Πώς θα πάρετε το επίδομα ενοικίου - Τα κριτήρια για το βοήθημα σε 300.000 νοικοκυριά

Το επίδομα στέγασης ετοιμάζεται να δώσει η κυβέρνηση, το οποίο θα λαμβάνουν 300.000 νοικοκυριά. Το ποσό που θα διατεθεί ανέρχεται συνολικά σε 410 εκατ. ευρώ ώστε να δοθούν από 70 έως 210 ευρώ τον μήνα σε οικογένειες με εισόδημα έως περίπου 21.000 ευρώ που είτε πληρώνουν ενοίκιο, είτε δόση δανείου πρώτης κατοικίας.

Εντός των ημερών αναμένεται να εκδοθεί η υπουργική απόφαση με την οποία θα καθοριστούν τα εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια που θα πρέπει να πληρούν οι δικαιούχοι του επιδόματος, καθώς και η διαδικασία για τη χορήγηση που θα ξεκινήσει αμέσως μετά.

Το ποσό του επιδόματος θα κυμαίνεται από 70 έως 210 ευρώ ανάλογα με τη σύνθεση του νοικοκυριού:

- Μονοπρόσωπο νοικοκυριό: 70 ευρώ

- Νοικοκυριό αποτελούμενο από δύο ενήλικα μέλη: 105 ευρώ

- Νοικοκυριό με τρία μέλη ή μονογονεϊκή οικογένεια με ένα ανήλικο μέλος: 140 ευρώ

- Νοικοκυριό αποτελούμενο από τέσσερα μέλη ή μονογονεϊκή οικογένεια με δύο ανήλικα μέλη: 175 ευρώ

- Νοικοκυριό με πέντε μέλη ή μονογονεϊκή οικογένεια με τρία ανήλικα μέλη και πάνω: 210 ευρώ

Τα κριτήρια. Τα εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια που φαίνεται να έχουν κλειδώσει προβλέπουν:

1. Ετήσιο εισόδημα: Θα κινείται έως 7.000 ευρώ για μονοπρόσωπο νοικοκυριό, αυξανόμενο κατά 3.500 ευρώ για κάθε επόμενο μέλος με ανώτατο πλαφόν εισοδήματος τα 21.000 ευρώ ετησίως.

2. Ακίνητη περιουσία: Το κριτήριο της ακίνητης περιουσίας αναμένεται ότι θα είναι ανάλογο με εκείνο του κοινωνικού μερίσματος δηλ. θα κυμαίνεται από 125.000 έως 185.000 ευρώ. Για μονοπρόσωπο νοικοκυριό θα λαμβάνεται υπόψη ακίνητη περιουσία έως 125.000 ευρώ, προσαυξανόμενη κατά 20.000 ευρώ για κάθε πρόσθετο μέλος και έως 185.000 ευρώ.

3. Καταθέσεις: Το ύψος των καταθέσεων, τρέχουσα αξία μετοχών, ομολόγων θα πρέπει να είναι έως 7.000 ευρώ για μονοπρόσωπο νοικοκυριό, με προσαύξηση 3.500 για κάθε επόμενο μέλος και έως τα 21.000 ευρώ.

Οι αιτήσεις για το στεγαστικό επίδομα θα γίνεται μέσω ηλεκτρονικής πλατφόρμας η οποία θα είναι αντίστοιχη με εκείνη του κοινωνικού μερίσματος. Το δικαίωμα στην καταβολή του επιδόματος θα ισχύσει από την πρώτη ημέρα του επόμενου μήνα από την υποβολή της αίτησης. Επίσης,

- Για όσους πληρώνουν ενοίκιο το επίδομα θα καταβάλλεται στον τραπεζικό του λογαριασμό

- Η ενοικίαση κατοικίας θα πρέπει να αποδεικνύεται μέσα από το σύστημα Taxis όπου δηλώνονται οι ενοικιάσεις κατοικιών

- Στην περίπτωση δικαιούχου που επιβαρύνεται με το κόστος εξυπηρέτησης στεγαστικού δανείου πρώτης κατοικίας, το επίδομα καταβάλλεται απευθείας στον τραπεζικό λογαριασμό εξυπηρέτησης του δανείου.

- Η ειδική εφαρμογή θα ελέγχει τα στοιχεία του δανείου με βάση τις δηλώσεις των προηγούμενων ετών και της τράπεζας

- Η διάρκεια της χορήγησης του επιδόματος δεν μπορεί να υπερβαίνει τους 12 μήνες από την ημερομηνία της αρχικής καταβολής. Με την πάροδο 12 μηνών ο δικαιούχος δύναται να κάνει εκ νέου αίτηση ένταξης στο πρόγραμμα.

- Η έγκριση του επιδόματος ανακαλείται στην περίπτωση που διαπιστωθεί ότι ένα ή περισσότερα μέλη του νοικοκυριού συμμετέχουν σε παραπάνω από μία αιτήσεις.

Πηγή πληροφοριών: ΤΑΝΕΑ  

Ολοι για τον Τσίπρα δουλεύουν!

Ο Τσίπρας έκανε τη «χάρη» στον πρώην εταίρο του και τον άφησε με κοινοβουλευτική ομάδα που στην πλειοψηφία της θα δώσει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση. Από το Ποτάμι θα πάρει τη στήριξη για το Μακεδονικό. Ολοι για τον Τσίπρα «δουλεύουν», αλλά και όλοι έχουν λόγο να αισθάνονται ικανοποιημένοι. Ακόμα και ο Μητσοτάκης

Του Κώστα Γιαννακίδη  

Σε πρώτη ανάγνωση, ο Αλέξης Τσίπρας φάνηκε γενναιόδωρος έναντι του Πάνου Καμμένου. Εδειξε να μην έχει πρόβλημα με ενδεχόμενη παραίτηση υπουργών και επέτρεψε στον πρώην εταίρο του να διατηρήσει κοινοβουλευτική ομάδα, απολαμβάνοντας τα προνόμια του πολιτικού αρχηγού. Όμως από την άλλη, όλο αυτό έχει και κάτι σαδιστικό. Λες και έδεσε την πολιτική αξιοπρέπεια του Καμμένου σε μία καρέκλα, που δεν είναι υπουργική, για να της κόβει ένα κομμάτι κάθε μέρα. 

Ο Πάνος Καμμένος ανακοίνωσε ότι οι ΑΝΕΛ αποχωρούν από την κυβέρνηση και δεν σκοπεύουν να τη στηρίξουν κατά τη διαδικασία παροχής ψήφου εμπιστοσύνης. Αυτό δεν είναι ακριβές. Είναι η μισή αλήθεια ή ένα ψέμα με δόσεις αλήθειας. Δεν αποχωρούν όλα τα στελέχη των ΑΝΕΛ από την κυβέρνηση. Η Ελενα Κουντουρά και ο Βασίλης Κόκκαλης προτιμούν τα χαρτοφυλάκιά τους από τα έδρανα των ΑΝΕΛ. Αυτοί θα διαγραφούν από το κόμμα. Επίσης οι Θανάσης Παπαχριστόπουλος και Κώστας Ζουράρις θα δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, αλλά δεν θα διαγραφούν. Ο Καμμένος είπε ότι σέβεται την επιλογή τους καθώς δεν ανταλλάσσουν καρέκλα για ψήφο εμπιστοσύνης. Ανοησίες. Αν διαγράψει και αυτούς, δεν θα έχει κοινοβουλευτική ομάδα και από πολιτικός αρχηγός θα καταντήσει ανεξάρτητος βουλευτής. Τώρα θα είναι ένας πολιτικός αρχηγός που θα αρνείται ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, πλην όμως θα την προσφέρουν περισσότεροι από τους μισούς βουλευτές του. Σαν κάποιος να σε φτύνει, αλλά σου δίνει χαρτομάντιλο να σκουπιστείς. 

Ο Πρωθυπουργός είπε ότι θα ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης. Εύκολο. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει 145, με την Κατερίνα Παπακώστα πάει στους 146 και με τους τέσσερις των ΑΝΕΛ στους 150. Λείπει ένας. Είναι ο Σπύρος Δανέλλης από Το Ποτάμι. Μπορεί να υπάρξει και άλλος. 

Με τους ΑΝΕΛ ο Τσίπρας κερδίζει τη ψήφο εμπιστοσύνης. Με το Ποτάμι κερδίζει τη ψήφο για το Μακεδονικό. Όλοι για αυτόν δουλεύουν. Εντάξει, το Ποτάμι μπορεί να δουλεύει και για τον Μητσοτάκη, βγάζοντας ένα πρόβλημα από την ατζέντα του. Όμως η ψήφος του ωφελεί περισσότερο τον Τσίπρα που δεν θα υποστεί πολιτικό τραύμα, περνώντας τη συμφωνία με λιγότερους από 151. (Εδώ πρέπει να μπει και ένας αστερίσκος για το κατά πόσο ο Ζάεφ μπορεί να περάσει τις αλλαγές στο Σύνταγμα χωρίς την υπογραφή του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος είναι ριζικά αντίθετος.) 

Όλοι οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να είναι ικανοποιημένοι από τις εξελίξεις. 

Ο Τσίπρας έχει εξασφαλισμένη την εμπιστοσύνη της Βουλής και περνάει τις Πρέσπες με απόλυτη πλειοψηφία. 

Ο Μητσοτάκης βγάζει μπελά από το κεφάλι του. 

Ο Καμμένος παραμένει επικεφαλής κοινοβουλευτικής ομάδας και έχει χρόνο μπροστά του για να κάνει τον πατριώτη. 

Ο Θεοδωράκης δύναται να ισχυρίζεται ότι έπραξε το εθνικά ωφέλιμο, ενώ και ο ίδιος κερδίζει πολιτικό χρόνο. 

Ο Πρωθυπουργός μας είπε ότι θα εξαντλήσει τη τετραετία. Δεν έχει λόγο για να μην το κάνει. Για ποιο λόγο, δηλαδή, να πετάξει μήνες εξουσίας; Πού και πότε θα τους ξαναβρεί;          

Κύριε Μουτσινά συγγνώμη για την εμφάνιση μου

Σήμερα στο open tv και στην εκπομπή για την παρέα ο Νίκος Μουτσινάς σχολίασε το ‘στυλ’ μου, τη συγγραφέα με το δύσκολο όνομα, το λάθος κολάν, τα χοντρά μπούτια και το μισό μαλλί. Κάνω αυτό το ποστ για να του υποδείξω και αλλά σημεία που του ξέφυγαν.

Πρώτον και κυριότερο είμαι χωρίς το στήθος μου, αφού σαν καρκινοπαθής υποβλήθηκα σε διπλή μαστεκτομή. Πολύ μεγάλο λάθος που του διέφυγε αυτό. Στην τηλεόραση χωρίς βυζια! Αίσχος! Δεύτερον είμαι πρησμένη(σκέφτομαι το σαν φάλαινα, είναι κάτι που μάλλον θα έλεγε ο ίδιος) από τη συνεχιζόμενη ορμονοθεραπεία που κάνω εδώ και χρόνια.

Τρίτον εκτός από το μαλλί, έπρεπε να εστιάσει και στα αραιά φρύδια, μιας και δεν ξαναβγήκαν μετά τις χημειοθεραπείες. Και τέλος πάντων πως είναι δυνατόν μια γυναίκα μετά τον καρκίνο του μαστού, με τέτοια χάλια, να κυκλοφορεί στην κοινωνία και να έχει το θράσος να βγαίνει στην τηλεόραση και μιλάει για το βίωμα της που, έγραψε σε βιβλίο, ενώ στην τηλεόραση παίζουν τέτοιες εκπομπές γεμάτες γλαμουρια, ομορφιά, στυλ και πολιτισμό.

Συγνώμη κύριε Μουτσινά που οι γυναίκες με καρκίνο του μαστού τολμάμε να βγαίνουμε δημόσια και να σας χαλάμε την αισθητική με την ασχήμια μας!

Από τον προσωπικό λογαριαγμό της Αγγελικής Δαφτσίδου στο facebook      

Ισόβιος δάσκαλος

Γράφει ο Παντελής Μπουκάλας

Δεν είναι λίγα τα επαγγέλματα που διεκδικούν επίμονα τον τιμητικό τίτλο του λειτουργήματος. Λειτούργημα θέλουν να πιστεύουν ότι ασκούν οι δημοσιογράφοι, για ν’ αρχίσουμε από τα δικά μας, λειτούργημα οι ιερωμένοι, οι γιατροί, οι στρατιωτικοί, οι δικαστικοί, οι εκπαιδευτικοί, οι τελωνειακοί. Ολοι μας προτιμάμε –αν δεν απαιτούμε– να μας αντιμετωπίζουν ως ανιδιοτελείς υπηρέτες του λαού, ο οποίος ζει, καλά κρυμμένος από τα χρόνια, μέσα στην αδιαφανή πια λέξη «λειτουργός», σαν πρώτο συνθετικό της. Να μας τιμούν σαν συνεχιστές της ωραίας επινόησης των αρχαίων Αθηναίων: της «λειτουργίας».

Σίγουρα, σε κάθε κλάδο υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν όντως τη δουλειά τους σαν λειτούργημα. Αλλά, όσο υπάρχουν φακελάκια, είναι αδύνατο να δοξάζουμε σαν λειτουργούς όλους τους γιατρούς, να θεωρούμε δηλαδή την ιατρική λειτούργημα εκ προοιμίου και πέρα από κάθε αμφισβήτηση. Οσο υπάρχουν ιερωμένοι με θεό τους το κόμμα τους ή το παγκάρι, είναι αδιανόητο να θεωρούμε λειτουργούς –και μάλιστα του Υψίστου– όλους τους κληρικούς. Οσο υπάρχουν δημοσιογράφοι με δανεική σκέψη και ενοικιαζόμενη γραφή, είναι ανήθικο να καμαρώνουμε σαν οι τελευταίοι των λειτουργών.

Αλλού πρέπει να τους αναζητήσουμε αυτούς τους «τελευταίους»: στο δασκαλίκι. Ολων των βαθμίδων. Και πάλι, όχι για να αποδώσουμε τίτλους αρετής γενικής ισχύος. Και στους εκπαιδευτικούς υπάρχει φύρα. Είναι πολλοί όμως ανάμεσά τους, το ξέρει κάθε γονιός που δεν τυφλώνεται από το «σύνδρομο της κουκουβάγιας», που σέβονται μέχρι κεραίας τις υποχρεώσεις τους. Δίχως καύχηση αλλά και δίχως μεμψιμοιρίες, ακόμα κι αν οι απολαβές τους είναι παγίως στα όρια της αναξιοπρέπειας. Είναι όσοι μαθαίνουν γράμματα τα παιδιά μας (κάθε ηλικίας), και μαθαίνουν κι εμάς ότι οι καλύτεροι λειτουργοί είναι οι καλοί επαγγελματίες· οι τίμιοι. Ο κλασικός φιλόλογος Φάνης Κακριδής, ένας ισόβιος δάσκαλος, ανήκε στους εκπαιδευτικούς που δεν κρίνουν αρκετό να μάθουν γράμματα τα παιδιά (και πάλι, κάθε ηλικίας). Πρέπει και να τ’ αγαπήσουν. Τα αρχαία και τα νέα, στα κοινά μοτίβα τους (όπως αυτά που κατέγραψε, του δημοτικού τραγουδιού με αρχαία ποιήματα) και στις διαφορές τους. Σε αυτόν τον σκοπό αφιερώθηκε, με τις κριτικές εκδόσεις αρχαίων κειμένων (υποδειγματική η έκδοση των αριστοφανικών «Ορνίθων»), τις μεταφράσεις, τις μελέτες, τα επιμορφωτικά σεμινάρια. Και με το χιούμορ του. Τεκμήριο, η τερπνή μετάφραση στα αρχαία περιπετειών του Γαλάτη ήρωα Αστερίκιου. Γνωστού και ως Αστερίξ.

     

Ποια είναι η διαδικασία για την ψήφο εμπιστοσύνης- Τα βήματα που θα ακολουθηθούν στη Βουλή

Ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις σήμανε η σημερινή παραίτηση του Πάνου Καμμένου και η απόφαση του Αλέξη Τσίπρανα ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή. Τι σημαίνει, όμως, ψήφος εμπιστοσύνης και ποιες είναι οι διαδικασίες που δρομολογούνται από σήμερα μέχρι την Πέμπτη. 

Σύμφωνα με τον Κανονισμό της Βουλής η συζήτηση θα κρατήσει τρεις μέρες.

Αναλυτικά σύμφωνα το άρθρο 84 του Συντάγματος “Εμπιστοσύνη της Βουλής-Αρχή της δεδηλωμένης” διατυπώνει την κοινοβουλευτική αρχή. Δηλαδή ότι η κυβέρνηση οφείλει να έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής. Η κυβέρνηση εξαρτάται από την εμπιστοσύνη της Βουλής. Αναλαμβάνει και ασκεί νομίμως τα καθήκοντά της, μόνον και καθόσον έχει λάβει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή. H κυβέρνηση που ορκίζεται μετά τις εκλογές, παίρνει την εμπιστοσύνη της Βουλής. Παίρνει δηλαδή τη δεδηλωμένη. 

Σύμφωνα με το άρθρο 84 του Συντάγματος, η Βουλή μπορεί με απόφασή της να αποσύρει την εμπιστοσύνη της από την Κυβέρνηση ή από μέλος της. Ψήφος εμπιστοσύνης μπορεί να ζητηθεί οποτεδήποτε από την κυβέρνηση, ανάλογα με την πολιτική συγκυρία. 

Η αντιπολίτευση από την πλευρά της μπορεί να υποβάλλει πρόταση δυσπιστίας, η οποία αποτελεί το πιο ισχυρό μέσο κοινοβουλευτικού ελέγχου στη διάθεση της αντιπολίτευσης. Τίθεται, ωστόσο, ένας χρονικός περιορισμός στη θεσμική δυνατότητα της αντιπολίτευσης να ασκήσει το έσχατο μέσο κοινοβουλευτικού ελέγχου, την πρόταση δυσπιστίας. Με τον τρόπο αυτό ο συνταγματικός νομοθέτης θέλει να αποτρέψει κατάχρηση της πρότασης δυσπιστίας που θα παρακωλύει το κυβερνητικό έργο. Γι΄αυτό προβλέπεται ότι πρόταση δυσπιστίας μπορεί να υποβληθεί μόνο μετά την πάροδο εξαμήνου αφότου η Βουλή απέρριψε μια προηγούμενη πρόταση δυσπιστίας. Ως προς τη διαδικασία, η πρόταση δυσπιστίας πρέπει να είναι υπογεγραμμένη από το ένα έκτο τουλάχιστον των βουλευτών και να περιλαμβάνει σαφώς τα θέματα για τα οποία θα διεξαχθεί η συζήτηση. Αν όμως μια πρόταση δυσπιστίας στηρίζεται από την πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, τότε κατ΄εξαίρεση μπορεί να υποβληθεί και πριν την πάροδο εξαμήνου, αφού σε αυτήν την περίπτωση θεωρείται σίγουρο ότι θα ευδοκιμήσει. 

Η συζήτηση για την πρόταση εμπιστοσύνης ή δυσπιστίας αρχίζει μετά δύο ημέρες από την υποβολή της σχετικής πρότασης, εκτός αν η κυβέρνηση, σε περίπτωση πρότασης δυσπιστίας, ζητήσει να αρχίσει αμέσως η συζήτηση. Η τελευταία δεν μπορεί να παραταθεί πέρα από τρεις ημέρες από την έναρξή της. Η ψηφοφορία για την πρόταση εμπιστοσύνης ή δυσπιστίας διεξάγεται αμέσως μόλις τελειώσει η συζήτηση, μπορεί όμως να αναβληθεί για 48 ώρες αν το ζητήσει η κυβέρνηση. 

Πρόταση εμπιστοσύνης γίνεται δεκτή με την πλειοψηφία των παρόντων, η οποία δεν μπορεί να είναι κατώτερη από τα 2/5 του όλου αριθμού των βουλευτών, δηλαδή δεν μπορεί να είναι κατώτερη από 120 θετικές ψήφους. Στην περίπτωση που η κυβέρνηση στηριχθεί στη θετική ψήφο λιγότερων των 151 βουλευτών (δηλαδή από 120 έως 150 βουλευτών), τότε έχουμε κυβέρνηση “ανοχής”. 

Αντίθετα, για να γίνει δεκτή μια πρόταση δυσπιστίας απαιτείται απόλυτη πλειοψηφία του όλου αριθμού των βουλευτών, δηλαδή απαιτείται τουλάχιστον 151 βουλευτές να ψηφίσουν κατά της κυβέρνησης. Το Σύνταγμα επιδιώκει την κυβερνητική σταθερότητα, γι΄αυτό προβλέπει διαφορετικές πλειοψηφίες που επιτρέπουν την επιβίωση μιας κυβέρνησης, έστω και με την ανοχή κάποιων βουλευτών. 

Σύμφωνα με το άρθρο 141 του Κανονισμού της Βουλής, η κυβέρνηση μπορεί οποτεδήποτε να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης της Βουλής με γραπτή ή προφορική δήλωση του πρωθυπουργού στη Βουλή. Η ψηφοφορία για την ψήφο εμπιστοσύνης είναι ονομαστική. Εν προκειμένω και με βάση την επικαιρότητα, η αποχώρηση των Ανεξάρτητων Ελλήνων από την κυβέρνηση (σ.σ. μέχρι στιγμής ο Πάνος Καμμένος υπέβαλε παραίτηση και έγινε δεκτή από τον πρωθυπουργό) δεν σημαίνει κάτι με βάση το Σύνταγμα και τον Κανονισμό της Βουλής, εφόσον η κυβέρνηση συνεχίζει να έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής. Είναι ζήτημα πολιτικό και όχι ένα ζήτημα συνταγματικής ερμηνείας. Η κυβέρνηση μπορεί να συνεχίσει ως κυβέρνηση ανοχής. Ο ίδιος ο πρωθυπουργός όμως έχει θέσει τον πήχυ στις 151 ψήφους για την εμπιστοσύνη. Στη συνέντευξη που παραχώρησε την περασμένη Τετάρτη, στον Open, είπε πως δεν του αρκεί ψήφος ανοχής, δηλαδή δεν του αρκεί αποτέλεσμα μεταξύ 120 και 150 θετικών ψήφων αλλά θέλει να εξαντλήσει την κυβερνητική θητεία με τη στήριξη 151 βουλευτών τουλάχιστον, δηλαδή με απόλυτη πλειοψηφία, γιατί αναγνωρίζει πως υπάρχει πολιτικό ζήτημα με κάτω από 151 ψήφους. “Συνταγματικό πρόβλημα δεν θα έχω αλλά είναι προφανές ότι πολιτικό πρόβλημα υπάρχει”, είχε δηλώσει ο πρωθυπουργός στη συνέντευξή του και πρόσθεσε ότι στην περίπτωση που η πρόταση εμπιστοσύνης δεν συγκεντρώσει 151 ψήφους, θα προχωρήσει “εν ευθέτω χρόνο και συντεταγμένα απόλυτα σε πρόωρη προσφυγή στις κάλπες”. 

Σήμερα ο Αλέξης Τσίπρας ανακοίνωσε ότι έχει αποφασίσει άμεσα να κινηθεί η διαδικασία για την ανανέωση της εμπιστοσύνης της εθνικής αντιπροσωπείας στην κυβέρνηση προκειμένου να ολοκληρώσει την θητεία της η κυβέρνηση με απόλυτη πλειοψηφία. 

Ακόμη όμως και σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, δηλαδή αυτό της πρόωρης προσφυγής, ο κ. Τσίπρας έθεσε το χρονοδιάγραμμα. Είπε συγκεκριμένα ότι κριτήριο για το χρονικό σημείο προσφυγής σε κάλπες θα είναι η σταθερότητα της οικονομίας, “να μην μείνουν στη μέση σημαντικές πρωτοβουλίες που έχουν αναληφθεί και είναι σε εξέλιξη”. Σε αυτές τις πρωτοβουλίες ο Πρωθυπουργός συμπεριέλαβε τη Συνταγματική Αναθεώρηση, τη συμφωνία για τον εξορθολογισμό των σχέσεων Εκκλησίας-Κράτους, την προστασία της πρώτης κατοικίας, την επιδότηση του ενοικίου, τις 120 δόσεις, την αύξηση του κατώτατου μισθού. Σημειωτέον ότι η Επιτροπή για την Αναθεώρηση του Συντάγματος ολοκληρώνει τις εργασίες της τέλος Ιανουαρίου και απαιτούνται δύο ψηφοφορίες, με διαφορά ενός μήνα η μια από την άλλη, στην ολομέλεια.

  

thecaller.gr

Είμαστε όλο και πιο εθισμένοι;

 Γράφει η Μάρθα Κίσκιλα

Ο εθισμός θεωρήθηκε κάποτε ως μια «ασθένεια» που σχετιζόταν κυρίως με ουσίες, όπως το αλκοόλ και τα οπιούχα. Ωστόσο, σήμερα  η έννοια του εθισμού σχετίζεται με πολλά διαφορετικά μεταξύ τους πράγματα, από τη ζάχαρη και τα ψώνια, μέχρι τον τζόγο, τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και τα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι αποκτούν τέτοιου είδους καταναγκαστικές συμπεριφορές με το θέμα να παίρνει επικίνδυνες διαστάσεις. Μάλιστα φέτος για πρώτη φορά ανοίγει η πρώτη κλινική για τον εθισμό στο διαδίκτυο του Ηνωμένου Βασιλείου, ενώ ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) συμπεριέλαβε τη «διαταραχή παιχνιδιών» στη λίστα με τις επίσημες διαγνώσεις εθισμού. Αλλά τι οδηγεί τους ανθρώπους στον εθισμό και τι μπορεί να γίνει;

Η πρώτη χρήση του όρου με τη νέα του «έννοια» έγινε το 1992, όταν οι εφημερίδες ανέφεραν ότι ο Michael Douglas κρατήθηκε σε κέντρο σεξουαλικής απεξάρτησης στην Αριζόνα, παρόλο που ο ίδιος αρνήθηκε ότι έπασχε από κάτι τέτοιο. Η νευροεπιστήμη έχει πλέον αποδείξει σε μεγάλο βαθμό ότι η χημική ουσία του εγκεφάλου, ντοπαμίνη, οδηγεί σε αυτές τις ασυγκράτητες επιθυμίες, που οδηγούν στον εθισμό. Επιπλέον, ο κόσμος σήμερα βομβαρδίζετα καθημερινά από τη διαφήμιση και μαθαίνει σε ένα υπερκαταναλωτικό τρόπο ζωής. «Ο αριθμός των ατόμων που είναι εθισμένοι σε κάτι έχει αυξηθεί», επιβεβαιώνει ο Michael Lynskey, καθηγητής στο King's College του Λονδίνου στον Guardian. «Στη γενιά των γονιών μου υπήρχε μόνο το τσιγάρο και το αλκοόλ. Τώρα υπάρχουν περισσότερα, που σε συνάρτηση με την υπερκατανάλωση ενθαρρύνουν την παρατεταμένη χρήση διαφορετικών πραγμάτων».

Πολλά από αυτά τα είδη εθισμού θεωρούνται συμπεριφορικά και όχι σωματικά, αφού πρόκειται για εξαρτήσεις που δεν έχουν σχέση με κάποια ουσία. Παρόλο αυτά, οι συνέπειες τους μπορεί να είναι εξίσου καταστροφικές. Ο τζόγος είναι το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τέτοιου εθισμού κι έχει αναγνωριστεί ιατρικά από το 2013. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι τα ποσοστά αυτοκτονίας των τζογαδόρων είναι υψηλότερα σε σχέση με όσους είναι εθισμένοι σε κάποια ουσία. «Υπάρχουν φοιτητές που παρατούν τις σπουδές τους επειδή εθίζονται σε κάποιο τυχερό παιχνίδι και υπάρχουν και οικογένειες που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα επειδή κάποιος εθίζεται στα ψώνια, ενώ τα χρέη τρέχουν», ανέφερε η Henrietta Bowden-Jones, ψυχίατρος σε κλινική για την εξάρτηση από το διαδίκτυο.

Ορισμένες φορές, οι καταναγκασμοί συμβαίνουν για να καλύψει το άτομο κάποιο άλλο πρόβλημα ή για να βρει «καταφύγιο» από οικογενειακά προβλήματα. Είναι όμως δύσκολο να παραβλέψουμε το γεγονός ότι πολλές από αυτές τις συμπεριφορές εθισμού γίνονται με το πάτημα ενός κουμπιού, του γνωστού «like». Σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο του 2018, διαπιστώθηκε ότι οι γονείς ανησυχούν δύο φορές περισσότερο για τον εθισμό των παιδιών τους στο διαδίκτυο παρά στα ναρκωτικά και στα τυχερά παιχνίδια.

Φυσικά δεν συμφωνούν όλοι με τον ορισμό αυτών των νέων διαταραχών ως εθισμών. Αυτός είναι και ο λόγος που μόνο ο τζόγος και τα παιχνίδια είναι από τον WHO στη λίστα των εθισμών. Ωστόσο, με τα χρόνια τείνει να αλλάζει αυτή η κατάσταση. Πάρτε για παράδειγμα την σεξομανία. Πολλές φορές στο παρελθόν δεν αντιμετωπιζόταν σαν πρόβλημα, αλλά σαν μα φυσιολογική κατάσταση. Παρόλο αυτά, οι νευροεπιστήμονες που είχαν τη δυνατότητα να μελετήσουν τον εγκέφαλο ανθρώπων με τέτοιες τάσεις παρατήρησαν ότι είχαν πολλές ομοιότητες με τους τοξικομανείς. Σύμφωνα με τον Lynskey, όλοι όσοι εθίζονται έχουν κάποια κοινά χαρακτηριστικά γνωρίσματα, όπως παραμέληση των ευθυνών, αδυναμία διακοπής και σύνδρομο στέρησης.

Ο Terry Robinson, καθηγητής ψυχολογίας και νευροεπιστήμης στο Πανεπιστήμιο του Μίτσιγκαν - μαζί με τον συνάδελφό του, Kent Berridge - προσδιόρισε την ντοπαμίνη ως το νευροχημικό υπεύθυνο για την επιθυμία. «Είτε πρόκειται για ναρκωτικά, ερωτική επαφή, τυχερά παιχνίδια ή οτιδήποτε άλλο, υπάρχουν σίγουρα ομοιότητες όσον αφορά τους ψυχολογικούς και νευροβιολογικούς μηχανισμούς που εμπλέκονται», ανέφερε χαρακτηριστικά. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν μάλιστα ότι δεν χρειάζεται να αρέσει σε κάποιον κάτι για να το θέλει, μια πολύ σημαντική ανακάλυψη για τον εθισμό. Στα μυαλά των εξαρτημένων, η λαχτάρα είναι αφόρητη ακόμα και όταν δεν τους αρέσει πλέον το αντικείμενο της επιθυμίας τους. Αυτός είναι και ο λόγος που οι έντονες απολαύσεις της ζωής είναι λιγότερο συχνές και λιγότερο διαρκείς από τις έντονες επιθυμίες της ζωής.

«Αυτό που συμβαίνει σε αυτούς τους εθισμούς, είναι ότι το σύστημα ντοπαμίνης γίνεται υπερευαίσθητο. Έχουμε εντοπίσει τρεις παράγοντες που θα μπορούσαν να εξηγήσουν γιατί εθιζόμαστε», αναφέρει ο Robinson. Ο πρώτος παράγοντας είναι ότι το σύγχρονο περιβάλλον μας είναι γεμάτο με ερεθίσματα που προκαλούν λαχτάρα. Οι άνθρωποι δεν εκτιμούν αυτά που έχουν και θέλουν συνεχώς περισσότερα, από τα τρόφιμα και την σεξουαλική επαφή, μέχρι τα ναρκωτικά και τον τζόγο. Ο Lynskey συμφωνεί, προσθέτοντας ότι «μερικά από τα μηχανήματα τυχερών παιχνιδιών είναι φτιαγμένα έτσι ώστε να προσελκύουν χρήστες και να ενισχύουν την ντοπαμίνη. Το κουμπί «like» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης λειτουργεί με παρόμοιο τρόπο στον οργανισμό.

Ο δεύτερος παράγοντας είναι η δοσολογία. Στα ναρκωτικά για παράδειγμα ύπαρχε μεγάλη διαφορά στο να μασάει κάποιος φύλλα κόκας στις Άνδεις και στο να καπνίζει κρακ. Η φαρμακολογία είναι διαφορετική και αυτό μπορεί επίσης να αυξήσει την τάση προς τον εθισμό. Ο τελευταίος παράγοντας είναι απλά η πρόσβαση. «Η διατροφή, η εξάρτηση από το πορνό, τα τυχερά παιχνίδια και τα ναρκωτικά είναι πολύ πιο διαθέσιμα σήμερα σε σχέση με το παρελθόν. Όλοι αυτοί οι παράγοντες, συνδυάζονται με σύνθετους τρόπους και παίζουν σημαντικό ρόλο στους εθισμούς μας», πρόσθεσε ο  Robinson. Άλλοι παράγοντες που μπορεί να παίξουν ρόλο στον εθισμό είναι η στέρηση και τα παιδικά τραύματα.

Μια άλλη θεωρία για το τι οδηγεί στη διαφοροποίηση των συμπεριφορών εθισμού προέρχεται από μια σειρά πειραμάτων που διεξήχθησαν στον Καναδά στα τέλη της δεκαετίας του 1970, γνωστά ως Rat Park. Ο ψυχολόγος Bruce Alexander πίστευε ότι ο εθισμός είναι μια ηθική αποτυχία που προκαλείται από την ακόρεστη δίψα για ηδονή και στην πραγματικότητα ισχυρίζεται ότι ο εθισμός είναι προσαρμογή. Διαπίστωσε ότι οι αρουραίοι του εργαστηρίου, ενώ απομονώνονται σε άδεια κλουβιά και είχαν την επιλογή να πιουν καθαρό νερό ή νερό με ουσίες, εύκολα εθίζονταν στο δεύτερο. Έπειτα τα αφαίρεσε από τα μοναχικά κλουβιά τους και τα έβαλε στο Πάρκο των Ποντικών. Ήθελε με αυτόν τον τρόπο να δει αν υπάρχει επιστροφή από τον εθισμό ή αν τα ναρκωτικά καταλαμβάνουν σε τόσο μεγάλο βαθμό το μυαλό, ώστε να μην υπάρχει δυνατότητα επαναφοράς. Τα αποτελέσματα τον δικαίωσαν. Έπειτα από μερικά συμπτώματα στέρησης, τα πρώην μοναχικά ποντίκια σταμάτησαν την βαριά χρήση και επέστρεψαν στις κανονικές ποντικίσιες ζωές τους.

Ο Bowden-Jones λέει ότι ο καλύτερος τρόπος να αντιμετωπίσει κανείς αυτή την κατάσταση είναι η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία (CBT), μια μορφή ψυχοθεραπείας στην οποία ο θεραπευτής και ο ασθενής συνεργάζονται ως ομάδα για τον εντοπισμό και την επίλυση προβλημάτων. Οι θεραπευτές χρησιμοποιούν το γνωσιακό μοντέλο για να βοηθήσουν τους πελάτες τους να ξεπεράσουν τις δυσκολίες τους με την αλλαγή στις σκέψεις, στη συμπεριφορά, και στις συναισθηματικές αντιδράσεις τους. Η βοήθεια μπορεί επίσης να έχει τη μορφή «εργαλείων ελέγχου» και αυτοσυγκράτησης.  Υπάρχουν διάφορα εμπόδια που μπορεί να χρησιμοποιήσει κανείς για να σταματήσει να βλέπει πορνό, να τζογάρει ή να κάνει χρήση ουσιών. Ο διαλογισμός μπορεί επίσης να  συμβάλει στη μείωση της κατάχρησης ουσιών.

Η νέα μας πρόκληση είναι να επικεντρωθούμε στην αντιμετώπιση του εθισμού μας στην τεχνολογία. Το διαδίκτυο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας, ενώ το κινητό τηλέφωνο η προέκταση του χεριού μας. «Οι νεότερες γενιές θα αποκοπούν κοινωνικά και θα περνούν περισσότερες ώρες στην εικονική παρά στην πραγματική ζωή», λέει ο Bowden-Jones. Πολλοί από εμάς είμαστε σκλάβοι των τηλεφώνων μας και θα θα πρέπει να βάλουμε ένα μέτρο. Άλλωστε μάλλον η ντοπαμίνη στην συγκεκριμένη περίπτωση, δεν φέρνει κάποια ουσιώδη ευχαρίστηση.

Παρέμβαση – καταγγελία αναπληρωτών εκπαιδευτικών στην ΕΡΤ

Δυναμική παρέμβαση στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ1 πραγματοποίησαν το βράδυ του Σαββάτου αναπληρωτές εκπαιδευτικοί. Το περιστατικό σημειώθηκε λίγο μετά τις 21:20.

Η διοίκηση της ΕΡΤ μπροστά στην παρουσία των εκπαιδευτικών στο πλατό της Αγίας Παρασκευής επέλεξε να προχωρήσει στη διακοπή της μετάδοσης του δελτίου για περίπου 20 λεπτά.

Το δελτίο ειδήσεων συνεχίστηκε στις 21:40, με την παρουσιάστρια Αντριάνα Παρασκευοπούλου να σημειώνει ότι “είχαμε μία παρέμβαση στο στούντιο από αναπληρωτές εκπαιδευτικούς, δηλώσεις εκπροσώπων των οποίων θα μεταδοθούν σε λίγο”.

Το μήνυμα των εκπαιδευτικών

Στις 21:45 το κεντρικό δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ συνδέθηκε με το στούντιο 3, όπου εκπρόσωπος των αναπληρωτών εκπαιδευτικών παρουσίασε τους λόγους για τους οποίους προχώρησαν στην συγκεκριμένη κινητοποίηση τους.

Μεταξύ άλλων, κατήγγειλε ότι την Παρασκευή το δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ δεν παρουσίασε «ούτε για ένα λεπτό» τις χιλιάδες των διαδηλωτών που ζητούσαν μαζικούς διορισμούς, δηλώνοντας την αντίθεσή τους στο προσοντολόγιο Γαβρόγλου.

 ΕΡΤ δεν έδειξε, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο των εκπαιδευτικών, ούτε τη βία και την καταστολή από τα ΜΑΤ, παρά μόνο μεμονωμένα επεισόδια.

«Είμαστε σάρκα από τη σάρκα των εργαζόμενων» ήταν το μήνυμα των εκπαιδευτικών, οι οποίοι δήλωσαν ότι θέλουν να ενώσουν τη φωνή τους με τους εργαζόμενους και τους ανέργους στον αγώνα για μόνιμη και σταθερή εργασία.

Οι εκπαιδευτικοί καλούν σε συγκέντρωση στα Προπύλαια στις 13:30 το μεσημέρι της Δευτέρας και πορεία προς τη Βουλή. Τονίζουν επίσης ότι το νομοσχέδιο της κυβέρνησης θα φέρει απολύσεις, αφού εισάγει κριτήρια για να εκδιωχθούν αναπληρωτές εκπαιδευτικοί από την εργασία.

Την Παρασκευή οι χιλιάδες εκπαιδευτικοί που διαδήλωσαν στο κέντρο της Αθήνας δέχθηκαν τη βίαια καταστολή των ΜΑΤ με αποτέλεσμα να υπάρξουν τραυματισμοί, μεταξύ άλλων και του βουλευτή του ΚΚΕ, Γιάννη Δελή.

imerodromos.gr

Οι αναγνώστες τιμωρούν

Γράφει ο Περικλής Κοροβέσης

Η κρίση των εφημερίδων είναι ένα παγκόσμιο γεγονός, τέτοιας έκτασης που πολλοί μιλούν για το τέλος της έντυπης δημοσιογραφίας. Και ας μην πάρουμε για παράδειγμα την Ελλάδα, που ακόμα και όταν υπήρχαν εφημερίδες που πουλούσαν πάνω από εκατό χιλιάδες φύλλα, δεν μπορούσε να συγκριθεί με τις σκανδιναβικές χώρες όπου η κυκλοφορία των εφημερίδων ήταν εξαπλάσια και εφταπλάσια.

Με άλλα λόγια, η Ελλάδα ποτέ δεν ήταν καλή αγορά εφημερίδων, όπως και βιβλίων, σε σύγκριση με την υπόλοιπη Ευρώπη που θεωρούσαν την εφημερίδα είδος πρώτης ανάγκης. Το πρώτο μεγάλο πλήγμα που δέχτηκαν οι εφημερίδες ήταν από την εμφάνιση της τηλεόρασης στα μέσα του 20ού αιώνα. Τραγικό θύμα ήταν η αριστερή εφημερίδα «Daily Herald» που πουλούσε 2 εκατ. φύλλα και την αγόραζαν τα λαϊκά στρώματα. Και την εγκατέλειψαν χάριν της δωρεάν τηλεόρασης. Το 1964 έκλεισε ύστερα από σαράντα χρόνια αδιάλειπτης κυκλοφορίας.

Η κατάσταση χειροτέρεψε με την εμφάνιση του Διαδικτύου και άρχισε να γενικεύεται στα τέλη του 20ού αιώνα. Στις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο οι εφημερίδες έχασαν τους μισούς αναγνώστες τα τελευταία χρόνια. Η «Guardian» έχασε τα 2/3 των αναγνωστών της και περιορίστηκε στα 138.000 φύλλα (στο Διαδίκτυο όμως έχει 10 εκατ. αναγνώστες και μια εποχή ήταν πρώτη παγκοσμίως). Τα λεγόμενα Free Press, ένα πρόδρομος του Διαδικτύου, αν και είχαν μεγάλη κυκλοφορία, δεν απείλησαν ποτέ σοβαρά τις κανονικές εφημερίδες.

Για να έρθει και αυτών η σειρά να ακολουθήσουν την τύχη της έντυπης εφημερίδας. Οι εφημερίδες αμύνθηκαν με προσφορές, δηλαδή προσφορές-λαχεία, που δεν είχαν σχέση με τη δημοσιογραφία (σπίτια, αυτοκίνητα, ακόμα και τάφους κ.λπ.), τακτική που απαγορεύτηκε λόγω αθέμιτου ανταγωνισμού. Και η προσφορά περιορίστηκε σε βιβλία, δίσκους ή ταινίες.

Τη χρυσή εποχή των προσφορών, που αγοράζαμε παραπάνω από μία εφημερίδα Σάββατο βράδυ από την Ομόνοια, χρειαζόμασταν καροτσάκι για να τις κουβαλήσουμε. Η «Νew York Times» (14.9.87) είχε 1.612 σελίδες και ζύγισε περίπου 16 κιλά. Πλησίαζε τον αριθμό των σελίδων της Βίβλου.

Μιλάμε βέβαια για εφημερίδες-κολοσσούς του αστικού Τύπου και όχι για εναλλακτικό Τύπο. Ακόμα και η «Guardian», όπως και άλλες δημοκρατικές εφημερίδες, την οποία εμπιστεύτηκε ο Σνόουντεν για τις αποκαλύψεις του, ανήκει σε αυτή την ελίτ και κάνει δεξιώσεις στο Νταβός με συνδαιτυμόνες όλους τους βαρόνους των ΜΜΕ, ηλεκτρονικών ή μη.

Εντούτοις η εποχή των μεγάλων τιράζ φαίνεται ότι πέρασε. Αλλά η έντυπη εφημερίδα δεν πρόκειται να πεθάνει γιατί είναι άλλο προϊόν από την digital μορφή της. Απόδειξη είναι πως όλες οι μεγάλες εφημερίδες του κόσμου που εκδίδονται και ηλεκτρονικά με τεράστια απήχηση, η οποία δεν συγκρίνεται με την έντυπη εκδοχή τους, δεν σταμάτησαν να τυπώνονται. Οταν έγινε η ανακάλυψη της φωτογραφίας δεν τελείωσε η ζωγραφική. Και όταν βγήκε ο κινηματογράφος δεν καταργήθηκε το θέατρο. Η τηλεόραση, που επέβαλε την παγκόσμια δικτατορία της, δεν εξαφάνισε τον κινηματογράφο.

Το πρόβλημα της κρίσης του έντυπου Τύπου δεν οφείλεται στον αμείλικτο ανταγωνισμό με την ηλεκτρονική του μορφή, όπως πολλοί υποστηρίζουν. Η ουσία του προβλήματος έγκειται στο «τι πουλάς». Δηλαδή στο περιεχόμενο και την ποιότητα του προϊόντος. Και αυτό εξαρτάται από την ιδιοκτησία της εφημερίδας. Το σύνολο του ελληνικού Τύπου, όπως και η εμπορική-διαφημιστική τηλεόραση, είναι στα χέρια εφοπλιστών ή μεγαλοκεφαλαιούχων. Κοινώς μεγαλοκαρχαριών.

Και φυσικά θα υποστηρίξουν το «νόμος είναι το δίκιο του κεφαλαίου» κι εκείνο το κόμμα που θα τον κάνει νόμο του κράτους. Οι εφημερίδες της Αριστεράς είναι κομματικές. Πρώτο ενδιαφέρον είναι να «χτίσουμε το κόμμα». Αρα όποια άποψη δεν συνεισφέρει σ' αυτήν την κατεύθυνση, είναι απορριπτέα. Η «Αυγή» επί Φίλη πήγε να σπάσει αυτήν την παράδοση με ενδιαφέροντα θέματα και αξιόλογους συνεργάτες και τελικά κατέληξε σε προπαγανδιστικό όργανο της κυβέρνησης. Και με το χέρι στην καρδιά ας διερωτηθούμε: Για ποιο λόγο να διαβάσει κανείς μια εφημερίδα που δεν εκφράζει τα συμφέροντά του, δεν τον πληροφορεί σωστά και δεν του δίνει γνώση;

Αυτό το κενό ήρθε να καλύψει το συνεταιριστικό εγχείρημα της «Εφ.Συν.», που στην αρχική της διακήρυξη, έως και σήμερα, δηλώνει πως δεν ανήκει σε κανένα κόμμα και εκφράζει όχι μόνο το σύνολο της Αριστεράς, αλλά όλο το φάσμα του δημοκρατικού κόσμου. Δηλαδή ανήκει στον εναλλακτικό Τύπο.

Αλλά για πρώτη φορά με καθημερινό φύλλο και όχι με περιοδική έκδοση. Σε όλο τον κόσμο υπάρχουν αξιόλογα έντυπα ή ηλεκτρονικά περιοδικά που έχουν μεγάλο κύρος και επιβιώνουν επειδή οι αναγνώστες τους είναι πιστοί και μπορούν να διαμορφώσουν μια σωστή γνώμη για τα τεκταινόμενα και να δράσουν αναλόγως. Κατά κανόνα είναι ενεργοί πολίτες, υψηλού μορφωτικού επιπέδου που δημιουργούν τα σύγχρονα κινήματα και ίσως συγκροτήσουν την Αριστερά του 21ου αιώνα που αργεί να σχηματιστεί. Το αμαρτωλό παρελθόν ακόμα βαραίνει το μέλλον.

Αυτό είναι το στέλεχος της ΝΔ που ενορχήστρωσε τις απειλές σε βουλευτές

Απειλές ακόμη και για τη ζωή τους καταγγέλλουν ότι δέχονται βουλευτές των ΑΝΕΛ, ενόψει της ψηφοφορίας στη Βουλή για τη Συμφωνία των Πρεσπών ενώ σάλο προκαλεί η δημοσιοποίηση μηνύματος από «γαλάζιο» στέλεχος, που αποκαλύπτει πως έχει ρόλο ενορχυστρωτή της επιχείρησης εκφοβισμού. Την παρέμβαση της εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, Ξένης Δημητρίου προκάλεσαν οι αποκαλύψεις.

Σε ανακοίνωσή του το γραφείο Τύπου του πρωθυπουργού επισημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι «Ο μηχανισμός της ΝΔ προφανώς με πλήρη γνώση και καθοδήγηση, του κ. Μητσοτάκη επιχειρεί να τρομοκρατήσει τους βουλευτές». Από την πλευρά της ΝΔ, ο αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ Κώστας Κυρανάκης χαρακτήρισε «υποχρέωση» και όχι «εκφοβισμό» τα τηλεφωνήματα σε βουλευτές.

«Η πρακτική να αποστέλλονται mails και να γίνονται τηλέφωνα από ψηφοφόρους σε πολιτικούς, είναι σύνηθες σε όλο τον πολιτισμένο δημοκρατικό κόσμο» έγραψε το στέλεχος της ΝΔ, πρόεδρος ΝΟΔΕ, Σπύρος Αβραμάκος, στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook, μετά τον πολιτικό θόρυβο που ξέσπασε.

«Δεν μπορώ ούτε να κάνω τη δουλειά μου, έχω σβήσει πάνω από 200 μηνύματα και έχω και άλλα, αλλά δεν τους φοβάμαι» δηλώνει χαρακτηριστικά ο βουλευτής των ΑΝΕΛ, Θανάσης Παπαχριστόπουλος.

Μείζον πολιτικό ζήτημα προκύπτει από το γεγονός πως το στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, Σπύρος Αβραμάκος, με μήνυμά του παρακινούσε φίλους και μέλη του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης να στέλνουν μηνύματα ή να παίρνουν τηλέφωνο και να απειλούν βουλευτές που έχουν δηλώσει ότι θα υπερψηφίσουν τη Συμφωνία των Πρεσπών, όταν αυτή έρθει στη Βουλή. Ο Σπύρος Αβραμάκος, που είναι πρόεδρος της Β4 ΝΟΔΕ, της μεγαλύτερης Νομαρχιακής Οργάνωσης της Νέας Δημοκρατίας, έδινε με μήνυμά του και τα προσωπικά τηλέφωνα των βουλευτών.

tvxs.gr

Έχουμε πρόβλημα με τις ζωντοχήρες;

Γράφει η Λώρη Κέζα

Από τον Πάνο Καμμένο το περιμέναμε. Αυτός είναι ο τρόπος που μιλάει. Χυδαίος, σεξιστικός και ομοφοβικός. Ο πρόεδρος των Ανεξάρτητων Ελλήνων μέσα στο Κοινοβούλιο αποκάλεσε «νυφούλα» τον βουλευτή του Ποταμιού Γιώργο Αμυρά. 

Από τον Γιώργο Αμυρά δεν το περιμέναμε. Η απάντηση ήταν «καλύτερα νυφούλα παρά ζωντοχήρα». Εξήγησε ότι «τις νύφες όλοι τις θέλουν». Υπονόησε ότι τις ζωντοχήρες δεν τις θέλουν. Υπονόησε ότι οι διαζευγμένες γυναίκες έχουν απορριφθεί, γι’ αυτό δεν τις θέλουν. 

Αυτοί είναι οι βουλευτές της Ελλάδας, αυτός είναι ο καθρέφτης της χώρας. Ακόμη και ο εναλλακτικός Αμυράς, αυτός που μιλά για τα δικαιώματα και το σεβασμό σε κάθε τι διαφορετικό, αυτός ο ίδιος Αμυράς μιλά με απαξία για μια μερίδα του πληθυσμού και γίνεται ίδιος με τον Καμμένο. Ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημά του με τις γυναίκες που κάποτε παντρεύτηκαν αλλά πήραν διαζύγιο; 

Προφανώς δεν μπορεί να το εξηγήσει λογικά αλλά εκφράζεται αρνητικά όταν μιλά αυθόρμητα. Η έκφραση βγήκε από μέσα του αβίαστα και έτσι άρθρωσε την αληθινή του γνώμη για τις γυναίκες και όχι τη γνώμη που θα παρουσίαζε σε κάποιο συνέδριο ή μέσα από κάποια ανακοίνωση. 

Ο Γιώργος Αμυράς έκανε μια αναπαραγωγή του πιο παλαιομοδίτικου στερεότυπου για τις χωρισμένες γυναίκες. Είναι οι ανεπιθύμητες, είναι εκείνες που τις άφησε ο άνδρας και δεν τις θέλει κανείς. Ενώ τις νυφούλες που είναι πιο φρέσκιες, τις θέλουν όλοι. 

Αυτοί είναι οι βουλευτές και μιλούν όπως οι ψηφοφόροι τους, με περιφρόνηση εναντίον των γυναικών. Οι δυο χαρακτηρισμοί έρχονται να προστεθούν σε προηγούμενους, σε εκφράσεις όπως «θα στηθείτε στα τέσσερα», «άντε μωρή καλτσοδέτα». Αυτά όλα εντάσσονται σε ένα σύστημα συμβολικής βίας μαζί με όλο το δημοφιλές υβρεολόγιο που χρησιμοποιείται καθημερινά, σε κάθε περίσταση, άνευ λόγου. Ένα υβρεολόγιο που αναπαράγει και σωματοποιεί πολιτισμικά στερεότυπα για την ανωτερότητα του φαλλού, ο οποίος υποτάσσει με τη διείσδυση. 

Ο Γιώργος Αμυράς και ο συνάδελφός του Πάνος Καμμένος αναπαράγουν κοινωνικές ανισότητες για τους gay και για τις γυναίκες. Και οι δυο τους διαιωνίζουν την ανδροκεντρική κοσμοθεώρηση της κοινωνίας. Και οι υπόλοιποι βουλευτές παρατηρούν χωρίς να σχολιάζουν. Όλα αυτά είναι φυσικά, τόσο φυσικά ώστε να μην σχολιάζει κανείς, ως άτομο, ως κόμμα, ως φορέας. Μπορούν ελεύθερα οι βουλευτές να ασχημονούν για μερίδες του πληθυσμού, για τον ερωτικό τους προσανατολισμό ή για την οικογενειακή τους κατάσταση. 

Το πιο αστείο ή πιο λυπηρό είναι ότι ο Γιώργος Αμυράς εξανίσταται για τη σιωπή των συναδέλφων του. Δήλωσε: «Αυτό που μου έκανε αλγεινή εντύπωση είναι ότι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που είναι ευαίσθητοι σε θέματα σεξισμού έκαναν μόκο». Δεν έχει καν συναίσθηση του δικού το σεξισμού.

Προσωπική επιστολή Γερμανίδας νοσηλεύτριας των Γιατρών Χωρίς Σύνορα από τη Λέσβο στην Άνγκελα Μέρκελ

Προσωπική επιστολή στη Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ, με αφορμή την επίσκεψή της στην Ελλάδα, στέλνει γερμανίδα νοσηλεύτρια που εργάζεται στη Λέσβο με τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα. Με έναν ιδιαίτερα συναισθηματικό λόγο η Κόρντουλα Χέφνερ, ιατρική συντονίστρια στη Λέσβο, περιγράφει τις άθλιες συνθήκες κάτω από τις οποίες ζουν χιλιάδες πρόσφυγες στη Μόρια. Ζητά από την Ευρώπη να στρέψει το βλέμμα της στα ελληνικά νησιά, εκεί όπου παραμένουν εγκλωβισμένοι χιλιάδες πρόσφυγες και καλεί την ‘Ανγκελα Μέρκελ να επισκεφθεί τη Λέσβο, τη Σάμο και τη Χίο για να δει από κοντά τις τραγικές συνέπειες στις ζωές χιλιάδων προσφύγων που έχει φέρει η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, της οποίας η Γερμανία ήταν πρωτεργάτης.

Ακολουθεί η επιστολή της γερμανίδας νοσηλεύτριας:

Αξιότιμη κυρία Άνγκελα Μέρκελ,

Με την ευκαιρία της επικείμενης επίσκεψής σας στην Ελλάδα, θα ήθελα να σας συστηθώ ως εκπρόσωπος της χώρας μου. Ονομάζομαι Κόρντουλα Χέφνερ και είμαι ιατρική συντονίστρια των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στη Λέσβο.

Είμαι στη Λέσβο 3 μήνες, και το αντικείμενό μου είναι η βασική φροντίδα υγείας για παιδιά και τα σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας για μετανάστες και πρόσφυγες. Οι απαράδεκτες και απάνθρωπες συνθήκες κάτω από τις οποίες οι μετανάστες και οι πρόσφυγες μένουν επ’ αόριστον στον καταυλισμό της Μόριας με θλίβουν βαθύτατα. Έχοντας εργαστεί σε αποστολές των Γιατρών Χωρίς Σύνορα σε διάφορα μέρη του κόσμου (Αϊτή, Κεντροαφρικανική Δημοκρατία και Λιβύη), ήρθα στην Ελλάδα περιμένοντας να είναι καλύτερη η κατάσταση στην Ευρώπη, ωστόσο έχω σοκαριστεί από το μέγεθος του ανθρώπινου πόνου εδώ.

Μπορείτε να φανταστείτε ένα νεογέννητο να ζει σε σκηνή με θερμοκρασία λίγο πάνω από το μηδέν;

Μπορείτε να φανταστείτε ανθρώπους να φορούν σαγιονάρες κάτω από τέτοιες συνθήκες;

Μπορείτε να φανταστείτε ένα 14χρονο ασυνόδευτο παιδί που δεν μπορεί να μιλήσει και να εκφραστεί εξαιτίας των φοβερών καταστάσεων που έχει αντιμετωπίσει ήδη στη σύντομη ζωή του και συνεχίζει να αντιμετωπίζει στον καταυλισμό της Μόριας;

Μπορείτε να φανταστείτε ανθρώπους να στέκονται κάθε μέρα στην ουρά για 3 ώρες σε αυτό το κρύο για πρωινό, μεσημεριανό και βραδινό;

Μπορείτε να φανταστείτε πώς είναι να αναγκάζεσαι να ζεις χωρίς ελπίδα, χωρίς να ξέρεις τίποτα για το μέλλον σου;

Αυτά είναι μερικά μόνο παραδείγματα του τι αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι καθημερινά. Καθώς επισκέπτεστε την Ελλάδα, 5.700 άνθρωποι, μεταξύ των οποίων 1.800 ευάλωτα παιδιά, ζουν στη Μόρια σε πλήρη εξαθλίωση και περίπου 2.700 άνθρωποι μένουν σε σκηνές σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες και απαράδεκτες συνθήκες διαβίωσης.

Για παράδειγμα, βλέπουμε σε καθημερινή βάση πάνω από 100 παιδιά με λοιμώξεις του αναπνευστικού, διάρροια, δερματοπάθειες και προβλήματα ψυχικής υγείας. Πολλά από αυτά τα περιστατικά συνδέονται άμεσα με τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης και επιδεινώνονται από αυτές.

Είμαστε απλώς μία ιατρική οργάνωση και προσπαθούμε να κάνουμε αυτό που μας αναλογεί, όπου είναι δυνατό.

Πιστεύει πραγματικά η Ευρώπη ότι όλα αυτά τα προβλήματα μπορούν και πρέπει να λυθούν από τις μη κυβερνητικές οργανώσεις;

Ως Ευρωπαίος πολίτης, αισθάνομαι μεγάλη ευθύνη να εξασφαλίσω ότι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες αντιμετωπίζονται με αξιοπρέπεια και σεβασμό και ότι τα δικαιώματά τους γίνονται σεβαστά. Η κατάσταση που βλέπω στην Ελλάδα με κάνει να ντρέπομαι, επειδή οι ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της δικής μου, έχουν γυρίσει την πλάτη σε ανθρώπους που υποφέρουν.

Θα ήθελα να σας προσκαλέσω να επισκεφθείτε τα νησιά. Ελάτε στη Λέσβο, τη Σάμο, τη Χίο για να δείτε και να αντιληφθείτε από πρώτο χέρι κάτω από ποιες συνθήκες ζουν άνθρωποι που βρίσκονται υπό τη φροντίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Θα χαρώ πολύ να συνομιλήσω μαζί σας.

Με εκτίμηση,

Κόρντουλα Χέφνερ 

  

Χιονίζει στερεότυπα

του Παντελή Μπουκάλα

Λόγω της ρίμας και του σχεδόν παρόμοιου ήχου των δύο λέξεων που το απαρτίζουν, το κλισέ «Φονιάς χιονιάς» θριαμβεύει δίχως αντίπαλο τις λευκές μέρες που περνάμε, αλλά και κάθε χειμώνα. Ανταγωνίζεται μάλιστα για τα πρωτεία ετήσιας χρήσης το «Μάνα Μήδεια», παρότι το παιδοκτονικό στερεότυπο φαίνεται να πλεονεκτεί ελαφρώς, μια και είναι παντός καιρού. Διεκδικητής της πρωτιάς είναι και το..

«Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα», ξέρουμε δεν ξέρουμε την αισώπεια καταγωγή και την καθαυτό σημασία του, γεγονός που μας επιτρέπει να μετακινούμαστε από το άλμα εις μήκος σε σεξιστικά υπονοούμενα. Από κοντά η «γκλίτσα του τσοπάνη» και το «πανελλήνιο σοκ προκάλεσε...», που σπανίως λέει την αλήθεια.

Βολικά είναι τα κλισέ. Ουδέτερα πάντως δεν είναι. Για παράδειγμα, επί παιδοκτονίας και πάλι, αν το φονικό χέρι είναι το πατρικό, είναι πολύ πιθανό να γράψουμε «Πατέρας Ηρώδης», κι ας μη σκότωσε τα δικά του παιδιά ο Ηρώδης, είναι όμως εντελώς απίθανο να περάσει από το μυαλό μας ο «Πατέρας Ηρακλής», παρότι ο ήρωας σκότωσε, έστω ως αιχμάλωτος ιερής μανίας, τα παιδιά του και τη μητέρα τους τη Μεγάρα. Αρχαιόθεν λατρεμένος ο ημίθεος, ο «άγιος» των Κυνικών, είναι δικός μας· δεν γίνεται να αποκαθηλωθεί, να ενταχθεί ονομαστικά σε φράσεις ατιμωτικές. Η Μήδεια και ο Ηρώδης είναι ξένοι· εύκολα μετατρέπονται σε «καθάρματα» ή σε αποδιοπομπαίους τράγους.

Τη μονοτονία των στερεοτύπων την απείλησαν προς στιγμήν τα βαφτίσια των κυμάτων της κακοκαιρίας – ο Ραφαήλ, η Σοφία, ο Τηλέμαχος, κατά αλφαβητική σειρά. Νιώσαμε για λίγο τυφωνόπληκτοι, προπάντων όσοι ανάμεσά μας φέρουν το όνομα κάποιου από τα «κύματα». Η αλήθεια είναι ότι, καλομαθημένοι όπως είμαστε στον ήλιο και τη ζέστη, ακόμα και στα τέλη του Νοέμβρη πια, φτάσαμε να μιλάμε για «κακοκαιρία» και να γλιστράμε σε αναίτιο πανικό ακόμα και μ’ ένα δωδεκάρι τον Δεκέμβρη ή τον Γενάρη· πάνω από το μηδέν εννοώ, όχι κάτω. Τώρα ναι, το κρύο είναι βαρύ και το χιόνι πυκνό. Αλλά έχει και η γη τις ανάγκες της. Και τους κύκλους της. Η απορρύθμισή τους είναι δικό μας φταίξιμο.

Φαίνεται πάντως ότι κατανοήσαμε την ευθύνη μας. Γι’ αυτό και αναθέτουμε στους Τραμπ και τους Μπολσονάρου του πλανήτη να βάλουν το χεράκι τους, ώστε από την απορρύθμιση του κλίματος να καταντήσουμε στην πλήρη διάλυση. Το τέταρτο κύμα κακοκαιρίας πήρε το όνομα Υπατία, μάλλον όχι προς τιμήν της φιλοσόφου, που τη λιντσάρισαν φανατικοί χριστιανοί. Πιο ταιριαστό πάντως θα ήταν το Υπέρβολος.