Προσφυγική κρίση: Είναι αυτή η Ευρώπη που θέλουμε;

του Ηλία Κουσκουβέλη

Η ευρωπαϊκή ενοποίηση, στις έξι δεκαετίες ύπαρξής της, έχει αντιμετωπίσει διάφορες κρίσεις πολιτικής και οικονομικής φύσης. Όμως καμία από αυτές δεν σχετιζόταν τόσο στενά με τα ίδια τα θεμέλια της ύπαρξής της, όσο η τρέχουσα προσφυγική κρίση. Τη στιγμή που εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, πρόσφυγες πολέμου και οικονομικοί μετανάστες, χτυπούν την πόρτα της, η Ευρώπη φαίνεται να είναι απροετοίμαστη, σε άβολη θέση, αναποφάσιστη, διχασμένη πολιτικά, και γηραιά στα αντανακλαστικά της. Εθνικιστικά και ξενοφοβικά αισθήματα έχουν έρθει ξανά στην επιφάνεια, βλάπτοντας την ενότητα, το ηθικό της κύρος και τα συμφέροντά της.

Η τρέχουσα προσφυγική κρίση ωστόσο δεν αποτελεί έκπληξη. Για περισσότερο από δύο χρόνια εκατομμύρια Σύρων και Ιρακινών, που προσπαθούν να ξεφύγουν από τον πόλεμο και την καταστροφή, έχουν μετακινηθεί στην Ιορδανία, το Λίβανο και την Τουρκία. Κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων ετών, η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR) βοήθησε τους πρόσφυγες σε αυτές τις χώρες, καλώντας κράτη και πολίτες να παράσχουν περισσότερη βοήθεια, ενώ προειδοποιούσε ότι η κατάσταση θα επιδεινωθεί.

Ισχυρά και τραγικά ταυτοχρόνως, σήματα στέλνονταν στην Ευρώπη, κάθε φορά που ένα σκάφος βυθιζόταν στη Μεσόγειο. Πέρυσι, η Ελλάδα και η Ιταλία είχαν ζητήσει βοήθεια, καθώς και μια ολιστική ευρωπαϊκή προσέγγιση ώστε να αντιμετωπιστεί η εισροή προσφύγων πολέμου και οικονομικών μεταναστών. Κάποια μέτρα πάρθηκαν: Παροχή οικονομικής βοήθειας στις δύο χώρες, καθώς και αύξηση των στρατιωτικών μέσων, προκειμένου να περιορίσουν τις ανθρώπινες τραγωδίες και να αποτρέψουν τους διακινητές. Ωστόσο, δεν ελήφθησαν αποφάσεις προκειμένου η Ευρώπη να προετοιμαστεί και να αντιμετωπίσει μία εισροή προσφύγων αυτού του μεγέθους. Τα ευρωπαϊκά κράτη, κυβερνήσεις και κοινή γνώμη ήταν εντελώς απροετοίμαστα.

Πέρυσι και κατά το πρώτο εξάμηνο του 2015, οι μεταναστευτικές ροές προς την Ευρώπη ήταν ισχυρές. Αυτές εντάθηκαν για δύο λόγους. Πρώτον, η τουρκική κυβέρνηση άλλαξε πολιτική, καθώς αντιλήφθηκε ότι δεν μπορούσε να χρησιμοποιήσει τους Σύρους πρόσφυγες εναντίον της κυβέρνησης Άσαντ. Δεύτερον, επειδή, μεταξύ άλλων, η γερμανική κυβέρνηση ανακοίνωσε την εκτίμησή της ότι μέχρι το τέλος του 2015, περίπου 800.000 αιτούντες άσυλο θα φτάσουν στη Γερμανία. Η ανακοίνωση αυτή ερμηνεύθηκε από τα εκατομμύρια των προσφύγων της Συρίας και του Ιράκ στην Τουρκία, ως πρόσκληση προς τη Γερμανία. Δεν αποτελεί έκπληξη το ότι πολλοί πρόσφυγες, φτάνοντας στην Ελλάδα, έφεραν και επιδείκνυαν εικόνες της καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ. Υπήρξε και υπάρχει ένα συναίσθημα ανάμεσά τους ότι η Γερμανία είναι η Γη της Επαγγελίας.

Εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι έχουν διασχίσει το ήρεμο κατά το θέρος Αιγαίο πέλαγος. Κατευθύνθηκαν στην ελληνική ηπειρωτική χώρα, κινήθηκαν βόρεια και έφθασαν στα σύνορα της Ουγγαρίας. Και τότε έφθασε η στιγμή της αλήθειας: Πρώτα, η ξενοφοβική κυβέρνηση τους σταμάτησε, στη συνέχεια τους άφησε να περάσουν και τέλος, σφράγισε τα σύνορα. Μερικές χιλιάδες πρόσφυγες έφθασαν στο Μόναχο. Η πόλη όμως- πολύ μεγαλύτερη και πλουσιότερη από τη Λέσβο, την Κω ή το Αγαθονήσι- ανακοίνωσε ότι δεν μπορεί να δεχτεί άλλους. Έτσι, ακολούθησε το κλείσιμο των συνόρων και από τη γερμανική κυβέρνηση.

Τώρα οι πρόσφυγες βρίσκονται παγιδευμένοι. Λίγοι έχουν μείνει στα ελληνικά νησιά και στην Αθήνα. Οι περισσότεροι από αυτούς βρίσκονται στα ουγγρικά σύνορα, προσπαθώντας να βρουν εναλλακτικές διαδρομές προς τη Γερμανία, μέσω της Κροατίας και της Ρουμανίας. Αυτοί είναι οι «τυχεροί» που διέσχισαν τη θάλασσα (οι περισσότεροι από αυτούς μάλλον δεν την είχαν δει ποτέ πριν στη ζωή τους), ξόδεψαν περιουσίες πληρώνοντας διακινητές και τους μαυραγορίτες, περίμεναν για μέρες κάτω από τον καλοκαιρινό ήλιο μπροστά στα αστυνομικά τμήματα ή στα σύνορα, περπάτησαν χιλιάδες χιλιόμετρα μεταφέροντας τα μωρά τους και τους ηλικιωμένους, μόνο και μόνο για να αντιμετωπίσουν κλειστές πόρτες, ρατσισμό και αστυνομική βία.

Αυτή η κατάσταση, με οποιαδήποτε κριτήρια, είναι, σύμφωνα με τα λόγια του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, «απαράδεκτη». Ορισμένα κράτη- μέλη της ΕΕ έχουν ήδη μπλοκάρει αποφάσεις στο Συμβούλιο των υπουργών Εσωτερικών της περασμένης εβδομάδας. Ζήτησαν, ξεχνώντας πόσες ψυχές χάθηκαν στη θάλασσα, από την Ελλάδα και την Ιταλία να τους σταματήσει... Έχουν δηλώσει ότι οι πρόσφυγες είναι μια απειλή για τον πολιτισμό και τις αξίες τους, τον κοινωνικό και θρησκευτικό τους ιστό. Φαίνεται να ξεχνούν ότι εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες τους ήταν πρόσφυγες στις χώρες της ΕΕ στη δεκαετία του 1990, μετά την κατάρρευση του ανατολικού μπλοκ, και οι θρησκευτικοί ηγέτες τους ή οι ευσεβείς πολίτες τους φαίνεται να ξεχνούν τις θεμελιώδεις χριστιανικές αρχές ή να αγνοούν τα μηνύματα που αποστέλλονται από τον ίδιο τον Πάπα. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι παραβιάζουν τις ίδιες τις θεμελιώδεις αρχές της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, στο βαθμό που ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και πολίτες πρέπει να απαντήσουν στο ερώτημα: Είναι αυτή η Ευρώπη που θέλουμε; Είναι αυτή η Ευρώπη που εργάζεται για την ειρήνη, τη δημοκρατία, την ευημερία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια;

Προφανώς όχι, δεν είναι αυτή η Ευρώπη που θέλουμε. Η Ευρώπη που θέλουμε για εμάς και τα παιδιά μας είναι εκείνη που αναδεικνύεται από τον μέσο πολίτη, που έδωσε τροφή, νερό, ρούχα, στέγη και φάρμακα στους πρόσφυγες. Είναι αυτή που έδειξαν οι άνδρες και οι γυναίκες του ελληνικού και του ιταλικού λιμενικού ή του πολεμικού ναυτικού, καθώς και οι ψαράδες, σώζοντας ζωές στη θάλασσα. Είναι η Ευρώπη των εθελοντών που έσπευσαν να βοηθήσουν ανθρώπινα όντα σε κίνδυνο!

Αυτή είναι η Ευρώπη από την οποία οι κυβερνήσεις θα πρέπει να εμπνευστούν στην ερχόμενη Σύνοδο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, λαμβάνοντας παράλληλα υπόψη τους τις έλλογες εγχώριες και διεθνείς ανησυχίες για ασφάλεια. Θα πρέπει να αποφασίσουν και να δράσουν άμεσα για να αντιμετωπιστεί η κατάσταση τώρα, πριν έρθει ο χειμώνας. Και πρέπει να δράσουν, τόσο στο επίπεδο των προσφύγων, όσο και, στο μέτρο του δυνατού, στη ρίζα του προβλήματος, δηλαδή στον πόλεμο στη Συρία και το Ιράκ.

Τα κράτη- μέλη της ΕΕ πρέπει:
- Να αποφασίσουν να δεχτούν όλοι έναν αριθμό προσφύγων βάσει κριτηρίων που θα συμφωνηθούν.
- Όταν συμφωνήσουν, να βρουν τρόπο για να απαλλάξουν τους πρόσφυγες από τη διαδρομή των 3.000 χιλιομέτρων. Οι πρόσφυγες μπορούν να μεταφέρονται, σε αξιοπρεπείς συνθήκες, στις χώρες υποδοχής. Διαφορετικά, αυτή η μακρά πορεία γίνεται ένα είδος μιας διαδικασίας επιλογής που μόνο ο ισχυρότερος, ο πονηρός και ο πλουσιότερος ανάμεσά τους θα επιβιώσει.
- Να βοηθήσουν οικονομικά τις υπηρεσίες του ΟΗΕ, τις ΜΚΟ και κράτη όπως η Ελλάδα και η Ιταλία, καθώς και κράτη μη μέλη της ΕΕ στην Νοτιοανατολική Ευρώπη.
- Να βοηθήσουν αυτά τα κράτη με εμπειρογνώμονες και τεχνικά μέσα, ώστε να αποφευχθούν τραγωδίες στη θάλασσα, και να υλοποιήσουν καλύτερους ελέγχους των εισερχομένων μεταναστών. Έτσι, μπορούν να ανταποκριθούν στις έλλογες ανησυχίες για προστασία από εξτρεμιστικά στοιχεία, που προσπαθούν να φτάσουν στην Ευρώπη ως πρόσφυγες.
- Να συντονιστούν και να βοηθήσουν την Ύπατη Αρμοστεία στην Ευρώπη, αλλά και στην Ιορδανία, στο Λίβανο και στην Τουρκία, όπου πολλοί πρόσφυγες διαμένουν σε καταυλισμούς.
- Να αυξήσουν τις δράσεις τους κατά των διακινητών ανθρώπων και όλων των άλλων παραβατών του νόμου.
- Να ζητήσουν από γειτονικά κράτη της ΕΕ, όπως την Τουρκία, να αλλάξουν την πολιτική προώθησης μεταναστών ως μέσο πίεσης προς την ΕΕ και να συμβάλλουν πραγματικά στην προσπάθεια αυτή.

Στο εγγύς μέλλον και πριν από το επόμενο καλοκαίρι, η ΕΕ πρέπει να ξεκινήσει, μαζί με τις μεγάλες δυνάμεις, τις προσπάθειες για την εξεύρεση λύσης στη Συρία, ίσως στο επίπεδο του Συμβουλίου Ασφαλείας. Σε αυτήν τη διαδικασία πρέπει να συμμετάσχουν οι περιφερειακές δυνάμεις που έχουν ευθύνες για την έναρξη και την κλιμάκωση του πολέμου, και θα πρέπει να αναλάβουν τις ευθύνες τους, σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο.

Είναι βέβαιο ότι η προσφυγική κρίση δεν θα σταματήσει μέχρι να τελειώσει ο πόλεμος. Και αυτό μπορεί να πάρει χρόνο, γιατί είναι πολύ πιο δύσκολο να σταματήσει ένας εμφύλιος, από έναν διεθνή πόλεμο. Μέχρι τότε, η Ευρώπη θα πρέπει να ασχοληθεί με χιλιάδες ανθρώπους που προσπαθούν να ξεφύγουν από την εμπόλεμη ζώνη και θα πρέπει να το κάνει σύμφωνα με τις αξίες και τις αρχές της. Είναι προς το συμφέρον της ίδιας της ΕΕ και των κρατών μελών της. Διαφορετικά, η βλάβη στα θεμέλια της ΕΕ, τις αξίες, το κύρος, αλλά και στα οικονομικά και πολιτικά της συμφέροντα, θα είναι πολύ μεγαλύτερη από ό,τι οποιοδήποτε άλλο κόστος που μερικές κοντόφθαλμες κυβερνήσεις φοβούνται.

* Ο Ηλίας Κουσκουβέλης είναι καθηγητής Διεθνών Σχέσεων Πανεπιστημίου Μακεδονίας, και διευθυντής του Εργαστηρίου Διεθνών Σχέσεων και κάτοχος της Έδρας ΓΕΕΘΑ «Θουκυδίδης» (το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας είναι μέλος του δικτύου United Nations Academic Impact). 

Υπουργός μίας... ημέρας ο Δημήτρης Καμμένος

Την παραίτηση του υπέβαλε ο υφυπουργός Υποδομών Δημήτρης Καμμένος για να υπάρξει -όπως ανέφερε- «ομαλή λειτουργία της νέας κυβέρνησης». Η ενέργειά του αυτή ήρθε έπειτα από έντονες αντιδράσεις για την αποπομπή του, μετά τα ομοφοβικά και αντισημιτικά σχόλια που υπήρχαν στο twitter του,  τα οποία ωστόσο αρνείται ο ίδιος. 

Είχε προηγηθεί ανάρτηση του υπουργού Εθνικής Άμυνας και προέδρου των ΑΝ.ΕΛΛ., Πάνου Καμμένου, στο twitter, με την οποία καλούσε τον -ήδη, τέως- υφυπουργό Υποδομών να αποχωρήσει από το κυβερνητικό σχήμα. 

Στη δήλωσή του ο Δ.Καμμένος ανέφερε τα εξής: 

«Ύστερα από τα σημερινά δημοσιεύματα και την τεράστια έκταση που έλαβε το ζήτημα των υποτιθέμενων δημοσιεύσεων στα κοινωνικά δίκτυα, επικοινώνησα με τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος και τον κ. Μανώλη Σφακιανάκη με εντολή του οποίου ομάδα ειδικών ήλεγξε τους συγκεκριμένους λογαριασμούς χωρίς αποτέλεσμα.

Το προηγούμενο δελτίο τύπου είναι σε πλήρη ισχύ.

Θέτοντας ως πρωταρχικό στόχο μου το συμφέρον της πατρίδας, την ομαλή λειτουργία της νέας κυβέρνησης και τιμώντας την εμπιστοσύνη του πρωθυπουργού στο πρόσωπό μου, δηλώνω την παραίτηση μου από τη θέση του Υφυπουργού Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων και συγχρόνως θα καταθέσω μήνυση κατ’ αγνώστων και πολύ σύντομα η αλήθεια θα λάμψει».

Πηγή

Εκτός κυβέρνησης οδεύει ο Δημήτρης Καμμένος

Εκτός κυβέρνησης τίθεται σύμφωνα με πληροφορίες ο Δημήτρης Καμμένος καθώς σήμερα το πρωί ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ενημερώθηκε για τα όσα φέρεται να είχε αναρτήσει στο λογαρισμό του portaporta ο Δημήτρης Καμμένος με ομοφόβικο, ρατσιστικο και αντισημιτικό περιεχόμενο.

Πιο συγκεκριμένα, σχετικά με το θέμα υπήρξε τηλεφωνική επικοινωνία του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα με τον υπουργό Άμυνας και πρόεδρο των ΑΝΕΛ Πάνο Καμμένο στον οποίο ο πρωθυπουργός έθεσε το ζήτημα με τα επίμαχα tweets του υφυπουργού Υποδομών Δημήτρη Καμμένου

Ο πρωθυπουργός φέρεται να ζήτησε από τον Πάνο Καμμένο να διερευνήσει την γνησιότητα των tweets και αν αυτά είναι αυθεντικά.

Κύκλοι του Μεγάρου Μαξίμου φέρονται να αναφέρουν ότι τέτοιες απόψεις δεν μπορεί να συνάδουν με τις αξίες και την ηθική της συγκυβέρνησης .

Επίσης σύμφωνα με τις ίδιες πηγές ζητήθηκε από τον Πάνο Καμμένο, στη περίπτωση που είναι γνήσια τα tweets, να δει και το ενδεχόμενο αντικατάστασής του υφυπουργού .

Τις τελευταίες ώρες στο διαδίκτυο είχε ξεσπάσει θύελλα αντιδράσεων, με τον Δημήτρη Παπαδημούλη να δηλώνει την δυσαρέσκειά του για την υπουργοποίηση "ενός προσώπου με ακραίες και ρατσιστικές απόψεις".

Νωρίτερα ο Βουλευτής Δημήτρης Καμμένος είχε ζητήσει συγνώμη απ’ όσους θεώρησαν και εξέλαβαν τις αναρτήσεις ως προσβλητικές αλλά παράλληλα έκανε λόγο για διαστρέβλωση των αναρτήσεών του.

Πηγή

Μια δόση ανθρωπιάς και δημοκρατίας στον Ελαιώνα

γράφει η Ντίνα Δασκαλοπούλου

«Γκολ» στα φαρσί σημαίνει λουλούδι. Είναι ένα γκολ με πράσινα πέταλα και μπλε μίσχο αυτό που μου προσφέρει η Σάρα. Είναι το δεύτερο γκολ που μου δίνει αφού το πρώτο σχεδόν έλιωσε στη ζέστη του μεσημεριού. Η Σάρα φτιάχνει λουλούδια από πλαστελίνη κάτω από την τεράστια τέντα που στεγάζει τον παιδότοπο του Ελαιώνα.

Ανάμεσα σε τριαξονικά και νταλίκες, στη μέση ενός αχανούς πουθενά με αποθήκες, βρίσκεται αυτός -ο πρώτος στην Ελλάδα και πρωτοποριακός για την Ευρώπη- ανοιχτός χώρος προσωρινής φιλοξενίας για τους πρόσφυγες.

Μόλις λίγους μήνες πριν η Ελλάδα αντιμετώπιζε τους πρόσφυγες, τους ανθρώπους που ζητούσαν άσυλο, τους ανήλικους, τους ανάπηρους κι όσους δεν ήταν εφικτή η απέλασή τους σαν απειλή. Με βάση το δόγμα «να τους κάνουμε τον βίο αβίωτο» και κουρελιάζοντας το διεθνές δίκαιο, η προηγούμενη κυβέρνηση στοίβαζε εκείνους που όφειλε να προστατεύει για περισσότερους από 18 μήνες σε καγκελόφραχτα κέντρα κράτησης.

Τώρα, επιτέλους, τουλάχιστον στον Ελαιώνα, η πολιτεία αντιμετωπίζει τους πρόσφυγες ως επισκέπτες που κάνουν μια στάση στο μακρύ ταξίδι τους προς την Ευρώπη.

Εναν μήνα μετά την έναρξη της λειτουργίας του, ο ανοιχτός χώρος προσωρινής φιλοξενίας σώζει τη συλλογική μας αξιοπρέπεια που τραυματίζουν οι σκληρές εικόνες με τους πρόσφυγες να στοιβάζονται στα νησιά, τα πλάνα με την κακοποίησή τους από την αστυνομία, οι αγριευτικές πληροφορίες για τα δίκτυα εκμετάλλευσής τους.

Ετσι, ένα απόγευμα στον Ελαιώνα μπορεί να είναι μια καλή δόση ανθρωπιάς και δημοκρατίας: εδώ η Ελλάδα είναι μια πολιτεία που συντάσσεται με τον νόμο, το διεθνές δίκαιο και τα διεθνή πρότυπα φιλοξενίας προσφύγων. Κι εδώ οι Ελληνες δείχνουν το πιο ωραίο, το αλληλέγγυο και φιλόξενο πρόσωπό τους.

Αλλυλεγγύη

Στον χώρο φιλοξενίας έρχονται συνεχώς Αθηναίοι, κρατώντας στα χέρια τους ό,τι μπορούν να προσφέρουν, από ένα πακέτο μπισκότα μέχρι επαγγελματικούς βραστήρες για το νερό. «Ακόμα κι αυτό που μπορεί να φαίνεται η πιο μικρή δωρεά, εδώ είναι πολύτιμη», μας λέει η κοινωνική λειτουργός του Ερυθρού Σταυρού, Μαρία Συμεού. «Χτες μας έφεραν πατατάκια, τα πιτσιρίκια το καταχάρηκαν». Μαζί με τη Μαρία δουλεύουν εθελοντικά εδώ και άνθρωποι από τα τρία σώματα του Ερυθρού Σταυρού (την κοινωνική πρόνοια, τους σαμαρείτες και τους νοσηλευτές).

Η Μύριαμ είναι μία από τις εθελόντριες στον παιδότοπο. Εχει εργαστεί για χρόνια σε αποστολές του ΟΗΕ κι έχει διεθνή εμπειρία. «Εδώ οι άνθρωποι, επαγγελματίες κι εθελοντές, δουλεύουν με την ψυχή τους, δεν το κάνουν τυπικά ούτε απλώς εκπληρώνουν τις υποχρεώσεις τους και φεύγουν», λέει η Μύριαμ.

«Στον παιδότοπο έρχονται σχεδόν καθημερινά εθελοντές δάσκαλοι και νηπιαγωγοί, άνθρωποι που κάνουν δημιουργικό παιχνίδι». Λίγο αργότερα, μια νεαρή κοπέλα μπαίνει ντροπαλά στο κοντέινερ που στεγάζει τον Ερυθρό Σταυρό: «Γεια σας, έχω κάνει αίτηση για εθελόντρια». Οι νέοι της «συνάδελφοι» της δίνουν το κόκκινο γιλέκο και ξεκινάνε για την πρώτη της αποστολή.

«Τι κάνεις; Εγώ είμαι καλά, πολύ καλά». Ο Χουσεΐν βρίσκεται στην Ελλάδα εδώ και τρεις μήνες. Είναι 8 χρόνων και χαμογελάει πλατιά με τα στραβά του δοντάκια. Μαθαίνει ελληνικά με απίστευτα γρήγορο ρυθμό, αλλά «υπάρχουν τόσες πολλές λέξεις! θέλω να μάθω όλες τις λέξεις!»

Ο Χουσεΐν περιμένει πρόσκληση από τα αδέλφια του που ζουν στη Γερμανία ώστε να μεταναστεύσει εκεί μαζί με την υπόλοιπη οικογένειά του. Ο Χουσεΐν δεν πρόλαβε να πάει σχολείο στο Ουρουζγκάν, ήταν πολύ μικρός όταν οι Ταλιμπάν τους ανάγκασαν να φύγουν από το χωριό τους. Πήγε όμως δύο τάξεις στο Ιράν και δηλώνει πολύ περήφανος που έμαθε να γράφει και να διαβάζει στα φαρσί.

Τώρα, παρόλο που ξέρει ότι θα φύγει μια μέρα, θέλει να μάθει ελληνικά. Στο κοντέινερ όπου μένει με τους γονείς και τα αδέλφια του, ελάχιστα πράγματα ανήκουν στον Χουσεΐν: οι μαρκαδόροι κι οι ζωγραφιές του, μερικά παιχνίδια κι ένα πράσινο μπαλόνι. «Να το πάρεις εσύ, θέλω να είναι δικό σου», λέει ο Χουσεΐν και με παίρνει από το χέρι για να γνωρίσουμε τους φίλους του.

Υπάρχουν τρία στοιχεία που είναι κοινά σε όποιον καταυλισμό προσφύγων κι αν πάει κανείς, από το Σουρούτς μέχρι τον Ελαιώνα.

Το πρώτο είναι η εξαιρετική ευγένεια των ανθρώπων: ένας βαθύς σεβασμός στον χώρο και τον διπλανό τους, στη χώρα που τους φιλοξενεί.

Το δεύτερο είναι η γενναιοδωρία: οι άνθρωποι θέλουν να σου προσφέρουν κάτι κι εκείνοι - ένα τσάι, μια μαντίλα, μια ζωγραφιά, ένα πράσινο μπαλόνι.

Το τρίτο είναι ο τρόπος που έχουν τα παιδιά να χαμογελούν παντού και πάντα. Ακόμα και η μικρούλα Ελχαμ, που κάποιο πρόβλημα στα μάτια την κάνει να μισοβλέπει και να κινείται δειλά.

«Οι γιατροί στο Ιράν μάς είπαν πως μόνο στην Αγγλία θα γίνει καλά, εκεί θέλουμε να πάμε», λέει η 29χρονη Ζάχρο. Η μαμά τής Ελχαμ έχει μόλις φτάσει στον Ελαιώνα. Από τη Μυτιλήνη πήγαν οικογενειακώς στην πλατεία Βικτωρίας κι εκεί κάποιος γνωστός τους τους είπε ότι υπάρχει χώρος φιλοξενίας. «Θα πάρουμε μια ανάσα και θα συνεχίσουμε», λέει η Ζάχρο, «θα περπατήσουμε μέχρι την Αγγλία».

Καλώς ή κακώς, προσπαθώ να της εξηγήσω πόσο μακριά είναι η Αγγλία και τι συμβαίνει σ’ αυτή τη διαδρομή, που χώρες όπως η Ουγγαρία την κάνουν εφιαλτική. «Να σου εξηγήσω εγώ», αντιτείνει η Ζάχρο. «Οταν ξεκινήσαμε, δεν ξέραμε τίποτα. Ούτε τώρα ξέρουμε και δεν μας νοιάζει. Ρωτάμε, περπατάμε, φεύγουμε. Δεν θα σταματήσω να περπατάω για κανέναν λόγο μέχρι την Αγγλία».

Στα φαρσί

«Μαν χαμπαρνιγκόραμ» στα φαρσί σημαίνει «είμαι δημοσιογράφος». «Μαναμ- χάτομ Μπεμπεγκιούλ», με λένε Μπεμπεγκιούλ, απαντά εκείνη προσπαθώντας να καταλάβει γιατί, στα 58 της, αυτή η νοικοκυρά και μητέρα πέντε παιδιών μπορεί να ενδιαφέρει μια εφημερίδα.

«Να πείτε στον κόσμο για το ταξίδι σας, να καταλάβουν γιατί πρέπει να ανοίξουν τα σύνορα», εξηγώ και η Μπεμπεγκιούλ αποφασίζει να μιλήσει. «Ενα πέρασμα θέλουμε μόνο, μια ανάσα να πάρουμε, δεν θα μείνουμε στην πατρίδα σας», λέει.

«Φανταστείτε στο χωριό σας να έρχονται μια οι Ταλιμπάν και μια οι ISIS, να δολοφονούν, να βιάζουν, να σας παίρνουν τα χωράφια, να μην ξέρετε αν τα παιδιά σας θα είναι ζωντανά αύριο. Από εκεί φύγαμε. Και τώρα περπατάμε, περπατάμε, περπατάμε ασταμάτητα. Αφήστε μας να συνεχίσουμε το περπάτημα, αφήστε μας να φτάσουμε κάπου».

Γιατί χρειαζόμαστε Ελαιώνες και όχι Αμυγδαλέζες

Το εγχείρημα, που στις 17 Σεπτέμβρη έκλεισε έναν μήνα λειτουργίας, ξεκίνησε υπό το βάρος της κατάστασης στο Πεδίον του Αρεως.

Το προτελευταίο Σάββατο του Ιουλίου τα συναρμόδια υπουργεία Υγείας, Εργασίας και Μεταναστευτικής Πολιτικής μαζί με τον Δήμο Αθηναίων (στον οποίο ανήκει ο χώρος) και την Περιφέρεια Αττικής κατέληξαν στη δημιουργία ενός ανοιχτού κέντρου προσωρινής φιλοξενίας.

Ο Ελαιώνας στήθηκε με βάση τα διεθνή πρότυπα κι έχει τη δυνατότητα να φιλοξενήσει περίπου 700 άτομα. Από τις 16 Αυγούστου μέχρι τις 10 Σεπτέμβρη έχει φιλοξενήσει πάνω από 4.656 ανθρώπους, που παραμένουν εδώ κατά μέσο όρο τρεις μέρες.

Οπως εκτιμούν ειδικοί, με τα χρήματα που ξοδεύτηκαν για την Αμυγδαλέζα θα μπορούσαν να φτιαχτούν δέκα εγκαταστάσεις όπως ο Ελαιώνας.

Εδώ συνεργάζονται υπουργεία, ο Δήμος Αθηναίων, η Περιφέρεια Αττικής, φορείς και οργανώσεις. Ο Ερυθρός Σταυρός έχει αναλάβει τη διανομή του φαγητού, τον παιδότοπο κ.ά. Το Πολεμικό Ναυτικό παρασκευάζει το μεσημεριανό και η ΜΚΟ Νόστος το βραδινό.

Η Αστυνομία φυλάει εξωτερικά τον χώρο. Η Υπηρεσία Ασύλου ενημερώνει τους φιλοξενούμενους για τις σχετικές διαδικασίες.

Η Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ έχει αναλάβει τη νομική ενημέρωση και τους βοηθάει στη διαδικασία της οικογενειακής επανένωσης.

Η Praxis έχει στείλει εθελοντές κοινωνικούς λειτουργούς. Το ΚΕΕΛΠΝΟ διαθέτει γιατρούς και νοσηλευτές.

Αν θέλετε κι εσείς να βοηθήσετε, μπορείτε να επικοινωνήσετε με οποιαδήποτε οργάνωση ή να πάτε απευθείας στον Ελαιώνα μέχρι τις 10 το βράδυ.

Φοβάμαι για όλα αυτά που θα γίνουν για εμένα ΧΩΡΙΣ εμένα..

γράφει η Λίλα Μήτσουρα

Σε τηλεοπτικό πάνελ, όλοι οι κατέχοντες θέσεις εξουσίας στη ζωή μου, μου εξηγούν και μου αναλύουν με περίσσια φροντίδα πως θέλουν το καλό μου .Προσπαθώ να τους παρακολουθήσω να καταλάβω όπως μπορώ τα παράλογα. Γιατί αυτοί ξέρουν ποιό είναι το δικό μου καλό και δεν το ξέρω εγώ? Γιατί μάλλον είμαι μειωμένης αντίληψης εεεε? Και τότε πως ζητούν την ψήφο μου? Πριν τις εκλογές είμαι τέρας εξυπνάδας μετά όμως γίνομαι μπιτ ηλίθια.

Μπλα μπλα δεν τους αντέχω, μου "πήραν το κεφάλι" που έλεγε και η σμυρνιά γιαγιά μου. Βάζω δυνατά τον Παύλο να παίζει και να μου φωνάζει "έχε το νου σου στο παιδί" και οι φωνές του πάνελ γίνονται ψίθυροι. Απλά μουρμουρίζουν.

Οι δυνατές φωνές σώπασαν, τα στήθη που μπήκαν μπροστά για να με σώσουν σκιάχτηκαν. Και θέλουν να με φοβίσουν  και μένα για να σκύψω το κεφάλι. Μα φοβάμαι!!!!! Πόσο ακόμα?

Φοβάμαι  την λαθεμένη κρίση, τις λάθος επιλογές, το παραπλανημένο νου, τους χαμογελαστούς νέους σωτήρες που σκιάζονται και εκβιάζονται. Φοβάμαι την κλάψα που τους έκανε σωτήρες. Φοβάμαι τον διχασμό. ΦΟΒΑΜΑΙ ΕΜΕΝΑ!!!!!

Φοβάμαι και εσένα πάρα πολύ. Τον πρώην σύντροφο που ασπάζεσαι τις θεωρίες τους για την σωτηρία μας. Με στρέφουν εναντίον σου. Θέλω να στραφώ εναντίον σου γιατί δεν μου αρέσουν οι αλυσίδες οι χοντρές. Γιατί δεν με νοιάζει αν θα μου τις περάσει αριστερό η δεξί χέρι. ΔΕΝ ΜΟΥ ΑΡΕΣΟΥΝ ΟΙ ΑΛΥΣΙΔΕΣ!!!! Και κυρίως στα ποδαράκια των παιδιών μου-μας!!!!!

Φοβάμαι την μοιρολατρία πάρα πολύ. Πως αφού θα έχουμε μνημόνιο ντε και καλά, αφού δεν υπάρχει εναλλακτική λύση, ας το χειριστεί ένας καλός τουλάχιστον. Μα είναι καλός ,αριστερός ούτε λόγος να γίνεται, αυτός που το αποδέχεται? Υπάρχουν θετικά μέσα σε αυτήν την μνημονιακή χιονοστιβάδα που έρχεται από ώρα σε ώρα για τον απλό λαό???

Φοβάμαι την παράδοση άνευ όρων που την βάφτισαν τακτικό ελιγμό. Στρατηγική κίνηση. Φοβάμαι την πειθώ τους γιατί έπιασε. Φοβάμαι τα σκλαβοπάζαρα χωρών.

Σε κοιτώ και βλέπω μπρος μου έναν εχθρό. Και ως τέτοιο θα σε αντιμετωπίσω. Φοβάμαι ότι αυτό που πάντα φώναζα "αγάπη ρε! !"δεν μπορώ να το τηρήσω πια. Παλεύω μέσα μου για την στιγμή που θα καταλάβεις το λάθος σου ,γιατί αυτό θα γίνει είναι βέβαιο και καθόλου αλαζονικό αυτό που λέω, αν θα θέλω να σου απλώσω το χέρι για να σε πάρω μαζί μου στις πλατείες ή αν θα το απλώσω για να σου ρίξω μια μπουνιά.

Φοβάμαι γιατί ξέρω ότι μετά τίποτα δεν θα σώνεται. Θα είναι αργά. Γιατί κάποιοι έβαλαν το πρόσωπο πάνω από την πατρίδα. Γιατί κάποιοι νοιάστηκαν για το  χαμογελαστό παλικάρι με τον έρπη και όχι για την χώρα τους που παραδίνεται έτσι απλά και ασυνείδητα.

Φοβάμαι εμένα στο είπα και πριν. Φοβάμαι τις σκέψεις που κάνω. Φοβάμαι ότι χάνω ότι πολυτιμότερο είχα μέσα μου. Την αγάπη και την κατανόηση.

Φοβάμαι σου λέω!!!! Παίξε Νικόλα...... Δεν θέλω καρδιά μου να κλαις.......

Ο Δ. Καμμένος απολογείται για τα ρατσιστικά Tweet και τα «ρίχνει» σε συνεργάτες του

Ο Δημήτρης Καμμένος, η υπουργοποίηση του οποίου προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων εξαιτίας των ρατσιστικών σχολίων στον λογαριασμό του στο Twitter, εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία δηλώνει πως καταγγέλλει ρητά τον ρατσισμό, τον ομοφοβισμό και τον αντισημιτισμό και σημειώνει πως «τους λογαριασμούς του σε όλα τα κοινωνικά δίκτυα χειρίζονταν συνεργάτες» και πως «έχουν παραβιαστεί ουκ ολίγες φορές».

Αποκηρύσσοντας τις ρατσιστικές αναρτήσεις που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο αναφέρει πως «η πλειονότητα αυτών αποτελεί προϊόν διαστρέβλωσης της αλήθειας και έχουν επιμελώς παραχαραχθεί από τις γνωστές μονταζιέρες», τον βρίσκουν κάθετα αντίθετο και ζητά συγγνώμη από όσους έχουν ενοχληθεί.

Ολόκληρη η ανακοίνωση του Δημήτρη Καμμένου

«Παρατηρώντας τη σημερινή αναστάτωση σχετικά με δημοσιεύσεις στα κοινωνικά δίκτυα που αφορούν άμεσα και έμμεσα το πρόσωπο μου, δηλώνω κατηγορηματικά ότι η πλειονότητα αυτών αποτελεί προϊόν διαστρέβλωσης της αλήθειας και έχουν επιμελώς παραχαραχθεί για να ικανοποιήσουν προεκλογικές πολιτικές σκοπιμότητες από τις γνωστές μονταζιέρες οι οποίες προεκλογικά χρησιμοποίησαν κάθε μορφής λάσπης. Αρκεί να θυμίσω άλλωστε, πως εντεταλμένες εταιρείες δημοσκοπήσεων είχαν παραποιήσει τα αποτελέσματα δείχνοντας τους Ανεξάρτητους Έλληνες συστηματικά εκτός Βουλής για να επηρεάσουν την κοινή γνώμη και την ψήφο του λαού.

Όσον αφορά το περιεχόμενο ανακοινώσεων σε κοινωνικά δίκτυα σας ενημερώνω ότι τους λογαριασμούς μου σε όλα τα κοινωνικά δίκτυα χειρίζονταν συνεργάτες καθώς επίσης και ότι έχουν παραβιαστεί ουκ ολίγες φορές. Για του λόγου του αληθές μάλιστα, ο λογαριασμός μου στο Facebook έχει μπλοκαριστεί από την παραμονή των εκλογών από άγνωστους εισβολείς και μέχρι σήμερα η λειτουργία του δεν έχει αποκατασταθεί.

Θέλω να δηλώσω ότι σχετικές αναρτήσεις, οι οποίες εκλήφθησαν ή ήταν προσβλητικές προς συγκεκριμένες ομάδες συμπολιτών μας, με βρίσκουν κάθετα αντίθετο και με την παρούσα, ζητώ και προσωπικά συγνώμη από όσους έχουν ενοχληθεί σχετικά, ενώ καταγγέλλω ρητά τον ρατσισμό, ομοφοβισμό και τον αντισημιτισμό.

Κλείνοντας θέλω να τονίσω ότι οι ευθύνες που έχω αναλάβει είναι τεράστιες, το έργο εξαιρετικά σημαντικό και στην Ελλάδα του αύριο που οραματιζόμαστε, δε χωρούν προσωπικές και άνανδρες πολιτικά επιθέσεις.

Πηγή

Δύο πρώην υπουργοί του Γιώργου Παπανδρέου στην κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου

Στην σύνθεση της νέας κυβέρνησης Τσίπρα – Καμμένου υπάρχουν και δύο ονόματα που αποτελούν «έκπληξη», τα οποία μάλιστα προέρχονται και από τον χώρο του ΠΑΣΟΚ.

Και στο πρόσφατο παρελθόν είχαν διατελέσει μέλη της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου.

Ο λόγος για την Θεοδώρα Τζάκρη, η οποία εκλέχθηκε βουλευτής με το ΣΥΡΙΖΑ στην Πέλλα (ήταν πρώτη στο ψηφοδέλτιο), ενώ το 2009 ως βουλευτής του ΠΑΣΟΚ της είχαν ανατεθεί καθήκοντα υφυπουργού Εσωτερικών, Αποκέντρωσης & Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης.

Επίσης, ο Μάρκος Μπόλαρης (βουλευτής Α' Θεσσαλονίκης με τον ΣΥΡΙΖΑ – 4ος στο ψηφοδέλτιο) το 2009 είχε οριστεί υφυπουργός Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, ενώ τον Ιούνιο του 2011 ορίσθηκε υφυπουργός Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.

Πηγή 

Ποιος «έφαγε» τον Παναγιώτη Νικολούδη - Ο ρόλος των δανειστών

γράφει ο Γιώργος Παππούς

Ως «βόμβα» και ως έκπληξη πρώτου μεγέθους χαρακτηρίζεται η απομάκρυνση -κατά άλλους εκπαραθύρωση- του Παναγιώτη Νικολούδη από το κυβερνητικό σχήμα και τη θέση του υπουργού αρμόδιου για θέματα Διαφθοράς.

Ο πρώην εισαγγελέας και επικεφαλής για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος ήταν μια από τις προσωπικές επιλογές του Αλέξη Τσίπρα στην πρώτη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και είχε ως στόχο να σηματοδοτήσει τη μετωπική σύγκρουση με συμφέροντα, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται αυτά.

Είναι ενδεικτικό ότι ο Π. Νικολούδης, από τις πρώτες κιόλας επίσημες δηλώσεις, είχε βάλει τον πήχη πολύ ψηλά, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τους χειρισμούς που έγιναν τα προηγούμενα χρόνια σε σοβαρές υποθέσεις οικονομικού εγκλήματος και αναδεικνύοντας τις ελλείψεις έμπειρου ελεγκτικού προσωπικού στις υπηρεσίες αιχμής.

Ο ίδιος ανέλαβε, δε, και το νομοσχέδιο για το λαθρεμπόριο καπνικών προϊόντων, το οποίο μαζί με το αντίστοιχο νομοσχέδιο για το λαθρεμπόριο καυσίμων αποτέλεσαν βασικά στοιχεία της στρατηγικής της κυβέρνησης, προκειμένου να πείσει τους δανειστές για το ότι είναι δυνατόν να εξασφαλιστούν άμεσα έσοδα από τέτοιου είδους εγκληματικές δραστηριότητες.

Το ότι κάτι στράβωσε άρχισε να φαίνεται στην τελική φάση της διαπραγμάτευσης με το «κουαρτέτο», όταν διέρρευσαν πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες οι δανειστές επιθυμούσαν την κατάργηση του υπουργείου κατά της Διαφθοράς, χωρίς ωστόσο να επιβεβαιωθούν κατά την υπογραφή της συμφωνίας.

Άλλωστε, στο τελικό κείμενο δεν υπάρχει η παραμικρή υπόνοια ότι όντως το θέμα ήταν στην ατζέντα των δανειστών.

Τα ερωτήματα που ανακύπτουν και θα πρέπει να απαντηθούν είναι γιατί είδε την πόρτα της εξόδου ο Π. Νικολούδης και μάλιστα χωρίς να έχει υπάρξει η παραμικρή ενημέρωση από το Μέγαρο Μαξίμου, όπως αναφέρουν καλά πληροφορημένες πηγές, αλλά και το ποιος εισηγήθηκε την απομάκρυνσή του.

Κρίθηκε ανεπαρκής; Ήταν αναποτελεσματικός; Ενόχλησε κάποιους; Δεν ενόχλησε κάποιους;

Η ουσία είναι ότι ο πρώην εισαγγελέας είδε μάλλον άκομψα την πόρτα της εξόδου, ενώ και το υπουργείο κατά της Διαφθοράς καταργήθηκε, με τις σχετικές αρμοδιότητες να περνάνε στο υπουργείο Δικαιοσύνης...

 

Στον Αρειο Πάγο για επανακαταμέτρηση ψήφων η ΛΑΕ

Στον Άρειο Πάγο προσέφυγε η Λαϊκή Ενότητα για επανακαταμέτρηση των ψήφων στις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου.

Οπως αναφέρει η ανακοίνωση της ΛΑΕ «είθισται η διενέργεια δειγματοληπτικού ελέγχου κατά τη μετεκλογική περίοδο από υποψηφίους, κόμματα ή και εκλογείς». Στο πλαίσιο αυτό, όπως προβλέπεται από τη νομοθεσία περί Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου (άρθρο 25), υποψήφιοι της Λαϊκής Ενότητας κατέθεσαν στα αρμόδια Πρωτοδικεία αίτημα διενέργειας δειγματοληπτικού ελέγχου για τυχόν σφάλματα ή παραλείψεις στους εξής Δήμους: Αθηνών, Περιστερίου, Αχαρνών και Νίκαιας και αναμένεται απάντηση στο αίτημά τους.

 

Οι «53» είναι η νέα συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ -Εβαλαν βέτο και ζήτησαν υπουργεία

Μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας να έχει «απελευθερωθεί» από την Αριστερή Πλατφόρμα του Παναγιώτη Λαφαζάνη, ωστόσο μια νέα συνιστώσα βρίσκεται εν δημιουργία και ακούει στο όνομα «Ομάδα των 53».

Πληροφορίες αναφέρουν ότι οι «53» είχαν λόγο στον σχηματισμό κυβέρνησης, έθεσαν βέτο για πρόσωπα που είχε ακουστεί ότι θα έμπαιναν στην κυβέρνηση, ενώ απαίτησαν ακόμα και την απομάκρυνση άλλων. 

Κυρίως, απαίτησαν από τον πρωθυπουργό η νέα κυβέρνηση να έχει «αριστερό πρόσημο».

Η άρνηση Σακελλαρίδη να αναλάβει υπουργείο

Όπως πρώτο είχε γράψει το iefimerida.gr, εκτός κυβέρνησης έμεινε τελικά ο πρώην κυβερνητικός εκπρόσωπος Γαβριήλ Σακελλαρίδης, μετά από δική του απόφαση. Σύμφωνα με απόλυτα έγκυρες πηγές, τη Δευτέρα κιόλας του έγινε πρόταση να αναλάβει το χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Παιδείας, με τον ίδιο να λέει «όχι». 

Ο κ. Σακελλαρίδης έκανε συνειδητά την επιλογή να μην εμπλακεί ενεργά στην κυβέρνηση, ενώ ενδεικτική της στάσης που τηρεί ήταν και η δήλωσή του το βράδυ των εκλογών ότι «δεν είναι στιγμή για θριαμβολογίες». Μάλιστα, οι πληροφορίες θέλουν τον πρώην κυβερνητικό εκπρόσωπο να αναλαμβάνει επικεφαλής της κίνησης των «53», μετά την ενσωμάτωση του Ευκλείδη Τσακαλώτου στην νέα κυβέρνηση και την ενεργή εμπλοκή του στην υλοποίηση του 3ου Μνημονίου.

Ο όρος για την επιστροφή Τσακαλώτου στο ΥΠΟΙΚ

Το δεύτερο πεδίο της κόντρας ανάμεσα στον Τσίπρα και τους «53» ήταν η επιστροφή του Ευκλείδη Τσακαλώτου στην κυβέρνηση και τη θέση του υπουργού Οικονομικών. Μόλις διέρρευσε από το περιβάλλον του πρωθυπουργού πως υπάρχει σκέψη για τη δημιουργία υπουργείου Μνημονίου οι αντιδράσεις από τους «53» ήταν σφοδρές.

Μάλιστα, τέθηκε ο όρος πως για να επιστρέψει ο κ. Τσακαλώτος στο ΥΠΟΙΚ θα πρέπει να είναι ο καθ' ύλην αρμόδιος για την υλοποίηση του τρίτου Μνημονίου και των πολιτικών του. Πρακτικά, αυτό οδήγησε τον Γιώργο Χουλιαράκη στη θέση του αναπληρωτή ΥΠΟΙΚ, χωρίς διευρυμένες μνημονιακές αρμοδιότητες και υφιστάμενο του Ευκλείδη Τσακαλώτου.

Είχαν ακουστεί, δε, και ψίθυροι πως υπήρξε μία υπόγεια διαμάχη Δραγασάκη-Τσακαλώτου, καθώς ο τελευταίος είχε περάσει τα... δύσκολα της διαπραγμάτευσης και ήθελε εκείνος να έχει το πάνω χέρι. 

Βέτο για Νικολόπουλο, Ζώη και Πανούση

Οπως φαίνεται, η ομάδα των «53» είχε συμμετοχή και στις καραμπόλες που σημειώθηκαν κατά τη διάρκεια της διαμόρφωσης του νέου κυβερνητικού σχήματος.

Σύμφωνα με πληροφορίες, έθεσαν βέτο για τη συμμετοχή στην κυβέρνηση συγκεκριμένων προσώπων, προερχόμενων από τους ΑΝΕΛ. Συγκεκριμένα, είπαν «όχι» στην παραμονή του Χρήστου Ζώη στο Ναυτιλίας και ζήτησαν την επιστροφή του Θοδωρή Δρίτσα στο συγκεκριμένο χαρτοφυλάκιο, ο οποίος ανήκει στην ομάδα των «53».

Φυσικά την ίδια αρνητική στάση κράτησαν και για τον Νίκο Νικολόπουλο, ο οποίος για δεύτερη φορά είδε να του κλείνουν την πόρτα της κυβέρνησης και φέρεται ιδιαίτερα οργισμένος.

Ωστόσο, το όνομα που για τους «53» ήταν casus belli είναι αυτού του Γιάννη Πανούση. Υπενθυμίζεται πως κατά τη διάρκεια της θητείας του κ. Πανούση στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη οι δύο πλευρές είχαν «συγκρουστεί» πολλές φορές, με τους «53» να αντιδρούν σε αποφάσεις του πρώην υπουργού και τον κ. Πανούση να τους απαντάει με άρθρα του σε πολύ υψηλούς τόνους.  

Ετσι, ο Γιάννης Πανούσης έμεινε εκτός κυβέρνησης και τη θέση του κατέλαβε ο Νίκος Τόσκας.

Θα γίνουν οι «53» η νέα Αριστερή Πλατφόρμα;

Οι κινήσεις πάντως που κάνει από το Μνημόνιο και μετά η ομάδα των «53» δείχνουν ότι οι βουλευτές και τα στελέχη της επιδιώκουν να αναλάβουν τον ρόλο μιας... πιο light Αριστερής Πλατφόρμας στη νέα Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ. 

Μάλιστα, κατά τη διάρκεια της κατάρτισης των ψηφοδελτίων είχαν ασκήσει έντονες πιέσεις στον Αλέξη Τσίπρα ώστε η πρώην υπουργός Τασία Χριστοδουλοπούλου να τοποθετηθεί σε εκλόγιμη θέση στο Επικρατείας, όπως που έγινε.

Τέλος, υπενθυμίζεται πως στους «53» είναι ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, καθώς και άλλα μέλη του υπουργικού συμβουλίου, όπως η Θεανώ Φωτίου, ο Σταύρος Κοντονής, ο Θοδωρής Δρίτσας, ο Αλέξης Χαρίτσης, αλλά και η Σία Αναγνωστοπούλου, οι οποίοι βρίσκονται όλοι σήμερα στην κυβέρνηση. 

Τι είναι η ομάδα των «53»

Η «Κίνηση των 53» θεωρείται η πιο «αριστερή» τάση εντός της πλειοψηφούσας ομάδας γύρω από τον Αλέξη Τσίπρα, στην οποία συμμετείχαν ο Τάσος Κορωνάκης, αλλά και η εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος Ράνια Σβίγκου.

Αυτή είναι η λίστα των «53» (αρκετοί ωστόσο έχουν αποχωρήσει):

1. Αγαθοπούλου Ειρήνη,

2. Αγγελοπούλου Ελθήνα,

3. Αθανασίου Κώστας,

4. Αθανίτη Όλγα,

5. Αλμπάνης Γιάννης,

6. Βωβός Παναγιώτης,

7. Διώτη Ηρώ,

8. Δρίτσας Θοδωρής,

9. Ζαχαριάς Κώστας,

10. Θεοδωράτου Κατερίνα,

11. Καλκανδής Πέτρος,

12. Καραγιαννίδης Χρήστος,

13. Καραγιώργος Βαγγέλης,

14. Κατριβάνου Βασιλική,

15. Κατσινοπούλου Ειρήνη,

16. Κερσανίδης Στράτος,

17. Κιτσαντά Λίτσα,

18. Κνήτου Κατερίνα,

19. Κορωνάκης Τάσος,

20. Κουρεμπές Φάνης,

21. Κουτσοθοδωρής Θοδωρής,

22. Κυπριανίδου Ερμίνα,

23. Κυρίτσης Γιώργος,

24. Κωνσταντάτος Χάρης,

25. Λάμπρου Πάνος,

26. Λάσκος Χρήστος,

27. Μαντάς Χρήστος,

28. Μαρματάκης Κώστας,

29. Ματσούκα Χαρά,

30. Μπαλαούρας Μάκης,

31. Μπαρσέφσκι Μάνια,

32. Μπένος Αλέξης,

33. Νικολάου Νάγια,

34. Νοτοπούλου Κατερίνα,

35. Παπαδάτος Δημοσθένης,

36. Παπαδόπουλος Χριστόφορος,

37. Ρήγος Άλκης,

38. Σαπουνά Αγγέλικα,

39. Σαμανίδης Νίκος,

40. Σαρρής Μανώλης,

41. Σβίγκου Ράνια,

42. Σταματάκη Ελένη,

43. Σταμπουλή Αφροδίτη,

44. Στασινός Στάθης,

45. Τζήκα Δανάη,

46. Τσακαλώτος Ευκλείδης,

47. Τσιγώνιας Νίκος,

48. Τσίτσοβιτς Τόνια,

49. Υδραίος Μιχάλης,

50. Φωτίου Θεανώ,

51. Χαρίτσης Αλέξανδρος,

52. Χονδρός Γιώργος,

53. Χριστοδουλοπούλου Τασία

Ασκούν κριτική στην ηγεσία από το 2014

Πριν από ένα χρόνο, η Ομάδα των 53 είχε στείλει επιστολή στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και του ασκούσε κριτική από αριστερά.

Οι υπογράφοντες εγκαλούσαν τον Αλέξη Τσίπρα για την πολιτική των συμμαχιών και τη λήψη αποφάσεων με εξωθεσμική ομάδα συμβούλων.

«Στο διάστημα της προεκλογικής περιόδου παροξύνθηκαν φαινόμενα που υπονομεύουν τη συλλογικότητα και τραυματίζουν την "ψυχή" της Αριστεράς. Τόσο η αδρανοποίηση των εκλεγμένων οργάνων κι η ενίσχυση εξωθεσμικών κέντρων αποφάσεων, όσο και η αποχαλίνωση του παραγοντισμού και της διγλωσσίας, έπληξαν τη δημοκρατία κι έφθειραν την αποτελεσματικότητα», αναφέρεται μεταξύ άλλων στο κείμενο.

Ανάμεσα στη σημεία της κριτικής καταγράφεται και η δυσαρέσκεια για το σύνθημα της «Νέας Ελλάδας», αλλά και για τη διαχείριση της αντίστοιχης ιστοσελίδας από τον Δημήτρη Μπεκιάρη, ενώ επισημαίνεται, ότι προέχει η κατάρτιση ενός αριστερού ριζοσπαστικού προγράμματος, η «στροφή» στις κινηματικές διεργασίες και η λήψη αποστάσεων από μια ρητορική εστιασμένη σε «σκάνδαλα».

Δυσαρέσκεια για τον προεκλογικό λόγο: Φαινόμαστε ως καρικατούρα του ΠΑΣΟΚ

Στο κείμενο οι 53 ασκούν σκληρή κριτική και για τον τρόπο με τον οποίο πραγματοποιήθηκε η προεκλογική μάχη καθώς σημειώνεται «Δεν είμαστε ενθουσιασμένοι, για παράδειγμα με το δημόσιο λόγο του κόμματος, ιδίως κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, γιατί πολλές φορές δανειστήκαμε το λόγο του αντιπάλου, θεωρώντας εσφαλμένα ότι έτσι γινόμαστε πιο λαϊκοί».

«Στην πραγματικότητα, με έναν τέτοιο λόγο πετυχαίνουμε ακριβώς το αντίθετο: να αφήνουμε τον κόσμο μας ιδεολογικά και πολιτικά απροετοίμαστο μπροστά στον κυρίαρχο λόγο και να φαινόμαστε ως καρικατούρα του ΠΑΣΟΚ της λαϊκομετωπικής περιόδου».

Αιχμές και προς το επικοινωνιακό επιτελείο του Αλέξη Τσίπρα

«Οι εκλογές δεν κερδίζονται κατά την προεκλογική περίοδο αλλά την προηγούμενη. Το αποτέλεσμα δεν είναι αποτέλεσμα των (τελικά όχι και τόσο) «μάγων» της πολιτικής επικοινωνίας πολύ περισσότερο δε όταν τα «μαγικά» τους εδραιώνουν την πεποίθηση ότι όλοι είναι ίδιοι»

Ζητούν επιστροφή στον δρόμο και όχι άλλα τηλεοπτικά πάνελ

«Να επιχειρήσουμε να μεταφέρουμε το πολιτικό παιχνίδι από το πεδίο της επικοινωνίας και των θεσμών σε αυτό του δρόμου και των κινημάτων. Χωρίς αναθέρμανση του λαϊκού κινήματος, αφενός θα πρέπει να περιμένουμε την προεδρική εκλογή για μια ενδεχόμενη ανατροπή της κυβέρνησης, αφετέρου δεν πρόκειται να αλλάξει ο πραγματικός ιδεολογικός συσχετισμός μέσα στην κοινωνία» τονίζουν τα στελέχη στο κείμενο και προσθέτουν «Αν η έκρηξη των πλατειών δημιούργησε το κατάλληλο κοινωνικό έδαφος για τη ραγδαία άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ, τότε εύλογα θα πρέπει να αναζητήσουμε (χωρίς ευκολίες και μηχανιστικές λογικές) το πως μπορεί να απαντήσουμε στην κινηματική αναιμία. Η βασική αντίληψη από την οποία πρέπει να διακατεχόμαστε, είναι ότι οι συνειδήσεις αλλάζουν στον δρόμο μέσα από την εν σώματι πολιτική συμμετοχή και όχι από τις καλές εμφανίσεις στα τηλεοπτικά πάνελ».

Πηγή 

Διαφθορά: Η «γάτα» και το «ποντίκι»

γράφει ο Γιάννης Μάρκοβιτς*

Όλοι ξέρουμε τις δύο κλασικές φιγούρες των κινουμένων σχεδίων, τον Τομ και τον Τζέρι. Τον γάτο Τομ που κυνηγάει με απίστευτη εμμονή το ποντίκι Τζέρι, αλλά καταλήγει στην αποτυχία και στον εξευτελισμό. Ο Τζέρι σκαρφίζεται τρομερά κόλπα και καταφέρνει, με αρκετή δόση βίας, να ξεφύγει από τον Τομ και να του κάνει τη «ζωή μαρτύριο». Αυτά όμως γίνονται σε ιστορίες κινουμένων σχεδίων και το κυνηγητό και οι καταδιώξεις φροντίζουν να διασκεδάζουν τα παιδιά και ενίοτε τους μεγάλους.

Η αναφορά μας στη γάτα και στο ποντίκι είναι αλληγορική και σχετίζεται με τη διαφθορά. Σε αυτό και σ’ επόμενα άρθρα, επικεντρωνόμαστε στη διαφθορά, πρόβλημα και παθογένεια που βρίσκεται στην κορυφή της πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής ζωής.     Κλείνοντας μάτια και αφτιά, της προσφέρουμε αβίαστα την απαραίτητη «σπορά». Όσο παραμένει σκιώδης ή συντηρείται μέσα από διαπροσωπικές συζητήσεις και σχολιασμούς, τόσο αφήνεται ελεύθερη να «κάνει παιχνίδι» και να πολλαπλασιάζει τα καρκινικά της κύτταρα στην κοινωνία.

Το κυνήγι της διαφθοράς είναι όπως μια καταδίωξη γάτας και ποντικού. Ο διεφθαρμένος (το «ποντίκι»), είναι καλύτερα έτοιμος και οργανωμένος από τον ελεγκτή (η «γάτα»). Ως επί το πλείστον (είτε από πρόθεση και με δόλιους σκοπούς, είτε λόγω κακού σχεδιασμού και αρνητικών συγκυριών), η «γάτα» περιμένει -χωρίς κίνητρα και στόχους- πότε το «ποντίκι» θα πάει μόνο του στην κακοσχεδιασμένη και απαρχαιωμένη «φάκα». Οι «φάκες» που έχουν φτιαχτεί όλα αυτά τα χρόνια είναι άχρηστες. Ήρθε η ώρα να σηκωθεί η «γάτα» και να κυνηγήσει. Να μπει στο μυαλό του «ποντικού», να μάθει πως σκέφτεται και πως πράττει.

Η γάτα και το ποντίκι είναι ρόλοι. Οι διώκτες, οι ελεγκτές είναι οι «γάτες» και οι οικονομικοί εγκληματίες τα «ποντίκια». Οφείλουμε να μάθουμε -ως καλοί ηθοποιοί- και τους δύο ρόλους. Ειδάλλως θα είμαστε αναποτελεσματικοί και θα συναντούμε δυσκολίες ακόμα και με τον δικό μας ρόλο. Εμείς αποφασίζουμε αν θέλουμε να είμαστε καλοί σ’ αυτό που κάνουμε και αν θέλουμε ν’ αφήσουμε άλλους να μας λένε τι πρέπει να κάνουμε.

Σε κάθε ιστορία διαφθοράς «μπλέκεται» η γάτα και το ποντίκι. Ένα κυνήγι, όπου τα ίχνη που αφήνει το «ποντίκι» είναι επιμελώς καλυμμένα, καθώς και η προετοιμασία της «γάτας» να τα ακολουθήσει και να τα αποκαλύψει είναι επιδεικτικά ελλιπής. Ευτυχώς που, αρκετές φορές, η υπερβολική έπαρση και η σιγουριά του «ποντικού», η βεβαιότητα ότι δεν τον ακουμπάει κανείς ή ότι έχει την ικανότητα να βρίσκει τρόπους για να γλυτώνει, τον καθιστά ευάλωτο και επιρρεπή στο λάθος και στην απροσεξία (όπως συνέβη σε αρκετές περιπτώσεις των τελευταίων χρόνων• πιάστηκαν διότι θεωρούσαν ότι δεν υπάρχει περίπτωση να στους συλλάβει κανένας).

Αυτή είναι μια «μάχη» που σ’ ευρύτερο επίπεδο αφορά όλη την κοινωνία, είναι ένας «πόλεμος» με το οικονομικό έγκλημα, στον οποίο συνεχώς θα εφευρίσκονται νέοι τρόποι διάπραξης των αδικημάτων, νέα μέσα για την αποκάλυψη και σύλληψη των εγκληματιών, αλλά και πιο πολλές προσπάθειες για να καλύπτονται τα ίχνη τους. Επίσης, δεν αφορά μόνο σε όσους θεωρούνται ως άμεσα «εμπλεκόμενα μέρη», το διώκτη και τον διωκόμενο, τη «γάτα» και το «ποντίκι». Αφορά τους πάντες. Εμπλέκει την κοινωνία. Γιατί η διαφθορά, όπως και ο πόλεμος, έχουν «παράπλευρες απώλειες».

Σ’ αυτή την κατεύθυνση οι πολίτες πρέπει να είναι ενεργοί και συμμέτοχοι, οφείλουν να στέκονται με την πλευρά της δίωξης και της καταπολέμησης του οικονομικού εγκλήματος και της διαφθοράς. Σε διαφορετική περίπτωση, η αναζήτηση «μάγων» και «από μηχανής θεών» είναι επικίνδυνη, μοιρολατρική, ηττοπαθής και διαιωνίζει το πρόβλημα σε βαθμό που το κάνει ένα με την καθημερινότητα των ανθρώπων. Τότε η διαφθορά παύει να είναι επιβλαβής και ζημιογόνα, αλλά αναγορεύεται ως το «αναγκαίο κακό». Εκείνη τη στιγμή, η κοινωνία παραδίδεται στο διαφθορέα, το μέλλον υποθηκεύεται και οι συνειδήσεις εκφυλίζονται.

* Ο Γιάννης Μάρκοβιτς κατέχει διδακτορικό δίπλωμα στο μάνατζμεντ (Aston Business School, Βρετανία) και είναι οικονομικός επιθεωρητής στο Υπουργείο Οικονομικών. Από τις εκδόσεις University Studio Press κυκλοφορεί το σύγγραμμα του Γιάννη Μάρκοβιτς «Στα ίχνη του οικονομικού εγκληματία: Εγχειρίδιο θεωρίας και πρακτικής»

Θα απενεργοποιείται ο ΑΦΜ επιχειρήσεων εάν υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις φοροδιαφυγής

Με απόφασή της η γενική γραμματέας Δημοσίων Εσόδων Κ. Σαββαΐδου ανάβει το «πράσινο φως» στη Διεύθυνση Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης για να απενεργοποιήσει τον ΑΦΜ και κατά συνέπεια κάθε συναλλαγή επιχειρήσεων εισαγωγών και εξαγωγών για τις οποίες υπάρχουν βάσιμες ενδείξεις φοροδιαφυγής.

Στην απόφαση της κ. Σαββαΐδου καταγράφονται όλες οι περιπτώσεις που θα οδηγούν στην αυτόματη αναστολή του ΑΦΜ των επιχειρήσεων. Αν, για παράδειγμα, η Διεύθυνση Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης διαπιστώσει ότι μια επιχείρηση με ενδοκοινοτικές συναλλαγές για έναν χρόνο δεν έχει υποβάλει δηλώσεις ΦΠΑ, ή για ένα χρόνο υποβάλει μηδενικές δηλώσεις ΦΠΑ, θα μπαίνει κατευθείαν στη «μαύρη λίστα» και ο ΑΦΜ της θα απενεργοποιείται.

Ο ΑΦΜ μπορεί να ενεργοποιηθεί ξανά μόνο μετά από αίτηση του φορολογουμένου, με την οποία θα προσκομίζονται τα αναγκαία στοιχεία από τα οποία θα αποδεικνύεται ότι εκλείπουν οι λόγοι αναστολής χρήσης του ΑΦΜ.

Ειδικότερα τα στοιχεία τα οποία υποδηλώνουν ότι ο φορολογούμενος έχει παύσει να ασκεί οικονομική δραστηριότητα ή ότι διαπράττει φοροδιαφυγή και θα αναστέλλεται ο ΑΦΜ του είναι τα εξής:

- Η μη υποβολή δηλώσεων ΦΠΑ και ανακεφαλαιωτικών πινάκων, επί ένα έτος μετά την εκπνοή της προθεσμίας που ίσχυε για την πρώτη δήλωση ή ανακεφαλαιωτικό πίνακα που δεν υποβλήθηκε.

- Η υποβολή μηδενικών δηλώσεων ΦΠΑ επί ένα έτος. Ως μηδενική δήλωση ΦΠΑ για την εφαρμογή της παρούσας θεωρείται η δήλωση στην οποία δεν αναγράφεται οποιοδήποτε ποσό.

- Η διαπίστωση μετά από επιτόπιο έλεγχο και έρευνα αρμόδιας Φορολογικής Αρχής ότι ο φορολογούμενος δε βρίσκεται στη διεύθυνση που έχει δηλώσει ως έδρα ή ότι έχει παύσει ή έχει αναστείλει την οικονομική του δραστηριότητα και δεν έχει ενημερώσει την αρμόδια φορολογική αρχή με την υποβολή των σχετικών δηλώσεων.

• Η διαπίστωση φοροδιαφυγής όσον αφορά ΦΠΑ.

• Η διαπίστωση ότι ο ΑΦΜ/ΦΠΑ μη εγκατεστημένου κοινοτικού υποκείμενου, στον οποίο έχει χορηγηθεί ΑΦΜ για σκοπούς ΦΠΑ στη χώρα μας, έχει καταστεί μη έγκυρος, λόγω του ότι έχει κριθεί «εξαφανισμένος έμπορος» στο κράτος-μέλος εγκατάστασής του. Οι πληροφορίες αυτές προέρχονται είτε μέσω της αμοιβαίας διοικητικής συνδρομής μεταξύ των κρατών-μελών της Ε.Ε. είτε από κάθε άλλη πληροφορία που προέρχεται από τα κοινοτικά δίκτυα ανταλλαγής δεδομένων.

• Η άρνηση του φορολογουμένου να επιδείξει ή να παράσχει πρόσβαση σε πρωτότυπα λογιστικά έγγραφα, τα οποία ζητούνται από τη φορολογική διοίκηση.

• Η διαδικασία αναστολής του ΑΦΜ θα γίνεται με συνοπτικές διαδικασίες. Αν η επιχείρηση έχει μπει σε μαύρη λίστα άλλης χώρας ή υπάρχει βεβαιότητα για εικονικές συναλλαγές με στόχο την κλοπή ΦΠΑ, απλώς αποστέλλεται ένα ενημερωτικό email ότι ο ΑΦΜ έχει απενεργοποιηθεί. Στην καλύτερη περίπτωση, προβλέπεται έγγραφη προειδοποίηση αναστολής ΑΦΜ με παροχή προθεσμίας δέκα ημερών για εξηγήσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να ακυρώσουν την αρχική απόφαση.

Η φορολογική διοίκηση αξιολογεί τις απόψεις του φορολογουμένου και αποφασίζει για την αναστολή ή μη χρήσης του ΑΦΜ, εκδίδοντας άμεσα και πάντως όχι πέραν των πέντε εργασίμων ημερών από την παραλαβή των απόψεων του φορολογουμένου σχετική απόφαση. Σε περίπτωση μη ανταπόκρισης του φορολογουμένου, με τη λήξη της προβλεπόμενης προθεσμίας η φορολογική διοίκηση εκδίδει απόφαση αναστολής χρήσης του ΑΦΜ και ενημερώνεται άμεσα το Μητρώο Φορολογουμένων του Ολοκληρωμένου Πληροφοριακού Συστήματος TAXIS).

Ημερομηνία αναστολής είναι η ημερομηνία έκδοσης της σχετικής απόφασης. Ο φορολογούμενος του οποίου έχει ανασταλεί η χρήση ΑΦΜ για διενέργεια ενδοκοινοτικών συναλλαγών δεν μπορεί από την καταχώριση της αναστολής να προβεί σε ηλεκτρονική υποβολή δηλώσεων ΦΠΑ και ανακεφαλαιωτικών πινάκων.

Μαρία Βουργάνα