Η μαφία της ανακύκλωσης

 

Τον τελευταίο καιρό σημειώνονται συνέχεια πυρκαγιές σε μονάδες ανακύκλωσης. Οι περισσότερες ξεκινούν τις νυχτερινές ώρες. Η τελευταία στο Σχηματάρι(21.3.2021) στις 4 το απόγευμα. Σημαντικές είναι οι καταγγελίες για τους (μη) ελέγχους σε αυτές τις μονάδες αλλά και για τις συνθήκες αποθήκευσης και πυρασφάλειας.

 

Το πρόβλημα είναι παλιό και πολλοί μιλούν για «μαφία» στο χώρο της ανακύκλωσης.

 

Εκτός από την πυρκαγιά στο Σχηματάρι οι πυρκαγιές σε μονάδες ανακύκλωσης την περίοδο 2019-2020 είναι οι εξής:

 

6 Ιουλίου 2019 4.30 ΤΟ ΠΡΩΙ Εργοστάσιο ανακύκλωσης στο Λασίθι της Κρήτης.

 

30 Αυγούστου 2019 ΝΥΧΤΑ Αποθήκη ανακύκλωσης στην Πρέβεζα.

 

14 Οκτωβρίου 2019 Εργοστάσιο ανακύκλωσης μετάλλων στη Θεσσαλονίκη.

 

17 Δεκεμβρίου 2019 ΜΕΣΑΝΥΧΤΑ Εργοστάσιο ανακύκλωσης μπαταριών στη ΒΙΠΕ ΠΑΤΡΩΝ.

 

14 Ιανουαρίου 2020 4 τα ξημερώματα, σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στο 128ο χιλιόμετρο της εθνικής οδού Κορίνθου-Πατρών.

 

17 Μαρτίου 2020 στις 2 τα ξημερώματα, σε μονάδα ανακύκλωσης στον δρόμο Λάρισας-Καρδίτσας.

 

8 Απριλίου 2020 βράδυ, σε μονάδα ανακύκλωσης μετάλλων στο Μενίδι.

 

11 Μαΐου 2020 απόγευμα, σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στην Αυλίδα.

 

14 Μαΐου 2020 σε εργοστάσιο ανακύκλωσης πλαστικών και χαρτικών ειδών στη Νέα Ζωή Ασπροπύργου.

 

19 Μαΐου 2020 σε εργοστάσιο ανακύκλωσης στη Μάνδρα Αττικής.

 

15 Αυγούστου 2020 στη Μεταμόρφωση.

 

21 Αυγούστου σε μονάδα ανακύκλωσης στη Θεσσαλονίκη.

 

4 Σεπτεμβρίου 2020 σε εργοτάξιο ανακύκλωσης στη θέση Νησί Τεμένης Αιγίου.

 

Το καλοκαίρι του 2015, η Αττική πνίγηκε στον τοξικό καπνό από τη φωτιά σε ΚΔΑΥ της περιοχής του Ασπρόπυργου, που ανήκε στην εταιρεία «Γενική Ανακύκλωση Α.Ε.».

 

Το «ατύχημα» αυτό ανέδειξε μια σειρά από συγκαλυμμένα μυστικά των εταιρειών ανακύκλωσης, αφού βέβαια η συγκεκριμένη εταιρεία είναι μία από τις πολλές που δραστηριοποιούνται στο χώρο.

 

Για παράδειγμα μέσα στο ΚΔΑΥ βρέθηκαν υλικά τα οποία δεν έχουν καμία δουλειά σε ένα κέντρο διαλογής ανακυκλώσιμων, όπως π.χ. διάφορων ειδών βιομηχανικά και βιοτεχνικά απόβλητα, που σύμφωνα με το νόμο πρέπει να ακολουθούν εντελώς διαφορετικούς «δρόμους» και διαδικασίες για να μην κινδυνεύει το περιβάλλον και η υγεία των πολιτών και όχι να βρίσκονται ανάμεσα σε αστικά απορρίμματα.

 

Πολύ σημαντικό όμως είναι επίσης ότι, το ατύχημα στάθηκε ως αφορμή για να κυκλοφορήσουν φωτογραφίες που είχαν τραβηχτεί ένα χρόνο νωρίτερα στο συγκεκριμένο ΚΔΑΥ και δείχνουν φορτηγό να φορτώνει αδιαχώριστα σκουπίδια (ανακυκλώσιμα και μη ανακυκλώσιμα μαζί) με προορισμό… τι άλλο; Το μεγαλύτερο σκουπιδότοπο της χώρας, τον ΧΥΤΑ Φυλής, που δηλητηριάζει εδώ και δεκαετίες όλες τις γύρω περιοχές.

 

Αυτές είναι οι συνθήκες στις οποίες λειτουργεί η συντριπτική πλειοψηφία των κέντρων «διαλογής» και «ανακύκλωσης». Ανακύκλωση στην ουσία δεν γίνεται, είτε ο μπλε κάδος φορτωθεί απευθείας μαζί με τον πράσινο, είτε περάσει πρώτα από ένα ΚΔΑΥ!

 

Οι «κλέφτες» της ανακύκλωσης

 

Μια άλλη συνηθισμένη «εξήγηση», ή μάλλον δικαιολογία για τα μικρά ποσοστά της ανακύκλωσης στη χώρα μας, είναι ότι ένα μεγάλο τμήμα των αντικειμένων των μπλε κάδων που αξίζει να ανακυκλωθεί «κλέβεται» από ρακοσυλλέκτες και παλιατζήδες.

 

Οι «κλέφτες» των ανακυκλώσιμων, ανήκουν βέβαια στις πιο ευάλωτες κοινωνικές ομάδες: Ρομά, μετανάστες, άνεργοι Έλληνες και άλλοι, που δε θα έχουν ποτέ την ευκαιρία να υπερασπιστούν τον εαυτό τους και να απαντήσουν στις κατηγορίες που τους αποδίδονται. Οι άνθρωποι αυτοί, όπως περιγράφεται στο ντοκιμαντέρ «Φαβέλες στη σκιά της Ακρόπολης» δουλεύουν μέρα νύχτα κυριολεκτικά για ψίχουλα.

 

«Στην Ελλάδα οι ρακοσυλλέκτες και οι μικροέμποροι υπολογίζονται γύρω στους 80 – 100.000. Αν ήταν κοινωνικά οργανωμένοι και μπορούσαν να σταματήσουν τη δουλειά για ένα μήνα, θα παρέλυε η βιομηχανία και θα δημιουργούνταν χρηματιστηριακή κρίση σε όλο το real estate γιατί θα ανέβαινε κατακόρυφα η τιμή της μπετόβεργας. Θα υπήρχε δραστική αλλαγή στο τοπίο».

 

Δεδομένου όμως ότι δεν είναι κοινωνικά οργανωμένοι, αποτελούν τους αποδιοπομπαίους τράγους για τις αμαρτίες του συστήματος ανακύκλωσης στη χώρα μας.

 

Αξιοποιώντας τη «συγκομιδή» των «ρακοσυλλεκτών», τους οποίους πληρώνουν με ψίχουλα, οι εταιρείες ανακύκλωσης καταφέρνουν να δικαιολογούν την ύπαρξή τους, να βγάζουν κέρδη από την μεταπώληση των μετάλλων, χαρτιών, κλπ στη βιομηχανία καθώς και να εξασφαλίζουν «πράσινες» επιδοτήσεις στο όνομα της ανακύκλωσης. Την ίδια στιγμή φορτώνουν την ευθύνη για τα μικρά ποσοστά ανακύκλωσης στους ανθρώπους που κάνουν όλη τη δουλειά.

 

Μια μαφία αντάξια της Σικελικής…

 

Η παραπάνω πρακτική, όπως και πολλές άλλες, περιγράφονται και σε ρεπορτάζ της εφημερίδας «Καθημερινή», που έγινε επίσης λίγο καιρό μετά την πυρκαγιά στον Ασπρόπυργο, το 2015.

 

Επιπλέον το ρεπορτάζ περιγράφει σκηνές εκδίωξης των αρμόδιων ελεγκτών από τις εγκαταστάσεις των εταιρειών «ανακύκλωσης», τσιλιαδόρους που ειδοποιούν τους ιδιοκτήτες αν πλησιάζει κάποιος ελεγκτής την ώρα που το εκάστοτε ΚΔΑΥ «ξεφορτώνεται» ποσότητες σκουπιδιών που δεν έχει καμία πρόθεση να διαχωρίσει και να προωθήσει για ανακύκλωση, κλπ.

 

Κοινώς, μιλάμε για μια κανονική μαφία, που κλέβει, εκφοβίζει, παρανομεί ασύστολα και δηλητηριάζει το περιβάλλον. Ούτε τα προσχήματα δεν προσπαθούν να κρατήσουν οι σκουπιδοεργολάβοι, που βρίσκονται βέβαια σε στενή συνεργασία με πολλούς από τους δήμους της χώρας.

 

Γιατί συμβαίνουν όλα αυτά;

 

Αφού δεν πρόκειται να κάνουν ανακύκλωση, γιατί στήνουν εταιρείες «ανακύκλωσης», γιατί κάνουν βόλτα τα σκουπίδια, αφού έτσι κι αλλιώς δεν πρόκειται να τα ανακυκλώσουν, αλλά θα τα στείλουν σε κάποια χωματερή; Η απάντηση στην παραπάνω ερώτηση έχει αρκετές πτυχές.

 

Καταρχήν, η Ελλάδα, όπως και όλες οι χώρες της Ε.Ε. είναι υποχρεωμένη να παρουσιάζει κάποιο «έργο» ως προς την ανακύκλωση των απορριμμάτων που παράγει. Θεωρητικά ο στόχος της Ε.Ε. είναι μέχρι το 2020 ο μέσος όρος της ανακύκλωσης στα κράτη – μέλη της να φτάσει το 50% των παραγόμενων σκουπιδιών. Η Ελλάδα, που βρίσκεται πολύ πίσω από αυτό τον αριθμό, εξακολουθεί να πληρώνει τεράστια πρόστιμα για την κατάσταση που επικρατεί στις χωματερές της. Υπολογίζεται ότι από τα 100 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο που πληρώνουμε για μια σειρά περιβαλλοντικές παραβάσεις, τα μισά έχουν να κάνουν με τη διαχείριση των απορριμμάτων. Πρέπει επομένως να παρουσιαστεί κάποια πρόοδος, ή έστω μια «βιτρίνα» ανακύκλωσης.

 

Το βασικό όμως είναι, ότι το σύστημα των μπλε κάδων είναι ένα πραγματικό χρυσορυχείο για τις εταιρείες που το ελέγχουν. Πρόκειται για μια καλοστημένη δουλειά που αποφέρει τεράστια κέρδη ενώ το κόστος, τόσο το οικονομικό όσο και το περιβαλλοντικό, το πληρώνουν οι πολίτες[…]

 

Μα δεν υπάρχει κανείς να τους ελέγχει; Αυτή είναι η φυσιολογική απορία που προκύπτει από όλα τα παραπάνω.

 

Υπάρχει, μόνο που σύμφωνα με τα λεγόμενα του ίδιου το Εθνικού Οργανισμού Ανακύκλωσης (ΕΟΑΝ) του φορέα δηλαδή που έχει την ευθύνη να εποπτεύει τις εταιρείες ανακύκλωσης, αυτό δε πραγματοποιείται!

 

O ίδιος ο δημόσιος φορέας που οφείλει να εποπτεύει τις ιδιωτικές εταιρείες ανακύκλωσης, παραδέχεται δημόσια ότι δεν μπορεί να το κάνει και ότι ακόμα και οι κυρώσεις που επιβάλλει πέφτουν στο κενό – με τον έναν ή τον άλλο τρόπο απλά δεν ισχύουν.

 

Κοροϊδία

 

Μέσα σε αυτές τις συνθήκες, μια εικόνα που δείχνει έναν μπλε και έναν πράσινο κάδο να φορτώνονται από το ίδιο απορριμματοφόρο, θα μπορούσε να θεωρηθεί «πταίσμα». Και πράγματι είναι, αν σκεφτεί κανείς το μέγεθος της μπίζνας, της περιβαλλοντικής καταστροφής, των οικονομικών σκανδάλων και των επικίνδυνων παιχνιδιών με την υγεία ολόκληρων κοινωνιών. Δεν παύει όμως να αποτελεί την πιο εξόφθαλμη ένδειξη της κοροϊδίας που συντελείται στις πλάτες μας. Μιας κοροϊδίας που έχει έρθει η ώρα να αντιληφθούμε σαν κοινωνία και να παλέψουμε για την ανατροπή της. Γιατί οι επιχειρηματίες της «ανακύκλωσης» δε βγάζουν μόνο τεράστια κέρδη για τα οποία πληρώνουμε εμείς αλλά απειλούν και το περιβάλλον, την υγεία και τη ζωή μας…

 

πηγές: common, Euroday   

Προσλαμβάνουν 1.000 επαγγελματίες στρατιώτες την ώρα που τα νοσοκομεία «στενάζουν» από ελλείψεις γιατρών και νοσηλευτών

 

Στην πρόσληψη 1.000 Επαγγελματιών Οπλιτών (ΕΠ.ΟΠ.) του Στρατού Ξηράς προχωρά με συνοπτικές διαδικασίες η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Μάλιστα οι αιτήσεις όπως μας ενημερώνει η σχετική προκήρυξη θα έχουν ολοκληρωθεί μέσα σε ένα μήνα! Και σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα οι προσλήψεις σε λιγότερο από 100 μέρες!!!

 

Η κίνηση των κυβερνώντων για ενίσχυση του στρατού με νέες προσλήψεις γίνεται σε μια περιόδο που:

 

— Δεκάδες άνθρωποι χάνουν τη ζωή τους σε καθημερινή βάση.

 

— Χιλιάδες γιατροί και νοσηλευτές εξαντλημένοι παλεύουν με το θάνατο για να σώσουν ανθρώπινες ζωές και σε πολλές περιπτώσεις ένας γιατρός στη βάρδια αναλογεί σε 40 ασθενείς.

 

— Τα κενά σε προσωπικό και υποδομές στα νοσοκομεία της χώρας είναι τεράστια και ασθενείς βρίσκονται σε διαδρόμους νοσοκομείων ενώ χρειάζονται επιγόντως ΜΕΘ.

 

— Οι «ήρωες» της πρώτης γραμμής εκλιπαρούν για άμεσες μόνιμες προσλήψεις και δημιουργία νέων υποδομών.

 

Μέσα σε μόλις 100 μέρες θα προσλάβουν 1.000 επαγγελματίες στρατιώτες και εδώ και 12 μήνες έχουν αφήσει τα νοσοκομεία «γυμνά» από προσωπικό!

 

Όμως οι ..ανάγκες της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Οι …ανάγκες του αστικού κράτους είναι άλλες. Εν μέσω πανδημίας η κυβέρνηση προχωρά σε 1.00ο μόνιμες προσλήψεις στρατιωτικών και έχει ξεκινήσει τη διαδικασία για να προσλάβει περισσότερους από 2.000 «αστυνομικούς πανεπιστημίων» (!!!) για να ιδρύσει ένα νέο σώμα καταστολής με πρόσχημα τη φύλαξη των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων.

 

Μέσα στην πανδημία με οικογένειες να θρηνούν ανθρώπους. Την κοινωνία να βιώνει συνθήκες υγειονομικής ανασφάλειας και οικονομικής ασφυξίας (που το επόμενο διάστημα θα οδηγήσουν χιλιάδες σε εξαθλίωση) η κυβέρνηση Μητσοτάκη έσπευσε με συνοπτικές διαδικασίες να στελεχώσει τον κρατικό μηχανισμό με στρατιωτικούς και «μπάτσους ΑΕΙ»!

Η κυβέρνηση λοιπόν που «μπαλώνει» εδώ και ένα χρόνο τα κενά στα νοσοκομεία με ελάχιστες προσλήψεις για την αντιμετώπιση της πανδημίας. Που επιστρατεύει ιδιώτες γιατρούς αλλά όχι τα ιδιωτικά νοσοκομεία μέσα σε μόλις εκατό μέρες θα ντύσει μόνιμα 1.000 άτομα στο «χακί»!

 

Στο νεοφιλελεύθερο μοντέλο του «επιτελικού κράτους» οι άσπρες μπλούζες δεν είναι …απαραίτητες την επόμενη μέρα της πανδημίας. Στον αντίποδα για τους κυβερνώντες πρωταρχική σημασία έχει η ενίσχυση των καταναγκαστικών μηχανισμών επιβολής της κυρίαρχης πολιτικής τους αστικού κράτους…  

πηγή 

Ένα έγκλημα εν εξελίξει: Πεθαίνουν άνθρωποι εκτός ΜΕΘ για να μην επιταχθούν τα ιδιωτικά νοσοκομεία;

 

γράφει ο Γιώργος Καρελιάς

 

Η σοκαριστική φωτογραφία από τον Ευαγγελισμό με τα ασθενοφόρα σε παράταξη να περιμένουν να αποβιβάσουν αρρώστους δεν φαίνεται να συγκίνησε την κυβέρνηση. Η οποία, αντί για γρήγορες και ουσιώδεις κινήσεις που θα σώσουν ανθρώπινες ζωές, αναλώνεται σε αψιμαχίες με τους ιδιώτες γιατρούς που αρνούνται να πάνε στα νοσοκομεία.

 

Μπορεί η Αθήνα να μην έχει γίνει ακόμα Μπέργκαμο, αλλά δεν θα αργήσει να γίνει, αν η πανδημία δεν υποχωρήσει γρήγορα και, κυρίως, αν δεν βρεθούν Εντατικές για τους αρρώστους που κινδυνεύουν. Και δεν θα βρεθούν αν η κυβέρνηση δεν αφήσει τα επικοινωνιακά τερτίπια και δεν προχωρήσει αμέσως σε δύο επείγουσες κινήσεις:

 

Πρώτον, να εντάξει εδώ και τώρα όλα τα ιδιωτικά νοσοκομεία και κλινικές στο πρόγραμμα λειτουργίας του ΕΣΥ. Είναι απαράδεκτο τα δημόσια νοσοκομεία να βρίσκονται στα όρια της κατάρρευσης, οι γιατροί να διασωληνώνουν βαριά περιστατικά σε απλές κλίνες και λίγα μέτρα παραπέρα να υπάρχουν ιδιωτικά νοσοκομεία με κενές θέσεις σε ΜΕΘ. Τι περιμένει ο κ. Κικίλιας και δεν τα επιτάσσει; Τι θα πει «ό,τι ζητήσαμε από τους ιδιώτες το πήραμε;». Αν «βρισκόμαστε σε πόλεμο», όπως συνηθίζουν να λένε ο ίδιος και ο πρωθυπουργός, είναι αδιανόητο να μη συμμετέχουν στη μάχη όλες ανεξαιρέτως οι δομές υγείας της χώρας. Επρεπε ήδη να έχει γίνει, οι γιατροί του ΕΣΥ το ζητούν εδώ και καιρό, ώστε να μη βρεθούν μπροστά στο βαρύ δίλημμα να επιλέξουν ποιον θα σώσουν.

 

Δεύτερον, να προσλάβει επειγόντως όσους γιατρούς χρειάζονται τα νοσοκομεία (ήδη εκκρεμούν χιλιάδες προσλήψεις), αντί να πελαγοδρομεί με τις επιτάξεις ιδιωτών, οι οποίοι δεν θέλουν να πάνε στα νοσοκομεία(απαράδεκτη η στάση τους). Και αυτό το αίτημα έχει διατυπωθεί εδώ και μήνες, αλλά η κυβέρνηση κωλυσιεργεί και κάνει σπασμωδικές κινήσεις στο παρά πέντε. Αντί να ακούσει τους γιατρούς έστω και τώρα, δίνει αόριστες «διαβεβαιώσεις» χωρίς αντίκρυσμα.

 

Δεν αρκεί ο υπουργός Υγείας να προαναγγέλλει κάθε εβδομάδα την επόμενη «δύσκολη εβδομάδα». Πρέπει να φροντίσει ώστε το δημόσιο σύστημα να μην οδηγηθεί σε ολοκληρωτική κατάρρευση. Και αυτή μπορεί να αποφευχθεί μόνο αν το συντρέξει και το ιδιωτικό σύστημα υγείας. Εδώ δεν χωράνε ούτε ιδεοληψίες, ούτε φιλίες, πολιτικές και άλλες, ούτε συμφέροντα. Για ένα-δυο μήνες ακόμα, όσο χρειαστεί τέλος πάντων, οι πάντες πρέπει να στοιχηθούν στη μια και μοναδική γραμμή ανάγκης: όλες οι διαθέσιμες κλίνες ΜΕΘ να χρησιμοποιηθούν, μαζί με το κατάλληλο προσωπικό, ώστε να σωθούν όσο το δυνατόν περισσότερες ανθρώπινες ζωές.

 

Ο κ. Κικίλιας δεν δικαιούται να μην επιστρατεύσει ΟΛΕΣ τις διαθέσιμες δυνάμεις. Και ας λάβει υπόψη του το μέγεθος της ευθύνης του, όπως το αποδίδει αυτή η ρήση του Μολιέρου: «Δεν είμαστε υπεύθυνοι μόνο γι' αυτό που κάνουμε, αλλά και γι’ αυτό που δεν κάνουμε».  

πηγή

Οι πραγματικοί λόγοι της κουμπαριάς Άδωνι-Καταπόδη και το κρυφό σχέδιο

 

Τα σχέδια του υπ. Ανάπτυξης και του πρόεδρου της Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων «επισημοποιήθηκαν» στη βάφτιση

 

«Κουμπάρε, και στον θάνατο θα σου κλουθώ ‘πό πίσω / για δεν χαλά μια κουμπαριά που ‘χα καιρό να χτίσω» λέει μια κρητική μαντινάδα, η οποία αποδεικνύεται εκατό τοις εκατό αληθινή στην περίπτωση της νέας κουμπαριάς του πρόεδρου της Ενιαίας Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων (ΕΑΑΔΗΣΥ) Γιώργου Καταπόδη με τον υπουργό Ανάπτυξης Άδωνι Γεωργιάδη.

 

Από τη Μαρία Παναγιώτου

Μια κουμπαριά που ήταν σχεδόν προδιαγεγραμμένη, καθώς οι δύο πνευματικοί -πλέον- συγγενείς μοιάζει να είχαν καταλάβει εδώ και καιρό πως είχαν πράγματι πνευματική εγγύτητα, δηλαδή πολλά κοινά σχέδια να οργανώσουν και πολλά κοινά συμφέροντα να μοιραστούν, παρότι θα έπρεπε να έχουν κώλυμα ακόμη και να συζητούν.

 

Ας μην ξεχνάμε ότι το υπουργείο Ανάπτυξης εποπτεύει και καθορίζει τη συγκεκριμένη Αρχή, η οποία με τη σειρά της παρακολουθεί και αξιολογεί την αποτελεσματικότητα των δράσεων στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων και του υπουργείου Ανάπτυξης.

 

Και μπορεί στην επικαιρότητα να επικράτησε η πτυχή της είδησης που αφορούσε την ειδική άδεια, πλαστή ή μη, με την οποία τελέστηκε το μυστήριο (βάφτιση) εν μέσω καραντίνας, ωστόσο έμειναν στη σκιά οι πραγματικοί λόγοι αυτής της κουμπαριάς, τους οποίους φέρνει σήμερα στο φως η «κυριακάτικη δημοκρατία».

 

Έμεινε, δηλαδή, κρυφό το σχέδιο που οργανώνεται πίσω από μια άλλη -μεταφορική- κολυμπήθρα, η οποία έχει στηθεί για να ξεπλύνει με ύδατα δήθεν νομιμότητας μια σειρά σχεδίων που βρίσκονται στην αντίπερα όχθη από αυτό που ονομάζεται «δημόσιο συμφέρον».

 

Κράτα με να σε κρατώ…

Ο κ. Καταπόδης δεν έχει κρύψει ποτέ τις προσωπικές του φιλοδοξίες. Αμέσως μετά τον Αύγουστο του 2016, όταν εγκρίθηκε η υποψηφιότητά του από την Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής και μάλιστα με ευρεία πλειοψηφία, άρχισε να επικοινωνεί την επιθυμία του να ηγηθεί μιας ανεξάρτητης Αρχής με διευρυμένες αρμοδιότητες, ενώ προσπαθούσε διαρκώς να προωθήσει το σχέδιό του, που περιελάμβανε την ένωση της ΕΑΑΔΗΣΥ με την Επιτροπή Ανταγωνισμού και τον ίδιο σε θέση υπερπροέδρου. Όπως η ιστορία απέδειξε, το μεγαλόπνοο όραμά του αγνοήθηκε από την προηγούμενη κυβέρνηση, όμως ο ίδιος δεν το έβαλε κάτω.

 

Όταν στο υπουργείο Ανάπτυξης τοποθετήθηκε ο κ. Γεωργιάδης, οι φιλοδοξίες του κ. Καταπόδη φαίνεται ότι εισακούστηκαν πρώτη φορά, κυρίως γιατί ταίριαζαν με μια σειρά κυβερνητικών σχεδίων. Το βασικότερο από αυτά είναι να απορροφηθούν με συγκεκριμένο τρόπο και από συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα τα 32 δισ. ευρώ που περιμένει η χώρα μας από την Ευρωπαϊκή Ένωση μέσω του «ταμείου ανάκαμψης». Για να συμβεί αυτό, απαραίτητη προϋπόθεση ήταν να αλλάξουν εντελώς το νομικό πλαίσιο των δημοσίων συμβάσεων και ταυτόχρονα ο τρόπος που διενεργούνται οι έλεγχοι στις δημόσιες συμβάσεις από την ΕΑΑΔΗΣΥ.

 

Απευθείας αναθέσεις

Το πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση ήταν το νομοσχέδιο που κατατέθηκε από τον Άδωνι Γεωργιάδη τον περασμένο μήνα και ψηφίστηκε στις 4 Μαρτίου, με το οποίο ελαστικοποιήθηκε μια σειρά όρων που αφορά τις δημόσιες συμβάσεις. Αυξήθηκε, για παράδειγμα, σκανδαλωδώς το όριο των απευθείας αναθέσεων ακόμη και για έργα που δεν υπάγονται στις κοινωνικές υπηρεσίες, αλλά αφορούν τεχνικές μελέτες, ενώ παράλληλα ορίστηκε ότι οι ανάδοχοι των δημοσίων έργων θα επιβλέπονται από ιδιώτες της δικής τους επιλογής (!).

 

Πηγές σχετικές με το θέμα σχολίασαν στην «κυριακάτικη δημοκρατία» ότι η γνωμοδότηση που κατέθεσε η ΕΑΑΔΗΣΥ, ως οικεία επιτροπή, σε σχέση με το νομοσχέδιο ήταν εξαιρετικά «χλιαρή». Φαίνεται ότι οι δύο κουμπάροι είχαν δώσει ήδη χέρια και δώρα. Ο κ. Καταπόδης είχε προσφέρει στον κ. Γεωργιάδη την ανεμπόδιστη ψήφιση του νομοσχεδίου. Και σε λίγο καιρό φαίνεται ότι προσδοκά να παραλάβει το δικό του δώρο από τον πνευματικό -πλέον- συγγενή του, καθώς η θητεία του τελειώνει φέτος.

 

Εξάλλου, όπως ορίζει ο σχετικός νόμος (4013/2011), ο πρόεδρος και ο αναπληρωτής πρόεδρος αυτής της ανεξάρτητης Αρχής προτείνονται μόνο από τον εκάστοτε υπουργό Ανάπτυξης.

 

Επομένως, δεν χρειάζεται και πολλή φαντασία για να καταλάβει κανείς πως… ο νονός θα προτείνει ξανά τον κουμπάρο του για την ίδια θέση. Η συμφωνία όμως φαίνεται ότι περιλαμβάνει και αναβάθμιση του ρόλου. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο επόμενος «σταθμός» του σχεδίου είναι η ενοποίηση της ΕΑΑΔΗΣΥ με την Αρχή Εξέτασης Προδικαστικών Προσφυγών, σκοπός της οποίας είναι η επίλυση των διαφορών που ανακύπτουν κατά το στάδιο που προηγείται της σύναψης των συμβάσεων δημοσίων έργων, προμηθειών και υπηρεσιών, ύστερα από την άσκηση προδικαστικής προσφυγής. Πρόεδρος στην νέα, διευρυμένη Αρχή θα είναι, φυσικά, ο κ. Καταπόδης.

 

Μεγάλη Αρχή μικρή ανεξαρτησία…

Ένα επόμενο στάδιο του σχεδίου Γεωργιάδη – Κατοπόδη περιλαμβάνει, σύμφωνα με πληροφορίες της «κυριακάτικης δημοκρατίας», την ενοποίηση στο σχήμα (Ενιαίας Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Συμβάσεων με την Αρχή Εξέτασης Προδικαστικών Προσφυγών) και της Επιτροπής Ανταγωνισμού, δεδομένου, μάλιστα, ότι ο πρόεδρός της Ιωάννης Λιανός μοιάζει να θέλει να επιστρέψει στην ακαδημαϊκή καριέρα του, αλλά και να μην έχει εκπληρώσει όλες τις προσδοκίες του κ. Γεωργιάδη.

 

Έτσι θα δημιουργηθεί ένα σχήμα τόσο μεγάλο και άκαμπτο, που δεν θα μπορεί να κάνει στην πραγματικότητα κανέναν ουσιαστικό έλεγχο. Και μπορεί η ιδέα της ενοποίησης και της Επιτροπής Ανταγωνισμού στο παραπάνω σχήμα να είναι πιο δύσκολη, δεδομένου ότι η συγκεκριμένη Αρχή έχει πρόσθετη θεμελίωση στο ενωσιακό δίκαιο, τίποτε όμως δεν είναι ακατόρθωτο για το επιτελικό κράτος! Εξάλλου, έχει ήδη στο βιογραφικό της την περίφημη Εθνική Αρχή Διαφάνειας (ΕΑΔ), που γεννήθηκε προκειμένου να… πεθάνει κάθε ουσιαστικός έλεγχος.

 

Συγκεκριμένα, με τη δημιουργία της ΕΑΔ καταργήθηκαν όλα τα ελεγκτικά σώματα της διοίκησης, όπως ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης, το Σώμα Επιθεωρητών – Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης και το Σώμα Επιθεωρητών Υπηρεσιών Υγείας και Πρόνοιας, που είχαν συμβάλει στην εκπόνηση σημαντικών πορισμάτων, όπως αυτό για το ΚΕΕΛΠΝΟ και τη Novartis. Επικεφαλής της ΕΑΔ τοποθετήθηκε ένας άλλος κουμπάρος (αυτή τη φορά, του πρωθυπουργού), ο Άγγελος Μπίνης.

 

Τόσο ο κουμπάρος του κ. Μητσοτάκη όσο και ολόκληρη η ΕΑΔ σήμερα ασχολούνται αποκλειστικά με τα πρόστιμα που κόβονται στους πολίτες για την παραβίαση των περιορισμών κυκλοφορίας λόγω του κορωνοϊού. Σε αυτούς τους ελέγχους των ταλαιπωρημένων πολιτών φαίνεται ότι αρχίζουν και τελειώνουν όλες οι ανάγκες επιθεώρησης της δημόσιας διοίκησης.

 

Κι επειδή το σχέδιο «κουμπάροι» φαίνεται πως έχει λειτουργήσει για την αποφυγή οποιωνδήποτε ελέγχων, μπήκε ξανά σε εφαρμογή. Αυτή τη φορά απλώς τον νεοφώτιστο λάδωσε ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος ας μην ξεχνάμε ότι τον Αύγουστο του 2019 είχε φροντίσει να απομακρύνει τη Βασιλική Θάνου από τη θέση της προέδρου της Επιτροπής Ανταγωνισμού με διάταξη περί ασυμβίβαστου, επειδή η κυρία Θάνου είχε διατελέσει άμισθη σύμβουλος στο νομικό γραφείο του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα.

 

Παρά το γεγονός πως η διάταξη αυτή, ήταν αντίθετη προς το ενωσιακό δίκαιο, το οποίο απαγορεύει το ασυμβίβαστο με αναδρομική ισχύ. Σήμερα, ο κ. Γεωργιάδης συγγενεύει πνευματικά με τον άνθρωπο τον οποίο εποπτεύει και από τον οποίο εποπτεύεται. Πάντα άξιος!  

πηγή

   

Αυτές είναι οι συμβάσεις της Cisco με το Υπουργείο Παιδείας για τα τηλεμαθήματα μέσω Webex – Κόστισαν 1,9 εκατ. ευρώ.!

 

Το υπουργείο Παιδείας έδωσε στη δημοσιότητα τις συμβάσεις με τη Cisco για την παροχή της πλατφόρμας τηλεκπαίδευσης Webex. Τα χρήματα δίνονται μέσω της Κοινωνίας της Πληροφορίας (ΚτΠ), φορέα του Υπουργείου Ψηφιακής Πολιτικής.

Καταρχάς όπως προκύπτει από την πρώτη ανάγνωση του 172 σελίδων αρχείου η συνεργασία του ελληνικού Δημοσίου με τη Cisco δεν είναι δωρεάν. Αντιθέτως, κοστίζει σε πρώτη φάση 1.896.630 ευρώ πλέον ΦΠΑ. Τόσο κοστολογούνται οι 113.892 άδειες χρήσης του λογισμικού Webex, καθώς και οι 5.306 άδειες χρήσης λογισμικού Cisco Jabber, την προμήθεια των οποίων ενέκρινε στις 16/03/2021 το Ελεγκτικό Συνέδριο.

 ΔΕΙΤΕ-ΕΔΩ-ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ-ΤΙΣ-ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ

Η προμήθεια των αδειών της Cisco ΔΕΝ γίνεται από το Υπουργείο Παιδείας, αλλά από την ανώνυμη εταιρεία του Δημοσίου Κοινωνία της Πληροφορίας (η οποία εποπτεύεται από το Υπουργείο Ψηφιακής Διακυβέρνησης), μέσω του προγράμματος ΣΥΖΕΥΞΙΣ ΙΙ. Επιπλέον, προκειμένου να βρεθούν οι απαιτούμενοι πόροι, η προσφορά της Cisco αντικαθιστά λογισμικό και εξοπλισμό που σε παλαιότερο χρόνο είχε κατακυρωθεί στη Huawei.

 

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η Αμερικανική πολυεθνική αντικαθιστά την Κινεζική εταιρεία ως ο προνομιακός πάροχος λογισμικού τηλεδιασκέψεων, το οποίο θα χρησιμοποιείται σε όλο το φάσμα του Ελληνικού Δημοσίου.

 

Οι άδειες για το Webex έχουν διάρκεια 12 μηνών. Με τη λήξη τους, το Ελληνικό Δημόσιο θα πρέπει να αποφασίσει εάν (α) θα σταματήσει τη συνεργασία με την εταιρεία, (β) θα πάρει προσφορές από άλλες εταιρείες, ή (γ) θα τις ανανεώσει.

 

Επίσης παραμένει ανοιχτό και προς διερεύνηση το ζήτημα των προσωπικών δεδομένων μαθητών και εκπαιδευτικών. Στο έγγραφο απουσιάζει η γνωμάτευση της αρμόδιας Αρχής. Η οποία υπό κανονικές συνθήκες θα έπρεπε να έχει προηγηθεί της ενεργοποίησης της πλατφόρμας.

 

Οι διμερείς συμφωνίες που υπέγραψε η κ. Κεραμέως με τη Cisco, προβλέπουν τη διαγραφή, μετά το πέρας της χρήσης, των δεδομένων που παρέχονται από το Υπουργείο. Δεν είναι σαφές όμως τι θα γίνει με τα προσωπικά δεδομένα των τελικών χρηστών της πλατφόρμας, δηλαδή των μαθητών και των δασκάλων τους. Αυτό που είναι σαφές, είναι πως η Cisco μπορεί να διαχειρίζεται και να επεξεργάζεται τα δεδομένα για όσο διάστημα οι υπηρεσίες της παραμένουν ενεργές.

 

Τέλος στις επιστολές της Cisco η αρχική συμφωνία περιγράφεται ως «Free Trial Agreement» (Συμφωνία Δωρεάν Δοκιμής). Στην «επίσημη μετάφραση» του ίδιου εγγράφου, όμως, η οποία επικυρώθηκε από την Υπεύθυνη Προστασίας Δεδομένων (!) του Υπουργείου Παιδείας, ο όρος που χρησιμοποιείται είναι «Συμφωνία Δωρεάν Παραχώρησης». Δεν αναφέρεται δηλαδή ο δοκιμαστικός, άρα πεπερασμένος χρονικά, χαρακτήρας της πρώτης παραχώρησης.

 

 

πηγή

Ειρωνική επιστολή φαρμακοποιών στον Κικίλια: Καλή επιτυχία με τα τεστ

 

Με εξαιρετικά δηκτικό ύφος σχολίασαν οι φαρμακοποιοί την απόφαση της κυβέρνησης για τη χορήγηση δωρεάν τεστ για κορωνοϊό στους πολίτες.

 

Σε επιστολή που απέστειλε η Ομοσπονδία Συνεταιρισμών Φαρμακοποιών Ελλάδας (ΟΣΦΕ) στον υπουργό Υγείας, Βασίλη Κικίλια, οι φαρμακοποιοί σημειώνουν αρχικά ότι «θα θέλαμε να σας μεταφέρουμε τον αιφνιδιασμό και την έκπληξή μας, όταν την Παρασκευή 19 Μαρτίου 2021, πληροφορηθήκαμε από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης ότι έως τα τέλη Μαρτίου θα ξεκινήσει η διάθεση των rapid test από τα φαρμακεία».

 

Παράλληλα, τονίζουν ότι «δεδομένου όμως ότι καμία στιγμή δεν ενημερωθήκαμε για την πανελλαδική διάθεση των ανωτέρω και δεν κληθήκαμε να συνεισφέρουμε με τις απόψεις μας, αντιλαμβανόμαστε ότι έχετε ήδη από εναλλακτικές πηγές βρει τις λύσεις και τις απαντήσεις σε όλα τα ζητήματα και έχετε ολοκληρώσει με επιτυχία το λειτουργικό πλάνο αυτού του σημαντικού εγχειρήματος».

 

Κλείνουν, δε, λέγοντας ότι «επειδή αναγνωρίζουμε την κρισιμότητα της προσπάθειας αυτής για τον έλεγχο της πανδημίας και τη δημόσια υγεία, ευχόμαστε ολόψυχα κάθε επιτυχία», με την υποσημείωση: «Σε περίπτωση που αντιμετωπίσετε αξεπέραστα εμπόδια στην υλοποίηση του σχεδίου διανομής των rapid test δηλώνουμε εξ αρχής την πρόθεση μας να απαντήσουμε θετικά σε τυχόν κλήση του Υπουργείου σας προκειμένου να καταθέσουμε την εμπειρία μας, τη γνώση μας και τις προτάσεις μας και να συμβάλλουμε στην επίλυση τους κατ’ αναλογία της προσπάθειας που θα καταβάλετε εσείς για την επίλυση των θεσμικών μας προβλημάτων».

 

Υπενθυμίζεται ότι ο πρόεδρος του Φαρμακευτικού Συλλόγου Αττικής, Κώστας Λουράντος, επισήμανε για το ζήτημα των δωρεάν τεστ ότι «θα πρέπει να υπάρξει συνεννόηση του Κράτους με τις φαρμακαποθήκες για να υπάρξει αυτό το κανάλι διανομής των δωρεάν τεστ στα φαρμακεία. Ακόμη, λένε να γίνονται δωρεάν όλες οι διαδικασίες από το φαρμακείο, ενώ ήδη εμείς παρέχουμε προσωπικό και χώρο και έχουμε κάνει πολλές υποχωρήσεις στο όνομα του κορωνοϊού».

 

Δείτε εδώ την επιστολή 

πηγή

Πανδημία: Η Ελλάδα 3η στην ΕΕ στον δείκτη θάνατοι/κρούσματα, σε χειρότερη θέση από τα 3/4 των χωρών στον δείκτη θάνατοι/πληθυσμό

 

Αλήθεια, αυτά τα στοιχεία πως και του ξέφυγαν του άριστου κ.Σκέρτσου;...

Πανδημία:

 

Τα στοιχεία είναι της Παρασκευής 19 Μάρτη.

 

Την ίδια μέρα, δηλαδή, που ο κ.Σκέρτσος βγήκε στην τηλεόραση και έδωσε την γνωστή άθλια παράσταση, χρησιμοποιώντας αποπροσανατολιστικά γραφήματα της στατιστικής του ψεύδους. Που την ώρα της τραγωδίας, των 64 εκείνη την ημέρα νεκρών και των 649 διασωληνωμένων, είχε το θράσος να χρησιμοποιήσει την κατά τα άλλα αντικειμενική ενημέρωση για την πορεία της πανδημίας, για να κατηγορήσει ότι όσοι δεν χειροκροτούν την κυβερνητική πολιτική είναι φορείς της “μιζέριας” και του “εθνικού διχασμού”.

 

Αλήθεια, αυτοί οι δείκτες που παρατίθενται παρακάτω, πως και του ξέφυγαν του άριστου κ.Σκέρτσου; Του επίσης άριστου κ.Κικίλια; Του πανάριστου κ.Μητσοτάκη;

 

α) Η Ελλάδα στην 3η θέση της ΕΕ με ποσοστό 3,16% (Βουλγαρία πρώτη με 3,98%, Ουγγαρία 2η με 3,22%) στον δείκτη θνητότητας CFR – επιβεβαιωμένοι θάνατοι προς επιβεβαιωμένα κρούσματα COVID.

 

Τα στοιχεία είναι από το Our World in Data – δεδομένα Παν/μίου Ηopkins – εδω: ourworldindata.org

 

 

 

β) Στον δείκτη θάνατοι/πληθυσμό η Ελλάδα στην μέτρηση του statista βρίσκεται στην 46η θέση ανάμεσα σε 153 χώρες, δηλαδή βρίσκεται σε χειρότερη θέση από τα 2/3 των χωρών της μέτρησης

 

(δείτε εδω:  statista.com)

 

 

 

και

 

γ) στην μέτρηση του ίδιου δείκτη (θάνατοι/πληθυσμό) από worldmeters η Ελλάδα βρίσκεται στην 56η θέση ανάμεσα σε 221 χώρες, δηλαδή βρίσκεται σε χειρότερη θέση από 155 χώρες και από τα 3/4 των χωρών που συμπεριλαμβάνονται στην μέτρηση

 

(δείτε εδώ: worldometers.info).

     

 Νίκος Μπογιόπουλος

Οι Έλληνες εφοπλιστές και τα παράνομα «νεκροταφεία» πλοίων

 

Σύμφωνα με έρευνα του Reporters United, οι Έλληνες εφοπλιστές κατατάσσονται πρώτοι στη λίστα εφοπλιστών παγκοσμίως που πουλάνε τα πλοία τους ως «παλιοσίδερα» όταν πια δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Ωστόσο η θέση τους αυτή δεν θα είχε ιδιαίτερη σημασία, μιας και η παραπάνω πρακτική είναι συνηθισμένη, αν η αποσυναρμολόγηση δε λάμβανε χώρα σε παράνομα σημεία στην Νότιο Ασία, με εξαιρετικά σοβαρές περιβαλλοντικές επιπτώσεις και ανθρώπινες απώλειες.

 

Τα πλοία φτάνουν στο τέλος της ζωής τους όταν ο ιδιοκτήτης τους θεωρεί οικονομικότερο να πουλήσει τα απομεινάρια τους προκειμένου να ανακτήσει την αξία των συστατικών τους υλικών. Ωστόσο, πολλά από αυτά τα υλικά μπορεί να είναι εξαιρετικά επικίνδυνα κατά την επεξεργασία τους και τοξικά. Η ΕΕ χαρακτηρίζει τα λεγόμενα «πλοία στο τέλος του κύκλου ζωής τους» ως τοξικά απόβλητα και απαγορεύει την εξαγωγή τους με αυστηρούς όρους.

 

Όταν ένα πλοίο φτάσει στο τέλος της εμπορικής του ζωής, οι ιδιοκτήτες έχουν να αποφασίσουν ανάμεσα σε δύο επιλογές για τη διάθεσή του. Η λιγότερο ελκυστική από οικονομική άποψη επιλογή είναι η αποσυναρμολόγηση του για ανακύκλωση. Αυτή πρέπει να γίνει σε μία από τις 40 εγκεκριμένες από την ΕΕ εγκαταστάσεις παγκοσμίως που βρίσκονται στην Ευρώπη, την Τουρκία και τις ΗΠΑ.

 

Η λύση όμως που πολλοί εφοπλιστές θεωρούν πιο ελκυστική – αλλά απαγορεύεται βάσει του κανονισμού της ΕΕ 1257/2013 – είναι να διαλύσουν τα πλοία σε μια παραλία στην Ινδία, το Μπαγκλαντές ή το Πακιστάν. Ο ιδιοκτήτης λαμβάνει το αντίτιμο, ενώ εκείνα κατευθύνονται προς τα μη ρυθμιζόμενα ναυπηγεία της Νότιας Ασίας. Αυτό που ακολουθεί είναι ένα περιβαλλοντικό και ανθρωπιστικό έγκλημα.

 

Η Ελλάδα κλείνει τα μάτια

Ο ελληνικός εμπορικός στόλος είναι ο μεγαλύτερος στον κόσμο. Είναι αναμενόμενο επομένως τα περισσότερα πλοία που αποστέλλονται για απόσυρση να είναι ελληνικά. Αρκετοί πλοιοκτήτες εκτός Ελλάδας στρέφονται σε εγκεκριμένες από την ΕΕ εγκαταστάσεις ανακύκλωσης για την αποσυναρμολόγηση των πλοίων τους. Η συντριπτική πλειοψηφία όμως των ελληνικών εταιρειών εξακολουθεί να χρησιμοποιεί αυτήν τη μέθοδο.

 

Δεν είναι μόνο ο κόσμος της ναυτιλίας που κλείνει τα μάτια στα αποσυναρμολογημένα πλοία. Σχεδόν δεν υπάρχει συνειδητοποίηση αυτού του τύπου της βιομηχανίας στην Ελλάδα. Η πλειονότητα των ΜΜΕ καθώς και οι περισσότεροι σχετικοί περιβαλλοντικοί οργανισμοί παραμένουν σιωπηλοί σχετικά με το θέμα.

 

Το περιβαλλοντικό και ανθρώπινο κόστος

Όπως αναφέρει το Shipbreaking Platform στην έκθεσή του, «[το] ανθρώπινο κόστος και οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις του διαχωρισμού τοξικών πλοίων στις παραλίες της Νότιας Ασίας είναι καταστροφικές. Τα ατυχήματα σκοτώνουν ή τραυματίζουν πολλούς εργαζόμενους κάθε χρόνο. Πολλοί περισσότεροι εργαζόμενοι πάσχουν από ασθένειες σχετιζόμενες με αυτή την εργασία, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου. Οι τοξικές διαρροές και η ρύπανση προκαλούν ανεπανόρθωτες ζημιές στα παράκτια οικοσυστήματα και τις τοπικές κοινότητες».

 

Σε πολλές περιπτώσεις, οι εργαζόμενοι στις παραλίες της Νότιας Ασίας ξεχωρίζουν τα τεράστια τοξικά απομεινάρια χρησιμοποιώντας εργαλεία και μηχανήματα με τα γυμνά χέρια τους. Ταυτόχρονα τέτοιοι χώροι είναι διαβόητοι και για τη χρήση παιδικής εργασίας.

 

Ο ανθρώπινος αντίκτυπος αυτής της πρακτικής αποτέλεσε αντικείμενο εκτεταμένων μελετών από διεθνείς οργανισμούς και ΜΚΟ. Έχει υπολογιστεί ότι για μια περίοδο δύο δεκαετιών, οι ανθρώπινοι αριθμοί, συμπεριλαμβανομένων των «κρυφών θανάτων» – θύματα από ασθένειες που προκύπτουν στο χώρο εργασίας- ανέρχονται σε χιλιάδες.

 

Τα μέλη περιβαλλοντικής οργάνωσης

Μεταξύ των πλοιοκτητών στη λίστα, έχουν εντοπιστεί δύο μέλη του διοικητικού συμβουλίου της περιβαλλοντικής οργάνωσης HELMEPΑ. Η οργάνωση μάλιστα χρηματοδοτείται αποκλειστικά από την ελληνική ναυτιλιακή κοινότητα.

 

Η Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της HELMEPA από το 2020 είναι η Σεμίραμις Παληού, η οποία είναι επίσης αναπληρώτρια διευθύνων σύμβουλος της Diana Shipping, μιας εισηγμένης εταιρείας στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης.

 

Ένα άλλο μέλος του διοικητικού συμβουλίου της HELMEPA είναι ο Αριστείδης Πίττας. Ο Πίττας είναι Διευθύνων Σύμβουλος της Eurobulk, μιας άλλης εταιρείας στη λίστα της Shipbreaking Platforms των κορυφαίων εταιριών που επιδίδονται στην παράνομη αποσυναρμολόγηση πλοίων.

 

Το Shipbreaking Platform αναφέρει: «Ενώ η HELMEPA χρηματοδοτεί καθαρισμούς παραλιών στην Ελλάδα, πολλά από τα μέλη της μολύνουν αθέμιτα και εκθέτουν τους εργαζόμενους σε τοξικά στις παραλίες της Νότιας Ασίας. Τουλάχιστον ένας εργαζόμενος πέθανε πέρυσι αποσυναρμολογώντας ένα ελληνικό σκάφος».

 

Τα ελληνικά πλοία

Μεταξύ των πλοίων που αποσυναρμολογήθηκαν στις παραλίες της Νότιας Ασίας το 2020, 48 πλοία σχετίζονται με διάφορους εξέχοντες Έλληνες εφοπλιστές. Αυτά είναι:

 

Το Crassier, που διαλύθηκε στο Αλάνγκ της Ινδίας, που ανήκε στο παρελθόν στην Golden Union Maritime. Η εταιρεία ελέγχεται από τον Θεόδωρο Βενιάμη, πρόεδρο της Ένωσης Ελλήνων Εφοπλιστών.

Πέντε πλοία αποσυναρμολογήθηκαν στην Ινδία, που ανήκαν στο παρελθόν στην Costamare Inc., η οποία ελέγχεται από την οικογένεια Κωνσταντακόπουλου. Η οικογένεια είναι επίσης γνωστή για τις επενδύσεις της στο θέρετρο Costa Navarino κοντά στην Πύλο.

Δύο πλοία διαλύθηκαν στο Μπαγκλαντές, που ανήκαν στο παρελθόν στον Όμιλο Angelicoussis Shipping, ο οποίος ελέγχεται από τον δισεκατομμυριούχο Ιωάννη Αγγελικούση που πιστεύεται ότι είναι ο πλουσιότερος εφοπλιστής της Ελλάδας.

Το δεξαμενόπλοιο Rino, που διαλύθηκε στο Τσιταγκόνγκ του Μπαγκλαντές, που ανήκε στο παρελθόν στην Navigator Tankers Management. Αυτή ελέγχεται από την οικογένεια Βαρδινογιάννη, από τους πιο ισχυρούς επιχειρηματικούς ομίλους στην Ελλάδα.

Το Skyfrost, που επίσης χωρίστηκε στο Τσιταγκόνγκ, ανήκε στο παρελθόν στην Lavinia Corp, της οικογένειας Λασκαρίδη.

Ο κατάλογος περιλαμβάνει επίσης πλοία που ελέγχονται από την Άννα Αγγελικούση (κόρη του Ιωάννη), τον Ιωάννη Δράγκνη, τον Νίκο Πατέρα και τον Αδαμάντιο Πολέμη.

 

Ο ρόλος των αγοραστών

Μπορεί μια ελληνική ναυτιλιακή εταιρεία να θεωρηθεί υπεύθυνη για κάτι που συνέβη στο πλοίο της μετά την πώληση; Οι ναυτιλιακές εταιρείες πωλούν γενικά τα πλοία τους στο τέλος του κύκλου ζωής τους σε αγοραστές μετρητών. Εταιρείες δηλαδή που αγοράζουν τα πλοία σε αξία απορριμμάτων και φροντίζουν να αποσυναρμολογηθούν. Οι αγοραστές μετρητών συχνά αλλάζουν τη σημαία και το όνομα του πλοίου. Με αυτή την τακτική καθίσταται δύσκολος ο εντοπισμός του πωλητή. Έτσι οι ναυτιλιακές εταιρείες μπορούν να αποφύγουν ενδεχόμενη νομική ευθύνη για θανάτους, τραυματισμούς και χρόνιες ασθένειες εργαζομένων των ναυπηγείων και να ισχυριστούν εύλογη άγνοια για το τι συμβαίνει στις παραλίες της Νότιας Ασίας.

 

Η νομοθεσία της ΕΕ απαγορεύει την αποσυναρμολόγηση πλοίων στη Νότια Ασία. Όμως αυτή εφαρμόζεται μόνο σε πλοία που φέρουν τη σημαία κράτους μέλους της ΕΕ. Οι περισσότεροι ωστόσο Έλληνες εφοπλιστές που στέλνουν τα πλοία τους στη Νότια Ασία χρησιμοποιούν «σημαίες ευκαιρίας» για να παραμείνουν εκτός της δικαιοδοσίας της ΕΕ.

 

 

Ακόμη και για τα πλοία που πλέουν με σημαία της ΕΕ, υπάρχει τρόπος να αποφευχθεί η εφαρμογή της ευρωπαϊκής νομοθεσίας. Αυτό επιτυγχάνεται με την αλλαγή της σημαίας λίγο πριν από την αποσυναρμολόγηση. Ο Όμιλος Αγγελικούση για παράδειγμα χρησιμοποιεί την ελληνική σημαία στα πλοία του ενώ είναι ακόμη εμπορικά ενεργά. Ωστόσο τον Δεκέμβριο του 2020 ένα πλοίο από τον στόλο του εφοπλιστή, το MARAN GEMINI, άλλαξε την ελληνική σημαία του σε εκείνη των Νήσων Μάρσαλ, λίγο πριν αποσταλεί στο Τσιταγκόνγκ στο Μπαγκλαντές για διάλυση. Με αυτόν τον τρόπο, οι αρχικοί ιδιοκτήτες απέφυγαν να υπόκεινται στον κανονισμό της ΕΕ για την ανακύκλωση των πλοίων.

 Πηγή: Νικόλας Λεοντόπουλος – Reporters United  

Στο μυαλό ενός αρνητή των εμβολίων

 

Το κίνημα των αρνητών των εμβολίων δεν γνωρίζει εθνικά, ταξικά, μορφωτικά ή πολιτικά σύνορα. Υπάρχει όμως μια συχνά αδιόρατη γραμμή που ενώνει τα επιχειρήματα των μελών του: η πίστη στις αρχές του νεοφιλελευθερισμού, η οποία έχει «ποτίσει» τη σκέψη δισεκατομμυρίων ανθρώπων εδώ και σχεδόν μισό αιώνα.

 

Προ ημερών βρέθηκα να συνομιλώ στο twitter με έναν αρνητή των εμβολίων. Αναπαράγοντας μια παλιά θεωρία συνωμοσίας, ισχυριζόταν ότι, σύμφωνα με έρευνα Ινδών επιστημόνων, μισό εκατομμύριο παιδιά στην Ινδία έμειναν παράλυτα από εμβόλιο κατά της πολιομυελίτιδας. Η έρευνα βέβαια δεν έλεγε αυτό – οι Ινδοί επιστήμονες τόνιζαν ότι δεν υπάρχει «αιτιώδης συνάφεια» μεταξύ του εμβολίου και των κρουσμάτων παράλυσης, ενώ ο ΠΟΥ κατέρριψε και τα υπόλοιπα στοιχεία που παρουσίαζαν.

 

 

 

Από κάποια στιγμή και μετά ο αρνητής (που πλέον με αποκαλούσε «πόρνη» και υπάλληλο του Μπιλ Γκέιτς) άρχισε να μου στέλνει ξανά και ξανά ένα κείμενο που όπως έλεγε αποδείκνυε με «επίσημα στοιχεία» τη θέση του. Αυτό που έστελνε όμως ήταν μια έρευνα που κατέρριπτε το σύνολο της μεθοδολογίας των Ινδών ερευνητών. Χωρίς να το καταλαβαίνει, ακόμη και όταν του το επισήμανα, ο αρνητής των εμβολίων συνέχισε να με βομβαρδίζει με… τα δικά μου επιχειρήματα, πιστεύοντας ότι με έχει κατατροπώσει!

 

Τις ίδιες μέρες στο Facebook εκατοντάδες αφηνιασμένοι αρνητές των εμβολίων επετίθεντο με μανία σε δημοσιογράφους και επιστήμονες που υποστήριζαν ότι το εμβόλιο της AstraZeneca δεν ευθύνεται για θρομβοεμβολικά επεισόδια, όπως έκρινε και ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Φαρμάκων. Τα επιχειρήματά τους θα μπορούσαν να συνοψιστούν στην επόμενη φράση: «Τα παίρνεις από τον Μπιλ Γκέιτς (ή τον Τζορτζ Σόρος ή τον Πέτσα) για να ενισχύεις τις εγκληματικές φαρμακοβιομηχανίες και είσαι φασίστας αν διαγράφεις τα [ψευδή και ανυπόστατα] κείμενα που σου παραθέτουμε σαν απόδειξη».

 

 

 

Οι πιο «ψύχραιμοι» κατέληγαν ότι η απόφασή τους να μην εμβολιαστούν αφορά προσωπικά τους ίδιους και κανένας δεν μπορεί να τους πει τι θα κάνουν με το σώμα τους (συγκρατήστε αυτό το επιχείρημα γιατί αποτελεί κλειδί για την κατανόηση του φαινομένου).

 

Πώς μπορείς όμως να κερδίσεις μια αντιπαράθεση με ανθρώπους που δεν χρησιμοποιούν λογικά επιχειρήματα και συχνά δεν μπαίνουν καν στον κόπο να διαβάσουν τα κείμενα που προωθούν; Προσπαθώντας να δώσει μια απάντηση ο δημοσιογράφος Λέι Φίλιπς, που ειδικεύεται σε έρευνες για φαρμακοβιομηχανίες, ξεκίνησε να χαρτογραφεί τα χαρακτηριστικά των αρνητών των εμβολίων σε όλο τον κόσμο. Ίσως το πιο τρομακτικό συμπέρασμα ήταν ότι το φαινόμενο δεν γνωρίζει κανενός είδους σύνορα.

 

Είναι χαρακτηριστικό ότι τα υψηλότερα ποσοστά εμπιστοσύνης στον εμβολιασμό παρατηρούνται σε χώρες του Τρίτου Κόσμου, όπως η Ουγκάντα (87%), το Μπανγκλαντές (85%) και η Λιβερία (83%). Οι άνθρωποι εκεί διαπιστώνουν ιδίοις όμμασι ότι ο εμβολιασμός σώζει εκατομμύρια συνανθρώπους τους που λίγα χρόνια νωρίτερα θα πέθαιναν μαζικά από ασθένειες, τις οποίες η Δύση έχει ξεχάσει, αφού εξαλείφθηκαν πριν από δεκαετίες.

 

Το φαινόμενο δεν γνωρίζει ούτε εισοδηματικά σύνορα. Στις ΗΠΑ ο πιο επικίνδυνος αρνητής ήταν ο δισεκατομμυριούχος Ντόναλντ Τραμπ, ενώ στον Καναδά τον ίδιο τίτλο κατέχει ο εκατομμυριούχος Κάιλ Κέμπερ (ετεροθαλής αδελφός του πρωθυπουργού Τζάστιν Τριντό), ο οποίος επενδύει την περιουσία του σε κρυπτονομίσματα και δηλώνει ακραιφνής φιλελεύθερος (libertarian).

 

 

 

Τα επιχειρήματα, όμως, αυτών των εύπορων, ακροδεξιών αρνητών των εμβολίων αναπαράγουν και πολίτες σε όλο τον κόσμο, που δηλώνουν ότι ανήκουν στην Αριστερά και ασκούν κριτική στη δράση των πολυεθνικών της φαρμακοβιομηχανίας. Ξεκινώντας από τη σωστή κριτική στις ανήθικες πρακτικές που χρησιμοποιούν οι εταιρείες για να προωθούν τα προϊόντα τους, συνεχίζουν με το αβάσιμο επιχείρημα ότι αυτά τα προϊόντα θα πρέπει να είναι επικίνδυνα – ουσιαστικά υποστηρίζουν ότι μια καπιταλιστική εταιρεία, προκειμένου να περιορίσει έστω λίγο το κόστος παραγωγής, έχει όφελος να σκοτώνει τους σημερινούς και τους αυριανούς πελάτες της!

 

Είναι λοιπόν το κίνημα των αρνητών των εμβολίων μια εθνική, ταξική και ιδεολογική «σούπα» και δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί με παραδοσιακά επιχειρήματα ακριβώς λόγω της πολυμορφίας του; Το 2019 οι καθηγητές Κρις Σάντερς και Κριστίν Μπάρνετ από το Πανεπιστήμιο του Λέικχεντ, στο Οντάριο του Καναδά, υποστήριξαν ότι υπάρχει ένας συνδετικός κρίκος που σχετίζεται με την επικράτηση των αρχών του νεοφιλελευθερισμού.

 

Στην έρευνά τους, που δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Journal of Health and Social Sciences, δεν εστιάζουν απλώς στα οικονομικά χαρακτηριστικά του νεοφιλελεύθερου μοντέλου (ιδιωτικοποιήσεις, φοροαπαλλαγές για τους οικονομικά ισχυρούς κτλ), αλλά και στο γεγονός ότι προτάσσει το ατομικό συμφέρον απέναντι στην προστασία του κοινωνικού συνόλου. «Η νεοφιλελεύθερη ιδεολογία», αναφέρουν οι δύο επιστήμονες, «απορρίπτει το κοινωνικό συμβόλαιο προς όφελος της επίτευξης ατομικών στόχων και αρνείται την ανάγκη συλλογικής στήριξης της δημόσιας υγείας. Έτσι, απορρίπτει όλα τα δεδομένα που αποδεικνύουν ότι στον 20ό αιώνα η σημαντικότερη μείωση της θνησιμότητας προήλθε από πρωτοβουλίες των συστημάτων δημόσιας υγείας, όπως ο μαζικός εμβολιασμός και η δημόσια υγιεινή, που χρηματοδοτήθηκαν από κράτη και συλλογικές πρωτοβουλίες».

 

 

 

Ο αρνητής, λοιπόν, που υποστηρίζει ότι είναι ατομικό του δικαίωμα να μην κάνει ένα εμβόλιο, αρνείται ουσιαστικά όλα τα επιτεύγματα που προσέφεραν στην ανθρωπότητα τα συστήματα δημόσιας, καθολικής υγείας, ενώ υιοθετεί την πιο ακραία νεοφιλελεύθερη άποψη, σύμφωνα με την οποία η προσωπική ασφάλεια και ευημερία δεν σχετίζεται με την ευημερία και την ασφάλεια του κοινωνικού συνόλου. Αδιαφορεί, παραδείγματος χάριν, για συνανθρώπους του οι οποίοι δεν μπορούν να εμβολιαστούν (βρέφη, ορισμένες κατηγορίες ασθενών κοκ.) και οι οποίοι θα προστατεύονταν αν εξασφαλιζόταν η ανοσία αγέλης ή εάν εξαφανιζόταν πλήρως η ασθένεια.

 

Ουσιαστικά ο αρνητής των εμβολίων αναπαράγει, χωρίς ίσως να το συνειδητοποιεί, τη ρήση της Μάργκαρετ Θάτσερ «δεν υπάρχει κοινωνία, υπάρχουν μόνο τα άτομα». Ακόμη και όταν νομίζει ότι το κάνει με αντικαπιταλιστικούς και αντισυστημικούς όρους, επειδή καταδικάζει τη λειτουργία των πολυεθνικών του φαρμάκου, στην ουσία αναπαράγει το οικονομικό μοντέλο στο οποίο στηρίζεται η λειτουργία αυτών των εταιρειών.

 

Η μάχη βέβαια απέναντι στη βλακεία είναι καταδικασμένη εκ προοιμίου. Η μάχη όμως απέναντι στα οικονομικά δόγματα που προωθούν τη βλακεία μπορεί κάλλιστα να κερδηθεί.  

πηγή