν πρέπει πια να φοβόμαστε τον φόβο. Πρέπει να προχωρήσουμε, να διαρθρώσουμε τα λάθη που μας οδήγησαν στην καταστροφή, να αγωνιστούμε και να διεκδικήσουμε τα συμφέροντά μας στην ΕΕ, να διανοίξουμε νέους ορίζοντες στους νέους μας, ώστε να παραμείνουν στη χώρα τους. Αυτοί αποτελούν τη μόνη ορατή εγγύηση ότι η χώρα μας μπορεί να ξαναβρεί τον δρόμο της και να ισχυροποιηθεί τόσο σε ευρωπαϊκό, όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.

Πηγή 

ΕΣΗΕΑ: Βάζουν λουκέτο στον ΕΔΟΕΑΠ, στον αέρα η περίθαλψη 18,5 χιλ. ασφαλισμένων

Συνάδελφοι, Βάζουν λουκέτο στον ΕΔΟΕΑΠ, μας κόβουν ακόμη και την ασπιρίνη. Κόβουν μια και έξω το αγγελιόσημο που είναι ο μοναδικός πόρος των Ταμείων μας επειδή η γραμμή τους είναι: – Να σβήσουν τώρα τους δημοσιογράφους από τον χάρτη. – Να κάνουν τις δημοσιογραφικές ενώσεις, σφραγίδα της πολιτικής τους. – Να δημεύσουν και τα ρέστα από τα αποθεματικά των Ταμείων μας για να στήσουν το θνησιγενές Ενιαίο Ταμείο ΕΦΚΑ, που πριν μερικές ώρες, το Ελεγκτικό Συνέδριο έκρινε ότι οι ιδρυτικές διατάξεις του, είναι ήδη αντισυνταγματικές!!! Προηγήθηκε ένα πρώτο ξήλωμα του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ στις μέρες του Στουρνάρα και με την Κυβέρνηση Σαμαρά, που πήραν μέτρα για να μπει η θηλιά και στον ΕΔΟΕΑΠ. Οι απάνθρωπες επιλογές Κατρούγκαλου – Πετρόπουλου αναδεικνύουν ως…αριστερή πολιτική, τον ταξικό ρατσισμό, αφού εκτός των άλλων υπηρετούν ανοιχτά τα non papers της ασύδοτης εργοδοσίας (όπως αυτές εμφανίστηκαν από τον περασμένο Οκτώβριο στη Βουλή στη συζήτηση για τη ρύθμιση του τηλεοπτικού τοπίου) και εκτελούν, εν ψυχρώ, το δικαίωμα του κάθε συντάκτη στη ζωή, στην εργασία, την ελευθερία της έκφρασης και το υπέρτατο αγαθό της αλήθειας και της ενημέρωσης. Πετάνε στο δρόμο τους άνεργους, τους απλήρωτους και τους συνταξιούχους, με αυτή την πολιτική, που τους στέλνει να καλύψουν τις ανάγκες τους στα σκουπίδια. Με τον ΕΔΟΕΑΠ που κλείνουν, συμπληρώνουν το έγκλημα με το PSI, τη ληστεία με τα τοξικά ομόλογα, τις τελευταίες ανακεφαλαιοποιήσεις των Τραπεζών, τα κεφάλαια των Ασφαλιστικών Ταμείων και τις διαχειριστικές ανωμαλίες διοικήσεων του. Προχωρούν σε σεισάχθεια, με μποναμά τα εκατομμύρια που οφείλουν οι ιδιοκτήτες εφημερίδων, περιοδικών, καναλιών, διαφημιστικών εταιρειών, γραφεία ισολογισμών, Τράπεζες και ΔΕΚΟ στο ΕΤΑΠ- ΜΜΕ και στον ΕΔΟΕΑΠ. Οι άμεσες συνέπειες είναι: – Δεκαοχτώμιση χιλιάδες ασφαλισμένοι με τις οικογένειές τους, μένουν από περίθαλψη, χωρίς γιατρό, χωρίς φάρμακα, χωρίς νοσοκομειακή φροντίδα. – Άτομα με αναπηρία και ειδικά προβλήματα στερούνται τη νοσοκομειακή φροντίδα και υποστήριξη. – Οι άνεργοι και οι απλήρωτοι συνάδελφοι χάνουν την τελευταία ελπίδα για φροντίδα και περίθαλψη. – Οι συνταξιούχοι, μαζί με τη στέρηση της νοσοκομειακής και ιατρικής περίθαλψης, χάνουν και την επικούρηση. – Οι εργαζόμενοι και όλοι οι δικαιούχοι του ΕΔΟΕΑΠ χάνουν τα λεφτά που έχουν πληρώσει έως τώρα και ούτε κουβέντα για εφάπαξ και σύνταξη. Και ενώ το Ενιαίο – Ταμείο λαιμητόμος-, προβλέπεται να λειτουργήσει από 1/1/17, μόνο το αγγελιόσημο κόβεται αμέσως με το μαχαίρι (άρθρο 38 παρ. 9). Η πολιτική αυτή «κουμπώνει» με τις συναλλαγές της Κυβέρνησης, που κουβεντιάζει, ξαφνικά, να κάνει τώρα πέντε τις τηλεοπτικές άδειες. Απλώς, μέσα στη συμφωνία είναι ευδιάκριτη τώρα και η δολοφονία της ενημέρωσης. Συμπέρασμα: 1. Τα Ταμεία των δημοσιογράφων θα χρηματοδοτήσουν το νέο τηλεοπτικό και διαδικτυακό τοπίο που ετοιμάζει η Κυβέρνηση, μαζί με τα νέα τζάκια, που μπορεί να είναι και από υλικά κατεδάφισης. 2. Παραβιάζεται το Σύνταγμα (άρθρο 14 παρ. 2), αφού η ενημέρωση μπαίνει στο ψυγείο…

 ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

 

Ρέγκλινγκ: Καμπανάκι για τη ρευστότητα της Ελλάδας

Απέκλεισε το ενδεχόμενο ονομαστικής μείωσης του χρέους ο ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, Κλάους Ρέγκλινγκ.

Απέκλεισε το ενδεχόμενο ονομαστικής μείωσης του χρέους ο ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας, Κλάους Ρέγκλινγκ. 

Οπως σημείωσε ο ίδιος, την επισήμανση αυτή έκαναν όλες οι πλευρές στο Eurogroup, αφήνοντας ανοιχτό να αναζητηθούν άλλες λύσεις όπως η ωρίμανση του χρέους.

«Ελπίζω να υπάρξει συμφωνία γιατί η κατάσταση είναι στενή. Πέρασαν 4 μήνες από την τελευταία πληρωμή δόσης προς την Ελλάδα. Υπάρχουν πληρωμές τους επόμενους μήνες» σημείωσε ακόμη ο κ. Ρέγκλινγκ κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για τη ρευστότητα της Ελλάδας.

Πηγή