Η μέρα μαγιού των εργατών...

H 1η Μαΐου καθιερώθηκε ως η Παγκόσμια Ημέρα των Eργατών στις 20 Ιουλίου 1889 κατά τη διάρκεια του ιδρυτικού συνεδρίου της Δεύτερης Διεθνούς στο Παρίσι, σε ανάμνηση του Μακελειού του Σικάγο το 1886, όπου η αστυνομία άνοιξε πυρ κατά εργατών που διαδήλωναν υπέρ της οκτάωρης εργασίας και καλύτερων εργασιακών συνθηκών.

 

Ωθούμενοι από τις πετυχημένες διεκδικήσεις Καναδών συντρόφων τους, τα εργατικά συνδικάτα των ΗΠΑ αποφάσισαν την έναρξη απεργιακών κινητοποιήσεων την 1η Μαΐου 1886. Βασικό τους αίτημα αποτελούσε το οκτάωρο, καθώς την περίοδο εκείνη στις ΗΠΑ οι εργαζόμενοι αναγκάζονταν να εργάζονται αμέτρητες ώρες, ακόμα και τις Κυριακές. Στη δυναμική πορεία στο Σικάγο έλαβαν μέρος περισσότεροι από 90.000 εργαζόμενοι, ενώ περίπου 350.000 εργάτες από 1.200 εργοστάσια συμμετείχαν στην απεργία.

 

Οι βίαιες συμπλοκές έλαβαν χώρα τρεις μέρες αργότερα, στις 4 Μαΐου, στην πλατεία Χέιμαρκετ του Σικάγο, κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης προς συμπαράσταση των απεργών, στην οποία συμμετείχαν και μέλη του αναρχικού κινήματος. Παρά τον ειρηνικό χαρακτήρα της πορείας, η αστυνομία έλαβε εντολή να διαλύσει με τη βία την κινητοποίηση. Στις συμπλοκές που ακολούθησαν οι αστυνομικοί σκότωσαν τέσσερις διαδηλωτές. Την προηγούμενη ημέρα, επιπλέον 4 διαδηλωτές είχαν σκοτωθεί από τις αστυνομικές δυνάμεις.

 

Οκτώ συνδικαλιστές καταδικάστηκαν σε απαγχονισμό για βομβιστική επίθεση που προκάλεσε το θάνατο του αστυνομικού. Το επιχείρημα του εισαγγελέα, Τζούλιους Γκρίνελ, εναντίον τους ήταν ότι ενθάρρυναν με τους λόγους που εκφώνησαν, τον βομβιστή. Ως εκ τούτου, κρίθηκαν ένοχοι για συνωμοσία και εκτελέστηκαν.

 

Η Δεύτερη Διεθνής κάλεσε σε διεθνή κινητοποίηση την ημέρα της επετείου των γεγονότων του Σικάγο το 1890. Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν τόσο μεγάλη, με αποτέλεσμα οι διαδηλώσεις της 1ης Μαΐου να λάβουν έκτοτε ετήσιο χαρακτήρα.

 

Οι ΗΠΑ και ο Καναδάς είναι οι μοναδικές χώρες στις οποίες ως Ημέρα της Εργασίας δεν εορτάζεται η Πρωτομαγιά, αλλά η πρώτη Δευτέρα του Σεπτεμβρίου. Το 1894, ο εορτασμός της Ημέρας της Εργασίας έγινε νόμος του κράτους των ΗΠΑ, με απόφαση του Κογκρέσου και νόμος του Καναδά με απόφαση του Kοινοβουλίου της χώρας. Στόχος ήταν η αποφυγή της ταύτισης των εργατικών κινημάτων με την αριστερά της χώρας στην οποία είχαν συμβεί τα γεγονότα του Σικάγου.

 

Η πρώτη κινητοποίηση εργατών στην Ελλάδα πραγματοποιήθηκε το 1893 από το Σοσιαλιστικό Σύλλογο του Σταύρου Καλλέργη. Περίπου 2.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στο Παναθηναϊκό Στάδιο και διαδήλωσαν υπέρ της οκτάωρης εργασίας, της καθιέρωσης της Κυριακής ως αργίας και της κρατικής ασφάλισης για θύματα εργατικών ατυχημάτων. Οι συγκεντρωμένοι ενέκριναν ψήφισμα, το οποίο επέδωσαν στον Πρόεδρο της Βουλής την 1η Δεκεμβρίου του ίδιου έτους.

 

Η κωλυσιεργία του προέδρου της Βουλής να το εκφωνήσει προκάλεσε την αντίδραση του Καλλέργη, με αποτέλεσμα να συλληφθεί, με εντολή του προέδρου, για διατάραξη της συνεδρίασης. Ο Καλλέργης ξυλοκοπήθηκε και μεταφέρθηκε στο αστυνομικό τμήμα, όπου παρέμεινε για δύο μέρες. Λίγες μέρες αργότερα, καταδικάστηκε σε φυλάκιση 10 ημερών.

 

Χρειάστηκε να περάσουν 17 ολόκληρα χρόνια, ως το 1911 που γιορτάστηκε και πάλι η εργατική Πρωτομαγιά. Στο διάστημα αυτό ξέσπασαν μεγάλες απεργίες σε όλες σχεδόν τις πόλεις της Ελλάδας και σε πολλούς κλάδους, ενώ δημιουργήθηκαν πολλά σωματεία και δευτεροβάθμιες οργανώσεις.

 

Το 1911, η Φεντερασιόν Θεσσαλονίκης αναλαμβάνει τη διοργάνωση της εργατικής Πρωτομαγιάς στη Θεσσαλονίκη. Οι αστυνομικές δυνάμεις επεμβαίνουν και συλλαμβάνουν τους πρωτεργάτες, ανάμεσα σ' αυτούς και τον Μπεναρόγια, που εξορίζεται στη Σερβία.

 

Tην ίδια χρονιά, στην Αθήνα, αποφασίζεται να γιορταστεί εκ νέου η Πρωτομαγιά με πρωτοβουλία του Ν. Γιαννιού στο Μετς, με κεντρικό σύνθημα «8 ώρες δουλειά, 8 ώρες ανάπαυση και 8 ώρες ύπνο». Η Αστυνομία οδήγησε τους Γιαννιό, Αποστολίδη και Παπαγιάννη στα γραφεία της γιατί «δεν είχαν άδειαν», αλλά τελικά αφέθηκαν ελεύθεροι.

 

Η πρωτομαγιά γιορτάζεται ξανά το 1919 σε 12 πόλεις πανελλαδικά, ένα χρόνο μετά την ίδρυση της ΓΣΕΕ. Στο μεταξύ, ψηφίστηκε ο Ν.281/1914 «περί Σωματείων» με τον οποίο κατοχυρώνεται το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι. 

 πηγή

Η υπόθεση Φουρθιώτη δεν είναι πρωτίστως ποινική

 

Όλα δείχνουν πως στο πολιτικό επίπεδο θα μείνουμε με πολλές απορίες

γράφει ο Γεράσιμος Λιβιτσάνος

 

Η υπόθεση Φουρθιώτη βρίσκεται στα χέρια της δικαιοσύνης και πολύ καλά κάνει. Είναι η φυσική κατάληξη μίας υπόθεσης που φέρεται να σχετίζεται με πρακτικές του υπόκοσμου, πυροβολισμούς, «συμβόλαια», απειλές, οργανωμένο έγκλημα. Οι εισαγγελείς που επιλαμβάνονται θα έχουν σίγουρα πολύ δουλειά. Η ιστορία αυτή όμως δεν έχει μόνον ποινικό μέρος. Για την ακρίβεια αυτή η πλευρά της είναι η λιγότερο ενδιαφέρουσα.

 

Οι καταιγισμός των εικόνων από συλλήψεις και προανακρίσεις που βλέπουμε στα τηλεοπτικά κανάλια τείνει να καλύψει τις απαρχές της υπόθεσης. Αυτές που εδράζονται σε μία καθόλα πολιτική καταγγελία από ένα πολιτικό πρόσωπο: Τον νυν κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο και πρώην υπουργό Εργασίας της Νέας Δημοκατίας, Γιάννη Βρούτση.

 

Παρότι επιχείρησε να «τα μαζέψει» κάποια στιγμή, ο Γιάννης Βρούτσης περιέγραψε (γλαφυρότατα) τον τηλεπαρουσιαστή ως ένα πρόσωπο που πίστευε ότι μπορεί να απαιτεί και μάλιστα με «τραμπούκικους» τρόπους κάτι από έναν υπουργό. Στην προκειμένη τον ίδιο. Σε αυτή την καταγγελία βρίσκεται η πολιτική αρχή του κουβαριού και εκεί μόνον μπορεί να υπάρξει και το τέλος της.

Ο ζήλος της αστυνομίας (που τελικά τον συνέλαβε) να προστατεύει τον Φουρθιώτη επί 1,5 χρόνο σαν να είναι «εθνικό κεφάλαιο» είναι το δεύτερο σκέλος που επίσης εγείρει απορίες. Ιδίως από την στιγμή που η ΕΛ.ΑΣ προσπάθησε ανεπιτυχώς να διαψεύσει το γεγονός. Ας μείνουμε όμως στην επώνυμη πολιτική καταγγελία.

 

Δύσκολα κάποιος μπορεί να έχει σε ιδιαίτερη εκτίμηση τις δυνατότητες πολιτικής ανάλυσης μιας τηλεοπτικής «περσόνας» όπως ο Μένιος Φουρθιώτης. Το ίδιο ισχύει και για τον τρόπο που πιθανά θα χειρίζονταν τυχόν σχέσεις του με την κρατική μηχανή. Πολύ περισσότερο σχεσεις με τον κυβερνητικό σχηματισμό.

 

Από την άλλη όμως, πρόσωπα που κινούνται στην πλευρά αυτή του δημόσιου λόγου που κατ’ ευφημισμό αποκαλείται «ψυχαγωγία» είναι βέβαιο πως αναπτύσσουν κάποια συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Απολύτως απαραίτητα για την επαγγελματική τους και όχι μόνον «επιβίωση» τους. Μεταξύ αυτών το να αντιλαμβάνονται τους όρους και τους συσχετισμούς της εξουσίας. Με πιο απλά λόγια, το «που τους παίρνει και που όχι».

 

Με βάση αυτό τον απλό συλλογισμό είναι βέβαιο πως ο τηλεπαρουσιαστής Μένιος Φουρθιώτης, έπραξε όσα του καταλογίζει ο Γιάννης Βρούτσης εκτιμώντας ότι έχει την δυνατότητα να το κάνει. Δηλαδή θεωρούσε ότι έχει την – άμεση η έμμεση – στήριξη είτε ενός (ομότιμου του Γ.Βρούτση) υπουργού, είτε κάποιου ανώτερου στην ιεραρχία.

 

Το ερώτημα είναι ποιο είναι αυτό το πρόσωπο, χωρίς να μπορεί να αποκλείσει κανείς το ενδεχόμενο να είναι περισσότερα από ένα. Από ότι φαίνεται όμως την εύλογη αυτή πολιτική απορία δε θα την λύσει ούτε ο Μένιος Φουρθιώτης, ούτε οποιοσδήποτε άλλος.

Γιατί δεν πρέπει να κάνετε τεστ αντισωμάτων μετά τον εμβολιασμό - Τι συνιστούν οι ειδικοί

 

Δεν είναι λίγοι οι πολίτες που έχοντας ολοκληρώσει τον εμβολιασμό τους και με τις δύο δόσεις του εμβολίου, σπεύδουν ένα μήνα μετά να υποβληθούν σε έλεγχο αντισωμάτων. H ανησυχία των περισσότερων έγκειται στο εάν το εμβόλιο έχει προκαλέσει την παραγωγή ικανής ποσότητας εξουδετερωτικών αντισωμάτων, τέτοιας που να προσφέρει υψηλή προστασία έναντι του κορονοϊού.

 

Ωστόσο, οι ειδικοί δεν συνιστούν αυτή την πρακτική. Ο Δρ. Θεοκλής Ζαούτης, Καθηγητής Παιδιατρικής και Επιδημιολογίας στο Perelman School of Medicine στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια και μέλος της Επιτροπής Εμπειρογνωμόνων του Υπουργείου Υγείας, σημειώνει ότι όσοι έχουν κάνει το εμβόλιο, θα πρέπει να είναι ήσυχοι ότι έχουν προστασία για περισσότερους από 6 μήνες:

 

“Όσοι εμβολιάστηκαν τον Ιανουάριο θα πρέπει να γνωρίζουν ότι έχουν αναπτύξει ανοσία στον κορονοϊό σίγουρα για 6 μήνες και μάλλον θα είναι και παραπάνω. Είναι ένα θέμα ανοιχτό μπροστά μας, το πόσο παραπάνω. Ωστόσο, δεν χρειάζεται να έχουν αγωνία. Ούτε να σπεύδουν να κάνουν έλεγχο αντισωμάτων. Έχουμε “ξεφύγει” λίγο στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε τα αντισώματα”, αναφέρει.

 

 CDC: “Μην κάνετε έλεγχο αντισωμάτων μετά τον εμβολιασμό”

Μελέτη του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών για την ανάπτυξη προστατευτικών εξουδετερωτικών αντισωμάτων σε διάφορες ηλικίες μετά από εμβολιασμό έναντι του ιού SARS-CoV-2 έδειξε ότι περίπου τα μισά άτομα ηλικίας άνω των 85 ετών αναπτύσσουν υψηλές τιμές αντισωμάτων, ακόμη και μετά την πρώτη δόση του εμβολιασμού.

 

Σύμφωνα με τα διεθνή στάνταρντ, ένας αριθμός αντισωμάτων από 10 έως 1000 IU θεωρείται προστατευτικός. Οι ειδικοί επιστήμονες υποστηρίζουν πως η ανοσία που δημιουργεί το εμβόλιο σε ένα εμβολιασμένο άτομο, μπορεί να αυξηθεί πάνω από 300. Ωστόσο, αυτή η αναφορά στα νούμερα μπορεί να μην είναι και τόσο ακριβής, σημειώνει ο Καθηγητής, κ. Θεοκλής Ζαούτης:

 

“Το CDC της Αμερικής, έχει κάνει μια σύσταση που λέει να μην κάνουμε τεστ μετά τον εμβολιασμό. Ο ένας λόγος είναι πως δεν ξέρουμε ποιο είναι το επίπεδο αντισωμάτων, που είναι προστατευτικό. Έχω φίλους που με παίρνουν και μου λένε, έκανα τεστ και έχω 5.000 και ο άλλος μου εμένα τα δικά μου αντισώματα είναι 500. Στην πραγματικότητα δεν έχουμε καμία ιδέα αν το 500 πραγματικά μπορεί να αρκεί. Μόνο σύγχυση δημιουργεί αυτή η πρακτική”, τονίζει.

 

Μπορεί κάποιος να έχει κυτταρική ανοσία ακόμη και χωρίς αντισώματα

Ακόμη κι αν κάποιος επιμένει να κάνει έλεγχο αντισωμάτων, οι επιστήμονες συμβουλεύουν να μην βασίζεται πλήρως στα αποτελέσματα. Εάν έχει κάνει και τις δύο δόσεις του εμβολίου και εξακολουθεί να τηρεί τα μέτρα υγιεινής και απόστασης, θα έχει σίγουρα την καλύτερη δυνατή προστασία από τον κορονοϊό.

 

Ο έλεγχος των αντισωμάτων είναι παραπλανητικός και για έναν ακόμη λόγο, σύμφωνα με τον κ. Ζαούτη. Μετά τον εμβολιασμό το ανοσοποιητικό σύστημα ενεργοποιεί κι έναν άλλο μηχανισμό, την κυτταρική ανοσία. Είναι τα κύτταρα μνήμης, τα οποία δεν μετρώνται με τεστ και μπορούν εξίσου να προσφέρουν ικανή προστασία, ακόμη και σε ασθενείς πλήρως ανοσοκατεσταλμένους, που μπορεί να μην παράξουν αντισώματα.

 

“Τα αντισώματα από μόνα τους δεν βοηθούν. Και να μην έχεις αντισώματα, υπάρχει η ανοσία που σχετίζεται με τα T- λεμφοκύτταρα, η κυτταρική ανοσία. Δηλαδή καλό είναι να μην κάνουμε άσκοπες κινήσεις. Τρέχουν όλοι τώρα και κάνουν τεστ αντισωμάτων, χωρίς να ξέρουν ότι μπορεί να έχουν κυτταρική ανοσία και να μην έχουν αντισώματα”, σημειώνει ο κ. Ζαούτης.

 

Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών: Δεν συνιστά τον έλεγχο αντισωμάτων

Τη σύσταση να μην γίνεται έλεγχος αντισωμάτων μετά των εμβολιασμό κάνει και η Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών, όπως ανέφερε την προηγούμενη εβδομάδα κατά τη διάρκεια της ενημέρωσης για την πανδημία, η Καθηγήτρια Παιδιατρικής Λοιμωξιολογίας, Βάνα Παπαευαγγέλου:

 

“Δεν συστήνουμε σαν Εθνική Επιτροπή Εμβολιασμών τον εργαστηριακό έλεγχο ούτε πριν, ούτε μετά τον εμβολιασμό. Όπως και δεν συστήνουμε τον έλεγχο των αντισωμάτων για να δούμε αν έπιασε το εμβόλιο. Είναι κάτι που δημιουργεί άγχος και δεν υπάρχει μέσα στις κατευθυντήριες οδηγίες για τον έλεγχο της αποτελεσματικότητας του εμβολίου”, κατέληξε η Καθηγήτρια.

 

πηγή  

Έκανα και τις δύο δόσεις του εμβολίου – Υπάρχει κίνδυνος να μεταδώσω τον κορωνοϊό;

 

Αρκετές είναι οι απορίες των πολιτών σχετικά με τις πιθανότητες μετάδοσης του κορωνοϊού ακόμα και μετά τον εμβολιασμό τους. Σύμφωνα με τους ειδικούς, κάτι τέτοιο είναι δυνατό, αλλά ο κίνδυνος είναι χαμηλός. Προς το παρόν, οι επιστήμονες ακόμα μελετούν την αποτελεσματικότητα των εμβολίων στον περιορισμό της εξάπλωσης του ιού.

 

Τα υπάρχοντα εμβόλια είναι πολύ αποτελεσματικά στην πρόληψη της σοβαρής νόσησης από COVID-19, αλλά ακόμα και αν οι άνθρωποι που εμβολιάζονται δεν αρρωστήσουν, διατηρούν τις πιθανότητες μόλυνσης χωρίς να εμφανίζουν συμπτώματα. Οι ειδικοί πιστεύουν ότι το εμβόλιο μπορεί, επίσης, να μειώσει τις πιθανότητες των ανθρώπων αυτών να μεταδώσουν τον ιό.

 

«Ένα εμβολιασμένο άτομο ελέγχει καλύτερα τον ιό, επομένως οι πιθανότητες μετάδοσης μειώνονται σημαντικά», εξηγεί χαρακτηριστικά ο Δρ. Robert Gallo, επιδημιολόγος στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου του Maryland.

 

Σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής διαθέσιμα στοιχεία, οι μελέτες υποδεικνύουν ότι αν οι άνθρωποι πράγματι μολύνονται από τον ιό παρά τον εμβολιασμό τους, φέρουν μικρότερο ιικό φορτίο στη μύτη τους σε σύγκριση με τους μη εμβολιασμένους, καθιστώντας έτσι δυσκολότερη τη μετάδοση του ιού.

 

Για την επιβεβαίωση αυτής της θεωρίας, επιστήμονες στις ΗΠΑ ξεκινούν μία μελέτη με φοιτητές οι οποίοι είναι πρόθυμοι να υποβάλλονται καθημερινά σε διαγνωστικό έλεγχο για τον SARS-CoV-2 μέσω ρινικού τεστ.

 

Δεδομένης της αβεβαιότητας και της παρουσίας πιο μεταδοτικών στελεχών, οι επιστήμονες τονίζουν ότι οι άνθρωποι που έχουν ολοκληρώσει τον εμβολιασμό τους (και με τις δύο δόσεις) θα πρέπει να συνεχίσουν να φορούν μάσκες και να εφαρμόζουν την κοινωνική απόσταση στους δημόσιους χώρους ή όταν επισκέπτονται μη εμβολιασμένους ανθρώπους που διατρέχουν υψηλό κίνδυνο σοβαρής COVID-19 σε περίπτωση μόλυνσης.

 

«Πρέπει να συνεχίσουμε να είμαστε προσεκτικοί. Το εμβόλιο είναι σημαντικό, αλλά δεν είναι πανάκεια που θα σταματήσει την επιδημία αύριο», επισημαίνει ο Δρ. Gallo.

 

Άλλοι παράγοντες που επίσης θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις πιθανότητες που έχει ένα εμβολιασμένο άτομο να μεταδώσει τον ιό, είναι τα ποσοστά εμβολιασμού στην κοινότητα και αν υπάρχει αύξηση των κρουσμάτων κορωνοϊού σε τοπικό επίπεδο.

 

πηγή 

Ο Μπιλ Γκέιτς βάζει τις πατέντες πάνω από τις ανθρώπινες ζωές

 

του Ανδρέα Κοσιάρη

 

Η αντιμετώπιση της πανδημίας που προκλήθηκε από τον SARS-CoV-2 έχει λάβει την ρητορική ενός «παγκόσμιου πολέμου» της ανθρωπότητας με τον ιό. Σε έναν τέτοιο «πόλεμο», είναι ύψιστης σημασίας η ισότιμη πρόσβαση των ανθρώπων σε όλο τον πλανήτη στα «όπλα» που χρησιμοποιούνται εναντίον του ιού, δηλαδή στα εμβόλια. Όμως η φαρμακευτική βιομηχανία και πάτρονές της όπως ο Μπιλ Γκέιτς αντιστέκονται σθεναρά σε μια τέτοια προοπτική, συχνά με άκρως έωλα επιχειρήματα.

 

Μιλώντας στο βρετανικό κανάλι Sky News την περασμένη Κυριακή, και ερωτηθείς από τη δημοσιογράφο Σόφι Ριτζ εάν πιστεύει πως η αλλαγή στους περιορισμούς που θέτει το πατεντάρισμα των εμβολίων «θα ήταν βοηθητική», ο Αμερικανός δισεκατομμυριούχος απάντησε κοφτά «Όχι» και συνέχισε λέγοντας:

 

«Υπάρχει περιορισμένος αριθμός εμβολιαστικών εργοστασίων στον κόσμο, και οι άνθρωποι αντιμετωπίζουν πολύ σοβαρά το ζήτημα της ασφάλειας των εμβολίων. Οπότε το να μεταφέρουμε κάτι που δεν έχει ξαναγίνει ποτέ — το να μεταφέρουμε ένα εμβόλιο από ένα εργοστάσιο [της Johnson & Johnson] σε ένα εργοστάσιο στην Ινδία — είναι κάτι το καινοφανές. Μπορεί να γίνει μονάχα χάρη στη χρηματοδότησή μας και την τεχνογνωσία μας. Αυτό που καθυστερεί την υπόθεση δεν είναι η πνευματική ιδιοκτησία. Δεν είναι ότι υπάρχει κάποιο άπραγο εργοστάσιο εμβολίων, με ελεγκτική έγκριση, που κατασκευάζει με μαγικό τρόπο ασφαλή εμβόλια. Ξέρετε, πρέπει να γίνουν δοκιμές σε αυτά τα πράγματα, και κάθε διαδικασία παρασκευής πρέπει να παρακολουθηθεί με πολύ προσεκτικό τρόπο».

 

Αν και σε αυτήν την αρκετά ασαφή δικαιολόγηση κρύβονται κάποιες αλήθειες, το συμπέρασμα του Γκέιτς είναι πολύ απλά αναληθές.

 

Όπως αποκάλυπτε πρόσφατα ο Στίβεν Μπουράνι στον βρετανικό Guardian, υπάρχουν μικρές εταιρείες που είναι έτοιμες να παράξουν εμβόλια και να τα παράσχουν στον παγκόσμιο Νότο. Το παράδειγμα που δίνει ο Μπουράνι είναι μια μικρή εταιρεία στον Καναδά, η Biolyse, που προσπαθεί εδώ και μήνες να λάβει άδεια για να παρασκευάσει κάποιο από τα εμβόλια κατά της CoViD-19, χωρίς αποτέλεσμα.

 

Η Biolyse, που είναι εγκεκριμένος παρασκευαστής φαρμάκων χημειοθεραπείας και άρα μπορεί να καλύψει τις προδιαγραφές για την παρασκευή εμβολίων, θα μπορούσε να είχε ήδη παρασκευάσει 20 εκατ. δόσεις εάν είχε λάβει κάποια από τις «μυστικές συνταγές» μέχρι το τέλος του περασμένου έτους. Και σύμφωνα με τον αντιπρόεδρό της, Τζον Φούλτον, υπάρχουν και αρκετές άλλες μικρές εταιρείες πρόθυμες να κάνουν το ίδιο.

 

Βέβαια, εκτός από τις μικρές ιδιωτικές εταιρείες που είναι πρόθυμες να βοηθήσουν, υπάρχει και ο δημόσιος τομέας. Ο ίδιος δημόσιος τομέας που παρείχε την χρηματοδότηση για την έρευνα των εμβολίων, και ο ίδιος δημόσιος τομέας που εφαρμόζει τους ελέγχους και τις εγκρίσεις για την ποιότητα παρασκευής τους, θα μπορούσε εύκολα να είχε δημιουργήσει εγκαταστάσεις σε διάστημα μερικών μηνών — αν είχε πρόσβαση στις «συνταγές» των εμβολίων που χρηματοδότησε.

 

Χώρες όπως η Ινδία και η Νότιος Αφρική, αλλά και εκατοντάδες οργανισμοί, πρώην ηγέτες και νομπελίστες παγκοσμίως, έχουν αιτηθεί στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου να αρθούν οι πατέντες των εμβολίων και να υπάρξει ένας παγκόσμιος συντονισμός για την παρασκευή και τον διαμοιρασμό τους.

 

Όμως οι πλούσιες χώρες, οι φαρμακευτικές που εδρεύουν σε αυτές και «φιλάνθρωποι» επιχειρηματίες όπως ο Μπιλ Γκέιτς, έχουν σιγουρέψει ότι κάτι τέτοιο δεν θα συμβεί.

 

Ο Γκέιτς προτιμά, όπως είπε, να βασίζεται η πρόσβαση στα εμβόλια στη δική του «φιλανθρωπική» χρηματοδότηση. Αναμφίβολα, η φιλανθρωπία του Γκέιτς και άλλων όπως αυτός έχει προσφέρει στην ανθρωπότητα. Η έρευνα για την αντιμετώπιση της ελονοσίας και της πολιομυελίτιδας, μεταξύ άλλων, έχει σώσει εκατομμύρια ζωές.

 

Όπως όμως εξηγούσαμε στο τελευταίο ραδιοφωνικό INFO-WAR, η ανθρωπότητα δεν μπορεί να βασίζεται σε αυτήν την φιλανθρωπία και στα γούστα του κάθε υπερπλούσιου επιχειρηματία. Ο ίδιος ο Γκέιτς έχει βγάλει μεγάλο μέρος από την περιουσία του εκμεταλλευόμενος μονοπωλιακούς κανόνες πνευματικής ιδιοκτησίας παρόμοιους με αυτούς που αρνείται να άρει η φαρμακευτική βιομηχανία σήμερα.

 

Ο Αμερικανός δισεκατομμυριούχος ήταν που πίεσε και έπεισε το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης να μην παράσχει το εμβόλιο που ανέπτυξε ελεύθερο από πατέντα, όπως το πανεπιστήμιο είχε υποσχεθεί να κάνει, αλλά να συνεργαστεί αντ’ αυτού με την κερδοσκοπική εταιρεία AstraZeneca.

 

Μιλώντας για το «μη εφικτό» της απελευθέρωσης των εμβολίων και της παγκόσμιας παραγωγής τους, ο Γκέιτς ξέρει ότι είναι η δική του παρέμβαση και ισχύς, μαζί με άλλους επιχειρηματίες, που βάζει το κέρδος μπροστά από την παγκόσμια υγεία. Και που έχει σιγουρέψει ότι περισσότερες από τις μισές παραχθείσες δόσεις εμβολίων μέχρι στιγμής, έχουν διοχετευθεί στο πλουσιότερο 16% του παγκόσμιου πληθυσμού

 

Η ρητορική της αλληλεγγύης απέναντι στην CoViD-19 από τους κερδοσκόπους αυτού του πλανήτη δεν ήταν ποτέ τίποτα παραπάνω από αέρας κοπανιστός. Η πανδημία θα συνεχίσει να είναι παρούσα όσο η αντιμετώπισή της δεν είναι παγκόσμια. Όσο το κέρδος θα μπαίνει πάνω από την υγεία των ανθρώπων.

 

Καλή Ανάσταση - Καλό Πάσχα

  

Με την πεποίθηση ότι μόνο ο λόγος της Αλήθειας, μπορεί να θεμελιώσει μια προοπτική με επίκεντρο τον Άνθρωπο, σας εύχομαι Καλό  μήνα - Καλή Ανάσταση και Καλό Πάσχα, με την ευχή του χρόνου όλα αυτά που περνάμε να είναι μία κακή ανάμνηση.!  

Εύχομαι ολόψυχα σε ολόκληρο τον κόσμο να καταλάβει όσο το δυνατόν γρηγορότερα το μεγαλείο της ζωής.! Μην διστάζετε να χαρίζετε απλόχερα το χαμόγελο και την αγάπη στους γύρω σας χωρίς να περιμένετε αντάλλαγμα..! Η αγάπη και μόνον μπορεί να κάνει τον κόσμο καλύτερο..! Και μην ξεχνάτε ένα χαμόγελο σας, μπορεί να κάνει κάποιον ευτυχισμένο..!

Χρόνια Πολλά και του Χρόνου ελεύθεροι.!

Δεύτε λάβετε φως, αλλά με προσοχή, έτσι;

 

γράφει η Τατιάνα Καποδίστρια

 

 

Όταν η ζωή ανά τον πλανήτη έχει έρθει τα πάνω κάτω, και παραμένει πολύ κάτω μήνες τώρα, είναι ανακουφιστικό να ξες πως κάποια πράματα παραμένουν ακλόνητα στην θέση τους. Όπως το ελληνορθόδοξο Πάσχα, λόγου χάρη.

 

Μπορεί (και) φέτος να μην εκδράμαμε σε χωριά και Μυκόνους –εξαιρούνται όσοι είχαν καπάτσους… οδοντογιατρούς στη λίμνη Πλαστήρα, ξερωγώ–, αλλά την πεμπτουσία της τοπ γιορτής της Ορθοδοξίας κανένας ιός δεν μπορεί να μας την στερήσει. Διότι το Πάσχα, πέρα απ’ τα ψώνια, τις ανοιξιάτικες αποδράσεις, το σουβλιστό αρνί και τις λαμπάδες-υπερπαραγωγή, είναι πρωτίστως θρησκευτική υπόθεση. Δηλαδή, άκρως προσωπική – θα επανέλθω επ’ αυτού.

 

Πάσχα 2021, το λοιπόν, τα ρεπορτάζ για τις τιμές των αμνοεριφίων (καρατσιμπημένες φέτος) είναι και πάλι εδώ, ε, κι εμείς όλο και κάπου θα καταφέρουμε να κάνουμε Ανάσταση, έστω και δυο ώρες νωρίτερα. Να ανάψουμε ένα κεράκι της Λαμπρής, βρε αδελφέ… Γιατί θα το ανάψουμε τελικά. Οι Ισραηλινοί, παρά την αρχική τους απροθυμία να επιτρέψουν στην (παραδοσιακά πολυπρόσωπη) ελληνική αντιπροσωπεία να παραλάβει αυτοπροσώπως το Άγιο Φως από τον Πανάγιο Τάφο –ας όψεται η πανδημία–, υπαναχώρησαν. Κι έτσι, το ανέσπερο φως θα προσγειωθεί κανονικά στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» στις έξι το απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου. Δεν πειράζει που φέτος μόλις δυο επίσημοι νοματαίοι θα είναι έξω από το Ιερό Κουβούκλιο να παραλάβουν το Άγιο Φως για λογαριασμό των απανταχού Ορθόδοξων Χριστιανών. Αρκεί που θα το κάνουν. Αρκεί που το Φως από τον Πανάγιο Τάφο θα πει «δεύτε» στο κεράκι μας. Λες, ε;

Πριν από δυο χρόνια, ίσως θυμάστε, ενέσκηψε χοντρό ζήτημα με το Άγιο Φως εξαιτίας του βιβλίου «Λύτρωση: Περί του Αγίου Φωτός» του Δημήτρη Αλικάκου. Το οποίο μέσα από εμπεριστατωμένο ρεπορτάζ και συνεντεύξεις (μεταξύ άλλων, και με τον σημερινό σκευοφύλακα του Πανάγιου Τάφου) συμπέραινε πως, ούτε λίγο ούτε πολύ, η σεπτή θεωρία ότι κάθε Μεγάλο Σάββατο, στις 12:00 απαρεγκλίτως, συντελείται ένα θαύμα κι έρχεται κι ανάβει μονάχη της από το πουθενά η ακοίμητη κανδήλα του Τάφου, χαρίζοντας για άλλη μια χρονιά το Άγιο Φως στους πιστούς, είναι μια σκέτη μούφα. Εντάξει, πολύ πιο κόσμια το έθετε, αλλά αυτή ήταν η ουσία.

 

 

Στον παθιασμένο δημόσιο διάλογο που ακολούθησε, επιστρατεύτηκαν, μεταξύ πολλών άλλων, α) ο Κοραής που έγραφε για «ψευδοκαταίβατα φώτα» και «μηχανουργήματα λαοπλάνων ιερέων», β) δηλώσεις υψηλόβαθμων ιερωμένων για αναπτήρες, σπίρτα και γενικά για «φυσικό τρόπο» ανάμματος της κανδήλας, γ) ό,τι σχετικό θυμόταν ο καθείς –μέχρι και το ευλαβικό ρεζιλίκι του 2002 ανασύρθηκε, όταν ο τότε Πατριάρχης Ιεροσολύμων Ειρηναίος πλακώθηκε με τον αρμένιο ομόλογό του για το ποιος θα βγει πρώτος από το Κουβούκλιο με το Άγιο Φως ανά χείρας, και του φύσαγε ο δικός μας το κερί του Αρμένη, κι εκείνος το ξανάναβε με αναπτήρα, και ξανά-μανά –μέχρι που ήρθε η Μοσάντ, ουπς! η ισραηλινή αστυνομία εννοώ, και αποκαταστάθηκε η τάξη.

 

Μα δεν έχει νόημα, αλήθεια, τούτη η κουβέντα. Όποιος καλύπτεται από την ανεπισημοεπίσημη εκδοχή της εκκλησίας περί ετήσιου θαύματος δεν πρόκειται να αλλάξει γνώμη όσα βιβλία, ιερατικές δηλώσεις, και Κοραήδες κι αν του αντιτάξουν. Ομοίως, όποιος αδυνατεί να πιστέψει πως η κανδήλα αυτοαναφλέγεται με θεϊκό τρόπο, και μάλιστα επί παραγγελία κάθε Μεγάλο Σάββατο, ε, αδυνατεί, πώς να το κάνουμε; Κοντολογίς, το τι πρεσβεύει κανείς για την προέλευση της «θείας» φλόγας είναι ξεκάθαρα ολόδικό του θέμα. Προσωπική του υπόθεση, που λέγαμε και παραπάνω. Όπως (θα έπρεπε να είναι) και κάθε τι θρησκευτικό, αν με ρωτάτε.

 

Τον Μάρτιο του 2019, η εταιρεία διαδικτυακών ερευνών κοινής γνώμης PRORATA ρώτησε τους εγγεγραμμένους χρήστες της, «Με ποιόν τρόπο πιστεύετε ότι γίνεται η αφή του Αγίου Φωτός κάθε Μεγάλο Σάββατο στον Πανάγιο Τάφο;» Έλαβον: 55% «Από ανθρώπινο χέρι». 32% «Με θαυματουργό τρόπο», κι ένα 13% «Δεν ξέρω/ δεν απαντώ». Μάλιστα. Κι εγώ δεν απαντώ, αλλά ξέρω… Ήταν, ωστόσο, η δεύτερη ερώτηση της έρευνας που είχε το αληθινό ψαχνό: «Συμφωνείτε να υποδεχόμαστε στην Ελλάδα το Άγιο Φως με τιμές αρχηγού κράτους;» Εδώ σε θέλω κάβουρα να περπατάς στα κάρβουνα! «Συμφωνώ» απάντησε το 47% των συμμετεχόντων, 50% «διαφωνώ», οι υπόλοιποι δεν ξέρουν/ δεν απαντούν. Μοιρασμένες σχεδόν στη μέση οι απόψεις, τουτ’ έστιν.

 

Θυμίζω εδώ, πως η πατέντα της υποδοχής της καθαγιασμένης φλόγας με τιμές αρχηγού κράτους (ήτοι, κόκκινα χαλιά, στρατιωτική μπάντα, αγήματα, επίσημοι –έξοδα) είναι εκσυγχρονιστικής έμπνευσης: ήταν η κυβέρνηση Σημίτη που την λάνσαρε το Πάσχα του 2002, μαζί με την ανάθεση της μεταφοράς του Φωτός στο ΥΠΕΞ. Έκτοτε, κατά καιρούς, πολλοί και διάφοροι έχουν εκφράσει την ένστασή τους γι’ αυτή την πρακτική –από την Ένωση Αθέων, και τον Νίκο Φίλη, έως τον μητροπολίτη Ναυπάκτου Ιερόθεο, ή τον Νίκο Δήμου.

 

Θα μπορούσε, φυσικά, κανείς να επικαλεστεί τα αχρείαστα κρατικά έξοδα που συνεπάγεται, χρόνια τώρα, όλη αυτή η πασχαλινή τιμητική εκδήλωση. Θα μπορούσε, ακόμη-ακόμη, να επιχειρηματολογήσει πως το Άγιο Φως, όσο άγιο κι αν είναι, δεν δύναται να κάνει διπλοβάρδια και ως θεϊκό σημάδι, αλλά και ως υπαρκτή φυσική οντότητα που κατιτίς θα νιώσει για όλη αυτήν την φιέστα αρχηγού κράτους. Ξέρω, ξέρω είναι συμβολικό το όλο πράμα. Μόνο που, φοβάμαι, εκεί ακριβώς είναι που χάνεται το παιχνίδι. Στο επίπεδο των συμβολισμών. Εκεί, όπου στοιβάζονται το περιοδεύον λείψανο της Αγίας Βαρβάρας, οι «ευαγγελικές» ορκωμοσίες στην Βουλή, η αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες, κι άλλες συναφείς εκφάνσεις νεοελληνικής διπολικότητας.

 

Ναι, εδώ στην Παλαιοκώσταινα είμαστε, οι συντριπτικά περισσότεροι, Χριστιανοί Ορθόδοξοι. Ναι, διάφορες ελληνορθόδοξες πρακτικές έχουν με τα χρόνια συνυφανθεί εις σάρκαν μίαν με τον κοινωνικό μας βίο και την καθημερινότητά μας. Τούτο, όμως, δεν συνεπάγεται, σώνει και ντε, ότι όλοι οι «Έλληνες Χριστιανοί Ορθόδοξοι» είναι εξίσου θρησκευόμενοι. Ένας πιστεύει βαθιά κι ολόψυχα, άλλος πιστεύει ψυχαναγκαστικά ή ενοχικά, ο τρίτος ακροθιγώς, ο άλλος παραπέρα καθόλου δεν πιστεύει αλλά Ανάσταση θα πάει, κι είναι κι εκείνος που διαολίζεται μόνο στην σκέψη της οργανωμένης πίστης. Υπάρχουν, όσο και να πεις, διαβαθμίσεις. Διότι από την φύση του το θρησκευτικό αίσθημα και τα συμπαρομαρτούντα είναι κάτι βαθιά π ρ ο σ ω π ι κ ό. Και το προσωπικό καλό είναι να μην συγχέεται με το συλλογικό. Ειδικά με το συντεταγμένα συλλογικό.

 

Δεν πρόκειται να πάθει τίποτα το Άγιο Φως αν πάψουμε να το υποδεχόμαστε με τιμές αρχηγού κράτους. Ούτε κι οι πιστοί που μεταρσιώνονται (ή όχι) στην θέα του θα πάθουν τίποτα, αν δεν πάνε μια ντουζίνα κυβερνητικοί να το παραλάβουν από τα Ιεροσόλυμα. Αντιθέτως, ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος που δυσκολεύεται να διαχωρίσει εαυτόν από τις εκάστοτε βουλές της οργανωμένης εκκλησίας (του) έχει ήδη πάθει κάτι. Μπορεί να είναι απλώς μια ιωσούλα, δεν σημαίνει πως πάμε ντουγρού για νοσηλεία με βαριά θεοκρατία. Πρέπει, όμως, να προσέχουμε, έτσι;

 

Καλή Ανάσταση.   

Όλα από Α

 

γράφει ο Θεόδωρος Χαμπίδης

 

Αναστήσου, εσύ, να γίνει το εν δυνάμει δύναμη. Να ανδρωθείς και από μικρός να γίνεις θεός και να πιστέψεις πως δεν είσαι Θεός. Να πάψεις τις μάχες λέγοντάς τες ανθρωπιστικές. Να γίνει το πόσο πώς και να αφήσεις τον χώρο στο «συγχωρώ», να γίνεις ένα με το άλλο και το άλλο ένα.

 

Αναστήσου και πάρε δύναμη από σάρκα δικιά σου μέσα στην ίδια σου τη σάρκα. Σου φτάνει. Ξαναγεννήσου. Μάθε να μιλάς ήσυχα και διώξε τον φόβο. Γίνε ξανά παιδί και περπάτα εκεί που η περπατησιά σε πάει και όχι εκεί που σου ορίζεται να πας. Μυρίζεις, βλέπεις, αγγίζεις. Τι θες τις ξένες συμβουλές; Δέξου τες αλλά δέξου και ό,τι σε ξυπνάει.

 

Αναστήσου μέσα από αυτό το γίγνεσθαι αλλά ποτέ τέλειος γενέσθαι. Μάθε να αγγίζεις τη θέωση χωρίς ποτέ να ελπίζεις τα παραπάνω. Η ύβρις και η αλαζονεία είναι του μικρού θεού η μοίρα. Εσύ που ξέρεις τι νόημα έχει η πορεία παίρνε κουράγιο από την ίδια σου τη σάρκα. Στα ανθρώπινα θα μείνεις, αλλά έχει νόημα η ανάγκη για τα παραπάνω.

 

Αναστήσου και καθάρισε τον αέρα και τον ουρανό ολόκληρο, τη γη ολόκληρη. Και σαν καλός επισκέπτης μάθε να ακούς την ανάγκη για ζωή και του πιο μικρού ψαριού. Φτιάξε, οικοδόμησε, ανάγειρε. Μην ακουμπάς, όμως, την επιφάνεια του ουρανού. Όσες φορές την άγγιξες τρύπησες το ταβάνι και πέφτει βροχή φαρμάκι. Μπορείς και φάνηκε. Τώρα κατέβα και ψάξε χέρσα εδάφη να αφήσεις το χλωρό κλαρί να θρέψει.

 

Αναστήσου και πάρε από τα χέρια όποιον δεν έχει σπίτι, πατρίδα, μάτια, ένα άλλο χέρι και δείξε του να διαβάζει, να τσαπίζει και να σηκώνει το κεφάλι ψηλά. Ένα ευχαριστώ, ένα μόνο ευχαριστώ μπορεί να φέρνει ξανά εσένα στον ίσιο δρόμο για κάθε ανάσταση.

 

Αναστήσου για να μάθει ο καθένας ότι το μεγάλο γίνεται μικρό μέσα στην ψυχή όσο υπάρχει ακόμη η ανάγκη να πατάς σταθερά στο χώμα. Γη γίνε και έτσι θα έχεις πάντα δρόμους να περνάς. Ουρανός γίνε και έτσι θα μάθεις να εκτιμάς τα ανθρώπινα.

 

Αναστήσου, εσύ, μέσα σε κάθε έναν που έχει ανάγκη να αναπνέει και τότε θα καταλάβεις ότι θεώνεσαι όταν αγγίζεις τον Θεό, αλλά Θεός δε γίνεσαι.

 

 

Οι πιο συχνές λογικές πλάνες των πολιτικών

 

Τα επιχειρήματα των πολιτικών έχουν την ικανότητα να μας αποπροσανατολίζουν. Φαίνεται να έχουν συνοχή, αλλά δεν έχουν. Πάμε να δούμε τα λογικά σφάλματα που κάνουν εσκεμμένα οι πολιτικοί.

 

Στην Αθήνα του Περικλή ονομάζονταν σοφίσματα, σήμερα λέγονται λογικές πλάνες και αναφέρονται στην λανθασμένη χρήση της λογικής ενός επιχειρήματος, το οποίο καθιστά το επιχείρημα άκυρο. Συχνά ένα λογικό σφάλμα ή λογική πλάνη χρησιμοποιείται επί τούτου ώστε να αποπροσανατολίσει την κοινή γνώμη. Εκτός από πολιτικούς σκοπούς, μία λογική πλάνη μπορεί να εφαρμοστεί στη διαφήμιση ή σε οτιδήποτε έχει σκοπό να σου διαμορφώσει μία άποψη.

 

Το φιλοθεάμον και πολιτικοποιημένο (κυρίως αμερικανικό) κοινό έχει ασχοληθεί εκτεταμένα με τον εντοπισμό λογικών πλανών στους λόγους πολιτικών. Το πιο κοινό case study είναι οι ομιλίες και τα tweets του Τραμπ. Σε αυτό το βίντεο περιγράφονται κάποιες από τις συχνές τεχνικές που χρησιμοποιεί.

 

Αν ο ακροατής δεν έχει ιδέα τι είναι μία λογική πλάνη, εύκολα μπορεί ο ομιλητής να τον κατευθύνει εκεί που θέλει. Επειδή εδώ όμως δεν κολλάμε μπρίκια.

 

Πλάνη του τονισμού

 

Θα ξεκινήσουμε με την πλάνη του τονισμού, για όσους την προτιμούν στα λατινικά, accentus, καθώς είναι πιο εύκολο να εντοπιστεί. Η πλάνη του τονισμού είναι ένας τύπος αμφισημίας, εξαιτίας του νοήματος της πρότασης η οποία αλλάζει ανάλογα με τον τονισμό ή την έμφαση που δίνουμε σε μία λέξη.

 

Παρακολουθήστε μία ενημερωτική εκπομπή με καλεσμένους πολιτικούς διαφορετικών παρατάξεων. Υπάρχει περίπτωση να παρατηρήσετε ότι κάποιος θα «πιαστεί» από μία πρόταση που χρησιμοποίησε αυτός που έχει τον λόγο και άλλαξε τον τονισμό της ώστε να την παρουσιάσει ως απαράδεκτη.

 

 

 

 

Πλάνη του ψευδούς διλήμματος

 

Η πλάνη του ψευδούς διλήμματος είναι ίσως η πιο συχνή πλάνη που χρησιμοποιούν οι πολιτικοί. Σε αυτήν την τεχνική ο πολιτικός δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι ο λαός έχει να αντιμετωπίσει ένα δίλημμα. Στην πραγματικότητα, τα ενδεχόμενα μπορεί να είναι περισσότερα από δύο κι αυτό δύσκολα το παρατηρεί ο ακροατής.

 

Επίθεση στο άτομο

 

Η επίθεση στο άτομο (ή αλλιώς ad hominem) έχει σκοπό να αποκρούσει ένα επιχείρημα με επίθεση στο άτομο που το έθεσε. Το σκεπτικό έχει ως έξης: Ο Χ υποστηρίζει το Υ, ο Χ είναι αμφισβητήσιμος, άρα το Υ δεν είναι αληθές. Την πλάνη αυτή την χρησιμοποιούμε συχνά, άθελά μας, στον καθημερινό μας λόγο. Για παράδειγμα, μπορεί ένας φίλος να μας τονίσει ένα λάθος που κάνουμε τη δεδομένη στιγμή κι εμείς για να αμυνθούμε, αντί να απαντήσουμε στο επιχείρημά του, το αντικρούουμε με μία αντίστοιχη συμπεριφορά που είχε εκείνος στο παρελθόν.

 

Κοινωνική συμμόρφωση

 

Το πείραμα του Asch απέδειξε κάτι πολύ ενδιαφέρον. Οι άνθρωποι είμαστε εξαιρετικά κοινωνικά όντα, συνεπώς επηρεαζόμαστε άμεσα από τα κοινωνικά σύνολα στα οποία ανήκουμε. Είτε πρόκειται περί λιντσάρισματος, είτε πρόκειται για επιδοκιμασίες και χειροκροτήματα, η αντίδραση του κοινού τείνει να είναι μαζική.

 

Η πλάνη αυτή παρατηρείται στις ομιλίες των πολιτικών αρχηγών, όπου οι πιστοί του κόμματος χειροκροτούν όταν ο αρχηγός ανεβάζει τον τόνο του.

 

Άλλη μία ενδιαφέρουσα εφαρμογή της κοινωνικής συμμόρφωσης είναι τα γέλια που ακολουθούν μετά από ένα αστείο στα sitcoms τύπου Φιλαράκια. Αν δεν υπήρχαν τα γέλια αυτά, ίσως και να μην σπαρταράγαμε με κάθε ατάκα του Τσάντλερ.

 

Πολύ κοντά στην πλάνη της κοινωνικής συμμόρφωσης είναι και αυτό της προσφυγής στην πλειοψηφία.

 

Τεχνική της Αναπλαισίωσης

 

Η τεχνική της αναπλαισίωσης είναι επίσης μία κοινή μέθοδος που χρησιμοποιείται για τον αποπροσανατολισμό του κοινού. Ο ομιλητής απαντά στο επιχείρημα ή ερώτημα που του τέθηκε, θέτοντας ως βάση μία άλλη οπτική γωνία. Πρόκειται για πλάνη, επειδή η δεύτερη οπτική γωνία, δεν ακυρώνει την πρώτη.

 

Πλάνη της επιπόλαιης κατηγοριοποίησης

 

Καλό είναι αυτό να εξηγηθεί απευθείας με παράδειγμα. Στα κοινωνικά μέσα δικτύωσης υπάρχει σήμερα η τάση να χωρίζονται οι επικριτές ενός νομοσχεδίου ή μιας υπόθεσης που απασχολεί τη δημοσιότητα με βάση ένα δίπολο: εάν κάποιος επικρίνει τη Νέα Δημοκρατία είναι αυτομάτως συριζαίος, ενώ αν κάποιος κατακρίνει το ΣΥ.ΡΙΖ.Α είναι αυτομάτως νεοδημοκράτης.

 

Παρομοίως στα ειδησεογραφικά ρεπορτάζ παρουσιάζονται οι αντιφρονούντες ως αναρχικά στοιχεία. Η επιπόλαιη κατηγοριοποίηση εμποδίζει τον πολίτη να ταυτιστεί με μία άποψη καθώς έχει την τάση να συμφωνεί με τον απλό λαό.

 

Επίκληση στο Συναίσθημα

 

Αυτό ίσως και να το έχετε ακούσει. Η δράση εγείρεται από τα συναισθήματα. Οι πολιτικοί προσπαθούν να προκαλέσουν φόβο, να κάνουν τον ακροατή να ελπίζει ή πιο απλά να στοχεύσουν τα ευαίσθητα σημεία του. Γι’ αυτό σε πολλές ομιλίες πολιτικών αναφέρεται συχνά η φράση «το μέλλον των παιδιών μας».

 

Πλάνη της Αγκύρωσης

 

Η πλάνη της αγκύρωσης εφαρμόζεται συχνά στις εξαγγελίες των απανταχού κυβερνήσεων. Μπορεί να αφορά την αύξηση ενός φόρου, την μείωση του αφορολόγητου –οτιδήποτε οικονομικό. Η πρώτη «διαρροή» ή είδηση θα προειδοποιήσει το κοινό ότι για κάθε 100 ευρώ εισοδήματος ο φορολογούμενος θα πρέπει να ξοδεύει 40 ευρώ και έπειτα θα διαψεύσει την είδηση μιλώντας για 30 ευρώ έξοδα ανά 100 ευρώ των εσόδων του. Εάν η είδηση ήταν εξαρχής τα 30 ευρώ ανά 100, οι αντιδράσεις θα ήταν περισσότερες και εντονότερες.

 

Πλάνη του ρήτορα

 

Λίγοι πολιτικοί χρησιμοποιούν αυτήν την τεχνική με… τέχνη. Ο ομιλητής παραπλανεί τον ακροατή μέσω της ρητορικής του, μιλώντας δηλαδή με δυσνόητους όρους και ακαταλαβίστικες έννοιες. Ένα από τα πιο συχνά πεδία που εφαρμόζεται η τεχνική αυτή είναι αυτό της Οικονομίας· πολλοί όροι στην επιστήμη της Οικονομίας είναι περίπλοκοι και δεν τους ακούμε συχνά. Ο ρήτορας μπορεί να παρουσιάσει έναν χείμαρρο αυτών, χωρίς απαραίτητα να συνδέονται μεταξύ τους, δημιουργώντας την εντύπωση ότι αυτό στο οποίο αναφέρεται είναι μείζονος σημασίας κι ότι είναι ένα πεδίο το οποίο γνωρίζει καλά.

 

Κοινωνικός αυτοματισμός

 

Δεν είναι λίγες οι φορές που μία κοινωνική, επαγγελματική ομάδα ή τάξη αντιδρά σε μία ρύθμιση που την αφορά, είτε δικαίως, είτε αδίκως. Ο πολιτικός σε αυτήν την περίπτωση προσπαθεί να στρέψει την υπόλοιπη κοινωνία εναντίον των διαμαρτυρόμενων, σπέρνοντας διχόνοια. Έτσι, μέσω του πολιτικού του λόγου, τείνει να απαξιώνει ηθικά και να αναδεικνύει ως προνομιούχα την ομάδα που μπαίνει στο στόχαστρο, εν τέλει διαμορφώνοντας την άποψη ότι επιβιώνει εις βάρος της υπόλοιπης κοινωνίας.

 

Πλάνη της οπλισμένης ερώτησης

 

«Γνωρίζουν οι ψηφοφόροι πόσο αδίστακτος είστε;». Αυτή είναι μία οπλισμένη ή προβοκατόρικη ερώτηση. Και οι δύο διαθέσιμες απαντήσεις είναι κατά του ερωτηθέντος. Πρόκειται περί πλάνης επειδή η ερώτηση λαμβάνει σαν δεδομένο κάτι το οποίο δεν έχει αποδειχθεί και κανείς δεν έχει συμφωνήσει με αυτό.

 

Πλάνη του ντόμινο

 

Συντελείται όταν ο ομιλητής παρουσιάζει ένα σχετικά μικρό γεγονός (το οποίο σαφώς δεν συμφέρει τη δική του παράταξή) ως την αρχή του κακού. Με λογικά άλματα μπορεί να πείσει το κοινό που τον παρακολουθεί ότι αυτό το αδιάφορο γεγονός θα επιφέρει την καταστροφή.

 

πηγή 

Τα SMS που «καίνε» τον Φουρθιώτη και οι κατηγορούμενοι που τον «δίνουν στεγνά»

 Σύμφωνα με αστυνομικές πηγές στο συστημικό τύπο, οι δύο συγκατηγορούμενοι του Μένιου Φουρθιώτη οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα και έδειξαν τον παρουσιαστή ως το πρόσωπο που τους πλήρωσε 40.000 ευρώ για να στήσουν τις επιθέσεις στο σπίτι του. Στο διαβιβαστικό της αστυνομίας αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι ο Μένιος Φουρθιώτης «από τη μία είχε κρυφές επικοινωνίες με τους δράστες και συνεννοήσεις για τα σε βάρος του «κατά παραγγελία χτυπήματα» (πυροβολισμοί οικίας, έκρηξη) και από την άλλη παρουσίαζε επίσημα ότι είναι θύμα απειλών και είναι άκρως απαραίτητο άμεσα να του χορηγηθεί πάλι αστυνομική φυλακή και συνοδεία. Για να πετύχει το σκοπό του πίεζε συνεχώς με εξώδικα, μηνύσεις, δημοσιεύματα κ.λπ. φυσικά θεσμικά πρόσωπα, υπηρεσίες και αρχές και απαιτούσε άμεσα εντός και συγκεκριμένων ωρών να ικανοποιηθούν οι παράνομες απαιτήσεις του». Στον ανακριτή οδηγούνται το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου ο Μένιος Φουρθιώτης και τρία ακόμη άτομα προκειμένου να απολογηθούν.

 

 

Νέα σημαντικά στοιχεία προκύπτουν μέσα την άρση του απορρήτου των τηλεφωνικών επικοινωνιών του Μένιου Φουρθιώτη με τους συγκατηγορούμενούς του (Σιώκη και Πετρόχειλο), δίνοντας τη δυνατότητα στις αρχές να προχωρήσουν σε περισσότερο βάθος τις έρευνες. Πολυσέλιδο είναι το διαβιβαστικό που έχει συνταχθεί από την αστυνομία για τον τηλεπαρουσιαστή και τους τρεις συγκατηγορουμένους του.

 

Σύμφωνα με πληροφορίες, σε αυτό αναφέρεται ότι:

 

Από την εργαστηριακή εξέταση ενός σάκου ο οποίος βρέθηκε στη Νέα Ερυθραία μετά τη συμπλοκή με τους αστυνομικούς προέκυψε γενετικός τύπος ο οποίος ταυτίζεται με εκείνον ενός εκ των κατηγορουμένων, ενώ  εντοπίστηκε και γενετικό στοιχείο και άλλων ατόμων. Πέντε ώρες περίπου πριν το περιστατικό της Ν. Ερυθραίας στις 15 Απριλίου 2021 και 19:39 μ.μ. ο Φουρθιώτης κάλεσε τον Σιώκη και συνομίλησαν για μερικά δευτερόλεπτα, ενώ ένα λεπτό αργότερα ο Φουρθιώτης επικοινώνησε με τον Πετρόχειλο (ονόματα των δυο κατηγορουμένων). Περί την 01:55  τις 16η Απριλίου περίπου μια ώρα μετά το επίμαχο περιστατικό των πυροβολισμών ο Φουρθιώτης απέστειλε γραπτό μηνύματα στον Πετρόχειλο και επικοινώνησε και άλλες φορές μαζί του. Στο μήνυμα του 01:55 αναφέρεται: «εάν υπάρχει πρόβλημα πες μου να ξέρω να βοηθήσω».

Ο Φουρθιώτης «από τη μία είχε κρυφές επικοινωνίες είχε κρυφές επικοινωνίες με τους δράστες και συνεννοήσεις για τα σε βάρος του «κατά παραγγελία χτυπήματα»  (πυροβολισμοί οικίας, έκρηξη) και από την άλλη παρουσίαζε επίσημα ότι είναι θύμα απειλών και είναι άκρως απαραίτητο άμεσα να του χορηγηθεί πάλι αστυνομική φυλακή και συνοδεία. Για να πετύχει το σκοπό του πίεζε συνεχώς με εξώδικα, μηνύσεις, δημοσιεύματα κ.λπ. φυσικά θεσμικά πρόσωπα, υπηρεσίες και αρχές και απαιτούσε άμεσα εντός και συγκεκριμένων ωρών να ικανοποιηθούν οι παράνομες απαιτήσεις του».

Από την εργαστηριακή συγκριτική εξέταση των πειστηρίων δηλαδή τους κάλυκες που βρέθηκαν στο περιστατικό της Ν. Ερυθραίας και στους πυροβολισμούς στην οικία Φουρθιώτη προέκυψε ότι έχουν πυροδοτηθεί από το ίδιο όπλο Καλάσνικοφ, ενώ τα γενετικά στοιχεία ενός εκ των κατηγορουμένων που βρέθηκαν στο σάκο οδήγησε τους αστυνομικούς συλλήψεις. Στις 21.4.2021 στις 23:16 άγνωστος άνδρας κάλεσε με απόκρυψη στην τηλεφωνική σύνδεση του αξιωματικού υπηρεσίας και χωρίς να γνωστοποιήσει τα στοιχεία της ταυτότητας του ανέφερε: «Το χτύπημα στο σπίτι του Φουρθιώτη το έκανε ο Πετρόχειλος με τον κολλητό του. Τους ξέρετε από παλιά. Ο Φουρθιώτης τον πλήρωσε για να το κάνει. Ψάξτε τα τηλέφωνα που θα σου πω και θα τους βρείτε….». (δίνει τρία κινητά τηλέφωνο ο άγνωστος ….).

Στο ποινικό ιστορικό του Φουρθιώτη  αναφέρονται περισσότερες από 30 υποθέσεις από το 2005 οι οποίες είτε έχουν σχηματιστεί έπειτα ενέργειες του παρουσιαστή (μηνύσεις σε βάρος προσώπων κ.λπ)  είτε έχουν κατατεθεί σε βάρος του, είτε έχουν  κινηθεί οι διαδικασίες σε βάρος του από τις αρχές. Και οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι είναι γνώριμοι των αρχών , καθώς μεταξύ άλλων σε βάρος τους έχουν  εκδοθεί καταδικαστικές αποφάσεις. Για έναν δε από αυτούς υπάρχει και καταδίκη του για επικίνδυνη σωματική βλάβη και παράνομη βία.

Αθώος δηλώνει ο παρουσιαστής

Ο Μένιος Φουρθιώτης, σύμφωνα με πληροφορίες, αρνείται κατηγορηματικά όσα του αποδίδονται. Παράλληλα, και οι συγκατηγορούμενοι του δηλώνουν αθώοι με τον συνήγορο υπεράσπισής τους, Κωνσταντίνο Γώγο, να χαρακτηρίζει «αστείο» το γεγονός ότι είναι κατηγορούμενοι «δυο βιοπαλαιστές». «Τα  στίγματα των κινητών τους θα δείξουν πως οι εντολείς μου δεν είχαν καμία εμπλοκή με την υπόθεση» τόνισε ο Κωνσταντίνος Γώγος και πρόσθεσε: «Έχουμε εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη. Ήταν εργαζόμενοι στην επιχείρηση και δεν έχουν παραπάνω σχέση».

 

Μάλιστα, ο ένας από τους κατηγορούμενους, σύμφωνα με το διαβιβαστικό, φέρεται να ανέφερε στους αστυνομικούς ότι ο Μένιος Φουρθιώτης του είχε ζητήσει να βρει άλλα δύο άτομα για την συνοδεία του, τα οποία θα πλήρωνε περισσότερα χρήματα για να προβούν σε κάποιες άλλες πράξεις που δεν ήξερε, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι ήθελε να κάνει κάποιες από τις πράξεις για τις οποίες κατηγορούνταν ο ίδιος. Ο κατηγορούμενος εμφανίζεται να ισχυρίστηκε ότι «για όλα έφταιγε ο Φουρθιώτης, ο οποίος δεν είχε καλή συνεννόηση με τα άτομα, στα οποία είχε αναθέσει αυτές τις πράξεις».

 

Ο έτερος κατηγορούμενος Γ.Π. ανέφερε ότι με τον Φουρθιώτη ότι δεν είχε ιδιαίτερες σχέσεις, αλλά δούλευε στο κανάλι Epsilon ως φύλακας και ότι κάποιες φορές τον συνόδευε στις μετακινήσεις του από και προς το κανάλι που εργαζόταν. Τις τελευταίες ημέρες πήγαινε στη συνοδεία του Φουρθιώτη από κοινού με τον Γ.Σ. σχεδόν καθημερινά, καθώς ο πρώτος φοβόταν πρώην αστυνομικό της φύλαξής του ο οποίος είχε αποπειραθεί να τον σκοτώσει. Ο Φουρθιώτης είχε ζητήσει στον Γ.Π. να του βρει άλλα δύο άτομα για τη συνοδεία του, τα οποία θα πλήρωνε περισσότερα χρήματα για να προβούν σε κάποιες άλλες πράξεις που δεν ήξερε, αναφέροντας χαρακτηριστικά ότι ήθελε να κάνει κάποιες από τις πράξεις για τις οποίες κατηγορούνταν ο ίδιος. Επιπλέον ανέφερε ότι την επίμαχη ώρα της 16-04-2021 που έλαβαν χώρα οι πυροβολισμοί βρισκόταν από κοινού με τον Γ.Σ. πέριξ της οικίας του Φουρθιώτη, για διαφορετικό όμως λόγο.

 

Υπενθυμίζεται πως ο Μένιος Φουρθιώτης είναι αντιμέτωπος με σωρεία κακουργημάτων και πλημμελημάτων. Συγκεκριμένα, η εισαγγελία άσκησε σε βάρος του παρουσιαστή ποινική δίωξη για σύσταση συμμορίας σε βαθμό πλημμελήματος, ηθική αυτουργία κατά συρροή και κατ΄ εξακολούθηση στην διακεκριμένη οπλοκατοχή και οπλοφορία και ηθική αυτουργία στην έκρηξη και οπλοφορία που τιμωρούνται σε βαθμό κακουργήματος. Επιπλέον, ο Μένιος Φουρθιώτης κατηγορείται για ηθική αυτουργία σε οπλοχρησία, ηθική αυτουργία στην Προμήθεια κατοχή εκρηκτικής βόμβας, σε βαθμό πλημμελήματος καθώς και για ηθική αυτουργία σε διακεκριμένη φθορά, απόπειρα εκβίασης, ψευδή καταγγελία και πρόκληση και προσφορά για την τέλεση αδικήματος σε βαθμό πλημμελήματος.

 

Οι τρεις συγκατηγορούμενοι του κατηγορούνται, κατά περίπτωση, για: σύσταση συμμορίας, απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά συρροή και συνέργεια σε απόπειρα ανθρωποκτονίας, διακεκριμένη περίπτωση οπλοκατοχής και οπλοφορία από κοινού, οπλοχρησία κατ’ εξακολούθηση, έκρηξη σε βαθμό κακουργήματος, για το πλημμέλημα της προμήθειας, κατασκευής και κατοχής εκρηκτικής βόμβας αλλά και της διακεκριμένης περίπτωσης φθοράς, παράνομη οπλοκατοχή και παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών. Οι τρεις κατηγορούμενοι παραπέμφθηκαν σε ανακριτή από τον οποίο θα περάσουν το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου. Όλοι τους έλαβαν προθεσμία προκειμένου να ενημερωθούν για το περιεχόμενο της δικογραφίας που εκκρεμεί σε βάρος τους και να προετοιμάσουν την υπερασπιστική τους γραμμή.

 

Καθυστέρησαν να εξετάσουν τους κάλυκες και το DNA;

Η εξέταση των καλύκων είναι μια απλή για την τεχνολογία που διαθέτει η Διεύθυνση Εγκληματολογικών Ερευνών (ΔΕΕ) , διαδικασία που συνίσταται στο να διαπιστωθεί με ποιον τρόπο ο επικρουστήρας έχει χτυπήσει πάνω στο καψύλλιο της σφαίρας. Η εξέταση αυτή είναι υπόθεση ρουτίνας για τα εγκληματολογικά εργαστήρια, χρειάζεται μόλις μερικά λεπτά και γίνεται από ηλεκτρονικό μικροσκόπιο.

 

Η ΔΕΕ εξέτασε τους κάλυκες από τους πυροβολισμούς εναντίον της ομάδας ΔΙ.ΑΣ (ξημερώματα 16ης Απριλίου) με τους κάλυκες από τους πυροβολισμούς έξω από το σπίτι του Φουρθιώτη (βράδυ της 16ης Απριλίου) βγάζοντας το συμπέρασμα πως πρόκειται για το ίδιο όπλο. Τουλάχιστον από τις 17 Απριλίου 2021 η αστυνομία γνωρίζει ότι τα δύο περιστατικά με τη χρήση καλάσνικοφ αφορούσαν στο ίδιο όπλο. Όπως προκύπτει όμως από τα έγγραφα της δικογραφίας που διαβιβάστηκε στην Εισαγγελία, η ενημέρωση από τη ΔΕΕ ότι πρόκειται για το ίδιο όπλο έγινε με δέκα μέρες καθυστέρηση, δηλαδή στις 27 Απριλίου 2021 και αφού είχαν γίνει οι δημόσιες καταγγελίες του Βαξεβάνη και είχε καταθέσει στην Ασφάλεια.

 

Το ερώτημα είναι τι οδήγησε στην καθυστέρηση η οποία ήταν καθοριστική για τις έρευνες. Πηγές της αστυνομίας σχολιάζοντας την καθυστέρηση αυτή δήλωσαν πως ουσιαστικά τα αποτελέσματα από τις έρευνες, υπήρχαν έγκαιρα αλλά εστάλησαν επισήμως την τελευταία στιγμή για να μην υπάρξουν διαρροές.

πηγή