Δύο ζωές

 

γράφει ο Μάριος Διονέλλης

 

Ενας 42χρονος με τη σύζυγό του ταξιδεύουν με τη μηχανή τους στον Βόρειο Οδικό Αξονα Κρήτης. Στον κεντρικότερο δρόμο της Κρήτης, που ενώνει το νησί από τη μια πλευρά ώς την άλλη. Στον δρόμο, που έχει βρεθεί στις εξαγγελίες τουλάχιστον πέντε πρωθυπουργών τα τελευταία τριάντα χρόνια.

 

Για άγνωστο λόγο οι δύο νέοι άνθρωποι βρίσκονται εκτός δρόμου και τραυματίζονται βαριά. Περνούν τρεις μέρες, τρία ολόκληρα 24ωρα και δεν τους εντοπίζει κανείς. Στον πιο πολυσύχναστο, στον πιο κομβικό δρόμο του νησιού. Ούτε οι κάμερες διαχείρισης της κυκλοφορίας, ούτε το ειδικό Τμήμα Τροχαίας ΒΟΑΚ, ούτε περαστικοί, ούτε κανείς. Οχι σε κάποιον κατσικόδρομο στη μέση του πουθενά.

 

Σε μια πρασινάδα, 10 μέτρα από το οδόστρωμα και τον... πολιτισμό. Εντοπίζονται από τους φίλους τους, που ξεκίνησαν να ψάχνουν βήμα βήμα στη διαδρομή όπου ήξεραν ότι κινούνταν όταν χάθηκαν τα ίχνη τους. Ο άνδρας είναι νεκρός, η γυναίκα του χαροπαλεύει στην εντατική. Δύο ζωές επί τρεις μέρες να παλεύουν με τη θλιβερή πραγματικότητα ενός δρόμου που επί χρόνια όλο φτιάχνεται και όλο εξαγγέλλεται.

 

Ο Τσίπρας (και ως βουλευτής Ηρακλείου) είχε βάλει την ανακατασκευή του ΒΟΑΚ στις προτεραιότητές του και ο Μητσοτάκης ως Κρητικός πρωθυπουργός τον υποσχέθηκε ως ένα από τα πρώτα έργα της κυβέρνησής του. Ο δρόμος είναι ακόμα στην ίδια κατάσταση και για άλλη μια φορά περισσεύουν οι υποσχέσεις.

 

Το χειρότερο είναι πως το επόμενο διάστημα οι δύο ζωές θα μετρήσουν ως επιχειρήματα για την ανάγκη επιβολής διοδίων αν κάποτε θέλουμε να δούμε δρόμο της προκοπής στο νησί.  

πηγή

Υποθέσεις "γαλάζιων" αντιπροέδρων

 

Γιατί ο Άδωνις Γεωργιάδης ένιωσε την ανάγκη να κάνει δήλωση στήριξης του εργασιακού νομοσχεδίου του Κωστή Χατζηδάκη;

 

γράφει ο Γεράσιμος Λιβιτσάνος

 

«Στηρίζω αναφανδόν τη σπουδαία μεταρρυθμιστική προσπάθεια του συναδέλφου Υπουργού Εργασίας κ. Χατζηδάκη». Η δήλωση – για να ξέρετε- ανήκει στον Άδωνι Γεωργιάδη. Καταγράφθηκε στα χθεσινά πρακτικά της Ολομέλειας της Βουλής. Κατά την διάρκεια συζήτησης νομοσχεδίου του υπουργείου Ανάπτυξης. Πιο συγκεκριμένα του νομοσχεδίου που προβλέπει την απλούστευση της διαδικασίας άσκησης οικονομικών δραστηριοτήτων.

 

ADVERTISING

 

Στην συνεδρίαση κανείς δεν ρώτησε τον υπουργό Ανάπτυξης για το εργασιακό νομοσχέδιο. Μόνον κάποιοι βουλευτές την αντιπολίτευσης αναφέρθηκαν σε αυτό, μιλώντας γενικόλογα για την κυβερνητική πολιτική.

 

Παρόλα αυτά ο Άδωνις Γεωργιάδης ένιωσε την ανάγκη να σταθεί στο θέμα. Όπως είπε «θέλω να κάνω ένα σχόλιο μόνο για το νομοσχέδιο του συναδέλφου μου του κ. Χατζηδάκη. Τις λεπτομέρειες του νομοσχεδίου, θα τις εξηγήσει ο αρμόδιος Υπουργός και τις απαντήσεις θα σας τις δώσει ο αρμόδιος Υπουργός. Είμαι βέβαιος, όμως, ότι κάθε κοινός νους αντιλαμβάνεται ότι στον κόσμο της σύγχρονης τεχνολογίας του 21ου αιώνα και οι εργασιακές συνθήκες και η εργατική νομοθεσία θα πρέπει να προσαρμόζονται στην πραγματικότητα, με πλήρη σεβασμό στο ακέραιο των δικαιωμάτων των εργαζομένων αλλά στο σύγχρονο κόσμο στον οποίο ζούμε».

 

Θα μπορούσε να πει κανείς ότι επρόκειτο για μία επίδειξη αβρότητας από υπουργό προς υπουργό. Ακόμη καλύτερα από αντιπρόεδρο σε αντιπρόεδρο, καθότι ο Άδωνις Γεωργιάδης και ο Κωστής Χατζηδάκης μοιράστηκαν το ίδιο κομματικό αξίωμα στην Νέα Δημοκρατία. ( Ίσως για να συμβολίσουν την «λαϊκή» και την «φιλελεύθερη» πλευρά του κόμματός που σήμερα μοιάζουν να «τέμνονται» σε μερικές από τις πιο ακραίες εκφάνσεις της κυβερνητικής πολιτικής, όπως είναι το εργασιακό νομοσχέδιο).

 

Λίγο νωρίτερα όμως, υπήρξε μια ακόμη αναφορά του Άδωνι Γεωργιάδη που δημιουργεί δεύτερες σκέψεις. Ο υπουργός Ανάπτυξης αναφέρθηκε στο δικό του νομοσχέδιο, για την απλούστευση ίδρυσης επιχειρήσεων. Παρέθεσε μάλιστα την σύντομη ιστορία του.

 

Όπως είπε «η ακριβής ιστορία στην Ελλάδα της μετατροπής της δυνατότητας ιδρύσεως μιας επιχειρήσεως με απλή γνωστοποίηση, ξεκίνησε για πρώτη φορά το 2014 επί κυβερνήσεως Σαμαρά-Βενιζέλου, με νόμο τότε του Κωστή Χατζηδάκη. Ο νόμος αυτός πρόλαβε να ισχύσει περίπου για ένα χρόνο, καταγγέλθηκε από την Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ως αντιπολίτευση, το 2014, ήταν από τους πρώτους νόμους που καταργήθηκε κατά το πρώτο εξάμηνο του 2015».

 

Προφανώς – όπως προκύπτει κι από τα λεγόμενα του Αδωνι Γεωργιάδη – ο νόμος αυτός, του Κωστή Χατζηδάκη, δεν πρόλαβε να εφαρμοστεί.

 

Να υποθέσουμε ότι ο υπουργός Ανάπτυξης θέλησε να «ξορκίσει το κακό», ώστε αυτή την φορά το νομοσχέδιο Χατζηδάκη για τα εργασιακά να μπορέσει να εφαρμοστεί στην πράξη;

 

Αντιλαμβάνεται ίσως ότι οι αντιδράσεις που θα επιφέρει ένα νομοσχέδιο που προβλέπει απλήρωτες υπερωρίες και κατάργηση του 8ωρου δύσκολα θα αντέξει και θα μακροημερεύσει στην πολιτική συγκυρία των επόμενων ετών;

 

Ποιος ξέρει. Αυτές είναι υποθέσεις αντιπροέδρων.       

Το Ασφαλιστικό έχει την τάση να διχάσει τους συνταξιούχους. Το πώς και το γιατί.

 

Οι κυβερνητικές αλλά και οι δικαστικές αποφάσεις, παρά τις σημαντικές αποκλίσεις μεταξύ των, σε ένα πράγμα ταυτίζονται: στην δημιουργία συνταξιούχων δύο ταχυτήτων.

 

-Το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ως αντισυνταγματικές τις περικοπές των συντάξεων άνω των 1.000 ευρώ (και άνω των 300 στις επικουρικές) και, παρεμπιπτόντως, ως μη συμβατή την περικοπή των Δώρων για ένα… 11μηνο (Ιούλιος 2016-Μάιος 2016).

 

Αμέσως η κυβέρνηση επέστρεψε τις περικοπές άνω των συγκεκριμένων ορίων. Θα μπορούσε να πει κανείς για τους υψηλοσυνταξιούχους. Δεν επέστρεψε τα Δώρα που είναι ίδια για όλους (800 ευρώ ανεξαρτήτως ύψους σύνταξης). Δεν μοιάζει να είναι μια τυχαία επιλογή. Σίγουρα δεν δικαιολογείται από το κόστος. Έδωσε το δημόσιο 1.4 δις για τις διαφορές πάνω από 1.000-1.300 ευρώ, θα έδινε 2 δις για τα Δώρα σε όλους. Και θα είχε περισσότερους ικανοποιημένους…

 

-Προηγουμένως, με το ασφαλιστικό Κατρούγκαλου (ν.4387/16) επιβραβεύτηκαν με αυξημένες συντάξεις εν μέσω μειώσεων και περικοπών, οι υπάλληλοι των ΔΕΚΟ και των ειδικών ταμείων που ναι μεν πλήρωναν υψηλότερες εισφορές (έως και 33% οι εργαζόμενοι και οι δημόσιες επιχειρήσεις, έναντι 20% στον ιδιωτικό τομέα, αλλά προκειμένου να βγουν νωρίτερα στη σύνταξη (με 35ετία χωρίς όριο ηλικίες ή, για τους μετά το 1982, με 35ετία στο 58ο έτος). Και ενώ συνταξιοδοτήθηκαν στα 55 ή τα 58, ακολούθως ήρθε ο νομοθέτης να τους επιβραβεύσει με αυξήσεις, ενόσω ο ίδιος νομοθέτης έκοβε το ΕΚΑΣ στους χαμηλοσυνταξιούχος των 400 ή 500 ευρώ.

 

Ειδικά μισθολόγια-ειδικές συντάξεις

 

-Εδώ και χρόνια, ενόσω τα μνημόνια έσκιαζαν κάθε σκέψη για αμφισβήτηση των περικοπών, το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε ότι άλλο το γενικό Ασφαλιστικό και άλλο τα ειδικά μισθολόγια. Οι δικαστικοί, οι ένστολοι, οι καθηγητές πανεπιστημίου, οι γιατροί του ΕΣΥ κ.α. πρέπει να τύχουν διαφορετικής μισθολογικής, αλλά και συνταξιοδοτικής αντιμετώπισης. Και καλά ως προς τα μισθολογικά. Χρειάζονται κίνητρα για την εξειδικευμένη εργασία.

 

Ωστόσο, αυτό αφορά τους εν ενεργεία. Οι συνταξιούχοι γιατί θα έπρεπε αν έχουν διαφορετική αντιμετώπιση; Τι οφέλη θα έχει η κοινωνία από έναν… ικανοποιημένο συνταξιούχο διακριτικής μεταχείρισης (δικαστικό ή γιατρό);

 

Άμεση ενημέρωση τώρα και στο Google News - Ακολουθήστε το iEidiseis.gr στο Google News

-Τώρα, έρχεται το Ελεγκτικό Συνέδριο και έκρινε σαν αντισυνταγματική την Εισφορά Αλληλεγγύης Συνταξιούχου (ΕΑΣ) η οποία επιβάλλεται για αποδοχές άνω των 1.300 ευρώ. Βεβαίως αυτή η απόφαση έχει (δικαστικό) δρόμο ακόμη μέχρι να τελεσιδικήσει-εφαρμοστεί αλλά, σε κάθε περίπτωση, αργά και σταδιακά, επιχειρείται να επανέλθει το προ της οικονομικής κρίσης ασφαλιστικό, αλλά μόνο για τα «υψηλά» εισοδήματα. Όχι ότι δεν πρέπει αν έχει ανταποδοτικότητα το ασφαλιστικό, αλίμονο, μόνο έτσι θα είναι θελκτικό και δίκαιο, αλλά η αναστήλωση του προ του 2010 καθεστώτος πάσχει ως προς τη μονομέρειά του.

 

Διχασμένοι συνταξιούχοι

 

Το Ασφαλιστικό έχει την τάση να διχάσει τους συνταξιούχους. Σε όσους έχουν προσόντα και καλές δουλειές, παλαιότερα στενά συνδεδεμένες με το δημόσιο, οι οποίες αποδίδουν ικανοποιητικές συντάξεις και σαφώς καλύτερες από τις αμοιβές που δίνει σήμερα ακόμη και η πλέον εξειδικευμένη εργασία. Και από την άλλη, στους εργάτες, τους αγρότες, όσους έχουν διαδοχική ασφάλιση, οι οποίοι «απολαμβάνουν» από 400 έως 600 ευρώ. Και μάλιστα, στις περιπτώσεις της διαδοχικής ασφάλισης του ΙΚΑ κ.λπ. με σημαντική καθυστέρηση. Ενώ το δημόσιο πληρώνει εντός μηνός προκαταβολή σύνταξης στο 50% του προηγηθέντος μισθού.

 

Έτσι, δεν προβλέπεται καμία στήριξη στο 1 εκ συνταξιούχων που ζει με απολαβές κάτω από 500 ευρώ το μήνα. Και, φυσικά, δεν προβλέπεται καμία βελτίωση για το αμέσως επόμενο ένα εκατομμύριο συνταξιούχο που λαμβάνουν έως 1.000 ευρώ το μήνα. Είναι μεγάλο το… πλήθος (2 εκ. κάτω από 1.000 ευρώ) για να το ικανοποιήσουν οι πολιτικοί, ενώ όσοι (δικαστικοί) αποφασίζουν προσδοκούν σε αποδοχές πάνω από 1.500 ευρώ…    

Χρήστος Μέγας   

Συνεχόμενη λογοκρισία στην ΕΡΤ καταγγέλλει η δημοσιογράφος Μάχη Νικολάρα

 

Συνεχόμενα περιστατικά λογοκρισίας στην ΕΡΤ, καταγγέλλει με ανάρτησή της στο Facebook η δημοσιογράφος Μάχη Νικολάρα. Τελευταίο περιστατικό, η ακύρωση ρεπορτάζ της ίδιας για λογαριασμό της εκπομπής «Ειδικές Αποστολές», με αντικείμενο τον έλεγχο περιεχομένου στα social media και τα πρόσφατα περιστατικά λογοκρισίας σε αυτά.

 

Το συγκεκριμένο ρεπορτάζ, όπως δηλώνει η δημοσιογράφος, αν και έτοιμο και προγραμματισμένο για το επεισόδιο της Δευτέρας 12 Απριλίου, κόπηκε και ετοιμάστηκε εσπευσμένα άλλο θέμα για να το αντικαταστήσει. Σύμφωνα με την ίδια, «εξήγηση σοβαρή και τεκμηριωμένη δεν έλαβα αν και το ζήτησα πολλές φορές και γραπτώς και προφορικά».

 

Όμως, όπως τονίζει στην ανάρτησή της, δεν είναι η πρώτη φορά που κόβεται ρεπορτάζ από τη συγκεκριμένη εκπομπή. Ρεπορτάζ της για την αστυνομική βία, κόπηκε από την εκπομπή της 29ης Μαρτίου, με αποτέλεσμα να μην βγει στον αέρα «το προγραμματισμένο επεισόδιο, αλλά live συζήτηση στο πλατό».

 

 

 

Επίσης, όπως καταγγέλλει η Μ. Νικολάρα, τουλάχιστον άλλα δύο θέματά της τον τελευταίο χρόνο για τη συγκεκριμένη εκπομπή δεν έπαιξαν ποτέ, όπως και «δύο ωριαία επεισόδια του ΕΡΤreport, της βραβευμένης εκπομπής έρευνας που κόπηκε, χωρίς την παραμικρή εξήγηση, με την αλλαγή διοίκησης μετά τις εκλογές». «Τα ρεπορτάζ», συνεχίζει η δημοσιογράφος, «αφορούσαν στο προσφυγικό και τις θεραπευτικές προσεγγίσεις για την τοξικοεξάρτηση».

 

Ολόκληρη η ανάρτηση της Μάχης Νικολάρα:

 

Ήμουν στο μοντάζ όταν έμαθα ότι το ρεπορτάζ μου κόβεται και ετοιμάζεται εσπευσμένα άλλο θέμα για να αντικαταστήσει το δικό μου. Ακολούθως ενημερώθηκα και επισήμως ότι το ρεπορτάζ μου δεν θα παίξει αν και ήταν πλέον έτοιμο και προγραμματισμένο για το επεισόδιο της εκπομπής «Ειδικές Αποστολές» που προβλήθηκε τη Δευτερά 12/4.

 

Γιατί κόπηκε ένα θέμα για τη λογοκρισία στα social media; Εξήγηση σοβαρή και τεκμηριωμένη δεν έλαβα αν και το ζήτησα πολλές φορές και γραπτώς και προφορικά.

 

 

 

Έχω τις υποψίες μου βέβαια, για τους πραγματικούς λόγους που κόπηκε όχι μόνο το συγκεκριμένο θέμα αλλά και άλλα που θα αναφέρω παρακάτω. Άλλωστε, τόσα χρόνια στην ΕΡΤ, γνωρίζω και για το φόβο και για την άγνοια και για τον υπερβάλλοντα ζήλο και για την προκατάληψη που σκιάζουν τα γραφεία όπου λαμβάνονται τέτοιες αποφάσεις.

 

Προς το παρόν όμως θα μείνω στα γεγονότα.

 

Γεγονός 1ο, το ρεπορτάζ αφορά στο περιβόητο content moderation, την διαχείριση περιεχομένου στα social media και με ποιους τρόπους φτάνει στη λογοκρισία ή τη φίμωση απόψεων.

 

Μιλούν η φωτορεπόρτερ της Eurokinissi, Tatiana Bolari και ο Konstantinos Poulis από το The Press Project, για τον αποκλεισμό φωτογραφιών, ειδήσεων και σχολίων σε σχέση με τις εξελίξεις γύρω από την απεργία πείνας του Κουφοντίνα. Το Facebook παραδέχθηκε το λάθος, όπως και σε δεκάδες άλλες περιπτώσεις, και ήρε τις ποινές. Μιλά επίσης ο κυψελιώτης ράπερ, Νέγρος του Μοριά @blackmorris37 που του κατέβασαν το Instagram με 110.000 αναφορές, και ο λογαριασμός του επανήλθε μετά από 3 μέρες. Μιλά ο Vasilis Bibas, υπεύθυνος για τα social media της Στέγη Ιδρύματος Ωνάση / Οnassis Cultural Centre Athens που φώτισε τον Οκτώβριο το κτήριο της με το πρόσωπο του Ζακ Κωστόπουλου και η σχετική ανάρτηση όχι μόνο κατέβηκε αλλά ακόμη δεν έχει ανέβει. Επίσης, εξηγούν τους μηχανισμούς ελέγχου, θέτουν το καθολικό πλέον αίτημα για διαφάνεια και αναλύουν τη διεθνή διάσταση του θέματος, ο αν. καθηγητής στο πανεπιστήμιο της Τουλούζης και συγγραφέας του βιβλίου αναφοράς «Το ολιγοπώλιο του διαδικτύου» Νίκος Σμυρναίος και ο ερευνητής Charis Papaevangelou. Συμμετέχει και η επικεφαλής της ελληνικής ομάδας τoυ Get The Trolls Out.

 

 Γεγονός 2ο, έπεσε τέτοιος πανικός να μην παίξει αυτό το θέμα για τη λογοκρισία στα social media που παραγγέλθηκε άρον άρον και εκτελέστηκε άλλο θέμα για να αντικαταστήσει το «ενοχλητικό» και να μην ακυρωθεί για δεύτερη συνεχόμενη φορά η προβολή της εκπομπής λόγω… κομμένου ρεπορτάζ. Στα κόκκινα ο μηχανισμός με την αλλαγή του προγραμματισμού στη σύνθεση του επεισοδίου. Τρείς Γενικοί Διευθυντές και όλοι οι αποκάτω σε αναμμένα κάρβουνα την περασμένη Δευτέρα το απόγευμα για να προλάβει να είναι έτοιμο το επεισόδιο στην ώρα του.

 

Γεγονός 3ο, και στο προηγούμενο επεισόδιο κόπηκε την τελευταία στιγμή ρεπορτάζ για την αστυνομική βία. Γι’ αυτό και στις 29 Μαρτίου δεν έπαιξε το προγραμματισμένο επεισόδιο αλλά live συζήτηση στο πλατό!

 

Γεγονός 4ο, δεν έχουν παίξει εδώ και ένα χρόνο, τουλάχιστον δύο θέματα που έχουν δουλευτεί για αυτή την εκπομπή. Ζητήθηκε να συμπληρωθούν με τις θέσεις των αρμόδιων υπουργών και έκτοτε παραμένουν στο συρτάρι.

 

Γεγονός 5ο, στο χρονοντούλαπο της ιστορίας και δύο ωριαία επεισόδια του ΕΡΤreport, της βραβευμένης εκπομπής έρευνας που κόπηκε, χωρίς την παραμικρή εξήγηση, με την αλλαγή διοίκησης μετά τις εκλογές. Τα ρεπορτάζ αφορούσαν στο προσφυγικό και τις θεραπευτικές προσεγγίσεις για την τοξικοεξάρτηση. Η ατζέντα όμως έχει αλλάξει με τίς καταγγελίες για επαναπροωθήσεις και τη διάλυση του ΚΕΘΕΑ.

 

 πηγή

 

Ο Μητσοτάκης "φεύγει", ο Δένδιας "έρχεται": Αρλούμπες και όνειρα μέσω Τσαβούσογλου…

 

γράφει ο Γιώργος Καρελιάς

 

Ο Νίκος Δένδιας πήγε στην Άγκυρα ως υπουργός Εξωτερικών και γύρισε ως (και) υποψήφιος αρχηγός της ΝΔ, αν πιστέψουμε το πλήθος των πανομοιότυπων «εκτιμήσεων» που κατέκλυσε πολλά μέσα ενημέρωσης στην Ελλλάδα.

 

Μάλιστα, με λίγη παραπάνω φαντασία, κάποιος θα μπορούσε να πει ότι ο -σύμφωνα με τη δική του διατύπωση- "καλός (του) φίλος" εδώ και 30 χρόνια Μεβλούτ Τσαβούσογλου έβαλε το χέρι του, ώστε να "σπρώξει" τον ομόλογό του προς την κορυφή της δημοφιλίας και να τον καταστήσει "δελφίνο" του Κυριάκου Μητσοτάκη!

 

Τι απ’ όλα αυτά στέκει και τι κινείται στη σφαίρα της φαντασίας και της ελληνικής υπερβολής; Ας τα δούμε αναλυτικά:

 

Πρώτον, στην Άγκυρα ο Δένδιας έπεσε πάνω σε μια μεγάλη ευκαιρία. Και την άρπαξε. Αιφνιδίασε τον Τσαβούσογλου και "σκόραρε" εκτός έδρας. Απάντησε με τέχνη και επιθετικότητα σε όλα τα θέματα που έθεσε ο ομόλογός του και σκόρπισε ενθουσιασμό στο εσωτερικό ακροατήριο. «Επιτέλους, κάποιος τους τα είπε μέσα στο σπίτι τους», κατά την κοινότοπη, αλλά με άμεση επίδραση στο ελληνικό θυμικό, έκφραση.

 

Δεύτερον, ο Δένδιας ό,τι είπε το είχε σχεδιάσει ή του βγήκε επιτόπου αυθόρμητα; Ηταν αποκλειστικά δική του πρωτοβουλία ή ήταν σε συνεννόηση με τον πρωθυπουργό; Η «διαρροή» από το Μέγαρο Μαξίμου ότι όσα είπε ο Δένδιας στην Αγκυρα τα είπε κατόπιν «ρητής εντολής» του Μητσοτάκη οδήγησε στην ακριβώς αντίθετη ερμηνεία: ότι ο Μητσοτάκης έσπευσε να οικειοποιηθεί όσα πέτυχε ο υπουργός του στην Άγκυρα. Ο ίδιος ο Δένδιας, πάντως, το ξεκαθάρισε («υπηρετώ την πολιτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη σε απόλυτη συνεννόηση με τον πρωθυπουργό», δήλωσε). Τι να δήλωνε, δηλαδή; Οτι συνεννοήθηκε με τον… Καραμανλή και τον Σαμαρά, για να κόψει τη… «γραμμή Σημίτη», όπως θέλει μια κάποια τρέχουσα (δεξιοαριστερή) αρλουμπολογία; Υπουργός του Μητσοτάκη είναι, «μητσοτακικός» είναι σήμερα. Αύριο βλέπουμε.

 

Τρίτον, το επεισόδιο στην Άγκυρα με «νικητή» τον Δένδια τον καθιστά αυτομάτως υποψήφιο διάδοχο του Μητσοτάκη στην ηγεσία της ΝΔ; Ο ισχυρισμός αυτός, που προβάλλεται από «δεξιούς» και «αριστερούς» με κοινό χαρακτηριστικό τον αντιμητσοτακισμό και τον φιλοκαραμανλισμό, είναι έωλος. Για τρεις λόγους. Πρώτον, για να αναδειχθεί δελφίνος, πρέπει ο νυν αρχηγός να έχει τεθεί υπό αμφισβήτηση και τέτοιο σημάδι δεν υπάρχει. Ο Μητσοτάκης είναι, επί του παρόντος, αδιαμφισβήτητος. Δεύτερον, το ενδιαφέρον του Κώστα Καραμανλή για την ηγεσία του κόμματος εξαντλήθηκε το 2016, όταν ο «καραμανλικός» Βαγγέλης Μεϊμαράκης έχασε το κόμμα από τον «μουσαφίρη»-έτσι τον λένε ακόμα ορισμένοι «καραμανλικοί»- Κυριάκο Μητσοτάκη. Και, τρίτον, για να υπάρξει πεδίο δράσης για δελφίνους στη ΝΔ, πρέπει να βάλει το χέρι του και ο… Αλέξης Τσίπρας!

 

Ναι, όσο παράξενο κι αν ακούγεται, μόνο αν ο ΣΥΡΙΖΑ καταφέρει να ανταγωνιστεί στα ίσα τη ΝΔ, θα αρχίσει να ανησυχεί ο Μητσοτάκης. Κάτι τέτοιο δεν διαφαίνεται μέχρι στιγμής. Επιπλέον, για να τεθεί οποιοδήποτε θέμα ηγεσίας στη ΝΔ πριν από τις προσεχείς εκλογές, πρέπει η κατάρρευσή της να είναι εμφανής.

 

Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι αυτό μπορεί να συμβεί σε ένα-δύο χρόνια, είναι αμφίβολο αν ο Δένδιας θα είναι ο κατάλληλος για αντι-Τσίπρας. Σε δύο χρόνια ο νυν υπουργός Εξωτερικών θα είναι 64 ετών και ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ 49. Θα αρκούν στον Δένδια οι δάφνες της Αγκυρας για να ανατάξει ένα κόμμα που θα το έχει πάρει η κατηφόρα; Πολύ χλομό μου φαίνεται. Θυμίζω ότι στην προηγούμενη εσωκομματική αναμέτρηση(2016) ο ηττηθείς Μεϊμαράκης ήταν 63 και ο νικητής Μητσοτάκης 48 ετών.

 

Δεν ξέρουμε αν Καραμανλής και Σαμαράς έχουν ήδη «υιοθετήσει» τον Δένδια ως δελφίνο του Μητσοτάκη, όπως θέλει μια κάποια τρέχουσα φιλολογία. Αυτό που φαίνεται μέχρι στιγμής είναι ότι κυριαρχούν παντού οι μητσοτακικοί. Ορισμένοι καραμανλικοί και σαμαρικοί και, γενικώς, αντιμητσοτακικοί, μην έχοντας πλέον ρόλο στα νεοδημοκρατικά, «αρπάχτηκαν» από τον Δένδια για να ικανοποιήσουν τις όποιες επιθυμίες τους. Μόνο που αυτές κινούνται στη σφαίρα των ονείρων.

 

Και όπως έχει πει ο Γάλλος ποιητής Πολ Βαλερί, "ο καλύτερος τρόπος για να κάνεις τα όνειρά σου να βγουν αληθινά, είναι να ξυπνήσεις". Αλλά τότε μπορεί να πάθουν αυτό που έχει πει ο Σάρτρ: "Έκανα το λάθος να πιστέψω ότι το ξύπνημα από το όνειρο ήταν η πραγματικότητα"…    

πηγή

Μ. Δερμιτζάκης: Δεν είναι κριτήριο η πίεση στα νοσοκομεία - Τι πρέπει να ανοίξει

 

Σε μια πλατεία όπως του Βαρνάβα με πολλά καφέ, αντί για ασύντακτες συγκεντρώσεις μπορεί οι μαγαζάτορες να καταφέρουν να βάλουν τάξη καλύτερα από την αστυνομία, εκτίμησε ο Μ. Δερμιτζάκης. Τι είπε για τις μετακινήσεις το Πάσχα.

 

Την άποψη ότι δεν πρέπει να καθορίζει η πίεση στα νοσοκομεία τις αποφάσεις σχετικά με την κοινωνία, εξέφρασε το πρωί της Δευτέρας (19/4) ο καθηγητής Γενετικής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης Μανώλης Δερμιτζάκης.

 

 

«Πρέπει δυστυχώς να είμαστε πιο στυγνοί» τόνισε ο κ. Δερμιτζάκης σε δηλώσεις του στον ΣΚΑΪ και σημείωσε ότι μπορεί να αποτελεί κριτήριο τι θα γίνει με ορισμένους ασθενείς και οι αποφάσεις για την κοινωνία πρέπει να λαμβάνονται χωρίς συναισθηματισμούς.

 

Εξήγησε ότι στην Ελλάδα εφαρμόστηκαν μέτρα που άσκησαν από τις μεγαλύτερες πιέσεις, το lockdown ήταν πάρα πολύ έντονο χωρίς μάλιστα να φέρει το επιθυμητό αποτέλεσμα και έτσι η χώρα μπήκε σε έναν φαύλο κύκλο αντιμετώπισης. Για τους χιλιάδες νέους στις πλατείες είπε ότι τέτοιες εκδηλώσεις δεν είναι ευχάριστες και πρέπει να μπουν σε ένα πλαίσιο.

 

Ο καθηγητής είπε ότι η βελτίωση που παρουσιάζουν τα επιδημιολογικά δεδομένα είναι απόλυτα σχετιζόμενοι με τα «μικρά ανοίγματα» που έχουν γίνει και συνεπώς πρέπει να συνεχιστούν ώστε να δοθεί μία λύση στους πολίτες να κοινωνικοποιηθούν.

 

Σε μια πλατεία όπως του Βαρνάβα με πολλά καφέ, αντί για ασύντακτες συγκεντρώσεις μπορεί οι μαγαζάτορες να καταφέρουν να βάλουν τάξη καλύτερα από την αστυνομία, εκτίμησε ο κ. Δερμιτζάκης.

 

Για το Πάσχα τόνισε ότι χρειάζεται προσοχή αλλά θα μπορούσαν να επιτραπούν οι μετακινήσεις με self test, εάν οι αποφάσεις ληφθούν εγκαίρως και γίνει εκστρατεία ενημέρωσης για το πως θα πρέπει να συμπεριφερθούν οι πολίτες στα χωριά τους.   

πηγή

Από σήμερα η είσοδος στην Ελλάδα χωρίς καραντίνα για Ευρωπαίους και πολίτες πέντε ακόμα χωρών

 

Notam εξέδωσε η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, με την οποία επιτρέπεται η είσοδος χωρίς επταήμερη καραντίνα για πολίτες της ΕΕ και πέντε χωρών

 

Παρατείνονται έως και τη Μεγάλη Δευτέρα, 26 Απριλίου, οι περιορισμοί στις πτήσεις εσωτερικού και εξωτερικού, ενώ με νέα notam επιτρέπεται η είσοδος στη χώρα μας χωρίς επταήμερη καραντίνα των μονίμων κατοίκων των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Συμφωνίας Σένγκεν, του Ηνωμένου Βασιλείου, των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, της Σερβίας και του Ισραήλ. Απαραίτητη προϋπόθεση όσων εισέρχονται στην Ελλάδα είναι να έχουν πιστοποιητικό από την αρμόδια Αρχή της χώρας τους για εμβολιασμό ή αρνητικό μοριακό τεστ των τελευταίων 72 ωρών.

 

Συγκεκριμένα, η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ) ανακοινώνει στο επιβατικό κοινό τη νέα notam, σύμφωνα με την οποία η είσοδος στην επικράτεια των μονίμων κατοίκων των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Συμφωνίας Σένγκεν, του Ηνωμένου Βασιλείου, των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής, των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων, της Σερβίας και του Ισραήλ, επιτρέπεται χωρίς επταήμερη καραντίνα: Α) Εφόσον έχουν διαγνωστεί αρνητικοί σε εργαστηριακό έλεγχο για κορονοϊό COVID-19 με τη μέθοδο PCR εντός των τελευταίων 72 ωρών πριν από την άφιξή τους στην Ελλάδα ή Β) στην περίπτωση ολοκλήρωσης του εμβολιασμού για κορονοϊό COVID-19 και προσκόμισης από αυτούς πιστοποιητικού εμβολιασμού, στην αγγλική γλώσσα, το οποίο έχει εκδοθεί από δημόσια Αρχή, υπό την προϋπόθεση της παρόδου 14 ημερών από την ολοκλήρωση του εμβολιασμού.

 

Σε ό,τι αφορά τους περιορισμούς αεροπορικών μετακινήσεων για τις πτήσεις εσωτερικού/εξωτερικού, θα ισχύουν έως τη Μεγάλη Δευτέρα 26 Απριλίου 2021, στις 6:00, και είναι οι ακόλουθες:

 

Πτήσεις εσωτερικού: Αεροπορική οδηγία (Covid-19 notam) που αφορά πτήσεις εσωτερικού (τακτικά επιβατικά δρομολόγια, γενικής αεροπλοΐας και επαγγελματικά δρομολόγια - domestic flights, commercial and general/business aviation). Η notam προβλέπει ότι επιτρέπονται σε όλα τα αεροδρόμια της χώρας μόνο οι ουσιώδεις μετακινήσεις εσωτερικού (Essential Travel) που περιλαμβάνουν ταξίδι για θέματα υγείας, για επαγγελματικούς - επιχειρηματικούς σκοπούς, για αντικειμενικούς οικογενειακούς λόγους (επανένωση οικογενειών) και για επιστροφή στη μόνιμη κατοικία.

Απαγόρευση εισόδου στην Ελλάδα των υπηκόων τρίτων κρατών πλην των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Συμφωνίας Σένγκεν: Η notam προβλέπει απαγόρευση εισόδου στη χώρα των υπηκόων τρίτων κρατών πλην των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Συμφωνίας Σένγκεν. Από την αεροπορική οδηγία εξαιρούνται οι επιβάτες που ταξιδεύουν για ουσιώδεις λόγους (essential reasons) και οι μόνιμοι κάτοικοι των ακόλουθων 12 χωρών: Ην. Βασίλειο, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία, Νότια Κορέα, Ταϋλάνδη, Ρουάντα, Σιγκαπούρη, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ρωσία, Σερβία, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής και Ισραήλ.

Επτά ημέρες καραντίνα στις αφίξεις από το εξωτερικό: Όλοι οι επιβάτες που εισέρχονται στη χώρα μας από οποιοδήποτε κράτος της αλλοδαπής υπόκεινται σε υποχρεωτικό προληπτικό περιορισμό κατ' οίκον ή στον τόπο προσωρινής διαμονής που δηλώνεται στη φόρμα PLF, για επτά ημέρες, εκτός αν διαφορετικά ορίζεται δηλαδή αν είναι πολίτες των χωρών της ΕΕ της Συνθήκης Σένγκεν, του Ην. Βασιλείου, των ΗΠΑ, των ΗΑΕ, της Σερβίας και του Ισραήλ, οι οποίοι θα εισέρχονται στην Ελλάδα χωρίς επταήμερη καραντίνα αν είναι εμβολιασμένοι ή αν έχουν αρνητικό PCR τεστ Covid-19, που θα έχει διενεργηθεί μέχρι 72 ώρες πριν την άφιξη τους. Στους επιβάτες εξωτερικού, επιπρόσθετα, θα γίνεται και δειγματοληπτικός έλεγχος κατά την άφιξη τους, βάση της διαδικασίας που προβλέπει το Passenger Locator Form. Σε περίπτωση που τα τεστ διαπιστώσουν επιβάτη θετικό, η καραντίνα θα ισχύει για 14 ημέρες.

Διεθνείς αφίξεις με αρνητικό τεστ 72 ωρών: Η notam προβλέπει ότι όλοι οι επιβάτες διεθνών πτήσεων θα εισέρχονται στην χώρα μας με αρνητικό PCR τεστ Covid-19, το οποίο θα έχει διενεργηθεί μέχρι 72 ώρες πριν την άφιξή τους. Υπενθυμίζεται ότι στους επιβάτες θα γίνεται και δειγματοληπτικό test κατά την είσοδό τους στην ελληνική επικράτεια βάση του PLF.

Υποχρεωτική συμπλήρωση Passenger Locator Form: Με τη notam προβλέπεται η υποχρεωτική συμπλήρωση της φόρμας, στην ηλεκτρονική διεύθυνση travel.gov.gr, από όλους τους επιβάτες διεθνών πτήσεων προς Ελλάδα. Επίσης, είναι υποχρεωτική η συμπλήρωση της φόρμας PLF και για τους επιβάτες πτήσεων εξωτερικού που είναι μόνιμοι κάτοικοι Ελλάδας και αναχωρούν από τα αεροδρόμια της χώρας μας.

Ανώτατο όριο 4.000 ταξιδιωτών από Ρωσία: Ειδικά για τη Ρωσία (μόνιμοι κάτοικοι) παραμένουν οι ακόλουθοι περιορισμοί: Αφίξεις μόνο στα αεροδρόμια Αθήνας, Θεσσαλονίκης και Ηρακλείου και ανώτατο όριο εισόδου στην Ελλάδα 4.000 επιβατών την εβδομάδα.

Για όλες τις αεροπορικές οδηγίες ισχύουν οι εξαιρέσεις ως έχουν από τις προϋπάρχουσες notams. 

πηγή

«...αλλού πεθαίνουν πιο πολλοί»

 

 γράφει ο Γιώργος X. Παπασωτηρίου

 

 Ο πρωθυπουργός της χώρας επισκέπτεται τη διώρυγα της Κορίνθου για να επιθεωρήσει τα έργα που γίνονται εκεί λόγω των κατολισθήσεων. Ρωτά πότε θα κλείσει η διώρυγα. «Είναι κλειστή από τον Ιανουάριο», του απαντούν! «Είναι κλειστή», επαναλαμβάνει ο Κυριάκος Μητσοτάκης με περισπούδαστο ύφος.

 

Όταν τον ενημερώνουν ότι «άνθρωποι πεθαίνουν διασωληνωμένοι εκτός ΜΕΘ», τον φαντάζομαι να επαναλαμβάνει με την ίδια κυνική αδιαφορία: «Πεθαίνουν»!

 

Το ίδιο θα πει και στη Βουλή: «Ναι, πεθαίνουν, αλλά αλλού πεθαίνουν πιο πολλοί», παραπέμποντας στο θέατρο του παραλόγου του Μπέκετ.

 

«Έλα, πως με βρίσκεις;», ρωτά ο Βλαντιμίρ τον Εστραγκόν. «Αίσχος» του απαντά ο δεύτερος. «Ναι αλλά, πιο αίσχος απ’ ότι συνήθως;», ξαναρωτά ο Κυρ…, συγγνώμη, ο Βλαντιμίρ. «Λιγότερο, λιγότερο», απαντά ο χορός των μετακλητών στην Επίδαυρο, στη Βουλή, στον Ακροκόρινθο!

 

Και οι άνθρωποι εδώ θα συνεχίσουν να πεθαίνουν «λιγότερο» από εκεί! Σ’ ένα μακάβριο παιγνίδι κυνισμού και βλακείας.

 

Γιατί είναι διαπιστωμένο πως η εξουσία γιγαντώνει τη βλακεία. «Τα άτομα που έχουν εξουσία τείνουν να πιστεύουν ότι, ακριβώς επειδή έχουν εξουσία, είναι οι καλύτεροι, οι πιο ικανοί, οι πιο έξυπνοι, οι πιο σοφοί από όλη την ανθρωπότητα. Εξάλλου, περιστοιχίζονται από αυλικούς, οπαδούς και κερδοσκόπους, που ενισχύουν διαρκώς αυτή την ψευδαίσθηση. Με αυτό τον τρόπο όποιος βρίσκεται στην εξουσία καταλήγει να διαπράττει κατά γενική ομολογία τις μεγαλύτερες ανοησίες»(Κάρλο Τσιπόλα-CIPOLLA CARLO: «Δοκίμιο Περί Ανθρώπινης Βλακείας», 1988).

 

«Είναι κλειστήηηη» επιστρέφει η ηχώ από τα βράχια της διώρυγας. Και τα πλοία θα συνεχίσουν να κάνουν τον περίπλου της Πελοποννήσου, οι άνθρωποι θα συνεχίσουν να πεθαίνουν εκτός ΜΕΘ, οι δημοσιογράφοι να δολοφονούνται, οι νέοι να ξυλοκοπούνται από τα ΜΑΤ, οι νταβατζήδες και οι ναρκέμποροι να εκβιάζουν, τα κανάλια να προβάλουν την πείνα σαν εκούσιο βάσανο τηλεπερσόνων σε εξωτικά νησιά, και η θλίψη αυτού του κόσμου να περιορίζεται στα δάκρυα της βασίλισσας σε απευθείας μετάδοση…

 

Κανείς δεν βλέπει αυτά τα παιδιά...

 

Κανείς δεν φεύγει, κανείς δεν έρχεται…    

πηγή     

    

Διέρρευσαν πρακτικά της επιτροπής λοιμωξιολόγων

 

Tα πρακτικά από την Επιτροπή των λοιμωξιολόγων έφερε στο φως της δημοσιότητας η εφημερίδα «Δημοκρατία», σημειώνοντας ότι έχουν ληφθεί αποφάσεις μετά από πολιτικές πιέσεις..Η εφημερίδα τονίζει πως σύμφωνα με τα πρακτικά, οι αποφάσεις και τα μέτρα δεν έχουν ληφθεί από τους ειδικούς, αλλά με βάση «γραμμές» που έδωσε το Μέγαρο Μαξίμου και συνεργάτες του πρωθυπουργού.

Πιο αναλυτικά, επισημαίνει ότι κρατούνται κανονικά τα πρακτικά με «γραμματεία, με προεδρεύοντα, με σφραγίδες και υπογραφές».

Επίσης, διευκρινίζει πως «με μια απλή ανάγνωση των πρακτικών της επιτροπής, οι επιστήμονες αποφασίζουν επί προειλημμένων αποφάσεων της κυβέρνησης. Οι υπουργοί που συμμετέχουν στις συνεδριάσεις, όχι μόνο κατευθύνουν τα μέλη της επιτροπής ως προς τις τελικές αποφάσεις αλλά μοιάζει να τους τις επιβάλλουν. Είναι χαρακτηριστική η ενημέρωση υφυπουργού προς τους επιστήμονες για διάταξη η οποία έχει ήδη κατατεθεί στη Βουλή προτού κάνουν οποιαδήποτε εισήγηση».

Μάλιστα, το ρεπορτάζ της εφημερίδας σημειώνει ότι «μια ακόμη διαπίστωση από τη μελέτη των πρακτικών είναι ότι προκύπτουν διαφωνίες ορισμένων επιστημόνων για τα μέτρα που λαμβάνει η κυβέρνηση και η καταγεγραμμένη απόδειξη ότι υπάρχει απόσταση πλέον του Σωτήρη Τσιόδρα από πολλές επιλογές που έχει κάνει το Μέγαρο Μαξίμου».

 από κείμενο στο TVXS   

Ζωή με φύλλα πορείας

 

γράφει η Αρχοντία Κάτσουρα

 

Οι κουβέντες στα τηλέφωνα είναι αγωνιώδεις: Τι θα γίνει με τον κορονοϊό; Εσείς -όπου «εσείς», οι δημοσιογράφοι- πώς τα βλέπετε τα πράγματα; Τι μαθαίνετε; Πότε θα μπορέσουμε να πάμε μια εκδρομή; Θα κάνουμε διακοπές; Να δούμε λίγη θάλασσα; Θα μπορέσουμε να στείλουμε το καλοκαίρι τα παιδιά στο χωριό;

  

Καθώς κινείσαι μέσα στην πόλη, με το αυτοκίνητο λόγω δουλειάς, ή με τα πόδια, για τα υπόλοιπα -σουπερμάρκετ, φαρμακείο, τράπεζα- βλέπεις ότι ήρθε η άνοιξη. Και τον χειμώνα δύσκολα ήταν, αλλά τώρα είναι αβάσταχτο. Ο ήλιος ζεσταίνει, το πρωί που ξεκινάς οι θερμοκρασίες είναι ανεκτές και το μεσημέρι ανεβαίνουν αρκετά. Ακόμη και οι βροχές που πέφτουν, είναι αδύναμες, έτσι για την τιμή των όπλων και για να ξεπλύνουν τη γύρη.

 

Σκέφτεσαι πόσο πολλή ανάγκη έχεις μια μεγάλη βόλτα, ιδανικά μια εκδρομή. Μια-δυο μέρες, ίσως κοντά στη θάλασσα. Να πιεις έναν καφέ στο ύπαιθρο χωρίς τύψεις ή φόβο. Να δεις άλλους ανθρώπους, και άγνωστους, και να μπορέσεις να μιλήσεις όπως παλιά, να μη φοβηθείς να πλησιάσεις. Και να επισκεφθείς ανθρώπους που έχεις να δεις καιρό.

 

Ενα απόγευμα, κάπως αργά, έξω στο μπαλκόνι που βγήκες για να ποτίσεις, με μια σκέψη μόνο σε πιάνει τρόμος, ίσως και απόγνωση. Παντού, για να κινηθείς χρειάζεσαι άδεια και ένα «φύλλο πορείας». Χαρτί από τη δουλειά για να πας στο γραφείο, μήνυμα στο κινητό για να αγοράσεις τρόφιμα ή φάρμακα, να κόψεις τα μαλλιά σου, να επισκεφθείς κάποιον που έχει ανάγκη, να «ασκηθείς», όπου άσκηση νοείται ό,τι αντέχει ο καθείς: λίγο περπάτημα, λίγο τρέξιμο, λίγο ποδήλατο. Να μοιράσεις -και να πάρεις...- τις αγκαλιές που μήνες τώρα γίνονται αέρας, πάνε χαμένες.

 

Αναγκαία και τα έγγραφα που θα αποδεικνύουν ποιος είσαι στο ενδεχόμενο ελέγχου από τις αρμόδιες αρχές: ταυτότητα ή διαβατήριο...

 

Και τώρα όλα δείχνουν ότι έρχεται ακόμη ένα φύλλο πορείας: αυτό που θα αποδεικνύει ότι είσαι εμβολιασμένος, άρα ασφαλής έναντι του κορονοϊού και ακίνδυνος για τους γύρω σου. Οσο το επιτρέπει το εμβόλιο. Και οι αρμόδιοι θα αποφασίσουν τι θα σου επιτρέπουν να κάνεις με αυτό: Να πας διακοπές; Να πας σε ένα εστιατόριο; Να ψωνίσεις στα καταστήματα; Να ταξιδέψεις στο εξωτερικό; Να κάνεις βόλτα στο κοντινό σου πάρκο -αν υπάρχει- και να μη φοβάσαι να βγάλεις τη μάσκα.

 

Δάκρυα σου έρχονται στα μάτια, στενοχώρια αναμεμειγμένη με οργή και απογοήτευση. Ο αέρας μυρίζει άνοιξη, το στήθος σου φουσκώνει από λαχτάρα για τα «απαγορευμένα». Πότε θα έρθει το τέλος; ρωτάς κι εσύ. Που πανικοβλήθηκες όταν είδες ότι στη Βρετανία ο κόσμος επιστρέφει στην «κανονικότητα» -άλλη μία λέξη που έχασε το νόημά της και απέκτησε τρομακτική χροιά, έγινε «μερική», «υπό όρους», «κατά συνθήκη». «Δεν φοβούνται; Κι αν ξαφνικά αρχίσουν να ανεβαίνουν τα κρούσματα;». Μα, οι περισσότεροι έχουν εμβολιαστεί, δίνεις μόνη σου την απάντηση. Αλλά ακόμη να πειστείς δεν μπορείς...

 

Την άλλη μέρα, νωρίς το πρωί, ενώ ετοιμάζεις την τσάντα σου για τη δουλειά κάνεις έναν τελευταίο έλεγχο: Χαρτί από τη δουλειά, κάρτα για τα μέσα μεταφοράς, τηλέφωνο για τα μηνύματα-άδειες εξόδου, ταυτότητα, μάσκες, αντισηπτικά. Και παρεμπιπτόντως, γυαλιά, κλειδιά, πορτοφόλι κι ένα τοστ για κολατσιό.

 

Στο απέναντι οικόπεδο, εκεί που έχεις παρκάρει, ένα ζευγάρι κοτσύφια πετάει από πεύκο σε πεύκο τιτιβίζοντας. Πόση ζήλια αισθάνεσαι, δεν λέγεται... Αν είχες φτερά, αν ήσουν πουλί, αν μπορούσες να φύγεις χωρίς να φοβάσαι τίποτα... Χωρίς να σε κρατάει τίποτα...

 

Το ίδιο βράδυ, πάλι από το μπαλκόνι, τα κοτσύφια είναι εκεί: πετούν πέρα δώθε, τιτιβίζουν, τσιμπολογούν τα χορταράκια στο έδαφος. Κι εσύ στο κλουβί σου, να περιμένεις πότε θα έρθει η δική σου ελευθερία - με το εμβόλιο ή με ένα τεστ με μια επαρκή διάρκεια ισχύος και ένα φύλλο πορείας που να την αποδεικνύει. 

πηγή

 

Ο πονεμένος και ταξικός Μητροπάνος

 

Στα φοιτητικά χρόνια δεν άκουγα Δημήτρη Μητροπάνο. Τον ενέτασσα στα "λαϊκά" κι επειδή είχα μεγαλώσει με Beatles και Dire Straits τον απέρριπτα. Όταν πέθανε πια άρχισε να μου αρέσει.

 

Το παρακάτω βιογραφικό άρθρο του το αφιερώνουμε

 

Ο Δημήτρης Μητροπάνος γεννήθηκε στις 2 Απριλίου του 1948, στην Αγία Mονή, μια συνοικία των Τρικάλων, από την οποία καταγόταν η μητέρα του. Ο πατέρας του, που καταγόταν από το χωριό Καππά της Καρδίτσας, ήταν ήδη αγνοούμενος, όντας μαχητής του Δημοκρατικού Στρατού στον Εμφύλιο. Έτσι, εκτός από "υιός συμμορίτου", ο Δημήτρης Μητροπάνος γράφτηκε και ως "ορφανό" στα ληξιαρχεία. Ο Μητροπάνος θα μεγαλώσει με την μεγαλύτερη αδελφή του σε μια οικογένεια "βαμμένων" κομμουνιστών, μέσα στη φτώχεια, τις στερήσεις και την καθημερνή βιοπάλη.

 

"Στο σπίτι ζούμε η μάνα, η αδελφή μου που είναι μεγαλύτερη και εγώ. Yπήρχαν και δύο αδέλφια της μάνας μου που όμως ήταν φυλακή και εξορία για πολιτικούς λόγους. Tο '52 βγήκε ο ένας μπάρμπας μου από τη φυλακή. Ήμουν 4 χρονών τότε και θυμάμαι ότι μας πήρε γύρω στους 6 μήνες για να τα βρούμε. Eγώ δε δεχόμουν κανένα στο σπίτι. Eίxα μάθει να' μαι εγώ ο αρχηγός, ο μόνος άντρας! Γύρω στον ενάμιση xρόνο έμεινε μαζί μας προτού τον ξαναπιάσουν. Ήταν ένα διάστημα που ζούμε κάπως καλύτερα γιατί δουλεύει ο θείος ως λογιστής σε μια εταιρεία στα Tρίκαλα. Mετά... φτου και πάλι στα ίδια. Mείναμε οι τρεις. H μητέρα μου κάνει φλοκάτες για να μας ζήσει. Όλο το χειμώνα τις φτιάχνει και τα καλοκαίρια που γίνονταν πανηγύρια πηγαίνει και τις πουλάει. Yπάρχει και τοπικό παζάρι κάθε Δευτέρα όπου επίσης πηγαίνει... Oι χωροφύλακες είναι τακτικοί στο σπίτι. Θυμάμαι το '53 που είχαν πιάσει το θείο μου και τον είχαν στην Ασφάλεια ήρθαν δήθεν να τον ψάξουν στο σπίτι και μας βγάλαν όλα τα πράγματα στην αυλή. Πάλι καλά που ειδοποίησε ένας δικηγόρος φίλος του θείου μου κι έτσι η μάνα μου γλύτωσε... Ήταν η εποχή τέτοια, τέτοια κι η γειτονιά."

 

Η Αγία Μονή ήταν συνοικία εργατών, φτωχολογιάς και έδωσε πολλά από τα παιδιά της στην Εθνική Αντίσταση και το ΕΑΜ. Ανάμεσα σ' αυτούς τους ανθρώπους μεγάλωσε κι ο Δημήτρης Μητροπάνος, κι αργότερα τραγούδησε τραγούδια βγαλμένα από τη δική τους ζωή και τους δικούς τους πόνους. Από μικρός δούλευε τα καλοκαίρια για να βοηθήσει τα οικονομικά της οικογένειάς του. Πρώτα ως σερβιτόρος στην ταβέρνα του θείου του και ύστερα στις κορδέλες κοπής ξύλων, δουλειά βαριά κι επικίνδυνη.

 

"H Aγία Mονή ήταν φτωχική συνοικία, υποβαθμισμένη και ήταν όλοι αριστεροί. Aφού κάθε εκλογές έρχονταν εκεί οι χωροφύλακες και ψήφιζαν για να υπάρχει... ισοζύγιο. Mικρή Mόσχα τη λέγανε. Kαι τώρα ακόμα παρότι έxει έρθει πολύς κόσμος κι έχει μεγαλώσει πολύ η γειτονιά, η αριστερή παράδοση υπάρχει... Πιτσιρικάδες ήμασταν όλοι μαζί τα παιδιά της γειτονιάς. Όλα στην ίδια κατάσταση, δεν είχαμε την άνεση για παραπάνω πράγματα. Kαμιά δεκαριά της ίδιας ηλικίας... Mαζί στο παιχνίδι, μαζί στο σχολείο. Kάθε Kυριακή μετά την εκκλησία πηγαίναμε και παίζαμε μπάλα με τα χωριά γύρω-γύρω... Mπάλα και τίποτ' άλλο. Yπήρχε ένα ποτάμι που περνάει μέσα από την πόλη και φτάνει μέχρι τη συνοικία τη δική μας. Eκεί είχε πολύ πράσινο και μαζευόμασταν όλη μέρα. Tελείωνε το σχολείο, αφήναμε την τσάντα στο σπίτι και μέχρι να βραδυάσει εκεί... Kαι στο σχολείο στο διάλειμμα πάλι μπάλα παίζαμε. Ήμουν καλός μαθητής, αλλά δε νομίζω ότι ήταν κι από τις αγαπημένες ασχολίες μου το σχολείο. Bαριόμουν να διαβάζω. Διάβαζα όσο ήταν για να περνάω πάντα. Δεν υπήρχε και κανένας που να διάβαζε πολύ την εποχή εκείνη. Δεν είχαμε και βιβλία. Δεν υπάρχει ακόμη η δωρεάν παιδεία, λεφτά δεν υπάρχουν για βιβλία... Oτι μαθαίναμε από την παράδοση κι ο,τι διαβάζαμε στο διάλειμμα από κανένα δανεικό βιβλίο. Στα αρχαία ήμουν σκράπας. Tα μαθηματικά δε χρειάζονταν τόσο διάβασμα. Ήμουν καλύτερος."

 

Οι μουσικές ανησυχίες ξεκινούν από νωρίς για το Μητροπάνο. Στα 12 χρόνια του ξεκινάει μια "χορωδία του δρόμου", με φίλους και συμμαθητές. Μια παρέα παιδιών που περπατάνε όλοι μαζί κι όλοι μαζί τραγουδάνε. Σύντομα θα ανακαλύψει τον Καζαντζίδη και θα τον αγαπήσει.

 

"Aπό τα 12 περίπου αρχίζουν και οι... καντάδες. Φτιάχνουμε και μια χορωδία... Λέγαμε ο ένας ενδιαφέρεται γι' αυτήν, ο άλλος για την άλλη και κάναμε την περατζάδα όλοι μαζί γύρω-γύρω μέχρι να μην αφήσουμε κανέναν παραπονεμένο. Όταν είχαμε σόλα τα αναλάμβανα εγώ. Mε θεωρούσαν καλό για να τραγουδάω μόνος μου. Δεν είχα τη φωνή που χρειαζόταν η χορωδία... Nα τραγουδάμε μας άρεσε πολύ πάντως. Για να βγω στην πλατεία από το σπίτι μου έπρεπε να περάσω από ένα μέρος που το φοβόμαστε. Hταν κάτι σαν μοναστήρι παρατημένο... Tο ξεπέρναγα πάντα τραγουδώντας για να νικήσω το φόβο μου. Ραδιόφωνο υπήρχε στο σπίτι από τότε που ήρθε ο θείος μου. Θυμάμαι το πρωί ακούγαμε ένα βουλγάρικο σταθμό που έπαιζε πολύ ωραία μουσική με ακορντεόν. Mετά πιάναμε Aμαλιάδα που είχε πολύ καλά λαϊκά."

 

Στα 12 χρόνια του ο Δημήτρης Μητροπάνος θα έχει και την πρώτη του "κρούση" από την Ασφάλεια. Τον καλούν για να του "εξηγήσουν" τι ήταν ο πατέρας του και γιατί είναι ορφανός. Οι συγγενείς του του συστήνουν να μάθει μια τέχνη γιατί με το οικογενειακό ιστορικό, οι αρχές δεν θα τον άφηναν να σπουδάσει  και δεν θα έβρισκε πουθενά δουλειά.

 

"Aπό 'κει είναι που μπλέκομαι και γω στο γρανάζι το πολιτικό κι αρχίζω να το ψάχνω. Kαι ξέρεις... Δε χρειάζεται να κάνεις και πολλά... όταν έxεις τη στάμπα ότι και να γίνει σ' εσένα έρχονται... Eίxαν αρχίσει τότε οι Λαμπράκηδες. Δεν κάναμε τίποτα, ήταν πολύ στενά τα περιθώρια. Ξέραμε ότι κάθε κίνηση παρακολουθείται, ειδικά κάποια άτομα ήμασταν στη μπούκα... Aλλά και μόνο που μαζευόμασταν και κάναμε παρέα όλοι μαζί ήταν αρκετό. Aποβολές από το σxολείο, "απαγορεύεται να ξαναπάς εκεί", γκρίνιες, προβλήματα... Ήμουν στην Tρίτη γυμνασίου όταν πια το πράγμα στα Tρίκαλα δεν πήγαινε άλλο. Mία σφαλιάρα που μου' δωσε καθηγητής γιατί μίλησα και είχα αυτές τις απόψεις γύρισε ανάποδα κι εμένα και τη μάνα μου. Δεν είxα φάει ποτέ μου ξύλο στο σπίτι... H μάνα μου, βέβαια, καμένη απ' όλα αυτά δεν ήθελε να δει κι εμένανέ... Ίσως ήταν ο μόνος άνθρωπος που ποτέ δε μας είxε αναφέρει τίποτα για πολιτικά. Δεν ξέραμε τίποτα... Nα φανταστείς ότι όταν πιάσαν το θείο μας ήρθε τελείως ξαφνικό... Aρχίζουν οι συμβουλές. Aλλά και να προσπαθεί, πια έχω πάει σε μια ηλικία που δεν είναι και τόσο εύκολο να με μαζέψει."

 

 

Το 1964, στα δεκάξι του πια, ο Μητροπάνος θα κατέβει στην Αθήνα να δουλέψει με τον θείο του. Αποφυλακισμένος το 1959, ο θείος του εργάζεται στην EΣEΡE (Ένωση Συνεταιρισμών Eργοληπτών Ραφτών Eλλάδας), επαγγελματική ένωση που πρόσκειται στην ΕΔΑ. Ο Μητροπάνος πιάνει δουλειά στα ραφεία. Μένει με τον θείο του στην οδό Αχαρνών 238. Σύντομα θα γραφτεί και στους Λαμπράκηδες της Αθήνας.

 

"H εταιρεία του θείου μου έκανε μια συγκέντρωση στο "Πλακιώτικο Σαλονι" όπου τραγουδούσε ο Mπιθικώτσης. Όταν τελείωσε το πρόγραμμα με 'βαλαν και τραγούδησα. Kάτι του Θεοδωράκη, δε θυμάμαι... O Mπιθικώτσης έτυχε να' ναι ακόμα στο μαγαζί, με άκουσε, με φώναξε και μου είπε ότι "εσύ πρέπει να γίνεις τραγουδιστής" και "έλα να σε πάω εγώ στην Kολούμπια". Δεν το πήρα και πολύ στα σοβαρά εγώ, αλλά σιγά-σιγά άρxισε να μου αρέσει η ιδέα. Eιδικά όταν είδα και γνώρισα τον Kαζαντζίδη. Eίχαμε πάει ένα βράδυ στην "Tριάνα" του Xειλά που τραγουδούσε με τη Mαρινέλλα και είxα κάτσει όλη τη νύxτα να τον ακούω. Όρθιος. Για να μη χάσω τίποτα, να τα βλέπω όλα καλά. Eκείνο το βράδυ τον γνώρισα κιόλας από ένα φίλο που τον ήξερε και μετά πήγαμε και στο σπίτι που 'μενε τότε με τη Mαρινέλλα, στην οδό Kνωσσού. H αλήθεια είναι ότι τότε, μόνο ο Kαζαντζίδης με ενδιαφέρει. Mπροστά του δε βλέπω τίποτα άλλο. Oύτε τον Mπιθικώτση... Aκόμα κι αργότερα που δούλεψα με τον Θεοδωράκη ο καβγάς μας ήταν το ότι μόνιμα εγώ ήμουν υπέρ του Kαζαντζίδη."

 

Το 1966 ο Μητροπάνος συναντάται, τυχαία, σε μια εκδήλωση της ΕΔΑ για πρώτη φόρα με τον Μίκη Θεοδωράκη και ερμηνεύει, στη θέση άλλου καλλιτέχνη που τότε ασθενούσε, μέρη από τη «Ρωμιοσύνη» και το «Άξιον Εστί» σε μια σειρά συναυλιών στην Ελλάδα και την Κύπρο.

 

Το 1967, ο Μητροπάνος ηχογραφεί τον πρώτο του 45άρη δίσκο, με το τραγούδι "Θεσσαλονίκη". Είχε προηγηθεί η ηχογράφηση του τραγουδιού "Χαμένη Πασχαλιά", το οποίο όμως λογοκρίθηκε από τη Χούντα και δεν κυκλοφόρησε ποτέ. Σημαντική ήταν η συνεργασία του με τη δισκογραφική εταιρεία ΜΙΝΟΣ-ΕΜΙ, με την οποία έκανε μια δεύτερη μεγάλη καριέρα, στο λαϊκό-έντεχνο τραγούδι.

 

"Για να πάρω αναβολή από το στρατό γράφομαι σε μια σχολή οπερατέρ, φωτογράφων κ.τ.λ., στην αρχή μου άρεσε κιόλας, αλλά δεν είχα και το χρόνο. Άλλωστε είχα πια βρει το δρόμο μου... Απλά έλεγα να περάσει ο καιρός, μπας και λυθεί το θέμα της δικτατορίας, γιατί αν πήγαινα φαντάρος τότε ήξερα τι μέλλει γενέσθαι. Αλλά κάποια στιγμή η αναβολή μου διακόπτεται, παρουσιάζομαι στην Τρίπολη και μετά... Αλεξανδρούπολη. Στη μονάδα που ήμουν ήταν όλοι χαρακτηρισμένοι. Δεν αποτελώ, λοιπόν, τίποτα το ιδιαίτερο. Τα προβλήματα σ' αυτές τις περιπτώσεις τα ξέρεις από την αρχή και κάνεις τις επιλογές σου. Αυτοί κάνουν μια προσπάθεια να σου σπάσουν το ηθικό, να σε ξεφτιλίσουν... Σε βάζουν να κάνεις δουλειές που πώς να αντέξεις; Τι να κάνεις κι εσύ... Εντάξει, ήρθαν παιδιά που έκαναν κέφι, είπαμε... Ο καθένας τις επιλογές του. Τον Απρίλιο του '71 πήγα στην Αλεξανδρούπολη και πήρα άδεια για πρώτη φορά το Νοέμβριο. Κι αυτή με... μέσον. Για να κατέβω να τραγουδήσω τον "Άγιο Φεβρουάριο" του Δήμου Μούτση."

 

Το 1977 λαμβάνει γράμμα από τη Ρουμανία που του αναφέρει ότι ο πατέρας του ζει. Θα τον δει για πρώτη του φορά στα 29 του χρόνια.

 

Ο Μητροπάνος συνεχίζει στα ίδια μονοπάτια, με τραγούδια των Μικρούτσικου, Κορακάκη, Μουκίδη, Παπαδημητρίου κ.α. στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές του 2000.

 

Στις 17 Απριλίου του 2012 ο Δημήτρης Μητροπάνος, μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο Υγεία με οξύ διαρροϊκό σύνδρομο και εμετούς. Εκεί εμφάνισε πνευμονικό οίδημα και μεταφέρθηκε στην Μονάδα Εντατικής Θεραπείας όπου και άφησε την τελευταία του πνοή στις 11:00 το πρωί.

 

Η κηδεία του τελέστηκε στις 19 Απριλίου 2012 στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών, ενώ η σορός του βρισκόταν από νωρίς το πρωί στο παρεκκλήσι του νεκροταφείου (Άγιος Λάζαρος), όπου παρευρέθηκαν για έναν τελευταίο αποχαιρετισμό φίλοι, συγγενείς αλλά και χιλιάδες απλού κόσμου. Πέθανε σε ηλικία 64 ετών. Ήταν παντρεμένος με τη Βένια Μητροπάνου, με την οποία απέκτησε δυο κόρες.

 

Πολιτικά παρέμεινε φίλος του ΚΚΕ, πάντα κοντά στον απλό κόσμο και αποτυπώνοντας πάντα τα πάθη και τα όνειρά του.

 

 

Φωτογραφίες

 

 

Πρώτος από δεξιά, ο Δημήτρης Μητροπάνος με την παιδική του παρέα

 

πηγή