Ο Καψής απειλεί τους εργαζομένους της ΕΡΤ με παρέμβαση εισαγγελέα

Με επέμβαση εισαγγελέα απειλεί τους εργαζομένους της ΕΡΤ που έχουν καταλάβει το Ραδιομέγαρο της Αγίας Παρασκευής, ο υφυπουργός Δημόσιας Τηλεόρασης, Παντελής Καψής. Μιλώντας σε ραδιοφωνικό σταθμό ο κ. Καψής χαρακτήρισε τους εργαζομένους προκλητικούς, δημιουργώντας από το πουθενά ένταση.
“Φαντάζομαι ότι κάποια στιγμή θα καταστεί αναγκαία. Έγινε μια προσπάθεια να λυθεί συναινετικά. Έγινε η συζήτηση με την EBU και είπαμε ότι πρέπει να υπάρξει ενημερωτικό πρόγραμμα. Εντός των ημερών θα υπάρξει και δελτίο ειδήσεων. Πλέον δεν έχει την παραμικρή ηθική δικαιολογία να παραμένει υπό κατάληψη η Αγία Παρασκευή η οποία έχει σταματήσει να εκπέμπει πρόγραμμα και γίνεται μόνο μέσω διαδικτύου», ανέφερε ο κ. Καψής.
Ο υφυπουργός εμφανίστηκε μάλιστα αρκετά επιθετικός προς τους εργαζόμενους που πριν από μερικές βδομάδες χάσαν τη δουλειά τους εν μια νυκτί.
«Το να κατακρατούν εξοπλισμό 100άδων εκατομμυρίων ή δεκάδων εκατομμυρίων μόνο και μόνο για μία web-tv η οποία μπορεί να βγει από ένα διαμέρισμα πολυκατοικίας αγγίζει τα όρια της πρόκλησης πλέον», ανέφερε. 
http://www.koutipandoras.gr/

Ποιός θα πληρώσει για την εθνική ταπείνωση; Του Στ. Κούλογλου

Για μια ακόμα φορά χθες βράδυ, στην τηλεοπτική μονομαχία Μέρκελ - Στάινμπρουκ,  η Ελλάδα μετατράπηκε επί 11 ολόκληρα λεπτά σε κλωτσοσκούφι των διεκδικητών της εξουσίας στην... Γερμανία. Διαβάζει κανείς τις προεκλογικές αφίσες των γερμανικών κομμάτων, που κατασκεύασε η Bild βασισμένη στις θέσεις που έχουν  και δεν πιστεύει στα μάτια του.

 «Ούτε σεντ παραπάνω για την Ελλάδα. Έτσι θα παραμείνει η Γερμανία δυνατή», υπόσχεται η αφίσα των Χριστιανοδημοκρατών. «Εμείς αποφασίζουμε: Όχι άλλα δισεκατομμύρια στους Έλληνες», των Σοσιαλδημοκρατών. «Ο Έλληνας δεν παίρνει τίποτα πλέον», πλειοδοτούν οι Φιλελευθέροι. «Ο Γιούρκεν και η Κατρίν δεν δίνουν τίποτα για την Ελλάδα. Εσύ;», ρωτάει η αφίσα των Πρασίνων. Ακόμη και η αριστερά παρουσιάζεται,από το γερμανικό tabloid, παρασυρμένη , από την υστερία κατά των Ελλήνων, που θυμίζουν όλο και περισσότερο τους Εβραίους την δεκαετία του 30: «Να τελειώνουμε με την ενίσχυση των Ελλήνων. Αλλιώς επανάσταση»!, γράφει η  αφίσα του «Die Linke».

Με μια σειρά από λαθεμένες κινήσεις και χειρισμούς και παρ’ ότι η Μέρκελ προσπάθησε να το αποφύγει με κάθε τρόπο, η ελληνική κυβέρνηση έβαλε την χώρα στο επίκεντρο της γερμανικής προεκλογικής εκστρατείας. Και τώρα κάθεται χωρίς να αντιδρά, ακούγοντας αμέριμνη τα παραμύθια για τον τρόπο με τον οποίο η Ελλάδα μπήκε στην ευρωζώνη ή για τα δισεκατομμύρια της δωρεάν βοήθειας που υποτίθεται ότι της δόθηκε και δεν πρέπει να δοθεί περισσότερη, ενώ είναι γνωστό ότι πρόκειται για δάνεια που, ιδίως στην αρχή της κρίσης, είχαν υψηλότατα επιτόκια και αποσκοπούσαν στην διάσωση των εκτεθειμένων στα ελληνικά ομόλογα γαλλικών και γερμανικών τραπεζών.

Είναι εξοργιστικό ότι από το 2010 δεν έχει υπάρξει από ελληνικής πλευράς η παραμικρή αντίδραση στην επαίσχυντη εκστρατεία που έχει μετατρέψει τους Έλληνες σε αποδιοπομπαίους τράγους της κρίσης στην ευρωζώνη, παρουσιάζοντας τους άλλοτε σαν τεμπέληδες και άλλοτε σαν απατεώνες. Πριν από συναντήσεις τους με την Μέρκελ, παλιότερα ο Γ. Παπανδρέου και πιο πρόσφατα ο Α.Σαμαράς, υποχρεώθηκαν μετά από απαίτηση της γερμανικής πλευράς να δώσουν συνεντεύξεις στην κιτρινοφυλλάδα Bild που ηγείται της εκστρατείας, αλλά ούτε ο ένας ούτε ο άλλος δεν τόλμησαν να πουν μια φράση που θα αποκαθιστούσε την αλήθεια στην γερμανική κοινή γνώμη. Την στιγμή που ακόμη και το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών παραδέχεται πλέον επισήμως ότι κονόμησε από την κρίση τουλάχιστον 41 δις ευρώ.

Η πλήρης ανικανότητα της ελληνικής κυβέρνησης στο εσωτερικό, εκφράζεται με δουλικότητα στις σχέσεις της με το εξωτερικό, όπως άλλωστε εκφράστηκε και με την πολεμοχαρή της διάθεση στην υπόθεση της Συρίας. Στην εισήγηση του το Σάββατο στην ΚΕ, ο Α. Τσίπρας καταφέρθηκε εναντίον «της αξιοθρήνητης συμμορίας των προθύμων υποταγμένων», αναγνωρίζοντας ότι « η χώρα μας στερείται κυριαρχίας». Αν και καθυστερημένα η αριστερά φαίνεται να αντιλαμβάνεται ότι δεν πρέπει να χαρίσουμε τον πατριωτισμό στην Χρυσή Αυγή. Σίγουρα κάποιοι πρέπει να πληρώσουν για την εθνική ταπείνωση, αλλά γιατί να την πληρώσει η δημοκρατία;

Μπορείτε να δείτε τις ..προεκλογικές αφίσες της Bild εδώ.
http://tvxs.gr/

Μήδειες και δήμιοι!

Της Αντας Ψαρρά

Μια γυναίκα στην Κέρκυρα σκότωσε την κόρη της και αυτοκτόνησε. Αφησε μάλιστα πίσω της και σημείωμα. «Σύγχρονη Μήδεια!» λέει το κλισέ. Το ίδιο κλισέ εξάλλου χρησιμοποιήθηκε όχι μόνο για την αυτόχειρα της Κέρκυρας αλλά και για τις άλλες τρεις γυναίκες που μέσα στο καλοκαίρι για λόγους που κανείς, εκτός ίσως από κάποιους ειδικούς, δεν μπορεί να γνωρίζει προέβησαν σε παρόμοιες πράξεις. Τρεις νεαρές γυναίκες στο Διδυμότειχο, στο Αλεποχώρι και στην Ηλεία, οδηγημένες από γνωστές-άγνωστες αιτίες, έφτασαν να σκοτώσουν τα παιδιά τους. Κακοποίηση, ντροπή, ψυχικά νοσήματα και χίλια δυο άλλα που ίσως οδήγησαν αυτές τις νέες γυναίκες σε μια τόσο φρικτή και συνάμα αυτοκαταστροφική πράξη, που δεν δημιουργεί κανένα αντανακλαστικό μιας έστω παραπάνω σκέψης πριν από τη «μηδειοποίηση».

Οι πατεράδες και οι σύζυγοι, οι σύντροφοι και οι φίλοι, όλοι όσοι πέρασαν από τη ζωή των γυναικών αυτών, με άγνωστες τις συμπεριφορές τους απέναντί τους, παραμένουν οι αφανείς Ιάσονες, που ίσως, όπως κι εκείνος, έβαλαν το χεράκι τους για να φτάσουν οι γυναίκες να σκοτώσουν το παιδί τους. Επειδή όμως σήμερα ζούμε σε μια χώρα όπου εκτός από τις έμφυλες προκαταλήψεις οι κοινωνικές δομές έχουν καταρρεύσει και κανένας δεν φροντίζει να προλάβει αυτήν την απόγνωση, παρόμοια με όλες εκείνες τις αυτοκτονίες που καθημερινά βλέπουμε γύρω μας δεν είναι δυνατόν να καίμε ξανά τις «μάγισσες». Η δαιμονοποίηση της απελπισίας συνεχίζεται σε όλα αυτά τα δραματικά περιστατικά, με μπόλικο σκανδαλοθηρικό και ρατσιστικό μένος.

«Η σκοτεινή ζωή της Μήδειας» γράφει για την αυτόχειρα που σκότωσε την κόρη της στην Κέρκυρα, σε ρεπορτάζ «πηγών», η «Ζούγκλα» και συνεχίζει: «Κατηγορούσε τον άνδρα της ότι δεν προσέχει την οικογένειά του. Εγραφε ότι δεν τις παίρνει για μπάνιο, δεν τις βγάζει έξω και ότι υπάρχουν ημέρες που δεν έχουν να φάνε. Επίσης, φαίνεται ότι η γυναίκα πρέπει να είχε κάποιες εκκρεμότητες στη Γερμανία. Στην επιστολή έγραφε ότι ο άνδρας της δεν έκανε τίποτα για να τη βοηθήσει να τις τακτοποιήσει. Παράλληλα, ανέφερε ότι δεν περνούσε καλά στην Ελλάδα και ότι ήθελε να επιστρέψει στη χώρα της, σημειώνουν καλά ενημερωμένες πηγές [!] μιλώντας στο zougla.gr. Αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι το ζευγάρι δεν ήταν παντρεμένο, αλλά συζούσε για πολλά χρόνια, ενώ η κόρη τους -παρόλο που ήταν επτά ετών- δεν είχε βαπτιστεί [!]. Το παιδί ήταν δικό τους, ωστόσο ο άνδρας δεν το είχε αναγνωρίσει. Το κοριτσάκι ήταν αβάπτιστο, εξηγούν οι ίδιες πηγές». Με δυο λόγια, λοιπόν, μπάσταρδο το κοριτσάκι της Γερμανίδας που το σκότωσε και αυτοκτόνησε μια και ο προκομμένος δεν την πήγαινε για μπάνιο.

Μόνη απάντηση το δημοσίευμα της «Εφ.Συν.» μόλις την 1.8.2013 για τη Μαρία, την Ελληνίδα Μαρία που έχει αφεθεί ψυχικά άρρωστη και έγκυος στους δρόμους, που αναζητείται (μάταια ίσως) από τους Γιατρούς του Κόσμου με μόνο στόχο: να μη γίνει η Μαρία άλλη μια «σύγχρονη Μήδεια» των εφημερίδων και των δελτίων ειδήσεων. Ενα κορίτσι με βαριά ψυχική ασθένεια, εκτός τόπου και χρόνου, που κυκλοφορεί μισοχαμένη στους δρόμους της Αθήνας, μπορεί να γίνει επικίνδυνη για την ίδια και το παιδί της.
http://www.efsyn.gr/

Ας τολμήσουν για το ελάχιστο

Του Γιάννη Παντελάκη

Στο πεζοδρόμιο της οδού Κολοκοτρώνη βρίσκεται ξαπλωμένος ένας νέος. Είναι μεσημέρι, έχει βαριά ατμόσφαιρα, οι περαστικοί ρίχνουν γρήγορες ματιές επάνω του χωρίς να κοντοστέκονται. Δεν μοιάζει παρά ακόμα ένας άστεγος της πόλης. Δεν ξέρω πόσοι είναι αυτοί. Ενας φίλος μού έλεγε πως δύσκολα μπορεί κάποιος να τους υπολογίσει. Το ελληνικό δαιμόνιο έχει παίξει τον ρόλο του και εδώ. Μου έλεγε (ο φίλος) πως υπάρχουν κάποιες οργανώσεις που, προκειμένου να πάρουν περισσότερες επιδοτήσεις για τους άστεγους από κοινοτικά κονδύλια, εμφανίζουν μεγαλύτερους αριθμούς από τους πραγματικούς. Ισως να είναι και έτσι. Ομως, ούτε αυτό σημαίνει κάτι ιδιαίτερο. Αν στόχος μας είναι να δείξουμε τα σημάδια της βαθιάς κρίσης, δεν είναι απαραίτητο να περιοριστούμε μόνο στους άστεγους. Στον ίδιο δρόμο που είναι ξαπλωμένος ο νεαρός, πολλά μαγαζιά είναι κλειστά. Αδεια, ξενοίκιαστα, σαν φαντάσματα. Οι παλιές ταμπέλες έχουν απομείνει θυμίζοντας πως κάποτε ο δρόμος αυτός είχε ζωή.

Τέτοιοι δρόμοι υπάρχουν πολλοί στην Αθήνα, και όχι μόνο. Τα σημάδια της κρίσης είναι πολλά, δεν χρειάζεται καν καταγραφή. Υπάρχει το βίωμα όλων μας, για μας ή για τους διπλανούς μας. Και εκτός από τις προσωπικές εμπειρίες ή ιστορίες ανθρώπων γύρω μας που μπορούμε να διηγηθούμε, υπάρχει και η μεγάλη εικόνα. Το μεγάλο κάδρο της γενικής απογοήτευσης και του πεσιμισμού. Σαν να πλανάται πάνω από αυτή τη χώρα ένα σύννεφο που μας έχει σκεπάσει, μέσα στο οποίο κυριαρχούν μόνο αρνητικά συναισθήματα, που άλλες φορές παραπέμπουν σε κατάθλιψη, άλλες σε οργή και μίσος για κάποιους δίπλα μας. Είναι γνωστό άλλωστε, η κρίση έβγαλε στην επιφάνεια συλλογικές συμπεριφορές άγνωστες ώς τώρα, που μάλλον έβρισκαν έως τώρα καταφύγιο σε μικρές ή μεγαλύτερες υλικές απολαύσεις. Δανεικές πάντα.

Το σίγουρο είναι πως από αυτό το σύννεφο απουσιάζει οποιοδήποτε ίχνος αισιοδοξίας ή, καλύτερα, προσδοκίας. Ναι, αυτό μας συμβαίνει σήμερα, αλλά αύριο αυτό θα αλλάξει. Σχεδόν κανένας –και ο πιο αισιόδοξος– δεν μπορεί να σκεφτεί έτσι. Εκτός και αν έχει ενός είδους άγνοια κινδύνου ή είναι αιθεροβάμων.

Αυτό το σκηνικό πρέπει να αλλάξει, ποιος αμφιβάλλει γι’ αυτό. Αλλωστε, πνίγει ακόμα και την παραμικρή δυνατότητα δημιουργίας. Είναι ανάγκη να βγούμε από αυτό το σύννεφο. Και η απάντηση αυτής της ανάγκης δεν έχει θεωρητικό περιεχόμενο, είναι πολιτική κυρίως. Γι’ αυτό τους εκλέγουμε, ή όχι; Κι όμως, αυτοί που διαχειρίζονται τις τύχες μας, προσπαθούν με διάφορα τεχνάσματα να δημιουργήσουν εικόνα ευφορίας. Μιλάμε για το περίφημο success story, που μηχανεύτηκαν στο Μαξίμου και προσπαθούν να προωθήσουν σαν κάτι πραγματικό. Τελευταία προσπάθεια, οι συναντήσεις του πρωθυπουργού με εκπροσώπους μιας πολυεθνικής καπνού, οι οποίοι -λέει το story- θα επενδύσουν στο Αγρίνιο. Ο πρωθυπουργός τούς φώναξε στο Μαξίμου, οι κάμερες ήταν εκεί, τα λόγια περί επενδύσεων και θέσεων εργασίας περίσσεψαν. Ανόητα επικοινωνιακά παιχνίδια.

Η εταιρεία θα κάνει την επένδυση επειδή προσφέρονται οι αναγκαίες συνθήκες κερδοφορίας. Εδώ βάζεις μια τελεία. Ο πρωθυπουργός, η κυβέρνηση, οι υπουργοί, δεν έκαναν απολύτως τίποτα για να συμβάλουν σ’ αυτό. Απλά μας πουλάνε κάτι που έτσι κι αλλιώς θα γινόταν. Εκείνο που δεν λένε σ’ αυτή την υπόθεση, είναι πως την ίδια στιγμή που η πολυεθνική επενδύει, ό,τι επενδύει, στην ίδια χώρα κλείνουν χιλιάδες άλλες επιχειρήσεις. Η Ομοσπονδία των εμπόρων μόλις προχθές ανακοίνωσε πως ώς το τέλος της χρονιάς θα έχουν χάσει την εργασία τους άλλοι 90.000 άνθρωποι επειδή θα κλείσουν ακόμα μερικές χιλιάδες επιχειρήσεις. Γι’ αυτό το unsuccesful story ο κ. Σαμαράς μάλλον δεν έχει να πει κάτι.

Η ουσία είναι πως η κυβέρνηση πολιτεύεται επικοινωνιακά. Προσπαθεί να διατηρηθεί στην εξουσία με τεχνάσματα. Και, προκειμένου να μείνει γαντζωμένη στην εξουσία, δεν είναι διατεθειμένη να παραδεχτεί οτιδήποτε. Ούτε καν αυτό που επισημαίνουν σχεδόν όλοι, ακόμα και ένα μέρος των δανειστών. Το πρόγραμμα που ακολουθείται δεν βγαίνει. Ακόμα και αν αφαιρέσουμε τον σημαντικότερο παράγοντα –την κοινωνία δηλαδή που βιώνει πρωτόγνωρες συνθήκες ανέχειας–, οι στεγνοί αριθμοί λένε πως δεν υπάρχει φως.

Αυτή την αλήθεια η κυβέρνηση δεν την αναφέρει καν, την παραποιεί. Και προωθεί «ιστορίες επιτυχίας» που δεν υπάρχουν. Κρυμμένη όμως πίσω από αυτές, αδυνατίζει ακόμα και τα όποια επιχειρήματα θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει απέναντι στους δανειστές, με τα οποία θα μπορούσε να διεκδικήσει ηπιότερους όρους προσαρμογής, στη χειρότερη περίπτωση. Δεν αναφερόμαστε στην περίφημη «επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου», την οποία υποσχόταν προεκλογικά ο κ. Σαμαράς, αλλά και ο κ. Βενιζέλος. Ας τη θεωρήσουμε αναγκαία υπερβολική ατάκα μιας προεκλογικής περιόδου. Αλλά, έστω, για να αναφέρουμε ένα παράδειγμα, δεν μπορούν να διεκδικήσουν μεγαλύτερο χρόνο προσαρμογής; Ολα τα σκληρά κελεύσματα των δανειστών τα έχουν υλοποιήσει, με κορυφαίο τις απολύσεις στο Δημόσιο. Εχουν δείξει την «καλή» τους πρόθεση απέναντι στους δανειστές, ας επιχειρήσουν για το μικρότερο…

gpantelakis@efsyn.gr
http://www.efsyn.gr/

Amber Alert για 5χρονο κορίτσι που εξαφανίστηκε από το Ίλιον

Από την Παρασκευή (30/8/13) αγνοείται η τύχη της 5χρονης Χουντα Γουαζαν. Για το λόγο αυτό έχει εκδοθεί ειδοποίηση Amber Alert. Η 5χρονη εξαφανίστηκε από το Ίλιον στην Αθήνα.
Έχει καστανά μαλλιά, καφέ μάτια, ύψος 1,10 μ., βάρος 17 κιλά. Την ημέρα της εξαφάνισής της φορούσε ροζ φόρεμα και άσπρα πέδιλα.
Όποιος γνωρίζει κάτι για την 5χρονη, παρακαλείται να καλέσει σε οποιοδήποτε αστυνομικό τμήμα, ή στη γραμμή για τα εξαφανισμένα παιδιά 116000.

Ο παράγων και η παραγωγή του

Του Θανάση Καρτερού

Ο παράγων (του παράγοντος) είναι, εξ όσων γνωρίζουμε, μετοχή του ρήματος παράγω, την οποία συναντούμε σε πάρα πολλές περιπτώσεις. Αλλά για να μην χαθούμε σε γλωσσικά χωράφια, ας περιοριστούμε στα πολιτικά, στα οποία ο παράγων είναι είδος εν αφθονία. Οι παράγοντες ενδημούν σε κόμματα, σε υπουργεία, σε θέσεις εξουσίας, σε θέσεις εν γένει που παρέχουν στέγη, τροφή και προστασία.

Τι παράγει όμως ένας παράγων στην πολιτική, στον χώρο όπου ανήκει, στο κόμμα που τον στεγάζει; Εκ πείρας μπορούμε να πούμε ότι ένας παράγων μπορεί να παράγει πολλά, αλλά ένα είναι το κύριο: Αν είναι άξιος του χαρακτηρισμού του, παράγει και αναπαράγει τις φιλοδοξίες του, τις ατομικές του στρατηγικές, τους προσωπικούς του στόχους. Ο σωστός παράγων παράγει δηλαδή και αναπαράγει, και μάλιστα συνεχώς, τον εαυτό του.

Ακριβώς για τον λόγο αυτόν και καθώς στην πολιτική απαιτείται ένα μίνιμουμ ανιδιοτέλειας και ιδεών, γεννήθηκε ο απαξιωτικός όρος παραγοντισμός. Ως ιδιότητα του παράγοντος. Αλλά και ως κλίμα μέσα στο οποίο ανθούν, διαπλέκονται και συχνότατα συγκρούονται οι παράγοντες που παράγοντας τον εαυτό τους πέφτουν πάνω σε άλλους παράγοντες που κάνουν το ίδιο, με αποτέλεσμα πόλεμο παραγόντων και τελικώς μπάχαλο. Ο παραγοντισμός είναι σαν το οξύ -μπορεί να διαλύσει και το ατσάλινο τείχος που αλύγιστο ορμάει, που λέει ο λόγος.

Οι παράγοντες εντατικοποιούν την παραγωγή του εαυτού τους όταν πλησιάζουν εκλογές -μάλλον γιατί τότε υπάρχει μεγάλη ζήτηση. Οι δημοτικές εκλογές ιδιαιτέρως, στις οποίες συμμετέχουν χιλιάδες υποψήφιοι, είναι η χαρά των παραγόντων. Τότε συντελείται, αν το προσέξατε, και μια ούτως ειπείν αποκέντρωση παραγοντισμού και ξεφυτρώνουν μέχρι τον τελευταίο δήμο άνθρωποι που αποδεικνύονται σωστά εργοστάσια παραγωγής και αναπαραγωγής του εαυτού τους. Συχνά μάλιστα είναι και πολιτικώς ανεξίθρησκοι -μια οποιαδήποτε βιομηχανική στέγη τούς αρκεί και δεν πολυασχολούνται με το ιδεολογικό χρώμα της.

Η μαζική παραγωγή παραγόντων απαντάται έως τώρα κυρίως στα αστικά και μικροαστικά κόμματα. Η Αριστερά βρίσκεται ακόμα στη μανιφακτούρα. Αλλά με τις νέες παραγωγικές δυνάμεις που γεννά η προσέγγιση της εξουσίας και η κρυφή γοητεία της τοπικής εξουσίας πρέπει να αναμένεται βιομηχανική επανάσταση. Εκτός κι αν εγκαίρως επιβληθεί συλλογικά τόσο βαριά φορολογία σε όποιον παράγει και αναπαράγει τον εαυτό του, ώστε να καταστούν ασύμφορες οι σχετικές επενδύσεις...

http://www.avgi.gr/

Το ελληνικό ζήτημα στις φαντασιώσεις των Γερμανών πολιτικών

Του Γ. Σταθάκη

"Η Ελλάδα δεν έπρεπε να έχει μπει στο ευρώ και αυτή ευθύνεται για την ευρωπαϊκή κρίση". "Θα χρειαστεί και τρίτο πακέτο βοήθειας". Αυτό μπορεί να είναι 10 δισ., μπορεί να είναι και 77 δισ. "Δεν θα υπάρξουν νέα Μνημόνια σε άλλες χώρες μετά την ελληνική εμπειρία". "Δεν μπορείς να αναμορφώσεις μία χώρα με έξωθεν παρεμβάσεις". "Κανένα κούρεμα του ελληνικού χρέους". "Η Ελλάδα να πληρώσει τα δάνειά της από την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, κατ' αναλογία μίας εταιρείας που πτωχεύει".

Οι διαδοχικές δηλώσεις Μέρκελ, Σόιμπλε, Στάινμπρουκ, του πρόεδρου των Γερμανών βιομηχάνων και άλλων υποδηλώνουν την πλήρη σύγχυση που επικρατεί στην προεκλογική περίοδο στη Γερμανία αναφορικά με το ελληνικό ζήτημα. Η Μέρκελ επιθυμεί διακαώς την αναπαραγωγή του σημερινού κυβερνητικού συνασπισμού, εφόσον οι Φιλελεύθεροι καταφέρουν να μπουν στην Βουλή, οξύνοντας τις κορώνες κατά της προβληματικής Ελλάδας. Ο Σόιμπλε επενδύει στον μεγάλο συνασπισμό με τους Σοσιαλδημοκράτες και δίνει συνεχή επιχειρήματα για την αναγκαιότητα τρίτου πακέτου διάσωσης, έστω μικρότερου ύψους.

Οι Σοσιαλδημοκράτες επιτίθενται για τα ψέματα της Μέρκελ αναφορικά με την ωραιοποίηση του ελληνικού προβλήματος μιλώντας για τρίτο πακέτο ύψους 77 δισ., χωρίς να προτείνουν όμως κάτι πολύ διαφορετικό. Οι βιομήχανοι μιλούν ως συνήθως για τα "χρυσαφικά", την ανάγκη εκποίησης της δημόσιας περιουσίας. Η γερμανική Αριστερά ασκεί έντονη κριτική στις αποτυχημένες πολιτικές λιτότητας και καλεί να βρεθεί η λύση μέσω ευρωπαϊκών πρωτοβουλιών, αλλά και μέσω της αναγκαστικής εκποίησης της περιουσίας των πλουσίων στην Ελλάδα. Εντούτοις η συζήτηση αποφεύγει μερικές θεμελιακές αλήθειες.

Αλήθεια πρώτη: Οι Γερμανοί φορολογούμενοι δεν έχουν πληρώσει ούτε ένα ευρώ για την ελληνική κρίση. Ο μηχανισμός που δανείζει τις χώρες αυτές δανείζεται χρήματα από τις αγορές, όχι από τους φορολογούμενους, στη βάση των κρατικών εγγυήσεων που προσφέρουν χώρες όπως η Γερμανία. Τα ίδια κεφάλαια του οργανισμού είναι μόλις 80 δισ., με τα 20 δισ. να προέρχονται από τη Γερμανία. Αυτά είναι και τα μόνα που θεωρητικά αποτελούν χρήματα των φορολογουμένων. Μόνο σε περίπτωση "κουρέματος" θα υπάρξει δημοσιονομικό κόστος για τις εγγυήτριες οικονομίες.

Αλήθεια δεύτερη: Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, που έχει εμπλακεί στις αγορές των ομολόγων των χωρών που είναι σε Μνημόνιο, μέχρι στιγμής κερδίζει, δεν χάνει. Το ίδιο συμβαίνει και για τις περισσότερες κεντρικές τράπεζες που καλούνται να επιστρέψουν τα κέρδη τους στην Ελλάδα, και ορισμένες το έχουν κάνει.

Αλήθεια τρίτη: Οι γερμανικές τράπεζες ελαχιστοποίησαν τις ζημιές τους από τα ελληνικά ομόλογα με το πρώτο μνημόνιο, παρά το PSI που ακολούθησε, και η Γερμανία ωφελήθηκε από την ευρωπαϊκή κρίση λόγω των μηδενικών επιτοκίων με τα οποία δανείζεται.

Αλήθεια τέταρτη: Το ελληνικό Πρόγραμμα είναι παρωδία που βυθίζει την ελληνική οικονομία και αποδυναμώνει την ικανότητά της να εξυπηρετεί όχι μόνο το σημερινό, αλλά ακόμα και ένα μικρότερο χρέος. Όσο παράδοξο και να φαίνεται, μία οικονομία που αντιμετωπίζει πρόβλημα χρέους χρειάζεται, προσωρινά ίσως, περισσότερο χρέος, προκειμένου να ανακάμψει. Οι πολιτικές λιτότητας αυξάνουν το χρέος και αποδυναμώνουν ταυτόχρονα την ικανότητα εξυπηρέτησής του.

Αλήθεια πέμπτη: Το τρίτο πακέτο είναι αναγκαίο εξαιτίας του πρώτου και του δεύτερου. Μπορεί τα 300 δισ. να μεταφέρθηκαν για αποπληρωμή μετά το 2020, αλλά μέχρι τότε πρέπει να πληρωθούν 83 δισ. σε τόκους, που η τρόικα υπολογίζει ότι θα πληρωθούν από το πλεόνασμα του προϋπολογισμού από το 2014 και μετά, ύψους 4,5% του ΑΕΠ, και από τις ιδιωτικοποιήσεις, που μέχρι το 2020 υπολογίζονται (μετά την αναπροσαρμογή του αρχικού φαντασιακού ποσού των 50 δισ.) σε 22 δισ. Για να συμβούν αυτά η τρόικα υπολογίζει επιστροφή στην ανάπτυξη το 2014 και ρυθμούς ανάπτυξης έκτοτε 3% ετησίως, στηριγμένες σε αύξηση των εξαγωγών κατά σχεδόν 50% σε σχέση με το 2009 και σε επενδυτικό μπουμ που ανεβάζει τον "σχηματισμό κεφαλαίου" στο 15% του ΑΕΠ ετησίως. Με μία λέξη πρόκειται για σενάρια επιστημονικής φαντασίας. Ως εκ τούτου η τρύπα μπορεί να είναι πιο κοντά στα 80 παρά στα 10 δισ.

Αλήθεια έκτη και τελευταία: Η Ελλάδα πρέπει να βγει από το Μνημόνιο και να αποφύγει με κάθε τρόπο νέο δανεισμό. Για να συμβεί αυτό απαιτούνται τρία πράγματα. Απομείωση του χρέους -άμεση ή έμμεση-, μεταφορά των 50 δισ. της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών στον μηχανισμό της τραπεζικής ενοποίησης και γενναία περίοδος χάριτος για την έναρξη πληρωμής των τόκων ή ρήτρα ανάπτυξης. Η επιστροφή στον κανονικό δανεισμό της χώρας θα είναι μόνο τότε εφικτή και εφόσον η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα συνεχίσει, α λα Ιταλία, να κάνει τα δέοντα: να παρεμβαίνει δηλαδή ή να απειλεί ότι θα παρέμβει όποτε τα επιτόκια δανεισμού ανεβαίνουν.

Το ελληνικό θέμα είναι πιο βολικό στη γερμανική προεκλογική καμπάνια από ό,τι το ιταλικό ή το ισπανικό. Αναβιώνει την αρχική ιδέα της "ειδικής περίπτωσης" και απομακρύνει τη συζήτηση από τις πραγματικές διαστάσεις, που είναι οι ευρωπαϊκές. Η Γερμανία, ως "ατελής ηγεμόνας", μπορεί να κατακρεουργεί τον φαντασιακό εχθρό της "προβληματικής" Ελλάδας αποφεύγοντας τη συζήτηση που την αφορά, ή που θα έπρεπε να την αφορά, που είναι η ευρωπαϊκή κρίση. Και εκεί η σιωπή είναι χαρακτηριστική.

http://www.avgi.gr/

Καλή ψυχή!

Με ένα διήμερο μνημόσυνο, στις 3 και 4 Σεπτεμβρίου, θα τιμήσει φέτος το ΠΑΣΟΚ την επέτειο της ιδρυσής του. Το φετινό μνημόσυνο αναμένεται να είναι το τελευταίο, αφού το ΠΑΣΟΚ δεν θα μπει στη Βουλή στις επόμενες εκλογές αλλά θα μείνει για πάντα στις καρδιές μας και στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας.
Στο τελευταίο μνημόσυνο του ΠΑΣΟΚ, θα παρευρεθούν -εκτός του Ευάγγελου Βενιζέλου- ο Κώστας Σημίτης και ο Γιώργος Παπανδρέου που κυκλοφορούν ακόμα ελεύθεροι.
Παράλληλα, γίνονται προσπάθειες να πάρει άδεια από τη φυλακή ο Άκης Τσοχατζόπουλος -ώστε να μπορέσει να παρευρεθεί στο τελευταίο μνημόσυνο του ΠΑΣΟΚ-, ενώ η σκέψη να τον επισκεφτούν 
όλοι μαζί στη φυλακή απορρίφτηκε γιατί φοβούνται πως μπορεί να τους κρατήσουν κι αυτούς.
Η Κεντρική Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ παρακαλεί όσους το επιθυμούν, αντί για στεφάνια, να καταθέσουν τα χρήματα στο ΠΑΣΟΚ, γιατί δεν τους φτάνουν όσα έχουν φάει τόσα χρόνια.
http://pitsirikos.net/

Η γαλαζοπράσινη φρουρά τα δίνει όλα για τα γαλαζοπράσινα μάτια της Μέρκελ

Κώστας Ζαχαριάδης

Το 2014 αλλά πιθανώς και το 2013 είναι χρονιά κρίσιμων εκλογικών αναμετρήσεων με προγραμματισμένες τις ευρωεκλογές και τις εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση και με ένα μεγάλο ερωτηματικό για την διεξαγωγή των βουλευτικών εκλογών, καθώς το «η κυβέρνηση θα εξαντλήσει την τετραετία» που μέχρι πριν από λίγο καιρό ακουγόταν, μοιάζει με σύντομο ανέκδοτο.

Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος ειδικός επιστήμονας για να διαπιστώσει ότι η Ελλάδα του 2013 είναι μια τελείως διαφορετική χώρα όχι μόνο από την Ελλάδα του 2010 αλλά και από αυτήν του 2012. Δεν χρειάζεται μια ιδιαίτερα διεισδυτική ματιά στην καθημερινή ειδησεογραφία για να διαπιστώσει κάποιος ότι έχουμε μπει σε μια νέα επιταχυνόμενη φάση της μνημονιακής καταστροφής που σαρώνει εδώ και τριάμισι χρόνια.

Επιχειρείται η μετάβαση σε μια νέα πραγματικότητα όπου η «κοινωνία»  δεν θα είναι πια  κοινωνία. Επιδιώκουν να επιβάλουν  με απειλές και τρομοκρατία ένα  νέο καθεστώς βαρβαρότητας και εργασιακού Μεσαίωνα και στον ιδιωτικό και στον δημόσιο τομέα.  Η καλπάζουσα ανεργία των νέων που αποτελεί ρεκόρ και είναι αποτέλεσμα οικονομικών – πολιτικών επιλογών που ακολουθούνται με μεθοδικότητα τα τελευταία χρόνια αποτελεί κορυφαία μάστιγα της μνημονιακής Ελλάδας.

Τα τελευταία  χρόνια παρατηρείται έντονα το φαινόμενο  της μετανάστευσης επιστημονικού  δυναμικού νέων πολιτών με υψηλή  γνώση, μόρφωση, ειδίκευση που διαπρέπουν στο εξωτερικό ενώ στην Ελλάδα βαλτώνουν – καταστρέφονται, δεν  αξιοποιούνται. Πρόκειται για την  πιο σοβαρή πληγή στη ελληνική κοινωνία – οικονομία. Δημόσιοι και  ιδιωτικοί πόροι που δαπανήθηκαν  για να μορφωθούν αυτοί οι άνθρωποι, χιλιάδες ώρες διαβάσματος και επιμόρφωσης πάνε χαμένες γιατί οι κυβερνήσεις την τελευταία τριετία διάλεξαν την εσωτερική υποτίμηση και  τη φρικτή λιτότητα έναντι της παραγωγικής  ανασυγκρότησης και της επένδυσης  σε μια οικονομία της γνώσης της  καινοτομίας και της ειδίκευσης.

Απέναντι σ’ αυτή τη στρατηγική της βαρβαρότητας, η αριστερά οφείλει να απαντήσει τα αυτονόητα: με ένα πρόγραμμα ανασυγκρότησης και  ανάπτυξης που βάζει τις ανάγκες  του λαού πριν από τις απαιτήσεις των δανειστών. Βασική  αντίληψη σε όλο το μήκος και το πλάτος της πολιτικής, της οικονομίας, της  κοινωνίας, είναι η δημοκρατία ως  θεμέλιο μεγάλων μεταρρυθμίσεων, η αλληλεγγύη ως θεμέλιο της κοινωνικής συνοχής και το κοινωνικό κράτος ως θεμέλιο της προόδου και  της ανάπτυξης. Όσοι θα ακούσουν την εκφώνηση του κυβερνητικού μας προγράμματος από την ΔΕΘ, θα πάρουν μια ισχυρή γεύση του αναλυτικού, ρεαλιστικού, εφαρμόσιμου προγράμματος, με βάση το οποίο ο ΣΥΡΙΖΑ θα διεκδικήσει  την ψήφο του ελληνικού λαού.

Η καταστροφική – αδιέξοδη πολιτική που ακολουθείται και η απόλυτη  πρόσδεση της κυβέρνησης στη πολιτική Μέρκελ, αποδυναμώνει τις αντοχές  της κυβέρνησης ΝΔ – ΠΑΣΟΚ που  σχεδόν τρεις μήνες μετά την συγκρότησή της στερείται προγραμματικής συμφωνίας. Οι δανειστές και η εγχώρια  διαπλοκή δίνουν αμέριστη στήριξη σε Σαμαρά-Βενιζέλο-Στουρνάρα γιατί  αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους. Η  κυβέρνηση κλωτσάει άλλη μια ευκαιρία για να διαπραγματευτεί και να πιέσει μέσω και των γερμανικών εκλογών. Μέρκελ-Σόιμπλε φέρνουν νέο Μνημόνιο, με μονομερή λιτότητα και υψηλή δομική ανεργία και φτώχεια – εξαθλίωση  για ακαθόριστο πλέον χρονικό  διάστημα.

Η κλιμακούμενη επίθεση από  την πλευρά της κυβέρνησης στα  μέτωπα της παιδείας, της υγείας και της τοπικής αυτοδιοίκησης  –στους πιο νευραλγικούς τομείς πάνω στους οποίους διαρθρώνεται το κοινωνικό κράτος και η κοινωνική  συνοχή- είναι το μεγάλο στοίχημα της ολικής συντριβής της κοινωνίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ από την πλευρά του οφείλει να στηρίξει τους κοινωνικούς αγώνες και να τους εντάξει σε ένα πλαίσιο που θα διεκδικεί ρητά και ανυποχώρητα το δικαίωμα της κοινωνίας να μην τεμαχιστεί περαιτέρω και των ανθρώπων να ζήσουν. Όλα τα αιτήματα, όλες οι διεκδικήσεις, όλες οι κοινωνικές μάχες την προσεχή περίοδο πρέπει να στοχεύουν σε μια διεκδίκηση που μπορεί να συμπυκνωθεί στο «σταμάτημα της καταστροφής – αποκατάσταση του αισθήματος δικαιοσύνης». Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να δημιουργήσει ένα ισχυρό ρεύμα ελπίδας μέσα την σοκαρισμένη και καταθλιπτική ελληνική κοινωνία που θα διεκδικεί «Να φύγουν.  Να φύγουν μαζί με τα μνημόνια, τα μέτρα και τα προγράμματα της συμφοράς.  Να φύγουν για να αποκατασταθεί η κοινωνία, η δημοκρατία και η οικονομία.»

Έχουμε την βεβαιότητα ότι θα επιχειρηθούν προβοκάτσιες, ότι η μονταζιέρα θα ανεβάσει γρήγορα στροφές, όμως όσοι αγωνίζονται και  διεκδικούν δεν έχουν να φοβηθούν κάτι, καθώς η κοινωνία γνωρίζει καλά ότι η βία είναι το δικό τους όπλο, ενώ οι μαζικοί ειρηνικοί αγώνες, είναι το όπλο της κοινωνίας.  Η παρανομία είναι το μέσο που η κυβέρνηση χρησιμοποιεί ενώ η ουσιαστική και μέχρι το τέλος δημοκρατική νομιμότητα, είναι το όπλο της κοινωνίας για να αμυνθεί και να αντεπιτεθεί.

* Ο Κώστας Ζαχαριάδης  είναι μέλος της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ

http://www.matrix24.gr/

ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ «3η ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ 1974» ΣΤΑ «ΒΕΝΙΖΕΛΕΙΑ 2013»

Φελνίκος

Το ΠΑΣΟΚ είναι το μόνο κόμμα που έχει γενέθλια. Και τα γιορτάζει. Κάθε χρόνο. Αδιαλείπτως, εδώ και 39 χρόνια. Ουδείς ή ελάχιστοι γνωρίζουν πότε ακριβώς ιδρύθηκαν τα άλλα κόμματα. Κανένα πάντως δεν έχει ημερομηνία ανάλογη της 3ης Σεπτέμβρη.

Είναι κι αυτό ένα από τα μυθολογικά στοιχεία που εισήγαγε ο Ανδρέας Παπανδρέου στην πολιτική. Συναρπαστικός άνθρωπος, βιρτουόζος πολιτικός, αλλά και άριστος διαχειριστής των συμβόλων. Κατάφερε παράλληλα με την πολιτική να φτιάξει και ημερομηνίες σταθμούς που υπενθύμιζαν, σηματοδοτούσαν και ενίσχυαν την πολιτική πορεία του ιδίου και του Κινήματος που ίδρυσε. Διακήρυξη 3ης Σεπτέμβρη, 1981-Αλλαγή, «βρώμικο ’89».

Μόνον που ο φετινός εορτασμός δεν θυμίζει ακριβώς γενέθλια, αλλά μνημόσυνο για το πάλαι ποτέ κραταιό Κίνημα, που για σχεδόν τέσσερις δεκαετίες κυριάρχησε στην πολιτική ζωή του τόπου. Για πρώτη φορά στην ιστορία του το ΠΑΣΟΚ θα οργανώσει μία εκδήλωση, για την ιστορική του διακήρυξη, που ουσιαστικά θα την ενταφιάζει.

Είναι η πρώτη φορά που αντί για πολιτική εκδήλωση θα έχουμε επιστημονικό συμπόσιο με ολίγη από πολιτική. Είναι η πρώτη φορά που αντί να διερευνά πολιτικές που θα βάζουν «τη Δεξιά στο χρονοντούλαπο της ιστορίας» θα δικαιολογεί τις πολιτικές συγκυβέρνησης με την Δεξιά. Είναι η πρώτη φορά που το ΠΑΣΟΚ, αντί για δρων πολιτικό υποκείμενο της ιστορίας, θα γίνει το ίδιο αντικείμενο ιστορικής έρευνας.

Όταν κάτι γίνεται αντικείμενο ιστορικής έρευνας και την προσφορά του στον τόπο την αποτιμούν όχι οι πολίτες, αλλά οι επιστήμονες, είναι σαν να ομολογείται ότι μπήκε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Θυμίζει τα έγγραφα των υπηρεσιών που μετά από κάποιες δεκαετίες αποχαρακτηρίζονται. Ή όπως το λέει ο λαός στη γλώσσα του «να κάνουμε του μακαρίτη τα σαράντα να τον κλάψουμε».

Είναι η πρώτη φορά, από το 1974, που το ΠΑΣΟΚ έχει ποσοστό 12% (και δημοσκοπικά το ήμισυ), μικρότερο δηλαδή και από αυτό που συγκέντρωσε στις πρώτες του εκλογές.

Είναι η πρώτη φορά που στην ηγεσία του βρίσκεται ένας πολιτικός που, για 15 χρόνια και μέχρι να προσχωρήσει στο ΠΑΣΟΚ, δεν ήταν απλώς αντίθετος στην ιδρυτική του διακήρυξη, αλλά και την πολεμούσε με φανατισμό.

Είναι η πρώτη φορά που το τρίπτυχο «Εθνική Ανεξαρτησία, Λαϊκή Κυριαρχία, Κοινωνική Απελευθέρωση (Σοσιαλισμός)» είναι για το ΠΑΣΟΚ ένα πουκάμισο αδειανό ή καλύτερα ένα πουκάμισο του Νέσσου, ποτισμένο δηλαδή με (του Μνημονίου το) δηλητήριο που κατατρώει τις σάρκες του. Και προκαλεί θυμηδία αν όχι και οργή να υποστηρίζεται, από τους νεκροθάφτες, ότι «οι στόχοι της διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη, προσαρμοσμένοι στις σύγχρονες συνθήκες, παραμένουν πάντα επίκαιροι».

Είναι η πρώτη φορά που οι μικρομεσαίοι, οι μη προνομιούχοι Έλληνες, οι εργάτες και οι αγρότες, η κοινωνική του δηλαδή βάση, βρίσκεται τόσο έντονα, με θυμό και λύσσα, απέναντι. Ποιό; Το ΠΑΣΟΚ, που η ηγεμονία του στηρίχθηκε σ’ αυτή την πλατιά κοινωνική συμμαχία.

Είναι η πρώτη φορά που δεν έχει νεολαία, οι ψηφοφόροι, αλλά και τα μέλη του είναι οι «65 άνω». Ποιο; Το ΠΑΣΟΚ, που έκανε αντιπολίτευση με τους εικοσάρηδες και κυβέρνησε με τους τριαντάρηδες.

Είναι η πρώτη φορά που δεν έχει κόμμα, αλλά ένα μηχανισμό διορισμένων-φάντασμα. Ποιο; Το ΠΑΣΟΚ, που έμεινε στην ιστορία για τους «πρασινοφρουρούς» του, τα Εκτελεστικά του Γραφεία, τις Κεντρικές του Επιτροπές, τα Συνέδριά του, τις Επιτροπές Οργανωτικού και Συνδικαλιστικού.

Είναι η πρώτη φορά που συγκυβερνά με την «επάρατο δεξιά». Ποιο; Το ΠΑΣΟΚ, που έκανε σημαία του το δικομματισμό και το διπολισμό και με βάση την αντίθεση Συντηρητικής – Προοδευτικής παράταξης μεσουράνησε στο πολιτικό στερέωμα της μεταπολίτευσης.

Είναι η πρώτη φορά που στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες, τις διαμαρτυρίες, τις διαδηλώσεις, τις πορείες, τις συγκεντρώσεις, τις απεργίες δεν υπάρχει. Όχι μόνον απουσιάζει, αλλά τα (όποια εναπομείναντα κεντρικά του) στελέχη κρύβονται ή οι βουλευτές του, νυν και πρώην, επιζητούν τη φρούρηση της αστυνομίας.

Όταν δεν έχεις τίποτα από όλα αυτά, όταν από κόμμα μαζών έχεις γίνει ούτε καν κόμμα παραγόντων, αλλά κόμμα ηττημένων βουλευτών, τι γιορτή να κάνεις; Όταν στο ριζοσπαστισμό της «3ης Σεπτέμβρη» αντιπαραθέτεις τον «υπεύθυνο» μνημονιακό λόγο, πόσο άλλο να διαστρέψεις την ιδρυτική σου διακήρυξη; Όταν από φορέας αλλαγής έχεις μεταλλαχθεί σε καθεστωτική συνιστώσα, τι νόημα έχουν οι επετειακές συναθροίσεις;

Όταν οτιδήποτε διαφορετικό ή και καινούργιο πεις για την Κεντροαριστερά, τη Σοσιαλδημοκρατία, τη μεταρρυθμιστική Αριστερά θα συγκρούεται a priori με τη συμμετοχή σου στην κυβέρνηση, είσαι χαμένος από χέρι. Είναι όπως η παρθένα με το Σατανά.

Αν, ο ερίτιμος κύριος Βενιζέλος, είναι να πει: τελειώσαμε με την «3η Σεπτέμβρη», σκίζουμε την ιδρυτική διακήρυξη, διαγράφουμε το τρίπτυχο, διαλύουμε το ΠΑΣΟΚ, τότε πάσο. Αν είναι να θύσει σπονδές στον Ανδρέα και το ηρωικό παρελθόν, για να εξαγνιστεί ο ίδιος και το σύγχρονο ΚΟΔΗΣΟ του οποίου ηγείται, τότε κάνει λάθος. Θα καταστρέψει και τον εαυτό του και οτιδήποτε επιχειρεί να φτιάξει.

Ούτε να το ανασυστήσει μπορεί ούτε να το αναγεννήσει. Θα ήταν κατόρθωμα εάν μπορούσε να το μετεξελίξει σε σοβαρό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα με κεντρικό ρόλο στα πολιτικά πράγματα και τη διακυβέρνηση της χώρας. Κάτι που όμως δεν γίνεται απλώς με λόγια, όσο όμορφα κι αν είναι ή λέγονται με ρητορικό στόμφο. Ούτε φυσικά επιτυγχάνεται με την παρουσία των «τοτέμ» του Κινήματος στα «Βενιζέλεια 2013» που οργανώνει.

Ό,τι και να πει ο Βενιζέλος, ο Σημίτης, ο Γ. Παπανδρέου, η Βάσω, ο Ρέππας, ο Κακλαμάνης, ο Σκανδαλίδης θα είναι κούφια λόγια αφ’ ης στιγμής δεν υπάρχει κοινωνική αντιστοίχηση. Πολιτικές ομιλίες στο όνομα δήθεν του λαού με το λαό να απουσιάζει ή ακόμη χειρότερα με το λαό απέναντι είναι σαν τους επικήδειους λόγους που εκφωνούν οι ομότιμοι καθηγητές πανεπιστημίων στη μνήμη των αποδημησάντων συναδέλφων τους.

Χρειάζεται εθνικό όραμα, πολιτικό σχέδιο, κοινωνικές και πολιτικές αναφορές και δυνάμεις στήριξης, ρήξεις, αγώνες και εμπνευσμένη ηγεσία. Και τέτοια δεν υπάρχουν. Το μόνο που υπάρχει είναι η νεοφιλελεύθερη (συγ)κυβερνητική διαχείριση και τίποτε άλλο. Μόνος και αποκλειστικός στόχος των «Βενιζελείων 2013» είναι να δοθεί η (ψευδής) εντύπωση της ενότητας υπό την ηγεσία Βενιζέλου.

Θεωρούν ότι αυτή η εικόνα μπορεί να συγκρατήσει τις φυγόκεντρες δυνάμεις και στις εκλογές (που παρά τα αντιθέτως λεγόμενα προτιμούν να γίνουν γρήγορα) να λάβουν ένα ποσοστό 8-9% που θα τους εξασφαλίσει μια κοινοβουλευτική ομάδα 20-25 ατόμων και θα τους διατηρήσει στο παιχνίδι των κυβερνητικών συνεργασιών. Είναι μια κυνική στρατηγική συμμετοχής στην κυβέρνηση για διαχείριση και νομή της κρατικής εξουσίας. Γι’ αυτό και θα αποδειχθεί ατελέσφορη και αδιέξοδη.

Το ΠΑΣΟΚ σαν Κίνημα, σαν κυρίαρχη έκφραση της Δημοκρατικής Παράταξης, σαν ηγεμονικός πόλος της Κεντροαριστεράς, σαν Φορέας σοσιαλιστικών ιδεών, σαν «Κίνημα λαού» τελείωσε. Μπορεί να κρατάει το όνομα, αλλά δεν έχει τη χάρη.

Εφεξής, και με την καθοδήγηση του Ευάγγελου Βενιζέλου, μπορεί να είναι ένα κόμμα κεντρώων παραγόντων, μια κοινοβουλευτική συνιστώσα συνεργατικής αστικής διακυβέρνησης, ένα κόμμα «υπευθύνων ανδρών» στη διαχείριση της κρίσης που διέρχεται η χώρα. Μέχρι εκεί. Και καλά είναι -όσο συμπεριφέρεται υπεύθυνα και ανταποκρίνεται με επάρκεια στο ρόλο που διάλεξε.

Το ΠΑΣΟΚ τελείωσε, αλλά δεν τελείωσαν η Δημοκρατική Παράταξη, η Κεντροαριστερά και το Προοδευτικό Κίνημα. Και βεβαίως δεν τελείωσαν οι αγώνες για της ανάγκες της κοινωνίας. Αυτοί οι αγώνες, κοινωνικοί και πολιτικοί, θα αναδείξουν (πιθανώς και μέσα από το ΠΑΣΟΚ) τις νέες ιδέες, τα νέα υποκείμενα και τις νέες ηγεσίες.

Και κάποια στιγμή θα αποτυπωθούν σε μια Νέα Διακήρυξη, όπως αυτή που παρουσίασε ο Ανδρέας Παπανδρέου στις 3 Σεπτέμβρη του 1974, και της οποίας το μνημόσυνο θα τελέσει σε μερικές μέρες, παρουσία τεθλιμμένων συγγενών, ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Δεν ευθύνεται ο ίδιος, ούτε είναι αποκλειστικά υπεύθυνος για το γεγονός. Του έλαχε ο κλήρος; Ας το πούμε κι έτσι…  

http://www.matrix24.gr/

Η Ελλάδα εχθρός των Αράβων

Πόλεμο εναντίον της Συρίας ευαγγελίζεται ο υπουργός Εξωτερικών της κυβέρνησης Σαμαρά, Ευάγγελος Βενιζέλος. Μέσα στον Σεπτέμβριο προγραμματίζει, βλέπετε, να ταξιδέψει στις ΗΠΑ. Οπότε εναρμονίζεται πλήρως με τη φιλοπόλεμη γραμμή της Ουάσιγκτον προκειμένου να ανεβάσει, όπως νομίζει, τις πολιτικές μετοχές του στα μάτια της αμερικανικής ηγεσίας! Δεν μπορεί να χωνέψει με τίποτα το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός αρνήθηκε πεισματικά να τον πάρει κι αυτόν μαζί του, όταν προ μηνός επισκέφθηκε την αμερικανική πρωτεύουσα. Τον εαυτό του και μόνο τον εαυτό του ήθελε να προωθήσει ο Αντώνης Σαμαράς στον Λευκό Οίκο, που τον θεωρούσε «όργανο των Γερμανών», θα έπαιρνε και τον Βενιζέλο; Θα έβαζε τα χεράκια του να βγάλει τα ματάκια του ο πρωθυπουργός; Ποτέ!

Κήρυξε πόλεμο, λοιπόν, κι ο Βενιζέλος κατά των Αράβων, που δεν υποτάσσονται εντελώς στις ΗΠΑ, με στόχο να καλύψει το «χαμένο έδαφος» για το πρόσωπό του στα μάτια των Αμερικανών. Γι' αυτό και θα πάει μέσα στην εβδομάδα στην Αίγυπτο, για να αποδώσει τιμές στους στρατηγούς της αμερικανοκίνητης χούντας του Καΐρου.

Πολύ επώδυνες συνέπειες για την Ελλάδα θα έχει αυτή η ακραία αντιαραβική στάση του υπουργού Εξωτερικών της κυβέρνησης Σαμαρά. Προέρχεται πρωτίστως από την προσπάθεια πολιτικής προώθησης του προσώπου του, αλλά όχι μόνο. Βασίζεται σε μια βαθύτατα εσφαλμένη πολιτική σκέψη. «Αν η Ελλάδα πετύχει την υποστήριξη των Αμερικανών και των Ισραηλινών μέσω της τυφλής υποταγής και συμμόρφωσης της Αθήνας στη γραμμή της Ουάσιγκτον και του Τελ Αβίβ, τι ανάγκη έχει την υποστήριξη των Αράβων; Απολύτως καμία! Τι κερδίσαμε, άλλωστε, τόσες δεκαετίες που υποστηρίζαμε τους Αραβες; Τίποτα!», ισχυρίζονται οι κυβερνητικοί προπαγανδιστές της αντιαραβαικής γραμμής που επικρατεί εσχάτως.

Ανυπολόγιστες ζημιές για την Ελλάδα και την Κύπρο μπορεί να προκαλέσει αυτή η γραμμή. Πώς θα μας φαινόταν π.χ. αν τα αραβικά κράτη συσπειρών ονταν γύρω από την Τουρκία και πρωτοστατούσαν ώστε δεκάδες μουσουλμανικές χώρες να αναγνωρίσουν το παράνομο τουρκοκυπριακό ψευδοκράτος του Αττίλα ή αν υιοθετούσαν τις θέσεις της Αγκυρας στα ζητήματα του Αιγαίου; Μόνο η παλιά φιλοαραβική πολιτική της Ελλάδας, υποβοηθούμενη από την τότε αντιαραβική πολιτική της Τουρκίας, είχε αποτρέψει τέτοιες δυσάρεστες εξελίξεις. Αφού αλλάζει όμως στάση η Αθήνα και γίνεται εχθρός των Αράβων, λογικό δεν είναι να αλλάξουν στάση και οι Αραβες απέναντι στη χώρα μας;

«Ηρωας των Αράβων» είναι όμως τώρα ο Ερντογάν - και το αξίζει με τις γενναίες θέσεις που παίρνει υπέρ των Παλαιστινίων κατά των Ιραηλινών σφαγέων ή εναντίον των Αιγύπτιων πραξικοπηματιών. Ευτυχώς για μας που συμμετέχει πολύ πιο ενεργά από την κυβέρνηση Σαμαρά στην αμερικανική προσπάθεια ανατροπής του Ασαντ, προκειμένου να μη φτιάξουν οι ΗΠΑ κουρδικό κράτος και στη Συρία και έτσι οπωσδήποτε αμαυρώνεται η εικόνα της Τουρκίας στα μάτια των Αράβων.

Υπάρχει κι άλλο λάθος στην πρόσδεση της Ελλάδας σε ΗΠΑ και Ισραήλ. Η Τουρκία είναι απείρως σημαντικότερη χώρα από την Ελλάδα πολιτικά, στρατιωτικά, οικονομικά και για την Ουάσιγκτον και για το Τελ Αβίβ και για όλες τις μεγάλες δυνάμεις. Αρκεί ένα απλό νεύμα του Ερντογάν ότι επιθυμεί επαναπροσέγγιση και αμέσως, αδίστακτα, θα πουλήσουν την Ελλάδα. Εκατό φορές και οι Αμερικανοί και οι Ισραηλινοί και οι Ευρωπαίοι, προκειμένου να τα βρουν με τους Τούρκους, αφήνοντας τον Σαμαρά και τον Βενιζέλο στα κρύα του λουτρού!

http://www.ethnos.gr/

Καλό μήνα..!!

Ένας μικρός Σεπτέμβρης βάζει τα κλάμματα
που στο σχολειό τον πάνε να μάθει γράμματα
θέλει να παίξει ακόμα με τ'άστρα τ' ουρανού
πριν έρθουν πρωτοβρόχια και συννεφιές στο νου πρωτάκι, σχολιαρούδι, του κλέβουν το τραγούδι, του κλέβουν το τραγούδι...

Το σίριαλ των αποδείξεων σε τέσσερα επεισόδια

Οπως πολλά πρωτοκλασάτα σίριαλ, ξεκινάει κι αυτό κάθε χρόνο τον Ιούνιο.

Της Μαριλης Μαργωμενου

Με βάση την εξέλιξή του, ο τίτλος «Breaking Bad» θα του ταίριαζε, μόνο που αυτό το σίριαλ είναι ελληνικό και μάλιστα, το μοναδικό που μπορεί να συναγωνιστεί σε μακροβιότητα τη «φωσκολική Λάμψη». Βλέπετε, σε τρεις μήνες από σήμερα, η αγαπημένη σαπουνόπερα των εφοριακών θα συμπληρώσει τον τέταρτο κύκλο της. Ηταν τον Δεκέμβριο του 2009 που ως «ζεν πρεμιέ» της οδού Νίκης ξεκίνησε σ’ αυτήν την καριέρα ο Γ. Παπακωνσταντίνου – θα θυμάστε το «κίνημα των αποδείξεων» που εξήγγειλε. Ποιος μπορεί, άλλωστε, να ξεχάσει τους ταξιτζήδες που απειλούσαν να πατήσουν όποιον πλησίαζε την ταμειακή στο ταξίμετρό τους ή τους βενζινάδες, με την αντλία έτοιμη να περιλούσει όποιον ζητούσε απόδειξη; Στην ολοκλήρωση του πρώτου κύκλου, πάντως, η «όπερα των αποδείξεων» δεν είχε καλύτερο τέλος από εκείνη της«Πεντάρας». Σε μια ανεπανάληπτη σεναριακή ανατροπή, οι εφοριακοί όταν παρέλαβαν τις δηλώσεις στα γραφεία τους διαπίστωσαν ότι με τα νέα μέτρα, οκτώ στους δέκα ή που δεν θα πλήρωναν έξτρα φόρο ή που θα έπαιρναν και επιστροφή κι έτσι το κράτος τελικά θα έχανε... 612 εκατ. ευρώ! Στην αρχή του δεύτερου κύκλου, οι ελεγκτές εμφανίστηκαν σαν τη συμμορία του Τόνι Σοπράνο, για να «ξεσκονίσουν» όποιον είχε επιστροφή από 1.000 ευρώ και πάνω, ώστε να «πατσίσουν» αναδρομικά.
Κάπου εκεί ήταν που οι υπουργοί άλλαξαν, όπως πάντα γίνεται, όταν το καστ του σίριαλ δεν «τραβάει» και ο Ευ. Βενιζέλος, ως νέος ένοικος της οδού Νίκης, εμφανίστηκε ένα βράδυ του Ιουνίου του 2011 για να πει πως από 300 ευρώ και πάνω, κανείς δεν παίρνει επιστροφή χωρίς «επανεξέταση». Μόνο που αμέσως μετά ξεσηκώθηκαν οι φορολογούμενοι κι έτσι ο υπουργός «λούφαξε» μαζί με το νέο μέτρο. Ωστόσο, η αλλόκοτη άσκηση ετοιμότητας μάλλον θεωρήθηκε επιτυχημένη από τους σεναριογράφους του υπ. Οικονομικών κι έτσι επαναλήφθηκε: τον Σεπτέμβριο ο υπουργός ξαναβγήκε να πει πως οι φορολογούμενοι έχουν τρεις μήνες για να συγκεντρώσουν το 25% του εισοδήματός τους σε αποδείξεις, αλλιώς θα πλήρωναν πρόστιμο το 10% της διαφοράς! Καθώς τα «βουντού» κύκλωναν τον Ευ. Βενιζέλο, βγήκε ο γενικός γραμματέας του υπουργείου να «μαζέψει» το μέτρο. Και όλα πάγωσαν ξανά, τουλάχιστον μέχρι την έναρξη του τρίτου κύκλου της σειράς.
Γιατί όπως όλοι οι φορολογούμενοι ξέρουν, στο υπουργείο Οικονομικών η νηνεμία δεν κρατάει πολύ. Με το 2012, φρικτές φήμες διαδόθηκαν για βιβλία εσόδων - εξόδων που θα κρατούν οι οικογένειες και για νοικοκυρές που θα οδηγούνται σιδηροδέσμιες στις αρχές αν ξεχάσουν να τα ενημερώσουν. Παράλληλα, οι φορολογούμενοι ξεκινούσαν και πάλι το ετήσιο ταξίδι προς τον φορολογικό Γολγοθά. Με τις τσάντες ξέχειλες από αποδείξεις έφθαναν στις εφορίες, όπου οι υπάλληλοι πνίγονταν στα χαρτάκια και κατάρες ακούγονταν κάθε φορά που κάποιος έλεγε τη λέξη «φοροκάρτα». Τι κι αν τον Ιούλιο του 2012 ακούστηκε πως οι αποδείξεις καταργούνται αφού η συλλογή τους θεωρείται αναποτελεσματική; Το 2013, που ξεκίνησε ο τέταρτος κύκλος του σίριαλ, όχι μόνο διατηρήθηκαν, αλλά έκανε ντεμπούτο και το μέτρο «δεν πληρώνω χωρίς απόδειξη». Παράλληλα εγκαινιάστηκε και το νέο πακέτο μέτρων, το οποίο χτύπησε με φόρα τους φορολογούμενους στην ήδη πονεμένη τους κεφαλή: πλέον, όποιος δεν καταφέρει να μαζέψει αρκετές αποδείξεις πληρώνει τη διαφορά με πρόσθετο φόρο 22%!
Βλέπετε, τα χρόνια περνούν, αλλά ο «καταραμένος» κωδικός 049 της δήλωσης είναι πάλι εδώ, για να γεμίσει τις εφορίες χαρτάκια: ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη ο δειγματοληπτικός έλεγχος αποδείξεων, τις οποίες οι εφοριακοί πρώτα θα προσθέτουν και μετά θα τις πακετάρουν και θα τις επιστρέφουν στον φορολογούμενο. Είναι περίπου σαν τα αμερικανικά σίριαλ, που μες στον Αύγουστο παίζουν χριστουγεννιάτικο επεισόδιο. Στην περίπτωσή μας, με τις αποδείξεις σαν τον χαρτοπόλεμο μέσα στις εφορίες, οι απόκριες θα γιορταστούν με λαμπρότητα στο υπουργείο Οικονομικών. Οι φοροφυγάδες, με τις σακούλες των αποδείξεων ανά χείρας, θα υποδύονται τους νομοταγείς πολίτες και οι εφοριακοί με τα κομπιουτεράκια, τους χαμογελαστούς δημοσίους υπάλληλους. Τουλάχιστον μέχρι τον πέμπτο κύκλο της σειράς...
www.kathimerini.gr

Στα τρία ακίνητα το τέταρτο δωρεάν...

Προσφορές και εκπτώσεις από τους κατασκευαστές. Το απόθεμα των απούλητων κατοικιών υπολογίζεται ότι προσεγγίζει τις 200.000.

Του Νίκου Χ. Ρουσάνογλου

Πληθαίνουν οι περιπτώσεις κατασκευαστών που διαφημίζουν την πώληση ακινήτων τους με σημαντικές εκπτώσεις, ή ακόμα και δωρεάν, αν ο αγοραστής είναι πρόθυμος να αποκτήσει πακέτο τρία ή τέσσερα διαμερίσματα, ή μεζονέτες. Για παράδειγμα, κατασκευαστής συγκροτήματος με μεζονέτες προσφέρει τέσσερις μεζονέτες αντί 2 εκατ. ευρώ συνολικά, αντί για 2,4 εκατ. ευρώ που αποτιμώνται αν πωληθούν χωριστά. Επί της ουσίας, η έκπτωση αυτή αντιστοιχεί στο κόστος μιας εξ αυτών, όπερ σημαίνει «αγοράζεις τρία σπίτια και το τέταρτο δωρεάν».
Προς το παρόν, τέτοιες γενναίες εκπτώσεις προσφέρονται περισσότερο σε εξοχικές περιοχές, με την ελπίδα να προσελκύσουν ξένους αγοραστές εκτός Ε.Ε., μετά και τη σχετική ρύθμιση που προσφέρει άδεια παραμονής 5+5 ετών σε όσους αποκτήσουν ακίνητα αξίας τουλάχιστον 250.000 ευρώ. Δεδομένου ότι στην κατηγορία των εξοχικών κατοικιών, είναι λιγοστές οι επιλογές σε αυτήν την κατηγορία τιμής (κυρίως λόγω των μικρών επιφανειών που συνοδεύουν τα εξοχικά, αλλά και της πτώσης των τιμών πάνω από 30% κατά μέσον όρο την τελευταία τριετία), οι ιδιοκτήτες επιχειρούν να τα διαθέσουν ως «πακέτο», προκειμένου να αυξήσουν το τελικό ποσό και να ξεπεραστεί το όριο των 250.000 ευρώ.
Η πίεση στους εργολάβους εντείνεται όσο η κρίση διατηρείται και αυξάνεται το απόθεμα των απούλητων κατοικιών, που υπολογίζεται ότι προσεγγίζει τις 200.000. Επιπλέον, αναμένεται να επιβαρυνθούν περισσότερο εφόσον επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ κυβέρνησης και τρόικας για την επιβολή του νέου ενιαίου φόρου ακινήτων από το 2014, που θα επιβληθεί σε όλα τα ακίνητα ηλεκτροδοτούμενα ή μη. Μέχρι σήμερα, οι περισσότεροι κατασκευαστές είχαν αποφύγει την καταβολή του ειδικού τέλους ακινήτων φροντίζοντας να μην έχουν συνδέσει τα ακίνητά τους στο δίκτυο της ΔΕΗ. Σε πρακτικές προώθησης που συνάδουν με άλλες κατηγορίες προϊόντων αξίας όχι μεγαλύτερης από λίγα ευρώ έχουν επιδοθεί τις τελευταίες εβδομάδες ορισμένοι κατασκευαστές κατοικιών, στην απέλπιδα προσπάθειά τους να «ξεφορτωθούν» τα απούλητα ακίνητά τους. Ετσι, το τελευταίο διάστημα έχουν αρχίσει να πληθαίνουν οι περιπτώσεις κατασκευαστών που διαφημίζουν την πώληση ακινήτων τους με σημαντικές εκπτώσεις ή ακόμα και δωρεάν, αν ο αγοραστής είναι πρόθυμος να αποκτήσει πακέτο δύοτρία διαμερίσματα ή μεζονέτες.
Επί της ουσίας, οι κατασκευαστές αυτοί επιχειρούν να δώσουν τα ακίνητά τους πακέτο, προσφέροντας και το απαιτούμενο οικονομικό κίνητρο. Ειδικότερα, αν και τα ακίνητα εξακολουθούν να πωλούνται και μεμονωμένα, προσφέρεται επιπλέον έκπτωση σε περίπτωση μαζικής αγοράς, που επί της ουσίας καθιστά το κόστος απόκτησης του τρίτου ή του τέταρτου ακινήτου (ανάλογα με την περίπτωση) μηδαμινό. Για παράδειγμα, κατασκευαστής συγκροτήματος μεζονετών προσφέρει τέσσερις μεζονέτες αντί 2 εκατ. ευρώ συνολικά, αντί για 2,4 εκατ. ευρώ που αποτιμώνται αν πωληθούν χωριστά. Επί της ουσίας, η έκπτωση αυτή αντιστοιχεί στο κόστος μιας εξ αυτών, όπερ σημαίνει «αγοράζεις τρία σπίτια και το τέταρτο δωρεάν».
Βέβαια, τα συγκεκριμένα παραδείγματα είναι μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού, ωστόσο, μεσιτικά γραφεία αναφέρουν ότι κατά τους επόμενους μήνες είναι λίαν πιθανό να πολλαπλασιαστούν οι εν λόγω περιπτώσεις. Ηδη άλλωστε, πολλοί κατασκευαστές προσφέρουν σημαντικές εκπτώσεις αν εμφανιστεί αγοραστής που επιθυμεί να αγοράσει πάνω από ένα διαμέρισμα, χωρίς όμως να φτάνουν στο σημείο να χαρίζουν το ένα από τα προς πώληση σπίτια. Οσο όμως διατηρείται η κρίση στην αγορά και «αυγατίζει» το απόθεμα των απούλητων κατοικιών, που υπολογίζεται ότι προσεγγίζει τις 200.000 (εξ αυτών, περίπου 60.000 είναι τα απούλητα εξοχικά), είναι δεδομένο ότι θα εμφανιστούν ακόμα καλύτερες ευκαιρίες.
Προς το παρόν, τέτοιες γενναίες εκπτώσεις προσφέρονται περισσότερο σε εξοχικές περιοχές, με την ελπίδα να προσελκυστούν ξένοι αγοραστές και κυρίως άνθρωποι εκτός Ε.Ε., μετά και τη σχετική ρύθμιση που προσφέρει άδεια παραμονής 5+5 ετών σε όσους αποκτήσουν ακίνητα αξίας τουλάχιστον 250.000 ευρώ. Δεδομένου ότι όσον αφορά τις εξοχικές κατοικίες είναι λιγοστές οι επιλογές σε αυτήν την κατηγορία τιμής (κυρίως λόγω των μικρών επιφανειών που συνοδεύουν τα εξοχικά, αλλά και της πτώσης των τιμών πάνω από 30% κατά μέσον όρο την τελευταία τριετία), οι ιδιοκτήτες επιχειρούν να τις διαθέσουν ως «πακέτο», προκειμένου να αυξήσουν το τελικό ποσό και να ξεπεραστεί το όριο των 250.000 ευρώ.
Ασφαλώς, η «σπουδή» των κατασκευαστών να ξεφορτωθούν τα ακίνητα που ανέγειραν τα προηγούμενα χρόνια έχει κι άλλη ερμηνεία. Μέχρι σήμερα, οι περισσότεροι είχαν αποφύγει την καταβολή του ειδικού τέλους ακινήτων μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ, φροντίζοντας να μην έχουν συνδέσει τα ακίνητά τους στο δίκτυο της ΔΕΗ.
Εφόσον όμως επιτευχθεί συμφωνία μεταξύ κυβέρνησης και τρόικας για την επιβολή του νέου ενιαίου φόρου ακινήτων από το 2014, που θα επιβληθεί σε όλα τα ακίνητα, ηλεκτροδοτούμενα ή μη, είναι σαφές ότι οι εκπτώσεις θα είναι ακόμη μεγαλύτερες και από περισσότερους εργολάβους, όσο πλησιάζουμε προς το τέλος του έτους. Αυτό σημαίνει ότι ο ρυθμός πτώσης των τιμών ενδέχεται να είναι ακόμη μεγαλύτερος από τον σημερινό, που με βάση τα στοιχεία της ΤτΕ διαμορφώθηκε σε 11,6% κατά το δεύτερο τρίμηνο (σε σύγκριση με το αντίστοιχο περυσινό διάστημα). Συνολικά δε από την αρχή της πτώσης στο τέλος του 2008 και με βάση τα μέχρι σήμερα στοιχεία, προκύπτει ότι στο τέλος του 2013, η μείωση των τιμών θα ξεπεράσει το 40% κατά μέσον όρο.
Ακόμα κι έτσι, τα αποτελέσματα δύσκολα θα δικαιώσουν τέτοιες πρακτικές, παρά το προφανές οικονομικό όφελος.
Οπως δείχνουν τα στοιχεία των αγοραπωλησιών κατοικιών, το 2013 θα καταγραφεί ένα ακόμα αρνητικό ρεκόρ. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος, με το πέρας του πρώτου εξαμήνου, οι συναλλαγές-εκτιμήσεις που πραγματοποιήθηκαν από το τραπεζικό σύστημα μετά βίας ξεπέρασαν τις 10.000. Μάλιστα, κατά το δεύτερο τρίμηνο, οι εκτιμήσεις μειώθηκαν σε μόλις 4.500, έναντι 5.600 το αμέσως προηγούμενο τρίμηνο.
Η πτώση έναντι του δευτέρου τριμήνου του 2012 ήταν της τάξεως του 35,3%. Αν μάλιστα υπολογιστεί ότι ένα σημαντικό ποσοστό αυτών αφορούσε αναχρηματοδοτήσεις δανείων κι ένα ακόμα αφορούσε σε αγοραπωλησίες μεταχειρισμένων ακινήτων, μπορεί κανείς να συμπεράνει ότι οι πραγματικές πωλήσεις νεόδμητων ακινήτων δύσκολα ξεπέρασαν τις 3.000 - 4.000, δεδομένης και της προτίμησης των ελάχιστων ενδιαφερόμενων αγοραστών σε παλιότερα ακίνητα που είναι σαφώς πιο προσιτά.
Το ίδιο συμπέρασμα είχε προκύψει και το 2012, καθώς σύμφωνα με εκτιμήσεις τραπεζικών στελεχών, από τις περίπου 25.000 αγοραπωλησίες ακινήτων, εκείνες που αφορούσαν σε νεόδμητα ακίνητα δεν ξεπέρασαν τις 10.000. Πέραν του υψηλότερου κόστους, βασικός λόγος που το απόθεμα των απούλητων νεόδμητων κατοικιών διατηρείται σε τόσο υψηλό επίπεδο είναι η έλλειψη ζήτησης, απόρροια της αδυναμίας εύρεσης χρηματοδότησης, αλλά και της υψηλής ανεργίας που έχει πλήξει εκατομμύρια νοικοκυριά.
http://www.kathimerini.gr/

Θέλεις να ασχοληθείς με τα κοινά; Απάντα στο quiz και δες αν η χώρα σε χρειάζεται!

Είσαι ή δηλώνεις κεντροαριστερός; Βρίσκεσαι σε σύγχυση και δεν ξέρεις τι να ψηφίσεις; Περιμένεις το θαύμα στον χώρο της κεντροαριστεράς; Θεωρείς οτι έχει έρθει η στιγμή να κάνεις το μεγάλο βήμα και να εμπλακείς ( ή να ξαναεμπλακείς ή να συνεχίσεις να εμπλέκεσαι) στα κοινά; Έχεις τις αμφιβολίες σου για το εάν και κατά πόσον η παρουσία σου θα βοηθούσε την κεντροαριστερά και κατ' επέκταση την χώρα; Αμφιβάλλεις για το εάν είσαι άνθρωπος κατάλληλος για τον στίβο της πολιτικής;

Απάντησε στο παρακάτω quiz που ετοίμασαν ειδικοί πολιτικοί επιστήμονες για εσένα και μάθε εάν και κατά πόσον η χώρα σε χρειάζεται.
1) Έστω οτι έχεις αναλάβει μία καίρια πολιτική θέση και επιβάλλεται πρόστιμο σε μεγαλοεπιχειρηματία ο οποίος σε επισκέπτεται και αξιώνει το σβήσιμο ή τον περιορισμό του προστίμου:
α) Τον στέλνεις από εκεί που ήρθε, όλοι είναι ίσοι απέναντι στον νόμο
β) Το πρόστιμο είναι μεγάλο και του το περιορίζεις γιατί υπάρχει κατανόηση, όλοι άνθρωποι είμαστε.
γ) Το σβήνεις στα πλαίσια της λογικής "κράτα με να σε κρατώ"
δ) Το σβήνεις για να μη σε ... σβήσουν
2) Έστω οτι έχεις μία καίρια πολιτική θέση και βρίσκεται σε εξέλιξη ένας διαγωνισμός για κάποιο δημόσιο έργο, σε προσεγγίζει εκπρόσωπος εταιρίας και σου προτείνει διακριτικά ένα χρηματικό ποσό για να του δώσεις το διαγωνισμό:
α) Του εξηγείς οτι τα κριτήρια είναι ίδια για όλους και αρνείσαι τη δωροδοκία
β) Του αποκαλύπτεις σε ποιά σημεία θα μπορούσε να βελτιώσει της προσφορά του και τα αρνείσαι.
γ) Τα παίρνεις και τον ευχαριστείς για τη συνεργασία.
δ) Απαντάς οτι όπως και να έχει θα το πάρει ο Μπόμπολας.
3) Είσαι Υπουργός και υπάρχει η σκέψη να γίνει μία μεταρρύθμιση στον τομέα ευθύνης σου, πώς το χειρίζεσαι;
α) Ξεκινάς διάλογο με όλους τους εμπλεκομένους και ενδιαφερομένους από μηδενική βάση
β) Ξεκινάς διάλογο πάνω σε συγκεκριμένες προτάσεις με περιθώρια περιορισμένων αλλαγών.
γ) Ξεκινάς μονόλογο προσπαθώντας να πείσεις για την μεταρρύθμιση το κομματικό σου ακροατήριο και αυτό να το περάσει σιγά σιγά.
δ) Δεν ξεκινάς τίποτα, απλά αποφασίζεις και προχωράς.
4) Πάνω σε μία μεταρρύθμιση υπάρχουν έντονες αντιδράσεις πορείες, απεργίες, γενικός εκνευρισμός:
α) Αναβάλλεις τη μεταρρύθμιση και καλείς τους πάντες σε διάλογο για βελτιώσεις.
β) Δέχεσαι σωματεία και κάνεις δεκτές περιορισμένες προτάσεις.
γ) Ξεκινάς πόλεμο με στοχοποίηση των αντιδρώντων
δ) Ποντάρεις στην ενεργοποίηση του κοινωνικού αυτοματισμού με λίγη βοήθεια από τα ΜΜΕ...
5) Εάν η μεταρρύθμιση δεν περάσει, ποιός θα σου φταίει;
α) Προφανώς κάτι δεν έκανες καλά κι εσύ
β) Κάτι δεν έκανες καλά αλλά αντέδρασαν υπερβολικά
γ) Αντέδρασαν υπερβολικά και η αντιπολίτευση έκανε σαματά για να αποκομίσει οφέλη.
δ) Δεν είναι μόνο η αντιπολίτευση σε φάγανε και μέσα από το κόμμα καθώς άλλα στελέχη δεν σε στήριξαν αρκετά.
6) Θέλεις να εμφανιστείς σε κάποια εκπομπή λίγο πριν τις εκλογές...
α) Όποιος σε καλέσει σε κάλεσε δεν θα σκάσεις κιόλας
β) Ψάχνεσαι από γνωστούς και φίλους μπας και χωρέσεις σε οποιαδήποτε εκπομπή
γ) Έχεις φροντίσει να έχεις καλές σχέσεις με δημοσιογράφους και επιχειρηματίες
δ) Ο επιχειρηματίας σου χρωστάει χάρη, εννοείται οτι εμφανίζεσαι σε κεντρικά δελτία την τελευταία βδομάδα πριν τις εκλογές.
7) Μετά τις εκλογές και πριν ανακοινωθεί το κυβερνητικό σχήμα
α) Δεν περιμένεις τίποτα και από κανέναν ό,τι κάνεις το κάνεις για να τα έχεις καλά με τη συνείδησή σου, από εκεί και πέρα αν έρθει η πρόταση καλώς να έρθει.
β) Κάθεσαι πάνω από το τηλέφωνο και σιχτιρίζεις μόλις χτυπήσει και είναι η θειά σου η Κίτσα που πήρε να δει "τι γίνεται"
γ) Είσαι σίγουρος οτι έχεις μία θέση στο σχήμα λόγω συσχετισμών και απλά περιμένεις να δεις ποιά
δ) Είσαι σίγουρος οτι θα είσαι ο επόμενος ΥΠΕΞ ή ΥΠΟΙΚ, άντε ΥΠΕΠΘ αλλιώς θα γίνει της πόπης.
8) Δεν υπουργοποιείσαι, τι κάνεις;
α) Υπήρχαν καλύτεροι από εμένα, δεν πειράζει δεν είναι αυτοσκοπός
β) Στεναχωριέσαι, αλλά σου περνάει
γ) Αρχίζεις την εσωκομματική αντιπολίτευση
δ) Αρχίζεις την εσωκομματική αντιπολίτευση, διοχετεύεις παραπολιτικά, επιτίθεσαι σε αυτόν που σου πήρε το πολυπόθητο υπουργείο
9) Είσαι υπουργός και ξεσπάει σκάνδαλο στα κατώτερα στρώματα στο οποίο ΔΕΝ εμπλέκεσαι, τι κάνεις;
α) Παραιτείσαι γιατί είσαι ο πολιτικός υπεύθυνος και έπρεπε να ξέρεις τι γίνεται κάτω από τη μύτη σου.
β) Διατάζεις ΕΔΕ και απολύεις τους υπεύθυνους, ενώ ξεσκονίζεις τα πάντα στο Υπουργείο
γ) Διατάζεις ΕΔΕ, λες οτι οι ευθύνες θα αποδοθούν και θα πέσει βαρύς ο πέλεκυς. Βάζεις το αποτέλεσμα στο συρτάρι.
δ) Μιλάς για στημένο σκάνδαλο από τους πολιτικούς σου αντιπάλους που έχει σκοπό την σπίλωση του ονόματός σου. Η κυβέρνηση σε στηρίζει.
10) Είσαι υπουργός και ξεσπάει σκάνδαλο στο οποίο είσαι μπλεγμένος...
α) Παραδέχεσαι την ευθύνη σου και ζητάς να αρθεί η ασυλία σου
β) Λες οτι είσαι αθώος και ζητάς να αρθεί η ασυλία σου
γ) Μιλάς για σκευωρία και ζητάς να αρθεί η ασυλία σου
δ) Λες οτι στην έχουν στήσει, ζητάς από τη Βουλή να σε προστατεύσει, εμφανίζονται περιεργα παραπολιτικά για πολιτικούς σου αντιπάλους.
11) Είσαι επικεφαλής κόμματος που πάει σε εκλογές και φαίνεται οτι μ' εσένα θα τις χάσει, τι κάνεις;
α) Μένεις για να χάσεις τίμια και στη συνέχεια να αποσυρθείς
β) Ξεκινάς διαδικασίες διαδοχής πριν τις εκλογές για να αναλάβει νέο άφθαρτο πρόσωπο για ένα καλύτερο αποτέλεσμα και το στηρίζεις απόλυτα.
γ) Παραδίδεις την ηγεσία για να φορτωθεί άλλος τη βαριά ήττα.
δ) Παραδίδεις την ηγεσία για να φορτωθεί άλλος τη βαριά ήττα και σε δεύτερο χρόνο προσπαθείς να τον ξεφορτωθείς και να επανακάμψεις.
12) Διεκδικείς την ηγεσία ενός κόμματος...
α) Προβάλεις τα δικά σου πλεονεκτήματα και τις θέσεις σου, δεν ασχολείσαι με τους συνδιεκδικητές, δεν τους βλέπεις ως αντιπάλους
β) Αντιπαρατίθεσαι και βλέπεις τον άλλο στιγμιαία ως αντίπαλο, του ασκείς κριτική με κομψό τρόπο
γ) Δημιουργείς έναν κύκλο που επιτίθεται με πολιτικά επιχειρήματα στον αντίπαλό σου, κάνεις τα πάντα για να κερδίσεις με καθαρό τρόπο.
δ) Σκαλίζεις το παρελθόν του αντιπάλου σου, διοχετεύεις παραπολιτικά, ρίχνεις λάσπη, δεν σε ενδιαφέρει ο τρόπος αλλά η επίτευξη του στόχου.
13) Χάνεις την ηγεσία, πώς αντιδράς;
α) Στεναχωριέσαι αλλά εύχεσαι καλή επιτυχία στον μέχρι πρότινος αντίπαλό σου και είσαι στο πλάι του
β) Στεναχωριέσαι, εύχεσαι καλή επιτυχία και αποστασιοποιείσαι
γ) Στεναχωριέσαι, εύχεσαι καλή επιτυχία και ψάχνεις τρόπους να του μπεις στο μάτι με ρεύματα ή τάσεις.
δ) Στεναχωριέσαι, εύχεσαι καλή επιτυχία, υποσκάπτεις και περιμένεις την κατάλληλη στιγμή για να του δαγκώσεις το λαρύγγι.
14) Είσαι ο αρχηγός του πρώτου κόμματος σε μία συγκυβέρνηση
α) Συνθέτεις απόψεις
β) Υπάρχουν συγκεκριμένες αναλογίες, αλλά σέβεσαι και τα υπόλοιπα κόμματα.
γ) Ουσιαστικά έχεις γραμμένα τα υπόλοιπα κόμματα, στα οποία έχεις δώσει διακοσμητικό ρόλο, χωρίς όμως να αφήνεις να φανεί.
δ) Έχεις γραμμένα τα υπόλοιπα κόμματα και γουστάρεις να το δείχνεις με κάθε τρόπο
15) Είσαι ο αρχηγός του δεύτερου κόμματος
α) Στηρίζεις όπου πρέπει είσαι επικριτικός όπου διαφωνείς και καταψηφίζεις, είσαι αυτόνομο κόμμα after all
β) Στηρίζεις όπου πρέπει και προσπαθείς οι διαφωνίες σου να μη δημιουργούν πρόβλημα.
γ) Στηρίζεις γενικά χωρίς όρους γιατί αυτό είναι συγκυβέρνηση
δ) Στηρίζεις περιμένοντας ανταλλάγματα γιατί ξέρεις οτι ο άλλος εξαρτάται από εσένα και το ξέρει κι αυτός.
16) Είσαι βουλευτής και έρχεται προς ψήφιση ένα νομοσχέδιο με το οποίο διαφωνείς:
α) Το καταψηφίζεις, αφού διαφωνείς
β) Δεν πηγαίνεις στη Βουλή και είσαι "απών" ή ψηφίζεις "παρών"
γ) Μετά από άπειρα παρακάλια ενδίδεις για το καλό της χώρας αλλά ειναι η τελευταία φορά.
δ) Το ψηφίζεις και ως εκ θαύματος στον επόμενο ανασχηματισμό γίνεσαι Υπουργός
17) Πριν κατατεθεί το νομοσχέδιο προς ψήφιση, δεδομένης της διαφωνίας σου, τι έκανες;
α) Τη δημοσιοποίησες στα αρμόδια όργανα, περίμενες απάντηση και αναλόγως έπραξες.
β) Τη δημοσιοποίησες στα αρμόδια όργανα και άφησες τον εαυτό σου να πειστεί οτι τελικά πρέπει να το ψηφίσεις για να μη δημιουργήσεις πρόβλημα.
γ) Τη δημοσιοποίησες στα αρμόδια όργανα και μετά διέρρεες οτι δεν θα το ψηφίσεις στα ΜΜΕ.
δ) 8 η ώρα σε κεντρικό δελτίο ειδήσεων ανακοίνωσες οτι διαφωνείς και δεν θα ψηφίσεις.
18) Ολοκληρώνεις την ενοσχόλησή σου με την πολιτική και γράφεις ένα βιβλίο
α) Κάνεις μία αποτίμηση των όσων έγιναν και την αυτοκριτική σου.
β) Αναφέρεσαι στις καλές στιγμές σου και στο έργο σου.
γ) Αναφέρεσαι στις καλές στιγμές σου και κατηγορείς τους πολιτικούς σου αντιπάλους οτι δεν σε άφησαν να ολοκληρώσεις το έργο σου.
δ) Αναφέρεσαι στα επιτεύγματά σου και κατηγορείς τους πολιτικούς σου αντιπάλους αλλά και το ίδιο σου το κόμμα οτι δεν σε άφησε να κάνεις τομές, ενώ ήθελες.
Αποτελέσματα
Περισσότερες απαντήσεις α
Εντάξει είσαι ειδική κλινική περίπτωση καλού ανθρώπου. Ιδανικά θα έπρεπε πολλοί σαν εσένα να εμπλακούν με την πολιτική. Υπάρχει όμως ο κίνδυνος να σε φάνε λάχανο καθώς παραείσαι καλόβολος και καλοκάγαθος. Σκληραγωγήσου λίγο και ασχολήσου, η χώρα σε χρειάζεται.
Περισσότερες απαντήσεις β (ειδικά αν είναι με αρκετές α)
Είσαι αυτό που χρειάζεται η πολιτική σκηνή, όχι εντελώς καλόβολος για να μπορεί να σε καβαλάει (μετά συγχωρήσεως) ο καθένας και καμία σχέση με λαμόγιο. Η χώρα και η κεντροαριστερά σίγουρα σε χρειάζονται.
Περισσότερες απαντήσεις β με αρκετές γ.
Εντάξει κι εσένα σε χωράει η πολιτική σκηνή (ίσως όχι η κεντροαριστερά), αλλά γίνε λίγο πιο δημοκρατικός και συνεργάσιμος. Ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα.
Περισσότερες απαντήσεις γ.
Ε εντάξει να πω οτι η χώρα σε χρειάζεται; Οτι είσαι κάτι το διαφορετικό; Τέλος πάντων είσαι αναγκαίο κακό, καλύτερα όμως να αφήσεις την κεντροαριστερά ήσυχη, κοίτα δεξιότερα.
Έστω και μία απάντηση δ.
Η χώρα δεν σε χρειάζεται, είχε αρκετούς σαν εσένα χρόνια τώρα.
Πάνω από μία απάντηση δ.
Θεωρείς την πολιτική επάγγελμα και μάλιστα κερδοφόρο. Παρ' όλα αυτά είναι λειτούργημα. Ασχολήσου με κάτι άλλο όπως εισαγωγές- εξαγωγές, λαρθεμπόριο καυσίμων και όπλων, εμπόριο λευκής σαρκός, συστήματα για να κλέβεις στο πόκερ και στη ρουλέτα, οργάνωση κλοπών έργων μεγάλης αξίας από μουσεία, διοργάνωση παρανόμων κοκορομαχιών κλπ...
Πηγή: Τσούγδω