Παρουσίαση των θέσεων του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για τη φτώχεια

Ομιλία του προέδρου της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, Αλέξη Τσίπρα, στην ανοιχτή εκδήλωση στη Δραπετσώνα

Φίλες και φίλοι,

Τρία χρόνια τώρα οι κυβερνήσεις των μνημονίων σώζουνε τη χώρα σκοτώνοντας τους ανθρώπους της.

Τρία χρόνια τώρα σώζουν τη χώρα βυθίζοντας στη φτώχια, στην αναξιοπρέπεια, στην ανθρωπιστική κρίση ολοένα και μεγαλύτερα κομμάτια της Ελληνικής κοινωνίας.

Ένα χρόνο πριν δόθηκε η ευκαιρία στο λαό μας να βάλει ένα τέρμα στη διάλυση της κοινωνίας και στον κατήφορο.

Μας έκλεψαν τη νίκη με ψέματα και εκβιασμούς.

Μας είπαν ότι θα επαναδιαπραγματευόταν το μνημόνιο, ενώ είχαν σκοπό να το εφαρμόσουν μέχρι το μεδούλι.

Μας είπαν ότι θα δίνανε ανάσες στα φτωχά και μεσαία στρώματα, ότι θα παίρνανε μέτρα για την ανεργία και μας έχουν οδηγήσει σε έναν πρωτοφανή κοινωνικό εφιάλτη με την ανεργία να ξεπερνάει κάθε ιστορικό προηγούμενο.

Με τη φτώχεια να αγγίζει πια ευκατάστατες οικογένειες και με τα δυο τρίτα, σχεδόν, των νέων να βυθίζονται στην απόγνωση και να ετοιμάζουν τις βαλίτσες τους για μετανάστες.

Και σα να μη φτάνουν όλα αυτά, μας κοροϊδεύουν από πάνω.

Μας λένε πως η Ελλάδα της νέας φτώχειας και της εξαθλίωσης είναι η ιστορία της επιτυχίας.

Δε ξέρω αν εκεί που ζει ο πρωθυπουργός, δυσκολεύεται να αντικρύσει τα σημάδια της απόγνωσης.

Τον καλώ όμως να έρθει μια βόλτα εδώ, στη Δραπετσώνα.

Και να μιλήσει με τους απλούς ανθρώπους για να δει πόσο μεγάλη επιτυχία έχει η πολιτική του.

Τον καλώ να σταματήσει να κρύβεται τόσο από το διάλογο και τη πολιτική αντιπαράθεση, όσο όμως και από τη πραγματική ζωή.

Εδώ είναι η αλήθεια. Στις φτωχογειτονιές της Αθήνας και του Πειραιά.

Όχι στις ομάδες του μοντάζ και της προπαγάνδας.

Γιατί το ψέμα έχει κοντά ποδάρια.

Και όποιος επενδύει στο ψέμα την ώρα που ο λαός υποφέρει θα είναι δυο φορές υπόλογος απέναντί του.

Να λοιπόν ποια είναι η αλήθεια που δε θα τη δείτε το βράδυ στα δελτία των ειδήσεων.

Η αλήθεια που ζούμε όλοι μας στο περίγυρό μας, αλλά κρύβεται από τα μέσα της διαπλοκής.

Δεν είναι η αλήθεια της στατιστικής αλλά η αλήθεια των ανθρώπων.

Γιατί πίσω από τους αριθμούς κρύβονται άνθρωποι.

Τα επίσημα στατιστικά στοιχεία για τη φτώχεια είναι τρομακτικά.

Και όμως δεν αποτυπώνουν όλη την εικόνα.

Η κατάσταση είναι ακόμα χειρότερη.

Δεν είναι ότι η χώρα έχασε σε τρία χρόνια σχεδόν το ένα τέταρτο του ΑΕΠ της.

Είναι ότι 2,5 εκ. άνθρωποι στην Ελλάδα ζουν στη φτώχεια.

800 χιλιάδες άνθρωποι, ανήκουν σε οικογένειες που πια δεν εργάζεται κανείς.

Ένας στους δύο νέους είναι άνεργος.

Εννιά στους δέκα ασθενείς δεν μπορούν να αγοράσουν φάρμακα.

Αυτό είναι το success story του κου Σαμαρά.

Δεν είναι μόνο ο δείκτης της σχετικής φτώχειας ή ο δείκτης της απόλυτης φτώχειας.

Το τραγικό είναι ότι ένα τεράστιο μέρος του πληθυσμού πια,  «βυθίζεται» στην φτώχεια και  μειώνονται ραγδαία οι πιθανότητες εξόδου από τον φαύλο κύκλο στον οποίο έχει εισέλθει.

Διότι αυτός που δε ξέρει τι να κάνει με το λογαριασμό της ΔΕΗ γιατί δεν έχει να τον πληρώσει και έχει και δεύτερο απλήρωτο λογαριασμό, δε μπορεί να κάνει λογικές σκέψεις και ψύχραιμες επιλογές.

Υπάρχουν, βέβαια, και οι συμπληρωματικοί δείκτες της φτώχειας- η υλική αποστέρηση- που βασίζονται στην αδυναμία των νοικοκυριών να καλύψουν βασικές ανάγκες.

Και εδώ έχουμε μία τρομερή έκρηξη.

Νοικοκυριά δεν εξασφαλίζουν επαρκή θέρμανση, δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν έκτακτες και αναγκαίες δαπάνες, δεν μπορούν να στείλουν τα παιδιά τους στο παιδικό σταθμό ή στις ξένες γλώσσες.

Αλλά αυτό που αποκτά ανησυχητικές διαστάσεις είναι δυστυχώς το θέμα της διατροφής, της ποιότητας και ποσότητας της διατροφής, καθώς και της δυνατότητας εμβολιασμού των παιδιών.

Θέμα που αφορά τη δημόσια υγεία του συνολικού πληθυσμού.

Όλοι, λοιπόν, αυτοί οι αόρατοι άνθρωποι- οι άνεργοι, οι νεόπτωχοι, οι ανασφάλιστοι, οι άστεγοι, όσοι έχασαν το μισό και πλέον εισόδημά τους- που αποτελούν πλέον τη πλειοψηφία της κοινωνίας μας, είναι για εμάς προτεραιότητα.

Για αυτό λοιπόν φίλες και φίλοι, έχει μεγάλη διαφορά το τι εννοούμε εμείς όταν μιλάμε για έξοδο από τη κρίση σε σχέση με αυτό που εννοούν και πράττουν τα κόμματα της μνημονιακής συγκυβέρνησης.

Για αυτούς έξοδος από τη κρίση είναι να αυξηθούν οι δείκτες των εξαγωγών και του χρηματιστηρίου.

Αλλά ξέρουμε πολύ καλά ότι αυτό μπορεί να συμβεί και σε μια κοινωνία όπου τα δύο τρίτα της θα ζουν στην εξαθλίωση, όπως συνέβη και σε χώρες της Νοτιοανατολικής Ασίας.

Για αυτό λοιπόν όταν εμείς μιλάμε για ανάπτυξη και έξοδο από τη κρίση έχουμε στο επίκεντρο τους ανθρώπους και τις ανάγκες τους και μετά λογαριάζουμε τους δείκτες.

Και όταν μας λένε για χρέος που πρέπει να ξεπληρώσουμε, πάλι πρώτο στο μυαλό μας έχουμε το χρέος απέναντι στους ανθρώπους.

Το χρέος μας ως κοινωνία απέναντι σε όλους τους ανθρώπους που ζούνε σε αυτή τη χώρα, ώστε να μη πεινάνε, να έχουν πρόσβαση σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και να μπορούνε να ζήσουνε με αξιοπρέπεια.

Πρώτα αυτό το χρέος θα ξεπληρώσουμε και μετά στους δανειστές και στους πιστωτές.

Γιατί για εμάς δανειστές και πιστωτές δεν είναι τα μεγάλα funds, αλλά οι άνθρωποι του μόχθου, οι άνθρωποι που ωθήθηκαν στο περιθώριο.

Σε αυτούς χρωστάμε.

Έχουμε πάρει δάνειο από αυτούς το εισόδημά τους, την αξιοπρέπειά τους, το μέλλον τους και σε αυτούς θα το επιστρέψουμε.

Πρώτα λοιπόν θα νοιαστούμε για αυτούς, να τους ξεπληρώσουμε και μετά για όλους τους άλλους.

Και θεωρούμε ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε.

Είναι ζήτημα πολιτικής επιλογής και προγράμματος.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ, η αριστερή και προοδευτική παράταξη, και θέλει και μπορεί να αντιμετωπίσει τη φτώχεια και την κοινωνική καταστροφή.

Η  μνημονιακή συγκυβέρνηση και δεν θέλει και δε μπορεί να αντιμετωπίσει τη φτώχεια.

Πρώτον γιατί έχει άλλες προτεραιότητες : Την εγχώρια διαπλοκή και τη ξένη τοκογλυφία.

Και δε μπορείς να έχεις και την πίτα ολάκερη και το σκύλο χορτάτο.

Δεύτερον γιατί η νεοφιλελεύθερη ιδεοληψία της, δεν της επιτρέπει να κινητοποιήσει το δημόσιο, κρατικό και κοινωνικό δυναμικό  προς αυτή την κατεύθυνση.

Για αυτήν τη κυβέρνηση υπάρχουν μόνο η αγορά και οι ολιγάρχες.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ και θέλει και ξέρει πως να κινητοποιήσει όλες τις διαθέσιμες δυνάμεις και τους πόρους, το σύνολο των δημόσιων, κρατικών και κοινωνικών δομών και εργαλείων, για την αντιμετώπιση της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού.

Μας ρωτάνε όμως διαρκώς και μονότονα :

Που θα βρείτε τα λεφτά;

Ποιοι μας το ρωτάνε όμως ;

Μας ρωτούν αυτοί που τα έφαγαν τα λεφτά.

Το πολιτικό και οικονομικό σύστημα που χρεοκόπησε τη χώρα.

Όσοι σχεδίασαν το χρηματιστήριο, τις μίζες, την φοροαπαλλαγή του μεγάλου κεφαλαίου, τα ομόλογα και τις λίστες Λαγκαρντ, μας λένε τώρα ότι η πολιτική μας «κοστίζει».

Αυτοί που έχουνε δώσει από την αρχή της κρίσης δεκάδες δις στις τράπεζες, χωρίς ακόμη να έχουν εξασφαλίσει τις χαμηλές καταθέσεις, μας ρωτάνε αν «αντέχει η οικονομία» να έχουν φαγητό όλα τα παιδιά και να μη λιποθυμάνε στα σχολεία.

Όμως, μια τέτοια οικονομία, που στηρίζεται σε εικονικούς και πλαστούς δείκτες, την ίδια στιγμή που χιλιάδες παιδιά λιποθυμούν από τη πείνα στα σχολεία, είναι μια οικονομία διάτρητη.

Έρμαιο των κερδοσκοπικών «αγορών» και των εφήμερων «κόλπων» τους.

Ανοχύρωτη στις «φούσκες» τους.

Αντιπαραγωγική, χωρίς μακροχρόνιο σχεδιασμό και όραμα.

Και άρα καταδικασμένη να αποτύχει.

Για αυτό, λοιπόν, εμείς λέμε ότι για να υπάρξει οικονομική ανάκαμψη πρέπει πρώτα να επανακάμψουν τα τμήματα που περιθωριοποιούνται και αποκλείονται μέσα στην παραγωγή.

Η αντιμετώπιση της φτώχειας δεν αποτελεί «βαρίδι» για την οικονομία.

Δεν κοστίζει, δεν «τρώει» πόρους.

Είναι κρίσιμο αναπτυξιακό εργαλείο για κάθε σοβαρή, ορθολογική και με βάθος, αναπτυξιακή πολιτική.

Η οικονομία δεν πλήττεται από την αντιμετώπιση της φτώχειας, αντιθέτως στηρίζεται από την αντιμετώπιση της φτώχειας.

Όσο για το που θα βρεθούν οι  απαραίτητοι πόροι : Το έχουμε πει κατ επανάληψιν.

Έχουμε κουραστεί να το λέμε. Θα το ξαναπούμε όμως.

Με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, πρώτα θα πληρώνονται οι συντάξεις και οι μισθοί.

Πρώτα θα εξασφαλίζεται φαγητό, νερό, ρεύμα και φαρμακευτική περίθαλψη σε όλους τους ανθρώπους.

 Πρώτα θα εξασφαλίζεται ότι δε λιποθυμάνε από τη πείνα τα παιδιά μας στα σχολειά και μετά θα ξεπληρώνουμε τους τόκους, τα πανωτόκια και τα ομόλογα που λήγουν.

Τελεία και παύλα.

Ας το καταλάβουν όλοι.

Η χώρα βρίσκεται σε ανθρωπιστική κρίση.

Ζούμε πληγές αντίστοιχες με αυτές του πολέμου.

Είναι σα να βγήκαμε από πόλεμο, που δεν κηρύχτηκε ποτέ.

Ας το καταλάβουν όλοι : Η φτώχεια είναι η πιο μεγάλη βία.

Και εμείς αυτή τη βία είμαστε αποφασισμένοι να τη χτυπήσουμε.

Είμαστε αποφασισμένοι να σώσουμε το λαό από τη δυστυχία και τη πείνα και δε θα λογαριάσουμε κανένα εκβιασμό, μπροστά σε αυτό το στόχο.

Φίλες και φίλοι,

Το σχέδιό μας έχει το χαρακτήρα του επείγοντος.

Κάθε μέρα που περνάει, κάθε κατάκτηση που χάνεται από τη λαίλαπα του μνημονίου και καθιστά ολοένα και δυσκολότερο το έργο μας.

Η μόνη μας αγωνία είναι να ανακοπεί εγκαίρως η πορεία προς το «σημείο μη επιστροφής».

Για πρώτη φορά στην διάρκεια των τελευταίων δεκαετιών, βρίσκεται σε εξέλιξη στην Ελλάδα η διαμόρφωση ενός σκληρού πυρήνα της φτώχειας, ενός πυρήνα δηλαδή που δεν θα υποχωρήσει εύκολα μετά το τέλος της κρίσης.

Το μνημόνιο και η πολιτική του προκαλούν την «παγίδευση» ολόκληρων νοικοκυριών στην φτώχεια με πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα στο μέλλον. Αποτελέσματα που έχουν σχέση με την επιδείνωση της δημόσιας υγείας, την αύξηση της  σχολικής εγκατάλειψης, την αύξηση της εγκληματικότητας, των δυσκολιών στέγασης, της δυσκολίας πρόσβασης σε βασικές υπηρεσίες, της φυγής των μεσαίων κοινωνικών στρωμάτων από γειτονιές, της χωρική συγκέντρωσης του κοινωνικού αποκλεισμού σε γειτονιές γκέτο.

Αν μάλιστα κυριαρχήσει το μοντέλο των επενδύσεων που θέλει να φέρει ο πρωθυπουργός και οι συνεταίροι του, τότε η κατάσταση θα γίνει ακόμα πιο δραματική.

Για αυτό λοιπόν η κυβέρνηση αυτή πρέπει να φύγει προτού καταστρέψει τα πάντα στο πέρασμά της.

Πρέπει να φύγει προτού αλλάξει ολοσχερώς την Ελλάδα.

Προτού τη γυρίσει πίσω στη δεκαετία του 1950.

Ένα χρόνο πριν στην Αθηναίδα, λίγο πριν τη κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση του Ιούνη, καταθέσαμε στη κρίση του ελληνικού λαού μια δέσμη μέτρων με κεντρικό μας σύνθημα ότι αναλαμβάνουμε την ευθύνη να σταματήσουμε τη καταστροφή και να ανοικοδομήσουμε την Ελλάδα.

Να επαναφέρουμε δηλαδή, όσο πιο γρήγορα το βιοτικό επίπεδο των Ελληνίδων και των Ελλήνων.

Σήμερα, έναν χρόνο σκληρής εφαρμογής του μνημονίου.

Έναν χρόνο συνέχειας και εμβάθυνσης της καταστροφής, δυστυχώς δε μπορούμε να ισχυριστούμε το ίδιο.

Σήμερα είμαστε αναγκασμένοι να έχουμε ως προτεραιότητα να επουλώσουμε τις πληγές από τη καταστροφή.

Να βγάλουμε από το φάσμα της φτώχειας και την απειλή της πείνας και του κοινωνικού αποκλεισμού, τους συμπολίτες μας και μετά όλα τα άλλα.

Και έχουμε σχέδιο για αυτό και σας το παρουσιάζουμε.

Σας παρουσιάζουμε έναν «χάρτη αξιοπρεπούς διαβίωσης».

Ξεκινάμε τη διαβούλευση και δίνουμε τον λόγο σε επιστήμονες, φορείς, συλλογικότητες και οργανώσεις πολιτών με στόχο τη διαμόρφωση μιας «πλατιάς κοινωνικής συμμαχίας για την προάσπιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας».

Σε αυτή τη συμμαχία για την αξιοπρέπεια δε χωράνε αγκυλώσεις και εγωισμοί. Διεκδικούμε να συνεργαστούμε με όλους όσους βάζουν στο επίκεντρο της προσοχής τους τον άνθρωπο, ανεξάρτητα αν συμφωνούμε ή διαφωνούμε σε επιμέρους ζητήματα.

Για αυτό και έχουμε στόχο να έρθουμε σε διάλογο και σε συνεργασία με όλους τους φορείς, τις ΜΚΟ και τις εθελοντικές κινήσεις των πολιτών που ήδη παράγουν κοινωνικό έργο.

Και φυσικά με την Εκκλησία της Ελλάδας, που πιστεύουμε ότι μπορεί να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο σε αυτή τη κατεύθυνση.

Φίλες και φίλοι,

Εδώ και ένα χρόνο η κοινοβουλευτική μας ομάδα έχει καταθέσει οκτώ προτάσεις νόμου που στην μεγάλη τους πλειοψηφία είναι προτάσεις για την ανακούφιση των στρωμάτων που δέχτηκαν την πιο βίαιη επίθεση.

Για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, για τον κατώτατο μισθό, για τις τρίτεκνες οικογένειες.

Οι προτάσεις που σήμερα καταθέτουμε προς διαβούλευση συμπυκνώνουν  τις προτάσεις νόμου που ήδη έχουμε καταθέσει.

Γνωρίζουμε βέβαια ότι η πιο σημαντική πρόταση για τη κοινωνική προστασία αφορά το σχέδιό μας για τη μείωση της ανεργίας και τη παραγωγική ανασυγκρότηση που θα δώσει τη δυνατότητα παραγωγής νέου πλούτου και δίκαιης κατανομής του.

Σχέδιο που θα παρουσιάσουμε αναλυτικά σε χωριστές εκδηλώσεις το επόμενο διάστημα.

Ωστόσο η υλοποίηση αυτού του σχεδιασμού απαιτεί χρόνο.

Και μέχρι τότε πρέπει να νοιαστούμε ώστε η κοινωνία να επιβιώσει.

Για αυτό λοιπόν σήμερα σας παρουσιάζουμε ένα πλαίσιο άμεσων προτάσεων – παρεμβάσεων εκτάκτου ανάγκης, ένα πλαίσιο άμεσων έκτακτων παρεμβάσεων κοινωνικής προστασίας πάνω στους εξής οκτώ άξονες :

1. 1.    Πρώτος άξονας : Η νέα σεισάχθεια.

Ή αλλιώς : Η Ανακούφιση των νοικοκυριών από χρέη προς τράπεζες και τρίτους

Στον άξονα αυτό μεταξύ άλλων προτείνουμε :

• Διαγραφή  χρεών και απαγόρευση πράξεων αναγκαστικής είσπραξης για όσους διαβιούν κάτω από το όριο φτώχιας.
• Περικοπή δόσεων αποπληρωμής δανείων ώστε σε καμία περίπτωση να μην ξεπερνούν το 30% του διαθέσιμου μηνιαίου εισοδήματός  και διαγραφή του υπόλοιπου της αρχικής δόσης σε ετήσια βάση (με εξαίρεση τα πολύ υψηλά εισοδήματα).
• Μερική διαγραφή χρεών σε ποσοστό αντίστοιχο με τη μείωση του εισοδήματος κατά τα χρόνια του Μνημονίου.
• Μη επιβάρυνση της οφειλής με τόκους υπερημερίας.
• Απαγόρευση τηλεφωνικών οχλήσεων από εισπρακτικές εταιρείες.

1. 2.    Δεύτερος Άξονας :  Η Ανακούφιση από φορολογία και χρέη προς το κράτος

• Καμιά φορολογική ή άλλη υποχρέωση (πχ χαράτσια), για οικογένειες χωρίς εισόδημα
• Πάγωμα εξυπηρέτησης των χρεών χωρίς επιβάρυνση, για οικογένειες χωρίς εισόδημα  
• Ελάττωση του συντελεστή ΦΠΑ για τα βασικά είδη διατροφής
• Άμεση Μείωση του ανώτατου συντελεστή ΦΠΑ
• Άμεση Αύξηση του αφορολόγητου ορίου
• Καθορισμός ανώτατου ορίου για μηνιαία καταβολή χρεών στην εφορία ανάλογα με το διαθέσιμο εισόδημα.

1. 3.    Τρίτος Άξονας :  Η Διασφάλιση Στέγασης για όλους

• Απαγόρευση πλειστηριασμών και κατασχέσεων πρώτης κατοικίας
• Έναρξη ενός φιλόδοξου προγράμματος με την ονομασία «Σπίτι για Όλους», στα πρότυπα παρεμβάσεων αντίστοιχου πετυχημένου προγράμματος της κυβέρνησης Λούλα στη Βραζιλία, που στέγασε εκατομμύρια πολιτών.

Στόχος η επανένταξη της οικογένειας στον κοινωνικό ιστό από τον οποίο αποκόπηκε. Βασικές κατευθύνσεις του προγράμματος :

• Καταγραφή και αξιοποίηση των αδιάθετων κατοικιών στην αγορά ακινήτων και παροχή κινήτρων στους ιδιοκτήτες, ώστε να τα εντάξουν στο πρόγραμμα.
• Αξιοποίηση μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων στο κέντρο πόλεων, που παραμένουν κλειστά, με παροχή τουριστικών αναπτυξιακών κινήτρων στους ιδιοκτήτες.
• Αξιοποίηση ακίνητων του δημοσίου (διαθέτει κατοικίες και διαμερίσματα).
• Επιδίωξη συνεργασίας με την εκκλησία για διάθεση ακινήτων της εκκλησίας στο πρόγραμμα.

1. 4.    Τέταρτος Άξονας :  Η Διασφάλιση Σίτισης για όλους

Έναρξη προγράμματος «Τροφή για Όλους» με στόχο την κάλυψη βασικών αναγκών σε είδος.

Στόχος η κάλυψη των βασικών αναγκών σε κάθε οικογένεια. Υλοποίηση προγράμματος από δημόσιο φορέα συντονισμού σε συνεργασία με ΟΤΑ και εκκλησία της Ελλάδος. Για την επαρκή τροφοδοσία επιδιώκεται επίσης συνεργασία με το Κίνημα χωρίς Μεσάζοντες, τις λαϊκές αγορές και παραγωγούς.

Βασικές κατευθύνσεις του προγράμματος :

• Στήριξη και πολλαπλασιασμός των κοινωνικών παντοπωλείων των δήμων.
• Στήριξη των κοινωνικών παντοπωλείων που λειτουργούν από δίκτυα αλληλεγγύης.

1. 5.    Πέμπτος Άξονας : Η Στήριξη των παιδιών

• Δωρεάν, υποχρεωτικός προγεννητικός έλεγχος στα δημόσια νοσοκομεία και σε ειδικές δομές πρωτοβάθμιας υγείας
• Ολόπλευρη στήριξη τοκετού,  (πχ εξασφάλιση αξιοπρεπών επιδομάτων και η κατάργηση της συμμετοχής στις ιατροφαρμακευτικές ανάγκες κατά την εγκυμοσύνη και τον τοκετό).
• Πλήρης δωρεάν εμβολιαστική κάλυψη και συστηματικός ιατρικός προληπτικός έλεγχος όλων των παιδιών.
• Κάλυψη όλων των αιτήσεων στους βρεφονηπιακούς σταθμούς των δήμων, άλλων δημόσιων φορέων (πχ ΟΕΚ). Ειδική μέριμνα για παιδιά άνεργων γονιών ή οικογενειών κάτω από το όριο της φτώχειας. Μέχρι να ολοκληρωθεί το πρόγραμμα κάλυψης του συνόλου των αναγκών, δίδεται ειδικό κουπόνι για ιδιωτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς .
• Ενίσχυση σχολικών επιτροπών για κάλυψη αναγκών θέρμανσης.
• Πρόγραμμα σίτισης των παιδιών σε όλα τα σχολεία.
• Ειδικά προγράμματα στήριξης των παιδιών με μαθησιακές και άλλες δυσκολίες
• Ειδικά προγράμματα στήριξης των σχολείων στις υποβαθμισμένες περιοχές της χώρας.
• Επαναφορά της ενισχυτικής διδασκαλίας.
• Δημιουργία δικτύων ανταλλακτικών παζαριών για είδη ένδυσης – υπόδησης κλπ.

1. 6.    Έκτος Άξονας : Η Εγγυημένη πρόσβαση στα κοινωνικά αγαθά πρώτης ανάγκης

(ηλεκτρικό ρεύμα, νερό, τηλεπικοινωνίες, θέρμανση)

• Άμεση σύνδεση ρεύματος-νερού-τηλεφώνου πρώτης κατοικίας, για τις οικογένειες χωρίς καθόλου ή με ελάχιστο εισόδημα
• Απαλλαγή από την υποχρέωση πληρωμής λογαριασμών, για τις πλέον ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού.
• Εγγυημένη δωρεάν πρόσβαση σε ηλεκτρική ενέργεια, πετρέλαιο θέρμανσης, νερό, και τηλεπικοινωνιακές υπηρεσίες, στις αναγκαίες για αξιοπρεπή διαβίωση ποσότητες και για τις πλέον ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού.
• Μείωση τιμολογίου ενέργειας, νερού, τηλεπικοινωνιών, για ομάδες πολιτών που διαβιούν κοντά στο όριο φτώχιας.

1. 7.    Έβδομος Άξονας : Η Διασφάλιση ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης για όλους

• Διασφάλιση Δωρεάν πρόσβασης σε πρωτοβάθμια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και για τους ανασφάλιστους άνεργους και φτωχούς.
• Άμεση διασφάλιση Ελεύθερης δωρεάν πρόσβασης σε νοσοκομειακή φροντίδα για όσους χρειάζονται χειρουργική επέμβαση, νοσηλεία και εξετάσεις και αδυνατούν πληρώσουν.
• Ελάττωση συμμετοχής ασθενών στην φαρμακευτική δαπάνη. Μηδενική συμμετοχή για ευπαθείς ομάδες (άποροι, ανασφάλιστοι, κλπ) και μείωση συμμετοχής για όσους βρίσκονται κοντά στα όρια της φτώχειας
• Δωρεάν κάλυψη των εξετάσεων στα επείγοντα περιστατικά, σε νοσοκομεία και πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας, για όσους είναι ανασφάλιστοι και αδυνατούν να πληρώσουν.

1. 8.    Όγδοος Άξονας : Η Διασφάλιση της Μετακίνησης για όλους

• Δωρεάν μετακίνηση με τις αστικές συγκοινωνίες για ανέργους και άτομα με ελάχιστο εισόδημα.
• Απαλλαγή από διόδια για κατοίκους τοπικών περιοχών (στις τοπικές μετακινήσεις και όταν δεν υπάρχει αξιόπιστο εναλλακτικό οδικό δίκτυο).
• Μείωση της τιμής των διοδίων στον μέγιστο εφικτό βαθμό.

Φίλες και φίλοι,

Εδώ από τη Δραπετσώνα, από την πολυτραγουδισμένη φτωχογειτονιά του Πειραιά, από τη Δραπετσώνα του αγώνα και της περηφάνιας,

Από τη Δραπετσώνα του ονείρου,

καταθέτουμε σήμερα έναν οδικό χάρτη άμεσων παρεμβάσεων για να επουλώσουμε τις πληγές και να ξανακερδίσουμε τη χαμένη αξιοπρέπεια.

Ξέρω ότι αύριο το πρωί τα παπαγαλάκια του συστήματος της διαπλοκής θα έχουν τίτλους στις εφημερίδες τους  ότι μοιράζουμε υποσχέσεις.

Τους απαντάμε προκαταβολικά :

Δεν είναι οι μοναδικές υποσχέσεις που μοιράσαμε.

Πριν από μια βδομάδα μοιράσαμε και άλλες, όχι τόσο ευχάριστες για τα αφεντικά της ενημέρωσης.

Έ λοιπόν ναι .

Αυτό είναι το δικό μας συμβόλαιο.

Θα τα πάρουμε από τους έχοντες για να στηρίξουμε τη κοινωνία που στενάζει.

Θα φορολογήσουμε το πλούτο και θα απαιτήσουμε τα χρωστούμενα, για να βρούμε ένα πιάτο φαί, στέγη και αξιοπρέπεια για όλους.

Θα στηρίξουμε τους άνεργους και τους πεινασμένους, όχι τη διαπλοκή και τους τραπεζίτες.

Αυτή είναι η δική μας δέσμευση.

Και για να το κάνουμε πράξη, σας καλούμε να αγωνιστείτε μαζί μας.

Για τους σταματήσουμε πριν να είναι για όλους μας πολύ αργά.

Το Γραφείο Τύπου                 03/06/2013

http://www.syriza.gr/ 

«Στεγνώνει» η Κρήτη - Καμπανάκι κινδύνου από τη Διεύθυνση Υδάτων για οικονομία στο νερό

Μείωση 50% στα νότια Χανίων και Ρεθύμνου και 30% στο Βόρειο Ηράκλειο! - Απογοητευτικά τα στοιχεία

Απογοητευτικά είναι τα βροχομετρικά στοιχεία που φέρνει στη δημοσιότητα η Διεύθυνση Υδάτων της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Κρήτης σε συνεργασία με το Περιφερειακό Κέντρο Προστασίας Φυτών & Ποιοτικού Ελέγχου Ηρακλείου και το ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ Χανίων. Οι τιμές αφορούν σε μηνιαία ύψη βροχής σε χιλιοστά την περίοδο Σεπτέμβριος 2012- Μάιος 2013, και δείχνουν μία κάθετη πτώση των βροχοπτώσεων σε πολλές περιοχές του νησιού.

Κατόπιν της επεξεργασίας των δεδομένων αυτών και συγκριτικά με τη μέση υπερετήσια βροχόπτωση, η συνολική βροχόπτωση τρέχοντος υδρολογικού έτους (Σεπτέμβριο 2012 - Μάιο 2013) εμφανίζει σε αρκετές περιοχές σημαντική μείωση στην Κρήτη. Ειδικότερα:

1. Στην περιοχή του Φραγκοκάστελλου (Νότια Χανιά-Ρέθυμνο) μείωση της τάξης του 50%
2. Στην περιοχή από Γεωργιούπολη μέχρι Πέραμα μείωσης της τάξης του 45%
3. Στην περιοχή Χρυσοσκαλίτισσας – Ελαφόνησος μείωσης της τάξης του 40%
4. Στις περιοχές Τυμπακίου- Μεσαράς- Βιάννου – Ιεράπετρας μείωση της τάξης 35%- 40%
5. Στο Βόρειο Ηράκλειο μείωση της τάξης του 25% - 30%
6. Στην περιοχή της Ζάκρου μείωση της τάξης 25%
7. Στις υπόλοιπες περιοχές μείωση από 5% - 15%

Συνίσταται από όλους τους χρήστες νερού να εφαρμόσουν όλα τα ενδεδειγμένα μέτρα με σκοπό την οικονομία νερού ώστε να αποφευχθούν τυχόν ανεπιθύμητες επιπτώσεις.
Η Δ/νση Υδάτων με νέο δελτίο τύπου θα ενημερώσει για την κατάσταση των υπόγειων νερών το συντομότερο δυνατόν.

 

http://www.cretalive.gr/

Οι 11 «μνηστήρες» για τα 21 περιφερειακά αεροδρόμια της χώρας

Το ΤΑΙΠΕΔ δεν έδωσε στη δημοσιότητα τους ενδιαφερόμενους ομίλους. Φαίνεται ότι κυριαρχούν εταιρείες που διαχειρίζονται μεγάλα αεροδρόμια, όπως της Φρανκφούρτης, του Μονάχου και της Ζυρίχης

Της Χαράς Τζαναβάρα

Εντεκα όμιλοι, μεταξύ των οποίων δύο τουρκικών συμφερόντων, εκδήλωσαν ενδιαφέρον στην πρώτη φάση του διαγωνισμού για τα 21 περιφερειακά αεροδρόμια της χώρας. Το ΤΑΙΠΕΔ θα προχωρήσει στο επόμενο διάστημα τον έλεγχο των πιστοποιητικών τους, ώστε να επιλεγούν αυτοί που πληρούν τα κριτήρια για να περάσουν στο στάδιο υποβολής δεσμευτικών προσφορών. Οι ανάδοχοι, που θα επιλεγούν για τις δύο ομάδες των αεροδρομίων, θα αναλάβουν τη διαχείριση των εγκαταστάσεων για 30 χρόνια με δυνατότητα παράτασης για άλλα 10, ενώ μέσα στην πρώτη τριετία θα πρέπει να κάνουν επενδύσεις ύψους 230 εκατ. ευρώ.

Από την πρώτη ανάγνωση του ανεπίσημου καταλόγου, καθώς το ΤΑΙΠΕΔ δεν έδωσε στη δημοσιότητα τους ενδιαφερόμενους ομίλους, φαίνεται ότι κυριαρχούν εταιρείες που διαχειρίζονται μεγάλα αεροδρόμια, όπως της Φρανκφούρτης, του Μονάχου και της Ζυρίχης.

To «Ελευθέριος Βενιζέλος»

Πολλαπλό ενδιαφέρον παρουσιάζει η παρουσία του «Ελ. Βενιζέλος», που συνδέεται σαφώς με τις αλλαγές στη μετοχική σύνθεση του πρώτου αεροδρομίου της χώρας. Υπάρχουν όμως και μεγάλα κατασκευαστικά σχήματα, όπως η γαλλική Vinci και οι ελληνικές «Ελλάκτωρ» του ομίλου Μπόμπολα, ΜΕΤΚΑ, και J&P Αβαξ, που προφανώς ποντάρουν σε συμπράξεις στην επόμενη φάση του διαγωνισμού.

Από τους ομίλους που μετέχουν στον διαγωνισμό ξεχωρίζουν:

*Η Fraport, που διαχειρίζεται το αεροδρόμιο της Φρανκφούρτης, του Ανόβερου και της Βιέννης, ενώ είναι σπόνσορας της Μπουντεσλίγκα. Εχει σημαντικά μερίδια στα αεροδρόμια της Λίμα στο Περού, του Μπουργκάς στη Βουλγαρία και στην Κίνα, ενώ ετοιμάζει τις εγκαταστάσεις για τα νέα Τζάμπο στο «Ιντιρα Γκάντι» της Ινδίας. Στον διαγωνισμό συμπράττει με τον όμιλο Κοπελούζου, ο οποίος συμμετέχει και μέσω του «Ελ. Βενιζέλος».

*Η τουρκική Global Liman Isletmeleti, που διαχειρίζεται μεγάλες λιμενικές εγκαταστάσεις στα τουρκικά παράλια. Κατέβηκε όμως στον διαγωνισμό μαζί με το αεροδρόμιο του Μονάχου, το 27ο στην παγκόσμια κατάταξη.

*Η επίσης τουρκική TAV, που διαχειρίζεται τα σημαντικότερα αεροδρόμια στη γειτονική χώρα, μεταξύ των οποίων της Κωνσταντινούπολης, της Αγκυρας, των Αδάνων και της Αττάλειας. Εχει παρουσία σε δύο αεροδρόμια της Γεωργίας, καθώς επίσης στα Σκόπια, την Οχρίδα, τη Λιθουανία, τη Σαουδική Αραβία και την Τυνησία. Μεταφέρει σε ετήσια βάση 48 εκατ. επιβάτες. Από το 2012 το 38% της εταιρείας πέρασε στη γαλλική Aeroports de Paris.

Στις δύο ομάδες των περιφερειακών αεροδρομίων περιλαμβάνονται:

*Θεσσαλονίκη, Κέρκυρα, Ζάκυνθος, Κεφαλονιά, Ακτιο, Καβάλα και Χανιά, με δυνατότητα προσθήκης της Αλεξανδρούπολης, του Αράξου και της Καλαμάτας.

*Ρόδος, Κως, Σαντορίνη, Μύκονος, Μυτιλήνη, Σκιάθος και Σάμος, με δυνατότητα προσθήκης της Καρπάθου, της Χίου και της Λήμνου.

ΟΙ εγκαταστάσεις της Νέας Αγχιάλου Βόλου μπορούν να ενταχθούν στη μία ή την άλλη ομάδα. Τα υπόλοιπα 16 αεροδρόμια που δεν θα εκχωρηθούν σε ιδιώτες θα ενταχθούν σε νέα εταιρεία, που θα τα διαχειρίζεται για μια 20ετία.

http://www.efsyn.gr 

Δύο Τουρκίες

Κέζα Λώρη

Μια συζήτηση για μακιγιάζ μπορεί να αποκαλύψει πολλά για την πολιτική. Στην Τουρκία έγινε μεγάλο ζήτημα για το χρώμα κραγιόν των αεροσυνοδών. Το κόκκινο απαγορεύτηκε και ταυτόχρονα η φούστα μάκρυνε, το ντεκολτέ κουμπώθηκε. Οι εργαζόμενες της Turkish Airlines έλαβαν αυστηρές οδηγίες για σεμνότερη εμφάνιση.

Υπήρξαν αντιδράσεις και εντέλει οι παραινέσεις προσπεράστηκαν όμως η όλη συζήτηση οδηγούσε σε σαφή συμπεράσματα καθώς η αεροπορική εταιρεία ελέγχεται από το κράτος. Η Τουρκία γίνεται όλο και πιο σεμνότυφη. Πρόκειται για πολιτική απόφαση του πρωθυπουργού Ταγίπ Ερντογάν ο οποίος υλοποιεί την εντολή των μισών τούρκων. Να μην ξεχνάμε τις σαρωτικές εκλογικές νίκες του και το ποσοστό του 50% που έλαβε το 2011.

Ο Ερντογάν έφερε εκείνο που υποσχέθηκε, την ανάπτυξη. Έχτισε, χτίζει, θα χτίσει: δρόμοι, αεροδρόμιο, νέα γέφυρα στο Βόσπορο. Γενικώς έδωσε μεγάλη χαρά στους κατασκευαστές. Το βιοτικό επίπεδο βελτιώθηκε_ κρίνοντας τουλάχιστον από την αύξηση στους μισθούς. Δόθηκε έμφαση στην πρόσβαση των πολιτών σε δομές υγείας.

Η εκπαίδευση ενισχύθηκε ως αγαθό για όλους. Δεν έπρεπε όμως να υποτιμηθεί η πολιτική καταγωγή του Ερντογάν. Το κόμμα του ήταν μακιγιαρισμένο και μάλιστα με κόκκινο κραγιόν, με ευρωπαϊκό κραγιόν. Με το ντεμακιγιάζ που έφερε μια δεκαετία στην εξουσία, αποκαλύφθηκαν οι ισλαμικές εμμονές.

Οι άνθρωποι πέριξ του Ερντογάν έχουν εγκαταλείψει τα δυτικότροπα προσχήματα και καλούν ευθέως τη νεολαία να συμπεριφέρεται σε «πλαίσιο ηθικής». Στην Άγκυρα στους σταθμούς μετρό απαγορεύτηκαν τα φιλιά. Ταμπέλες προειδοποιούν τους νέους να μην προχωρούν σε δημόσιες διαχύσεις. Ο πρωθυπουργός το έχει πει, θέλει θρησκευόμενη νεολαία. Η απαγόρευση των ασπασμών δεν νομοθετήθηκε όμως ψηφίστηκε άλλος νόμος που απαγορεύει την κατανάλωση αλκοόλ μετά τις 7 το απόγευμα.

Το πρόσχημα ήταν ότι με το ποτό αυξάνεται η εγκληματικότητα, ότι αλλοτριώνεται η προσωπικότητα των τούρκων, ότι οι καταναλωτές καταλήγουν αλκοολικοί. Ως επιμύθιο ο πρωθυπουργός είπε ότι το απαγορεύει η θρησκεία.

Ο Ταγίπ Ερντογάν έχει υποστηρικτές. Να μην ξεχνάμε το 50% που έλαβε. Υπάρχει όμως και ο υπόλοιπος πληθυσμός που αρνείται να δεχτεί τη θρησκευτική δικτατορία στην καθημερινότητά του. Υπάρχει και ο υπόλοιπος πληθυσμός που εξανίσταται με τις απαγορεύσεις, βλέπει με σκεπτικισμό τη συντηρητική αναθεώρηση του σχολικού προγράμματος, αμφισβητεί τη χρησιμότητα φαραωνικών έργων.

Η μια Τουρκία, η ισλαμική εκφράζεται και ευτυχεί με την πολιτική του Ερντογάν. Η άλλη Τουρκία εξεγείρεται όμως προς ώρας δεν εκφράζεται μέσα από ενιαίο αντίπαλο σχήμα ικανό να ανατρέψει τα δεδομένα. Οι προεδρικές εκλογές είναι κοντά, το 2014, το νέο Σύνταγμα προβλέπει αυξημένη εξουσία για τον πρόεδρο και ο Ερντογάν θα είναι υποψήφιος. Αναζητείται αντίπαλος.

http://www.tovima.gr

Οι «εξεταστές» που δεν παρέπεμψαν κανένα κι έγιναν υπουργοί

Στις υπόλοιπες χώρες κανένας άξιος δεν πάει χαμένος. Στην Ελλάδα αυτό ισχύει για όσους βουλευτές διετέλεσαν μέλη Εξεταστικών και Προανακριτικών Επιτροπών, αρκετοί εκ των οποίων εξαργύρωσαν με κάποιο υπουργικό πόστο την επιτυχία τους να…μην παραπέμψουν ούτε ένα συνάδελφό τους σε Ειδικό Δικαστήριο. Χαρακτηριστικότατο παράδειγμα είναι ο Χρήστος Μαρκογιαννάκης, ο οποίος είχε διατελέσει πρόεδρος της πρώτης Εξεταστικής Επιτροπής για το Βατοπέδι (Οκτώβριος-Δεκέμβριος 2008) κι ο οποίος τον Ιανουάριο του 2009, κι αφού είχε εντοπίσει μόνο πολιτικές ευθύνες υπουργών και υφυπουργών για το σκάνδαλο, διορίστηκε αναπληρωτής υπουργός Εσωτερικών, αρμόδιος για θέματα Δημόσιας Τάξης, στην τελευταία κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή. Σήμερα είναι πρόεδρος της Προανακριτικής Επιτροπής για τη Λίστα Λαγκάρντ, με ό,τι μπορεί να συνεπάγεται αυτό για το πολιτικό του μέλλον.

Η αλήθεια μπορεί να μη βγήκε ωφελημένη από την Επιτροπή για το Βατοπέδι, βγήκαν όμως ακόμα τρεις βουλευτές της ΝΔ που συμμετείχαν σε αυτή: ο αντιπρόεδρος της Επιτροπής και νυν υπουργός Δημόσιας Τάξης Νίκος Δένδιας διορίστηκε υπουργός Δικαιοσύνης τον Ιανουάριο του 2009, ενώ τα μέλη Κώστας Μαρκόπουλος και Γιάννης Μπούγας έγιναν, την ίδια περίοδο, υπουργός Τουρισμού και υφυπουργός Ανάπτυξης αντιστοίχως. Μέλος της ίδιας Επιτροπής ήταν κι ο Κώστας Τζαβάρας, ο σημερινός αναπληρωτής υπουργός Παιδείας, αρμόδιος για θέματα Πολιτισμού.

Από τη Siemens σε υπουργικούς θώκους

Εφαλτήριο για πολιτική άνοδο για ορισμένους από τους βουλευτές που συμμετείχαν σε αυτή αποτέλεσε και η Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής, η οποία διερεύνησε ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα της μεταπολίτευσης, το σκάνδαλο Siemens. Ενδεικτικότατη είναι η περίπτωση του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Παναγιώτη Ρήγα, ο οποίος ύστερα από την θητεία του στην Επιτροπή διορίστηκε υφυπουργός Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, θέση στην οποία θήτευσε από το Σεπτέμβριο του 2010 έως και τον Ιούνιο του 2011. Ο κ. Ρήγας υπήρξε μέλος και της Προανακριτικής Επιτροπής που διερεύνησε τυχόν ποινικές ευθύνες του πρώην υπουργού Αιγαίου, Αριστοτέλη Παυλίδη. Σήμερα ο βουλευτής Κυκλάδων ως μέλος της Προανακριτικής Επιτροπής για τη Λίστα Λαγκάρντ δείχνει τα διαπιστευτήριά του Ευάγγελο Βενιζέλο «δαγκώνοντας» οποιοδήποτε, με τελευταίο παράδειγμα τον Γιάννη Ραγκούση, επιχειρεί να κάνει έστω και μια απλή αναφορά σε πολιτικές ή και ποινικές ευθύνες του προέδρου του ΠΑΣΟΚ στο χειρισμό της υπόθεσης. Οι κακές γλώσσες, μάλιστα, αποδίδουν αυτόν τον «υπερπατριωτισμό» του κ. Ρήγα στην προσδοκία του να υπουργοποιηθεί στον επερχόμενο ανασχηματισμό.

Κυβερνητικές καρέκλες έλαβαν, επίσης, οι Χρήστος Αηδόνης (υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης), Βασίλης Κεγκέρογλου (υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης), Γιώργος Νικητιάδης (υφυπουργός Τουρισμού), Παντελής Οικονόμου (αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών). Στη σημερινή τρικομματική κυβέρνηση, εξάλλου, έχουν αξιοποιηθεί στην θέση του αναπληρωτή υπουργού Παιδείας με αρμοδιότητες Πολιτισμού ο Κώστας Τζαβάρας, ο Χρήστος Σταϊκούρας ως αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών κι ο Σταύρος Καλαφάτης ως αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος και Κλιματικής Αλλαγής.

http://www.koutipandoras.gr/

Είναι εποχή επαναστάσεων

Του Γ. Δελαστίκ

Zούμε σε μια πολύ ενδιαφέρουσα εποχή από ιστορική σκοπιά. H οικονομική κρίση αφενός και η αποκάλυψη στα μάτια εκατοντάδων εκατομμυρίων πολιτών του βαθύτατα αντιδραστικού χαρακτήρα της EE αφετέρου μεταδίδουν με επώδυνο τρόπο το μήνυμα ότι ο σύγχρονος καπιταλισμός ούτε επιδιώκει ούτε μπορεί πλέον να ενσωματώνει τις μάζες των εργαζομένων, των μεσαίων στρωμάτων, των νέων ή των συνταξιούχων. Aκριβώς γι’ αυτό ο καπιταλισμός της εποχής μας συρρικνώνει αθόρυβα ολοένα και περισσότερο την αστική δημοκρατία, αντικαθιστώντας την με ένα δημοκρατικοφανές, όλο και πιο αυταρχικό καθεστώς.

Όλοι οι λαοί της Eυρώπης συνειδητοποιούν σταδιακά ότι η EE –δηλαδή η συσπείρωση των ευρωπαϊκών αστικών τάξεων υπό την ηγεμονία των Γερμανών αστών– είναι ο κύριος μοχλός υλοποίησης της αντιλαϊκής πολικής. Mε τις πλάτες της EE η αστική τάξη κάθε χώρας – μέλους της εφαρμόζει μια τόσο αντιδραστική πολιτική που δεν θα μπορούσε ποτέ να φανταστεί ούτε στα πιο άγρια και επιθετικά όνειρά της. Aπό τη μια πλευρά, αυτή η επιθετικότητα της EE «ξεβολεύει» τις αστικές τάξεις του κάθε κράτους – μέλους της, καθώς υποχρεώνει να σκίσουν τα ανά χώρα «κοινωνικά συμβόλαια» και να δώσουν απότομο τέλος στην όποια φάση «κοινωνικής ειρήνης» είχαν πετύχει. Aπό την άλλη πλευρά όμως, η σημερινή πολιτική της EE αφυπνίζει τις αστικές τάξεις που αδρανούσαν, τις καθιστά πολύ πιο επιθετικές και επιπλέον τους προσδίδει πρωτόγνωρη αυτοπεποίθηση και τις απαλλάσσει από ταξικούς φόβους και πολιτικά στερεότυπα που απορρέουν από κοινωνικές και ταξικές συγκρούσεις του παρελθόντος. Για παράδειγμα, πριν από τρία χρόνια κανένας αστός πουθενά στην EE δεν φανταζόταν ότι θα μπορούσαν να επιβληθούν τέτοια μέτρα λεηλασίας μισθών και συντάξεων, χωρίς να έχουν λάβει χώρα κοινωνικές εξεγέρσεις ή και επαναστάσεις με βίαιο και αιματηρό χαρακτήρα, όπως ήταν βέβαιοι ότι θα συνέβαινε.

Aπό τη στιγμή όμως που πέτυχαν να εξανδραποδίσουν τους λαούς της Eυρώπης χωρίς να ανοίξει μύτη, αλλάζει ριζικά ο ταξικός συσχετισμός δυνάμεων. Oι αστοί αισθάνονται ξαφνικά παντοδύναμοι. O επικίνδυνος και απειλητικός λαός γίνεται στα μάτια τους ένας θλιβερός δούλος, τον οποίον μπορούν να περιφρονούν και να κλωτσούν όσο και όποτε θέλουν, χωρίς κανένα κίνδυνο. Θεωρούν τους ευατούς τους ηλίθιους οι αστοί που τόσες δεκαετίες ενσωμάτωναν τους εργαζόμενους δίνοντάς τους λεφτά και βελτίωση του βιωτικού τους επίπεδου, αντί να τους πατάνε στο λαιμό, όπως κάνουν σήμερα εφαρμόζοντας την πολιτική της EE. Aν δεν σημειωθούν βίαιες κοινωνικές εξεγέρσεις και επαναστάσεις, οι αστοί και η EE δεν θα αλλάξουν γραμμή. Θα αναδειχθούν μάλιστα νέα αστικά στρώματα, πολύ πιο επιθετικά από τους παλαιότερους αστούς. Προϊόντα των νέων ταξικών συσχετισμών, οι αστοί αυτοί θα είναι βασισμένοι στα 400 και 500 ευρώ που θα δίνουν στους εργαζόμενους στις επιχειρήσεις τους, στην απόλυτη εξαθλίωση δηλαδή του κόσμου της εργασίας στη νέα εποχή. Δείγμα της νέας εποχής είναι η Γερμανία. Aφού με τα μνημόνια δημιούργησε δεκάδες εκατομμύρια άνεργους νέους στην Eυρώπη, τώρα εμφανίζεται ως …φιλάνθρωπη» διακηρύσσοντας την πρόθεσή της να πάρει μερικές δεκάδες χιλιάδες νέους από άλλες ευρωπαϊκές χώρες μετανάστες στη Γερμανία ως μαθητευόμενους! Tώρα ο δήμιος Σόιμπλε φτιάχνει προγράμματα …καταπολέμησης της ανεργίας των νέων! Θράσος απύθμενο.

Όταν ένα κοινωνικό σύστημα χάνει την ικανότητα ενσωμάτωσης των μαζών και βασίζει την εξουσία του αποκλειστικά και μόνο στη βίαιη επιβολή του, αυτό σημαίνει ότι από ιστορική σκοπιά έχει περάσει στο τελευταίο στάδιο της κυριαρχίας του. H ανατροπή του όμως είναι εντελώς διαφορετική υπόθεση. Προϋποθέτει πρώτα πρώτα την ύπαρξη μιας τάξης που να θέλει πραγματικά την ανατροπή του συστήματος πάση θυσία, με βίαιο εν ανάγκη τρόπο. Mια τάξη που να έχει σαφή άποψη για το καθεστώς που θέλει να εγκαθιδρύσει και το οποίο αντικειμενικά να υπηρετεί τα συμφέροντά της. Στη βάση αυτή να έχουν ιδρυθεί και να λειτουργούν οι πολιτικοί φορείς, προετοιμάζοντας τα μέλη τους, τους οπαδούς τους και τις μάζες για σύγκρουση μέχρι τέλους με όλα τα μέσα. Eίναι προφανές ότι πουθενά στην Eυρώπη δεν υφίστανται τέτοιες προϋποθέσεις, ούτε υπάρχουν πολιτικά κόμματα με αξιόλογη εκλογική απήχηση που να έχουν τέτοιον επαναστατικό προσανατολισμό και να προετοιμάζονται για ένοπλη εν ανάγκη σύγκρουση με στόχο την ανατροπή του καπιταλιστικού καθεστώτος.

Aυτό σε καμιά περίπτωση δεν σημαίνει ότι πρέπει να περάσουν δεκαετίες μέχρι να προκληθούν επαναστατικά γεγονότα. Kάθε άλλο. Δεν πρέπει όμως να υποτιμούμε το γεγονός ότι μέχρι να συμβούν εξεγέρσεις και επαναστάσεις, οι ευρωπαϊκές αστικές τάξεις έχουν κάθε δίκιο να βρίσκονται σε παροξυσμό αλαζονείας και άκρατης επιθετικότητας. Λύση συμβιβαστική δεν υπάρχει! Ή αυτοί ή εμείς!

Όσο και αν οι αστοί νομίζουν ότι ελέγχουν το παιχνίδι, θα κατατροπωθούν αν οι λαοί ξεσηκωθούν. Eμείς έχουμε πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι η Eλλάδα είναι ο αδύναμος κρίκος της EE.

http://prin.gr/

«Μετριοπαθής» ο νέος Παλαιστίνιος πρωθυπουργός, λένε τα ΜΜΕ στο Ισραήλ

Ο παλαιστίνιος πρόεδρος Μαχμούντ Αμπάς έδωσε χθες εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Ράμι Χαμντάλα, ο οποίος θεωρείται από το Ισραήλ «μετριοπαθής» και «πραγματιστής», μεταδίδουν τα ισραηλινά μέσα ενημέρωσης.

« Ο ισραηλινοί αξιωματούχοι εκτιμούν ότι ο Ράμι Χαμντάλα είναι ένας μετριοπαθής και πραγματιστής που θα ακολουθήσει την ίδια πολιτική γραμμή με τον προκάτοχό του Σαλάμ Φαγιάντ», μετέδωσε το ραδιόφωνο του ισραηλινού στρατού. Ο Ράμι Χαμντάλα είναι στενός συνεργάτης του Μαχμούντ Αμπάς και δεν αναμένεται να τον υποσκιάσει. Πρόκειται μάλλον για έναν διαχειριστή και όχι πραγματικά για έναν πολιτικό άνδρα με ανάστημα ηγέτη, ενώ ο Φαγιάντ ύστερα από έξι χρόνια στη θέση αυτή εμφανιζόταν όλο και πιο ανταγωνιστικός προς τον Μαχμούντ Αμπάς», πρόσθεσε το ραδιόφωνο. Η εφημερίδα Haaretz επικαλείται επίσης ισραηλινούς αξιωματούχους χαρακτηρίζοντας τον νέο πρωθυπουργό «πραγματιστή που διατηρεί πολλές επαγγελματικές επαφές με Ισραηλινούς». Η εφημερίδα εκτιμά επίσης ότι ο Χαμντάλα, αντίθετα από τον Φαγιάντ, έχει καλές σχέσεις με τα διάφορα ρεύματα της Φάταχ, του κινήματος του προέδρου Αμπάς. Σύμφωνα με τους αξιωματούχους που επικαλείται η εφημερίδα, ο Χαμντάλα αναμένεται να μην προβαίνει σε δηλώσεις σε σχέση με την ειρηνευτική διαδικασία αφήνοντας το ρόλο αυτόν στον Αμπάς. Ο 54χρονος Χαμντάλα, πρόεδρος από το 1988 του πανεπιστημίου Αλ-Νατζάχ της Ναμπλούς στη βόρεια Δυτική Όχθη, ορίστηκε από τον Αμπάς για να σχηματίσει τη νέα κυβέρνηση, χθες, τελευταία ημέρα της προθεσμίας των πέντε εβδομάδων που προβλέπει ο νόμος μετά την παραίτηση του Φαγιάντ. «Η κυβέρνηση θα σχηματιστεί εντός των προσεχών ημερών. Οι περισσότεροι υπουργοί της απερχόμενης κυβέρνησης θα διατηρήσουν τα χαρτοφυλάκια τους και θα διοριστεί ένας νέος υπουργός Οικονομικών», ανακοίνωσε ο Χαμντάλα, που είναι επίσης γενικός γραμματέας της κεντρικής εκλογικής επιτροπής και πρόεδρος της διοίκησης του παλαιστινιακού χρηματιστηρίου που εδρεύει στη Ναμπλούς. Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

http://www.kathimerini.gr

Ερντογάν ο Μεγαλοπρεπής

Του Κώστα Βαξεβάνη

Στην Ελλάδα σπάνια καταφέρνουμε να αποδώσουμε την τουρκική πραγματικότητα όπως εξελίσσεται. Τις περισσότερες φορές, εγκλωβισμένοι στην «αιώνια» αντιπαλότητα, αντιμετωπίζουμε ό,τι συμβαίνει στη γείτονα χώρα είτε με καχυποψία, είτε με εθνική «αισιοδοξία». Έτσι στις εγχώριες αναλύσεις, πότε προβλέπεται η κατάρρευση της Τουρκίας και πότε η γιγάντωση και η καταβρόχθισή μας.

Αυτά που έγιναν στην πλατεία Ταξίμ και επεκτάθηκαν σε ολόκληρη την Τουρκία, δεν είναι οι σχεδιασμοί του κεμαλικού κράτους που ανακάμπτει, ούτε κάποιου συνωμοτικού κέντρου. Χωρίς βεβαίως να πρέπει να αποκλείσει κάποιος το ενδεχόμενο, για μια ακόμη φορά να προσπαθήσει το σκληρό τουρκικό κράτος, να αντιμετωπίσει την εσωτερική κρίση, δημιουργώντας μια εξωτερική αντιπαράθεση (Ελλάδα, Συρία, κουρδικοί πληθυσμοί).

Η Τουρκία πέρα από τις κοινωνικές αντιθέσεις και την πολυεθνικότητά της, αντιμετωπίζει τα τελευταία χρόνια και μια πολιτική αντίφαση. Ο εχθρός του κεμαλικού στρατοκρατικού κατεστημένου που κυριάρχησε επί έναν αιώνα, δεν είναι κάποιο προοδευτικό κόμμα, αλλά το ισλαμικό του Ταγίπ Ερντογάν. Το κοσμικό κράτος που δημιούργησε ο Κεμάλ Ατατούρκ, στηρίχθηκε στο Στρατό και στη συνέχεια σε παρακρατικούς μηχανισμούς. Δημιούργησε χούντες, εξωτερικούς εχθρούς και δεν είχε ποτέ καλές σχέσεις με τη Δημοκρατία. Από τη Χούντα του Κενάν Εβρέν πέρασε σε έναν κοινοβουλευτισμό απαγορεύσεων. Αν ο Εβρέν δεν παρέδιδε την εξουσία θα είχε τη μοίρα της ελληνικής χούντας. Ετσι ο κεμαλισμός επιβίωσε με τις εκλογές.

Αυτό το βαθύ στρατοκρατικό κράτος χτύπησε ο Ερντογάν. Όχι όμως προς όφελος της Δημοκρατίας αλλά των προσωπικών επιδιώξεων και του ισλαμικού κράτους. Η αντίφαση αυτή, έγινε ακόμη πιο μεγάλη από την εκπόνηση των ευρωπαϊκών θέσεων του Ερντογάν. Ένα ισλαμικό κόμμα, επαγγέλλεται την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας.

Η σύγχρονη τουρκική πραγματικότητα, μπορεί να φιλοτεχνείται ως το πορτραίτο του στιβαρού ηγέτη Ερντογάν, είναι όμως πολύ διαφορετική. Με την διακυβέρνηση του Ερντογάν, έχει δημιουργηθεί μια τουρκική νομενκλατούρα, που μετασχηματίζεται στη νέα οικονομική τάξη που (ναι, όπως ακριβώς στην Ελλάδα) υπόσχεται πως θα φέρει την ανάπτυξη. Τα τουρκικά σήριαλ αντικατοπτρίζουν τα οράματα αυτής της νέας τάξης. Στη συνέχεια βεβαίως (ναι, όπως ακριβώς και στην Ελλάδα) αφού δημιουργηθεί ένα τηλεοπτικό πρότυπο ζωής, οι Τράπεζες θα ανοίξουν τα ταμεία για δάνεια κάθε τύπου και θα βάλουν τους πολίτες και τη Δημοκρατία σε οικονομική ομηρία. Την ώρα των διαδηλώσεων (όπως στην Ελλάδα και πάλι) τα τηλεοπτικά κανάλια δεν έδειχναν ούτε φωτογραφία από αυτές.

Ο Ερντογάν είναι ο εκφραστής του οικονομικού κατεστημένου που δημιουργείται. Δημιουργεί μια συγκεκριμένου τύπου Τουρκία, με όχημά του την θρησκεία. Άλλωστε δεν θα υπήρχε δύναμη που θα μπορούσε να αντιπαρατεθεί με τον κεμαλισμό, σε μια χώρα χωρίς Δημοκρατία, άλλη από την θρησκεία.

Η θρησκεία και η ανάγκη εξευρωπαϊσμού της Τουρκίας είναι τα δύο βασικά επιχειρήματα με τα οποία ο Ερντογάν επί χρόνια όχι μόνο αποκτά συντριπτική πλειοψηφία, αλλά χτυπά πολιτικούς αντιπάλους, επικρατεί και δικαιολογεί αντιδημοκρατικές πρακτικές. Κατά καιρούς συλλαμβάνονται διανοούμενοι οι οποίοι έχουν εκφραστεί εναντίον του ή εναντίον του θεάρεστου έργου του. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο Σεβάν Σινανιάν που φυλακίστηκε για βλασφημία εναντίον του Μωάμεθ.
Πρόσφατα για να δικαιολογήσει νομοσχέδιό του κατά του αλκοόλ, ο Ερντογάν αποκάλεσε όσους πίνουν, αλκοολικούς. Και βέβαια έχει ετοιμάσει όλο το νομικό πλαίσιο που δίνει υπερεξουσίες στον Πρόεδρο της Τουρκικής Δημοκρατίας, για να μεταπηδήσει στην Προεδρία με ασφάλεια.

Εκ των πραγμάτων, ο Ερντογάν είναι για τους εταίρους του στην εξωτερική πολιτική, ο πολιτικός μέσω του οποίου θα οικοδομήσουν τις γεωστρατηγικές τους συμμαχίες. Ενδεχομένως λοιπόν, οι καλές σχέσεις με τον τούρκο πρωθυπουργό να είναι σημαντικότερες από την Δημοκρατία στο εσωτερικό της χώρας. Δεν είναι τυχαίο που η Ευρώπη της Μέρκελ, η οποία πουλάει Μερσεντές και γερμανική τεχνολογία στους νεόπλουτους Τούρκους, δεν θεώρησε ως εμπόδιο στην ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας τα νομοσχέδια ισλαμικής έμπνευσης.

Η Κωνσταντινούπολη σύμφωνα με τις επίσημες απογραφές, έχει 12 εκατομμύρια κατοίκους. Σε ένα πρόσφατό μου ταξίδι στην Τουρκία, ένας τούρκος συνάδελφος μού έλεγε πως κανένας δεν γνωρίζει ποιός είναι ο πραγματικός πληθυσμός. Υπάρχουν εκτιμήσεις ακόμη και για 17 εκατομμύρια. Κάθε μέρα συρρέουν από τα βάθη της Ανατολίας, άνθρωποι και εγκαθίστανται σε πρόχειρες παράγκες. Το Mall λοιπόν που προσπαθεί να κατασκευάσει ο Ερντογάν, μαζί με όλα τα σύμβολα της «ανάπτυξης», είναι η βιτρίνα μιας χώρας με αντιθέσεις, μα κυρίως μιας χώρας που βρίσκεται υπό την αδιαμφισβήτητη εξουσία του. Την εξουσία του Σουλειμάν του Μεγαλοπρεπή. Σε αυτό δεν βοηθάει μόνο το ισλαμικό κράτος, αλλά τα οικονομικά συμφέροντα που βλέπουν στο πρόσωπό του τον εκφραστή τους.

Οι διαδηλώσεις που γίνονται, όπως και αυτές που θα γίνουν, δεν είναι δημιούργημα κάποιου, (ακόμη και αν αυτοί που κατηγορούνται συμμετέχουν) αλλά η έκφραση μιας κατάστασης που φτάνει στα όριά της. Ενδεχομένως ο τούρκος Βενιζέλος που ανέλαβε να νομιμοποιήσει το Mall ανεπιτυχώς, να μην μπορούσε να φανταστεί τι θα πυροδοτούσε η πράξη του. Αλλά συμβαίνει συχνά στην Ιστορία, μια αφορμή να ξεδιπλώνει όλες τις αιτίες ως κύμα. Κάθε ποσοτική μεταβολή δημιουργεί αναγκαστικά κάποια στιγμή ποιοτικές μεταβολές. Μπορείς να ζεσταίνεις το νερό, αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει εσαεί. Κάποια στιγμή μετατρέπεται σε κάτι άλλο. Σε ατμό. Η Τουρκία απλώς είναι ένα καζάνι που βράζει. Και άρχισε να βγάζει ατμούς.

http://www.koutipandoras.gr/

Σχέδιο επιστροφής της Αμμόχωστου στους Ελληνοκύπριους επεξεργάζεται η Ε.Ε

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, με τη συγκατάθεση Άγκυρας και Λευκωσίας, επεξεργάζεται φόρμουλα για επιστροφή της Αμμοχώστου (περίκλειστη περιοχή) στους Ελληνοκύπριους κατοίκους της, δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών Ιωάννης Κασουλίδης.

Σε αποψινές δηλώσεις στο ΡΙΚ, ο κ. Κασουλίδης επιβεβαίωσε σχετική είδηση της εφημερίδας «Πολίτης». Το όλο ζήτημα της Αμμοχώστου, είπε ο κύριος Κασουλίδης, θα μπορούσε να προωθηθεί εκ παραλλήλου αμέσως μετά την έναρξη των διαπραγματεύσεων τον Οκτώβριο.
Ο υπουργός Εξωτερικών σημείωσε ότι μέχρι τότε θα πρέπει να υπάρξει σωστή προετοιμασία κατά τρόπο, που η διαδικασία να είναι υπό την αιγίδα πάντα των Ηνωμένων Εθνών αλλά να εμπλέκει και την Άγκυρα, χαρακτηρίζοντας ψευδαίσθηση ότι το Κυπριακό μπορεί να λυθεί με μόνη την εμπλοκή των δύο κοινοτήτων.
Πάντως, στο δημοσίευμα γίνεται αναφορά και σε απαίτηση της Άγκυρας για νομιμοποίηση του παράνομου αεροδρομίου Ερτζιάν (Τύμπου) στα κατεχόμενα. «Φαίνεται πράγματι ότι η Τύμπου είναι απαίτηση της Τουρκίας», ανέφερε ο κ. Κασουλίδης.
http://www.kathimerini.gr/

Ταξίμ 1977 – Ταξίμ 2013: δύο πραξικοπήματα, ένα πυρηνικό εργοστάσιο, ένα χρυσωρυχείο, ένα φράγμα, μια γέφυρα κι ένα πάρκο δρόμος

Μα πότε γίναν όλ’ αυτά στην Κωνσταντινούπολη»; Με ρωτάνε οι γνωστοί και οι φίλοι. «Κι όλ’ αυτά για ένα πάρκο; Πριν λίγες μέρες εκεί δεν ήσουν; Κατάλαβες τίποτα»;

Της Αιμιλίας Βουλβούλη

Η αλήθεια είναι ότι το είχα καταλάβει δέκα χρόνια πριν. Όταν έκανα έρευνα σχετικά με το κίνημα ενάντια στην κατασκευή της τρίτης γέφυρας του Βοσπόρου και ένας ‘πληροφορητής’ μου (όπως είθισται να αποκαλούμε τα υποκείμενα της έρευνας μας οι κοινωνικοί ανθρωπολόγοι) μου είχε πει: «Αυτοί (οι ακτιβιστές ενάντια στην κατασκευή της γέφυρας) θα αντιδρούσαν έτσι κι αλλιώς. Δεν αντιδρούν στην κατασκευή της γέφυρας. Αντιδρούν ενάντια στα πάντα γιατί είναι αριστεροί».

Δίκιο είχε ο άνθρωπος! Είναι ανήσυχοι αυτοί οι αριστεροί! Δεν κάθονται ήσυχοι ποτέ! Γι’ αυτό και στους φίλους και τους γνωστούς που με ρωτάνε αυτές τις μέρες, απαντώ πως αυτό που συμβαίνει στην Ταξίμ δεν ξεκίνησε πριν πέντε μέρες. Δεν ξεκίνησε πριν δύο χρόνια, όταν δημιουργήθηκε η «Πλατφόρμα Ταξίμ» ως δράση ενάντια στην ανάπλαση της συμβολικής, για το συλλογικό φαντασιακό των Τούρκων, αυτής πλατείας. Δεν ξεκίνησε καν τη δεκαετία του 1990, όταν οι ‘δομές πολιτικών ευκαιριών’ μετά το «βελούδινο», όπως ονομάστηκε, πραξικόπημα του 1997, νομιμοποίησαν πολιτικά και ισχυροποίησαν θεσμικά την προστασία του περιβάλλοντος και τη συλλογική δράση που αναφέρεται σε αυτό.  Είχε ξεκινήσει πολύ πιο πριν, και υπήρχε παντού, σε όλη τη χώρα.

Ξεκίνησε κάπου εκεί στη δεκαετία του 1960, όπως και σ’ άλλα μέρη του κόσμου, και διεκόπη βάρβαρα στις 12 Μαρτίου του 1971 από το στρατιωτικό πραξικόπημα, το οποίο στόχευε στην διάλυση της «επικίνδυνης αριστερής κουλτούρας» που εξαπλώνονταν στη χώρα. Όμως αυτή δε διαλύθηκε. Ναι, το πλήθος διαλύθηκε την Πρωτομαγιά του 1977 στη γνωστή πλατεία, όταν δεκάδες διαδηλωτές δολοφονήθηκαν. Όμως και πάλι η αριστερά δεν έσβησε. Το καίριο χτύπημα έγινε στις 12 Σεπτεμβρίου του 1980, στο επόμενο στρατιωτικό πραξικόπημα. Εκατοντάδες χιλιάδες αριστεροί και προοδευτικοί ακτιβιστές, πολιτικοί, απλοί πολίτες δολοφονήθηκαν, φυλακίστηκαν, μετανάστευσαν. Όντως, αυτό το πραξικόπημα φάνηκε να διαλύει κάθε προοδευτική απόχρωση στη χώρα.

«Δεν υπάρχει αριστερά στην Τουρκία»· φράση που ακούγεται δεκαετίες τώρα από τους «πραγματικούς αριστερούς» της Ελλάδας και άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Και τι είναι η αριστερά; Αντικείμενο, που χαλάει και το πετάς; Μήπως έχει κάποιος το copy-right; Ναι, τα αριστερά κόμματα και οι αριστερές οργανώσεις απαγορεύτηκαν τότε. Αλλά και επί Χούντας στην Ελλάδα το ίδιο είχε συμβεί. Σταμάτησε να υπάρχει η αριστερά; Κι ο Τσάβες φυλακίστηκε το 1992. Ηττήθηκε, ναι. Έχασε μια μάχη. Εξαφανίστηκε; Το αντίθετο. Δυνάμωσε. Έτσι και στην Τουρκία. Ηττήθηκε τότε η αριστερά. Όμως εξαφανίστηκε; Όχι. Υπήρχε παντού. Στο κίνημα ενάντια στις κατεδαφίσεις του Πέρα, εκεί στη δεκαετία του 1980. Ναι, μετά το πραξικόπημα! Κίνημα μέσα στη χούντα. Μέσα στην πιο μαύρη νύχτα. Στο κίνημα του Ακκουγιού, στο κίνημα ενάντια στη λειτουργία του χρυσωρυχείου της Περγάμου, στο κίνημα ενάντια φράγματα του Ιλισού και του Τούντζελι, στην εξέγερση της Ανατολίας, στο Αρναβούτκιοϊ και στην πρωτοβουλία ενάντια στην τρίτη γέφυρα του Βοσπόρου.  

Κι όλα αυτά τα κινήματα ήταν κινήματα ριζοσπαστικά, κινήματα που τη ριζοσπαστικοποίησή τους ευνόησε η πολύ σκληρή καταπίεσή τους, όπως θα έλεγε ο Sidney Tarrow.  Και ήρθαν οι πρώτες νίκες, για το φράγμα του Ιλισού, για την τρίτη γέφυρα. Νίκες μικρές, αλλά ουσιαστικές. Mε πισωγυρίσματα, αλλά νίκες. Νίκες το αποτύπωμα των οποίων βλέπουμε σήμερα στην Ταξίμ. Γιατί όχι, dεν γίνονται όλ’ αυτά για ένα μικρό πάρκο. Όπως μου είπε ένας άλλος πληροφορητής –από εκείνους του αριστερούς–, δέκα χρόνια πριν: «Δεν πρόκειται απλώς για τη γέφυρα. Πρόκειται για τη δημοκρατία. Κάποια στιγμή αυτό το κράτος πρέπει να αρχίσει να λαμβάνει υπόψη του τη γνώμη του λαού του».

Αυτό ζητάει η Ταξίμ αυτές τις τελευταίες μέρες. Αυτό που ζητάνε δεκαετίες τώρα αυτοί οι ανήσυχοι αριστεροί, αυτοί οι «συγκεντρωμένοι και αφοσιωμένοι πολίτες που μπορούν ν’ αλλάξουν ακόμα και τον κόσμο», όπως έλεγε η M. Mead. Αυτοί που υπήρχαν τελικά παντού και δημιούργησαν τους όρους της κατά Touraine ‘ιστορικότητας’ στην οποία εγγράφεται η κοινωνική αλλαγή. Γιατί η Ταξίμ θ’ αποτελέσει για άλλη μια φορά σύμβολο για την αλλαγή. «Δεν ξέρω τι θα συμβεί αύριο! Αλλά σήμερα είναι μια καινούρια μέρα και είμαστε όλοι και όλες καινούριοι άνθρωποι», γράφει ο διαδικτυακός φίλος Kivanç.

Δεν ξέρω πόσοι είναι οι νεκροί μέχρι αυτή τη στιγμή που γράφω αυτό το κείμενο. Οι πληροφορίες αλλάζουν διαρκώς. Το σίγουρο είναι ότι υπάρχουν νεκροί και πολλοί τραυματίες αλλά ο κόσμος δε φεύγει. «Τώρα ο φόβος έχει ηττηθεί», συνεχίζει ο Kivanç. «Μάθαμε να υψώνουμε τη φωνή μας όταν θυμώνουμε». Γιατί αυτό έκανε η αριστερά που «δεν υπήρχε» στην Τουρκία τόσα χρόνια. Έμαθε το λαό να υψώνει τη φωνή του όταν θυμώνει. Ψιθυριστά στην αρχή, μέχρι πριν πέντε μέρες που δυνάμωσε κι έγινε εκκωφαντική: «Αντίσταση», «Ελευθερία», «Δημοκρατία». 
Η Αιμιλία Βουλβούλη είναι Επίκουρη Καθηγήτρια στο Τμήμα Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Φατίχ
http://www.rednotebook.gr/

Χρεοπάθεια

«Πολλή συζήτηση γίνεται τελευταίως για την εχθροπάθεια, αλλά εγώ έχω πάθει∙ χρεοπάθεια» μουρμουρίζει επ’ εσχάτοις η θεία Φωτούλα και κάτι ακονίζει – βελόνα του πλεξίματος; ανοιχτήρι κονσέρβας; - θα σας γελάσω.
Το ίδιο κάνει η θεία Φωτούλα κάθε πρωί που ακούει τα νέα για τα φορολογικά. Ενας – δυο γείτονες έχουν ήδη παραφρονήσει και η θεία αναρωτιέται, πώς θα πληρώσουν τους φόρους τους. Αλλά εκεί που
παρ’ ολίγον να λαλήσει και η θεία μαζί με τους… προ-λαλήσαντες, ήταν όταν ο κ. Βενιζέλος δήλωσε πως η Ελληνική Δημοκρατία θα αυτοκτονήσει, αν δεν σπεύσουν τα άλλα κόμματα να ψηφίσουν το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο ΠΑΣΟΚ – ΔΗΜΑΡ. Εξαλλη η θεία! Η Ελληνική Δημοκρατία δεν αυτοκτόνησε, όταν αυτοκτόνησαν 4000 παιδιά της, δεν αυτοκτόνησε
όταν πέταξε απ’ τις δουλειές τους 2.000.000 ανθρώπους, η Ελληνική Δημοκρατία δεν κοκκίνησε απ’ τη ντροπή της, όταν οι ταγοί της άρχισαν να τρώνε τις συντάξεις των βετεράνων της, δεν ίδρωσε το αυτί της με τους νέους της που φεύγουν μετανάστες, και θα αυτοκτονήσει
η Ελληνική Δημοκρατία για ένα νομοσχέδιο που κάνει τη γνώμη έγκλημα;
Κατ’ αρχήν, η Ελληνική Δημοκρατία δεν μπορεί να αυτοκτονήσει, διότι είναι μία δημοκρατία υποτελής – κανένα εργαλείο δεν σου αφήνουν στο κελί, ώστε να δώσεις τέλος στη ζωή σου, ούτε μπορείς να πεθάνεις πριν να ξοφλήσεις τα χρέη σου. Ποιος θα δουλεύει με 450 Ευρώ το μήνα με ασφάλιση σκλάβου και προοπτική σύνταξης όταν έρθουν οι εξωγήινοι, αν αυτοκτονήσεις; Ποιος
θα ψηφίζει ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, αν λαλήσεις και πάψεις να τους ψηφίζεις; Αν ο Μπενύτο πιστεύει ότι η Ελληνική Δημοκρατία μπορεί να αυτοκτονήσει έτσι εύκολα, δεν ξέρει τίποτα για τα λαμόγια, τους μιζαδόρους, τους αεριτζήδες και τους τοκογλύφους που την έχουν στα χέρια τους.
Είναι όμως δυνατόν να μην ξέρει τα στοιχειώδη για τη δημοκρατία, ένας τόσο βαθύς δημοκράτης όπως ο Μπενύτο; Ενας αρχαγέτης του δημοκρατικού τόξου, όπως ο Μπενίτο – Μπενύτο; - ορίστε; τι είναι δημοκρατικό τόξο; όλοι πλην Χρυσής Αυγής. Μα δεν είμαστε όλοι ίδιοι! Αλλο Ν.Δ., άλλο ΚΚΕ, άλλο ΣΥΡΙΖΑ, άλλο ΠΑΣΟΚ – μην του λέτε τέτοια του Μπενύτο, διότι θα εξαγριωθεί και θα αυτοκτονήσει η δημοκρατία.
Και μη μου πείτε ότι όλα αυτά είναι αμετροέπειες και ξετσιπωσιές, διότι θα σας απαντήσω ότι είναι προπαγάνδες και εκβιασμοί. Τζάμπα την έφτιαξαν τη Χρυσή Αυγή; αν δεν απειλεί τη δημοκρατία αυτό το κατασκεύασμα, ποιον θα απειλεί; τον καπιταλισμό;

Καθ’ ότι, κυρ Μπενύτο μου τη σήμερον ημέρα δεν μπορεί ένα κόμμα να δηλώνει αντιφασιστικό και να ‘ναι μνημονιακό, διότι ο φασισμός των Μνημονίων μετράει ήδη χιλιάδες αυτοκτονίες, εκατομμύρια ανέργους, πολλή καταστολή, πολλές επιστρατεύσεις. Πολλή φτώχεια, πολλή απελπισία, πολλή θλίψη.
Δεν αρκεί ένα αντιρατσιστικό νομοσχέδιο, (μάλιστα φασιστικό, εφ’ όσον διώκει γνώμες και ιδέες) να ξεπλύνει κανένα κόμμα, ούτε το όλον ΠΑΣΟΚ, ούτε τη Ν.Δ., ούτε οποιοδήποτε άλλο απ’ το «αίμα» μιας διακυβέρνησης θανατερής για τη χώρα και τον λαό της.
Δεν μπορεί αυτοί που δολοφονούν την δημοκρατία, έστω ό,τι έχει απομείνει απ’ αυτήν να τσιρίζουν ότι αν δεν συνταχθούμε με το έργο τους η δημοκρατία θα αυτοκτονήσει.
Αιδώς, αχρείοι…


email: stathis@enikos.gr via http://www.enikos.gr/

Η εφημερίδα «Παραπολιτικά» κατασκεύασε και χρέωσε στο ABC Australia ψεύτικο ρεπορτάζ για την Τουρκία.

Τα γεγονότα στην Τουρκία έχουν φέρει σε αμηχανία τον αυτοαποκαλούμενο «πατριωτικό χώρο» στην Ελλάδα. Λόγω του μίσους που τρέφουν για τη γείτονα χώρα, δεν ξέρουν ποιά πλευρά να πρωτομισήσουν περισσότερο. Το εξεγερμένο λαό ή το κράτος και την αστυνομία; Τα οπαδικά τους ένστικτα έχουν μπλοκάρει και αυτό φαίνεται ξεκάθαρα αν κάνει κανείς μια βόλτα στα social media του χώρου.

Τα γεγονότα στην Τουρκία έχουν φέρει, όμως, σε αμηχανία και την κυβέρνηση Σαμαρά. Είναι προφανές ότι το τελευταίο που θα ήθελε, είναι αυτά να αποτελέσουν πηγή έμπνευσης και για τους Έλληνες. Και το γεγονός ότι επικρατεί ένα γενικό κλίμα αλληλεγγύης και συμπαράστασης στο ελληνικό διαδίκτυο για τον εξεγερμένο τουρκικό λαό, κάνει την κυβερνητική ανησυχία να μεγαλώνει.


Η γαλάζια σαμαρική εφημερίδα «Παραπολιτικά», που ο ίδιος ο Σαμαράς προσωπικά προσπαθεί να προωθήσει για να αυξηθούν οι πωλήσεις της, επιχείρησε χθες να βάλει τα πράγματα στη θέση τους κατασκευάζοντας εξολοκλήρου ένα ρεπορτάζ δικής της εμπνεύσεως που το χρέωσε στο ABC Australia. Στόχος της σαμαρικής εφημερίδας είναι όχι μόνο να πάψει η ελληνική κοινή γνώμη να βλέπει θετικά την αντίσταση του τουρκικού λαού απέναντι στην κυβέρνηση Ερντογάν, αλλά και να στραφεί εναντίον αυτής της εξέγερσης, γιατί πρόκειται δήθεν για μια συνωμοσία που ο απώτερος σκοπός της είναι ...να πλήξει την Ελλάδα.

Απίστευτο ρεπορτάζ του ABC Australia: "Στόχος της εξέγερσης στην Τουρκία είναι η Ελλάδα!"

Κυριακή 2 Ιουνίου 2013 01:53

Η ανάλυση του απεσταλμένου της αυστραλιανής τηλεόρασης στην Κωνσταντινούπολη

Η ανάλυση του απεσταλμένου της αυστραλιανής τηλεόρασης στην Κωνσταντινούπολη

Απίστευτο το ρεπορτάζ του αυστραλέζικου καναλιού, αναλύει με τρόπο-σοκ τα γεγονότα στη Τουρκία!"Στόχος είναι η Ελλάδα και ο ενεργειακός της πλούτος", απάντησε ο Ντέιβιντ Κοβάλσκι, απεσταλμένος του ABC Australia στη Κων/πολη, σε ερώτηση της Αλισον Μαδερς, κεντρικής παρουσιάστριας του δελτίου ειδήσεων του σταθμού!

Αναλυτικά, το ρεπορτάζ του Κοβάλσκι έχει ως εξής:

"Από πολλά μέτρα μακριά μυρίζει οτι το σκηνικό που λαμβάνει χώρα από προχτές το βράδυ, μυρίζει προβοκάτσια του Στρατού προς τη κυβέρνηση Ερτογάν! Πηγές που πρόσκεινται στην κυβέρνηση, αναφέρουν οτι οι λόγοι που έχει στηθεί αυτό το σκηνικό, είναι να αναγκάσουν σε παραίτηση τη κυβέρνηση οι στρατιωτικοί, για να μπορέσουν έτσι να επανακτήσουν τον έλεγχο της χώρας, να αναδείξουν δικούς τους ανθρώπους στα κυβερνητικά πόστα και να βρούν την αφορμή που επιθυμούν, ούτως ώστε να επιτεθούν άμεσα και γρήγορα στην Ελλάδα, με σκοπό να αλλάξουν το στάτους στο Αιγαίο και να ελέγξουν τον ενεργειακό της πλούτο!

Είναι γνωστό ότι οι στρατιωτικοί έχουν υποστεί τεράστια πλήγματα κατά τη διακυβέρνηση της χώρας από τον ισλαμιστή Ερτογάν. Τον θεωρούν άμεσα υπεύθυνο για την απώλεια του ελέγχου της χώρας και παραβάτη της παρακαταθήκης του Κεμάλ Ατατούρκ, που θέτει ως εγγυητή τον Στρατό για το πολίτευμα της χώρας και την εξωτερική της πολιτική. Είναι επίσης γνωστό σε όλο το πολιτικό φάσμα της Τουρκίας, ότι ο Ρατζίπ Ερτογάν ονειρεύεται την ανασύσταση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, με τον εαυτό του ως πρώτο Σουλτάνο μετά τον Αμντουλ Χαμίτ πριν 100 χρόνια και έπρεπε να βάλει το άκρως διεφθαρμένο πλέον Στρατό στην άκρη για να εκπληρώσει το όραμά του. Όμως, οι στρατιωτικοί τον περιμένουν στη γωνία κυριολεκτικά, έχοντας, όπως λένε σχετικές πηγές, το δικαίωμα ακόμη και της πραξικοπηματικής ανατροπής του, για να επαναφέρουν το προηγούμενο πολιτικό στάτους. Δηλαδή τη περίφημη "Θεματοφυλακή" του Στρατού, έναντι του "απαγορευμένου" ισλαμισμού από τον Πατέρα των Τούρκων"!

Ο στόχος όμως είναι άλλος. Οι στρατιωτικοί θεωρούν τον Ερτογάν ως ...ανίκανο να χειριστεί επαρκώς τα θέματα που αφορούν τη κατάσταση στα εξωτερικά της χώρας και ως άτολμο στο να προχωρήσει δυναμικά στη διεκδίκηση των δικαίων της και των συμφερόντων της. Εδώ φυσικά υπονοείται ότι ο Ερτογάν δεν τολμάει να τα βάλει ανοιχτά με τους Έλληνες διεκδικώντας αυτό που η Τουρκία θεωρεί αποκλειστικά δικό της, δηλαδή τον φερόμενο ως τεράστιο ενεργειακό πλούτο ο οποίος κρύβεται στα σπλάχνα της Ανατολικής Μεσογείου και της θάλασσας του Αιγαίου! Προσπαθούν να βρουν εναγωνίως την αφορμή για να τον ανατρέψουν, να επαναφέρουν και πάλι το προηγούμενο πολιτικό στάτους και να εφαρμόσουν το σχέδιο "Βαριοπούλα", το οποίο μεταξύ άλλων, περιλαμβάνει και τον ανοιχτό πόλεμο με την Ελλάδα και την Κύπρο.

Τα επεισόδια που συντελούνται εδώ στη Κων/πολη, τη "μητέρα" (όπως τη χαρακτηρίζει ο Κοβάλσκι) του δυτικού προσανατολισμού και της κοσμικότητας της Τουρκίας, δεν θεωρούνται τυχαία. Δεν εξεγείρεται έτσι ο κόσμος, με ...απλά την αιτία της... καταστροφής του περιβάλλοντος ή την απαγόρευση του αλκοόλ. Εδώ το τοπίο θυμίζει έντονα "Λαϊκή Επανάσταση", η οποία είναι φανερό οτι δεν είναι απλώς αυθόρμητη. Κάποιοι κινούν τα νήματα. Ούτε είναι τυχαία η παρέμβαση του Αρχηγού του Στρατού ότι ...εάν δε σταματήσουν άμεσα οι δολοφονικές επιθέσεις της Αστυνομίας εναντίον των διαδηλωτών, θα υπάρξει στρατιωτική παρέμβαση υπέρ των!

Όπως και να έχει το πράγμα, η επόμενη μέρα στη Τουρκία δεν θα είναι καθόλου ίδια με τη προηγούμενη και θα έχει το μέτρο εκείνο που υπάρχει αυτή τη στιγμή σε όλη τη μουσουλμανική Μέση Ανατολή..."

 πηγή: ABC Australia

[το λινκ του «ρεπορτάζ»: www.parapolitika.gr/Apistefto-reportaz-toy-ABC... και σε περίπτωση που το αλλάξουν ή το διαγράψουν, το αποθηκεύσαμε εδώ: http://www.freezepage.com/1370...]

Είναι εμφανές ότι η επιχειρηματολογία αυτού του κειμένου βασίζεται σε αυτά ακριβώς τα γνωστά σενάρια που ικανοποιούν τα αυτιά του μέσου «Έλληνα πατριώτη», που τον θέλουν πάντα κατατρεγμένο και θύμα κάποιων σκοτεινών συνωμοσιών. Γι αυτό και το δημοσίευμα αυτό διαδόθηκε μανιωδώς και μέσα σε πελάγη ανακούφισης σε όλο το «πατριωτικό» διαδίκτυο.

Πέραν αυτού, και του βλακώδους ισχυρισμού ότι ο στρατός κινητοποίησε όλον αυτό τον κόσμο στην Τουρκία, η πλαστότητα του δημοσιεύματος της εφημερίδας «Παραπολιτικά» έγκειται και στο ότι πουθενά αλλού στον κόσμο -εκτός από το ελληνικό διαδίκτυο- δεν αναδημοσιεύθηκε και ούτε έγινε λόγος γι αυτό.
Επίσης ο «απεσταλμένος του ABC Australia στη Κων/πολη» Ντέιβιντ Κοβάλσκι που επικαλείται το πλαστό ρεπορτάζ, δεν είναι ούτε ρεπόρτερ, ούτε έχει καμιά σχέση με το ABC Australia. Ο άνθρωπος είναι συγγραφέας (science author).
Όμως και η Αλισον Μαδερς «κεντρική παρουσιάστρια του δελτίου ειδήσεων του σταθμού» φαίνεται να είναι ένα ανύπαρκτο πρόσωπο για το ABC Australia, καθώς δεν γίνεται καμία απολύτως αναφορά στο όνομα αυτό στην ιστοσελίδα του σταθμού. Αν ήταν όντως κεντρική παρουσιάστρια του δελτίου, θα έπρεπε λογικά μια σχετική αναζήτηση να κατακλύζεται από δεκάδες αποτελέσματα.

Μάταια ρωτάνε λοιπόν οι αναγνώστες τις εφημερίδας για σχετικό λινκ στην εφημερίδα του ABC Australia και για περαιτέρω στοιχεία, γιατί αυτά απλά δεν υπάρχουν:

Δεν ξέρουμε αν τα «Παραπολιτικά» άρχισαν να συνεργάζονται με τις μονταζιέρες της νεοδημοκρατικής «Ομάδας Αλήθειας» του Μουρούτη ή αν η απατεωνιά είναι βασικό συστατικό στο «DNA» της Δεξιάς. Αυτό που ξέρουμε είναι ότι η γαλάζια προβοκατόρικη προπαγάνδα και παραπληροφόρηση καλά κρατεί.
http://jungle-report.blogspot.gr/

Με την Αριστερά για την κοινωνική σωτηρία και την αναγέννηση

Δεν είναι μόνον η έκθεση του ΟΟΣΑ που διαλύει το success story της μνημονιακής τριανδρίας. Οι επισημάνσεις του διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος Γ. Προβόπουλου, αν και διπλωματικές, αποκαλύπτουν ότι περίπου δυο γενιές, όσοι συνταξιοδοτηθούν από το 2020 έως το 2060, θα παίρνουν σύνταξη ένδειας, καθώς το κράτος θα εγγυάται μόνο την εθνική σύνταξη των 360 ευρώ και τα ταμεία, με λεηλατημένα τα αποθεματικά τους λόγω PSI και παρατεταμένης κρίσης, θα αδυνατούν να συμπληρώνουν. Το ασφαλιστικό σύστημα, καθώς η ύφεση θα εναλλάσσεται με την αναιμική ανάκαμψη για πολλά χρόνια, θα γίνει κεφαλαιοποιητικό. Ό,τι δίνεις θα παίρνεις! Γι' αυτό ο Προβόπουλος μάς σπρώχνει στην ιδιωτική ασφάλιση. Ό,τι δίνεις θα παίρνεις! Εκτός κι αν φαληρίσουν οι ασφαλιστικές εταιρείες, όπως συνέβη προσφάτως στις ΗΠΑ.

Η επισήμανση Προβόπουλου επιβεβαιώνει με τον πιο αδιαμφισβήτητο τρόπο ότι το Μνημόνιο ήρθε για να μείνει. Παρά την προπαγάνδα των κυβερνητικών εταίρων ότι έρχεται το τέλος του, το Μνημόνιο διέλυσε το κράτος πρόνοιας και στη θέση του προωθεί μοντέλα κοινωνικού δαρβινισμού. Οι ισχυρότεροι, ολοένα και λιγότεροι, θα επιβιώσουν, οι ασθενέστεροι θα χαθούν! Το κράτος απεκδύεται των ευθυνών του για αξιοβίωτη ζωή των πολιτών και η κοινωνική αναδιανομή μεταβάλλεται σε ανάμνηση "χρυσής εποχής" μέσα στη δογματική επιμονή της τρόικας για τον εκμηδενισμό των δημοσίων ελλειμμάτων.

Υπάρχουν κι άλλες ειδήσεις που επιβεβαιώνουν ότι στραβά αρμενίζουμε. Τα δύο τρίτα των Ελλήνων φοβούνται ότι θα χάσουν τη δουλειά τους, επτά στους δέκα νέους είναι άνεργοι, εννέα στις δέκα επιχειρήσεις οδηγούνται στη ζώνη πτώχευσης. Η πορεία αυτή δεν διορθώνεται με μικροαλλαγές. Απαιτείται ριζική στροφή. Δεν αρκούν ασκήσεις φιλανθρωπίας εντός του Μνημονίου. Δεν αρκούν όμως και μόνον οι αντιπολιτευτικές φωνές, όσο κι αν δίνουν το στίγμα μιας αναγκαίας "δημοκρατικής αδιαλλαξίας". Χρειάζονται προτάσεις, που πρώτα και κύρια ανταποκρίνονται στην ανάγκη των φτωχότερων λαϊκών στρωμάτων για άμεση ανακούφιση από τη λιτότητα. Κοινωνική ασπίδα ενταγμένη σε μια πορεία παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, αναγέννησης της πολιτικής και πνευματικής ζωής, αποκατάστασης της δημοκρατίας.

Αυτή η πορεία προϋποθέτει και επιταχύνει την ανατροπή των συσχετισμών, με την επιστροφή στο προσκήνιο του λαϊκού παράγοντα. Το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί τη συμβολή της σύγχρονης Αριστεράς για τη νέα, δημοκρατική και ριζοσπαστική μεταπολίτευση, σ' έναν ορίζοντα επανίδρυσης της Ευρώπης. Στον αντίποδα της επιχειρούμενης ανακαίνισης του κυρίαρχου μνημονιακού πολιτικού συστήματος, με την ακροδεξιά κλίση της Ν.Δ., τη συγκρότηση νόθων πολιτικών σχημάτων του συντηρητικού χώρου και την ανιστόρητη σύμπραξη με τη Δεξιά των δύο σχημάτων της Κεντροαριστεράς, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜ.ΑΡ. Ποτέ στην Ιστορία η όποια Κεντροαριστερά δεν συγκροτήθηκε υπό την ηγεμονία της Δεξιάς και εναντίον της Αριστεράς.

Πηγή : Εφημερίδα Αυγή

Με 250 χιλιάρικα γίνεσαι Ελληναράς

Του Γ. Ανανδρανιστάκη

Είσαι παιδί μεταναστών και έχεις γεννηθεί στην Ελλάδα; Για να πάρεις την ελληνική ιθαγένεια πρέπει να γίνεις 18 ετών, πρέπει να βγάλεις το Λύκειο, πρέπει να τη θέλεις την ιθαγένεια και κυρίως πρέπει να μας αποδείξεις ότι οφείλουμε να σου τη δώσουμε ως επιβράβευση για την προσπάθειά σου. Θα σου δώσουμε και ένα αγαλματάκι, σαν αυτά που δίνουνε στα Όσκαρ. Τι να κάνουμε, όταν αρμόδιος υπουργός είναι ο κ. Αθανασίου, αυτός που έχει σύμβουλο για την ιθαγένεια τον φιλοναζιστή ιστορικό Ι. Κωτούλα, και πάλι καλά να λέμε. Πάλι καλά που δεν τους την απονέμουν την ιθαγένεια μετά θάνατον, υπό μορφήν στεφάνου.

Κι όμως, στη Νέα Δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Μαθαίνουμε ότι με εντολή του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά θα εισαχθεί οσονούπω ο θεσμός της «Επενδυτικής Ιθαγένειας», δηλαδή όποιος επενδύει στην Ελλάδα πάνω από 250.000 ευρώ θα γίνεται αυτομάτως Έλληνας, εφόσον βεβαίως το θελήσει. Ούτε δεκαοχτώ χρόνια χρειάζεται, αδερφέ, να περιμένεις, ούτε εννιά χρόνια σχολείο να πας: αγοράζεις ένα τεσσάρι στο Χαλάνδρι και αυτομάτως από Κινέζος γίνεσαι Έλληνας αναντάμ - παπαντάμ. Τον παίζεις τον Όμηρο στα δάχτυλα, με το «άνδρα μοι έννεπε μούσα πολύτροπον» κοιμάσαι, με το «ός μάλα πολλά πλάγθη» ξυπνάς. Αν είσαι και Κινέζος της Coscco που έχει επενδύσει δισεκατομμύρια, θα έρθει ο ίδιος ο Παπούλιας στην προβλήτα, να στην καρφιτσώσει την ιθαγένεια στο πέτο.

Έχω μερικές απορίες. Ομιλώντας πάντα υπό την επενδυτική οπτική, ο αλλοδαπός που είναι στην Ελλάδα είκοσι χρόνια και δουλεύει στα χωράφια, στις οικοδομές και στα εργοστάσια, έχει προσφέρει λιγότερα στην ελληνική οικονομία από εκείνον που θα φέρει διακόσια πενήντα χιλιάρικα για να τα ρίξει, ας πούμε, στο μετοχικό κεφάλαιο μιας τράπεζας; Η εκπαίδευση των παιδιών που γεννιούνται ή έρχονται μικρά στην Ελλάδα, ο μόχθος που καταβάλλουν για να τελειώσουν το σχολείο, αυτό δεν είναι επένδυση σε μια χώρα που αργοπεθαίνει λόγω της υπογεννητικότητας;

Προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, δεν έχω αντίρρηση να δοθεί η ελληνική ιθαγένεια σε όποιον την επιθυμεί, στο κάτω - κάτω τιμή μας κάνει και μόνο που τη ζητάει. Αναρωτιέμαι, όμως, γιατί να δώσει κάποιος 250.000 ευρώ για να πάρει την ελληνική ιθαγένεια; Μπορεί να θαυμάζει τον ελληνικό πολιτισμό, μπορεί να διώκεται από αυταρχικά καθεστώτα, μπορεί όμως και να θέλει να φύγει από τη χώρα του, επειδή έχει κάνει διάφορες λαδιές. Μπορεί να θέλει να έρθει στην Ελλάδα, για να κάνει ακόμη περισσότερες -επενδυτής είμαι, στο κάτω κάτω της γραφής, όλο και κάποια ανοχή θα μου δείξουν.

Μην χολοσκάτε, λοιπόν, παιδάκια των ξένων. Βρείτε 250.000 ευρώ και η Ελλάς θα σας ανοίξει τις στοργικές τις αγκάλες. Θα σας κόψουμε και απόδειξη.

Πηγή : Αυγή

Αλλάζουν γραμμή οι Γερμανοί;

Του Γ. Δελαστίκ

Το γερμανικό περιοδικό «Σπίγκελ» είναι βέβαιο: «Ευρωκρίση - Στροφή 180 μοιρών του Βερολίνου» ήταν ο τίτλος ανάλυσής του τη Δευτέρα. «Η γερμανική κυβέρνηση απομακρύνεται από την υπαγόρευση λιτότητας για τη Νότια Ευρώπη» υπογράμμιζε στον υπότιτλο του άρθρου που δικαιολογημένα έκανε τον γύρο της Ευρώπης. Δεν έλειπε, βέβαια, και κάποια δόση ειρωνίας. «Ακούστηκε σχεδόν σαν να ήθελε κάποιος άρτι προσηλυτισθείς να διαλαλήσει την υπόσχεση του βασιλείου των ουρανών. Τόσο ενθουσιασμένος ήταν ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε από τις πιο πρόσφατες γνώσεις του στην υπόθεση σωτηρίας του ευρώ» έγραφε το περιοδικό ευθύς εξαρχής.

Μετάλλαξη του Σόιμπλε! «Ο άνθρωπος, τον οποίον μέχρι τώρα καταδίωκε επίμονα η εικόνα του -κομισάριου της λιτότητας- εμφανίζεται ως πολιτικός της ανάπτυξης... Απειροελάχιστοι άνθρωποι σε χώρες όπως η Πορτογαλία, η Ισπανία ή η Ελλάδα συμμερίζονται αυτήν την εικόνα» έγραφε το «Σπίγκελ».

Ο αντιγερμανισμός που πυρπολεί ολοένα και πιο πολλές ευρωπαϊκές χώρες είναι η κύρια αιτία τής υπό συζήτηση αλλαγής γραμμής του Βερολίνου. «Περισσότερο από ποτέ ανησυχούν η καγκελάριος και ο υπουργός Οικονομικών να μη μονιμοποιηθεί σε ολόκληρη την Ευρώπη η εικόνα του τσιγκούνη και άκαρδου αφέντη της λιτότητας από το Βερολίνο, η οποία μπορεί να προξενήσει ανεπανόρθωτες πολιτικές ζημιές. Μια εξαγωγική χώρα όπως η Γερμανία, η οποία πουλάει τα δύο τρίτα των εξαγωγών της σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη, δεν μπορεί να είναι αδιάφορη για την εικόνα της στο εξωτερικό» υπογραμμίζει το «Σπίγκελ». Μια Γερμανία που εμφανίζεται ως «νεκροθάφτης του ευρώ» και «διχαστής της ΕΕ» προκαλεί ενδεχομένως ζημιά στην κυβέρνηση Μέρκελ, προσθέτει.

«Επίθεση γοητείας του Βερολίνου» βλέπει η γαλλική «Μοντ» στην όλη υπόθεση. Δεν δείχνει και πολύ πεπεισμένη για την ειλικρίνεια των προθέσεων της γερμανικής κυβέρνησης. «Κομισάριο της λιτότητας» και... «μπαμπούλα (!)» αποκαλεί τη Γερμανία η γαλλική εφημερίδα. «Πραγματικά, οι γερμανικές πρωτοβουλίες σπανίως μεταφράζονται σε χρήμα μετρητό» προσθέτει δηκτικά. «Πολυάριθμοι είναι οι σχολιαστές στην Ισπανία που κατηγορούν τη Γερμανία ότι εκμεταλλεύεται την κρίση για να στρατολογήσει (σ.σ.: επιστήμονες) με ελάχιστο κόστος» επισημαίνει η «Μοντ», τονίζοντας πως «οι νέοι Ισπανοί αισθάνονται ότι εξαναγκάζονται να πάνε εξορία».

Οι Πορτογάλοι εργαζόμενοι είναι κι αυτοί άκρως επιφυλακτικοί. «Η Γερμανία δεν κάνει δώρα σε κανέναν. Αυτό που θέλει είναι να εδραιώσει και να διαιωνίσει την κυριαρχία της» στην Ευρώπη, δηλώνει καταγγελτικά ο Ζουακίν Ντιονίζιου, μέλος της γραμματείας της πορτογαλικής ομοσπονδίας εργαζομένων CGTP.

«Περισσότερες επενδύσεις, περισσότερα προγράμματα. Η γερμανική κυβέρνηση είναι πάντα έτοιμοι να βοηθήσει» είναι το σύνθημα που προβάλλει τώρα ο Σόιμπλε. Ανεξαρτήτως των κινήτρων του, θα ωφελούσε όλη την Ευρώπη αν τα λόγια του μετατρέπονταν σε πράξεις και το Βερολίνο άλλαζε όντως πολιτική.

Μας προβληματίζει το γεγονός ότι διακριτικά μέχρι και το «Σπίγκελ» δυσπιστεί. Το δόγμα της Γερμανίας είναι «Με την ελάχιστη δυνατή προσφορά πόρων να επιτευχθούν τα μέγιστα δυνατά αποτελέσματα» γράφει. Αν αυτή η αρχή πρυτανεύσει και τώρα, τα κέρδη θα είναι γλίσχρα, μηδαμινά. Οψόμεθα.

Πηγή : Έθνος

Η Ρεπούση και το πούσι

Του Θανάση Καρτερού

Χρόνια και χρόνια έτρεφαν τους Έλληνες οι αποκλειστικοί αντιπρόσωποι της εθνικής μνήμης, οι και εθνικόφρονες αποκαλούμενοι, με ένα αχταρμά από αλήθειες, μισές αλήθειες, θολές κατασκευές και πεντακάθαρα ψέματα - λες και φοβόμαστε ως έθνος την Ιστορία μας. Και κάθε προσπάθεια συζήτησης, αν, για παράδειγμα, υπήρξε όντως κρυφό σχολειό ή αν όντως άρχισε η ελληνική επανάσταση με τους παπάδες και τους προύχοντες να σηκώνουν το λάβαρο της ελευθερίας ανήμερα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, επέσυρε και διασυρμό αλλά και πολύ πιο σοβαρές τιμωρίες.

Κι αφού κλήθηκε η εγκεκριμένη υπό του Κράτους Ιστορία της Ελλάδας να υπηρετήσει το συμφέρον της εθνικοφροσύνης, φυσικό κι επόμενο ήταν να φτάσουμε και στη νεότερη μυθολογία, στον εμφύλιο και στα χρόνια μετά απ' αυτόν. Μαθαίναμε τότε πώς οι κομμουνιστές ανακάλυψαν ειδικές χρήσεις για τα κονσερβοκούτια, πώς η πατρίς γέννησε ερυθρούς μητραλοίες και κατσαπλιάδες και πώς υφάνθηκε ο ιστός της αράχνης περί το σώμα της Ελλάδας. Με στοιχεία, μαρτυρίες, περιφερόμενους εθνοδιδασκάλους, πρόθυμους ιστορικούς. Κανονικό και καλοπληρωμένο εθνικό στρατό - επί της Ιστορίας και της αθάνατης δάφνης.

Και ποιος ο λόγος να τα σκαλίζουμε τώρα όλα αυτά; Μα αυτοί τα σκαλίζουν. Είναι εκπληκτικό πως ακόμα και σήμερα πάλλεται κάτω από την ευρωπαϊκή αβρότητα και τη δημοκρατική επιδερμίδα η εθνικόφρων καρδιά τους. Πόσο έτοιμοι και πρόθυμοι είναι να λιντσάρουν με μανία τη Ρεπούση για το Ζάλογγο, τον Ζίζεκ για τα Γκουλάγκ και τον Τσίπρα για τον Στάλιν. Και όχι μόνο οι οξυδερκείς και αντικειμενικοί ιστορικοί της χιτλερικής σχολής, αλλά και στελέχη της Ν.Δ., κυβερνητικοί παράγοντες, βουλευτές, δημοσιογράφοι, δεσποτάδες - ένας νέος εθνικός στρατός Ιστορίας υπό διαμόρφωση.

Ειδικά η περίπτωση της Ρεπούση δείχνει τη ραγδαία πρόοδο της εθνικοφροσύνης μέσα σε λίγα χρόνια. Το βιβλίο της Ιστορίας που την έκανε κόκκινο πανί εξετάστηκε, κρίθηκε και εγκρίθηκε επί κυβέρνησης Ν.Δ. - με πρωθυπουργό τον Καραμανλή. Η εθνικοφροσύνη τότε είχε θεωρηθεί όχι μόνο σκουριασμένη, αλλά και επιζήμια - ο έρωτας του μεσαίου χώρου επέβαλε κάποια ανοχή. Σήμερα όμως, λίγο η εθνική ταπείνωση των Μνημονίων, λίγο οι ναζί στα δεξιά τους, λίγο τα ακροδεξιά τους μυαλά, καθιστούν αναγκαία την επιστροφή στις ρίζες. Ζάλογγο και συνωστισμός εναντίον Μέρκελ - κάπως έτσι.

Επιγραμματικά: Δώστε στο έθνος τη Ρεπούση, να ξεχάσει το εθνικό μας πούσι...

Πηγή : Η Αυγή