Δυσεύρετη η φοιτητική στέγη λόγω Airbnb

Αντιμέτωποι με την αγωνία εξεύρεσης κατοικίας προς ενοικίαση βρίσκονται χιλιάδες γονείς και φοιτητές που πέτυχαν στις εξετάσεις και έρχονται στην Αθήνα για τις σπουδές τους. Τα ενοίκια στο κέντρο της Αθήνας έχουν εκτοξευτεί λόγω της στροφής των ιδιοκτητών στη βραχυχρόνια μίσθωση μέσω της πλατφόρμας της Airbnb, που είναι η πιο γνωστή. Αυτή η τάση έχει διαμορφώσει νέα εικόνα στην κτηματαγορά. Ταυτόχρονα ανεβαίνει η ζήτηση σε επαγγελματίες που σχετίζονται με την ανακαίνιση σπιτιών. Παράλληλα το υπουργείο Οικονομικών προσδοκά έσοδα από τη βραχυχρόνια μίσθωση, καθώς πλέον είναι υποχρεωτική η ηλεκτρονική καταγραφή τους στο μητρώο.

Ο Aχιλλέας περιγράφει στην “Α” την οδύσσεια της αναζήτησης σπιτιού στην Αθήνα για την κόρη και τον γιο του που πέρασαν στο πανεπιστήμιο. “Ήταν μια τραγική εμπειρία. Τα σπίτια στην Αθήνα είναι πανάκριβα, ακόμη και οι παλιές κατασκευές” σημειώνει. “Τα ενοίκια σε σπίτια που βρίσκονται κοντά σε μετρό είναι απλησίαστα” αναφέρει χαρακτηριστικά ο Αχιλλέας εξηγώντας ότι για 40 έως 50 τ.μ. το ενοίκιο ξεκινά από 350 ευρώ, ενώ για 75 τ.μ. οι ιδιοκτήτες ζητούν ενοίκιο που ξεκινά από 450 ευρώ. “Πώς να το πληρώσει ένας μισθωτός που παίρνει 500 ευρώ;” διερωτάται.

“Δύσκολες οι διαπραγματεύσεις”

Ο Αχιλλέας, που διατηρεί ξενοδοχειακή μονάδα στην Πάργα και ως επιχειρηματίας έχει έρθει αντιμέτωπος με τις επιπτώσεις της βραχυχρόνιας μίσθωσης μέσω πλατφόρμας όπως η Airbnb, σημειώνει πως “οι ιδιοκτήτες που συνάντησα ήταν πολύ απαιτητικοί. Ζητούσαν υψηλό ενοίκιο και δεν έδειχναν διαθέσιμοι να διαπραγματευτούν”, γιατί, όπως του έλεγαν, ενδιαφέρονταν για τη βραχυχρόνια μίσθωση, που τους απέδιδε πολύ περισσότερα έσοδα. “Πρέπει όμως να μπει μια τάξη. Δεν μπορεί οι ξενοδόχοι να φορολογούνται όπως μια κανονική επιχείρηση και αυτός που μισθώνει μέσω Airbnb ένα διαμέρισμα να πληρώνει μόλις 15% φόρο” σημειώνει ο Αχιλλέας.

Υπερτιμημένο το κόστος της κατοικίας

Ξεκίνησε την αναζήτηση σπιτιού στην Αθήνα από τον Ιούλιο. “Μόλις βγήκαν οι βαθμολογίες των Πανελλαδικών εξετάσεων, άρχισα να ψάχνω σπίτι γιατί ξέρω ότι τον Σεπτέμβριο είναι αδύνατον να βρεις κάτι αξιόλογο” αναφέρει ο Αχιλλέας. “Στην αρχή έψαχνα στο Διαδίκτυο για να πάρω μια γεύση από τις τιμές ενοικίων” συνεχίζει προσθέτοντας: “Όταν πια στα τέλη Ιουλίου κατέβηκα στην Αθήνα, άρχισα να ψάχνω στις γειτονιές από τα ενοικιαστήρια που βρίσκονταν σε κάθε πολυκατοικία”.

“Μέσα σε δυο μέρες είδα 20 σπίτια. Δεν είχα και πολύ χρόνο στη διάθεσή μου, γιατί έπρεπε να επιστρέψω στην επιχείρησή μου” λέει ο Αχιλλέας εξηγώντας πως ήθελε να αποφύγει τα έξοδα του μεσίτη, γιατί “θα αναγκαζόμουν να πληρώσω αμοιβή ίση με ένα νοίκι και δεν διέθετα τόσα χρήματα”. “Είναι πολύ υπερτιμημένα τα σπίτια στην Αθήνα, ιδίως αυτά που βρίσκονται κοντά στην Πανεπιστημιούπολη, αλλά και αυτά που βρίσκονται κοντά στο μετρό ή στους μεγάλους οδικούς άξονες, απ’ όπου περνούν τα λεωφορεία” διαπιστώνει. “Είχα απογοητευτεί γιατί κανένα σπίτι δεν μου άρεσε, μέχρι που σκέφτηκα να τηλεφωνήσω στη γειτόνισσά μου στην Πάργα, η οποία είχε ένα σπίτι στην Αθήνα και ήξερα ότι το ενοικιάζει” λέει ο Αχιλλέας αναφερόμενος στο αίσιο τέλος της περιπέτειάς του.

Η τάση των ενοικίων

“Τα ενοίκια στο κέντρο της Αθήνας και σε περιοχές όπως το Μεταξουργείο ή το Κουκάκι και κάποιες περιοχές στα Άνω Πετράλωνα είναι πλέον απλησίαστα” υπογραμμίζει στην “Α” ο Κώστας, που διατηρεί επί χρόνια μεσιτικό γραφείο. Εξηγεί ότι η μέση τιμή εκκίνησης για σπίτια 40-50 τ.μ. σε άλλες περιοχές όπως οι Αμπελόκηποι, το Παγκράτι και ο Βύρωνας προσδιορίζεται στα 350 ευρώ. Ενώ για σπίτια περί τα 75 με 80 τ.μ., η τιμή εκκίνησης τα 450 με 500 ευρώ. “Συνήθως οι ιδιοκτήτες υπολογίζουν ότι στα σπίτια με δύο υπνοδωμάτια οι φοιτητές συγκατοικούν και γι' αυτό υπολογίζουν ότι το άτομο θα εισφέρει περί τα 200 με 250 ευρώ τον μήνα” αναφέρει ο Κώστας προσθέτοντας πως “τα σπίτια που είναι ανακαινισμένα δεν μένουν ξενοίκιαστα για πολύ καιρό”. Εκτιμά ότι αντιστοιχούν στο 20% των διαθέσιμων και σε πολλές περιπτώσεις οι φοιτητές τα ενοικιάζουν πολύ πριν ξεκινήσουν τις σπουδές τους στην Αθήνα.

Σε γενικές γραμμές τα ενοίκια σε περιοχές πέριξ του κέντρου της Αθήνας έχουν αυξηθεί κατά 20%-30%, ενώ σε περιοχές που δεν είναι κοντά στο κέντρο της Αθήνας τα ενοίκια είναι αισθητά χαμηλότερα. “Αυτό οφείλεται κυρίως στη στροφή των ιδιοκτητών στο κέντρο της Αθήνας για βραχυχρόνιες μισθώσεις” εξηγεί ο Κώστας, πράγμα που, όπως μας λέει, “συμπαρασύρει τις τιμές των ενοικίων προς τα πάνω”.

Σε ισχύ το μητρώο

Παράγοντες της κτηματαγοράς εκτιμούν ότι η στροφή ιδιοκτητών στις βραχυχρόνιες μισθώσεις μπορεί να επηρεάσει κι άλλο τις τιμές των ενοικίων, ενώ υποστηρίζουν ότι η τάση αυτή δεν πρόκειται να ανακοπεί παρά την υποχρεωτική ανάρτηση αυτής της κατηγορίας ακινήτων στο ηλεκτρονικό μητρώο. Σύμφωνα με την εγκύκλιο που εκδόθηκε προσφατα από την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων “τα υπόχρεα πρόσωπα που έχουν συνάψει βραχυχρόνιες μισθώσεις από 1.1.2018 και μέχρι την έναρξη λειτουργίας της εφαρμογής του Μητρώου Ακινήτων Βραχυχρόνιας Διαμονής εγγράφονται στο ως άνω Μητρώο μέχρι την 30ή Νοεμβρίου 2018”. Επιπλέον πρέπει να υποβάλουν συγκεντρωτική, ανά ακίνητο, Δήλωση Βραχυχρόνιας Διαμονής μέχρι την 30ή Νοεμβρίου 2018, στην οποία θα συμπεριληφθούν όλες οι βραχυχρόνιες μισθώσεις που έχουν συναφθεί από 1.1.2018 έως και την ημερομηνία έναρξης της εφαρμογής (30.8.2018).

Επίσης προβλέπεται ότι “τα πρόσωπα που από 1.1.2018 και μέχρι την έναρξη λειτουργίας της εφαρμογής του Μητρώου Ακινήτων Βραχυχρόνιας Διαμονής έχουν συνάψει βραχυχρόνιες μισθώσεις στο πλαίσιο της οικονομίας του διαμοιρασμού και δεν δύνανται να εγγραφούν σε αυτό, θα πρέπει μόνο να δηλώσουν τα εισοδήματα που απέκτησαν από τη βραχυχρόνια μίσθωση ακινήτων της οικονομίας του διαμοιρασμού, διακριτά και συγκεντρωτικά, ανά ακίνητο, στα έντυπα των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος του φορολογικού έτους 2018”.

Πηγή 

Ο 20ός πελάτης

Γράφει  η Αρχοντία Κάτσουρα

Η μέρα δεν ξεκίνησε καλά. Ηταν από αυτές που δεν προλαβαίνεις να ανοίξεις τα μάτια σου και το ένα χτύπημα έρχεται πίσω από το άλλο: η καφετιέρα αρνούνταν να κάνει καφέ, οι φρυγανιές είχαν τελειώσει και τα ροδάκινα στο ψυγείο χάλασαν όλα μαζί. Μα γιατί υπάρχουν τα ψυγεία;

Είπε στην αρχή να μη δώσει σημασία. Καφέ θα έπαιρνε στον δρόμο. Τι πείραζε που τον εκνεύριζε να βλέπει ανθρώπους να περπατούν υπνωτισμένοι με ένα χάρτινο –ή χειρότερα, πλαστικό– ποτήρι ρουφώντας γουλιά γουλιά το τονωτικό τους; Ιδιοτροπία, το παραδεχόταν. Αλλά να, για ’κείνον ο καφές, με κάτι νόστιμο στο πλάι, ήταν μια μικρή πολυτέλεια της ρουτίνας, για το μισάωρο που χρειαζόταν μέχρι να γίνει λειτουργικός.

Αλλά το κακό δεν τελείωσε εκεί. Δεν πρόλαβε να βγει από το μπάνιο και, ούτε που κατάλαβε πώς, βρέθηκε μπρούμυτα φαρδύς-πλατύς στον διάδρομο. Κατακόκκινα και πονεμένα γόνατα, πλάτη που πονούσε από το τράνταγμα και παλάμες να τρέμουν. Τις είχε βάλει ασυναίσθητα για στήριγμα. Και ευτυχώς, γιατί θα μπορούσε να έχει σπάσει και καμιά μύτη.

Πάγο στα γόνατα, ένα παυσίπονο για να ξεγελάσει τον πόνο, ντύθηκε και έφυγε για το ταξιδιωτικό γραφείο.

Τι μέρα…

Δέκα τηλεφωνήματα και άλλα τόσα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου μέσα στην πρώτη ώρα και όλα από πελάτες παραπονούμενους. Επιστράτευσε όση ευγένεια είχε –περισσότερη από αυτήν που επέτρεπε η κατάστασή του–, μίλησε, εξήγησε, έψαξε, αναζήτησε τυχόν λάθη, βρήκε λύσεις, οι παρεξηγήσεις λύθηκαν. Ολα καλά με τους πρώτους δεκαεννέα.

Αλλά, βρέθηκε και ένας εικοστός.

Η φωνή στο τηλέφωνο προϊδέαζε για την επερχόμενη θύελλα.

- Δεν πρόκειται ποτέ ξανά να εμπιστευθώ την εταιρεία σας. Είστε κλέφτες και απατεώνες.

- Μα, τι λέτε, κύριε. Ποιο είναι το πρόβλημα, εξηγήστε μου. Ισως μπορώ να βοηθήσω.

- Παπαδόπουλος λέγομαι. Από το γραφείο σας έκλεισα τις διακοπές μου. Τίποτα δεν ήταν όπως υποσχεθήκατε.

- Παρακαλώ, περιμένετε να δω τον φάκελό σας.

Βρήκε τον εν λόγω κύριο, τις ημερομηνίες των διακοπών, τα εισιτήρια, το ξενοδοχείο. Ολα έμοιαζαν τέλεια: πρώτη θέση στο αεροπλάνο, ξενοδοχείο πέντε αστέρων, αυτοκίνητο από και προς το αεροδρόμιο, δωρεάν γεύματα, μια προσφορά για ιδιωτική ξενάγηση σε μουσείο.

- Εξηγήστε μου, παρακαλώ, τι πήγε στραβά.

- Τι να σου εξηγήσω, άνθρωπέ μου. Αλλα περίμενα και άλλα βρήκα, η φωνή γινόταν όλο και πιο άγρια.

Υπομονή και βαθιές ανάσες, ο υπάλληλος.

- Δεν σας εξυπηρέτησαν στο ξενοδοχείο; Το δωμάτιο δεν ήταν αυτό που είδατε στην μπροσούρα; Πώς ήταν το φαγητό;

- Δεν έφταιγε αυτό. Αλλο ήταν το πρόβλημα, ξεφώνισε ο πελάτης μέσα από το καλώδιο.

- Συνέβη κάτι με τις θέσεις στο αεροπλάνο; Δεν σας φρόντισαν οι συνοδοί; Δεν ήρθε αυτοκίνητο να σας παραλάβει;

- Ούτε αυτό έφταιγε.

- Μα, κύριε, προσπάθησε να ψελλίσει ο υπάλληλος, με τα γόνατά του να του ρίχνουν σουβλιές, το γραφείο μας φαίνεται να ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις σας. Ο,τι διαφημίσαμε το προσφέραμε.

- Τι λες, ρε ψεύτη, καραγκιόζη! Αγρίεψε ο πελάτης. Η μεγαλύτερη υπόσχεση δεν υλοποιήθηκε ποτέ.

- Ανοιξε το φυλλάδιο, διέταξε τον υπάλληλο.

Ανοιξε το φυλλάδιο ο υπάλληλος που είχε αρχίσει να δαγκώνεται για να μη μιλήσει.

- Τι λέει στη δεύτερη σελίδα; «Κάντε πραγματικότητα όσα ονειρευτήκατε», έτσι δεν λέει;

- Μάλιστα. Αυτό λέει. Τι ήταν αυτό που ονειρευτήκατε και δεν έγινε πραγματικότητα;

- Ηθελα να τα ξαναβρούμε με τη γυναίκα μου, να με ερωτευτεί ξανά, όπως παλιά. Μόλις γυρίσαμε από τις διακοπές με άφησε, είπε κι άρχισε να κλαίει.

Ο υπάλληλος συγκρατήθηκε και δεν μίλησε. Πάνω που θυμήθηκε την Τζένη Καρέζη σ’ εκείνη την ταινία να λέει στον Αλέκο Αλεξανδράκη «Αϊ στο διάολο, πρωί πρωί», τον λυπήθηκε. Προσπάθησε να τον καθησυχάσει και του έκανε μια προσφορά με έκπτωση για τις επόμενες διακοπές του.

Μετά ήπιε ακόμη ένα παυσίπονο.

Καλώς τα ναυτάκια τα ζουμπουρλούδικα

Η κυβέρνησή μας αποφάσισε ότι όχι μόνο ανήκουμε εις την Δύσιν αλλά και είμαστε η 51η Πολιτεία των ΗΠΑ 

Του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου

 

Ήταν Οκτώβριος του 1971 και στην Ελλάδα είχαμε Χούντα.

Τη χώρα επισκέπτεται ο Aντιπρόεδρος των ΗΠΑ Σπίρο Άγκνιου, ελληνοαμερικανικής καταγωγής και η Χούντα οργανώνει υποδοχή εθνικού ήρωα.

Τα σπίτια ασβεστώνονται, οι δρόμοι καθαρίζονται, τα κτίρια σημαιοστολίζονται, οι κάτοικοι βάζουν τα γιορτινά τους, τα σχολεία κατεβαίνουν υποχρεωτικά στην υποδοχή και η επίσκεψη μένει στη μνήμη όσων την έζησαν.

Άλλο που η καριέρα του Άγκνιου θα τελειώσει λίγο μετά με κάτι προβλήματα με τη δικαιοσύνη.

Οι εικόνες αυτές ξαναήρθαν στη μνήμη διαφόρων σήμερα.

Η Θεσσαλονίκη μετατράπηκε σε μια τεράστια επιτροπή υποδοχής των εκπροσώπων των ΗΠΑ.

Ο δήμαρχος γέμισε την πόλη κόκκινα, λευκά και μπλε αστεράκια, το Μακεδονία Παλλάς φωτίστηκε στα χρώματα της αστερόεσσας, το περίπτερο των ΗΠΑ στην έκθεση εγκαινιάστηκε με τραγουδίστρια που τραγούδησε με πάθος τον ύμνο των ΗΠΑ, ο Τσίπρας έπαιξε μπάσκετ, ο Καμμένος έβαλε τα ΟΥΚ να κάνουν επιδείξεις και γενικά η κυβέρνηση προσπάθησε να πείσει τους πάντες ότι ήταν, είναι και θα είναι με τη μεριά των ΗΠΑ.

Αν όλα αυτά είχαν γίνει από καμιά προηγούμενη κυβέρνηση, οι εκπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ θα είχαν ξεσαλώσει.

«Αμερικανόδουλους» θα τους έλεγαν, τον Βαν Φλητ και τον Πιουριφόι θα θυμόντουσαν, διαδηλώσεις για τα εγκλήματα του ιμπεριαλισμού θα οργάνωναν.

Όμως, αυτή τη φορά η κυβέρνησή μας απλώς πανηγυρίζει και κορδώνεται επειδή «ήρθε το δολάριο».

Μικρή σημασία έχει ότι γενικά οι ΗΠΑ πολλές επενδύσεις εδώ πέρα δεν κάνουν και κυρίως τους νοιάζει να μην κάνουν επενδύσεις οι αντίπαλοί τους (βλ. τη σπουδή τους να διαλέξουμε τους «σωστούς» αγωγούς δηλ. όσους δεν έχουν σχέση με τη Ρωσία).

Το βασικό είναι ότι αυτή η κυβέρνηση έχει αποφασίσει εδώ και καιρό να είναι η πιο φιλοαμερικανική των τελευταίων ετών.

Ξεχάστηκαν και τα αντιιμπεριαλιστικά και οι διαδηλώσεις κατά των βομβαρδισμών στη Γιουγκοσλαβία και το Ιράκ και η Παλαιστίνη.

Το μόνο που μετράει είναι να μπορέσει να δείξει ότι έχει «διεθνή στηρίγματα».

Εδώ ακόμη και ένα από τα σοβαρότερα θέματα, το «Μακεδονικό», η κυβέρνηση αποφάσισε να το «λύσει» όχι επειδή έκρινε ότι ήταν ώριμες οι συνθήκες ή επειδή έπρεπε επιτέλους να απαλλαγούμε από μια ανοιχτή πληγή, αλλά επειδή πίεσαν οι ΗΠΑ οι οποίες είδαν ένα «παράθυρο ευκαιρίας» να ενισχύσουν την παρουσία τους στα δυτικά Βαλκάνια.

Εκεί όπου ένα υποτίθεται από τα γνωρίσματα της αριστεράς ήταν να έχει μια εξωτερική πολιτική αρχών και γνώμονα την εθνική ανεξαρτησία και μια στοιχειώδη αξιοπρέπεια, εδώ έχουμε μια κυβέρνηση της αριστεράς υποτίθεται, που αντιμέτωπη με κλιμακούμενη δυσαρέσκεια στο εσωτερικό της χώρας κάνει ό,τι μπορεί για να δείξει ότι έχει την «έξωθεν καλή μαρτυρία».

Γι’ αυτό και έδωσε στους δανειστές ό,τι ζήτησαν μόνο και μόνο για να μπορεί να λέει «βγαίνουμε από τα μνημόνια», γι’ αυτό και βλέπουμε όλα αυτά τα καραγκιοζιλίκια τώρα στη Θεσσαλονίκη για να μπορεί ο Τσίπρας να φαντασιώνεται ότι γίνεται ηγέτης διεθνούς εμβέλειας.

Βέβαια με το χρέος σε δυσθεώρητα ύψη, το 10ετές ομόλογο στο 4,6% και την Τρόικα να έρχεται «σαν να μην πέρασε μια μέρα», είναι ένα ερώτημα για ποια «διεθνή εμβέλεια» μιλάμε;

Όμως, το βασικό είναι να βγαίνουν σωστά τα χαμόγελα στις φωτογραφίες και να είναι σε εμφανές σημείο η επιγραφή: «ανοίξαμε και σας περιμένουμε».

Ας ελπίσουμε τουλάχιστον ότι η κυβέρνηση θα λύσει το γνωστό μεταφραστικό πρόβλημα: Πώς λένε στα αγγλικά «Καλώς τα ναυτάκια τα ζουμπουρλούδικα»;   

Το κοριτσάκι με το μαντίλι

Του Παντελή Μπουκάλα

Τέσσερις εναντίον ενός; Και συνομήλικοι να είναι οι πέντε, οι τέσσερις επιτιθέμενοι και ο πανταχόθεν κυκλωμένος, και τα ίδια μπράτσα να έχουν ή τον ίδιο οπλισμό, δεν το λες και λεβεντιά. Αλλά ποιες είναι στ’ αλήθεια οι σωστές λέξεις για να χαρακτηρίσεις το αχαρακτήριστο, δηλαδή την επίθεση τεσσάρων ανδρών εναντίον ενός κοριτσιού εννιά χρονών; Κουτσαβακισμός; Θρασυδειλία; Ψευτομαγκιά; Νταηλίκι της πεντάρας; Τραμπουκισμός; Ή απλώς κτηνωδία; Οχι. Ολοι αυτοί οι όροι είναι λαθεμένοι. Και όχι απλώς λαθεμένοι αλλά ανθελληνικοί. Προδοτικοί. Αντιπατριωτικοί. Διότι οι τέσσερις παλικαράδες, μέλη της νεοφασιστικής «Κρυπτείας», δεν ήθελαν απλώς να ξεδώσουν με την επίθεσή τους στο κοριτσάκι στο Πέραμα της Γέρας, στη Λέσβο. Ο ιερός στόχος τους δεν ήταν η εκτόνωση. Ηθελαν να σωφρονίσουν το κοριτσάκι. Να το προσηλυτίσουν στις «αξίες του ελληνισμού».

Το περιστατικό δεν βγήκε από τη φαντασία κάποιου ιδεοληπτικού. Συνέβη. Οι τέσσερις μαντραχαλάδες είδαν το κοριτσάκι στην αυλή της εκκλησίας του Αγίου Παντελεήμονα, παρατήρησαν ότι φορούσε μαντίλι και, σαν ξύπνιοι άνθρωποι, το ’βγαλαν αμέσως το συμπέρασμα: Ωπ! Τι έχουμε εδώ; Μουσουλμανάκι; Και μάλιστα μπροστά στον ιερό ναό μας; Να τον ατιμάζει ξεδιάντροπα; Να μας προσβάλλει όλους;

Δεν θα ’χουν προσέξει φαίνεται ότι σχεδόν όλες οι γυναίκες από μια ηλικία και πάνω –οι μανάδες τους, οι αδερφές τους, οι γιαγιάδες τους, οι θειάδες τους– μπαίνουν στην εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα και σε όλες τις εκκλησίες της χώρας φορώντας μαντίλι. Και δεν είναι βέβαια μουσουλμάνες. Σαν χριστιανές εκκλησιάζονται. Δεν θα ’χουν προσέξει ότι και έξω από την εκκλησία, στο σπίτι, στην αυλή, στη γειτονιά, σχεδόν όλες οι μεσόκοπες και πάνω φοράνε πάντα μαντίλι, κι ας μην είναι χήρες ή από άλλον δρόμο χαροκαμένες. Και δεν είναι μουσουλμάνες. Χριστιανές είναι. Ορθόδοξες. Θρησκευτικά, κοινωνικά και πολιτισμικά ορθόδοξες. Της παράδοσης. Ναι, αλλά το νιάνιαρο; Γιατί να φοράει μαντίλι ένα κοριτσάκι; Πιθανότατα για απλούς λόγους που δεν έχουν καμία σχέση με θρησκευτικά φρονήματα. Επειδή έχει μαγουλάδες και άκουσε τη συμβουλή κάποιας γιαγιάς, που όλο και κάτι θυμάται από λαϊκή ιατρική. Επειδή έχει πρησμένο δόντι και δεν θέλει να φαίνεται. Επειδή έχει κάποιο τραύμα στο μάγουλο και το προστατεύει την ώρα του παιχνιδιού με τα συνομήλικά του. Ή επειδή, απλώς, δεν χρειάζεται να δώσει καμία αναφορά σε κανέναν ελληνοράπτη της εθνικώς ορθής ενδυματολογίας.

Στις κάλπες σήμερα οι Σουηδοί –Η ακροδεξιά αναμένεται να αυξήσει σημαντικά τις δυνάμεις της

Οι Σουηδοί καλούνται σήμερα στις κάλπες για τις βουλευτικές εκλογές, που αναγγέλλονται αμφίρροπες.

Οι δύο παρατάξεις εξουσίας αναμένεται να δώσουν μάχη στήθος με στήθος και το ακροδεξιό, αντιμεταναστευτικό κόμμα των Σουηδών Δημοκρατών να εκφράζονται ανησυχίες ότι θα σημειώσει μεγάλα κέρδη και θα καταλάβει πολλές από τις 349 έδρες του κοινοβουλίου.

Οι δημοσκοπήσεις έδιναν στην κεντροαριστερή συμμαχία του πρωθυπουργού Στέφαν Λεβέν και των Σοσιαλδημοκρατών εντελώς οριακό προβάδισμα έναντι των τεσσάρων κομμάτων της κεντροδεξιάς, που αποκαλούνται απλά η Συμμαχία.

Και οι δύο παρατάξεις εξουσίας αθροιστικά δεν ξεπερνούν το 40% των προθέσεων ψήφου η καθεμιά, κατά δημοσκοπήσεις.

Το 20% του εκλογικού σώματος δηλώνει αναποφάσιστο.

Ο σχηματισμός της επόμενης κυβέρνησης θεωρείται έτσι πως θα είναι περίπλοκη υπόθεση, αφού καμιά από τις παρατάξεις εξουσίες δεν προβλέπεται να εξασφαλίσει πλειοψηφία των εδρών.

Τόσο οι Σοσιαλδημοκράτες όσο και οι Πράσινοι, ο ήσσων εταίρος του κυβερνητικού συνασπισμού, έχουν δει τα ποσοστά τους να πέφτουν εξαιτίας της φθοράς τους κατά την άσκηση της εξουσίας με την υποστήριξη του κόμματος της Αριστεράς.

Η Συμμαχία — τα κόμματα των Μετριοπαθών, των Φιλελευθέρων, του Κέντρου και των Χριστιανοδημοκρατών — θέλει ο συντηρητικός ηγέτης Ουλφ Κριστερσόν να αντικαταστήσει τον Λεβέν.

Παράλληλα, το ακροδεξιό, αντιμεταναστευτικό κόμμα των Σουηδών Δημοκρατών προβλέπεται να αυξήσει σημαντικά τις δυνάμεις του. Είχε συγκεντρώσει το 13% των ψήφων το 2014· και έκτοτε κέρδισε έδαφος, καθώς τα ζητήματα που άπτονται της υποδοχής μεταναστών και προσφύγων και της εγκληματικότητας σταδιακά μονοπώλησαν την επικαιρότητα.

Σε μια προσπάθεια να περιορίσει τη φθορά που υφίστατο η κυβέρνηση Λεβέν έκανε πολύ πιο αυστηρούς τους κανόνες για την υποδοχή προσφύγων και μεταναστών το 2015, μετά την έλευση 163.000 αιτούντων άσυλο, ανθρώπων που εγκατέλειψαν τις πατρίδες τους για να σωθούν από ένοπλες συρράξεις, ειδικά Σύρων.

Οι Σουηδοί Δημοκράτες, που πιστώθηκαν από 16% ως 25% των προθέσεων ψήφου στις δημοσκοπήσεις, θέλουν να αποκτήσουν λόγο στη χάραξη της πολιτικής της επόμενης κυβέρνησης. Τα άλλα κόμματα πάντως έχουν δεσμευθεί πως δεν θα συνεργαστούν μαζί τους, επικαλούμενα τη νεοναζιστική κληρονομιά του κόμματος και τις ανοικτα ρατσιστικές σε πολλές περιπτώσεις θέσεις του.

Περίπου 7,4 εκατομμύρια ψηφοφόροι έχουν δικαίωμα συμμετοχής στη διαδικασία. Τα εκλογικά κέντρα θα ανοίξουν στις 08:00 (09:00 ώρα Ελλάδας) και θα κλείσουν στις 20:00 (21:00). Πέραν των μελών του κοινοβουλίου, οι εκλογείς καλούνται να αναδείξουν τα μέλη 20 νομαρχιακών και 290 δημοτικών συμβουλίων.

Πηγή: ΑΠΕ ΜΠΕ

Με ποιο δικαίωμα, Ντέπυ Γκολεμά;

Τα καλά νέα δεν τα διαβάζει κανείς, ή σχεδόν. Αντίθετα οι κακές ειδήσεις γίνονται ανάρπαστες.

- Επειδή, άραγε, είναι άρρωστο το κοινό;

Μπορεί, ίσως, ενδεχομένως, ποιος ξέρει;

-Μήπως επειδή είναι άρρωστη η δημοσιογραφία;

Σίγουρα! Βαριά η αρρώστια και η βλάβη ανήκεστος.

Τα ερωτήματα:

** Τι άλλο πέρα από τη λαχτάρα τού ανθρώπου να πει πρώτος την (κακή) είδηση μπορεί να έκανε την Ντέπυ Γκολεμά να βγει ξαφνικά, απρόκλητα, απρόσκλητα, ξεκούδουνα και να «αποκαλύψει» ότι η Ειρήνη Παπά ζει μόνη,

αυτή και το Αλτσχάιμέρ της, και ότι έκλεισε έρημη και ερήμην της («μια και το μυαλό της έχει διαγράψει την υπέροχη ζωή της») τα 92 της χρόνια;

** Με ποιο δικαίωμα η κυρία Γκολεμά μπήκε στη ζωή τής ανυπεράσπιστης ηλικιωμένης, την έσυρε χωρίς άδεια έξω από τη μοναξιά της, και πέταξε αυτήν την αποσυρμένη ζωή, βορά στη δημοσιότητα; (Αν, βέβαια, είναι πράγματι άρρωστη, γιατί ο ανιψιός της, ο Μανούσος Μανουσάκης το διαψεύδει).

** Γιατί έδωσε ήχο στην, κατ’ επιλογή της ίδιας, σιωπή τής μεγάλης ηθοποιού;

** Προς τι η συγκίνηση, η θρηνωδία, το πρόωρο «μνημόσυνο» μαζί με το αλαλάζον κοινό των σόσιαλ που σε τέτοιες περιπτώσεις πιάνει τον τόνο τού θρήνου και τον ακολουθεί με τα σχόλια που συνοδεύουν την κακή είδηση;

** Αλλά και νομικά να το πάρεις, τα θέματα υγείας δεν αποτελούν ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα; Και δεν θα μπορούσε ένας υγιής και όχι ανήμπορος άνθρωπος, να ζητήσει ευθύνες για τη δημοσιοποίηση των προβλημάτων του;

Η είδηση, με η χωρίς εισαγωγικά, είχε την τύχη και τη δράση που έχουν όλες οι κακές ειδήσεις. Έπεσε στα αχόρταγα σάιτ, σαν κομμάτι κρέας σε αγέλη πεινασμένων λύκων που το κατασπάραξαν. Και αναπαράχθηκε σαν Άλιεν, χωρίς καμιά προσθήκη, χωρίς κανέναν έλεγχο, χωρίς ρεπορτάζ, παρά μόνο με την αναφορά ότι «Όπως έγραψε σε μια συγκινητική ανάρτησή της η Ντέπυ Γκολεμά» κ.λπ.

Ένα μέλος της αγέλης, μάλιστα, τυφλωμένο από την πείνα, ούτε διάβασε ούτε κατάλαβε τι έγραφε η ανάρτηση και «πέθανε» την καλλιτέχνιδα, με την πιθανή σκέψη ότι «αφού με τόση συγκίνηση το γράφει η Γκολεμά, σίγουρα η Παπά πέθανε, ας την κλάψουμε πρώτοι πριν το γράψουν άλλοι». Και την έκλαψαν με έναν τιμητικό τίτλο περί «ζωντανής Καρυάτιδας» που «έφυγε από τη ζωή στα 92 της»!

Είπαμε: η βλάβη είναι ανήκεστος και η κατάσταση μη αναστρέψιμη. Ας το πάρουμε απόφαση. 

http://harddog-sport.blogspot.com     

Μακεδονομάχοι προ των πυλών

του Χρήστου Ξανθάκη

Επιστρέφω στο σημειωματάριό μου, από εκείνο το πρώτο συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης και διαβάζω:

«Εμείς θα είμαστε εδώ και μετά τις κυβερνήσεις. Γιατί ο ελληνισμός θα μείνει εδώ, ο ελληνισμός είναι η γη. Τα σύνορά μας είναι η ιστορία μας και κανείς δεν έχει δικαίωμα να τα αγγίξει».

«Μια νίκη η σημερινή συγκέντρωση των ονειροπόλων επί των αποστειρωμένων».

«Δεν γίνεται να περηφανευόμαστε ότι έχουμε προγόνους λιοντάρια κι εμείς να είμαστε σαν κότες».

«Αν φαντασιώνονται κάποιοι ότι απελευθερώνουν τη Βόρεια Ελλάδα από τους Έλληνες, στα αχαμνά μας που θα έλεγε και ο Καραϊσκάκης».

Και πάει λέγοντας. Και σε όλα, βεβαίως, μόνιμη επωδός το «θα μας βρουν μπροστά τους». Αν τολμήσουν «θα μας βρουν μπροστά τους», αν επιχειρήσουν «θα μας βρουν μπροστά τους», αν υπογράψουν «θα μας βρουν μπροστά τους», αναπνοή να πάρουν και βλέφαρο να κουνήσουν «θα μας βρουν μπροστά τους»…

Ε, ήρθε η ώρα να δούμε ποιος θα βρει μπροστά του ποιόν. Αύριο είναι το ραντεβού στο Λευκό Πύργο, η συγκέντρωση υπέρ Μακεδονίας και μακεδονικού αγώνος, το συλλαλητήριο κόντρα στη συμφωνία των Πρεσπών. Αύριο το απόγευμα η μάζωξη και ακολουθεί πορεία προς το Βελλίδειο, όπου θα μιλάει ο πρωθυπουργός κηρύσσοντας την έναρξη της ΔΕΘ. Και ο Θεός βοηθός, μιας και κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι όλα θα κυλήσουν ειρηνικά και ομαλά και ήσυχα. Οι διοργανωτές επιμένουν ότι δεν υπάρχει καμία πρόθεση για σύγκρουση, εξ ου και δεν θα υπάρχουν ομιλητές παρά μόνο τραγούδια, αλλά ποτέ δεν ξέρεις τι μαγειρεύεται πίσω απ’ τις κουίντες. Ιδίως στη Σαλονίκη, όπου το αυγό του φιδιού γεννάει αβέρτα εδώ και αρκετές δεκαετίες.

Βλέπε για παράδειγμα την επίθεση που δέχθηκαν την Τρίτη το βράδυ δυο προσφυγόπουλα έξω από τον Ξενώνα Φιλοξενίας της ΑΡΣΙΣ – Κοινωνική Οργάνωση Υποστήριξης Νέων στο Ωραιόκαστρο. Αντιγράφω από την ιστοσελίδα daily thess:

«Τα δύο αγόρια έπεσαν σε ενέδρα οκτώ – δέκα ατόμων, τα οποία τα προσέγγισαν με καλυμμένα χαρακτηριστικά, ρωτώντας τα επιθετικά “από που είναι”. Μόλις τα παιδιά απάντησαν, δηλώνοντας τη χώρα καταγωγής τους, η ομάδα αυτή, με σαφή και δηλωμένα ρατσιστικά κίνητρα, επιτέθηκε στα παιδιά, χτυπώντας ένα από αυτά (το δεύτερο κατάφερε να απομακρυνθεί από το σημείο) στο κεφάλι και το σώμα με ρόπαλα. Το παιδί τραυματίστηκε σε αρκετά σημεία και μεταφέρθηκε άμεσα σε νοσοκομείο, ενώ κλήθηκε η αστυνομία και κινήθηκαν οι νομικές διαδικασίες για το περιστατικό.Τις προηγούμενες μέρες η ίδια, κατά πάσα πιθανότητα, ομάδα ατόμων βρίσκονταν στο σημείο και χειρονομούσε εναντίον άλλων παιδιών που κατευθύνονταν στη δομή».

Σαν να λέμε κάποιοι προπονούνται για το Σάββατο και φτιάχνουν κλίμα. Κι αυτοί οι κάποιοι, δεν αποκλείεται αύριο να τα ξανασηκώσουν τα ρόπαλα και να ψαχτούνε για καυγά. Είμαι απολύτως πεπεισμένος ότι οι διοργανωτές του συλλαλητηρίου έχουν κίνητρα ευγενή και εθνικά, δεν το έχω όμως για εντελώς σίγουρο ότι θα καταφέρουν να ελέγξουν κάτι τέτοια παλικάρια που μεγάλη όρεξη θα έχουν ν’ ανοίξουν κεφάλια. Και να κάνουν μαντάρα τη συμπρωτεύουσα, για να εξυπηρετήσουν δικά τους κόλπα και δικούς τους σκοπούς. Θα τους περάσει άραγε ή θα επικρατήσουν οι ψυχραιμότεροι; Αν υπάρχουν, εν τέλει, ψυχραιμότεροι στο σύμπαν του «θα μας βρουν μπροστά τους»…      

Η κυβερνητική αντεπίθεση αρχίζει στη ΔΕΘ

Του Σταύρου Λυγερού

Στο Μαξίμου αναπνέουν στον ρυθμό της ομιλίας του Τσίπρα στη ΔΕΘ (Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης). Ο πρωθυπουργός είναι αποφασισμένος να εξαγγείλει παροχές, εξαντλώντας όλα τα δημοσιονομικά περιθώρια, χωρίς, όμως, να υπερβεί το πλαίσιο. Μέχρι στιγμής τουλάχιστον, κεντρικό στοιχείο της ομιλίας του έχει αποφασισθεί να είναι η ακύρωση της δέσμευσης για μείωση των συντάξεων από την 1η Ιανουαρίου 2019, με το επιχείρημα ότι δεν πρόκειται να προκύψει δημοσιονομικό κενό.

Το ΔΝΤ επιμένει στη μείωση, προβάλλοντας το επιχείρημα ότι είναι και διαρθρωτικό μέτρο, αλλά το Μαξίμου ποντάρει στην υποστήριξη της Κομισιόν. Σύμφωνα με πληροφορίες, στις Βρυξέλλες, αλλά και σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες επικρατεί η άποψη ότι δεν συμφέρει να αποδεχθούν το επιχείρημα του Ταμείου, το οποίο στηρίζεται στη συσχέτιση του ασφαλιστικού συστήματος με τον δημογραφικό παράγοντα. Κι αυτό, επειδή αυτό το επιχείρημα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και σε βάρος άλλων χωρών-μελών, μη εξαιρουμένης ακόμα και της ίδιας της Γερμανίας.

Στο Μαξίμου έχουν συνείδηση πως το πολιτικό-εκλογικό κλίμα θα καθορισθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό από το εάν θα μειωθούν ή όχι οι συντάξεις. Γι’ αυτό κυβερνητική πρόθεση είναι η μείωση να μη συμπεριληφθεί στο σχέδιο προϋπολογισμού που αρχές Οκτωβρίου θα σταλεί στη Βουλή και στη συνέχεια στην Κομισιόν.

Από την άλλη πλευρά, ο Τσίπρας και το οικονομικό επιτελείο δεν θέλουν να κινηθούν, χωρίς την ανάλογη πολιτική κάλυψη από το ευρωιερατείο ή από τμήμα του, επειδή δεν θέλουν να προκαλέσουν ανησυχίες στις Αγορές σε μία διεθνώς δύσκολη συγκυρία, στην οποία η Ελλάδα θα πρέπει να αρχίσει να δανείζεται.

Υπενθυμίζουμε ότι ενώ το επιτόκιο του δεκαετούς ομολόγου της Ισπανίας και της Πορτογαλίας είναι αντιστοίχως στο 1,42% και στο 1,83%, της Ελλάδας είναι στο 4,19%. Πολλά, πάντως, θα κριθούν και από τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για την πορεία των μεγεθών της ελληνικής οικονομίας και από την πρώτη μεταμνημονιακή αξιολόγηση, η οποία θα πραγματοποιηθεί από τους Θεσμούς μετά την πρωθυπουργική ομιλία στη Θεσσαλονίκη.

Συντάξεις και κοινωνικό μέρισμα

Πέρα από το ζήτημα των συντάξεων, ο πρωθυπουργός θα υποσχεθεί ότι θα δοθεί και αυτά τα Χριστούγεννα το λεγόμενο κοινωνικό μέρισμα, θα εξαγγείλει φοροαπαλλαγές (μεταξύ αυτών και μείωση του ΕΝΦΙΑ), επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων, κατάργηση του υπερκατώτατου μισθού για τους νέους και –μέσα από την συμφωνημένη διαδικασία– αύξηση του κατώτατου.

Με τη μείωση της υπερφορολόγησης, η κυβέρνηση κάνει ένα πολιτικό-εκλογικό άνοιγμα στα μεσαία στρώματα και ειδικά στη μικροεπιχειρηματικότητα. Η έμφαση, όμως, θα δοθεί στις παροχές προς τα κατώτερα εισοδηματικά στρώματα, αυτούς που κατά τον Τσίπρα σήκωσαν τα μεγάλα βάρη της κρίσης.

Μπορεί το 2012 και το 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ να ψηφίσθηκε μαζικά από μεσαία στρώματα, αλλά η πολιτική του αυτά τα χρόνια, κυρίως η κάθε είδους υπερφορολόγηση, έχει απωθήσει πολύ μεγάλο μέρος από αυτή την κατηγορία των τότε ψηφοφόρων του. Το γεγονός ότι το εκλογικό ποσοστό του δεν έχει καταρρεύσει οφείλεται και στο ότι έχουν στοιχηθεί πίσω του ψηφοφόροι από τα στρώματα που αντιμετωπίζουν πρόβλημα επιβίωσης.

Πρόκειται για πολίτες που έχουν πέσει στον γκρεμό ή βρίσκονται στο χείλος του, για άλλοτε μικρομεσαία στρώματα που έχουν ήδη ή τείνουν να μετατραπούν σε πληβείους. Αυτοί θεωρούν ότι η “επιδοματική” πολιτική και η φιλική προς αυτούς ρητορική της κυβέρνησης είναι μία κάποια σανίδα σωτηρίας. Είναι όλοι αυτοί που περιμένουν με ανυπομονησία τον “μποναμά” στο τέλος του χρόνου.

Εκλογική στόχευση στους «πληβείους»

Η στρατηγική οικονομικής ενίσχυσης του κατώτερου εισοδηματικά στρώματος της ελληνικής κοινωνίας, που αριθμητικά έχει διογκωθεί πολύ τα χρόνια των Μνημονίων, ταιριάζει με το ιδεολογικό στερεότυπο του ΣΥΡΙΖΑ περί ταξικότητας. Η υπερφορολόγηση των μεσαίων στρωμάτων έγινε με σκοπό να προκύψει μεγαλύτερο από τον μνημονιακό στόχο πρωτογενές πλεόνασμα, ένα μέρος του οποίου δίνεται στους φτωχούς.

Πρόκειται για επιλογή, η οποία έχει ομολογηθεί και δημοσίως. Το νομιμοποιητικό επιχείρημα είναι ότι με αυτή την πολιτική απετράπη η ανθρωπιστική κρίση. Πολλές αντιρρήσεις μπορούν να προβληθούν, αλλά το ζήτημα είναι πως αυτή η επιλογή είναι ο πυρήνας της εκλογικής στρατηγικής του ΣΥΡΙΖΑ.

Όπως προαναφέραμε, η επιλογή αυτή ανταποκρίνεται στα κουμπώνει απολύτως με τα ιδεολογικά στερεότυπα της Αριστεράς. Ταυτοχρόνως, σ’ αυτή τη δύσκολη συγκυρία εξασφαλίζει στον ΣΥΡΙΖΑ μία πρόσθετη βάση εκλογικής στήριξης. Με τη φιλική ρητορική και με τα διάφορα βοηθήματα και διευκολύνσεις, η κυβέρνηση έχει οικοδομήσει εκλογικούς δεσμούς με τους πληβείους και νεοπληβείους της κοινωνίας. Η έκταση και η αντοχή αυτών των δεσμών θα αποδειχθούν όταν θα στηθούν οι κάλπες.

Η επιλογή υπερφορολόγησης των μεσαίων στρωμάτων και στήριξης των φτωχών ικανοποίησε τους δανειστές και ταυτοχρόνως πρόσφερε ένα ιδεολογικό άλλοθι στους βουλευτές της συμπολίτευσης για να ψηφίζουν χωρίς διαρροές τα κάθε φορά επώδυνα μέτρα του 3ου Μνημονίου. Με άλλα λόγια, το αφήγημα ότι “διαφωνούμε με το Μνημόνιο, αλλά το εφαρμόζουμε για να σώσουμε τη χώρα”, εμπλουτίσθηκε με το ότι “παρά τις δύσκολες συνθήκες εμείς φροντίζουμε τους φτωχότερους”.     

Για το αιώνιο, φυσικό κάλλος

γράφει ο Γιώργος Σταματόπουλος

Οι άνθρωποι [οι πολλοί] δεν καταλαβαίνουμε [μυστικόν γαρ το φέγγος -και το θάλπος] ότι το να μη διψάς είναι καλύτερο από το να πίνεις και το να μην πεινάς από το να τρως, και το να μην κρυώνεις από το να διαθέτεις πλήθος ρούχα [Λουκιανός, Περί πένθους: Το μη διψείν του πιείν πολύ κάλλιον και το μη πεινήν του φαγείν και το μη ριγούν του αμπεχόνης ευπορείν].

Ετσι και σήμερα, φίλος γιατρός συμβουλεύει να τρως υπό τον κορεσμό και να πίνεις υπέρ τη δίψα. Ηρακλείτειες παρακαταθήκες, πολύτιμες: να λιώνεις λίγο κριθάρι στο νερό και να το τρως ευχάριστα. Η λιτότης και η αποστροφή προς κάθε τι περιττό στο μεγαλείο της, μακριά από κάθε [υπερ]καταναλωτική μωροσοφία, εντεύθεν του νοήματος και της καθημερινής πράξης.

Σεπτέμβρης: της γλυκύτητας της ατμόσφαιρας και των καρπών· ναι, των καρπών. Τα φρούτα ξεχειλίζουν και ευωδιάζουν, μακριά από φυτοφάρμακα και παραγωγική -τάχα- υστερία. Αφθονα τα καρπούζια και τα πεπόνια, ντομάτες, πιπεριές, μελιτζάνες, μπάμιες, φασολάκια, αγγούρια, κολοκύθια, ράπανα, γουλιά -επίσης: σύκα, σταφύλια, αχλάδια, ροδάκινα, καρύδια, αμύγδαλα. Ολα τούτα τα τιμαλφή οφείλω [ο καψερός] να τα εγκαταλείψω. Τα βάζω βέβαια μέσα μου [πιο πολύ συμβολικά παρά γαστριμαργικά] και αναρωτιέμαι γιατί. Εάν εγκαταλείπεις τη φύση, αυτή δεν το ξεχνά· θα σ' το «ανταποδώσει» [ελπίζω όχι φθονερά και εκδικητικά].

Ε, λοιπόν, όλα αυτά τα πολύτιμα και εύγευστα δεν έχουν καμία εμπορική αξία -ποιος να το χωνέψει; Ανταλλάσσονται από σπίτι σε σπίτι, από φίλους σε φίλους· ώς εκεί, που να πάρει. Καλές και ένδοξες οι στιγμές της ανταλλαγής αλλά οι αγρότες πρέπει κάπως να ζήσουν. Δεν θέλουν πολλά. Τον κόπο τους να ανταμείβεται θέλουν να βλέπουν, μια ελάχιστη κρατική μέριμνα ζητούν [πράγματι, δεν ζητούν πολλά, να μεγαλώσουν μόνο τα παιδιά τους και να μπορούν να κερνάνε ένα ποτό στο καφενείο του χωριού].

Να βρεθείς αχάραγα στον κάμπο. Να ακούς τους τριγμούς της ωρίμανσης των καρπών. Ηχος τριζάτος, μουσικότατος, νηπενθής -η ζωή που ολοκληρώνεται [η ζωή των καρπών]. Μια ελάχιστη αξιοπρέπεια ζητείται, όχι ανόητα σχεδιάσματα. Η αγροτική ζωή τελειώνει -και τείνει προς ημιάγρια κατάσταση λόγω μονοκαλλιεργειών και έλλειψης εθνικής αγροτικής πολιτικής. Η πρώτη φορά Αριστερά τα έκανε ρόιδο κόκκινο.

Λοιπόν, όσο μπορούμε να γευτούμε τους μεσογειακούς αυτούς καρπούς που μας έτυχαν [ξεχάσαμε όσπρια, χόρτα, βολβούς, σαλιγκάρια!] γιατί δεν θα τους ξαναγευτούμε [ήδη η γεύση σε πολλούς απ' αυτούς έχει αλλοιωθεί, έχει χάσει το πρωταρχικό, φυσικό, άρωμά της -τι να κάνουμε;]. Λίγες μέρες ακόμη [κρίσιμες] και όλα τούτα θα ξεχαστούν (;). Ελπίζω πως όχι. Κανείς κουβαλά μέσα του [στις μέσα ράχες] την ομορφιά του χωριού και τη φυσικότητά του. Το αιώνιον φυσικόν κάλλος.    

Αλγόριθμoς της Google: Το Άγιο Δισκοπότηρο της πληροφορίας

Mέχρι και ο Πούτιν έπεσε στην ανάγκη της Google, καθώς ζήτησε από την εταιρεία να μην διαφημίσει εκκλήσεις για μαζικές διαδηλώσεις την ημέρα των εκλογών της 9ης Σεπτεμβρίου.

Ο έτερος παγκόσμιος πολιτικός ηγέτης, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ , λίγες ημέρες νωρίτερα, κατηγόρησε την Google ότι θάβει τις θετικές ειδήσεις που τον αφορούν και προβάλλει μόνο τις αρνητικές. «Τα αποτελέσματα αναζήτησης της Google για τη φράση ‘Trump news’ δείχνει μόνο τις απόψεις/ρεπορτάζ των Μέσων Fake News. Με άλλα λόγια είναι στημένο» δήλωσε στο Twitter.

Υποστήριξε μάλιστα πως το «96% των συνδέσμων που εμφανίζει η μηχανή όταν κανείς αναζητά ειδήσεις που αφορούν τον ίδιο, είναι αριστερού προσανατολισμού». Σύμφωνα με αμερικανικά μέσα ο ισχυρισμός μάλλον βασίζεται σε δημοσίευμα του συντηρητικού «PJ Media», σύμφωνα με το οποίο η Google δείχνει προτίμηση στα άρθρα του CNN, το οποίο, όπως είναι γνωστό, το απεχθάνεται ο Τραμπ.

Από την άλλη πλευρά, αυξάνονται οι αντιδράσεις από προοδευτικές και αριστερές ιστοσελίδες σε όλο τον κόσμο, εναντίον των νέων ρυθμίσεων που πραγματοποίησε στον αλγόριθμο της η μηχανή αναζήτησης Google με σκοπό, όπως δήλωσε, την αντιμετώπιση των λεγόμενων fake news. Ενδεικτικά, το Κόμμα Σοσιαλιστικής Ισότητας στις ΗΠΑ, που έχει την ιστοσελίδα wsws.org, κατήγγειλε πως είχε ξαφνική πτώση επισκεψιμότητας κατά 70%, καθώς ο νέος αλγόριθμος της Google την εμφανίζει πολύ χαμηλά στη λίστα των αποτελεσμάτων όταν κάποιος αναζητά όρους όπως σοσιαλισμός, καπιταλισμός, κ.λπ.

Σύμφωνα μάλιστα και με το δημοσίευμα των New York Times, αρκετές ακόμη ιστοσελίδες που ασκούν κριτική στο οικονομικό σύστημα και την πολιτική των ΗΠΑ καταγγέλλουν σημαντική πτώση επισκεψιμότητας.

Γεγονός είναι ότι το 90% όλων των αναζητήσεων στο διαδίκτυο περνούν από τη Google, κάτι που αποδεικνύει την τεράστια ισχύ που έχει η εταιρεία στον κόσμο της πληροφορίας. Και μπορεί η πληροφορία να θεωρείται δημόσιο αγαθό, ελάχιστοι όμως είναι αυτοί που γνωρίζουν πώς λειτουργεί η μηχανή αναζήτησης, αφού η Google το κρατά επτασφράγιστο μυστικό, όπως αντιστοίχως και τις αλλαγές που πραγματοποίησε με αφορμή τα fake news.

Σε δημοσίευμά τους οι New York Times παρουσιάζουν πώς φαίνεται να λειτουργεί, σε γενικές γραμμές, το Google Search...

Πώς λειτουργεί το Google Search

Ας υποθέσουμε ότι θέλουμε να κάνουμε μια αναζήτηση για τα «οφέλη των λαχανικών στην υγεία». Όταν αρχίσουμε να πληκτρολογούμε, τα συστήματα της Google αρχίζουν να κοσκινίζουν μέσα στο μητρώο των εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ιστοσελίδων που χρησιμοποιούν αυτή την ακριβή διατύπωση ή μια σχετική φράση. Η Google εκτιμά ότι υπάρχουν περισσότερες από 53 εκατομμύρια σελίδες που ταιριάζουν με τα «οφέλη των λαχανικών στην υγεία».

Μετά το Google ταξινομεί αυτές τις ιστοσελίδες χρησιμοποιώντας έναν μυστικό αλγόριθμο. Οι παράγοντες τους οποίους «ζυγίζει» ο αλγόριθμος αυτός είναι εκατοντάδες, και, αν και η Google κρατά κρυφούς τους περισσότερους εξ αυτών, έχει αποκαλύψει κάποια στοιχεία.

Μία από τις σημαντικότερες ανακαλύψεις στη μηχανή αναζήτησης της Google ήταν μια φόρμουλα ονόματι PageRank. Το PageRank λειτουργεί με βάση το κριτήριο πως η αξία μιας σελίδας μπορεί να καθοριστεί με βάση το πόσες σελίδες «linkάρουν» σε αυτήν. Τον πρώτο καιρό των αναζητήσεων στο Ίντερνετ αυτό ήταν μια καινοτόμα ιδέα, που βοήθησε το Google να κερδίσει έδαφος έναντι ανταγωνιστών όπως το Yahoo και το AltaVista.

Με το πέρασμα των χρόνων, η μηχανή αναζήτησης έχει γίνει πιο εξελιγμένη. Εκτός από το PageRank, η εταιρεία έχει αναφέρει επίσης πως το λογισμικό εξετάζει το πόσο συχνά και πού εμφανίζονται σε μια σελίδα οι όροι αναζήτησης, και πόσο πρόσφατα δημιουργήθηκε η ιστοσελίδα- καθώς και το πού βρίσκεται αυτός που κάνει την αναζήτηση. Η Google δήλωσε ότι δεν υπάρχουν μεγάλες διαφορές ανάμεσα στο πώς βρίσκει ειδήσεις και σε άλλα αποτελέσματα αναζητήσεων, αν και κάποιοι παράγοντες, όπως το πότε δημιουργήθηκε μια σελίδα, έχουν μεγαλύτερη σημασία σε αναζητήσεις ειδήσεων.

Γιατί η Google δεν αποκαλύπτει τον αλγόριθμο

Η Google λέει ότι η αποκάλυψη της φόρμουλάς της απλά θα διευκόλυνε αυτούς που προσπαθούν να «στήνουν» τα αποτελέσματα των αναζητήσεων: Είναι γνωστό πως υπάρχει ήδη μια βιομηχανία πάνω στο SEO (Search Engine Optimization), με ειδικούς που βοηθούν εταιρείες να φαίνονται περισσότερο στις αναζητήσεις στο Google.

Αλλά, βέβαια, η Google έχει έναν ακόμη λόγο για να διατηρήσει τη φόρμουλα της μηχανής αναζήτησης μυστική: Είναι ιδιόκτητη. Με αυτήν έχει εδραιώσει την κυριαρχία της στην αναζήτηση. Έκανε καλύτερη δουλειά και θέλει να διατηρήσει την κυριαρχία της, κρατώντας το μυστικό του αλγορίθμου, για να μην το εκμεταλλευτούν οι ανταγωνιστές. Ακριβώς όπως η Coca-Cola δεν αποκαλύπτει τη συνταγή της.

Ισχύουν αυτά που λένε οι «πολέμιοι» της Google;

Η Google υποστηρίζει πως η πολιτική ιδεολογία δεν αποτελεί παράγοντα που παίζει ρόλο στις αναζητήσεις της. Ισχυρίζεται ότι εάν ένας χρήστης είναι συντηρητικός, φιλελεύθερος ή αριστερός δεν αποτελεί μέρος των πληροφοριών που συλλέγει η εταιρεία και δεν ταξινομεί ιστοσελίδες με πολιτικές κλίσεις.

Ωστόσο, το ζήτημα της παραπληροφόρησης που προέκυψε μετά τις προεδρικές εκλογές του 2016 έκανε την εταιρεία να προβεί σε αλλαγές στον αλγόριθμό της, καθώς διαπιστώθηκε ότι το 0,25% του ημερησίου traffic οδηγούσε σε σκόπιμα παραπλανητικές πληροφορίες. Η αλλαγή αυτή προκάλεσε αντιδράσεις, καθώς πολλοί παραπονέθηκαν για πτώση στο traffic. Και παρότι το μεγαλύτερο ποσοστό των Fake News προέρχεται βάσει ερευνών από τον ακροδεξιό χώρο, σύμφωνα με τους New York Times, οι περισσότερες ιστοσελίδες που διαμαρτυρήθηκαν για πτώση traffic ήταν πιο αριστερών και προοδευτικών τάσεων.

Πώς η Google καθορίζει την αξιοπιστία των αποτελεσμάτων;

Όπως δηλώνει, στηρίζεται σε έναν «στρατό» ανθρώπων «κριτών» ανά τον κόσμο (10.000 περίπου), που αξιολογούν την ποιότητα των αποτελεσμάτων και διαπιστώνουν κατά πόσον οι σελίδες που εμφανίζονται ψηλότερα είναι έγκυρες και αξιόπιστες. Οι κριτές/αξιολογητές υποδεικνύουν ζητήματα που μπορεί να υπάρχουν με ιστοσελίδες ή «τυφλά σημεία» στη λειτουργία της μηχανής αναζήτησης.

Είναι το Google Search ουδέτερο;

Όχι ακριβώς. Τα πράγματα κι εδώ δεν είναι πολύ απλά, καθώς, με το πέρασμα του χρόνου, το Google προχώρησε πέρα από την παροχή απλών links στην παροχή όλο και περισσότερων πληροφοριών στις ιστοσελίδες του, προκαλώντας εντάσεις με εκδοτικούς οργανισμούς/ ΜΜΕ, ιστοσελίδες με reviews κ.α. Η θέση της Google είναι ότι οι χρήστες δεν έρχονται σε αυτήν για links, αλλά για πληροφορίες. Ωστόσο, η εταιρεία έχει ενσωματώσει στα αποτελέσματά της πληροφορίες για ταξίδια, υπηρεσίες, online αγορές, reviews εστιατορίων και επιχειρήσεων κ.λπ, και οι ανταγωνιστές της λένε ότι, αξιοποιώντας την κυρίαρχη θέση της, στις αναζητήσεις δίνει προτεραιότητα στις δικές της υπηρεσίες έναντι αυτών των ανταγωνιστών. Ήταν εξάλλου αυτή η πρακτική που προκάλεσε και την αντιπαράθεση με την Κομισιόν. Η Ευρωπαϊκή Ένωση επισημαίνει ότι αυτή η μεταχείριση παραβιάζει τους νόμους περί αντιμονοπωλιακής νομοθεσίας.

Επίσης, υπάρχει το πρόβλημα της κρυφής προκατάληψης. Κι όταν ακόμη δεν υπάρχει σκόπιμη μεροληψία εναντίον μιας πολιτικής ιδεολογίας, υπάρχει ζήτημα με το πώς οι αλγόριθμοι ή η τεχνητή νοημοσύνη που αξιοποιεί και στην οποία η εταιρεία επενδύει θα αυξήσουν έστω και ακούσια τις κοινωνικές προκαταλήψεις σχετικά με ομάδες όπως οι γυναίκες, οι φυλετικές μειονότητες, οι πολιτικές, κ.ά.. Για παράδειγμα, η Google διαθέτει τη λειτουργία της «Αυτόματης συμπλήρωσης», η οποία προσφέρει λέξεις/προτάσεις για αναζητήσεις από τη στιγμή που ένας χρήστης αρχίζει να πληκτρολογεί. Δεν είναι λίγες οι φορές που αυτές οι προτάσεις συμπληρώνονται με ρατσιστικά ή σεξιστικά στερεότυπα.

Η εταιρεία έχει πει πως γνωρίζει ότι υπάρχουν τέτοια θέματα, και πως παραμένει σε επαγρύπνηση για την αντιμετώπισή τους. Έτσι, τώρα, όπως παρατηρούν σκωπτικά οι New York Times, όταν ξεκινάμε μια αναζήτηση με το «Donald Trump is», οι τρεις πρώτες λέξεις αυτόματης συμπλήρωσης είναι «ένας δημοκράτης», «ένας μεγάλος πρόεδρος» και «ο πρόεδρός μου».

Μαριάνθη Πελεβάνη