Νότιος Αφρική: σε ποιόν ανήκει η γη;

 

γράφει ο Κώστας Κάππας  

 

Η Νότιος Αφρική μπορεί να γνώρισε μια εσωτερική εθνικοαπελευθερωτική ανατροπή με την κατάργηση του apartheid και την διακυβέρνηση της χώρας από μαύρους πολιτικούς, αλλά παραμένει βαθιά καπιταλιστική με όσα αυτό συνεπάγεται: Οικονομικός γίγας, αλλά με τεράστιες κοινωνικές ανισότητες, καθώς η ανεργία αγγίζει το 40%, πλήττοντας κυρίως τον μαύρο πληθυσμό των πόλεων. Δεν είναι άσχετο  με την κατάσταση αυτή το πρόσφατο ξενοφοβικό κύμα βίας, όπου δέκα μετανάστες εργάτες δολοφονήθηκαν από το αγριεμένο πλήθος.

 

Στην ύπαιθρο η κατάσταση δεν είναι καλύτερη, καθώς η θνησιγενής αγροτική μεταρρύθμιση είχε ως αποτέλεσμα το 75% των καλλιεργήσιμων ιδιωτικών εκτάσεων να παραμένουν στα χέρια 30.000 πλουσίων λευκών κτηματιών. Αυτό το ποσοστό  αντιστοιχεί σε 280 εκατομμύρια στρέμματα σε σύνολο 370 εκατομμυρίων.

 

Οι εργάτες γης, πολλοί από τους οποίους ζουν σε παραπήγματα χωρίς τρεχούμενο νερό αλλά ξεδιψούν με υδροφόρα, εργάζονται για έναν μηνιαίο μισθό μεταξύ 1500 και 3000 rands (90 με 185 ευρώ), αρκετά χαμηλότερα από τον ελάχιστο μισθό των 3500 rands (215 euros) όπως καθορίστηκε τον Ιανουάριο του 2019. Ούτε λόγος για μετακόμιση στην πόλη, όπου στις παραγκουπόλεις (“townships”)-δορυφόρους βασιλεύει η απόλυτη φτώχεια, η ανεργία και οι συμμορίες. Επιπλέον η φυγή από τα χώματα των προγόνων τους θα σβήσει και τα λίγα δικαιώματα που έχουν στην γη που ζουν και καλλιεργούν.

 

Συχνά οι εργάτες γης πληρώνονται όχι με χρήματα αλλά με αγροτικά προϊόντα. Οι δε εποχικοί εργάτες μένουν χωρίς πληρωμή σε χρήμα ή σε είδος, για μήνες ολόκληρους. Η μηχανοποίηση της αγροτικής εργασίας έχει κάνει ακόμα πιο δύσκολη την ζωή των μαύρων εργατών. Έως πρόσφατα αντιστοιχούσε ένας εποχικός εργάτης γης ανά 10 στρέμματα, σήμερα αντιστοιχεί ένας ανά 20 στρέμματα. Οι σεξουαλικές παρενοχλήσεις από τους επιστάτες είναι συχνές, η δε πρόσβαση στους παρακείμενους τάφους των προγόνων εμποδίζεται με κάθε τρόπο και πρόσχημα, δίνοντας αφορμή για διαμάχες και συγκρούσεις.

 

Οι πρώτοι ευρωπαίοι άποικοι στην Νότιο Αφρική ήταν Ολλανδοί κτηνοτρόφοι οι οποίοι έφτασαν τον 17ο αιώνα. Οι απόγονοί τους οι “Boers” (“χωρικοί” στα ολλανδικά) oμιλούν την “afrikaans” (ιδίωμα της ολλανδικής / δυτικής γερμανικής), εξ’ ου και η ονομασία τους “Afrikaners”, ρίζωσαν, έγιναν κτηματίες, πλούτισαν και κυβέρνησαν με το μαστίγιο την χώρα έως το 1994, έχοντας υποδουλώσει εκατομμύρια μαύρους ιθαγενείς. Η κατοχή από τους Boers της καλλιεργήσιμης γης της αχανούς αυτής χώρας, θεσπίστηκε ακόμη και στο Σύνταγμα της Νοτίου Αφρικής μετά από τον πόλεμο Μ. Βρετανίας–Boers (1899-1902). Νικητές και νικημένοι επανασυνδέθηκαν και έγιναν σύμμαχοι στην πλάτη των ιθαγενών, φτηνό ανθρώπινο δυναμικό για την γη που άρπαξαν και οι δύο μαζί.

 

Το 1913, ο νόμος για την γη (“Natives Land Act”) περιόρισε την κατοχή καλλιεργήσιμων εκτάσεων από τους ιθαγενείς στο 7% του συνόλου (επεκτάθηκε σε 13% το 1936). Με αυτόν τον τρόπο, τέσσερα εκατομμύρια αγρότες μετατράπηκαν από μικροκτηματίες σε εργάτες, στην ίδια τους την γη ή ανθρακωρύχοι.

 

Παρ’ όλο που το 1912 το African National Congress (ANC) ιδρύθηκε ως αντίδραση στην “Natives Land Act”, στην δεκαετία του 90, ως κυβερνητικό κόμμα πλέον, απαρνήθηκε κάθε σοσιαλιστική προοπτική και στράφηκε στον “νεοφιλελευθερισμό” για να προσελκύσει ξένα κεφάλαια. Η πολιτική αυτή συμπαρέσυρε και ακύρωσε σε μεγάλο βαθμό την υπεσχημένη αγροτική μεταρρύθμιση. Χαρακτηριστικά, ενώ το 1996 η κυβέρνηση είχε υποσχεθεί να επαναδιανείμει στους ακτήμονες το 30% της γης σε 5 χρόνια, το 2006, 10 χρόνια αργότερα, μόνο το 3,1% είχε διανεμηθεί. Ακόμα και αυτό το ισχνό ποσοστό δόθηκε σε “ημέτερους” και όχι σε ακτήμονες.

 

Το ANC απλά πάσχει από έλλειψη πολιτικής βούλησης. Σκεπτόμενο μόνο δημογραφικά, αδιαφόρησε για τους αγρότες και επικέντρωσε την δράση του στην στήριξη της μεσαίας τάξης των μαύρων στις πόλεις.

 

Εντούτοις το θέμα της αγροτικής μεταρρύθμισης επανέρχεται στην επικαιρότητα σε κάθε εκλογική περίοδο για δύο λόγους: α) για να αντιμετωπιστεί η εκλογική άνοδος της ριζοσπαστικής αριστεράς (44 βουλευτές σε σύνολο 400) η οποία ζητά επίμονα την εθνικοποίηση της γης και β) λόγω των εντάσεων στην ηγεσία του ANC οι οποίες καλύπτονται με το να εκτρέπεται τακτικά το λαϊκό ενδιαφέρον στην διαμάχη ‘μεγαλοκτηματίες–ακτήμονες’.

 

Από την πλευρά των μεγαλοκτηματιών υπάρχουν επιχειρήματα υπέρ του σημερινού status quo και απειλές. Σύμφωνα με αυτούς, «Εάν κατασχεθούν τα χωράφια μας θα χαθεί και η τεχνολογία καλλιέργειας και επεξεργασίας των προϊόντων της γης και η κατάσταση θα θυμίζει Ζιμπάμπουε. Μην ξεχνάτε ότι οι μεγάλες φάρμες καλύπτουν το 15% της καλλιεργήσιμης γης και αποδίδουν το 80% της αγροτικής παραγωγής».

 

Πράγματι, στην γειτονική Ζιμπάμπουε (πρώην Νότιος Ροδεσία) η γη των λευκών κτηματιών κατασχέθηκε και δόθηκε στους βεταράνους του πολέμου για την ανεξαρτησία της χώρας και σε φίλους της κυβέρνησης. Η παραγωγή κατέρρευσε, δεκάδες χιλιάδες εργάτες γης απολύθηκαν και εμφανίστηκε υπερπληθωρισμός, προκαλώντας τεράστια κοινωνική και επισιτιστική κρίση.

 

Οι ίδιοι μεγαλοκτηματίες απειλούν ότι θα εγκαταλείψουν την Νότιο Αφρική, μαζί με την τεχνογνωσία τους και θα μετοικίσουν στην Αυστραλία, όπως το έκαναν πολλοί λευκοί νοτιοαφρικανοί το 1994. «Εάν φύγουμε εμείς» προειδοποιούν, «οι συνέπειες θα είναι σαν χιονοστιβάδα: η αναπόφευκτη πτώση της αξίας της γης θα μειώσει την παραγωγή (ήδη μειωμένη από την πρωτοφανή ξηρασία η οποία πλήττει την χώρα) και θα οδηγήσει σε σημαντική άνοδο των τιμών των τροφίμων. Η επανακοστολόγηση του επιχειρηματικού κινδύνου, θα αυξήσει σημαντικά τα επιτόκια δανεισμού, θέτοντας σε κίνδυνο ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα».

 

Ήδη η επιχειρηματική αβεβαιότητα, ιδίως σε επενδύσεις γης, έχει οδηγήσει πολλούς νοτιοαφρικανούς επενδυτές να στρέφονται στην Ζάμπια (βόρεια της Ζιμπάμπουε). Παράλληλα δυσκολεύει το φιλόδοξο πρόγραμμα της νοτιοαφρικανικής προεδρίας να προσελκύσει 100 δισεκατομμύρια δολλάρια ξένων επενδύσεων στην χώρα. Σε γενικές γραμμές, η οικονομία κινείται με πολύ αργούς ρυθμούς, ιδίως από το 2013 και μετά και η εμπιστοσύνη του διεθνούς κεφαλαίου στην δυναμικότητα της νοτιοαφρικανικής οικονομίας ευρίσκεται στο ναδίρ.

 

Αυτές οι απειλές αποτελούν και το πιο ισχυρό ανάχωμα για τις όποιες αγροτικές μεταρρυθμίσεις θελήσει να εφαρμόσει η κεντρική κυβέρνηση. Το αποτέλεσμα είναι να διατηρούνται για δεκαετίες οι τεράστιες κοινωνικές ανισότητες στην πολύπαθη αυτή χώρα.

 

Σε αυτό το καταστροφολογικό σενάριο, η μεγαλύτερη ένωση αγροτών και εργατών γης της χώρας (AFASA) απάντησε ότι «Η Νότιος Αφρική δεν είναι Ζιμπάμπουε, είναι κράτος δικαίου. Είμαστε υπέρ της σύμπραξης ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, χωρίς βίαιες καταλήψεις γης. Έχουμε σκοπό να αποφύγουμε τον πανικό και την φυγή των κεφαλαίων από την χώρα. Η εμπειρία από την ειρηνική μεταβίβαση της εξουσίας το 1994 από την λευκή μειονότητα στην μαύρη πλειοψηφία μας δικαιώνει. Ας μην ξεχνάμε ότι το αγροτικό πρόβλημα είναι μια βραδυφλεγής βόμβα η οποία κάποια στιγμή θα εκραγεί».

 

Όλοι, μέσα από την υποκειμενική τους θεώρηση των πραγμάτων δικαιώνουν τον εαυτό τους. Οι μεγαλοκτηματίες εκβιάζοντας και οι αγρότες γης ευχόμενοι. Και οι μεν και οι δε, δεν μπορούν να αποφύγουν ένα αντικειμενικό συμπέρασμα που πηγάζει από την εμπειρία της διαπάλης αυτής και από την ανατροπή του apartheid έως σήμερα: μια εθνικοαπελευθερωτική επανάσταση ή μια ανατροπή τόσο ριζική όσο αυτή του apartheid δεν επιτυγχάνει ή δεν ολοκληρώνεται, εάν δεν περιέχει δύο απαραίτητα στοιχεία τα οποία πρέπει να ικανοποιήσει πλήρως: α) την σαφή σοσιαλιστική προοπτική και β) την ανάγκη εκπαίδευσης της επαναστημένης γενιάς και της επόμενης για να μην είναι στο έλεος των αστών και της τεχνογνωσίας τους.

 

Η Κούβα είναι το παράδειγμα.

 

Βιβλιογραφία

 

Cédric Gouverneur, “En Afrique du Sud, la terre n’éponge pas le sang”, Le Monde diplomatique, Octobre 2019

 

Martin Bossenbroek, “L’Or, l’Empire et le Sang. La guerre anglo-boer (1899-1902)”, Seuil, Paris, 2018.

 

Sabine Cessou, “L’ANC, aux origines d’un parti-État”, Le Monde diplomatique, Mars 2018.

 

Colette Braeckman, “ Bataille pour la terre au Zimbabwe”, Le Monde diplomatique, Mai 2002.

 

Οι «ιδιοκτήτες» της παγκόσμιας υγείας

 

γράφει ο Δημήτρης Μηλάκας

 

«Αυτοί που αναπτύσσουν τα εμβόλια διατηρούν τα πνευματικά τους δικαιώματα. Για πολλές δεκαετίες τα προγράμματα έρευνας που χρηματοδοτήθηκαν από το Δημόσιο προβλέπουν ότι οι δικαιούχοι εταιρείες / πανεπιστήμια διατηρούν τα παραγόμενα πνευματικά δικαιώματα».

 

Η παραπάνω δήλωση (στο Mega) του εκπροσώπου της Κομισιόν Στέφαν Ντε Κεερσμάκερ περιγράφει συνοπτικά και εύγλωττα τον πυρήνα του «προβλήματος» της διανομής του απαραίτητου αριθμού εμβολίων για την επίτευξη της πολυπόθητης «παγκόσμιας» ανοσίας της αγέλης: οι φαρμακευτικές πολυεθνικές εισέπραξαν πακτωλό δημόσιου χρήματος προκαταβολικά για την έρευνα και την παραγωγή των εμβολίων τους.

 

Όμως, παρά τη δημόσια χρηματοδότηση, ο τρόπος με τον οποίο θα διαθέσουν το προϊόν τους (εμβόλιο) στην αγορά διεκδικούν να είναι δική τους, «ιδιωτική» υπόθεση.

 

Είναι μάλλον περιττό να σημειώσουμε ότι τα κριτήρια για τον ρυθμό παραγωγής και την κατεύθυνση της διανομής του προϊόντος διαμορφώνονται από το «αόρατο χέρι» της αγοράς, το οποίο αναμφίβολα «βλέπει» τους τρόπους για μεγιστοποίηση του κέρδους αδιαφορώντας για τις όποιες δυσάρεστες συνέπειες, ακόμη και αν αυτές αφορούν – όπως στην προκειμένη περίπτωση – ασύλληπτους αριθμούς θανάτων.

 

Φρούδες ελπίδες

Τα «αισιόδοξα» νέα για την ανακάλυψη των εμβολίων κατά της Covid-19 (ας περιορίσουμε την οπτική μας στον δυτικό κόσμο) συνέπεσαν με την επιδημιολογική βεβαιότητα της αναμενόμενης εμφάνισης «τρίτου κύματος» της πανδημίας.

 

Όμως, αφού έγινε διεθνώς και με ένταση η επικοινωνία του μηνύματος ότι η ανθρωπότητα σώθηκε από την Pfizer και την AstraZeneca (οι οποίες είχαν χρηματοδοτηθεί γενναία με δημόσιο χρήμα), άρχισε να γίνεται αντιληπτό ότι το «καλάθι» ήταν ακόμη πιο μικρό από αυτό που ήδη κρατούσαν οι «απαισιόδοξοι» και οι «σκεπτικιστές», καθώς είναι πια σαφές ότι:

 

● Οι ποσότητες των εμβολίων δεν επαρκούν να καλύψουν τα προγράμματα εμβολιασμού των πληθυσμών, και μάλιστα σε ποσοστό μεγαλύτερο του 70%.

 

● Οι μεταλλάξεις που διπλασιάζουν τη μεταδοτικότητα του ιού έχουν εμφανιστεί πολύ ταχύτερα από την εξέλιξη του όποιου εμβολιαστικού προγράμματος.

 

● Καμία προς το παρόν μελέτη δεν έχει διαπιστώσει ότι τα δεδομένα (και ήδη χρυσοπληρωμένα) εμβόλια είναι αποτελεσματικά και με τις μεταλλάξεις του ιού.

 

Άγριος πόλεμος

Δεδομένων τούτων ξεκίνησε ένας «πολυεπίπεδος πόλεμος», στον οποίο προς το παρόν έχουμε τη δυνατότητα μόνο να «ακούμε» τα πυρά, χωρίς να μπορούμε να διακρίνουμε επακριβώς το πεδίο της μάχης και το… αίμα. Σ’ αυτόν τον «πόλεμο» μάχονται:

 

1. Οι πολυεθνικές του φαρμάκου μεταξύ τους προκειμένου να εξασφαλίσουν προνομιακή θέση (καταρχάς στη δημόσια χρηματοδότηση) στην αγορά.

 

2. Τα κράτη μεταξύ τους προκειμένου να εξασφαλίσουν τις απαραίτητες ποσότητες του προϊόντος.

 

3. Τα κράτη με τις φαρμακοβιομηχανίες για τους όρους και τις προτεραιότητες της διανομής.

 

Τα προβλήματα άρχισαν να βγαίνουν στην επιφάνεια όταν άρχισαν οι καθυστερήσεις στις παραδόσεις των συμπεφωνημένων ποσοτήτων εμβολίων. Ο πρώτος «εκνευρισμός» των Βρυξελλών είχε να κάνει με τις μειωμένες κατά 30% έως 40% παραδώσεις εμβολίων από την Pfizer, γεγονός που ανέτρεπε τις στρατηγικές εμβολιασμού σε όλη την Ευρώπη.

 

Μερικές (δύο με τρεις) βδομάδες πριν αρχίσει να διαπιστώνεται η «αδυναμία» της Pfizer να εφοδιάσει την ευρωπαϊκή αγορά με τις συμπεφωνημένες ποσότητες εμβολίων, η πολυεθνική φαρμακευτική εταιρεία έκλεινε συμφωνία με την απερχόμενη αμερικανική διοίκηση του Ντόναλντ Τραμπ για προμήθεια του αμερικανικού κράτους με 100 εκατομμύρια επιπλέον δόσεις εμβολίων.

 

Σύμφωνα με δημοσίευμα των «New York Times» βασικό κομμάτι της συμφωνίας ήταν η προνομιακή πρόσβαση της Pfizer στις απαιτούμενες πρώτες ύλες για την παραγωγή των εμβολίων.

 

Μπακαλίστικη λογική

Η ένταση στις διαμάχες (μεταξύ κρατών και μεταξύ κρατών – πολυεθνικών) για την πρόσβαση σε επαρκείς ποσότητες εμβολίων κορυφώθηκε όταν εμφανίστηκε στην αγορά και το προϊόν της AstraZeneca, το οποίο έσπευσε να «καπαρώσει» η Βρετανία με ταχύτατες διαδικασίες έγκρισης που δεν θέλησε (ποιος ξέρει γιατί;) να ακολουθήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση.

 

Την ίδια στιγμή που διαπιστώνεται η μη πρόσβαση σε επαρκείς ποσότητες εμβολίων το Ευρωπαϊκό Κέντρο Ελέγχου Νόσων ανακοίνωσε ότι πρέπει να προετοιμαστούμε για «πολλαπλές μεταλλάξεις του ιού», που πιθανώς θα είναι και πιο μεταδοτικές, γεγονός που οδήγησε τους Ευρωπαίους:

 

● Να προωθούν μαζικά τεστ για να εντοπιστούν οι νέες μεταλλάξεις.

 

● Να προτρέπουν τον κόσμο να φοράει ενισχυμένες χειρουργικές μάσκες.

 

● Να κλείνουν σύνορα απαγορεύοντας μη απαραίτητα ταξίδια με χώρες που έχουν έξαρση του ιού.

 

Στο μεταξύ, υπό την πίεση της ανάγκης, ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκου επιταχύνει τις διαδικασίες για αδειοδότηση του εμβολίου της AstraZeneca. Ωστόσο η εταιρεία ανακοινώνει ότι, λόγω «μειωμένης παραγωγικής απόδοσης» σε ένα εργοστάσιό της στην Ευρώπη και χωρίς να δώσει παραπάνω λεπτομέρειες, δεν είναι σε θέση να προσφέρει τις συμπεφωνημένες ποσότητες εμβολίων. Προφανώς είχαν… προλάβει οι Βρετανοί.

 

Για την αντιμετώπιση των προφανών ελλείψεων υιοθετήθηκαν ακόμη και μπακαλίστικες λογικές, καθώς ξαφνικά ανακοινώθηκε ότι οι πέντε δόσεις ανά φιαλίδιο της Pfizer μπορούν να γίνουν έξι.

 

Μια «πρόταση» που επίσης έπεσε στο τραπέζι ήταν να διπλασιαστεί ο χρόνος μεταξύ πρώτης και δεύτερης δόσης εμβολιασμού έτσι ώστε να εμβολιαστεί περισσότερος κόσμος, έστω κι αν η αποτελεσματικότητα του εμβολίου μειώνονταν σε σημαντικό ποσοστό.

 

Με τέτοιες μεθόδους προφανώς το πρόβλημα δεν επιλύθηκε, αλλά, αντίθετα, πολλαπλασίασε την ένταση της διαμάχης, η οποία αποκάλυψε και τα όρια των κυβερνήσεων να τα βάλουν με την «αγορά», που εξάλλου αποτελεί και την ιδεολογική βάση και αφετηρία τους.

 

Κάπως έτσι λοιπόν εγκαταλείφθηκαν άρον – άρον οι σκέψεις για απαγόρευση εξαγωγών εμβολίων που παρασκευάζονται σε ευρωπαϊκό έδαφος προς τρίτες χώρες αν δεν είναι πλεονάζουσες, αν δηλαδή δεν έχουν καλυφθεί προηγουμένως οι ανάγκες των χωρών της Ε.Ε.

 

Οι εν λόγω σκέψεις απορρίφθηκαν αυτόματα από τις πολυεθνικές, των οποίων η προσοχή προφανώς δεν επικεντρώνεται στους εκατοντάδες εκατομμύρια κατοίκους της ευρωπαϊκής αγοράς, αλλά στους πολλαπλάσιους της Ινδίας, της νοτιοανατολικής Ασίας και της Κίνας…

 

Συμπέρασμα: Η υγεία είναι αγαθό, αρκεί να είσαι σε θέση να το αγοράσεις…   

Στοιχεία έρευνας για την Ελλάδα - Ένας στους δύο εργαζόμενους έχει υποστεί σεξουαλική παρενόχληση στη δουλειά

 

Περισσότεροι από τους μισούς εργαζόμενους που συμμετείχαν σε έρευνα, έχουν βιώσει σεξουαλική παρενόχληση κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής τους ζωής. Σχεδόν το 40% αυτών δεν γνωρίζει τις διαδικασίες που πρέπει να ακολουθήσει το θύμα για να προστατευτεί. Τα παραπάνω προκύπτουν από έρευνα που έκανε στην Ελλάδα στην Ελλάδα το Κέντρο Κοινωνικής Δράσης και Καινοτομίας- ΚΜΟΠ και την οποία παρουσιάζει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

 

Συγκεκριμένα:

 

 52,38% απάντησαν ότι έχουν υποστεί σεξουαλική παρενόχληση κατά τη διάρκεια της επαγγελματικής τους ζωής.

42,86% των ερωτηθέντων εργαζόμενων δήλωσε ότι έχει υπάρξει μάρτυρας κάποιας μορφής σεξουαλικής παρενόχλησης κατά συναδέλφων στο χώρο εργασίας.

Η συντριπτική πλειοψηφία του δείγματος (91,27%) διαπίστωσε ότι οι γυναίκες είναι περισσότερο εκτεθειμένες στη σεξουαλική παρενόχληση.

Η πλειοψηφία των εργαζόμενων που συμμετείχαν στην έρευνα του ΚΜΟΠ ανέφερε ότι οι μορφές σεξουαλικής παρενόχλησης που ασκούνται συχνότερα στο χώρο εργασίας τους αφορούν

 

σεξουαλικές προτάσεις ή αστεία που τους κάνουν να αισθάνονται προσβεβλημένοι (70,63%),

ανεπιθύμητα σεξουαλικά υπονοούμενα (65,08%),

συζητήσεις σχετικά με τη σεξουαλική ζωή ενός συναδέλφου (59,52%)

και σεξουαλικά σχόλια για την εμφάνιση ενός ατόμου (59,52%).

Το 2,38% του δείγματος ανέφερε ότι ο εξαναγκασμός στην πορνεία ή τη σεξουαλική εκμετάλλευση είναι διαδεδομένα φαινόμενα

και το 1,59% δήλωσε ότι εκδηλώνονται συχνά στο χώρο εργασίας τους βιασμοί.

Σχεδόν οι μισοί από τους εργαζόμενους που απάντησαν στο ερωτηματολόγιο ανέφεραν ότι συχνά ή σε καθημερινή βάση εκδηλώνεται ψυχολογική βία στο χώρο όπου εργάζονται.

Την ίδια ώρα, το 39,68% του συνολικού δείγματος των εργαζόμενων ανέφερε ότι δεν γνωρίζει τις διαδικασίες στις οποίες πρέπει να προβεί ένα θύμα για να αναζητήσει προστασία στην εταιρεία που εργάζεται, ενώ το 42,06% υπογράμμισε ότι η εταιρεία όπου εργάζεται δεν διαθέτει κανένα έγγραφο που να περιλαμβάνει ρήτρες που απαγορεύουν τη σεξουαλική παρενόχληση. Οι ανώνυμες καταγγελίες δεν αποτελούν ενεργό πρακτική για το 73,02% των οργανισμών, σύμφωνα με τους ερωτηθέντες.

 

Όπως διαπιστώνεται στην το φαινόμενο της σεξουαλικής παρενόχλησης στο εργασιακό περιβάλλον είναι ευρέως διαδεδομένο αλλά τα καταγεγραμμένα περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης είναι λιγότερα από τον πραγματικό αριθμό. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι εκπρόσωπος του Συνηγόρου του Πολίτη ανέφερε σε συνέντευξη κατά τη διάρκεια της έρευνας ότι ενώ η ανεξάρτητη αρχή δέχεται περίπου 2.000 καταγγελίες κάθε χρόνο για διακρίσεις λόγω φύλου, μόνο το 1-2% των υποθέσεων αφορούν στη σεξουαλική παρενόχληση.

 

Τα περισσότερα από τα θύματα αποφεύγουν να καταγγείλουν το περιστατικό, επειδή φοβούνται το κοινωνικό στίγμα, την απώλεια της θέσης εργασίας τους ή πιθανές πράξεις αντεκδίκησης από τον δράστη. Επιπλέον, η ίδια εκπρόσωπος εκτίμησε ότι το φαινόμενο φαίνεται να είναι εξίσου διαδεδομένο τόσο στον ιδιωτικό όσο και στο δημόσιο τομέα, ωστόσο, η οικονομική εξάρτηση στον ιδιωτικό τομέα θα μπορούσε να αποτελέσει πρόσθετο εμπόδιο στην καταγγελία ενός τέτοιου περιστατικού.

 

Σε ό,τι αφορά τους κλάδους στους οποίους είναι πιθανότερο να εμφανιστούν περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης, η εκπρόσωπος του Συνηγόρου διαπίστωσε ότι δεν υπάρχουν σχετικά στοιχεία, αν και έχει παρατηρηθεί ότι μεγάλος αριθμός περιστατικών σημειώνεται κυρίως σε επιχειρήσεις εστίασης και ψυχαγωγίας. Εκπρόσωπος του ΠΑΜΕ σημείωσε ότι στον ιδιωτικό τομέα τα φαινόμενα αυτά εκδηλώνονται σε μεγαλύτερη συχνότητα στον τομέα του εφοδιασμού τροφίμων, π.χ. σούπερ μάρκετ.

 

Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη έρευνα πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού έργου TEAMWORK (combaT sExuAl harassment in the WORKplace), που έχει ασχολείται με το θέμα στην Ελλάδα, τη Βουλγαρία, την Ισπανία και την Ιταλία. Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η υπεύθυνη της έρευνας από την πλευρά του ΚΜΟΠ, Νατάσα Αλεξοπούλου, ήταν κοινός τόπος στις έρευνες και των τεσσάρων χωρών ότι τα θύματα σεξουαλικής παρενόχλησης είτε από φόβο είτε από ντροπή δεν θέλουν το περιστατικό που βίωσαν να γίνει ευρύτερα γνωστό.

 

Οι εργοδότες που συμμετείχαν στην έρευνα αναφέρουν σε ποσοστό 77,78% ότι το πρόβλημα της σεξουαλικής παρενόχλησης είναι πολύ σοβαρό. Πάντως, το 33,33% δηλώνει ότι δεν έχουν εκδηλωθεί ποτέ περιστατικά σεξουαλικής παρενόχλησης στην εταιρεία τους και το 29,83% ότι δεν παρατηρούνται συχνά τέτοια περιστατικά. Υποστηρίζουν ότι σε περίπτωση σεξουαλικής παρενόχλησης ειδοποιείται ο προϊστάμενος (44,44%), υποβάλλονται οι καταγγελίες στο τμήμα Ανθρώπινου Δυναμικού (29,63%), ακολουθείται η γενική διαδικασία για την καταγγελία παραβιάσεων των εσωτερικών εργασιακών δικαιωμάτων και πειθαρχίας (22,22%). Μόνο 11,11% των εταιρειών διαθέτουν ειδικό πρωτόκολλο για την πρόληψη και την καταπολέμηση της σεξουαλικής παρενόχλησης. Σχεδόν οι μισοί από τους ερωτηθέντες εκπρόσωπους των εργοδοτών (48,15%) σημείωσαν ότι δεν υπάρχουν μέτρα πρόληψης σε ισχύ στην εταιρεία που εργάζονται.

 

Η έρευνα, που πραγματοποιήθηκε την περίοδο Ιουνίου- Σεπτεμβρίου 2020, περιλάμβανε συνεντεύξεις με εκπροσώπους συνδικαλιστικών οργανώσεων, ενώσεων εργοδοτών, ΜΚΟ και του Συνηγόρου του Πολίτη, καθώς και διαδικτυακή έρευνα σε εργαζόμενους και εργοδότες. Συμμετείχαν 126 εργαζόμενοι, 27 εργοδότες και επτά εκπρόσωποι φορέων. 

πηγή

 

 

 

Τζεφ Μπέζος: Τι κρύβεται πίσω από τη... φιλανθρωπία του;

 

γράφει ο Γιώργος X. Παπασωτηρίου

  

Τι κρύβεται πίσω από την παραίτηση του Τζεφ Μπέζου από τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου της Amazon;

 

Στην επιστολή που απηύθυνε στους υπαλλήλους του, ο Τζεφ Μπέζος διευκρινίζει ότι παραιτείται από τη θέση του ως Διευθύνων Σύμβουλος της Amazon προκειμένου να είναι σε θέση να επικεντρωθεί στα φιλανθρωπικά του έργα! Το μοντέλο «να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι» είναι πολύ παλιό.

 

Η ανακοίνωση της απόσυρσης του Τζεφ Μπέζος συνέπεσε με την κυκλοφορία των τριμηνιαίων αποτελεσμάτων της Amazon, σύμφωνα με τα οποία, εν μέσω της πανδημίας, ο γίγαντας του ηλεκτρονικού εμπορίου ξεπέρασε τα 100 δισεκατομμύρια δολάρια σε έσοδα για πρώτη φορά στην ιστορία του και είδε τα κέρδη του να διπλασιάζονται το τέταρτο τρίμηνο του 2020.

 

Η… φιλανθρωπία

 

Πέρυσι, για την ακρίβεια τη Δευτέρα 17 Φεβρουαρίου, στο λογαριασμό του στο Instagram, ο ιδιοκτήτης της Amazon έγραφε για τη δημιουργία του "Bezos Earth Fund", που θα διαθέτει ένα κεφάλαιο 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων προκειμένου να καταπολεμήσει την κλιματική αλλαγή! Ορυμαγδός στα μίντια με πρώτη την Washington Post, την εφημερίδα ιδιοκτήτης της οποίας είναι ο Μπέζος: Μέγας ευεργέτης, μεγάλος φιλάνθρωπος, ευαίσθητος οικολόγος που δίνει ένα απίστευτο ποσό για τη «σωτηρία του πλανήτη». Ποιος; Αυτός που απείλησε με απόλυση εργαζόμενους στην Amazon, επειδή μίλησαν για τον καταστροφικό ρόλο της εταιρείας στην κλιματική αλλαγή!

 

Τι συμβαίνει λοιπόν; Κάποιοι μιλούν για μια προσπάθεια «πράσινου ξεπλύματος», άλλοι για μια ειλικρινή προσπάθεια. Ούτε το ένα ούτε το άλλο συμβαίνει. Στην πραγματικότητα πρόκειται για μία τεράστια επένδυση με στόχο το κέρδος, με επικοινωνιακό προπέτασμα την «οικολογική ευαισθησία». Ο "πράσινος καπιταλισμός" σε πλήρη ανάπτυξη.

 

«Έχουμε ήδη δει άλλους ιδρυτές μεγάλων εταιρειών του Διαδικτύου να έχουν αποχωρήσει από τις καθημερινές ευθύνες τους, όμως οι περιουσίες τους αυξήθηκαν…», σημειώνει η εφημερίδα New York Times.

 

Το Bloomberg αναφέρει ότι υπήρξε σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ των εταιρειών του Μπέζος. Έτσι, η κατοχή της Washington Post εξόργισε τον Ντόναλντ Τραμπ και κόστισε στην Amazon ένα συμβόλαιο αξίας 10 δισεκατομμυρίων δολαρίων με το αμερικανικό Πεντάγωνο.

 

Ο Τζεφ Μπέζος θέλει επίσης να αποχωρήσει από την Amazon επειδή το Κογκρέσο των ΗΠΑ επιδιώκει να περιορίσει ριζικά την τεράστια ισχύ των εταιρειών του διαδικτύου(GAFA). «Τις επόμενες δεκαετίες… δεν θα είναι πλέον ο Μπέζος αλλά ο Άντι Τζέσι, ο διάδοχός του, ο οποίος θα πρέπει να εξηγήσει στο Κογκρέσο το γεγονός ότι η Amazon έχει πάρα πολλή μεγάλη ισχύ», σχολιάζει το Vox. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα μεγάλα αφεντικά του διαδικτύου, όταν καλούνται στην αντιμονοπωλιακή επιτροπή του Κογκρέσου, χρησιμοποιούν επιχειρήματα, όπως αυτό του αφεντικού του Facebook, που δικαιολογεί το μέγεθος του δικτύου του, αντιπαραθέτοντας το αντίπαλο δέος, την Κίνα! Και ότι το Facebook είναι μια «περήφανη αμερικανική εταιρεία» που δεν θα είχε πετύχει χωρίς «νόμους που ενθαρρύνουν τον ανταγωνισμό και την καινοτομία»(Courrier International). Τι διαφορετικό λένε οι οπαδοί του Τραμπ;

 

Το μοντέλος Γκέιτς

 

Ο Τζεφ Μπέζος έρχεται δεύτερος. Είχε προηγηθεί ο Μπιλ Γκέιτς. Ο Γκέιτς και η γυναίκα του Μελίντα πριν αρκετά χρόνια «είδαν» την φιλανθρωπία (όπως τώρα την κλιματική αλλαγή) με όρους επιχειρηματικούς, δίκην δηλαδή βιομηχανίας φιλανθρωπιών(charity must be considered as an industry). Για να γίνει εύκολα αντιληπτό τι συμβαίνει, αρκεί να πούμε ότι στη Νιγηρία το ίδρυμα Γκέιτς επένδυσε σε μία μεγάλη καμπάνια εναντίον της μόλυνσης του περιβάλλοντος αλλά και τη φαρμακευτική περίθαλψη των μικρών παιδιών. Θεάρεστο έργο θα έλεγε κανείς. Τα παιδιά, όμως, που αντιμετώπισαν τα σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα και χρειάστηκαν την φαρμακευτική φροντίδα των Γκέιτς ήταν αυτά που κατοικούσαν σ’ ένα χωριό δίπλα στις εγκαταστάσεις της πετρελαϊκής εταιρείας ENI, στην οποία ο Μπιλ και η Μελίντα είναι μέτοχοι!

 

Το ζεύγος των… φιλανθρώπων Γκέιτς υπολογίζεται ότι είχε επενδύσει το 2009, 128 εκατομμύρια δολάρια για την προστασία του περιβάλλοντος και 2 δις δολάρια στη «φιλανθρωπία». Συγχρόνως δαπάνησαν 428 εκατομμύρια για να αγοράσουν μετοχές στις πετρελαϊκές εταιρείες Shell, Exxon Mobil, Chevron, Total, που δημιούργησαν το περιβαλλοντικό πρόβλημα. Στη συνέχεια δαπάνησαν 12 δις δολάρια σε προγράμματα δημόσιας υγείας και σε φαρμακευτικές βιομηχανίες(GSK, MERCK).

 

Όμως η αιχμή του δόρατος είναι η «συμμετοχική» εταιρεία GAVI που ίδρυσε η οικογένεια Γκέιτς το 2000, επιχειρώντας να κινητοποιήσει νέες πηγές και να δημιουργήσει ένα δίκτυο από κυβερνήσεις, φαρμακευτικές εταιρείες, ινστιτούτα έρευνας, την Παγκόσμια Τράπεζα κ.ά. Όταν ιδρύθηκε η GAVI, οι τιμές των φαρμάκων ήταν σε χαμηλά επίπεδα στις φτωχές χώρες και συνεπώς αυτά ήταν προσιτά. Σήμερα, τα φάρμακα έχουν αυξηθεί όσο ποτέ άλλοτε στην Αφρική, το ίδιο όμως και η παιδική θνησιμότητα.

 

Πίσω από τις δήθεν φιλανθρωπίες των Γκέιτς και του Μπέζος είναι τα έξι εκατομμύρια των νεκρών στο ανατολικό Κονγκό, στην περιοχή Κίβου, όπου βαριά οπλισμένες φασιστικές, παραστρατιωτικές οργανώσεις χρησιμοποιούν μικρά παιδιά για την εξόρυξη κολτανίου, ορυκτού που είναι απαραίτητο για τα κινητά τηλέφωνα, τα τάμπλετς, τις φωτογραφικές μηχανές και άλλα προϊόντα των πολυεθνικών εταιρειών Nokia, Samsung, LG, Bayer κ.ά. Κανείς δεν θα μιλήσει γι’ αυτά τα παιδιά. Διότι το δίκτυο των καπιταλιστών… φιλανθρώπων, η Παγκόσμια Επιτροπή Προσαρμογής, ελέγχει την παγκόσμια ενημέρωση.

 

Είναι πρόδηλο ότι αυτοί που κερδίζουν «προσαρμοζόμενοι» στις συνθήκες της κλιματικής αλλαγής είναι οι ίδιοι που την προκαλούν, είναι ο Μπιλ Γκέιτς, η σύζυγός του, ο Τζεφ Μπέζος  και όλοι οι άλλοι, που παρουσιάζονται ως οι ευεργέτες της ανθρωπότητας! Στην πραγματικότητα είναι οι χρυσοκάνθαροι του πλανήτη… Οι δημιουργοί της κλιματικής βαρβαρότητας έρχονται τώρα με το φωτοστέφανο του… φιλάνθρωπου και σωτήρα!    

1151 νέα κρούσματα στην Ελλάδα τα 612 στην Αττική - 27 νεκροί. - Η Γεωγραφική κατανομή των κρουσμάτων.

 

Πού εντοπίζονται τα νέα κρούσματα που ανακοίνωσε απόψε, Τετάρτη (3/2), ο ΕΟΔΥ. «Βράζει» η Αθήνα, ενώ προβληματίζει η εικόνα και σε Θεσσαλονίκη και Αχαΐα.

 

Συνεχίζεται η εξάπλωση του κορονοϊού στην Ελλάδα, με τον ΕΟΔΥ να ανακοινώνει 1.151 νέα κρούσματα απόψε (3/2), ένα 24ωρο μετά το αρνητικό ρεκόρ εβδομάδων με τις 1.261 νέες μολύνσεις.

 

Σημειώνεται πως οι περισσότερες θετικές διαγνώσεις, οι 612, εντοπίζονται ξανά στην Αττική (652 χθες), με την Αθήνα να συγκεντρώνει την «μερίδα του λέοντος» εξ αυτών, τα 439 (έναντι 448 χθες).

 

Πιο συγκεκριμένα, τα κρούσματα στην πρωτεύουσα κατανέμονται ως ακολούθως:

 

ΒΟΡΕΙΟΥ ΤΟΜΕΑ ΑΘΗΝΩΝ 88

ΔΥΤΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ ΑΘΗΝΩΝ 77

ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ ΑΘΗΝΩΝ 209

ΝΟΤΙΟΥ ΤΟΜΕΑ ΑΘΗΝΩΝ 65

Δεύτερη περιφέρεια σε αριθμό νεών μολύνσεων είναι η Θεσσαλονίκη (83), την οποία «πλησίασε» επικίνδυνα η Π.Ε. Αχαΐας (82).

 

Αναλυτικά:

Ανατολική Αττική 63

Βόρειος Τομέας Αθηνών 88

Δυτική Αττική 33

Δυτικός Τομέας Αθηνών 77

Κεντρικός Τομέας Αθηνών 209

Νότιος Τομέας Αθηνών 65

Νήσοι 6

Πειραιάς 71

Θεσσαλονίκη 83

Αιτωλοακαρνανία 5

Αργολίδα 2

Αρκαδία 1

Αχαΐα 82

Βοιωτία 8

Δράμα 2

Έβρος 5

Εύβοια 71

Ζάκυνθος 2

Ηλεία 4

Ημαθία 2

Ηράκλειο 8

Θεσπρωτία 2

Θήρα 6

Ιωάννινα 8

Καβάλα 4

Καρδίτσα 13

Κάρπαθος 1

Καστοριά 1

Κοζάνη 13

Κορίνθια 4

Λακωνία 5

Λάρισα 22

Λασίθι 14

Λέσβος 4

Μαγνήσια 28

Μεσσηνία 1

Μύκονος 3

Πέλλα 4

Πιερία 20

Ρέθυμνο 20

Ροδόπη 3

Σέρρες 8

Σποράδες 1

Τρίκαλα 7

Φθιώτιδα 2

Φλώρινα 2

Χαλκιδική 20

Υπό διερεύνηση 38  

Amazon: Έκλεβε επί δυο χρόνια τα φιλοδωρήματα των διανομέων της!

 

Η εταρεία με κέρδη 23,4 δισ δολάρια την τελευταία διετία έβαζε χέρι και στα πουρμπουάρ των εργαζομένων

  

Το 2018 η πολυεθνική Amazon δεν πλήρωσε ούτε ένα δολάριο σε ομοσπονδιακούς φόρους στις ΗΠΑ, παρότι είχε κέρδη των 11 $δισ. κερδών. Το 2019 η εταιρεία είχε κέρδη 13,3 δισ. δολάρια και πλήρωσε μόλις $162 εκατ. φόρους!!!

 

Αυτή η εταιρεία που ξεζουμίζει σε καθημερινή βάση χιλιάδες υπαλλήλους.  Που η κυβέρνηση των ΗΠΑ τις εφασφαλίζει φορολογική ασυλία. Που ανάγκαζε τους εργαζόμενους να ουρούν σε πλαστικά μπουκάλια για να μην …μειώνεται η παραγωγικότητα! Αυτή λοιπόν η εταιρεία έκλεβε και τα φιλοδωρήματα των διανομέων της!!!

 

Συγκεκριμένα η Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου των ΗΠΑ (FTC) αποκάλυψε μετά από ενδελεχή έρευνα ότι η Amazon παρακρατούσε τα φιλοδωρήματα που οι πελάτες πλήρωναν για τους διανομείς της εταιρείας για πάνω από δύο χρόνια.

 

Όπως μετέδωσε το Forbes, η Amazon σταμάτησε να παίρνει τα φιλοδωρήματα το 2019, όταν ο κολοσσός του ηλεκτρονικού εμπορίου έμαθε για την έρευνα που διεξήγαγε η επιτροπή. Τότε στάματησε. Όταν τις …σφύριξαν ότι έχει ξεκινήσει έρευνα!

 

Η κλοπή των φιλοδωρημάτων είχε εντοπιστεί από τους διανομείς της Amazon, η εταιρεία, όμως, στις επανειλημμένες οχλήσεις τους έκανε μελετημένα βήματα για να παραπλανήσει τους διανομείς και να αποκρύψει την κλοπή, στέλνοντας τους τυποποιημένες απαντήσεις που επαναλάμβαναν τα ψέματα της εταιρείας ανέφερε η Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου των ΗΠΑ.

 

Όπως αναφέρει το Forbes «η κλοπή αυτή δεν πέρασε απαρατήρητη από τους διανομείς της Amazon, πολλοί από τους οποίος εξέφρασαν τον θυμό και τη σύγχυσή τους στην εταιρεία».

 

«Αλλά, αντί να επανορθώσει, η Amazon προέβη σε μελετημένα βήματα για να παραπλανήσει τους διανομείς και να αποκρύψει την κλοπή, στέλνοντας τους τυποποιημένες απαντήσεις που επαναλάμβαναν τα ψέματα της εταιρείας» τονίζει η Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου. 

πηγή  

Νέο… επενδυτικό «δώρο» εκατομμυρίων ευρώ στους καναλάρχες!

 

Έκπτωση έως και 3,45 εκατ. ευρώ από τα 3,5 εκατ. ευρώ για τις άδειες του 2020

 

Μπορεί η πανδημία στη χώρα να έχει νέα έξαρση και η κυβέρνηση να μην λαμβάνει τα απαραίτητα μέτρα (στήριξη του δημόσιου συστήματος Υγείας, μόνιμες προσλήψεις γιατρών κι εκπαιδευτικών, ενίσχυση των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς και της υλικοτεχνικής υποδομής των σχολείων κ.α), αλλά συνεχίζει ακάθεκτη το νομοθετικό της έργο όσον αφορά την… ενίσχυση των καναλαρχών.

 

Αυτή τη φορά το «δώρο» στους καναλάρχες έχει, υποτίθεται, κι επενδυτικό χαρακτήρα. Συγκεκριμένα, σε νομοσχέδιο με μακροσκελή τίτλο ( Ενσωμάτωση στην εθνική νομοθεσία της Οδηγίας (ΕΕ) 2010/13 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 10ης Μαρτίου 2010 για τον συντονισμό ορισμένων νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων των κρατών μελών σχετικά με την παροχή υπηρεσιών οπτικοακουστικών μέσων, όπως έχει τροποποιηθεί με την Οδηγία (ΕΕ) 2018/1808 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 14ης Νοεμβρίου 2018 και άλλες διατάξεις αρμοδιότητας της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας και Ενημέρωσης) κάνει έκπτωση για τις άδειες μέχρι 3,45 εκατ. ευρώ για το 2020!

Πώς γίνεται αυτή η διευκόλυνση στην… πληττόμενη τάξη των καναλαρχών εξηγείται στο άρθρο 42 του νομοσχεδίου:

 

«Προκειμένου να δοθούν επενδυτικά κίνητρα στον οικείο κλάδο, η οφειλόμενη δόση ποσού τριών εκατομυρίων πεντακοσίων χιλιάδων (3.500.000) ευρώ για το έτος 2020 απομειώνεται κατά το ύψος των επενδύσεων σε πρόγραμμα, τεχνολογικό εξοπλισμό και υποδομές που διενεργεί ο υπερθεματιστής εντός του ημερολογιακού έτους 2020.

 

Το ποσό απομείωσης ανέρχεται κατά ανώτατο όριο στο ποσό των τριών εκατομμυρίων τετρακοσίων πενήντα χιλιάδων (3.450.000) ευρώ, ενώ αντίστοιχα το ύψος της καταβλητέας δόσης δεν μπορεί να είναι κατώτερο των πενήντα (50.000) ευρώ. Ο υπερθεματιστής καταβάλλει το ποσό των πενήντα χιλιάδων (50.000) ευρώ που αφορά το 2020 μέχρι την 30η Ιουνίου 2021 και προσκομίζει στο Ε.Σ.Ρ. και στο Υπουργείο Οικονομικών το αργότερο μέχρι την 15η Απριλίου 2021 βεβαίωση ανεξάρτητου ορκωτού ελεγκτή, που βεβαιώνει προσηκόντως τη διενέργεια των ως άνω ω επενδύσεων».

 

Να σημειωθεί ότι επίσης παρέχεται παραπάνω διευκόλυνση στα κανάλια τα οποία θα μπορούν πλέον να καταβάλλουν σε περισσότερες δόσεις το αντίτιμο για τη δόση του 2021.

 

 

 

Ολόκληρο το νομοσχέδιο εδώ.

 

Στο ίδιο νομοσχέδιο (στο άρθρο 45) απελευθερώνονται πλήρως οι αποδοχές του προέδρου και των διευθυντικών στελεχών της ΕΡΤ καθώς και του προέδρου του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων. 

πηγή

 

Σε αύξηση 150% των εξόδων κηδείας προχώρησε η Αρχιεπισκοπή Αθηνών εν μέσω πανδημίας

 

Ζούμε σε εποχή πανδημίας και δυστυχώς θρηνούμε καθημερινά την απώλεια ανθρώπινων ζωών. Δεν πρόκειται για πληροφορία αλλά μια πρωτόγνωρη κατάσταση για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Κι όμως, ορισμένοι «άγιοι» φαίνεται πως (κάνουν ότι) το αγνοούν, είτε το εκμεταλλεύονται χωρίς ντροπή! 

 

Αντιγράφουμε από το δημοσίευμα της «Αυγής» (ρεπορτάζ: Ηλέκτρα Βισκαδουράκη): «Σε αύξηση 150% των εξόδων κηδείας προχώρησε η Αρχιεπισκοπή Αθηνών, με τα γραφεία τελετών να δηλώνουν αιφνιδιασμένα»!

Συγκεκριμένα:

 

«Αιφνιδιασμένοι δηλώνουν οι ιδιοκτήτες γραφείων τελετών από την εν κρυπτώ απόφαση της Αρχιεπισκοπής Αθηνών να αυξήσει τις χρεώσεις της για την τέλεση της κηδείας, από τα 100 ευρώ, στα 250 ευρώ. Πρόκειται για ένα ποσό που το εισέπραττε κατά το μεγαλύτερο ποσοστό η Αρχιεπισκοπή Αθηνών, αλλά αυτή τη στιγμή η αύξηση είναι ιλιγγιώδης, ιδίως εάν σκεφτεί κανείς ότι οι θάνατοι έχουν αυξηθεί εξαιτίας της πανδημίας.

 

“Ήρθαν το πρωί και μας ενημέρωσαν οι νεωκόροι που είχαν σταλεί από την Αρχιεπισκοπή Αθηνών ότι η χρέωση για την τέλεση της κηδείας, από 100 ευρώ, πάει στα 250 ευρώ” εξηγεί στην «Αυγή» ιδιοκτήτης γραφείου τελετών που είχε προγραμματισμένη κηδεία στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών. «Έπρεπε να ενημερώσω τους συγγενείς του εκλιπόντος για την αύξηση της χρέωσης» λέει σε τόνο απελπισίας, για να προσθέσει: «Οι άνθρωποι τα έδωσαν και τα εισέπραξαν κατευθείαν οι νεωκόροι της Αρχιεπισκοπής!». «Το πρόβλημα είναι ότι τα αυτά τα λεφτά πάνε στο ταμείο της Αρχιεπισκοπής Αθηνών και δεν συζητάμε εάν είναι φορολογημένα…» εξηγεί, προσθέτοντας ότι, ειδικά για το Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών, αυτά τα χρήματα δεν προορίζονται για τη μισθοδοσία των υπαλλήλων του κοιμητηριακού ναού, γιατί αυτοί μισθοδοτούνται από τον Δήμο Αθηναίων!

 

Να σημειωθεί ότι επί χρόνια από τη χρέωση των 100 ευρώ, τα 70 ευρώ προορίζονταν για τους ιερείς που τελούσαν το μυστήριο και τα 30 ευρώ αποδίδονταν στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών. Η αιφνιδιαστική αύξηση από τα 100 ευρώ στα 250 ευρώ σε συνδυασμό με το γεγονός ότι οι ιερείς συνεχίζουν να λαμβάνουν 70 ευρώ αυξάνει κατά 180 ευρώ τις εισπράξεις της Αρχιεπισκοπής Αθηνών!

 

Σε άλλα κοιμητήρια που υπάγονται στην Αρχιεπισκοπή Αθηνών η χρέωση, από 100 ευρώ, ανέβηκε στα 200 ευρώ. Και βέβαια, όπως πληροφορούμαστε, ακόμη η Αρχιεπισκοπή Αθηνών δεν έχει εκδώσει τη διαπιστωτική πράξη προκειμένου να αναλάβει την υποχρέωση μισθοδοσίας προς τους υπαλλήλους, οι οποίοι παραμένουν για μήνες απλήρωτοι!».

 

Μένουμε έκπληκτοι από τις «άγιες» αυξήσεις εν μέσω πανδημίας και αν έχουμε να δηλώσουμε κάτι αυτό είναι το εξής: Θεός φυλάξοι! 

πηγή

 

 

        

Η ΔΕΗ έκοψε το ρεύμα σε καρκινοπαθή

 

Η είδηση από τον Άγιο Δημήτριο Κοζάνης. Η ΔΕΗ έκοψε το ρεύμα σε άνεργο καρκινοπαθή, πατέρα δύο ανήλικων παιδιών - το ένα με αυτισμό. Μόλις λίγα μέτρα μακριά από το φουγάρο της μεγαλύτερης λιγνιτικής μονάδας της χώρας. Εκεί που ο άνεργος καρκινοπαθής, ο Μάριος Τεντζογλίδης, δούλευε ως εποχικός εργάτης. Εκεί αρρώστησε. Από καρκίνο «έφυγε» κι ο αδερφός του. Τώρα του ζητούν τους… ανεξόφλητους λογαριασμούς. Την ώρα που το θερμόμετρο δείχνει κάτω από το μηδέν και το μικρό κορίτσι του ρωτάει: «Μπαμπά γιατί είσαι ροζ;»

 

«Πήγαινα στη δουλειά με κλάματα από τους πόνους. Κάποια στιγμή κατέρρευσα. Και τώρα αναγκάζομαι να κάνω κάθε μήνα χημειοθεραπείες στο Θεαγένειο», λέει ο Μάριος.

 

Το αίτημα του Μάριου Τεντζογλίδη είναι να του συνδέσουν το ρεύμα. «Θα τους πληρώνω αυτό που θα καίω. Τα χρήματα από τις οφειλές δεν μπορώ να τα πληρώσω με τα 473 ευρώ επίδομα που παίρνω ως καρκινοπαθής. Προσπάθησα να έρθω σε διακανονισμό, όμως το σπίτι είναι γραμμένο στο όνομα του πατέρα μου, ο οποίος έχει πεθάνει. Ζήτησα πάνω από τέσσερις φορές να γίνει κάτι, να βρούμε μια λύση. Ο ένας με στέλνει στον άλλον…».

 

Ίσως, λέει ο Μάριος, «Μου το κρατάνε, επειδή κάποτε μαζί με τους συναδέλφους μου συμμετείχα στον αγώνα για την εξάλειψη του εξασθενούς χρωμίου, ουσία που προκαλεί καρκίνο από τον οποίο έχασα τη μισή μου οικογένεια. Με πήγαν στα δικαστήρια για αυτό. Και το άγχος της ανεργίας χτύπησε πάνω μου».

 

Σύμπτωση, το «Τζίντιλι», το βιβλίο του Δημήτρη Χριστόπουλου, που μόλις κυκλοφόρησε, αναφέρετε σ’ αυτή την περιοχή και στους ανθρώπους της. «Τζίντιλι» σημαίνει ανεμοστρόβιλος, αυτός που σαρώνει τις ζωές των ανθρώπων.