Δεν θα το ξανακάνω...

Του Γιάννη Παντελάκη

Η επιστολή Τσακαλώτου έχει ένα πρόβλημα. Ουσιαστικά εκφράζει την κυβερνητική μεταμέλεια για το φιλοδώρημα στους συνταξιούχους με την προσθήκη μιας έμμεσης συγνώμης προς τους δανειστές και μιας διαβεβαίωσης ότι δεν θα επαναληφθεί. Ο υπουργός, είχε κάθε λόγο να κρύβει για πέντε μέρες το περιεχόμενο της επιστολής. Με αυτήν άδειαζε τον πρωθυπουργό που δήλωνε με στόμφο πως «δεν θα μας πουν αυτοί (οι δανειστές) τι θα τα κάνουμε τα πρωτογενή πλεονάσματα». Τελικά, αυτοί θα μας πουν τι θα τα κάνουμε, παραδέχεται ο Τσακαλώτος.

Οι χειρισμοί δείχνουν ένα ερασιτεχνισμό ο οποίος επειδή επαναλαμβάνεται, δεν προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση. Ο Τσακαλώτος πίστευε άραγε πως η επιστολή δεν θα δημοσιοποιείτο; Μάλλον ναι, αν κρίνουμε από το γεγονός ότι τελικά δημοσιοποιήθηκε από το υπουργείο αφού πρώτα όμως την είχε κάνει γνωστή μια ειδησεογραφική ιστοσελίδα (του Βήματος). Ο Τσίπρας εκτέθηκε, αλλά αυτό είναι το ένα κρατούμενο. Το δεύτερο είναι πως γκρεμίστηκε και το νέο κυβερνητικό αφήγημα περί του κακού Σόιμπλε και των καλών υπόλοιπων δανειστών. Αποδείχτηκε πως όλοι λένε το ίδιο. Και ο Μοσκοβισί και ο Σόιμπλε και οι υπόλοιποι.

Το περιεχόμενο της επιστολής, παραπέμπει σε μια από τις παραδοσιακές μεθόδους τιμωρίας που ακολουθούσαν οι παλαιοί δάσκαλοι. Να βάζουν τα απείθαρχα παιδιά να επαναλαμβάνουν πολλές φορές την φράση «δεν θα το ξανακάνω». Το έγραφαν στα μικρά μπλε τετράδια ή στον μαυροπίνακα. Η και στα δυο μαζί. Οι δανειστές το ζήτησαν να συμβεί μια φορά γιατί αυτή αρκεί. Η επιστολή πήρε ευρεία δημοσιότητα και οι απαιτήσεις τους-όπως αποδεικνύεται από το περιεχόμενό της-είχαν μια τιμωρητική διάσταση. Δεν θα επαναληφθεί αν δεν μας ρωτήσετε, είπαν. Μάλιστα, απάντησε η κυβέρνηση.

Σε κάποιες άλλες, όχι μακρινές και ανέμελες για τον ΣΥΡΙΖΑ εποχές, μια τέτοιου περιεχομένου επιστολή θα χαρακτηριζόταν ως «ρεσιτάλ υποταγής» (ορολογία ΣΥΡΙΖΑ) ή ως «σκύψιμο στα τέσσερα» (ορολογία Καμμένου). Τα κόμματα της αντιπολίτευσης χρησιμοποίησαν τώρα πιο ήπιους όρους, αλλά υπήρξαν πολλοί χρήστες του διαδικτύου που απάντησαν στην κυβέρνηση με την δική της παλαιότερη ορολογία. Λογικό. Όταν η ρητορική που χρησιμοποιείς για να κτίσεις το προφίλ σου και να προσελκύσεις ψήφους κινείται όχι απλά από την υπερβολή αλλά και από την παραπλάνηση και μάλιστα με αγοραίους όρους, κάποια στιγμή αυτή θα γίνει μπούμερανγκ.

Το Μαξίμου (και τα δημοσιογραφικά του παρακολουθήματα) είπαν πως με την επιστολή Τσακαλώτου δεν υπάρχει καμία νέα δέσμευση. Το βασικό επιχείρημα είναι πως ο κόφτης (στον οποίο αναφέρεται ο Τσακαλώτος), υπήρχε έτσι κι αλλιώς στις παλαιότερες δεσμεύσεις προς τους δανειστές. Τίποτα πιο αναληθές. Ο κόφτης (τον οποίο αποδέχτηκε τον Μάιο η σημερινή κυβέρνηση) αφορά σε περικοπές πιστώσεων του προϋπολογισμού της γενικής κυβέρνησης. Δεν προσδιορίζει αυστηρά περικοπές από τις συντάξεις, όπως δεσμεύεται με την τωρινή επιστολή του ο Τσακαλώτος.

Τις ημέρες των Χριστουγέννων, βρέθηκα μ' έναν συνταξιούχο που δικαιούται αυτό το έκτακτο βοήθημα. Του κόπηκε το ΕΚΑΣ και του δόθηκε το βοήθημα. Όπως μου έλεγε, το βοήθημα αντιστοιχεί σε τρία ΕΚΑΣ αυτά που θα έπαιρνε τον Ιανουάριο, τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο. Από τον Απρίλιο, δεν θα υπάρχει ούτε ΕΚΑΣ, ούτε βοήθημα. Ο Τσίπρας, ο Τσακαλώτος και όλοι αυτοί θα πρέπει να βρουν τι θ' απαντήσουν σ αυτούς τους ανθρώπους. Στους υπόλοιπους μπορούν να λένε ο,τι νομίζουν πιστεύοντας ότι κάποιους θα πείσουν. Στους οικονομικά αδύνατους συνταξιούχους αναρωτιέμαι τι θα σκαρφιστούν να πουν...  

Απόφαση σταθμός του Πρωτοδικείου Αθηνών : Κανείς δανειολήπτης δεν οφείλει τίποτα - Ποιες οι προϋποθέσεις

Σύμφωνα με την τελεσίδικη απόφαση «σταθμός», 2343/2016 του Πρωτοδικείου Αθηνών, που αποτελεί πλέον νομολογία του ελληνικού κράτους και που δίνει ράπισμα στις αυθαιρεσίες των τραπεζών, κανείς δανειολήπτης δεν χρωστάει τίποτα σε αυτές.

Πιο συγκεκριμένα και με βάση των άρθρων 178 και 179 ΑΚ.  όταν η τράπεζα είναι η υπεύθυνη της οικονομικής αδυναμίας του δανειολήπτη, η «δανειακή σύμβαση» θεωρείται αδικοπραξία και διαγράφεται οριστικά.

Αν τώρα η τράπεζα συνεχίσει να απαιτεί την αποπληρωμή του «υποτιθέμενου» δάνειου, τότε διαπράττει και απάτη, σύμφωνα με  το άρθρο 386 ΠΚ. Παράλληλα, θεωρείται ως απόπειρα νομιμοποίησης εσόδων από εγκληματικές πράξεις.

Όπως αναφέρει η Ένωση Συνταξιούχων Ταμείου Ασφάλισης Μιχανικών και Εργοληπτών Δημοσίων Έργων (ΕΣΤΑΜΕΔΕ), οι τράπεζες δεν τόλμησαν να ασκήσουν έφεση, ούτε και αναίρεση και αν το έκαναν ο δικηγόρος τους θα πήγαινε φυλακή, παραβιάζοντας το καθήκον της Αλήθειας, του άρθρου 116 ΚΠολΔ!  «Σε μια τέτοια περίπτωση, όπως και στην δικιά μας που οδήγησε στην απόφαση με αριθμό 2343/2016, ο δανειολήπτης έχει το δικαίωμα της αποζημίωσης βάσει του άρθρου 914 ΑΚ και βάσει του άρθρου 932 ΑΚ απαιτεί και την ζημία που υπέστη!», τονίζει η Ένωση.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι οι  Πολίτες δικαιούνται με αγωγές να διαγράψουν οριστικά τα δάνειά τους από τις τράπεζες αυτές και να απαιτήσουν και μια σοβαρότατη αποζημίωση έκαστος, γιατί οι τράπεζες έχουν ευθύνη για την φτωχοποίηση του ελληνικού λαού!

Αναλυτικά, σύμφωνα με την απόφαση 2343/2016, το δάνειο διαγράφηκε οριστικά με την αποδοχή της ανακοπής και το δικαστήριο επιπροσθέτως έκρινε ότι η τράπεζα οφείλει στον δανειολήπτη τουλάχιστον το ποσό των 140.000  ευρώ!

Από την Ένωση τονίζουν ότι έχουν πει και αποδείξει ότι όλες οι «συστημικές τράπεζες» (Εθνική, Πειραιώς, Eurobank, Alpha bank) «έχουν υπεξαιρέσει τουλάχιστον 233 δις ευρώ Δημόσιου χρήματος, με αποτέλεσμα την καταστροφή της ιδιωτικής, αλλά και της Εθνικής οικονομίας. Συνεπώς, όλες οι «συστημικές τράπεζες» έχουν προκαλέσει την οικονομική αδυναμία των Ελλήνων και, βάσει του σκεπτικού της αμετάκλητης απόφασης 2343/2016 του Πρωτοδικείου Αθηνών, καμιά από αυτές δεν μπορεί να ζητά την εξόφληση δανείων από τους Πολίτες, όταν αυτές είναι υπεύθυνες για την οικονομική αδυναμία αποπληρωμής των δανείων, μια και με την παράνομη συμπεριφορά τους έχουν φτωχοποιήσει του πάντες!».

Σύμφωνα με το σκεπτικό της απόφασης, κανείς δανειολήπτης δεν οφείλει τίποτα και σε καμιά τράπεζα, όταν αποδεικνύεται ότι η τράπεζα είναι η υπεύθυνη της οικονομικής αδυναμίας του δανειολήπτη, μάλιστα σε αυτή την περίπτωση, η «δανειακή σύμβαση» παραβιάζει τα χρηστά ήθη, βάσει του άρθρου 178 και 179 ΑΚ και οριστικά διαγράφεται!

Από εκείνη την στιγμή η «δανειακή σύμβαση» θεωρείται πλέον αδικοπραξία και διαγράφεται οριστικά, ενώ η τράπεζα, απαιτώντας την αποπληρωμή του υποτιθέμενου δάνειου, διαπράττει και απάτη, βάσει του άρθρου 386 ΠΚ, ενώ ταυτόχρονα αποπειράται να νομιμοποιήσει έσοδα από εγκληματικές πράξεις.

Τώρα, οι πολίτες, μπορούν από σήμερα κιόλας, να ζητούν νομική υποστήριξη από τους δικηγόρους τους, βάσει πλέον της αμετάκλητης απόφασης 2343/2016.

Όποιος δικηγόρος αρνηθεί τη νομική υποστήριξη του πολίτη, βάσει της τραπεζικής απάτης και της απόφασης 2343/2016, θα πρέπει τουλάχιστον να καταγγέλλεται από τον πολίτη στον σύλλογο του και να αναζητούνται από αυτόν οι σχετικές ποινικές και οι αστικές ευθύνες, δηλαδή, σε ότι ζημιωθεί ο Πολίτης από την άρνηση του Δικηγόρου θα πρέπει να παρθεί από την προσωπική περιουσία του συγκεκριμένου Δικηγόρου ή και Δικαστή, αναλόγως ποιος προκάλεσε τη ζημία στον πολίτη! 

Πηγή

Η μετάνοια που μας προσβάλλει

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος ορκίζεται πίστη στο μνημόνιο, δηλώνει ότι για κάθε παροχή θα ζητείται η άδεια των δανειστών και βεβαιώνει ότι αν δεν επιτευχθούν οι στόχοι, θα γίνουν περικοπές στους συνταξιούχους. Τι θα γινόταν αν αυτή την επιστολή την υπέγραφε το 2014 ο Στουρνάρας;

Του Κώστα Γιαννακίδη  

Οταν ο Γιάνης άρχισε την περήφανη διαπραγμάτευση, ο ΣΥΡΙΖΑ διοργάνωνε τις «αυθόρμητες» συγκεντρώσεις αξιοπρέπειας στο Σύνταγμα. Ο αρχικός σχεδιασμός έλεγε ότι ο όγκος των ανθρώπων που θα έβγαιναν στους δρόμους, θα υποχρέωνε τους δανειστές να αναθεωρήσουν τη στάση τους. Η Μέρκελ θα καλούσε τον Αλέξη στο Βερολίνο (αν δεν ερχόταν η ίδια εδώ) προσφέροντας την περίφημη «πολιτική λύση», που αγνοεί τους αριθμούς και ευνοεί τους ανθρώπους –αν είναι και ψηφοφόροι μας, ακόμα καλύτερα.

Διαβάζοντας την επιστολή Τσακαλώτου προς Θεσμούς θέλεις να τους βρεις όλους, έναν προς έναν, εκείνους που κυνηγούσαν γερμανοτσολιάδες, ξενόδουλους, δωσίλογους, πουλώντας ταυτόχρονα αξιοπρέπεια στο πολιτικό ποίμνιο. Και αφού τους βρεις, να τους κάνεις μία απλή ερώτηση: αν αυτή την επιστολή την υπέγραφε ο Στουρνάρας, τι θα γινόταν αυτή τη στιγμή στο Σύνταγμα; Θα του είχαν μείνει του Αλέξη Τσίπρα σάλιο και λέξεις μέσα στο στόμα; Θα του έφευγαν με αφρούς και ύβρεις. Θα έσπαγε ως και ο κόμπος από τη γραβάτα του Κατρούγκαλου.

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, λοιπόν, έστειλε μία επιστολή προς τους Θεσμούς προκειμένου να τους καθησυχάσει για τις παροχές του Αλέξη Τσίπρα και να τους διαβεβαιώσει για την αφοσίωση της ελληνικής κυβέρνησης στις δεσμεύσεις του Μνημονίου. Συνοπτικά, τους λέει ότι αν δεν επιτευχθούν οι στόχοι θα βγει ο κόφτης, οι παροχές είναι εφάπαξ και, προς Θεού, δεν πρόκειται να το ξανακάνουμε, θα τους ρωτάμε για ο,τιδήποτε περνάει από το δικό μας μυαλό και τη δική τους τσέπη.

Αξίζει, όμως, να δούμε ορισμένα αποσπάσματα της επιστολής, λέξη προς λέξη, σε μετάφραση του υπουργείου Οικονομικών.

«Αναφορικά με το μέτρο για τις συντάξεις, αξίζει να σημειωθεί ότι τόσο ο πρωθυπουργός όσο και εγώ έχουμε ξεκαθαρίσει δημόσια, και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε, ότι αυτή είναι μια εφάπαξ πληρωμή και δεν υπάρχει πρόθεση να αποτελέσει μόνιμο κομμάτι της μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού, που τέθηκε πρόσφατα σε εφαρμογή.» Μισό λεπτό. Αφού τελικά η παροχή είναι εφάπαξ, γιατί ο Πρωθυπουργός αναφέρεται σε 13η σύνταξη; Η σύνταξη διακρίνεται από περιοδικότητα, δεν  είναι εφάπαξ παροχή! Κάποιος, πάντα κακόβουλος, μπορεί να το παρεξηγήσει και να πει ότι ο Πρωθυπουργός θέλει να εξαπατήσει τους συνταξιούχους.

«Αναφορικά με την προσωρινή αναστολή του ΦΠΑ για επιλεγμένα νησιά του Αιγαίου, το μέτρο περιορίζεται μόνο στο 2017 και χρηματοδοτείται εξ ολοκλήρου στον προϋπολογισμό του 2017». Και αυτό το ξέραμε, απλώς η κυβέρνηση αποφεύγει να το διευκρινίζει όταν αναφέρεται στην παροχή.

«Στην περίπτωση που τα αποτελέσματα του προϋπολογισμού για το 2016 δεν επιτυγχάνουν τον συμφωνημένο στόχο, γεγονός που θεωρούμε εξαιρετικά απίθανο, οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να λάβουν αντισταθμιστικά μέτρα στο πεδίο των δαπανών για τις συντάξεις, για να καλύψουν τη διαφορά ανάμεσα στο αποτέλεσμα και τον δημοσιονομικό στόχο του 2016». Τι λέει εδώ ο υπουργός Οικονομικών; Ότι αν δεν επιτευχθούν οι στόχοι του προϋπολογισμού, θα κόψει συντάξεις. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι θα κόψει από τους χαμηλοσυνταξιούχους, αλλά το λέει καθαρά: πάλι οι συνταξιούχοι θα την πληρώσουν.

«Αναγνωρίζω ότι μέτρα με δημοσιονομικές επιπτώσεις πρέπει να συζητούνται και να συμφωνούνται με τους θεσμούς, στο πλαίσιο των δεσμεύσεών μας από το Μνημόνιο». Φανταστείτε να το έγραφε αυτό υπουργός προηγούμενων κυβερνήσεων. Η πόρτα του υπουργείου θα ήταν άσπρη από τα γιαούρτια. Και, συγγνώμη, αλλά ο Πρωθυπουργός έχει πει ότι δεν θα ρωτάμε κανέναν για τη χρήση του της υπεραπόδοσης. Ποιος λέει ψέματα; Ο κ. Τσίπρας ή ο κ. Τσακαλώτος;

«Ελπίζω ότι αυτές οι διευκρινίσεις επανεπιβεβαιώνουν στο Eurogroup την απόλυτη δέσμευσή μας να παραμείνουμε συμμορφωμένοι με τις υποχρεώσεις μας που απορρέουν από το Μνημόνιο». Μπορείτε να προσθέσετε εσείς σχόλιο, ίσως με κάποιο νεύμα. Μερικά πράγματα δεν περιγράφονται με λέξεις.

Και αφού διαβάζεις την επιστολή και αισθάνεσαι ότι στην κόλλησαν στο κούτελο, σαν χιλιάρικο σε παλιό μπουζουξή, μένεις σαν βλάκας και αναρωτιέσαι για ποιο λόγο το μίσος, ο διχασμός, τα χαρακώματα. Για να δηλώσουν και αυτοί αφοσίωση στο Μνημόνιο; Και μάλιστα στο χειρότερο από τα τρία; Και, αλήθεια, πώς θα καταγγείλουν τώρα τον Σόιμπλε όταν οι ίδιοι, με την επιστολή τους, τρίβονται σαν γατάκι στα πόδια του; Μια χαρά θα τον καταγγείλουν. Οταν, μετά τα όσα έχεις πει, μπορείς και γράφεις αυτές τις επιστολές, είσαι ικανός για τα πάντα.  

Είναι τόσο μακρυά η Βραζιλία;

Του Γιάννη Παντελάκη

Μια προχθεσινή δημοσκόπηση στη Βραζιλία -που διανύει δυο χρόνια οικονομικής κρίσης- δείχνει ότι οι εννιά στους δέκα κατοίκους της χώρας αποδίδουν την οικονομική τους κατάσταση στον Θεό! Το αντιμετωπίσαμε με σκωπτικό τρόπο και μιλήσαμε για τριτοκοσμικές αντιλήψεις. Είναι η Βραζιλία τόσο μακρυά από μας; Έχουμε σαν κοινωνία καλύτερες και πιο ορθολογικές απαντήσεις για τα αίτια της δική μας κρίσης; Η μεταφυσική και σε μεγάλο βαθμό οι ανυπόστατες ερμηνείες, δεν έχουν σχέση με μας;

Το καλοκαίρι του 2014 μια έρευνα (του Πανεπιστημίου Μακεδονίας), έδειξε ότι οι μύθοι διανύουν μεγάλες ημέρες δόξας. Σύμφωνα με αυτούς το 72,25% των Ελλήνων πίστευε ότι η κρίση της οικονομίας ήταν προσχεδιασμένη από διάφορα εξωθεσμικά κέντρα. Στη δική μας περίπτωση δεν είχε βάλει το χεράκι του ο Θεός, άλλα αυτό προφανώς συνδέεται με τα διαφορετικά χαρακτηριστικά των δυο λαών με τα οποία ερμηνεύουν τα γεγονότα. Στην ίδια έρευνα καταγράφηκε πως το 58,74% πίστευε ότι η επίθεση στους δίδυμους πύργους ήταν αποτέλεσμα σχεδίου των ίδιων των ΗΠΑ, το 27% ότι ο Αρμστρονγκ δεν πάτησε ποτέ το πόδι του το 1969 στην σελήνη και το 60,86% ότι ο Σημίτης έχει εβραϊκή καταγωγή!

Όποιος βρέθηκε με αρκετούς ανθρώπους αυτές τις ημέρες, σίγουρα θα άκουσε και από μια ή περισσότερες ερμηνείες «υπερβατικού» χαρακτήρα για όσα συμβαίνουν. Συνήθως έχουν έναν συνωμοσιολογικό χαρακτήρα με έντονο το στοιχείο ενός μυστικού σχεδίου που εξυφαίνεται πίσω από τις πλάτες μας. Μια από τις ερμηνείες που άκουσα έλεγε πως Μέρκελ και Σόιμπλε έχουν εντελώς διαφορετικές θέσεις ως προς την χώρα μας. Η πρώτη μας στηρίζει, ο δεύτερος μας απεχθάνεται. Η πρώτη έχει κάνει μυστική συμφωνία με τον Τσίπρα και θα συνετίσει τον Σόιμπλε. Όταν προσπάθησα να το αμφισβητήσω, μου πρόβαλαν πρωτοσέλιδα που έγραφαν γι αυτή την μυστική συμφωνία. Πολιτικοί και ΜΜΕ αναπαράγουν την συνωμοσιολογία. Αρκετοί πολιτικοί και αρκετά ΜΜΕ.

Οι ερμηνείες που δεν στηρίζονται σε πραγματικά, σε αποδεδειγμένα και σε ρεαλιστικά χαρακτηριστικά δεν προέκυψαν λόγω κρίσης. Ίσως εντάθηκαν εξαιτίας της αλλά και επειδή είναι δύσκολο να αποδεχτούμε πως αυτοί που μας οδήγησαν σ αυτήν (οι κυβερνήσεις πολλών δεκαετιών), είναι αυτοί που μεγάλες πλειοψηφίες επέλεγαν κατά καιρούς. Μια τέτοια παραδοχή θα αποτελούσε ένα ισχυρό βήμα αυτογνωσίας η οποία ωστόσο είναι οδυνηρή. Σε όλες τις μετρήσεις για τους δείκτες εμπιστοσύνης στους θεσμούς τα κόμματα, η Βουλή, οι πολιτικοί βρίσκονται στις τελευταίες θέσεις, τις πρώτες τις καταλαμβάνουν ο στρατός, η αστυνομία, η εκκλησία.

Μια κοινωνία ένα μεγάλο μέρος της οποίας δεν θέλει ή δεν μπορεί να αποδεχτεί πραγματικά δεδομένα, είναι φυσικό να κάνει αλλοπρόσαλλες ερμηνείες, οι οποίες συχνά στηρίζονται σε μια θεωρία που θέλει τον λαό μας ανώτερο και με θεαματικά μεγαλύτερα θετικά χαρακτηριστικά από οποιονδήποτε άλλο. Μια άλλη έρευνα (της διαΝΕΟσις), έδειχνε κάτι ιδιαίτερα ενδιαφέρον σε σχέση με αυτό. Το 71,3% των Ελλήνων πιστεύει ότι η χώρα μας έχει κάτι σημαντικό να προσφέρει στη Δύση, κάτι που η Δύση δεν το έχει! Το 72,9% πιστεύει ότι οι Έλληνες ξεχωρίζουν για την ευφυία και τον πολιτισμό τους και το 53,9% ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση βγήκε πιο ωφελημένη από την σχέση της με την Ελλάδα.

Αυτή η κοινωνία καλείται λοιπόν να ερμηνεύσει τα αίτια της κρίσης, να δώσει απαντήσεις, να ακολουθήσει κόμματα και πολιτικούς που υπόσχονται λύσεις. Χωρίς πολιτικά κριτήρια, χωρίς την παραδοχή ότι είμαστε μια μη παραγωγική χώρα, χωρίς την αυτονόητη επισήμανση ότι ζούμε σε μια εποχή κυριαρχίας της ελεύθερης αγοράς και απαιτούνται ρεαλιστικές πολιτικές εναλλακτικές απαντήσεις. Αλλά με συναισθηματικού χαρακτήρα προσεγγίσεις και ανυπόστατες θεωρίες. Σαν και εκείνες που ήθελαν τους Ρώσους να μας δανείζουν φτηνά και το Πεκίνο να εξαγοράζει το Ελληνικό χρέος.

Οι πολιτικοί και οι πολιτικές προφανώς βρίσκουν πρόσφορο έδαφος για την ανάπτυξη και αναπαραγωγή του ανορθολογικού. Το κάνουν γιατί αποτελεί μια εύκολη και αποδοτική μέθοδο προσέλκυσης ψηφοφόρων και ανόδου στην εξουσία. Το συμπέρασμα είναι, πως η Βραζιλία μάλλον δεν βρίσκεται τόσο μακρυά… 

Νέος «εξάψαλμος» του Μίκη Θεοδωράκη κατά Τσίπρα

Σφοδρή επίθεση στην κυβέρνηση εξαπέλυσε ο Μίκης Θεοδωράκης, επισημαίνοντας ότι οι παράλογες ενέργειές της έχουν οδηγήσει τη χώρα στον γκρεμό.

Παράλληλα, ο σπουδαίος μουσικοσυνθέτης τονίζει ότι η κυβέρνηση «δεσμεύει το μέλλον του λαού για πολλές δεκαετίες» καταστρέφοντας έτσι το παρόν και το μέλλον της χώρας.

Στη συνέχεια ο Μίκης Θεοδωράκης, κατηγορεί τον Αλέξη Τσίπρα και τους τότε βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ για τη στάση τους απέναντι στο πρόσωπό του στα επεισόδια του Φεβρουαρίου του 2012.

Διαβάστε αναλυτικά όσα έγραψε ο σπουδαίος μουσικοσυνθέτης.

“Ας δούμε τώρα σε τι ζημιώθηκε ο Λαός μας από το γεγονός ότι η ηγεσία του ΚΚΕ τότε δεν έδωσε την δέουσα σημασία στις προτάσεις μου.

Πρώτον: Με την αναθεώρηση του 1986 θα καθιερωνόταν Συνταγματικά το σύστημα της αναλογικής στην διεξαγωγή των εθνικών εκλογών. Είναι περιττό νομίζω να αναφερθώ στην ιστορική σημασία που θα είχε για τον Λαό μας το γεγονός αυτό.

Δεύτερον: Παραλείποντας να αναφερθώ στο παρελθόν, θα μιλήσω μονάχα για το παρόν. Δηλαδή δεν θα είχαμε σήμερα τον κύριο Τσίπρα να κυβερνά τη χώρα μας έχοντας μόνο το 20% των ψηφισάντων στις τελευταίες εκλογές και ίσως πολύ λιγότερο κι απ’ αυτό.

Το τραγικό είναι ότι η παρούσα κυβέρνηση όχι μόνο δεν ξέρει να κυβερνά αλλά με τις παράλογες ενέργειές της μας έχει οδηγήσει στο χείλος του γκρεμού. Και το πιο σπουδαίο ίσως είναι ότι με τις αποφάσεις της δεσμεύει το μέλλον του Λαού μας για πολλές δεκαετίες. Με τον τρόπο αυτόν, δεν καταστρέφει μόνο το παρόν αλλά και το μέλλον της χώρας.

Και μιας και ο Σπινθήρας ασχολήθηκε με την αλλεργία που προκαλεί σε κάποιους ακόμα και το όνομά μου, δεν μπορώ να μην αναφερθώ στην άποψή μου ότι χάσαμε μια ακόμα ιστορική ευκαιρία να οδηγήσουμε την χώρα στο δρόμο της κατάκτησης της εθνικής μας ανεξαρτησίας. Γιατί μετά το 2011 υπήρχαν οι αντικειμενικές συνθήκες για να δημιουργηθεί το Πανεθνικό-Παλλαϊκό Μέτωπο που είναι το βασικό όπλο ενός Λαού όταν και εφ’ όσον στοχεύει στην κατάκτηση της ελευθερίας του. Ποιος το εμπόδισε να γίνει; Σύμπασα η Αριστερά! Η Λυδία λίθος για να δούμε ποιος είναι ανεξάρτητος από τις εντολές και αξιώσεις των ξένων είναι μεταξύ άλλων και η ΑΟΖ. Όταν βλέπουμε να την έχουν ανακηρύξει όλα τα κράτη εκτός από την Ελλάδα, το γεγονός αυτό «μυρίζει». Μυρίζει υποταγή στα κελεύσματα των αρχόντων του προτεκτοράτου «ΕΛΛΑΣ». Και αυτό ακριβώς έκανε η κυβέρνηση Τσίπρα στην ολότητά της. Τότε που συμμετείχαν κι αυτοί που γιόρτασαν με την ευκαιρία του βιβλίου της κυρίας Βαλαβάνη. Δηλαδή τα στελέχη και οι υπουργοί της αρχικής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Κι έτσι εξηγείται και το γεγονός ότι ενώ στις 12 του Φλεβάρη του 2012 είχαμε μείνει σύμφωνοι ο κύριος Τσίπρας και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να εγκαταλείψουν την βουλή και να με πλαισιώσουν, τη στιγμή που δεχόμουν τα δακρυγόνα και τα χημικά των ΜΑΤ αυτοί επέλεξαν να μείνουν στη σιγουριά της «αμαρτωλής» βουλής με αποτέλεσμα να γίνομαι απ’ όλους τους επώνυμους Έλληνες ΜΟΝΑΔΙΚΟΣ ΣΤΟΧΟΣ, απέναντι στη μανία των εξουσιαστών, ντόπιων και ξένων, που απαγορεύουν ρητά και κατηγορηματικά σε όλη την επικράτεια και σε όλους, να αναφέρουν δημόσια ακόμη και το όνομά μου!

Και σας ρωτώ, υπάρχει μεγαλύτερη τιμή και έπαινος για μένα;

Mίκης Θεοδωράκης”. 

Αυτή είναι η επιστολή με τις δεσμεύσεις Τσακαλώτου στους δανειστές - Το πρωτότυπο και η μετάφραση

Ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος έκανε δήλωση κατά της αξιωματικής αντιπολίτευσης, σχετικά με την επιστολή που έστειλε στους Θεσμούς για να ξεπαγώσουν τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για την ελάφρυνση του χρέους. Παρά τις αιτιάσεις του υπουργού πάντως, παραμένει η ρητή παραδοχή ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να ενημερώνει τους θεσμούς για ανάλογα μέτρα και η επίσης ρητή δέσμευση ότι αν πέσουν έξω τα έσοδα του 2016, οι αναγκαίες περικοπές θα γίνουν από τις συντάξεις.

Η δήλωση Τσακαλώτου και ολόκληρη η επιστολή

"Η ΝΔ στην αρχή υποστήριζε ότι η κυβέρνηση δίνει ψίχουλα στους συνταξιούχους. Στη συνέχεια, μόλις μίλησε με ακραίους κύκλους, είπε ότι καταστρέφουμε τη χώρα και εκτροχιάζουμε το πρόγραμμα. Την επόμενη γελοιοποιήθηκε στη Βουλή ψηφίζοντας "παρών" και δηλώνοντας ότι συνταξιούχοι προσεγγίζουν στελέχη της για να τους δηλώσουν ότι δεν έχουν ανάγκη τη 13η σύνταξη! Αργότερα παρακαλούσαν να μην ξεπαγώσουν τα μέτρα για το χρέος, που οι ίδιοι πριν ένα μήνα χαρακτήρισαν αστεία.

Και μετά τη ψυχρολουσία της ΝΔ -παραμονή Χριστουγέννων, ενεργοποιήθηκαν τα βραχυπρόθεσμα μέτρα- επιμένει να ζητά μια επιστολή, της οποίας το πλήρες περιεχόμενο γνωστοποίησα με ευθύνη και εντιμότητα, ενώ πολύ καλά γνωρίζετε πως δεν είναι πολιτικά ορθό να δίνεις πρώτα στα ΜΜΕ και κατόπιν στους αποδέκτες μια επίσημη επιστολή.

Επειδή, όμως, από ό,τι φαίνεται η επιθυμία της ΝΔ για πολιτικές γκάφες και επικοινωνιακά αυτογκόλ δεν έχει τέλος, δίνω -χωρίς καμιά παρέκκλιση της θεσμικής διαδικασίας- στη δημοσιότητα την πλήρη επιστολή, περιμένοντας με ανυπομονησία το νέο επεισόδιο επικοινωνιακού αυτοχειριασμού από την αξιωματική αντιπολίτευση".

Η επιστολή (το πρωτότυπο κείμενο)

Dear Mr. President,

Dear Managing Director,

In response to the institutions' preliminary assessment of the measures on pensions and VAT which were recently legislated and implemented by the Greek authorities and the views expressed at the extraordinary EWG teleconference on 20 December, I would like to clarify the following.

As regards the pension measure, please note that both the Prime Minister and myself have made it publicly clear, and will continue to do so, that this is a one-off payment that is not intended to become a permanent feature of the recently enacted pension reform. As regards the temporary suspension of the VAT for selected Aegean islands, the measure is limited to 2017 only and is fully funded in the 2017 budget.

The Greek authorities remain fully committed to pursue the agreed fiscal path that is based on primary surplus targets of 0.5, 1.75 and 3.5 percent of GDP in 2016, 2017 and 2018 respectively. The Greek authorities will activate the contingency fiscal mechanism, put in place in the context of the first review, as foreseen in Law 4389/16, in case outturn data validated by Eurostat shows that those agreed targets were not met. In particular, in the event that the budgetary outturn for 2016 does not meet the agreed target, which we consider extremely unlikely, the Greek authorities commit to undertake compensatory measures in the area of pension expenditures, to make up the difference between the outcome and the fiscal target for 2016.

On process, I recognize that measures with fiscal implications need to be discussed and agreed with the institutions in line with our MoU commitments. In particular, in case of permanent fiscal over-performance vis-à-vis the programme targets as confirmed by the annual budgetary outturns validated by Eurostat, the Greek authorities will agree with the institutions, in the context of the reviews, on the use of the available fiscal space. We recognize that the available fiscal space may be used on targeted measures to strengthen social protection (especially the Social Solidarity Income Programme) and/or to reduce tax burdens subject to MoU commitments. Otherwise, we will use the over-performance to build cash buffers and/or clear arrears.

The Greek authorities fully recognize that the Eurogroup statements of 25 May and 5 December are premised on continuous adherence to the MoU commitments.

I hope that these clarifications reassure the Eurogroup on our full commitment to remain compliant with our obligations under the MoU, both as regards the substance as well as the process of cooperation with our partners.

Yours faithfully

Euclid Tsakalotos

Minister of Finance

Η επιστολή του υπουργού Οικονομικών (ανεπίσημη μετάφραση)

Σε απάντηση της προκαταρκτικής έκθεσης των θεσμών σχετικά με τα μέτρα για τις συντάξεις και τον ΦΠΑ, τις οποίες πρόσφατα νομοθέτησαν και εφάρμοσαν οι ελληνικές αρχές, καθώς και τις απόψεις που εκφράστηκαν στην έκτακτη τηλεδιάσκεψη του Euroworking Group της 20ης Δεκεμβρίου, θα ήθελα να αποσαφηνίσω τα παρακάτω.

Αναφορικά με το μέτρο για τις συντάξεις, αξίζει να σημειωθεί ότι τόσο ο πρωθυπουργός όσο και εγώ έχουμε ξεκαθαρίσει δημόσια, και θα συνεχίσουμε να το κάνουμε, ότι αυτή είναι μια εφάπαξ πληρωμή και δεν υπάρχει πρόθεση να αποτελέσει μόνιμο κομμάτι της μεταρρύθμισης του συνταξιοδοτικού, που τέθηκε πρόσφατα σε εφαρμογή. Αναφορικά με την προσωρινή αναστολή του ΦΠΑ για επιλεγμένα νησιά του Αιγαίου, το μέτρο περιορίζεται μόνο στο 2017 και χρηματοδοτείται εξ ολοκλήρου στον προϋπολογισμό του 2017.

Οι ελληνικές αρχές παραμένουν απολύτως δεσμευμένες στην εκτέλεση της συμφωνημένης δημοσιονομικής πορείας η οποία βασίζεται σε στόχους πρωτογενών πλεονασμάτων της τάξης του 0,5%, 1,75% και 3,5% του ΑΕΠ για το 2016, 2017 και 2018 αντίστοιχα. Οι ελληνικές αρχές θα ενεργοποιήσουν τον έκτακτο δημοσιονομικό μηχανισμό (contingency fiscal mechanism), ο οποίος περιλαμβάνεται στο πλαίσιο της πρώτης αξιολόγησης, όπως περιγράφεται στο Νόμο 4389/16, σε περίπτωση που τα στοιχεία τα οποία θα επικυρώσει η Eurostat δείχνουν ότι οι παραπάνω δημοσιονομικοί στόχοι δεν έχουν επιτευχθεί. Συγκεκριμένα, στην περίπτωση που τα αποτελέσματα του προϋπολογισμού για το 2016 δεν επιτυγχάνουν τον συμφωνημένο στόχο, γεγονός που θεωρούμε εξαιρετικά απίθανο, οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να λάβουν αντισταθμιστικά μέτρα στο πεδίο των δαπανών για τις συντάξεις, για να καλύψουν τη διαφορά ανάμεσα στο αποτέλεσμα και τον δημοσιονομικό στόχο του 2016.

Eπί της διαδικασίας, αναγνωρίζω ότι μέτρα με δημοσιονομικές επιπτώσεις πρέπει να συζητούνται και να συμφωνούνται με τους θεσμούς, στο πλαίσιο των δεσμεύσεών μας από το Μνημόνιο. Συγκεκριμένα, στην περίπτωση μίας μόνιμης δημοσιονομικής υπεραπόδοσης σε σχέση με τους στόχους του προγράμματος, όπως αυτή διαπιστώνεται από τα ετήσια αποτελέσματα του προϋπολογισμού που επικυρώνει η Eurostat, οι ελληνικές αρχές θα συμφωνήσουν με τους θεσμούς, στο πλαίσιο των αξιολογήσεων, σχετικά με τη χρήση του διαθέσιμου δημοσιονομικού χώρου. Αναγνωρίζουμε ότι ο διαθέσιμος δημοσιονομικός χώρος μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε στοχευμένα μέτρα για την ενδυνάμωση της κοινωνικής προστασίας (ειδικά στο Πρόγραμμα για το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης) και/ή για τη μείωση των φορολογικών βαρών που προκύπτουν από τις μνημονιακές δεσμεύσεις. Ειδάλλως, θα χρησιμοποιήσουμε την υπεραπόδοση για τη δημιουργία ενός «μαξιλαριού ρευστότητας» (cash buffer) ή/και για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών.

Οι ελληνικές αρχές αναγνωρίζουν πλήρως ότι τα ανακοινωθέντα του Eurogroup στις 25 Μαΐου και στις 5 Δεκεμβρίου βασίζονται στη διαρκή αφοσίωση στις δεσμεύσεις του Μνημονίου.

Ελπίζω ότι αυτές οι διευκρινίσεις επανεπιβεβαιώνουν στο Eurogroup την απόλυτη δέσμευση μας να παραμείνουμε συμμορφωμένοι με τις υποχρεώσεις μας που απορρέουν από το Μνημόνιο, τόσο επί της ουσίας όσο και επί της διαδικασίας της συνεργασίας με τους εταίρους μας. 

Πηγή

Ε, αφού δε λέει τίποτε κακό η επιστολή σας, δείξτε τη

Όταν έχεις μια κυβέρνηση που τα εγκλήματά της τα εξωραΐζει και τα πουλάει για ευεργεσίες, ενώ δημοσιεύει ακόμα και αγγελίες γάμου για να αποδείξει ότι θριάμβευσε, αλλά αρνείται να δημοσιεύσει τη δήλωση που υπέγραψε δια του Τσακαλώτου στην κυβέρνηση Ντάισενμπλουμ, να είσαι σίγουρος ότι έχει δεσμεύσει τη χώρα με νέα μέτρα.

Πολύ περισσότερο, που δεν έστειλε δική της δήλωση, αλλά ζήτησε και υπέγραψε τη δήλωση που απαίτησαν οι δανειστές! Προφανώς για να αποδείξει ότι είναι απ ευθείας απόγονος των αγωνιστών στα ξερονήσια και στις φυλακές και στα κέντρα μεταγωγών, που προτίμησαν να μείνουν σακάτηδες παρά να υπογράψουν δηλώσεις νομιμοφροσύνης!

Από την άλλη μεριά όμως, είναι συνεπείς με τα πορτρέτα του Άρη, που έχουν για φιγούρα στα γραφεία τους μερικοί γραφικοί της κυβέρνησης, δεδομένου ότι ο Άρης, ως Μπάμπης Κλάρας, υπέγραψε δήλωση για να βγει από τη φυλακή. Ενώ οι υπόλοιποι αγωνιστές, που δεν υπέγραφαν, δεν ήθελαν να κερδίσουν την ελευθερία τους και να βγουν στην παρανομία, ούτε τους είχε ανάγκη το κόμμα! Ήθελαν να βασανίζονται.

Άσχετο, που μετά τη χούντα άρχισε να καλλιεργείται το παραμύθι, που δε στηρίζεται σε καμιά απόδειξη ή μαρτυρία, ότι ο Άρης πήρε εντολή από το κόμμα να υπογράψει γιατί τον χρειάζονταν στην παρανομία! Ούτε το ΚΚΕ δεν έχει πει τέτοια κοτσάνα.

Άξιοι συνεχιστές της ηθικής και πρακτικής «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα», λοιπόν, με την οποία κάνεις μέχρι και μια δικτατορία για το σκοπό, οι συγκυβερνήτες έστειλαν μεν τη ντροπιαστική συγνώμη, στην οποία τους υποχρέωσαν οι πάτρωνες της χώρας, όχι τόσο για το βοήθημα- απάτη στους συνταξιούχους όσο γιατί από κουτοπονηριά δεν τους είπαν λέξη από πριν, αλλά για το τι άλλο ντροπιαστικό έχουν υπογράψει με την επιστολή δε λένε! Το κρύβουν!

Όταν κρύβουν γραπτά τους αυτοί που δεν αφήνουν ούτε «και» από όσα κάνουν ανεκμετάλλευτο, είναι σίγουρο ότι έχουν προσθέσει νέο βάρος στην πλάτη του λαού. Που θα το μάθουμε σύντομα. Έχει καλοθελητές η τρόικα. Γιατί αν περιμένεις να μάθεις από την ελληνική κυβέρνηση τι κάνει η ελληνική κυβέρνηση χάθηκες!

Πρώτα- πρώτα δεν ξέρει ούτε η ίδια τι κάνει και δεύτερον για να το μάθεις πρέπει να χρησιμοποιήσεις έναν αλάνθαστο κώδικα: Κάνει τα ανάποδα από αυτά που λέει, με απίθανη συνέπεια εξ αρχής. Τι είπε; Ε, το αντίθετο συμβαίνει ή θα συμβεί.

Τι είπε η προπαγάνδα του πρωθυπουργικού γραφείου για την επιστολή στην τρόικα; Ότι η επιστολή δε δεσμεύει σε τίποτε παραπάνω την κυβέρνηση έναντι των δανειστών. Άρα δεσμεύει.

Είπε ότι απλώς επαναβεβαιώθηκαν οι δεσμεύσεις της κυβέρνησης για νέα σφαγή των συντάξεων με κόφτη αν δεν πιαστούν οι δημοσιονομικοί στόχοι. Άρα, προστέθηκαν νέες δεσμεύσεις για ενεργοποίηση του κόφτη των συντάξεων πιο εύκολα.

Είπε ότι υπάρχει δέσμευση για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% το 2018. Άρα, υπάρχει δέσμευση για πλεόνασμα 3,5% πολλά χρόνια μετά το ’18.

Είπε ότι οι δανειστές συμφώνησαν, αν υπάρχουν και στο μέλλον πλεονάσματα, να μπορούν να πάνε στην κοινωνία ή στη μείωση των φόρων ή στην αποπληρωμή χρεών, σε συνεννόηση μαζί τους. Άρα, θα πηγαίνουν στην αποπληρωμή του χρέους.

Αυτά και άλλα χειρότερα γράφει η δήλωση μετανοίας της κυβέρνησης στον Ντάισενμπλουμ, με βεβαιότητα. Πού το ξέρουμε; Μα είναι απλό. Συνάγεται δια της λογικής: Αφού δεν γράφει τίποτε επιζήμιο γιατί δεν τη δίνουν στη δημοσιότητα! Και από πότε η λογική είναι αποδεικτικό στοιχείο πράξεων;

Από την παραμονή των Χριστουγέννων, που ο υπουργός Μαξίμου κ Παππάς δήλωσε στην τηλεόραση ότι είναι αναμφισβήτητο γεγονός πως ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης πήρε εντολή από τον Σόιμπλε για να ψηφίσει «παρών» στη Βουλή ( αλλά όχι «όχι»!) για το βοήθημα- απάτη.

Στην αυτόματη ερώτηση του δημοσιογράφου «από πού το ξέρει και είναι τόσο σίγουρος» η απάντησή του ήταν εξ ίσου υπεύθυνη ανθρώπου που ασκεί διοίκηση: «Μα δεν είναι φανερό;»! Και στην αυτονόητη ερώτηση του δημοσιογράφου «από πού είναι φανερό» ήρθε η απόδειξη: «Το δείχνει η λογική. Ο κ Μητσοτάκης δεν είναι στο ίδιο ευρωπαϊκό κόμμα με τον Σόιμπλε; Δεν υπερασπίζεται την ίδια πολιτική;»! Κάγκελο ο δημοσιογράφος, η κοινή λογική, η υπευθυνότητα, η σοβαρότητα και η ευφυία.

Η μεγαλύτερη απόδειξη ότι αυτοί οι άνθρωποι υπογράφουν και θα υπογράφουν ό,τι να’ναι προκειμένου να μείνουν γραπωμένοι στην εξουσία, είναι ότι αν χάσουν το μισθό που παίρνουν τώρα δεν θα βρίσκουν δουλειά ούτε για να τυλίγουν σουβλάκια με τις ικανότητες που έχουν.

Αν και για να τυλίγεις σουβλάκια πρέπει τουλάχιστον να πιάνουν τα χέρια σου.

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης

Κορνήλιος Καστοριάδης: Η αντιφατική ταυτότητα των Νεοελλήνων

Ήταν 26 Δεκεμβρίου του 1997, όταν η φωνή ενός εκ των σπουδαιότερων ελλήνων διανοητών σίγησε στο Παρίσι. Ο Κορνήλιος Καστοριάδης, φιλόσοφος, ψυχαναλυτής, οικονομολόγος και θεωρητικός της αυτονομίας γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1922. Το έργο του συνδέθηκε όσα λίγα με τη διεπιστημονικότητα και τον συνδυασμό διαφορετικών γνωστικών πεδίων από τη φυσική μέχρι την κοινωνιολογία και τη βιολογία.

Το 1944 φεύγει με το πορτογαλικό πλοίο Ματαρόα για το Παρίσι όπου εγκαθίσταται μόνιμα. Ιδρυτικό μέλος της ομάδας «Socialisme ou Barbarie», μαζί με τον γάλλο φιλόσοφο Claude Lefort, άσκησε έντονη κριτική στα καθεστώτα του υπαρκτού -τότε- σοσιαλισμού και στον ορθόδοξο μαρξισμό.

Στο σημαντικότερο, ίσως, βιβλίο του με τίτλο «Η φαντασιακή θέσμιση της Κοινωνίας» ο Καστοριάδης επιχειρεί μια συνολική προσέγγιση της δυτικής σκέψης, συνδυάζοντας στοιχεία κοινωνικής και πολιτικής θεωρίας με την ψυχανάλυση.

Με την ευκαιρία συμπλήρωσης 19 χρόνων από το θάνατό του, αναδημοσιεύουμε ένα απόσπασμα μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα διάλεξη που είχε κάνει στο Τριπόταμο Τήνου, τον Αύγουστο 1994.

Η αντιφατική ταυτότητα του Νεοέλληνα:

«…Τα κεντρικά στοιχεία του Ελληνικού δράµατος είναι, από τη µια µεριά, η τριπλή αναφορά που περιέχει για µας η παράδοση: αναφορά στους αρχαίους Έλληνες, αναφορά στο Βυζάντιο, αναφορά στην λαϊκή ζωή και κουλτούρα, όπως αυτή δηµιουργήθηκε στους τελευταίους αιώνες του Βυζαντίου και κάτω από την Τουρκοκρατία. Από την άλλη µεριά, η αντιφατική και, θα µπορούσε να πει κανείς, ψυχοπαθολογική σχέση µας µε τον δυτικοευρωπαϊκό πολιτισµό, που περιπλέκεται ακόµα περισσότερο από το γεγονός ότι ο πολιτισµός αυτός έχει µπει εδώ και δεκαετίες σε µία φάση έντονης κρίσης και υποβόσκουσας αποσύνθεσης.

Η διπλή και ταυτόχρονη αναφορά στην αρχαία Ελλάδα και στο Βυζάντιο, που αποτέλεσε το επίσηµο «πιστεύω» του νεοελληνικού κράτους και του πολιτιστικού κατεστηµένου της χώρας, οδήγησε και οδηγεί σε αδιέξοδο, κατά πρώτο και κύριο λόγο διότι οι δυο αυθεντίες που επικαλείται βρίσκονται σε διαµετρική αντίθεση µεταξύ τους. Ο αρχαίος ελληνικός πολιτισµός είναι πολιτισµός ελευθερίας και αυτονοµίας, που εκφράζεται στο πολιτικό επίπεδο στην πολιτεία ελεύθερων πολιτών που συλλογικά αυτοκυβερνώνται και στο πνευµατικό επίπεδο µε την ακατάπαυστη επαναστατική ανανέωση και αναζήτηση. Ο βυζαντινός πολιτισµός από την άλλη, είναι πολιτισµός θεοκρατικής ετερονοµίας, αυτοκρατορικού αυταρχισµού και πνευµατικού δογµατισµού. Στο Βυζάντιο δεν υπάρχουν πολίτες, αλλά υπήκοοι του αυτοκράτορα, ούτε στοχαστές, µόνο σχολιαστές ιερών κειµένων.

Η προσπάθεια συνδυασµού και συµφιλίωσης αυτών των δύο αυθεντιών λοιπόν, δεν µπορούσε παρά να νεκρώσει κάθε δηµιουργική προσπάθεια και να οδηγήσει σε ένα στείρο σχολαστικισµό, όπως αυτός που χαρακτήριζε το πνευµατικό κατεστηµένο της χώρας επί ενάµισυ σχεδόν αιώνα µετά την ανεξαρτησία και που επαναλάµβανε τα χειρότερα µιµητικά στοιχεία του Βυζαντίου. Καθ’ όσο ξέρω, είµαστε ο µόνος λαός µε µεγάλο πολιτιστικό παρελθόν που πρόσφερε στον κόσµο το γελοίο και θλιβερό θέαµα προσπάθειας τεχνητής επαναφοράς της γλώσσας που µιλιόταν πριν από 25 αιώνες. Ούτε οι Ιταλοί προσπάθησαν να ξαναζωντανέψουν τα λατινικά, ούτε οι Ινδοί τα σανσκριτικά. Και είναι εξίσου χαρακτηριστικό ότι ενώ η ∆υτική Ευρώπη, στους δυο περασµένους αιώνες εγέννησε δεκάδες λαµπρούς ελληνιστές, µόνο τρία ονόµατα έχουµε που µπορούν να σταθούν αχνά στο ίδιο επίπεδο µε αυτούς: Τον Κοραή, τον Βερναρδάκη και τον Συκουτρή -τον οποίο Συκουτρή οδήγησε χαρακτηριστικά σε αυτοκτονία ο φθόνος και το µίσος των κηφήνων τού εν Αθήνησι Πανεπιστηµίου. Περηφανευόµαστε ότι είµαστε απόγονοι των αρχαίων, αλλά για να µάθουµε τι έλεγαν και τι ήταν οι αρχαίοι πρέπει να προσφύγουµε σε ξένες εκδόσεις και σε ξένες µελέτες.

Αυτή η ίδια στάση έκανε ασφαλώς επίσης αδύνατη τη γονιµοποίηση της λαϊκής παράδοσης και την µεταφορά της στο χώρο της έντεχνης παιδείας, µε εµφατική εξαίρεση την ποίηση. Αρκεί να σκεφθεί κανείς ότι ο τεράστιος µουσικός πλούτος της λαϊκής µουσικής σε µελωδίες, ρυθµούς, κλίµακες και όργανα, έµεινε νεκρός στα χέρια των νεοελλήνων συνθετών, όπως έµεινε άχρηστος και ο αρχιτεκτονικός και διακοσµητικός πλούτος της λαϊκής παράδοσης.

Τέλος, αυτή η αναφορά στα δύο µεγάλα παρελθόντα, µε τον αποστειρωτικό τρόπο που ετέθη, είναι στη ρίζα της σχιζοφρενικής µας σχέσης µε τον δυτικοευρωπαϊκό πολιτισµό, του συνδυασµού ενός κακοµοιριασµένου αισθήµατος κατωτερότητας και µιας ψωροπερήφανης και αστήρικτης αυθάδειας. Έτσι παίρνουµε από τους ξένους τις BMW, τις τηλεοράσεις, τα κατεψυγµένα, κλπ, κλπ, χωρίς να µιλήσω για τα πακέτα Ντελόρ, και τους βρίζουµε για την υποδούλωσή τους στην τεχνική και στον ορθολογισµό τους. Πράγµατα που η ∆ύση βέβαια δεν περίµενε τους νεοφώτιστους ελληνοορθόδοξους για να τα κριτικάρει και να τα καταγγείλει η ίδια, και που δεν απαλείφονται µε µια ετήσια εκδροµή στο Άγιο Όρος».

Πηγή του κειμένου: enallaktikos.gr

Δείτε ακόμη τη συνέντευξη του Κορνήλιου Καστοριάδη στην ΕΡΤ όπου μιλά για τη ζωή του:

Η εξωτερική πολιτική του... ελαιολάδου

Του Βασίλη Κοψαχείλη*

Θα μπορούσε η χώρα μας να χτίσει παράλληλα μια εξωτερική πολιτική με άξονα την παραγωγή και εμπορία ελαιολάδου; Οι συνθήκες που διαμορφώνονται στο διεθνές σύστημα και στις παγκόσμιες αγορές δείχνουν πως κάτι τέτοιο θα ήταν εφικτό και υπό προυποθέσεις εξαιρετικά προσοδοφόρο για την Ελλάδα, σε οικονομικό και διεθνοπολιτικό επίπεδο.

Το ελαιόλαδο γίνεται Commodity

Παρότι τα διάφορα «έλαια», από το πετρέλαιο ως το φοινικέλαιο και το λάδι από σόγια, είναι προιόντα εμπορεύσιμα στα διεθνή χρηματιστήρια Εμπορευμάτων (Commodities), το ελαιόλαδο παρέμενε προιόν εκτός χρηματιστηριακής διαπραγμάτευσης.

Η εμπορία του πετρελαίου στα διεθνή χρηματιστήρια οδήγησε νομοτελειακά στην οικοδόμηση εταιρικών κολοσσών με καθαρά εθνικό ή πολυεθνικό πρόσημο, σε κάθε περίπτωση αυξάνοντας την διεθνοπολιτική ισχύ των κρατών-παραγωγών. Ομοίως η χρηματιστηριακή εμπορία του φοινικέλαιου οδήγησε στην οικοδόμηση πολύ ισχυρών εταιρικών ομίλων στην Ινδονησία και τη Μαλαισία, κύριες χώρες παραγωγής του προιόντος. Τέλος, η χρηματιστηριακή διαπραγμάτευση των τιμών του λαδιού σόγιας έχει κρατήσει τις τιμές παραγωγού σόγιας σε ικανοποιητικά επίπεδα στις ΗΠΑ, την ώρα που οι παραγωγοί άλλων αγροτικών προιόντων στρέφονται μαζικά στις καλλιέργειες για παραγωγή βιοκαυσίμων, προκειμένου να επιβιώσουν, προκαλώντας τεράστιες ελλείψεις στην αγορά τροφίμων.

Το 2004 έγινε μια πρώτη προσπάθεια εισαγωγής του ελαιολάδου στην αγορά των commodities. Η προσπάθεια έγινε στην πόλη Jaen της Ανδαλουσίας στην Ισπανία. Τελικά δεν απέδωσε και γρήγορα εγκαταλλείφθηκε.

Ωστόσο, πριν από μερικούς μήνες μια από τις μεγαλύτερες εταιρείες εκμετάλλευσης και εμπορίας commodities, η Glencore Plc, ήρθε να ανακατέψει τα νερά, διότι με κέντρο την Ισπανία, δημιούργησε ένα γραφείο χρηματιστηριακής εμπορίας του ελαιολάδου. Και μόνο το ενδιαφέρον της Glencore για το προιόν ήταν αρκετό για να προκαλέσει και το ενδιαφέρον της παγκόσμιας αγοράς. Οι χρηματιστές της αγοράς των εμπορευμάτων αρχίζουν να δείχνουν ενδιαφέρον και ανασύρουν μελέτες που δείχνουν τόσο τις ιδιαιτερότητες της παραγωγής του προιόντος, όσο και τη μεγάλη ζήτηση που υπάρχει διεθνώς, ζήτηση που ξεπερνά κατά πολύ την ετήσια παραγωγή.

Οι προοπτικές είναι αξιόλογες και τα κέρδη για εταιρείες και κράτη-παραγωγούς θα είναι σημαντικά, πάντα βέβαια υπό προυποθέσεις.

Η ευκαιρία για την Ελλάδα

Η Ελλάδα είναι η τρίτη δύναμη στην παραγωγή ελαιολάδου διεθνώς. Πρώτη έρχεται η Ιταλία και ακολουθεί η Ισπανία. Μιλάμε λοιπόν ότι την πρωτοκαθεδρία την έχουν τρείς χώρες του Ευρωπαικού νότου.

Την πιό οργανωμένη επιχειρηματικά αγορά την έχουν η Ιταλία και η Ισπανία. Η Ελλάδα δυστυχώς βρίσκεται ακόμη πολύ πίσω στην επιχειρηματική εκμετάλλευση, της ομολογουμένως καλύτερης από όλους τους άλλους παραγωγούς, ποιότητας ελαιολάδου. Υστερούμε σε μερίδια αγοράς, δίκτυα διανομής και συγκέντρωσης της παραγωγής σε μεγάλα και ανταγωνιστικά επιχειρηματικά σύνολα.

Η χρηματιστηριακή εμπορία του ελαιολάδου νομοτελειακά επιβάλλει την οργάνωση και συγκέντρωση της παραγωγής σε εθνικό επίπεδο υπό ισχυρές επιχειρηματικές ενώσεις, ενώ η αντιμετώπιση των μεριδίων αγοράς, των δικτύων διανομής και των τιμών μπορεί να αντιμετωπιστεί μέσω συνεργασιών μεταξύ των χωρών του Ευρωπαικού νότου.

Ο ανταγωνισμός είναι πολύ ισχυρός διεθνώς. Στη Λατινική Αμερική αναδεικνύεται ως σημαντική χώρα-παραγωγός η Αργεντινή. Στη Μεσόγειο προβάλλει το άστρο της Τουρκίας, της Τυνησίας και άλλων. Ακόμη και στην Άπω Ανατολή, ισχυρό ενδιαφέρον για την καλλιέργεια της ελιάς έχει δείξει το Βιετνάμ, στο νότιο τμήμα της χώρας. Μάλιστα, σχετικά πρόσφατα, υπήρξαν επαφές μεταξύ κυβερνητικών και διπλωματικών παραγόντων από το Βιετνάμ με ενώσεις ελαιοπαραγωγών στην Κρήτη.

Η ελιά είναι ένα δένδρο που εύκολα ευδοκιμεί στη χώρα μας, φτάνει να τύχει της κατάλληλης φροντίδας. Επιχειρηματικά αυτό το πλεονέκτημα δεν το έχουμε αξιοποιήσει ακόμη. Υπάρχουν μεγάλες εκτάσεις στην πατρίδα μας, στον ηπειρωτικό και νησιωτικό χώρο, που ακόμη είναι εντελώς ανεκμετάλλευτες. Η μεγάλη ευκαιρία για τη χώρα μας είναι να εστιάσει πάνω σε αυτόν τον τομέα και να δώσει κίνητρα σε νέους αγρότες και ανέργους ώστε να έχουν το κίνητρο να καλλιεργήσουν και να παράξουν ελαιόλαδο το οποίο θα μπορούν εύκολα να διοχετεύσουν σε συγκεντρωμένα επιχειρηματικά σύνολα ή οι ίδιοι να προχωρήσουν σε σύσταση ισχυρών εταιρικών σχημάτων που θα καλλιεργούν βάσει συμβολαιακών συμφωνιών.

Παράλληλα η Ελληνική πολιτεία να προχωρήσει στην οικοδόμηση μιας εξωτερικής πολιτικής αναφορικά με το ελαιόλαδο. Να προωθήσει διακρατικές συνέργειες και συμμαχίες τέτοιες ώστε να αυξήσει σημαντικά την προστιθέμενη αξία του προιόντος στην παγκόσμια αγορά. Από τη δημιουργία μεγάλων εταιρειών στον τομέα και διεθνών συμμαχιών σε παγκόσμιο επίπεδο η χώρα μας μπορεί να ωφεληθεί πολλαπλά. Ελληνικές ελαιοπαραγωγικές εταιρείες μπορούν να προχωρήσουν σε ενοικίαση τεράστιων εκτάσεων γης σε τρίτες χώρες προκειμένου να επιβάλλουν την καλλιέργεια και τον έλεγχο της αγοράς σε έκταση που να ξεπερνά τις δυνατότητες της ίδιας της χώρας μας. Ελληνες γεωπόνοι και εμπειρογνώμονες θα ανοιχτούν σε μια τεράστια και πραγματικά διεθνή αγορά και η όλη τάση θα συμπαρασύρει και μια ολόκληρη σειρά άλλων λειτουργιών της οικονομίας και της αγοράς που σήμερα ρημάζουν στην εσωστρέφεια. Για παράδειγμα, η καλλιέργεια της ελιάς στον Ελλαδικό χώρο γίνεται κοντά στη θάλασσα και συνδέεται η ποιότητά της με το ευρύτερο θαλάσσιο περιβάλλον. Πεδίο λαμπρό λοιπόν να κινητοποιηθεί επιτέλους ο δεσμός της ηλιακής ενέργειας με τις εγκαταστάσεις αφαλάτωσης ώστε να αξιοποιηθούν παραγωγικά τα άνυνδρα μέρη της χώρας μας και να αυξηθεί κάθετα η αγροτική παραγωγή συνολικά, της ελιάς ειδικότερα, να μείνουν στον τόπο τους οι νέοι άνθρωποι, να αναπτυχθούν οι τοπικές κοινωνίες και να υπάρξει οικονομική αναγέννηση στο νησιωτικό χώρο μας. Εδώ θα μπορούσαν να υπάρξουν συνέργειες με Ισραηλινές τεχνολογικές εταιρείες που έχουν μεγάλη εμπειρία και σημαντικά αποτελέσματα στο πλαίσιο της αξιοποίησης της ηλιακής ενέργειας για λειτουργία ενεργοβόρων σταθμών αφαλάτωσης για χρήση του νερού σε καλλιέργειες και στοχευμένα σε ελαιοκαλλιέργειες.

Σε διεθνοπολιτικό επίπεδο, τα μεγάλα εταιρικά σχήματα, η διεθνοποίηση του κλάδου, η σημαντική θέση της χώρας στην παραγωγή του προιόντος και οι διεθνείς συνέργειες θα δώσουν ώθηση και στο διεθνοπολιτικό προφίλ της χώρας.

Υπό προυποθέσεις λοιπόν, παρουσιάζεται άλλη μια σημαντική ευκαιρία για τα Ελληνικα συμφέροντα η οποία δεν πρέπει να χαθεί.

* Ο κ. Βασίλης Κοψαχείλης είναι διεθνολόγος, γεωστρατηγικός αναλυτής.  

Επιστολή Τσακαλώτου: Συμφώνησε σε «κόφτη» για τις συντάξεις η κυβέρνηση...

Ο υπουργός Οικονομικών δεσμεύεται ότι, σε περίπτωση που το 2016 δεν υπάρξει το συμφωνηθέν πλεόνασμα (+0,5%), τότε «οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να λάβουν αντισταθμιστικά μέτρα στο πεδίο των δαπανών για τις συντάξεις, για να καλύψουν την διαφορά ανάμεσα στο αποτέλεσμα και τον δημοσιονομικό στόχο του 2016»

Δέσμευση για «κόφτη» στις συντάξεις περιλαμβάνει, σύμφωνα με «non paper» της κυβέρνησης, η επιστολή του υπουργού Οικονομικών, Ευκλείδη Τσακαλώτου, προς τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM), η οποία, όπως ανακοίνωσε χθες ο επικεφαλής του Eurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ, ανοίγει τον δρόμο για να επαναρχίσει η διαδικασία των βραχυπρόθεσμων μέτρων ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους, που συμφωνήθηκαν στη συνεδρίαση των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης, στις 5 Δεκεμβρίου.

Το «non paper»

Η κυβέρνηση δεν δεσμεύθηκε σε τίποτα παραπάνω από όσα έχει συμφωνήσει

* Η επιστολή του υπουργού Οικονομικών επαναβεβαιώνει τις υπάρχουσες δεσμεύσεις

Καμία νέα δέσμευση δεν περιλαμβάνεται στην επιστολή που απέστειλε στον ESM το υπουργείο Οικονομικών, με αποτέλεσμα να «ξεπαγώσουν» τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος. Ας μην ανησυχούν, χρονιάρες μέρες, όλοι αυτοί που θεωρούσαν το χρέος βιώσιμο και σήμερα κόπτονται για τα βραχυπρόθεσμα μέτρα!

Τι λέει η επιστολή; Τα αυτονόητα. Ότι:

– Το μέτρο με τις συντάξεις, που δόθηκαν, προχθές, σε 1.600.000 χαμηλοσυνταξιούχους, είναι εφάπαξ και δεν υπάρχει πρόθεση να αλλάξει η μεταρρύθμιση του συνταξιοδοτικού.

– Η αναστολή του ΦΠΑ για νησιά του Αιγαίου που δέχονται το βάρος της προσφυγικής κρίσης αφορά στο 2017 και χρηματοδοτείται εξ ολοκλήρου από τον προϋπολογισμό του 2017.

Στην επιστολή επαναλαμβάνεται η δέσμευση της κυβέρνησης για πρωτογενή πλεονάσματα της τάξης του 0,5%, 1,75% και 3,5% του ΑΕΠ για το 2016, 2017 και 2018 αντίστοιχα. Και υπενθυμίζεται ο δημοσιονομικός μηχανισμός (contingency fiscal mechanism), ο οποίος ενεργοποιείται σε περίπτωση που τα στοιχεία της Eurostat δείξουν ότι δεν επιτεύχθηκαν οι συμφωνηθέντες δημοσιονομικοί στόχοι. Στην επιστολή διευκρινίζεται ότι σε περίπτωση που το 2016 δεν υπάρξει το συμφωνηθέν πλεόνασμα (+0,5%) –γεγονός εξαιρετικά απίθανο, όπως σημειώνει ο υπουργός Οικονομικών, αλλά και εκτιμά η μεγάλη πλειονότητα των αναλυτών–, τότε «οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να λάβουν αντισταθμιστικά μέτρα στο πεδίο των δαπανών για τις συντάξεις, για να καλύψουν την διαφορά ανάμεσα στο αποτέλεσμα και τον δημοσιονομικό στόχο του 2016».

Πως, λοιπόν, διαμορφώνεται σήμερα η κατάσταση;

Η κυβέρνηση δεν δεσμεύθηκε σε τίποτα παραπάνω από όσα είχε συμφωνήσει –η επιστολή, απλώς, επαναβεβαιώνει τις υπάρχουσες δεσμεύσεις. Είτε μας αρέσουν είτε όχι οι δεσμεύσεις αυτές –που δεν μας αρέσουν…–, η κυβέρνηση θα ήταν αδύνατο να κάνει κάτι άλλο. Όπως, μάλιστα, διευκρινίζεται στην επιστολή, αν υπάρξει και στο μέλλον υπεραπόδοση αυτή μπορεί να χρησιμοποιηθεί, σε συμφωνία με τους θεσμούς, «σε στοχευμένα μέτρα για την ενδυνάμωση της κοινωνικής προστασίας […] και/ή για τη μείωση των φορολογικών βαρών […] για τη δημιουργία ενός “μαξιλαριού ρευστότητας” (cash buffer) ή/και για την αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών».

Σήμερα λοιπόν:

– Οι χαμηλοσυνταξιούχοι εισέπραξαν την εφάπαξ πληρωμή, που ενίσχυσε τον οικογενειακό προϋπολογισμό, ενώ έχει ήδη ευεργετικά αποτελέσματα στην εγχώρια αγορά.

– Για έναν χρόνο τα νησιά μας, που δέχονται την προσφυγική πίεση, θα καταβάλλουν μειωμένο ΦΠΑ, με επίσης σημαντικές επιπτώσεις στους κατοίκους και τις τοπικές οικονομίες.

Και, πέραν αυτών των άμεσων, χειροπιαστών επιπτώσεων για χιλιάδες νοικοκυριά, σε ευρύτερο ευρωπαϊκό επίπεδο το πολιτικό συμπέρασμα είναι ηχηρό: οι επιδιώξεις ορισμένων έπεσαν στο κενό. Η πλειοψηφία των κρατών – μελών τάχθηκε υπέρ των δημοσιονομικών μέτρων που υιοθέτησε πρόσφατα η Ελλάδα. Αυτό επισφραγίζει και η επιστολή.

Η ΝΔ, που δεν τόλμησε να ψηφίσει την ενίσχυση των χαμηλοσυνταξιούχων, υπακούοντας στα κελεύσματα ακραίων φωνών –όπως και άλλες πολιτικές δυνάμεις–, προσπαθεί, στην απελπισία της, να εμφανιστεί τώρα ως θεματοφύλακας των Μνημονίων! Είναι το νέο (και παμπάλαιο, βέβαια) αφήγημά της: η αφοσίωση στους δανειστές. Με δυο λόγια: «βασιλικότερη του βασιλέως»! Η δουλική συμπεριφορά, όμως, αντί της υπεράσπισης της εθνικής αξιοπρέπειας, καθώς και η ταύτιση με ακραίες φωνές, νομιμοποιούν λειτουργίες που αποβαίνουν σε βάρος της κοινωνίας και των πολιτών – και ιδίως των πιο αδύναμων. Πόσοι άραγε από τους πολίτες, όποιες διαφωνίες και να έχουν με την κυβέρνηση, αισθάνονται ότι αυτή η επαγγελία της ταύτισης με τους δανειστές, και, μάλιστα, με τους πιο σκληρούς εκπροσώπους τους, τους εκφράζει; 

Πηγή

Κούλογλου: Οδεύουμε σε εκλογές με ευθύνη Σόιμπλε και Eurogroup - Δεν θα κλείσει η αξιολόγηση

"Άρωμα εκλογών, με ευθύνη του Eurogroup και προσωπικά του Β. Σόιμπλε, υπάρχει στην ατμόσφαιρα", όπως δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Στέλιος Κούλογλου.

«Αν ήθελε το Eurogroup να κλείσει η αξιολόγηση θα την έκλεινε. Γιατί η ελληνική πλευρά έχει δηλώσει επανειλημμένα την πρόθεσή της να κάνει συμβιβασμούς, ακόμη και στις απαιτήσεις του ΔΝΤ. Η αξιολόγηση δεν έχει κλείσει γιατί δεν θέλει το Eurogroup και ο Σόιμπλε που κυριαρχεί» δηλώνει χαρακτηριστικά ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.

Ο κ. Κούλογλου αναφέρει επίσης πως "κατά τη γνώμη μου, η αξιολόγηση δεν θα κλείσει γιατί δεν θέλουν να την κλείσουν, θέλουν να ανατρέψουν την κυβέρνηση. Εγώ θεωρώ ότι θα ροκανίσουν τον χρόνο.

Επίσης έχουμε μια αλλαγή συσχετισμών στο ΔΝΤ. Αφ' ενός περιμένουν την ανάληψη της ηγεσίας από τον Τραμπ κι αφ΄ ετέρου και το κυριότερο, έχουμε αποδυνάμωση της Λαγκάρντ με την καταδίκη της, σε όφελος του Τόμσεν, ο οποίος είναι αναμεμειγμένος στο ελληνικό πρόγραμμα προσωπικά και είναι πιο σκληρός. Η Λαγκάρντ ως πολιτικός μπορεί να καταλάβει και την πολιτική αναγκαιότητα να κλείσει η αξιολόγηση, ο Τόμσεν είναι πιο τεχνοκράτης και θέλει να αποδείξει ότι είχε δίκιο, ότι φταίνε οι Έλληνες και ότι το πρόγραμμα δεν είναι λάθος όπως του καταλογίζουν. Ο Τόμσεν είναι ένα από τα μοιραία πρόσωπα της ελληνικής τραγωδίας και η αποδυνάμωση της Λαγκάρντ τον ευνοεί.

Τελικά πιστεύω ότι θα μας πάνε σε εκλογές ροκανίζοντας και την υπομονή και την οικονομία και την πολιτική και την κοινωνική βάση του ΣΥΡΙΖΑ με στόχο να ανατρέψουν την κυβέρνηση" καταλήγει ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ.

Πηγή