Οι άνθρωποι που μιλούν με καρέκλες

 

Εν μέσω καραντίνας όλο και περισσότεροι άνθρωποι δηλώνουν πως νιώθουν μόνιμα μοναξιά. Άτομα που κοινωνικοποιούνταν αποκλειστικά μέσω της εργασίας τους εγκλωβίστηκαν από την πανδημία. Κάποιοι προσπαθούν να βοηθήσουν.

 

«Συζητούσα με τις καρέκλες. Σκεφτόμουν, μα γιατί δεν μου απαντάς; Είσαι εγκλωβισμένος σε τέσσερις τοίχους και δεν βλέπεις κανένα. Σηκώνεσαι την επόμενη μέρα και ποιον βλέπεις; Κανέναν» λέει ο 56χρονος Σέιν Κόκερ περιγράφοντας τον διαβρωτικό και ύπουλο πόνο της μοναξιάς κατά τη διάρκεια καραντίνα.

 

Ο Σέιν ήταν μοναχικός και πριν το lockdown. Οδηγός φορτηγού στο Χάντερσφιλντ της Αγγλίας, έμεινε χωρίς δουλειά και απομονώθηκε τελείως. Λέει ότι του λείπει πολύ η μητέρα του που έφυγε από τη ζωή. «Η μητέρα σου έχει τέσσερις μέρες ζωής μου είπε ο γιατρός. Όχι κάνεις λάθος, του είπα, κάνεις λάθος φίλε. Μέσα σε μια εβδομάδα ήμουν μόνος μου. Τι μπορούσα να κάνω; Δεν θέλεις να παραδεχθείς ότι υπάρχει πρόβλημα και μετά τα πράγματα γίνονται χειρότερα και χειρότερα. Παρατάς τα πάντα» λέει σφίγγοντας τις γροθιές του.

 

 

«Απλά καθόμουν εδώ. Είχα παραμελήσει τον εαυτό μου και θύμωνα με το παραμικρό. Έτρωγα αλλά όχι όπως έπρεπε και δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Ήμουν σε άρνηση για τα πάντα».

 

Εκατομμύρια άνθρωποι στην Ευρώπη δηλώνουν πως μόνιμα ή πολύ συχνά νιώθουν μοναξιά και το φαινόμενο επιδεινώθηκε σημαντικά λόγω της πανδημίας. Ειδικά μετά την αλλαγή της ώρας και το γεγονός ότι τα απογεύματα νυχτώνει τόσο νωρίς οι άνθρωποι που δηλώνουν ότι νιώθουν μοναξιά έχουν αυξηθεί κατακόρυφα.

 

«Μπορούσε να περάσει ένα δεκαπενθήμερο και να μην μιλήσω με κανέναν. Ήταν ένας τρομακτικός κύκλος» λέει ο Σέιν.

 

Λιμοκτονία των αισθήσεων

 

Μπορεί η κοινωνική αποστασιοποίηση να είναι επιβεβλημένη όμως δεν αλλάζει το γεγονός ότι αποτελεί λιμοκτονία των αισθήσεων. Με τον χειμώνα να έρχεται και την πανδημία να έχει κάνει την αντεπίθεση της περισσότεροι άνθρωποι από ποτέ δίνουν μάχη με αυτή την αναγκαστική αποξένωση.

 

Ο Σέιν λέει πως έφτασε στο σημείο να σχεδιάζει την αυτοκτονία του. «Δεν είχα τίποτα. Ήμουν έτοιμος να πηδήξω από μια γέφυρα. Ήμουν κοντά, πολύ κοντά. Είχα ακόμα αποφασίσει και πότε θα πήγαινα να το κάνω». Ευτυχώς δεν υλοποίησε το σχέδιο του.

 

Σε μια τόσο κρίσιμη καμπή αναζήτησε βοήθεια και τώρα μπορεί να χαμογελά ξανά. «Είναι μια ιστορία των Bee Gees. Ξεπέρασα το Tragedy και τώρα βρίσκομαι στο Stayin’ Alive» λέει αναφερόμενος σε τραγούδια του διάσημου συγκροτήματος. Αυτός που ζητούσε βοήθεια πλέον την προσφέρει.

 

Άνθρωποι μονάχοι...

 

Ο Σέιν απευθύνθηκε στη Platform 1, ένα project που προσφέρει στήριξη σε άτομα που νιώθουν μοναξιά κατά τη περίοδο της καραντίνας. «Το πρόβλημα γίνεται πολύ χειρότερο. Η ανάγκη για βοήθεια είναι τεράστια» λέει ο Μπομπ Μορς, ο άνθρωπος που δημιούργησε την πλατφόρμα. Ήδη έχουν επέμβει σε 15 περιπτώσεις ατόμων με αυτοκτονικές τάσεις.

 

Μέσω του Platfrom 1 άνθρωποι που αντιμετωπίζουν πρόβλημα μοναξιάς μπορούν να βρουν στήριξη διαδικτυακά, τηλεφωνικά ή ακόμα και να κλείσουν ένα ραντεβού και να βρεθούν με κάποιον. Η πλατφόρμα δίνει τη δυνατότητα σε άτομα που βρίσκονται αντιμέτωποι με το πρόβλημα να γίνουν μέρος της λύσης. Αυτό έγινε και με την περίπτωση του Σέιν ο οποίος πλέον βοηθά άτομα που ψάχνουν διέξοδο από τη μοναξιά.

 

«Βλέπεις ανθρώπους που κατεβαίνουν από το τρένο και μας λένε: 'Εδώ είμαι, μπορεί να με βοηθήσεις;' Είναι εξοργιστικό που τόσοι άνθρωποι εκεί έξω βρίσκονται σε αυτό το κενό. Είναι μόνοι τους, απομονωμένοι και κινδυνεύουν να πάθουν κατάθλιψη. Άνθρωποι που προσπαθούν να βρουν λύση μόνοι τους, που έχουν χάσει τους αγαπημένους τους και έχουν ανάγκη από ανθρώπινη επαφή» λέει ο Μορς.

 

Τονίζει ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στους ηλικιωμένους άντρες οι οποίο διστάζουν περισσότερο να ζητήσουν βοήθεια. «Υπάρχει αυτό το στερεότυπο του ανδρισμού, το στίγμα της αδυναμίας. Προσπαθούν να ξεπεράσουν το πρόβλημα μόνοι τους. Πίνουν ένα ακόμα ποτό, μετά ακόμα ένα μπουκάλι. Ήμουν εκεί και το ξέρω πολύ καλά», παραδέχεται.

 

Το νέο είδος μοναχικού

 

Πριν την καραντίνα οι επισκέπτες ήταν κυρίως άτομα στα 40 τους, χωρίς δουλειά που αντιμετώπιζαν οικονομικά προβλήματα. Άτομα που ένιωθαν ότι δεν ανήκαν στον σύγχρονο κόσμο. Η καραντίνα άλλαξε δραστικά τον «χάρτη» των ατόμων που χρειάζονται βοήθεια.

 

«Οι άνθρωποι που έρχονται πλέον σε εμάς είναι εντελώς διαφορετικοί. Βλέπουμε συνέχεια επαγγελματίες» λέει ο Τζεζ Γουόλς ο οποίος εργάζεται στην πλατφόρμα.

 

«Πολλοί άνθρωποι που απευθύνονται σε εμάς δεν θα το έκαναν πριν την πανδημία. Θα βρίσκονταν στο εργασιακό τους περιβάλλον και αυτό θα έλυνε πολλά προβλήματα σχετικά με τη μοναξιά και την επαφή τους με άλλα άτομα» συμπληρώνει ο Μορς.

 

Το βράδυ της Παρασκευής είναι το πιο δύσκολο. «Η ώρα των φαντασμάτων. Οι περισσότερες απόπειρες που αντιμετωπίσαμε ήταν αργά το βράδυ της Παρασκευής. Είναι ο φόβος του Σαββατοκύριακου. Ότι έρχεται και θα είσαι ακόμα πιο μόνος. Σηκώνεις το τηλέφωνο και το μόνο που ακούς είναι κάποιον να κλαίει», τονίζει.

 

Τα στοιχεία δείχνουν ότι πολλοί είναι και οι νέοι άνθρωποι που ζουν μόνοι τους και οι κοινωνικές τους επαφές ήταν απολύτως συνυφασμένες με την εργασία τους. Αυτοί είναι το... νέο είδος μοναχικού. Του ανθρώπου που κοινωνικοποιείται μόνο μέσω της εργασίας του και τώρα που είτε εργάζεται από το σπίτι, είτε βγήκε σε αναστολή έμεινε εντελώς μόνος του. Το γεγονός ότι πλέον δεν μπορείς να βγεις για ένα ποτό ή για ένα φαγητό με φίλους ή συνεργάτες έκανε τα πράγματα ακόμα πιο δύσκολα.

 

Τα social media

 

O Γουόλς τονίζει ότι τα social media συχνά δεν αποτελούν πραγματική διέξοδο. «Ο κόσμος δεν δείχνει εμπιστοσύνη. Θέλει πραγματική ανθρώπινη επαφή για να ανοιχτεί. Στα social media έχει εκατομμύρια ξένους που προσποιούνται ότι είναι φίλοι» τονίζει.

 

Η καθηγήτρια νευρολογίας, Σάρα Γκαρφίνκελ λέει πως τα στοιχεία για το πρόβλημα είναι το μοναδικό θέμα που έχει αντιμετωπίσει στην καριέρα της και την έχει κάνει να κλάψει. Έχει κάνει έρευνα πάνω στην απομόνωση και τις συνέπειες που επιφέρει σε ένα άτομο. «Είναι τραγικό. Είμαστε όντα που θέλουμε να κοινωνικοποιούμαστε, πρέπει να είμαστε μαζί. Η μοναξιά αυξάνει το στρες και μεγαλώνει τον κίνδυνο για εγκεφαλικά, καρδιακές προσβολές και φυσικά κατάθλιψη. Η αναζήτηση παρηγοριάς οδηγεί πολλές φορές στο αλκοόλ ή το υπερβολικό φαγητό. Επίσης η μοναξιά πηγαίνει χέρι-χέρι με την αϋπνία. Με ανησυχεί το φαινόμενο ότι άνθρωποι  αντιμετωπίζουν αυτό το πρόβλημα μόνοι τους. Έχουν εγκλωβιστεί», τονίζει και προσθέτει πως το διαδίκτυο είναι ένα φτωχό υποκατάστατο που δεν μπορεί να καλύψει την ανθρώπινη ανάγκη για κοινωνικοποίηση.

 

 

 

Η καραντίνα αποκάλυψε το πρόβλημα

 

Στην καραντίνα η μοναξιά έγινε ένα ιστός που μόνιμα επεκτείνεται και πλέον εγκλωβίζει και άτομα πέραν των ηλικιωμένων. Άνθρωποι χωρίς σύντροφο αποκόπηκαν από την κοινωνική τους ζωή και έμειναν μόνοι μέσα σε ένα σπίτι. Νεαρά άτομα που εργάζονται διαδικτυακά χωρίς καμία επαφή. Πέραν των άλλων η πανδημία κατέδειξε και ένα πρόβλημα που οι κανονικοί ρυθμοί ζωής κρατούσαν κάτω από το χαλί. Μεγάλος αριθμός ενηλίκων είναι χρόνια χωρίς σύντροφο αλλά και χωρίς ουσιαστικές κοινωνικές σχέσεις. Η κοινωνικοποίηση τους γινόταν αποκλειστικά μέσα από τον χώρο εργασίας και οι διαπροσωπικές τους σχέσεις ήταν επιφανειακές. Στην καραντίνα αναγκάστηκαν να κλειστούν στο σπίτι τους και κανείς δεν επικοινωνεί μαζί τους.

 

Μια έρευνα επίσης έδειξε ότι μεγάλο ρόλο παίζει φυσικά και η οικονομική κατάσταση. Οι πιο φτωχοί άνθρωποι είναι πιο πιθανό να είναι μοναχικοί ενώ μεγαλύτερα είναι και τα ποσοστά στα άτομα που νοικιάζουν σπίτι σε σχέση με αυτά που έχουν στην ιδιοκτησία τους ένα.

 

Από την ηρωική περίοδο στην κόπωση

 

Ακόμα και το κλίμα ή η ώρα παίζουν τον ρόλο τους. Στις αρχές Νοεμβρίου ο αριθμός των ατόμων που νιώθουν μοναξιά εκτοξεύθηκε. Οι ειδικοί τονίζουν πως το γεγονός ότι ο καιρός έγινε πιο μουντός και πλέον, μετά και την αλλαγή της ώρας, νυχτώνει τόσο νωρίς συνέβαλε στην ενίσχυση αυτού του αισθήματος μοναξιάς και κατάθλιψης.

 

«Το γεγονός ότι ο καιρός θα το κάνει πιο δύσκολο να βγούμε έξω για μια βόλτα αποτελεί σίγουρα σημαντικό παράγοντα» τονίζει η δρ. Βίβιαν Χιλ η οποία έκανε επίσης  έρευνα για την απομόνωση. Επισημαίνει ότι είναι πολύ σημαντικό οι άνθρωποι που νιώθουν μόνιμα μοναξιά να μπορούν να βρουν στήριξη.

 

Αυτό που επίσης δείχνουν οι έρευνες είναι η πολύ μεγάλη διαφορά στην ψυχολογία ανάμεσα στην πρώτη καραντίνα και την δεύτερη. Για τον κόσμο πλέον δεν είναι κάτι καινούργιο και πλέον δημιουργείται η σκέψη ότι τελικά δεν είναι κάτι τόσο προσωρινό. Στην πρώτη καραντίνα στην πλειονότητα του ο κόσμος ένιωθε ότι συμμετέχει σε μια συλλογική προσπάθεια ενώ πολλοί ήταν εκείνοι που την αντιμετώπισαν σαν ευκαιρία να περάσουν χρόνο με την οικογένεια τους.

 

Πλέον όμως έχει εμφανιστεί αυτή η κόπωση ενώ αυξάνεται η αβεβαιότητα για το εργασιακό και οικονομικό μέλλον. Περάσαμε από την πρώτη «ηρωική» φάση στη δεύτερη της απογοήτευσης και της κόπωσης

 

Ζητήστε βοήθεια

 

Ο Σέιν καλεί τον κόσμο που βρίσκεται στην κατάσταση που αντιμετώπισε και ο ίδιος να ζητήσει βοήθεια. «Όταν πήγα στην Platform 1 δεν μιλούσα με κανέναν. Δεν είχα την αυτοπεποίθηση. Μου πήρε έξι εβδομάδες να επιστρέψω στη ζωή. Τώρα συμμετέχω σε κάθε είδους δραστηριότητα. Δεν υπάρχει λόγος να το χάσεις τελείως και να αρνείσαι να βγεις από το σπίτι. Από το να μιλάς στις καρέκλες και να γυρίζεις γύρω από τον καναπέ μπορείς να απευθυνθείς στην Platform 1 και δεν θα είσαι μόνος» λέει και στέλνει μήνυμα σε άλλους άντρες που φοβούνται να ζητήσουν βοήθεια: «Να παραδεχθούν το πρόβλημα και να αφήσουν τα δάκρυα να κυλήσουν. Λένε ότι δεν είναι κάτι αρρενωπό αλλά δεν ισχύει. Πλέον εγώ λέω: Ελάτε εδώ, ρίξτε ένα κλάμα και θα γυρίσουμε την κατάσταση και στο τέλος θα γελάμε».

 

Ο Μπομπ Μορς από την μεριά του τονίζει: «Υπάρχει πολύς κόσμος που δεν έχει πλέον καμία κοινωνική επαφή. Όμως βλέπουμε ότι μπορούμε να βρούμε λύσεις. Είναι σημαντικό να έχεις κάποιον να μιλήσεις, κάποιον να απευθυνθείς. Ένας χαμόγελο και ένας καφές είναι ανεκτίμητα».

 

Σε μια εποχή που τα μαγαζιά είναι κλειστά, οι δρόμοι άδειοι και οι νύχτες έρχονται τόσο νωρίς οι άνθρωποι έχουν περισσότερο από κάθε άλλη φορά ανάγκη την κοινωνική επαφή. Με την πανδημία να έχει κλείσει πολλές διεξόδους κοινωνικοποίησης όσοι νιώθουν εγκλωβισμένοι πρέπει να ζητήσουν βοήθεια και είναι σημαντικό δράσεις σαν αυτή της Platfrom 1 να οργανωθούν σε κάθε χώρα.

 

Βοήθεια σε όσους νιώθουν μόνοι στην Ελλάδα

 

Στην χώρα μας σημαντικό έργο προσφέρει η Τηλεφωνική Γραμμή Ψυχοκοινωνικής Υποστήριξης 10306. Η γραμμή δημιουργήθηκε από το Υπουργείο Υγείας και το Εθνικό & Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΕΚΠΑ) με αφορμή την πανδημία και στελεχώνεται με έμπειρους ψυχολόγους του Πανεπιστημίου Αθηνών. Επίσης, συνεργάζονται η Ομοσπονδία Φορέων Ψυχοκοινωνικής Αποκατάστασης & Ψυχικής Υγείας «ΑΡΓΩ», η οποία συμμετέχει με πάνω από 160 ειδικούς από 40 φορείς, το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΕΚΚΑ), ο μη κερδοσκοπικός Σύλλογος «Το Χαμόγελο του Παιδιού», καθώς και μεγάλος αριθμός εθελοντών ψυχολόγων, οι οποίοι ανταποκρίθηκαν άμεσα σε σχετική πρόσκληση του Υπουργείου Υγείας.

 

Η τηλεφωνική γραμμή βοήθειας προσφέρει ένα παράθυρο διαλόγου, συμβουλών και ελπίδας και δίνει τη δυνατότητα σε άτομα, που αντιμετωπίζουν κάποιο θέμα ψυχικής υγείας, για παράδειγμα παθολογικό άγχος, παθολογικό φόβο, πανικό, να μιλήσουν, να στηριχθούν και να έρθουν πιο κοντά στη λύση του προβλήματος.

 

Οι πολίτες, όταν νιώσουν την ανάγκη, μπορούν να καλέσουν στην τηλεφωνική γραμμή 10306, όπου θα έχουν τις παρακάτω επιλογές:

 

Παροχή ψυχολογικής στήριξης: 24ωρη λειτουργία.

 

Παροχή ψυχιατρικής βοήθειας σε πάσχοντες από ψυχικό νόσημα: λειτουργία από 08.00 έως 20.00.

 

Παροχή ψυχολογικής στήριξης παιδιών και οικογενειών: 24ωρη λειτουργία.

 

Παροχή ψυχολογικής στήριξης υγειονομικού προσωπικού: λειτουργία από 08.00 έως 20.00

 

Παροχή κοινωνικής στήριξης: λειτουργία από 08.00 έως 20.00

 

Πηγή 

Απέκρυψαν κρούσμα κορονοϊού στο ΑΒ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ στη Μυτιλήνη

 

Μια σημαντική καταγγελία για την απόκρυψη κρούσματος κορωνοϊού στο σούπερ μάρκετ ΑΒ Βασιλόπουλος που βρίσκεται στην περιοχή του Καρά Τεπέ έφερε στη δημοσιότητα η Ένωση Ιδιωτικών Υπαλλήλων Λέσβου.

 

Σύμφωνα με αυτή «το σούπερ μάρκετ λειτούργησε κανονικά την Παρασκευή και το Σάββατο ενώ την Παρασκευή διαπιστώθηκε θετικό κρούσμα, χωρίς καμία ενημέρωση σε εργαζομένους και κοινό με ξεκάθαρη πρόθεση να συνεχίσει να κερδοφορεί βάζοντας σε κίνδυνο την δημόσια υγεία!

 

Αίσθηση προκαλεί ότι παραβιάστηκαν μέχρι και τα υποτυπώδη πρωτόκολλα του ΕΟΔΥ αφού ούτε καν απολύμανση στους χώρους του καταστήματος δεν έγινε, απόδειξη ότι είναι αδίστακτοι απέναντι σε εργαζομένους και κοινό.Τα μόνα πρωτόκολλα που πιστά εφαρμόζει η εργοδοσία είναι τα πρωτόκολλα του κέρδους.

 

Είναι ανησυχητικό ότι την ίδια ώρα που ανακοινώναμε προχτές την αύξηση κρουσμάτων σε χώρους εργασίας, δουλεύαν συνάδελφοι μας και ψώνιζε κόσμος σε μια επιχείρηση που συνειδητά απέκρυψε κρούσμα!

 

Από που και ως που η εργοδοσία αντικατάστησε τον αρμόδιο φορέα σε βάρος των εργαζομένων και αποφάσισε για την λειτουργεία του καταστήματος χωρίς να έχει υπάρξει απολύμανση του χώρου;

 

Από που και ως που η εργοδοσία δεν ενημερώνει για τα κρούσματα τους εργαζομένους;

 

Από που και ως που η εργοδοσία προχωράει σε ιχνηλάτηση και κρίνει από μόνη της, ποιοι και πόσοι συνάδελφοι θα βγουν σε προληπτική καραντίνα;

 

Απαιτούμε:

 

Την άμεση απολύμανση σε όλους του χώρους του καταστήματος. Με έξοδα της εργοδοσίας να γίνουν μοριακά τεστ σε όλους τους εργαζομένους.

 

Να παραμείνει κλειστό το κατάστημα μέχρι την εμφάνιση των αποτελεσμάτων των μοριακών τεστ. Καμία αλλαγή στις εργασιακές σχέσεις. Οι εργαζόμενοι να πληρωθούν κανονικά για εκείνες τις ημέρες που δεν θα μπορέσουν να βρίσκονται στην εργασία τους.

 

Μέτρα υγιεινής και ασφάλειας μέσα στους χώρους δουλειάς.

Να δοθεί τώρα άδεια σε όλους τους συναδέλφους που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες με πλήρη μισθολογική και ασφαλιστική κάλυψη». 

πηγή

 

    

Επίταξαν τις ιδιωτικές κλινικές, τις στελεχώνουν με... προσωπικό από το ΕΣΥ

 

 

Απίστευτο κι όμως απολύτως αληθινό. Οι επιταγμένες ιδιωτικές κλινικές της Θεσσαλονίκης θα στελεχωθούν με ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό από όλα τα νοσοκομεία της πόλης.

 

Δηλαδή το ήδη λειψό και πολλαπλώς επιβαρημένο προσωπικό του Εθνικού Συστήματος Υγείας καλείται να υπηρετήσει στις, επιταγμένες έστω, ιδιωτικές κλινικές, αποδεικνύοντας έτσι περίτρανα όσα η «Εφ.Συν.» έχει γράψει από μέρες, ότι ουσιαστικά επιτάχθηκαν τα ιδιωτικά κελύφη αλλά το προσωπικό από αδυναμία ή γραφειοκρατικά προβλήματα –δεν υπάρχουν γιατροί ή όσοι είναι συνεργάτες των ιδιωτικών κλινικών μπορούν να εργαστούν μόνο αν επιστρατευθούν, αφού έχουν ιδιωτική σχέση με τις ιδιωτικές επιχειρήσεις υγείας- και επειδή εννοείται ότι δεν προλαβαίνουν να εκπαιδευτούν συμπληρώνονται από το απισχνούμενο ΕΣΥ.

 

Γιατροί και νοσηλευτές του Δημοσίου καλούνται δηλαδή να εκπαιδεύσουν τους συναδέλφους τους του ιδιωτικού τομέα...

 

 

Το έγγραφο που αποδεικνύει τη μεταφορά προσωπικού προς τις ιδιωτικές κλινικές - Για ευνόητους λόγους έχουν καλυφθεί τα ονόματα των εργαζομένων του ΕΣΥ

 

Το έγγραφο που αποκαλύπτει η «Εφ.Συν.» είναι αποκαλυπτικό και, σύμφωνα με πληροφορίες, αφορά όχι μόνο το νοσοκομείο «Παπανικολάου» αλλά και άλλα νοσοκομεία της πόλης.

 

«Αν δεν ήταν αληθινό θα έλεγα ότι είναι κακόγουστο αστείο. Ήδη βγήκαν αποφάσεις από όλα τα νοσοκομεία της πόλης για να φύγει προσωπικό και να στελεχώσει την ιδιωτική κλινική, δηλαδή αν κατάλαβα καλά, το Δημόσιο επίταξε τα κτίρια και ο κλινικάρχης επίταξε το προσωπικό του νοσοκομείου μας», δήλωσε στην «Εφ.Συν.» η πρόεδρος του σωματείου εργαζομένων του νοσοκομείου, Ελένη Σιώτου.

 

Σφοδρές αντιδράσεις

Η πρόεδρος της Ένωσης Νοσοκομειακών Ιατρών Θεσσαλονίκης (ΕΝΙΘ), Δάφνη Κατσίμπα, με δήλωσή της σημειώνει ότι «χωρίς αίσθηση στοιχειώδους ευθύνης απέναντι στους νοσοκομειακούς γιατρούς, το νοσηλευτικό προσωπικό και το λαό της Θεσσαλονίκης, που μετράει δεκάδες νεκρούς και εκατοντάδες σοβαρά νοσούντες, ζητάνε από ειδικευόμενους γιατρούς του ΑΧΕΠΑ και του Παπανικολάου να μετακινηθούν και να ενισχύσουν ιδιωτική κλινική. Την ώρα που οι γιατροί και το νοσηλευτικό προσωπικό υπερεξαντλημένοι, λίγοι και χωρίς ωράριο, προσπαθούν να κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν σε συνθήκες πολέμου. Την ώρα που εκατοντάδες εργαζόμενοι στα δημόσια νοσοκομεία νοσούν από covid-19. Την ώρα που οι γιατροί και το νοσηλευτικό προσωπικό στα δημόσια νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης εκπέμπουν SOS για την αντιμετώπιση των αρρώστων με covid. Την ώρα που οι γιατροί εκπέμπουν SOS για την αντιμετώπιση των υπόλοιπων μη covid αρρώστων. Την ώρα που οι γιατροί βγάζουν κραυγή αγωνίας, ότι έχουν ξεπεραστεί τα χρονικά περιθώρια, ζητώντας την άμεση ενίσχυση των δημόσιων δομών υγείας με μόνιμο προσωπικό πλήρους και αποκλειστικής απασχόλησης και την πλήρη επίταξη του ιδιωτικού τομέα στο Εθνικό Σύστημα Υγείας υπό τον κρατικό σχεδιασμό την ίδια ώρα ο δημόσιος τομέας επιτάσσεται από τον ιδιωτικό. Η εγκληματική πολιτική της κυβέρνησης συνεχίζεται και αυτή την ώρα χωρίς ίχνος ντροπής».

 

 

Ο επίμονος ιός κι η εμμονή στο λάθος

 

γράφει ο Σπύρος Γεωργάτος

 

 

Στις ΗΠΑ καταγράφεται τώρα ο υψηλότερος αριθμός απωλειών λόγω Covid-19 από τον περασμένο Μάϊο, με περισσότερο από 2.000 θανάτους και 180.000 νέα κρούσματα την ημέρα. Στον Καναδά οι ειδικοί προβλέπουν περισσότερα από 60.000 νέα κρούσματα ημερησίως μέχρι το τέλος του χρόνου, από λιγότερο των 5.000 που είναι τώρα. Στη Γερμανία ο αριθμός των κρουσμάτων τείνει να σταθεροποιηθεί και δεν μειώνεται. Και στην Ελβετία οι ιατρικές υπηρεσίες καλούν όσους ανήκουν στις ευάλωτες ομάδες να ενημερώνουν εγκαίρως τα νοσοκομεία για το τί επιθυμούν να γίνει εάν φτάσουν στα τελικά στάδια της νόσου. Είναι μια έμμεση προτροπή για συγκατάθεση στην ευθανασία, ώστε να αποσυμπιεστούν οι ΜΕΘ.

 

Αντίθετα, στην Κίνα η Covid-19 βρίσκεται υπό έλεγχο. Μπορεί να υπάρχουν επιφυλάξεις για το αν και κατά πόσον τα στοιχεία που δίνουν οι κινεζικές αρχές είναι ακριβή. Σύμφωνα όμως με πρόσφατη έκθεση του Euromonitor International, η κινεζική οικονομία άντεξε πολύ καλύτερα από άλλες στην πανδημία και αναμένεται ρεκόρ ανάκαμψης στα μέσα του 2021. Άρα, ακόμα και αν τα στοιχεία είναι πειραγμένα, η διαχείριση της Covid-19 στην Κίνα πρέπει να έγινε καλύτερα από ό,τι σε άλλες χώρες. Δεν εξηγείται αλλιώς.

 

Το ερώτημα που τίθεται είναι τί έκαναν καλύτερα στην Κίνα. Όπως είναι γνωστό, οι κινεζικές αρχές αντιμετώπισαν από την πρώτη στιγμή, χωρίς αμφιταλαντεύσεις, το κύριο πρόβλημα που δημιουργήθηκε μόλις η πανδημία άρχισε να εξαπλώνεται. Εκτιμώντας ότι οι υποδομές που διέθεταν ή θα μπορούσαν να κατασκευάσουν δεν θα επαρκούσαν εάν η εξάπλωση της Covid-19 ξεπερνούσε ορισμένα όρια, έδωσαν μεγάλο βάρος στον περιορισμό της μετάδοσης του ιού στην κοινότητα. Δεν έχει σημασία ο αριθμός των κλινών στις ΜΕΘ ή η καλή λειτουργία των νοσοκομείων; Βεβαίως και έχει.  Αλλά το βασικό που δεν πρέπει να διαφύγει είναι ότι η διασπορά του ιού στον πληθυσμό δεν έχει ανώτατο όριο (παρά μόνο το 100%)·και ότι κανένα σύστημα υγείας, όσο αναπτυγμένο κι αν είναι, δεν θα μπορούσε ποτέ να «χωρέσει», π.χ., το 1% ή το 10% του πληθυσμού. Τα νοσοκομεία έχουν φτιαχτεί με βάση τη νοσηρότητα και τις ανάγκες σε νοσηλεία που υπάρχουν υπό κανονικές συνθήκες.

 

Οι επιπλέον κλίνες που χρειάζονται για την αντιμετώπιση της πανδημίας είναι συνάρτηση δύο παραμέτρων: του ποσοστού όσων θα χρειαστούν νοσηλεία στο σύνολο των κρουσμάτων και του ποσοστού όσων θα χρειαστούν εισαγωγή στις ΜΕΘ στο σύνολο των νοσηλευομένων. Αυτή τη στιγμή (εβδομάδα 46), σύμφωνα με τα στοιχεία του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ελέγχου Νόσων (ECDC), ο μέσος όρος των ασθενών σε Μονάδες Εντατικής Νοσηλείας σε 19 χώρες είναι 1.8 ανά 100.000 πληθυσμού. Αυτό αντιστοιχεί στο 82% του μέγιστου αριθμού που καταγράφηκε μέχρι τώρα στη διάρκεια της πανδημίας και στην περίπτωση της Ελλάδας μεταφράζεται (με τη σχετική αναγωγή) σε 219 ασθενείς σε μια βδομάδα. Αν έχουμε περισσότερους, θα χρειαστούμε περισσότερες ΜΕΘ, εκτός εάν μειώσουμε τον αριθμό των κρουσμάτων. Πόσο; Όσο θα χρειαστεί για να «χωρέσουμε» (με τον αντίστροφο υπολογισμό) σ’ αυτόν τον αριθμό. Το πότε (και πώς) θα πρέπει να «ανοίξει» η αγορά θα καθοριστεί από την πιστή εφαρμογή των μέτρων, τους ελέγχους και την ιχνηλάτηση (που μάλλον πάσχει) .

 

Στην Κίνα και στην Κορέα έκαναν εγκαίρως τον λογαριασμό. Εδώ και σε άλλες δυτικές χώρες δεν δόθηκε η πρέπουσα σημασία σ’ αυτό το σημείο. Τα λάθη ήταν πολλά. Μεταδίδουν οι ασυμπτωματικοί; Κολλάνε τα παιδιά; Χρειάζονται μάσκες ή όχι; Δεν θέλω να θυμίσω τί έλεγαν κατά καιρούς τα μέλη της επιτροπής ειδικών που «δεν αμφισβητούνται σοβαρά από κανέναν» και το Υπουργείο Παιδείας. Η αμφισβήτηση προκύπτει αντικειμενικά, εκ του αποτελέσματος. Δεν χρειάζεται κάποιος να το πιστοποιήσει. Περασμένα όμως όλα αυτά, κι όποιος μπορούσε να καταλάβει κατάλαβε. Οι υπόλοιποι δεν πρόκειται, γιατί οι εμμονές ανατροφοδοτούν τις εμμονές τους. Όπως υπάρχουν οι «αρνητές» της Covid-19, έτσι υπάρχουν κι εκείνοι που δεν θα παραδεχτούν τα λάθη και τις ευθύνες τους, παρά μόνο αφού περάσουν έξι μήνες μετά τον ενταφιασμό τους (όπως έχει πει ευφυώς κάποιος).

 

 

 

Έχει όμως αυτή η συζήτηση περί «καλών πρακτικών» νόημα, τη στιγμή που σε μερικές βδομάδες θα αρχίσει ο εμβολιασμός και το πρόβλημα θα αρχίσει να αντιμετωπίζεται σε εντελώς διαφορετική βάση; Εκείνο που γνωρίζουμε είναι πως η αποτελεσματικότητα των εμβολίων που έχουν αναπτυχθεί είναι πολύ μεγάλη. Αυτό σημαίνει ότι, εάν γίνει συντεταγμένα ο εμβολιασμός του πληθυσμού, η ανοσία απέναντι στον ιό θα είναι επαρκής για να σπάσει η αλυσίδα της μετάδοσης. Πλην όμως, εδώ έχουμε ένα μεγάλο «εάν». Για να γίνει σωστά ο μαζικός εμβολιασμός, υπάρχουν ορισμένες τεχνικές προϋποθέσεις. Διαβάζω, παραδείγματος χάριν, ότι ορισμένες χώρες έχουν ήδη μεριμνήσει για τον αριθμό των συρίγγων και των καταψυκτών που θα χρειαστούν. Άλλοι θα τρέχουν πάλι την τελευταία στιγμή.

 

Το χρονοδιάγραμμα και οι προτεραιότητες που θα τεθούν από τις υγειονομικές αρχές είναι το επόμενο ζήτημα. Πέρα από το προφανές (υγειονομικοί και ευπαθείς ομάδες πρώτα) δεν έχει διευκρινιστεί τίποτα παραπάνω. Σε άλλο βαθμό κινδυνεύουν όμως οι ευάλωτες ομάδες που βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας (ή οι πρόσφυγες), που διαβιούν αναγκαστικά σε συνωστισμένα περιβάλλοντα, και σε άλλο όσοι έχουν μια οικονομική άνεση και μπορούν εύκολα να απομονώσουν ή να διαχειριστούν ένα κρούσμα στο άμεσο περιβάλλον τους. Άλλος είναι ο κίνδυνος που αντιμετωπίζουν οι εντατικολόγοι, οι λοιμωξιολόγοι και οι νοσηλευτές και άλλος ο κίνδυνος που αντιμετωπίζουν οι υπόλοιπες ιατρικές ειδικότητες. Άλλο υποκείμενο νόσημα/κατάσταση είναι ο καρκίνος και άλλο η υπέρταση ή η ακινησία λόγω εγκεφαλικού ή οστεοαρθρίτιδας. Δεν μιλάμε μόνο από ανθρώπινης πλευράς, μιλάμε επίσης με βάση τα στοιχειώδη ιατρικά κριτήρια. Προφανώς, για να γίνει ορθολογικά ο εμβολιασμός, χρειάζονται σύνθετοι αλγόριθμοι, που περιλαμβάνουν παραμέτρους πέρα από την ηλικία ή τη συννοσηρότητα, έτσι γενικά.

 

Άλλο η Επιστήμη, αγαπητοί φίλοι, κι άλλο οι επιστήμονες. Η οργανωμένη Πολιτεία, ακόμα και σ’ αυτό το άδικο κοινωνικό καθεστώς, πρέπει να διακρίνει ανάμεσα σ’ αυτά τα δύο. Όχι για να ικανοποιηθούν οι φιλοσοφούντες κι οι επιστημολόγοι, αλλά γιατί η εργατική δύναμη που παράγει υπεραξία χρειάζεται κι αυτή τους όρους της αναπαραγωγής της. Τόσο κυνικά.

 

*Ο Σπύρος Γεωργάτος είναι καθηγητής Βιολογίας στο Πανεπιστήμιο των Ιωαννίνων  

Παιδικά παραμύθια

 

γράφει η Αρχοντία Κάτσουρα

 

«Θα μου το διαβάσεις;»

 

Η μικρή ανιψιά της, κάθε φορά που την έβλεπε, πήγαινε στη βιβλιοθήκη και έφερνε το ίδιο ακριβώς βιβλίο: «Το ασχημόπαπο».

 

«Εσύ μου το έφερες. Το θυμάσαι;»

 

Φυσικά και το θυμόταν. Οπως και όλα σχεδόν τα βιβλία που είχε χαρίσει στα κορίτσια. Το «Ασχημόπαπο» το είχαν διαβάσει αμέτρητες φορές. Μόλις τελείωνε η πρώτη ανάγνωση, της έλεγε:

 

«Πάλι», με εκείνο το λίγο ναζιάρικο, λίγο επιτακτικό ύφος που παίρνουν τα παιδιά όταν θέλουν κάτι και δεν δέχονται αντιρρήσεις. Κι έτσι το διάβαζε και το ξαναδιάβαζε. Αν καμιά φορά μπερδευόταν και της ξέφευγε καμιά λέξη ή την άλλαζε ακόμα και ασυνείδητα, η μικρή τη διόρθωνε:

 

«Δεν λέει έτσι εδώ. Αυτό λέει». Κι ας μην ήξερε να διαβάζει.

 

Κι εκείνης της άρεσε να τους χαρίζει βιβλία, ειδικά τις γιορτές, μαζί με ό,τι άλλο. Να πηγαίνει στα βιβλιοπωλεία, να τα φυλλομετρά, να κοιτάζει τις εικονογραφήσεις τους και να διαλέγει. Σαν να διάλεγε για κείνη.

 

Και χαιρόταν που μάθαιναν να διαβάζουν, να παίρνουν το βιβλίο τους στο κρεβάτι πριν κοιμηθούν.

 

Φέτος, αναρωτιόταν τι θα έκανε. Ολα γύρω ήταν κλειστά. Μόνο κάποιες υπηρεσίες -κι αυτές με ραντεβού ή διαδικτυακά- λειτουργούσαν, φαρμακεία και καταστήματα τροφίμων. Μόνο ό,τι παρέχει είδη και υπηρεσίες πρώτης ανάγκης, είπαν οι Αρχές.

 

Μα, δεν είναι τα βιβλία είδος πρώτης ανάγκης; Δεν είναι τα παραμύθια είδος πρώτης ανάγκης για τα παιδιά; Ουκ επ’ άρτω μόνον ζήσεται άνθρωπος. Και αυτό το έρημο το πνεύμα, τι θα κάνει; Θα περιοριστεί σε ό,τι προσφέρει η τηλεόραση; Ή ό,τι μπορεί να ανακαλύψει με πολλή προσπάθεια και άλλη τόση τύχη στο διαδίκτυο;

 

Μαζί με όλα τα άλλα σκεφτόταν τα παιδιά. Σταδιακά, τους τα στερούσαν όλα. Η μία ανιψιά της έκανε μάθημα χορού μέσω διαδικτύου. Τα αγγλικά της το ίδιο, όπως και τα μαθήματα του σχολείου -όταν δεν έπεφτε το δίκτυο. Η πιο μικρή, καθισμένη σε αναμμένα κάρβουνα, αδυνατούσε να παρακολουθήσει τη νηπιαγωγό που προσπαθούσε να διαβάσει από οθόνης ένα παραμύθι. Οι βόλτες στην παιδική χαρά ήταν απαγορευμένες, οι επαφές με τους φίλους τους γίνονταν κι αυτές -όποτε- από οθόνης. Παιδιά που μεγάλωναν αγκαλιά με οθόνες και η μόνη επαφή με το πραγματικό περιβάλλον ήταν μια μισάωρη βόλτα, αν προλάβαιναν οι γονείς, με «άδεια» από μια εφαρμογή.

 

«Δεν μπορώ άλλο στο σπίτι. Βαραίνομαι», της έλεγε η τρίτη ανιψιά της στο τηλέφωνο. Στο προνήπιο εκείνη. Δεν ήθελε άλλο να ζωγραφίζει, τα παιχνίδια της δεν έκρυβαν άλλες εκπλήξεις και τα βιβλία της τα είχε διαβάσει ξανά και ξανά και ξανά και ξανά.

 

«Και φέτος τι θα κάνω;» αναρωτιόταν. Ούτε της ίδιας της άρεσε να ψωνίζει από το διαδίκτυο, όταν μπορούσε το απέφευγε. Αυτά που διάβαζε, αυτά που έτρωγε, αυτά που φορούσε, ήθελε προηγουμένως να τα έχει δει πριν τα αγοράσει. Οπως δεν θα αγόραζε παπούτσια αν δεν της έρχονταν καλά, έτσι δεν θα έπαιρνε και βιβλία. Ειδικά αν ήταν για δώρο.

 

Κι έτσι, μαζί με την ημερήσια ενημέρωση για την υγειονομική κατάσταση και το μέλλον της καραντίνας, προσπαθούσε καθημερινά να βρει ειδήσεις για το τι θα γίνει με τα βιβλιοπωλεία και τις άλλες μικρές επιχειρήσεις που μαράζωναν.

 

Εκεί που ακόμα και το περιτύλιγμα του δώρου έχει προσωπικό χαρακτήρα και δεν είναι διαφημιστικό χαρτί. Εκεί που ο πωλητής έχει γνώμη για το βιβλίο στην προθήκη του και μπορεί να σου πει δυο πράγματα γι’ αυτό. Συχνά, πριν το φέρει στο μαγαζί του, το έχει διαβάσει κιόλας. Εκεί που μπορείς να μυρίσεις χαρτί και μελάνι και δεν είσαι ένας ακόμα αριθμός παραγγελίας σε μια χαώδη αποθήκη.

 

Ηθελε να γράψει ένα γράμμα στους αρμόδιους, μήπως τους συγκινήσει. Μήπως μπορέσει να τους εξηγήσει τι σημαίνουν τα καινούργια βιβλία και τα παραμύθια για τα παιδιά, και πόσο μεγάλη ανάγκη είναι να λειτουργήσουν τα βιβλιοπωλεία.

 

Αλλά την απάντηση τη μάντευε. Τίποτα. Αφωνία ή -το πολύ- κούφια λόγια. Οπως για τόσα και τόσα άλλα, εξίσου καίρια και σημαντικά.    

Εγκληματική μείωση δαπανών για την υγεία κατά 572 εκατομμύρια ευρώ σε σχέση με το 2020.!

 

Εγκληματική μείωση δαπανών κατά 572 εκατομμύρια ευρώ σε σχέση με το 2020  

Τι κι αν η πανδημία αποκαλύπτει με τον πιο τραγικό τρόπο το έγκλημα απέναντι στον λαό και την υγεία του, τα χάλια στα οποία έχουν οδηγήσει η πολιτική της εμπορευματοποίησης και η χρόνια υποχρηματοδότηση του δημόσιου συστήματος Υγείας, την οποία ακολουθούν η μία πίσω από την άλλη όλες οι κυβερνήσεις; Τι κι αν «φωνάζει» από παντού η ανάγκη για άμεσες μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και ενίσχυση του συστήματος σε όλα τα επίπεδα από την Πρωτοβάθμια Περίθαλψη έως τον εξοπλισμό και τη στελέχωση ΜΕΘ, η ανάγκη να ανοίξουν «χτες» μονάδες και νοσοκομεία που έκλεισαν όλα τα προηγούμενα χρόνια;

Εν μέσω πανδημίας, και παρά τα παχιά λόγια της κυβέρνησης για την ενίσχυση του δημόσιου συστήματος Υγείας, ο κρατικός προϋπολογισμός προβλέπει πως από 4,829 δισ. ευρώ που δόθηκαν φέτος (2020) για το υπουργείο Υγείας, εκ των οποίων τα 523 εκατομμύρια ευρώ για παρεμβάσεις για τον COVID-19, του χρόνου, το 2021, οι δαπάνες αναμένονται να είναι 4,257 δισ., εκ των οποίων τα 131 εκατομμύρια για τέτοιες παρεμβάσεις.

 

Τι προκύπτει από το λογαριασμό; Οτι αν αφαιρέσει κανείς τα προσωρινά και ανεπαρκή μπαλώματα, με τα οποία η κυβέρνηση προσπαθεί να καλύψει όπως – όπως τα χάλια, το 2021 οι δαπάνες για την Υγεία θα είναι ακόμα πιο κάτω κι από φέτος κατά 572 εκατομμύρια ευρώ.

 

Τα στοιχεία με το νέο «τσεκούρι» στην Υγεία, εν μέσω πανδημίας, κυριολεκτικά σοκάρουν. Ορισμένα ενδεικτικά:

— Οι μεταβιβάσεις στον ΕΟΠΥΥ από τον τακτικό προϋπολογισμό προβλέπονται από 608 εκατ. ευρώ το 2020 σε 300 εκατ. ευρώ για το 2021,ή αλλιώς μειωμένες κατά 50,6%!

 

Μάλιστα, τα 170 εκατ. ευρώ αφορούν το πρόγραμμα εθνικού εμβολιασμού, που σημαίνει ότι πέραν της πανδημίας η πραγματική χρηματοδότηση του ΕΟΠΥΥ από το κράτος περιορίζεται μόλις στα 130 εκατ. ευρώ, ακόμα πιο κάτω και από το 2019, που ήταν 171 εκατ. ευρώ!

 

— Την ίδια στιγμή, οι εισφορές που βαραίνουν τους ασφαλισμένους και αποτελούν το κύριο έσοδο του Οργανισμού, θα ανέλθουν το 2021 στο ποσό των 4,363 δισ. ευρώ από 4,144 δισ. ευρώ φέτος. Ετσι, χάριν της αιματηρής επιβάρυνσης των ασφαλισμένων, εργαζομένων και συνταξιούχων, οι οποίοι πληρώνουν αδρά για την κάλυψή τους, ο ΕΟΠΥΥ, ακόμα και εν μέσω πανδημίας, θα εμφανίσει πλεόνασμα 263 εκατ. ευρώ φέτος και 248 εκατ. ευρώ το 2021.

 

— Οι μεταβιβάσεις από τον τακτικό προϋπολογισμό για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ)περικόπτονται από τα 249 εκατ. ευρώ φέτος στα 152 εκατ. ευρώ το 2021, μείωση κατά 39% μέσα σε ένα έτος!

 

— Για τα νοσοκομεία οι μεταβιβάσεις από τον τακτικό προϋπολογισμό από 1,236 δισ. το 2020, προβλέπεται να φτάσουν στα 1,310 δισ. το 2021, θηριώδης «αύξηση»… 70 όλων κι όλων εκατ. ευρώ, που δεν φτάνει ούτε… για τα τσιρότα!

 

— Η φαρμακευτική δαπάνη προβλέπεται μειωμένη κατά 130 εκατ. ευρώ (από τα 2,488 δισ. στα 2,358), και οι λοιπές παροχές ασθένειας κατά 96 εκατ. (από τα 2,030 δισ. στα 1,934).

 

— Ο προϋπολογισμός δημοσίων επενδύσεων, που μεταξύ πολλών άλλων προορίζεται για «δαπάνες για εξοπλισμό των νοσοκομείων», προβλέπεται μειωμένος κατά 10 εκατομμύρια, στα 60 εκατομμύρια ευρώ!

 

Και όλα αυτά φυσικά όχι μόνο όταν είναι παραπάνω από σίγουρο ότι η πανδημία δεν θα «εξαφανιστεί» από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά και με δεδομένο ότι επειδή ακριβώς η κυβέρνηση έχει μετατρέψει το σύστημα Υγείας σε «σύστημα μιας νόσου», οι ανάγκες την επόμενη χρονιά θα είναι ακόμα μεγαλύτερες, αφού τα προβλήματα θα συσσωρεύονται.

 

Ολα αυτά την ώρα που η κυβέρνηση βρίσκει και με το παραπάνω λεφτά για να χρυσώσει ξανά τους κλινικάρχες, να προχωρήσει το άνοιγμα νέων «χρυσοφόρων» πεδίων για το κεφάλαιο στην Υγεία. Το έγκλημα απέναντι στην υγεία του λαού συνεχίζεται και πρέπει να βρει απέναντί του αποφασιστικά τον λαό.

 

 

 Από τον Ριζοσπάστη

Μητροπολίτης Αλεξανδρούπολης: «Εγκληματικά κηρύγματα» κληρικών «σπέρνουν θανάτους»

 

Σφοδρή επίθεση εναντίον συναδέλφων του κληρικών που καλούσαν τους πιστούς στην εκκλησία εν μέσω της πανδημίας εξαπέλυσε ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως ‘Ανθιμος. Έκανε μάλιστα λόγο για «εγκληματικά κηρύγματα, που άρδευαν αλλοφροσύνη από την εωσφορική τους έπαρση, που τελικά σκότωσε συνανθρώπους τους».

 

Ο ίδιος άσκησε ταύτοχρονα κριτική και στους κληρικούς και ιεράρχες που απέκρυπταν κρούσματα κορωνοϊού και συμμετείχαν κανονικά σε λειτουργίες και μυστήρια.

 

«Πιστέψαμε» ανέφερε χαρακτηριστικά: «Ότι είμαστε υπεράνθρωποι, κρύψαμε την προσβολή μας από τον ιό και οδηγηθήκαμε στον τάφο, αντί να ομολογήσουμε το λάθος μας και να σαλπίσουμε το ορθό. Δεν είναι ταπεινωτικό να παραδεχθείς ότι ως άνθρωπος κι εσύ πάσχεις. Αλαζονικό είναι να το κρύψεις, μόνο και μόνο για να μη διαψευστεί δημόσια ο εγωισμός σου. Όταν επικρέμεται θάνατος, τότε, καλά ειπώθηκε, “μαγκιές” δεν επιτρέπονται. Οι ευλαβείς εγωισμοί… σκοτώνουν!».

 

Υπογραμμίζει την ανάγκη «όλοι μας να εισέλθουμε κάποτε στο Ναό του Θεού», διευκρινίζοντας όμως ότι «δεν εννοώ να ανοίξουν τα οικοδομήματα των ναών για να εισέλθουμε, που πολύ καλά έκανε η κυβέρνηση και τα έκλεισε, αφού ο λαός μας έδειξε και γενικά συνεχίζει να δείχνει (ίσως από κόπωση) ελλιπή ευθύνη πάνω στο θέμα. Εννοώ ότι και πριν την πανδημία, πριν τη λήψη των απαγορευτικών μέτρων, οι χριστιανοί δεν ερχόμασταν στους ναούς, ακόμα κι όταν εκκλησιαζόμασταν, κληρικοί και λαϊκοί, κάθε Κυριακή, ίσως και κάθε μέρα… Πιστέψαμε ότι συν-κυβερνούμε το κράτος μας, οι θρησκευόμενοι χριστιανοί, ακόμα και πολλοί κληρικοί μας, όπως αποδείχτηκε ότι πολύ καλύτερα το κυβερνούν οι πολιτικοί, επειδή εμείς δεν μπορούμε να κατευθύνουμε τελικά ούτε το ποίμνιό μας. Η ευσεβιστική αλλοφροσύνη μετέτρεψε τα λογικά πρόβατα σε απρόβλεπτα ερίφια που θέλησαν να υποκαταστήσουν τους ποιμένες. Ενώ ο ίδιος ο Θεός μας διδάσκει να υπακούμε ακόμα και στην κοσμική εξουσία (που στο κάτω-κάτω στις μέρες μας είναι από το λαό μας δημοκρατικά εκλεγμένη), πολλοί χριστιανοί μας κίνησαν επανάσταση ενάντια στην Εκκλησία τους, που δεν ξέρω αν φέρει ανάσταση, πάντως μέχρι τώρα σπέρνει θανάτους. Πιστέψαμε ότι εμάς, λόγω της πίστεώς μας, υποχρεούται ο Θεός να μας σώσει (τους άλλους όχι), και κάναμε επίδειξη αυτής της πίστεώς μας. Όμως αυτή η πίστη μας αποδείχθηκε λίγη, φτωχή, μικρή πίστη που όχι μόνο βουνά δεν μπορεί να μετακινήσει, αλλά ούτε καν τον απειροελάχιστο ιό…».

 

Ο Μητροπολίτης κάνει λόγο για διχασμό των χριστιανών, που διακρίθηκαν «σε ευσεβείς: τάχα, όσοι ανεύθυνα αδιαφορούσαν για τον ιό και πίστευαν αφελώς ότι είναι άτρωτοι και σε ασεβείς: συνήθως έτσι λένε τους Επισκόπους και όσους συγκατανεύσαμε στα μέτρα και καλέσαμε σε υπακοή στην Εκκλησία και σε τάξη». «Και όσοι βιάστηκαν να πατάξουν τους ποιμένες, κηδεύουν σήμερα τα πρόβατα αλλότριας ποίμνης… Δεν κατάλαβαν πως όταν διακυβεύεται η υγεία και η ζωή, τότε ακόμα και ο θερμότερος πιστός, γίνεται εχθρός μας…».

 

Τέλος, ο κ. Άνθιμος, καλεί τους «τάχα ευσεβείς, που δεν πίστεψαν ότι υπάρχει κορωνοϊός, λες και μπορεί να πέσει τρίχα από τα μαλλιά τους αν δεν το θέλει ο Θεός», να σοβαρευτούν και όσους «κρυμμένοι τώρα στα λαγούμια τους, ετοιμάζονται να δικαιολογήσουν τα εγκληματικά τους κηρύγματα, που άρδευαν αλλοφροσύνη από την εωσφορική τους έπαρση, που τελικά σκότωσε συνανθρώπους τους», να ηρεμήσουν.

 

Με πληροφορίες από το ΑΠΕ-ΜΠΕ  

«Εντός» της τουρκικής «γαλάζιας πατρίδας» Ρόδος και Καστελόριζο

 

γράφει ο Δημήτρης  Μηλάκας

 

Έναν, περίπου, μήνα πριν, στις 19 Οκτώβρη το τουρκικό ερευνητικό Ορούτς Ρέις συνοδευόμενο από στολίσκο πολεμικών πλησίασε το νησιωτικό σύμπλεγμα του Καστελόριζου (Στρογγύλη) εγγύτερα των 12 ναυτικών μιλίων. Χτες, 21 Νοεμβρίου η Άγκυρα ανανέωσε την Navtex μέχρι τις 29 Νοεμβρίου και σύμφωνα με τα στίγματα που περιγράφουν την περιοχή των ερευνών το Ορούτς Ρέις θα βρεθεί σε απόσταση 5,9 ναυτικών μιλίων από το σύμπλεγμα (Ρω) του Καστελόριζου! Είναι προφανές ότι όσο το Καστελόριζο εξακολουθεί να φαίνεται πως είναι μακριά για κάποιους στην Αθήνα, τόσο «ενσωματώνεται» στην τουρκική «γαλάζια πατρίδα»…

 

Στην ελληνική αντι- Navtex που εκδόθηκε ως απάντηση στην τουρκική γίνεται η παραδοχή ότι η θαλάσσια περιοχή που η Άγκυρα δέσμευσε για τις έρευνες του Ορουτς Ρέις, εκτός από ελληνική υφαλοκρηπίδα, περιλαμβάνει και ελληνικά χωρικά ύδατα!

 

Το ερώτημα, λοιπόν, που τίθεται προς την ελληνική κυβέρνηση και σε όλους όσοι επιχειρηματολόγησαν υπέρ της «ελαστικοποίησης» των ελληνικών …μαξιμαλιστικών θέσεων είναι απλό: Που ακριβώς βρίσκεται η ελληνική «κόκκινη γραμμή»; Με πιο απλά λόγια, με ποιον τρόπο η ελληνική κυβέρνηση θα αντιδράσει αν το τουρκικό ερευνητικό και ο στολίσκος των πολεμικών που το συνοδεύει πλεύσουν εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων;

 

«Τουρκική θάλασσα»

 

Έξω από τα ελληνικά χωρικά ύδατα, δηλαδή έξω από τα 6 μίλια από τις ακτές της Ρόδου, της Καρπάθου και του Καστελόριζου, εκεί δηλαδή που υποτίθεται ότι είναι ελληνική Αποκλειστική Οικονομική ζώνη, η Τουρκία έχει ήδη de facto επιβάλλει τις θέσεις της και η κατάσταση που επικρατεί περιγράφεται γλαφυρά από τους Δωδεκανήσιους και τους Κρητικούς ψαράδες:

 

“Ψάρευα 100 μίλια νοτίως της Ρόδου και του Καστελόριζου”, καταγγέλλει στο

 

zarpanews.gr και την Ευτυχία Πενταράκη (δημοσίευση 20 Νοέμβρη) ο Χανιώτης ψαράς Νίκος Κρασάκης. “Ξαφνικά η περιοχή γέμισε Τουρκικά πολεμικά πλοία που τράβηξαν και έκοψαν τα παραγάδια μου. Με υποχρέωσαν να φύγω. Τι να έκανα; Έπαθα 2000 ευρώ ζημιά. Οι Τούρκοι εκεί κάτω κάνουν ό,τι θέλουν. Αλωνίζουν ανενόχλητοι.(…) Στο Υπουργείο Ναυτιλίας δεν το είπα καν. Γιατί και να το έλεγα θα γινόταν κάτι; Κάνεις δεν κάνει κάτι. Πριν λίγες μέρες το Οruc Reis ήταν 12 μίλια από τη Ρόδο. Τι δουλειά έχει εκεί;”

 

Ένα περίπου μήνα πριν, στις 27 Οκτώβρη δύο Καλύμνιοι, αδέλφια και ονομαστοί ψαράδες, εγκλωβίστηκαν στην τρέχουσα εκείνες τις μέρες τουρκική NAVTEX. Όπως είπαν μιλώντας στο zarpanews.gr  τα αδέλφια Στάθης και Μανώλης Γεωργούλης, δύο από τους πιο γνωστούς ξιφιάδες της Ελλάδας:

 

“Πότε δεν ήμαστε με αυτούς καλά γιατί τα παραγάδια μας είναι επιφάνειας, και αυτοί κάνουν βόλτες και σεργιανίζουν και δεν βάζουμε ένα και δύο και τρία μίλια παραγάδια να τα ελέγχεις. Βάζουμε 35-40 μίλια παραγάδια. Δηλαδή από το Καστελόριζο καλάρουμε και βγαίναμε πάνω στη Λίνδο. Αυτοί σεργιανίζουν, πάνω-κάτω, πάνω-κάτω, φτάνανε στα 8 μίλια από τις στεριές, από τη Ρόδο, από το φανάρι της Ρόδου, από τη Λίνδο και τα κάνανε κομμάτια τα παραγάδια».

 

Όσο, λοιπόν, η ελληνική κυβέρνηση … αντιδρά με αντι- Νavtex και διαβήματα επιδεικνύοντας την μέγιστη καλή θέληση και ευελιξία κατά τις συμβουλές, παροτρύνσεις και πιέσεις που δέχεται από συμμάχους και εταίρους, τα τουρκικά πολεμικά δημιουργούν την νέα κατάσταση πραγμάτων στην περιοχή.

 

Την ίδια στιγμή και όσο η ελληνική κυβέρνηση εμφανίζεται πρόθυμη να καθίσει στο τραπέζι του ελληνοτουρκικού διαλόγου η Άγκυρα συστηματικά προσδιορίζει την ατζέντα ασκώντας de facto κυριαρχία στην περιοχή και υπενθυμίζοντας με κάθε ευκαιρία την θέση της περί αποστρατιωτικοποίησης των ελληνικών νησιών που βρίσκονται κοντά στις μικρασιατικές ακτές.

 

Έχοντας ήδη προσφέρει (γη και)… ύδωρ με τις δηλώσεις Γεραπετρίτη σύμφωνα με τις οποίες η «κόκκινη γραμμή» της χώρας στην περιοχή του Καστελόριζου είναι τα 6 ναυτικά μίλια, η ελληνική κυβέρνηση με έκπληξη (;) παρακολουθεί την τουρκική βουλιμία να επεκτείνεται και εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων…

 

Η σιωπή με την οποία η ελληνική κυβέρνηση αντιμετωπίζει την κατάσταση που διαμορφώνεται ανατολικά του 28ου μεσημβρινού ανατολικά, νότια και μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου, περιγράφει είτε την απόλυτη αδυναμία προάσπισης ζωτικών συμφερόντων και κυριαρχικών δικαιωμάτων, είτε οδηγεί στη βάσιμη υποψία «διευθετήσεων» που έχουν συμφωνηθεί στις παρασκηνιακές συνομιλίες οι όποιες έχουν πραγματοποιηθεί με γερμανικό «καπέλο» από τη μια και αμερικανική «ομπρέλα» στο ΝΑΤΟ από την άλλη...

 

Κατά τα λοιπά, η ελληνική κυβέρνηση (λέει πως) περιμένει το Δεκέμβρη τους Ευρωπαίους να «τιμωρήσουν» την Τουρκία με κυρώσεις…

Η κόλαση δεν είναι μόνο για τους άλλους…

 

γράφει ο Γιώργος Καρελιάς

 

Περίμενα ότι κατά τη χτεσινή ενημέρωση για τον κορονοϊό οι δύο επιστήμονες που παίρνουν μέρος(Παπαευαγγέλου, Μαγιορκίνης) και ο πολύς κ. Χαρδαλιάς εκ μέρους της Πολιτείας θα είχαν κάτι να πουν για το γεγονός των ημερών: τη διασπορά το κορονοϊού στις τάξεις της Εκκλησίας, η οποία κορυφώθηκε με τη νόσηση του Αρχιεπισκόπου.

 

Όμως, φευ, ουδείς από τους τρείς έκανε την παραμικρή αναφορά. Περιέργως δεν ρωτήθηκαν κάν. Ούτε οι δημοσιογράφοι θεώρησαν ότι αυτό το γεγονός χρήζει κάποιων περαιτέρω εξηγήσεων.

 

Από την αρχή τη πανδημίας η Εκκλησία ήταν ο κατ’ εξοχήν χώρος που αμφισβήτησε τον κίνδυνο από τον κορονοϊό. Ιεράρχες έχουν πει τα πιο εξωφρενικά πράγματα. Ενας καλούσε τους πιστούς να μη φοράνε μάσκα, άλλος έλεγε προκλητικά από άμβωνος ότι κοινωνούσε και δεν κόλλησε (μέχρι που κόλλησε!), τρίτος είχε βρει το «φάρμακο» που είναι ο…αγιασμός! Η νοοτροπία αυτή έχει μεταφερθεί στον κατώτερο κλήρο και από εκεί σε μέρος των πιστών. Είναι άγνωστο ποιο είναι το αντίκρυσμα όλων αυτών στους αριθμούς, δηλαδή πόσοι κόλλησαν τον ιό ακολουθώντας τις «ψεκασμένες» οδηγίες αυτού του τύπου.

 

Δυστυχώς, ούτε η ηγεσία της Εκκλησίας στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Εξαρχής ζητούσε να εξαιρεθούν οι ναοί από τα αυστηρά μέτρα. Και είναι όντως εξοργιστικές οι πληροφορίες που λένε ότι ο Αρχιεπίσκοπος κόλλησε τον ιό σε…γεύμα 15(!) ατόμων, κάτι που απαγορεύεται αυστηρά για τους κοινούς θνητούς. Και είναι ακόμα εξοργιστικότερο το γεγονός ότι ο κ. Ιερώνυμος δυο μέρες πριν διαγνωσθεί θετικός, συναντήθηκε με τον πρωθυπουργό, για να του ζητήσει να… ανοίξουν οι Εκκλησίες τα Χριστούγεννα!

 

Δηλαδή, ο επικεφαλής της Εκκλησίας, την ώρα που ο κορονοϊός θερίζει ζωές, άφησε το απομονωτήριό του στη Βοιωτία και ήρθε στην Αθήνα, για να ζητήσει από τον πρωθυπουργό κάτι που αυτή τη στιγμή οι επιστήμονες θεωρούν ότι είναι εκτός συζήτησης. Και ο πρωθυπουργός, δυστυχώς, το ενθάρρυνε! Λες και δεν γνωρίζει ότι, με όσα έχουν προηγηθεί, οι ναοί μπορεί να αποτελέσουν βόμβα περαιτέρω διασποράς του ιού.

 

Το περίεργο (;) είναι ότι κανένας από την επίσημη επιστημονική ομάδα και δεν τόλμησε, έστω τώρα, να στηλιτεύσει, επιτέλους, αυτήν την συμπεριφορά των αξιωματούχων της Εκκλησίας. Και όχι μόνον αυτό. Βρέθηκαν και μέλη της επιστημονικής κοινότητας(πρώτη η κυρία Γιαμαρέλλου, τελευταία η κυρία Λινού), που δικαιολόγησαν τα φαινόμενα μαζικής μετάληψης με το ίδιο κουταλάκι. Και κανένας από την κυβέρνηση- που σπεύδουν πολύ εύκολα να καταδικάσουν το συνωστισμό στις πλατείες, αλλά και τις ψεκασμένες θεωρίες- δεν τόλμησε να πει έστω μισή κουβέντα αποδοκιμασίας για όσα συνέβησαν και οδήγησαν Μητροπολίτες στα νοσοκομεία. Μάλιστα, είναι εξοργιστικό ότι κάποιοι απ’ αυτούς κράτησαν μυστικό το γεγονός ότι έχουν προσβληθεί από τον κορονοϊό.

 

Εν κατακλείδι, ας ελπίσουμε ότι τα τελευταία γεγονότα θα βάλουν μυαλό στους κουφιοκεφαλάκηδες της Εκκλησίας και θα σταματήσουν όσα ανεύθυνα λένε και κάνουν από την αρχή της πανδημίας μέχρι και σήμερα. Διότι, όπως είχε πει ο Γάλλος φιλόσοφος Ζαν Πωλ Σαρτρ, «η κόλαση (δεν) είναι οι άλλοι». Και εντέλει, όπως έχει πει ο Ζαν Κοκτώ, «ο Θεός μάς σκέφτεται, αλλά δεν σκέφτεται αντί για μας».

 

ΥΓ1:Προσφατα χάλασε ο κόσμος-και πολύ σωστά-με το τσιμπούσι, στο οποίο πήρε μέρος ο Παύλος Πολάκης. Δεν είδα να στηλιτεύεται κατά τον ίδιο τρόπο το αντίστοιχο που έγινε στη Μονή Πετράκη με15 Μητροπολίτες και τον Αρχιεπίσκοπο, ο οποίος εκεί κόλλησε τον ιό.

 

ΥΓ2: Ελπίζω να ισχύει η πληροφορία που κυκλοφόρησε από χτες ότι επιδιώκεται να έρθει ειδικό φάρμακο από την Αμερική για τον Αρχιεπίσκοπο. Και ελπίζω, επίσης, το ίδιο να γίνει και για άλλους ασθενείς. Οτιδήποτε άλλο θα ήταν ανήθικο.