H ιστορική ευκαιρία της κυβέρνησης

Συμπληρώνεται αισίως ένας μήνας από την εκλογή στην εξουσία του ΣΥΡΙΖΑ, ενός για πρώτη φορά αριστερού κόμματος που κατάφερε να σπάσει το μαρτυρικό δίπολο της μεταπολίτευσης. Ένας μήνας που μοιάζει ελάχιστος μπροστά στις πολιτικές εξελίξεις που έτρεξαν από την ανάληψη της εξουσίας, γεμάτος από Eurogroup, συνόδους κορυφής, αντιπαραθέσεις, εκβιασμούς, σε ένα πρωτόγνωρο σκηνικό που εξελίσσεται μπροστά στα μάτια του Έλληνα (και του Ευρωπαίου) πολίτη.

Γινόμαστε ουσιαστικά μάρτυρες πρωτοφανών καταστάσεων, για πρώτη φορά από την έναρξη της περίφημης κρίσης μια κυβέρνηση τόλμησε να προβάλλει αντίσταση στους ευρωπαίους «εταίρους», να ταρακουνήσει τους ευρωπαϊκούς λαούς να στρέψει τον ελληνικό λαό υπέρ της, κάτι που μοιάζει ανήκουστο με βάση την πολιτική παρακμή των τελευταίων ετών. Ας μην γελιόμαστε, δεν είναι λίγα αυτά τα πράγματα για μία κυβέρνηση του ενός μήνα, δεν είναι καθόλου αμελητέο ότι η σημερινή κυβέρνηση διαπραγματεύτηκε εντός ενός μηνός όσο καμία άλλη δεν τόλμησε να κάνει σε ολόκληρα χρόνια.

Σαφώς θετικό λοιπόν το πρόσημο της μέχρι τώρα πορείας, όμως ο δρόμος μοιάζει ανηφορικός και δύσβατος, αυτές τις μέρες μετά την συμφωνία στο Eurogroup φαίνεται να ελλοχεύει ένας κίνδυνος, ο κίνδυνος των εκ των έσω διαφωνιών. Είναι αυτονόητο ότι σε ένα δημοκρατικό κόμμα καθένας οφείλει να έχει το δικαίωμα του λόγου και της εκφοράς των απόψεών του, χρειάζεται όμως μεγάλη προσοχή. Η προσοχή έγκειται στο γεγονός ότι όλοι οφείλουν να αναγνωρίσουν το ιστορικό βάρος των στιγμών, μπροστά μας ξεπροβάλλει η ιστορική ευκαιρία για αλλαγή στα ως τώρα πολιτικά δρώμενα του τόπου, μίας πρώτης τάξεως ευκαιρία για την ελληνική αριστερά που τόσα και τόσα δεινά πέρασε στο παρελθόν να βγει μπροστά ως πρωταγωνίστρια ιστορικών αλλαγών σε μία κρισιμότατη καμπή.

Είναι ανάγκη να πετύχει αυτή η κυβέρνηση και είναι εκτός των άλλων ανάγκη και του πολιτεύματος, η δημοκρατία δέχεται συνεχώς χτυπήματα ενώ απειλείται άμεσα εντός των συνόρων. Μία ενδεχόμενη αποτυχία της παρούσας συγκυβέρνησης θα έφερνε στο προσκήνιο όχι το συνονθύλευμα δεξιών και ακροδεξιών του Σαμαρά (άσχετα αν ο ίδιος βλακωδώς πιστεύει σε αυτό το σενάριο), αλλά τους νεοναζιστές με τις σκούρες μπλούζες και ιδεολογίες. Είναι τώρα η ώρα η αριστερά να προχωρήσει ενωμένη, να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία και την τεράστια λαϊκή αποδοχή και να γυρίσει την σελίδα οριστικά και αμετάκλητα, τέλος είναι επίσης ώρα για κάθε δημοκρατικό πολίτη να ταχθεί δίπλα στην κυβέρνηση αναγνωρίζοντας ότι επιτυχία δικιά της θα σημαίνει και επιτυχία της χώρας.

Νίκος Νικολαΐδης για την Εφημερίδα των Συντακτών

Ε, μη μας παίρνει κι «από κάτω»!

ΑΡΤΕΜΗΣ ΨΑΡΟΜΗΛΙΓΚΟΣ

Ξεκινάμε από ένα σημείο στο οποίο όλοι συμφωνούμε: Η κριτική είναι νόμιμη (και πως θα γινόταν αλλιώς; Πέρασαν οι παλιές «καλές εποχές»), θεμιτή, απαραίτητη και αξιοποιήσιμη.

Ενστάσεις έχω κι εγώ (ΕΡΤ, πλειστηριασμοί, επαναπροσλήψεις, άμεση αντιμετώπιση ανθρωπιστικής κρίσης, γελοιογραφία), όμως…

…’Όμως τα θετικά κατά τη γνώμη μου είναι πολύ περισσότερα. Σπάσαμε τον τσαμπουκά της Τρόικας (Εμείς διατάσσουμε – εσείς εκτελείτε) και βγάλαμε το κεφάλι μας από τη γκιλοτίνα της άμεσης χρεοκοπίας χωρίς να υποκύψουμε στην«τελευταία αξιολόγηση», πράγμα το οποίο δεν συζητούσε καν το Βερολίνο πριν από 10 μέρες. Το Βερολίνο το οποίο μιλούσε εξ΄ ονόματος μιας βουβής Ευρώπης χωρίς καν να τη ρωτά. Όχι, πλέον.

Πάψαμε να τσακωνόμαστε με τον θυρωρό του «εργοστασίου» και …αντιμιλάμε στον «εργοστασιάρχη». Ανακατέψαμε την Ευρώπη και ακούστηκε διεθνώς τι μας έκαναν τόσα χρόνια. Τα ρήγματα είναι ευδιάκριτα μεταξύ Βερολίνου – Κομισιόν, μεταξύ Ολάντ – Μέρκελ, μεταξύ Ραχόι – Ρέντσι ακόμη και μεταξύ Μέρκελ – Σόιμπλε. Ενδοϊμπεριαλιστικά, αλλά υπαρκτά. Άρα εκμεταλλεύσιμα.

Από τη μια τσέπη στην άλλη

Ο – σχεδόν – μηδενισμός των πρωτογενών πλεονασμάτων σημαίνει πως οι δανειστές (πλην ΔΝΤ) θα βγάζουν τα λεφτά από τη μία τσέπη και θα τα βάζουν στην άλλη για να καλύπτουν τα ομόλογα μας που «σκάνε» στις συγκεκριμένες ημερομηνίες. Κι εμείς δεν θα παράγουμε νέα ελλείμματα. Διασταλτικά θα μπορούσε να θεωρηθεί μια άλλη μορφή του «διηνεκούς». Μέχρι τουλάχιστον να τεθεί – αναπόδραστα και εν τοις πράγμασι – το πρόβλημα του χρέους πανευρωπαϊκά, και όχι μόνο για την Ελλάδα, σε ευνοϊκότερες συνθήκες (π.χ. εκλογές στην Ισπανία).

Το έγγραφο που υπέβαλε ο Βαρουφάκης στο Eurogroup και εγκρίθηκε περιέχει μόνο ποιοτικά χαρακτηριστικά και όχι ποσοτικά στοιχεία. Αν ήταν μάθημα θα το λέγαμε «Έκθεση» και όχι «Μαθηματικά». Αυτό βγάζει τη θηλιά και αφήνει σχετική ελευθερία κινήσεων. Κι έχουμε ακόμη πολύ δρόμο μπροστά μας.

Χθες αδύνατο, σήμερα πιθανό, αύριο σίγουρο

Οι αλλαγές στις διεθνείς σχέσεις δεν γίνονται από τη μια μέρα στην άλλη. Τραβήξτε ένα βιβλίο Διπλωματικής Ιστορίας από τη βιβλιοθήκη σας. Ψάξτε τις μεταπτώσεις, τις διαρκείς αλλαγές συμμαχιών τους 3 τελευταίους αιώνες στην Ευρώπη. Κι αν δεν θέλετε να μπλεχτείτε με Γαλλίες, Πρωσίες, Αυστρίες και Ρωσίες θυμηθείτε την αρχική στάση της Βρετανίας απέναντι στο «Ανατολικό Ζήτημα», δηλαδή τον διαμελισμό της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας: «Αποκλείεται». Αλλά λίγο αργότερα συνέπραξε πλήρως σε αυτήν. Ή ανακαλέστε στη μνήμη σας την περίπτωση της Κρήτης. Πώς για να φτάσει στην ένωση της με την Ελλάδα (η Αθήνα μάλιστα την απέκρουσε!) πέρασε από την «προστασία της Υψηλής Πύλης», τις «Δυνάμεις» και την «Αρμοστεία».

Τη διαπραγμάτευση τη χαρακτήρισαν, όχι άδικα, μια κλασική περίπτωση εφαρμογής της «Θεωρίας τω Παιγνίων». Καλώς η κακώς οι κυβερνήσεις αποφάσισαν να κρατήσουν εν ζωή την Ευρωζώνη νερώνοντας το γερμανικό κρασί της. Το ζητούμενο είναι η Ελλάδα να βρει τη θέση της στο ζεύγος των «άριστων στρατηγικών» το οποίο στη Θεωρία των Παιγνίων ονομάζεται σημείο …«σέλλα».

Η εξίσωση των ηλιθίων

Βενιζελέϊκες εξισώσεις του τύπου «Τρόικα εμείς – Τρόικα κι εσείς», ή Σαμαρέικες απλουστεύσεις του στιλ «email ο Χαρδούβελης – email και ο Βαρουφάκης» είναι ανάξιες απαντήσεως από όσους μάθαμε έστω και λίγη Διαλεκτική και κάμποση Λογική. Σε λίγο θα πουν «τηλέφωνα χρησιμοποιούμε εμείς – τηλέφωνα κι εσείς», «αυτοκίνητα εμείς – αυτοκίνητα κι εσείς», Άρα είσαστε σαν τα μούτρα μας.

Υποχρεούμαστε λοιπόν να εξηγήσουμε σε όσους δεν μπορούν να διακρίνουν τη διαφορά. Πως σημασία δεν έχει η μορφή, δηλαδή το mail, αλλά το περιεχόμενοτου. Πως άλλο να κάνεις υπουργικές επικύψεις στον τελευταίο Μαζούχ κι άλλο τραβολογάς τον Σόιμπλε σε εξοντωτικές ολονυχτίες ή να κρατάς τη Μέρκελ μια ώρα στο τηλέφωνο τα μεσάνυχτα ή να εξηγείς απευθείας στον Ολάντ μέχρι να αποσπάσεις αυτά που επιδιώκεις από τους …«Θεσμούς».

Όσοι μπήκαν στην Αριστερά δεν μπήκαν για να πλουτίσουν από αυτό. Για ιδέεςμπήκαν και είναι λογικό να εκφράζουν τις ενστάσεις, τις αμφιβολίες και τις αντιρρήσεις τους. Αν ανήκαν στο «απέναντι στρατόπεδο» θα σιωπούσαν για χάρη ενός πόστου ή μιας «ανταπόδοσης». Εμείς όχι, και καλά κάνουμε.

Πέρα από αυτό που είναι υγιές υπάρχει και μια παθογένεια: Ο Αριστερόςναρκισσισμός της «ελάχιστης διαφωνίας». Υποκύπτουμε συχνά στον πειρασμό να προβάλουμε τη μοναδικότητα της «απόλυτης συνέπειας» μας. Αντανάκλαση μιας Μεσσιανικής αντίληψης που έχει βαθιές ρίζες στον Μαρξισμό. Μια απόλυτη «κοινωνική σωτηριολογία». Θυμάμαι ακόμη τη ρήση ενός παλιού σεβαστού Αριστερού, υποψήφιου δήμαρχου Αθήνας, ο οποίος στην ερώτηση «Τι θα κάνετε για αυτούς που μένουν στα υπόγεια;», απάντησε ως εξής: «Στη δική μας Αθήνα δεν θα υπάρχουν άνθρωποι που θα ζουν σε υπόγεια».

Άμποτε.

Πηγή

Δολιοφθορά από τις ελληνικές τράπεζες

Όπως ενημερωθήκαμε εγκύρως από φίλους, δύο από τις τέσσερις συστημικές τράπεζες, η Πειραιώς και η Eurobank, τους πρότειναν, πριν και μετά τις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές, την αγορά μεριδίων αμοιβαίων κεφαλαίων τα οποία έχουν θεματοφύλακα στο Λουξεμβούργο, χωρίς κανένα όριο σε ποσό, προκειμένου να διασώσουν τις καταθέσεις τους σε ευρώ σε περίπτωση αρνητικών εξελίξεων. Αντίστοιχη τακτική φαίνεται να ακολουθούν και οι άλλες δύο συστημικές τράπεζες, για μεγάλα ποσά όμως.

Την πιο κρίσιμη στιγμή της διαπραγμάτευσης, δηλαδή, το καρτέλ των χρεοκοπημένων τραπεζών μειώνει ακόμη περισσότερο τη ρευστότητα της ελληνικής οικονομίας, συντηρεί το κλίμα πανικού (bank run) και δυσχεραίνει σημαντικά τη διαπραγματευτική ισχύ της Ελλάδας. Διότι, εφόσον  δεν υπάρχει περιορισμός στο κατώτερο ύψος ποσού που μπορεί να μεταφερθεί στο εξωτερικό από τις δύο τράπεζες, έχει ήδη ανοίξει μια μεγάλη σήραγγα, από την οποία μπορεί να διοχετευθούν σημαντικά ποσά ρευστότητας προς το εξωτερικό, διογκώνοντας το υφιστάμενο πρόβλημα: οι τράπεζες μπορεί να εισπράττουν μια μικρή προμήθεια (που θα γίνει μπόνους στελεχών) για τη συγκεκριμένη συναλλαγή, αλλά χάνουν όλη τη ρευστότητά τους, η οποία είναι και το μοναδικό ζητούμενο αυτή την εποχή.

Τα συγκεκριμένα «διεθνή» αμοιβαία κεφάλαια επενδύουν σε τίτλους γερμανικού χρέους (bunds), οι οποίοι αποτελούν το τελευταίο καταφύγιο σταθερότητας για επενδυτές στην Ευρώπη αυτό τον καιρό και γι' αυτό τον λόγο έχουν αρνητικές αποδόσεις στη δευτερογενή αγορά τίτλων . Εξαιτίας αυτών των αρνητικών επιτοκίων τέτοιου είδους διεθνείς επενδύσεις μειώνουν αυτόματα το γερμανικό χρέος. Για παράδειγμα, αν το γερμανικό ομόλογο των 100 ευρώ έχει αρνητικό επιτόκιο απόδοσης -2%, σε ετήσια βάση η αξία του χρέους μειώνεται στα 98 ευρώ, χωρίς να χρειαστεί να χρησιμοποιηθεί ούτε ένα σεντς από τη φορολογία των Γερμανών πολιτών.

Τούτη η πολιτική βρίσκει -πιθανώς αφελή ή αμελή, αλλά ασφαλώς ουσιαστικό- σύμμαχο τις ελληνικές τράπεζες. Με αυτό τον τρόπο, όμως, η Ελλάδα σπρώχνεται ένα βήμα πιο πέρα στην εξαναγκασμένη πορεία της εξόδου από το ευρώ. Οι Έλληνες καταθέτες πιθανώς να μη συνειδητοποιούν την αρνητική για τη χώρα τους ουσία αυτής της κίνησής τους, καθώς δεν εμβάζουν απευθείας τα χρήματα στο Λουξεμβούργο από τον λογαριασμό τους. Τα τραπεζικά στελέχη τουύς πείθουν ότι έχουν αγοράσει ένα πιο ασφαλές τραπεζικό προϊόν από μια ελληνική τράπεζα και όλα βαίνουν καλώς. Η μεταφορά των πολλών εκατομμυρίων ευρώ στο εξωτερικό γίνεται από τον διαχειριστή του αμοιβαίου κεφαλαίου απρόσωπα και μαζικά.

Η παραπάνω ιστορία αποτελεί ακόμη μία περίπτωση εθνικής δολιοφθοράς εκ μέρους της εγχώριας μνημονιακής οικονομικής ελίτ, η οποία είναι πλέον φανερό ότι επενδύει τα ρέστα της στη βρόμικη στρατηγική της «αριστερής παρένθεσης», μαζί με όλες τις διεθνείς μαφίες των αγορών, τους εθνικόφρονες νεοφιλελεύθερους λαθρεμπόρους και τους προκλητικούς φοροφυγάδες -όλους δηλαδή, τους υπερπατριώτες επιχειρηματίες της αρπαχτής και της παραοικονομίας.

Δεν μπορώ να πιστέψω ότι κι αυτό το τραπεζικό προϊόν οικονομικής αφαίμαξης της χώρας επινοήθηκε και υλοποιείται από μια παρέα μεσαίων στελεχών των συστημικών τραπεζών, εν αγνοία των διοικήσεων των τραπεζών και των κρατικών εποπτικών αρχών, μόνο και μόνο για να αυξήσει τα μπόνους της και να εμφανίσει μεγαλύτερο κύκλο «επενδυτικών δραστηριοτήτων» στα λογιστικά βιβλία των τραπεζών.

Περιμένουμε την απάντηση του οικονομικού επιτελείου της νέας κυβέρνησης.

Δημήτρης Τρίμης  για την Εφημερίδα των Συντακτών

Βούτσης: Κανονικά οι επαναπροσλήψεις των απολυμένων στο Δημόσιο

Ο υπουργός Εσωτερικών Νίκος Βούτσης υπογράμμισε την Πέμπτη ότι θα γίνουν κανονικά οι επαναπροσλήψεις όσων δημοσίων υπαλλήλων απολύθηκαν ή τέθηκαν σε διαθεσιμότητα.

«Αλίμονο μετά από τέτοια διαπραγμάτευση να μην υλοποιήσουμε τις δεσμεύσεις μας», είπε ο Ν. Βούτσης και επανέλαβε ότι προτεραιότητα του υπουργείου είναι η αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης.

Παράλληλα, ο υπουργός Εσωτερικών προανήγγειλε την καθιέρωση ενός νέου διοικητικού, χωροταξικού και οικονομικού πλαισίου, το οποίο θα εφαρμοστεί στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2019.

Πηγή

Ασυγχώρητα νωρίς...

Του Θανάση Καρτερού

Ας πάρουμε μια απόσταση ψυχραιμίας από όσα διαδραματίζονται μεταξύ Ελλάδας και δανειστών. Ή, αν θέλετε, μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας. Ποια είναι η γενική εικόνα; Μετά τις πρώτες δύσκολες διαπραγματεύσεις, την πρώτη μάχη, μας έχουν ακόμα στο χέρι. Ελέγχουν ακόμα τη ροή του χρήματος. Μπορούν ακόμα να πιέζουν και να εκβιάζουν. Έχουν ακόμα το μαχαίρι στον λαιμό μας. Αυτή είναι αναμφισβήτητα η μισή αλήθεια.

Σ' αυτή τη μισή αλήθεια στρογγυλοκάθισε το μελανιασμένο από τις εκλογές κωλαράκι της η σοφία της υποταγής: Η κυβέρνηση ηττήθηκε, άφησε τα μεγάλα λόγια, προσγειώθηκε ανώμαλα, ζήτω ο ρεαλισμός. Από αυτή τη μισή αλήθεια τσιμπολογάει χαμόγελα ο αετός του Σόιμπλε, κομπάζοντας ότι μας έχει ακόμα στα νύχια του. Και διηγώντας τα κλαιν ή οργίζονται πολλοί στην από δω μεριά, που κινούνται από τη λαχτάρα μιας νέας ελευθερίας.

Υπάρχει ωστόσο και η άλλη μισή αλήθεια. Αδιαμφισβήτητη κι αυτή: Η κυβέρνηση έδωσε σκληρή μάχη. Δεν παραδόθηκε όπως όλες οι προηγούμενες. Έβαλε στο τραπέζι την ανατροπή της λιτότητας. Κέρδισε κάποια όχι ασήμαντα πράγματα στο Eurogroup. Γεφύρωσε κάπως το σήμερα με το αύριο. Ματαίωσε τα τρισχειρότερα. Και, ίσως το πιο σημαντικό: Έβαλε τέλος στη διπλωματία της υποταγής. Στην Ελλάδα που φιλάει το χέρι που την καταστρέφει.

Μπορείς μ' αυτά να δεις το ποτήρι μισογεμάτο ή μισοάδειο. Μπορείς να επικρίνεις γιατί δεν έκαναν περισσότερα - ακόμα καλύτερα αν αποδείξεις ότι μπορούσαν περισσότερα. Μπορείς να απαιτείς περισσότερα. Αλλά, στον Θεό σας, μπορείς να προεξοφλείς την ήττα στον πόλεμο που μόλις άρχισε; Να μηδενίζεις με "καλή πρόθεση" τις καλές προθέσεις όσων σηκώνουν αυτό το βάρος; Να σπεύδεις σε συγγνώμες, υπονοώντας ότι εξαπάτησαν τον λαό;

Πρέπει δηλαδή να διεκδικούν όχι μόνο μια ανάσα για τη χώρα, αλλά και μια ανάσα από τον χώρο, έτσι; Καλώς. Τη χρειάζονται λοιπόν αυτή την ανάσα. Ανάσα, όχι τυφλή στήριξη. Γιατί αν τους αρνηθούμε εμείς πίστωση χρόνου και εμπιστοσύνης, τότε θα πληρώσουμε όλοι -και η χώρα- μετρητοίς. Αφού καμιά ελευθερία δεν κατακτήθηκε ποτέ και πουθενά χωρίς μάχες αλλά και ελιγμούς, νίκες αλλά και υποχωρήσεις, αποφασιστικότητα αλλά και συμβιβασμούς. Χωρίς δηλαδή αυτή ακριβώς την πίστωση.

Είναι νωρίς για θριάμβους. Ακόμα πιο νωρίς για οργή. Και ασυγχώρητα νωρίς για να πενθήσουμε την ελπίδα...

Πηγή 

Grexit εδώ και τώρα; Και αύριο γαία πυρί μιχθήτω;

Είναι μάλλον αναμενόμενο η εξέλιξη των διαπραγματεύσεων και η σταδιακή αλλαγή της σχέσης με τους πιστωτές, στα όρια που επιβάλλονται από τη συμμετοχή στην Ε.Ε. και αυτό που έχει να διαχειριστεί η κυβέρνηση, να προκαλεί έντονη δυσαρέσκεια και προβληματισμό, σε στελέχη και ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ.

Όταν, όμως, ακόμα εξελίσσονται οι διαπραγματεύσεις, είναι μάλλον αδόκιμο και εξαιρετικά βιαστικό να αρχίζει μια πολεμική, η οποία ξεπερνά τα όρια της απλής κριτικής, κυρίως όταν αυτή προέρχεται από βουλευτές, νυν και πρώην, καθώς και ευρωβουλευτές, με μεγάλη παράδοση στην Αριστερά ή καλή και βαθιά γνώση των οικονομικών και πλούσιο και εξαιρετικό συγγραφικό έργο, καθώς και ριζοσπαστικές αντιλήψεις.

Προκειμένου να προκαλέσει κάποιος με πολιτικό αξίωμα έναν διάλογο για μονομερή διαγραφή χρέους και κατά συνέπεια άμεση λυτρωτική έξοδο από το ευρώ, καλό θα ήταν προηγουμένως να έχει καταθέσει στην κυβέρνηση και τους πολίτες μια πλήρη και αιτιολογημένη πρόταση για την επόμενη ημέρα, αλλά και για τη συνέχεια, η οποία κατά προτεραιότητα και εκ των ων ουκ άνευ θα περιλάμβανε την απρόσκοπτη και αδιάλλειπτη πρόσβαση του πληθυσμού σε είδη πρώτης ανάγκης, όπως τρόφιμα, φάρμακα, ανταλλακτικά για οχήματα και ιατρικά μηχανήματα, ιατρικό εξοπλισμό, πετρέλαιο, πρώτες ύλες, τη λειτυργία του κρατικού μηχανισμού, κατ’ ελάχιστον, όπως επίσης και να περιγράφει το πλαίσιο των διεθνών εμπορικών συναλλαγών, την εγγύηση συνόρων, την αντικατάσταση των επιδοτήσεων σε αγροτικό τομέα και άλλους, καθώς και μια σειρά από άλλα ζητήματα που θα πρέπει να προβλεφθούν για την επόμενη ημέρα.

Ας θυμηθούμε ότι την τελευταία φορά που η Ελλάδα βρέθηκε σε μια τέτοια κατάσταση, την οποία θα αντιμετώπιζε αν κάτι τέτοιο πραγματοποιούνταν μονομερώς σήμερα, δεν ήταν αστικοποιημένο το συντριπτικό μέρος του πληθυσμού και μπορούσε να τρέφεται, έστω και υποτυπωδώς, από μια ύπαιθρο που διέθετε την αναγκαία παραγωγή.

Είναι προφανές ότι είναι αναγκαίο να ασκηθούν πιέσεις προς την πλευρά της τήρησης των προεκλογικών δεσμεύσεων, αλλά όταν αυτές είναι πρώιμες και αρκετά επιθετικές, αποδυναμώνουν μάλλον και αποπροσανατολίζουν την κυβέρνηση, αντί να την εξοπλίζουν και να τη συγκρατούν.

Ας κρατήσουμε τις φράσεις του πρωθυπουργού «είμαστε κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας» και «η κυβέρνηση θα πρέπει να εξαντλήσει την τετραετία».  

Η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να έχει τέσσερα πιθανά σενάρια συνεχώς μπροστά της, για τα οποία θα πρέπει να δουλεύει συνεχώς παράλληλα και να τα αναπροσαρμόζει με βάση τις εξελίξεις, αν κάτι δεν αλλάξει σημαντικά το επόμενο διάστημα. Κανονική πληρωμή υποχρεώσεων, εντός ή εκτός ευρώ, καθώς και αθέτηση πληρωμών, εντός ή εκτός ευρώ. Αυτά τα σενάρια δεν είναι ισοπιθανά σήμερα, ως προς τη μελλοντική τους υλοποίηση, αλλά ως τέτοια θα πρέπει να αντιμετωπιστούν. Το κυρίαρχο σενάριο θα πρέπει να είναι κανονική πληρωμή υποχρεώσεων εντός ευρώ, με όλο το βάρος στην αναδιάρθρωση, το οποίο στην πραγματικότητα θα μειώσει την ονομαστική αξία του χρέους, χωρίς μακροπρόθεσμα να επιλύει το πρόβλημα.

Αυτό θα πρέπει να ισχύει εφεξής, στη νέα σχέση που οικοδομείται με τους «εταίρους» - πιστωτές. Σε κάθε κόμβο της εξέλιξης και ανανέωσης των εκάστοτε σε ισχύ συμφωνιών, θα πρέπει να ελέγχονται τα πεπραγμένα της προηγούμενης περιόδου, καθώς και ο βαθμός προετοιμασίας στα μη κυρίαρχα σενάρια, προκειμένου να επανεξετάζεται εκ νέου η στάση της κυβέρνησης και οι εναλλακτικές διαδρομές που έχει στη διάθεσή της.

Η Ελλάδα θα μπορεί να εγκαταλείψει κατ’ επιλογήν το κυρίαρχο σενάριο, μόνο όταν η υιοθέτηση ενός τουλάχιστον από τα άλλα τρία θα έχει γίνει σχετικά ισοδύναμη, ως προς τις επιπτώσεις, με τη συνέχιση του κυρίαρχου, αλλά αυτό θα χρειαστεί κατάλληλο βαθμό προετοιμασίας. Θα υπάρξουν αρκετοί κόμβοι–σταθμοί στη συνέχεια, με πρώτο τον Απρίλιο και δεύτερο το τέλος Ιουνίου, ημερομηνία λήξης της τρέχουσας συμφωνίας. Ασφαλώς, σημαντικό ρόλο θα διαδραματίσουν οι εξελίξεις στο εξωτερικό περιβάλλον.

Παράλληλα, η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να ρίξει όλο το βάρος στο εσωτερικό, στο πεδίο που έχει αναγγείλει. Η αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης, η σύγκρουση με τη διαφθορά και τη φοροδιαφυγή, μια πιο ανοιχτή διακυβέρνηση, οι διαρθρωτικές αλλαγές στο Δημόσιο στην κατεύθυνση που θα την καταστήσουν ένα σύγχρονο κράτους δικαίου και όχι απλό ταχύ διεκπεραιωτή φίλιων επιχειρηματικών επενδύσεων. Παράλληλα, αλλαγές σε όλη την οικονομία στην κατεύθυνση της πλήρους απασχόλησης, των εργασιακών δικαιωμάτων και μιας δίκαιης κατανομής του εισοδήματος και της περιουσίας, της ενίσχυσης του ασφαλιστικού, πρόσβαση σε υπηρεσίες υγείας και παιδεία για όλους, όπως και η υλοποίηση μιας διαφορετικής αντίληψης για πολιτισμό και παιδεία.

Εδώ θα πρέπει να τονιστεί ότι προέχει η δίκαιη κατανομή του εισοδήματος, από την αύξηση του συνολικού και είναι πολύ πιο εύκολα υλοποιήσιμη. Η αύξηση είναι το ζητούμενο και θα πρέπει να κατανεμηθεί με βάση μια αντίστοιχη αντίληψη. Φαίνεται ότι η κυβέρνηση έχει βάλει ήδη τις βάσεις, από την ίδια την διάρθρωση του κυβερνητικού σχήματος, αλλά και από τις πρώτες ενέργειες που πραγματοποιεί και οι οποίες γίνονται χωρίς ιδιαίτερες τυμπανοκρουσίες.

Η κυβέρνηση δείχνει να ακολουθεί ένα σχέδιο σε αυτή τη γραμμή. Ενώ ο ΥΠΟΙΚ δήλωσε την Παρασκευή ότι έως την Κυριακή θα έχει αποσταλεί η λίστα με τις μεταρρυθμίσεις και ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης διαβεβαίωνε ότι η σύνταξή της είναι απλή υπόθεση, η αποστολή της καθυστέρησε. Μάλιστα περιλαμβάνει άξονες οι οποίοι δεν είναι καθόλου φιλικοί στις βλέψεις των πιστωτών, ενώ η έλλειψη ποσοτικοποίησης προκάλεσε εκνευρισμό στην απέναντι όχθη, οι οποίοι ανέμεναν, συνηθισμένοι από το παρελθόν,  ποσοτικοποιημένα ισοδύναμα, τα οποία φυσικά είναι πάντοτε ατυχείς και συνήθως χονδροειδείς προβλέψεις, οι οποίες συστηματικά αστοχούν, εξαιτίας των λανθασμένων υποθέσεων στις οποίες βασίζονται.

Στη συνέχεια, οι πιστωτές, μέσω των περίπλοκων θεσμών και της απύθμενης γραφειοκρατίας τους –για την οποία μας εγκαλούν- είχαν τον χρόνο να κυλάει αντίστροφα γι' αυτούς. Μια αναβολή πληρωμής προς το ΔΝΤ και ΕΚΤ τις επόμενες ημέρες, έως ότου εκείνοι εγκρίνουν το σχέδιο, δεν θα ήταν το καλύτερο σενάριο γι' αυτούς και θα δημιουργούσε τριγμούς ανάμεσα στους θεσμούς και γι' αυτό τον λόγο θα πρέπει να επιταχύνουν και απλοποιήσουν εκείνοι τις διαδικασίες τους και να υποχωρήσουν στα αναμενόμενα. Και αυτό είναι μια καλή αρχή. Το αποτέλεσμα ήταν να δεχθούν μια μη ποσοτικοποιημένη συμφωνία, πρώτη φορά από την έναρξη των μνημονίων, κατά συνέπεια και μη μονομερώς ελέγξιμη ως προς την επίτευξη του αποτελέσματος.

Η πρώτη νίκη για την κυβέρνηση είναι μια πραγματικότητα. Ανεξάρτητα αν η Ελλάδα οδηγηθεί σε οποιαδήποτε επιλογή, η οποία σήμερα παρουσιάζεται ως αποφευκταία σε μια στιγμή στο μέλλον, προέχει να έχει πραγματοποιηθεί όλη η απαραίτητη προετοιμασία για αυτή, να λάβει χώρα στον κατάλληλο χρόνο, να έχει την υποστήριξη της μεγαλύτερης μερίδας των πολιτών και αποδοχή από τη διεθνή κοινότητα, προκειμένου να μην εμφανιστεί ως αναγκαστική ή ιδεοληπτική απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης.

Η κριτική και η αμφισβήτηση είναι η πεμπτουσία της Αριστεράς και κυρίως αυτής που έφερε την ονομασία ανανεωτικής. Η πρώιμη εσωτερική σύγκρουση, η οποία προδικάζει τετελεσμένα, στην πρώτη αριστερή κυβέρνηση που σχηματίστηκε ποτέ στην Ελλάδα δεν μοιάζει να κινείται σε αυτή την κατεύθυνση. Πιστεύω ότι όλοι έχουμε τη  διάθεση να την κρίνουμε, αλλά και να την βοηθήσουμε να πετύχει. Η υπομονή και η διαύγεια θα πρέπει να επικρατήσουν. Στο πλαίσιο των δύο φράσεων του πρωθυπουργού μπορούν να αιτιολογηθούν και κάποιες επιλογές προσώπων, καθώς και να κατανοήσουμε ότι ο δρόμος είναι μακρύς, αλλά αξίζει τον κόπο να τον περπατήσουμε.

 Ο Συστημικός

Τσίπρας: Στους επόμενους τέσσερις μήνες δίνουμε μάχη μέρα με τη μέρα

«Να προχωρήσουμε γοργά στις σαρωτικές μεταρρυθμίσεις για την πάταξη της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς και την ανασυγκρότηση της δημόσιας διοίκησης». Αυτό δήλωσε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης της Πολιτικής Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ την Πέμπτη.

«Πρέπει να υλοποιήσουμε τη λαϊκή εντολή για άσκηση της διακυβέρνησης της χώρας, ξεκινώντας το ξήλωμα του καθεστώτος του μνημονίου και των εκπροσώπων του στον κρατικό μηχανισμό», σημείωσε ο Αλ. Τσίπρας, υπογραμμίζοντας ότι «το επόμενο διάστημα των τεσσάρων μηνών θα δίνουμε μάχη μέρα με τη μέρα».

Παράλληλα, ο πρωθυπουργός κατέστησε σαφές ότι η κυβέρνηση θα υλοποιήσει το βασικό κορμό των δεσμεύσεών της στα λαϊκά στρώματα, «με σκοπό», όπως είπε, «να διατηρήσουμε και να αυξήσουμε την πλατιά και πρωτοφανή λαϊκή ενότητα και να αξιοποιήσουμε τη γεωπολιτική δυναμική της χώρας στη διαπραγματευτική δύναμη της κυβέρνησης».

Πηγή

Επισπεύδονται οι 100 δόσεις

Να δοθεί μπόνους με την μορφή έκπτωσης φόρου στους συνεπείς πολίτες που ανταποκρίνονται ανελλιπώς στις φορολογικές τους υποχρεώσεις τα τελευταία χρόνια, αλλά και να προχωρήσει άμεσα το νομοσχέδιο που θα περιλαμβάνει τη ρύθμιση των 100 δόσεων για εξόφληση ληξιπρόθεσμων χρεών είναι ορισμένα από τα θέματα που συζήτησαν το μεσημέρι της Τετάρτης ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας με την αναπληρώτρια υπουργό Οικονομικών Νάντια Βαλαβάνη σε συνάντηση που είχαν στη Βουλή

Επισπεύδονται οι διαδικασίες για την κατάθεση στη Βουλή του σχετικού νομοσχεδίου με ορισμένες τροποποιήσεις, ώστε να ενταχθούν στη νέα ρύθμιση όσο το δυνατόν περισσότεροι ληξιπρόθεσμοι οφειλέτες. 

Ταυτόχρονα με τη νέα ρύθμιση δεν θα πρέπει να αισθανθούν αδικημένοι οι συνεπείς φορολογούμενοι που στηρίζουν την εκτέλεση του προϋπολογισμού με θυσίες και σκληρή λιτότητα τα τελευταία 5 χρόνια. 

Όπως σημειώνει το «Βήμα», ένα από τα κίνητρα που εξετάζονται να δοθούν στους συνεπείς φορολογούμενους που και το 2015 θα προχωρήσουν κανονικά στην καταβολή του πρόσθετου φόρου στην περίπτωση που προκύψει χρεωστικό εκκαθαριστικό από την επεξεργασία της φορολογικής δήλωσής τους είναι έκπτωση 10%. 

Ταυτόχρονα το υπουργείο Οικονομικών μελετά να προχωρήσει σε ορισμένες αλλαγές στο σχέδιο με τις 100 δόσεις και συγκεκριμένα να υπάρξουν εισοδηματικά κριτήρια ώστε να είναι πιο δίκαιη η όλη διαδικασία. 

Πηγή

Στελέχη τραπεζών προέτρεπαν πελάτες να “βγάλουν” τα χρήματά τους στο εξωτερικό

Του Βαγγέλη Τριάντη

Μία σοβαρότατη καταγγελία η οποία χρίζει άμεσης διερεύνησης από τις αρμόδιες εισαγγελικές αρχές, φέρνει στο φως της δημοσιότητας το koutipandoras.gr.

Στελέχη τραπεζών φέρονται, σύμφωνα πάντα με τις καταγγελίες, να προέτρεπαν τις τελευταίες δύο εβδομάδες τους πελάτες τους να βγάλουν τα χρήματα τους στο εξωτερικό μέσω της επένδυσης τους σε αμοιβαία κεφάλαια του εξωτερικού, σε διαφορετική περίπτωση θα έχαναν τα χρήματα τους.

Η καταγγελία αφορά στελέχη του private banking δύο εκ των τεσσάρων συστημικών τραπεζών. Πρόκειται για τα τμήματα εκείνα των τραπεζών τα οποία απευθύνονται σε πελάτες με σημαντικές αποταμιεύσεις και τα οποία λειτουργούν σαν ένα άτυπο κλειστό “κλαμπ” για λίγους πελάτες.

Τα τραπεζικά στελέχη φέρονται τις τελευταίες δύο εβδομάδες να τηλεφωνούσαν διαρκώς σε πελάτες τους και να προέτρεπαν να επενδύσουν τα χρήματα τους σε αμοιβαία κεφάλαια του εξωτερικού, προκειμένου να διασώσουν τις καταθέσεις τους. Και αυτό διότι σύμφωνα με τις καταγγελίες που έχει στη διάθεση του το koutipandoras.gr, “μετά την Καθαρά Δευτέρα οι τράπεζες θα ήταν κλειστές”.

Με λίγα λόγια την ώρα που η ελληνική κυβέρνηση έδινε τη δική της μάχη με τους ευρωπαίους εταίρους στο εξωτερικό, στελέχη των τραπεζών που ανακεφαλαιοποιήθηκαν με χρήματα του ελληνικού λαού υπέσκαπταν την ευστάθεια του τραπεζικού συστήματος. Είναι χαρακτηριστικό ότι σύμφωνα με την JP Morgan την τελευταία εβδομάδα πραγματοποιήθηκε από τις ελληνικές τράπεζες εκροή καταθέσεων ύψους 3 δισ. ευρώ.

Ο δικηγόρος Γιάννης Κυριακόπουλος έχει γίνει αποδέκτης ουκ ολίγων καταγγελιών ανά την Ελλάδα, από πελάτες τραπεζών του private banking. Σύμφωνα με αυτές οι πελάτες δεχόντουσαν επίμονα τηλεφωνήματα από τραπεζικά στελέχη τα οποία και τους ζητούσαν να επενδύσουν τα χρήματα τους σε αμοιβαία κεφάλαια του εξωτερικού. Μάλιστα, όπως επισήμανε ο ίδιος στο koutipandoras.gr, τα στοιχεία των καταγγελλόντων βρίσκονται στη διάθεση του ιδίου αλλά και των αρμοδίων εισαγγελικών αρχών σε περίπτωση που ζητηθούν.

Το koutipandoras.gr δημοσιεύει το σχετικό έγγραφο με το αμοιβαίο κεφάλαιο, στο οποίο στελέχη συγκεκριμένης τράπεζας ζητούσαν από τους πελάτες του private banking να τοποθετήσουν τα χρήματά τους.

Το αμοιβαίο κεφάλαιο φέρει τίτλο “Pictet-Sovereign Short-Term Money Market Eur” και η διαχείρισή του γίνεται από την “Pictet Funds SA”, μέρος του ομίλου Pictet όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά. Ως έδρα της Pictet εμφανίζεται το Λουξεμβούργο, ενώ ως επενδυτικός στόχος του αμοιβαίου κεφαλαίου είναι “η διατήρηση του επενδεδυμένου κεφαλαίου, επιτυγχάνοντας παράλληλα την κατάλληλη απόδοση και ρευστότητα”.

Οι καταγγελίες είναι ιδιαίτερα σοβαρές και χρίζουν άμεσης διερεύνησης. Οι Έλληνες πολίτες φέρονται να κατατρομοκρατήθηκαν συστηματικά και άνευ λόγου τις τελευταίες ημέρες από τραπεζικά στελέχη, κατά παράβαση κάθε κανόνα τραπεζικής δεοντολογίας. Οι αρμόδιες αρχές και κυρίως η εποπτεύουσα αρχή που είναι η Τράπεζα της Ελλάδος οφείλει να διενεργήσει άμεσα έλεγχο σε διαφορετική περίπτωση θα είναι εκτεθειμένη.

Πολλά είναι τα ερωτήματα όμως και προς τις Διοικήσεις των Τραπεζών, αλλά και στους υπεύθυνους Κανονιστικής Συμμόρφωσης και Εσωτερικού Ελέγχου των Τραπεζών, όπως επίσης και προς την Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς.

Πηγή

Γ. Βαρουφάκης στη Charlie Hebdo: «Η Ευρώπη συνταγογραφεί όπως οι γιατροί που έγραφαν αφαιμάξεις με βδέλλες!»

Νοσηρή για την Ελλάδα χαρακτηρίζει τη λιτότητα ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης σε συνέντευξη που παραχώρησε στη «Charlie Hebdo» η οποία τυπώθηκε και επανακυκλοφορεί σε δυόμισι εκατομμύρια φύλλα.

«Η Ευρώπη συνταγογραφεί τη λιτότητα όπως οι γιατροί στο παρελθόν συνταγογραφούσαν τις αφαιμάξεις με βδέλλες» είναι τα λόγια του υπουργού που τιτλοφορούν το δημοσίευμα. 

Προλογίζοντας τη συνέντευξη υπογραμμίζεται ότι το μήνυμα του κ. Βαρουφάκη είναι ότι η λιτότητα είναι νοσηρή και η Ελλάδα δεν θα αποπληρώσει το χρέος της παρά μόνον όταν η ανάπτυξη της το επιτρέψει. Πρόκειται για ένα μήνυμα που είναι δύσκολο αν εισακουσθεί στην Ευρώπη που έχει συνηθίσει να μην συζητά, όπως απέδειξε το Eurogroup της 16ης Φεβρουαρίου. «Το τεράστιο έργο που υψώνεται μπροστά μας είναι να αποδιώξουμε το πνεύμα της τρόικας, να εξαφανίσουμε τη νοοτροπία της και να δώσουμε τέλος στην επιρροή της στην Ευρώπη και όχι μόνο στην Ελλάδα», δήλωσε ο υπουργός σχετικά με το εάν πέθανε ή όχι η τρόικα.

Ερωτηθεί για το χρέος και εάν η Ελλάδα είναι ή όχι υποχρεωμένη να αποπληρώσει αυτά που χρωστάει, ανέφερε ότι ο τρόπος τοποθέτησης στο ζήτημα βασίζεται σε δύο προβληματικές έννοιες, της συλλογικής ευθύνης και της συλλογικής τιμωρίας. «Αυτές οι έννοιες είναι απαγορευμένες από τις Συμβάσεις της Γενεύης. Πριν την κρίση μόνο μια μειοψηφία των Ελλήνων επωφελήθηκε από την ανάπτυξη, ενώ το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού δυσκολευόταν για τις ανάγκες του. Μετά την κρίση σε ποιον έπεσε ο ζυγός; Για ακόμα μια φορά όχι σε αυτούς που είχαν επωφεληθεί από την προηγούμενη ανάπτυξη και των οποίων τα χρήματα είναι σήμερα τοποθετημένα στη Γενεύη, στο Λονδίνο στη Φρανκφούρτη, αλλά σε αυτούς που δεν είχαν καθόλου επωφεληθεί.

Το να πούμε σήμερα ότι οι Έλληνες οφείλουν να πληρώσουν, πράγμα που μοιάζει λογικό, είναι σαν να λέμε ότι τα συνήθη θύματα θα πρέπει να υποφέρουν ακόμα περισσότερο. Είναι μια νοοτροπία κατά το «οφθαλμόν αντί οφθαλμού και οδόντα αντί οδόντος» ένα είδος βιβλικής οικονομίας που αφήνει άναυδο τον κόσμο της Ευρώπης» τόνισε. Σε κάθε ανεύθυνο δανειζόμενο αντιστοιχεί ένας ανεύθυνος πιστωτής, απάντησε έμμεσα ο κ. Βαρουφάκης στους Γάλλους και Γερμανούς φορολογούμενους.

Σύμφωνα με τον υπουργό, πριν από το 2010 πληθώρα κεφαλαίων γέννησαν ένα πραγματικό τσουνάμι αρπακτικών δανείων στην Ελλάδα, το 2010 τα πράγματα δυσκόλεψαν και η Ευρώπη αποφάσισε να επιβάλει σε Γάλλους, Γερμανούς και Έλληνες φορολογούμενους τις απώλειες του χρηματοπιστωτικού συστήματος. «Για να μπορέσει η Ελλάδα να αποπληρώσει αυτά που χρωστάει, η Ευρώπη θα πρέπει να ενεργήσει έτσι ώστε να επανέλθει εκ νέου η ευημερία στην Ελλάδα, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει να δώσει ένα τέλος στην τιμωρητική και απαράδεκτη λιτότητα.

Στον Μεσαίωνα οι λεγόμενοι γιατροί συνταγογραφούσαν τις αφαιμάξεις που συχνά προκαλούσαν τη χειροτέρευση της υγείας του αρρώστου, και την αντιμετώπιζαν με νέες αφαιμάξεις. Ιδού το είδος της λογικής που αντικατοπτρίζει επακριβώς σήμερα τη νοοτροπία της Ευρώπης, όσο πιο πολύ αποτυγχάνει η λιτότητα τόσο την επιβάλλουμε εκ νέου». Ερωτώμενος τέλος σχετικά με τους κινδύνους αποσταθεροποίησης της Ευρώπης από ένα κόμμα σαν τον ΣΥΡΙΖΑ, ο κ. Βαρουφάκης δήλωσε: «Εάν κόμματα φιλοευρωπαϊκά και δημοκρατικά σαν το δικό μας οδηγηθούν στην ασφυξία και εάν οι λαοί που τα εξέλεξαν σπρωχθούν στην απόγνωση, τα μοναδικά άτομα που θα επωφεληθούν από αυτή την κατάσταση, θα είναι οι φανατικοί, οι ρατσιστές, οι εθνικόφρονες και όλοι αυτοί που ζουν με τον φόβο και το μίσος.

Αυτό που έχω να πω στους ομολόγους μου είναι ότι εάν θεωρείτε ότι είναι συμφέρον σας να καταστρέψετε κόμματα προοδευτικά σαν το δικό μας μόλις λίγες μέρες μετά την εκλογή μας, θα πρέπει να περιμένετε να αντιμετωπίσετε το χείριστο» κατέληξε ο υπουργός.

Πηγή

Tα ψέματα του φον Σόιμπλε

Αποστομωτική απάντηση για τον κατώτατο μισθό στην Ελλάδα από έρευνα του ΙΝΕ της ΓΣΕΕ

Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα με το οποίο έχει έρθει αντιμέτωπη η νέα ελληνική κυβέρνηση στο περιθώριο της εκβιαστικής διαπραγμάτευσης είναι η σκληρή επικοινωνιακή πολιτική των δανειστών, που στηρίζεται μεταξύ άλλων και σε ευφυώς δομημένα στερεότυπα για τους Έλληνες πολίτες.

Στερεότυπα για έναν λαό κακομαθημένο, που αποτελεί την επιτομή των καλοπληρωμένων τεμπέληδων. Έναν λαό που, αφού βγήκε από το κώμα με το υστέρημα των Ευρωπαίων, τώρα ζητά, ως συνώνυμο του μπαταχτσή, να του χαρίσουν τα χρέη και να του παραχωρηθούν προνόμια, δήθεν, αδιανόητα για τους άλλους λαούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Είναι χαρακτηριστικό της ωμής παραπληροφόρησης και της συνολικής δυσφήμισης που επιχειρείται ότι ακόμα και η πρόθεση της κυβέρνησης για την αύξηση του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ, ένα μέτρο αυτονόητο και αναγκαίο με οικονομικούς και κοινωνικούς όρους, χρησιμοποιείται ως «όπλο» για τη συντήρηση της παραμορφωτικής εικόνας που έχει δημιουργηθεί.

Δεν είναι άλλωστε καθόλου τυχαίο ότι το μέτρο αυτό χρησιμοποιήθηκε για να εκφραστεί η δυσαρέσκεια στελεχών της ισπανικής και της πορτογαλικής κυβέρνησης και πρωτίστως του ίδιου του Σόιμπλε.

Ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας δήλωσε σε τηλεοπτικό σταθμό της πατρίδας του: «Αν η Ελλάδα αυξήσει πάλι τον κατώτατο μισθό πάνω από το επίπεδο άλλων ευρωπαϊκών χωρών, θα είναι δύσκολο να εξηγήσεις στους φορολογούμενους σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες ότι αυτό πρέπει να το χρηματοδοτήσεις εις βάρος του δικού σου προϋπολογισμού».

Αλήθεια, όμως, τι εξηγήσεις να δώσουμε; Έχουμε τον υψηλότερο κατώτερο μισθό της Ευρώπης και η όποια αύξησή του θα επιβαρύνει τους άλλους λαούς της Ευρώπης; Και όταν ο Σόιμπλε λέει ότι θα αυξήσουμε «πάλι» τον κατώτατο μισθό, είμαστε σίγουροι ότι αναφέρεται στην Ελλάδα;

Τα στοιχεία που παρουσίασε το Ινστιτούτο Εργασίας της ΓΣΕΕ στην ετήσια έκθεση του 2014 «Η ελληνική οικονομία και η απασχόληση» είναι καταλυτικά και αποστομώνουν κάθε κακοπροαίρετο.

Οι ερευνητές του ΙΝΕ ΓΣΕΕ, για να συγκρίνουν τους κατώτατους μισθούς ανάμεσα στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εξέτασαν τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία της Εurostat, που αφορούν τους κατώτατους μηνιαίους μισθούς των εργαζομένων με πλήρη απασχόληση το α’ εξάμηνο του 2014.

Από τα στοιχεία προκύπτει ότι ο κατώτατος μηνιαίος μεικτός μισθός στην Ελλάδα, δηλαδή πριν από την αφαίρεση του φόρου εισοδήματος και των κοινωνικών εισφορών που καταβάλλουν οι εργαζόμενοι, ανέρχεται πλέον σε 684 ευρώ σε 12μηνη βάση (από 863 ευρώ το 2010 και 877 ευρώ με την ΕΓΣΣΕ πριν από το μνημόνιο 2) και είναι χαμηλότερος των αντίστοιχων μισθών στη Σλοβενία (789 ευρώ), στην Ισπανία (753 ευρώ) και στη Μάλτα (718 ευρώ), ενώ έχει μειωθεί σημαντικά η απόσταση από τον κατώτατο μισθό της Πορτογαλίας (566 ευρώ).

Πιο συγκεκριμένα, ο κατώτατος μηνιαίος μισθός σε απόλυτα μεγέθη κυμαίνεται:

• Μεταξύ 1.217 και 1.921 ευρώ σε μία πρώτη ομάδα χωρών που αποτελείται από το Ηνωμένο Βασίλειο, τη Γαλλία, την Ιρλανδία, την Ολλανδία, το Βέλγιο και το Λουξεμβούργο.

• Μεταξύ 566 και 789 ευρώ σε μία δεύτερη ομάδα χωρών που αποτελείται από την Πορτογαλία, τη Μάλτα, την Ελλάδα, την Ισπανία και τη Σλοβενία.

• Μεταξύ 174 και 405 ευρώ στην τρίτη ομάδα χωρών όπου βρίσκονται τα υπόλοιπα νέα κράτη - μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δηλαδή Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Ουγγαρία, Πολωνία, Σλοβακία, Τσεχία, Βουλγαρία, Ρουμανία.

Όπως συμπεραίνουν οι ερευνητές του ΙΝΕ ΓΣΕΕ, «ο κατώτατος μηνιαίος μισθός σε ευρώ στην Ελλάδα αποκλίνει πλέον σημαντικά και υστερεί κάθε φορά περισσότερο έναντι των κατώτατων μισθών των πλουσιότερων χωρών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (στις οποίες υπάρχει θεσμοθετημένος κατώτατος μισθός σε εθνικό επίπεδο και ξεπερνά τα 1.200 ευρώ), δεδομένου ότι μετά τη μείωση κατά 22% τον Φεβρουάριο του 2012 ανέρχεται πλέον μόλις στο 46% του αντίστοιχου κατώτατου μισθού της πρώτης ομάδας χωρών».

Αντίθετα ακόμα και μετά τη δραστική μείωση κατά 22% που έγινε με το μνημόνιο 2, ο κατώτατος μηνιαίος μισθός στην Ελλάδα συνεχίζει να είναι μεγαλύτερος από τον αντίστοιχο μισθό που ισχύει στην πλειονότητα των νέων κρατών - μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με εξαίρεση τη Σλοβενία και τη Μάλτα.

Πόσο μειώθηκαν οι μισθοί

Σύμφωνα με την έκθεση, στη διάρκεια των ετών 2010-2013, σε τρέχουσες τιμές, οι αποδοχές εργασίας μισθωτών και αυτοαπασχολούμενων μειώθηκαν κατά 41 δισεκατομμύρια ευρώ, ενώ η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου επιβλήθηκε ονομαστική μείωση 22% στον κατώτατο μισθό και ημερομίσθιο και 32% αντίστοιχα για τους νέους ηλικίας κάτω των 25 ετών.

Η πραγματική μείωση του κατώτατου μισθού και ημερομισθίου εκτοξεύεται όμως εάν υπολογιστεί η συντριπτική πτώση της αγοραστικής δύναμης. Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές, «παράλληλα, η καθίζηση της αγοραστικής δύναμης (25 εκατοστιαίες μονάδες χαμηλότερα από τα επίπεδα του 1984) του κατώτατου μισθού στην Ελλάδα, δεν επιδέχεται σύγκρισης με καμία άλλη περίπτωση ευρωπαϊκής χώρας, δεδομένου ότι, και την ίδια περίοδο 2010-2013, ο πραγματικός κατώτερος μισθός μειώθηκε κατά 25,9% και κατά 35,4% για τους νέους κάτω των 25 ετών».

Τα έγκυρα και απολύτως τεκμηριωμένα στοιχεία που παρέθεσε στην έκθεσή της το ΙΝΕ ΓΣΕΕ μαρτυρούν τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους εταίροι και δανειστές προβάλουν αναληθή στοιχεία προκειμένου να κινητοποιήσουν τα κοινωνικά αντανακλαστικά λαών της Ευρώπης. Και όπως σημειώνεται στην έκθεση, «ο κατώτατος μισθός, από εργαλείο προστασίας των χαμηλά αμειβόμενων, μετατρέπεται σε εργαλείο για την επιτάχυνση της διαδικασίας γενικευμένης μείωσης των μισθών στον ιδιωτικό τομέα, που αποτελεί κεντρικό στόχο της πολιτικής της εσωτερικής υποτίμησης».

Πηγή

Ο τηλεπλασιέ Αδωνις

Την Τρίτη η Βουλή κλήθηκε ακόμα μια φορά να ψηφίσει υπέρ ή κατά της άρσης της ασυλίας του Άδωνιδος Γεωργιάδη για την εκδίκαση μιας μήνυσης η οποία κατατέθηκε από έναν πολίτη στον εισαγγελέα στις 24 Ιουλίου 2014. Η μήνυση αναφερόταν σε αδήλωτα (αφορολόγητα) εισοδήματα του πρώην υπουργού της Νέας Δημοκρατίας από τις πολύωρες καθημερινές τηλεπωλήσεις που πραγματοποιεί τα τελευταία χρόνια, μέσω αρκετών τηλεοπτικών σταθμών όλης της χώρας. Οι βουλευτές τελικά κάλυψαν τον τηλεπωλητή συνάδελφό τους και δεν ήραν την ασυλία του, ωστόσο εκ των πραγμάτων ήρθε στην επιφάνεια ένα θέμα τηλεοπτικής, πολιτικής και φορολογικής ηθικής, που δυστυχώς δεν έχει απασχολήσει σχεδόν κανένα υπεύθυνο στη «χώρα του ό,τι να 'ναι». Διότι ο καθένας μας έχει δει σε κάποιο περιφερειακό κανάλι (αλλά και στο εθνικής εμβέλειας "Ε") κάποια στιγμή του 24ώρου εδώ και πολύ καιρό, τον Αδωνι -όπως επίσης και τους Κωνστ. Πλεύρη, Κυρ. Βελόπουλο, Δημοσθ. Λιακόπουλο κ.ά- να πουλάνε τα αμφιλεγόμενα ιστορικού και «εθνικού» περιεχομένου βιβλία ή DVD, CD κ.λπ, αγορεύοντας ασύστολα και προκλητικά υπέρ συγκεκριμένων ...πολιτικών ιδεών. 

Στο παρελθόν όταν το ΕΣΡ προσπαθούσε να λειτουργήσει είχε επιβάλλει ορισμένες ποινές σε τέτοιου είδους κανάλια τηλεπωλήσεων βασιζόμενο στη νομοθεσία σχετικά με την «υπέρβαση του νόμιμου χρόνου μετάδοσης τηλεπωλήσεων και διαφημιστικών μηνυμάτων» (άρθρα 7 παρ. 1 και 5 παρ. 3 Π.Δ. 100/2000) σε συνδυασμό με την «έλλειψη προγραμματικής πληρότητας» (άρθρο 2 παρ. 6 εδ. δ΄ ν. 2328/1995) των παρεκτραπέντων δήθεν ενημερωτικών και εκπολιτιστικών καναλιών. Με λίγα λόγια, παρότι από το 1995 υπογράφηκε (και έκτοτε ανανεώνεται διαρκώς), μια καταγέλαστη εγκύκλιος των συναρμοδίων υπουργείων (Τύπου, Οικονομικών και Εμπορίου) που αυθαιρέτως δεν εντάσσει τις τηλεπωλήσεις στην κατηγορία των διαφημίσεων, πάλι προκύπτει θέμα υπέρβασης του συνολικού επιτρεπόμενου χρόνου μετάδοσης διαφημίσεων και τηλεπωλήσεων. Αλλά αυτό είναι πταίσμα μπροστά στο πολιτικό σκάνδαλο να βλέπουμε άπειρες ώρες τηλεπωλήσεων του Άδωνι και του κάθε άλλου ομοϊδεάτη του τηλε-ευαγγελιστή ο οποίος στην ουσία έβγαζε και συνεχίζει να βγάζει ακροδεξιούς λόγους (με το αζημίωτο) κατά παράβαση κάθε έννοιας «ποιότητας προγράμματος», αναλογικότητας και ισοτιμίας των πολιτικών διαφημίσεων ιδίως στις προεκλογικές περιόδους. 

Δεν μπορώ προφανώς να σας πω με βεβαιότητα, ότι φοροδιαφεύγουν όλες οι εταιρείες (σαν αυτές του Αδωνιδος, λ.χ.) που αγοράζουν με κάποια εμπορικά συμφωνητικά και σε άγνωστες τιμές χρόνο τηλεπωλήσεων στα συγκεκριμένα κανάλια, ή ότι και τα ίδια αυτά κανάλια -με τις ...αιωνίως προσωρινές άδειες- δεν πληρώνουν, με το ένα ή το άλλο νομιμοφανές τέχνασμα, τους αναλογούντες φόρους και την ασφαλιστική εισφορά του λεγόμενου Αγγελιοσήμου. Είναι ωστόσο, ευκαιρία η νέα κυβέρνηση και το (νέο) ΕΣΡ, με νόμιμη σύνθεση επιτέλους, να καθαρίσουν το τοπίο των μεγάλων αλλά και των λεγόμενων μικρών καναλιών τα οποία εμπορεύονται σχεδόν αποκλειστικά ακροδεξιούς τηλεπλασιέδες, ψευτοτηλεπαιχνίδια, τηλεπωλήσεις, ροζ τηλέφωνα, κ.ο.κ 

Δημήτρης Τρίμης

Αλλαγές στη στρατιωτική ηγεσία

Αλλαγή φρουράς στην ηγεσία της Πολεμικής Αεροπορίας και του Στρατού Ξηράς αποφάσισε το ΚΥΣΕΑ κατά την συνεδρίασή του που έγινε το βράδυ της Τετάρτης, υπό την προεδρία του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα. Στις θέσεις τους παραμένουν ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ Στρατηγός Μιχαήλ Κωσταράκος και ο αρχηγός ΓΕΝ αντιναύαρχος Ευάγγελος Αποστολάκης.

Συγκεκριμένα το ΚΥΣΕΑ:

• Έκρινε ως ευδοκίμως τερματίσαντα τη σταδιοδρομία του τον έως σήμερα αρχηγό ΓΕΑ αντιπτέραρχο Ευάγγελο Τουρνά, ο οποίος προάγεται στο βαθμό του πτεράρχου εν αποστρατεία και του απονέμεται ο τίτλος του επιτίμου αρχηγού ΓΕΑ. Νέος αρχηγός ΓΕΑ τοποθετείται ο έως σήμερα αρχηγός Τακτικής Αεροπορίας Αντιπτέραρχος Χρήστος Βαΐτσης.
• Έκρινε ως ευδοκίμως τερματίσαντα τη σταδιοδρομία του τον έως σήμερα αρχηγό ΓΕΣ αντιστράτηγο Χρίστο Μανωλά, ο οποίος προάγεται στο βαθμό του στρατηγού εν αποστρατεία και του απονέμεται ο τίτλος του επιτίμου αρχηγού ΓΕΣ. Στη θέση του τοποθετείται ο έως σήμερα Διοικητής 1ης Στρατιάς, αντιστράτηγος Βασίλειος Τελλίδης.

Λόγω της απόφασης του ΚΥΣΕΑ για αλλαγές στην ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων αναβάλλεται η προγραμματισμένη (για την Πέμπτη) επίσκεψη της προέδρου της Βουλής Ζωής Κωνσταντοπούλου στο υπουργείο Εθνικής Άμυνας.

Πηγή