Στο 1,2 δισ. οι οφειλές για εκκρεμείς συντάξεις και εφάπαξ

Προσεγγίζουν το 1,2 δισ. ευρώ οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις του Δημοσίου για συντάξεις και εφάπαξ παροχές, με αποτέλεσμα εκατοντάδες χιλιάδες ασφαλισμένοι να παραμένουν εγκλωβισμένοι χωρίς εισόδημα ακόμη και για χρόνια, εξαιτίας μιας σειράς από χρόνιες παθογένειες του συστήματος, καθυστερήσεις και κωλυσιεργίες της διοίκησης, αδυναμίες ορθού σχεδιασμού από την πολιτική ηγεσία και βεβαίως αυστηρούς δημοσιονομικούς περιορισμούς.

Όπως γράφει η Καθημερινή συνολικά, οι εκκρεμότητες σε ΕΦΚΑ και ΕΤΕΑΕΠ εκτιμάται ότι ξεπερνούν τις 200.000 αιτήσεις. Μόνο στον ΕΦΚΑ, όπως προκύπτει από έγγραφο της Γενικής Διεύθυνσης Στρατηγικής και Ανάπτυξης του φορέα, με ημερομηνία 5/4/2019, οι εκκρεμείς αιτήσεις κύριων συντάξεων την 31η Μαρτίου 2019 ήταν 97.337. Σε αυτές δεν υπολογίζονται μάλιστα οι εκκρεμότητες του Δημοσίου (πρώην Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους), που σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των συνδικαλιστών ξεπερνούν τις 25.000.

Στο ΕΤΕΑΕΠ, όπως προκύπτει από την εισήγηση του ΕΦΚΑ για την παράταση της λειτουργίας των κλιμακίων επίσπευσης στην έκδοση των εκκρεμών συντάξεων έως το τέλος 2019, εκκρεμούν τουλάχιστον 96.042 αιτήσεις συνταξιοδότησης. Μόνο στον τομέα των εφάπαξ, που σχεδιάζεται η προπληρωμή του 80%, για να ξεμπλοκάρει η διαδικασία και να μειωθεί ο αριθμός των εκκρεμοτήτων, σε αναμονή βρίσκονται σχεδόν 25.000 αιτήσεις.

Να σημειωθεί ότι με έγγραφό της, η διοίκηση του ΕΦΚΑ προέβη σε αλλαγή και στη διαδικασία αναγνώρισης χρόνου ασφάλισης για τους μισθωτούς που έχουν χάσει τα ένσημά τους, με στόχο την επιτάχυνση στην απονομή των συντάξεων. Η διαδικασία αφορά τις περιπτώσεις αυτές που τα ένσημα χάθηκαν πριν από το 2002, καθώς από το 2002 και μετά τα ένσημα των μισθωτών είναι μηχανογραφημένα.

Ο πρώην υπουργός Εργασίας, αρμόδιος τομεάρχης της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Γιάννης Βρούτσης, εκτιμά πως οι εκκρεμείς συντάξεις ξεπερνούν τις 250.000. Καταγγέλλει μάλιστα την κυβέρνηση ότι έπειτα από δύο χρόνια συνεχών «δεσμεύσεων» ότι θα «μηδενίσει» τις ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις, ώστε οι νέες συντάξεις να εκδίδονται πλέον μέσα σε τρεις μήνες, πέτυχε το ακριβώς αντίθετο: αφενός να διαιωνίζει το απαράδεκτο αυτό φαινόμενο και αφετέρου να μη γνωρίζει κανένας πλέον τον ακριβή αριθμό των συντάξεων που παραμένουν σε εκκρεμότητα.

Να σημειωθεί εδώ, ότι το υπουργείο Εργασίας υπολογίζει ότι το σύνολο των εκκρεμών αιτήσεων συνταξιοδότησης σε ΕΦΚΑ αλλά και επικουρικό δεν ξεπερνούν τις 112.000.

Η Ν.Δ. εκτιμά πως ένας από τους βασικούς λόγους που η ηγεσία του υπουργείου εφαρμόζει μεθόδους τεχνητής απόκρυψης του πραγματικού ύψους των εκκρεμών αιτήσεων συνταξιοδότησης, είναι η πρόθεση να παρουσιάσει μια εικονική πραγματικότητα στον προϋπολογισμό του ΕΦΚΑ. «Εχουν κηρύξει στάση πληρωμών στις εκκρεμείς συντάξεις του Δημοσίου», υποστηρίζουν, «αφενός για να εμφανίσει ο ΕΦΚΑ ένα πλασματικό πλεόνασμα και αφετέρου για να ναρκοθετήσει την πορεία της επόμενης κυβέρνησης», υπογραμμίζει.

Μιλώντας στην «Καθημερινή» ο πρώην υπουργός Εργασίας Γιώργος Κουτρουμάνης, χωρίς να παραγνωρίζει τις δημοσιονομικές σκοπιμότητες, επισημαίνει ότι στις βασικές αιτίες καθυστέρησης στην έκδοση των συντάξεων, συγκαταλέγονται η πλήρης αποτυχία οργάνωσης και λειτουργίας του ΕΦΚΑ, η έλλειψη προσωπικού, η μεταφορά έμπειρων στελεχών της δημόσιας διοίκησης σε θέσεις εκτός της διεύθυνσης έκδοσης συντάξεων, αλλά και η δραματική καθυστέρηση της ηγεσίας του υπουργείου Εργασίας να εκδώσει σημαντικές εγκυκλίους, ώστε στη συνέχεια να δημιουργηθεί το απαιτούμενο λογισμικό και να προχωρήσει η διαδικασία.

Την… παραδοσιακή ανεπάρκεια στη διαχείριση των δημόσιων οικονομικών της χώρας επικαλείται μάλιστα και το υπουργείο Οικονομικών στο Πρόγραμμα Σταθερότητας που απέστειλε τις προηγούμενες ημέρες στην Κομισιόν, για τις καθυστερήσεις στις πληρωμές των ληξιπρόθεσμων οφειλών του κράτους προς τους ιδιώτες. Η ελληνική κυβέρνηση στην πράξη, παραδέχεται ότι διαρθρωτικοί λόγοι, μεταξύ των οποίων η ογκώδης διαδικασία πληρωμών, η έλλειψη ή η λανθασμένη κατανομή του προσωπικού σε οργανισμούς, και η χρονική διάρθρωση των εκταμιεύσεων από τον κρατικό προϋπολογισμό, καθυστερούν τις πληρωμές. Και προσθέτει ότι «η κατάσταση επιδεινώθηκε δραματικά, όταν υπήρχαν σοβαροί περιορισμοί ρευστότητας».

Οι εργαζόμενοι στα ασφαλιστικά ταμεία έχουν εδώ και καιρό κρούσει τον κώδωνα του κινδύνου, εκτιμώντας ότι παρά τις όποιες εξαγγελίες και δηλώσεις, ο ΕΦΚΑ έχει αποτύχει πλήρως στους οργανωτικούς και αντιγραφειοκρατικούς ιδρυτικούς του στόχους. Μάλιστα, κάνουν λόγο για ακραία υποστελεχωμένες υπηρεσίες, με σοβαρότατες ελλείψεις που οδηγούν στις δραματικές καθυστερήσεις έκδοσης των συντάξεων. Σημειώνουν πως ακόμη και στις αιτήσεις που αφορούν «ανελαστικές περιπτώσεις» και σύμφωνα με το υπουργείο Εργασίας βγαίνουν εκτός της λίστας με τις εκκρεμότητες, δεν υπάρχει υπαιτιότητα του ασφαλισμένου, αλλά γραφειοκρατικά προβλήματα μεταξύ υπηρεσιών (πρώην ταμείων) του ίδιου του ΕΦΚΑ. Ξεκαθαρίζουν δε, ότι και τα υπόλοιπα αιτήματα ασφαλισμένων προς τον φορέα, όπως αναγνωρίσεις χρόνου, διαγραφές, επανεγγραφές κ.λπ., είναι χωρίς υπερβολή εκατοντάδες χιλιάδες.

Περιμένουν ακόμη το λογισμικό

Την αδυναμία των τμημάτων απονομής συντάξεων του ΕΦΚΑ να προχωρήσουν στη διεκπεραίωση πολλών χιλιάδων εκκρεμών αιτήσεων, συγκεκριμένων ειδικών κατηγοριών, επειδή απλά δεν έχει ακόμη παραδοθεί από την ψήφιση του γνωστού νόμου Κατρούγκαλου (4387/12-5-2016) το αναγκαίο λογισμικό, καταγγέλλουν οι εργαζόμενοι στο Ταμείο.

Μιλώντας στην «Κ» ο Α΄ αντιπρόεδρος συλλόγων εργαζομένων στο ΙΚΑ, Αντώνης Νικολόπουλος, σημειώνει ότι αυτό φέρνει σε απόγνωση όχι μόνο τους ασφαλισμένους που περιμένουν να πάρουν την οριστική απόφαση συνταξιοδότησής τους, αλλά και τους ίδιους τους εργαζομένους του ΕΦΚΑ, που έχουν γίνει τα εξιλαστήρια θύματα, πάνω στα οποία ξεσπούν την αγανάκτησή τους χιλιάδες ασφαλισμένοι. Αναφέρει μάλιστα ενδεικτικές περιπτώσεις, για τις οποίες δεν υπήρχε το αναγκαίο λογισμικό για τη μηχανογραφική έκδοση των συνταξιοδοτικών αποφάσεων, όπως:

• Αιτήσεις (γήρατος ή αναπηρίας) που υποβλήθηκαν μετά την 1/1/2019. Το λογισμικό δεν έχει δοθεί ολοκληρωμένο και καλούνται οι εργαζόμενοι να κάνουν υπολογισμούς για τη θεμελίωση.

• Αιτήσεις που αφορούν συντάξεις γήρατος, αναπηρίας ή χηρείας και έχουν χρόνο ασφάλισης στην Ευρωπαϊκή Ενωση ή σε τρίτες χώρες. Στη συγκεκριμένη κατηγορία δεν δίνεται ούτε προσωρινή σύνταξη.

• Αιτήσεις γήρατος που έχουν υποβληθεί με τις κοινές διατάξεις ασφαλισμένων και αφορούν εργαζομένους των ΝΠΔΔ, συμπεριλαμβανομένων και των ίδιων των εργαζομένων του ΕΦΚΑ.

• Αιτήσεις που αφορούν περιπτώσεις θανάτου σε διαζευγμένη χήρα, ή θάνατο μετά την 1/1/2019.

• Αιτήσεις για προσμέτρηση χρόνου ασφάλισης μετά τη συνταξιοδότηση.

Αιτήσεις για τη μετατροπή της συντάξεως αναπηρίας σε γήρατος.

• Αιτήσεις που αφορούν δικαίωμα δύο συντάξεων της ίδιας κατηγορίας (για παράδειγμα, δύο «εθνικές συντάξεις» του νόμου 4387/2016).

Δραματικές είναι οι καθυστερήσεις στην έκδοση συντάξεων ασφαλισμένων του Δημοσίου και των δήμων. Οι χρόνοι έκδοσης των συνταξιοδοτικών πράξεων προσεγγίζουν τα τρία έτη, λόγω υποβάθμισης της Γενικής Διεύθυνσης Συντάξεων Δημοσίου του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους σε απλή Διεύθυνση, και την υπαγωγή της στον ΕΦΚΑ. 

Πηγή

Ο Τσίπρας, ο Πορτοσάλτε και οι διακοπές σε ένα κότερο...

 Γράφει ο Δημήτρης Κανελλόπουλος

Δικαιούται ο πρωθυπουργός της χώρας να κάνει διακοπές σε μία θαλαμηγό ενός εφοπλιστή; Η πρώτη-πρώτη απάντηση είναι «όχι», αυτή τουλάχιστον θα σκεφτόμουν εγώ. Ειδικά όταν είναι ένας αριστερός πρωθυπουργός.

Ωστόσο, μερικές φορές τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Ας δούμε λοιπόν τα γεγονότα, όπως ακριβώς συνέβησαν τις τελευταίες ώρες.

Χθες, Κυριακή, ο δημοσιογράφος του ΣΚΑΪ, Άρης Πορτοσάλτε, που πολλές φορές αφήνει άθλια υπονοούμενα στο Twitter και τα οποία αποδεικνύονται fake news (θα θυμάστε το δυστύχημα στην Αίγινα με τα... συριζόπουλα) ανέβασε το παρακάτω tweet:

Εδώ βέβαια υπήρχαν και φωτογραφίες. Δεν ξέραμε ωστόσο λεπτομέρειες κι ας έλεγε ο Άρης Πορτοσάλτε τα δικά του. Σκεφτείτε πως ο δημοσιογράφος του ΣΚΑΪ δεν έγραψε καν το όνομα του Τσίπρα στο tweet του. Οπότε κρατούσαμε τις αποστάσεις μας, περιμένοντας την απάντηση του Μαξίμου.

Περνούσαν οι ώρες ωστόσο και ανακοίνωση δεν έβγαινε. Εν τω μεταξύ το θέμα έπαιζε παντού: sites, εφημερίδες, ραδιόφωνα και τηλεοράσεις. Αφήστε δε τα social media. Δεν το θεώρησε σκόπιμο να απαντήσει η κυβέρνηση; Ή, μήπως, ένιωθε ένοχη; Και τα δύο έχουν αρνητικό πρόσημο.

Εν τω μεταξύ στα δημοσιογραφικά γραφεία κυκλοφορούσε η πληροφορία πως το σκάφος ήταν του αείμνηστου εφοπλιστή Περικλή Παναγόπουλου. Αλλά, έμενε μεταξύ μας.

Μέχρι που μίλησε στο «Πρώτο Θέμα» η σύζυγος του εκλιπόντος, Κατερίνα Παναγοπούλου. Και ήταν, μπορώ να πω, αποστομωτική, αποσαφηνίζοντας πρόσωπα και καταστάσεις. Σταχυολογώ μερικά από τα λεγόμενά της:

Και ο Περικλής Παναγόπουλος όπως και εγώ είχαμε μεγάλη εκτίμηση στον Αλέξη τον Τσίπρα και πολύ μεγάλη συμπάθεια. Προσωπικά με συνδέει συνεργασία τριών ετών, τρία χρόνια είμαι εκεί και συνεργάζομαι στον τομέα της Διασποράς και των επενδύσεων της χώρας.

Φυσικά είναι λογικό ένας πρωθυπουργός να ξεκουραστεί μια εβδομάδα. Το σκάφος δεν ήταν δικό μου. Ήταν του συζύγου μου. Ο σύζυγός μου ήταν άρρωστος όλο αυτό το διάστημα μέχρι και που έφυγε στις 5 Φεβρουαρίου.

Του είχε δώσει το σκάφος για να κάνει διακοπές και εγώ ήμουν δίπλα σε έναν άνθρωπο που πέθαινε.

Ο σύζυγος μου κανόνισε να είναι κάποιοι από το προσωπικό και πιθανότατα κάποιος από αυτούς πούλησε έναντι χρημάτων μια φωτογραφία κλεμμένη, μια φωτογραφία κλεμμένη γελοία.

Ο κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να ξεκουραστεί για μια εβδομάδα αθόρυβα όπου θέλει. Και αν μου το ξαναζητήσει να βοηθήσω να το κάνω όπως θα το έκανα σε οποιονδήποτε άνθρωπο που θεωρώ φίλο μου. Και είναι φίλος ο Αλέξης ο Τσίπρας.

«Δεν ήταν λίγες ημέρες μετά. Ήταν πολύ καιρό μετά. Περίπου 25 μέρες», απάντησε όταν της είπαν πως έγινε λίγες μέρες μετά την τραγωδία στο Μάτι.

Παράλληλα, σε δήλωσή της στο ΑΠΕ-ΜΠΕ η κυρία Ναυπλιώτη - Παναγοπούλου, η οποία έγινε μετά τη δημοσίευση της συνέντευξης, μεταξύ άλλων τονίζει:

«Δεν μπορούσα να φανταστώ πως μία απλή ανθρώπινη πράξη φιλοξενίας θα έφθανε στο σημείο μιας τόσο θλιβερής πολιτικής εκμετάλλευσης. Από πότε άραγε είναι μεμπτό να φιλοξενείς κάποιον με τον οποίον έχεις γνωστή, δημόσια και θεσμική σχέση συνεργασίας και εκτίμησης;

Για κάποιους γνωστούς συκοφάντες που δεν έχουν να προσάψουν κάτι άλλο στον πρωθυπουργό, φαίνεται πως είναι όχι απλά μεμπτό, αλλά μέγα ατόπημα. Είναι πασιφανές πως πρόκειται για μία ακόμη άθλια μεθόδευση των γνωστών κύκλων, που πολεμούν τη σημερινή κυβέρνηση με όσα θεμιτά αλλά και αθέμιτα μέσα διαθέτουν.

Με μοναδικό στόχο να εξυπηρετήσουν πολιτικά συμφέροντα. Ίσως όμως και να πράττουν το αντίθετο. Απλά να γελοιοποιούνται. Γιατί έφτασαν στο σημείο να χρησιμοποιήσουν και να δημοσιοποιούν παρανόμως αποκτηθέν φωτογραφικό υλικό. Άραγε έναντι ποίου τιμήματος το απέκτησαν; Πόσο κοστίζει για αυτούς και τους εργοδότες τους το πολιτικό αφήγημα που θέλουν με το ζόρι να μαγειρέψουν;

[...]

Η σκοπιμότητά τους είναι ηλίου φαεινότερη. Όπως φυσικά και όλων αυτών που σπεύδουν να επενδύσουν πολιτικά στις χυδαίες συκοφαντίες.

Τέλος, δηλώνω με τον πλέον κατηγορηματικό και απερίφραστο τρόπο ότι δεν πρόκειται να επιτρέψω σε κανέναν να τολμά να εμπλέκει το όνομα του θανόντος συζύγου μου, Περικλή Παναγόπουλου, σε κακόγουστα και συκοφαντικά σενάρια επιστημονικής φαντασίας περί διαπλοκής.

Η ηθική και επαγγελματική του ακεραιότητα και διαφάνεια δεν αμφισβητήθηκε ούτε μία στιγμή καθ' όλη τη διάρκεια του βίου του από κανέναν. Δεν θα επιτρέψω τώρα, μετά θάνατον να την αμφισβητήσουν, πολλώ δε μάλλον όταν αυτοί που το επιχειρούν είναι οι πατριάρχες της διαπλοκής.

Αν λοιπόν ο κ. Πορτοσάλτε θέλει να βρει τη διαπλοκή δεν έχει παρά να απευθυνθεί στους εργοδότες του.»

Τι μένει έπειτα από όλα αυτά; Η ακατανόητη σιωπή του Μαξίμου. Οι διακοπές του πρωθυπουργού με μία θαλαμηγό. Οι φωτογραφίες των παπαράτσι (αναμενόμενες, στην εποχή μας). Η σπέκουλα των ΜΜΕ σε σχέση με το Μάτι και η άθλια προσπάθειά τους να συνδυάσουν τις διακοπές του κ. Τσίπρα με την τραγωδία.

Θέλετε να θυμηθούμε τι έγραφε το in.gr του Βαγγέλη Μαρινάκη, πέρυσι, στις 4 Αυγούστου 2018, δύο εβδομάδες μετά την τραγωδία στο Μάτι; Αυτό: «Ο Αύγουστος είναι ο μήνας των διακοπών και για τους αρχηγούς των κομμάτων. Ο πρόεδρος της Ν.Δ. Κυριάκος Μητσοτάκης θα βρίσκεται από αυτή την εβδομάδα στα Χανιά μαζί με την οικογένειά του κι αν συμβεί κάτι και απαιτηθεί να έρθει στην Αθήνα, θα πάρει τα αεροπλάνο και σε 40 λεπτά θα είναι στο γραφείο του».

Τελικά πήγε και ο κ.Μητσοτάκης διακοπές τότε; Γιατί δεν τον συνδέουν και αυτόν με την τραγωδία στο Μάτι; Είναι φαιδρό και να το συζητάμε έτσι; Το κάνει ωστόσο κατά κόρον η Ν.Δ., το ΚΙΝ.ΑΛΛ. και τα φιλικά τους ΜΜΕ.

Χαρακτηριστική είναι η ανακοίνωση της Ν.Δ., η οποία μεταξύ άλλων τονίζει ότι «ο ηγέτης της πρώτης φοράς Αριστερά το τερμάτισε. Η ξεδιάντροπη υποκρισία κ. Τσίπρα που παριστάνει ότι πολεμά τις ελίτ και κάνει δωρεάν διακοπές με τα κότερά της δεν έχει προηγούμενο. Τον παραδίδουμε στη χλεύη του ελληνικού λαού».

Όλα θα είχαν αποφευχθεί αν το γραφείο του Αλέξη Τσίπρα είχε ανακοινώσει, τότε ή τώρα, τις διακοπές του πρωθυπουργού. Δεν ξέρω αν πρέπει πάντως να συμβαίνει αυτό, όταν ένας πρωθυπουργός επιθυμεί να περάσει λίγες ημέρες ηρεμίας με την οικογένειά του.

Θα έπρεπε ο πρωθυπουργός να είχε αποφύγει τις διακοπές σε μία θαλαμηγό ενός εφοπλιστή έστω και με τις παραπάνω (κατανοητές) προϋποθέσεις που ανέφερε η κυρία Παναγοπούλου; Εννοείται πως ναι, ούτε συζήτηση για αυτό.   

Σε αντίθεση με τον Νέο Βουτζά, το Μάτι ήταν μία παγίδα θανάτου

1. Η βασική αιτία για το μέγεθος της ανθρωπιστικής καταστροφής στο Μάτι δεν είναι τα σφάλματα στην διαχείριση της κρίσης από την Πυροσβεστική, την Αστυνομία και την Υπηρεσία Πολιτικής Προστασίας. Παρόμοια σφάλματα σε μία άλλη περιοχή δεν θα είχαν ως αποτέλεσμα 100 νεκρούς. Βασική αιτία για το μέγεθος της ανθρωπιστικής καταστροφής είναι οι πολεοδομικές και οικιστικές συνθήκες στο Μάτι σε συνδυασμό με το πυκνό πευκοδάσος που υπάρχει εκεί. Όσοι θέλουν να καταλάβουν την πραγματικότητα, έξω από πολιτικούς φανατισμούς και αντιδικίες, ας προσέξουν το εξής: ο Νέος Βουτζάς κάηκε και αυτός, εξ ολοκλήρου σχεδόν, όπως και το Μάτι. Μάλιστα χρονικά κάηκε πριν από το Μάτι. Έχει τον ίδιο Δήμαρχο ενώ εκεί επιχειρούσαν ακριβώς οι ίδιες πυροσβεστικές δυνάμεις που είχαν την ευθύνη και για το Μάτι. Επίσης, όπως και στο Μάτι, κανείς ποτέ δεν διέταξε εκκένωση του οικισμού. Και όμως στον Νέο Βουτζά δεν πέθανε σχεδόν κανένας από τους κατοίκους. Παρά το ότι τα σπίτια τους κάηκαν ολοσχερώς, σχεδόν όλοι κατάφεραν και διέφυγαν σώοι (είναι μάλιστα τραγική ειρωνεία ότι κάποιοι πέθαναν στο Μάτι όπου παγιδεύτηκαν γιατί δεν ήξεραν πώς να εισδύσουν μέσα από τα κτίσματα για να περάσουν στην παραλία).

Στο ερώτημα γιατί υπάρχει αυτή η τόσο σημαντική διαφορά ανάμεσα στις δύο περιοχές η απάντηση είναι απλή: γιατί, σε αντίθεση με το Μάτι, ο Νέος Βουτζάς είναι ένα μέρος με στοιχειώδη πολεοδομικό σχεδιασμό και αραιότερη, αλλά και καλύτερη, δόμηση από το Μάτι. Παρά το ότι δεν διαθέτει μέτωπο στην θάλασσα, σε περίπτωση πυρκαγιάς, όταν αυτή έρχεται από μία κατεύθυνση μπορείς να διαφύγεις προς όλες τις  άλλες κατευθύνσεις-πράγμα που έκαναν οι περισσότεροι από τους κατοίκους του βλέποντας την φωτιά. Χωρίς, μάλιστα, να κινδυνεύουν να ακινητοποιηθούν στους δρόμους, γιατί αυτοί, στις περισσότερες περιπτώσεις, έχουν το απαραίτητο πλάτος για δύο αυτοκίνητα.

Αντίθετα, στο Μάτι, προσπαθώντας οι κάτοικοι να κάνουν ακριβώς το ίδιο πράγμα το οποίο έκαναν και οι κάτοικοι του Νέου Βουτζά, δηλαδή να φύγουν από την φωτιά, σε μεγάλο βαθμό δεν τα κατάφεραν και αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ενώ στον Νέο Βουτζά μπορείς να φύγεις άνετα προς τρεις κατευθύνσεις, ή τουλάχιστον προς την κατεύθυνση της οδού Μαραθώνος αν η φωτιά έρχεται ψηλά από το βουνό, στο Μάτι ήταν πάρα πολύ δύσκολο έως αδύνατο να φύγεις προς οιαδήποτε κατεύθυνση. Δεν μπορούσες να πας προς τα δεξιά, στην Ραφήνα, ή προς τα αριστερά, στον Άγιο Ανδρέα και στο Ζούμπερι, διότι ουσιαστικά δεν υπάρχουν δρόμοι προς αυτές τις κατευθύνσεις. Αλλά και στην μοναδική οδό που βρίσκεται παράλληλα με την παραλία, από την οποία θεωρητικά θα μπορούσες να φύγεις δεξιά και αριστερά, (μόνο θεωρητικά όμως γιατί είναι κι αυτή πολύ στενή), δεν μπορούσες να φτάσεις γιατί υπήρχε συνωστισμός και ακινητοποίηση των αυτοκινήτων στους εξαιρετικά στενούς δρόμους. Και όσοι, όμως, κατάφεραν να φτάσουν εκεί με τα πόδια και πάλι δεν μπορούσαν να βγουν στην θάλασσα παρά μόνο αν ήξεραν να κινηθούν στους δαίδαλους της περιοχής.  Σε αντίθεση με τον Νέο Βουτζά, το Μάτι ήταν παγίδα θανάτου.

Τα σφάλματα της Πυροσβεστικής και της Αστυνομίας, δηλαδή ότι εξέτρεψαν την κυκλοφορία από τη Λεωφόρο Μαραθώνος προς το Μάτι, αλλά και το ότι δεν ενημέρωσαν έγκαιρα τους κατοίκους για να το εκκενώσουν, (πράγμα το οποίο θέλει πολύ συζήτηση σχετικά με το αν μπορούσε να υλοποιηθεί), είναι υπαρκτά. Όμως εάν αυτά τα σφάλματα είχαν γίνει σε κάποια άλλη περιοχή, σε καμία περίπτωση δεν θα είχαν ως αποτέλεσμα την εκατόμβη που υπήρξε στο Μάτι.

Για να το αντιληφθεί αυτό κάποιος που θέλει να ξέρει την πραγματικότητα και όχι απλώς να εκτονώνει τον φανατισμό του, μπορεί να σκεφτεί και κάτι άλλο. Ας υποθέσουμε ότι η φωτιά δεν κατέβαινε από τον Νέο Βουτζά προς το Μάτι αλλά βρισκόταν λίγο πιο βόρεια και κατέβαινε από την Ανατολή προς την Νέα Μάκρη. Ας υποθέσουμε, επίσης, ότι η Αστυνομία και η Πυροσβεστική υπέπιπταν και σε αυτήν την περίπτωση στα σφάλματα να εκτρέψουν την κυκλοφορία της Λεωφόρου Μαραθώνος μέσα στην Νέα Μάκρη αλλά και να μην ειδοποιήσουν τους κατοίκους της Νέας Μάκρης να εκκενώσουν την πόλη τους. Ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα; Θα είχαμε μήπως 100 νεκρούς και πάλι; Φυσικά και όχι. Δεν θα είχαμε 100 νεκρούς γιατί στην Νέα Μάκρη δεν υπάρχουν τόσο πολλά πεύκα, και μάλιστα γερασμένα, για να διατηρήσουν τη φωτιά σε ένταση αλλά και διότι -πράγμα που είναι το κυριότερο- παρά το γεγονός ότι η ρυμοτομία της δεν είναι σπουδαία, είναι εν τούτοις μία λογική ρυμοτομία και είναι ευκολότερο να κινηθείς στους δρόμους της από ότι είναι το να κινηθείς στους δρόμους στο Μάτι. Επίσης οι δρόμοι της Νέας Μάκρης σου επιτρέπουν να φύγεις είτε αριστερά προς τον Τύμβο Μαραθώνος είτε δεξιά προς το Ζούμπερι. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι πως θα ήταν εξαιρετικά εύκολο να φθάσει όποιος ήθελε στην παραλία της Νέας Μάκρης αφού υπάρχει απεριόριστα ελεύθερη πρόσβαση στην θάλασσα με μέτωπο χιλιομέτρων. Εάν, λοιπόν, η φωτιά κατέβαινε όχι από τον Νέο Βουτζά προς το Μάτι αλλά από την Ανατολή προς την Νέα Μάκρη, όσα πολλά σφάλματα και να είχαν κάνει η Πυροσβεστική και η Αστυνομία, όσο γρήγορα και να έτρεχε ο άνεμος, δεν θα υπήρχαν 100 νεκροί. (Μάλλον δεν θα υπήρχε κανένας νεκρός).

Ο μεγάλος αριθμός νεκρών στο Μάτι οφείλεται στο γεγονός ότι στα τυχόν σφάλματα και στις λανθασμένες επιλογές της Πυροσβεστικής και της Αστυνομίας επέδρασε πολλαπλασιαστικά η πραγματική παγίδα θανάτου που δημιουργούν οι, διαχρονικά δημιουργημένες και ανεκτές από όλους, απαράδεκτες πολεοδομικές και οικιστικές συνθήκες της περιοχής.

2. Επειδή στο διαδίκτυο γράφονται και διαδίδονται με επιμονή και φανατισμό κάποιες απόψεις από άτομα που προφανώς δεν δίνουν δεκάρα για την ανθρωπιστική τραγωδία αλλά έχουν βρει μία πολύ καλή ευκαιρία για να προβάλουν τα πολιτικά τους απωθημένα και τον πολιτικό τους φανατισμό θα πρέπει να τονισθούν ορισμένα σημεία.

Το Μάτι δεν έχει κάποιο ικανοποιητικό πολεοδομικό σχέδιο, όπως ισχυρίζονται κάποιοι ημιπαράφρονες. Υπάρχει σειρά επιστημονικών αναφορών στο διαδίκτυο, αλλά αν θέλει κανείς μπορεί να πάει και μόνος του στην περιοχή και να την περπατήσει για να δει.

Το Μάτι δεν είναι κάτι ανάλογο με οικισμούς σε δενδρόφυτες περιοχές (και όχι δάση) στην Αυστραλία, στον Καναδά και στις ΗΠΑ. Για να μην λέμε και γράφουμε πολλά, ας σταθούμε στο πιο βασικό: στις ΗΠΑ και στον Καναδά, τουλάχιστον, (που γνωρίζω), για τους οικισμούς αυτούς υπάρχει μία απαραίτητη προϋπόθεση: ένα πυροσβεστικό όχημα να μπορεί να εισέλθει και να κινηθεί στους δρόμους τους, και επίσης να μπορεί να κάνει αναστροφή. Στο Μάτι κάτι παρόμοιο δεν ισχύει. Ακόμη κι αν εξαφανιστούν όλα τα αυτοκίνητα, στο 90% των δρόμων του δεν μπορεί να εισέλθει και να κινηθεί πυροσβεστικό όχημα. Εάν είναι καλοκαίρι, και ακόμη περισσότερο εάν υπάρχει πυρκαγιά και πανικός μετακινήσεων, το πυροσβεστικό όχημα δεν μπορεί να εισέλθει πουθενά. Αυτό, όμως, που είναι το πλέον σημαντικό όσον αφορά την πυρόσβεση, είναι κάτι που δεν το αναφέρει κανείς!

Και φυσικά το Μάτι δεν έγινε δάσος μετά το 1983! Αυτό, αν και δεν έχει καμία σημασία σχετικά με την τραγωδία, είναι κάτι που τα ισχυρίζονται ανερυθρίαστα διάφοροι για να του δώσουν στην συνέχεια συνομωσιολογικές προεκτάσεις. Υπάρχει σειρά μαρτυριών ότι μετά το 1950 το Μάτι ήταν δασωμένο. Ο υπογράφων, πάντως, όταν πρωτοπήγε εκεί το 1966, βρήκε ένα συμπαγές δάσος, με λίγους χωματόδρομους μόνο, σε όλη την έκταση από το Κόκκινο Λιμανάκι, έως την περιοχή που λεγόταν «ζούγκλα» και ως εκεί που είναι σήμερα το Cabo Verde. Και με πολλά κτίσματα μέσα στο δάσος.

3. Εάν το μέγεθος της τραγωδίας στο Μάτι οφειλόταν μόνο στην ανικανότητα της κυβέρνησης και στα σφάλματα των Υπηρεσιών, αυτό θα είχε σαν λογική συνεπαγωγή ότι στο μέλλον θα ήταν δυνατόν, ενισχυμένοι με την επιδότηση που θα πάρουμε από τον κύριο Γιουνκέρ, να ξαναχτισθούν τα καμένα όπως ήταν πριν και να συνεχίσουν οι άνθρωποι να ζουν εκεί, κανονικά και πάλι, με μόνη εξαίρεση πλέον ότι κάθε φορά που θα εκδηλώνεται πυρκαγιά θα ειδοποιούνται με sms και θα εκκενώνουν την περιοχή! Αυτό είναι το μόνο επιπλέον στοιχείο που μπορεί να προσφέρει για την προστασία των κατοίκων, η καλύτερη προληπτική προστασία, διότι, εφ’ όσον δεν υπάρχει  λόγος να αναπλασθεί η περιοχή, με κατεδαφίσεις και αναμορφώσεις, δεν θα μπορεί ούτε και στο μέλλον να εισέλθει πυροσβεστικό όχημα σε ώρα κρίσης και πανικού για να σβήσει την φωτιά! Ο παραλογισμός μιας τέτοιας προοπτικής, δηλαδή το να δέχεσαι ως φυσιολογικό ότι στο πιο εύφλεκτο μέρος που μπορεί να υπάρξει, (σε ένα πυκνό πευκοδάσος), δεν υπάρχει δυνατότητα κατάσβεσης και καταστολής της πυρκαγιάς, είναι φυσική συνέπεια του ισχυρισμού ότι όποια τραγωδία συνέβη οφείλεται αποκλειστικά στην ανικανότητα των Υπηρεσιών και της κυβέρνησης και ότι η περιοχή δεν είχε κανένα πρόβλημα από μόνη της! Αυτό και μόνο δείχνει, επίσης, πόσο παράλογοι είναι οι ισχυρισμοί ότι και στο Μάτι και σε ανάλογες περιοχές δεν χρειάζονται πολεοδομικές αναπλάσεις αλλά αρκεί η καλύτερη Πολιτική Προστασία με την χρήση καλύτερων οργανωτικών και τεχνολογικών μεθόδων. 

4. Δεν είναι προσβολή για τους νεκρούς κατοίκους της περιοχής το να προσπαθείς να καταλάβεις τι συνέβη. Είναι ο σωστός τρόπος να τιμήσεις την μνήμη τους και να εκπληρώσεις το απαιτούμενο χρέος προς αυτούς. Σεβασμός σημαίνει ότι θα προσπαθήσεις και εσύ με τον τρόπο σου να συμβάλεις ώστε να μην επαναληφθεί τέτοια τραγωδία και να μην υπάρξουν  άλλα θύματα. Άλλωστε θα πρέπει να αναφέρει κάποιος και το ότι δεν είναι μόνο κάτοικοι της περιοχής όσοι έχασαν την ζωή τους. Είναι και πολλοί ξένοι οι οποίοι είχαν παγιδευτεί στο Μάτι και πέθαναν γιατί δεν γνώριζαν τις σχεδόν μυστικές διόδους για να περάσουν στην θάλασσα. Είναι και αλλοδαποί που απλά ήταν παραθεριστές στα ξενοδοχεία της περιοχής. Και είναι και μικρά παιδιά που δεν διάλεξαν να είναι κάτοικοι της περιοχής. Ακόμη και αν ήταν το είχαν διαλέξει άλλοι γι’ αυτά. Θα ήταν προσβολή για την μνήμη όλων τους να μην αναζητούμε τις αιτίες της συμφοράς.

ΥΓ. Όσοι θεωρούν, και υποστηρίζουν με προπέτεια, ότι ακόμη κι αν τα παραπάνω ανταποκρίνονται πλήρως στην αλήθεια, δεν θα έπρεπε, εν τούτοις, να λέγονται και να κοινοποιούνται διότι έτσι «ευνοείται ο Σύριζα», ηθικά και αξιακά ανήκουν και οι ίδιοι στην κατηγορία που ανήκει και ο Σύριζα, δηλαδή στην κατηγορία όσων πιστεύουν στην σχετικότητα της αλήθειας και του ψέματος, και κατά συνέπεια στην σχετικότητα της αξίας της ανθρώπινης ζωής.

Δημήτρης Ιωάννου

H αυτονόητη πορεία του Θεοχαρόπουλου, το φαβορί Μπακογιάννης και το ντιπέιτ που δεν έγινε

Γράφει  η Λώρη Κέζα

**Την πιο αυστηρή κριτική κάνουν στον Θανάση Θεοχαρόπουλο εκείνοι που θα ήθελαν να είναι στη θέση του. Εκείνοι που ήταν οργανωμένοι στην ανανεωτική αριστερά επί δεκαετίες, ήταν γνωστοί αλλά δεν κατάφεραν ποτέ να εκλεγούν ή να πάρουν κάποια αληθινή θέση εξουσίας. Εκείνοι δηλαδή που κατάφεραν να διακριθούν στα κομματικά όργανα, που έχουν μια κάποια απήχηση με τις παρεμβάσεις τους, που είναι τρόπον τινά αναγνωρίσιμοι αλλά έφτασαν μέχρι ενός σημείου. Εκείνοι δηλαδή που είχαν επιτυχία σε δεύτερο ρόλο.  

Ο Θεοχαρόπουλος έπραξε άριστα αποφασίζοντας να στηρίξει τη Συμφωνία των Πρεσπών. Η πολιτική δίνει λύσεις, δεν κάνει πείσματα. Η διπλωματία είναι η τέχνη της συνύπαρξης και όχι μια συνεχής, ατελέσφορη κόντρα. 

* Την εποχή που η ΔΗΜΑΡ αποφάσισε να ενταχθεί στο Κίνημα Αλλαγής, υπήρχε ένα όραμα, υπήρχε ελπίδα ότι αυτό το σχήμα θα είναι προοδευτικό, θα συνενώσει μικρές ομάδες και κόμματα μεσαίου βεληνεκούς. Εφόσον το εγχείρημα απέτυχε και το Κίνημα Αλλαγής μετατράπηκε σε μπαγιάτικο ΠΑΣΟΚ, δεν υπήρχε άλλη επιλογή από την αποχώρηση. Κάπου εκεί χάθηκε η ορθή κρίση και ο Θεοχαρόπουλος, όταν δηλαδή πήρε τη σφραγίδα της ΔΗΜΑΡ και έγινε αδελφοποιτός με τον Αλέξη Τσίπρα. 

* Ως αξίωμα θα έπρεπε να έχουμε ότι όποιος θέτει υποψηφιότητα στις εκλογές έχει στόχο την έδρα στη Βουλή, την υπουργική θέση, την αρχηγία του κόμματος και γενικά όλα τα αξιώματα. Ανεξαιρέτως όσοι πολιτεύονται έχουν υψηλές φιλοδοξίες. Κάποιοι τα καταφέρνουν. Κάποιοι μένουν πίσω και βγάζουν χολή. 

** Μια ακόμη εκδήλωση των τεσσάρων, την Κυριακή 12 Μαΐου, στο Ρομάντζο και οικοδεσπότες τους atenistas. Το φαβορί Μπακογιάννης πλαισιώνεται από τους υπόλοιπους, οι οποίοι απλά βοηθούν στην εδραίωση μιας εντύπωσης, ότι δηλαδή το φαβορί είναι πολύ ανοιχτό σε συνεργασίες και τα πηγαίνει πού καλά με τους αντιπάλους του. 

* Ο Παύλος Γερουλάνος έχει ακόμα το χρόνο να διαφοροποιηθεί, να δείξει ότι δεν είναι «ομάδα Μπακογιάννη» και ότι διεκδικεί και εκείνος θέση δημάρχου και όχι θέση συνομιλητή του δημάρχου. 

** Καλές οι συζητήσεις σε τοπικό δημαρχιακό επίπεδο αλλά για την κεντρική πολιτική σκηνή υπάρχει το Κοινοβούλιο. Καλά λέει η Νέα Δημοκρατία, ότι δηλαδή εκεί γίνονται τα ντιμπέιτ και όχι στις τηλεοράσεις. Ο πρωθυπουργός επιμένει για μια αναμέτρηση στις οθόνες, μιλώντας για φόβο του αντιπάλου. Θεωρεί προφανώς ότι έχει κάτι από Δημοσθένη.

Ψηφο-φόροι

Εργα και ημέρες φορογδαρτών, που τσακώνονται, προεκλογικά, για το ποιος αγαπά περισσότερο τους φορολογούμενους ψηφο-φόρους...

Του Νίκου Μπογιόπουλου  

Ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ νοιάζονται για τους φορολογούμενους. Τόσο τους σκέφτονται που τσακώνονται μεταξύ τους ποιος τους… φροντίζει περισσότερο. Αυτοί που τσακώνονται μεταξύ τους – ενόψει κάλπης – για τους φορολογούμενους είναι:

α) Ο ΣΥΡΙΖΑ που ψήφισε στη Βουλή νόμο για τη μείωση του αφορολόγητου από το 2020 σε κάτω από 6.000€, αλλά ισχυρίζεται πως αν παραμείνει στην κυβέρνηση, τότε το αφορολόγητο – του οποίου ψήφισε τη μείωση – δεν θα μειωθεί… Ο ΣΥΡΙΖΑ, επίσης, είναι αυτός που έλεγε τον Απρίλιο του 2016 ότι το αφορολόγητο δεν θα πέσει κάτω από τις 9.500€. Αλλά ένα μήνα μετά, μείωσε το αφορολόγητο στις 8.636€…

β) Η ΝΔ, που ο υπουργός Οικονομικών της, ο Στουρνάρας, δήλωνε ότι στην Ελλάδα δεν υπάρχει υπερφορολόγηση, είναι εκείνη που θα καταθέσει τροπολογία για να μην περάσει ο νόμος του ΣΥΡΙΖΑ για τη μείωση του αφορολόγητου κάτω από 6.000€. Μόνο που είναι η ίδια, η ΝΔ, η οποία μαζί με το ΠΑΣΟΚ κατέβασαν ως το 2014 το αφορολόγητο (από 12.000€ που ήταν το 2009) στις 5.000€ για τον άγαμο, στις 7.000€ για οικογένεια με ένα παιδί και στις 9.000€ με δύο παιδιά…

Οι ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ είναι οι ίδιοι που – σύμφωνα με την έκθεση του ΟΟΣΑ – πέτυχαν την περίοδο 2010-2017 τα εξής κατορθώματα:

1) Κατέστησαν την Ελλάδα πρωταθλήτρια στην αύξηση φόρων ανάμεσα σε 35 χώρες με εκτίναξη των φορολογικών εσόδων κατά 8 περίπου μονάδες του ΑΕΠ, ποσοστό έως και 16 φορές (!!!) μεγαλύτερο από  άλλες χώρες της ΕΕ,

2) αύξησαν κατά 10 φορές ως ποσοστό του ΑΕΠ τους φόρους στην ακίνητη περιουσία,

3) εκτίναξαν τους έμμεσους φόρους στο ασύλληπτο ποσοστό του 39,1% επί των συνολικών φόρων.

Αυτοί οι φορογδάρτες είναι που τσακώνονται, προεκλογικά, για το ποιος αγαπά περισσότερο τους φορολογούμενους – ψηφο…φόρους.

Πηγή: Εφημερίδα Real News 5/5/2019

   

Δολοφονεί γυναικόπαιδα το Ισραήλ

Τουλάχιστον 286 Παλαιστίνιοι έχουν δολοφονηθεί και 28.000 έχουν τραυματιστεί από τον Μάρτιο του 2018 μέχρι σήμερα! 

Δεκάδες αεροπορικές επιδρομές πραγματοποίησε το Ισραήλ εναντίον των Παλαιστινιακών εδαφών, δολοφονώντας αμάχους, ανάμεσα τους ένα μωρό και την έγκυο μητέρα του.

Άλλοι τρεις Παλαιστίνιοι, μεταξύ των οποίων και ένα βρέφος, σκοτώθηκαν την Κυριακή το Βράδυ, σε νέους βομβαρδισμούς των ισραηλινών δυνάμεων στη Λωρίδα της Γάζας, όπως ανακοίνωσε το υπουργείο Υγείας του θύλακα.

Το υπουργείο ανέφερε σε ανακοίνωσή του ότι τρεις άνθρωποι σκοτώθηκαν και οκτώ τραυματίστηκαν «από τις ισραηλινές δυνάμεις κατοχής που στοχοθέτησαν τη βόρεια Λωρίδα της Γάζας». Μόνο την Κυριακή έχουν σκοτωθεί 15 άνθρωποι στη Γάζα, ενώ άλλοι έξι έχασαν τη ζωή του την Παρασκευή και το Σάββατο.

Τα ισραηλινά αεροσκάφη βομβάρδισαν μέχρι και προσφυγικούς καταυλισμούς. Δύο Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν νωρίς σήμερα το πρωί όταν χτυπήθηκε μια ομάδα Παλαιστινίων στον καταυλισμό προσφύγων αλ Μπουρέιζ. Τρεις ακόμη Παλαιστίνιοι τραυματίστηκαν σε άλλη ισραηλινή αεροπορική επιδρομή στον καταυλισμό αλ Σάτι.

Μετά τις συνεχείς αεροπορικές επιδρομές και τους θανάτους αμάχων, αυξήθηκαν και οι εκτοξεύσεις ρουκετών από την Λωρίδα της Γάζας, οι οποίες στην πλειονότητά τους αναχαιτίζονται από το αντιπυραυλικό σύστημα «Σιδερένιος Θόλος».

Την ίδια στιγμή ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπ. Νετανιάχου έδωσε εντολή στον ισραηλινό στρατό να κλιμακώσει τις πολεμικές επιχειρήσεις στη Λωρίδα της Γάζας.

«Έδωσα εντολή στον στρατό να συνεχίσει τα μαζικά πλήγματα εναντίον των τρομοκρατών στη Λωρίδα της Γάζας και ζήτησα να ενισχυθούν οι δυνάμεις γύρω από τη Λωρίδα της Γάζας με άρματα μάχης, πυροβολικό και δυνάμεις του πεζικού», ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός του κράτους – δολοφόνου.

Τουλάχιστον 286 Παλαιστίνιοι έχουν δολοφονηθεί από τον Μάρτιο του 2018

Το Σάββατο το παλαιστινιακό υπουργείο Υγείας ανακοίνωσε ότι τέσσερις άνθρωποι, ανάμεσά τους ένα κοριτσάκι 14 μηνών και η έγκυος μητέρα του, σκοτώθηκαν από τις ισραηλινές επιδρομές. Η αδελφή του κοριτσιού τραυματίστηκε σοβαρά όταν βομβαρδίστηκε το σπίτι τους.

«Είχαμε καθίσει στο τραπέζι για να φάμε όταν το σπίτι βομβαρδίστηκε από ένα ισραηλινό αεροπλάνο. Η Σάμπα σκοτώθηκε επί τόπου», είπε στο Γαλλικό Πρακτορείο ένας ξάδελφος του πατέρα της μικρής.

Από την 30ή Μαρτίου 2018, η Λωρίδα της Γάζας, που περιβάλλεται από το Ισραήλ, την Αίγυπτο και τη Μεσόγειο και δοκιμάστηκε από τους πολέμους, τη φτώχεια, τον ισραηλινό και τον αιγυπτιακό αποκλεισμό μετά το 2007, έχει μετατραπεί σε θέατρο εβδομαδιαίων διαδηλώσεων.

Τουλάχιστον 281 Παλαιστίνιοι έχουν σκοτωθεί από την έναρξη των κινητοποιήσεων που βαπτίστηκαν «Μεγάλη Πορεία της Επιστροφής».

Εξάλλου σύμφωνα με το Γραφείο του ΟΗΕ για το Συντονισμό των Ανθρωπιστικών Υποθέσεων, πάνω από 28.000 Παλαιστίνιοι έχουν τραυματιστεί μέσα στον τελευταίο χρόνο από ισραηλινά πυρά κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων διαμαρτυρίας στη Γάζα.

Διαβάστε τη συνέχεα του  άρθρου πατώντας ΕΔΩ

Η Δαμασκός και η Χίος

Του Παντελή Μπουκάλα

Τόσο απλό: «Δίπλα στη σφαγή της Χίου είναι η σφαγή του Διστόμου». Και δεν γίνεται να τεμαχίζεις τη μνήμη και την ιστορία. Δεν γίνεται να δηλώνεις το δέος σου για τη σφαγή του 1822, όταν το κόμμα σου δοξάζει τους υπαίτιους της σφαγής του 1944 όταν ο αρχηγός σου ο Μιχαλολιάκος δηλώνει περήφανος πως είστε «η σπορά των νικημένων του 1945, οι εθνικιστές, οι εθνικοσοσιαλιστές, οι φασίστες» όταν οι «συναγωνιστές» σου κορυφώνουν τον «πατριωτισμό» τους ουρλιάζοντας τα θούρια των ναζιστών, φορώντας στολές ναζιστών, ανεμίζοντας λάβαρα ναζιστών. Αυτών που γέμισαν Δίστομα την Ελλάδα. Δεν γίνεται, πολύ απλά, άλλους κατακτητές να τους αναθεματίζεις και άλλους να τους συγχωρείς, δηλώνοντας ιδεολογικό τους τέκνο.

Προς δόξαν των fake news, για δυο-τρεις μέρες διαβάζαμε σε αρκετές ιστοσελίδες, ανάμεσά τους και ορισμένες που διαθέτουν αντισώματα στη διακίνηση πλαστών ειδήσεων, ότι τη φράση «Δίπλα στη σφαγή της Χίου είναι η σφαγή του Διστόμου» την είπε ο μητροπολίτης Χίου Μάρκος. Και την είπε κατά τη διάρκεια αρχιερατικής λειτουργίας στο μοναστήρι του Αγίου Μηνά, στη μνήμη των σφαγιασθέντων από τους Τούρκους το 1822, για να «ρίξει πόρτα» στον χρυσαυγίτη βουλευτή Α. Γρέγο, που σκόπευε να καταθέσει στεφάνι. Μόνο που ήταν πολύ ωραίο για να είναι αληθινό. Στο βίντεο της τελετής, που το δημοσίευσε η ιστοσελίδα politischios.gr και το αναδημοσίευσε ο δημοσιογράφος Γιώργος Παγούδης στην «Εφημερίδα των Συντακτών», καμία τέτοια δήλωση δεν ακούγεται.

Αν είχε πράγματι ειπωθεί ένας τέτοιος λόγος από τον μητροπολίτη Χίου, Ψαρών και Οινουσών, θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο δρόμος προς τη Δαμασκό, ο δρόμος των αναστοχαστικών και αναπροσανατολιστικών οραμάτων, περνάει και από τη Χίο. Οτι δηλαδή ο ιεράρχης, νιώθοντας άσχημα που ένας από τους σταθερότερους υμνητές του είναι ο «Στόχος», η φυλλάδα της Χρυσής Αυγής, αποφάσισε, δίκην Σαούλ, να δείξει με τρόπο σαφή ότι ούτε συγχαρητήρια ανέχεται από φιλοναζιστές ούτε μπορεί να επιτρέψει στον χυδαίο φαρισαϊσμό τους να καταθέτει στεφάνι για τους νεκρούς της Χίου, όταν μετράει τους νεκρούς των Διστόμων σαν κάτι λιγότερο και από παράπλευρη απώλεια. Δυστυχώς, τέτοιο θαύμα δεν έγινε. Κι έτσι ο προ τριετίας πρωτοσέλιδος τίτλος του «Στόχου», «Τέτοιους παπάδες θέλουμε», όταν ο κ. Μάρκος δήλωνε ότι «οι πολιτικοί μας έχουν κατεβάσει τα παντελόνια και προσκυνούν, έχουν παραδώσει τη χώρα», παραμένει ένα «παράσημο» στα άμφιά του που δεν τόλμησε να το πετάξει.

Η Βίκυ Φλέσσα στη χώρα των Σοβιέτ

του Χρήστου Ξανθάκη

Ραδιομέγαρο Ιωσήφ Στάλιν, πρώην Αγία Παρασκευή.

Σκηνικό υγρής και υπόγειας φυλακής. Παντού σκοτάδι.

Ακούγονται κραυγές πόνου κρατουμένων. Περνάνε αρουραίοι απ’ το διάδρομο. Τακ-τακ-τακ, τα βήματα του δεσμοφύλακα.

Τον ακολουθεί ο κομισάριος της δημόσιας τηλεόρασης. Κλανκ το κλειδί στην κλειδαριά. Ζουμ στο βάθος του κελιού, η Βίκυ Φλέσσα με χαλκάδες στον τοίχο, μέσα σε μια λίμνη αίματος.

Κομισάριος: Καλημέρα συντρόφισσα…

Βίκυ: Δεν είμαι και δεν θα γίνω συντρόφισσά σου ποτέ! Είμαι ελεύθερος άνθρωπος, έχω το θάρρος της γνώμης μου.

Κομισάριος: Μην επαναλαμβάνεσαι συντρόφισσα, τα έχουμε ξαναπεί όλα αυτά. Λοιπόν;

Βίκυ: Τι λοιπόν;

Κομισάριος: Λοιπόν, θα μιλήσεις; Θα μας δώσεις τα ονόματα των συνεργατών σου; Ξέρουμε πολύ καλά ότι ετοιμάζατε κατάληψη της Σοβιετικής Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης…

Βίκυ: Στα μούτρα σε φτύνω! Είμαι Ελληνίδα, είμαι πατριώτισσα, έχω δει τη Βουγιουκλάκη στο Ανθυπολοχαγός Νατάσσα. Από μένα ούτε λέξη δεν θα πάρεις!

Κομισάριος: Καλά συντρόφισσα, όπως επιθυμείς. Ο χρόνος είναι με το μέρος μας.

Βίκυ: Τόσον καιρό είμαι κλεισμένη σε αυτό το μπουντρούμι. Πότε θα βγω, πότε θ’ αντικρίσω ξανά τον κόσμο;

Κομισάριος: Όποτε το αποφασίσει το Πολιτμπιρό συντρόφισσα. Δεν είναι δική μου δουλειά να το κρίνω.

Βίκυ: Δεν σκέφτομαι τίποτε άλλο, την πατρίδα σκέφτομαι. Και την εκπομπή μου. Αυτή την εκπομπή που αγάπησα τόσο και μετέδιδε της γνώσης το φως.

Κομισάριος: Αυτά να τα σκεφτόσουν πριν καλέσεις στην εκπομπή σου τον Μίλτον Φρίντμαν.

Βίκυ: Δεν κάλεσα τον ίδιο, το φάντασμά του κάλεσα. Βοήθησε και η θεία μου η Πόπη που είναι μέντιουμ.

Κομισάριος: Εδώ δίπλα την έχουμε και τη θεία. Πλέκει πουλόβερ για τον Κόκκινο Στρατό.

Βίκυ: Είστε σατανάδες, είστε ξεδιάντροποι. Ο Θεός δεν θα σας συγχωρέσει ποτέ.

Κομισάριος: Ποιος Θεός συντρόφισσα, τις εκκλησίες τις γκρεμίσαμε. Κι ο Πέτρος Γαϊτάνος τραγουδάει πλέη μπακ στα πάρτυ της Αχτσιόγλου!

Βίκυ: Όχι, όχι αυτό, όχι τον Πέτρο…

Κομισάριος: Λυπούμαι συντρόφισσα, ήταν απόφαση της Κεντρικής Επιτροπής. Προσωπικώς είχα προτείνει Μαραβέγια, αλλά τον στείλανε στη ντάτσα του σύντροφου Τζανακόπουλου.

Βίκυ: Ωιμέ, κανείς δεν γλύτωσε. Δεν πιστεύω να ξανανοίξατε και τα γκουλάγκ;

Κομισάριος: Και πού νομίζεις ότι παραθερίζει ο Σαββόπουλος;

Βίκυ: Αλήτες, προδότες, βρωμιάρηδες, θα γυρίσει ο τροχός!

Κομισάριος: Αντίο συντρόφισσα, πρέπει να αποχωρήσω. Θα μου επιτρέψεις να σου κάνω ένα δώρο, ένα μαντηλάκι για να σκουπίζεις τα δάκρυά σου. Είναι φτιαγμένο από το μούσι του Αμβρόσιου, τον ξυρίσαμε προχτές!

Ακούγονται άναρθρες κραυγές, κλανκ το κλειδί στην κλειδαριά, η πόρτα κλείνει. Σκοτάδι βαθύ. Κάπου μακριά, η ορχήστρα της ΣΡΤ, παίζει τη «Διεθνή»…

Το πρωί στο ΚΙΝ.ΑΛΛ., το βράδυ στον Μαρινάκη

Το έχει η μοίρα μου! Μια ζωή στο κοντρόλ. Κυνηγώντας το νέο. Και ξανά. Και ξανά! Σήμερα νιώθω μεγάλη ικανοποίηση. Με τους καλύτερους συνεργάτες. Κάνοντας πάντα ένα βήμα στο μέλλον.»

Αυτό έγραψε στα σόσιαλ μίντια  ο γραμματέας επικοινωνίας του Κινήματος Αλλαγής που έχει και τη συνολική ευθύνη του project στο διαδικτυακό κανάλι One TV του Βαγγέλη Μαρινάκη.

Με αφορμή τη διπλή ιδιότητα του Σταμάτη Μαλέλη, ο δημοσιογράφος Δημήτρης Τερζής υπό τον τίτλο «Το πρωί στο ΚΙΝ.ΑΛΛ., το βράδυ στον Μαρινάκη» αφιέρωσε μισή σελίδα στην Εφημερίδα των Συντακτών στο " «παραμύθι» που εξακολουθεί να παίζει σημαντικό ρόλο στο δημοσιογραφικό αξιακό σύστημα του κ. Μαλέλη".

Μεταξύ άλλων γράφει ο Δ. Τερζής στην ΕφΣυν:

(...) Προφανώς και είναι λογικό ένας άνθρωπος με την πείρα του κ. Μαλέλη να αναλαμβάνει μια τέτοια δουλειά, από την άλλη πλευρά όμως ανακύπτει ένα ζήτημα ηθικής τάξης, μιας και ο ίδιος τυγχάνει να είναι και ο γραμματέας επικοινωνίας του ΚΙΝ.ΑΛΛ., θέση την οποία κατέχει από το περασμένο καλοκαίρι. (...)

Είκοσι και κάτι χρόνια πριν και ενώ ο Σταμάτης Μαλέλης απολάμβανε τη δόξα του, δήλωνε στην «Καθημερινή»: «Η ειδησεογραφία πρέπει να παρουσιάζεται από την τηλεόραση σαν μια σύνθεση από ιστορίες που οι δημοσιογράφοι αφηγούνται σαν παραμύθι. Αυτός ο τρόπος είναι που έδωσε την πρώτη θέση στην τηλεθέαση στον ΣΚΑΪ».

Φωτογραφίες από το στούντιο του One Tv που ανέβασε στο fb ο  Μαλέλης 

Είναι προφανές ότι το «παραμύθι» εξακολουθεί να παίζει σημαντικό ρόλο στο δημοσιογραφικό αξιακό σύστημα του κ. Μαλέλη. Και αυτό το διαπιστώνει κανείς αν δει τις πολιτικές του δηλώσεις πριν και μετά τη συνεργασία του με τον εφοπλιστή.

Ολα αυτά συμβαίνουν την ώρα που το ΚΙΝ.ΑΛΛ. προσπαθεί, ανεπιτυχώς είναι η αλήθεια, να κρατήσει ίσες αποστάσεις από Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ. Και λέμε ανεπιτυχώς, μιας και δεν έχει κρύψει τη συμπάθειά του στα μέσα του κ. Μαρινάκη. Είναι γνωστά τα ενημερωτικά μηνύματα που στέλνονται από τη Χαριλάου Τρικούπη στους δημοσιογράφους τις παραμονές αφιερωμάτων, όπως έγινε με αυτά στον Ανδρέα Παπανδρέου και τον Γιώργο Γεννηματά, τα οποία πήραν «εργολαβία» «Τα Νέα».

Σε κάθε περίπτωση, αν δεν έχει πρόβλημα το ΚΙΝ.ΑΛΛ. να συνδέεται κατ’ αυτόν τον τρόπο με τον υπόδικο εφοπλιστή που κάνει δωρεές στη Ν.Δ., γιατί να έχει ο υπόλοιπος κόσμος; Δεν πρόκειται, δα, και για σκάνδαλο ισάξιο με εκείνο του Πετσίτη...

   

πηγή

Όλα λάθος, Αλεξία μου

της Ελενας Ακρίτα

Έχεις ένα παιδί. Έχεις ένα παιδί κι είναι Πάσχα. Να βγει κι αυτό στη λιακάδα να παίξει, να χαρεί, να γιορτάσει. Κι έρχεται ο άλλος και στο στέλνει στην εντατική. Έτσι στα καλά καθούμενα. Είναι το έθιμο βλέπεις: πυροβολείς κι όποιον πάρει ο χάρος. Και μετά σου λέει ο δράστης ‘δεν το ‘θελα, συγγνώμη, ήταν ατύχημα’.

Προφανώς και ήταν ατύχημα. Προφανέστατα και δεν σηκώθηκε το πρωί με σκοπό να βάλει σημάδι ένα παιδί. Εκείνο όμως που ο δράστης και οι όμοιοί του

(κάνουν πως) δεν καταλαβαίνουν είναι πως αυτό δεν είναι έθιμο: αυτό είναι έγκλημα. Απλά, καθαρά και ξάστερα. Έγκλημα. Και γίνεται από πρόθεση (όχι με τη νομική έννοια του όρου). Πρόθεση κι όχι ατύχημα είναι να φυλάς παράνομα όπλα σπίτι σου. Πρόθεση κι όχι ατύχημα είναι να πυροβολείς μες στον κόσμο. Γιατί αν εσύ δεν τηρούσες τόσο…ευλαβικά το έθιμο από την Κόλαση, η οκτάχρονη μικρούλα τώρα θα έπαιζε και θα γελούσε.

Όλα λάθος, Αλεξία μου. Γι’ αυτό πρέπει να τελειώνουμε με τα ματωμένα έθιμα. Δεν είναι έθιμο να σκοτώνουμε τον κόσμο. Δεν είναι έθιμο να ακρωτηριάζουμε. Δεν είναι έθιμο να ξεκάνουμε τον διπλανό μας με το κωλοβεγγαλικό. Δεν είναι έθιμο να σκοτώνεται άνθρωπος από σαϊτοπόλεμο. Και να βγαίνει μετά ο δήμαρχος να μιλάει για το DNA των Μεσσήνιων. Αντιδράστε όμως κι εσείς ρε πατριώτες, μαζέψτε υπογραφές, στείλτε επιστολές, κάντε κάτι, διαχωρίστε τέλος πάντων το DNA σας από εκείνο των βαρβάρων.

Όλα λάθος, Αλεξία μου. Για να μη μιλήσουμε κοριτσάκι μου, για τα αρνάκια που τα έχουν μερόνυχτα δεμένα θεονήστικα. Κι αφού κάποιοι γονείς της συμφοράς ενθαρρύνουν τα παιδιά του να τα κακοποιήσουν ‘έτσι για το καλό’, κρακ μετά τα σφάζουν μες τη μέση του δρόμου. Έθιμα της χριστιανοσύνης είναι αυτά ή ειδωλολατρικές πρακτικές;

Διάβαζα πως παλιότερα σε κάποιες περιοχές κρεμάγανε τα σκυλιά ανάποδα και τα σκοτώνανε στο ξύλο με λοστούς για να τιναχτεί λέει από μέσα τους ο Σατανάς και να ευλογηθεί το χωριό. Πού το είπε αυτό ο Χριστός, πουθενά δεν το είπε αυτό ο Χριστός. Καλά ούτε χριστιανοί ούτε τίποτα, φονιάδες είναι. Φονιάδες και βασανιστές και το γουστάρουν κι από πάνω. Βαφτίζουν ‘έθιμα’ τα πιο ταπεινά τους ένστικτα κι εκτονώνουν την βάρβαρότητά τους δολοφονώντας. Ακρωτηριάζοντας. Σφάζοντας. Βασανίζοντας. Κι έπειτα τσουγκρίζουν το αυγό. Χρηστός Ανέστη με αγάπη.

Όλα λάθος, Αλεξία μου. Για να μη μιλήσουμε για το κάψιμο του Ιούδα, αυτή την σκοταδιστική ρατσιστική πρακτική. «Ένα έθιμο υπό συνεχή διωγμό» γράφει το επίσημο σάιτ της Χρυσής Αυγής. Είναι χαρακτηριστικό πως το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι κατέθεσε πέρσι μηνυτήρια αναφορά προς τον Εισαγγελέα Πρωτοδικών Αθηνών για το κάψιμο του Ιούδα, στην περίοδο του Πάσχα. Η αναφορά περιλαμβάνει πλήρη στοιχεία για το 2017, με την καταγραφή 69 σχετικών διοργανώσεων του «Καψίματος» ανά την Ελλάδα.

Όλα λάθος, Αλεξία μου. Όμως μαζί θα παλέψουμε για το σωστό, κοριτσάκι μου. Κι εμείς οι μεγαλύτεροι κι εσείς τα όμορφα παιδιά μας θα παλέψουμε μαζί για να στεγνώσει το αίμα. Να μην ξαναχυθεί άλλο πια. Σε όσους μας λένε ‘αν δεν σας αρέσουν τα έθιμα μας να κάτσετε σπίτι σας’, απαντάμε ‘σπίτι σου θα κάτσεις εσύ’. Εμείς θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να εφαρμοστεί επιτέλους ο νόμος και να πάνε στα τσακίδια όσοι τον γράφουν στα παλιά τους τα παπούτσια, γιατί είναι το έθιμο βρε αδελφέ.

Έτσι τα βρήκαμε, εμείς θα τα αλλάξουμε; Λένε.

Έτσι τα βρήκαμε. Εμείς θα τ’ αλλάξουμε! Απαντάμε.

Γιατί είμαστε πολλοί, Αλεξία μου. Και κάθε χρόνο γινόμαστε όλο και περισσότεροι.

Γίνε γρήγορα καλά, κοριτσάκι μου. Σε περιμένουν καλύτερες μέρες.

Πηγή το κείμενο της Ελενας Ακρίτα είναι από ΤΑ ΝΕΑ (04.5.2019)