Αναρτήσεις
Όλα τα σχόλια
Ανεξάρτητη και αμερόληπτη ενημέρωση. (επιλεγμένα άρθρα)
Θα θέσουμε το ερώτημα ωμά: Απειλείται όντως με μαζική κατάρρευση η ελληνική αγορά τους επόμενους μήνες, όπως ισχυρίζονται οι περισσότεροι επιχειρηματίες και ιδίως όσοι δραστηριοποιούνται στο πάσης φύσεως εμπόριο; Οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι συγκαταλεγόμαστε μεταξύ εκείνων που συνήθως ελάχιστη σημασία δίνουν στις υπερβολές των καταστηματαρχών, οι οποίοι όποτε και αν ερωτηθούν, απαντούν ότι δήθεν έχουν «μείωση κατά 30% ή 40% σε σχέση με την αντίστοιχη περυσινή περίοδο». Μια περίπου μονίμως επαναλαμβανόμενη απάντηση, που αν τη λάβει κανείς σοβαρά υπόψη του και κάνει τις μαθηματικές πράξεις για τέσσερα - πέντε χρόνια οδηγείται στο παρανοϊκό συμπέρασμα ότι ο μαγαζατόρας που μιλάει είναι αδύνατον να υπάρχει με βάση οποιοδήποτε οικονομικό μοντέλο!
Από παρθένες παραλίες μέχρι ανάκτορα, νησιά και την πρεσβεία της στο Λονδίνο, μία χώρα σε κρίση πουλά τα περιουσιακά της στοιχεία αναφέρει άρθρο της βρετανικής Telegraph για την Ελλάδα.Με τίτλο «Το μεγάλο ξεπούλημα της Ελλάδας» το άρθρο της Χάριετ Αλεξάντερ κάνει εκτενή αναφορά στις προσπάθειες της ελληνικής κυβέρνησης να αξιοποιήσει δημόσια περιουσία, αναζητώντας επενδυτές.
«Οσο μένει η ανωμαλία, τόσο προχωρεί το κακό» είχε δηλώσει μεταξύ άλλων στο BBC το 1969 ο νομπελίστας ποιητής.«Πάει καιρός που πήρα την απόφαση να κρατηθώ έξω από τα πολιτικά του τόπου. Προσπάθησα άλλοτε να το εξηγήσω. Αυτό δεν σημαίνει διόλου πως μου είναι αδιάφορη η πολιτική ζωή μας. Ετσι, από τα χρόνια εκείνα, ώς τώρα τελευταία, έπαψα κατά κανόνα να αγγίζω τέτοια θέματα. Εξάλλου τα όσα δημοσίεψα ώς τις αρχές του 1967 και η κατοπινή στάση μου -δεν έχω δημοσιέψει τίποτα στην Ελλάδα από τότε που φιμώθηκε η ελευθερία- έδειχναν μου φαίνεται, αρκετά καθαρά τη σκέψη μου.
Στο φύλλο της "Αυγής" το περασμένο Σάββατο (13/4) στη σελίδα 27, υπήρχε ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο – ανάλυση του Αλέξανδρου Μπίστη. Θέμα του, η ιδεολογικό πολιτική ταυτότητα αυτών που ψήφισαν στις εκλογές της 17ης Ιουνίου τον ΣΥΡΙΖΑ – ΕΚΜ, όπως οι ερωτώμενοι την προσδιόρισαν στην έρευνα της Public Issue. Κατά σειρά μεγέθους οι απαντήσεις ήταν: 23% σοσιαλιστές, 15% σοσιαλδημοκράτες, 13% χωρίς γνώμη, 11% αντικαπιταλιστές - αντιεξουσιαστές, 10% φιλελεύθεροι, 7% κομουνιστές, 6% λοιπά, 5% συντηριτικοί χριστιανοδημοκράτες, 5% αριστεροί, 3% απολίτικοι και τέλος, 2% εθνικιστές.
Για ποινικές ευθύνες του Ευάγγελου Βενιζέλου, συγκεκριμένα για υπεξαγωγή και μη αξιοποίηση της Λίστας Λαγκάρντ, κάνει λόγο η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ και μέλος της αρμόδιας Προανακριτικής Επιτροπής της Βουλής, Ζωή Κωνσταντοπούλου, η οποία χαρακτηρίζει ύποπτο το Γιώργο Παπανδρέου για τον οποίο έχουν προκύψει στοιχεία σε βάρος του, όπως υποστηρίζει. Σε αυτό το πλαίσιο, μάλιστα, ζητά από τον πρώην πρωθυπουργό να προσέλθει άμεσα στην Επιτροπή.
Περιοδεία στον ευρωπαϊκό Νότο ξεκινά ο Αλέξης Τσίπρας, αρχής γενομένης από την Πορτογαλία, την οποία θα επισκεφθεί την επόμενη Πέμπτη και Παρασκευή, προκειμένου να παραστεί στις εκδηλώσεις για την επέτειο της Επανάστασης των Γαρυφάλλων. Δεν θα περιοριστεί φυσικά σε αυτό, καθώς στο πρόγραμμά του περιλαμβάνονται επαφές με πολιτικά κόμματα και συνδικάτα, ακόμη και ομιλία σε δημόσια συζήτηση. Μετά την Πορτογαλία, θα ακολουθήσουν άλλες γειτονικές χώρες.
Μάλιστα το φορολογικό τους μητρώο περιλαμβάνεται και στη λίστα των 6.500 offshore που συνέταξε η Γενική Γραμματεία Πληροφοριακών Συστημάτων, προκειμένου να ελεγχθούν από κάθε εφορία αυτές που εμπίπτουν στη χωρική τους αρμοδιότητα, στο αν δηλαδή εξεπλήρωσαν προς το Δημόσιο τις φορολογικές τους υποχρεώσεις...
Αν η επίσκεψη Δένδια στη Μανωλάδα αποτελεί την επιτομή της υποκρισίας δεν είναι μόνο γιατί ο εν λόγω υπουργός είναι υποκριτής και Φαρισαίος - που είναι. Ούτε μόνο γιατί, ενώ αντιμετωπίζει τους μετανάστες με το σιδερένιο χέρι του Ξένιου Δία, εμφανίζεται τώρα τηλεοπτικώς ευαίσθητος απέναντι σε δεύτερης κατηγορίας μελαψούς. Αλλά γιατί κι αυτός, όπως και τα κόμματα της συγκυβέρνησης με τις λυγμικές ανακοινώσεις τους για το έγκλημα της φράουλας, είναι οι έργω πρωταγωνιστές της αγριότητας την οποία λόγω καταδικάζουν.
Εάν η χούντα είχε την ευφυΐα να μην καταστείλει με σαδιστικό πουριτανισμό, την εκσυγχρονιστική πείνα της ελληνικής κοινωνίας τη δεκαετία του '70, πιθανόν να μην είχε πέσει. Εάν επέτρεπε τη μαζική εκκοσμίκευση, τους Ρολικγκ Στόουνς και τους ντόπιους μιμητές, τα πάρτι και τη στοιχειώδη ερωτική ελευθερία που αναγκαστικά ακολουθούσε την οικονομική άνοδο, πιθανόν να είχε κερδίσει την παρτίδα των τεσσάρων δεκαετιών, όπως ο Φράνκο και ο Σαλαζάρ. Υπερβάλλω. Η χούντα μάλλον θα αντικαθίστατο λόγω της ανάγκης πολιτικής διαχείρισης της εισβολής στην Κύπρο.
Κάποτε ήταν γνωστό πως λειτουργούσαν σαν ένας άνθρωπος. Τώρα;Η πολιτική και o πολιτισμός κοιτάζονται αντιμέτωποι με βλέμμα υπηρεσιακό και η θηλιά του παράδοξου έρωτά τους σφίγγει τόσο που δεν προάγει πια καμιά ποίηση.Δεν δημιουργεί αυτά που φαντάστηκαν οι ποιητές τους, που πλέον φοβούνται το απεχθές αυτό ζευγάρι τόσο, που ακόμα κι όταν περνούν το κατώφλι των ναών τους με δόξα και τιμές ούτε που θέλουν, αλλά ούτε και που μπορούν να δημιουργήσουν για την πόλη, τους πολίτες και την πολιτεία μας κάτι που να προάγει αν όχι λίγη ποίηση, έστω λίγη θετικότητα.Πολιτισμός και πολιτική ορίζονται πια μόνο από αρνητική πλευρά και απ' όποιο στοιχείο παραμορφώνει την ταυτότητά τους και παρακμάζει τον έρωτά τους.
Επιστολή στον γενικό διευθυντή Ενημέρωσης Αιμίλιο Λιάτσο απέστειλε η παρουσιάστρια του κεντρικού δελτίου της ΝΕΤ Έλλη Στάη σχετικά με το ζήτημα της «γκρίζας» διαφήμισης για την εφημερίδα «Παρασκήνιο». Η Έλλη Στάη στην επιστολή της κάνει λόγο για «μείζον ατόπημα που δεν συνάδει με την προσωπική επαγγελματική της στάση ούτε βεβαίως με την ανεξάρτητη λειτουργία της δημόσιας τηλεόρασης».
Τελικώς, η ελληνική κουλτούρα είναι πολύ ισχυρή. Δείτε πώς αφομοιώθηκαν από την υποκριτική τέχνη τα μέλη της τρόικας: έρχονται κάθε τόσο και παίζουν με τον Στουρνάρα, την κυβέρνηση και τα ΜΜΕ την παράσταση Το θρίλερ των διαπραγματεύσεων. Η πλοκή έχει τα χαρακτηριστικά μιας ελληνικής τραγωδίας σε 3 πράξεις. Στην πρώτη φθάνουν τα μέλη της τρόικας στην Αθήνα, έτοιμα να πάρουν σκλάβους και τα γυναικόπαιδα, αν δεν είχαν να αντιμετωπίσουν μια κυβέρνηση αποφασισμένη να παλέψει για τα εθνικά δίκαια. Στη δεύτερη σημειώνονται αδιέξοδα και άλλα εμπόδια, τα οποία μαθαίνει το φοβισμένο πόπολο από δημοσιογράφους και άλλα παπαγαλάκια που την έχουν στημένη έξω από του Μαξίμου. Στην τρίτη έχουμε κάθαρση: η συμφωνία τελικώς επιτυγχάνεται κι έχουμε τη δόση μας. Στην πορεία κάτι έχει αρπάξει η τρόικα, όπως η συμφωνία για τις απολύσεις στο Δημόσιο στις οποίες μέχρι τότε αντιστέκονταν το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ, που θυμίζει τη στάση δεσποινίδων σε μπουλβάρ: όλο αντιστέκομαι, αλλά στο τέλος στέκομαι.
