Πρόστιμο 150 ευρώ σε όσους δεν φορούν μάσκα …αλλά δεν θα παρέχονται δωρεάν

Πρόστιμο 150 ευρώ θα επιβάλλεται σε όσους δεν φορούν μάσκα, εκεί όπου απαιτείται. Αυτό αποφάσισε η κυβέρνηση και ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός.

Ωστόσο τις μάσκες πρέπει να τις προμηθεύονται και να τις πληρώνουν μόνοι τους εργαζόμενοι και όλος ο λαός, αφού από την κυβέρνηση δεν ακούσαμε τίποτα για πρόβλεψη δωρεάν παροχής τους.

Η χρήση προστατευτικής μάσκας θα είναι υποχρεωτική από τους εργαζόμενους και το επιβατικό κοινό στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Ο έλεγχος της εφαρμογής του μέτρου θα γίνεται από συγκεκριμένους ελεγκτικούς μηχανισμούς. 

Επίσης στις επιχειρήσεις που αρχίζουν ξανά να λειτουργούν από 4 Μαΐου (βιβλιοπωλεία οπτικά, αθλητικός εξοπλισμός, πώλησης φυτών, κομμωτήρια, κουρεία, κέντρα αισθητικής, ΚΤΕΟ κτλ) είναι υποχρεωτική η χρήση μάσκας για προσωπικό και πελάτες. 

Στο δεύτερο στάδιο που θα εφαρμοστεί στις 11 Μαΐου επανεκκινούν και αφορά στις υπόλοιπες επιχειρήσεις του λιανεμπορίου θα ισχύσει και εδώ ο ίδιος κανόνας.

Να θυμίσουμε στην κυβέρνηση ότι οι τιμές στις ιατρικές μάσκες μια χρήσης που προσφέρουν τη μέγιστη προστασία έχουν εκτιναχθεί στα ύψη. Μπορεί βέβαια η κυβέρνηση στα πλαίσια της ατομικής ευθύνης που έχει κάνει «σημαία» να θέλει να μετατρέψει την Ελλάδα σε χώρα …πρωτότυπων «μασκοφόρων» με τους πολίτες να γίνονται εφευρετικοί για να προστατευτούν. Αλλά με τον τρόπο δεν υπάρχει προστασία της  δημόσιας υγείας.

Αλλά αυτά προφανώς είναι ψιλά γράμματα για την κυβέρνηση Μητσοτάκη που επέλεξε ο λογαριασμός να πηγαίνει κατευθείαν στους πολίτες. Είτε για την αγορά τους είτε με την επιβολή προστίμου για τη μη χρήση τους.

Η κυβέρνηση λοιπόν έριξε το μέτρο και «νίπτει τα χείρας της». Εξάλλου όπως είπε ο πρωθυπουργός στο διάγγελμα του σε μια αποστροφή του λόγου τους: «Η μάσκα θα είναι το σοβαρό πρόσωπο της ευθύνης μας»…

Μόνο που την «ευθύνη» θα βαρύνει αποκλειστικά τις τσέπες του λαού…

να θυμίσουμε στην κυβέρνηση ότι οι τιμές στις ιατρικές μάσκες μια χρήσης που προσφέρουν τη μέγιστη προστασία έχουν εκτιναχθεί στα ύψη. Μπορεί βέβαια η κυβέρνηση στα πλαίσια της ατομικής ευθύνης που έχει κάνει «σημαία» να θέλει να μετατρέψει την Ελλάδα σε χώρα …πρωτότυπων «μασκοφόρων» με τους πολίτες να γίνονται εφευρετικοί για να προστατευτούν! Αλλά με τον τρόπο δεν υπάρχει προστασία της  δημόσιας υγείας! Αντί λοιπόν να ρίχνουν το μπαλάκι και πάλι στους πολίτες να αναλάβουν τη δωρεάν χορήγηση προστατευτικών μασκών. 

πηγή

Πρόβλεψη-σοκ από Morgan Stanley για ύφεση ως 21,3% στην Ελλάδα

Ισχυρότατη πτώση του ΑΕΠ, που στο χειρότερο σενάριο θα φθάσει το 21,3% εκτιμά για την ελληνική οικονομία ο διεθνής οίκος, που παραπέμπει σε ανάκαμψη το 2022. Τα τρία σενάρια για την οικονομία και η αναμενόμενη εκτίναξη σε χρέος και έλλειμμα.

Ύφεση που στο βασικό σενάριό της θα φτάσει το 13,3% εκτιμάει για την Ελλάδα η Morgan Stanley ενώ στο απαισιόδοξό της σενάριο, η πτώση του ΑΕΠ θα κινηθεί προς το -21,3%! Αντίθετα, σε μια πιο αισιόδοξη ματιά, η πτώση στο ΑΕΠ θα μπορούσε να είναι πιο ήπια, της τάξεως του 6,6%, αρκετά υψηλότερα από το consensus των οικονομολόγων.

Παράλληλα, η MS αποκλείει την επιστροφή στα προ πανδημίας επίπεδα πριν το 2022.

Η Morgan Stanley είναι απαισιόδοξη περί ανάκαμψης τύπου V για το 2021. Στο βασικό της σενάριο, η ανάπτυξη του 2021 θα είναι 4% μόλις, στο κακό σενάριο 1,1% και στο πιο αισιόδοξο 4,3% ή 0,3% υψηλότερα από το βασικό της.

Το δημοσιονομικό έλλειμα θα φτάσει το 8,3% φέτος και θα μειωθεί στο 5,9% το 2021 ενώ για το χρέος εκτιμά ότι το 2021 θα μειωθεί στο 205,3%. Στην Ελλάδα, το δημόσιο χρέος θα μπορούσε να φτάσει το 211% του ΑΕΠ φέτος από 182% πέρυσι, εκτιμάει η αμερικανική επενδυτική τράπεζα. Η ανεργία θα κινηθεί επίσης ανοδικά στο 20,7% από 17,3% για το 2019 και θα υποχωρήσει λιγότερο από μία μονάδα το 2021, σε 19,8%.

Η Morgan Stanley σημειώνει ότι το ελληνικό δημόσιο εξακολουθεί να απέχει ακόμα από την επενδυτική βαθμίδα και οι οργανισμοί αξιολόγησης τοποθετούν πια τις προοπτικές αξιολόγησης σταθερές. Αν και είναι σημαντικό για τους συμμετέχοντες στην αγορά, οι αξιολογήσεις τη δεδομένη χρονική στιγμή είναι λιγότερο συναφείς, δεδομένης της συμπερίληψης των ελληνικών κρατικών ομολόγων στις αγορές των ομολόγων της ΕΚΤ, η οποία πιστεύουν ότι εξαλείφει αποτελεσματικά τις ανησυχίες σχετικά με τη ρευστότητα της χώρας.

Η επενδυτική τράπεζα, υποθέτοντας ότι η Ελλάδα επιστρέφει στην πορεία ανάπτυξης πριν από την Covid-19, σημειώνει πως το υψηλό χρέος συνεπάγεται ότι η χώρα θα πρέπει να συνεχίσει να δημιουργεί σημαντικά πρωτογενή πλεονάσματα για να το μειώσει, παρόλο που ήδη πριν από την κρίση, η πολιτική πίεση για να μειωθεί ο στόχος του 3,5% που θέτουν οι πιστωτές ήταν υπαρκτή, κάτι που δείχνει και το μέγεθος των μελλοντικών προκλήσεων για την οικονομία.

Τούτου λεχθέντος, οι ανάγκες χρηματοδότησης της Ελλάδας πρέπει να παραμείνουν χαμηλές, δεδομένης της μεγάλης διάρκειας ωρίμανσης του χρέους της και με την ένταξη στο έκτακτο πρόγραμμα PEPP, η Ελλάδα επωφελείται επίσης άμεσα από την κεντρική τράπεζα, αφαιρώντας τυχόν ερωτήματα σχετικά με τη ρευστότητα.

Γιώργος Α. Σαββάκης

Η άρση των μέτρων αναλυτικά – Ημερομηνίες και περιορισμοί

Σε εξειδίκευση της άρσης των μέτρων, όπως θα ισχύουν από τη Δευτέρα και σε συγκεκριμένες ημερομηνίες στη συνέχεια, προχώρησε η κυβέρνηση, μετά τις ανακοινώσεις Μητσοτάκη.

Συγκεκριμένα, ο υφυπουργός Επικρατείας Άκης Σκέρτσος, ανακοίνωσε:

– Τηλεργασία για το 70% των εργαζομένων για τηλεργασία στο δημόσιο και τον ιδιωτικό τομέα τον Μάιο.

– Τρία κύματα από τις 7 π.μ έως τις 9 π.μ στο Δημόσιο και δύο (από 9 έως 10 πμ) στον ιδιωτικό τομέα. Δυνατότητα αναστολής εργασίας για τους γονείς με παιδιά έως 15 ετών (δεν διευκρινίζεται συγκεκριμένα).

– Υποχρεωτική χρήση μάσκας από εργαζομένους και πελάτες σε κουρεία, κομμωτήρια και άλλες υπηρεσίες που προϋποθέτουν σωματική επαφή.

– Αυστηρή σύσταση για χρήση μάσκας (υφασμάτινης ή άλλης) σε όλους τους κλειστούς χώρους από εργαζόμενους και πελάτες και στα ΜΜΜ.

– Ανάπτυξη κανόνων για όλο τον πληθυσμό (π.χ. υποχρεωτική χρήση μασκών, 1,5-2μ απόσταση)

 – Για τις ώρες αιχμής (ώρες αιχμής: 07.00 – 09.30 και 14.30 – 17.30 –μεταφορά της ώρας ανοίγματος των εμπορικών καταστημάτων μετά τις 10.00)  η χρήση των ΜΜΜ συστήνεται μόνο από εργαζόμενους για επαγγελματικό λόγο ή για μετακίνηση από και προς το χώρο εργασίας τους, και μόνο με άδεια για συγκεκριμένο λόγο

– Για τα άτομα τρίτης ηλικίας υπάρχει ισχυρή σύσταση για συνέχιση της παραμονής στο σπίτι και σύσταση να μετακινηθούν στα εξοχικά τους τον Ιούνιο.

Η άρση των μέτρων και οι κατευθύνσεις σε πίνακες 

Σημείωση: Το τελευταίο μέτρο του δεύτερου πίνακα («επιβολή ορίου στις επιχειρήσεις που ανοίγουν να επαναφέρουν κατ’ ελάχιστον σε ενεργή απασχόληση το 50% των εργαζομένων») όχι μόνο δεν διασφαλίζει τους εργαζόμενους αλλά φαίνεται σαν συνέχεια του μέτρου για μείωση μισθών κατά 50% και «ευελιξία» στο ωράριο εργασίας για έξι μήνες.

Ακολούθησε ο  υφυπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Νίκος Παπαθανάσης, ο οποίος ανακοίνωσε:

Η πρώτη φάση ξεκινά στις 4 Μαΐου, η 2η στις 11 Μαΐου, η 3η στις 18 Μαΐου και εντός του Ιουνίου οι υπόλοιπες φάσεις. Συγκεκριμένα:

Πρώτη φάση – 4 Μαΐου

Θα ξεκινήσουν οι να λειτουργούν εταιρείες που ανήκουν στο λιανικό εμπόριο ή παρέχουν υπηρεσίες. Απελευθερώνεται η μετακίνηση των εμπόρων λαϊκών αγορών από περιφέρεια σε περιφέρεια.

Επανέρχονται στην εργασία συνολικά 68.500 εργαζόμενοι και επαγγελματίες που είχε ανασταλεί η λειτουργία των επιχειρήσεων τους.

Επαναλειτουργούν 26.167 επιχειρήσεις.

Σε κάθε επιχείριση λιανικού εμπορίου, το κατάστημα που είναι έως 20 τ.μ επιτρέπεται η είσοδος έως 4 άτομα. Από 20 τ.μ έως 100 τ.μ θα επιτρέπονται 4 άτομα + 1 άτομο ανά 10 τ.μ.

Για τετραγωνικά άνω των 100 θα επιτρέπεται η είσοδος σε 12 άτομα + 1 άτομο ανά 15 τ.μ.

Η έναρξη λειτουργίας θα γίνεται στις 10 το πρωί με διευρυμένο ωράριο ανά περίπτωση και υποχρεωτική τη χρήση μάσκας και την τήρηση της απόστασης μεταξύ των εργαζομένων των δυο μέτρων.

Ανοίγουν κομμωτήρια και κέντρα αισθητικής ενώ τα ραντεβού θα κλείνονται μόνο τηλεφωνικά και θα κρατούνται σε ειδική λίστα όπου θα επιδεικνύονται στα αρμόδια όργανα.

Ανοίγουν τα ΚΤΕΟ και όλοι οι πελάτες θα προσέρχονται μόνο κατόπιν ραντεβού

Δεύτερη φάση – 11 Μαΐου

Επανεκκίνηση όλων των εταιρειών λιανικού εμπορίου. Ισχύουν οι ίδιοι κανόνες της πρώτης φάσης. Επανέρχονται στις λαϊκές αγορές τα βιομηχανικά είδη. Ανοίγουν οι σχολές οδηγών.

Τρίτη φάση – 18 Μαΐου

Ξεκινούν τη λειτουργία τους τα ζωολογικά πάρκα και οι βοτανικοί κήποι, οι αρχαιολογικοί χώροι και οι υπηρεσίες τυχερών παιχνιδιών.

Τον Ιούνιο

1η Ιουνίου ανοίγουν τα εμπορικά κέντρα, εστιατόρια και καφετέριες μόνο σε εξωτερικούς χώρους με απόσταση τραπεζιών και σταντ 2 μέτρων

Μέσα στον Ιούνιο ανοίγουν θερινοί κινηματογράφοι, ξενοδοχεία 12μηνης λειτουργίας με ό,τι ισχύει για την εστίαση.

Μέσα στον Ιούνιο ανοίγουν πάρκα αναψυχής, θεματικά πάρκα

Μέσα στον Ιούνιο ανοίγουν εστιατόρια καφέ σε εσωτερικούς χώρους, χώροι διασκέδασης, αθλητικές εγκαταστάσεις. 

πηγή

   

Γιατί η κυβέρνηση επιμένει στο άνοιγμα των σχολείων

γράφει η Μαρίνα Αλεξανδρή

Στις 6 Απριλίου ο Ηλίας Μόσιαλος, ο καθηγητής του LSE που η κυβέρνηση έχει ορίσει εκπρόσωπο της Ελλάδας στους διεθνείς οργανισμούς για τον κορονοϊό, δήλωνε στον Σκάι ότι «προσωπικά, θα ήμουν πολύ διστακτικός για το άνοιγμα των σχολείων».

«Πρέπει να είμαστε εξαιρετικά προσεκτικοί», έλεγε τότε και πρόσθετε: «Αν αποφασιστεί άνοιγμα των σχολείων, αυτό θα έπρεπε να γίνει για την τελευταία τάξη και με μοντέλο "ζωνών διδασκαλίας", να μην γυρίσουν όλοι οι μαθητές». Ο ίδιος, δε, εξηγούσε πως από τα επιστημονικά δεδομένα διεθνώς προκύπτει ότι οι μαθητές είναι, κατά το πλείστον, ασυμπτωματικοί στον κορονοϊό και επομένως, επιστρέφοντας στα σχολεία, μπορούν να κάνουν μεγαλύτερη διασπορά στον πληθυσμό.

Έκτοτε, και κυρίως αφότου έγινε γνωστή η πρόθεση της κυβέρνησης να επαναλειτουργήσει, έστω και σταδιακά, όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, ο Ηλίας Μόσιαλος έχει αποφύγει να αναφερθεί ξανά στο θέμα. Συνήθως παραπέμπει στην επιστημονική επιτροπή του υπουργείου Υγείας, αλλά οι επιφυλάξεις του παραμένουν, και σύμφωνα με τις πληροφορίες τις έχει επικοινωνήσει πλήρως και στον ίδιο τον πρωθυπουργό.

Αντίστοιχες - και ισχυρές - επιφυλάξεις διατηρούν και αρκετοί από τους επιστήμονες που μετέχουν στην επιτροπή του υπουργείου Υγείας υπό τον Σωτήρη Τσιόδρα. Εμφανίζονται ιδιαιτέρως διστακτικοί κυρίως σε ό,τι αφορά την επαναλειτουργία των δημοτικών σχολείων και των γυμνασίων καθώς στις μικρότερες ηλικίες είναι εξαιρετικά δύσκολο να εμπεδωθούν κανόνες ασφαλείας και «κοινωνικής αποστασιοποίησης», ενώ επισημαίνουν και το γεγονός πως μια πλήρης επιστροφή στα σχολεία εν μέσω πανδημίας θα προϋπέθετε την διεξαγωγή μαζικών τεστ για τον κορονοϊό που, επί του παρόντος, δεν υπάρχουν και δεν προβλέπονται. Οι περισσότεροι, δε, θεωρούν επισφαλή - έως και επικίνδυνη - την άποψη που εκφράζεται από κάποιους συναδέλφους τους ότι η έκθεση των μικρότερων ηλικιών στον ιό μπορεί να αποτελεί πρόσφορη μέθοδο για να χτιστεί η συλλογική ανοσία αφού τα παιδιά εμφανίζουν χαμηλό κίνδυνο να νοσήσουν βαριά.

Η συζήτηση αυτή, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες του tvxs.gr, βρισκόταν σε εξέλιξη ακόμη και χθες το βράδυ στην αρμόδια υπο-επιτροπή του υπουργείου Υγείας, χωρίς ακόμη να υπάρχουν τελικά συμπεράσματα και εισηγήσεις. Είναι ενδεικτικό, άλλωστε, ότι και στην γενική εισήγηση για την στρατηγική και το πλαίσιο άρσης των περιοριστικών μέτρων που παραδόθηκε το Σάββατο στον Κυριάκο Μητσοτάκη, η επιτροπή δεν δίνει ούτε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα, ούτε κατεύθυνση για το ποιες εκπαιδευτικές βαθμίδες πρέπει να επαναλειτουργήσουν πλην της τρίτης Λυκείου.

Εξίσου χαρακτηριστική ήταν η απάντηση που έδωσε χθες και ο Σωτήρης Τσιόδρας για το θέμα λέγοντας πως η επιτροπή πρότεινε «σταδιακή και υπό προϋποθέσεις λειτουργία των σχολείων, πάντοτε παρακολουθώντας τα επιδημιολογικά δεδομένα». «Ούτε σαφή ημερομηνία βάλαμε», είπε, «ούτε τον ακριβή τρόπο με τον οποίο θα γίνει η επάνοδος».

Τούτων δοθέντων, είναι προφανές πως η πίεση που ασκείται για την επαναλειτουργία όλων των σχολικών βαθμίδων είναι καθαρά πολιτική, όπως και οι αποφάσεις που θα ληφθούν τελικά. Ο ίδιος ο Κυριάκος Μητσοτάκης στις σημερινές του δηλώσεις δεν πρόκειται να αναφερθεί σε συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα επιστροφής των μαθητών στα θρανία πλην της τρίτης Λυκείου, η πολιτική κατεύθυνση όμως που υπάρχει είναι να επαναλειτουργήσουν - έστω και για λίγες εβδομάδες, είτε έως τα τέλη Ιουνίου, είτε ακόμη κι έως τις αρχές Ιουλίου - και τα Γυμνάσια και τα δημοτικά.

Πίσω από αυτή την κατεύθυνση και την πίεση βρίσκονται, σύμφωνα με τις πληροφορίες, δύο παράγοντες: Ο πρώτος είναι η επιδίωξη της κυβέρνησης να σταματήσουν άμεσα οι άδειες «ειδικού σκοπού» στον ιδιωτικό τομέα για τους εργαζόμενους που έχουν παιδιά έως 15 ετών. Ο δεύτερος, και βασικότερος, παράγοντας είναι η πίεση που ασκούν οι ιδιοκτήτες ιδιωτικών σχολείων για επαναλειτουργία έστω και τριών εβδομάδων, καθώς σε διαφορετική περίπτωση κινδυνεύουν να χάσουν τα έσοδα από τα δίδακτρα του τελευταίου τριμήνου τα οποία πολλοί γονείς ήδη αρνούνται να καταβάλουν αφού δεν λειτούργησαν τα σχολεία. Η τηλε-εκπαίδευση που εφάρμοσαν τα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια δεν θεωρείται επαρκής για να καλύψει, τυπικά και εισοδηματικά, το κενό αφού ειδικά στις τάξεις του δημοτικού εμφάνιζε εύλογες αδυναμίες. Οι ίδιες πληροφορίες, μάλιστα, αναφέρουν ότι ιδιοκτήτες μεγάλων ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων της Αθήνας έχουν πάρει διαβεβαιώσεις από την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας πως «τα σχολεία, των δημοτικών συμπεριλαμβανομένων, θα λειτουργήσουν οπωσδήποτε»…  

Γερμανία: Ενδείξεις επιδείνωσης της επιδημίας μετά τη χαλάρωση των μέτρων

Οι πρώτες ενδείξεις επιδείνωσης της επιδημίας του κορωνοϊού εμφανίζονται στη Γερμανία, μία εβδομάδα αφού ξεκίνησε τη χαλάρωση των περιοριστικών μέτρων και την ώρα που η Γερμανίδα καγκελάριος Άγγελα Μέρκελ δηλώνει ανήσυχη για μια βιαστική επιστροφή στην κανονικότητα.

Ο ρυθμός αναπαραγωγής της covid-19 (Reproduction Rate), τον οποίο παρακολουθούν προσεκτικά οι αρχές, έφτασε ξανά στο 1, σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα χθες Δευτέρα το ινστιτούτο Ρόμπερτ Κοχ.

Αυτό σημαίνει ότι κάθε ασθενής μολύνει έναν ακόμη άνθρωπο. Η γερμανική κυβέρνηση και οι ιολόγοι μέχρι στιγμής υπογράμμιζαν πόσο σημαντικό είναι το ποσοστό αυτό να είναι κάτω από το 1. Από τα μέσα Απριλίου ο ρυθμός αυτός είχε μειωθεί σταδιακά στο 0,7, προτού αρχίσει να αυξάνεται ξανά.

Εξάλλου, σύμφωνα με το ΑΠΕ – ΜΠΕ, το ποσοστό θνησιμότητας της covid-19 εξακολουθεί να αυξάνει μέρα με την ημέρα. Βάσει των πιο πρόσφατων στοιχείων του ινστιτούτου, βρίσκεται στο 3,8% για τη Γερμανία, ποσοστό που παραμένει μικρότερο από αυτό που καταγράφεται σε γειτονικές της χώρες.

Μέχρι σήμερα στη Γερμανία έχουν καταγραφεί 156.337 κρούσματα και 5.913 θάνατοι.

Αν αυτή η αυξητική τάση επιβεβαιωθεί, ενδέχεται να περιπλέξει τις προσπάθειες των γερμανικών αρχών για σταδιακή επιστροφή στην κανονικότητα.

Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση και οι κυβερνήσεις των κρατιδίων, που έχουν τον τελευταίο λόγο σε ό,τι αφορά την πολιτική υγείας, αναμένεται να συζητήσουν τα επόμενα βήματα της χαλάρωσης των περιοριστικών μέτρων την Πέμπτη, προτού ανακοινώσουν τις αποφάσεις τους στις 6 Μαΐου.

Η Γερμανία ξεκίνησε στις 20 Απριλίου να χαλαρώνει σταδιακά τα περιοριστικά μέτρα για την αντιμετώπιση της πανδημίας, κυρίως με την επαναλειτουργία κάποιων καταστημάτων, των γυμνασίων και των λυκείων. 

πηγή

Ποιος φοβάται την Άλκηστη Πρωτοψάλτη;

γράφει ο Βαγγέλης Γέττος   

Η περιφορά της γνωστής τραγουδίστριας στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας ενόχλησε. Και ενόχλησε ένα ετερόκλητο πλήθος, κυρίως αριστερών και προοδευτικών καταβολών, πυροδοτώντας από λαϊκίστικες αποδοκιμασίες καφενειακού τύπου μέχρι υβριστικές αναφορές. Έχω την αίσθηση, ωστόσο, ότι είμαστε λίγο μπερδεμένοι σχετικά με τις αιτίες για τις οποίες ενοχληθήκαμε. Ίσως να είναι μια σπουδαία ευκαιρία να αξιοποιηθεί η περιβόητη δυνατότητα ενδοσκόπησης που μας προσφέρεται γενναιόδωρα αυτές τις έγκλειστες μέρες. Να σταματήσουμε να κοιτάμε σαν καχύποπτα πεθερικά από τις μπαλκονόπορτές μας και να εξετάσουμε ένα ίσως επώδυνο ερώτημα με λίγο πιο σοβαρούς όρους.

Νομίζω ότι το ερώτημα έχει δύο εκφάνσεις: α. τί λέμε ότι μας ενόχλησε β. τί πραγματικά νιώθουμε ότι μας ενόχλησε. Ας δούμε πρώτα τί λέμε ότι μας ενόχλησε σε όλο αυτό το τζέρτζελο. Κάποιους τους ενόχλησε η κακή αισθητική, η κακογουστιά, το κιτσαριό του πράγματος. Δικαίωμά τους. Κι εμένα με ενόχλησε. Πως, όμως, αντέδρασε η «ευρεία αριστερά» σε αυτό το ερέθισμα; Σίγουρα όχι με τρόπο συγκροτημένο και ψύχραιμο. Αντίθετα, η ευρεία αριστερά επιδόθηκε σε ένα άνευ προηγουμένου διαδικτυακό ξεκατίνιασμα που το μόνο που προσέφερε είναι να δημιουργήσει για τον εαυτό της μία εικόνα ημίτρελου κήνσορα της αισθητικής και του γούστου. Και τι απέφερε αυτό; Την αυτογελοιοποίησή της στα μάτια μιας πολύ πλατιάς πλειοψηφίας που είχε, έχει και θα έχει ανάγκη μια ανάσα, ένα φιλικό χτύπημα στην πλάτη.

Η αριστερά έχει δικαίωμα να καταγγείλει αυτή την ανάγκη του κόσμου; Ούτε κατά διάνοια. Άλλωστε, για να είμαστε ειλικρινείς, θα έλεγα ότι διάφορες εκδηλώσεις της ευρείας αριστεράς – ίσως μέχρι και πριν λίγο καιρό αν όχι ακόμα και τώρα- δεν υπολείπονται της κακογουστιάς της περιφερόμενης πανηγυριώτισσας. Το βασικό πρόβλημα δεν είναι η κακογουστιά αλλά το γεγονός ότι ο αντικατοπτρισμός αυτού του φιλικού χτυπήματος στην πλάτη από ένα χαμογελαστό πρόσωπο αποκαλύπτει άλλα σατανικά χαμόγελα που κρατούν μαχαίρια. Με αυτά ετοιμάζονται να χτυπήσουν πισώπλατα την οικονομία της χώρας και τις θυσίες των πολιτών. Αλλά δυστυχώς, η αριστερή διαταραχή του πληκτρολογίου, αυτό το άφησε να περάσει σε δεύτερη μοίρα.

Και εδώ ερχόμαστε στην δεύτερη έκφανση του αρχικού ερωτήματος: τι πραγματικά μας ενόχλησε; Μας ενόχλησε η υποκρισία, η γλοιώδης δοσοληψία μιας βαλκανικής πριμαντόνας με μια φαιά κυβέρνηση που έχει αγκαλιάσει φασίστες και λουμπεναριά, η πλέον παταγώδης και τελεσίδικη δήλωση αλλαγής στρατοπέδου από μία καλλιτέχνιδα που κάποτε εξύψωσε όσα εμείς θεωρούμε υψηλά, η αδιαφορία της για τους συναδέλφους της που αυτή την περίοδο δεν οδηγούν ακριβά διθέσια ούτε χορεύουν αμέριμνοι σε σπίτια με μωσαϊκά, η αιχμηρή ευήθεια του μηνύματος της κίνησης και του μηνύματός της. Αν μας ενόχλησαν όλα αυτά, η μόνη απάντηση, η μόνη εκδίκηση της γυφτιάς, της αληθινής, της αυθεντικής, αυτής που υπηρετεί η αληθινή, ανεξάρτητη, ανόθευτη τέχνη δεν μπορεί παρά να έρθει από τον πύργο που η δεξιά πολιορκεί μανιασμένα: τον πύργο της πολιτισμικής και πολιτιστικής ηγεμονίας.

Ενώ το άρμα του συστήματος Μητσοτάκη καλπάζει, ο κόσμος του πολιτισμού άρθρωσε ένα μοναχικό και οικονομίστικο αίτημα που διαλαμβάνει αποκλειστικά και μόνο τους όρους διαβίωσης των καλλιτεχνών. Ως προς αυτό, δεν διαφοροποιήθηκαν από τις άλλες κοινωνικές ομάδες που στα πλαίσια του κοινωνικού αυτοματισμού μάχονταν κατά μόνας για τα κρατικά επιδόματα: οι δικηγόροι για τους δικηγόρους, οι μηχανικοί για τους μηχανικούς, οι καλλιτέχνες για τους καλλιτέχνες. Προφανώς και η κάλυψη των βασικών αναγκών είναι όρος εκ των ων ουκ άνευ αλλά οι αριστεροί δημιουργοί, οι προοδευτικοί καλλιτέχνες, αφού μιλούν την γλώσσα της οικονομίας -και πολύ καλά κάνουν- θα πρέπει να καταλάβουν κάποια στιγμή ότι όπως πάει το πράγμα, η ίδια η πελατεία τους θα μειωθεί. Όχι επειδή ο κόσμος δεν θα έχει λεφτά αλλά επειδή ο κόσμος θα έχει ανάγκη το τσίρκο περισσότερο από αυτούς. Ακόμα και πριν την ήττα της κυβερνώσας αριστεράς, οι αριστεροί καλλιτέχνες έδιναν αποκλειστικά μάχες οπισθοφυλακής για αμιγώς οικονομικά ζητήματα όπως π.χ. τα πνευματικά δικαιώματα. Η πρόταξη μιας συγκροτημένης πολιτιστικής αναγέννησης απέναντι στο τέρας που βλέπαμε να έρχεται, η επίδειξη πνευματικής ηγεσίας, η δημιουργία ειδήσεων, η εισβολή στην ατζέντα του πολίτη έλειψαν αν δεν εξαφανίστηκαν. Από την μεγαλειώδη συσπείρωση του 2015 και μετά, η μόνη φορά που τους ξαναείδαμε μαζί, σαν μια γροθιά, ήταν στη συναυλία για την Ηριάννα. Και από τότε, σιγή ασυρμάτου, πλην ορισμένων μοναχικών ανήσυχων φωνών. Αυτό το τελευταίο σημείο, μας φέρνει πρόσωπο με πρόσωπο με το πλέον βαθύ και καίριο ζήτημα.

Η απολεσθείσα πολιτισμική και πολιτιστική ηγεμονία της αριστεράς δεν ανακτάται με ολοφυρμούς και κουτσομπολιό. Η ήττα της αισθητικής δεν ξεπληρώνεται με σκηνές ηλεκτρονικής ζηλοτυπίας για τον πολιτιστικό χώρο που η κομπραδόρικη ελληνική δεξιά επιδιώκει να προσεταιριστεί με χυδαίες μεθόδους. Και τέλος, μια τέτοιου εύρους ήττα, οφείλεται σε απανωτές υποχωρήσεις και αναδιπλώσεις του ηττηθέντος. Η μάχη της επόμενης μέρας για την τέχνη που αντιστέκεται δεν θα είναι μόνο ή κύρια τα 600 ή 800€ που εξάλλου είναι ένα προσβλητικό νούμερο για ανθρώπους που μπορεί ήδη να έχουν χρεωθεί δεκάδες χιλιάδες ευρώ. Η μητέρα των μαχών που θα κληθούν σύντομα να δώσουν οι καλλιτέχνες, δεν θα είναι καν για τους ίδιους σαν πρόσωπα αλλά για την αξία, τη χρησιμότητά και κυρίως την υπαρξιακή ικανότητα του πολιτισμού να αντιτάσσει μία ασπίδα πνευματικής προστασίας απέναντι στο βομβαρδισμό του αμοραλισμού. Και αυτό να το κάνουν με το δικό τους διακριτό ύφος και ήθος αλλά πάντα δίπλα και μαζί με την κοινωνία.

Ας μιλήσω για την Αριστερά και τα καθήκοντά της

Του  Νίκου Κοτζιά

Το 2010-2015 η κοινωνία σε συνθήκες κρίσης δημιούργησε κινήματα, παρήγαγε ιδέες και επιχειρήματα. Η κατάσταση ήταν δύσκολη, είχαμε, όμως, ελπίδες και μια σιγουριά ότι θα νικήσουμε. Φτιάξαμε ένα μεγάλο κύμα. Σε αυτό το κύμα, βρέθηκε «καβάλα» ο ΣΥΡΙΖΑ. Είχε πρόεδρό του, έναν ταλαντούχο, χαρισματικό ηγέτη, τον Α. Τσίπρα ο οποίος μπόρεσε να εκφράσει την κοινωνική διαμαρτυρία και να κυβερνήσει επιτυχημένα.

Το 2010-15 υπήρχε λαϊκό κίνημα. Υπήρχε το κύμα. Υπήρχαν τα αντιμνημονιακά επιχειρήματα και δράσεις. Το 2020 η κατάσταση δεν είναι η ίδια. Η αριστερά πρέπει άμεσα να φτιάξει η ίδια το κύμα και πολλοί στις γραμμές της δείχνουν να μην μπορούν να ανταποκριθούν σε αυτό το καθήκον. 'Εχει σήμερα ανάγκη από την ανάλυση των αδυναμιών της που καταγράφηκαν την περίοδο 2015-9. Με τη βοήθεια αυτής της ανάλυσης και μιας θεωρητικής επεξεργασίας που πρέπει να γίνει, οφείλει να ιδεολογικοποιηθεί ξανά. Δεν μπορεί να σταθεί απλά ως μια εναλλακτική διαχείρισης εξουσίας.

Χρειάζεται άμεσα μια ευρεία προγραμματική συζήτηση για την ίδια την αριστερά και ολόκληρη τη δημοκρατική παράταξη, ώστε να προχωρήσει σε μια προοδευτική προγραμματική ανανέωση, και, το κυριότερο, να διατυπώσει ένα όραμα. Πριν από όλα να πει τι Ελλάδα προτείνει για τον 21ο αιώνα, πώς σκέφτεται για τον σοσιαλισμό, πώς θέλει να λύσει τα κοινωνικά προβλήματα, με ποιους θα πορευτεί και θα παλέψει, ενάντια σε ποιους θα πράξει. Κάποτε οι «εχθροί του λαού» πρέπει να ονοματίζονται.

Μια αριστερά του 21ου αιώνα πρέπει να έχει συνείδηση των τεκτονικών αλλαγών που διαδραματίζονται στον πλανήτη μας. Δεν μας τρομάζουν, κάθε άλλο, θα τις αξιοποιήσουμε προς όφελος ενός διαφορετικού κόσμου, μιας δημοκρατικής-κοινωνικής ΕΕ, μιας περιοχής ειρήνης και συνεργασίας –στα Βαλκάνια και στη ΝΑ Μεσόγειο- με ενισχυμένο τον ρόλο μιας δημοκρατικής Ελλάδας.

Πολλοί στις γραμμές της σημερινής αριστεράς, παρά τις εμπειρίες στη διάρκεια της διακυβέρνησης της, δεν έχουν κατανοήσει τη σημασία της εξωτερικής πολιτικής για τη χώρα και τα πατριωτικά αισθήματα των πολιτών της. Φαίνεται να ξεχνούν ότι όποτε πέτυχε η αριστερά ήταν πατριωτική. Δεν θα πρέπει να αφήσουμε να υποστείλει τη σημαία της πατριωτικής εξωτερικής πολιτικής. Ούτε να αφήσουμε μια τέτοια σημαία στα χέρια πολιτικών στελεχών και έντυπων, που βιάστηκαν τους προηγούμενους μήνες να διαβεβαιώσουν με δημόσιες δηλώσεις τους ότι δεν θα κριτικάρουν τη ΝΔ σε ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και ειδικότερα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Πρέπει, επιτέλους, όλα τα τμήματα της αριστεράς να απεγκλωβιστούν από τη γραμμή της δήθεν «υπεύθυνης πολιτικής», ή όπως αλλιώς την λένε, της ανύπαρκτης «εθνικής ενότητας». Μα τέτοια σλόγκαν έχουν νόημα μόνο αν κανείς έχει συμφωνήσει σε μια επιλογή, σε μια τακτική, ακόμα καλύτερα σε μια στρατηγική. Αλλά να λέει προκαταβολικά ότι δεν θα κάνει κριτική στα εθνικά θέματα, τον τομέα, δηλαδή, που ο ίδιος ο πατέρας Μητσοτάκης χαρακτήριζε ως τον σπουδαιότερο της πολιτικής, σημαίνει να κατεβάζει προκαταβολικά τα χέρια κάτω. Να γίνεται, άθελά του, ακολούθημα της δεξιάς πολιτικής.

Η πολιτική ως «παρακολούθημα», μου θυμίζει την πολιτική που υποστήριζαν πολλοί δημοκράτες φίλοι επί χούντας με τον τίτλο «εθνική αντιδικτατορική ενότητα». Ήταν η γραμμή που είχαν επιλέξει ορισμένοι για να στηρίξουν τις διαδικασίες εκλογών που είχαν αποφασίσει ο Παπαδόπουλος και ο Μαρκεζίνης. Ήταν η γραμμή αξιοποίησης της προοπτικής νομιμοποίησης της κατάστασης. Αυτή η γραμμή ηττήθηκε, πιο ορθά συντρίφτηκε στην κατάληψη της νομικής και πολύ περισσότερο με το Πολυτεχνείο. Επρόκειτο για άλλη μια επιβεβαίωση ότι ουδέποτε η αριστερά νίκησε με την αποδοχή μιας «εθνικής ενότητας» που την ορίζαν οι άλλοι και στην οποία εκείνη έπρεπε απλά -υποταγμένη στα σχέδιά τους- να ακολουθεί. Αυτή η πολιτική αντίληψη και νοοτροπία είναι που ευνούχισε την αριστερή πολιτική στους πρώτους έξι μήνες του Μητσοτάκη.

Μια αριστερά του 21ου αιώνα πρέπει να είναι πολυθεμετική και όχι οικονομίστικη. Ένας οργανισμός που ασχολείται μόνο με την οικονομία και σε όλα βλέπει την οικονομία και μόνο, κάλλιστα θα μπορούσε να είναι συνδικάτο ή μια παρέα που θέλει να διαχειρίζεται χωρίς όραμα την εξουσία. Κάτι που δεν μπορεί να συμβάλλει στη συγκρότηση του μετώπου αλλαγής της Ελληνικής κοινωνίας, στην ανασυγκρότηση της δημοκρατικής παράταξης.

Για πρώτη φορά όσο θυμάμαι την αριστερά, και ανήκω σε αυτήν ως μαθητής από την περίοδο πριν την χούντα, που δεν ασχολείται ουσιαστικά με ολόκληρους τομείς της κοινωνικής δραστηριότητας όπως είναι ο πολιτισμός, όπου στο παρελθόν μεγαλούργησαν αριστεροί υπουργοί όπως ο Θάνος Μικρούτσικος και η Μελίνα Μερκούρη. Η κοινοβουλευτική αριστερά σε όλες τις παραλλαγές της, σήμερα, ακόμα και όταν ασχολείται με τον πολιτισμό βλέπει μόνο την οικονομική πλευρά του. Δεν αντιλαμβάνεται την απελευθερωτική ικανότητα του πολιτισμού, την παιδευτική του σε αξίες και αρχές.

Μια αριστερά, επίσης οφείλει να έχει μια στρατηγική για την μόρφωση του λαού, της μεγαλύτερης παραγωγικής δύναμης στην κοινωνία με την οποία μπορεί να κάνει η χώρα ένα μεγάλο άλμα στο μέλλον. Κάτι που δεν φαίνεται να γίνεται επαρκώς αντιληπτό, ιδιαίτερα ως προς τα ποιοτικά στοιχεία του ζητήματος. Ακόμα και στην παιδεία, το μεγαλύτερο μέρος της αριστεράς ασχολήθηκε και πάλι μονόπλευρα με τα οικονομικά της εκπαίδευσης και τα σκάνδαλα σε αυτήν. Είναι και αυτό αναγκαίο. Αλλά δεν επαρκεί. Πρέπει να ασχοληθούμε με το δύσκολο καθήκον της εκπόνησης ενός οράματος για τη μόρφωση της κοινωνίας συνολικά, για την ποιοτική αναβάθμιση της παιδείας, για το περιεχόμενο και τους τρόπους διδασκαλίας.

Η αριστερά στην Ελλάδα πάντα υπήρξε σημαιοφόρος της δημοκρατίας. Εμείς ως ΠΡΑΤΤΩ ζητήσαμε από την αρχή της διακυβέρνησης της κυβέρνησης Σωτηρίας το 2015, ειδικά μέτρα εκδημοκρατισμού των ΜΜΕ, της δικαιοσύνης, του συντάγματος. Ζητήσαμε την πλήρη κυριαρχία του κοινοβουλίου και τον έλεγχο από αυτό των λεγόμενων ανεξάρτητων αρχών και της ΕΥΠ. Προτείναμε ένα νέο σώμα, δημοκρατικής σύνθεσης και συγκρότησης για την εκλογή του Προέδρου. Αυτά όλα τα βάλαμε και στην πρότασή μας για το Σύνταγμα. Οι φίλοι μας στην κυβέρνηση στους οποίους τα προτείναμε δεν καταδέχτηκαν ούτε να μας απαντήσουν, ούτε να μας δώσουν τη δυνατότητα να εξηγήσουμε τις προτάσεις που είχαμε. Όμως, αριστερά χωρίς δημοκρατικό διάλογο δεν μπορεί να γεννήσει το μέλλον.

Από την αρχή της διακυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη εξήγησα γιατί έχει χαρακτηριστικά τυραννίας, με την αριστοτέλεια έννοια της λέξης. Προσπάθησα να πείσω για τη σημασία του ζητήματος της δημοκρατίας. Τότε δεν εισακούστηκα. Ευτυχώς, τώρα που είναι φανερές οι επιπτώσεις του «περιορισμού» της δημοκρατίας, έγινε αντιληπτή η σημασία της από τους άλλους φίλους και συντρόφους μας.

Η αριστερά στη σημερινή εποχή της πανδημίας πρέπει να προτάξει και πάλι το κοινωνικό κράτος και το κράτος δικαίου. Να παλέψει για μια πράσινη-οικολογική δίκαιη ανάπτυξη. Να προστατεύσει και ανανεώσει τον φυσικό πλούτο της χώρας. Να αξιοποιήσει τις πηγές ενέργειας που διαθέτει η χώρα. Να την μετατρέψει σε κέντρο ανάπτυξης και διάχυσης νέων τεχνολογιών.

Η αριστερά πάντα είχε τα κόμματά της, που όλα ήθελαν, και ορθά, την ενίσχυσή τους. Αλλά ταυτόχρονα είχε και μια πολιτική μετώπου, συμμαχιών κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων. Μια πολιτική συγκρότησης μιας ευρείας δημοκρατικής-προοδευτικής παράταξης. Ορισμένοι στη σημερινή αριστερά τα μπερδεύουν αυτά τα δύο. Φέρονται, συχνά, με τρόπο που δεν έχει καμιά σχέση με την ηθική της αριστεράς. Με τις αρχές της αλληλεγγύης. Παραμένω οπαδός και μαχητής ενός μεγάλου κοινωνικού μετώπου, της προοδευτικής δημοκρατικής παράταξης, ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό, τον αυταρχισμό, τον συντηρητισμό και τον σκοταδισμό. Για μια διαφορετική Ελλάδα στηριγμένη στον λαό της και αξιοποιώντας τις σύγχρονες πνευματικές, υλικές και τεχνολογικές δυνατότητες.

Τζιτζικώστας και Ζέρβας άνοιξαν την παραλία Θεσσαλονίκης πριν τον Χαρδαλιά (Βίντεο)

Μπορεί ο Νίκος Χαρδαλιάς να ανακοίνωσε επισήμως κατά την σημερινή ενημέρωση ότι «αίρονται τα περιοριστικά μέτρα στη Νέα Παραλία Θεσσαλονίκης από το πρωί της Τρίτης, όμως φαίνεται πως τόσο Κωνσταντίνος Ζέρβας όσο και ο Απόστολος Τζιτζικώστας τον είχαν ... προλάβει.

Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, στο παρασκήνιο υπήρξε ένας διαγκωνισμός μεταξύ του δημάρχου Θεσσαλονίκης και του περιφερειάρχη Κεντρικής Μακεδονίας σχετικά με το ποιος θα καρπωθεί το «καλό νέο της ημέρας» για τη συμπρωτεύουσα.

Νικητής σε αυτή τη «μονομαχία» αναδείχτηκε τελικά ο Απόστολος Τζιτζικώστας, ο οποίος ανήγγειλε πρωί πρωί το ευχάριστο γεγονός, καθώς είχε λάβει άτυπη ενημέρωση από το Νίκο Χαρδαλιά, χωρίς μάλιστα να μοιραστεί την «πληροφορία» με τον δήμαρχο.

Αιφνιδιασμένος ο Κωνσταντίνος Ζέρβας σήμερα το πρωί, επιτηρούσε  έργα στον δήμο, ρωτήθηκε σχετικά και δεν έκρυψε τη δυσφορία του για την άγνοια που είχε. Πληροφορίες θέλουν ο περιφερειάρχης να δικαιολογήθηκε στον δήμαρχο, λέγοντας ότι δεν ήθελε να τον ενοχλήσει χθες τα μεσάνυχτα. Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης φρόντισε πάντως να αφαιρέσει τα κιγκλιδώματα από τη Νέα Παραλία, χωρίς να περιμένει σχετική άδεια από τον αρμόδιο κυβερνητικό φορέα.

Κάπως έτσι, την ώρα που ο υφυπουργός Προστασίας ανακοίνωνε το άνοιγμα της Νέας Παραλίας, οι Θεσσαλονικείς βόλταραν ήδη στην περιοχή.

   

Πηγή

Οι Σουηδοί χτυπούν τατουάζ τον… επιδημιολόγο Άντερς Τεγκνέλ

Είναι το πρόσωπο της στρατηγικής που ακολούθησε η Σουηδία στην αντιμετώπιση του νέου κορονοϊού: ο επιδημιολόγος Άντερς Τεγκνέλ ήταν μέχρι πρότινος, μέχρι την αρχή της κρίσης, ένας άγνωστος σε όλους δημόσιος υπάλληλος στην Υπηρεσία Δημόσιας Υγείας. Μέσα σε λίγες εβδομάδες, ο άνθρωπος που έπεισε την κυβέρνηση να κρατήσει ανοιχτά τα σχολεία, τα εστιατόρια και τα καταστήματα κατά τη διάρκεια της πανδημίας, έχει γίνει πασίγνωστος: τόσο, που κάποιοι έφτασαν στο σημείο να χτυπήσουν τατουάζ με το πρόσωπό του 64χρονου «Κυρίου Κορόνα».

Ο Γκούσταφ Λόιντ Άγερμπλαντ, 32 ετών, ήταν ο πρώτος που το τόλμησε. Αφού πέρασε αρκετές ώρες… οδύνης σε ένα στούντιο τατουάζ στη συνοικία Σέντερμαλμ, στην καρδιά της Στοχκόλμης, επιδεικνύει τώρα με υπερηφάνεια το πρόσωπο του Τεγκνέλ στο αριστερό μπράτσο του.

«Μου αρέσει να έχω τατουάζ που σημαίνουν κάτι για μένα και αυτή η Covid-19 θα είναι μέρος της ζωής μου για πάντα», εξήγησε. «Ήθελα να έχω στο χέρι μου το σουηδικό πρόσωπο της κρίσης», είπε.

Ο Γκούσταφ είπε ότι εμπνεύστηκε από ένα μήνυμα που είχε αναρτήσει στο Instagram ο καλλιτέχνης τατουάζ Ζασάι Τάστας, όπου έδειχνε το πορτρέτο του επιδημιολόγου.

«Σχεδίαζα ανθρώπους των οποίων το προφίλ μου άρεσε και (ο Άντερς Τεγκνέλ) ήταν μεταξύ αυτών, το έκανα αυθόρμητα», είπε ο Ζασάι στο Γαλλικό Πρακτορείο, αφού ολοκλήρωσε τις τελευταίες λεπτομέρειες του πορτρέτου.

Ο Γκούσταφ και ο Ζασάι είπαν ότι αιφνιδιάστηκαν από το ενδιαφέρον που έδειξε όχι μόνο ο τοπικός αλλά και ο διεθνής Τύπος – κάποιοι πήγαν σήμερα να τραβήξουν σε βίντεο τις τελευταίες «πινελιές» του πορτρέτου.

Στη Σουηδία, σε αντίθεση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες, δεν έχουν επιβληθεί μέτρα καραντίνας, ούτε απαγορεύσεις για να αναχαιτιστεί η πανδημία. Η κυβέρνηση καλεί απλώς τους πολίτες να «αναλάβουν τις ευθύνες τους» και να τηρούν τις συστάσεις της δημόσιας Υπηρεσίας Υγείας.

Ο Άντερς Τεγκνέλ έχει αναλάβει να ενημερώνει καθημερινά από τον Μάρτιο και σήμερα τον Τύπο, που τον αντιμετωπίζει πλέον σαν το «πρόσωπο» της σουηδικής προσέγγισης. Μιλώντας με σταθερό, ήρεμο και καθησυχαστικό τόνο, συχνά εμφανίζεται ατάραχος απέναντι στην κριτική που μπορεί να του ασκείται.

Κάποιοι, αντί για τατουάζ, φορούν μπλουζάκια με το πρόσωπό του και η δημοτικότητά του αυξάνεται διαρκώς: μια ομάδα στο Facebook που αποκαλείται «Στηρίζουμε τον Άντερς Τεγκνέλ & Σία» (σ.σ. αναφέρεται στη δημόσια υπηρεσία υγείας) έχει σήμερα 85.000 μέλη. Το «φαν κλαμπ» του επιδημιολόγου έχει ήδη περισσότερα από 29.000 μέλη.

Όταν ρωτήθηκε από την εφημερίδα Goteborgs-Posten για το τατουάζ, ο επιδημιολόγος αστειεύτηκε, απαντώντας ότι ο Γκόυσταφ Λόιντ Άγκερμπλαντ «θα πρέπει να αναλάβει την ευθύνη» των πράξεών του.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Καραντίνα θα λένε και θα κλαίνε: Η βαριά οικονομική και πολιτική ατζέντα της επόμενης ημέρας

Και μετά την άρση των περιοριστικών μέτρων, τι; Τα ανοιχτά θέματα, οι εκκρεμότητες, τα προβλήματα, μικρά και μεγάλα, μπορεί και αυτά να μπήκαν σε καραντίνα όμως και πολλά είναι και πιεστικά. Και αφορούν όλους τους τομείς της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής.

Του Αντρέα Παναγόπουλου

Μία ματιά στην “ατζέντα” της επόμενης μέρας επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές:

Η άρση προστασίας της πρώτης κατοικίας είναι το πρώτο, πιο άμεσο θέμα καθώς από την 1η Μαΐου χιλιάδες άνθρωποι πρέπει να αρχίσουν να ψάχνουν για κούτες να αμπαλάρουν το νοικοκυριό τους και ταυτόχρονα να αναζητούν στέγη για την οικογένειά τους. Ακόμη κι αν υπάρξει μία μικρή παράταση αυτή απλώς θα σπρώξει το “τενεκεδάκι” λίγο μακρύτερα…

Η ανεργία -ακαταμέτρητη ακόμη- θα χτυπήσει, αν δεν το έχει κάνει ήδη, την πόρτα χιλιάδων ανθρώπων, με πρώτους αυτούς που δουλεύουν στον τουριστικό τομέα αλλά και σε δεκάδες άλλους κλάδους των επιχειρήσεων που έχουν πληγεί από την επιδημία. Οι εκτιμήσεις κάνουν λόγο για ποσοστό άνω του 22%, κάτι που πέρα από τα προβλήματα που θα επιφέρει σε χιλιάδες σπιτικά, θα σημάνει και μία τεράστια μείωση εσόδων στα ασφαλιστικά ταμεία.

Τα λουκέτα -ακαταμέτρητα ακόμη και αυτά- που ήδη χτυπούν τον τουριστικό κλάδο συμπαρασύροντας έναν ευρύτατο κύκλο προμηθευτών προϊόντων και υπηρεσιών αλλά και εκατοντάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις που δέχτηκαν τη χαριστική βολή, όντας ήδη ευάλωτες λόγω της προηγούμενης οικονομικής κρίσης.

Η δραματική πτώση των δημόσιων εσόδων λόγω αντικειμενικής αδυναμίας των πολιτών να καταβάλουν φόρους και εισφορές με πλήρη ανατροπή του προϋπολογισμού του 2020 αλλά και σημαντική επίδραση σε εκείνον που θα σχεδιαστεί για το 2021…

Το προσφυγικό με τα ήδη συσσωρευμένα προβλήματα τόσο στη νησιωτική Ελλάδα όσο και στην ενδοχώρα αλλά και με αυτά που θα προστεθούν καθώς ο Ερντογάν φαίνεται να έχει αναστείλει αλλά όχι και ματαιώσει τα σχέδιά του για την προώθηση χιλιάδων προσφύγων προς τη Δύση…

Οπως δεν έχει βέβαια αναστείλει και τους σχεδιασμούς του για την Ανατολική Μεσόγειο και το Αιγαίο όπου η πανδημία δεν σταμάτησε τις δεκάδες, καθημερινές προκλήσεις όλο αυτό το διάστημα που Ελλάδα και Τουρκία «έμενε σπίτι».

Ομως υπάρχει και μία σειρά άλλα ζητήματα ήδη πριν την εμφάνιση του κοροναϊού και το ξέσπασμα της επιδημίας. Ανάμεσά τους:

Η συνολική ρύθμιση των κόκκινων δανείων και των υπερχρεωμένων νοικοκυριών και επιχειρήσεων

Οι νέες αντικειμενικές αξίες και η προσαρμογή του ΕΦΚΑ

Το ζήτημα των αναδρομικών των συνταξιούχων μετά και την πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ

Το ζήτημα των νέων εξοπλισμών αλλά ανανέωσης/αναβάθμισης του υπάρχοντος στις Ενοπλες Δυνάμεις

Το θέμα των επενδύσεων που από fast-track έχουν γίνει slow-motion (βλέπε Ελληνικό) με δεδομένο το δυσμενές διεθνές περιβάλλον

Η αναδιάρθρωση και ενίσχυση του ΕΣΥ! Ναι, αυτό που άντεξε αλλά δεν ενισχύθηκε ουσιαστικά έτσι ώστε να αντέξει μία επόμενη υγειονομική κρίση

Οι αλλαγές στο σύστημα και στην ταχύτητα απονομής της δικαιοσύνης που μάλιστα μετά την καραντίνα θα επιβαρυνθεί με χιλιάδες εκκρεμείς υποθέσεις.

Οι αλλαγές στην Παιδεία με το σχετικό νομοσχέδιο να κατατίθεται εν μέσω πανδημίας αλλά και αντιδράσεων από το σύνολο σχεδόν της εκπαιδευτικής κοινότητας.

Και πλάι σε αυτά, μια σειρά από επιμέρους πολιτικά και κοινοβουλευτικά ζητήματα αλλά και θέματα δικαιοσύνης, όπως η συνέχιση της διερεύνησης του σκανδάλου της Novartis και η ολοκλήρωση των εργασιών της εξεταστικής επιτροπής για τον Δημήτρη Παπαγγελόπουλο, αλλά και η συνολική επιστροφή της Βουλής στην κανονικότητα.

 Ο «τραχανάς είναι απλωμένος», όπως έλεγε ο Χαρίλαος Φλωράκης, και αυτό αφορά τόσο την κυβέρνηση που έχει να αντιμετωπίσει με πιεστικό τρόπο και με επελαύνουσα μία ύφεση που θα κινηθεί από 4% (εκτίμηση Γ. Στουρνάρα) μέχρι και 12% (εκτίμηση ΔΝΤ) και την ανεργία να πηγαίνει αρκετά πάνω από το 20%, αλλά και την αντιπολίτευση.

Η μεν κυβέρνηση και η ΝΔ θα πρέπει, ανάμεσα στα άλλα, να απαντήσουν στο κρίσιμο θέμα του «για άλλα μας ψήφισαν και άλλα πρέπει να κάνουμε», δίλημμα που μοιάζει πολύ με εκείνο του ΣΥΡΙΖΑ και του Αλέξη Τσίπρα, το καλοκαίρι του 2015 όταν προσέφυγε στις κάλπες για να το επιλύσει. Διότι, όντως, κάπως αλλιώς τα είχε φανταστεί και προγραμματίσει τα πράγματα η Νέα Δημοκρατία πέρσι τέτοια εποχή για την “μετά τα μνημόνια” εποχή και αλλιώς της προκύψανε. Και το χειρότερο είναι ότι τα κακά μαντάτα για την οικονομία είχαν ξεκινήσει ήδη πριν την πανδημία.

Ο δε ΣΥΡΙΖΑ έχει τα δικά του προβλήματα με πρώτο αυτό της άμεσης επανεκκίνησης με σταδιακή έξοδο από την συναινετική στάση που ορθώς υιοθέτησε ως προς την αντιμετώπιση της επιδημίας και των μέτρων που επιβλήθηκαν. Η “λευκή επιταγή” για τον Τσιόδρα και εν μέρει για τον Κικίλια ως υπουργού Υγείας, δεν μπορεί να μετατραπεί σε “ψήφο ανοχής” για το επόμενο χρονικό διάστημα όταν μάλιστα ακόμη και η Φώφη Γεννηματά υψώνει τους αντιπολιτευτικούς τόνους κατά τι ψηλότερα από το Γραφείο Τύπου της Κουμουνδούρου και συχνα με καλύτερο timing.

Ταυτόχρονα ο Αλέξης Τσίπρας έχει να αντιμετωπίσει το τι μέλλει γενέσθαι εντός του κόμματος μετά την αναβολή του συνεδρίου του Απριλίου και το αν η εκεχειρία μεταξύ των τάσεων διατηρηθεί, με την ταυτόχρονη ενίσχυση του εγχειρήματος της Προοδευτικής Συμμαχίας ή αν θα υπάρξει ένας νέος κύκλος εσωστρέφειας όπως αυτός που βίωσε από τον περασμένο Ιούλιο μέχρι τις αρχές του 2010. Τέλος θα πρέπει να βρει άμεσες και αποτελεσματικές λύσεις απέναντι στον επικοινωνιακό αποκλεισμό που του έχει επιβληθεί καθιστώντας τον αόρατο για την κοινωνία.

Η ελληνική κοινωνία έχοντας βγει από μία πολύ δύσκολη, δεκαετία περίοδο μνημονίων και λιτότητας και έχοντας μπροστά της το φάσμα μιας ακόμη πιο δύσκολης περιόδου, σύντομα θα ζητήσει πειστικές απαντήσεις και προτάσεις τόσο από την κυβέρνηση όσο και από την αντιπολίτευση. Πριν μπει ο σκληρός χειμώνας που πέρα από τα μεγάλα έξοδα είναι πολύ πιθανό να φέρει ένα δεύτερο κύμα πανδημίας, εάν δεν βρεθεί σύντομα φάρμακο και εμβόλιο…

Η προσφυγή στις κάλπες που εσχάτως συζητιέται πολύ, μπορεί να είναι μία λύση. Κρύβει όμως και έναν μεγάλο κίνδυνο: να αποτελούν λύση ΜΟΝΟ για την (προσωρινή) επιβίωση του σημερινού πολιτικού σκηνικού αλλά όχι της ίδιας της κοινωνίας η οποία αργά ή γρήγορα θα μετατραπεί σε καζάνι που βράζει σε μία Ευρώπη στα πρόθυρα της διάλυσης. Αλλά αυτό είναι ένα θέμα που θα συζητήσουμε σε επόμενο σημείωμα…

Ούτως ή άλλως η επόμενη μέρα της καραντίνας είναι «γκαστρωμένη» και είναι βέβαιο ότι σε λίγα πράγματα θα θυμίζει την προηγούμενη μέρα, πριν μείνουμε σπίτι…   

ΠΟΥ: Η πανδημία του κορωνοϊού κάθε άλλο παρά έχει τελειώσει

Ο επικεφαλής του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας προειδοποίησε σήμερα ότι η πανδημία του νέου κορονοϊού κάθε άλλο παρά έχει τελειώσει και «ανησυχεί βαθιά» σχετικά με τον αντίκτυπο της διακοπής των συνήθων υγειονομικών υπηρεσιών, ειδικά για τα παιδιά.

«Η πανδημία κάθε άλλο παρά έχει τελειώσει» είπε ο γενικός διευθυντής του ΠΟΥ Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους, προσθέτοντας ότι ο οργανισμός ανησυχεί για τις αυξητικές τάσεις στην Αφρική, την ανατολική Ευρώπη, τη Λατινική Αμερική και σε ορισμένες χώρες της Ασίας.

«Έχουμε μπροστά μας μακρύ δρόμο και πολλή δουλειά να κάνουμε» υπογράμμισε.

Η υφήλιος «έπρεπε να ακούσει» τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας που έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου για τον νέο κορονοϊό από τα τέλη Ιανουαρίου, τόνισε ο Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους, σημειώνοντας πως οι παγκόσμιες υγειονομικές αρχές δεν μπορούν να υποχρεώσουν τις χώρες να ακολουθήσουν τις συστάσεις τους.

«Ο κόσμος έπρεπε να ακούσει προσεκτικά τον ΠΟΥ, καθώς η έκτακτη ανάγκη σε παγκόσμιο επίπεδο κηρύχθηκε την 30η Ιανουαρίου» με, εκείνη της εποχή, εκτός της Κίνας, 82 κρούσματα και κανέναν θάνατο, είπε ο ίδιος.

Συμπλήρωσε δε ότι ελλείψεις σε εμβόλια για άλλες ασθένειες καταγράφηκαν σε 21 χώρες, ως αποτέλεσμα των συνοριακών περιορισμών που συνδέονται με την πανδημία.

«Ο αριθμός των κρουσμάτων ελονοσίας στην υποσαχάρια Αφρική μπορεί να διπλασιαστεί» επισήμανε.

«Αυτό δεν χρειάζεται να συμβεί, εργαζόμαστε με χώρες για να τις στηρίξουμε». 

πηγή