Οι τάσεις στον... υπερτασικό ΣΥΡΙΖΑ: Ηταν απαίτηση (της κοινωνίας). Κι έγινε πράξη…

 

γράφει ο Γιάννης Τριάντης

 

Εδώ και μέρες η ελληνική κοινωνία έγινε σοφότερη. Εμαθε τι εστί ΡΕΝΕ, διάβασε λεπτομέρειες για την «Ομπρέλα», πληροφορήθηκε εγκύρως πολύτιμα στοιχεία για τους Προεδρικούς, είδε αναλυτικά τι σημαίνει Προεδρικός με αστερίσκο και γενικώς ικανοποίησε πλήρως το ακόρεστο, βαθιά πολιτικό, ενδιαφέρον της για τις τάσεις, τις συνιστώσες, τις ομάδες, τις φράξιες και τις «φυλές» του ΣΥΡΙΖΑ…

 

 

Εύλογο  ενδιαφέρον: Αν δεν πληροφορηθείς για την συστράτευση Τσακαλώτου, Βούτση, Φίλη, Σκουρλέτη… Αν δεν κατανοήσεις τις αγαθοποιές επιδιώξεις της ΡΕΝΕ… Αν δεν εμπεδώσεις τις λεπτές αποχρώσεις των συντροφικών αποκλίσεων μεταξύ Παπά-Τζανακόπουλου…

 

Αν δεν βεβαιωθείς ότι η άψη να δημιουργηθούν τάσεις είναι ο,τι λείπει από τον ΣΥΡΙΖΑ στην προσπάθειά του να επανακάμψει στην εξουσία-και ότι δεν πρόκειται για καπετανάτα, κάστρα και τιμάρια…Ε, τότε πως είναι δυνατόν να λές ότι σε νοιάζει η ουσία της πολιτικής;

Πως είναι δυνατόν να ισχυρίζεσαι ότι σε νοιάζει η προκοπή της πατρίδος, αν δεν σε ενδιαφέρει το εύχυμον των ιδεών που εισκομίζουν  στην πολιτική σκηνή οι «πλατφόρμες» των τάσεων στον ΣΥΡΙΖΑ, είτε τον ψηφίζεις είτε όχι;

 

 

Κακά τα ψέματα. Ποιά αντιμνημονιακή δυναμική και ποιος Τσίπρας; Οι συνιστώσες, οι τάσεις και οι φιλοσοφημένες δέσμες  ιδεών ήσαν εκείνες που ανέδειξαν  τον ΣΥΡΙΖΑ τροπαιούχο το 2015 και τον διατήρησαν στην εξουσία.

 

 Το ηχηρό  αριστερό μήνυμά τους μετέβαλε το λυμφατικό 3-4% σε ποσοστό πολιτικής υπερδύναμης για τα δεδομένα της κλασικής Αριστεράς. Η παρουσία, η δράση και οι ιδέες τους  κράτησαν τον ΣΥΡΙΖΑ στο θαυμαστό 32%.

 

Και τώρα; Τώρα, η κοινωνία έδειξε ότι διψάει. Ότι περιμένει εναγωνίως. Και οι  τάσεις, με τις κεραίες σε εγρήγορση, ανταποκρίθηκαν με ζέση. Ετσι μπορεί να πληροφορηθεί ο καθένας-κι όχι μονάχα οι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ- πως βλέπουν το μέλλον της χώρας τα κορυφαία στελέχη που μετέχουν στις τάσεις.

 

Συγκεκριμένες προτάσεις, συγκροτημένα προγράμματα. Ο θρίαμβος μιας πειστικής αριστερής εκδοχής που λαμπρύνει τον προοδευτικό πολιτικό λόγο. Ιδού, ενδεικτικώς τι περιλαμβάνεται στις «πλατφόρμες» αυτές:

 

Η πικρή και δύσκολη κυβερνητική εμπειρία, που οδηγεί στον αναστοχασμό. Η γόνιμη αναθεώρηση θέσεων και απόψεων(π.χ. άλλο η αστυνομοκρατία και η καταστολή κι άλλο η ανοχή της αυθαιρεσίας). Και, βέβαια, η αδήριτη ανάγκη για πλήρως μελετημένο σχέδιο σχετικά με την Οικονομία και την ανακαίνιση του κράτους.

 

Επίσης: Η συμπερίληψη στοιχείων της ιλιγγιώδους νέας εποχής. Η αντικατάσταση του κοινότοπου καταγγελτικού-ενίοτε ληρηματικού- λόγου, που δήθεν σημαίνει στιβαρή αντιπολίτευση, με την τεκμηριωμένη, αυστηρή κριτική. Και ,φυσικά, ακόμη ένα σημαντικό ζήτημα που ανιχνεύεται στις δέλτους όλων των τάσεων:

 

Η υπόμνηση για την αξία της διαχείρισης. Κρίσιμο ζήτημα που απαντά στον προβληματισμό περί αριστερής, προοδευτικής πολιτικής και διαλύει μύθους, ψευδαισθήσεις και αυταπάτες.

 

Φαίνεται ότι τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ πήραν το μαθημά τους. Κατάλαβαν ότι άλλο είναι να θεωρητικολογείς περί διαχείρισης, και να την καταδικάζεις από τον καναπέ της αμέριμνης Αριστεράς, κι άλλο να διαχειρίζεσαι τις τύχες της χώρας. Ειδικά μιας προβληματικής χώρας.

 

Το κατάλαβαν γιατί το βίωσαν σκληρά και οδυνηρά ως κυβερνώντες. Διαπίστωσαν ότι δεν αρκούν οι καλές προθέσεις και οι προοδευτικές διακηρύξεις, όταν είσαι αναγκασμένος να διαχειριστείς το πολύπλοκο και άγριο «καθεμέρα» της γραφειοκρατίας, των σκληρύνσεων στο σώμα του γηρασμένου κρατικού μηχανισμού, της άμεσης λύσης προβλημάτων που χρονίζουν και αιτημάτων που επείγουν.

 

Πως; Σχεδόν τίποτε από τα προεκτεθέντα δεν υπάρχει στις πλατφόρμες των τάσεων; Δυστυχώς, σχεδόν τίποτε. Ενυπάρχουν κάποιες ενδιαφέρουσες σκέψεις, ιδέες και απόψεις, αλλά τίποτε το φρέσκο και το ευφάνταστο. Τίποτε ρηξικέλευθο και τολμηρό που να θυμίζει ότι συνιστά προϊόν της βιωμένης κυβερνητικής εμπειρίας.

 

Η δημιουργία τάσεων κρουνηδόν και οι «ιδεολογικές πλατφόρμες» διέκριναν -και συγκινούσαν έκπαλαι- την ανανεωτική μερίδα της Αριστεράς. Η ιστορία απέδειξε ότι δεν συγκινούσαν την κοινωνία. Κάτι που ενδέχεται να συμβεί και τώρα…

 

Υ.Γ. Το σημερινό  κείμενο-πες το και απόπειρα μελαγχολικού σαρκασμού- ωχριά μπροστά στο  άρθρο του Θανάση Καρτερού(«Αυγή») για τις τάσεις στον ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται για κέντημα ιοβόλου σαρκασμού και λεπτής ειρωνείας.

Προσπάθεια από το Υπ. Υγείας να απολυθεί ο πρόεδρος των εργαζόμενων στο σωματείο του Αγίου Σάββα

 

 Η καταγγελία:

 

“Μετά την εκδικητική μετακίνηση στην ΜΕΘ του νοσοκομείου «Σωτηρία», ο συνάδελφος Κώστας Καταραχιάς (γιατρός Ακτινολόγος, επικουρικός επιμελητής, πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων νοσοκομείου «Άγιος Σάββας» και μέλος του ΔΣ της ΕΙΝΑΠ) ενημερώθηκε πως η παράταση της σύμβασής του θα έχει ισχύ μόνο ως τον Μάρτιο 2021 που λήγει η εντολή μετακίνησής του και όχι ως 31/10/2021 όπως ισχύει για όλους τους επικουρικούς μετά από πρόσφατη σχετική νομοθετική ρύθμιση”, καταγγέλει η ΟΕΝΓΕ και συνεχίζει:

“Έτσι αποδεικνύεται περίτρανα άλλη μια φορά πως η αναγκαστική μετακίνηση ενός … Ακτινολόγου σε ΜΕΘ (!) άλλου νοσοκομείου δεν εξυπηρετεί καμία απολύτως «υπηρεσιακή ανάγκη» αλλά αποτελεί ξεκάθαρα ΔΙΩΞΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ. Μάλιστα, είναι σαφές πως αυτό που «ενόχλησε» περισσότερο ήταν η πρόσφατη αγωνιστική δράση για την απαράδεκτη ενέργεια της διοίκησης του νοσοκομείου «Άγιος Σάββας» να διατάσσει «ΕΔΕ» ενάντια σε γιατρούς και άλλους υγειονομικούς του νοσοκομείου επειδή… αρρώστησαν από COVID πάνω στο καθήκον σε μια καταγέλαστη προσπάθεια η διοίκηση να αποσείσει τις δικές της σοβαρότατες ευθύνες για την διασπορά της επιδημικής νόσου σε ογκολογικούς ασθενείς”.

Ο Σύλλογος Εργαζόμενων στο Άγιο Σάββα καλεί όλους τους εργαζόμενους σε ανοιχτή συνεδρίαση του ΔΣ αύριο Τρίτη 12 Γενάρη, στις 12.30μ, στο αίθριο του νοσοκομείου.

“Απαιτούμε:

Να σταματήσουν άμεσα οι αυταρχικές ενέργειες ενάντια στον συνάδελφο. Να δοθεί η παράταση θητείας ως 31/10/21 όπως προβλέπει ο νόμος για όλους τους επικουρικούς. Να ανακληθεί η εκδικητική μετακίνηση και να επιστρέψει στο τμήμα του στο νοσοκομείο «Άγιος Σάββας» όπου είναι τοποθετημένος και όπου υπάρχουν οι πραγματικές ανάγκες για την άσκηση των ιατρικών του καθηκόντων.

Να ανακληθούν άμεσα οι μετακινήσεις όλων των εργαζομένων και να επιστρέψουν στον «Άγιο Σάββα»”, καταλήγει η ΟΕΝΓΕ. 

πηγή

Η (ηχηρή) απουσία του Σωτήρη Τσιόδρα

 

 γράφει η Μαρίνα Αλεξανδρή

 

H επαναλειτουργία των σχολείων βρίσκει την κυβέρνηση εκτεθειμένη σε μια πολιτική απόφαση υψηλού ρίσκου, τους επιδημιολόγους διχασμένους και τον καθηγητή Σωτήρη Τσιόδρα εξαφανισμένο. ‘Η τουλάχιστον, αποστασιοποιημένο και, σύμφωνα με τις πληροφορίες, σφόδρα ενοχλημένο από τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκε το Μαξίμου το θέμα των σχολείων.

 

Σύμφωνα με την σημερινή «Δημοκρατία» υπάρχει ρήξη Τσιόδρα – Μητσοτάκη για τα σχολεία, σε βαθμό μάλιστα που ο καθηγητής σκέφτεται ακόμη και την παραίτηση. Άλλες πληροφορίες τον φέρουν οργισμένο και πικραμένο – σε βαθμό να αποχωρήσει από μία από τις τελευταίες συνεδριάσεις της επιτροπής του υπουργείου Υγείας επειδή δέχθηκε αιχμές από συναδέλφους του για παρασκηνιακές συνεννοήσεις με το Μαξίμου. Ηταν η συνεδρίαση, της οποίας είχε προηγηθεί η κυβερνητική προαναγγελία για άνοιγμα των σχολείων χωρίς να έχει υπάρξει εισήγηση της επιτροπής.

 

 

Το βέβαιο είναι πως ο καθηγητής Τσιόδρας δεν είναι ευτυχής ούτε με το κλίμα στην επιτροπή των επιδημιολόγων, ούτε όμως με την τακτική που έχει επιλέξει η κυβέρνηση και το ίδιο το Μαξίμου. Όπως είναι επίσης δεδομένο πως ούτε εκείνος είχε ενημέρωση για την ειλημμένη, και καθαρά πολιτική, απόφαση της κυβέρνησης να επαναλειτουργήσουν τα Δημοτικά και τα Γυμνάσια ανεξαρτήτως των επιδημιολογικών στοιχείων και εισηγήσεων.

  

Ως προς την ουσία του θέματος, και ο ίδιος ο Σωτήρης Τσιόδρας φέρεται κατ΄αρχάς να διαφωνούσε με την – οριζόντια τουλάχιστον – επαναλειτουργία των σχολείων.

 

Η αρχική θέση, από την πλειοψηφία της επιτροπής, ήταν να παραμείνουν όλα τα σχολεία κλειστά για τουλάχιστον μια εβδομάδα ακόμη, προκειμένου να υπάρξει πιο καθαρό αποτύπωμα της χαλάρωσης των εορτών στο επιδημιολογικό φορτίο. Η κυβέρνηση προκατέλαβε τις αποφάσεις, προανήγγειλε την άμεση επαναλειτουργία τους, και εκεί απειλήθηκε ανοιχτή και δημόσια ρήξη.

 

Η ενδιάμεση φόρμουλα που βρέθηκε, προκειμένου να μην υπάρξει ανοιχτή διαφοροποίηση της επιτροπής – του Σωτήρη Τσιόδρα συμπεριλαμβανομένου – ήταν να ανοίξουν σε πρώτη φάση τα δημοτικά και να ακολουθήσουν μία εβδομάδα αργότερα (στις 18 Ιανουαρίου) η Γ’ Λυκείου, και στις 25 του μήνα οι υπόλοιπες τάξεις Γυμνασίων και Λυκείων.

 

Και εδώ, ωστόσο, οι επιφυλάξεις από πολλά μέλη της επιτροπής ήταν ισχυρές. Πέραν του πολύ αργού ρυθμού ανάσχεσης της πανδημίας, ο βασικός φόβος των ειδικών ήταν η άγνωστη ακόμη συμπεριφορά του νέου μεταλλαγμένου στελέχους του ιού – ενός στελέχους που, μέχρι στιγμής, φαίνεται να ευνοεί την μεγάλη και ταχεία διασπορά μέσω των ασυμπτωματικών φορέων μικρότερης ηλικίας.

 

Σ’ αυτή την φάση ήταν που μπήκε στο τραπέζι και η πρόταση για επαναλειτουργία των σχολείων στην βάση των επιδημιολογικών ζωνών: να λειτουργήσουν, σε πρώτο χρόνο, μόνον τα δημοτικά που βρίσκονται στις λιγότερες επιβαρυμένες περιοχές και να μείνουν κλειστά στις αυξημένου κινδύνου πόλεις και περιφέρειες.

 

 

 

Και αυτή την φορά όμως η κυβέρνηση έσπευσε να προκαταλάβει τις αποφάσεις, αφενός υπό την πίεση των ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων και αφετέρου υπό τον φόβο του πολιτικού κόστους που μπορεί να είχε ο διαχωρισμός των σχολείων ανά περιφέρεια. Το ίδιο έργο παίχτηκε ξανά, πρώτα έγιναν οι κυβερνητικές ανακοινώσεις και στην συνέχεια, την Παρασκευή, συνεδρίασε η επιτροπή, η οποία εκ των υστέρων και όχι ομόφωνα εισηγήθηκε θετικά για το άνοιγμα όλων των δημοτικών.

 

Στην πολιτική διάσταση της υπόθεσης, οι τελευταίες πληροφορίες λένε ότι το κλίμα εντός της επιτροπής έχει βαρύνει ακόμη περισσότερο μετά και την ανακοίνωση της εισαγγελικής έρευνας για την απώλεια του ελέγχου της πανδημίας στην Θεσσαλονίκη. Η έρευνα παραγγέλθηκε με βάση τις δηλώσεις του  διευθυντή της ΜΕΘ του νοσοκομείου «Γ. Παπανικολάου» Νικόλαου Καπραβέλου, ο οποίος είχε «δείξει» τα μέλη της επιτροπής λοιμωξιολόγων ως υπεύθυνα για το γεγονός ότι δεν λήφθηκαν νωρίτερα μέτρα στη Θεσσαλονίκη.

 

Η εισαγγελική παρέμβαση έχει προκαλέσει την αντίδραση αρκετών επιδημιολόγων, οι οποίοι θυμίζουν ότι και πριν από την Θεσσαλονίκη η επιτροπή είχε κάνει διαφορετική εισήγηση, σε τουλάχιστον δύο ακόμη περιπτώσεις, που δεν εισακούστηκε: Στο άνοιγμα του τουρισμού το καλοκαίρι όταν είχε ζητήσει τεστ για όσους έρχονται στην χώρα, και στην επαναλειτουργία των σχολείων μετά το πρώτο κύμα του κορονοϊού όταν είχε προτείνει περισσότερες τάξεις με λιγότερους μαθητές.

 

Όλα αυτά όμως δεν λέγονται, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, δημοσίως. Διότι οι ίδιοι οι επιδημιολόγοι που τα επισημαίνουν θεωρούν ότι η όποια δημοσιοποίηση διαφωνιών σ’ αυτή την φάση, πόσο μάλλον οι παραιτήσεις, θα τινάξουν στον αέρα το ήδη εύθραυστο εγχείρημα συγκράτησης της πανδημίας. «Αν χαθεί η εμπιστοσύνη του κόσμου χάθηκε και το παιχνίδι», λέει χαρακτηριστικά ένας από τους πιο προβληματισμένους, μεταξύ των επιστημόνων.

 

Την ίδια άποψη φέρεται να συμμερίζεται, σε έναν βαθμό, και ο Σωτήρης Τσιόδρας. Οι σχέσεις του καθηγητή με το Μαξίμου, άλλωστε, είχαν αρχίσει να ψυχραίνουν από την κοινή συνέντευξή του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη στην ανακοίνωση του καθολικού lockdown – τότε που ο πρωθυπουργός τον αποκαλούσε σε εθνικό δίκτυο «Σωτήρη». Όπως λένε άνθρωποι που τον γνωρίζουν, ο καθηγητής άρχισε τότε να νοιώθει ότι κάποιοι μπορεί και να τον χρησιμοποιούν.

    

Guardian: Είναι απίστευτο, οι Παππάς και Λαγός κυκλοφορούν ελεύθεροι

 

Το εύλογο ερώτημα που απασχολεί όλους θέτει στο ρεπορτάζ της από την Αθήνα η ανταποκρίτρια του Guardian, Έλενα Σμιθ: Γιατί τα δύο καταδικασμένα μέλη της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή.. εξακολουθούν να κυκλοφορούν ελεύθερα τρεις μήνες μετά την απόφαση του δικαστηρίου.

Ο Χρήστος Παππάς, ουσιαστικά το Νο2 της οργάνωσης μετά τον Νίκο Μιχαλολιάκο, και ο Γιάννης Λαγός, που καλυπτόμενος από την ασυλία του ευρωβουλευτή, δεν επέστρεψε ποτέ στην Ελλάδα.

Μιλώντας στην Έλενα Σμιθ, ο ακτιβιστής και συγγραφέας, Κωστής Παπαϊωάννου, σημειώνει: «Αντί να μετράμε τις μέρες που περνούν μέσα στη φυλακή, μετράμε τον χρόνο που απολαμβάνουν την ελευθερία».

Όπως τονίζει η Βρετανίδα δημοσιογράφος, ο Χρήστος Παππάς, που έχει καταδικαστεί σε 13 χρόνια φυλάκιση, κατόρθωσε να εξαφανιστεί ενώ αστυνομικοί υποτίθεται παρακολουθούσαν τις κινήσεις του, ενώ ο δικηγόρος του Περικλής Σταυριανάκης έχει δηλώσει ότι «δεν έχει σκοπό να παραδοθεί, διότι θεωρεί πολιτική την καταδίκη του» και ότι η απόφαση αυτή «μπορεί να αλλάξει όταν η υπόθεση έρθει στο εφετείο».

Επίσης, αναφέρεται στις φήμες που θέλουν τον «αμετανόητο φασίστα και θαυμαστή του 3ου Ράιχ» Χρήστο Παππά να έχει βρει καταφύγιο σε ορθόδοξο μοναστήρι βαλκανικής χώρας. Το γεγονός αυτό δεν αποκλείει ούτε ο Ιωάννης Αϊβατίδης που υπήρξε βουλευτής με τη Χρυσή Αυγή την περίοδο 2015-2019, διότι όπως τονίζει ο ΧρήστοςΠαππάς «είναι άνθρωπος πολύ θρήσκος και αυτοί που του έδωσαν άσυλο ίσως να μη γνωρίζουν την ταυτότητά του».

Όσον αφορά τον Γιάννη Λαγό, επίσης καταδικασμένο σε 13 χρόνια κάθειρξη, που πλέον έχει ανεξαρτητοποιηθεί ως ευρωβουλευτής από τη Χρυσή Αυγή, το ρεπορτάζ σημειώνει ότι αρνείται να επιστρέψει στη χώρα και τα αιτήματα των ελληνικών για άρση της ασυλίας του έχουν πέσει στα αργά γρανάζια της γραφειοκρατίας του Ευρωκοινοβουλίου.

Όπως επισημαίνει, ο άνθρωπος που ηγήθηκε των τρομοκρατικών επιθέσεων από ομάδες κρούσης της εγκληματικής οργάνωσης εναντίον μεταναστών και αριστερών συνδικαλιστών, που έχει εμπλακεί και στη δολοφονία του Παύλου Φύσσα, απολαμβάνει όλα τα προνόμια και την ελευθερία που του εξασφαλίζει η θέση του, ενώ μέσω Twitter έχει ξεκινήσει εκστρατεία για να καλύψει τα δικαστικά του έξοδα.

Οι ελληνικές αρχές έχουν αποστείλει χιλιάδες δικόγραφα με στοιχεία για τη δράση του, ζητώντας την άρση της ασυλίας του, για την οποία πιέζουν και οι κοινοβουλευτικές ομάδες όλων των ελληνικών κομμάτων που εκπροσωπούνται στο Στρασβούργο, ωστόσο σύμφωνα με τον Αντριάν Βάσκεθ Λάθαρα, τον Ισπανό ευρωβουλευτή που είναι επικεφαλής της επιτροπής δικαστικών υποθέσεων, οι διαδικασίες καθυστερούν και λόγω της πανδημίας.

«Υπό κανονικές συνθήκες η διαδικασία για την άρση ασυλίας διαρκεί τέσσερις με έξι μήνες», αλλά «από τον Μάρτιο του 2020 η πανδημία Covid-19 έχει επηρεάσει και αλλάξει τη δουλειά και τους χρόνους μας».

Και εξηγεί ότι καθώς η διαδικασία αυτή συνδέεται με τα θεμελιώδη δικαιώματα των μελών της Ευρωβουλής, «πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί για την παροχή όλων των αναγκαίων εγγυήσεων».

Ο Κωστής Παπαϊωάννου τονίζει ότι είναι «ντροπή» ο Παππάς να είναι καταζητούμενος «με ευθύνη της αστυνομίας, όπου υπάρχουν συμπαθούντες των νεοναζί, αλλά η παρουσία του Λαγού [στην Ευρωβουλή] είναι στίγμα για τη δημοκρατία στην Ε.Ε.».

Πάντως, ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, που μίλησε στον Guardian, είπε ότι είναι θέμα χρόνου η σύλληψη του Χρήστου Παππά.

«Οι έρευνες είναι ευρείες και σε εξέλιξη. Μπορώ να δηλώσω κατηγορηματικά ότι θα μας οδηγήσουν στα ίχνη του και ο Παππάς σύντομα θα είναι στη φυλακή. Η επιστροφή του Λαγού είναι ζήτημα χρόνου, καθώς εξαρτάται από τις διαδικασίες στην Ευρωπαϊκή Ένωση». 

πηγή

Εμβόλια υπάρχουν, γιατί δεν γίνονται εμβολιασμοί;

 

γράφει η Αθηνά Παπανικολάου  

 

Ο γιατρός Γρηγόρης Γεροτζιάφας (πανεπιστημιακή κλινική Σορβόννης) γράφει για τα εμβόλια και την υγειονομική πολιτική.Τον ακολουθώ και τα λεγόμενα του επιβεβαιώνονται από τα στοιχεία που στελνουν τα ξαδέρφια μου από τις ΗΠΑ.

 

Grigoris Gerotziafas

1. Το εμβόλιο είναι εμπόρευμα.

 

Όποια χώρα το πληρώνει ακριβότερα παίρνει περισσότερες δόσεις (Ισραήλ).

 

Όποια χώρα το παράγει δεσμεύει περισσότερες δόσεις (ΗΠΑ, Γερμανία, Ρωσία).

 

Όποια χώρα έχει καλλίτερες σχέσεις με τον παραγωγό παίρνει περισσότερες δόσεις (UK, Καναδάς)

 

Όποια χώρα ποντάρει στην δική της παραγωγή δεν συμμετέχει ενεργά στο παζάρι των υπαρχόντων εμβολίων (Γαλλία, UK)

 

Σχετικά με τις χώρες της ΕΕ φαίνεται ότι υπάρχουν διαφορές στον ρυθμό εμβολιασμού στις χώρες που δεν παράγουν εμβόλια (πχ Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία) που μάλλον αντανακλούν το διαπραγματευτικό τους βάρος εντός ΕΕ και την ύπαρξη κρατικών μηχανισμών για τον εμβολιασμό

 

Τέλος, η Αφρική, η Λατινική Αμερική η Μέση Ανατολή και η Κεντρική Ασία όπως και η Αυστραλία (για διαφορετικούς λόγους είναι έξω από το παζάρι).

 

Η Κίνα είναι ξεχωριστή περίπτωση καθώς με την επιδημία κάνει επικοινωνιακή πολιτική σε όλα τα επίπεδα αλλά εμβόλια δεν κάνει. Για το αν πραγματικά η πανδημία ελέγχεται στην Κίνα πραγματικά αμφιβάλω (πολλές φορές εδώ και έναν χρόνο διαπιστώσαμε ότι οι κινέζοι δίνουν ψεύτικα στοιχεία).

 

2. Η ταχύτητα εμβολιασμού στις ΗΠΑ είναι μικρή ενώ η ανάγκη εμβολιασμού είναι μεγάλη (για πολλούς λόγους). Με την έναρξη της θητείας του Biden ο εμβολιασμός στις ΗΠΑ θα επιταχυνθεί άρα θα υπάρξει λιγότερο προϊόν στην διεθνή αγορά. Δηλαδή θα αποχαιρετίσουμε το όνειρο της ανοσίας στην κοινότητα μέχρι το καλοκαίρι.

 

3. Το ποσοστό των εμβολιασθέντων - παρά την εντυπωσιακή άνοδο των καμπυλών είναι ελάχιστο ακόμη και για τις ΗΠΑ. Άρα έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας

 

Για τους λόγους αυτούς πρέπει

 

1. οι πατέντες των εμβολίων να σπάσουν. Πρέπει η κάθε χώρα να μπορεί να παράγει τον τύπο εμβολίου που η βιοτεχνολογική και παραγωγική υποδομή της επιτρέπει

 

2. Πρέπει να γίνει ένα σοβαρό σχέδιο αντιμετώπισης της επιδημίας και της νόσου COVID-19 που να περιλαμβάνει

 

Ι. Παραγωγή εμβολίων και εμβολιαστικό σχέδιο

 

ΙΙ. Αποτελεσματική επιδημιολογική επιτήρηση, στοχευμένα τεστ, ιχνηλάτηση επαφών, μέτρα αποστασιοποίησης

 

ΙΙΙ Πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας με κέντρο το COVID-19 για γρήγορη διάγνωση της νόσου, γρήγορο εντοπισμό των ασθενών με κίνδυνο επιδείνωσης της νόσου, εξωνοσοκομειακή περίθαλψη. Ενίσχυση της νοσοκομειακής περίθαλψης με περισσότερα κρεβάτια συμβατικής νοσηλείας και ΜΕΘ.

 

Μονο με ολοκληρωμένο σχέδιο που είναι ρεαλιστικό μόνο εφόσον αυξηθούν οι δαπάνες για την υγείας θα ξεφύγουμε από το "ακορντεόν" των lockdown και το καθοδικό σπιράλ της κρίσης.

 

Αφού τελειώσαμε με τις ονειρώξεις ήρθε η ώρα της πραγματικής πολιτικής υγείας και των ευθυνών όλων.

 

Ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα.

 

Πηγή: https://ourworldindata.org/covid-vaccinations?country=FRA~DZA~AUT~BRA~CAN~DEU~GRC~RUS~SAU~CHE~USA~ISR~CHN~CUB~GBR

   

Εποχικά εργαζόμενοι κατακλύζουν δομές με δωρεάν συσσίτια

 

Τη δεινή θέση των εργαζόμενων που δεν βρίσκονται εντός των προνοιών της Πολιτείας με αποτέλεσμα να κατακλύζουν τις δομές με τα Δωρεάν συσσίτια επισημαίνουν στον 98.4 οι Πρόεδροι των Κέντρων Ηρακλείου και Ρόδου, Στέλιος Βοργιάς και Παναγιώτης Εγγλέζος, αντίστοιχα.

 

Με επιστολή των Εργατικών κέντρων Κρήτης και Ρόδου προς το Διοικητικό Συμβούλιο Ο.Α.Ε.Δ, η οποία κοινοποιείται στους Υπουργούς Οικονομιών, Εργασίας αλλά και τους Βουλευτές Κρήτης, ζητείται να χαρακτηριστούν και φέτος ως εποχικοί, όσοι και πέρσι χαρακτηρίστηκαν ως εποχικοί ανεξάρτητα με το αν οι επιχειρήσεις στις οποίες απασχολήθηκαν, δεν απέλυσαν το 75% των εργαζομένων, όπως και οι νέοι που φέτος θα πάρουν για πρώτη φορά ανεργία.

 

Όπως σημειώνουν, με την απόφαση αυτή δεν επιβαρύνεται ο προϋπολογισμός του Ο.Α.Ε.Δ διότι οι εργαζόμενοι των παραπάνω κατηγοριών υπό φυσιολογικές συνθήκες θα ήταν δικαιούχοι του επιδόματος ανεργίας.

 

—-Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ—-

Υπόψη: Υπουργού Οικονομικών κ. Σταϊκούρα

Υπουργού Εργασίας κ. Χατζηδάκη

Υπόψη: Τοπικών Βουλευτών Δωδεκανήσου και Κρήτης

 

Κύριοι,

 

Σας ζητάμε ως Διοικητικό Συμβούλιο Ο.Α.Ε.Δ να πάρετε απόφαση για δύο, κατηγορίες εργαζόμενων, οι οποίες απορρίπτονται από την επιδότηση ανεργίας ενώ τηρούν όλες τις προϋποθέσεις και τα κριτήρια.

 

Αναλυτικά ζητάμε

1) Να χαρακτηριστούν και φέτος εποχικοί αυτοί που και πέρσι χαρακτηρίστηκαν ως εποχικοί ανεξάρτητα με το αν οι επιχειρήσεις στις οποίες απασχολήθηκαν, δεν απέλυσαν το 75% των εργαζομένων. Αυτό έγινε για το λόγο ότι, όπως γνωρίζετε, οι επιχειρήσεις δεν προσέλαβαν το σύνολο των εργαζομένων αλλά ένα μικρό μέρος αυτών. Άρα η ποσόστωση δεν έχει καμία εφαρμογή για φέτος.

 

2) Αφορά τους νέους που φέτος θα πάρουν πρώτη φορά ανεργία. Εκεί όπου φέτος πρέπει να έχουν 50 ένσημα ως εποχικοί, ο Ο.Α.Ε.Δ τους ζητά παράλληλα να έχουν και 80 ένσημα ως νέοι ασφαλισμένοι, πράγμα που δεν μπορεί να επιτευχτεί λόγω συγκυρίων. Ζητάμε λοιπόν την απόρριψη του αιτήματος του Ο.Α.Ε.Δ. για τα 80 ένσημα και την ένταξη και των νέων ασφαλιζόμενων στα 50 ένσημα.

 

Με την απόφαση αυτή δεν επιβαρύνεται ο προϋπολογισμός του Ο.Α.Ε.Δ διότι οι εργαζόμενοι των παραπάνω κατηγοριών υπό φυσιολογικές συνθήκες θα ήταν δικαιούχοι του επιδόματος ανεργίας.

 

Γνωρίζετε και εσείς ότι είναι δίκαιο το αίτημά μας καθώς η υπαιτιότητα δεν είναι των εργαζομένων αλλά δημιουργήθηκε εξαιτίας της πανδημίας.

 

Είμαστε στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε πληροφορία και διευκρίνηση.

 

ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ

ΟΙ ΠΡΟΕΔΡΟΙ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ ΚΡΗΤΗΣ ΚΑΙ ΡΟΔΟΥ

ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΡΕΘΥΜΝΟΥ 

πηγή

Κυριάκος Μητσοτάκης: Μειοψηφία

 

γράφει ο Γιώργος Λακόπουλος   

 

Ότι το κυβερνητικό πρόγραμμα εμβολιασμού πάει χάλια το ξέρουν και τα ίδια τα εμβόλια: Ελλάδα ακούνε και Ελλάδα δεν βλέπουν: η αναλογία των αναμενόμενων με τα αφιχθέντα είναι σαν τους τουρίστες του Θεοχάρη.

 

«Όποιος βιάζεται σκοντάφτει». Στην τελευταία κυβερνητική σύσκεψη για τον COVID-19, ο Κυριάκος Μητσοτάκης προσπάθησε να δικαιολογήσει το κυβερνητικό φιάσκο στον εμβολιασμό με μια παροιμία.

 

Ανέμελο ακούσθηκε και στο Twitter ακολούθησε πάρτι. Και άργησε και σκόνταψε. Η εξήγηση είναι ίσης αξίας με αυτές που δίνει στα κανάλια ο Άδωνις, όταν του τραβάει το χαλί κάτω από τα πόδια, όπως με τον τουρισμό και τη Θεσσαλονίκη.

 

Π.χ. τίποτε δεν είναι ακριβές στη φράση: «Ο εμβολιασμός στη χώρα μας προχωράει με ικανοποιητικό ρυθμό, με μεθοδικότητα, με ασφάλεια, με διαφάνεια και το κυριότερο χωρίς λάθη».

 

Από τους υπολογισμούς για εκατομμύρια εμβολιασμούς το μήνα, η κυβέρνηση προσγειώθηκε στις χιλιάδες με… καμάρι. Αλλά αν είχε κάτι αξιοπρόσεκτο ως τώρα η διαδικασία, ήταν οι υπουργοί που έβγαζαν φωτογραφίες με τη σύριγγα στο μπράτσο - στερώντας δόσεις εμβολίου από τους δικαιούχους.

 

Ότι το κυβερνητικό πρόγραμμα εμβολιασμού πάει χάλια το ξέρουν και τα ίδια τα εμβόλια: Ελλάδα ακούνε και Ελλάδα δεν βλέπουν: η αναλογία των αναμενόμενων με τα αφιχθέντα είναι σαν τους τουρίστες του Θεοχάρη.

 

Δεν το σώζει ο Πρωθυπουργός όταν λέει: «δεν έχει νόημα να επιταχύνουμε περαιτέρω, όταν τα εμβόλια που έχουν δανειοδοτηθεί μέχρι σήμερα είναι μόλις δύο και οι διαθέσιμες δομές ακόμα σχετικά περιορισμένες». Κι έτσι να είναι, οι αρμόδιοι υπουργοί και ο απελθών πορτ -παρόλ του, άλλα έλεγαν.

 

Μεταξύ μας: και αλλού οι κυβερνήσεις έπεσαν έξω στον εμβολιαστικό σχεδιασμό τους, αλλά δεν έγινε σούσουρο. Στην Ελλάδα υπάρχει θέμα για δυο λόγους – και οι δυο προκλήθηκαν από κυβερνητικούς σχεδιασμούς που δεν βγαίνουν.

 

Ο ένας είναι ότι όλο αυτό έχει στην ούγια μια άλλη αποτυχία: την επιχείρηση των επικοινωνιολόγων του Πρωθυπουργού να τον ταυτίσουν προσωπικά με το εμβόλιο. Δηλαδή με ότι σημαίνει αυτό εκλογικά, ειδικά στις ευαίσθητες ομάδες.

 

Δεν μπορούν να του ξαναφορέσουν το «φωτοστέφανο» της περασμένης άνοιξης, όταν το μάρκετινγκ μητσοτακικής ηγετοποίησης έφτασε ως τον Μωυσή και άλλους προφήτες.

 

Ο άλλος λόγος είναι η ενδοκυβερνητική πεποίθηση ότι ο επιτυχής εμβολιασμός του πληθυσμού θα δώσει τέλος στον κύκλο του θανάτου και στην αγωνία της κοινωνίας για επιμόλυνση και θα ανοίξει έναν άλλο κύκλο: τον εκλογικό. Στο Μέγαρο Μαξίμου οι σημερινοί έγκλειστοι λογίζονται ως αυριανοί ψηφοφόροι.

 

Πολιτικοί παρατηρητές και έτεροι Καππαδόκες, οι περισσότεροι από την κυβερνητική πλευρά, διακρίνουν ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης καίγεται για «μια στιγμή γαλήνης». Ίσα για να στήσει πρόωρες κάλπες, με την προσδοκία ότι θα δώσει τέρμα σε ένα πρόβλημα «ζωής ή θανάτου». Όχι για τους ανθρώπους, αλλά για την κυβέρνησή του: το πρόβλημα με την απλή αναλογική.

 

Από την αρχή ξέρει ότι δεν μπορεί να πάει στο τέλος της τετραετίας με αυτό το σύστημα. Θέλει να το «κάψει», όσο έχει ακόμη την ελπίδα της πρώτης θέσης - με την κεκτημένη δυναμική του 2019 και το κόλλημα των Συριζαίων στις ανακυκλούμενες ομφαλοσκοπήσεις τους.

 

Αν το εμβόλιο εξασφαλίζει τη σωτήρια των ανθρώπων, τη δική του σωτήρια εξασφαλίζει ο εμβολιασμός. Αλλά χειρότερα δεν θα μπορούσε να πάει. Ο ίδιος προσωπικά ανήκει σε μια ισχνή μειοψηφία: μόλις το 0,33% του πληθυσμού που εμβολιάσθηκε ως τώρα.

Νοσοκομεία στον αυτόματο πιλότο

 

Η κυβέρνηση θα πρέπει να απαντήσει στο γιατί ενώ ομνύει στην αξιολόγηση, δεν την εφάρμοσε, και στην πρώτη γραμμή της μάχης με την πανδημία, μεταξύ των ικανών διοικητών, "ξέχασε" και αρκετούς πελάτες.

 

γράφει ο Μάνος Χωριανόπουλος

 

"Την παραίτησή του υπέβαλε ο κ. Κωνσταντίνος Πατέρας, από τη θέση του Διοικητή του Γ. Ν. Καρδίτσας. Την παραίτηση έκανε αποδεκτή ο υπουργός Υγείας κ. Βασίλης Κικίλιας".

 

 

Η είδηση έρχεται από τον Νοέμβριο του 2019, αλλά μοιάζει ακόμα πιο μακρινή μετά από όσα έχουν μεσολαβήσει με το ξέσπασμα του κορονοϊού στον κόσμο και την Ελλάδα.

 

Ήταν η εποχή, που η κυβέρνηση δεν είχε καμία διάθεση να χειροκροτήσει το ΕΣΥ, αλλά αντίθετα κυριαρχούσαν οι γνωστές ιδέες για περαιτέρω συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα, συμμετοχή που συνήθως διευκολύνεται δια της απαξίωσης.

 

Τα νοσοκομεία, κατά τα ειωθότα, ήταν και για τη σημερινή κυβέρνηση πάρκινγκ πολιτευτών, ένας εκ των οποίων και ο 80χρονος Κωνσταντίνος Πατέρας, πτυχιούχος της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, με 8 χρόνια Μεταπτυχιακές σπουδές, στην Αγγλία με υποτροφία του ΙΚΥ και στη Φιλοσοφική Σχολή του Παν/μίου Αθηνών. Δεν είχε σχέση με την υγεία ή τη διοίκηση, αλλά είχε διοριστεί διοικητής νοσοκομείου, καθώς όπως ο ίδιος είπε αυτή ήταν η συμφωνία του με τη ΝΔ, ώστε να βοηθήσει στον προεκλογικό αγώνα.

 

 

Μετά τις αντιδράσεις, ο κ. Πατέρας αναγκάστηκε να παραιτηθεί, ωστόσο όπως αποδεικνύει το ρεπορτάζ του Γιώργου Σακκά για τα βιογραφικά των διοικητών των νοσοκομείων, ο 80χρονος πολιτευτής αποτέλεσε τον "Άκη των ρουσφετιών".

 

Όπως στις μίζες, πήγε ένας μέσα και οι άλλοι δεν είχαν ιδέα, έτσι και στα ρουσφέτια στα νοσοκομεία, την πλήρωσε ένας και οι άλλοι έμειναν στη θέση τους να χειριστούν την πιο σοβαρή υγειονομική κρίση που έχει αντιμετωπίσει η χώρα.

 

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ , "κανονικά και με βάση τα όσα είχαν εξαγγελθεί από τον ίδιο τον Υπουργό Υγείας Βασίλη Κικίλια, όλοι οι διοικητές θα έπρεπε να είχαν αξιολογηθεί για το έργο τους τουλάχιστον δυο φορές μέχρι σήμερα. Κάτι τέτοιο προέβλεπε και το σύμφωνο αποδοτικότητας το οποίο είχαν υπογράψει κατά τον διορισμό τους".

 

Και λίγο παρακάτω. "Διαβάζοντας, τα πλήρη βιογραφικά τα οποία μελέτησε και αξιολόγησε το Υπουργείο Υγείας, διαπιστώνουμε μια σχετική "ελαφρότητα" στην επιλογή προσώπων για τις θέσεις των διοικητών, ειδικά στα περιφερειακά και μικρά νοσοκομεία. Άτομα που ουδεμία σχέση είχαν με το χώρο των υπηρεσιών υγείας, βρέθηκαν σε θέσεις ευθύνης, επικεφαλής σε δομές του ΕΣΥ, οι οποίες δέχτηκαν τεράστιο βάρος λόγω της επέλασης της επιδημίας. Το πληρέστατο βιογραφικό ενός έμπειρου επιστήμονα υγείας ή ενός οικονομολόγου με βαθιά γνώση για τη λειτουργία μιας νοσοκομειακής δομής, ακολουθούσε το βιογραφικό ενός δασκάλου, ενός συμβούλου επιχειρήσεων, ενός επιχειρηματία, ενός δημοσίου υπαλλήλου, ενός στρατιωτικού κ.ο.κ."

 

Διαπιστώνουμε λοιπόν ότι πρώτον το επιτελικό κράτος δεν αξιολογεί, δεύτερον ότι ευτυχώς όχι όλοι, αλλά δυστυχώς αρκετοι διοικητές και αναπληρωτές διοικητές νοσοκομείων ουδεμία σχέση έχουν με το αντικείμενο. Εκτός αν μετράει το να έχεις πιλοτάρει αεροπλάνο ή να έχεις παράξει χειροποίητη καραμέλα.

 

Είναι γνωστό ότι η σημερινή κυβέρνηση δεν είχε και ιδιαίτερη ζέση να ενισχύσει το ΕΣΥ, όμως μεσολάβησε... ο κορονοϊός.

 

Οι ίδιοι που μιλούσαν για τον ιδιωτικό τομέα και έβγαζαν φλύκταινες με το δημόσιο, κατάλαβαν ότι αν το ΕΣΥ δεν άντεχε, η καταστροφή θα ήταν ολοκληρωτική και συνόδευσαν μάλιστα αυτή τη συνειδητοποίηση με χειροκροτήματα από τα μπαλκόνια.

 

Και όμως, οι διοικητές που δεν έχουν σχέση με υγεία, διοίκηση ή και τα δύο παρέμειναν στις θέσεις τους.

 

Θα μπορούσε να είναι μια αστεία ιστορία για μια κυβέρνηση που μασκάρεψε τα ρουσφέτια με το λούστρο της επιτελικής λειτουργίας, αλλά όσο διαρκεί η υγειονομική κρίση, καμία τέτοια ολιγωρία δεν είναι αστεία. Στη χώρα μας πεθαίνουν δεκάδες άνθρωποι καθημερινά από κορονοϊό, γιατροί και νοσηλευτές δίνουν σκληρή μάχη και η κοινωνία είναι στα όριά της.

 

Η ιστορία που ξεκίνησε ως μια φάρσα με την τοποθέτηση ενός 80χρονου ως διοικητή σε νοσοκομείο, έχει εξελιχθεί σε τραγωδία.

 

Αν δεχθούμε ότι τα ρουσφέτια τον Νοέμβριο του 2019 προ κορονοϊού, ήταν αναμενόμενα, θα πρέπει να υπάρξει μια απάντηση στο γιατί μια κυβέρνηση που ομνύει στην αξιολόγηση, δεν την εφάρμοσε ποτέ και στην πρώτη γραμμή της μάχης με την πανδημία, μεταξύ των ικανών διοικητών, "ξέχασε" και αρκετούς πελάτες της.

Κουβέρτα να πάρεις…

Η κυβέρνηση άνοιξε τα δημοτικά σχολεία όπως τα έκλεισε: Χωρίς μέτρα για την πανδημία 

«Η σχολική αίθουσα θα πρέπει να αερίζεται συχνά και καλά. Για το λόγο αυτό το κάθε παιδί θα πρέπει να έχει μαζί του μια μικρή κουβερτούλα τοποθετημένη σε σακούλα με το όνομά του. Κάθε Παρασκευή θα επιστρέφεται στο σπίτι για πλύσιμο».

 

Τσάντες, μάσκες και κουβέρτες, λοιπόν, για την επαναλειτουργία των Δημοτικών Σχολείων, σήμερα. Συγκεκριμένα, το 2ο Δημοτικό Σχολείο Χαλάστρας, στη Θεσσαλονίκη, ζήτησε από τους γονείς να προμηθεύσουν τα παιδιά τους και με μια κουβέρτα.

 

Ο λόγος; Λόγω των μέτρων για τον κορωνοϊό η τάξη θα αερίζεται «συχνά και καλά».

 

Μάλιστα. Άρα, το προφανές συμπέρασμα είναι ότι οι μικροί μαθητές θα κρυώνουν, άρα μια κουβέρτα είναι χρήσιμη.

 

Είναι “αστείο”, όπως παρουσιάζεται, σε διάφορα ΜΜΕ; Είναι απαράδεκτο, διότι είναι αποτέλεσμα μιας πολιτικής που ξανανοίγει τα σχολεία, όπως τα έκλεισε: Χωρίς μέτρα ουσιαστικά για την αντιμετώπιση της πανδημίας.

 

Τα αιτήματα για 15 μαθητές ανά τάξη, η ενίσχυση των αιθουσών και της υλικοτεχνικής υποδομής, δεν απασχόλησαν το υπουργείο Παιδείας και την κυβέρνηση, οπότε τα σχολεία καταφεύγουν στις κουβέρτες…

 

Η ανακοίνωση για τον κανονισμό λειτουργίας του 2ου Δημοτικού Σχολείου Χαλάστρας, όπως τη δημοσίευσε το alfavita.gr. Παρακάτω ολόκληρη η ανακοίνωση.

 

 

«Αγαπητοί γονείς και κηδεμόνες,

 

Με την ανακοίνωση της επαναλειτουργίας των σχολείων τη Δευτέρα 11 Ιανουαρίου σας ενημερώνουμε για τους παρακάτω κανόνες που θα ισχύσουν κατά τη διάρκεια της δια ζώσης λειτουργίας του σχολείου μας. Οι κανόνες είναι υποχρεωτικοί και εφαρμόζονται χωρίς εξαιρέσεις από όλους μας.

 

Προσέλευση μαθητών: 8.00-8.15 πμ

 

Οι διδακτικές ώρες και τα διαλείμματα παραμένουν ως έχουν.

 

Αποχώρηση μαθητών:

 

* Α’ και Β’ τάξη: 13.00 μ.μ

 

* Γ’ και Δ’ τάξεις: 13.10 μ. μ

 

* Ε’ και ΣΤ’ τάξεις: 13.15 μ. μ

 

Το ολοήμερο πρόγραμμα αρχίζει στις 13:15 με τη σίτιση των παιδιών. Η πρώτη δυνατή αποχώρηση είναι στις 15:00. Η λήξη του προγράμματος είναι στις 16:00. Προβλέπεται μια (1) ώρα ειδικότητα καθημερινά και μία (1) ώρα Μελέτη-Προετοιμασία.

 

Οι μαθητές – τριες μπαίνουν στον χώρο του σχολείου φορώντας μάσκα υποχρεωτικά.

 

Οι γονείς αποχωρούν αμέσως μετά την είσοδο του παιδιού στο σχολείο για την αποφυγή συνωστισμού.

 

Δε γίνεται συγκέντρωση των μαθητών/τριών στο προαύλιο. Τα παιδιά θα πηγαίνουν κατευθείαν στις τάξεις τους, όπου θα τα περιμένει ο/η υπεύθυνος/η εκπαιδευτικός.

 

Η προσέλευση στο σχολείο με ποδήλατο δεν επιτρέπεται, καθώς ο χώρος στάθμευσης πρέπει να χρησιμοποιηθεί για τα διαλείμματα.

 

Οι μαθητές/τριες θα πρέπει να έχουν μαζί τους:

 

* Το παγουρίνο τους ή μπουκάλι με νερό .

 

* Το δεκατιανό τους.

 

* Είδη ατομικής προστασίας (χαρτομάντιλα, αντισηπτικό και αντισηπτικά μαντηλάκια).

 

* Ένα σακουλάκι με δύο (2) επιπλέον καθαρές μάσκες.

 

* Ένα σακουλάκι όπου θα αποθηκεύουν την χρησιμοποιημένη μάσκα τους.

 

* Η σχολική αίθουσα θα πρέπει να αερίζεται συχνά και καλά. Για το λόγο αυτό το κάθε παιδί θα πρέπει να έχει μαζί του μια μικρή κουβερτούλα τοποθετημένη σε σακούλα με το όνομά του. Κάθε Παρασκευή θα επιστρέφεται στο σπίτι για πλύσιμο.

 

Παρακαλούμε να μην προσέρχεστε κατά τα διαλείμματα στα κάγκελα. Φροντίστε τα παιδιά να έχουν το δεκατιανό τους από το πρωί στην τσάντα τους.

 

Δεν επιτρέπεται η ανταλλαγή και ο δανεισμός οποιουδήποτε αντικειμένου (στυλό, τετράδια, ρούχα, φαγητό, νερό ή ό,τι άλλο), μεταξύ των μαθητών/τριών». 

πηγή

   

Κι αν ήταν... μαύροι;

 

γράφει ο Γιώργος Τσιάρας

 

Η ευκολία με την οποία εισέβαλαν στο πιο ιερό κτίριο της αμερικανικής δημοκρατίας οι ακροδεξιοί διαδηλωτές, χωρίς κανένα ουσιαστικό εμπόδιο από την αστυνομία, είναι η πιο περίτρανη απόδειξη της άκρως προνομιακής αντιμετώπισης που έχουν οι λευκοί σε σχέση με τους μαύρους πολίτες, οι οποίοι, αν τολμούσαν να κάνουν το ίδιο, ίσως να έπεφταν όλοι νεκροί...

Την Τετάρτη συνέβησαν στις ΗΠΑ δύο εντελώς ξεχωριστά, αλλά άρρηκτα δεμένα μεταξύ τους γεγονότα. Στη μια περίπτωση ο ακροδεξιός πρόεδρος Τραμπ, αφού επί δύο μήνες αρνιόταν κατηγορηματικά την καθαρή ήττα του στις εκλογές, και αφού εξάντλησε όλα τα θεσμικά και νομικά μέσα, διοργανώνει δημόσια συγκέντρωση στο κέντρο της Ουάσινγκτον και μαζί με μια μικρή δράκα έξαλλων συγγενών και συμβούλων του, κατευθύνει ένα ετερόκλητο πλήθος ψεκασμένων ψηφοφόρων, αρκετοί από τους οποίους ήταν εμφανώς οπλισμένοι, να επιτεθούν στο δεύτερο καλύτερα φρουρούμενο κτίριο της πρωτεύουσας, το Καπιτώλιο.

 

Οι αρχές, αν και ήξεραν τι θα συμβεί, αντί να τους κόψουν το δρόμο και να ορθώσουν μπροστά τους ένα τείχος από μεταλλικά και τσιμεντένια φράγματα, και πίσω του ένα δεύτερο τείχος από πάνοπλους αστυνομικούς και εθνοφρουρούς –σαν αυτό που έστησαν πριν μερικούς μήνες σε μια αντίστοιχου μεγέθους, αλλά απολύτως ειρηνική πορεία του κινήματος Black Lives Matter– τους άφησαν, μετά από ένα αρχικό «τζαρτζάρισμα» για τα μάτια του κόσμου, να μπουκάρουν ανενόχλητοι.

 

Και μόνο όταν έφτασαν τα ακροδεξιά «παρατράγουδα» του χειρότερου, ίσως, προέδρου στην αμερικανική Ιστορία, στην καρδιά του κτιρίου, την αίθουσα της Ολομέλειας, έβγαλαν οι αστυνομικοί τα πιστόλια και φώναξαν το... ιππικό για να τους βγάλει έξω.

 

Στη δεύτερη περίπτωση, σε μια μικρή πόλη του αγροτικού Ουισκόνσιν, την Κενόσα, ο κυβερνήτης της Πολιτείας κατέβασε... προληπτικά 500 πάνοπλους εθνοφρουρούς και «οχύρωσε» το κέντρο με οδοφράγματα. Γιατί; Διότι ο (λευκός) περιφερειακός εισαγγελέας της κομητείας, ο Μάικ Γκρέιβλεϊ, αθώωσε ουσιαστικά τον (λευκό) αστυνομικό Ρουστέν Σέσκι για τον βαρύτατο τραυματισμό του (μαύρου) Τζέικομπ Μπλέικ στην Κενόσα στις 23 του περασμένου Αυγούστου, που πυροδότησε αιματηρά επεισόδια και ενέτεινε το εμφυλιοπολεμικό κλίμα διχασμού σε ολόκληρη την Αμερική, τρεις μήνες μετά την εν ψυχρώ αστυνομική δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ.

 

Οπως πιθανόν θα θυμάστε, ο Σέσκι πυροβόλησε πισώπλατα και σχεδόν εξ επαφής τον Μπλέικ επτά φορές, την ώρα που ο 29χρονος Αφροαμερικανός άνοιγε την πόρτα του αυτοκινήτου του και ενώ στο πίσω κάθισμα βρίσκονταν τα τρία ανήλικα παιδιά του, ηλικίας 3, 5 και 8 ετών...

 

Ο Μπλέικ ήταν άοπλος, αλλά επειδή μέσα στο αυτοκίνητο βρέθηκε στη συνέχεια ένα μαχαίρι, ο εισαγγελέας αποφάνθηκε πως ο πιστολέρο αστυνομικός –που όλως τυχαίως δεν έφερε την υποχρεωτική πλέον μίνι κάμερα– είχε «δικαίωμα στην αυτοάμυνα»! Ενώ το θύμα επέζησε μεν, αλλά έμεινε παράλυτος από τη μέση και κάτω.

 

Γιατι τα λέμε αυτά; Γιατί όπως όλοι ξέρουν, αλλά ελάχιστοι παραδέχονται, αν η εισβολή είχε γίνει από μαύρους ή από αριστερούς διαδηλωτες, ή –Θεός φυλάξει!– απεργούς εργάτες, όχι μόνο οι επιτιθέμενοι δεν θα έφταναν ούτε στον περίβολο, αλλά θα είχαμε και δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες νεκρούς από αστυνομικά πυρά. Μην ξεχνάμε πως ο ίδιος ο Τραμπ ανέπτυξε επί εβδομάδες ομοσπονδιακά στρατεύματα, σερίφηδες- rangers και τεθωρακισμένα τροχοφόρα σε αρκετές πολιτείες, για να καταπνίξει τις πρόσφατες φυλετικές ταραχές.

 

Τώρα, ο απολογισμός ήταν μία νεκρή πρώην στρατιωτικός, που ταξίδεψε από την άλλη μεριά της Αμερικής για να «πολεμήσει για τον πρόεδρό της», δολοφονημένη από σφαίρα αστυνομικού «σε αυτοάμυνα», τρεις ακόμη νεκροί από αδιευκρίνιστα «ιατρικά αίτια» (ένας σίγουρα από πτώση, ένας άλλος μάλλον από... ακούσια ηλεκτροπληξία με το ίδιο του το τέιζερ!), και μόλις 52 συλλήψεις, εκ των οποίων ούτε καν οι μισές δεν έγιναν στο χώρο του Καπιτολίου. Οσο για τον αρχηγό της αστυνομίας του Καπιτωλίου, Στίβεν Σουντ, δήλωσε ότι η αστυνομία του κοινοβουλίου διεξάγει «ενδελεχή έρευνα» για την επίθεση στο Καπιτώλιο, συμπεριλαμβανομένου «του σχεδιασμού, των πολιτικών και των διαδικασιών ασφαλείας»...

 

Η... κληρονομιά του

Ενα είναι το βέβαιο: Ο Τραμπ, στη δική του... ριάλιτι TV εκδοχή «πραξικοπήματος», μάζεψε ό,τι πιο «καμένο» διαθέτει η Αμερική και το εξαπέλυσε ενάντια στους... δικούς του, τον αντιπρόεδρο Πενς και τους γερουσιαστές του ίδιου του του κόμματος: αυτούς δηλαδή που, κατά τη γνώμη του, τον πρόδωσαν μπλοκάροντας το πραγματικό θεσμικό πραξικόπημα με τους εκλέκτορες, που φυσικά δεν είχε ποτέ τύχη!

 

Μάλιστα αρκετοί «πραξικοπηματίες», που ούτε σε πραξικόπημα των... Μόντι Πάιθονς δεν θα τους έπαιρναν για κομπάρσους, έβγαζαν και σέλφι με τους αστυνομικούς που τους κατηύθυναν προς την έξοδο του κτιρίου και τους άφηναν ελεύθερους, χωρίς καν να τους αγγίζουν!

 

Αλλά, διάβολε, ακόμη και ο ανεκδιήγητος Βενεζουελάνος «πρόεδρος» της πλάκας, ο Χουάν Γουαιδό, επιστράτευσε τουλάχιστον μερικούς ενόπλους στρατιωτικούς στο δικό του τραγικά κακοστημένο «golpe d’ estado» του 2018: ο Τραμπ πήγε να το κάνει με τον... «Σαμάνο Τζέικ», τον απίθανο τύπο με τα αρκουδοτόμαρα και τα κέρατα, με τους ρατσιστές Proud Boys, και με διάφορα αγράμματα απολειφάδια και UFO της Alt-Right και των συνωμοσιολόγων QAnon, στα μάτια των οποίων η Χίλαρι είναι επικεφαλής κυκλώματος παιδόφιλων κανίβαλων, ο Τζο Μπάιντεν είναι κινεζόφιλος μαρξιστής, και η Νάνσι Πελόζι η επανενσάρκωση της... Ρόζας Λούξεμπουργκ! Οπως λένε και στην Αμερική, «you can’t get good help these days».