Εισαγγελική βόμβα στα ΕΑΣ

Σημεία και τέρατα καταγράφονται στο πολυσέλιδο εισαγγελικό πόρισμα βάσει του οποίου ασκήθηκαν διώξεις κακουργηματικού χαρακτήρα σε βάρος όλων των μελών του Δ.Σ. των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων την περίοδο 2006 – 2010.
Η πολύμηνη εισαγγελική έρευνα του επίκουρου εισαγγελέα διαφθοράς κου Αντώνη Ελευθεριάνου οδηγεί σε ειδικό ανακριτή 19 συνολικά πρόσωπα τα οποία κατηγορούνται για το αδίκημα της απιστίας προς την υπηρεσία με τις επιβαρυντικές διατάξεις του νόμου περί καταχραστών του δημοσίου.
Οι διώξεις ασκήθηκαν κατόπιν παραγγελίας της εισαγγελέως διαφθοράς κας Ελένης Ράικου, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν ορισμένα σημεία της έρευνας τα οποία αποκαλύπτουν και το πάρτι των εκατομμυρίων ευρώ.
Η ζημιά του δημοσίου υπολογίζεται άνω των 50 εκατομμυρίων ευρώ.
Είναι ενδεικτικό ότι από την έρευνα προέκυψε ότι σε πολλές περιπτώσεις τα ΕΑΣ χορηγούσαν αποζημιώσεις-χρυσάφι σε υπαλλήλους οι οποίοι έφευγαν από την υπηρεσία προκαλώντας ζημιά ύψους 17 εκατομμυρίων ευρώ.

Το κόλπο με το συνταξιοδοτικό bonus

Από την εισαγγελική έρευνα προέκυψε ότι οι διοικήσεις των ΕΑΣ κατέβαλαν συνταξιοδοτικά bonus, τα οποία υπερέβαιναν κατά πολύ το πλαφόν που προβλέπονταν από τα ασφαλιστήρια.
Κοντολογίς χορηγούσαν χρήματα του Ελληνικού λαού σε ημέτερους οι οποίοι δεν τα δικαιούνταν, σύμφωνα με την εισαγγελική έρευνα.
Εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι αυτά συνέβαιναν εν μέσω οικονομικής κρίσης.
Το 2010 τα ΕΑΣ ενισχύθηκαν με 40 εκατομμύρια ευρώ τα οποία προήλθαν από το ταμείο αποκρατικοποιήσεων.
Στο μεταξύ την περίοδο 2006-2010 είχαν λάβει ενίσχυση η οποία άγγιζε τα 20 εκατομμύρια ευρώ.
Η εισαγγελική έρευνα ξεκίνησε κατόπιν μήνυσης που είχε υποβάλει το Δ.Σ. των ΕΑΣ που ανέλαβε το 2012.
Η μήνυση υποβλήθηκε στον οικονομικό εισαγγελέα, αλλά ο φάκελος της υπόθεσης διαβιβάστηκε στην εισαγγελέα διαφθοράς λόγω αρμοδιότητας.

http://www.e-reportaz.gr/

Too big to jail

O Μπέρνι Μάντοφ, ο άνθρωπος που κατηγορείτε για τη μεγαλύτερη οικονομική απάτη με μορφή «πυραμίδας» στην ανθρώπινη ιστορία, πρέπει να γέλασε με πικρία καθώς διάβαζε τους τίτλους των οικονομικών εφημερίδων των τελευταίων εβδομάδων.

Η JP Morgan, η τράπεζα μέσω της οποίας είχε πραγματοποιήσει τις μεγαλύτερες απάτες της καριέρας του, ήρθε σε συμφωνία με το αμερικανικό υπουργείο δικαιοσύνης πληρώνοντας περίπου 1.7 δισεκατομμύριο δολάρια προκειμένου να αποφύγει τις ποινικές διώξεις. Ο ίδιος ο ο Μάντοφ έχει θεωρητικά να περάσει στη φυλακή άλλα… 145 χρόνια. Οι καλύτεροι συνεργάτες του όμως, στο έγκλημα της χιλιετίας, κυκλοφορούν ελευθεροι.

Στην ουσία της η επιχείρηση του Μάντοφ δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια κλασική «πυραμίδα», ένα «σχέδιο Πόνζι» όπως το αποκαλούν στις ΗΠΑ από το όνομα του Ιταλού μετανάστη Τσαρλς Πόνζι, ο οποίος έστησε μια από τις μεγαλύτερες πυραμίδες των αρχών του περασμένου αιώνα στις ΗΠΑ. Ο Μάντοφ υποσχόταν να επενδύσει τα κεφάλαια των πελατών του στην αμερικανική και την ευρωπαϊκή αγορά ενώ στην πραγματικότητα τα συγκέντρωνε σε τραπεζικούς λογαριασμούς από όπου προσέφερε υψηλές «αποδόσεις» στους προηγούμενους πελάτες του. Ένα δαιδαλώδες δίκτυο από επιχειρήσεις – βιτρίνα αναλάμβαναν να ξεπλύνουν τα κέρδη δημιουργώντας την ψευδαίσθηση ότι τα χρήματα επενδύονται σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Ύστερα από σχεδόν δυο δεκαετίες απάτης η πυραμίδα είχε περίπου 4.000 πελάτες που έπιναν νερό στο όνομα του Μπέρνι. «Τον θεό μπορείς, αν θέλεις, να τον αμφισβητήσεις, τον Μπέρνι όμως ποτέ» έλεγε ο Μάικλ Μπιένες, συνεργάτης αλλά και πελάτης του Μάντοφ.

Η JP Morgan ήταν η βασική τράπεζα που χρησιμοποιούσε ο Μάντοφ στις παράνομες δραστηριότητές του για τουλάχιστον είκοσι χρόνια και όπως δήλωσε και ο ίδιος σε πρόσφατη συνέντευξή του στους Financial Times γνώριζε πολύ καλά τις δραστηριότητές του. Είναι χαρακτηριστικό ότι ενώ η τράπεζα δεν έκρινε σκόπιμο να ενημέρώσει το επενδυτικό κοινό και τις αρμόδιες αρχές για τις παράνομες δραστηριότητες του Μάντοφ, η ίδια φρόντισε πολύ νωρίς να απομακρύνει από το χαρτοφυλάκιό της τα πιο επικύνδυνα επενδυτικά στοιχεία που σχετίζονταν με αυτόν.

Ο ίδιος ο διακανονισμός αποτελεί επισήμως αναγνώριση ότι ο επικεφαλής της JP Morgan ήταν ουσιαστικά συνένοχος στην πυραμίδα του Μάντοφ. Ενώ όμως ο δευτερος καταδικάστηκε σε 150 χρόνια κάθειρξης ο πρώτος κυκλοφορεί σήμερα ελευθερος. Σε μια χώρα όπου τουλάχιστον 2 εκατομμύρια πολίτες βρίσκονται στη φυλακή και εκατομμύρια άλλοι ζουν με περιοριστικούς όρους για μικροαπάτες και εγκλήματα, οι άνθρωποι που συνέβαλαν περισσότερο στην χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, κι βύθισαν την ανθρωπότητα στην αστάθεια, τη φτώχεια και τη δυστυχία δεν πέρασαν καν έξω από κάποια δικαστική αίθουσα.

Η διαπλοκή της JP Morgan στη συγκεκριμένη υπόθεση μπορεί να αποτελεί, σε συμβολικό επίπεδο, το σημαντικότερο περιστατικό, δεδομένου ότι η «πυραμίδα» του Μάντοφ έχει χαρακτηριστεί ως η μεγαλύτερη απάτη στην ιστορία, σε καμία περίπτωση όμως δεν αποτελεί εξαίρεση στις δραστηριότητες της συγκεκριμένης τράπεζας. Το 2011 η JP Morgan κατηγορήθηκε για κερδοσκοπία στην αγορά ηλεκτρικής ενέργειας και για ψευδείς δηλώσεις στην αμερικανική ρυθμιστική αρχή ενέργειας. Λίγο αργότερα κλήθηκε να πληρώσει 4.5 δισεκατομμύρια δολάρια για παράτυπες ενέργειας στην αγορά ομολόγων που ζημίωσαν ανεπανόρθωτα τα αμερικανικά συνταξιοδοτικά ταμεία ενώ μόλις πριν από μερικούς μήνες η ίδια τράπεζα κλήθηκε να πληρώσει 13 δισεκατομμύρια δολάρια ως πρόστιμο γιατί παραπλάνησε τους επενδυτές που την εμπιστεύτηκαν για να αγοράσουν τοξικά στοιχεία πριν από την κατάρρευση της αμερικανικής αγοράς ενυπόθηκων δανείων το 2007-2008. Αν και τα ποσά αυτά, στην ονομαστική τους τιμή, φαντάζουν κολοσσιαία για οποιαδήποτε οικονομία του πλανήτη στην πραγματικότητα είναι πολύ μικρότερα καθώς ένας δαιδαλώδης μηχανισμός εξασφαλίζει σημαντικές εκπτώσεις. Σε κάθε περίπτωση η JP Morgan δεν φαίνεται να έχει κανένα πρόβλημα να πληρώνει τα προστίμα προκειμένου να συνεχίζει ανενόχλητη τις δραστηριότητές της αφού όπως έχουν αποκαλύψει στελέχη της, έχει κρατήσει «στην άκρη» δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια για τις εξωδικαστικές τις συμφωνίες με το κράτος.

Προφανώς η συγκάληψη των εγκλημάτων των μεγάλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων των ΗΠΑ αλλά και της Ευρώπης δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Από τη δημιουργία του σύγχρονου τραπεζικού συστήματος, στις οικονομίες της Δύσης, το κράτος λειτουργούσε στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων σαν προστάτης των τραπεζιτών και σαν εργαλείο διαιώνισης της εξουσίας τους. Άλλωστε οι χρηματιστηριακές κρίσεις του 1929 και του 2008, που αποκάλυψαν τα δομικά αδιέξοδα του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος δεν θα είχα συμβεί εάν μεγάλα τραπεζικά ιδρύματα δεν δρούσαν ανεξέλεγκτα, ακόμη και για τα δεδομένα της λεγόμενης οικονομίας Καζίνο.

Ενώ όμως τους προηγούμενους αιώνες και τις τελευταίες δεκαετίες η συγκάληψη των οικονομικών εγκλημάτων γινόταν πίσω από κλειστές πόρτες κυβερνητικών και δικαστικών αιθουσιών, στα χρόνια της προεδρίας Μπούς και Ομπάμα το «ακαταδίωκτο» των τραπεζών άρχισε ουσιαστικά να θεσμοθετείται.

Από το 2008 μέχρι σήμερα δεν έχει υπάρξει καμία καταδίκη μεγάλου στελέχους αμερικανικής τράπεζας παρά το γεγονός ότι έχουν φτάσει ενώπιον του αμερικανικού κογκρέσου και της δικαιοσύνης δεκάδες υποθέσεις, στις οποίες οι παράνομες δραστηριότητες των τραπεζών είναι κάτι περισσότερο από προφανείς. Την ίδια ώρα και συγκεκριμένα από το 2004 μέχρι το 2012 το αμερικανικό υπουργείο δικαιοσύνης προχώρησε σε 242 εξωδικαστικές συμφωνίες που εξασφάλιζαν ότι κανένας τραπεζίτης δεν θα χριαζότα να σταθεί μπροστά στο εδώλιο του κατηγορούμενου. Ανάμεσα στις πιο κραυγαλέες περιπτώσεις ήταν η συμφωνία με την HSBC η οποία είχε αποδεχθεί ότι συμμετείχε σε ξέπλυμα μαύρου χρήματος από εμπόρειο ναρκωτικών αξίας ενός τρισεκατομμυρίου δολαρίων!

Μπροστά σε αυτή την απόφαση του πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου, να προσφέρει συγχωροχάρτι στους μεγάλους τραπζίτες, ακόμη και οι πιο «σκληροί» δημόσιοι κατήγοροι αναγκάστηκαν να υποταχθούν στις εντολές των ανωτέρων τους. Χαρακτριστικότερο όλων είναι φυσικά το παράδειγμα του εισσαγγελέα της Νέας Υόρκης, Πριτ Μπαράρα, ο οποίος είχε αναλάβει την υπόθεση της JP Morgan: ενώ μέχρι το καλοκαίρι του 2013 υποστήριζε ότι κανένας τραπεζίτης δεν είναι τόσο ισχυρός που να μην μπορεί να καταλήξει στη φυλακή, πριν από λίγες ημέρες μετατράπηκε στο βασικό συντελεστή της συμφωνίας του αμερικανικού κολοσσού με το υπουργείο δικαιοσύνης.

Καταστρατηγώντας κάθε έννοια δικαίου, μιας αστικής δημοκρατίας, το αμερικανικό πολιτικό σύστημα παρουσίασε τους τελευταίους μήνες τη φράση too big to jail (πολύ μεγάλο για να φυλακιστεί) παραφράζοντας το περίφημο too big to fail (σε ελευθερη απόδοση: πολύ μεγάλο για να μην διασωθεί από το κράτος). Και για να μην υπάρχουν αμφιβολίες για τη νέα στάση που θα τηρεί στο εξής η αμερικανική δικαιοσύνη, ο αμερικανός υπουργός δικαιοσύνης Έρικ Χόλντερ δήλωσε ευθέως ότι «ορισμένες τράπεζες είναι πλέον πολύ μεγάλες για να ασκηθούν εναντίον τους ποινικές διώξεις». Σε περίπτωση που οι τράπεζες αυτές καταδικαστούν σε κάποιο δικαστήριο, ξεκαθάρισε ο Χόλντερ, «ενδέχεται να επηρρεαστεί η λειτουργία τους γεγονός που με τη σειρά του μπορεί να επιφέρει καταστροφικές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία». Αν και ο Χόλντερ επιχείρησε λίγο αργότερα να διασκεδάσει τις εντυπώσεις από την πρωτοφανή δήλωσή του, το μήνυμα είχε σταλεί στους αποδέκτες του: Η αμερικανική δικαιοσύνη σταματά εκεί που ξεκινούν τα συμφέροντα των μεγάλων τραπεζών δημιουργώντας ένα νέο καθεστώς παρανομίας που απολάμβαναν οι αριστοκράτες και οι βασιλείς στα χρόνια της φεουδαρχίας.

Άρης Χατζηστεφάνου
ΕΠΙΚΑΙΡΑ Ιανουάριος 2014

http://info-war.gr/

«Ή αυτοί ή εμείς» κι ο Θεός βοηθός

Ο ΣΥΡΙΖΑ μπαίνει με χαρακτηριστικά εθνικών εκλογών και σε αυτοδιοικητικό επίπεδο. Μήπως να το ξανασκεφτεί; Γράφει ο Τάσος Τασιούλας

 
Η πρόθεση του ΣΥΡΙΖΑ να μετατρέψει τις αυτοδιοικητικές εκλογές και τιςευρωεκλογές σε δημοψήφισμα με το δίλημμα «ή αυτοί ή εμείς» έχει τη λογική της με καθαρά πολιτικούς όρους, ωστόσο εγκυμονεί ένα σοβαρότατο κίνδυνο. Να ψηφίσουν οι πολίτες λες και θα εκλέξουν κυβέρνηση και τελικά να υποθηκεύσουν για μια πενταετία το μέλλον του τόπου τους.

Τα στελέχη «πρώτης γραμμής», που διακηρύσσει ότι θα μπουν επικεφαλής των ψηφοδελτίων του στις Περιφέρειες και τους μεγάλους Δήμους, ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι ένα… έργο που το έχουμε ξαναδεί. Προφανώς και το διακύβευμα για την αξιωματική αντιπολίτευση είναι να φύγει αυτή η κυβέρνηση και να αναλάβει τελικά την εξουσία. Σε περίοδο κρίσης μάλιστα, υπάρχει η πολιτική νομιμοποίηση να θυσιαστούν πολλά πράγματα μπροστά στο «μεγάλο στόχο» της ανατροπής, όπως τον περιγράφουν τα στελέχη του κόμματος.

Σε αυτό δεν μπορώ να διαφωνήσω (ως λογική ενός οποιουδήποτε κόμματος της αντιπολίτευσης). Όπως πιστεύω ότι και οι περισσότεροι ψηφοφόροι με αυτή τη λογική θα προσέλθουν στις κάλπες, ασχέτως αν οι αντίπαλοι υποψήφιοι αποφεύγουν να ταυτιστούν με τις κυβερνητικές επιλογές και ειδικά με τα μνημόνια. Είναι σεβαστό να θέλουν πολλοί να δώσουν ένα μάθημα σε εκείνους που κατά τη γνώμη τους έχουν δημιουργήσει αυτήν την κατάσταση απελπισίας στη χώρα.

Κατά τη γνώμη μου τα πολιτικά επιχειρήματα για τη διακυβέρνηση της χώρας δε θα πρέπει να λείψουν ούτε από τις αυτοδιοικητικές εκλογές (για τις ευρωεκλογές ούτε συζήτηση). Δεν μπορούν όμως να αποτελούν το κεντρικό πεδίο αντιπαράθεσης ανάμεσα στους διεκδικητές των περιφερειακών και δημοτικών αρχών.Οι αυτοδιοικητικές εκλογές γίνονται για να εκλέξουμε τους ανθρώπους εκείνους που θα διεκδικήσουν συγκεκριμένα πράγματα σε τοπικό επίπεδο, που θα έχουν μια σοβαρή ατζέντα επίλυσης των ιδιαίτερων προβλημάτων κάθε περιοχής ξεχωριστά, που θα εργαστούν όχι για να φύγει η κυβέρνηση, αλλά για να αναπτυχθεί η Περιφέρεια και ο Δήμος.

Υπενθυμίζω πως τέτοιες λογικές οδήγησαν στο παρελθόν στην εκλογή προβεβλημένων κομματικών στελεχών και αναγνωρίσιμων ατόμων, που όμως δίχως όραμα και ικανότητες, αντί να σπρώξουν το Δήμο τους μπροστά, αντί να λύσουν προβλήματα, τελικά έβαλαν φρένο στην ανάπτυξη και έφεραν στασιμότητα. Πολλά τέτοια προβλήματα συσσωρεύτηκαν κατά τόπους, εξαιτίας της ανικανότητας περιφερειακών και δημοτικών αρχών.

Δε θέλω να αναφερθώ ονομαστικά, διότι δεν είναι το ζητούμενο να μπούμε σε μια κουβέντα προσώπων, αλλά πιστεύω πως ένας καλός βουλευτής, ένας καλός υπουργός, ένας καλός επαγγελματίας (ηθοποιός, τραγουδιστής, δημοσιογράφος της τηλεόρασης κτλ.), δεν είναι κατ’ ανάγκη και καλός περιφερειάρχης ή δήμαρχος. Ούτε το αντίθετο, καθώς πολλά εξαρτώνται από τη θέληση κι από το επιτελείο που στελεχώνει τη διοίκησή του.

Δυστυχώς όμως ο πολιτικός προσανατολισμός ενός ανθρώπου που έχει ήδη μπει ή θέλει να μπει στην κεντρική πολιτική σκηνή απέχει από αυτό που ονομάζουμε Αυτοδιοίκηση. Ένα κομματικό στέλεχος που αποφάσισε να εγκαταλείψει την κεντρική πολιτική σκηνή για να προσφέρει στον τόπο του έχει το σεβασμό μου. Αλλά θα πρέπει να αποδείξει ότι σκέφτεται πρωτίστως τον τόπο του κι όχι ότι η καρέκλα της αυτοδιοίκησης να αποτελεί το όχημα για την προβολή του ή τη μετάβασή του σε καλύτερο πόστο της κεντρικής πολιτικής σκηνής. Ούτε βεβαίως ακόμη ένα τονισμένο «τίτλο» στο βιογραφικό του…

Πώς αποδεικνύεται αυτό; Με την κατάθεση –προεκλογικά- μιας σοβαρής ατζέντας που θα αποδεικνύει ότι γνωρίζει τα προβλήματα του τόπου που φιλοδοξεί να διοικήσει και έχει συγκεκριμένες προτάσεις για να τα λύσει. Διότι, καλή είναι η πολιτική κουλτούρα και η γενικότερη στάση ζωής και φιλοσοφία (θα κριθείς και γι’ αυτά), όμως αν δεν έχεις απάντηση σε ζητήματα της καθημερινότητας των πολιτών, που άπτονται των αρμοδιοτήτων της Αυτοδιοίκησης, τότε υποθηκεύεις το μέλλον ενός τόπου και μάλιστα για πέντε χρόνια.

Στο ΣΥΡΙΖΑ το γνωρίζουν, όπως κατάλαβα τουλάχιστον από μια συζήτηση στα όρθια με το γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής, Δημήτρη Βίτσα. Εκεί που διαφωνώ είναι το επιχειρούμενο «χωνευτήρι». Δηλαδή η συγχώνευση των επιχειρημάτων για την προσέλκυση των ψηφοφόρων, σε ένα κεντρικό σύνθημα, που δεν μπορεί να είναι η προτεραιότητα και για τη Βουλή και για την Ευρωβουλή και για την Αυτοδιοίκηση.

Τα τοπικά προβλήματα είναι το ζητούμενο στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Το πολιτικό μήνυμα έρχεται –για μένα- σε δεύτερη μοίρα. Σαφώς τον κόσμο τον απασχολεί η τσέπη του, η ανεργία και η ανθρωπιστική κρίση. Σαφώς και αυτό είναι το μείζον διακύβευμα, για το οποίο ωστόσο η κοινωνία πρέπει να απαντήσει στις βουλευτικές εκλογές όποτε αυτές γίνουν.

Θα επηρεάσει την ψήφο και για το Ευρωκοινοβούλιο και για τις Περιφέρειες και για τους Δήμους. Από την επιρροή μέχρι τη μετατροπή του σε αποκλειστικό επιχείρημα προ της κάλπης υπάρχει μεγάλη απόσταση… Ελπίζω, η επιλογή των σχημάτων που θα υποστηρίξει ο ΣΥΡΙΖΑ για τις αυτοδιοικητικές εκλογές να έχουν σε πρώτο πλάνο συγκεκριμένες απαντήσεις στα τοπικά προβλήματα και να μη μετατραπεί η εκλογική μάχη στο μανιχαϊστικό: «ή αυτοί ή εμείς».

Άλλωστε, στους «αυτούς» δεν μπορεί κάποιος να συμπεριλάβει υποψήφιους περιφερειάρχες και δημάρχους, οι οποίοι μπορεί να έχουν κομματική προέλευση από τους συνεταίρους της κυβέρνησης, αλλά δεν ψήφισαν και δεν υποστήριξαν (αντιθέτως σε πολλές περιπτώσεις πολέμησαν και καταδίκασαν) τα μνημόνια, τα οποία είναι και «η πηγή του κακού» για τον τόπο. Υπάρχουν και οι βασιλικότεροι του βασιλέως, καμιά αντίρρηση.

Κυριακή κοντή γιορτή, καθώς πολύ σύντομα θα έχουμε μια εικόνα προσώπων και συνδυασμών που θα υποστηρίξει ο ΣΥΡΙΖΑ όπως και όλο το παζλ των υποψηφίων για να βγάλουμε συμπεράσματα. Το ενθαρρυντικό είναι ότι σε επίπεδο τοπικών οργανώσεων, για λογαριασμό του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, έχει γίνει σοβαρή δουλειά σε επίπεδο Δήμων και έχουν διαμορφωθεί θέσεις για μια σειρά από προβλήματα της καθημερινότητας των δημοτών.

Αν αυτές οι θέσεις αποτελέσουν τον «μπούσουλα» πάνω στον οποίο θα στηριχθεί για να διοικήσει ένας «πρωτοκλασάτος», τότε έχουμε σοβαρή αυτοδιοικητική μάχη. Αν όχι…
 

http://www.voria.gr/

Δεν θα μας πεθάνουν – Παρέμβαση των Κοινωνικών Ιατρείων Αττικής στα αντικαρκινικά νοσοκομεία

Με σύνθημα «δεν θα μας πεθάνετε» τα 30 Κοινωνικά Ιατρεία & Φαρμακεία Αλληλεγγύης της Αττικής, προχωρούν σε δράσεις, διεκδικώντας, ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση στην περίθαλψη για όλους και όλες.

Η αρχή γίνεται, με παρέμβαση στα αντικαρκινικά νοσοκομεία ΑΓΙΟΣ ΣΑΒΒΑΣ και ΜΕΤΑΞΑ τηνΠέμπτη 30 Ιανουαρίου, στις 11 το πρωί, προκειμένου να εξασφαλιστεί η δωρεάν πρόσβαση στα νοσοκομεία όλων των ανασφάλιστων καρκινοπαθών.

Τα Κοινωνικά Ιατρεία Φαρμακεία Αλληλεγγύης της Αττικής καλούν κάθε συλλογικότητα, σωματείο, κινηματική πρωτοβουλία και κάθε πολίτη να συνταχθούν μαζί τους στον αγώνα ενάντια στη συνεχιζόμενη βάρβαρη πολιτική που ασκείται στην υγεία.

Στην ανακοίνωση – κραυγή αγωνίας του Συντονιστικού Κοινωνικών Ιατρείων Φαρμακείων Αλληλεγγύης Αττικής, αναφέρονται τα εξής:

«Η επιμονή στον εγκληματικό αποκλεισμό των ανασφάλιστων από δωρεάν υπηρεσίες περίθαλψης, πρωτοβάθμιας και νοσοκομειακής, κοστίζει καθημερινά αναπηρίες και θανάτους σε χιλιάδες ανθρώπους.

Τα νοσοκομεία κλείνουν και καταρρέουν λόγω υποχρηματοδότησης και αναστολής των προσλήψεων. Κλινικές συγχωνεύονται, τμήματα καταργούνται, και ελλείψεις σε προσωπικό και ιατροφαρμακευτικό υλικό αυξάνονται.

Για το 30% όμως και πλέον του πληθυσμού που είναι χωρίς ασφάλιση, τα δημόσια νοσοκομεία είναι «κλειστά» εδώ και τρία χρόνια. Για να νοσηλευτεί σε αυτά ο ανασφάλιστος πρέπει να πληρώσει το σύνολο του κόστους νοσηλείας και το σύνολο της φαρμακευτικής αγωγής. Ειδικά για τους καρκινοπαθείς ανασφάλιστους ασθενείς το κόστος παρακολούθησης νοσηλείας και φαρμακευτικής αγωγής (χιλιάδες ευρώ) είναι δυσβάσταχτο. Η απαίτηση πληρωμής νοσηλίων και πολύ περισσότερο η αποστολή εμβασμάτων στις εφορίες είτε αποκλείει ανθρώπους που δεν έχουν να πληρώσουν από την πρόσβασή τους στα νοσοκομεία είτε δημιουργεί μια ασφυκτική κατάσταση σε ήδη υπερχρεωμένες οικογένειες που κινδυνεύουν με κατασχέσεις και με φυλακίσεις. Με αποτέλεσμα οι ασθενείς να αντιμετωπίζουν το δίλημμα: «Θάνατος από την ασθένεια ή από τη θηλιά της εφορίας;»

Και ενώ αυτά συμβαίνουν στα νοσοκομεία, ετοιμάζουν να μας αποτελειώσουν συνολικά με την κατάργηση του ΕΟΠΥΥ, τη συρρίκνωση και διάλυση της δημόσιας πρωτοβάθμιας φροντίδας. Γιατροί και προσωπικό μπαίνουν σε «διαθεσιμότητα», δηλαδή απολύονται, και ασθενείς μένουν ιατροφαρμακευτικά ακάλυπτοι.

Και όλα αυτά γιατί;

Για το υπουργείο Υγείας και την κυβέρνηση η ζωή και ο θάνατος συμπολιτών μας είναι… «λογιστικό θέμα».

Για όλους εμάς που αποτελούμε θύματα αυτής της εγκληματικής πολιτικής, χρέος και ανάγκη είναι να αγωνιστούμε για να επιβάλλουμε ξανά τη δημόσια περίθαλψη ως πρώτιστο και μη διαπραγματεύσιμο δικαίωμα και αγαθό, που θα παρέχεται δωρεάν και καθολικά σε όλους και όλες.

Το Κοινωνικά Ιατρεία Αλληλεγγύης που με την καθημερινή τους λειτουργία προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανή την έννοια της δωρεάν περίθαλψης, να στηρίξουν τα θύματα αυτής της πολιτικής και να καταγγείλουν τον αποκλεισμό των ανασφάλιστων ασθενών, τη διάλυση και εμπορευματοποίηση του ΕΣΥ, καλούν σε έναν διαρκή και ενωτικό αγώνα, ώστε να υπάρξει ξανά ένα δημόσιο και δωρεάν Σύστημα Υγείας και Πρόνοιας για όλους τους ανθρώπους χωρίς αποκλεισμούς.

Η αρρώστια και η φτώχεια δεν είναι ντροπή.

Ντροπή είναι να σιωπάς μπροστά στις δολοφονίες…

Σε πανελλαδικό συντονισμό με άλλα κοινωνικά ιατρεία αλληλεγγύης θέλουμε να γίνουμε ορατοί και σας θέλουμε μαζί μας. Να σπάσουμε τον αποκλεισμό και να διεκδικήσουμε με κάθε τρόπο την ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση στην περίθαλψη για όλους και όλες.»

Στο Συντονιστικό Κοινωνικών Ιατρείων Φαρμακείων Αλληλεγγύης Αττικής, συμμετέχουν οι παρακάτω φορείς:

Σύλλογος Καρκινοπαθών ΚΕΦΙ, Αλληλέγγυο Ιατρείο Πειραιά, Κοινωνικό Ιατρείο Φαρμακείο Αθήνας, Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο Ελληνικού, Φαρμακείο Αλληλεγγύης στα Πατήσια, Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης Περιστερίου, Κοινωνικό Ιατρείο Φυλής, Κοινωνικό Δίκτυο Γιατρών-Φαρμακοποιών Ιλίου & Κοινωνικό Φαρμακείο Ιλίου, Δίκτυο Γιατρών Κηφισιάς, Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Σαλαμίνας, Κοινωνικό Ιατρείο Αλληλεγγύης Κολωνού-Ακαδημία Πλάτωνος-Σεπολίων, Γυναίκες για την Υγεία, τα αναπαραγωγικά και σεξουαλικά δικαιώματα, Αλληλεγγύη για Όλους, Δίκτυο Γιατρών Ν. Σμύρνης

http://www.nez.gr/

«Κρυφές» δημοσκοπήσεις: Οι νεοδημοκράτες «μαυρίζουν» Σαμαρά και πάνε ΣΥΡΙΖΑ

Σενάρια πρόωρων εκλογών κάνουν καθημερινά, πλέον, «βόλτες» στα δημοσιογραφικά γραφεία. Πολιτικοί κύκλοι διαρρέουν ότι η διαφορά ανάμεσα στη ΝΔ και το ΣΥΡΙΖΑ κυμαίνεταιαπό 8 έως 10 ποσοστιαίες μονάδες, με βάση τις «μυστικές» κυλιόμενες δημοσκοπήσεις, και βαίνει διαρκώς αυξανόμενη με τους «νεοδημοκράτες» να ρίχνουν «μαύρο» στις πολιτικές και τις επιλογές του Μεγάρου Μαξίμου.

Οι πληροφορίες αυτές, οι οποίες είχαν αρχίσει να διακινούνται από πέρυσι το Φθινόπωρο, αποτελούν ακόμη και αντικείμενο συσκέψεων σε μεγάλα συστημικά ηλεκτρονικά και έντυπαΜέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Το Μέγαρο Μαξίμου, ειδικά τους τελευταίους δύο μήνες κατά τους οποίους, με βάση τις ίδιες πληροφορίες, φαίνεται να παγιώνεται μια μεγάλη διαφορά ανάμεσα στα δύο κόμματα (ειδικά τις τελευταίες εβδομάδες παρουσιάζει, λένε, σημάδια περαιτέρω αύξησης) έχει βρεθεί σε στενωπό. Η δημοσκοπική «απόσταση» μοιάζει λοιπόν με «μη αναστρέψιμη» και η εσωκομματική αντιπολίτευση, παρά τις πιέσεις που δέχονται οι «καραμανλικοί» στέλνει τα μηνύματα της.

Το καινούργιο, πιο ανησυχητικό νέο για τη συγκυβέρνηση είναι ότι η διαρροή ψηφοφόρων τηςΝΔ, όχι προς τη Χρυσή Αυγή, όπως συνέβαινε, με διακυμάνσεις, μέχρι και τις αρχές Φθινοπώρου του 2013, αλλά κατευθείαν προς το ΣΥΡΙΖΑ. Οσοι ψήφισαν Νέα Δημοκρατία στις τελευταίες εθνικές εκλογές διαφαίνεται πλέον ότι έχουν τη διάθεση να «μαυρίσουν» άμεσα το κόμμα του οποίου ηγείται ο κ. Σαμαράς πηγαίνοντας, χωρίς αναστολές», στον μεγάλο πολιτικά αντίπαλο του.

Στη βάση αυτών των πληροφοριών, πολιτικοί κύκλοι εκτιμούν ότι μια «κόντρα» με την τρόικα, ένα αιφνιδιαστικό πρόβλημα στις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές, με δεδομένο ότι όλη ηΕυρώπη βρίσκεται σε «ευρωεκλογικούς» ρυθμούς, το οποίο θα δώσει τη δυνατότητα στον κ. Σαμαρά να προχωρήσει σε πρόωρες εθνικές εκλογές δεν πρέπει να αποκλείεται. Η κατάσταση, προσθέτουν, θα έχει διαφανεί μέχρι τα τέλη Φεβρουαρίου επισημαίνοντας ότι μέσα στις αμέσως επόμενες εβδομάδας θα υπάρξουν πολλές και συγκλονιστικές εξελίξεις.

Σημ.: Οι ίδιοι πολιτικοί κύκλοι αναφέρουν, επίσης, ότι δημοσκοπικά το ΠΑΣΟΚ δεν εκλέγει ούτε ένα ευρωβουλευτή. Το πάλαι ποτέ ισχυρό κόμμα εξουσίας, αυτό το οποίο διαμόρφωσε όλο το τοπίο της Μεταπολίτευσης, μαζί με τη ΝΔ, πολύ δύσκολα θα αποφύγει αυτό που φαίνεται να έρχεται: τον πολιτικό αφανισμό του.

http://www.nez.gr/

Συνεχίζεται ο ανένδοτος των εργαζομένων της ΕΡΤ

Ανένδοτη στον αγώνα της παραμένει η ανοιχτή συνέλευση των εργαζομένων της ΕΡΤ.

Διαβάστε την ανακοίνωση της Γενικής τους Συνέλευσης:

«Η πλατειά μαζική ανοιχτή συνέλευση των αγωνιζόμενων εργαζόμενων της ΕΡΤ απορρίπτει ομόφωνα την όποια συμμετοχή στη διαδικασία επιλογής προσωπικού για το μόρφωμα της ΝΕΡΙΤ.

Η δημοσίευση και της τελευταίας κατάπτυστης και φωτογραφικής προκήρυξης των 259 θέσεων μέσω ΑΣΕΠ επί συνόλου 615 υπαλλήλων (δημοσιογράφων, τεχνικών, διοικητικών και καλλιτεχνικών ειδικοτήτων) που θα στελεχώσουν τον κατ’ επίφαση «δημόσιο» ραδιοτηλεοπτικό φορέα της ΝΕΡΙΤ επιβεβαιώνει και επίσημα την απόφαση της κυβέρνησης για τις απολύσεις μας και την πρόθεση της να δημιουργήσει ένα μικρό απόλυτα ελεγχόμενο μαγαζάκι στη θέση της ΕΡΤ.

Συνεχίζουμε τον αγώνα μας και αρνούμαστε με τη συμμετοχή μας να συμπράξουμε στη δημιουργία ενός φορέα, που δεν έχει καμία σχέση με Δημόσιο Ραδιοτηλεοπτικό Οργανισμό, σύμφωνα με τα ευρωπαϊκά δεδομένα.

Αρνούμαστε να συμπράξουμε στην κατάργηση θεμελιωδών υπηρεσιών που πρέπει να έχει κάθε Δημόσιος Ραδιοτηλεοπτικός Φορέας.

Αρνούμαστε να συμπράξουμε στην κατάργηση του ιστορικού αρχείου, του πανελλαδικού δικτύου εκπομπών, των περιφερειακών ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών (και της ΕΡΤ3), των μουσικών συνόλων, των εξωτερικών μεταδόσεων, της Ραδιοτηλεόρασης και άλλων απαραίτητων συστατικών για τη λειτουργία ενός Δημόσιου Ραδιοτηλεοπτικού Φορέα.

Όλες αυτές οι καταργούμενες υπηρεσίες είναι βέβαιο ότι θα παραχωρηθούν στα ιδιωτικά συμφέροντα ντόπια και ξένα εις βάρος του συνόλου των πολιτών, της ελευθερίας του λόγου και του πολιτισμού.

Δεν συμμετέχουμε σε αυτούς τους διαβλητούς και φωτογραφικούς διαγωνισμούς, συνεχίζουμε να κρατάμε την ΕΡΤ ανοιχτή στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και την υπόλοιπη Ελλάδα.

Κρατάμε ανοιχτή τη φωνή της ΕΡΤ στην κοινωνία μέχρι την οριστική λειτουργία της που σύντομα έρχεται».

 http://www.koutipandoras.gr/

Υπουργείο εξετάσεων, ανεργίας, σκλάβων και Θρησκευμάτων. Του Δήμου Χλωπτσιούδη

Η είδηση σε μεγάλο τηλεοπτικό κανάλι εντάχθηκε στη στήλη “τα καλά νέα της ημέρας”... Το Υπουργείο εξετάσεων, ανεργίας, σκλάβων και θρησκευμάτων αποφάσισε να ιδρύσει Κοινωνικά Φροντιστήριο “για την υποστήριξη των οικογενειών με οικονομικά προβλήματα και την αντιμετώπιση της ανεργίας”. Του Δήμου Χλωπτσιούδη

Βέβαια, η είδηση παρέβλεψε ότι ακόμα σε σχολεία μετράμε λειτουργικά κενά. Ναι, εκείνα τα χιλιάδες κενά που φώναζε ο Υπουργός το Σεπτέμβρη ότι τα εφευρίσκουν οι συνδικαλιστές και μέχρι χτες ακόμα γίνονταν νέες τοποθετήσεις αναπληρωτών εκπαιδευτικών κατά εκατοντάδες. Και βέβαια, ενώ το Σεπτέμβρη -ή έστω τον Οκτώβρη- δεν υπήρχαν λειτουργικά κενά, ακόμα διορίζει...

Είναι σημαντικό δε να μην λησμονούμε πως ακόμα δεν άρχισαν τα τμήματα “ενισχυτικής διδασκαλίας”. Εδώ και μήνες οι οικογένειες που αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στις οικονομικές υποχρεώσεις της παραπαιδείας (που το ίδιο το εξετασιοκεντρικό σύστημα γεννά), περιμένουν εναγωνίως τη λειτουργία της -από τον Οκτώβρη ανακοινωμένης- “ενισχυτικής διδασκαλίας”. Όπως πέρσι, έτσι και φέτος η ενισχυτική δε φαίνεται να λειτουργήσει πριν την άνοιξη. Μια παρωδία στο όνομα της “κυβερνητικής ευαισθησίας για τους πολίτες” που θα λειτουργήσει δύο-τρεις μήνες και αυτό το αποκαλούν ενισχυτική διδασκαλία.

Ούτως ή άλλως είναι γνωστό ότι το ΥΠΑΙΘ θέλει να διαχωρίσει από νωρίς τους “αδύναμους” μαθητές από τους “χαρισματικούς”. Η κοροϊδία της ενισχυτικής συμπληρώνει την πολλαπλή επιβολή εξετάσεων ως αφορμή διαχωρισμού του μαθητών. Μόνο που οι μαθητές με χαμηλή επίδοση κατά βάση προέρχονται από τα λαϊκά στρώματα (βλ. σχετικά: κωπηλατώντας στην τρικυμία της γνώσης καισπάζοντας τα δεσμά των εξετάσεων). Στην ουσία η καθυστέρηση της έναρξης λειτουργίας της ενισχυτικής διδασκαλίας αποτελεί την άλλη όψη μιας σκληρά ταξικής και αδιάφορης για την κοινωνία πολιτικής στην παιδεία.

Ωστόσο, το μεγαλύτερο αστείο είναι η “καινοτόμος” (όπως διατείνεται ο Υφυπουργός Παιδείας Κεδίκογλου) ίδρυση Κοινωνικών Φροντιστηρίων. Δηλαδή όλοι εκείνοι που εδώ και χρόνια συμμετέχουμε σε Κοινωνικά Φροντιστήρια και σε συγγραφικό ακτιβισμό σχολικών βοηθημάτων πού εντασσόμαστε; Όλοι εκείνοι οι εκπαιδευτικοί που εθελοντικά συστήνουν ομάδες μελέτες με μαθητές χαμηλών επιδόσεων, που υποστηρίζουν φροντιστήρια, πόσο πρωτοπόροι είναι;

Ας μη γελιόμαστε, η ίδια η ανακοίνωση της Κυβέρνησης ουσιαστικά αποδεικνύει -και το έχουμε τονίσει τόσες φορές από αυτή τη στήλη- το πόσο πίσω από τις κοινωνικές εξελίξεις είναι η Κυβέρνηση. Ενώ Κοινωνικά Φροντιστήρια λειτουργούν εδώ και τρία χρόνια σχεδόν σε όλη τη χώρα, η Κυβέρνηση τώρα τα ανακαλύπτει και προσπαθεί πατώντας στην ανεργία εκπαιδευτικών και τα κενά/λάθη του εκπαιδευτικού συστήματος, να αναδείξει προεκλογικά μια ψευδότιτλη κοινωνική ευαισθησία και την παρουσιάσει ως καινοτόμο δράση.

Την ίδια, βέβαια, στιγμή οι υπουργικές ανακοινώσεις αποκαλύπτουν και τις προθέσεις για το μέλλον του εκπαιδευτικού έργου. Από λειτούργημα ή επάγγελμα και απασχόληση κατέληξε να είναι ωφέλημα για τον εκπαιδευτικό. Ουσιαστικά ο εκπαιδευτικός παύει να είναι λειτουργός, αλλά ωφελούμενος και πρέπει να είναι και ευγνώμων για αυτό (ειδικά ενόψει εκλογών). Με 400-500€, χωρίς ένσημα, χωρίς δικαιώματα εργασιακά, οφείλει να ευγνωμονεί το σκλαβοπάζαρο του ΟΑΕΔ (θυμίζει ελαφρώς Αμερικανούς λευκούς στο Νότο που πίστευαν ότι σώζουν τη ζωή των αφροαμερικανών τους με τη διατήρηση της δουλείας).

Όπως διαφαίνεται από τα μισόλογα των ανακοινώσεων το Υπουργείο σχεδιάζει να λειτουργήσει στους επόμενους μήνες (με τους ρυθμούς που έχουν μάλλον για τον προεκλογικό Μάιο το βλέπουμε) τα Κοινωνικά Φροντιστήρια (ή όπως αλλιώς τα πουν) με “ωφελούμενους” προγραμμάτων κοινωφελούς εργασίας του ΟΑΕΔ στο πλαίσιο δράσεων των δήμων.

Πέρα από το εξόφθαλμα προεκλογικό πρόγραμμα (και για την κυβέρνηση και τους δήμους του δικομματισμού που τώρα κυριαρχούν) το Υπουργείο εξετάσεων, ανεργίας, σκλάβων και Θρησκευμάτων προσπαθεί για δεύτερη φορά να λειτουργήσει εκπαιδευτικά τμήματα με “ωφελούμενους” προγραμμάτων του ΟΑΕΔ –με εργοδότη όχι το ίδιο το Υπουργείο, αλλά ιδιώτες (ΜΚΟ πχ) ή δήμους. Το είχε προσπαθήσει στις αρχές του φθινοπώρου στην Πρωτοβάθμια (προσχολική) Εκπαίδευση με ένταξη σε ανάλογα προγράμματα νηπιαγωγών. Μόνο που εκεί σκόνταψαν σε πολλούς νόμους (παραβίαση της σειράς στους πίνακες αναπληρωτών, παραβίαση ειδικής απόφασης του ΣτΕ, εισαγωγή ιδιωτών στην ουσία στη δημόσια εκπαίδευση κλπ). Τώρα, η φόρμα βρέθηκε πίσω από πρόθυμους δήμους ενόψει εκλογών και το εύσχημο -και τόσο γνωστό κοινωνικά- όνομα του Κοινωνικού Φροντιστηρίου, που πλέον κατάντησε θεσμός γενικής αποδοχής.

http://tvxs.gr/

Το Σοσιαλιστικό Κόμμα παρουσίασε ο Στέφανος Τζουμάκας

Το «Σοσιαλιστικό Κόμμα», το οποίο θα λάβει μέρος στις προσεχείς εκλογικές αναμετρήσεις ως αυτόνομο και αυτοτελές, παρουσίασε ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Στέφανος Τζουμάκας, την Κυριακή στην αίθουσα του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Αθηνών.

Ο Στέφανος Τζουμάκας χαρακτήρισε τα μνημόνια ως τον πυρήνα των ακροδεξιών πολιτικών του νεοφιλελευθερισμού και περιέγραψε την κρίση ως οικονομική, κοινωνική και κρίση ηγεσίας.

Όπως τόνισε, «το κυρίαρχο μπλοκ της ευρωπαϊκής Δεξιάς επέβαλε τη νεοφιλελεύθερη στρατηγική με κατεύθυνση τη διάλυση του κοινωνικού κράτους και του κράτους δικαίου».

Ειδικότερα, σε ό, τι αφορά την Ελλάδα, ο πρώην υπουργός επισήμανε ότι ασφαλώς και αντιμετώπιζε προβλήματα, άλλα καθοριστικό ήταν -και είναι- ότι οι πολιτικές ηγεσίες και η διαπλοκή κατέστρεψαν την παραγωγική βάση της χώρας και παράλληλα ενίσχυσαν τη φοροδιαφυγή.

Επιπλέον, υπογράμμισε ότι υπάρχει «στρέβλωση του πολιτικού συστήματος που αφορά το σύστημα διαπλοκής επιχειρηματικών συμφερόντων, πολιτικών και ΜΜΕ, στις πρακτικές χειραγώγησης και προώθησης επιλογών».

Σύμφωνα με τον Στέφανο Τζουμάκα, η λύση στο οικονομικό και κοινωνικό πρόβλημα της χώρας προϋποθέτει την ήττα του μνημονιακού μπλοκ, νέα διακυβέρνηση και νέα οικονομική και κοινωνική πολιτική που θα βασίζεται στη βιωσιμότητα του χρέους και στις πραγματικές δυνατότητες της χώρας και σε ένα έκτακτο πρόγραμμα δημοσίων και ιδιωτικών επενδύσεων με στόχο την αντιμετώπιση της ανεργίας και τη βαθμιαία αποκατάσταση του διαθέσιμου εισοδήματος των ελληνικών νοικοκυριών.

«Η χώρα χρειάζεται μια νέα πολιτική και κοινωνική πλειοψηφία και μια διακυβέρνηση που θα δώσει αγώνες ενάντια στη νεοφιλελεύθερη στρατηγική και στο κυρίαρχο οικονομικό και κοινωνικό μοντέλο», επεσήμανε, προσθέτοντας ότι «ήρθε η ώρα και οφείλουμε να συμβάλουμε στην αναγέννηση του σοσιαλιστικού κινήματος και στην ίδρυση ενός σοσιαλιστικού κόμματος, δημοκρατικού και προοδευτικού».

Σχετικά με το ΠΑΣΟΚ, ο πρώην βουλευτής εκτίμησε ότι «η κατάρρευσή του είναι αποτέλεσμα της παρακμής, της ηθικής κατάπτωσης και της συντριβής ενός μετώπου ετερόκλητων πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων χωρίς ιδεολογική και πολιτική ενότητα και στελέχωση από ανθρώπους χωρίς αρχές και αξίες».

http://tvxs.gr/

Αυτοί δεν έχουν τον Θεό τους!

Του Δημήτρη Χρήστου

Η Ν.Δ. καλεί τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης να κάνει δήλωση αν πιστεύει στον Θεό! Η Ακροδεξιά του πανικόβλητου Σαμαρά, αναχρονιστική και χωρίς πολιτική ηθική, σπάει κάθε φράγμα σοβαρότητας και οδεύει προς τον Μεσαίωνα και την Ιερή Εξέταση, που καταδίκαζε τους άθεους σε θάνατο στην πυρά! Θυμάται ο αρχηγός της Ν.Δ., που παριστάνει (!) τον καλό μαθητή του Κωνσταντίνου Καραμανλή, τον ιδρυτή της μεταπολιτευτικής Κεντροδεξιάς, να ζήτησε ποτέ εκείνος από τον Χαρίλαο Φλωράκη ή τον Λεωνίδα Κύρκο δήλωση, αν πιστεύουν στον Θεό; Είχε ποτέ ο Κωνσταντίνος Καραμανλής βουλευτές του επιπέδου της Άννας Μισέλ, τουΆδωνι ή κυβερνητικό εκπρόσωπο αντί για ένα... μέγεθος σαν τον Παναγιώτη Λαμπρία, έναν τύπο σαν τον Σίμο Κεδίκογλου;

• Θυμάται ο αρχηγός της Ν.Δ., που παριστάνει (!) τον καλό μαθητή του Κωνσταντίνου Καραμανλή, να ζήτησε ποτέ εκείνος από τον Χαρίλαο Φλωράκη ή τον Λεωνίδα Κύρκο δήλωση αν πιστεύουν στον Θεό;

ΑΛΛΑ με την ευκαιρία, σε τι πιστεύει ο Αντώνης Σαμαράς; "Εις ένα Θεόν πατέρα παντοκράτορα ποιητήν ουρανού και γης, ορατών τε πάντων και αοράτων; Και εις ένα Κύριον Ιησούν Χριστόν, το Υιόν του Θεού τον μονογενή, τον εκ του Πατρός γεννηθέντα προ πάντων των αιώνων"; Δηλαδή είναι ευσεβής και πιστός χριστιανός;

Πώς το αποδεικνύει στην πράξη; Κάνοντας τον σταυρό του μπροστά στα εικονίσματα όταν η τηλεοπτική κάμερα τραβάει στιγμιότυπα; Κατά τα άλλα; Τα παιδιά που λιποθυμούν από την ασιτία στα σχολεία και δεν έχουν μια σόμπα για ζεσταθούν, είναι έργο χριστιανικό; Η στέρηση του δικαιώματος στη ζωή, δηλαδή στην πρόσβαση στην εργασία, τη στέγη, την τροφή και την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη πώς μπορεί να αφήνει ασυγκίνητο έναν ευσεβή χριστιανό σαν τον Σαμαρά; Η βαριά φορολογία στους μη έχοντες και η ασυλία στην κλεπτοκρατία των ημετέρων και ισχυρών είναι χριστιανικά αποδεκτά; Στα περίφημα αμερικανικά πανεπιστήμια που σπούδασε (;), έμαθε πως ο πλανήτης μας και το σύμπαν έγιναν σε επτά ημέρες; Εν ολίγοις, τι σχέση έχει με τον χριστιανισμό η ζωή και τα έργα του; Όσο για τον αναπληρωτή πρωθυπουργό Βαγγέλη, είναι αδύνατον να συζητήσεις τέτοια θέματα. Αυτός, άμα χρειαστεί, και στον Βούδα πιστεύει, και στον Κομφούκιο, και σε όποιον μπορεί να εξυπηρετήσει τα προσωπικά του συμφέροντα.

ΠΑΜΕ τώρα στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα. Θα έλεγα πως δεν υπάρχει πολιτική δύναμη πλησιέστερα στον χριστιανικό ουμανισμό περισσότερο από ό,τι ο ΣΥΡΙΖΑ. Όλη η πολιτική δράση στηρίζεται στην αλληλεγγύη, την ανάπτυξη της οικονομίας με επίκεντρο τον άνθρωπο, στον σεβασμό της φύσης, στην ισονομία και τη δικαιοσύνη. Είναι το μόνο κόμμα που, στη σημερινή κόλαση της ζωής στην Ελλάδα, μελετάει και αγωνίζεται για την ευτυχία των ανθρώπων και ανοίγει διάλογο με την ελληνική Εκκλησία θέτοντας θέματα για κοινή δράση. Είναι τυχαία η μεγάλη εκτίμηση και σεβασμός που τρέφουν προς το πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα τόσο ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος όσο και ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος; Δεν νομίζω.

ΑΣ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ τώρα για τον ρόλο κάποιων πολύ συγκεκριμένων ιεραρχών, οι περισσότεροι εκ των οποίων είναι έμμεσα ή και άμεσα οπαδοί της Χρυσής Αυγής. Δηλαδή μιας αιμοσταγούς συμμορίας που παραβιάζει, εκτός από όλον ποινικό κώδικα, και τις 10 εντολές του Κυρίου. Πώς γίνεται να υπάρχουν υπηρέτες του χριστιανισμού, οι οποίοι να σπεύδουν να σιγοντάρουν τις βρόμικες χειροβομβίδες του Σαμαρά; Αν πάντως υπάρχει κόλαση, στην πρώτη θέση θα πάει ο Καλαβρύτων Αμβρόσιος, στη δεύτερη ο Πειραιώς Σεραφείμ, ενώ ο πολιτικάντης δεσπότης της Θεσσαλονίκης Άνθιμος, αν έχει σύνδεση "WIND προς όλους", μπορεί να του επιτραπεί από τον Βαλαβανίδη να περάσει -δοκιμαστικά- στον Παράδεισο. Δυστυχώς, η δομή λειτουργίας της ελληνορθόδοξης Εκκλησίας, με την ισοβιότητα των μητροπολιτών, δεν μπορεί να εμποδίσει τις αυταρχικές και κατάφωρα αντιχριστιανικές εκτροπές. Παρόλα αυτά, το σώμα, μπροστά σε αυτήν την ανθρωπιστική κρίση και τους κινδύνους που αντιμετωπίζει η πατρίδα μας, έχει ιερή υποχρέωση να σταθεί με γενναιότητα στο ύψος των περιστάσεων.

ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΟΥΜΕ το θέμα με λίγα λόγια για την πολιτική κουλτούρα κάποιων που ενοχλήθηκαν από την επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στον Πατριάρχη στο πλαίσιο της καμπάνιας για την υποψηφιότητά του να διεκδικήσει στο όνομα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς τη θέση του προέδρου της Ε.Ε.. Θίχτηκε η μαρξιστική τους κατάρτιση και οι επιστημονικές αποδείξεις - αποδοχές πως δεν υπάρχει θεός. Ελπίζω να μην μπει το θέμα σε ψηφοφορία, όπως τότε στην κομματική οργάνωση του ΚΚΕ στον Βόλο, στη δεκαετία του 1930, που γινόταν μάχη για το αν υπάρχει ή δεν υπάρχει θεός και το θέμα λύθηκε με ψηφοφορία. Υπάρχει όμως εδώ και 2.000 χρόνια ο χριστιανισμός. Ήταν ανάγκη εκατομμυρίων ανθρώπων να βρουν νόημα και ισορροπία, όπως συνέβαινε χιλιάδες χρόνια πριν με διάφορες θεότητες. Το πώς δουλεύει το σύστημα και πώς χρησιμοποιεί ακόμα τη θρησκεία προς όφελός του το ξέρουμε όλοι. Αν η φιλανθρωπία δεν δίνει λύσεις, είναι θέμα της Αριστεράς να της δώσει το πραγματικό νόημα, αυτό της αλληλεγγύης, και κίνητρο να φτιάξουν εκεί που ζουν επίγειους "παραδείσους". Ας μην ξεχνάμε όμως ότι το σοβιετικό μοντέλο, που επιχείρησε να καλύψει και θρησκευτικές ανάγκες, άντεξε μόλις 80 χρόνια. Σε καμιά περίπτωση δεν πρέπει να την κάνεις εχθρό την Εκκλησία, όταν μάλιστα υπάρχουν τόσες κοινές αξίες, αν πραγματικά σε ενδιαφέρει να αναλάβεις τις ευθύνες διακυβέρνησης και σωτηρίας του ελληνικού λαού.

dchristou52@gmail.com

http://www.avgi.gr/

Μεγαλοεργολάβοι βάζουν ξανά στο στόχαστρο κονδύλια δισεκατομμυρίων

Κατασκευαστικοί όμιλοι ποντάρουν στα δισ. του ΕΣΠΑ για τη διάσωσή τους και φτιάχνουν τις συμμαχίες τους στο καινούριο πολιτικό τοπίο

Μετά από δεκαετίες που ορισμένοι καρπώνονταν εκατομμύρια από μίζες για εξοπλιστικά προγράμματα σε βάρος του ελληνικού λαού, η δικαιοσύνη τώρα προσπαθεί να ξετυλίξει το κουβάρι της διαπλοκής.

Την ίδια ώρα, όμως, κάποιοι άλλοι παράγοντες της εγχώριας διαπλοκής επιχειρούν να στήσουν το νέο μεγάλο κόλπο, που θα τους βγάλει κερδισμένους για την επόμενη επταετία, αλλά και θα διαμορφώσει το νέο πολιτικό κατεστημένο.

Όπως αποκαλύπτει κυριακάτικη εφημερίδα, η διαπλοκή αυτό το διάστημα δίνει σκληρές μάχες, καθώς μέσα στο επόμενο τρίμηνο θα αποφασιστεί ποια έργα θα μπουν στο νέο ΕΣΠΑ (2014-2020), συνολικού ύψους πάνω 21 δισ. ευρώ.

Κύριοι παίκτες είναι μεγαλοεργολάβοι και κατασκευαστικοί όμιλοι, οι οποίοι θέλουν να βγάλουν τα «σπασμένα» των προηγούμενων ετών. Αφού το παραμύθι για την ανάληψη έργων στο εξωτερικό ξέφτισε, οι μεγαλοεργολάβοι θέλουν να επιστρέψουν στα πάτρια εδάφη. Ο τελευταίος χρόνος τους έφερε ελάχιστες συμβάσεις στο εξωτερικό, οι περισσότερες από τις οποίες αποδείχτηκαν ζημιογόνες. Στόχος τους είναι να λεηλατήσουν το νέο ΕΣΠΑ και να πάρουν προς ίδιον όφελος τη μερίδα του λέοντος.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις, υπάρχει ο κίνδυνος αρκετά δισ. ευρώ να αλλάξουν δρόμο, λόγω αδυναμίας των επιχειρήσεων να τα απορροφήσουν και να στραφούν προς κάποιους ισχυρούς εργολάβους.

Η πρόσφατη αναθεώρηση για τους 4 οδικούς άξονες μέσω της οποίας η διαπλοκή πρόκειται να ενθυλακώσει περί τα 6 δισ. ευρώ κρατικών και κοινοτικών κονδυλίων δείχνει ότι ορισμένοι εργολάβοι διαθέτουν ακόμα ισχυρούς συμμάχους.

Πολλά από τα έργα που είχαν ενταχθεί στο υφιστάμενο ΕΣΠΑ παρουσιάζουν σημαντικές καθυστερήσεις και συνεπώς δεν θα ολοκληρωθούν εγκαίρως. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει κίνδυνος να χαθούν σημαντικά κοινοτικά κονδύλια για έργα που πρέπει να παραδοθούν μέχρι το τέλος του 2015, πράγμα εξαιρετικά αδύνατον για τους οδικούς άξονες, τα μεγάλα έργα του ΟΣΕ και το μετρό της Θεσσαλονίκης. Οι κατασκευαστές θέλουν να βεβαιώσουν ότι οι συγκεκριμένες συμβάσεις θα μπουν, ως «έργα-γέφυρες» όπως αποκαλούνται, και στο επόμενο ΕΣΠΑ.

Η σκληρή μάχη για τα 21 δισ. του νέου ΕΣΠΑ θα δοθεί μέχρι τον Ιούνιο. Και εκεί που τα κοινοτικά κονδύλια προορίζονταν να ενισχύσουν τις επενδύσεις στην πραγματική οικονομία, κάποιοι ισχυροί κατασκευαστικοί όμιλοι ποντάρουν τη διάσωσή τους σε αυτά, διαμορφώνοντας παράλληλα τις συμμαχίες τους στο νέο πολιτικό σκηνικό.

Το νέο μεγάλο κόλπο μεγάλης μερίδας μεγαλοεργολάβων θα συνεχίσει το όργιο διαπλοκής των προηγούμενων ετών. Έτσι τίθεται το εύλογο ερώτημα, πότε η δικαιοσύνη θα ανοίξει το φάκελο των δημοσίων έργων; Έχει έρθει η ώρα, που δεν παίρνει αναβολή, για να λογοδοτήσουν και όσοι διασπάθισαν δημόσιο χρήμα, στερώντας το από τον ελληνικό λαό, και συνέβαλαν στη χρεοκοπία της χώρας, με τις απάνθρωπες για την τεράστια πλειοψηφία συνέπειες.

http://www.newsbomb.gr/

Απόφαση «βόμβα» του Πρωτοδικείου Αθηνών για μείωση αποδοχών εργαζομένου

Το Πρωτοδικείο Αθηνών έκρινε με απόφαση «βόμβα» άκυρη, παράνομη και καταχρηστική την καταγγελία της σύμβασης εργασίας εργαζομένου, που δεν συναίνεσε και δεν αποδέχθηκε την προτεινόμενη από τον εργοδότη του μείωση των αποδοχών του κατά 15%.

Αυτό είναι το «δια ταύτα» της υπ΄ αριθμ. 5/2014 απόφασής του Πρωτοδικείου Αθηνών με την οποία δικαιώθηκε  εργαζόμενος σε εταιρεία επίγειας εξυπηρέτησης αεροσκαφών και υποχρεώθηκε η εργοδότης εταιρεία να καταβάλλει στον εργαζόμενο το ποσό των 16.960 ευρώ, συν τους νόμιμους τόκους για  μισθούς υπερημερίας.

Το δικαστήριο έκρινε ότι η απόλυση ήταν καταχρηστική, καθώς υπερβαίνει  τα όρια που επιβάλλουν «η καλή πιστή, τα χρηστά ήθη  ή ο κοινωνικός ή οικονομικός σκοπός  του δικαιώματος» (άρθρο 281  Αστικού Κώδικά).

Και αυτό γιατί η μείωση των αποδοχών του εργαζόμενου όχι μόνο θα του προκαλούσε άμεση (υλική) ζημία, αλλά θα ανατρεπόταν και ο  οικονομικός και οικογενειακός προγραμματισμός του, τη στιγμή μάλιστα που είχε πάρει και πλήρωνε στεγαστικό δάνειο.

Σύμφωνα με το Πρωτοδικείο οι εργοδότες στο πλαίσιο του διευθυντικού δικαιώματος τους, μπορούν να πραγματοποιούν επουσιώδεις μεταβολές των όρων εργασίας. Όμως κάθε άλλη τροποποίηση του περιεχόμενου της συμβάσεως εργασίας προϋποθέτει κατά κανόνα την αποδοχή του εργαζομένου.

Το δικαστήριο απέρριψε το αίτημα του εργαζόμενου για επαναπρόσληψη, καθώς στην αγωγή που είχε καταθέσει δεν είχαν περιληφθεί τα αναγκαία εκείνα στοιχεία που είναι απαραίτητα για τη νομική θεμελίωση του αιτήματος του.

Συγκεκριμένα, το Πρωτοδικείο απέρριψε  το αίτημα για την  επαναπρόσληψη του απολυθέντα, γιατί «και στην περίπτωση αυτή η υποχρέωση του εργοδότη για αποδοχή των υπηρεσιών των εναγόντων δεν ανακύπτει ως αυτόματη συνέπεια της αναγνώρισης της ακυρότητας της καταγγελίας αυτής, καθόσον δεν αναφέρονται στο δικόγραφο της ένδικης αγωγής στοιχεία απαραίτητα για τη νομική θεμελίωσή της».

Ειδικότερα, ο εργαζόμενος  προσλήφθηκε  από επιχείρηση επίγειας εξυπηρέτησης αεροσκαφών  στις 30.6.2009 με  σύμβαση εξαρτημένης εργασίας για να εργασθεί στο αεροδρόμιο της  Ρόδου ως φορτοεκφόρτωτης αεροσκαφών.  Οι μηνιαίες αποδοχές του είχαν καθοριστεί στα 1.100 ευρώ και οι νόμιμες σε 820,50 ευρώ.  Στις 30.6.2012 η εταιρεία  ζήτησε από τον εργαζόμενο  να συναινέσει στη μείωση  των μηνιαίων αποδοχών  του κατά το ποσοστό του 15%.

Ο εργαζόμενος δεν συμφώνησε με την εργοδοτική πρόταση για μείωση των αποδοχών του, γιατί  «η μείωση των αποδοχών  του όχι μόνο θα του προκαλούσε άμεση (υλική) ζημία, αλλά θα ανατρέπονταν και ο  οικονομικός και οικογενειακός προγραμματισμός του, δεδομένου ότι είχε οικογένεια και είχε προβεί στην αγορά πρώτης κατοικίας, αφού είχε δικαίωμα επιδότησης επιτοκίου από τον Οργανισμό Εργατικής Κατοικίας (Ο.Ε.Κ.), για τη χορήγηση δανείου και επιβαρυνόταν μηνιαίως με την καταβολή των τοκοχρεωλυτικών δόσεων τούτου στην Τράπεζα».

Παρ΄ όλα αυτά η εταιρεία  τον απέλυσε εξαιτίας της άρνησής του να αποδεχθεί την πρόταση για μείωση των αποδοχών του και του κατέβαλε την νόμιμη αποζημίωση.

Η εταιρεία υποστήριξε  ότι «η προταθείσα τροποποίηση της συμβάσεως εργασίας ήταν επιβεβλημένη, διότι αφ΄ ενός οι αποδοχές του ενάγοντος, ήταν υπέρτερες των νομίμων και αφ΄ ετέρου υπήρχαν «τεράστια» οικονομικά προβλήματα που μπορούσαν  να οδηγήσουν  ακόμα και στο οριστικό κλείσιμο του σταθμού της» (στη Ρόδο).

Τέλος,  το δικαστήριο έκρινε ότι  ισχυρισμός της εταιρείας για καταχρηστική συμπεριφορά του επίμαχου εργαζόμενου «είναι αβάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτό ότι η καταγγελία υπερβαίνει προδήλως τα αξιολογικά όρια που θέτει η Α.Κ. 281 και ως εκ τούτου είναι άκυρη».

Στη νοτιά των ανθρώπων

Του Θανάση Καρτερυ

Ίσως είναι ανάγκη να καταλάβουμε μια απλή αλήθεια: Στην Ελλάδα αυτή τη στιγμή έχουμε μια κυβέρνηση που δεν καταλαβαίνει. Δεν καταλαβαίνει ο Σαμαράς, δεν καταλαβαίνει ο Βενιζέλος, δεν καταλαβαίνει ο Άδωνις -τι να καταλάβει αυτός...- δεν καταλαβαίνει ο Βαρβιτσιώτης, δεν καταλαβαίνει ο Δένδιας, δεν καταλαβαίνει ο Αθανασίου. Δεν καταλαβαίνει το κυβερνητικό σύμπαν, με όλους τους αστέρες, τους δορυφόρους, τους λευκούς νάνους και τις μαύρες τρύπες.

Δεν καταλαβαίνουν και κάθε μέρα το δείχνουν και το αποδείχνουν. Κάθε τι ανθρώπινο τους είναι ξένο. Σε μια προχτεσινή του ανακοίνωση ο ΣΥΡΙΖΑ αναφέρει ότι βαφτίζουν την ανθρωπιστική κρίση σταθερότητα. Ακριβώς. Σωστό. Πρέπει όμως να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν κάνουν κάποιο επικοινωνιακό λάθος - δεν είναι τόσο αδέξιοι. Έτσι εισπράττουν την ανθρωπιστική κρίση, ως σταθερότητα. Αυτή είναι η αντίληψή τους για την πραγματικότητα που η πολιτική τους παράγει και επιβάλλει σαν μαύρο νέφος στη χώρα.

Στον ακροδεξιό φλοιό του εγκεφάλου τους οι απολύσεις είναι εξυγίανση. Το σκλαβοπάζαρο είναι απελευθερωμένη αγορά εργασίας. Η απόγνωση είναι αποτέλεσμα της πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ. Οι αυτοκτονίες δεν είναι τίποτε - κανείς δεν μιλάει γι' αυτές. Οι θάνατοι παιδιών στο Αιγαίο είναι φυσικό φαινόμενο - αν όχι και επιθυμητό. Η τρόικα είναι αναγκαιότητα. Τα Μνημόνια θα έπρεπε να τα εφεύρουν αν δεν υπήρχαν. Τα δημόσια αγαθά είναι ανάξια εκτίμησης, εφόσον προσφέρονται δωρεάν. Και όλοι εμείς είμαστε αντικείμενα προς επεξεργασία.

Μιλούν όλοι τους άλλη γλώσσα - μεταλλική, ανατριχιαστική, αλαμπουρνέζικη, ογκομετρική, ό,τι θέλετε, πάντως όχι ανθρώπινη. Με αποτέλεσμα, όποιος μιλάει ανθρώπινα να μην μπορεί να συνεννοηθεί μαζί τους, να τον αντιμετωπίζουν σαν άλλιεν, σαν εισβολέα από άλλο πλανήτη. Σαν εχθρό μιας Πατρίδας που τη γράφουν με Π κεφαλαίο, αλλά την ταυτίζουν με τα κεφαλαία του κεφαλαίου. Και από την άποψη αυτή, της κτηνώδους άγνοιας, είναι τρομακτικοί, ανελέητοι. Τρομοκράτες ειδικού τύπου. Έτοιμοι για το χειρότερο και βέβαιοι ότι έτσι διαπράττουν το καλύτερο. Να σου σηκώνεται η τρίχα.

Θα αρκούσε ο τρόπος που κατανοεί την πραγματικότητα των ανθρώπων, πλησιάζει το δράμα των ανθρώπων, αναζητά διέξοδο για (και φυσικά με) τους ανθρώπους, για να καταδείξει την αναγκαιότητα της Αριστεράς σήμερα. Μια κυβέρνηση οξειδωμένη τουλάχιστον στη νοτιά των ανθρώπων - αυτή ήταν πάντα και είναι και σήμερα η απάντηση στην απαστράπτουσα άγνοια...

http://www.avgi.gr/