Eφιαλτικό φθινόπωρο για την κυβέρνηση

Εν μέσω της θερινής ραστώνης, η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη με ήρεμα πολιτικά νερά. Ομως με την είσοδο του φθινοπώρου, θα βρεθεί σε διακεκαυμένη ζώνη που μπορεί να οδηγήσει τον πρωθυπουργό κ. Αλ. Τσίπρα, ο οποίος επί του παρόντος «ξορκίζει» το ενδεχόμενο των πρόωρων εκλογών, στην απόφαση για προσφυγή στις κάλπες πριν από το τέλος του έτους.

Οπως λέγεται, κλειδί για τις αποφάσεις του κ. Τσίπρα, που όπως αναφέρει σε συνομιλητές του, έχει ως plan A την εξάντληση της τετραετίας, θα είναι η δημοσκοπική εικόνα του ΣΥΡΙΖΑ. Εάν το κυβερνών κόμμα παραμένει σε ελεγχόμενη απόσταση από τη Ν.Δ., δηλαδή κάτω των δέκα ποσοστιαίων μονάδων και με ποσοστά άνω του 20%, ο πρωθυπουργός θα επιλέξει να κερδίσει χρόνο, ευελπιστώντας στην ανάκαμψη της οικονομίας και σταδιακά του ΣΥΡΙΖΑ. Εάν, αντιθέτως, διαπιστώσει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύει να εισέλθει σε τροχιά κατάρρευσης, όπως συνέβη με το ΠΑΣΟΚ τους πρώτους μήνες του 2012, θα παίξει το «χαρτί» των πρόωρων εκλογών προκειμένου να παραμείνει κεντρικός παίκτης στην πολιτική σκηνή, έστω από τα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Κατά τις ίδιες πηγές, το ενδεχόμενο ραγδαίας φθοράς της κυβέρνησης το επόμενο δίμηνο σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αποκλειστεί: Υπενθυμίζεται ότι στις τελευταίες ευρωεκλογές, τον Ιούνιο του 2014, ο ΣΥΡΙΖΑ επικράτησε της Ν.Δ. με διαφορά κάτω των τεσσάρων ποσοστιαίων μονάδων. Ομως μετά το «καλοκαίρι του ΕΝΦΙΑ» το δημοσκοπικό του προβάδισμα σχεδόν διπλασιάστηκε. Εξάλλου, η «εύφλεκτη ύλη» για την περαιτέρω αποδόμηση της κυβερνητικής εικόνας θα είναι από τις πρώτες ημέρες του φθινοπώρου παρούσα.

Τα πολλαπλά φορολογικά βάρη του τελευταίου τετραμήνου του έτους θα γίνουν απολύτως ορατά στους πολίτες. Επίσης, εάν η υστέρηση εσόδων του τελευταίου διμήνου παγιωθεί, δεν πρέπει να αποκλείεται η κυβέρνηση να αναγκαστεί να επισπεύσει την επιβολή μέτρων όπως η αύξηση του ειδικού φόρου στα καύσιμα, πιέζοντας ακόμη περισσότερο τα εισοδήματα και αυξάνοντας τη λαϊκή δυσφορία. Εξάλλου, η έως τώρα υπέρβαση του στόχου για το πρωτογενές πλεόνασμα του 2016 δεν εδράζεται στα έσοδα αλλά στην πολιτική της στάσης πληρωμών του Δημοσίου που έχει επιλέξει η κυβέρνηση.

Παράλληλα, όμως, η κυβερνητική εικόνα μπορεί να πληγεί και από εξωγενείς παράγοντες. Η κυβέρνηση θα μπει εκ νέου στα βαθιά νερά της αξιολόγησης. Εκεί, πρέπει να ανοίξει τον φάκελο των εργασιακών. Παρότι οι παρεμβάσεις δεν αναμένονται μείζονες, το πολιτικό κόστος μπορεί να είναι υψηλό καθώς το πεδίο των εργασιακών σχέσεων είναι μεγάλης αξιακής σημασίας για τον χώρο της Αριστεράς. Επίσης, ζητούμενο παραμένει με τι όρους θα συνοδεύσει το ΔΝΤ ενδεχόμενη συμφωνία για να συνεχίσει στο ελληνικό πρόγραμμα, ενώ μεγάλο πλήγμα για την εικόνα της κυβέρνησης και του κ. Τσίπρα θα αποτελέσει η πιθανότητα να περάσουν κάτω από τον πήχυ στο ζήτημα της ελάφρυνσης του χρέους. Τέλος, επιβαρυντικά για την κυβέρνηση μπορεί να λειτουργήσει η αναζωπύρωση του προσφυγικού στην περίπτωση κατά την οποία η συμφωνία Ευρωπαϊκής Ενωσης - Τουρκίας για την ανάσχεση των ροών καταρρεύσει.

Μάλιστα, στελέχη των κομμάτων της αντιπολίτευσης αντιλαμβάνονται τις πρόσφατες κινήσεις της κυβέρνησης ως «προπαρασκευαστικές» για το ενδεχόμενο εκλογών.

Ενδεικτικά αναφέρονται η επιμονή του Μεγάρου Μαξίμου στην επίσπευση της διαδικασίας δημοπράτησης των τηλεοπτικών αδειών, παρά τα προβλήματα που έχουν ανακύψει. Καθώς, επίσης, και η επιλογή του πρωθυπουργού να ανοίξει εκ νέου το ζήτημα των γερμανικών επανορθώσεων και του κατοχικού δανείου.

Οπως προαναφέρθηκε, τυχόν εκλογικός αιφνιδιασμός του κ. Τσίπρα θα έχει ως στόχο όχι τη νίκη, αλλά την πολιτική επιβίωση του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς ουδείς αμφισβητεί ότι στην περίπτωση κατά την οποία η χώρα οδηγηθεί στις κάλπες η Ν.Δ. θα είναι πρώτο κόμμα. Μάλιστα, ορισμένοι στην Κουμουνδούρου επενδύουν στο σενάριο ο κ. Μητσοτάκης να επικρατήσει, αλλά να βρίσκεται μακριά από τον πήχυ της αυτοδυναμίας. Σ’ αυτή την περίπτωση, όπως λέγεται, είναι πιθανές νέες εκλογές σε ένα μήνα με το σύστημα της απλής αναλογικής, οπότε είναι πιθανόν ο ΣΥΡΙΖΑ να επανέλθει ως κυβερνητικός παίκτης.

Επισημαίνεται, τέλος, ότι κατά πολλούς ακόμη και εάν ο κ. Τσίπρας υπερβεί τον επερχόμενο φθινοπωρινό σκόπελο, εκλογές θα διεξαχθούν το αργότερο πριν από τον Ιούνιο του 2017. Οπως αναφέρουν, σε έναν χρόνο από τώρα η όποια κυβέρνηση πρέπει να καταρτίσει τον προϋπολογισμό του 2018 και πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης του 3,5% που προβλέπει το τρίτο μνημόνιο και χωρίς νέα μέτρα «απλώς δεν βγαίνει».

Πηγή

Έντυπη

Κλείνουν σύντομα οι εθελούσιες στις Τράπεζες

Από την Εθνική αναμένεται να αποχωρήσουν περί τους 1.400 υπαλλήλους και από την Alpha Bank έως 500.

Σε Εθνική και Alpha Bank περνά η σκυτάλη για τα προγράμματα της εθελούσιας εξόδου τα οποία θα κλείσουν το φθινόπωρο. Από την Εθνική αναμένεται να αποχωρήσουν περί τους 1.400 υπαλλήλους και από την Alpha Bank έως 500.

Υπενθυμίζεται ότι η Πειραιώς ολοκλήρωσε το σχέδιο της την περασμένη άνοιξη με την απομάκρυνση 1.000 ατόμων, ενώ μέχρι το τέλος του μήνα αναμένεται να κλείσει το σχέδιο της Eurobank με την αποχώρηση επίσης περίπου 1.000 υπαλλήλων (πληροφορίες κάνουν λόγο για 700 απ” την τράπεζα και περί τους 350 με την πώληση της Eurolife).

Η Εθνική έπρεπε να είχε ολοκληρώσει το πρόγραμμα εθελούσιας το καλοκαίρι, ωστόσο αυτό δεν στάθηκε δυνατόν και πήρε ολιγόμηνη παράταση από την DG Comp για το φθινόπωρο

Συνολικά όμως τα προγράμματα εθελούσιας των τραπεζών παρουσίασαν προβλήματα σε σχέση με το παρελθόν καθώς οι στόχοι που τέθηκαν για τη μείωση του προσωπικού δεν φαίνεται να επιτυγχάνονται.

Και αυτό, όπως επισημαίνουν τραπεζικές πηγές, έχει να κάνει κυρίως με το γεγονός ότι ήδη το προσωπικό που ήταν κοντά σε σύνταξη και μπορούσε να εκμεταλλευτεί τις ευεργετικές διατάξεις έκανε χρήση των παλαιότερων προγραμμάτων. Ως εκ τούτου τα προγράμματα που «τρέχουν» απευθύνονται πλέον σε ανθρώπους που βρίσκονται στην παραγωγική ηλικία και έχουν οικογενειακές υποχρεώσεις με αποτέλεσμα να μην υπάρχει ιδιαίτερη …προθυμία συμμετοχής.

Εξάλλου μετά τις δύο τελευταίες «εξόδους» τα υφιστάμενα προγράμματα φαίνεται να ακολουθούν μια διαφορετική προσέγγιση, με στόχευση συγκεκριμένων κατηγοριών υπαλλήλων, ώστε να επιτευχθούν στο μέγιστο οι στόχοι για τη μείωση του προσωπικού χωρίς να πληγεί η λειτουργικότητα των τραπεζών.

Σύμφωνα με πληροφορίες μέχρι τώρα αυτοί που φεύγουν με τη μεγαλύτερη ευκολία είναι οι ηλικίες μέχρι 35 ετών με καλές σπουδές στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, οι οποίοι συνήθως αναχωρούν για δουλειά εκτός συνόρων.

Και αυτό καθώς παίρνουν αποζημίωση, η οποία στην καλύτερη περίπτωση φθάνει τα 150.000 ευρώ – και ξεκινούν μία νέα ζωή σε μία άλλη αγορά.

Πηγή

ΕΝΦΙΑ-σοκ για 600.000 ιδιοκτήτες- Θα πληρώσουν πάνω από 1.000 ευρώ

Με τα εκκαθαριστικά του ΕΝΦΙΑ να βρίσκονται... καθ' οδόν το κόστος θα είναι ιδιαίτερα βαρύ για 600.000 ιδιοκτήτες που θα κληθούν να πληρώσουν φόρο που θα υπερβαίνει τα 1000 ευρώ.

Το μεγαλύτερο βάρος του φόρου θα πλήξει τη μεσαία τάξη, όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα της Καθημερινής της Κυριακής, μετά τις  αλλαγές στις οποίες έχει προβεί το υπουργείο Οικονομικών για την ανακατανομή της φορολογικής επιβάρυνσης στα ακίνητα.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα αυτό σημαίνει ότι το 8 έως 10% των ιδιοκτητών θα κληθεί να πληρώσει πάνω από το 30% του φετινού ΕΝΦΙΑ, δηλαδή περισσότερα από 800 εκατομμύρια ευρώ.

Τυχόν αδυναμία αυτών των νοικοκυριών να καταβάλουν τον φόρο που τους αναλογεί ουσιαστικά θα εγείρει αμφιβολίες για τον εισπρακτικό στόχο του φετινού ΕΝΦΙΑ, που ανέρχεται σε 2,65 δισεκατομμύρια ευρώ, προκαλώντας πιέσεις σε ολόκληρο τον προϋπολογισμό.

Δεδομένου μάλιστα ότι ο ΕΝΦΙΑ βεβαιώνεται σε ατομικό επίπεδο, θα υπάρξουν νοικοκυριά που θα κληθούν να πληρώσουν 3.000 έως 4.000 ευρώ, ποσά που πολλοί μεσαίοι αδυνατούν να καταβάλουν σήμερα, τουλάχιστον εμπρόθεσμα. Εαν δεν μπορέσουν να ανταποκριθούν στα πρόσθετα βάρη ο στόχος είσπραξης των 2,65 δισ. ευρώ θα τεθεί υπό αμφισβήτηση.

Υπενθυμίζεται πως η εκκαθάριση του φετινού ΕΝΦΙΑ αναμένεται να γίνει στα τέλη Αυγούστου. Με βάση τον ισχύοντα προγραμματισμό, ο φόρος θα πληρωθεί σε πέντε δόσεις, αρχής γενομένης από τον Σεπτέμβριο.

Πηγή 

Εν μέσω πυρών η Φώφη και ο Σταύρος

Η Γεννηματά κατηγορείται ταυτοχρόνως για ταύτιση με τη Ν.Δ. και για «αριστερές» αποκλίσεις 

Ένα από τα πιο δύσκολα πολιτικά καλοκαίρια βιώνουν η Φώφη Γεννηματά και ο Σταύρος Θεοδωράκης, οι οποίοι βρίσκονται εν μέσω διασταυρούμενων φίλιων και εχθρικών πυρών, με πιέσεις προκειμένου ο «ατέλειωτος αρραβώνας» των κομμάτων τους να καταλήξει σε γάμο. 

 

Η συνάντησή τους, το πιθανότερο στις αρχές Σεπτεμβρίου, αναμένεται να ξεκαθαρίσει το τοπίο, την ώρα που στενοί συνεργάτες των δύο πλευρών πραγματοποίησαν τις προηγούμενες εβδομάδες σειρά επαφών προκειμένου να διαμορφώσουν θετικό κλίμα, ώστε στην κατάληξη αυτής της διαδικασίας να υπάρξει συμφωνία. 

Ειδικά η Φώφη Γεννηματά, ως επικεφαλής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, που με δική της πρόταση άνοιξε το παιχνίδι της συνεργασίας προτείνοντας ένα νέο πεδίο συνεργασίας με εκλογή επικεφαλής από τη βάση, δέχεται επιθέσεις και επιχειρεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε εντελώς διαφορετικές θέσεις, απόψεις και επιδιώξεις, προκειμένου να μην τιναχτεί το εγχείρημα στον αέρα. 

 

Η ομάδα Βενιζέλου

Η ισχυρή βενιζελική πτέρυγα πιέζει όσο μπορεί προκειμένου να τινάξει στον αέρα οποιαδήποτε προοπτική συνεργασίας του χώρου με τον ΣΥΡΙΖΑ, με ανομολόγητο πόθο να επανέλθει στο προσκήνιο η συνεργασία με την Κεντροδεξιά. 

Την έντονη επίδραση –έως βαθμού... καθοδήγησης– που ασκεί στις αποφάσεις της ηγετικής ομάδας ο Ευάγγελος Βενιζέλος, ο οποίος συχνά πυκνά παρεμβαίνει στα πολιτικά πράγματα ερήμην της πολιτικής γραμμής του κόμματος που τον ανέδειξε, επιχειρούν να αξιοποιήσουν ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΑΝΕΛΛ. 

 

Η συνεχής ρητορική των κυβερνώντων κομμάτων είναι ότι η Γεννηματά άγεται και φέρεται από τις διαθέσεις του Βενιζέλου και κυρίως από την έντονη διάθεσή του να υπερασπιστεί μέχρι κεραίας τη συγκυβέρνησή του με τον Αντώνη Σαμαρά και να δικαιώσει τις αποφάσεις τους. Στην ίδια γραμμή –συχνά με έντονο πολιτικό τόνο– ακολουθούν επίσης ο Ανδρέας Λοβέρδος και ο Οδυσσέας Κωνσταντινόπουλος. 

Η πολύ συχνή έκφραση κοινών θέσεων από το ΠΑΣΟΚ με τη Ν.Δ. και το Ποτάμι απέναντι στην κυβέρνηση έχει απασχολήσει πολύ. Είναι εξαιρετικά σύνηθες φαινόμενο τα τρία κόμματα να κρατούν ενιαία γραμμή στη Βουλή, στάση που εκμεταλλεύεται στο έπακρο ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Για παράδειγμα, σχεδόν ταυτόσημη είναι η θέση του ΠΑΣΟΚ με αυτήν της Ν.Δ. στην εξεταστική επιτροπή που εξετάζει τα δάνεια σε κόμματα και ΜΜΕ, με δεδομένο ότι έχουν τον ίδιο βαθμός εμπλοκής. 

 

Οι βολές του ΣΥΡΙΖΑ 

Η πρόσφατη στάση της προέδρου του ΠΑΣΟΚ έναντι των προτάσεων της κυβέρνησης για τον εκλογικό νόμο και η αρνητική, τελικά, θέση του κόμματος αξιοποιήθηκαν στο έπακρο από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Βασίλη Λεβέντη, που έχει βγει δυνατά στο αντιπασοκικό μεϊντάνι εσχάτως για χάρη του Αλέξη Τσίπρα. Ακόμη και στελέχη του ΠΑΣΟΚ την επικρίνουν για μεγάλη ιδεολογική κωλοτούμπα, την οποία, κατά πολλούς, δεν μπόρεσε να εξηγήσει και να τεκμηριώσει επαρκώς, με δεδομένη την πάγια θέση του κόμματος αλλά και δική της για την καθιέρωση της απλής αναλογικής. 

 

Είναι ενδεικτικό ότι στελέχη που στηρίζουν δυναμικά και πλαισιώνουν τη Φώφη Γεννηματά ενισχύοντας το έργο της, όπως ο Κώστας Λαλιώτης, ο Χρήστος Πρωτόπαπας και ο Κώστας Σκανδαλίδης, διαφώνησαν έντονα με την καταψήφιση της κυβερνητικής πρότασης για την καθιέρωση της απλής αναλογικής. Ο λόγος είναι ότι θεώρησαν πως το τίμημα που θα πληρώσει πολιτικά το ΠΑΣΟΚ γι’ αυτή την αλλαγή στάσης θα είναι πολύ πιο βαρύ από την καταγγελία της σκοπιμότητας της κυβέρνησης για την κατάθεση του εκλογικού νόμου χωρίς τις προτάσεις του ΠΑΣΟΚ, που αφορούσαν την κατάτμηση των μεγάλων εκλογικών περιφερειών και την ψήφο στους Έλληνες του εξωτερικού. 

Η προσπάθεια να πληγεί το ηγετικό προφίλ της Γεννηματά τις μέρες εκείνες ήταν εμφανής, αφού όλοι στάθηκαν στην επιχείρηση πολιτικής ισορροπίας, η οποία με εσωκομματικούς όρους ακόμη δεν έχει εξηγηθεί επαρκώς. Μέχρι και μέσα στη Βουλή ο Τσίπρας επέκρινε με σφοδρότητα την αλλαγή στάσης της ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ στο θέμα αυτό και στη διάσταση απόψεων με τον έτερο συνεργάτη στη Δημοκρατική Συμπαράταξη Θανάση Θεοχαρόπουλο. 

 

«Όχι δεκανίκι του Μητσοτάκη» 

Όλη αυτή η σκληρή κριτική και κυρίως η έντονη διάθεση των βενιζελικών να τη ρυμουλκήσουν προς το πεδίο μιας συνεργασίας με την Κεντροδεξιά υποχρέωσαν τη Γεννηματά, σε συνέντευξή της στο «Πρώτο Θέμα» το περασμένο Σαββατοκύριακο, να τονίσει ότι δεν πρόκειται να μετατραπεί σε δεκανίκι του Μητσοτάκη. Είπε χαρακτηριστικά περιγράφοντας τους όρους για τη διαμόρφωση μιας πρότασης διακυβέρνησης: 

«Δεν έχουμε άλλον χρόνο. Ήρθε η ώρα να ενώσουμε τα διάσπαρτα κομμάτια της Κεντροαριστεράς και να παρουσιάσουμε ξανά μια προοδευτική πρόταση διακυβέρνησης. Είμαστε αποφασισμένοι. Ανοίγουμε τις πόρτες σε όλους τους προοδευτικούς πολίτες, τους καλούμε σε μία μεγάλη, ισότιμη και ειλικρινή συνάντηση με ισχυρές δημοκρατικές διαδικασίες, με διαφάνεια στη λήψη των αποφάσεων, με μια νέα αντίληψη που δεν θα ακυρώνει τις ιστορικές επιτυχίες της μεταπολίτευσης και θα συνεκτιμά τα αίτια της κρίσης». 

 

Για το ενδεχόμενο συνεργασίας με τον Μητσοτάκη σε περίπτωση νίκης της Ν.Δ. στις επόμενες εκλογές, η Γεννηματά απάντησε ότι «κυβέρνηση διεξόδου από την κρίση χωρίς τη συμμετοχή όλων των φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων δεν υπάρχει. Δεν θα ανακυκλώσουμε την κρίση άλλη μία φορά. Αν ο στόχος του κ. Μητσοτάκη είναι να γίνει άλλος ένας Τσίπρας, ας ψάξει αλλού για δεκανίκι τύπου Καμμένου». 

 

Πιέσεις από παντού

Το πολύ ενδιαφέρον είναι ότι, ενώ από άλλους χώρους η Γεννηματά κατηγορείται για σκλήρυνση της στάσης της απέναντι στην κυβέρνηση, στο εσωτερικό της προσάπτουν αριστερή και αντιμνημονιακή ρητορική που θολώνει το μεταρρυθμιστικό πλαίσιο της σοσιαλδημοκρατίας. 

Οι πιέσεις λοιπόν μοιάζουν αυτήν την περίοδο κυκλωτικές, αλλά δεν σταματούν μόνο στο ασαφές πρόσωπο που εμφανίζει το ΠΑΣΟΚ στην πολιτική γραμμή του. Τα επόμενα βήματα του εγχειρήματος της Κεντροαριστεράς είναι ακόμη... χαμένα στη μετάφραση και η Φώφη πρέπει να ισορροπεί ανάμεσα σε εντελώς αντιτιθέμενες απόψεις. 

 

Μια ισχυρή ομάδα του κόμματος, που εκφράζεται από τον γραμματέα Σ. Ξεκαλάκη, υποστηρίζει με φανατισμό ότι σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να διαλυθεί το ΠΑΣΟΚ και να συγχωνευθούν η δομή και οι δυνάμεις του εντός του νέου πόλου που θα δημιουργηθεί. Στην αντίπερα όχθη ο Κώστας Σημίτης και πολλά πρώην στελέχη, όπως η Άννα Διαμαντοπούλου, θεωρούν ότι το ΠΑΣΟΚ έχει κλείσει τον ιστορικό του κύκλο και πρέπει να φτιαχτεί κάτι από την αρχή στον χώρο της σοσιαλδημοκρατίας σε νέα βάση. 

 

Η Φώφη Γεννηματά προς το παρόν υπερασπίζεται την αυτόνομη παρουσία του ΠΑΣΟΚ, αλλά το θέμα αναμένεται να μπει δυναμικά και στην προεκλογική περίοδο για τον νέο επικεφαλής του κόμματος, αφού είναι δεδομένο ότι όλοι οι άλλοι υποψήφιοι, εκτός της ίδιας, αντιμετωπίζουν με μεγάλη καχυποψία το ΠΑΣΟΚ, δεδομένου ότι είναι ο μεγαλύτερος σχηματισμός, με οργανωμένη –έστω ισχνή– βάση και πρόσβαση στην κοινωνία που μπορεί να επηρεάσει το αποτέλεσμα. 

Το ζήτημα πάντως είναι στην πορεία προς τις εκλογές για τον επικεφαλής του νέου κεντροαριστερού εγχειρήματος αν θα προκύψουν και άλλοι υποψήφιοι μέσα από το ΠΑΣΟΚ. Πολλά θρυλούνται για προσπάθεια του Γιάννη Μανιάτη να προωθηθεί ως υποψήφιος, αλλά και ότι το σκέφτεται ο Νίκος Ανδρουλάκης. Το ζήτημα επιχείρησε να κλείσει, χωρίς όμως αποτέλεσμα, ο Βασίλης Κεγκέρογλου ζητώντας να ληφθεί απόφαση ώστε υποψήφιοι να είναι μόνο οι επικεφαλής κομμάτων και κινήσεων. 

 

Η «προσωπική και αυθόρμητη», όπως διευκρίνισε, πρότασή του δεν πέρασε, αφού οι υπόλοιποι ενδιαφερόμενοι την απέρριψαν. Το ζήτημα είναι ότι ακόμη δεν έχει διευκρινιστεί ποια θα είναι η διαδικασία κατάθεσης υποψηφιοτήτων και αν θα υπάρξει κάποιος «κόφτης», όπως η συλλογή υπογραφών στήριξης μιας υποψηφιότητας, προκειμένου να προστατευθεί η διαδικασία από γραφικές υποψηφιότητες. 

 

Ποιοι αναζητούν εναλλακτική 

Μ’ αυτά και μ’ αυτά, ο άνετος περίπατος της Φώφης Γεννηματά προς την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ και η άνετη επιβολή των όρων της στη συγκρότηση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης αποτελούν παρελθόν, καθώς το μέλλον της παράταξης έχει καταστεί μια δύσκολη στενωπός, όπου χρειάζονται γερά νεύρα, αντοχή και ψυχραιμία. 

Στην παρούσα φάση μοιάζει να αμφισβητείται έντονα η ηγετική αποφασιστικότητά της. Βολή στο πρόσωπό της αποτέλεσε και η διαρροή για το «δείπνο των οκτώ», όπου, σύμφωνα με τα «Νέα», προτάθηκε στον παρευρεθέντα Γιάννη Στουρνάρα να τεθεί επικεφαλής του εγχειρήματος της Κεντροαριστεράς. 

 

Μπορεί ο επίσης παρευρεθείς στο δείπνο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης να επιχείρησε να απεμπλέξει τον εαυτό του και τον Σημίτη λέγοντας σε συνέντευξή του στα «Παραπολιτικά» ότι αμφότεροι είναι στρατευμένοι στην υπόθεση της Κεντροαριστεράς μέσω της διαδικασίας που προωθεί η Γεννηματά. Ωστόσο, το γεγονός ότι δεν διαψεύστηκαν ούτε το δείπνο ούτε η συζήτηση σημαίνει ότι κάποιοι –έστω και χαλαρά ή παρασκηνιακά– αναζητούν εναλλακτική λύση. 

Πηγή

Ο Τσίπρας φτιάχνει το Ευρωπαϊκό προφίλ του και η χώρα αργοπεθαίνει...

Έξω πάμε καλά και μέσα... πεινάμε - Το σχέδιο για την εμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα ως παράγοντα σταθερότητας στην Ευρωπαϊκή σκακιέρα προκειμένου να καλυφθούν τα προβλήματα της ακραίας φτώχειας

«Αφού μέσα πάμε από το κακό στο χειρότερο και δεν... αρέσουμε, ας φτιάξουμε την εικόνα του Πρωθυπουργού στο εξωτερικό». Αυτή είναι η νέα τακτική που αναμένεται να υιοθετήσει το Μέγαρο Μαξίμου προκειμένου να βγει αλώβητο και από την επικείμενη 2η αξιολόγηση και να μπορέσει να κρατηθεί στην εξουσία τουλάχιστον μέχρι το τέλος του 2016.

Όπως πολλές φορές έχουμε επισημάνει, η εσωτερική κατάσταση δεν προσφέρεται ούτε για τυμπανοκρουσίες, ούτε για επικοινωνιακές φιέστες.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛ. δεν έχει καταφέρει να εφαρμόσει σχεδόν τίποτα από όλα όσα έχει υποσχεθεί και έχει υπογράψει ενώπιον των δανειστών.

Το Φθινόπωρο τα πράγματα για τον Έλληνα πρωθυπουργό θα είναι ακόμα πιο δύσκολα, αφού οι εσωτερικές αντιδράσεις που θα δεχθεί στο επικείμενο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι σφοδρές, με δεδομένη την ακραία φτώχεια και την απόλυτη ύφεση στην οποία έχει βυθιστεί η χώρα.

Παράλληλα, δεν έχει να υποσχεθεί απολύτως τίποτα στον ελληνικό λαό. Καμία ελάφρυνση, καμία ουσιαστική παροχή.

Με δεδομένη την παραπαίουσα οικονομική κατάσταση, οι σύμβουλοι του κ. Τσίπρα θα επιχειρήσουν το προσεχές διάστημα να αναβαθμίσουν την εικόνα του σε Ευρωπαϊκό και Διεθνές επίπεδο.

Ο κ. Τσίπρας θα επιχειρήσει να παρουσιάσει το προφίλ ενός παράγοντα σταθερότητας στην Ε.Ε. εκμεταλλευόμενος κατά κύριο λόγο το φλέγον ζήτημα του προσφυγικού, αλλά και την ατζέντα των ενεργειακών θεμάτων.

Στις 9 Σεπτεμβρίου αναμένεται να συναντηθεί με τους ηγέτες των χωρών της Νότιας Ευρώπης (Ιταλία, Γαλλία, Ισπανία, Πορτογαλία, Μάλτα, Κύπρος), τους οποίους κάλεσε στην Αθήνα.

Πάνω σε αυτόν τον καμβά θα δώσει έμφαση στη δημιουργία συμμαχιών για την αναθεώρηση της συνθήκης του «Δουβλίνο II» υπό τον φόβο της κατάρρευσης της συμφωνίας μεταξύ Ε.Ε. και Τουρκίας.

Η προαναφερθείσα συνάντηση θα γίνει προκειμένου να ασκηθούν πιέσεις στην άτυπη Σύνοδο Κορυφής που θα λάβει χώρα στα μέσα Σεπτεμβρίου στη Μπρατισλάβα.

Ας μην ξεχνάμε ότι στις 22 Αυγούστου ο πρωθυπουργός θα συναντηθεί με Ματέο Ρέντσι, Φρανσουά Ολάντ και Αγκελα Μέρκελ, στο ιταλικό νησί Βεντοτένε, προκειμένου οι τρεις να συζητήσουν τον τρόπο με τον οποίο θα προχωρήσει η Ευρώπη μετά την έξοδο της Βρετανίας.

Η συνάντηση αυτή αναμένεται να επικοινωνηθεί από το Μαξίμου ως εξέχουσας σημασίας, αφού οι «μεγάλες» δυνάμεις θεωρούν τον Τσίπρα «υπολογίσιμο».

Κατά τον ίδιο τρόπο θα μετάσχει στη Σύνοδο Σοσιαλδημοκρατών ηγετών στο Παρίσι, ως παρατηρητής, ενώ στις 10 Σεπτεμβρίου, στο πλαίσιο της ΔΕΘ θα υπάρξουν συναντήσεις με ρώσους κυβερνητικούς παράγοντες.

Το σαφάρι των επαφών του κ. Τσίπρα θα συνεχιστεί στην Νέα Υόρκη, στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, όπου πέραν της ομιλίας του, θα επιδιώξει επαφές - μεταξύ άλλων - με τον γενικό γραμματέα του Οργανισμού Μπαν Κι Μουν, τον Μπαράκ Ομπάμα και τον Ταγίπ Ερντογάν.

Υπενθυμίζεται ότι τον Οκτώβρη και Νοέμβρη θα γίνουν οι δύο τριμερείς σύνοδοι Ελλάδας - Κύπρου- Ισραήλ με ατζέντα τα ενεργειακά θέματα, ενώ παράλληλα ο κ. Τσίπρας θα απευθύνει ομιλία και στην διάσκεψη των αραβικών funds Αθήνα 3 και 4 Νοεμβρίου.

Όπως μπορείτε να αντιληφθείτε, την περίοδο που θα πρέπει να «πληρωθεί το μάρμαρο» και να απολογηθεί η κυβέρνηση στους δανειστές για τους δημοσιονομικούς στόχους, ο κ. Τσίπρας θα βρίσκεται σε ταξίδια για να σώσει την Ευρώπη!!

Πηγή 

Νέα εμπλοκή στις τηλεοπτικές άδειες: Ενσταση του Star στο ΣτΕ -Ζητεί να φύγουν Καλογρίτσας-Σαββίδης

Δέκα ημέρες πριν ξεκινήσει η διαδικασία του διαγωνισμού για την χορήγηση τηλεοπτικών αδειών παρουσιάστηκε νέα εμπλοκή.

Την Παρασκευή η τηλεόραση του Σταρ κατέθεσε ασφαλιστικά μέτρα στο Συμβούλιο της Επικρατείας ζητώντας δύο πράγματα:

1. Αφ' ενός να τεθούν εκτός διαγωνισμού οι τηλεοπτικές εταιρείες των κ.κ. Χρήστου Καλογρίτσα και Ιβάν Σαββίδη. Ειδικότερα, πρόκειται για τις εταιρείες

• ΙΩΑΝΝΗΣ-ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΣ Χ. ΚΑΛΟΓΡΙΤΣΑΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗΣ ΚΑΛΥΨΗΣ ΜΟΝΟΠΡΟΣΩΠΗ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ (Τ.Π.Κ. μ.α.ε.)
• DIMERA MEDIA INVESTMENTS LIMITED, συμφερόντων του μεγαλομετόχου της ΠΑΕ ΠΑΟΚ, Ιβάν Σαββίδη.

2. Αφ' ετέρου, να ανασταλεί η διαγωνιστική διαδικασία μέχρι να συζητηθεί η έντασή του.

Σύμφωνα με το Mega στο 25 σελίδων έγγραφο των ασφαλιστικών μέτρων που κατατέθηκαν από το STAR στο Συμβούλιο της Επικρατείας, αναφέρεται πως οι δύο συγκεκριμένες υποψηφιότητες δεν πληρούν τους όρους του διαγωνισμού.

Συγκεκριμένα, το Star εκτιμά πως υπάρχει η παραβίαση του όρου ότι οι υποψήφιες υπό σύσταση ανώνυμες εταιρίες θα πρέπει να δραστηριοποιούνται αποκλειστικά στον τομέα των μέσων μαζικής ενημέρωσης, ενώ οι δύο εταιρείες δεν περιορίζονται στον τομέα των ΜΜΕ.

Μένει να φανεί αν θα καταθέσουν και άλλοι υποψήφιοι ενστάσεις και αν θα προηγηθεί η συζήτηση στο ΣτΕ της ένστασης του Star Channel.

Υπενθυμίζεται ότι ο διαγωνισμός έχει προγραμματιστεί για τις 30 Αυγούστου.

Πηγή 

Υπηρέτες ίδιων αφεντάδων…

Δεν έχει σημασία τι προτιμάμε εμείς ή τι λένε οι δημο(σ)κόποι που αυτόν τον καιρό βγάζουν πρώτη και με διαφορά την παράταξη του Κούλη, μπροστά στο ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών. Πάντως καλύτερα να μην ξεχνάμε ότι αυτή που προκρίνουν σήμερα οι δημοσκοπήσεις, είναι η παράταξη  που μας έφερε εδώ που καταντήσαμε. Ούτε να ξεχνάμε ποιος είναι ο Κούλης: άλλος ένας από τους πολλούς αποτυχημένους διαδόχους των πολιτικών δυναστειών που μαστίζουν αυτόν τον τόπο. Στο κάτω-κάτω της γραφής, ως υπουργός, έδωσε δείγμα γραφής.

Επειδή, εν πάση περιπτώσει, δεν έχουμε μνήμη χρυσόψαρου και διότι έχουμε διαβάσει και λίγη ιστορία, προτιμούμε αυτούς που λένε ότι θα διεκδικήσουν τις γερμανικές αποζημιώσεις -κι ας ψεύδονται-  από τους άλλους που έχουν στις τάξεις τους όλους τους απόγονους και τους επίγονους των συνεργατών των ναζί. Ούτε ο σημερινός υπουργός Δικαιοσύνης, που λέει ότι θα υπογράψει την απόφαση για το Δίστομο-κι ας μην την υπογράφει- είναι χειρότερος από τον προηγούμενο που ήταν βουτηγμένος στη βρωμιά και τη διαπλοκή και νομοθετούσε κατά τα καλά και τα δικά του συμφέροντα. Όχι, προς Θεού, ετούτος εδώ ο “αριστερός” υπουργός που μας έχει κατσικωθεί στους σβέρκους και μας κοροϊδεύει, δεν είναι χειρότερος! 

Επειδή ετούτοι εδώ ξεπουλάνε αναίσχυντα τα παραλιακά φιλέτα σε πρώην τραπεζίτες, τα λιμάνια στους Κινέζους, τα τραίνα στους Ιταλούς, τα αεροδρόμια στους Γερμανούς και πάει λέγοντας, όχι ότι τους προτιμάμε από τους προηγούμενους, αλλά εκείνοι ήταν που το δρομολόγησαν αυτό το ξεπούλημα! Γιατί να γυρίσουν, λοιπόν, στην εξουσία και για να κάνουν τι, διαφορετικό? Έτσι κι αλλιώς, ένα κουβάρι αθλίων, θαμπωμένων με τα ελέη της εξουσίας είναι όλοι τους! Ένας θλιβερός εσμός, που σιγά-σιγά ομογενοποιείται είναι, και τίποτα περισσότερο.

Επειδή ετούτοι εδώ οι ανεκδιήγητοι συνομολογούν να βγουν τα σπίτια μας στο σφυρί, χωρίς να ζητάνε τις ευθύνες των τραπεζιτών που, χρόνια πολλά, δάνειζαν ασύστολα τους ονειροπαρμένους, αυτό δεν σημαίνει ότι μπορούμε να ξεχάσουμε τους προηγούμενους που ήταν ακόμα χειρότεροι, ακόμα θρασύτεροι, όταν από το ύψος των υπουργικών τους θώκων μας πρότειναν να πουλήσουμε τα σπίτια μας για να πληρώσουμε τα χαράτσια και τα πανωτόκια.  

Επειδή γελάμε με τις αστειότητές τους και με τους επικοινωνιακούς θριάμβους τους επί των αιμορροΐδων, αυτό δε σημαίνει ότι προτιμάμε τους παρανοϊκούς τηλε-βιβλιοπώλες του πρόσφατου παρελθόντος που μας δημιουργούσαν εφιάλτες, έτσι που έκοβαν ό,τι περίσσευε από την κλίνη του μνημονιακού Προκρούστη, δίνοντας το ως υγειονομικό απόρριμμα, εργολαβία στους παράσιτους κουμπάρους τους.

Εν τω μεταξύ, λοιπόν, ανάμεσα στους δύο υπηρέτες των ίδιων αφεντάδων, ναι, προτιμούμε να μας κοροϊδεύει κατάμουτρα το θρασίμι ο Αλέξης, παρά να μας χλευάζει ο ακόμα πιο αξιοθρήνητος Κούλης του Μητσοτάκουλα.

Όπως λέμε και ξαναλέμε, το μεγάλο μας πρόβλημα δεν είναι αυτός ο συρφετός των «σωτήρων», αριστερών, δεξιών ή των σημερινών «αριστερο»-αδέξιων, που νομίζουν ότι μπορούν ακόμα να μας κοροϊδεύουν. Το μεγάλο μας πρόβλημα είναι ότι απουσιάζει μια εναλλακτική πρόταση που να πείθει. 

Ο τρόπος με τον οποίο θα μπορούσαμε να κινηθούμε στο εξωτερικό μέτωπο, έχει σκιαγραφηθεί: ναι μεν οι διεθνείς συμφωνίες πρέπει να τηρούνται, αναγκαία προϋπόθεση όμως είναι, αυτές οι συμφωνίες να μην είναι παράνομες. Το πάγωμα αυτού του άθλιου προγράμματος «διάσωσης» που καταστρέφει τον κοινωνικό μας ιστό και η διερεύνηση των αιτίων που δημιούργησαν το χρέος που μας μαστίζει, είναι μια εύλογη απαίτηση. Άλλωστε, πληθαίνουν διεθνώς οι φωνές που τεκμηριώνουν ότι αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα είναι απότοκος μιας επονείδιστης και υποχθόνιας επιχείρησης διάσωσης ξένων τραπεζών, υπερβολικά εκτεθειμένων, εκείνη την εποχή, στο ελληνικό δημόσιο χρέος. 

Όμως, αυτή η γραμμή πλεύσης, από μόνη της, ενώ μπορεί να παραγάγει σε βάθος χρόνου αποτελέσματα, δεν μας καλύπτει απέναντι στους άμεσους κινδύνους και στην ήδη εκδηλωμένη επιθετικότητα των συνδίκων της ελληνικής πτώχευσης, που βλέπουν καθαρότερα από εμάς την οικτρή μας κατάσταση. 

Όλοι μας, ολόκληρη η κοινωνία μας, καθόμαστε με σταυρωμένα τα χέρια, περιμένοντας τον ημίθεο Ηρακλή, να έρθει για να ξεκολλήσει το ελληνικό κάρο από τη λασπουριά.  Μόνο που πρέπει να το σπρώξουμε κι εμείς το κάρο αντί να περιμένουμε τον από μηχανής θεό που δεν υπάρχει, παρά μόνο στη νωθρή μας φαντασία: από παλιά επαναλαμβάνουμε μονότονα, ότι το μονοπάτι που οδηγεί στην εθνική ανεξαρτησία, περνάει μέσα από τη δύσβατη περιοχή της παραγωγικής ανασυγκρότησης. Είναι μια προσπάθεια που για να ξεκινήσει, προϋποθέτει τη συμμετοχή όλων μας.

Αν, λοιπόν, κάτι θετικό μπορούμε να αναγνωρίσουμε στους βουλευτές των συριζανεξελοικολόγων που στηρίζουν ετούτο το καρναβάλι που μας κυβερνά, είναι που δεν το ρίχνουν. Διότι  αν το έριχναν, θα το διαδεχόταν ένα τρισχειρότερο τσίρκο αβέλτερων πολιτικών φασουλήδων και θλιβερότερων πολιτικών σαλτιμπάγκων, δεδομένου ότι εναλλακτική πρόταση που να πείθει και να διεκδικεί τα πρωτεία, δυστυχώς δεν υπάρχει στον ελληνικό πολιτικό ορίζοντα. 

Αρκεί, εν τω μεταξύ, κι όσο ετούτοι εδώ οι καρναβαλιστές παραμένουν στρογγυλοκαθισμένοι στις πολυθρόνες της εξουσίας που κέρδισαν εξαπατώντας μας, να εκμεταλλευτούμε τον χρόνο, ώστε να ψάξουμε και να βρούμε τους τρόπους για να συνεννοηθούμε, επιτέλους, μεταξύ μας. Να δούμε πώς θα καταφέρουμε να ξαναχτίσουμε όλα αυτά που, χρόνια πολλά τώρα, μέσα στις ηδονιστικές μας ψευδαισθήσεις και με τις πιστωτικές μας κάρτες στο χέρι, αφήσαμε να ρημάξουν… 

Φωτοσύνθεση Loneliness

raskolnick.wordpress.com

Έρχεται παραγραφή 20.000 φορολογικών υποθέσεων

Σε σταυρόλεξο για τους εφοριακούς έχει εξελιχθεί η κατάσταση με 20.000 υποθέσεις φορολογικού και τελωνειακού περιεχομένου που δεν έχουν ελεγχθεί, οι οποίες οδεύουν προς παραγραφή.

Στις αρχές του 2016 περίπου 4.000 υποθέσεις του ΣΔΟΕ μεταφέρθηκαν στη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων (ΓΓΔΕ). Ωστόσο, περίπου 20.000 υποθέσεις παρέμειναν στα «αζήτητα» για διάστημα μεγαλύτερο των επτά μηνών και εάν και προσφάτως θεσμοθετήθηκε η μεταφορά τους στη Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων η τύχη τους είναι ακόμη άγνωστη.

Είναι ενδεικτικό πως ο νομοθέτης φρόντισε για την παράταση της παραγραφής των συγκεκριμένων υποθέσεων κατά τρία έτη. Ωστόσο, οι υπουργικές αποφάσεις για τη μεταφορά των υποθέσεων δεν έχουν ακόμη εκδοθεί με τη σχετική προθεσμία να εκπνέει μέσα στο Σεπτέμβριο.

Όπως αναφέρει το enikonomia, πολλές από αυτές τις υποθέσεις αφορούν σε πολύ παλαιές χρήσεις με ενεργό τον κίνδυνο παραγραφής, άλλες είναι περιορισμένου ενδιαφέροντος, ενώ χιλιάδες αφορούν σε ανοίγματα τραπεζικών λογαριασμών ή σε γενικές υποθέσεις.

Αν και με βάση τις ισχύουσες διατάξεις νόμου, οι υποθέσεις που μεταφέρονται αποκτούν προτεραιότητα προς έλεγχο από το έτος 2017 και επόμενα, ωστόσο το ελεγκτικό δυναμικό της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων είναι περιορισμένο και στη βάση αυτή εφοριακοί επισημαίνουν τον κίνδυνο παραγραφής τους.

Είναι χαρακτηριστικό πως κάθε ελεγκτής της ΓΓΔΕ είναι χρεωμένος με 300 υποθέσεις, όταν ο μέσος όρος διεκπεραίωσης υποθέσεων είναι 5 στο εξάμηνο.

Όπως διαφαίνεται ο προγραμματισμός για τη διευθέτηση αυτών των υποθέσεων θα είναι το πρώτο μεγάλο τεστ για τη διοίκηση της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων.

Πηγή

Για νέους και... φθηνούς δημιουργούνται θέσεις εργασίας

Αύξηση απασχόλησης αλλά και ταυτόχρονη επικράτηση της ευέλικτης και χαμηλά αμοιβόμενης εργασίας δείχνουν τα στοιχεία. Οι επιχειρήσεις απολύουν μεγαλύτερους για να προσλάβουν νέους, έως 29 ετών. Πως παγιώνεται η ευελιξία.

Κάθε άλλο παρά εφησυχασμό μπορούν να προκαλέσουν τα στοιχειά του πληροφοριακού συστήματος Εργάνη που δημοσιοποιήθηκαν χθες, από το υπουργείου Εργασίας, καθώς παρά την σημαντική αύξηση των νέων θέσεων εργασίας, και μάλιστα για 6ο συνεχόμενο μήνα εντός του 2016, δείχνουν ότι παγιώνεται η επικράτηση των προσλήψεων νέων σε ηλικία ατόμων, και μάλιστα με ελαστική και υπό-αμοιβόμενη απασχόληση.

Το γεγονός ότι τον Ιούλιο του 2016, το 54,16% των προσλήψεων αφορούσε θέσεις μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης είναι άκρως ανησυχητικό.

Το σύστημα Εργάνη καταδεικνύει αφενός την κυριαρχία των ευέλικτων μορφών εργασίας, που έχουν ως συνακόλουθο την επικράτηση σημαντικά χαμηλών αμοιβών, αφετέρου δείχνει ότι οι επιχειρήσεις απολύουν μεγαλύτερους σε ηλικία εργαζόμενους προκειμένου να προσλάβουν μικρότερους και κατά κύριο λόγο φθηνότερους απασχολούμενους. Έτσι, επί συνόλου 201.793 προσλήψεων τον Ιούλιο, με μερική απασχόληση ήταν το 38,87% ή 78.432 αυτών, ενώ άλλο ένα 15,29% ή 30.859 θέσεις αφορούσαν εκ περιτροπής εργασία.

Συνολικά, τον Ιούλιο, αποχώρησαν από τη μισθωτή απασχόληση είτε (κατά κύριο λόγο) γιατί απολύθηκαν είτε γιατί έληξαν οι συμβάσεις τους, είτε γιατί οδηγήθηκαν σε οικειοθελή αποχώρηση, 182.512 άτομα, με αποτέλεσμα το συνολικό ισοζύγιο προσλήψεων - απολύσεων να προκύψει θετικό κατά 19.281 θέσεις εργασίας.

Οι νέες αυτές θέσεις εργασίας, προκύπτουν από την επικράτηση των προσλήψεων, έναντι των απολύσεων στις ηλικίες εργαζομένων από 15 έως 24 ετών (+22.533 θέσεις) καθώς και από 25 έως και 29 ετών (2.004) θέσεις.

Από τους 30άρηδες και προς τα πάνω, επικράτησαν οι απολύσεις. Συγκεκριμένα, στην ηλικία 30-44 οι απολύσεις ήταν κατά 4.088 περισσότερες από τις προσλήψεις, στην ηλικιακή ομάδα 45-64 υπερίσχυσαν οι απολύσεις κατά 1.145 άτομα ενώ και στους 64+ οι απολύσεις ήταν κατά 23 περισσότερες από τις προσλήψεις.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι η δημιουργία των...φτωχών εργαζόμενων συνεχίζεται με αμείωτο ρυθμό, καθώς συνολικά, από τις 1.265.383 προσλήψεις που έγιναν μέσα στην χρονική περίοδο Ιανουαρίου – Ιουλίου του 2016, οι 657.698 (51,2%) αφορούσαν σε θέσεις μερικής ή εκ περιτροπής εργασίας. Συγκεκριμένα, 477.416 προσλήψεις αφορούσαν σε μερική και 180.2828 σε εκ περιτροπής απασχόληση. Το ισοζύγιο προσλήψεων - απολύσεων ήταν πάντως θετικό με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν 253.945 νέες θέσεις εργασίας.

Συγκριτικά με τον Ιούλιο του 2015, πρώτο μήνα εφαρμογής των capital controls, που είχε ως συνέπεια αρνητικό ισοζύγιο κατά 16.658 θέσεις, προκύπτουν φέτος 35.939 θέσεις εργασίας

Σε επίπεδο φύλου διαπιστώνεται ότι οι προσλήψεις είναι... αντρική υπόθεση καθώς από τις συνολικά 19.281 νέες θέσεις που δημιουργήθηκαν τον περασμένο μήνα, οι 15.871 αφορούσαν άνδρες, έναντι μόλις 3.410 γυναικών.

Λόγω θέρους, είναι φυσικό οι υπηρεσίες εστίασης να βρίσκονται στην πρώτη θέση των κλάδων με τις περισσότερες προσλήψεις (θετικό ισοζύγιο 19.448 θέσεων). και ακολουθούν τα καταλύματα (9.878), η βιομηχανία τροφίμων (6.912), το λιανικό εμπόριο (4.693), και το χονδρικό εμπόριο (619 θέσεις εργασίας). Αντίθετα, λόγω λήξης της σχολικής περιόδου, οι απολύσεις επικράτησαν κατά 20.753 θέσεις, στον τομέα της εκπαίδευσης.

Τέλος, σε επίπεδο περιφέρειας, τα στοιχεία του συστήματος Εργάνη δείχνουν ότι οι περιφέρεια ήταν αυτή που τον προηγούμενο μήνα "γέννησε" απασχόληση, με το Νότιο Αιγαίο να καταγράφει το μεγαλύτερο θετικό ισοζύγιο (+8.605 θέσεις εργασίας). Στον αντίποδα, στην Αττική οι απολύσεις επικράτησαν με αποτέλεσμα να χαθούν 15.157 θέσεις εργασίας.

Νέες στρατιές φτωχών εργαζόμενων

Τη συρρίκνωση του εισοδήματος των εργαζομένων εξαιτίας της ύφεσης, των πολιτικών εσωτερικής υποτίμησης, της έκρηξης της ανεργίας και της κυριαρχίας των ελαστικών μορφών απασχόλησης περιγράφει μάλιστα και το υπουργείο Εργασίας, στο κείμενο που εδώ και δύο μήνες έχει παραδώσει στην Επιτροπή Εμπειρογνωμόνων που έχουν αναλάβει το δύσκολο έργο της κατάθεσης προτάσεων για τις αλλαγές στα εργασιακά.

Τα στοιχεία του υπουργείου Εργασίας είναι άκρως αποκαλυπτικά, καθώς φωτίζουν τις μισθολογικές ανισότητες και περιγράφουν τους μισθούς της νέας στρατιάς φτωχών εργαζόμενων που δημιουργείται στην Ελλάδα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου, 126.956 εργαζόμενοι αμείβονται με μικτό μηνιαίο μισθό έως 100 ευρώ. Συνολικά 343.760 εργαζόμενοι αμείβονται με μηνιαίους μισθούς από 100 έως και 400 ευρώ μικτά.

Ουσιαστικά πρόκειται για εργαζόμενους με συμβάσεις εργασίας μερικής απασχόλησης ή εκ περιτροπής εργασία 2, 3 ημερών την εβδομάδα ή ακόμη και μερικών ωρών την εβδομάδα. Αξίζει να επισημάνουμε ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΙΚΑ, ο μέσος μισθός για μερική απασχόληση κυμαίνεται από 400 ευρώ μικτά έως και 420 ευρώ μικτά το μήνα.

Από τα στοιχεία αυτά προκύπτει ότι στην Ελλάδα ο αριθμός των νεόπτωχων εργαζομένων που αμείβεται με μισθούς έως και 510 ευρώ μικτά ανέρχεται συνολικά σε 432.033 άτομα.`

Ρούλα Σαλούρου

«Χρυσή» η Κατερίνα Στεφανίδη στο άλμα επί κοντώ..! Πέταξε στα 4,85μ.!

Η Κατερίνα Στεφανίδη κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στον τελικό του επί κοντώ γυναικών των Ολυμπιακών Αγώνων του Ρίο με 4.85μ. Το ασημένιο πήρε η Αμερικανίδα Σάντι Μόρις με το ίδιο ύψος και το χάλκινο η Νεοζηλανδή Ελίζα ΜακΚάρτνεϊ με 4.80μ. 

Είναι το πρώτο μετάλλιο της χώρας μας στο επί κοντώ στην ιστορία της διοργάνωσης και το 7ο χρυσό. Συνολικά η Ελλάδα έχει στο στίβο 30 μετάλλια, 7 χρυσά, 12 ασημένια και 11 χάλκινα. Παράλληλα η Ελλάδα πήρε το 6ο της μετάλλιο στο Ρίο και το τρίτο χρυσό!

Η «χρυσή» Ολυμπιονίκης του Λονδίνου Τζένιφερ Σουρ (ΗΠΑ) κατετάγη 7η με 4.60μ μαζί με την «ασημένια» Γιαρισλέι Σίλβα (Κούβα) με το ίδιο ύψος.

Η απονομή για τη Στεφανίδη και η ανάκρουση του εθνικού μας ύμνου θα γίνει τα ξημερώματα της Κυριακής (02:15).

Η Στεφανίδη κατέκτησε το τρίτο της μετάλλιο στη χρονιά, καθώς ήταν τρίτη το χειμώνα στο Παγκόσμιο του Πόρτλαντ και "χρυσή" πριν από λίγες εβδομάδες στο Ευρωπαϊκό του Αμστερνταμ.

Παράλληλα με αυτή της την εμφάνιση επιβεβαίωσε περίτρανα πως είναι η σταθερότερη αθλήτρια της χρονιάς εκείνη που αναμένεται να προσπαθήσει να κρατήσει τα σκήπτρα του αγωνίσματος για την επόμενη τετραετία.

Και η αλήθεια είναι πως η Στεφανίδη, τόσο βάσει ηλικίας όσο και ικανότητας είναι σε θέση να πρωταγωνιστήσει τα επόμενα χρόνια και με στόχο φυσικά τη διάκριση στο Τόκιο.

Παράλληλα επανέφερε τη χώρα στον πίνακα των μεταλλίων, για πρώτη φορά από το 2008, ενώ είναι η πρώτη φορά που θα ακουστεί εθνικός μας ύμνος από το 2004 και τους Αγώνες της Αθήνας.

Η κατάταξη στον τελικό

1. Κατερίνα Στεφανίδη (ΕΛΛΑΔΑ) 4.85 μέτρα

2. Σάντι Μόρις (ΗΠΑ) 4.85

3. Ελίζα ΜακΚάρτνεϊ (Νέα Ζηλανδία) 4.80

4. Αλάνα Μπόιντ (Αυστραλία) 4.80

5. Χόλι Μπράντσοου (Μ. Βρετανία) 4.70

6. Νικόλ Μπίχλερ (Ελβετία) 4.70

7. Τζένιφερ Σουρ (ΗΠΑ) 4.60

7. Γιαρισλέι Σίλβα (Κούβα) 4.60

9. Μαρτίνα Στρουτς (Γερμανία) 4.60

10. Λίσα Ρίζιχ (Γερμανία) 4.50

11. Τίνα Σουτέι (Σλοβενία) 4.50

12. Κέλσι Άμπε (Καναδάς) 4.50



Πηγή

Σύγχρονοι «νονοί» της πιο διεστραμμένης διαστρέβλωσης της γλώσσας

Του Χρήστου Κάτσικα

Όποιος είχε στοιχειώδη εμπειρία από τους μάγιστρους της επικοινωνιακής πολιτικής, ιδιαίτερα των μνημονιακών κυβερνήσεων, δεν είναι πια δύσκολο διακρίνει με γυμνό οφθαλμό τις αθέατες σκοπιμότητες.

Το βασικό εργαλείο για τη διαστρέβλωση της πραγματικότητας είναι η «μαϊμουδοποίηση» των λέξεων. Αν μπορείς να ελέγξεις την έννοια των λέξεων, μπορείς να ελέγξεις τους ανθρώπους που χρησιμοποιούν τις λέξεις.

Οι επικοινωνιολόγοι των μνημονιακών κυβερνήσεων έγιναν οι καλύτεροι νονοί της πιο διεστραμμένης διαστρέβλωσης των λέξεων, των εννοιών, της γλώσσας.

Κυρίαρχο παράδειγμα της προηγούμενης περιόδου, αλλά όχι μοναδικό, η «ιστορία» με τους δημόσιους υπαλλήλους.

Η όλη διαδικασία, με τη βοήθεια των ηλεκτρονικών μας γκουβερνάντων, με τα ατελείωτα άρθρα της δημοσιογραφίας της αυλής και με το βάρος των πρόθυμων διανοουμένων της οθόνης, ερχόταν να πριμοδοτήσει, να στερεώσει και να νομιμοποιήσει έναν από τους βολικότερους αστικούς μύθους για το «διογκωμένο συγκεντρωτικό κράτος με τους άπειρους, προνομιούχους και βαριεστημένους δημοσίους υπαλλήλους», ο αριθμός των οποίων «σχετίζεται αφενός με τα δημοσιονομικά ελλείμματα  αφετέρου με τις αναχρονιστικές αγκυλώσεις της κρατικής μηχανής».

Στη συνείδηση της κοινής γνώμης οι δημόσιοι υπάλληλοι παρουσιάστηκαν, τα τελευταία χρόνια, με αριστοτεχνικό τρόπο σαν «το βαρίδι στα πόδια μιας κοινωνίας και μιας οικονομίας που θέλει να προχωρήσει και δεν μπορεί».

Πριν από κάθε επίθεση προηγείται η προπαγάνδα η οποία χρησιμοποιείται για να λιπάνει το έδαφος. Στόχος η συκοφάντηση του αντιπάλου, η απομόνωση του από σύμμαχες δυνάμεις, σε τέτοιο βαθμό που το θύμα να αποδεχθεί τη θυσία σα να είναι θέλημα Θεού.

Να γίνει ξεκάθαρο: η συζήτηση για το μέγεθος του δημοσίου τομέα και για την έκταση της απασχόλησης σ' αυτόν με τους όρους που έγινε και γίνεται είναι προφανές ότι λειτουργεί στην κατεύθυνση της νομιμοποίησης χιλιάδων απολύσεων και της απόσυρσης του κράτους από δραστηριότητες υπέρ των ιδιωτών.

Οι ίδιοι οι διαπρύσιοι κήρυκες του λιγότερου κράτους όταν πρόκειται για δικαιώματα και κατακτήσεις των εργαζομένων, υπερθεμάτιζαν για παρεμβατικές πολιτικές του κράτους προκειμένου να ενισχυθούν οι τράπεζες και το κεφάλαιο.

Kαι συγγνώμη κιόλας που λέμε τις απολύσεις - απολύσεις και όχι κινητικότητα. Tι εφεύρεση και αυτή. «Kινητικότητα». Kινητικότητα προς τα πού; Προς το Tαμείο Aνεργίας, προς τις ακίνητες ουρές του OAEΔ ή προς την αναζήτηση δουλειάς σε συνθήκες γαλέρας;

Στην αρχαιότητα η χρήση ευχάριστου όρου στην ομιλία κάποιου προκειμένου αυτός να αναφερθεί σε έναν στην πραγματικότητα δυσάρεστο όρο, ονομαζόταν ευφημισμός.

H χρήση του ευφημισμού (ευ+φημί = λέγω) γινόταν δεισιδαιμονικά, για να μην προκληθεί η θεϊκή οργή.

Aπό τα πιο γνωστά παράδειγμα είναι ο Eύξεινος Πόντος, στη θέση του Άξε(ι)νου Πόντου, της θάλασσας (Mαύρη Θάλασσα) που έπνιγε τους ναυτικούς που έπλεαν σε αυτή και ήταν άρα άξενη δηλαδή αφιλόξενη, με την χρήση της ακριβώς αντίθετης έννοιας, δηλαδή του όρου «Eύ-ξεινος», δηλαδή φιλόξενος.

Kαι αυτός, ο ευφημισμός, έφτασε και μέχρι τους παππούδες μας που αποκαλούσαν τον Διάβολο «οξαποδώ».

Tον ευφημισμό χρησιμοποιούν και οι κυβερνώντες μας, όχι για να μη θυμώσουν οι θεοί, αλλά για να θολώσουν τα νερά και να μην αποδώσουν στις πράξεις τους την πραγματική τους διάσταση και να ξεγελάσουν το λαό.

Mερικά παραδείγματα:

• Kινητικότητα. Ευφημισμός της λέξης Aπόλυση.

• Eισφορά Aλληλεγγύης προς τους άνεργους. Eυφημισμός φόρου (της τάξης των 680 εκατ. ευρώ που αποδόθηκε στους δανειστές μας χωρίς να φτάσει ποτέ στον OAEΔ).

• Eιδικό Tέλος Hλεκτροδοτούμενων Δομημένων Eπιφανειών. Eυφημισμός φόρου πάνω στα ακίνητα που θα επιβάλλονταν μόνο για ένα χρόνο, και που επιβάλλεται ξανά για δεύτερο χρόνο με το ευφημιστικό επίθετο "Έκτακτο Eιδικό Tέλος".

• Φόρος. Eυφημισμός της ληστείας των λαϊκών εισοδημάτων, ώστε οι λαϊκοί να νομίζουν ότι παίρνουν μεγαλύτερο μισθό, από ψίχουλα.

• Εξυγίανση ή εξορθολογισμός του συστήματος υγείας. Eυφημισμός της διάλυσης της δημόσιας υγείας

• Απελευθέρωση των αγορών. Eυφημισμός της ιδιωτικοποίησης τμημάτων του δημοσίου τομέα

Η λεγόμενη απελευθέρωση των αγορών, δηλαδή το ξεπούλημα των δημοσίων οργανισμών στους ιδιώτες, πρώτα πρώτα είναι ψευδεπίγραφη (απλά αντί για ένα κρατικό μονοπώλιο έχουμε ένα ιδιωτικό μονοπώλιο), δεύτερον αφορά τις πιο αποδοτικές και κερδοφόρες (ποιος άλλωστε ιδιώτης θα αγόραζε ζηµιογόνες;) και τρίτον μετά την ιδιωτικοποίησή τους τα πράγματα χειροτερεύουν όσον αφορά στην προσφορά υπηρεσιών.

Μετά την ιδιωτικοποίηση των βρετανικών σιδηροδρόµων Ρέιλτρακ συνέβηκαν τα περισσότερα δυστυχήματα καθώς οι ιδιώτες που ανέλαβαν δεν είχαν καμιά διάθεση να επιβαρυνθούν µε το κόστος του εκσυγχρονισµού του δικτύου τους.

Πριν από την ιδιωτικοποίηση των ισπανικών ταχυδροµείων, ο ταχυδρόµος έφτανε µέχρι και το πιο µακρινό χωριό. Σήµερα δεν παραδίδει γράµµατα σε σπίτια που δεν βρίσκονται κοντά σε κεντρικό δρόµο.

Οταν κάποτε δηµοσιογράφοι ρώτησαν τον πρόεδρο της γαλλικής εταιρείας ηλεκτρικής ενέργειας ΕDF Φρανσουά Ρουσελί αν µπορούσε να εγγυηθεί πως µετά την ιδιωτικοποίησή της οι τιµές του ηλεκτρικού θα παρέµεναν φθηνές, εκείνος είχε απαντήσει αρνητικά.

Η περίπτωση της ηλεκτρικής ενέργειας δείχνει ξεκάθαρα τα όρια των ιδιωτικοποιήσεων.

Οι διακοπές που κάθε τόσο βυθίζουν στο σκοτάδι το Λονδίνο, την Ιταλία ή την Καλιφόρνια εξηγούνται από την απροθυµία των ιδιωτών να επενδύσουν στην ανανέωση των δικτύων, προκειµένου να διατηρήσουν την κερδοφορία τους.

Εκπαιδευτική πολιτική: όταν οι λέξεις γυρίζουν ανάποδα

Το «ντουμπλάρισμα» των αιτημάτων του εκπαιδευτικού κινήματος από νεοφιλελεύθερες πολιτικές, αυτές οι χρωματιστές κουκούλες που ντύνονται τον μανδύα του προοδευτικού, του επιστημονικού και του σύγχρονου, έχει ξεκινήσει τουλάχιστον από τα χρόνια της μεταρρύθμισης Αρσένη.

Η τακτική αυτή πιανόταν χέρι-χέρι με την στοχοποίηση του δασκάλου και την ενοχοποίησή του για όλα τα δεινά της εκπαίδευσης.

Σύμφωνα με την εκπαιδευτικό Ελένη Παπαποστόλου, απαιτούσε δε θράσος και ξετσιπωσιά, αλλά υπηρετούσε πάντα κάποιους πιο μεγάλους (όπως η ΕΕ, ο  ΟΟΣΑ, το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα), αυτούς που πραγματικά χάραζαν την εκπαιδευτική πολιτική όχι μόνο στην Ευρώπη αλλά και σε όλο σχεδόν τον πλανήτη, και που αποδείχτηκε περίτρανα στη χώρα μας ότι είναι μετρ της τακτικής αυτής.

Η σημερινή κυρίαρχη εκπαιδευτική πολιτική, διεκδικεί την θέση του αρχιερέα στην τακτική αυτή, καθώς τα στελέχη της διαθέτουν την κατάλληλη κουλτούρα, έχοντας θητεύσει στον συνδικαλισμό και την αριστερά.

Χέρι χέρι με τη διφορούμενη γλώσσα του Μαντείου των Δελφών εξαπολύονται λέξεις «φωτιά», μπερδεμένες με αυταπάτες και ρεφορμιστικές απάτες, έννοιες ζυμωμένες σε άλλες συνθήκες με αγώνες και αιτήματα του εκπαιδευτικού κόσμου  και επιχειρείται  να «τυλιχθούν» με αυτές εκπαιδευτικές πολιτικές που συνεχίζουν και βαθαίνουν  το «γδάρσιμο» κάθε δημόσιου και δωρεάν χαρακτηριστικού της υπαρκτής εκπαίδευσης.

Ισότητα, αυτονομία, αποκέντρωση, παιδαγωγική ελευθερία, δημοκρατία, ελευθερία στους συλλόγους διδασκόντων, απογαλακτισμός από το παρεμβατικό κράτος, υπευθυνότητα, λογοδοσία, ανάληψη της ευθύνης , ενηλικίωση και ενδυνάμωση του εκπαιδευτικού συστήματος, αυτοδιοίκηση, ποιότητα, εξωστρέφεια, χρησιμοποιούνται ως παραπλανητικός επίδεσμος μιας πολιτικής που ισοπεδώνει κατακτήσεις και δικαιώματα.

Όμως το ντουμπλάρισμα  σκόνταψε, σκοντάφτει και θα σκοντάφτει στο σκληρό όριο της δημοσιονομικής πολιτικής του ευρωμονόδρομου που ακολουθείται εδώ και πολλά χρόνια.

Κι όπως λέει και μια κινέζικη παροιμία «το μεγάλο ψέμα έχει κοντά ποδάρια». Το υφάδι του ντουμπλαρίσματος σκίζεται εύκολα και γρήγορα από τηνζοφερή καθημερινότητα.

Μόνο που αν τα θύματα αυτής της επιχείρησης δεν βιαστούν, μέσα από την κίνησή τους να χωρίσουν την ήρα από το σιτάρι, το αληθινά ριζοσπαστικό θα χαθεί κατασυκοφαντημένο και κακοποιημένο από τις κιμαδομηχανές της κυρίαρχης πολιτικής.