Πέθανε ο αμερικανός συγγραφέας Φίλιπ Ροθ

Ήταν ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους Αμερικανούς λογοτέχνες με πάνω από 30 βιβλία να φέρουν την υπογραφή του

Ο αμερικανός συγγραφέας Φίλιπ Μίλτον Ροθ, ο οποίος είχε εξυμνηθεί αλλά και επικριθεί διότι απογύμνωνε τις νευρώσεις και τις εμμονές των αμερικανών εβραίων και περιέγραφε με διεισδυτική ματιά τόσο την εμπειρία αυτής της κοινότητας όσο και την αμερικανική κοινωνία, απεβίωσε την Τρίτη σε ηλικία 85 ετών, ανακοίνωσε ο λογοτεχνικός πράκτοράς του.

Ο Ροθ, που είχε γράψει πάνω από τριάντα λογοτεχνικά έργα–ανάμεσά τους το αυτοβιογραφικό βιβλίο Patrimony (1991· στα ελληνικά Πατρική κληρονομιά, μτφ. Τάκη Κιρκή, εκδόσεις Χατζηνικολή, 1995)–πέθανε στις 22:30 τοπική ώρα από καρδιακή ανεπάρκεια, όπως διευκρίνισε ο Άντριου Γουάιλι.

Ο Ροθ ήταν ένας από τους συγγραφείς που αναφερόταν συχνά στις συζητήσεις για το Νόμπελ Λογοτεχνίας, όμως δεν του απονεμήθηκε ποτέ. Είχε λάβει πάντως το λογοτεχνικό Πούλιτζερ, για το βιβλίο του American Pastoral (1998· στα ελληνικά Αμερικανικό ειδύλλιο, μτφ. Τρισεύγενης Παπαϊωάννου, εκδόσεις Πόλις, 2010).

Τα τελευταία χρόνια ο Ροθ στράφηκε στην εξέταση των υπαρξιακών και σεξουαλικών κρίσεων της μέσης ηλικίας, χωρίς όμως να πάψει ποτέ να εξερευνά τη ντροπή και τα ένοχα μυστικά της ανθρώπινης ύπαρξης, πάντα με μια γερή δόση χιούμορ.

Γεννημένος στο Νούαρκ τη 19η Μαρτίου 1933, γιος πωλητή ασφαλειών, σπούδασε αγγλική φιλολογία στο πανεπιστήμιο Μπακλ και στο πανεπιστήμιο του Σικάγου. Δίδασκε για χρόνια συγκριτική λογοτεχνία, κυρίως στο πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνιας.

Έπειτα από 5ο και πλέον χρόνια συγγραφής, ο Ροθ αποφάσισε ότι το Nemesis (2010· στα ελληνικά Νέμεσις, μτφ. Κατερίνας Σχινά, εκδόσεις Πόλις, 2011), στο οποίο φαντάζεται μια επιδημία στο Νούαρκ, όπου μεγάλωσε, θα ήταν το τελευταίο του μυθιστόρημα. Κατόπιν αποφάσισε να ξαναδιαβάσει όλα του τα κείμενα με σκοπό «να δω αν απλά έχανα τον χρόνο μου», είχε πει το 2014, σε μια συνέντευξή του στο New York Times Book Review. Για το συμπέρασμά του, επανέλαβε μια ατάκα του Τζο Λούις, του πυγμάχου βαρέων βαρών τη δεκαετία του 1930 και του 1940: «Έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα με ό,τι είχα».

Ο Ροθ, δηλωμένος άθεος, απέρριπτε την ταμπέλα του εβραιοαμερικανού συγγραφέα και τις επικρίσεις σε βάρος του κατά τις οποίες ήταν ένας «εβραίος που μισεί τον εαυτό του»: Όλο αυτό «δεν είναι κάτι που να μου προξενεί το ενδιαφέρον. Ξέρω ακριβώς τι σημαίνει το να είσαι Εβραίος και στ’ αλήθεια δεν έχει ενδιαφέρον. Είμαι Αμερικανός», είχε πει στην εφημερίδα The Guardian το 1995.

Για αρκετούς, το βιβλίο του Ροθ The Plot Against America (2004· στα ελληνικά Η συνωμοσία εναντίον της Αμερικής, μτφ. Ηλία Μαγκλίνη, εκδ. Πόλις, 2007), που διαπερνά συνεχώς τα όρια της πραγματικότητας και της μυθοπλασίας, είναι εξαιρετικά επίκαιρο, καθώς είδαν σε αυτό πολλές αντιστοιχίες με την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στην αμερικανική προεδρία. Ο ίδιος ο συγγραφέας πάντως έσπευσε να απορρίψει δημόσια αυτή την συσχέτιση.

 ΑΠΕ-ΜΠΕ

    

«Χαρά να σε γιαούρτωνα εκεί που ρητορεύεις»

των Ν. Μπογιόπουλου - Γ. Χολέβα

Αυτό αριστερά είναι ένα μαχαίρι.

Δεν είναι οποιοδήποτε μαχαίρι, αλλά αυτό με το οποίο δολοφόνησε ο Ρουπακιάς τον Παύλο Φύσσα.

Είναι από το βίντεο (δείτε το εδώ) που έδωσε στη δημοσιότητα η οικογένεια του Παύλου Φύσσα, τον Μάρτιο του 2016 ,αντί απάντησης, για την αποφυλάκιση του Ρουπακιά.

Αυτό δεξιά είναι ένα γιαούρτι.

Δεν ξέρουμε εάν έχει κάποια σχέση με το γιαούρτι το οποίο πετάχτηκε στο κύριο Θεόδωρο Πάγκαλο πριν από μερικά χρόνια και ακόμα στοιχειώνει τις δημοκρατικές συνειδήσεις ορισμένων.

Αυτό που σίγουρα γνωρίζουμε είναι πως καλό είναι να διαθέτει κανείς το φιλότιμο, ώστε να μπορεί να ξεχωρίζει το ναζιστικό δολοφονικό μαχαίρι από το γιαούρτι που παριστάνει την κοινωνική αφύπνιση. 

Βέβαια, έχουμε κι εμείς τις απορίες μας. Για παράδειγμα:

Αυτοί που εξ αντικειμένου συμψηφίζουν γιαούρτια με ναζιστικά δολοφονικά μαχαίρια, πότε θα απαιτήσουν τη δίωξη του Σαββόπουλου για τον περίφημο στίχο

«Χαρά να σε γιαούρτωνα εκεί που ρητορεύεις»;

  

Ανεξάρτητη Δικαιοσύνη…

 Του Νίκου Μπογιόπουλου

Με την παραίτηση του κ.Σακελλαρίου από το ΣΤΕ επανήλθε η συζήτηση αν υπάρχουν πολιτικές παρεμβάσεις ή όχι στην Δικαιοσύνη. Θεωρούμε ότι το ερώτημα ισοδυναμεί με το αν υπάρχει ζωάκι που κάνει νιάου – νιάου στα κεραμίδια.  

    Σημειώνουμε: Ο ορισμός προέδρων και αντιπροέδρων των ανωτάτων δικαστηρίων γίνονται από το υπουργικό συμβούλιο της εκάστοτε κυβέρνησης…

    Η ουσία, όμως, κατά τη γνώμη μας βρίσκεται αλλού. Εξηγούμαστε: Στο πρώτο Μνημόνιο, για παράδειγμα (άρθρο 14), διαβάζουμε:

«Με την παρούσα ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία (…)».

    Πάμε τώρα στο  Σύνταγμα. Εκεί (άρθρο 28) σημειώνεται ότι συμφωνίες όπως το Μνημόνιο, για να κυρωθούν στη Βουλή

«απαιτείται πλειοψηφία των τριών πέμπτων του όλου αριθμού των βουλευτών» και μόνο εφόσον η συνθήκη «δεν θίγει τα δικαιώματα του ανθρώπου και τις βάσεις του δημοκρατικού πολιτεύματος…».

    Κι όμως! Τα ανώτατα δικαστήρια της χώρας, τα παραπάνω, δηλαδή,

    α) την παραίτηση του τόπου από κάθε ασυλία έναντι των δανειστών,

    β) την μη ψήφιση του α’ Μνημονίου από τα 2/3 της Βουλής αλλά με απλή πλειοψηφία,

    τα έκριναν… συνταγματικά.

    Γιατί; Ίσως διότι το δίκιο δεν είναι πάντα συνώνυμο της Δικαιοσύνης.

    Και ίσως, επίσης, διότι η Δικαιοσύνη – και τούτο πέρα από την τιμιότητα των λειτουργών της –  παρότι «ανεξάρτητη» και  «τυφλή», ως θεσμός κάθε άλλο παρά «έξω» λειτουργεί από το κυρίαρχο πολιτικό και κοινωνικο-οικονομικό πλαίσιο. 

Πηγή: Εφημερίδα Real News 20/5/201  

Τι αλλάζει για γιατρούς και ασθενείς από την Παρασκευή- Πώς θα παίρνετε τις ιατρικές εξετάσεις

Ο Νέος Ευρωπαϊκός Κανονισμός για την Προστασία των Προσωπικών Δεδομένων (GDPR) είναι προ των πυλών καθώς θα εφαρμοσθεί άμεσα στις 25 Μαΐου του 2018 σε όλα τα Κράτη Μέλη της ΕΕ (χωρίς να απαιτείται εσωτερική νομοθετική εναρμόνιση), αντικαθιστώντας τους υφιστάμενους νόμους για την προστασία των δεδομένων.

Αυτό σημαίνει ότι από την Παρασκευή κάθε επιχείρηση/οργανισμός που επεξεργάζεται προσωπικά δεδομένα Ευρωπαίων πολιτών θα πρέπει να είναι σε θέση να αποδείξει ότι έχει συμμορφωθεί πλήρως με τις επιταγές του νέου Κανονισμού, σε διαφορετική περίπτωση θα πρέπει να αναλάβει στο ακέραιο την ευθύνη που απορρέει τόσο από την μη τήρησή του, όσο και από την πλημμελή εφαρμογή του και φυσικά να υποβληθεί στα σοβαρότατα πρόστιμα που προβλέπονται.

Ο νέος κανονισμός περιέχει περισσότερες ειδικές αναφορές στις επεξεργασίες δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα για το σκοπό της παροχής υπηρεσιών υγείας και υπογραμμίζει ότι το σύνολο των διατάξεων του εφαρμόζεται στις επεξεργασίες δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα για το σκοπό της παροχής υπηρεσιών υγείας.

Τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα σχετικά με την υγεία συμπεριλαμβάνονται στις ειδικές κατηγορίες δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, δηλαδή στα λεγόμενα ευαίσθητα δεδομένα προσωπικού, τα οποία χαίρουν αυξημένης προστασίας σε σχέση με τα απλά δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα.

Επισημαίνει ότι για τα ευαίσθητα δεδομένα ισχύει η αρχή ότι απαγορεύεται καταρχήν η επεξεργασία τους και επιτρέπεται μόνο κατ’ εξαίρεση, για λόγους που περιοριστικά προβλέπει ο νόμος.

Μπαίνει τέλος σε τηλεφωνικές απαντήσεις για τα αποτελέσματα ιατρικών εξετάσεων, αποτελέσματα εξετάσεων ασθενών που αποστέλλονται με email χωρίς να είναι κρυπτογραφημένα, ή παραλαμβάνονται από συγγενείς ασθενών χωρίς αυτοί να είναι εξουσιοδοτημένοι.

Ο ειδικός επιστήμονας στην Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, Χ. Ζωγραφόπουλος ανέφερε πρόσφατα στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων ότι τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που αφορούν την υγεία θεωρείται ότι έχουν «υψηλή εμπορική αξία» για πολλούς υπευθύνους επεξεργασίας (ως εργοδότες, ως φαρμακευτικές εταιρείες, ως ασφαλιστικές εταιρείες, κλπ) γιατί μπορούν να επηρεάσουν την ικανότητα του προσώπου για εργασία, για ασφάλιση, κλπ. Μπορούν, ακόμα, σε μαζική μορφή (big data) να χρησιμεύσουν σε τομείς όπως οι κλινικές μελέτες και η παραγωγή φαρμάκων.

«Υπάρχουν κατηγορίες επιχειρήσεων που ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για τη γνώση ιατρικών δεδομένων πολιτών. Για παράδειγμα ασφαλιστικές εταιρείες, τράπεζες (γι’ αυτό έχουν αυξηθεί οι ασφαλίσεις δανειοληπτών), αλλά και πολλοί εργοδότες. Χρειάζεται να διασφαλιστεί η προστασία των προσωπικών δεδομένων, η αποκάλυψη να γίνεται μόνο όταν υπάρχει έννομο συμφέρον, ώστε να μην καταλήγουμε σε ιατρικό φακέλωμα του πληθυσμού και παράλληλα, να αποφευχθούν ευγονικού τύπου πρακτικές (πχ να ασφαλίζονται, να δανείζονται ή να εργάζονται οι απολύτως υγιείς)».

Όπως αναφέρει ο κ. Ζωγραφόπουλος, μέχρι τώρα οι παρανομούντες έμπαιναν σε μια λογική στάθμισης κόστους ζημίας. «Εφόσον πίστευαν ότι τα πρόστιμα που θα τους επιβληθούν θα είναι χαμηλά, η κύρωση δεν λειτουργούσε αποτρεπτικά. Τώρα με την αύξηση των προστίμων θα επιδιωχθεί να παταχθούν τα φαινόμενα παρανομίας».

Αλλαγή στον τρόπο λήψης αποτελεσμάτων ιατρικών πράξεων

Μεταξύ των αλλαγών που θα επιφέρει η εφαρμογή του νέου κανονισμού, είναι και η διαδικασία λήψης αποτελεσμάτων ιατρικών εξετάσεων. Ήδη, αρκετές Μονάδες Υγείας, στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, σταμάτησαν να αποστέλλουν ηλεκτρονικά τα αποτελέσματα εξετάσεων, ενώ για την παραλαβή τους από τρίτο πρόσωπο, ζητούν εξουσιοδότηση.

Τα αποτελέσματα ιατρικών εξετάσεων καταρχήν, πρέπει να παραλαμβάνονται αυτοπροσώπως από τον ασθενή και εάν το ζητήσει ο ίδιος είναι δυνατή και η αποστολή με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Η ορθή πρακτική για να αποφεύγονται διαρροές είναι να αποστέλλονται κρυπτογραφημένα (κλειδώνεις με τη χρήση λογισμικού, το «κλειδί» να το έχει ο ασθενής).

«Από τις 25 Μαΐου του 2018 που θα εφαρμοστεί ο κανονισμός, αν ένα ιδιωτικό κέντρο υγείας ή ένας γιατρός ή ένα νοσοκομείο χάσει ιατρικά δεδομένα ή περιέλθουν σε μη δικαιούμενα πρόσωπα, γίνονται βαρύτερες οι διοικητικές κυρώσεις (ιδίως πρόστιμα). Αυτό μπορεί να έχει ως συνέπεια να αυξηθούν και τα ποσά που επιδικάζουν τα δικαστήρια στους θιγόμενους (είτε ως χρηματική αποζημίωση για τη ζημία που υπέστησαν ή και χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που υπέστησαν)».

Τι πρέπει να κάνουν τα ιατρεία

Σύμφωνα με τον Ιατρικό Σύλλογο Αθηνών ο ιατρός οφείλει:

Να τηρεί Αρχείο Επεξεργασίας για τα ευαίσθητα δεδομένα υγείας των ασθενών του.

Να διαθέτει έντυπο ενημέρωσης και να λαμβάνει συναίνεση των ασθενών του εάν πρόκειται να κάνει χρήση δεδομένων και για άλλους σκοπούς πέραν της τήρησης ιατρικού αρχείου: Εάν τα προσωπικά δεδομένα των ασθενών πρόκειται να χρησιμοποιηθούν και για άλλους σκοπούς (π.χ. αποστολή μηνύματος για υπενθύμιση επανελέγχου, τηλεφωνική κλήση για ραντεβού, χρήση στοιχείων για κλινική έρευνα, παροχή στοιχείων ασθενών σε τρίτους για άλλους σκοπούς), τότε ο ιατρός οφείλει:

α) να ενημερώσει με σαφήνεια τον ασθενή για την περαιτέρω χρήση των δεδομένων του και για το σκοπό αυτής και

β) να μην προχωρήσει στην περαιτέρω χρήση τους αν δεν λάβει τη συναίνεση του ασθενούς για κάθε σκοπό ξεχωριστά.

Να αναγνωρίζει και να σέβεται δικαιώματα των Ασθενών:

Ο ασθενής, αναφορικά με τα προσωπικά του δεδομένα, έχει τα εξής δικαιώματα:

Δικαίωμα πρόσβασης στα δεδομένα του: Το δικαίωμα να γνωρίζει αν τα δεδομένα του υφίστανται επεξεργασία, πώς και για ποιο σκοπό.

Δικαίωμα διόρθωσης των δεδομένων του: Το δικαίωμα να ζητήσει διόρθωση των προσωπικών του δεδομένων αν αυτά είναι ανακριβή ή ελλιπή.

Δικαίωμα διαγραφής των δεδομένων του: Το δικαίωμα να ζητήσει διαγραφή ή κατάργηση των προσωπικών του δεδομένων υπό ορισμένες προϋποθέσεις. Προσοχή: Εάν ο ασθενής ζητήσει διαγραφή των δεδομένων του κατά την περίοδο που ο ιατρός έχει νόμιμη υποχρέωση να τηρεί αρχείο (10ετία από την τελευταία επίσκεψη), ο ιατρός οφείλει να απαντήσει ότι δεν μπορεί να τα διαγράψει λόγω της νόμιμης υποχρέωσης διατήρησής τους στο αρχείο.

Δικαίωμα περιορισμού της επεξεργασίας των δεδομένων του: Το δικαίωμα να ζητάει τον περιορισμό της επεξεργασίας των προσωπικών του δεδομένων όταν συντρέχουν ορισμένες προϋποθέσεις.

Δικαίωμα στη φορητότητα των δεδομένων του: Το δικαίωμα του ασθενή να ζητήσει να αποσταλούν τα στοιχεία του σε τρίτο (π.χ. άλλο γιατρό).

Όταν ένας ασθενής υποβάλλει ένα αίτημα ασκώντας κάποιο από τα παραπάνω δικαιώματα, ο ιατρός οφείλει να απαντήσει εντός 1 μηνός είτε ικανοποιώντας το δικαίωμα (π.χ. δίνοντας στον ασθενή αντίγραφο του ιατρικού φακέλου) είτε απορρίπτοντας αιτιολογημένα το αίτημα (π.χ. αρνούμενος αίτημα διαγραφής, λόγω του ότι ο νόμος υποχρεώνει τον ιατρό να το διατηρήσει για 10 χρόνια) είτε εξηγώντας τους λόγους καθυστέρησης. Σε περίπτωση καθυστέρησης οφείλει πάντως να απαντήσει θετικά ή αρνητικά εντός 3 μηνών από το αίτημα.

Να εφαρμόζει τεχνικά μέτρα ασφαλείας:

Να χρησιμοποιεί ισχυρό – δύσκολο password (π.χ. όχι «1234») για την είσοδο στα συστήματα και στις εφαρμογές και ανά τακτά χρονικά διαστήματα αλλαγή τους.

Απενεργοποίηση λειτουργίας μέσων αποθήκευσης (π.χ. USB) όπου αυτή δεν χρειάζεται (π.χ. PC γραμματείας).

Χρήση μοντέρνων λειτουργικών συστημάτων υπολογιστή και συνεχόμενη ενημέρωσή τους.

Χρήση λογισμικού προστασίας από κακόβουλο λογισμικό (antivirus).

Ενεργοποίηση Τείχους Προστασίας (Firewall) στον υπολογιστή.

Αποφυγή χρήσης λογισμικού ελεύθερης χρήσης.

Αποφυγή χρήσης και παραχώρησης προνομιακών δικαιωμάτων πρόσβασης στον απλό χρήστη (δικαιώματα Local Administrator).

Λήψη αντιγράφων ασφάλειας σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Αποφυγή χρήσης ελευθέρων e-mail, π.χ. Yahoo, για αποστολή και λήψη ευαίσθητων δεδομένων, π.χ. ιατρικών εξετάσεων.

Κρυπτογράφηση τοπικού δίσκου υπολογιστή μέσω του λειτουργικού συστήματος.

Κρυπτογράφηση εξωτερικών μονάδων αποθήκευσης (π.χ. εξωτερικός σκληρός δίσκος, USB κ.ο.κ.).

 aftodioikisi.gr

Οι δυο νεκροί εργαζόμενοι για τους οποίους δεν είπε κουβέντα ο Μητσοτάκης

Γιάννης Κορίνθιος, πατέρας δύο παιδιών και Δημήτρης Ταράσης. Οι δυο εργαζόμενοι στην καθαριότητα στην Τήνο που βρήκαν φρικτό θάνατο όταν το απορριμματοφόρο στο οποίο επέβαιναν έπεσε σε γκρεμό, κάτω από αδιευκρίνιστες ακόμη συνθήκες.

  

Ο ένας από τους δυο νεκρούς ήταν απλήρωτος από τον Ιούνιο του 2017 αλλά συνέχιζε να εργάζεται και να προσφέρει στην τοπική κοινωνία.

Όταν ο Ρουβίκωνας διαμαρτυρήθηκε για το φρικτό εργατικό δυστύχημα ο δήμαρχος Τήνου ζήτησε τη σύλληψη των μελών της οργάνωσης. Και ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης τον συνεχάρη.

Δεν αναρωτήθηκε ποτέ γιατί πραγματοποιήθηκε η παρέμβαση του Ρουβίκωνα. Υποθέτουμε ότι δεν έμαθε ποτέ τα ονόματα των θυμάτων και τι θα απογίνουν οι συγγενείς τους χωρίς αυτούς.

Αυτή τη φορά δεν μπορούσε να σκυλέψει απευθείας τη μνήμη τους, όπως έκανε με τα θύματα της Marfin, για να κερδίσει μερικά λεπτά δημοσιότητας και μερικούς πολιτικούς πόντους. Για αυτό προτίμησε να παίξει το χαρτί του Ρουβίκωνα.

Είναι ένας γνήσιος Μητσοτάκης. Είναι όμοιος με τα χίλια εκατό άτομα που έκαναν like στο μήνυμά του στο Twitter.

Αρης Χατζηστεφάνου

Υ.Γ Για αυτό το κείμενο κάποιοι θα πουν ότι είναι κίτρινο. Θα το πουν αυτοί που εδώ και χρόνια ποστάρουν τις φωτογραφίες και τα ονόματα των θυμάτων της Marfin για να προωθήσουν τις δικές τους πολιτικές επιδιώξεις. Οι ίδιοι άνθρωποι που δεν είπαν κουβέντα για τα διευθυντικά στελέχη της τράπεζας που έστησαν παγίδα θανάτου στους εργαζομένους τους.       

Κοινωνικό Τιμολόγιο ΔΕΗ: Χρειάζεται νέα αίτηση και για όσους έχουν ήδη ενταχθεί

Αυτό κάνει γνωστό η ΗΔΙΚΑ με ανακοίνωση της     

Οι πολίτες που έχουν ενταχθεί στο Κοινωνικό Οικιακό Τιμολόγιο ρεύματος για το έτος 2017 χρειάζεται να κάνουν εκ νέου αίτηση και για την επόμενη χρονιά εντός ενός μηνός από τη λήξη της προθεσμίας υποβολής δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος 2018. Αυτό κάνει γνωστό η ΗΔΙΚΑ με ανακοίνωση της 

Συγκεκριμένα σύμφωνα με ανακοίνωση που εκδόθηκε και αναρτήθηκε από την ΗΔΙΚΑ στο σύστημα υποβολής αιτήσεων για το ΚοινωNικό Τιμολόγιο ρεύματος κάνει γνωστό ότι όπως άλλωστε αναφέρεται σαφώς στην Υπουργική Απόφαση θεωρείται ως «Ετήσιο Συνολικό Πραγματικό Εισόδημα:

Το φορολογητέο, το αυτοτελώς φορολογούμενο ή το ειδικώς φορολογούμενο ή το απαλλασσόμενο φόρου εισόδημα ή το Τεκμαρτό εισόδημα, όπως αυτό προκύπτει από τις τελευταίες εκκαθαρισμένες δηλώσεις φόρου εισοδήματος των μελών του νοικοκυριού για τις οποίες έχει λήξει η οριζόμενη από τις κείμενες διατάξεις ή η παραταθείσα με οποιονδήποτε τρόπο προθεσμία υποβολής…»

  

Δηλαδή, εκτός από τη φορολογική δήλωση του δικαιούχου, θα πρέπει να έχουν ολοκληρωθεί οι φορολογικές δηλώσεις όλων των μελών του νοικοκυριού (για παράδειγμα και των φιλοξενούμενων μελών) ώστε να είναι δυνατή η διασταύρωση των στοιχείων από τις βάσεις δεδομένων των αρμόδιων αρχών. Επίσης, εάν η ημερομηνία υποβολής των δηλώσεων για το φορολογικό έτος 2017 δεν έχει παρέλθει ακόμη (ανεξάρτητα εάν εσείς έχετε καταθέσει τη δήλωσή σας για το 2017) θα εξακολουθούν να εμφανίζονται τα στοιχεία του προηγούμενου έτους (2016).

  

Όσοι έχουν ενταχθεί στο ΚΟΤ για το έτος 2017 απαιτείται να κάνουν εκ νέου αίτηση και για την επόμενη χρονιά εντός ενός (1) μηνός από τη λήξη της προθεσμίας υποβολής δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος 2018

   

Όπως αναφέρεται στην Υπουργική Απόφαση με αριθμό ΥΠΕΝ/ΥΠΡΓ/892/152 (ΦΕΚ Β΄ 1403/01.02.2018), άρθρο 3, παράγραφος 4, «Όσοι έχουν ενταχθεί στο Κ.Ο.Τ απαιτείται να υποβάλουν εκ νέου αίτηση εντός ενός (1) μηνός από τη λήξη της οριζόμενης από τις κείμενες διατάξεις ή της παραταθείσας με οποιονδήποτε τρόπο προθεσμίας υποβολής των δηλώσεων φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων, οπότε και διενεργείται επανέλεγχος των προϋποθέσεων ένταξης στο Κ.Ο.Τ. Εφόσον από τη διαδικασία αυτή προκύψει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις ένταξης σε άλλη κατηγορία τότε ο δικαιούχος μεταβαίνει αυτόματα σε αυτή. Εάν προκύψει ότι δεν πληρούνται πλέον οι προϋποθέσεις ένταξης σε καμία κατηγορία ή δεν υποβληθεί αίτηση τότε το Κ.Ο.Τ. παύει να ισχύει από την επόμενη ημέρα της λήξης της προθεσμίας του προηγούμενου εδαφίου….» Δηλαδή, εάν για παράδειγμα η προθεσμία υποβολής δηλώσεων φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων π.χ. για το φορολογικό έτος 2017 λήγει στις 30/06/2018 και μέχρι 31/07/2018 δεν έχετε υποβάλλει εκ νέου αίτηση, τότε αυτόματα απεντάσσεσθε από το ΚΟΤ (από 01/08/2018) ακόμη και αν πληροίτε τις προϋποθέσεις για κάποια κατηγορία.

 forologikanea.gr  

Τον Ιούνιο οι αποφάσεις του Eurogroup για το χρέος-Πιθανότατα χωρίς το ΔΝΤ

Αποσυνδέει πλέον η ευρωζώνη τις αποφάσεις του Eurogroup για το ελληνικό χρέος με τα όσα ζητάει το ΔΝΤ.

Ανώτερος Ευρωπαίος αξιωματούχος δήλωσε σήμερα από τις Βρυξέλλες ότι όλες οι αποφάσεις για την έξοδο της Ελλάδας από το Μνημόνιο, συμπεριλαμβανομένων των μέτρων ελάφρυνσης του χρέους, θα ληφθούν στο Eurogroup της 21ης Ιουνίου, ανεξάρτητα με το αν θα συμμετάσχει τελικά το ΔΝΤ με χρηματοδότηση ή όχι στο ελληνικό πρόγραμμα.

Σχετικά με το ΔΝΤ ανέφερε ότι βρισκόμαστε σε κρίσιμες ημέρες, καθώς τα χρονικά περιθώρια για τη λήψη της απόφασης για την ενεργοποίηση του προγράμματός του με την Ελλάδα είναι στενά.

«Εργαζόμαστε προκειμένου να καταστήσουμε την ενεργοποίηση του προγράμματος εφικτή. Όπως είναι γνωστό αυτό εξαρτάται από τα μέτρα για το χρέος. Θα έχουμε μια πιο ουσιώδη συζήτηση για το χρέος την Πέμπτη και θα δούμε», σημείωσε ο αξιωματούχος.

Επιπλέον, τόνισε ότι η συμμετοχή του ΔΝΤ με χρηματοδότηση παραμένει σημαντική για την αξιοπιστία της εξόδου της Ελλάδας από το πρόγραμμα, ενώ διευκρίνισε ότι σε κάθε περίπτωση το Ταμείο θα συνεχίσει να συμμετέχει και στη μεταμνημονική περίοδο. Ερωτηθείς εάν υπάρχει το ενδεχόμενο να καθυστερήσουν οι αποφάσεις για το χρέος λόγω της μη επίτευξης συμφωνίας με το ΔΝΤ, ο αξιωματούχος δήλωσε βέβαιος ότι τα πάντα θα έχουν ολοκληρωθεί μέχρι τις 21 Ιουνίου και απέκλεισε όποια άλλη εξέλιξη.

Ο ίδιος εξέφρασε την ικανοποίησή του για την επίτευξη τεχνικής συμφωνίας το Σάββατο μεταξύ των θεσμών και των ελληνικών αρχών, στο πλαίσιο της τέταρτης αξιολόγησης. «Είμαστε πολύ ευχαριστημένοι με την επίτευξη τεχνικής συμφωνίας στην Αθήνα πριν από το Eurogroup της Πέμπτης» σημείωσε ο εν λόγω αξιωματούχος, ενώ χαιρέτισε και τις δηλώσεις του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα για την ολοκλήρωση των προαπαιτούμενων «πριν από την έναρξη του Μουντιάλ» (14 Ιουνίου).  

cnn.gr

Γρηγόρης Λαμπράκης: Ένας άνθρωπος αποφασισμένος...

Σαν σήμερα, 22 Μαΐου 1963, δολοφονείται ο Γρηγόρης Λαμπράκης.

Ο διπολικός (και δοσμένος σε «δυνατά σκαριά» που κουβαλούσαν στους ωκεανούς της ιστορίας αδιάψευστα ακόμη οράματα αλλά κι οριακούς κινδύνους) μεταπολεμικός κόσμος, ήταν πολύ διαφορετικός από τον (ανεβασμένο σε σκαρί δίχως καμιά πραγματική πυξίδα) ερημικό υπαρξιακά κι όμως απαιτητικό πολιτικά (αυτό κι αν είναι χάσμα!) κόσμο που βιώνουμε σήμερα.

Σ’ εκείνον τον κόσμο που η προοπτική μιας κοινωνίας δικαιότερης έκανε πικρότερο το ενδεχόμενο μιας πυρηνικής καταστροφής, αναπτύχθηκε ως προπομπός κινημάτων που θα χάραζαν με τα νύχια τους βαθιά την υποκριτική μάσκα της «τάξης πραγμάτων»,  το πρώτο (μετά τον Ισπανικό εμφύλιο) διεθνιστικό κίνημα του 20ου αιώνα:

Το Κίνημα Ειρήνης, συγκεντρώνοντας στις τάξεις του τους πιο ανήσυχους κι ανιδιοτελείς νέους και νέες της εποχής, βάζοντας την κοινωνία και την διπλωματία των πολιτών απέναντι στην κούρσα εξοπλισμών των «δυο μεγάλων»,  συνδύαζε ταυτόχρονα και την έντονη παρουσία ανθρώπων μιας ακαταπόνητης μπροστά στις ευθύνες της «διανόησης» κι ενός εξεγερμένου κι απέναντι από την ύπαρξη του (όπως θα ’δειχνε λίγα χρόνια μετά «ο Μάης») πολιτισμού.

Αν άνθρωποι όπως ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ , ο Γκάντι, ο Αϊνστάιν, ο Σαρλό, ο Νερούντα, ο Χικμέτ, και βέβαια ο Ράσελ (τι τιμή που μίλησα ως νέα στην Ευρωβουλή σε ημερίδα του ιδρύματος του…) και τόσοι άλλοι το ενέπνευσαν και ουσιαστικά το «μορφοποίησαν», αν χιλιάδες ηρωικοί ανώνυμοι το στήριξαν με κόστος ζωής, κι αν σε χώρες όπως η Αγγλία μπήκε καρφί στο μυαλό των ησυχασμένων βάζοντας την πρώτη Ευρωπαϊκή σπορά στις πορείες ενάντια στην  Αμερικάνικη βάση του Ολντερμάστον,  σε χώρες μετεμφυλιακές όπως η Ελλάδα, όπου όλα τα ’σκιαζε η φοβέρα, το κίνημα αυτό απέκτησε κάποιες από τις τραγικότερες του στιγμές και συνδέθηκε με το όνομα ενός μάρτυρα της Ειρήνης: Του Γρηγόρη Λαμπράκη.

Το ελληνικό Όλντερμαστον

Ο Απρίλης του ‘63 έβρισκε την Αθήνα να υποδέχεται ράθυμη μια ακόμη άνοιξη με ηλιόλουστες ταινίες στο σινεμά και τραγωδίες στα ξερονήσια. Η ελληνική πολιτική σκηνή, μέσα σε μια οικονομία που κάλπαζε παγκόσμια, έφτιαχνε μέσω του (πολύτιμου κατά τα άλλα) σχεδίου Μάρσαλ βιομήχανους αλλά όχι βιομηχανία. Και η ελληνική αριστερά, κυνηγημένη αισχρά κι άρα ανίκανη να δει πληγές που ’χαν κακοφορμίσει, ετοιμαζόταν την ίδια ώρα να σηκώσει με γενναίο ανάστημα που ξεπερνούσε τις αδυναμίες της, την πρόκληση ενός κινήματος τέτοιου που θα συμβάδιζε με τις μεγαλύτερες αξίες της ανθρωπότητας, αλλά που θα την έφερνε απέναντι σε ένας κράτος που είχε επιλέξει να μην αποκαθαρθεί από την πιο προφανή αξία του δοσιλογισμού: την «επανασυγκρότηση» της κοινωνίας μέσα από την διάχυση μιας δυσβάσταχτης στην αντίφασή της (και μάτσο και γλύφτικης) αποδοχής της ιεραρχίας των μέτριων, αλλά «εξαιρετικών» όσον αφορά την πίστη τους στις σιαγόνες που δάγκαναν τους «άλλους».

Ο Γρηγόρης Λαμπράκης ανήκε (αρχικά από τάξη κι έπειτα από επιλογή) σε αυτούς τους «άλλους»… Παιδί φτωχών αγροτών, (ενός πατέρα που βλέποντας τα ταλέντα του τού ’πε «παιδί μου ντρέπομαι να σε βάλω στην λάσπη…») φτάνοντας να προσωποποιήσει το αρχαίο εκείνο ρητό του «νους υγιής εν σώματι υγιές», πρωτεύοντας ως βαλκανιονίκης στον αθλητισμό  και αναδεικνυόμενος σε υφηγητής στην ιατρική σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, δεν γοητεύτηκε από την κρυφή γοητεία της μπουρζουαζίας που φέρει δώρα ζητώντας στο πιάτο όχι το κεφάλι μα την ψυχή σου, και πολιτεύτηκε (παρά το κόστος και δίχως παλινδρομήσεις) με μια αριστερά που μετρούσε τις ανάσες της τοίχο τοίχο στα σκοτεινά χρόνια, μιας αριστεράς που πλευρές της δεν είχαν ακόμη εγκολπωθεί στο σύστημα όπως συνέβη στα χρόνια του ’80…

Ο Λαμπράκης δεν ξέχασε ποτέ την καταγωγή του κι είναι ο πρώτος ίσως (μετά την Ελεύθερη Ελλάδα) που κάνει κοινωνικό ιατρείο σε αστικό κέντρο στην χώρα, στη Νίκαια του Πειραιά. «Ο ιατρός κ. Λαμπράκης δέχεται εκάστην Τετάρτην 5-7 μμ τους απόρους δωρεάν» βλέπω την ανάρτηση στο πολύ σημαντικό βιβλίο του Πάνου Τριγάζη «Ο Λαμπράκης και το Κίνημα Ειρήνης» (σελ. 50)

Αλλά «ο γιατρός» εκείνον τον Απρίλη του ’63, είχε άλλη αποστολή: Να παρευρεθεί μαζί με τους Γλέζο, Κύρκο,(κερδίζοντας τεχνογνωσία κι επαφές για το κίνημα της πανανθρώπινης αλληλεγγύης και του εκδημοκρατισμού στην Ελλάδα) στην πορεία του Όλντερμάστον, αυτήν για την οποία ο Τεύκρος Ανθίας είχε γράψει «προβάδισμα του νου, πυξίδα του αγώνα, η Χιροσίμα, το Όλντερμάστον, και του κόσμου οι Μαραθώνες». Αν το σκεφτούμε, και φαίνεται στις αναμνήσεις του Λαμπράκη από την πορεία, εκείνη η σπουδαία γενιά είχε συχνά (όχι πάντα) έναν διαμεσολαβητή στις σχέσεις της με την πραγματικότητα. Την τέχνη του πολιτισμού που προσπάθησαν (πέρα από το λογοπαίγνιο και μέσα στην ουσία) να την κάνουν και της πολιτικής την τέχνη.  Ο Μιχάλης Περιστεράκης, ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Μανώλης Αναγνωστάκης (που έγραψε το κατ’ εμέ τραγικότερο ποίημα της ελληνικής γραμματείας στον 20ο, το περίφημο «Σκάκι», όπου ο γυμνός απέναντι στην εξουσία μα και τις «στέρεες παρατάξεις» άνθρωπος της λέει επιμένοντας παντοτινά στον «τρελό» του «έλα να παίξουμε!») ο Μάνος Κατράκης, ο Αλέκος Αλεξανδράκης, ο Ανδρέας Λεντάκης και τόσοι (μα τόσοι!) άλλοι, μπαίνουν μπροστά (έχοντας ιδρυμένους την τελευταία στιγμή παρακρατικούς συλλόγους με τίτλους εντυπωσιακούς ώστε να τσιμπούν οι ανίδεοι, τι κατ’ αναλογία  μου θυμίζει!) για να μεταφερθεί (αυτοδίκαια στην ρημαγμένη από τον πόλεμο Ελλάδα) το Όλντερμάστον στην Αθήνα.

Του κόσμου οι Μαραθώνες…

Την 21 του Απρίλη (2 βδομάδες μετά την Αγγλία) ο Λαμπράκης «μπαίνει μπροστά» και πηγαίνει  βήμα το βήμα στο ραντεβού του με την ιστορία. «Μια λαμπρή απόδειξη… πως η χειμαζώμενη αυτή χώρα, η έκθετη στην ασέβεια και στην καταδρομή, η καταπατημένη από τα ίδια της τα σαπρόφυτα, διατηρεί ανέπαφη τις μεγάλες της ρίζες…. Μόνο που οι Μαραθωνομάχοι αυτοί είναι λεηλατημένοι από κάθε πανοπλία κι από κάθε μέσο…» θα γράψει ο Νικηφόρος Βρεττάκος, μιλώντας για την εποχή που όποιος έγλυφε διοριζόταν κι όποιος μιλούσε εξοριζόταν…  Το τι έγινε εκείνη την ιστορική ημέρα και πόσο ξύλο, προσβολές και πολύωρες κρατήσεις δέχθηκαν Έλληνες και Ξένοι έχει περάσει στην ιστορία των κοινωνικών κινημάτων, στην ιστορία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Ο ιστορικός λόγος του Λαμπράκη στην Βουλή την 24η του Απρίλη, πριν από 50 ακριβώς χρόνια, αποτελεί τιμή και όνειδος για μια χώρα που δεν θέλησε ποτέ να κοιτάξει τον εαυτό της στον καθρέφτη.

Στον τύμβο κρατά το πανό –κειμήλιο του Όλντερμάστον, τιμή στην χώρα της Ολυμπιακής εκεχειρίας  (που τιμούσε αμέσως μετά τους Ιάπωνες λόγω Χιροσίμας το Παγκόσμιο Κίνημα Ειρήνης): «ΕΛΛΑΣ». Μια γυναίκα, η Ευφροσύνη Πολυχρόνη, σπάει πρώτη τον αστυνομικό κλοιό και αποθέτει στον Τύμβο λίγα αγριολούλουδα, θυμίζοντας  (όπως ο Τριγάζης αναφέρει) την σχέση της γυναίκας με την ειρήνη από την εποχή της Λυσιστράτης.  Οι αστυνομικές δυνάμεις παλεύουν να πάρουν το πανό.

Ο Λαμπράκης το κρατάει αφού ξέφυγε στο μνημείο του Τύμβου ξεφτυλίζοντας ολόκληρο το Παλατιανό καθεστώς. Ξεπροβάλει μόνος του. Ή μάλλον μαζί του. Ο φακός νιώθει την στιγμή και σηκώνεται.  Βγαίνει η ιστορική φωτογραφία.

Ένας άνθρωπος αποφασισμένος, θαρραλέος, με το κεφάλι ψηλά, με ισχυρό μέσα του το αίσθημα της αυτοσυντήρησης και της κοινωνικής ευθύνης, μπορεί να προκαλέσει στον κύκλο του, στο σωματείο του, στη γειτονιά του… στη χώρα ολόκληρη μια πρωτόφαντη, πανίσχυρη, ανίκητη αλυσιδωτή αντίδραση της ειρήνης», γραφόταν σε μπροσούρα της ΕΕΔΥΕ τον Μάη του 57…

Γλώσσα μιας πολιτικής που είχε ακόμη μέσα της ποίηση, θυμίζοντας Λαέρτιο, θυμίζοντας στίχους από σπιρίτσουαλ και φυσικά θυμίζοντας καθόλου μα καθόλου τυχαία τον μικρόκοσμο του Χικμέτ: φράξαν τον δρόμο σ’ έναν άνθρωπο/ αλυσοδέσαν έναν άνθρωπο που εβάδιζε… /Ε, το λοιπόν, ό,τι και να είναι τ' άστρα,/εγώ τη γλώσσα μου τους βγάζω./Για μένα, το λοιπόν, το πιο εκπληκτικό,/πιο επιβλητικό, πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο/είναι ένας άνθρωπος που τον μποδίζουν να βαδίζει./είναι ένας άνθρωπος που τον αλυσοδένουνε…. (μετάφραση Γ. Ρίτσου…. Τι εποχή!)

Όλο το σύμπαν σπίτι!

Μιλώντας με τον τρόπο του για τις -πολυώνυμες….- αλυσίδες ο Ανθίας θα γράψει στην ρομαντική Αθήνα του ’20, περιγράφοντας μια ζωή όπου η ψυχή θα ’ταν πλατύτερη από τα σαλόνια, όπου η συνείδηση θα ’ταν πλατύτερη από τον τόπο, όπου η αξία θα ’ταν πλατύτερη από το υλικό: «Αλήτη! Απόψε είν' η βραδιά τόσο καλή, τόσο καλή./Μπορείς να πας να κοιμηθείς σ' ένα παγκάκι, αλήτη!/Πλάτυνε η σκέψη τη ζωή τόσο πολύ, τόσο πολύ, που έκανε ο άνθρωπος τη γη κι όλο το σύμπαν: σπίτι» (πηγή Γ. Σαραντάκος)

 Εκείνη την ημέρα, στην πορεία για την οποία έχει έρθει από το Λονδίνο, το απαγγέλει και γίνεται ο ήχος της πορείας. Το Think Tank της ανθρωπότητας δεν έχει γραφικοποιήσει ακόμη, ούτε συστηματικά όπως όλες τις τελευταίες δεκαετίες, την έννοια του ήρωα, αυτού που επιμένει κι απεκδύεται το αναμενόμενο που του έχει ετοιμαστεί.

Ο Λαμπράκης αυτό το αναμενόμενο πήγε να το συναντήσει στην σκοτεινή μεταπολεμική Θεσσαλονίκη (τόσο φωτεινή άλλοτε πριν τα Εβραϊκά ερημωθούν και δοθούν στους Μάυ-δες για τα κομμένα κεφάλια ενός έτσι κι αλλιώς βάρβαρου πανταχόθεν εμφυλίου: όση απόσταση χωρίζει τον πόλεμο από την Ειρήνη, άλλη τόση και μεγαλύτερη χωρίζει έναν «κανονικό»;; πόλεμο από έναν εμφύλιο, έγραψε ο Θουκιδίδης μιλώντας για τον εμφύλιο της εποχής του). Και συναντώντας το, στιγματιοσμένος ίσως απ’ ό,τι λέγεται από ένα «Λονδρέζικο χαστούκι» (…), δολοφονημένος από ένα τρίκυκλο που η μια ρόδα του ήταν ένα «σοφά» επιλεγμένο «λαϊκό» παρακράτος, η άλλη παιχνίδια ξένης πρεσβείας και η τρίτη μια αστική τάξη όχι εθνική όπως το ‘παιζε μα κομπραδόρικη, έκανε όλον το σύμπαν σπίτι.

Η συγκίνηση υπήρξε παγκόσμια όταν στις 1.22 τα ξημερώματα στο ΑΧΕΠΑ της Θεσσαλονίκης ο Λαμπράκης, (ο Μέγας Δρυς κατά τον Ρίτσο) ύστερα από μάχη 100 ωρών, «αποχωρεί» από την ζωή και την πολιτική σκηνή του τόπου. Το ίδιο βράδυ, εκεί στα γρασίδια, μπαίνει η σπορά για την ΔΝΛ (Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη). Άλλοι, εξίσου άξιοι στον ρόλο τους τότε πέρα από ιδεολογικές αναφορές, όπως ο Χρ. Σαρτζετάκης, αλλά και οι δημοσιογράφοι της Αυγής (από μια πάστα που πια σχεδόν δεν υπάρχει) Γ. Βούλτεψης, Γ. Μπέρτσος, και Γ. Ρωμαίος, ξετυλίγουν με κίνδυνο ζωής το νήμα «ενός τροχαίου ατυχήματος». «Σκοτώνεται ποτέ ο ήλιος;» θα γράψει η Διδώ Σωτηρίου και ο καθένας ξέρει ότι με αφορμή τον Λαμπράκη μιλά για τον ανθρώπινο αγώνα: «Και μεις σπαθί τη θέληση μας κάνουμε/κι ολόγυμνο το σέρνουμε απ’ τη θήκη/Η Ειρήνη δε χαρίζεται- κερδίζεται./ Η ειρήνη είναι μια μάχη και μια Νίκη.» (Θ. Πιερίδης).

 tvxs.gr