Η επόμενη μέρα ξεκίνησε

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Η «επόμενη» μέρα ξεκίνησε. Και θα κουβαλάει τα βαρίδια του χτες:

Την θεωρία «ο καθένας για την πάρτη του» εκείνων που θυμούνται το «όλοι μαζί» σαν μετάθεση των ευθυνών τους.

Την πολιτική εμπορευματοποίησης δημόσιων αγαθών και υπηρεσιών.

Την αδιαφορία στον αδύναμο, στον ευάλωτο, στον ανήμπορο ντόπιο και στον ικέτη πρόσφυγα.

Τον «κοινωνικό αυτοματισμό» απέναντι στον «βολεμένο» δημόσιο υπάλληλο, «τεμπελχανά» απεργό, «εισβολέα» ξένο, μη άνωθεν εγκεκριμένο «διαφορετικό».

Το «διαίρει και βασίλευε» μιας εξουσίας που σπεύδει να «κοινωνικοποιεί» τις κρίσεις για να διασφαλίζει τον υπέρ λίγων σφετερισμό των κερδών.

Την λογική της ελιτίστικης «αριστείας» κόντρα στην παροχή των δυνατοτήτων για ατομική ανύψωση μέσω της συλλογικής κοινωνικής ευημερίας.

Την επάνοδο της προπαγάνδας που ελεεινολογεί το δημόσιο, αλλά σήμερα το «χειροκροτά».

Τον βούρδουλα μιας δήθεν «ελεύθερης οικονομίας» που έχει απ’ όλα, αλλά μόνο για τους λίγους.

Την πολιτική της «δημιουργικής καταστροφής» που θα επιχειρήσει να αξιοποιήσει την καραντίνα της πανδημίας για να καταργήσει τη λέξη «μισθό» με τη λέξη «επίδομα» και δίπλα στην έννοια «εργασιακό δικαίωμα» να επιβάλλει την ένδειξη «αναστολή».

Την πλύση εγκεφάλου ότι δήθεν «δεν υπάρχει εναλλακτική» σε ένα σύστημα που δεν έχει για ΜΕΘ αλλά έχει για F-16 και για ανακεφαλαιοποιήσεις τραπεζών.

Την επίθεση εναντίον όσων μιλούν για τα λαικά δίκαια με την κατηγορία του «λαϊκισμού».

Τον εξοβελισμό της έννοιας «αλληλεγγύη» από τους υπέρμαχους της νεοφιλελεύθερης ζούγκλας του «δεν υπάρχει κοινωνία, παρά μόνο άτομα».

Την μετατροπή της απαγόρευσης κυκλοφορίας σε αρμό «συμβίωσης» και σε προσομοίωση μιας δυστοπίας τύπου «αλτ τις ει;».

Την καταγγελία σαν «αναχρονισμό» του αιτήματος για κεντρικό, πανεθνικό σχεδιασμό, με ιεραρχήσεις και κοινωνικές προτεραιότητες, κόντρα στον άναρχο καπιταλιστικό ανταγωνισμό, στον φιλοτομαρισμό, στη σπατάλη πόρων στο του εμπορίου της φιλαυτίας και της ανοησίας.

Η επόμενη μέρα ξεκίνησε. Η’ θα είναι χτισμένη με πρόσημο τον Ανθρωπο ή θα είναι μια πρωτοφανής βαρβαρότητα με όρους περιφρόνησης και πειθαναγκασμού της «αγέλης».

Πηγή: realnews   

Ο πλανήτης Γη έτοιμος να φορέσει μάσκα

γράφει η Αρχοντία Κάτσουρα

Την ώρα που οι επιστήμονες δεν έχουν καταλήξει ακόμη αν η μάσκα μπορεί να προστατέψει έναν υγιή οργανισμό από το να προσβληθεί από τον Covid-19, πληθαίνουν οι φωνές υπέρ της χρήσης. Ωστόσο, οι ελλείψεις σε προστατευτικά υλικά ακόμη και για τους υγειονομικούς, που τα έχουν περισσότερο ανάγκη, οδηγούν σε υπερτιμολογήσεις, «αρπαγές» υλικών, ενδεχομένως και σε συνθήκες μαύρης αγοράς και πλειοδοσίας.

Όλα αυτά, την ώρα που ο μισός παγκόσμιος πληθυσμός βρίσκεται σε διάφορα επίπεδα καραντίνας, τα επιβεβαιωμένα κρούσματα της ασθένειας έχουν ξεπεράσει το 1,1 εκατομμύριο ανθρώπους και οι νεκροί της πανδημίας πλησιάζουν τις 60.000.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγεία και η πλειονότητα των αρχών υγείας ανά τον κόσμο επιμένουν ότι τη μάσκα έχει νόημα να την φορούν όσοι φροντίζουν ασθενείς με κορονοϊό και όσοι έχουν ασθενήσει, θέση που φαίνεται να ενστερνίζεται και το ελληνικό υπουργείο Υγείας, σύμφωνα με όσα έχει αναφέρει μέχρι στιγμής ο λοιμωξιολόγος και εκπρόσωπος του υπουργείου, Σωτήρης Τσιόδρας.

Ωστόσο υπάρχουν έρευνες που υποστηρίζουν ότι ο ιός μεταδίδεται μέσω της αναπνοής, από κάποιον που φέρει τον ιό χωρίς να έχει συμπτώματα, και όχι μόνο με τα σταγονίδια που φεύγουν στον αέρα όταν κάποιος φτερνίζεται ή βήχει.

Η θέση αυτή οδήγησε τις ομοσπονδιακές υγειονομικές αρχές των ΗΠΑ να συστήνουν πλέον στους πολίτες να καλύπτουν το πρόσωπό τους όταν βρίσκονται σε δημόσιους χώρους προκειμένου να περιοριστεί η εξάπλωση του κορονοϊού, πρακτική που ακολουθήθηκε ευρέως στην Κίνα και άλλες χώρες της Ασίας.

Ανάλογη σύσταση εξετάζουν και οι ισπανικές αρχές, όπως και άλλες χώρες. «Εξετάζουμε και τις μάσκες στο πλαίσιο των νέων μέτρων που θα λάβουμε» για την αντιμετώπιση του κορονοϊού, δήλωσε ο υπουργός Υγείας της Ισπανίας, Σαλβαδόρ Ίγια. Ο πρωθυπουργός Σάντσεθ εμφανίστηκε δημόσια με μάσκα, ενώ στις ΗΠΑ ο Ντόναλντ Τραμπ είπε ότι «το μέτρο είναι προαιρετικό» και πως ο ίδιος δεν θα φορέσει μάσκα.

«Πειρατεία» και «μαύρη αγορά»

Αναμφισβήτητα, η έκρηξη στις ανάγκες για υγειονομικό προστατευτικό υλικό έχει οδηγήσει σε έναν πόλεμο μεταξύ των χωρών για το ποιος θα καλύψει πρώτος τις ελλείψεις στο σύστημα υγείας, προστατεύοντας όσους βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της μάχης: γιατρούς και νοσηλευτές και εργαζόμενους στα νοσοκομεία. Άλλωστε οι περισσότερες χώρες «πιάστηκαν» στον ύπνο όσον αφορά την πανδημία, καθώς κανείς δεν μπορούσε να φανταστεί -δεν θα έπρεπε;- την ταχύτητα διάδοση του Covid-19 και τους θανάτους που θα προκαλούσε σε χώρες του λεγόμενου πρώτου κόσμου.

Την Παρασκευή, η Γερμανία, η οποία εντός της Ε.Ε. έχει δεχθεί επικρίσεις για τον επιθετικό τρόπο με τον οποίο αγοράζει προστατευτικό υλικό, ουσιαστικά «καπελώνοντας» άλλες χώρες, κατηγόρησε τις ΗΠΑ ότι χρησιμοποιούν «μεθόδους Άγριας Δύσης» για να εξασφαλίσουν μάσκες, στολές, αναπνευστήρες, κ.λπ.

Υποστήριξε ότι η Ουάσιγκτον «κατέσχεσε» στην Μπανγκόκ 200.000 χιλιάδες χειρουργικές μάσκες που είχαν ήδη αγοραστεί από τη Γερμανία, χαρακτηρίζοντας αυτή την ενέργεια «σύγχρονη πειρατεία». Μέρος των μασκών αυτών, τύπου FFP2 προορίζονταν για τους αστυνομικούς στο κρατίδιο του Βερολίνου.

Σε ανάλογη ενέργεια προέβη και η Τουρκία, με «πειρατεία» σε αεροσκάφος που κατευθυνόταν στην Ισπανία. Οι τουρκικές αρχές υποστήριξαν ότι δεν είχαν άλλη επιλογή παρά να κατάσχουν τις μάσκες και το άλλο υλικό, διότι έπρεπε να στηρίξουν το τουρκικό σύστημα υγείας.

Ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης, όπου καταμετρώνται τα περισσότερα κρούσματα και νεκροί στις ΗΠΑ, δήλωσε ότι προτίθεται να προχωρήσει σε κατάσχεση αυτού του υλικού από τα ιδιωτικά νοσοκομεία και τις εταιρείες, ώστε να καλύψει μέρος των αναγκών στα δημόσια νοσοκομεία που έχουν ξεπεράσει τα όρια αντοχής τους.

Γάλλος αξιωματούχος έχει χαρακτηρίσει τις προσπάθειες να εξασφαλιστούν μάσκες και προστατευτικές στολές «διεθνές κυνήγι θησαυρού», ενώ οι τιμές των κάποτε ευτελούς αξίας υλικών εκτοξεύονται. Μπορούμε να φανταστούμε τι θα συμβεί αν η χρήση μάσκας κριθεί απαραίτητη ώστε να μπορούν οι πολίτες, που παραμένουν στη συντριπτική πλειονότητά τους στο σπίτι, να βγουν έξω έστω και για τα απολύτως απαραίτητα ψώνια ή την επίσκεψη στο φαρμακείο.  

Σχέδιο για στήσιμο κάλπης πάνω στον φόβο

γράφει η Μαρίνα Αλεξανδρή

Τα σημερινά «ΝΕΑ» κυκλοφορούν με πρωτοσέλιδο τίτλο «Εγώ και η καραντίνα».  Οπου «εγώ» ο Κυριάκος Μητσοτάκης, και το story αφορά και περιγράφει «το 24ωρο του πρωθυπουργού στην εποχή του κορονοϊού».

Προφανώς το πώς έχει προσαρμοστεί και πώς αντιμετωπίζει το social distancing ο πρωθυπουργός είναι η κυρίαρχη αγωνία των πολιτών της χώρας – των ίδιων πολιτών που περνούν τα δικά τους 24ωρα με φόβο για την ζωή τους, τρόμο για την ζωή των δικών τους ανθρώπων και σε πλήρη αβεβαιότητα για το εάν, μετά τον κορονοϊό, θα επιβιώσουν και από την οικονομική κρίση.

Προφανώς επίσης, το πρωτοσέλιδο αυτό δεν είναι παρά ένας ακόμη κρίκος στο σχέδιο επικοινωνιακής και πολιτικής διαχείρισης, πάνω στο οποίο ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει επιλέξει να πορευτούν, από την πρώτη στιγμή της πανδημίας: Αντικατάσταση της πολιτικής και κρατικής ευθύνης από την «ατομική ευθύνη», χτίσιμο ηγετικού, έως «πατρικού» προφίλ, για τον πρωθυπουργό, κεφαλαιοποίηση του φόβου, εργαλειοποίησή του κοινωνικού σοκ ως μέσου συσπείρωσης γύρω από τον «εθνικό αρχηγό», και ενοχοποίηση ακόμη και της στοιχειώδους κριτικής.

Στο τέλος αυτού του σχεδίου, στο καλό του σενάριο τουλάχιστον, οι ίδιοι επικοινωνιολόγοι και διαμορφωτές της πολιτικής του Μαξίμου στήνουν κάλπες. Το εν λόγω καλό σενάριο βασίζεται στην εκτίμηση για ελεγχόμενη κλιμάκωση και, σχετικά σύντομη, αποκλιμάκωση της πανδημίας σ’ αυτή την φάση της τουλάχιστον. Ήτοι, μπορεί να είναι κυνικό, και πολιτικά μη ηθικό, όμως συμβαίνει: Στην χώρα των εγκλείστων, με τον «εθνικό γιατρό» να ανακοινώνει νεκρούς κάθε απόγευμα και τον «εθνικό χωροφύλακα» να μοιράζει ποινές στους «ατομικά ανεύθυνους», οι επιτελείς του Μαξίμου σχεδιάζουν διπλές κάλπες το φθινόπωρο.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες από το γαλάζιο στρατόπεδο, ο συγκεκριμένος σχεδιασμός προϋποθέτει την επιστημονική βεβαίωση του καθηγητή Σωτήρη Τσιόδρα ότι η μετάδοση του ιού θα εμφανίσει ύφεση το καλοκαίρι και δεν θα υπάρξει ανεξέλεγκτη νέα έξαρση μέχρι τον επόμενο. Επί του παρόντος ουδείς δίνει τέτοια επιστημονική διαβεβαίωση, εάν οι σχετικές εκτιμήσεις όμως επιβεβαιωθούν στις αρχές του καλοκαιριού το εκλογικό πλάνο θα μπει στην τελική του ευθεία.

Το βασικό προεκλογικό αφήγημα θα είναι ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν ο πρωθυπουργός που «έσωσε την χώρα», με μέτρο σύγκρισης πάντοτε τον τραγικό απολογισμό σε Ιταλία και Ισπανία. Και, πλέον, θα χρειάζεται ανανεωμένη λαϊκή εντολή για να την οδηγήσει και στην έξοδο από την οικονομική κρίση που έφερε η πανδημία – μια κρίση, το βάθος και την ένταση της οποίας δεν θα έχει προλάβει να συνειδητοποιήσει πλήρως έως το καλοκαίρι μια κοινωνία που ακόμη θα βρίσκεται υπό το σοκ της πανδημίας.

Οι εισηγήσεις που βρίσκονται στο Μαξίμου προσδιορίζουν τον ιδανικό χρόνο των εκλογών είτε τον Σεπτέμβριο, είτε τον Οκτώβριο. Ως στόχος τίθεται, σε πρώτο χρόνο, το «κάψιμο» της απλής αναλογικής και, αμέσως μετά σε  δεύτερες κάλπες ένα ποσοστό πάνω από 40% για την ΝΔ. Σ΄αυτό το ποσοστό οι σύμβουλοι του πρωθυπουργού βλέπουν και την «στρατηγική ήττα» του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα, μαζί με μια «άνετη οκταετία» - όπως λέει χαρακτηριστικά γαλάζιο στέλεχος - με πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Δεν είναι λίγοι πάντως εκείνοι που βλέπουν στο σενάριο αυτό και μια παραλλαγή των πολιτικών εξελίξεων του 2015 και των εκλογών που είχε προκηρύξει και κερδίσει τότε, τον Σεπτέμβριο, ο Αλέξης Τσίπρας. Και οι ίδιοι επισημαίνουν ότι στον δρόμο προς τις κάλπες ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν θα κουβαλά μόνον τον τίτλο του «σωτήρα» αλλά πιθανώς και μια πιστωτική γραμμή από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης – κοινώς, ένα νέο Μνημόνιο καθώς αυτή είναι η κατεύθυνση στο οικονομικό επιτελείο για την υπέρβαση της ύφεσης και της νέας κρίσης.

Γι' αυτόν τον λόγο, και όχι μόνον, το εκλογικό σενάριο του Μαξίμου εμπεριέχει παγίδες και υψηλά ρίσκα – όσο κι εάν οι δημοσκοπήσεις της «καθολικής αποδοχής» σε μέρες γενικευμένου κοινωνικού φόβου επιχειρούν ήδη να διαμορφώσουν άλλη εικόνα.  

Έφυγε από τη ζωή ο πρόεδρος του Ομίλου Βρακοφόρων Κρήτης Στέλιος Κιαγιαδάκης

Στο Ρέθυμνο η είδηση του θανάτου του, έσπειρε θλίψη δεδομένου ότι ο Στέλιος Κιαγιαδάκης, ήταν η εικόνα πέρα της Κρήτης και του Ρεθύμνου προς κάθε γωνιά της γης.

Έφυγε σήμερα από τη ζωή ο πρόεδρος του Ομίλου Βρακοφόρων Κρήτης Στέλιος Κιαγιαδάκης μετά από μάχη που έδινε το τελευταίο διάστημα σε νοσοκομείο της Αθήνας.

Πρόκειται για τον άνθρωπο που ξεκινώντας δίπλα στον Παύλο Βαρδινογιάννη, έκανε σκοπό της ζωής του να μεταλαμπαδεύσει όπου γης την Κρητική Κουλτούρα, τη μουσική και τους χορούς της Κρήτης. Ήταν ο άνθρωπος που σε κάθε εθνική επέτειο, και γιορτές της ορθοδοξίας, με Κρήτες μουσικούς και χορευτές γέμιζε Κρήτη το Μέγαρο Μαξίμου και την Προεδρεία της Δημοκρατίας, στεκόμενος δίπλα σε κάθε πρωθυπουργό και πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας

Στο Ρέθυμνο η είδηση του θανάτου του, έσπειρε θλίψη δεδομένου ότι ο Στέλιος Κιαγιαδάκης, ήταν η εικόνα πέρα της Κρήτης και του Ρεθύμνου προς κάθε γωνιά της γης. Λόγω των συνθηκών η νεκρώσιμη ακολουθία θα ψαλεί στον Ι.Ν. των Τεσσάρων Μαρτύρων κεκλεισμένων των θυρών και την παρουσία των απολύτως στενών συγγενών, ενώ η ταφή θα γίνει στη γενέτειρα του Αργυρούπολη Ρεθύμνου.

Ο Στέλιος Κιαγιαδάκης χαρακτηρίστηκε ως ο κορυφαίος πρεσβευτής του νησιού μέσω της θέσης του ως πρόεδρος του Όμιλου Βρακοφόρων Κρήτης. Ο υφυπουργός Υποδομών και Μεταφορών, Γιάννης Κεφαλογιάννης, έκανε την ακόλουθη συλλυπητήρια δήλωση για τον θάνατο του Στέλιου Κιαγιαδάκη: «Ένας ξεχωριστός άνθρωπος "έφυγε" από κοντά μας. Ο Στέλιος Κιαγιαδάκης, μετέτρεψε την αγάπη του για την κρητική παράδοση και του Ρέθυμνο σε διαχρονική προσφορά. Τον αποχαιρετούμε όλοι με βαθειά λύπη, εκφράζοντας τα ειλικρινή συλλυπητήριά μας στην οικογένεια και τους οικείους του».

Τα συλλυπητήρια του για τον θάνατο του Προέδρου του Ομίλου Βρακοφόρων Κρήτης εξέφρασε και ο εριφερειάρχης Κρήτης Σταύρος Αρναουτάκης αναφέροντας ότι: «Ο Στέλιος Κιαγιαδάκης υπηρέτησε με ζήλο τον πολιτισμό της Κρήτης. Συνέβαλε καθοριστικά στη διατήρηση της κρητικής παράδοσης. Ως Πρόεδρος του Ομίλου Βρακοφόρων Κρήτης εκπροσώπησε την Κρήτη σε σημαντικές διοργανώσεις στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Η παρακαταθήκη που αφήνει είναι ιδιαίτερα σημαντική. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του».

Η αντιπεριφερειάρχης Ρεθύμνης Μαρία Λιονή, έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Με ιδιαίτερη λύπη πληροφορηθήκαμε σήμερα το θάνατο του αγαπητού συμπολίτη μας Στέλιου Κιαγιαδάκη, ενός γνήσιου Κρητικού και θιασώτη της τοπικής παράδοσης . Ο εκλιπών, ως Πρόεδρος επί σειρά ετών του ιστορικού Ομίλου Βρακοφόρων Κρήτης, γαλούχησε γενιές στην κρητική μουσική παράδοση και με τη δική του μοναδική συμβολή η κρητική μουσική και ο χορός έγιναν αναγνωρίσιμα στο πανελλήνιο και παράλληλα έγιναν το όχημα για να διαφημιστεί και να αγαπηθεί ο τόπος μας, και να ταξιδέψει ο πολιτισμός και η πλούσια ιστορία της Κρήτης σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Ο Στέλιος Κιαγιαδάκης θα μείνει στη μνήμη μας ως ένας περήφανος Κρητικός, που εργάστηκε με πάθος για το ιδεώδες της κρητικής παράδοσης, ώστε να μαθαίνουν οι νεότεροι και να διατηρείται στο ακέραιο η επαφή με τις ρίζες και την ταυτότητά μας».

Πηγή:  ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο θαυμαστός «καινούργιος» κόσμος

Φυσικά το μέγιστο επίδικο των ημερών, παγκοσμίως, είναι η ίδια η ζωή. Η ίδια η ζωή που με τραγικό, είναι αλήθεια, τρόπο διδάσκει ότι η ζωή είναι μία και αδιαίρετη για όλους κι ότι η ζωή του καθενός από το ίδιο ύφασμα της ύπαρξης είναι κομμένη. Και είναι αυτή η ίδια η ζωή που διδάσκει –καταρρίπτοντας όλα τα ενάντια επιχειρήματα και όλες τις ενάντιες αφηγήσεις (όπως δ.χ. του νεοφιλελευθερισμού) –ότι δεν υπάρχει ανώτερη και κατώτερη ζωή. Κανένας δεν είναι ανώτερος οργανισμός και επομένως ανώτερο πνεύμα, αφού όπως σοφά το διατύπωσε ο μέγας Μπωντλέρ, «το σώμα μας είναι το πνεύμα μας».

Και όχι μόνο αυτό. Η πανδημία του φονικού ιού έδειξε, με δύναμη πυρηνικού ολέθρου, ότι η ζωή του καθενός εξαρτάται απολύτως από την ζωή του άλλου. Από την ζωή όλων των άλλων χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς αποστάσεις, είτε οριζόντιες (πλούσιες και φτωχές χώρες) είτε κάθετες (ταξικοί διαχωρισμοί και ταξικές διαστρωματώσεις). Συνεπώς είναι απολύτως φονική η κατασκευή ανωτεροτήτων και κατωτεροτήτων οποιασδήποτε υφής διότι διασπά το αδιαίρετο του όντος και τον αφήνει έκθετο και απροστάτευτο στον ακατάσχετο θάνατο. Με λίγα λόγια ο ιός αποδεικνύει το φονικό ψεύδος αυτού του οικονομικού συστήματος που η πυρηνική του ύπαρξη είναι και η καταγωγική του ανωμαλία. Η ύπαρξη του κέρδους.

Και επομένως είναι φονική η στρεβλότητα της ποσοτικοποίησης των πάντων προκειμένου να καταμετρώνται κέρδη και ζημίες, κατακερματίζοντας το ενιαίο, δημιουργώντας δηλαδή ένα φαντασιακό στην θέση του πραγματικού. Η συνέχεια είναι γνωστή και πληρωμένη με αίμα. Ένα πελώριο ποτάμι από αίμα που δεν έχει σταματήσει να κυλάει ορμητικά. Ολόκληρους πολιτισμούς έχει καταπιεί στο διάβα του, όχι μόνο με την σφαγή αλλά και με την ασθένεια (θυμηθείτε πως ξεκληρίστηκαν οι πολιτισμοί των Ίνκας και των Αζτέκων) και πάντα βρίσκει τρόπους να συνεχίσει την πορεία του.

Δεν είναι λοιπόν ούτε πρωτοφανή, ούτε περίεργα τα όσα βλέπουμε να συμβαίνουν μπροστά στα μάτια μας. Ούτε οι ελλείψεις, ούτε η λαίλαπα στα εργασιακά, ούτε ο θαυμαστός «καινούργιος» κόσμος, δηλαδή ο κόσμος μιας ανανεωμένης αγριότητας που προετοιμάζεται για αύριο. Βλέπεις το σύστημα έχει τεράστια πείρα, στην φονική του στρεβλότητα και άπειρη ισχύ για να πετύχει. Χαρακτηριστικό παράδειγμα από τις ΗΠΑ: Επτά εκατομμύρια άνεργοι μέσα σε μια βδομάδα, 1169 νεκροί από τον κορωνοϊό μέσα σε μια μέρα. Η ζωή σε ποσότητες. Η οικονομία, το οικονομείν του ανθρώπου σε ποσότητες. Το μέγα ψεύδος του συστήματος με την οσμή του θανάτου.

Αυτό το απίστευτα πελώριο απαρτχάιντ που καταπίνει δια μιας τεράστιους πληθυσμούς πιασμένους στη μέγγενη των μετρήσιμων (ή απροσμέτρητων) κερδών. Πιασμένους στις «ιδιωτικές τυραννίες», κατά τον Νόαμ Τσόμσκι, των φαρμακοβιομηχανιών. Που προτιμούν να αναπτύξουν τις κρέμες προσώπου, παρά ένα φάρμακο θεραπείας επειδή παρουσιάζει μικρά περιθώρια κέρδους. Ήδη από τον SARS I, επισημαίνει ο Τσόμσκι, θα μπορούσαν να έχουν εργασθεί για την ανάπτυξη εμβολίου.

Και τώρα; Τώρα ο  Τραμπ, αυτό ο «κοινωνιοπαθής καραγκιόζης» (πάντα κατά τον Τσόμσκι), προσπάθησε να εξαγοράσει φάρμακο από τους Γερμανούς ώστε να χρησιμοποιηθεί «μόνο για Αμερικανούς». Αγορασμένο απαρτχάιντ!! Υπάρχει πιο τραγικά παράλογο, πιο τραγικά αποθηριωμένο; Αυτό να μην ξεχνάμε. Αυτό να βλέπουμε όπου κι αν υπάρχει.

Όπως ας πούμε στην ανατριχιαστική δήλωση του κυρίου Τσιόρδα, «καταγράφτηκαν 27 κρούσματα στον πληθυσμό, 23 στη δομή της Ριτσώνας (…)». Ο θαυμαστός «καινούργιος» κόσμος της αγριότητας είναι κιόλας εδώ. Και είναι άψογα ρυμοτομημένος από τις πλατειές λεωφόρους των καλών προσθέσεων. Φωτισμένες λεωφόρους από τα καινούργια απαρτχάιντ. Ντόπιοι εναντίον ξένων. Φιλήσυχοι εναντίον «οχλοποιών». Φτωχοί εναντίον απελπισμένων. Ευπειθείς εναντίον απείθαρχων. Υποταγμένοι εναντίον ανυπότακτων. Λευκοί εναντίον μαύρων. Βόρειοι εναντίον νότιων. «Ονειροπόλοι» εναντίον ρεαλιστών. Ακτιβιστές εναντίον θεωρησιακών. Νέοι εναντίον ηλικιωμένων. Και φυσικά οι «επάνω» εναντίον των «κάτω». Οι παραβάτες θα τιμωρούνται με την έσχατη ατομική ευθύνη διότι «ο θεός αγαπάει αυτούς που αγαπούν τον εαυτούς τους». Αυτός είναι ο θαυμαστός «καινούργιος»  κόσμος που ετοιμάζουν. Θα είναι βέβαια ένας ήσυχος κόσμος, όπου το να μη συναινείς θα είναι έγκλημα καθοσιώσεως. 

Γιατί θα επιτηρεί ο θάνατος και ζωντανοί θα θεωρούνται μόνο όσοι διαθέτουν ανοσία αγέλης.

Αυτό θέλουμε;  

Κώστας Καναβούρης

Επιστρέφει η ανησυχία στην Ουχάν: Επιβεβαιώθηκαν 126 νέα κρούσματα κορωνοϊού

Συστάσεις στους κατοίκους της Ουχάν να επιστρέψουν στα σπίτια τους - Κανένα νέο κρούσμα στις άλλες πόλεις της Χουμπέι

Επέστρεψε η ανησυχία στην Ουχάν, την κινεζική πόλη από την οποία ξεκίνησε το «ξέσπασμα» του κορωνοϊού, καθώς το προηγούμενο 24ωρο εντοπίστηκαν 126 νέα κρούσματα, τη στιγμή που κανένα άλλο κρούσμα δεν καταγράφηκε σε άλλες πόλεις της επαρχίας Χουμπέι, για πρώτη φορά μετά την έναρξη της «περιπέτειας».

Συγκεκριμένα, η Επιτροπή Υγείας της Κίνας ανέφερε στην τελευταία της ενημέρωση πως από τους 30 τελευταίους θανάτους, οι 29 σημειώθηκαν στη Χουμπέι κι άλλος ένας στη νησιωτική επαρχία Χαϊνάν, ενώ τουλάχιστον 36 νέα κρούσματα προήλθαν από άλλες περιοχές.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι κάτοικοι στην Ουχάν τέθηκαν ξανά σε καθεστώς συναγερμού με τις αρχές να τους συστήνουν να «ενισχύσουν τα μέτρα αυτοπροστασίας» και να καθίσουν στο σπίτι, ώστε να αποφύγουν την εκ νέου εξάπλωση της επιδημίας.

Σε ανακοίνωσή του, ο τοπικός γενικός γραμματέας του κυβερνώντος κπομματος, τόνισε πως «ο κίνδυνος να επιστρέψει η πανδημία παραμένει πολύ υψηλός, τόσο από εσωτερικούς όσο και από εξωτερικούς παράγοντες». Για αυτό το σκοπό «υπάρχει λόγος να διατηρηθούν τα μέτρα ελέγχου και πρόληψης». Σημειώνεται πως η πόλη θα χαλαρώσει το μέτρο απαγόρευσης ταξιδιών από τις 8 Απριλίου.  

πηγή

ΕΕ : Συστήνουν κορονο-Ταμείο αντί για κορονο-ομόλογο

Ανοίγει ο δρόμος για «μια κοινή δεξαμενή» πόρων (με συμμετοχή Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, Κομισιόν, Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας κ.λπ.), η οποία θα είναι διαθέσιμη για όλα τα κράτη-μέλη και συνδυαστικά θα καλύψει τις συνέπειες πριν και μετά το τέλος της επιδημικής έξαρσης.

Σάρκα και οστά φαίνεται να παίρνει η σολομώντεια λύση της δημιουργίας ενός κοινού ευρωπαϊκού Ταμείου αντί έκδοσης κορονο-ομολόγου, το οποίο θα εκδίδει χρέος, με τις κοινές εγγυήσεις των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Σε έγγραφο που κατέχουν «ΤΑ ΝΕΑ» περιλαμβάνονται οι προτάσεις τεσσάρων αξόνων που συζητούν οι θεσμοί σε επίπεδο τεχνικών κλιμακίων (EWG κ.λπ.), ενόψει της προσεχούς τηλεδιάσκεψης των υπουργών Οικονομικών την ερχόμενη Τρίτη. Σύμφωνα με πληροφορίες, το οικονομικό ευρωπαϊκό στρατηγείο εργάζεται παράλληλα σε τέσσερις επιλογές, συμπληρωματικές μεταξύ τους και συνολικές για όλα τα κράτη-μέλη, σε μια προσπάθεια να βρεθούν δραστικές λύσεις, παραλείποντας τη λέξη-ταμπού του ευρωομολόγου.

Ανοίγει εν ολίγοις ο δρόμος για «μια κοινή δεξαμενή» πόρων (με συμμετοχή Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, Κομισιόν, Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας κ.λπ.), η οποία θα είναι διαθέσιμη για όλα τα κράτη-μέλη και συνδυαστικά θα καλύψει τις συνέπειες πριν και μετά το τέλος της επιδημικής έξαρσης.

Στα όπλα των Βρυξελλών είναι η στήριξη (α) μέσω των πιστοληπτικών γραμμών του ESM (ECCL), (β) των νέων μέσων της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων, (γ) του ευρωπαϊκού συστήματος ασφάλισης ανεργίας και (δ) του Ταμείου οικονομικής ανάκαμψης, με βάση την κοινή έκδοση χρεών για την αμοιβαιοποίηση του κόστους της κρίσης.

Η διαχείρισή του

Το «κλειδί» στις εισηγήσεις φαίνεται να είναι το κορωνο-Ταμείο, το οποίο, σύμφωνα με πληροφορίες, θα το διαχειρίζεται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και θα μπορούσε να χρηματοδοτεί προγράμματα που αποσκοπούν στην επανεκκίνηση της οικονομίας κατά τρόπο συνεπή με το σχέδιο «Πράσινη Συμφωνία» και τη βιομηχανική στρατηγική που πρότεινε η Επιτροπή στις 10 Μαρτίου. Θα μπορούσε επίσης να χρηματοδοτήσει τις δαπάνες για την Υγεία, ενώ τα κριτήρια θα πρέπει να αντικατοπτρίζουν την οικονομική ζημιά λόγω του COVID-19. Σύμφωνα με τις προτάσεις, ένα τέτοιο χρέος θα μπορούσε να επιστραφεί σε βάθος χρόνου μέσω μιας φόρμουλας, όπως για παράδειγμα ενός φόρου αλληλεγγύης ή από τους πόρους του προϋπολογισμού.

Χωρίς… στιγματισμούς

Σχετικά με τον ρόλο του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας οι θεσμοί θέτουν βασικό στόχο να οριστικοποιήσουν γρήγορα τις προσαρμοσμένες, «ειδικού σκοπού» πιστοληπτικές γραμμές. Σύμφωνα με πληροφορίες, θα έχει τα εξής χαρακτηριστικά: θα είναι ανοιχτό σε όλα τα κράτη-μέλη, ενώ στις προτάσεις αναφέρεται χαρακτηριστικά η φράση «με ένα τυποποιημένο μνημόνιο συμφωνίας, χωρίς να στιγματίσει κανέναν». Επίσης, οι προϋποθέσεις θα εστιάζουν στη χρηματοδότηση των δαπανών κατά της πανδημίας, ενώ η έκθεση της βιωσιμότητας του χρέους DSA θα πρέπει να γίνει στο στάδιο της επιλεξιμότητας και βάσει ανάλυσης. Το μέγεθος θα πρέπει να είναι αρκετά μεγάλο και τουλάχιστον το 2% του ΑΕΠ της ζώνης του ευρώ και η διάρκεια λήξης έως 10 έτη.

Ο τρίτος άξονας στήριξης, η δημιουργία ενός πανευρωπαϊκού προγράμματος εγγυήσεων, που θα κινητοποιήσει η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, το οποίο θα ενισχύει με περίπου 200 δισ. ευρώ τις επιχειρήσεις. Τέλος, μεγάλη βαρύτητα δίνεται στη στήριξη της απασχόλησης με ένα όχημα αντασφάλισης της ανεργίας ύψους έως 100 δισ. ευρώ, για να υποστηρίξει τα εθνικά συστήματα ασφάλισης.

Δείγμα της φιλοσοφίας των Βρυξελλών είναι οι δηλώσεις της προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν την Πέμπτη, η οποία τόνισε πως ο επόμενος προϋπολογισμός της ΕΕ πρέπει να πάρει τη μορφή ενός σχεδίου Μάρσαλ.

tanea.gr

Καραντίνα

Aπό την Εύη Νικολοπούλου

Η λέξη καραντίνα χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στη Βενετία της Ιταλίας το 1127 σε σχέση με τη λέπρα και χρησιμοποιήθηκε ευρέως ως απάντηση στον Μαύρο Θάνατο.

300 χρόνια αργότερα, το Ηνωμένο Βασίλειο άρχισε σωστά να επιβάλλει καραντίνα ως απάντηση στην πανώλη.

Πρόσφατα, η καραντίνα έχει χρησιμοποιηθεί στην επιδημία του κορωνοιού 2019 (COVID-19).

Αυτή η επιδημία είχε ως αποτέλεσμα ολόκληρες πόλεις της Κίνας να έχουν τεθεί αποτελεσματικά υπό μαζική καραντίνα, ενώ πολλές χιλιάδες αλλοδαποί που επέστρεφαν από την Κίνα κλήθηκαν να απομονωθούν στο σπίτι ή σε κρατικές εγκαταστάσεις.

Οι ίδιες συνθήκες άρχισαν να επιβάλλονται σταδιακά και στις υπόλοιπες χώρες και ηπείρους, με την επιδημία να εξελίσσεται σε πανδημία και να αφορά σχεδόν όλο τον πλανήτη. Υπάρχουν προηγούμενα για τέτοιου είδους μέτρα.

Οι καραντίνες ολόκληρων πόλεων επιβλήθηκαν επίσης σε περιοχές της Κίνας και του Καναδά κατά τη διάρκεια της έκρηξης του σοβαρού οξέος αναπνευστικού συνδρόμου (SARS) το 2003, ενώ ολόκληρα χωριά σε πολλές χώρες της Δυτικής Αφρικής τέθηκαν σε καραντίνα κατά τη διάρκεια της επιδημίας Ebola του 2014.

Τί είναι η καραντίνα

Η καραντίνα είναι ο διαχωρισμός και ο περιορισμός της μετακίνησης ανθρώπων που έχουν ενδεχομένως εκτεθεί σε μεταδοτική ασθένεια, για να εξακριβωθεί εάν είναι άρρωστοι, μειώνοντας έτσι τον κίνδυνο μόλυνσης άλλων.

Ο ορισμός αυτός διαφέρει από την απομόνωση, δηλαδή τον διαχωρισμό των ατόμων που έχουν έχουν διαγνωσθεί με μεταδοτική ασθένεια από άτομα που δεν είναι άρρωστα. Ωστόσο  οι δύο όροι χρησιμοποιούνται συχνά εναλλακτικά στην επικοινωνία των ειδικών με τον κοσμο.

Ψυχολογικός αντίκτυπος

Η καραντίνα είναι μια δυσάρεστη κατάσταση, καθώς αποχωριζόμαστε τα αγαπημένα μας πρόσωπα, χάνουμε την ελευθερία μας και νιώθουμε ανασφάλεια για την υγεία μας και το μέλλον. Μπορεί να βιώσουμε αισθήματα βαρεμάρας,ανίας και καταθλιπτικό συναίσθημα.

Σύμφωνα με τις  περισσότερες μελέτες,η καραντίνα έχει ως συνέπεια κάποιες πιο έντονες αρνητικές ψυχολογικές επιδράσεις στους ανθρώπους που τη βιώνουν, όπως συμπτώματα μετατραυματικού στρες, σύγχυση και θυμό. Στρεσσογόνους παράγοντες  μπορεί να αποτελέσουν η διάρκεια καραντίνας, οι φόβοι για λοίμωξη, η απογοήτευση, η πλήξη,οι ανεπαρκείς προμήθειες,η ανεπαρκής πληροφόρηση, οι οικονομικές δυσχέρειες και το στίγμα που συνόδευει την ασθένεια.

Το πιο σοβαρό είναι ότι τα συμπτώματα αυτά, βρέθηκαν να έχουν διάρκεια για μήνες ή και χρόνια μετά την καραντίνα.Χρειάζεται λοιπόν να διαφωτιστούμε για την κατάσταση και να ενεργήσουμε με προληπτικές δράσεις για να ελαχιστοποιήσουμε το στρες και να μειώσουμε τις εκπλήξεις,που προέρχονται σε μεγάλο βαθμό από άγνοια,αβεβαιότητα και ανεπαρκή πληροφόρηση.

Μετά την καραντίνα

Μετά την καραντίνα, πολλοί συνεχίζουν να συμμετέχουν σε συμπεριφορές αποφυγής. Μια μελέτη 25 ανθρώπων που βρίσκονταν σε καραντίνα λόγω πιθανής επαφής με το SARS σημείωσε ότι το 54% ανθρώπων που είχαν τεθεί υπό καραντίνα απέφυγε άτομα που έβηχαν ή φτερνίζονταν, το 26% απέφευγε τους γεμάτους κλειστούς χώρους και το 21% όλους τους δημόσιους χώρους τις εβδομάδες που ακολούθησαν την περίοδο απομόνωσης. Αρκετοί περιέγραψαν μακροπρόθεσμες αλλαγές συμπεριφοράς μετά την περίοδο απομόνωσης, όπως η επιμονή στο πλύσιμο χεριών και η αποφυγή πλήθους και, για μερικούς, η επιστροφή στην κανονικότητα καθυστέρησε πολλούς μήνες.

Ποιές είναι οι βέλτιστες πρακτικές για να ελαχιστοποιήσουμε τον αντίκτυπο της καραντίνας στον πληθυσμό και να προστατεύσουμε την ψυχική υγεία;

1.Η καραντίνα να έχει όσο το δυνατόν μικρότερη διάρκεια

2.Να παρέχεται επαρκής πληροφόρηση για τη χρησιμότητά της

3.Να είναι διασφαλισμένες οι προμήθειες σε είδη πρώτης ανάγκης και σε τρόφιμα σε όλο τον πληθυσμό.

4.Να υπάρχει σαφές χρονοδιάγραμμα και ανατροφοδότηση για την πορεία και τη λήξη της καραντίνας

5.Να υπάρχει επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων, μείωση της αίσθησης της μοναξιας και της βαρεμάρας.

6.Στήριξη με επιπρόσθετα μέτρα ευάλωτων πληθυσμών από την πολιτεία(άστεγοι,ηλικιωμένοι,φυλακισμένοι,εξαρτημένοι,ψυχικά ασθενείς κτλ) και ενεργοποίηση της κοινωνικής αλληλεγγύης.

7.Να  παρέχεται πλαίσιο ψυχοκοινωνικής στήριξης, περίθαλψης και συμβουλευτικής άμεσα προσβάσιμο στον πληθυσμό,πριν κατά τη διάρκεια και μετά την καραντίνα.

Θα πρέπει να επισημάνουμε ότι οι υπάλληλοι της υγειονομικής περίθαλψης και οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι, καθώς και τα σώματα ασφαλείας που είναι επιφορτισμένοι με την εφαρμογή της απομόνωσης, οι οποίοι εξ ορισμού έχουν ασφάλεια εργασίας, θα πρέπει επίσης να θυμούνται ότι δεν είναι όλοι στην ίδια κατάσταση.

Οι αρχές θα πρέπει να λάβουν κάθε μέτρο για να διασφαλίσουν ότι αυτή η εμπειρία είναι όσο το δυνατόν πιο ανεκτή για τους ανθρώπους. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με το να λένε στους ανθρώπους τι συμβαίνει και γιατί,να εξηγούν πόσο καιρό θα συνεχιστεί, παρέχοντας σημαντικές δραστηριότητες για να κάνουν κατά τη διάρκεια της καραντίνας, παρέχοντας σαφή επικοινωνία, εξασφαλίζοντας βασικές προμήθειες (όπως τρόφιμα, νερό και ιατρικά εφόδια) και ενισχύοντας την αίσθηση του αλτρουισμού που οι άνθρωποι πρέπει  να αισθάνονται.

Ακολουθούμε τους κανόνες και προφυλάσσουμε τους εαυτούς μας και τους γύρω μας, δίχως να μένουμε βουβοί.  Η βίωση καθεστώτος φόβου και ανασφάλειας, η εσωτερίκευση του στρες και των αρνητικών συναισθημάτων μας, μας κάνει πιο ευάλωτους στην ασθένεια αφού το τοξικό στρες επιτίθεται στο ανοσοποιητικό μας σύστημα.

Εκφράζουμε τις αντιρρήσεις μας και τις απορίες μας, ζητάμε βοήθεια, λεκτικοποιούμε και επικοινωνούμε τις ανησυχίες μας, διεκδικούμε πληροφόρηση και καλύτερες συνθήκες για όλους.

Δείχνουμε κοινωνική ευθύνη όχι μόνο ακολουθώντας τις οδηγίες των ειδικών, αλλά απαιτώντας να ενεργοποιηθεί το δίχτυ προστασίας και ασφάλειας της πολιτείας για όλους.

      

Όχι, δεν τη σκότωσε λόγω καραντίνας

γράφει η  Φωτεινή Λαμπρίδη

Αν θέλουν κάποια ΜΜΕ να κρύψουν τα αίτια μιας γυναικοκτονίας, θα βρουν τον τρόπο. Μέχρι τώρα, τις βάπτιζαν, «έγκλημα πάθους», «οικογενειακή τραγωδία». Σήμερα φταίει, ο εγκλεισμός και η καραντίνα. Ε, όχι λοιπόν. Δεν φταίει η καραντίνα, που έφτασε στο έγκλημα ο 27χρονος Ιταλός οδοντίατρος. Μπορεί, το οξύτατο πρόβλημα της ενδοοικογενειακής βίας, να έχει έξαρση σε όλο τον κόσμο σε συνθήκες εγκλεισμού, αφού επιβαρύνει εξαιρετικά τις γυναίκες που κακοποιούνται από συντρόφους ή συγγενείς, όμως ποιος μπορεί να πει ότι η γυναίκα αυτή, δεν θα σκοτωνόταν από τα χέρια του συντρόφου της, αν δεν ήταν σε ισχύ τα μέτρα; Και γιατί ο εγκλεισμός, δεν μας έχει κάνει όλους δολοφόνους τελικά, γιατί αυτό υπονοεί ο τίτλος. «Η αναγκαστική συγκατοίκηση τρέλανε τον φοιτητή ιατρικής» γράφει ο τίτλος της εφημερίδας, αθωώνοντας πανηγυρικά τον δράστη, αφού δεν φταίει ο ίδιος, αλλά η αναγκαστική συγκατοίκηση που τον τρέλανε, ο κορωνοϊός... και αύριο μεθαύριο ποιος ξέρει, πίσω από ποια δικαιολογία θα κρυφτούν τα εγκλήματα της πατριαρχίας. 

Δυστυχώς, τον τίτλο αναπαράγουν και ιστοσελίδες γνωστών Ελληνίδων δημοσιογράφων, που θα περίμενε κανείς, να έχουν μια παραπάνω ευαισθησία.

Η είδηση είναι λοιπόν, ότι λόγω της αναγκαστικής καραντίνας, τα θύματα δεν έχουν συχνά τρόπο διαφυγής. Οι θύτες, τέτοιοι ήταν και πριν τα μέτρα, δεν τους μετέτρεψαν τα μέτρα σε εγκληματίες. Και πριν κακοποιούσαν τις συντρόφους τους. Το διατυπώνει πολύ εύστοχα η δικηγόρος Αντρέα Κατιτσόνε, πρόεδρος του τμήματος ισότητας της Ένωσης Τοπικής Αυτοδιοίκησης της Ιταλίας, μιλώντας στο ΑΠΕ

«Οι καταγγελίες για κακοποίηση από μέρους των γυναικών, αυτή την περίοδο έκτακτης ανάγκης, έπεσαν εντυπωσιακά». Φυσικά -προσθέτει- αυτό δεν αποτυπώνει μια πραγματική μείωση της ενδοοικογενειακής βίας. Αντιθέτως, από τα τόσα αιτήματα βοήθειας που δεχθήκαμε, διαπιστώνουμε ότι το επίπεδο της βίας αυξάνεται». Διότι η συγκατοίκηση, όλο το εικοσιτετράωρο με βίαιους άνδρες πολλαπλασιάζει τις πιθανότητες να κακοποιήσουν τα θύματά τους».

Η Ιταλίδα αυτή δικηγόρος, μαζί με υπεύθυνες άλλων ενώσεων και συνδέσμων, πρότεινε την εκστρατεία για τη διαφήμιση του τηλεφωνικού αριθμού χωρίς χρέωση, στο οποίο οι γυναίκες μπορούν να αποταθούν για να καταγγείλουν άσκηση ψυχολογικής και σωματικής βίας σε βάρος τους. Όπως εξηγεί η Αντρέα Κατιτσόνε, αμέσως μετά έγινε ένα επιπλέον βήμα:

«Επειδή, στο σπίτι συχνά δεν υπάρχει πολύς χώρος και ο γυναίκες πρέπει να φροντίζουν και να προστατεύουν τα παιδιά τους, προχωρήσαμε παραπέρα: η υπουργός Εσωτερικών Λουτσιάνα Λαμορτζέζε, με τους συνεργάτες της, ετοίμασε μια εφαρμογή την οποία η γυναίκες κατεβάζουν απευθείας στο κινητό τους και λέγεται Youpol. Τους επιτρέπει να ειδοποιούν την Αστυνομία, παρά τον ασφυκτικό, συχνά έλεγχο, που ασκεί ο κάθε βίαιος άνδρας. Φτάνει ένα" κλικ" στην εφαρμογή για να σταλεί το αίτημα βοήθειας. Χάρη σε ένα σύστημα δορυφορικού εντοπισμού, οι αστυνομικές δυνάμεις και οι καραμπινιέροι μπορούν να παρέμβουν άμεσα».

Παράλληλα, μαζί με συνεργάτιδές της, η Ιταλίδα δικηγόρος πρότεινε και την εκστρατεία «Xάρτινη μάσκα 1522». Πρόκειται για μια πρωτοβουλία η οποία έχει ήδη υιοθετηθεί στην Ισπανία και στην Γαλλία: είναι ένας κωδικός, ένας παρασύνθημα, που μπορούν να χρησιμοποιούν οι γυναίκες οι οποίες πηγαίνουν στα φαρμακεία. Με τον τρόπο αυτό, λένε στον ή στην φαρμακοποιό ότι είναι θύματα ενδοοικογενειακής βίας, και οι υπεύθυνο του φαρμακείου ειδοποιούν την Αστυνομία, ή δίνουν όλες τις αναγκαίες πληροφορίες στην γυναίκα που κακοποιείται.

Μάλιστα η υπουργός ισότητας υποδέχτηκε με ενδιαφέρον τις προτάσεις αυτές και απ'ότι φαίνεται θα τις αγκαλιάσει και η πολιτεία.   

Αρνούμαι κ. πρωθυπουργέ

του Δημήτρη Καλτσώνη* 

Αρνούμαι κ. πρωθυπουργέ να σας ευχαριστήσω για τα ψίχουλα της εθελοντικής μείωσης για ένα μόνο δίμηνο των μισθών των υπουργών και βουλευτών. Θα έπρεπε να περικοπούν μόνιμα και κατά πολύ περισσότερο. Αρνούμαι επίσης κ. πρωθυπουργέ να ευχαριστήσω για τις εθελοντικές προσφορές των μεγιστάνων του πλούτου που μας ρίχνουν λίγα ψίχουλα ως στάχτη στα μάτια. Η δημόσια υγεία και η κοινωνία χρειάζονται πολλαπλάσια.

Είναι ολοφάνερο κ. πρωθυπουργέ ότι οι κυβερνώντες, τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης και άλλοι παράγοντες προετοιμάζετε την κοινή γνώμη για το μετά. Οι εργαζόμενοι, οι μικρομεσαίοι επαγγελματίες, τα λαϊκά στρώματα εν γένει, θα κληθούν να πληρώσουν βαριά το λογαριασμό της υγειονομικής και της οικονομικής κρίσης. Στο μεταξύ οι επαίσχυντοι δανειστές της χώρας, με πρώτη τη Γερμανία, θα εξακολουθούν να πλιατσικολογούν εν μέσω πανδημίας αποκαλύπτοντας τον αληθινό εαυτό τους.

Η επιλογή αυτή δεν είναι αναπόφευκτη. Είναι μεροληπτική. Τον λογαριασμό δεν μπορούν και δεν πρέπει να τον πληρώσουν ξανά οι αδύναμες κοινωνικές τάξεις. Καμιά μείωση μισθού των εργαζομένων, καμιά επιδείνωση της ζωής του βιοτικού επιπέδου του λαού δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή.

Αντίθετα, η πολιτεία πρέπει να στηρίξει το εισόδημα των μισθωτών και των μικρομεσαίων επαγγελματιών. Την κρίση οφείλουν τώρα πια να την πληρώσουν αυτοί που κέρδισαν από την κρίση του 2008, αυτοί που κερδίζουν από την υγειονομική κρίση και αυτοί που έχουν συσσωρεύσει αμύθητα πλούτη ήδη πριν το 2008. Σύμφωνα με τις επιστημονικές μελέτες πρόκειται για το 3-5% του πληθυσμού και ιδίως για τις 500 πιο πλούσιες οικογένειες που διαφεντεύουν τον τόπο.

Υπάρχουν σοβαρές, συγκροτημένες επιστημονικές προτάσεις συναδέλφων μου οικονομολόγων, που έχουν συστηματικά αγνοηθεί για προφανείς λόγους από όλες τις κυβερνήσεις. Καταδεικνύουν τρεις μεγάλες πηγές εσόδων για να ανταπεξέλθουμε στην πολύπλευρη κρίση και να στηριχθεί μια σχεδιασμένη οικονομική ανάπτυξη και το βιοτικό επίπεδο του λαού. Οι μελέτες προτείνουν:

να φορολογηθούν επιτέλους οι πλούσιοι (εφοπλιστές, μεγάλες επιχειρήσεις, μεγάλοι εισοδηματίες κλπ)

να παύσει η χώρα μας να πληρώνει το επονείδιστο χρέος

να εθνικοποιηθούν επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας που θα συμβάλλουν με σχέδιο και λαϊκό έλεγχο στην οικονομική ανάταξη.

Δεν πρόκειται για ιδεοληπτική επιλογή. Πρόκειται για απόλυτη ανάγκη για τη σωτηρία του λαού και της πατρίδας μας.

*Αν. καθηγητής θεωρίας κράτους και δικαίου στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Ομάδα επιστημόνων: Γιατί γνωρίζαμε ότι έρχεται πανδημία

Η πανδημία του κορωνοϊού covid-19 ήταν κάτι που δεν μπορούσαν πολλοί να φανταστούν. Προκάλεσε τις χειρότερες θεωρίες συνωμοσίας. Οι ερευνητές την είχαν προβλέψει. Επιστημονικές μελέτες, ακόμη και βιβλία που είναι διαθέσιμα στα βιβλιοπωλεία των πόλεων μας, την υπονοούσαν. Πολλά εργαστήρια σε όλον τον κόσμο καταβάλλουν κάθε προσπάθεια, για να καταλάβουν την επιδημιολογική δυναμική των νέων μολυσματικών ασθενειών, εκ των οποίων ο ιός covid-19. Μόνο η στιγμή έλευσης του κύματος και η έντασή του παρέμεναν άγνωστα. Πανδημίες έχουν ήδη λάβει χώρα. Άλλες, προβλέπονται. Πρόκειται σχεδόν για βεβαιότητα.

Η τρέχουσα επιδημία ανήκει στην ομάδα των ζωονόσων, ασθενειών που συνδέουν τα άγρια είδη, τα κατοικίδια ζώα και τα ανθρώπινα όντα. Εδώ και πολλές δεκαετίες, η ανησυχητική καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος προκαλεί ακόμη περισσότερες και λοιμογόνους ζωονόσους. Η ανθρωπότητα συναντά ιϊκά, μικροβιακά και παρασιτικά είδη, εναντίον των οποίων είναι άοπλη.

Εκτιμάται ότι 5.400 είδη θηλαστικών φιλοξενούν περίπου 460.000 είδη ιών, η τεράστια πλειονότητα των οποίων παραμένει προς περιγραφή. Όπως τα άλλα παθογόνα στοιχεία, κι αυτά παρουσιάζουν χαρακτήρα οικολογικής λειτουργίας, ελέγχοντας την ανάπτυξη του είδους ξενιστή (κυττάρου) τους, σύμφωνα με μία αρχή οικολογικής ισορροπίας, η οποία περιγράφεται από το σπουδαίο Σουηδό φυσιοδίφη Linné στην «Οικονομία της Φύσης» (1749), που προοικονομούσε τη μελέτη των οικοσυστημάτων με την «οικολογία».

Η μεγάλη πλειονότητα αυτών των ιϊκών ειδών είναι ακίνδυνη για τον άνθρωπο. Αλλά ακόμη κι ένα μικρό ποσοστό αποτελεί ήδη ένα φαινομενικό απόθεμα επιτιθέμενων ιών: εδώ και χρόνια, αντιμετωπίζουμε τους ιούς «ανθρώπινης ανοσοεπάρκειας» («HIV»), Έμπολα, Ζίκα, Chikungunya, το AIDS, το δάγκειο πυρετό, τον πυρετό Lassa, τον κορωνοϊό SARS, τον υψηλά μεταδοτικό τύπο της γρίπης των πτηνών H5N1, τον ιό της γρίπης H1N1 και πολλές άλλες αναδυόμενες ασθένειες, οι οποίες - ως λιγότερο θεαματικές - δεν απασχολούν την επικαιρότητα. Αλλά ο αριθμός τους αυξάνεται συνεχώς, εδώ και μισό αιώνα, και τα επιδημικά επεισόδια είναι ολοένα και συχνότερα.

Τα άγρια θηλαστικά αντιπροσωπεύουν σήμερα μόνο το 4% της βιομάζας των χερσαίων θηλαστικών, ενώ οι άνθρωποι και τα κατοικίδια ζώα τους, το υπόλοιπο 96%. Θα μπορούσαμε να πιστέψουμε ότι η απειλή μειώνεται με την παλινδρόμησή τους. Το αντίθετο συμβαίνει εξαιτίας του γεγονότος της τεχνητοποίησης περισσότερων από 80% της καλλιεργήσιμης γης και της επέκτασης της γεωργίας, της βιομηχανικής γεωργίας και του ανθρώπινου αποτυπώματος στο σύνολο του πλανήτη: κατακερματισμός των τοπίων, ανάπτυξη εντατικών μονοκαλλιεργειών που απλώνονται μέχρι τον ορίζοντα που απλώνονται παντού στη θέση των τροπικών δασών. Η ανεπαρκής ανάπτυξη και η απουσία επενδύσεων σε αξιοπρεπείς υποδομές υγείας στις πλούσιες σε βιοποικιλότητα χώρες επιδεινώνουν ολοένα και περισσότερο την υγειονομική κρίση.

Οι ιοί επωφελούνται το τεράστιο δίκτυο μετάδοσης που τους ανοίγουν οι διασυνδέσεις μεταξύ των εν δυνάμει ξενιστών τους. Σήμερα, αυτοί που μας απειλούν, εκμεταλλεύονται την επέκταση των ανθρώπινων δραστηριοτήτων και των εκτρεφόμενων ζώων, παντού στον κόσμο, διευκολύνοντας την επαφή με την άγρια φύση, προκαλώντας αλλαγές στον ξενιστή και ανοίγοντάς τους μία τεράστια οικοθέση: οι άνθρωποι και τα ζώα τους. Έτσι, ένας ιός που πραγματοποιούσε το βιολογικό του κύκλο σε έναν πληθυσμό νυχτερίδων, κάπου στην Ασία, το φθινόπωρο του 2019, ξεπηδά σε μία κινέζικη αγορά το Δεκέμβριο του 2019, για να εξαπλωθεί σε ολόκληρη τη γη, το Μάρτιο του 2020.

Οι πανδημίες που μας πλήττουν δεν είναι παρά μία όψη της πλανητικής αλλαγής. Αυτή περιλαμβάνει, επίσης, τις κλιματικές διαταραχές που προκαλούνται από την εκπομπή αερίων θερμοκηπίου και τη μαζική εξαφάνιση ειδών. Η ανθρωπότητα έρχεται αντιμέτωπη με τις συνέπειες των καταστροφών της, οι οποίες είναι αποτέλεσμα των οικονομικών και πολιτικών επιλογών της. Άλλες επιλογές είναι απαραίτητες, τόσο για την επιβίωση του είδους μας, όσο και για τη διατήρηση του φυσικού περιβάλλοντος.

Οι απαντήσεις είναι γνωστές. Ένας διεθνής οργανισμός, η «Διακυβερνητική Πλατφόρμα για τη Βιοποικιλότητα και τις Οικοσυστημικές Υπηρεσίες», («IPBES») προτείνει στις κυβερνήσεις μία αξιολόγηση των επιστημονικών και εμπειρικών μας γνώσεων ως προς τις προκλήσεις που τίθενται από τη διατήρηση της βιοποικιλότητας και ως προς τα μέσα ανταπόκρισης σε αυτές. Θα πρέπει οι πολιτικοί παράγοντες να αδράξουν την ευκαιρία, προκειμένου να εισάγουν τις ανάλογες με τις προκλήσεις εθνικές και υπερεθνικές πολιτικές. Πρέπει να ενσωματώσουν τα συμπεράσματα της «Διακυβερνητικής Επιτροπής για την Αλλαγή του Κλίματος» ως προς την κλιματική αλλαγή.

Αυτή η αναγκαιότητα πολιτικής δράσης και οι παρελθούσες αποτυχίες της εγείρουν αναπόφευκτα το θέμα υπερπήδησης των εμποδίων στη διακυβέρνηση των αλληλεπιδράσεών μας με τη βιόσφαιρα και της συνεκτίμησης των ορίων της. Επείγει να σταματήσουμε την άρνηση των πλανητικών απειλών, που δημιουργήθηκαν από τις ανθρώπινες δραστηριότητες, και να χρησιμοποιήσουμε αυτό που γνωρίζουμε, ώστε να εφαρμόσουμε, επιτέλους, τις επιβαλλόμενες πολιτικές ριζικής αλλαγής.

* Με βάση το παραπάνω κείμενο, διακεκριμένοι επιστήμονες από όλο τον κόσμο υπογράφουν κάνοντας έκκληση για ανάληψη πολιτικής δράσης.   

πηγή