Αυτά είναι τα πρώτα ονόματα της υπηρεσιακής κυβέρνησης

Μετά και την παράδοση της εντολής από τον Παναγιώτη Λαφαζάνη στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο Προκόπης Παυλόπουλος, σύμφωνα με όσα ορίζει το Σύνταγμα, θα επικοινωνήσει με τους πολιτικούς αρχηγούς, ανακοινώνοντάς τους τα αποτελέσματα από τη διαδικασία των διερευνητικών εντολών, ενώ αναμένεται να τους καλέσει σε σύσκεψη στο γραφείο του.

Με δεδομένο πως οι Τσίπρας, Καμμένος και Κουτσούμπας έχουν διατυπώσει εξ αρχής πως δεν προτίθεται να παρευρεθούν, τότε το συμβούλιο των πολιτικών αρχηγών δεν θα πραγματοποιηθεί, με τον Προκόπη Παυλόπουλο να ορίζει υπηρεσιακή πρωθυπουργό τη Βασιλική Θάνου, προκειμένου να σχηματίσει κυβέρνηση και να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές. Η ορκωμοσία της υπηρεσιακής πρωθυπουργού αναμένεται για τις 19:00, ενώ αύριο θα ορκιστεί και η υπηρεσιακή κυβέρνηση, ενώ στις 8 το βράδυ της Παρασκευής θα θυροκολληθεί το προεδρικό διάταγμα για τη διάλυση της βουλής

Τα πρώτα ονόματα

Ήδη έχουν αρχίσει οι διαρροές όσον αφορά τα πρώτα ονόματα που θα απαρτίζουν την υπηρεσιακή κυβέρνηση, καθώς σύμφωνα με τις πληροφορίες το υπουργείο Εσωτερικών αναλαμβάνει ο Αντώνης Μανιτάκης, ενώ υπηρεσιακός υπουργός εργασίας θα είναι ο Αντώνης Ρουπακιώτης. Ενδείκνυται να σημειωθεί πως και οι δύο συμμετείχαν στην τρικομματική κυβέρνηση (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ).

Υπουργός Οικονομικών θα αναλάβει ο Γιώργος Χουλιαράκης, ο οποίος συμμετείχε και στη διαπραγματευτική ομάδα, ενώ υπουργός Εξωτερικών πιθανότατα θα οριστεί ο Πέτρος Μολυβιάτης.

Κυβερνητικός εκπρόσωπος θα είναι ο Ροδόλφος Μορώνης και ο πρώην αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Ιωάννης Γιάγκος, θα είναι ο υπουργός Άμυνας, με το υπουργείο Παιδείας να αναλαμβάνει η Φρόσω Κιάου.

Ο Νίκος Χριστοδουλάκης συζητείται για υπουργός Οικονομίας στη θέση του κ. Σταθάκη και ο Αντώνης Μακρυδημήτρης για υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης. 

Επίσης, ο Δημήτρης Παπαγγελόπουλος θα είναι ο υπουργός Δικαιοσύνης, ενώ η Φρόσω Κιάου θα αναλάβει το υπουργείο Παιδεία και η Άλκιστης Πρωτοψάλτη θα είναι η υπηρεσιακή υπουργός Πολιτισμού. Τέλος, ο Φίλιππος Τσαλίδης συζητείται για το υπουργείο Μακεδονίας – Θράκης.

Πηγή

Καβάλα στο άλογο (ήταν)

γράφει η Λώρη Κέζα

Τι τα ήθελε ο Αλέξης Τσίπρας κι ανακατεύτηκε με τη διακυβέρνηση; Πιο ωραία ήταν στην αντιπολίτευση. Ελεγε ό,τι ήθελε, έκανε κριτική, γινόταν συμπαθής σε όλους, έκανε συνελεύσεις με τα συντρόφια, ομφαλοσκοπούσε, σχεδίαζε επί χάρτου. Μήπως θέλει να το ξαναζήσει; Μήπως κατά βάθος πάσχει από το Σύνδρομο του Δεκαπενταμελούς και πνίγεται μέσα στο Μαξίμου;

Ο Αλέξης Τσίπρας βλέπει το κόμμα του να διαλύεται. Κορυφαία, προβεβλημένα στελέχη κατεβαίνουν με δικό τους κόμμα. Βουλευτές και υπουργοί διστάζουν να θέσουν υποψηφιότητα παρά την ευκολία που παρέχει η λίστα στις επόμενες εκλογές. Η μισή Κεντρική Επιτροπή έχει πάρει θέση εναντίον του λόγω της συμφωνίας με τους εταίρους. Οι ειδήσεις για αποχωρήσεις είναι τόσες ώστε να μην αποτελούν πλέον είδηση. Ο ΣΥΡΙΖΑ διαλύεται εις τα εξ ων συνετέθη.  

Ο πρωθυπουργός γίνεται μέρα με τη μέρα ένας αποσυνάγωγος μέσα στο ίδιο του το κόμμα. Τον εγκαταλείπουν οι άνθρωποι που συνέβαλαν στην επιτυχία του, στην ανάδειξή του. Δεν υπήρξε πολιτικά συνεπής, δεν τήρησε το πρόγραμμά του, δεν αντιστάθηκε όσο είχε υποσχεθεί. Ο Τσίπρας επέλεξε να τοποθετήσει το όνομά του ανάμεσα σε εκείνα του Παπανδρέου, του Παπαδήμου, του Σαμαρά, του Βενιζέλου. Υιοθέτησε τη ρητορική των αντιπάλων του, υπηρέτησε το σύστημα που επέκρινε όλη του τη ζωή. Υπάρχει άραγε λόγος για να ψηφιστεί ξανά ευκαιριακά;  

 Οι δραχμιστές ψηφοφόροι δεν έχουν κανένα λόγο να τον στηρίξουν. Μπορούν να ακολουθήσουν τη σύμπραξη Λαφαζάνη, μπορούν να στραφούν στην ξεκάθαρη ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μπορούν να στηρίξουν την Κωνσταντοπούλου σε τυχόν πρωτοβουλία της.  

Οι πασοκογενείς ψηφοφόροι που απογοητεύτηκαν από το ΠαΣοΚ, απογοητεύτηκαν και από τη συντηρητική μεταστροφή της κυβέρνησης Τσίπρα. Εάν ήθελαν νέα συμφωνία με απεχθείς όρους, μπορούσαν να μείνουν εκεί που βρίσκονταν.

Οι νεοδημοκράτες ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ είχαν μετακινηθεί, σύμφωνα με τους Financial Times, ως διαμαρτυρία στο φόρο ακινήτων και τις περικοπές μισθών. Οι φόροι ενισχύθηκαν, οι περικοπές παραμένουν. Προοπτική βελτίωσης καμία.

Εχει καταγραφεί ότι τον Ιανουάριο υπήρξαν διαρροές από όλα τα κόμματα προς τον ΣΥΡΙΖΑ. Λογικό ήταν, αφού έδινε μια νέα προοπτική. Υπάρχει μια κρίσιμη μάζα, το ποσοστό που πάει με το γκουβέρνο. Οποιος έχει μαζί του τον αέρα της νίκης, κερδίζει εκείνους που αμφιταλαντεύονται μεταξύ δυο επιλογών. Ο Αλέξης Τσίπρας στην κατάσταση που βρίσκεται, δεν εγγυάται την πρωτιά.

Ενόσω λοιπόν παρακολουθούμε τις αποχωρήσεις ιστορικών προσώπων από το κυβερνητικό κόμμα, ξέρουμε ότι η ίδια κινητικότητα υπάρχει μεταξύ ψηφοφόρων. Όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά αλλά κάθε μέρα που περνάει είναι σε βάρος του Αλέξη Τσίπρα. Στην αρχή του καλοκαιριού ήταν καβάλα στο άλογο. Τώρα ξεπέζεψε και προχωρά πεζή. (Την άλλη εικόνα, από τη μυθολογία, να σέρνουν κάποιον τα άλογα πίσω από το άρμα, απλά την αποσιωπούμε).   

Μεϊμαράκης: Ο Τσίπρας έδειξε καθεστωτική νοοτροπία

Νέα σφοδρή επίθεση στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα εξαπέλυσε ο πρόεδρος της ΝΔ Βαγγέλης Μεϊμαράκης κατά τη συνεδρίαση της ΚΟ του κόμματος, καταλογίζοντάς του πως «αποφάσισε να δραπετεύσει, μόνο αυτός αρνήθηκε τον διάλογο, απέδειξε καθεστωτική νοοτροπία και πως έχει αλαζονεία». 

Ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κατηγόρησε τον Αλέξη Τσίπρα πως είπε ψέματα που κόστισαν πάρα πολλά και «εξευτέλισαν τον πολιτικό διάλογο και το πολιτικό κόσμο». Όπως είπε, προεκλογικά δεσμευόταν να καταργήσει το μνημόνιο με ένα νόμο ένα άρθρο και μετεκλογικά βύθισε τη χώρα στο χάος, ενώ έφερε το πιο επώδυνο και άδικο μνημόνιο απ' όλα. 

Κλιμακώνοντας την επίθεσή του στην κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τής χρέωσε ότι «έκοψε τα πόδια της χώρας την ώρα που πήγαινε να περπατήσει, την ώρα που η χώρα είχε απομακρυνθεί από το Grexit και είχε φύγει από την εθνική περιπέτεια».

Τόνισε, μάλιστα, σε έντονο ύφος πως «ποτέ άλλοτε ένας Πρωθυπουργός δεν κατάφερε τόσο μεγάλο κακό σε τόσο λίγο χρόνο», συμπληρώνοντας ότι αν στο βιβλίο Γκίνες υπήρχε τέτοιο ρεκόρ «θα το είχε σαρώσει κανονικά». 

Σχετικά με τον προεκλογικό αγώνα της ΝΔ εξήγησε ότι στηρίζεται «πάρα πολύ στο ότι οι βουλευτές θα δώσουν την μάχη στο νόμο τους και ότι θα πειθαρχήσουν και θα πάνε συντεταγμένα με ενιαίο πολιτικό λόγο, γιατί είναι ώρα μάχης και στην μάχη πειθαρχούμε». 

«Ξεκινάμε μια νέα μάχη και τη μάχη αυτήν υποχρεούμαστε να την κερδίσουμε και μπορούμε να την κερδίσουμε», σημείωσε ο πρόεδρος της Ν.Δ., συμπληρώνοντας ότι «το χρωστάμε στην πατρίδα μας γιατί δεν αντέχει η Ελλάδα άλλη αστάθεια […] δεν αντέχει μαθητευόμενους φακίρηδες, χρειάζεται σιγουριά και στέρεα βήματα». 

Αναφορικά με τις λίστες των υποψηφίων, ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης επανέλαβε ότι θα ήταν αντιδεοντολογικό και αντιδημοκρατικό να παρέμβει ένα πρόσωπο στη βούληση των ψηφοφόρων κάθε νομού, άρα θα καταρτιστούν με βάση τους σταυρούς που είχαν συγκεντρώσει οι βουλευτές στις προηγούμενες εκλογές. 

Εξάλλου, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης προανήγγειλε ότι την Τρίτη θα γίνει μεγάλη ανοιχτή συγκέντρωση στη Ρηγίλλης, για να συμβολίσει η ΝΔ ότι ξεκινάει από τις ρίζες της.

Ακόμη, ζήτησε να γίνουν δύο ντιμπέιτ, ένα με όλους τους πολιτκούς αρχηγούς και ένα με τον Αλέξη Τσίπρα και με όποιους όρους εκείνος θέλει. 

Απαντώντας στην κριτική που έχει δεχθεί για το ύφος με το οποίο έχει εκφραστεί τις τελευταίες ημέρες για τον Πρωθυπουργό ο πρόεδρος της ΝΔ επεσήμανε: «Εγώ δεν είμαι δήθεν όπως είναι αυτός και δεν πρόκειται να πω ψέματα όπως αυτός. Θα λέω την αλήθεια με το στιλ το νεοδημοκρατικό, με το ήθος που μου έχει διδάξει η ΝΔ».

Πηγή

Λαφαζάνης στο CNBC: Aν χρειαστεί θα βγούμε από την ευρωζώνη και θα γυρίσουμε στη δραχμή

Ο νέος ριζοσπάστης ηγέτης της αριστεράς καλεί σε Grexit, ο Μαρξιστής Παναγιώτης Λαφαζάνης, ηγείται ενός νέου κόμματος στην Ελλάδα που έχει στόχο να σταματήσει τα μέτρα της λιτότητας. Λίγες ώρες πριν παραδώσει την διερευνητική εντολή – στη 1 το μεσημέρι στον ΠτΔ, Προκόπη Παυλόπουλο, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης, μιλώντας στο CNBC τάσσεται υπέρ του Grexit, γράφει το αμερκανικό δίκτυο.

«Οι αρχές της Λαϊκής Ενότητας περιλαμβάνουν το τέλος της εθνικής υποτέλειας και την ανάγκη να ακολουθηθεί μια νέα ανεξάρτητη, κυρίαρχη και προοδευτική πορεία» λέει. «Ο κ. Λαφαζάνης είναι αντίθετος με τη μεταμόρφωση του ΣΥΡΙΖΑ που από κόμμα της ριζοσπαστικής Αριστεράς μετεξελίχθηκε σε ένα σοσιαλιστικό κόμμα που ακολουθεί τις πρακτικές του μοντέρνου καπιταλισμού».

Κατά τον κ. Λαφαζάνη, «η Λαϊκή Ενότητα επιθυμεί να ακολουθήσει τις καλύτερες προγραμματικές παραδόσεις του ΣΥΡΙΖΑ. Επιθυμούμε να παραμείνουμε στις πιο ριζοσπαστικές δεσμεύσεις». Επισήμανε πως στόχος του είναι να υπάρξει μια οικονομία που θα στηρίζεται και θα ελέγχεται από τα συνδικάτα, τα εργατικά συμβούλια, τους συνεταιρισμούς των δήμων και των κοινοτήτων.

Η συγκυρία είναι θετική για τη Λαϊκή Ενότητα σχολιάζει το CNBC καθώς ενδέχεται να πάρει αρκετές ψήφους από τον ΣΥΡΙΖΑ – ειδικά εκείνες που χρειάζεται για να λάβει την απόλυτη πλειοψηφία στην επόμενη Βουλή.

«Ο Αλέξης Τσίπρας εγκατέλειψε όλες τις ουσιαστικές και θεμελιώδεις προγραμματικές δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ.Αποδέχθηκε τη δανειακή σύμβαση που περιλαμβάνει καταστροφικές πολιτικές – συμπεριλαμβανομένων των μειώσεων σε μισθούς και συντάξεις -, είναι το τελικό χτύπημα στην ελληνική οικονομία». «Εάν είναι απαραίτητο για να εφαρμόσουμε το πρόγραμμά μας, δεν θα διστάσουμε να αποχωρήσουμε από την Ευρωζώνη και να επανέλθουμε σε εθνικό νόμισμα. Δεν νομίζω ότι αυτές οι ενέργειες θα είναι κόλαση για την Ελλάδα, όπως διατείνονται οι προπαγανδιστές της Ευρωζώνης», λέει ο ίδιος.

Πηγή

Γιατί χαίρεται ο Λαφαζάνης και χαμογελάει, πατέρα;

Του Γιώργου Ανανδρανιστάκη

Γιατί συμμετείχαν τα στελέχη της Αριστερής Πλατφόρμας σε μια κυβέρνηση που είχε ως διακηρυγμένο στόχο την παραμονή στο ευρώ και τη σύναψη νέας, πιο ευνοϊκής, συμφωνίας με τους δανειστές, ενώ ο δικός τους διακηρυγμένος  στόχος ήταν η αποχώρηση από την Ευρωζώνη;  Γιατί δέχθηκαν να αναλάβουν υπουργεία, γενικές γραμματείες, διοικήσεις ΔΕΚΟ, θέσεις συμβούλων και ό, τι άλλο προσέφερε ο κρατικός  μηχανισμός; Γιατί έμειναν επί έξι μήνες να κοιτούν  άπραγοι  τους υπουργούς Οικονομικών  που κατέθεταν προτάσεις επί προτάσεων, προκειμένου  να επιτύχουν συμφωνία;

Η Αριστερή Πλατφόρμα τα έπραξε αυτά επειδή είχε σχέδιο. Είχε το Σχέδιο Άλφα,  που προέβλεπε ότι οι δανειστές θα είναι άτεγκτοι απέναντι στην κυβέρνηση της Αριστεράς, αυτό θα οδηγήσει σε ρήξη, σε κλείσιμο των τραπεζών, σε υιοθέτηση παράλληλου νομίσματος και τελικά στην υποχρεωτική έξοδο από την Ευρωζώνη. Το μειοψηφικό σχέδιο του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ θα γινόταν αίφνης επίσημο σχέδιο της Ελλάδας, χωρίς εκλογές, χωρίς δημοψήφισμα, επειδή θα το είχε αποφασίσει μια ομάδα πεφωτισμένων.

Το Σχέδιο Άλφα έφτασε μια ανάσα από την ευόδωση του, ευτυχώς όμως την ύστατη στιγμή ματαιώθηκε. Τότε μπήκε αμέσως σε εφαρμογή το Σχέδιο Βήτα, η Αριστερή Πλατφόρμα κατήγγειλε τη  συμφωνία και έφτιαξε νέο κόμμα εν ριπή οφθαλμού.  Όποια συμφωνία και αν προέκυπτε,  πάλι θα την κατήγγειλαν , πάλι θα αποχωρούσαν, είχαν άλλωστε απορρίψει ήδη και τη συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου και τις 47 σελίδες και την πρόταση των 8 δισ. Θα τις  καταριόνταν όλες τις συμφωνίες, θα τις αποκαλούσαν  «λαιμητόμους», «ταφόπλακες», «καρμανιόλες»- το Λεξικό Μπαμπινιώτη ωχριά μπροστά στο Λεξικό Λαφαζάνη-  και θα τραβούσαν το δρόμο τους.

Η διάσπαση είναι γεγονός τραυματικό, αφήνει χαρακιές στα μυαλά, στις ψυχές, στο δέρμα. Όπου κι αν γυρίσεις αυτές τις μέρες, βλέπεις  αριστερούς θλιμμένους, μελαγχολικούς, θυμωμένους, ζοχαδιασμένους. Εκτός κι αν πρόκειται για αριστερούς της «Λαϊκής Ενότητας». Εκεί τα πρόσωπα είναι φωτεινά, χαρούμενα, αισιόδοξα, τα στελέχη περπατούν όλο καμάρι, διαβαίνουν τις πύλες του προεδρικού Μεγάρου, του Μεγάρου του Μεϊμαράκη, του Μεγάρου της Ζωής και είναι λες και διαβαίνουν τις πύλες του Παραδείσου. Ενθουσιασμένοι σαν τα παιδιά που έχουν- επιτέλους- το παιχνίδι ολόδικό  τους και δεν είναι ανάγκη να το μοιράζονται πλέον με τα ξαδελφάκια τους.

Δεν είναι μόνο το καινούργιο κοσκινάκι που φωτίζει τα πρόσωπα της ΛΑΕ, είναι και η δικαίωση που τρέχει από τα μπατζάκια τους.  Αισθάνονται δικαιωμένοι και άσπιλοι, σαν την Παρθένο Μαρία που συνέλαβε το τέκνο της με τον κρίνο. Ανήκουν άλλωστε στο ρεύμα της Αριστεράς που είχε πέσει από μικρή στη μαρμίτα της δικαίωσης, της Αριστεράς που ανακάλυψε την Αλήθεια στα παλαιά βιβλία και από τότε πορεύεται εν ειρήνη, παρόλο που η αποκαλυφθείσα Αλήθεια είναι άκρως  επαναστατική. Αλλάζουν  γύρω οι εποχές, οι άνθρωποι, τα πράγματα, η Αλήθεια ωστόσο παραμένει αναλλοίωτη,  ούτε ένα γιώτα δεν τις αφαιρούν οι πεφωτισμένοι, λες και το γιώτα είναι το κρίσιμο τραπουλόχαρτο που κρατάει όρθιο τον πύργο.

Αριστερά δογματική, μεταφυσική,  θεολογίζουσα, παγωμένη, μουχλιασμένη και εντέλει ελάχιστα χρήσιμη για εκείνους που νομίζει ότι εκπροσωπεί.

Απορίες…

Γράφει η Κατερίνα Ακριβοπούλου 

-Τι θα συνέβαινε εάν ο Τσίπρας δεν υπέγραφε στις 12 Ιουλίου και επέστρεφε με το «τρόπαιο» της ρήξης ; Θα είχαμε ένα  συμπαγές, δυναμικό και προεπαναστατικό κίνημα να προασπίσει και να διαχειριστεί τις συνέπειες της ρήξης ή μια πολιτική κατάσταση την οποία δεν θέλουμε καν να φανταστούμε;

– Αν είχε σκοπό απο την αρχή να «πουλήσει» το παιχνίδι, γιατί καθυστέρησε 7 μήνες;

– Αν ο στόχος του είναι να γίνει Παπαδήμος με τη λαϊκή νομιμοποίηση, συγκυβερνώντας με Ν.Δ. και Ποτάμι , γιατί προκήρυξε εκλογές  με το ρίσκο των απωλειών και δεν συνεχίζει να κυβερνά με τη συμπολιτευόμενη αντιπολίτευση;

-Ο  ΣΥΡΙΖΑ ψηφίστηκε για να ανατρέψει μέσα σε έξη μήνες τον καπιταλισμό και να προχωρήσει στο σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας;

–  Αν το  ΟΧΙ  μεταφράζεται σε έξοδο από το ευρώ, τα εξίσου συντριπτικά ποσοστά στις δημοσκοπήσεις της περιόδου μέχρι την αποφράδα ημέρα, που εμφάνιζαν τους πολίτες να επιθυμούν συμφωνία πώς μεταφράζονται;

– Το ΟΧΙ  έχει ενιαία και μονοδιάσταση ανάγνωση;

– Αν η ριζική  αιτία της ήττας για την οποία πρώτος  ο ίδιος ο πρωθυπουργός  μίλησε, ήταν η αποτυχία του πολιτικού σχεδίου περί αριστερού ευρωπαϊσμού και ανατροπής των συσχετισμών εντός Ευρωζώνης, γιατί οι σημερινοί διαφωνούντες συστρατεύτηκαν με τη γραμμή αυτή την οποία ο ΣΥΡΙΖΑ έχει χαράξει τα τελευταία πέντε χρόνια;

– Αν η συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου αποτέλεσε τον πρόδρομο της 12ης Ιουλίου, γιατί η «επαναστατική» πτέρυγα δεν έσπευσε να αναχαιτίσει εγκαίρως την προοπτική της «μνημονιακής διολίσθησης», αλλά αντιθέτως υπερασπιζόταν με ιδεολογικά και πολιτικά επιχειρήματα τον αναγκαίο πρώτο συμβιβασμό;

– Γιατί η επίκληση των προεκλογικών  συνθημάτων εστιάζεται μονομερώς στο «σκίσιμο» των μνημονίων -«ήταν απλώς ένα σχήμα λόγου», παραδέχθηκε προ ανταρσίας ακόμη και η Ζωή Κωνσταντοπούλου- και όχι στην πάγια προεκλογική και μετεκλογική δέσμευση ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ζητεί την εξουσιοδότηση για να επαναδιαπραγματευτεί  καλύτερα τους όρους της συμφωνίας; Πιστεύει κανείς στα σοβαρά ότι υπάρχει έστω ένας πολίτης που να ψήφισε τον ΣΥΡΙΖΑ για να σκίσει τα μνημόνια σε μια νύχτα;

-Γιατί ο Λαφαζάνης κάνει χρήση των διερευνητικών εντολών; ΄Εχει κάποιο συγκεκριμένο  πολιτικό υπόβαθρο η διερεύνηση δυνατοτήτων για σχηματισμό κυβέρνησης από την παρούσα Βουλή και δεν το έχουμε αντιληφθεί;

– Γιατί τέτοια δυστοκία στην συγκρότηση ενός ενιαίου αντιευρωπαϊκού μετώπου το οποίο να απαρτίζεται από από το ΚΚΕ μέχρι τη Λαϊκή Ενότητα του Λαφαζάνη και από τις κάθε είδους και απόχρωσης οργανώσεις και σχήματα της εξωκοινοβουλευτικής Αριστεράς, μέχρι τον υπό δημιουργία φορέα της Ζωής Κωνσταντοπούλου;

– Πώς θα  ήταν τώρα τα πράγματα εάν δεν είχαν γίνει εκλογές στις 25  Ιανουαρίου και συνέχιζαν να κυβερνούν Σαμαράς- Βενιζέλος;

-Τι θα συμβεί αν στις εκλογές δεν πάρει αυτοδυναμία ο Τσίπρας;

– Η ήττα είναι προδοσία;

Απορίες που προκαλεί  η απλή αναλογική συσχέτισης των πραγμάτων και η κοινή λογική, όταν δεν πολτοποιείται από τον κανιβαλισμό, την κακοήθεια, τα ψευδεπίγραφα και τις ψευδαισθήσεις …

Η κυβέρνηση εισπράττει τον αναβαλλόμενο φόρο από τα κανάλια! (δείτε το ΦΕΚ)

Επιτέλους βρέθηκε μία κυβέρνηση να τα πάρει από τα κανάλια! Η κυβέρνηση Τσίπρα, είναι η πρώτη κυβέρνηση η οποία θα εισπράξει τον περίφημο αναβαλλόμενο φόρο από τις τηλεοπτικές διαφημίσεις. Ο φόρος επιβλήθηκε πριν από 5 χρόνια, αλλά όλες οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ υπέκυψαν στις απαιτήσεις των διαπλεκόμενων καναλιών και δεν τον εισέπραξαν ποτέ! Έτσι έμεινε γνωστός ως
«αναβαλλόμενος» φόρος.

Ήδη στο ΦΕΚ μετά από ενέργειες του υπουργού Επικρατείας Νίκου Παππά δημοσιεύθηκε η σχετική απόφαση που υπογράφεται από τη Γενική Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων Κατερίνα Σαββαϊδου.

Το ΦΕΚ 1836/25-08-2015 ορίζει ότι θα πληρωθούν δύο δόσεις για το πρώτο οκτάμηνο του 2015 (Ιανουάριος – Απρίλιος και Μάιος – Αύγουστος) και μετά κάθε μήνα, με βάση δήλωση που θα υποβάλλεται μέχρι τις 20 εκάστου μηνός.

Πηγή

Τυφλοί κι ανίκανοι μπροστά στην τουριστική παραοικονομία

γράφει ο Δημήτρης Τρίμης

Με τη δημοσίευση αυτές τις μέρες των θετικών στοιχείων για τον τουρισμό εφέτος επιστρέφουν δυστυχώς μερικά γνωστά αλλά αναπάντητα ερωτήματα που επί πολλά χρόνια πλανώνται... αθώα πάνω από την ελληνική οικονομία. Για πόσο η παραοικονομία θα βασιλεύει; Μέχρι πότε θα κλέβουν τους φόρους πολλοί επιχειρηματίες και θα αποθησαυρίζουν τα κέρδη τους κάτω από τα στρώματα ή θα τα... επενδύουν σε αόρατους λογαριασμούς τους σε ξένες τράπεζες;

Τα στοιχεία της Τραπέζης της Ελλάδος για το πρώτο εξάμηνο του 2015 δείχνουν μια αύξηση των αφίξεων τουριστών στη χώρα μας κατά 20,8% (έφτασαν 1,3 εκατομμύρια περισσότεροι επισκέπτες από πέρσι) σε σχέση με το ίδιο διάστημα του 2014. Η αύξηση της συνολικής δαπάνης των τουριστών (πόσα λεφτά έμειναν στην ελληνική οικονομία), μπορεί να μην είναι ακριβώς αντίστοιχη εκείνης της αύξησης του αριθμού τους, ωστόσο και αυτή ανήλθε στο 8,2% ή κατά 314 εκατομμύρια ευρώ περισσότερα από το 2014. Δηλαδή, είναι αρκετά ικανοποιητική αν και κατά κεφαλήν ανά ταξίδι οι επισκέπτες ξοδεύουν φέτος λιγότερα χρήματα (528,3 ευρώ ανά τουρίστα, έναντι 587,1 ευρώ το 2014).

Στο τέλος της χρονιάς, πάντως, όλοι οι παράγοντες τις αγοράς εκτιμούν ότι θα έχουμε ρεκόρ όλων των εποχών, παρότι πολλά κακεντρεχή ειπώθηκαν για τις δυσμενείς επιπτώσεις της εκλογής Τσίπρα, του Δημοψηφίσματος, των capital controls. Η μόνη φανερή αρνητική εξέλιξη είναι η μείωση κατά 60% των αφίξεων κυρίως νεόπλουτων από τη Ρωσία για ευνόητους λόγους που σχετίζονται με το ουκρανικό ζήτημα και την οικονομική κρίση εκεί, αλλά αυτό το γεγονός αντισταθμίζεται με το πάρα πάνω μάλιστα από την αύξηση κατά 32,9% των επισκεπτών από τις ΗΠΑ, κατά 22,7% από τη Γαλλία και κατά 22,1% από τη Γερμανία.

Σχεδόν ταυτόχρονα με τα προηγούμενα ευχάριστα νέα ήρθαν και τα δυσάρεστα: «Ξεπέρασε τα 4 δισ. ευρώ η υστέρηση στα δημόσια έσοδα στο 7μηνο Ιανουαρίου – Ιουλίου 2015 έναντι του στόχου, ωστόσο η δραματική συγκράτηση των δαπανών οδήγησε σε πρωτογενές πλεόνασμα», ήταν το ένα κακό νέο, που οφείλεται κυρίως στην παράταση υποβολής της πρώτης δόσης του φόρου εισοδήματος νομικών και φυσικών προσώπων και στη μη βεβαίωση και πληρωμή της πρώτης δόσης του ΕΝΦΙΑ 2015. Το δεύτερο κακό νέο είναι ότι στην υστέρηση της είσπραξης των δημοσίων εσόδων κεντρικό θέμα παραμένει η κλοπή (κάπου μισού δισεκατομμυρίου ευρώ τους πρώτους 6 μήνες του έτους) του ΦΠΑ, τα ποσά του οποίου ωστόσο έχουν τσεπώσει ήδη οι επιχειρηματίες από τους πελάτες τους και τα έχουν.... βάλει κάτω απ' το στρώμα.

Σύμφωνα με στοιχεία που δημοσίευσε η «Καθημερινή» (23/8/2015), οι εισπράξεις του Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ) κατά το πρώτο εξάμηνο του χρόνου σε όλες οι τουριστικές περιοχές της χώρας παρουσιάζονται γιγαντιαίες αρνητικές αποκλίσεις σε σχέση με τους στόχους που είχαν τεθεί για το 2015. Ενδεικτικά: Μύκονος: -66,2%, Σαντορίνη: -58,5%, Κως: -51,3%, Ρόδος: -49% κ.ο.κ. Ο στόχος είσπραξης ΦΠΑ το εξάμηνο για τη Μύκονο ήταν 5,7 εκατομμύρια ευρώ ενώ εισπράχθηκαν 1,9 εκατομμύρια!

Νομίζω ότι τα προγράμματα των κομμάτων ενόψει των εκλογών οφείλουν να διατυπώσουν κάτι πάρα πάνω από τις γνωστές επί 30 - 40 χρόνια ευχές τους για την «πάταξη της φοροδιαφυγής», την «καταπολέμηση της παραοικονομίας», την κλοπή του ΦΠΑ και τη φυγή προς τις ξένες τράπεζες των πολλών δεκάδων δισεκατομμυρίων αφορολόγητων ευρώ από πατριώτες πολίτες της χρεοκοπημένης Ελλάδας (η οποία συνεχίζει να δανείζεται πολλά δισ. ευρώ για να διασώσει τις ελληνικές τράπεζες που έχουν στεγνώσει από καταθέσεις).

Στα ρηχά...

γράφει ο Τάσος Παππάς

Νέες εκλογές, ξανά κινητικότητα στην περιοχή της λεγόμενης Κεντροαριστεράς. Από τότε που κατέρρευσε το ΠΑΣΟΚ και εισήλθε δυναμικά στη σκηνή ο ΣΥΡΙΖΑ, ο χώρος μεταξύ της Δεξιάς και της ριζοσπαστικής Αριστεράς, συρρικνωμένος σε δραματικό βαθμό, ψάχνεται για να βρει πολιτική έκφραση που θα του δώσει αξιοπρεπή εκπροσώπηση στο Κοινοβούλιο και υπολογίσιμο εκτόπισμα στην κοινωνία.

Ολες οι προηγούμενες απόπειρες απέτυχαν παταγωδώς για τρεις βασικούς λόγους.

1) Το πολιτικό προσωπικό που ανέλαβε πρωτοβουλίες συνεννόησης μεταξύ των ομάδων, των κινήσεων και των ανέστιων προσωπικοτήτων είχε κακόφημο παρελθόν, αφού ήταν υπεύθυνο για την καταρράκωση των αρχών και των αξιών της παράταξης, για τη χρεοκοπία της χώρας και την επιβολή του καθεστώτος επιτροπείας με τα μνημόνια και, συνεπώς, δεν είχε την καλή έξωθεν μαρτυρία προκειμένου να παίξει τον ρόλο του εμβρυουλκού. Παρά το γεγονός ότι οι προσπάθειες σύμπηξης μετώπου στηρίχτηκαν απλόχερα από τους μηχανισμούς της διαπλοκής, το αποτέλεσμα ήταν αποκαρδιωτικό.

2) Στον πολυδιασπασμένο χώρο της Κεντροαριστεράς κυριαρχούν αρχηγίσκοι με προσωπικές στρατηγικές και θηριώδεις φιλοδοξίες. Ουδείς αναγνωρίζει στον άλλο το προβάδισμα και όλοι θεωρούν ότι δικαιούνται να οργανώσουν αυτοί από θέση ισχύος το νέο εγχείρημα κι ας είναι αμελητέα η επιρροή τους στην ελληνική κοινωνία κι ας έχουν εκτεθεί ανεπανόρθωτα για όσα διέπραξαν όσο καιρό ήταν στα πράγματα. Μια ισχυρή ηγετική προσωπικότητα με καθαρό πολιτικό μητρώο θα μπορούσε να συσπειρώσει και να εμπνεύσει, μόνο που τέτοια δεν υπάρχει.

3) Ομως το βασικότερο πρόβλημα είναι η μετάλλαξη των προσώπων και των συνιστωσών που αναφέρονται στην Κεντροαριστερά. Το δεύτερο συστατικό του όρου (Αριστερά) έχει υποβαθμιστεί στα όρια της εξαφάνισης για να αναβαθμιστεί το πρώτο (Κέντρο) με εμφανή όμως κλίση προς τα δεξιά. Αυτό που κάποτε εθεωρείτο έγκλημα καθοσιώσεως -η συνεργασία σε κυβερνητικό επίπεδο με τη Δεξιά- εξωραΐστηκε και η Αριστερά, που σε άλλες εποχές ήταν ο φυσικός σύμμαχος και συνομιλητής, δαιμονοποιήθηκε και συκοφαντήθηκε. Ο συγχρωτισμός με τη συντηρητική παράταξη, αλλά σε ρόλο κομπάρσου, προκάλεσε μαζικά κύματα απογοήτευσης και αποστράτευσης. Η ιδεολογική μετατόπιση -ανάλογα φαινόμενα πλήρους παράδοσης στον προαιώνιο αντίπαλο έχουμε παντού στην ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία- αμφισβητείται μόνο από μειοψηφικές ομάδες στο εσωτερικό των κομμάτων, που για την ώρα δεν δείχνουν ικανές να ανατρέψουν την κατάσταση.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες και με δεδομένη την άρνηση όλων των πλευρών να πράξουν το αυτονόητο, δηλαδή να αυτοδιαλυθούν και να ξεκινήσουν από μηδενική βάση σε όλα τα πεδία (πρόσωπα, ιδεολογία, στρατηγική, πολιτικές συμμαχίες), κάθε νέα προσπάθεια θα κινείται στα ρηχά. Στα πολύ ρηχά.

Ανάγωγα

Αρχισαν να σκάνε μύτη οι πρώτες δημοσκοπήσεις. Με ρέγουλα, παιδιά. Θυμηθείτε το φιάσκο που πάθατε στις εκλογές του Γενάρη, τότε που δίνατε εκτίμηση ότι γίνεται μάχη στήθος με στήθος ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τη Ν.Δ., και -ακόμη χειρότερο- την πανωλεθρία στο δημοψήφισμα όπου μας βεβαιώνατε πως το «ναι» ήταν μόνο μισό βήμα πίσω από το «όχι».

Η αριστερά στις Καβουρότρυπες

γράφει ο Απόστολος Λυκεσάς

Τα γεγονότα είναι που με οδηγούν σε διαπίστωση η οποία τείνει να μετατραπεί σε απόφθευγμα: καλοκαίρι χωρίς γοργόνα στη Θεσσαλονίκη και την ευρύτερη περιοχή της είναι σα χταπόδι ξεραμένο σε σολάριουμ.

Πέρυσι τέτοιον καιρό θυμίζω ότι στήθηκε παράσταση στο δημαρχείο Θεσσαλονίκης από το συντριβάνι του οποίου αναδύθηκε μέσω φωταψιών η θρυλική γοργόνα φέρουσα στα αλατοθυμαρισμένα χείλη της την μία και σωστή απάντηση στο αγωνιώδες ερώτημα του καπετάν Φαράση. (http://www.alterthess.gr/content/gorgones-sto-dimarheio-kai-ta-kata-synt...)

Το φετινό καλοκαίρι το ενδιαφέρον για γοργονοπεριπέτειες μεταφέρθηκε στις Καβουρότρυπες Χαλκιδικής. Λαϊκός καλλιτέχνης, παρεπιδημών στην περιοχή ως γυμνιστής και λάτρης του ελεύθερου κάμπινγκ, εκ Φιλύρου Θεσσαλονίκης ορμώμενος, ανακοίνωσε, και φωτογραφίες που δημοσιεύθηκαν επιβέβαιωσαν τον λόγο του, ότι θα κατέστρεφε το γλυπτό γοργόνας κοιμώμενης στα βραχιά, το οποίο είχε σμιλεύσει κατά το μακρινό 1997. Αιτία της καταστροφικής του μανίας που στράφηκε κατά του δημιουργήματός του, ήταν το πρόστιμο  περί τα 500 ευρώ που του επέβαλλαν δημόσιες υπηρεσίες για λόγους που εκκινούν από αιτιάσεις περί κατατροφής του περιβάλλοντος και καταλήγουν σε ποινή σχετιζόμενη με την ελεύθερη κατασκήνωση (κατηγορίες στα όρια της αστειότητας αν αντιστοιχηθούν τα εγκλήματα, αισθητικά και περιβαλοντικά, που έχουν γίνει στην περιοχή και τα οποία έλαβαν την χάρη της εκ των υστέρων νομιμότητας).

Δεν θα προβώ σε τοποθέτηση σχετικά με την καλλιτεχνική αξία του έργου, δεν είναι της ώρας και της στιγμής, άλλωστε πλήθος αποτιμήσεων ήδη δημοσιεύονται στα σχόλια που δημοσιεύονται σε πλήθος ιστοσελίδων από πολλούς παρατηρητές του έργου και εκκινούν από  χαρακτηρισμούς όπως «κιτς», «ενδιαφέρουσα πρωτοβουλία», «μετέφερε το σκρίνιο από το σαλόνι του στην παραλία», «προσβολή του φυσικού περιβάλλοντος» και απολήγουν σε πολιτικές τοποθετήσεις περί «άκαρδου κράτους που κυνηγά την ιδιωτική πρωτοβουλία» από την μία, και «ιδιωτικής περιβαλλοντοκτόνου θρασύτητας» από την άλλη.

Το ενδιαφέρον στο οποίο θα εστιάσω είναι το γεγονός ότι ο πολίτης αυτός που πήρε την πρωτοβουλία να σκαλίσει το γλυπτό -όπως και μερικά ακόμη- ενοχλήθηκε από γεγονός ότι οι υπηρεσίες του κράτους ή του τοπικού δήμου του επέβαλλαν πρόστιμο, το οποίο θεωρεί ότι είναι επίδειξη αχαριστίας ενώ, αντιθέτως, ευγνωμοσύνη θα έπρεπε να του δείξουν διότι το γλυπτό του χρησιμοποιήθηκε ακόμη και στις τουριστικές καμπάνιες που αφορούσαν τις ομορφιές και τα άλλα αξιοθαύμαστα της περιοχής.

Εν ολίγοις, το θέμα γι αυτόν, δεν ήταν το ύψος του προστίμου αφού προτιμούσε να το πληρώσει μόνος αρνούμενος όπως λέει και τις προσφορές που του έγιναν, αλλά το πρόστιμο ως πράξη από μόνη της. Οπότε ή θα διαγραφόταν το πρόστιμο και θα αναδυόταν στη θέση του ευχαριστίες ή αυτός θα κατέστρεφε όπως και έκανε το έργο. Και όπως ο ίδιος πάλι αναφέρει όσοι δεν αναγνωρίζουν την ανιδιοτελή προσφορά του είναι Αλάριχοι, πάει να πει καταστροφείς Βησιγότθοι ή εγκάθετοι Ταλιμπάν του Μουλά Ομάρ. Αν λοιπόν Βησιγότθοι και Ταλιμπάν δεν αναγνωρίζουν το μέγεθός του και τα έργα του, τα θρυμματίζει ο ίδιος για να να μην πέσουν στα καταστροφικά τους χέρια ή τα βδελυρά τους βλέμματα.

Η πράξη του συμπολίτη μας είναι σημαδιακή για τους καιρούς μας. Ο εγωισμός του -στο σύνορο με την φιλαυτία- δεν ανέχεται καμμιά κριτική στην δική του τοποθέτηση απέναντι στη ζωή ή τις πράξεις του. Ο ίδιος είναι τόσο εξαγνισμένος που κανένας και καμμιά υπηρεσία δεν μπορεί να έχει αντιρρήσεις για τα έργα του παρά μόνο ο ίδιος. Μόνος του πήρε την απόφαση να κάνει τα γλυπτό στα βράχια της παραλίας, κανέναν δεν όφειλε να ρωτήσει, μόνος του αξιολογήθηκε και αξιολογεί το έργο του, από προσωπικό και μόνο ενδιαφέρον κινήθηκε για να ομορφύνει (;) περαιτέρω την παραλία, όχι μόνο για τον ίδιο αλλά και για τους άλλους, αφιέρωσε λοιπόν χρόνο και κόπο, το (όποιο) ταλέντο του, και έφτιαξε ένα καλλιτεχνικό έργο, η αξία του οποίου αρκεί για να τον προστατεύει από όποιες παρανομίες ή έστω απλές αβλεψίες του του παρόντος και του μέλλοντος. Άπαντες πρέπει έκτοτε να τον σέβονται και να τον τιμούν διαφορετικά αυτός για να τους (μας) εκδικηθεί θα μας στερήσει από την απόλαυση του έργου του για την κατασκευή του οποίου όμως δεν μας είχε κάνει κοινωνούς των ανωτέρω προϋποθέσεων, προβάλλοντας μονάχα την ανιδιοτελή του διάθεση για προσφορά σε έναν ομορφότερο κόσμο. Δεν του ήταν αρκετό το μεγάλο δικαστήριο της Ιστορίας που θα έκρινε τις καλλιτεχνικές του ικανότητες. Ήθελε την δικαίωση και την αναγνώριση εδώ και τώρα. Από τον (καλλιτεχνικό) του εαυτό αναδύθηκε ακέραια η μνησικακία σε μέγεθος και βαθμό τέτοιο που ούτε το δημιούργημά του δεν επιθυμεί να προστατεύσει. Δίνει την εντύπωση ότι αν μπορούσε θα ξελέπιαζε ακόμη και την γοργόνα να την συναντούσε για να μην ξαναυπάρξει ως αφορμή για μυθοπλασίες αφού η ανθρωπότητα δεν το αξίζει.

Οπότε (και συγνώμμη για το μέγεθος των αναλογιών και των παραδειγμάτων) ο Φειδίας έπρεπε να καταστρέψει την Ακρόπολη αφού τον ελέγχανε οι συγκαιρινοί του για λοβιτούρες και ο Σεβαστιανός Μπαχ να κάψει τις παρτιτούρες του που ως ένας απλός κάντορας έζησε και, στο τέλος τέλος γιατί να περιμέναμε άραγε τόσους αιώνες τους τζιχαντιστές να ανατινάξουν τον ναό του Βάαλ ας τον ανατινάζαμε εμείς να μένανε με την ερημιά τους.

ΥΓ. Και, εδώ που φτάσαμε ας πάω την ιερόσυλη σύγκριση στα άκρα: τόσος κόπος και μόχθος, τόσοι αγώνες και θυσίες χρειάστηκαν για να καταφέρουν στο εγχώριο πολιτικό σκηνικό να ομονοήσουν άτομα και ομάδες, τόσες συνιστώσες, που βάλανε κάτω τον πολιτικό εγωισμό τους, τις πρωτοκαθεδρίες, τα σωτηριολογικά προτάγματα ενός εκάστου, προκειμένου να φτιαχθεί ένα κόμμα, ο ΣΥΡΙΖΑ, που ξεπερνώντας τον πόλεμο και τις λοιδωρίες κατάφερε μετά τόσες δεκαετίες ακόμη και νικηφόρα αποτελέσματα. Αφήνει κατάπληκτους όσους παρακολουθήσαμε από την όποια εγγύτητα ή απόσταση το εγχείρημα αυτό, η ευκολία με την οποία σήμερα πολλοί σπεύδουν να καταστρέψουν οι ίδιοι το έργο τους επειδή δεν κατέστη, προσώρας, δυνατό, να αποφύγουμε το «πρόστιμο». Είναι δηλαδή ένα βήμα πριν επιστρέψουν στις... Καβουρότρυπες οι αριστεροί, ο καθείς και η σκηνή του, με τα καλέμια και τα σχέδια του, μαστοροχαλαστήδες. κατσουφιασμένοι με τους διπλανούς, ενοχλημένοι με την παρουσία των άλλων, επιδεικνύοντας και κουνώντας ο καθείς τις δαγκανούλες του, όσο η Μεγάλη Αστυνομία παραφυλάει να μας μαζέψει με τον γρίπο.

* Ο δημοσιογράφος του ρ/σ "Στο Κόκκινο 93,4" Απόστολος Λυκεσάς αρθρογραφεί καθημερινά στο alterthess.gr. Ακούστε ζωντανά στο "Κόκκινο 93,4" την εκπομπή "Ορθά- Κοφτά" με τον Απόστολο Λυκεσά Δευτέρα- Παρασκευή 10:00-11:00. Επικοινωνία με τον Απόστολο Λυκεσά στο apostoloslyk1@gmail.com.

Τσίπρας: Επέλεξα να μην γίνω ήρωας λίγων ώρων

Σε μια εφ' όλης της ύλης συνέντευξη προς τον τηλεοπτικό σταθμό Alpha, ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ζήτησε  ανανέωση της λαϊκής εντολής και υπεραμύνθηκε της πολιτικής που ακολούθησε η κυβέρνηση με την ψήφιση του νέου Μνημονίου, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά: «Είμαι περήφανος για την επιλογή και έχω ήσυχη τη συνείδησή μου ότι δεν οδήγησα τη χώρα σε μια οικονομική καταστροφή. To «όχι» σε μια κακή συμφωνία το έκανα «ναι» σε μια συμφωνία με καλύτερα μέτρα. Σίγουρα, πάντως δεν πρόκειται για μια συμφωνία με τα μέτρα που θα θέλαμε». Περιγράφοντας. εξάλλου, το δίλημμα της 17ωρης κρίσιμης συνεδρίασης στις Βρυξέλλες, ο κ. Τσίπρας είπε: «Μετά το τέλος αυτής της 17ωρης επίπονης προσπάθειας είχα ένα κρίσιμο δίλημμα στο μυαλό μου: αν θα σηκωθώ να φύγω όντας ήρωας με τον λαό μου, με μια κατάρρευση της οικονομίας ή να πάρω το πολιτικό κόστος μέσα στο κόμμα μου και μέσα στον κόσμο που με ψήφισε και να προστατέψω τον κόσμο που είχε αποθηκευμένες τις οικονομίες του στις τράπεζες. Δεν μετανιώνω για το ότι επέλεξα το δεύτερο, ήταν μια πράξη ευθύνης».

Τα κύρια σημεία της συνέντευξης του πρωθυπουργού

- Εγώ θα ζητήσω η επόμενη Βουλή να είναι αναθεωρητική, να υπάρξει αναθεώρηση του Συντάγματος. Εάν ο λαός το θέλησει θα είμαστε εδώ ξανά. Σε κάθε περίπτωση ελπίζω η παρούσα εκλογική αντιπαράθεση να είναι μια αντιπαράθεση επιχειρημάτων.

- Η διαβεβαίωση που είχα από την ΕΚΤ ήταν ότι θα πηγαίναμε σε δημοψήφισμα με ομαλότητα. Άλλαξε στην πορεία αυτό, γιατί στην Ευρώπη θέλησαν να οδηγήσουν στο να τεθεί το δίλημμα ευρώ ή δραχμή. Η επιλογή μου να οδηγήσω την χώρα στις κάλπες δείχνει την προσήλωσή μου στις κάλπες. Εγώ λυπάμαι για πρώην συντρόφους μου που συμπαρατάσσονται με την λογική των συστημικών κομμάτων, ζητώντας να μην γίνουν εκλογές.

- Το βάρος της ιστορίας ήταν και παραμένει μεγάλο. Δεν έχω το δικαίωμα να μην το αντέξω και θα το αντέξω εφόσον έχω τη λαϊκή εντολή. Δεν είναι προσπάθεια φυγής για μένα, δεν πάω να δημιουργήσω μια παράλληλη οικονομική πραγματικότητα. Δεν επιλέγω την απόδραση. Δεν θα συνέχιζα σε καμία περίπτωση να είμαι πρωθυπουργός, όντας αποκομμένος από την κοινωνία. 

- Εγώ πιστεύω πράγματι ότι η επόμενη κυβέρνηση πρέπει να απευθύνει μια πανστρατιά προς τους ικανότερους Έλληνες εντός και εκτός εξωτερικού, για να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε την κρίση.

- Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος έκανε πολύ σημαντική δουλειά και πιστεύω ότι πρέπει να του αποδώσω τα εύσημα, γιατί στην αρχή τον είχα αδικήσει σε πολλά πράγματα.

- Δεν θέλω να κάνω κάποιο σχόλιο για την κ. Κωνσταντοπούλου. Όλοι κρινόμαστε για τις πράξεις μας και τις επιλογές μας αλλά και τις συμπεριφορές μας. Κι εγώ κρίνομαι από όλους. Το ίδιο ισχύει και για τον Βαρουφάκη. Ο Βαρουφάκης έδωσε μια πολύ σκληρή μάχη, αλλά κάποια στιγμή σταμάτησε να δίνει. Το διαπίστωσα όταν ξαφνικά οι Λαγκάρντ, Ντράγκι και Γιούνκερ έκαναν switch off (σ.σ. κατέβασαν διακόπτη) και δεν άκουγαν τίποτα από όσα έλεγε ο τότε υπουργός Οικονομικών. Ο Γιάνης ήθελε να πάμε σε μια ρήξη, να το φτάσουμε στα άκρα. Εγώ, όμως, δεν μπορούσα να δεχτώ κάτι τέτοιο. Προσωπικά, θεωρώ ότι ο Γιάνης είναι ένας εξαίρετος οικονομολόγος, με σημαντικές περγαμηνές και δεν θα ήθελα σε καμία περίπτωση σε μια προσωπική αντιπαράθεση μαζί του. 

- Όταν φέραμε τη συμφωνία στη Βουλή κανένας δεν έφυγε. Έφυγαν, όταν προκήρυξα εκλογές.

- Εάν έχουμε 151 βουλευτές από μόνοι μας θα επιδιώξουμε συνεργασία, όπως έγινε με τους Ανεξάρτητους Έλληνες και τον Πάνο Καμμένο. Εγώ δεν πρόκειται να βάλω από το παράθυρο όλους εκείνους που ο λαός τους έβγαλε από την πόρτα στις 25 Ιανουαρίου. Δεν μπορώ να συνεργαστώ με το κόμμα του κ. Μεϊμαράκη, ούτε με το ΠΑΣΟΚ, ούτε με το κόμμα του κ. Θεοδωράκη, το οποίο κατά την άποψή μου, δεν αντιπροσωπεύει κάτι το καινούργιο.

- Στα χρόνια της ανάπτυξης δημιουργήθηκε ένα μοντέλο ανάπτυξης βασισμένο στις υπηρεσίες που διέλυσε την παραγωγική βάση και σε μια χρηματοπιστωτική φούσκα. Αυτές ήταν οι βαθειές αιτίες. Η χώρα πρέπει να αλλάξει παραγωγικό μοντέλο και προσανατολισμό. Εάν ήταν αποκλειστικά στο χέρι μας θα προχωρούσαμε σε κοινοπραξίες με ιδιώτες επενδυτές για να υπάρχει μια αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας. Το ΤΑΙΠΕΔ ξεπουλούσε τη δημόσια περιουσία, ενώ το νέο Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων ουσιαστικά θα φροντίζει να συγκεντρώνονται χρήματα που θα πηγαίνουν αφενός στην αποπληρωμή του χρέους και αφετέρου στην ενδυνάμωση επενδυτικών προγραμμάτων.

- Έχω δύο γιους, έναν 3 ετών κι έναν 5. Θέλω να μπορούν όλα τα παιδιά να έχουν τη δυνατότητα να μείνουν εδώ στη χώρα και να σπουδάσουν καλά και να εργαστούν εδώ. Δυστυχώς, αυτή τη γενιά τη χάσαμε. Τα πιο λαμπρά μυαλά της Ελλάδας φεύγουν στο εξωτερικό κι αυτό είναι πολύ μεγάλη πληγή για τη χώρα.

 

- Σε αυτούς τους μήνες της πιστωτικής ασφυξίας κάναμε έστω μικρές αλλαγές και τομές, όπως ο νόμος για τις 100 δόσεις, η κατάργηση του 5ευρου από τα νοσοκομεία, ο νόμος για την ιθαγένεια, όπως και ο έλεγχος στις περιβόητες λίστες, όπως η λίστα Λαγκάρντ, ή ο νόμος για τη ρύθμιση του ραδιοτηλεοπτικού τοπίου. Όλα αυτά τα κάναμε μέσα σε επτά μήνες με το μαχαίρι στο λαιμό.

- Το εάν θα βγούμε από την κρίση θα εξαρτηθεί εάν κυβέρνηση και λαός προχωρήσουν σε βαθιές τομές, που θα επουλώσουν τις παθογένειες και θα δώσουν προοπτικές ανάπτυξης. Εναντιώθηκα στα μνημόνια, γιατί πιστεύω ακόμη και τώρα ότι αποτελούν λάθος συνταγή. Όμως για τα δεινά τα δικά μας δεν φταίνε μόνον οι ξένοι. Δείτε το πελατειακό κράτος, τη διαπλοκή, τα στραβά μάτια στα «μεγάλα ψάρια» του λαθρεμπορίου. Ο Καραμανλής είχε κυβερνήσει και κρίθηκε, ο Σημίτης είχε κυβερνήσει και κρίθηκε. Εγώ είχα τη δυνατότητα να κυβερνήσω για να κριθώ; Δεν γίνεται να μου χρεώνονται όλες οι αμαρτίες των προηγούμενων 40 ετών για επτά μήνες εξουσίας. 

- Υποσχόμαστε να δουλέψουμε σκληρά χωρίς αυταπάτες, πατώντας στην πραγματικότητα. Δεν έχουμε άλλη επιλογή. Αυτή η συμφωνία σταθεροποιεί οικονομικά τη χώρα και ανοίγει το δρόμο για μια νέα συζήτηση ως προς το χρέος, όταν οι προηγούμενες κυβερνήσεις έλεγαν στον λαό πως το χρέος ήταν βιώσιμο. Η εναλλακτική αυτής της συμφωνίας θα ήταν η οικονομική καταστροφή.

- Η πρόταση Γιούνκερ, προέβλεπε 8 δις μέτρα ή 5,3 δις ετησίως. Αυτό το μνημόνιο περιλαμβάνει 10 δις μέτρα. Ή 2,9 δις ετησίως. Η πρώτη αξιολόγηση θα γίνει τέλος του χρόνου, η δεύτερη Φλεβάρη-Μάρτη 2016 και η τρίτη περίπου κοντά στο καλοκαίρι του 2016. 

- Η αύξηση του ΦΠΑ δεν θα φέρει εισπράξεις και αυτό το είχα πει και στους εταίρους μου. Δεν πιστεύω ότι η χώρα χρειάζεται επιπλέον λιτότητα έπειτα από πέντε και πλέον χρόνια λιτότητας. Χρειάζεται ανάπτυξη, με εκσυγχρονισμό της δημόσιας διοίκησης και βελτίωση των φοροεισπρακτικών μηχανισμών.

- Εγώ είδα τις προηγούμενες κυβερνήσεις να μην δίνουν μάχη και να λένε πως εάν δεν υπήρχαν τα μνημόνια, τότε θα μπορούσε κάποιος να τα εφεύρει. Μου ζητάνε επίμονα να υιοθετήσω τη συμφωνία. Ο Τσίπρας δεν συμβιβάστηκε, αλλά έκανε συμβιβασμό και προσπαθούν να μας περάσουν τη δική τους ηθική ήττα. Δεν οικειοποιούμαστε τα μέτρα της νέας συμφωνίας, γιατί απλά είναι μια συμφωνία που μας επιβλήθηκε. Η διαφορά εντοπίζεται ανάμεσα σε αυτόν που μάχεται και σε αυτόν που παραδίδεται αμαχητί στις αξιώσεις των δανειστών.

- Όταν πήγα στη συνεδρίαση του Ευρωκοινοβουλίου, βρέθηκα αντιμέτωπος με μια διχασμένη Ευρώπη, όπου άλλοι με επευφημούσαν και άλλοι με επέκριναν. Αυτή είναι η νέα Ευρώπη. Η αριστερή κυβέρνηση οδηγήθηκε σε έναν συμβιβασμό και μια συμφωνία με όρους που επιτρέπουν στον λαό να επιβιώσει και να διαπραγματευτεί καλύτερα στο μέλλον. Τώρα πλέον αναδύονται νέες συμμαχίες, και πέρα από τις δικές μας υπερβολές και αυταπάτες πρέπει να ενδυναμωθεί η μάχη κόντρα στο συντηρητικό κατεστημένο.

- Οφείλω να ομολογήσω ότι δεν είχαμε υπολογίσει το μέγεθος της αντίδρασης από τους συντηρητικούς κύκλους της Ευρώπης. Υπερτιμήσαμε τη δύναμη του δίκιου, υποτιμήσαμε τη δύναμη των τραπεζών. Θέλω να ομολογήσω πως η μεγάλη διάψευση για μένα έγινε όταν ήρθε ο Βαρουφάκης και μου μετέφερε το μήνυμα του Σόιμπλε για συντεταγμένο Grexit και επιστροφή στη δραχμή. Και από τότε άρχισαν να ασκώ κριτική σε συντρόφους μου ότι ουσιαστικά υποστηρίζουν το σχέδιο του αντιπάλου.

- Ποτέ δεν ήταν στρατηγική επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ η ρήξη και η επιστροφή στη δραχμή. Η Ευρώπη είναι ένα πεδίο πάλης, μέσα σε αυτή πρέπει να δώσουμε τη μάχη. Η Ευρώπη μοιάζει με ένα υπερωκεάνειο, το οποίο πορεύεται σε λάθος πορεία. Η επιλογή είναι να μπορέσεις να αλλάξεις την πορεία του πλοίου, ιδίως όταν υπάρχει τρικυμία. Δεν ήταν ποτέ δυνατόν να φύγουμε από την Ευρώπη.

- Δώσαμε μια σκληρή μάχη απέναντι σε εκείνες τις ακραίες συντηρητικές δυνάμεις που επιθυμούσαν διαρκώς το Grexit. Ωστόσο, είχαμε και αντίβαρα από άλλες δυνάμεις που μας υποστήριξαν. Μετά το τέλος αυτής της 17ωρης επίπονης προσπάθειας είχα ένα κρίσιμο δίλημμα στο μυαλό μου: αν θα σηκωθώ να φύγω όντας ήρωας με τον λαό μου, με μια κατάρρευση της οικονομίας ή να πάρω το πολιτικό κόστος μέσα στο κόμμα μου και μέσα στον κόσμο που με ψήφισε και να προστατέψω τον κόσμο που είχε αποθηκευμένες τις οικονομίες του στις τράπεζες. Δεν μετανιώνω για το ότι επέλεξα το δεύτερο, ήταν μια πράξη ευθύνης.

- Ο ελληνικός λαός ήθελε συμφωνία και όχι επιτροπεία. Ποτέ δεν είπα ότι εγώ ήθελα μνημόνιο. 

- Είμαι περήφανος για την επιλογή και έχω ήσυχη τη συνείδησή μου ότι δεν οδήγησα τη χώρα σε μια οικονομική καταστροφή. To «όχι» σε μια κακή συμφωνία το έκανα «ναι» σε μια συμφωνία με καλύτερα μέτρα. Σίγουρα, πάντως δεν πρόκειται για μια συμφωνία με τα μέτρα που θα θέλαμε. Εάν συγκρίνουμε το πρώτο μνημόνιο, το δεύτερο μνημόνιο και την πρόταση Γιούνκερ με αυτό που ψηφίσαμε πρόσφατα, οι αριθμοί είναι σαφώς καλύτεροι τώρα.

Πηγή

Στο 20% η παραβατικότητα σε 22.000 φορολογικούς ελέγχους σε τέσσερις εβδομάδες

Ποσοστό παραβατικότητας 20% κατά μέσο όρο κατέγραψαν οι έλεγχοι που έγιναν τις τελευταίες τέσσερις εβδομάδες από τη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων και το ΣΔΟΕ.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου Οικονομικών, στο διάστημα αυτό διενεργήθηκαν 22.003 έλεγχοι σε 21.828 επιχειρήσεις και διαπιστώθηκαν 15.640 παραβάσεις σε 4.378 από τις επιχειρήσεις αυτές. Μόνο την τελευταία εβδομάδα (από 18 ως 23 Αυγούστου) διενεργήθηκαν 5.609 έλεγχοι σε 5.565 επιχειρήσεις, από τις οποίες στις 1.068 διαπιστώθηκαν φορολογικές παραβάσεις

Αναλυτικότερα, από τις Δ.Ο.Υ της χώρας την περασμένη εβδομάδα πραγματοποιήθηκαν 3.821 μερικοί επιτόπιοι έλεγχοι σε 3.777 επιχειρήσεις και διαπιστώθηκαν παραβάσεις στις 503, με τη μεγαλύτερη παραβατικότητα να πραγματοποιείται κατά τις βραδινές ώρες. Στους ελέγχους αυτούς συμμετείχαν 995 υπάλληλοι.

Οι 3.821 έλεγχοι κάλυψαν κατά 58% επιχειρήσεις του κλάδου εστίασης (2.211 έλεγχοι) και κατά 28% εμπορικές επιχειρήσεις (1.072 έλεγχοι).

Από τις 503 παραβάσεις που διαπιστώθηκαν, το 91% (δηλαδή 458 παραβάσεις) αφορούσαν τη μη έκδοση ή ανακριβή έκδοση στοιχείων.

Κάποιες από αυτές τις περιπτώσεις είναι :

• Σε γυναικείο συνεταιρισμό, μετά την κατάσχεση πρόχειρων σημειωμάτων, διαπιστώθηκε η μη έκδοση φορολογικών στοιχείων για 62 περιπτώσεις.
• Σε τοπική εκδήλωση πολιτιστικού συλλόγου διαπιστώθηκε μη έκδοση φορολογικών στοιχείων για 28 περιπτώσεις.
• Σε μέσο τουριστικών περιηγήσεων στην πόλη διαπιστώθηκε μη έκδοση φορολογικών στοιχείων σε 27 περιπτώσεις.

Κατά τους ελέγχους κατασχέθηκαν έξι φορολογικές ταμειακές μηχανές από πέντε επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο χώρο της εστίασης και του εμπορίου.

Από την Υπηρεσία Ερευνών και Διασφάλισης Δημοσίων Εσόδων (ΥΕΔΔΕ) πραγματοποιήθηκαν 374 μερικοί επιτόπιοι έλεγχοι σε ισάριθμες επιχειρήσεις και διαπιστώθηκαν σε 99 επιχειρήσεις συνολικά 467 παραβάσεις, που αφορούν κυρίως τη μη έκδοση φορολογικών στοιχείων. Στους ελέγχους συμμετείχαν 115 υπάλληλοι της μονάδας.

Οι έλεγχοι εστιάστηκαν σε επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στην εστίαση και στον τουρισμό (σε ποσοστό περίπου 80% ).

Η παραβατικότητα σε δημοφιλείς τουριστικούς προορισμούς και αυτή την εβδομάδα κυμάνθηκε σε πολύ υψηλά επίπεδα, ενώ σε δημοφιλές νησί του Ιονίου η παραβατικότητα ξεπέρασε το 66%.

Ο μεγαλύτερος όγκος των παραβάσεων αφορά σε μη έκδοση φορολογικών στοιχείων. Ενδεικτικές τέτοιες περιπτώσεις είναι :

• Σε τρεις επιχειρήσεις εστίασης του νομού Ηρακλείου Κρήτης διαπιστώθηκαν αντίστοιχα 54, 32 και 16 παραβάσεις για μη έκδοση αποδείξεων.
• Σε δύο παραλιακά καφέ-μπαρ (με ενοικίαση ομπρελών) στο Ηράκλειο Κρήτης και στη Ζάκυνθο, διαπιστώθηκαν 32 και 11 παραβάσεις μη έκδοσης αποδείξεων αντίστοιχα.
• Σε επιχείρηση πώλησης τουριστικών ειδών/μίνι-μάρκετ στο νομό Λασιθίου Κρήτης διαπιστώθηκε η μη έκδοση 19 αποδείξεων λιανικής πώλησης.
• Σε εστιατόριο - καφέ - μπαρ στο Αυλάκι Αττικής διαπιστώθηκε η μη έκδοση 31 αποδείξεων λιανικής πώλησης και σε καφέ εστιατόριο στον Πειραιά η μη έκδοση 20 αποδείξεων.

Κατά τους ελέγχους αυτούς κατασχέθηκε μία αδήλωτη ταμειακή μηχανή.

Από το Σ.Δ.Ο.Ε., την περασμένη εβδομάδα, πραγματοποιήθηκαν 1.414 μερικοί επιτόπιοι έλεγχοι σε ισάριθμες επιχειρήσεις και συμμετείχαν 537 υπάλληλοι του Σώματος.

Από τους ελέγχους διαπιστώθηκαν σε 466 επιχειρήσεις 1.097 συνολικά παραβάσεις, ενώ κατασχέθηκαν τρεις φορολογικές ταμειακές μηχανές από ισάριθμες επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο χώρο της εστίασης.

Πηγή