Και τι να έκανε ο Μητσοτάκης;

Επρεπε να ανεχτεί το ύφος του Αντώναρου και να αποπέμψει τον αντιπρόεδρό του για μία κατάθεση που αναφέρει ότι ξέπλυνε μίζες με αρχαίους συγγραφείς; Και εν τέλει, μόνον οφέλη θα του αποφέρει η ρήξη με ένα ρεύμα που πιθανότατα δεν υπάρχει πλέον

  

Του Κώστα Γιαννακίδη

Αν ο Μητσοτάκης δεν είχε πετάξει τον Αντώναρο έξω από το κόμμα, σήμερα μπορεί να του έβγαζε γλώσσα και ο καφετζής της Πειραιώς. Δεν επρόκειτο, απλώς, για μία λογική απόφαση. Ηταν η αυτονόητη απόφαση που δεν εκπορεύεται από τη σχέση του με τον Αδωνι, αλλά από το ύφος του Αντώναρου.

Ηταν επίσης μία απόφαση που επιτρέπει, επιτέλους, στο φιλελεύθερο ακροατήριο του Μητσοτάκη να σηκωθεί από την κερκίδα και να χειροκροτήσει χλιαρά -ήδη εδώ και καιρό είχε ξεκινήσει η μουρμούρα. Και, το κυριότερο: ήταν μία απόφαση που, πιθανότατα, σηματοδοτεί την ενηλικίωση του στην προεδρία του κόμματος.

Σήμερα διαβάζουμε διάφορα για τον Καραμανλή, τους καραμανλικούς, το DNA και τις αρχές της Νέας Δημοκρατίας. Ο Μητσοτάκης, λέει, καθιστά τον Αδωνι προστατευόμενο αντιπρόεδρο. Λες και θα φαινόταν απολύτως λογικό να αποπέμπψει τον αντιπρόεδρο και trend της λαϊκής Δεξιάς, με μία κατάθεση που αναφέρει, χωρίς αποδείξεις, ότι πήρε δύο εκατομμύρια ευρώ μετρητά και τα ξέπλυνε πουλώντας αρχαίους συγγραφείς.

Ομως, μισό λεπτό, υπάρχουν και αυτά:

Πρώτον. Αν η Δημοκρατία ήταν ένα κόμμα του Καραμανλή, τότε δεν θα τους το έπαιρνε ο Μητσοτάκης. Και απ’ ό,τι φαίνεται τους το πήρε σχετικά χαλαρά.

Δεύτερον. Ποιες ακριβώς είναι οι «αρχές του καραμανλισμού»; Ευρώπη, μεγάλο κράτος-πατερούλης, κομματάρχες-ηγεμόνες, ρουσφέτια στους πελάτες; Μα, αυτά πλέον τα πουλάει και ο ΣΥΡΙΖΑ, γιατί να πάει κάποιος να τα ψωνίσει από τη ΝΔ; Πάει στον ΣΥΡΙΖΑ και στις επετείους συγκινείται με τον Παυλόπουλο και τον Παπαγγελόπουλο, άντε και τον Αντώναρο.

Τρίτον. Κανένας πλέον δεν είναι σίγουρος για τον αν ο Κώστας Καραμανλής είναι υπαρκτό πρόσωπο. Εννοώ ότι και εγώ αν, ειδικά τέτοιες ημέρες, βάλω μία μάσκα δύναμαι να ισχυριστώ ότι είμαι ο Κώστας Καραμανλής. Πώς διάολο γίνεται να συντηρεί ολόκληρο ρεύμα και να μην ανοίγει καν το στόμα του; Και εν τέλει τι ακριβώς αντιπροσωπεύουν οι «καραμανλικοί»; Ενα μηχανισμό νομής της εξουσίας και εξυπηρέτησης ημετέρων; Κομματάρχες στην τρίτη ηλικία; Ο,τι και αν αντιπροσωπεύουν, έχει ξεπεραστεί.

Τέταρτον. Ο Μητοτάκης έχει σαφές πρόβλημα φιλελεύθερης ταυτότητας με τις εθνικοπατριωτικές εξαλλοσύνες του Αδωνι, του στρατηγού και των συλλαλητηρίων. Ομως από την άλλη μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν θα υπονομεύσει την πορεία προς την εξουσία για μία υπόθεση που ήδη σβήνει. Εξουσία κερδίζουν μόνο τα πολυσυλλεκτικά κόμματα. Η αλήθεια είναι ότι ο Μητσοτάκης απογοητεύει όσους περίμεναν τη μετατροπή της Νέας Δημοκρατίας σε κάτι σαν Ποτάμι plus. Ωστόσο η Νέα Δημοκρατία δεν θα δει κυβέρνηση έτσι και αφήσει όλους αυτούς των συλλαλητηρίων να κατευθυνθούν στους Καμμένους και στους Μιχαλολιάκους. Ομοίως, δεν πρόκειται να δει εξουσία έτσι και η μαρκίζα της διατηρεί τα ίδια και τα ίδια ξεπερασμένα ως και θλιβερά πρόσωπα.

Με τα σημερινά δεδομένα, αν η Νέα Δημοκρατία έχει μία ελπίδα για την εξουσία, αυτή είναι ο Μητσοτάκης. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι διατηρεί περισσότερες. Αρκεί και ο ίδιος να μη λησμονεί για ποιο λόγο βρίσκεται εκεί που είναι, επιβεβαιώνοντας σε όλους ότι ένα πολυσυλλεκτικό κόμμα εξουσίας μπορεί να ανέχεται τάσεις, αλλά όχι μηχανισμούς ή διακριτούς πόλους. 


























protagon.gr  

Η Ε.Ε. πιέζει υπερχρεωμένες χώρες να ιδιωτικοποιήσουν το νερό τους

Τον γνωρίσαμε ιδιαίτερα με τον «Εξάντα», αλλά τα τελευταία χρόνια έχει υπογράψει μια σειρά από ξεχωριστά ντοκιμαντέρ, όπως το «Αγορά», «Πωλείται ζωή», ενώ απόψε θα μεταδοθεί από την ΕΡΤ-2 (21.00) η τελευταία του ταινία με τίτλο «Μέχρι την τελευταία σταγόνα» (Up to the last drop), στην οποία καταγράφει τον μυστικό πόλεμο του νερού στην Ευρώπη.

Ο Γιώργος Αυγερόπουλος, όμως, ξεκίνησε, όπως εξομολογείται, την ενασχόλησή του «με την κινούμενη εικόνα από το MEGA κι έχω στεναχωρηθεί πολύ με το επικείμενο κλείσιμό του. Τότε, νέος στο χώρο, Φεβρουάριο του 1990, το MEGA ήταν ένα πεντάρι διαμέρισμα στην οδό Ξενοφώντος. Οι συντάκτες κάθονταν σε μια μεγάλη ροτόντα, μια τραπεζαρία, και υπήρχε μία ηλεκτρική γραφομηχανή. Θεωρώ πως είναι μια απίστευτη κοροϊδία της εργοδοσίας προς τους εργαζομένους».

Κι όταν τον ρωτάμε για τις εξελίξεις στο τηλεοπτικό τοπίο, επισημαίνει: «Παρακολουθώ με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον πώς αλλάζει το τοπίο, αλλά αυτό που δεν βλέπω να αλλάζει είναι η ποιότητα του προγράμματος που προσφέρεται. Δηλαδή το αν θα αλλάξουν οι ιδιοκτήτες και ο Σαββίδης, για παράδειγμα, πάρει ένα κανάλι με απασχολεί λιγότερο από το γεγονός ότι δεν βλέπουμε τις ειδήσεις που αξίζουμε».

«Μέχρι την τελευταία σταγόνα», του Γιώργου Αυγερόπουλου

Η συζήτησή μας επιστρέφει στο νέο του ντοκιμαντέρ, με τον ίδιο να εξηγεί ότι στο «Πωλείται ζωή» παρουσίαζε τη «μεγαλύτερη αγορά νερού του κόσμου στη Χιλή, όπου μπορείς να πας να αγοράσεις ένα ποτάμι ή μια λίμνη. Τώρα, αυτό εστιάζει στις πολιτικές που συνοδεύουν το νερό στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, προσπαθώντας να απαντήσει στο μεγάλο ερώτημα τι είναι για την Επιτροπή το νερό: δημόσιο αγαθό ή εμπόρευμα της αγοράς». Πρόκειται για διεθνή συμπαραγωγή της Small Planet Productions (Ελλάδα), με το ARTE GEIE (Γαλλία, Γερμανία), την ΕΡΤ (Ελλάδα) και την KG Productions (Γαλλία).

Εκανε πρεμιέρα στο Στρασβούργο, ακολούθησαν προβολές σε Βερολίνο και Αθήνα, προβλήθηκε από ΑRΤΕ σε Γαλλία και Γερμανία, στη φινλανδική τηλεόραση, στο Russia Today σε διάφορες γλώσσες και πρόκειται να προβληθεί στις αραβικές χώρες από το Αλ Τζαζίρα Αράμπικ. Παίζεται σε διάφορα μέρη της Ελλάδας μέσω κινηματογραφικών λεσχών ή διαφόρων οργανώσεων πολιτών που φιλοξενούν την ταινία.

«Μέχρι την τελευταία σταγόνα», του Γιώργου Αυγερόπουλου

«Αυτό», εξηγεί ο Γιώργος Αυγερόπουλος, «γίνεται και σε πόλεις της Ευρώπης για να ευαισθητοποιήσουν το κοινό τους σχετικά με την τεράστια συζήτηση παγκοσμίως για το αν το νερό θα πρέπει να είναι κάτω από ιδιωτική ή δημόσια διαχείριση. Κι αυτό είναι ίσως η καρδιά του θέματος. Θα ήμασταν άδικοι αν απαιτούσαμε από έναν ιδιώτη επενδυτή να κάνει επενδύσεις για τις επόμενες γενιές. Ο ιδιώτης σκέφτεται μέχρι το τέλος του συμβολαίου του, 20 ή 30 χρόνια».

• Δηλαδή οι ιδιώτες επενδύουν, αλλά όχι όσα απαιτούνται για να διατηρηθούν τα συστήματα στο επίπεδο που πρέπει;

«Ναι, έχουμε πολλά παραδείγματα όπου ιδιωτικοποιήθηκε το νερό και χειροτέρευσε η ποιότητά του, εξαιτίας έλλειψης επενδύσεων. Αυτός είναι και ο λόγος που παγκοσμίως υπάρχει τάση να επιστρέψει η διαχείρισή του στο Δημόσιο. Η Γαλλία βρίσκεται στην πρώτη γραμμή, με 99 πόλεις να έχουν επαναδημοτικοποιήσει το νερό τους. Και η Γαλλία είναι η πατρίδα των ιδιωτικών εταιρειών ύδρευσης.

»Η χώρα που εφηύρε την ιδιωτικοποίηση του νερού, όπως την εννοούμε σήμερα, στα τέλη του 19ου αιώνα. Πολλές επαναδημοτικοποιήσεις γίνονται και στη Γερμανία. Κάτι δηλαδή που στη Γερμανία παρουσιάζεται ως καλό και προς το συμφέρον του πολίτη, έξω από τα σύνορα αυτής της χώρας είναι αδιανόητο. Υπάρχει πίεση για νέες αγορές και ποιος είναι ο αδύναμος κρίκος; Προφανώς οι χώρες που έχουν υπογράψει μνημόνια, είναι υπερχρεωμένες, βρίσκονται σε κρίση».

«Μέχρι την τελευταία σταγόνα», του Γιώργου Αυγερόπουλου

• Είναι ένα θέμα που απασχολεί κι εμάς...

«Ναι, ήδη η κυβέρνηση έχει ανακοινώσει ότι πουλάει το 25% της ΕΥΑΘ και το 11% της ΕΥΔΑΠ. Αυτό που προκύπτει από το έργο είναι ότι πρέπει να δούμε πολύ προσεκτικά, ως κράτος, τη διεθνή εμπειρία και να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί στις συμφωνίες που θα υπογράψουμε. Πολλές φορές, τέτοιου τύπου συμφωνίες είναι λεόντειες υπέρ του ιδιώτη, ενώ υπάρχουν και δήμοι που έχουν καταστεί όμηροι ιδιωτικών εταιρειών ύδρευσης, οι οποίες μπορούν ανά πάσα στιγμή να προσφύγουν σε ένα διαιτητικό δικαστήριο, διεκδικώντας τεράστια αποζημίωση για διαφυγόντα κέρδη ή για στόχους που δεν έχουν επιτευχθεί, όπως για παράδειγμα η αύξηση του πληθυσμού ή η αύξηση της κατανάλωσης».

• Πόσος καιρός χρειάστηκε για να ολοκληρώσεις το ντοκιμαντέρ και ποια είναι τα συμπεράσματα για όσα συμβαίνουν με το νερό στην Ευρώπη;

«Ξεκίνησε το 2013 και τέλειωσε το 2017. Νομίζω ότι η Ε.Ε. ωθεί προς την ιδιωτικοποίηση των συστημάτων ύδρευσης. Υπάρχει μια τεράστια αντίφαση όμως, καθώς το Παρίσι και το Λονδίνο παίρνουν πίσω το νερό τους, σε δημόσιο έλεγχο όπως και εκατοντάδες πόλεις της Κεντρικής και Βόρειας Ευρώπης, οι οποίες δοκίμασαν το ιδιωτικό μοντέλο για χρόνια και το απέρριψαν.

»Και την ίδια στιγμή η οικονομική και πολιτική ελίτ της Ευρώπης πιέζει χώρες του Νότου, όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία αλλά και η Ιρλανδία, χώρες δηλαδή που υπέγραψαν μνημόνιο να ιδιωτικοποιήσουν τα δικά τους συστήματα ύδρευσης. Οι ιδιωτικοποιήσεις συστημάτων ύδρευσης και όροι σε σχέση με το νερό υπάρχουν σε κάθε μνημόνιο που έχουν υπογράψει οι χώρες που προανέφερα. Είναι από τα πιο κοινά σημεία όλων των μνημονίων. Συνεπώς, και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι μέρος της τρόικας...»

• «Εξάντα» θα ξαναδούμε;

«Μου λείπει κι εμένα ο “Εξάντας”, αλλά αυτή τη στιγμή θέλω να ολοκληρώσουμε το “Αγορά 2”, να είμαι συνεπής με τον εαυτό μου και να έχουν οι επόμενες γενιές μια οπτικοακουστική καταγραφή μιας οκταετίας της ελληνικής, της ευρωπαϊκής κρίσης. Οταν τελειώσω, θα το ξανασκεφτώ... Το “Αγορά 2” έχει εξαιρετικό υλικό, εικόνες πραγματικά που δεν έχουν ξαναβγεί στη δημοσιότητα. Είναι κι αυτό συμπαραγωγή της Small Planet Productions (Ελλάδα) με τη γερμανική δημόσια τηλεόραση WDR, το ARTE και την ΕΡΤ...».  

Σωτήρης Μανιάτης 

efsyn.gr

Προοδευτικοί πολίτες αναζητούν κομματική έκφραση

γράφει ο Νίκος Γκιώνης*

Πολλά χρόνια πριν μας χτυπήσει την πόρτα η οικονομική κρίση, τα κόμματα είχαν χάσει την αίγλη που είχαν μετά την έλευση της Γ' Ελληνικής Δημοκρατίας. Η αυτονόμηση της ηγεσίας από την κομματική βάση, η απρόσωπη ηλεκτρονική διαβούλευση ηγεσίας-μέλους και η σταδιακή υποχώρηση του ρόλου των Οργανώσεων Βάσης οδήγησαν τα κόμματα σε μαρασμό. Ομόφωνες αποφάσεις των οργάνων χωρίς σοβαρή διαβούλευση από την κομματική βάση, «αποϊδεολογικοποίηση» με στόχο να εκφραστούν «όλοι» οι Ελληνες πολίτες και ασαφή εκλογικά προγράμματα που επέτρεπαν ελιγμούς σε περίοδο διακυβέρνησης ήταν μερικά από τα χαρακτηριστικά αυτής της συνθήκης.

Η κρίση δημιούργησε στη χώρα έναν νέο διπολισμό που στερούνταν ξανά την ιδεολογική αναφορά, για την οποία διψούσε η πολιτική ζωή της χώρας. «Μνημόνιο» και «αντιμνημόνιο» θόλωσαν τις ιδεολογικές διαφορές και έφεραν στο προσκήνιο δύο νέα στρατόπεδα. Το μεν πρώτο εφάρμοζε τη συνταγή της εξόδου από την κρίση, με ύφος ανθρώπου που πίστευε πως κατείχε τη μία και μοναδική αλήθεια χωρίς να ασχολείται σοβαρά με όσα πίστευε η κοινωνία για τα πολιτικά πεπραγμένα.

Από την άλλη πλευρά, το δεύτερο βασιζόταν σε έναν ασαφή ριζοσπαστισμό και θεωρούσε ότι η χώρα μπορούσε να ακολουθήσει έναν άλλον δρόμο βασισμένη στις αστείρευτες δυνάμεις της, χωρίς να αναζητήσει τις πηγές αυτών των δυνάμεων για να διαπιστώσει πως εκείνες είχαν στερέψει.

Τα χρόνια πέρασαν, η χώρα ξόδεψε δύο προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής και η κοινωνία πολλή ενέργεια στη συντήρηση του ασαφούς «αντιμνημονιακού» επιχειρήματος, για να καταλήξουν σχεδόν όλες οι πολιτικές δυνάμεις και ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας στο συμπέρασμα πως η συνταγή του 2010 με μικρές διαφοροποιήσεις είναι η μόνη που μπορούσε να δώσει οξυγόνο σε έναν ημιθανή οργανισμό.

Είτε επειδή η χώρα θα ολοκληρώσει την εφαρμογή ενός μνημονίου για πρώτη φορά στα χρόνια της κρίσης, είτε γιατί η κοινωνία συνήθισε να ζει μέσα σ’ αυτήν, υπάρχει η ανάγκη εξέλιξης των κομμάτων στο επόμενο διάστημα. Πολλοί προοδευτικοί πολίτες αναζητούν για ακόμη μια φορά κομματική έκφραση.

Απομακρύνθηκαν από το ΠΑΣΟΚ, συσπειρώθηκαν στον ΣΥΡΙΖΑ και διαψεύστηκαν και από εκείνον. Σήμερα λίγοι τρέφουν αυταπάτες πως η οικονομική κρίση θα τελειώσει ή ότι η Ν.Δ. έχει μεταμορφωθεί σε ένα σύγχρονο φιλελεύθερο κόμμα που χαλιναγωγεί την υπερσυντηρητική του πτέρυγα και είναι έτοιμο να προσφέρει λύσεις.

Οι προοδευτικοί πολίτες αναζητούν εκείνους που θα τους εμπνεύσουν να δημιουργήσουν ξανά μακριά από ανισότητες, είτε αυτές επιβληθούν από την αγορά, είτε έχουν να κάνουν με καλύτερη πρόσβαση στο κράτος. Αναζητούν το κόμμα που θα τους δώσει πίσω μία ιδεολογική ταυτότητα για την οποία θα αισθάνονται περήφανοι, την πρόσβαση στη διαδικασία λήψης αποφάσεων για να διαμορφώσουν το μέλλον τους και το δικαίωμα να εργαστούν για να ξεπεράσει η κοινωνία την κρίση χωρίς να το πληρώσουν με την προσωπική τους καταπίεση και την καταβαράθρωση της ποιότητας ζωής τους.

* Υποψήφιος διδάκτορας Νεότερης και Σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας 

efsyn.gr

Bάρκιζα ..!

Του Νίκου Μπογιόπουλου


Παράθετουμε εικόνες από το συγκλονιστικό ντοκουμέντο αφοπλισμού του ΕΛΑΣ: 

Το τι θα ακολουθούσε για το λαό και το κίνημά του από τις διαπραγματεύσεις στη Βάρκιζα κι από εκείνον τον απαράδεκτο συμβιβασμό, το είχε προβλέψει ο πρωτοκαπετάνιος του ΕΛΑΣ, ο Άρης Βελουχιώτης.

   Ο Άρης, αρνούμενος να εφαρμόσει την συμφωνία της Βάρκιζας, στην επιστολή του προς την ΚΕ του ΚΚΕ, στις 24 Μάρτη 1945, έγραφε:

«Όπως πιστεύω, θα έχετε πειστεί και εσείς τώρα πως οι Έλληνες αντιδραστικοί και οι Άγγλοι κατακτητές δεν έχουν καμιά πρόθεση να εφαρμόσουν έστω κι αυτή την ετεροβαρή, επιζήμια στα συμφέροντα του λαού μας και μη δίδουσα καμιά εγγύηση (…) για το σεβασμό των ελευθεριών του λαού μας, συμφωνία της Βάρκιζας. Οι παραβάσεις είναι καθημερινές και σοβαρές».

   Μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας ένα πρωτοφανές όργιο τρομοκρατίας σαρώνει όλη τη χώρα.

   Με την συμπλήρωση ενός χρόνου από την υπογραφή στη Βάρκιζα και από τον αφοπλισμό του ΕΑΜ, στις 12/2/1946, δημοσιεύεται και κατατίθεται στον ΟΗΕ ο απολογισμός της κρατικής καταστολής, της βρετανικής κατοχής και της δράσης των 206 μοναρχοφασιστικών συμμοριών που λεηλατούν τη χώρα:

Νεκροί: 1.289. Τραυματίες: 6.671. Βασανισθέντες: 31.632. Συλληφθέντες: 84.931. Βιασμένες γυναίκες: 165. Ληστείες: 6.567. Επιδρομές σε τυπογραφεία: 572. Καταδιωκόμενοι δημοκρατικοί πολίτες: Πάνω από 100.000.

    Η υπογραφή κάτω από εκείνη την συμφωνία ήταν εντελώς απαράδεκτη για τον λαό και το μεγαλειώδες ΕΑΜικό κίνημα.

    Αυτά συνέβησαν τότε.

    Και ήταν τόσο τραγικά που θα μπορούσαν να λειτουργήσουν αντίστροφα από την απαισιόδοξη εκτίμηση του Χέγκελ:

«Η Ιστορία – έλεγε – διδάσκει πως ουδείς διδάσκεται απ’ αυτήν». 

imerodromos.gr

"Άγριος καυγάς" Κούλογλου - Σαλμά για Novartis (ΒΙΝΤΕΟ)

"Άναψαν" τα αίματα σε ζωντανή μετάδοση με αφορμή την υπόθεση Novartis είχαν ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Στέλιος Κούλογλου και ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Υγείας Μάριος Σαλμάς.

Ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Στέλιος Κούλογλου, μιλώντας στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1, υποστήριξε πως υπήρξε ένας πρώην υπουργός, ο κ. Μάριος Σαλμάς, ο οποίος γνωρίζοντας ότι υπάρχουν στοιχεία εναντίον του ζήτησε να υπαχθεί ως προστατευόμενος μάρτυρας αλλά το FBI αρνήθηκε να τον θέσει σε αυτό το καθεστώς.

Ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Υγείας Μάριος Σαλμάς με παρέμβασή του στο δελτίο ειδήσεων διέψευσε τον ισχυρισμό του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ ότι είχε ζητήσει να καταθέσει ως προστατευόμενος μάρτυρας στο FBI και ανέφερε ότι έχει δώσει κατάθεση σε τρεις δικηγόρους αμερικανικής νομικής εταιρείας, που ήρθαν στην Ελλάδα, τους οποίους ενημέρωσε και για τα πορίσματα σχετικά με την υπόθεση Novartis που είχε ο ίδιος συντάξει.

Όπως εξήγησε του ζητήθηκε να πάει στις ΗΠΑ να καταθέσει ως "μάρτυρας επιβεβαίωσης" και όχι "ως προστατευόμενος μάρτυρας" αλλά αρνήθηκε. Προτίμησε - όπως τόνισε - να ενημερώσει πριν από όλους την πατρίδα του. Ο κ. Σαλμάς είπε ότι προσεγγίστηκε από τους Αμερικανούς δικηγόρους μετά την κατάθεση στο FBI του πρώτου από τους τρεις προστατευόμενους μάρτυρες που (έχουν καταθέσει στο FBI ) και εκπροσωπεί ο δικηγόρος Π. Σαράκης.

Ο κ. Κούλογλου στην τηλεοπτική συνομιλία με τον κ. Σαλμά επέμεινε στην ακρίβεια της πληροφορίας του προσθέτοντας ότι ο κ. Σαλμάς είχε ζητήσει να καταθέσει μέσω των δικηγόρων του κάτι που διέψευσε ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Υγείας...

Δείτε το σχετικό βίντεο: 

thecaller.gr

Αποκάλυψη από τον Στέλιο Κούλογλου: Πρώην υπουργός ζήτησε να υπαχθεί ως προστατευόμενος μάρτυρας στο FBI..!!

Σε μια αποκάλυψη-«βόμβα» προχώρησε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Στέλιος Κούλογλου, μιλώντας στην ΕΡΤ.

Ο κ. Κούλογλου ισχυρίστηκε ότι ένας πρώην υπουργός, ο οποίος γνωρίζοντας ότι υπάρχουν στοιχεία εναντίον του, ζήτησε να υπαχθεί ως προστατευόμενος μάρτυρας στο FBI, για την υπόθεση της Novartis.

Πιο συγκεκριμένα, ο ευρωβουλευτής δήλωσε: «Υπήρξε ένας πρώην υπουργός, ο οποίος γνωρίζοντας ότι υπάρχουν στοιχεία εναντίον του ζήτησε να υπαχθεί ως προστατευόμενος μάρτυρας στο FBI, αλλά το FBI αρνήθηκε, δεν γνωρίζω τους λόγους για την άρνηση του FBI στον εν λόγω μάρτυρα». 

«Όλα τα μεγάλα οικονομικά σκάνδαλα έχουν αποκαλυφθεί χάριν στην δράση των μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος, είναι οι μοντέρνοι ήρωες της εποχής μας και πρέπει να υπάρχει προστασία μαρτύρων και στη χώρα μας», σημείωσε επίσης ο κ. Κούλογλου.. 

thecaller.gr

Τόμας Βίζερ: Το α' εξάμηνο ΣΥΡΙΖΑ δεν κόστισε 100 δισ. αλλά τα διπλά

Σκληρή κριτική στα πεπραγμένα του α’ εξαμήνου της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ασκεί ο πρώην επικεφαλής του EuroWorking Group Τόμας Βίζερ, υποστηρίζοντας ότι η διαπραγμάτευση της περιόδου εκείνης κόστισε όχι 100 δισ. αλλά ενδεχομένως τα διπλά.

Σε συνέντευξή του στην ολλανδική εφημερίδα De Volkskrant, o κ. Βίζερ σημειώνει: «Για να είμαι ειλικρινής, πιστεύω ότι μάλλον στοίχισε τα διπλά: η οικονομική συρρίκνωση, η δυσπιστία των επενδυτών, τα πλήγματα που δέχτηκαν οι ελληνικές τράπεζες. Αλλά δεν ήταν μόνον ο Βαρουφάκης: όλη η ελληνική κυβέρνηση φέρει την ευθύνη αυτή».

Ο κ. Βίζερ εκφράζεται με μάλλον απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς για τον Γιάνη Βαρουφάκη («Ο πλανήτης μας είναι μεγάλος και υπάρχει χώρος για πολλά είδη», λέει) ενώ ερωτηθείς αν ασπάζεται την άποψη Βαρουφάκη, ότι υπήρξε πιο ισχυρός από τον Γιούνκερ, τον Ντάισελμπλουμ και τον Μοσκοβισί και εάν λειτουργούσε ως «πράκτορας» της Merkel, λέει:

«Πρόκειται περί πραγματικής ανοησίας, πλήρους ανοησίας. Σίγουρα δεν αποτελεί κομπλιμέντο να ακούς κάτι τέτοιο»

Στην ίδια συνέντευξη, την οποία αναδημοσιεύει το Πρώτο Θέμα, ο κ. Βίζερ αναφέρεται επίσης στον κίνδυνο του Grexit λέγοντας: «Η πιθανότητα να συμβεί ένα Grexit το 2015 ήταν μεγαλύτερη από ό,τι το 2012. Αλλά οι συνέπειες το 2012 θα ήταν πολύ πιο δραματικές. Ο κόσμος τότε ήταν πιο ασταθής, δεν υπήρχε μια ευρωπαϊκή εποπτική αρχή για τις τράπεζες, o Draghi δεν είχε υποσχεθεί ακόμα ότι θα κάνει το παν για να σώσει το ευρώ. Δεν υπήρχε τίποτα, εξ’ ού και το σχέδιό μου..

Οσον αφορά την πρόταση Σόιμπλε για προσωρινή αποχώρηση της Ελλάδας από την ευρωζώνη και αν το Eurogroup ήταν προετοιμασμένο για ένα τέτοιο ενδεχσόμενο, ο κ. Βίζερ αναφέρει:

«Οι υπουργοί ήταν αναστατωμένοι με αυτά που είχαν βιώσει επί έξι μήνες με το Βαρουφάκη, όλα αυτά τα μεγάλα λόγια και οι δημαγωγίες.. Ένα μεγάλο μέρος από αυτούς είχαν την άποψη ότι ‘εάν θέλουν να φύγουν, ας πάνε στο καλό!’ Μόνο ένα μικρό κομμάτι ήταν εναντίον: ο Γάλλος δηλαδή υπουργός, ο Ιταλός και ο Κύπριος. Στον Νταισελμπλουμ ότι τότε το Eurogroup δεν έφτασε να τα ‘τινάξει όλα στον αέρα’. Αυτός κατάφερε να συγκεράσει τις αντικρουόμενες απόψεις, με αποτέλεσμα να επιτευχθεί ένας συμβιβασμός επί του οποίου μπόρεσαν να συμφωνήσουν και οι ευρωπαίοι ηγέτες».

Ποιος έσωσε τελικά την Ελλάδα; ερωτάται ο κ. Βίζερ

«Η ίδια η Ελλάδα. Εναπόκειτο στον Τσίπρα τότε κατά πόσο θα αποδεχόταν την πρόταση ή όχι. Αλλά χωρίς τον Ντάισελμπλουμ δεν θα είχε υπάρξει ποτέ μια πρόταση».

Τέλος ερωτωμενος αν ο κ. Βαρουφάκης υπήρξε επιζήμιος με δεδομένο ότι ο επικεφαλής του ΕΜΣ, είχε υπολογίσει ότι το εξάμηνο Βαρουφάκη κόστισε 100 δισ. ευρώ, ο κ. Βίζερ λέει:…

«Για να είμαι ειλικρινής, πιστεύω ότι μάλλον στοίχισε τα διπλά: η οικονομική συρρίκνωση, η δυσπιστία των επενδυτών, τα πλήγματα που δέχτηκαν οι ελληνικές τράπεζες. Αλλά δεν ήταν μόνον ο Βαρουφάκης: ολόκληρη η ελληνική κυβέρνηση φέρει την ευθύνη  αυτή».     

kathimerini.gr

Γίνεται χωρίς προστατευμένους μάρτυρες;

Ενα site και ένας τηλεοπτικός σταθμός αποκάλυψαν το όνομα και τις φωτογραφίες μίας γυναίκας που, κατά τους ισχυρισμούς τους, ταυτίζεται με προστατευόμενο μάρτυρα. Φανταστείτε τώρα να της συμβεί κάτι εντελώς τυχαία, να πατήσει, ας πούμε, μία μπανανόφλουδα στον δρόμο

Του Κώστα Γιαννακίδη

Στην αρχή ακούσαμε ενστάσεις και επιχειρήματα για ανώνυμους μάρτυρες. Μετά για κουκουλοφόρους. Δεν ισχύει τίποτα από τα δύο. Οι μάρτυρες δεν είναι ανώνυμοι, είναι προστατευμένοι. Και δεν φορούν κουκούλα. Κρύβουν το πρόσωπό τους για ευνόητους λόγους

Στη δίκη της Χρυσής Αυγής κατέθεσαν προστατευμένοι μάρτυρες. Στις υποθέσεις τρομοκρατίας οι Αρχές παρέχουν καθεστώς προστασίας. Γιατί μας ξενίζει η προστασία των μαρτύρων σε μία υπόθεση που αφορά πολιτικά πρόσωπα;

Αλλά ας ξεχάσουμε τη Novartis. Κατασκευάστε μία φανταστική υπόθεση και βάλτε τον εαυτό σας στη θέση του μάρτυρα. Για ποιο λόγο θα καταθέσετε στις αρχές; Μπορεί να σας έπιασαν με το μικρό δάχτυλο στο βαζάκι με το μέλι, αλλά έχετε πληροφορίες για εκείνους που έβαλαν ολόκληρο το χέρι. Μπορεί πάλι κάποιος καλός δικηγόρος να σας προέτρεψε να βοηθήσετε τις αρχές, ώστε να εκτιμήσουν αργότερα τη στάση σας. Ενδεχομένως η ηθική σας συγκρότηση σας υποχρεώνει να μιλήσετε. Και, φυσικά, δεν αποκλείεται η συμμετοχή σας σε μία σκευωρία.

Πηγαίνετε, λοιπόν, στη Δικαιοσύνη και μιλάτε ή, καλύτερα, κελαηδάτε. Και αυτά που λέτε, αληθή ή ψευδή, δεν μας ενδιαφέρει τώρα, αποδίδουν εγκληματικές ενέργειες σε ισχυρά πρόσωπα. Τι πιστεύετε ότι θα σας συμβεί έτσι και το κάνετε έξω από το καθεστώς του προστατευόμενου μάρτυρα; Θα βγείτε από την Ευελπίδων, θα πάτε σπίτι, θα ανοίξετε την τηλεόραση και θα πέσετε μετά ήσυχοι για ύπνο; Εντάξει, μπορεί να συμβεί και αυτό, αλλά είναι εξίσου πιθανό να σας συμβούν και άλλα χειρότερα. Ας πούμε να σας συζητάει όλη η χώρα, να δεχθείτε απειλές, να σας φυτέψουν δίπλα ή κάτω από το δεντράκι έξω από το σπίτι σας. Το μόνο βέβαιο είναι ότι χρειάζεστε πολλά λεφτά για δικηγόρους. Θα έχετε δυσαρεστήσει ισχυρούς ανθρώπους που μπορούν να κάνουν το σπίτι σας να βρέχει δικόγραφα.

Ας, είμαστε, λοιπόν, ειλικρινείς. Μία υπόθεση που συνδέει ισχυρά πρόσωπα με εγκληματικές ενέργειες, δεν μπορεί να κυλήσει δικαστικά χωρίς προστατευόμενους μάρτυρες. Ενδέχεται, φυσικά, να πρόκειται για σκευωρία. Ομως τις περισσότερες φορές η προστασία των μαρτύρων είναι ο μόνος τρόπος για να πέσει νερό στο μύλο και φως στην υπόθεση. Αλλωστε έχει μεγάλη σημασία να μάθουμε πώς έφτασε κάποιος στη θέση του προστατευμένου μάρτυρα. Πήγε ο ίδιος στη Δικαιοσύνη ή πήγε η Δικαιοσύνη σε αυτόν;

Ενα site και ένας τηλεοπτικός σταθμός αποκάλυψαν το όνομα και τις φωτογραφίες μίας γυναίκας που, κατά τους ισχυρισμούς τους, ταυτίζεται με προστατευόμενο μάρτυρα. Φανταστείτε τώρα να της συμβεί κάτι εντελώς τυχαία, να πατήσει, ας πούμε, μία μπανανόφλουδα στον δρόμο. Πώς θα μεταδώσουν την είδηση; Αλλά αυτοί μπορούν να ισχυριστούν ότι ακολούθησαν το βασικό ένστικτο της δημοσιογραφίας. Ομως, αλήθεια, πώς αισθάνονται οι εισαγγελείς για την ποιότητα και την αποτελεσματικότητα της προστασίας που παρείχαν; Γιατι να τους εμπιστευτεί κάποιος στο μέλλον; 

protagon.gr    

Τι απαντά ο Μ. Θεοδωράκης στις επικρίσεις για την ομιλία του στο συλλαλητήριο - Ολόκληρη η επιστολή του

Tη δική του απάντηση σε όσους τον κατέκριναν για τα όσα είπε στο συλλαλητήριο για το Σκοπιανό στην πλατεία Συντάγματος, έδωσε ο μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης.

Μέσα από επιστολή του που δημοσίευσε η εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», ο κ. Θεοδωράκης τονίζει μεταξύ άλλων: «Είναι τόσο ηλίθιοι ή τόσο αδίστακτοι και τρομοκρατημένοι οι εχθροί μου ώστε να ισχυρίζονται ότι με τις φράσεις “Αδέρφια μου φασίστες, ναζιστές, τραμπούκοι, τρομοκράτες” δήλωσα μπροστά στο Πανελλήνιο ότι είμαι… τραμπούκος και τρομοκράτης».

«Όσο για το “φασίστες” και “ναζιστές”, είναι αλήθεια ότι με πλήγωσαν ανεπανόρθωτα στα πέτρινα χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου, τότε που διαφέντευαν τη μοίρα μας. Όμως τελικά εγώ βγήκα νικητής, με τελευταία ηρωική πράξη τη στιγμή που μπροστά σε ένα εκατομμύριο πατριώτες-δημοκράτες βρήκα την ευκαιρία να τους “φτύσω” μεγαλοπρεπώς, όπως έκανα σε όλη τη ζωή μου από τον καιρό που ξερνούσαν φωτιά και σίδερο μέχρι τώρα που βρίσκομαι στην κορυφή του Ολύμπου όπου με έχει ανεβάσει η αγάπη του λαού!», αναφέρει ο ίδιος.

Ολόκληρη η επιστολή του Μ. Θεοδωράκη:

«Μου ζητάτε να απαντήσω σε άτομα που το λιγότερο που μπορώ να πω γι’ αυτά είναι ότι βρίσκονται σε πλήρη σύγχυση. Σε μια ζωή με συνεχή δράση πάντοτε στο προσκήνιο της εθνικής και κοινωνικής μας ζωής χωρίς ποτέ να υπολογίσω αντιδράσεις που συχνά με οδηγούσαν στο χείλος του θανάτου, τι βρήκαν να μου προσάψουν οι σημερινοί μου συκοφάντες;

Ότι υπήρξα μέλος της ΕΟΝ! Η ηλικία μου ήταν 11-13 ετών και η συμμετοχή σε αυτή την οργάνωση ήταν υποχρεωτική για όλους τους μαθητές της χώρας.

Ότι έκανα δήλωση στη Μακρόνησο μαζί με τους 100.000 μάρτυρες αγωνιστές που υπέκυψαν στα πρωτοφανή βασανιστήρια. Εγώ, όμως, ήμουν από τους ελάχιστους που δεν υπέγραψαν και μάρτυς μου ο δολοφονηθείς αστυνόμος Μπάμπαλης που μου ζήτησε να υπογράψω στα 1964 επί πρωθυπουργίας Παπανδρέου! Με πρωτοβουλία του Βασίλη Βασιλικού και του Θεόδωρου Πάγκαλου οργανώθηκε σε θέατρο της περιοχής Πατησίων ογκώδης συγκέντρωση διαμαρτυρίας.

Ότι είχα την ευθύνη και το θάρρος να αγνοήσω την πολιτική μου ιδιότητα και να προτείνω τη λύση Καραμανλή, δηλαδή τον πολιτικό μου αντίπαλο, θυσιάζοντας τον εαυτό μου για το καλό της πατρίδας μου. Αν και η Ιστορία με δικαίωσε, εξακολουθούν ορισμένοι φανατικοί ανεγκέφαλοι να αναφέρονται στην πρωτοβουλία μου αυτή μόνο και μόνο γιατί έχουν ανάγκη να μου ρίξουν με κάθε θυσία τη λάσπη που έχει γίνει ένα με τον εαυτό τους.

Και τέλος, ο Μητσοτάκης! Με κατηγορούν ότι συνεργάστηκα με τον Μητσοτάκη σαν να ήταν ένας προδότης, ενώ είχε ψηφιστεί από το 48% των Ελλήνων ψηφοφόρων. Άλλωστε συνεργάστηκα μόνο εγώ; Γιατί δεν λένε λέξη για τον Φλωράκη και τον Κύρκο, το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ εκείνης της εποχής;

Τέλος, γιατί παριστάνουν ότι δεν κατανοούν την ειρωνεία και τον σαρκασμό μου στην εισαγωγή της ομιλίας μου για να στηλιτεύσω την παρουσία της Χρυσής Αυγής και λοιπών ακροδεξιών στοιχείων (που τελικά εξαφανίστηκαν και πνίγηκαν μέσα στη λαοθάλασσα και ανασύρθηκαν την επομένη στην επιφάνεια από τα κανάλια της ντροπής);

Είναι τόσο ηλίθιοι ή τόσο αδίστακτοι και τρομοκρατημένοι οι εχθροί μου ώστε να ισχυρίζονται ότι με τις φράσεις “Αδέρφια μου φασίστες, ναζιστές, τραμπούκοι, τρομοκράτες” δήλωσα μπροστά στο Πανελλήνιο ότι είμαι… τραμπούκος και τρομοκράτης; Οσο για το “φασίστες” και “ναζιστές”, είναι αλήθεια ότι με πλήγωσαν ανεπανόρθωτα στα πέτρινα χρόνια της Κατοχής και του Εμφυλίου, τότε που διαφέντευαν τη μοίρα μας. Ομως τελικά εγώ βγήκα νικητής, με τελευταία ηρωική πράξη τη στιγμή που μπροστά σε ένα εκατομμύριο πατριώτες-δημοκράτες βρήκα την ευκαιρία να τους “φτύσω” μεγαλοπρεπώς, όπως έκανα σε όλη τη ζωή μου από τον καιρό που ξερνούσαν φωτιά και σίδερο μέχρι τώρα που βρίσκομαι στην κορυφή του Ολύμπου όπου με έχει ανεβάσει η αγάπη του λαού! Αυτά λοιπόν. Και με τις θερμές μου ευχαριστίες».  

Προανακριτική για τη Novartis ανακοίνωσε ο Τσίπρας

Τη σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής για την υπόθεση Novartis με στόχο την απόδοση ευθυνών ανακοίνωσε στην ομιλία του στην ΚΟ του κόμματος ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.

«Χωρίς ταλαντεύσεις θα κάνουμε ό,τι προβλέπεται θεσμικά για τη διερεύνηση ενδεχόμενων ποινικών ευθυνών. Η μόνη θεσμική οδός που έχουμε μπροστά μας είναι η πρόταση για τη συγκρότηση επιτροπής προκαταρκτικής εξέτασης ώστε να εξεταστεί η δικογραφία, να διακριβωθεί αν υπάρχουν ικανοποιητικές ενδείξεις τέλεσης αδικημάτων αλλά και οι συνθήκες τέλεσης τους, ώστε να προσδιοριστούν και οι σχετικές εισαγγελικές και δικαστικές αρμοδιότητες» είπε ο Αλέξης Τσίπρας, ενώ επέρριψε ευθύνες στο παλιό πολιτικό σύστημα για την χρεοκοπία της χώρας. Παράλληλα, έστειλε μήνυμα για αποκάλυψη της αλήθειας χωρίς, όπως είπε «υπερβολές και κυνήγι μαγισσών ή λαϊκά δικαστήρια».

Παράλληλα, ο πρωθυπουργός διαβεβαίωσε ότι η κυβέρνηση δεν θα παραιτηθεί από τη διεκδίκηση των χρημάτων που στέρησε από τον ελληνικό λαό η φαρμακευτική εταιρεία Novartis. Αναφερόμενος στο κόστος της υπόθεσης είπε πως μόνο από την υπερκοστολόγηση φαρμάκων την περίοδο 2000-2010 η ζημιά ανέρχεται σε 23 δισ. ευρώ «όσο δηλαδή ένα μνημόνιο και πάνω από το 10% του ΑΕΠ», ανέφερε.

«Θα αξιοποιήσουμε κάθε δυνατότητα που μας δίνει το εσωτερικό αλλά και το διεθνές δίκαιο για να πάρουμε πίσω μέχρι και το τελευταίο ευρώ το οποίο έκλεψαν τον ελληνικό λαό» σημείωσε.

Ο Αλέξης Τσίπρας άρχισε την ομιλία του λέγοντας πως «η ΚΟ συνεδριάζει εν μέσω καταιγιστικών πολιτικών εξελίξεων. Ζούμε στιγμές που δοκιμάζεται η ευθύνη, η συνταγματική συνέπεια, το θάρρος και η πολιτική αποφασιστικότητα όλων μας. Η χώρα κατέληξε εκεί που κατέληξε όχι μόνο εξαιτίας των χρόνιων στρεβλώσεων του αναπτυξιακού της μοντέλου αλλά και εξαιτίας των πρακτικών διασπάθισης δημόσιου χρήματος αλλά και μιας εκτεταμένης κουλτούρας ανοχής της διαφθοράς εντός της χώρας, εξαιτίας του εκφυλισμού ενός ολόκληρου πολιτικού συστήματος», είπε ο Αλέξης Τσίπρας κάνοντας ταυτόχρονα λόγο για «μεθόδους μαφίας και δημαγωγία».

«Γνωρίζουμε το θράσος, την ιδιοτέλεια, τις μεθόδους μαφίας, τη μετατροπή τραπεζικών λογαριασμών σε αριθμούς κινητών τηλεφώνων και τη δημαγωγία κάθε φορά που κάποιος πιανόταν στα πράσα. Δεν υπήρξε ούτε μια αποκάλυψη σκανδάλων που να μην έπαιξε η ίδια κασέτα περί πολιτικής δίωξης. Τα ίδια βλέπουμε και σήμερα», ανέφερε στη συνέχεια της ομιλίας του, ενώ τόνισε την ανάγκη αποκατάστασης της εμπιστοσύνης απέναντι στη Δικαιοσύνη.

«Η ευθύνη η δική μας είναι πολύ μεγάλη για την Αριστερά και τους ηθικούς της κώδικες. Είναι ευθύνη μας να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη απέναντι στη Δικαιοσύνη και την Πολιτική. Δεν είναι ζήτημα μόνο ηθικής σημασίας αλλά και ζήτημα που αφορά το αύριο αυτής της χώρας, γιατί δεν υπάρχει αύριο αν δεν ξεμπερδέψουμε με τις παθογένειες που κληροδότησε το σύστημα της διαπλοκής.Τίποτα κρυφό, τίποτα κάτω από το χαλί. Χωρίς υπεβολή, χωρίς κυνήγι μαγγισών και χωρίς λαϊκά δικαστήρια. Στόχος μας η αποκάλυψη της αλήθειας», πρόσθεσε.

«Δεν πρόκειται να κουκουλώσουμε πρόσωπα και πράγματα και να εμποδίσουμε το έργο της δικαιοσύνης. Δεν θα υπολογίσουμε απειλές και εκβιασμούς γιατί δεν έχουμε σύμμαχο τα οικονομικά συμφέροντα αλλά την αρετή και την αλήθεια παρόλο που κάποιοι επιμένουν να μιλούν για σκευωρίες και να προσβάλουν τη δικαιοσύνη», πρόσθεσε.

Σφοδρή κριτική στον Κυριάκο Μητσοτάκη

Ο Αλέξης Τσίπρας άσκησε σφοδρή κριτική και στον πρόεδρο της ΝΔ λέγοντας ότι «έχουν αποδυθεί σε μια επιχείρηση εκφοβισμού, απειλών, και εκβιασμού, των μαρτύρων, των αρμόδιων εισαγγελέων και της ελληνικής Δικαιοσύνης».

«Δημόσια, ανοιχτά, απροκάλυπτα, αντικαθιστούν τις πολιτικές πρακτικές με πρακτικές παρακράτους, κουκούλας και εκφοβισμού», πρόσθεσε και αναρωτήθηκε «ποιος κυβερνά τελικά αυτό το κόμμα;» και «τι σχέση έχει η σημερινή ΝΔ της εμφύλιας ρητορείας, της υπονομευτικής αμετροέπειας, της διχαστικής γραμμής, με το συντηρητικό κόμμα της τάξης, της νομιμοφροσύνης, της δημοκρατικής αυστηρότητας, της λαϊκής Δεξιάς, που οραματίστηκε ο ιδρυτής του».

«Πρέπει να μιλήσει με ονόματα, ποιος έστησε τη σκευωρία που επικαλείται;», είπε. «Αν δεν τις έχει τις απαντήσεις, που δεν τις έχει, ας μην ξανατολμήσει να επαναλάβει την κατηγορία περί σκευωρίας και να αναγνωρίσει ότι υπάρχει σκάνδαλο κι αν του έχει μείνει έστω ελάχιστη αξιοπρέπεια να συνδράμει στην αποκάλυψη της αλήθειας», τόνισε ο πρωθυπουργός.

Το παρασκήνιο για τη σύσταση Προανακριτικής

Τη συγκρότηση Προανακριτικής Επιτροπής της Βουλής είχε προαναγγείλει ο υπουργός Επικρατείας και κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος.

Ο κ. Τζανακόπουλος έχει δηλώσει ότι η Προανακριτική Επιτροπή είναι το μόνο θεσμικά αρμόδιο όργανο για να αποφανθεί αν έχουν παραγραφεί ή όχι αδικήματα και αν υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις για την άσκηση ποινικών διώξεων. Είπε, ακόμα, ότι την πρόταση για Προανακριτική Επιτροπή θα στηρίξει και η Κοινοβουλευτική Ομάδα των Ανεξάρτητων Ελλήνων.

Ο πρόεδρος της Βουλής Νίκος Βούτσης τοποθέτησε χρονικά τη συγκρότηση Προανακριτικής Επιτροπής μετά την Καθαρά Δευτέρα, που είναι στις 19 Φεβρουαρίου.

Η επιλογή για σύσταση Προανακριτικής εξελίχθηκε ουσιαστικά σε μονόδρομο για την κυβερνητική ηγεσία και κατ’ επέκταση για τον ΣΥΡΙΖΑ. Από τη στιγμή που επελέγη να ανεβούν τόσο πολύ οι τόνοι αναφορικά με τη δικογραφία της Novartis, οποιοσδήποτε διαφορετικός χειρισμός θα ισοδυναμούσε με υπαναχώρηση και με παραδοχή ότι ενδεχομένως οι διαστάσεις που δόθηκαν στην υπόθεση δεν είναι τελικά τόσο σοβαρές. Στενός συνεργάτης του κ. Τσίπρα αναφέρει χαρακτηριστικά ότι η πρόταση για σύσταση Προανακριτικής αξιολογήθηκε ως «η μοναδική κοινοβουλευτική διέξοδος».

Σε διαφορετική περίπτωση, θα έπρεπε η δικογραφία να επιστραφεί στη Δικαιοσύνη για περαιτέρω έρευνα. Και μπορεί σε βάθος χρόνου αυτό να απέδιδε κάτι περισσότερο, αλλά σε επίπεδο πολιτικών εντυπώσεων η κυβέρνηση θα εμφανιζόταν να ηττάται, έχοντας υπερεκτιμήσει τη συγκεκριμένη δικογραφία.

Αυτό το σκεπτικό βάρυνε σημαντικά στην οριστικοποίηση των αποφάσεων, που δεν ήταν καθόλου εύκολη υπόθεση. Απαιτήθηκαν δύο πολύωρες συνεδριάσεις του Πολιτικού Συμβουλίου υπό τον κ. Τσίπρα, στη διάρκεια των οποίων αξιολογήθηκαν όλα τα δεδομένα και οι επιλογές που υπήρχαν.

Ουσιαστικά, στη συζήτηση που έχει ανοίξει περί πιθανής παραγραφής των αδικημάτων που περιλαμβάνονται στη δικογραφία και στα ερωτήματα που έχουν ανακύψει όσον αφορά την επάρκεια των μαρτυρικών καταθέσεων προκειμένου να στοιχειοθετηθούν οι καταγγελίες, επελέγη να μεταφερθεί η ευθύνη αξιολόγησης αυτών των στοιχείων στην Προανακριτική, που θα αποφασίσει και σχετικά. Ετσι, ακόμα κι αν η δικογραφία επιστραφεί στη Δικαιοσύνη, αυτό δεν θα καταγραφεί ως κυβερνητικός χειρισμός.

kathimerini.gr