Der Spiegel: Αμετανόητη η Μέρκελ, η αλληλεγγύη στα σκουπίδια

«Μικροπρεπή και δειλή» χαρακτηρίζει στο κεντρικό του άρθρο το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, την άρνηση της γερμανικής κυβέρνησης για ευρωομόλογα, στην εποχή του κοροναϊού.   Συγκεκριμένα, κάνει λόγο για «Μη-αλληλέγγυα, μικρόψυχη και δειλή» κίνηση. Και πως «Είτε η ηγεσία της Γερμανίας δεν αντιλαμβάνεται αυτό που απορρίπτει τόσο επιπόλαια είτε επιλέγει να μην το αντιληφθεί, από φόβο ότι η λαϊκιστική δεξιά Εναλλακτική για την Γερμανία (AfD) θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί για την δική της προπαγάνδα την βοήθεια προς τους Ευρωπαίους γείτονες. Ήταν άλλωστε η αντιπαράθεση για την βοήθεια προς την Ελλάδα που οδήγησε στην ίδρυση της ΑfD το 2013», υπενθυμίζει το έγκυρο γερμανικό περιοδικό.

Η κυβέρνηση της κυρίας Μέρκελ, συνεχίζει ο αρθρογράφος, αντί να εξηγήσει με ειλικρίνεια ότι σε μια τέτοια κρίση δεν υπάρχει εναλλακτική από τα ευρωομόλογα, υπονοεί ότι υπάρχει κάτι «σάπιο» σε αυτά ομόλογα. Ότι στο τέλος θα κληθούν να τα πληρώσουν οι σκληρά εργαζόμενοι Γερμανοί, επειδή οι Ιταλοί υποτίθεται ότι δεν ήταν ποτέ καλοί στην διαχείριση χρήματος. «Η Καγκελάριος έχει καταφύγει σε αυτή τη ρητορική τόσες φορές που οποιαδήποτε παραχώρηση προς τους Ιταλούς και τους Ισπανούς θα έμοιαζε με ήττα. Δεν έπρεπε να το αφήσει να φτάσει τόσο μακριά - αν όχι για άλλο λόγο, έστω από συμπόνια και αλληλεγγύη», γράφει το περιοδικό, αναφερόμενο στην ανθρωπιστική τραγωδία που αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι στην Ιταλία και στην Ισπανία.   «Και για αυτό ευθύνονται και τα αυστηρά μέτρα λιτότητας που επιβλήθηκαν από τις Βρυξέλλες και όχι το γεγονός ότι ζούσαν πάνω από τις δυνάμεις τους», τονίζει ο αρθρογράφος. 

Ούτε όμως η ηγεσία της Ε.Ε. ξεφεύγει από την κριτική του Spiegel: «Η Ε.Ε. βρίσκεται τώρα σε υπαρξιακή κρίση. Το να ενεργεί σαν φύλακας της δημοσιονομικής αρετής σε μια τέτοια κατάσταση είναι μικροπρεπές και κακό.   Ίσως θα έπρεπε για μια στιγμή να θυμηθούμε ποιος βοήθησε να εξοφληθεί η ανοικοδόμηση της Γερμανίας μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο», γράφει χαρακτηριστικά. Εξηγεί δε τα ευρωομόλογα είναι κοινά ομόλογα που εκδίδονται από όλα τα μέλη της Ευρωζώνης «και δεν ισοδυναμούν με μια ένωση μεταφοράς χρέους, αλλά το πλεονέκτημά τους είναι ότι θεωρούνται ασφαλής επένδυση, καθώς συμμετέχουν σε αυτά και χώρες όπως η Γερμανία, με υψηλή φερεγγυότητα, οι οποίες αναλαμβάνουν και τις υποχρεώσεις των μικρότερων. Αυτό θα καταστήσει τον δανεισμό για την Γερμανία «λίγο πιο ακριβό», αλλά αισθητά φθηνότερο για την Ιταλία, υπογραμμίζεται. 

Ο Γερμανός αρθρογράφος προειδοποιεί ακόμη αν η Ιταλία, η Γαλλία και η Ισπανία πιεστούν να διαθέσουν πακέτα ενίσχυσης της οικονομίας τους, όπως αυτό που ανακοίνωσε ήδη η γερμανική κυβέρνηση, «τότε αντί για δισεκατομμύρια θα χρειαστούν τρισεκατομμύρια». «Και αν οι Ευρωπαίοι δεν δώσουν αμέσως το μήνυμα ότι συνεργάζονται για να αντιμετωπίσουν την κρίση, τότε θα κάνουν πάρτι οι λαϊκιστές, οι εχθροί της Ε.Ε. και τα φαντς στο Λονδίνο και στη Νέα Υόρκη. Όπως όταν η Ελλάδα βρισκόταν στο χείλος της αβύσσου, πόνταραν στην κατάρρευση ολόκληρης της Ευρωζώνης. Και αυτή τη φορά θα κερδίσουν», εκτιμά ο αρθρογράφος και προσθέτει ότι η Ιταλία και η Ισπανία είναι πολύ μεγάλες για να διασωθούν από τα υπάρχοντα εργαλεία, όπως ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας με τα 410 δισεκατομμύριά του. 

Η γερμανική κυβέρνηση, συνεχίζει, έχει δηλώσει ότι θέλει να χαλαρώσει τους κανόνες και δείχνει προς την ΕΚΤ, λέγοντας ότι θα μπορούσε να αγοράσει τα ομόλογα που δεν θα έχουν ζήτηση. «Οι πολιτικοί της Ευρωζώνης εκμεταλλεύτηκαν την ΕΚΤ ως την τελευταία γραμμή άμυνας πριν από οκτώ χρόνια, επειδή ήταν πολύ δειλοί για να λύσουν μόνοι τα προβλήματά τους. Τελικά όμως όλες αυτές οι προτάσεις ουσιαστικά αποτελούν μια τεράστια ανάληψη ευθύνης, ακόμη και αν δεν λέγονται ευρωομόλογα», επισημαίνει το περιοδικό και τονίζει ότι θα ήταν πιο έντιμο και αποτελεσματικό να συμφωνήσουν με την πρόσφατη γαλλική πρόταση, η οποία αρέσει ακόμη και σε επιφυλακτικούς προς τα ευρωομόλογα, τα «κορωνο-ομόλογα», με περιορισμένη διάρκεια και διασύνδεση με τους σκοπούς υπέρβασης της πανδημίας. «Θα έστελναν έτσι ένα ισχυρό μήνυμα στις αγορές, καθώς και στους πολίτες της Ευρώπης, θα αποδείκνυαν ότι δεν έχουν εγκαταλείψει ο ένας τον άλλον σε μια στιγμή μεγάλης ανάγκης και ότι η Ευρώπη είναι κάτι περισσότερο από μια συμμαχία εγωμανών και κάτι περισσότερο από μια απλώς καλολαδωμένη αλλά ψυχρή ενιαία αγορά η οποία διαθέτει (ακόμη) ένα κοινό νόμισμα.   Και επιπλέον, τα κορωνο-ομόλογα θα αποτελούσαν και μια θωρακισμένη επένδυση η οποία τελικά θα έφερνε και πάλι επιτόκια - απλώς όχι για τα φαντς», καταλήγει το άρθρο, που έρχεται να προστεθεί σε μια έντονη αντιπαράθεση που εξελίσσεται πλέον και στο εσωτερικό της Γερμανίας.

πηγή

  

Ο ρόλος του lifestyle στην πολιτική

γράφει ο Κώστας Παπαντωνίου   

Τον ρόλο του λάιφσταιλ στην πολιτική και τη χρήση του ως εργαλείο από τα ΜΜΕ στην επιρροή του κόσμου τον εντοπίζουμε στα πρωτοσέλιδα των μεγάλων και παραδοσιακά συστημικών εφημερίδων, που πλέον όλες λίγο πολύ είναι ΝΔ. Από τη μία ο Μητσοτάκης στα Σαββατιάκα ΝΕΑ και το αγαπημένο του σίριαλ, από την άλλη ο Χαρδαλιάς στο Πρώτο Θέμα και το “life story ενός ανθρώπους της διπλανής πόρτας”.

Η τακτική αυτή βοηθά τα ΜΜΕ να τους παρουσιάσουν πιο ανθρώπινους  και να μειώσουν την απόσταση με τον πολίτη, η οποία όμως στην πραγματικότητα παραμένει χαώδης σε υλικό επίπεδο, γιατί ο Μητσοτάκης θα βγει έξω από το σπίτι του και θα μπει σε λιμουζίνα κι εσύ σε γκρίζο χιουντάι με ξηλωμένο στην άκρη τον προφυλακτήρα.

Περισσότερο όμως πετυχαίνουν να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο από την ουσία της πολιτικής και από τα πραγματικά ζητήματα. Αντί να βρίσκεται στο επίκεντρο η περιστολή των κοινωνικών και εργασιακών δικαιωμάτων, βρίσκεται το αγαπημένο βιβλίο του Μητσοτάκη, όλως τυχαίως το “Epidemics and Society” και πόσο “καλέ τι γκόμενος είσαι εσύ;” είναι ο υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη.

Είναι απορίας άξιο βέβαια, γιατί ενώ εμφανίζεται ότι η κυβέρνηση δεν έχει αντίπαλο, επιστρατεύονται μέθοδοι αποπροσανατολισμού από την ουσία της πολιτικής που υλοποιεί. Γιατί βρίσκεται στο επίκεντρο το τζάκι του πρωθυπουργού και όχι η κατάσταση στα νοσοκομεία;

Αυτό είναι όμως δικό τους θέμα. Το θέμα του τηλεθεατή, του αναγνώστη των εφημερίδων, του πολίτη ευρύτερα είναι να μη μείνει στην εντύπωση, αλλά να εντοπίσει την ουσία.

Κι αυτό γιατί πολύ απλά την τρίχα του Χαρδαλιά που βλέπει σήμερα στην οθόνη, θα τη δει μεθαύριο στο πιάτο. Τίποτα άλλο δεν θα έχει να προσφέρει αυτή η κυβέρνηση πέρα από φτώχεια και ανεργία.

Κορωνοϊός: Αλλάζει στρατηγική η Σουηδία – Εξετάζει επιβολή αυστηρών μέτρων

Σε συνέντευξή του ο Σουηδός πρωθυπουργός άλλαξε τη ρητορική του και προειδοποίησε ότι η χώρα μπορεί να αντιμετωπίσει “χιλιάδες” θανάτους από τον κορονοϊό.

Υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι το ποσοστό θνησιμότητας στη Σουηδία αυξάνεται ταχύτερα από ό,τι σε άλλες χώρες της Σκανδιναβίας, γεγονός που ασκεί πίεση στην κυβέρνηση της χώρας να εγκαταλείψει τη “χαλαρή” προσέγγισή της στην αντιμετώπιση του κορονοϊού και να επιβάλει αυστηρότερα μέτρα για τον περιορισμό της εξάπλωσής του.

Ήδη την Κυριακή (05/04), η χώρα καταμετρά συνολικά 401 θανάτους από τη νόσο Covid-19, παρουσιάζοντας αύξηση στον αριθμό των νεκρών κατά 8% σε σχέση με το Σάββατο.

Το σουηδικό “πείραμα” έχει προκαλέσει διεθνή αμηχανία καθώς τα σχολεία, τα εστιατόρια και οι καφετέριες έχουν παραμείνει ανοιχτά. Και ενώ άλλες χώρες ψήφισαν νόμους που περιορίζουν τη μετακίνηση, ο πρωθυπουργός της Σουηδίας Στέφαν Λεβέν προχώρησε μόνο στην απαγόρευση των δημόσιων συγκεντρώσεων άνω των 50 ατόμων.

Αυτό όμως φαίνεται πως θα αλλάξει: Μετά από μια εβδομάδα απογοητευτικών δεδομένων, ο Λεβέν φαίνεται να αλλάζει στάση. Σε συνέντευξη που έδωσε το Σάββατο στο Dagens Nyheter, άλλαξε τη ρητορική του και προειδοποίησε ότι η Σουηδία μπορεί να αντιμετωπίζει “χιλιάδες” θανάτους από τον κορονοϊό και είπε ότι η κρίση είναι πιθανό να συνεχιστεί για μήνες και όχι εβδομάδες.

Όπως σημειώνει ο Guardian, το σουηδικό κοινοβούλιο αναμένεται να ψηφίσει μέσα στην εβδομάδα υπέρ της ανάληψης νέων αυστηρών μέτρων έκτακτης ανάγκης όπως το κλείσιμο αεροδρομίων, σταθμών τρένων και λεωφορείων, καταστημάτων και εστιατορίων, καθώς και τον περαιτέρω περιορισμό των δημόσιων συγκεντρώσεων.

Ο κορυφαίος επιδημιολόγος της Σουηδίας, Anders Tegnell, λέει ότι ο στόχος στη χώρα του, όπως και παντού, είναι να «ισοπεδώσουν την καμπύλη» για να αποφύγουν προβλήματα στα νοσοκομεία. Από την Πέμπτη (02/04), είπε ότι η καμπύλη «αρχίζει να γίνεται κάπως πιο απότομη, αλλά συνολικά» παραμένει «αρκετά επίπεδη».

«Είναι σημαντικό να υιοθετηθεί μια πολιτική που να μπορεί να διατηρηθεί για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, δηλαδή να μένουν υποχρεωτικά οι πολίτες στο σπίτι τους εάν αισθάνονται άρρωστοι» δήλωσε ο Tegnell αν και συμπλήρωσε ότι η καραντίνα δεν θα λειτουργήσει μακροπρόθεσμα στη Σουηδία.

*Από το news247.gr

Μια ελπιδοφόρα είδηση ασθενούς που θεραπεύτηκε από τον Covid-19

Ο Μάουρο επέστρεψε πριν από δύο ημέρες στην οικία του και είναι καλά στην υγεία του. Πριν από περίπου ένα μήνα διαγνώσθηκε θετικός στον κορονοϊό (χωρίς να αντιμετωπίζει κάποιο υποκείμενο νόσημα) και επί μέρες ήταν μεταξύ ζωής και θανάτου στην άβυσσο της εντατικής του νοσοκομείου Carlo Poma di Mantova στην Ιταλία, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά.. ο διευθυντής πνευμονολογίας της κλινικής.

Ο 53χρονος ασθενής ήταν ο πρώτος στον οποίο δοκιμάστηκε η θεραπεία με πρωτόκολλο που ανέπτυξε ο ανοσιολόγος Τζέραρε Περότι, του νοσοκομείου San Matteo di Pavia. Σύμφωνα με αυτό το πρωτόκολλο στους ασθενείς χρησιμοποιείται πλάσμα αίματος άλλων ασθενών που είχαν μολυνθεί με τον SARS-COV-2 και στη συνέχεια αποθεραπεύτηκαν.

Ο Μάουρο ανταποκρίθηκε στην θεραπεία που του χορηγήθηκε και διήρκησε εφτά ημέρες λαμβάνοντας εξιτήριο από το νοσοκομείο.

Όπως εξήγησε ο Περότι, πρόκειται για μια μια μέθοδο που έχει χρησιμοποιηθεί και στο παρελθόν κατά του SARS, MERS και του Έμπολα.

Ο Ιταλός ανοσιολόγος τόνισε πως ζήτησε άδεια από τις αρμόδιες αρχές για να χρησιμοποιήσει τη συγκεκριμένη μέθοδο και φρόντισε να κρατήσει χαμηλούς τους τόνους σχετικά με την αποτελεσματικότητά της. «Δε θέλω να θριαμβολογήσω γιατί είμαστε ακόμα στην αρχή. Έχουμε συλλέξει πλάσμα από 27 δότες. Μεταξύ αυτών δύο γιατροί που είναι από τους πρώτους κατοίκους της Λομβαρδίας με συμπτώματα. Το πλάσμα έχει χρησιμοποιηθεί σε 14 ασθενείς. Τα πρώτα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά και όταν φτάσουν στους 43 θα δημοσιεύσω τη μελέτη» ανέφερε στα ιταλικά μέσα ενημέρωσης ο Περότι.

Να σημειώσουμε πως τρεις ακόμα ασθενείς έχουν πάρει εξιτήριο από το νοσοκομείο και άλλοι τόσοι βρίσκονται σε καλό δρόμο για να βγουν. Υπάρχουν τέσσερις σε κρίσιμη κατάσταση και δείχνουν σημάδια βελτίωσης και άλλος ένας που η κατάσταση της υγείας του έχει σταθεροποιηθεί.

Κορυφαίος Ελληνας επιδημιολόγος προειδοποιεί: «Θα τιναχτούν όλα στον αέρα -Δεν μπορείς να διατηρήσεις στα τυφλά την πορεία της επιδημίας»

Στην πολιτική τού «Μένουμε σπίτι», την οποία χαρακτηρίζει «απαραίτητη αλλά τυφλή», αναφέρεται σε συνέντευξή του στην «Εφημερίδα των Συντακτών» ο καθηγητής Γιάννης Ιωαννίδης. Ο καθηγητής Ιατρικής, Επιδημιολογίας και Υγείας του πληθυσμού, της επιστήμης των βιοϊατρικών δεδομένων και των στατιστικών στο Πανεπιστήμιο του Stanford και συν-διευθυντής του Meta-Research Κέντρου Καινοτομίας επισημαίνει πως η πολιτική αυτή θα πρέπει να πλαισιωθεί από άλλα τεστ προκειμένου να φανεί αν έχει αποτελέσματα.

• Mε δεδομένο ότι δεν γνωρίζουμε τον πραγματικό αριθμό των κρουσμάτων στην κοινωνία, τι νόημα έχει να χαρακτηρίζονται τα κρούσματα που έρχονται στη γνώση των Αρχών ως «νέα» κρούσματα, όπως κάνουν οι ελληνικές αρχές;

Ο αριθμός των ατόμων που έχει μολυνθεί είναι πάρα πολύ μεγαλύτερος, ίσως πέντε έως 300 φορές μεγαλύτερος. Δυστυχώς ελέγχονται διαγνωστικά ελάχιστοι ασθενείς. Οσο λιγότερους ελέγχεις τόσο φαίνεται (ψευδώς) να έχεις λιγότερα κρούσματα, αλλά στην πραγματικότητα τόσο περισσότερα κρούσματα έχεις χάσει και τόσο πιο ανεξέλεγκτη είναι η διάδοση που συνεχίζεται.

• Πώς χαρακτηρίζετε την κατάσταση στην Ελλάδα;

Στην Ελλάδα είμαστε μάλλον τυχεροί μέχρι τώρα λόγω του σχετικά καλού καιρού, οι θάνατοι είναι σχετικά αντίστοιχοι με τις αντίστοιχες περιοχές της Ιταλίας (Σικελία, Καλαβρία, Μπαζιλικάτα) και την Κύπρο, με αναγωγή ως προς τον πληθυσμό.

• Πώς χαρακτηρίζετε την πολιτική της καραντίνας που εφαρμόζουν πολλά κράτη, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας;

Απαραίτητη, τυφλή λύση, όταν δεν έχεις δεδομένα για την πορεία της επιδημίας, αλλά δεν μπορείς να τη διατηρήσεις στα τυφλά, κινδυνεύουν να τιναχτούν όλα στον αέρα. Πρέπει όμως άμεσα να παρθούν τυχαία αντιπροσωπευτικά δείγματα από τον πληθυσμό για να φανεί αν τα μέτρα κάνουν καλό ή κακό.

• Πολλοί επιστήμονες πιστεύουν ότι η κατάσταση στο Γουχάν βελτιώθηκε όχι τόσο λόγω των σκληρών μέτρων που έλαβαν οι Κινέζοι, αλλά απλά επειδή ο ιός έκανε τον κύκλο του. Εσείς τι πιστεύετε;

Δεν έχει ξεκαθαρίσει η εικόνα. Ο Κινέζοι δεν είναι συνεργάσιμοι. Πιθανόν και τα δύο.

• Εσείς ποια πολιτική θα προτείνατε στα διάφορα κράτη για την αντιμετώπιση του προβλήματος;

Διαγνωστικό έλεγχο εντατικό, για να βρεις τα κρούσματα και για να απομονώσεις όσους είναι θετικοί και τις επαφές τους. Επίσης, τυχαία δειγματοληψία από τον πληθυσμό ώστε να ξέρεις σε ποια φάση είναι η επιδημία.  

πηγή 

Αποσωληνώθηκε η 63χρονη στο Βενιζέλειο - Μήνυμα του διευθυντή της ΜΕΘ

Σημάδια ανάκαμψης παρουσιάζει η γυναίκα από την Αργεντινή, που επί μέρες δίνει μάχη με τον κορονοϊό στην εντατική του Βενιζέλειου Νοσοκομείου. Η γυναίκα είχε παρουσιάσει συμπτώματα υψηλού πυρετού και δύσπνοιας ενώ βρισκόταν εν πλω στο κρουαζιερόπλοιο «Costa Victoria», το οποίο έπλεε στα νότια της Κρήτης.

Στις 22 Μαρτίου οι υγειονομικές αρχές της χώρας έδωσαν έγκριση για να μεταφερθεί με λάντζα στο λιμανάκι του Κόκκινου Πύργου και από εκεί με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο.

Τις επόμενες ημέρες η γυναίκα βρέθηκε θετική στον κορονοϊό ενώ παρουσίασε σοβαρή επιδείνωση με την κατάστασή της να χαρακτηρίζεται κρίσιμη και να διασωληνώνεται στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, κατάσταση στην οποία παρέμεινε για μία εβδομάδα.  Χθες η γυναίκα παρουσίασε σημαντική βελτίωση και οι γιατροί την αποσωλήνωσαν ενώ παραμένει στη ΜΕΘ.

Σε μήνυμά του ο διευθυντής της ΜΕΘ του Βενιζελείου Ανέστης Κιούλπαλης επισημαίνει πως αν και η γυναίκα δεν έχει διαφύγει τον κίνδυνο σίγουρα πρόκειται για μια θετική εξέλιξη, ενώ με αυτή την ευκαιρία τονίζει την ανάγκη ενίσχυσης του δημοσίου συστήματος υγείας με νέες δομές και προσωπικό.

Αναλυτικά η ανάρτηση του κ. Κιούλπαλη:

Τα αυστηρά μέτρα περιορισμού φαίνεται ότι αποδίδουν για τον σκοπό που επιβλήθηκαν. Επιβραδύνουν την διασπορά των νέων κρουσμάτων δίνοντας ετσι την δυνατότητα στο σύστημα υγείας να αντιμετωπίζει σε κατάλληλες συνθήκες, σε μονωμένες κλίνες ΜΕΘ, χρησιμοποιώντας τα κατάλληλα μέτρα ατομικής προστασίας και από κατάλληλα εκπαιδευμένο προσωπικό ακόμα και τους πιο σοβαρά πάσχοντες. Το παράδειγμα της πρώτης ασθενούς μας που αναπνέει πια χωρίς μηχανικό αερισμό, είναι χαρακτηριστικό. Δεν έχει βέβαια ακόμα διαφύγει τον κίνδυνο, αλλά είναι σίγουρα ένα καλό νέο!

Μόνο όμως η επιβράδυνση της επιδημίας δεν είναι αρκετή αν δεν συνοδεύεται και με μέτρα ενίσχυσης του δημοσίου συστήματος υγείας με νέες δομές και προσωπικό, ώστε ακόμα κι αν υπάρξει αύξηση των κρουσμάτων να μπορεί να τα απορροφήσει με τον ίδιο αποτελεσματικό τρόπο, και όχι σε συνθήκες έκτακτης ανάγκης. Δίνεται ο χρόνος για προμήθειες του απαραίτητου εξοπλισμού, μέτρων ατομικής προστασίας, αντιδραστηρίων για τεστ ανίχνευσης του ιού και φαρμάκων που λόγω της μεγάλης ζήτησης βρίσκονται σε έλλειψη. Δίνεται ο χρόνος να έχουμε αύριο καλύτερα και πιο σύγχρονα νοσοκομεία για πιθανές αυξημένες ανάγκες και στο μέλλον.

Ανάμεσα όμως στον άρρωστο και στο νοσοκομείο λείπει ένας σημαντικός κρίκος στην αλυσίδα του συστήματος υγείας, η πρωτοβάθμια περίθαλψη. Τα κέντρα υγείας, οι ΤΟΜΥ και οι οικογενειακοί γιατροί πρέπει να συμμετέχουν στην μάχη με τη νόσο μιας και φαίνεται ότι ένα μεγάλο ποσοστό ασθενών που μπορεί να ειναι το 85%, δεν χρειάζεται νοσηλεία στο νοσοκομείο, αλλά έχει ανάγκη φαρμακευτικής αγωγής και ιατρικής φροντίδας.

Ας ελπίσουμε να πήραμε όλοι το μάθημα μας από τον ιό και να μην ξανακούσουμε στο μέλλον τις επικίνδυνες απόψεις για περιορισμό των δαπανών για την υγεία και το ΕΣΥ. Δεν είναι θέμα ιδεολογίας να έχουμε ένα σύγχρονο και αποτελεσματικό ΕΣΥ, αλλά θέμα ζωής η θανάτου. 

πηγή

  

Καθηγητής της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας: «Μπαίνουμε στον αιώνα των ιών» -Μοναδική λύση, δημόσια υγεία «ενιαία και παγκόσμια»

Tην ανάγκη μιας νέας ισορροπίας ανάμεσα στη δημόσια υγεία και την ιατρική περίθαλψη αναδεικνύει η πανδημία του COVID-19, τονίζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο ομότιμος καθηγητής Οικονομικών της Υγείας της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας (ΕΣΔΥ), Γιάννης Κυριόπουλος. Εξηγεί ότι αιτία της έλλειψης ετοιμότητας των συστημάτων υγείας είναι το γεγονός ότι δεν δίνουν την απαραίτητη έμφαση στον έλεγχο των παραγόντων κινδύνου στις νέες συνθήκες της παγκοσμιοποίησης. Θεωρεί βέβαιο ότι η συζήτηση σε διεθνές επίπεδο πρόκειται να ενταθεί και να εστιαστεί κυρίως στα ζητήματα υγειονομικής ασφάλειας και διεθνούς συνεργασίας στον τομέα της δημόσιας υγείας και τονίζει ότι είναι «ευκταίο να ευδοκιμήσουν οι ιδέες που θέλουν τη δημόσια υγεία ‘ενιαία’ και ‘παγκόσμια’».

Κρίνει ικανοποιητική την αντίδραση στην Ελλάδα των δημόσιων υπηρεσιών υγείας στην παρούσα κρίση, παρά τα προβλήματα, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι αποτελούν την «ατμομηχανή» του συστήματος υγείας στη χώρα μας.

Ο απόλυτος αιφνιδιασμός των συστημάτων υγείας

«Η πανδημία Covid-19 με τα ειδικά χαρακτηριστικά υψηλής μεταδοτικότητας του ιού, υπήρξε ο απόλυτος αιφνιδιασμός των συστημάτων υγείας σε ολόκληρο τον κόσμο. Σε καμία χώρα δεν υπήρξε ίχνος αναμονής και στοιχεία προετοιμασίας για την αντιμετώπιση ενός ανάλογου συμβάντος. Παρά το γεγονός ότι την τελευταία δεκαετία υπήρξαν συχνές επιδημικές εξάρσεις (Η1Ν1, SARS, MERS, Ebola κά.) προειδοποιητικές -κατά κάποιον τρόπο- της εισόδου του κόσμου στον ‘αιώνα των ιών’».

Τα συστήματα υγείας , συνεχίζει, «στις ανεπτυγμένες χώρες είναι στην ουσία συστήματα ιατρικής περίθαλψης. Δηλαδή βασίζονται στην μονοτεχνική προσέγγιση της ατομιστικής θεραπευτικής ιατρικής και αποσκοπούν στην ίαση και την ανακούφιση των ασθενών. Όμως η υγεία είναι διαφορετικό πράγμα από την ιατρική περίθαλψη και έχει επενδυτικό και πολυπαραγοντικό χαρακτήρα. Ως εκ τούτου, η προσέγγιση του προβλήματος της πανδημίας γενικά παραπέμπει μάλλον στη δημόσια υγεία και η πανδημία Covid-19 αποτελεί ένα τέτοιο χαρακτηριστικό παράδειγμα».

Σύμφωνα με τον κ. Κυριόπουλο, αιτία της έλλειψης ετοιμότητας των συστημάτων υγείας κυρίως των δυτικών χωρών είναι το γεγονός ότι δεν δίδουν την απαραίτητη έμφαση στην επιδημιολογική επιτήρηση, την πρόληψη και τη δημόσια υγεία για τον έλεγχο των παραγόντων κινδύνου στις νέες συνθήκες της παγκοσμιοποίησης. «Μόνον μείζονα και δραματικής έντασης φαινόμενα, όπως η περίπτωση του Covid-19, επαναφέρουν στη συζήτηση την ανάγκη μιας νέας ισορροπίας ανάμεσα στη δημόσια υγεία και την ιατρική περίθαλψη. Πρόκειται για ένα φαινόμενο «αντίστροφης ιεράρχησης» των αναγκών και των προτεραιοτήτων που συνιστά ένα δομικό ζήτημα που σχετίζεται με τις αξιακές κοινωνικές προτιμήσεις».

Τι έφταιξε και χάνονται τόσες ζωές

«Έχει ειπωθεί ότι ο εικοστός πρώτος αιώνας είναι «ο αιώνας των ιών και της κατάθλιψης». Θα πρόσθετα: βεβαίως, υπό το πρίσμα της παγκοσμιοποίησης.

Η διεθνοποίηση και η ελεύθερη διακίνηση -χωρίς τους κατάλληλους κανόνες- ανθρώπων, αγαθών, υπηρεσιών και κεφαλαίων με ένταση του «χωρίς όρους και όρια» ανταγωνισμού διευκολύνει την ανάδυση «εκτροπών». Σε παγκόσμια κλίμακα, δεδομένου ότι δεν συνοδεύεται με τη λήψη μέτρων προσαρμογής των ανθρωπίνων κοινοτήτων.

Ο διεθνής ανταγωνισμός με διακύβευμα την γεωπολιτική ισορροπία και την προσδοκία μεταβολής του συσχετισμού των δυνάμεων είναι αδυσώπητος και παράγει «εκτροπές» του τύπου: κλιματική αλλαγή , υγειονομική απορρύθμιση, διατροφική κρίση, μετακίνηση πληθυσμών και κοινωνικές ανισότητες. Απέναντι σε αυτή την κατάσταση τα υγειονομικά συστήματα οφείλουν επιτακτικά να αντιτάξουν ισχυρές δομές δημόσιας υγείας και μηχανισμούς ελέγχου και διαχείρισης των παραγόντων κινδύνου για την υγεία».

Το βάρος στον δημόσιο τομέα της υγείας

Οι υπηρεσίες δημόσιας υγείας και τα κρατικά νοσηλευτικά ιδρύματα επωμίζονται το κύριο βάρος αντιμετώπισης της πανδημίας Covid-19 διεθνώς και στη χώρα μας, υπογραμμίζει ο κ. Κυριόπουλος. «Παρά το γεγονός ότι ο δημόσιος τομέας υπέστη σοβαρά πλήγματα εξαιτίας της υποχρηματοδότησης, στην διάρκεια της οικονομικής κρίσης, εντούτοις εξακολουθεί να αποτελεί την «ατμομηχανή» του συστήματος υγείας στη χώρα μας. Όμως η δημόσια δαπάνη για τη υγεία συνεχίζει να βρίσκεται στο «μνημονιακό» 5.1% του ΑΕΠ, τουλάχιστον δύο μονάδες κάτω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Αυτή η κατάσταση πρέπει άμεσα (αλλά σταδιακά) να αλλάξει, όπως επίσης πρέπει να σταματήσει και η διαρροή και η απώλεια του ιατρικού «διανοητικού» κεφαλαίου της χώρας.

Η θέσπιση κοινών κανόνων λειτουργίας ανάμεσα στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα και η επιδίωξη μιας παραγωγικής συνέργειας συνιστά την βασική προϋπόθεση ανάπτυξης και ανασυγκρότησης του συστήματος υγείας. Εξάλλου σε ολόκληρο τον κόσμο τα υγειονομικά συστήματα έχουν μεικτό χαρακτήρα.

Ανεξαρτήτως αυτών των παρατηρήσεων οι υπηρεσίες δημόσιας υγείας είναι μια υπόθεση της κεντρικής διοίκησης -δηλαδή του πυρήνα του κράτους- για την άσκηση δημόσιων πολιτικών με σκοπό τον έλεγχο και τη διαχείριση των παραγόντων κινδύνου και η περίπτωση της πανδημίας Covid-19 είναι χαρακτηριστική».

Ικανοποιητική η αντίδραση των δημοσίων υπηρεσιών μας

Είναι γενικά παραδεκτό ότι η αντίδραση των δημοσίων υπηρεσιών στην παρούσα κρίση υπήρξε ικανοποιητική σε συνθήκες αβεβαιότητας και «σκότους» λόγω της έλλειψης δεδομένων σχετικά με την πανδημία, τονίζει ο Καθηγητής. Η απουσία διαγνωστικών ελέγχων αποτελεί εμπόδιο διαμόρφωσης ενός επιδημιολογικού οδικού χάρτη πορείας της πανδημίας. Αυτή η προσέγγιση είναι πλέον επείγουσα για δύο λόγους: ο πρώτος αφορά στην ολοκλήρωση του «βιογραφικού» του κορονοϊού και ο δεύτερος στον εντοπισμό των «θυλάκων» Covid-19 στη φάση της ενδημίας.

Διαφορετική αντιμετώπιση της πανδημίας από χώρα σε χώρα

«Η παγκόσμια κοινότητα, υπό τον μανδύα μιας διαφορετικής προσέγγισης στην επιδημιολογία, ανέδειξε ιδεολογικές, πολιτικές και οικονομικές διαφορές που συνδέονται με την αντιμετώπιση της πανδημίας. Ειδικότερα, με την επίκληση της ανάγκης για την επίτευξη της «ανοσίας αγέλης» χωρίς την ύπαρξη κατάλληλου εμβολίου, ο Αγγλοσαξωνικός άξονας έδειξε την προτίμησή του σε ένα σχήμα οιονεί «φυσικής επιλογής» και δι’ αυτής την προτεραιότητα που αποδίδεται στο «οικονομικό» έναντι του «υγειονομικού».

Με διαφορετική αφετηρία η Ευρωπαϊκή αντίδραση με βάση την στρατηγική «κοινωνικής αποστασιοποίησης» οδήγησε στην άρνηση έκφρασης της δέουσας αλληλεγγύης, με την πρόταξη επίσης του «οικονομικού» κριτηρίου.

Στο πλαίσιο αυτό, είναι ήδη εμφανές ότι οι χώρες της ‘Απω Ασίας ανέδειξαν ταχέα αντανακλαστικά με μέτρα δημόσιας υγείας που οδήγησαν στον αποτελεσματικό έλεγχο και τη διαχείριση της πανδημίας. Ακόμη προέβαλαν την έκφραση αλληλεγγύης και υποστήριξης τρίτων όπου αυτό ήταν εφικτό.

Οι διαφορετικότητες αυτές εδράζονται αφενός στις διαφορές κουλτούρας και αφετέρου στις αποκλίνουσες πολιτικές επιδιώξεις, σχετικά με την υφιστάμενη γεωπολιτική ισορροπία και τον συσχετισμό των δυνάμεων.

Αναμφίβολα η πολιτική και η οικονομία συνιστά την κοινή βάση που αναδύεται από τις διαφορές στον τρόπο ελέγχου και διαχείρισης της πανδημίας. Η εξέλιξη αυτή αποτελεί την αφορμή εμφάνισης των πρώτων εικόνων του αυριανού νέου «πολυπολικού κόσμου».

Η υγεία στη μετά τον κορονοϊό εποχή

«Είναι βέβαιο ότι η επιστημονική και πολιτική συζήτηση σε διεθνή κλίμακα πρόκειται να ενταθεί και να εστιαστεί κυρίως στα ζητήματα υγειονομικής ασφάλειας και διεθνούς συνεργασίας στον τομέα της δημόσιας υγείας. Επειδή η δοκιμασία αφορά στο σύνολο του τομέα της υγείας εξαιτίας της φύσης της πανδημίας Covid-19, η συζήτηση μπορεί να έχει διευρυμένο χαρακτήρα και να προσλάβει και πολιτικές διαστάσεις.

Υπό το πρίσμα αυτό, είναι ευκταίο να ευδοκιμήσουν οι ιδέες που θέλουν την δημόσια υγεία «ενιαία» και «παγκόσμια» και αυτή είναι μια δουλειά των κυβερνήσεων των ισχυρών χωρών και των διεθνών οργανισμών. Παρά τις αναμενόμενες αντιδράσεις, η ατζέντα οφείλει να αλλάξει ριζικά και η χρηματοδότηση της δημόσιας υγείας πρέπει να υποστηριχθεί σε εθνική και παγκόσμια κλίμακα. Είναι ένα κατεξοχήν πολιτικό ζήτημα.

Η πλευρά της ιατρικής περίθαλψης, δεν πρόκειται παρά μόνον οριακά και εμμέσως να επηρεαστεί δεδομένου ότι φαινόμενα αυτού του τύπου αντιμετωπίζονται κυρίως με μέτρα δημόσιας υγείας σε διεθνές επίπεδο.

Μια καλύτερη ισορροπία ανάμεσα στη δημόσια υγεία και την ιατρική περίθαλψη είναι επιθυμητή και εφικτή παρά τις πρόσθετες δυσκολίες που θα επιφέρει η ύφεση που θα ακολουθήσει».

Συντονισμός των συστημάτων υγείας σε παγκόσμιο επίπεδο

«Είναι αλήθεια ότι η λάμψη του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας έχει «θαμπώσει» τις τελευταίες δεκαετίες κυρίως λόγω της απουσίας υποστήριξης από τις ισχυρές χώρες του πλανήτη αλλά και της δύσκαμπτης δομής του. Παρά ταύτα η συμβολή του εξακολουθεί να είναι αναντικατάστατη και κορυφαία σε καταστάσεις όπως αυτές της παρούσας συγκυρίας.

Είναι παράδοξο το γεγονός ότι στις τρέχουσες συνθήκες παγκοσμιοποίησης και έντασης του ανταγωνισμού σε παγκόσμια κλίμακα η διεθνής συνεργασία και ο συντονισμός των δραστηριοτήτων για τον έλεγχο και τη διαχείριση των παραγόντων κινδύνου υποστρέφουν. Ενώ επιβάλλεται η αντίθετη φορά των πραγμάτων.

Στη παρούσα κρίση η διαχείριση της πανδημίας από την Κίνα έδωσε την ευκαιρία και τον χρόνο προετοιμασίας και αντίδρασης. Παρά ταύτα η συνεργασία και ο συντονισμός δεν «δούλεψε». Αυτό πρέπει να αλλάξει τώρα.

Η κλιματική αλλαγή, η διατροφική κρίση, η μετακίνηση πληθυσμών και οι αναδυόμενες πανδημίες δεν έχουν υψηλή θέση στη ιεράρχηση των προτεραιοτήτων στην διεθνή συνεργασία.

Η παγκόσμια κοινότητα ως «όλον» βρίσκεται μακριά από το ζήτημα αυτό και οι μηχανισμοί επιδημιολογικής επιτήρησης καθώς και οι παρεμβάσεις της δημόσιας υγείας είναι ανεπαρκείς σε εθνική κλίμακα και εξαιρετικά ασθενείς σε διεθνές επίπεδο.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ

Να δεις τι σου ‘χω για μετά…

του Γιώργου Καρελιά  

Οι επιδημίες και οι πανδημίες κάποτε τελειώνουν. Και τότε ξεπροβάλλει το «μετά». Βεβαίως, σήμερα βρισκόμαστε κοντά στην κορύφωσή της και είναι λογικό όλη η μέριμνα να είναι στραμμένη στην αντιμετώπισή της.

Όμως, οι σοβαρές κυβερνήσεις(πρέπει να) προετοιμάζονται γι’ αυτό που θα συμβεί όταν οι λοιμοξιωλόγοι περάσουν σε δεύτερη μοίρα και στο προσκήνιο έρθουν οι οικονομολόγοι, οι επιχειρηματίες, οι εργαζόμενοι και οι άνεργοι.

Ηδη οι διεθνείς προβλέψεις είναι κατάμαυρες.

Και το μόνο που μπορούμε να ελπίζουμε είναι οι Οίκοι αυτής της κατηγορίας να πέσουν έξω, όπως έπεσαν το 2008, όταν έλεγαν ότι όλα πήγαιναν καλά και την επομένη κατέρρευσε η Lehman Brothers και μαζί της άρχισε η οικονομική κρίση, που γονάτισε και την Ελλάδα. Επειδή, όμως, αυτή τη φορά είναι πολύ πιθανό να μην πέσουν έξω, καλό είναι η κυβέρνηση να προσπαθήσει να υπολογίσει αυτό που έχει ξεκινήσει και πώς θα εξελιχθεί.

Τι έχει ξεκινήσει. Το πάγωμα (έως κατάρρευση) μεγάλων τομέων της οικονομίας, που απασχολούν εκατοντάδες χιλιάδες έως και εκατομμύρια εργαζομένους. Ηδη αυτοί είτε έχουν σταματήσει να εργάζονται και περιμένουν το κρατικό «οχτακοσάρι» για να βγάλουν ενάμιση μήνα είτε αντιμετωπίζουν πιέσεις για επιμήκυνση της εργασίας με μείωση αποδοχών.

Τι έρχεται. Ουδείς μπορεί να προβλέψει με, σχετική έστω, ακρίβεια. Αν, όμως, η κανονική ζωή δεν αποκατασταθεί, έστω στοιχειωδώς, πριν από το καλοκαίρι, δεν πρέπει να υπάρχουν αυταπάτες. Η προβλεπόμενη ύφεση μπορεί να ξεφύγει και το ΑΕΠ της χώρας να υποστεί ανεξέλεγκτη καθίζηση. Και αυτό δεν είναι παιχνίδι αριθμών. Αντανακλά στους ανθρώπους.

Τα εισοδήματα εκατομμυρίων ανθρώπων θα υποστούν μειώσεις, το ίδιο τα δημόσια έσοδα και αυτά των ασφαλιστικών ταμείων. Με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για τους μισθούς του Δημοσίου και τις συντάξεις, το μόνο οικονομικό πεδίο που δεν έχει επηρεαστεί ακόμα. Αν επηρεαστεί και αυτό, θα γίνει υπαρκτός ο κίνδυνος η χώρα να επιστρέψει στη μνημονιακή εποχή.

Βεβαίως, υπάρχει ακόμα το μαξιλάρι των δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ, που είχε αφήσει η προηγούμενη κυβέρνηση, για το οποίο τώρα πρέπει να την ευγνωμονεί η σημερινή και ας έλεγε άλλα όταν βρισκόταν στην αντιπολίτευση. Όμως, αν η «καραντίνα» της οικονομίας συνεχιστεί και μετά την, έστω σταδιακή, υποχώρηση της πανδημίας, οι εξελίξεις μπορεί να είναι ανεξέλεγκτες.

Η πανδημία μπορεί να απειλήσει τη ζωή μερικών εκατοντάδων και την υγεία λίγων χιλιάδων Ελλήνων, με βάση το λεγόμενο «καλό σενάριο», που προβάλλουν οι ειδικοί και η κυβέρνηση. Μακάρι να συμβεί αυτό. Όμως, για να μην είμαστε επιμηθείς, είναι φρόνιμο η κυβέρνηση να σχεδιάσει από τώρα πώς θα αντιμετωπίσει το «κακό σενάριο»(όχι στην πανδημία, αλλά) στην οικονομία, στην επιχειρηματικότητα, στην εργασία. Και για να συμβεί αυτό ο πρωθυπουργός θα χρειαστεί τη βοήθεια ικανών υπουργών και όχι εκείνων που διαπρέπουν στην προπαγάνδα. Ούτε εκείνων των συμβούλων του που επιχειρούν να φιλοτεχνήσουν το δικό του πορτρέτο ως νέου …Τσόρτσιλ, βάζοντάς τον να απαγγέλλει στη Βουλή ρήσεις του παλαιού Βρετανού πολιτικού.

Αν ο κ. Μητσοτάκης επιλέξει τον πρώτο δρόμο, θα μπορέσει να μετριάσει τις βαριές επιπτώσεις της πανδημίας στην εθνική οικονομία και στη ζωή των ανθρώπων. Αν αποτύχει σ’ αυτό και επιλέξει να αντισταθμίσει την αποτυχία με προπαγανδιστικές πιρουέτες, τότε ο τίτλος αυτού του άρθρου(από το ομώνυμο τραγούδι των Μαχαιρίτσα- Γκανά) θα μοιάζει πολύ αθώος μπροστά στο εφιαλτικό «μετά», που θα ζήσουμε.

Και αν αυτό το «μετά»- ο μη γένοιτο- έρθει, τότε οι πολλοί θα καταλάβουν αυτό που έχει πει ο Βρετανός συγγραφέας Τζον Λε Καρέ: «Σε κάθε κρίση τα θέματα είναι πολύ πιο περίπλοκα απ’ ό,τι αφήνουν στον κόσμο να μάθει».  

Ο Σταϊκούρας ζητάει προσαρμογή στο νέο εργασιακό περιβάλλον. Καληνύχτα σας!

γράφει ο Κώστας Λουλουδάκης

«Η κυβέρνηση έχει πλήρη συνείδηση των καθηκόντων της και αναμένει ότι αυτοί στους οποίους απευθύνεται το μήνυμα αυτό, θ’ αναλάβουν επίσης, ως ευσυνείδητοι πολίτες που οφείλουν να είναι, τις ευθύνες που τους αντιστοιχούν, λαμβάνοντας υπόψη τους ότι η απομόνωση στην οποία τώρα βρίσκονται συνιστά πράξη αλληλεγγύης προς το υπόλοιπο του έθνους μας. Η κυβέρνηση και το έθνος αναμένουν από τον καθένα σας να εκπληρώσει το χρέος του». Έγραφε ο Ζοζέ Σαραμάγκου στο εξαιρετικό βιβλίο του «Περί Τυφλότητος» όπου ένας ιός αρχίζει να μεταδίδεται πολύ γρήγορα οδηγώντας σταδιακά στο σκοτάδι της τυφλότητας τους πολίτες.

Ο κόσμος εγκλωβίζεται στις αυστηρές συνθήκες κυβερνητικής επιτήρησης η οποία σε μια διαρκή προσπάθεια εκμετάλλευσης του φόβου και χειραγώγησης, καταφέρνει να στρέψει τον ένα εναντίον του άλλου…

Όμως είναι ανοησία να προστρέχω σε μυθιστορήματα για να επιβεβαιώσω την πραγματικότητα!

Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη έκανε το χρέος της…

Τώρα είναι η σειρά μας! 

Να μια γεύση, από τον υπουργό Χρήστο Σταϊκούρα, του τι μας περιμένει:

«Ο εργαζόμενος αναλαμβάνει την υποχρέωση, να προσαρμοστεί στο  δύσκολο εργασιακό περιβάλλον και να επιδείξει, υπομονή και αντοχή»

Μετά το πέρασμα του SARS-CoV-2, θα ξυπνήσουμε μέσα στην μαύρη νύχτα και τότε είναι που θα αντιληφθούμε ότι ο εφιάλτης είναι πραγματικός. Τόσο πραγματικός, όπως οι ομαδικές απολύσεις με sms, η εκ περιτροπής εργασία, και με μισό μισθό, η δουλειά τις Κυριακές, η περικοπή των μισθών στο δημόσιο, η μείωση των συντάξεων, σύνταξη στα 72 και  ανάλογα της προϋπάρχουσας «ασφαλιστικής κατάστασης», η μείωση των δημοσίων δαπανών για την υγεία και την παιδεία, η παραχώρηση της διαχείρισης των νοσοκομείων σε ιδιωτικές εταιρείες, η αναστολή δικαιωμάτων και ελευθεριών, η οριοθέτηση της κοινωνικής συμπεριφοράς από την εξουσία, και άλλα πολλά τα οποία σήμερα φαντάζουν σαν μια κανονικότητα…

Λόγω εκτάκτων συνθηκών κινδύνου βεβαίως – βεβαίως…

Προσέξτε όμως εσείς που ελέγχετε τoν κόσμο των σημασιών και των ερμηνειών: Ό,τι ξεκινά με φόβο μ΄ αυτόν και θα τελειώσει…

Καληνύχτα σας.  

Καπιταλιστική σαπίλα: Ο “πόλεμος της μάσκας”…

Ένα απάνθρωπο παζάρι «ζωής και θανάτου» έχουν στήσει κράτη και μονοπώλια για αναπνευστήρες, μάσκες και τεστ 

“Ο θάνατος σου – η ζωή μου»… Δεν υπάρχει μάσκα, πια, που να μπορεί να κρύψει την σαπίλα τους. Ενα παγκόσμιο απάνθρωπο παζάρι, που συνοδεύεται από κλοπές και υπεξαιρέσεις, στήνεται από μονοπώλια και κράτη που «πατούν επί πτωμάτων» για να κλείσουν παραγγελίες και «μπίζνες». Μόνο που αυτή τη φορά τα “εμπορεύματα” είναι τα ‘εργαλεία” ζωής: Αναπνευστήρες και μάσκες.

Αισχροκέρδεια και απειλές, πολυεθνικές και μυστικές υπηρεσίες (!) βγάζουν όλα τα «όπλα» στο τραπέζι και σαν κοινοί μαφιόζοι μετράνε φράγκα πάνω στα πτώματα.

Στις 31 Μαρτίου 2020 ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) προειδοποίησε για παγκόσμια έλλειψη σε προστατευτικό εξοπλισμό και φαινόμενα αισχροκέρδειας στη μάχη για την καταπολέμηση του κορωνοϊού. Ζήτησε ταυτόχρονα από τις εταιρείες και τις κυβερνήσεις να αυξήσουν την παραγωγή τους κατά 40%, καθώς αυξάνεται ο αριθμός των θυμάτων.

Η έκκληση του ΠΟΥ έγινε σε μια χρονική στιγμή που ήδη στην παγκόσμια καπιταλιστική αγορά και από την στιγμή που ξέσπασε η πανδημία, η… “αγορά” αντέδρασε έτσι:

— Οι τιμές των χειρουργικών μασκών αυξήθηκαν έξι φορές!

— Το κόστος των αναπνευστήρων N95 τριπλασιάστηκε!

— Οι τιμές των προστατευτικών στολών που χρησιμοποιούνται από γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό αυξήθηκαν κατά 100%!

Ο ΠΟΥ εκτίμησε ότι οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγειονομικής περίθαλψης κάθε μήνα χρειάζονται 89 εκατομμύρια μάσκες, 76 εκατομμύρια γάντια και 1,6 εκατομμύρια ζευγάρια γυαλιά στον «πόλεμο» κατά του κορωνοϊού.

Οι εκκλήσεις του ΠΟΥ δεν θα ήταν δυνατόν μέσα σε αυτό το σύστημα να μεταφραστούν από τις κυβερνήσεις και τα μονοπώλια σε παγκόσμια συνεργασία, κεντρικό σχεδιασμό και καταμερισμό προϊόντων και εργασίας, ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες των συστημάτων υγείας στον πλανήτη.

Αυτό που κυριάρχησε ήταν ο καπιταλιστικός νόμος της ζούγκλας, της ασυδοσίας και της απανθρωπιάς. Ετσι ο ανταγωνισμός για την αγορά υγειονομικού υλικού κατά του ιού εξελίσσεται ανελέητος.

Θαυμάστε:

— Αμερικανοί πλειοδοτούν έναντι Γάλλων αγοραστών στην πίστα ενός κινεζικού αεροδρομίου και αρπάζουν τις μάσκες που προορίζονταν για το Παρίσι, σύμφωνα με Γάλλους περιφερειάρχες! Ο επικεφαλής της περιφέρειας Προβηγκία-Άλπεις-Κυανή Ακτή, Ρενό Μιζελιέ, περιγράφοντας τις συνθήκες, δηλώνει: «Στα κινεζικά αεροδρόμια, γύρω από εργοστάσια και πλατφόρμες μεταφόρτωσης, η ένταση είναι τεράστια εκεί. Οι κλέφτες (σ.σ: κράτη και εταιρείες) είναι πολλοί και διάφοροι»!

— Γάλλοι αρπάζουν χαρτοκιβώτια με μάσκες και γάντια τα οποία προορίζονται για άλλες χώρες…

— Σύμφωνα με τη γαλλική εφημερίδα Le Figaro, η ισραηλινή μυστική υπηρεσία Μοσάντ πραγματοποίησε στη διάρκεια του Μαρτίου μυστική επιχείρηση σε άγνωστη χώρα για να πάρει διαγνωστικά κιτ για τον κορωνοϊό.

— Ο Καναδός πρωθυπουργός Τζάστιν Τριντό ζήτησε έρευνα γιατί ένα φορτίο με μάσκες, που είχε αγορασθεί στην Κίνα, παραδόθηκε σε μικρότερη ποσότητα απ’ αυτή που προβλεπόταν αφού ένα μέρος του επαναπωλήθηκε στις ΗΠΑ επειδή πρόσφεραν περισσότερα!

— Οι ΗΠΑ, σύμφωνα με ρεπορτάζ του in.gr, «κατάσχεσαν» μάσκες προστασίας που είχε παραγγείλει η αστυνομία του Βερολίνου από την Κίνα και βρίσκονταν καθ’ οδόν προς τη Γερμανία, όπως επιβεβαίωσε ο υπουργός Εσωτερικών του Βερολίνου, Αντρέας Γκάιζελ. Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, η αστυνομία είχε παραγγείλει και προπληρώσει 400.000 μάσκες τύπου FFP-2 στην αμερικανική εταιρία 3Μ, στην Κίνα. Οι 200.000 από αυτές επρόκειτο να φθάσουν στο Βερολίνο μέσω Μπανγκόκ, αλλά παρενέβησαν άλλες…δυνάμεις και τις κατηύθυναν στις ΗΠΑ.

— «Είμαστε σε έναν πραγματικό πόλεμο για να πάρουμε αναπνευστήρες, μάσκες και κιτ για γρήγορα τεστ» δήλωσε η κυβερνητική εκπρόσωπος της Ισπανίας Μαρία Χεσούς Μοντέρο, όπως έγραψε το «Reuters». «Όλες οι χώρες μάχονται για την εξασφάλιση της εγχώριας παραγωγής, μάχονται για να πάρουν προμήθειες από την Κίνα», δήλωσε η ίδια. Σύμφωνα με το «Reuters» που επικαλείται ισπανικές διπλωματικές πηγές «οι τιμές έχουν δεκαπλασιαστεί και σε ορισμένες περιπτώσεις οι εταιρείες παραγωγής ζητούν να πληρωθούν προκαταβολικά»!

— Σύμφωνα με το Reuters «πηγή από υγειονομική ευρωπαϊκή αρχή δήλωσε ότι υπήρχαν ουρές αεροσκαφών σε μερικά κινεζικά αεροδρόμια μόνο για να αγοράσουν τέτοιες προμήθειες και πως οι μεσάζοντες συχνά εξαπατούσαν τους αγοραστές».

— Ο Ουκρανός βουλευτής Αντρίι Μοτοβιλόβετς, μετέβη τον Μάρτιο στην Κίνα για να συνοδεύσει ένα ιατρικό φορτίο και αφηγείται στον λογαριασμό του στο Facebook: “Τρομακτικός ανταγωνισμός για το ιατρικό υλικό. Οι πρόξενοί μας που πηγαίνουν σε (κινεζικά) εργοστάσια, συναντούν εκεί συναδέλφους τους από άλλες χώρες (Ρωσία, ΗΠΑ, Γαλλία) που θέλουν να παραλάβουν τις παραγγελίες μας. Πληρώνουμε τις παραγγελίες μας εκ των προτέρων με εμβάσματα και έχουμε υπογραμμένα συμβόλαια. Αυτοί έχουν περισσότερα χρήματα και μετρητά. Δίνουμε μάχη για κάθε φορτίο”.

— Η Γερμανία με διάταγμα απαγόρευσε την «εξαγωγή προστατευτικού ιατρικού εξοπλισμού (μάσκες, γάντια, στολές κλπ)» ενώ σύμφωνα με καταγγελίες φορτία με ιατρικό υλικό που προορίζονταν για άλλες χώρες δεσμεύτηκαν σε Γερμανικά αεροδρόμια και λιμάνια.

— Η Ρωσία ανέστειλε έως την 1η Ιουνίου, επίσης με διάταγμα, την εξαγωγή προστατευτικών μασκών, αντισηπτικών και ιατρικού εξοπλισμού, περιλαμβανομένων των προστατευτικών στολών.

Πως περιγράφονται όλα αυτά στην κομψή γλώσσα των φιλοσόφων: “Οι Πολιτείες είναι σε κατάσταση ανταγωνισμού, ακόμη και αντιπαλότητας μεταξύ τους. Είναι αυτό που η πολιτική φιλοσοφία ονομάζει “etat de nature'”, λέει ο ερευνητής Ζαν-Σιλβέστρ Μονγκρενιέ του γαλλοβελγικού ινστιτούτου “Thomas More” και προσθέτει: “Ενδημική ανασφάλεια ανάμεσα στις χώρες, ακόμη και, σε περίπτωση διάλυσης της διεθνούς δημόσιας τάξης, μια κατάσταση αναρχίας”…

Πως μεταφράζεται αυτό στην κανονική γλώσσα; Ο“νόμος της ζούγκλας”! Τι σημαίνει; Ότι έτσι λειτουργεί το καπιταλιστικό σύστημα. Η παραγωγή των προϊόντων γίνεται «άναρχα» με μοναδικό στόχο την κάλυψη της ζήτησης σε μια συγκεκριμένη στιγμή και μοναδικό σκοπό το κέρδος. Από τη μια πλευρά βρίσκονται κράτη και λαοί και από την άλλη μια χούφτα μονοπώλια που αισχροκερδούν και τους αφαιμάζουν.

Μυρίστηκαν κέρδη και εφορμούν…

Η επιχείρηση «αρπαγή της μάσκας» είναι η μια πλευρά του νομίσματος. Υπάρχει όμως και η άλλη, η οποία επίσης αποκαλύπτει το σαπίλα του καπιταλιστικού συστήματος.

Στη ναζιστική Γερμανία μερικά χρόνια πριν το ξέσπασμα του πολέμου με εντολή του Χίτλερ μια σειρά από τεράστιες γερμανικές βιομηχανίες στράφηκαν στην παραγωγή πολεμικού υλικού προσβλέποντας σε μεγάλα κέρδη από το ναζιστικό καθεστώς.

Σήμερα 80 και πλέον χρόνια μετά ενόψει ενός νέου «πολέμου» μεγάλα μονοπώλια «μυρίστηκαν» κέρδη και σπεύδουν να πάρουν μερίδιο ακολουθώντας την ίδια τακτική…  Προσοχή: Δεν μιλάμε για διάταξη των παραγωγικών δυνάμεων στην υπηρεσία του ανθρώπου, στο πλαίσιο της εθνικοποίησης των παραγωγικών μονάδων για την αντιμετώπιση του κοινού κινδύνου, μιλάμε για τον αναπροσανατολισμό της παραγωγικής διαδικασίας με σκοπό την κερδοσκοπική αξιοποίηση του κινδύνου.

Ετσι:

1) Τα κινεζικά μονοπώλια δέχονται εκατοντάδες χιλιάδες παραγγελίες για υγειονομικό υλικό άμεσης ανάγκης. Τουλάχιστον οι μισές ιατρικές μάσκες του κόσμου κατασκευάζονταν στην Κίνα πολύ πριν την πανδημία Covid – 19. Πλέον έχουν πάρει φωτιά οι γραμμές παραγωγής. «Δεν υπάρχει κυριολεκτικά καμία χώρα στον κόσμο που δεν θέλει να αγοράσει έναν αναπνευστήρα από την Κίνα αυτή τη στιγμή. Έχουμε δεκάδες χιλιάδες παραγγελίες σε αναμονή. Το ζήτημα είναι πόσο γρήγορα μπορούμε να τους κάνουμε», δήλωσε ο Λι Κάι, διευθυντής της εταιρείας «Beijing Aeonmed» στο «Bloomberg» στις 23 Μαρτίου.

2) Τα ιλιγγιώδη ποσά που «πέφτουν» στην αγορά κάνουν πολλές πολυεθνικές, που δεν είχαν καμία σχέση με την συγκεκριμένη γραμμή παραγωγής να στρέφονται τώρα στην κατασκευή υγειονομικού υλικού προσβλέποντας σε μεγάλα κέρδη από την ανθρώπινη ανάγκη και φυσικά από την τεράστια ζήτηση για την κάλυψη μέρους των χρόνιων κενών στα συστήματα υγείας όπου Γης.

Σε αυτό το πλαίσιο, με τις ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και ανταγωνισμούς να εντείνονται ακόμα και εν μέσω της πανδημίας, ο πόλεμος κατά του ιού γίνεται “ευκαιρία” ώστε:

 Ο Τραμπ να εγκρίνει με συνοπτικές διαδικασίες τις άδειες σε μεγαθήρια όπως η «Ford Motor Co.», «General Motors Co.» και «Tesla Inc»  για να αρχίσουν την παραγωγή αναπνευστήρων.

Η κυβέρνηση της Ιταλίας να καλέσει τη Fiat των Ανιέλι να προχωρήσει στην κατασκευή υγειονομικού υλικού.

Στη Γαλλία να δοθεί η έγκριση στη «Moët Hennessy Louis Vuitton» των πολυτελών ειδών ρουχισμού και αρωμάτων να φτιάχνει πλέον αντισηπτικά χεριών.

Η ισπανική εταιρεία μόδας «Zara» να έχει προσφερθεί να παράγει νοσοκομειακές φόρμες.

Ο  Μπόρις Τζόνσον να ζητήσει από την «Rolls Royce» να φτιάξει αναπνευστήρες.

Μια σειρά από μεγάλες ευρωπαϊκές αυτοκινητοβιομηχανίες (κυρίως Γαλλικές και Γερμανικές) να προχωρούν στην κατασκευή αναπνευστήρων.

Ο κατάλογος είναι μεγάλος και θα διευρυνθεί το επόμενο διάστημα. Σε κάθε περίπτωση η αλλαγή παραγωγής τόσων πολυεθνικών σε τόσο μεγάλη έκταση και σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα είχε να σημειωθεί από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Τότε οι λαοί έχυναν το αίμα τους στα πεδία των μαχών και τα τραστ αυγάτιζαν τα κεφάλαια τους. Σήμερα τα κέρδη τους προκύπτουν από την θέλησή τους να μας… σώσουν, πουλώντας μάσκες και αναπνευστήρες που οι τιμές τους έχουν αυξηθεί από 3 έως και 6 φορές.  Είναι σίγουρο πως όταν οσμιστούν κέρδος στις κρεμάλες «οι καπιταλιστές (θα) είναι ικανοί να πουλήσουν στους προλετάριους ακόμα και το σχοινί με το οποίο θα τους κρεμάσουν» (Καρλ Μαρξ). 

πηγή