Τρίτη 23 Νοεμβρίου 2021

Στον κόσμο του ο Μητσοτάκης για την ακρίβεια – Καμαρώνει για τα «χαρτζιλίκια» σε υγειονομικούς, χαμηλοσυνταξιούχους και άτομα με αναπηρία

 


Στον κόσμο του ο πρωθυπουργός, Κυριάκος Μητσοτάκης, στην προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για την ακρίβεια. «Υπάρχει μία παγκόσμια κρίση τιμών. Μετά τα lockdown η αυξημένη ζήτηση ανέβασε τις τιμές και αυτές τον πληθωρισμό. Για αυτούς τους λόγους αλλά όχι μόνο ανέβηκαν και οι τιμές της ενέργειας», είπε για να προσθέσει: «Υπάρχει μεγάλη συζήτηση στην κοινότητα των οικονομολόγων. Η μεγάλη πλειοψηφία αυτών και θεωρώ με τεκμηριωμένο τρόπο, υποστηρίζει πως το φαινόμενο θα είναι πρόσκαιρο. Κάποιοι άλλοι θεωρούν πως το συγκεκριμένο φαινόμενο αποδίδεται στην δημοσιονομική χαλάρωση». Αν και παραδέχτηκε το ζήτημα των τιμών στην ενέργεια, προφανώς και δεν βρήκε να πει κουβέντα για το κρεσέντο ιδιωτικοποιήσεων στη ΔΕΗ και όχι μόνο. Τα περί δημοσιονομικής χαλάρωσης έχουν να κάνουν, σύμφωνα με την πολιτική που ασκεί η ΝΔ, στα ανεπαρκή επιδόματα που δόθηκαν κατά τη διάρκεια των λοκ ντάουν.

 

Ο πρωθυπουργός σε μια ωραιοποιημένη περιγραφή ισχυρίστηκε: «Δεν είναι η πρώτη φορά που είχαμε αντίστοιχες πληθωριστικές τάσεις, όπως στην ευρωπαϊκή κρίση χρέους το 2010 – 2011. Και τότε απεδείχθη το φαινόμενο παροδικό, έτσι και τώρα θεωρώ πως θα δούμε μία αποκλιμάκωση του φαινομένου το πρώτο τρίμηνο του 2022». Σαν να βρίσκεται σε άλλο σύμπαν μίλησε για «πρόσκαιρη μπόρα των ανατιμήσεων», παρουσιάζοντας ότι η Ελλάδα έχει «την 3η καλύτερη επίδοση στην ΕΕ ως προς το πληθωρισμό» που όμως τον Οκτώβριο έτρεχε με 2,8%.

 

 

Εκτός των παραπάνω δεν ικανοποίησε καν το αίτημα για κατάργηση του ΦΠΑ και των Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης στα καύσιμα και στην Ενέργεια όπως έχει ζητήσει και με τροπολογία στη Βουλή το ΚΚΕ και θα αποτελούσε ουσιαστική ελάφρυνση. Αντί αυτού μοίρασε ψίχουλα και δεν είχε πρόβλημα να το παραδεχτεί, λέγοντας ειδικά για τους συνταξιούχους πως «δεν είναι αυτό που τους αξίζει»

Με το παραπάνω σκεπτικό ο Κυριάκος Μητσοτάκη εμφάνισε τον ευατό του σαν κοινωνικά ευαίσθητο και έδωσε «χαρτζιλίκια», μπροστά στις πραγματικές και διαρκείς ανάγκες εργαζόμενων και συνταξιούχων:

 

– Μισό μισθό σε 100.000 υγειονομικούς τον Δεκέμβριο.

-250 ευρώ σε όλους τους χαμηλοσυνταξιούχους (ποσό προσαυξημένο κατά 50 ευρώ για κάθε μέλος της οικογένειάς τους)

-250 ευρώ σε 173.000 πολίτες με αναπηρία. 







πηγή

 

Δευτέρα 22 Νοεμβρίου 2021

Νίπτει τας χείρας της η Ιερά Σύνοδος: Δηλώνει πως αδυνατεί να εφαρμόσει τα μέτρα στις εκκλησίες

 


Έχει καμία πρόταση η κυβέρνηση ή μήπως... δεν υπάρχει κάποια μελέτη που να δείχνει ότι ο κορωνοϊός κολλάει στις εκκλησίες, όπως «δεν υπάρχει μελέτη που να αποδεικνύει ότι οι αστυνομικοί μεταδίδουν τον ιό» σύμφωνα με τον «άριστο» των «αρίστων» υπουργό, κ. Άκη Σκέρτσο;

 

Παρά το κανάκεμα από την κυβέρνηση η ηγεσία της εκκλησίας δηλώνει ότι δεν έχει τη δυνατότητα ελέγχου των μέτρων για τον κορωνοϊό.

 

Υπενθυμίζουμε ότι από σήμερα, σύμφωνα με τα κυβερνητικά μέτρα, οι πιστοί θα μπορούν να εισέρχονται στις εκκλησίες μόνο με πιστοποιητικό εμβολιασμού κατά του κορωνοϊού ή πιστοποιητικό νόσησης, ή με αρνητικό τεστ (μοριακό ή rapid). Οι ανήλικοι από τεσσάρων έως 17 ετών δύνανται να προσκομίζουν εναλλακτικά και δήλωση αυτοδιαγνωστικού ελέγχου (self test).

 

 

Αξίζει να σημειωθεί ότι οσον αφορά την εκκλησία η κυβέρνηση είναι μονίμως ένα βήμα πίσω σε σχέση με τους άλλους κλειστούς χώρους. Με βάση τα νέα μέτρα από σήμερα στα κέντρα διασκέδασης, στους κλειστούς (εσωτερικούς) χώρους εστίασης, στα θέατρα, στους κινηματογράφους, στα μουσεία, στις εκθέσεις, στα συνέδρια, στα γυμναστήρια και στα γήπεδα, δυνατότητα πρόσβασης και δια ζώσης παρουσίας έχουν μόνο οι εμβολιασμένοι ή εντός των τελευταίων έξι (6) μηνών νοσήσαντες από τη νόσο Covid-19 ενήλικοι.

 

Δεν πρόλαβε να περάσει, λοιπόν, η πρώτη μέρα των μέτρων και η Ιερά Σύνοδος, αφού συνεδρίασε, αποφάσισε ότι «αναφορικά προς την Κοινή Υπουργική Απόφαση 72486/19.11.2021 (Β’ 5401), σύμφωνα με την οποία οι πιστοί, όταν εισέρχονται στους Ιερούς Ναούς για να μετάσχουν σε Ιερές Ακολουθίες και να λατρεύσουν τον Αληθινό Θεό, οφείλουν να έχουν τα προβλεπόμενα πιστοποιητικά, θεωρεί ότι η συμμόρφωση των πιστών προς την Κ.Υ.Α. δεν είναι δυνατόν να ελεγθεί από το εργατικό (νεωκόροι) ή εθελοντικό προσωπικό των Ιερών Ναών, καθώς αυτό δεν έχει ούτε δυνατότητες, ούτε αρμοδιότητες φύλαξης, ούτε δημόσιες (π.χ. αστυνομικές) εξουσίες».

 

Κατά τα άλλα «παραμένει σταθερή στο υπ’ αριθμ. 4766/2205/4.11.2021 Εγκύκλιο Σημείωμά Της, με το οποίο απευθύνει και πάλι έκκληση στον ιερό Κλήρο και τον ευσεβή Λαό να τηρούν επακριβώς άπαντα τα μέτρα προστασίας για την αποφυγή εξάπλωσης του κορωνοϊού και προτρέπει πατρικώς για την πραγματοποίηση του υποδεδειγμένου από την ιατρική κοινότητα εμβολιασμού, ως ουσιαστικού μέτρου προστασίας κατά της πανδημίας, ιδίως κατά την τρέχουσα συγκυρία για όσους είναι μεγαλύτεροι των 65 ετών, καθώς και την διενέργεια διαγνωστικών ελέγχων από όσους δεν έχουν εμβολιασθεί».

 

Έχει καμία πρόταση η κυβέρνηση ή μήπως… δεν υπάρχει κάποια μελέτη που να δείχνει ότι ο κορωνοϊός δεν κολλάει στις εκκλησίες, όπως «δεν υπάρχει μελέτη που να αποδεικνύει ότι οι αστυνομικοί μεταδίδουν τον ιό» σύμφωνα με τον «άριστο» των «αρίστων» υπουργό, κ. Άκη Σκέρτσο; 






πηγή

Αναμνηστικά διαγγέλματα

 


γράφει ο Παντελής Μπουκάλας

 

 

Αν δεν είχαµε στη διάθεσή μας τα ψαχτήρια του Ιντερνετ, θα τα πηγαίναμε άραγε καλύτερα στο άθλημα της μνήμης, που δυσκολεύει αφάνταστα όσο πληθαίνουν πίσω μας τα σβησμένα κεριά; Τελεσίδικη απάντηση δεν θα βρούμε ούτε στον «Φαίδρο» του Πλάτωνα, όπου ο Σωκράτης εξετάζει αν η επινόηση της γραφής από τον Θευθ, τον θεό των Αιγυπτίων, θα βοηθήσει το ανθρώπινο μνημονικό ή θα το εξασθενίσει. Δίχως το Διαδίκτυο, λοιπόν, μπορούμε να θυμηθούμε πότε προβλήθηκε η αναμνηστική δόση σαν αναγκαία, και μάλιστα όχι για τα επόμενα χρόνια αλλά για τους επόμενους μήνες; Ή ότι το πρώτο κρούσμα στην Ελλάδα καταγράφηκε στις 26.2.2020, στο ΑΧΕΠΑ, και ο πρώτος νεκρός στις 12.3; Και ότι τα πρώτα έκτακτα μέτρα ξεκίνησαν στις 28.2.2020; Μάλλον όχι.

 

Οταν είμαστε μέσα στο πέλαγος, και μας δέρνουν αλλεπάλληλα κύματα, ούτε καθαρή εποπτεία του έχουμε ούτε η μνήμη μας κατορθώνει να συντάξει σαφές ημερολόγιο. Αθύρματα είμαστε. Το σίγουρο είναι πως όταν κάναμε την πρώτη και τη δεύτερη δόση του εμβολίου, πιστεύαμε ότι ξεμπερδεύουμε. Λάθος. Οι σκληρές μεταλλάξεις βρίσκονταν ακόμα μπροστά μας, όχι μοιραία, αλλά και επειδή ο εμβολιαστικός εθνικισμός παράτησε τον Τρίτο Κόσμο στη μοίρα του, σαν μεταλλαξιογόνο εργαστήριο. Κι έτσι, αντί να γίνει ανάμνηση ο ιός, κρίθηκε απολύτως απαραίτητη η αναμνηστική δόση. Δεν πρόκειται πάντως για «πανδημία των ανεμβολίαστων», όπως επέμενε ο πρωθυπουργός στο άτονο αναμνηστικό διάγγελμά του, με το οποίο κάλυψε τις ανάγκες τού ΕΓΩ και όχι του ΕΣΥ. Ο όρος αυτός και παραπλανητικός είναι και επικίνδυνος. Η ελληνική κυβέρνηση τον εισήγαγε ενθουσιωδώς από τη διεθνή αγορά επειδή διευκολύνει την προσπάθειά της να εμφανιστούν οι ανεμβολίαστοι σαν μόνοι υπεύθυνοι για την επιδείνωση του προβλήματος.

 

Ευθύνονται για πολλά οι ανεμβολίαστοι – κι εδώ εννοούνται όσοι θεωρητικοποιούν την «αντισυστημική» φιλαυτία τους, όχι όσοι λόγω ηλικίας ή υγείας αδυνατούν να μεταβούν σε εμβολιαστικό κέντρο, για τους οποίους θα έπρεπε να νοιαστεί η πολιτεία, και όχι να διατείνεται, διά του κ. Πλεύρη, ότι «δεν είναι δουλειά της». Δεν φταίνε όμως αυτοί που τα μέσα μαζικής μεταφοράς είναι σαρδελοφορεία ή που τα αεροπλάνα κινούνται με πληρότητα 100%, οι δε σχολικές τάξεις κλείνουν αν προκύψει το 50% + 1, αλλά για τη Βουλή αρκεί ένα κρούσμα. Ή που οι επιχειρήσεις υγείας μένουν κερδώα κόβιντ φρι, αντί να υποχρεωθούν να συνδράμουν σε ένα πρόβλημα όντως εθνικό.   

Ζητείται ανθρωπιά

 

Μας έχει εξοικειώσει άραγε τόσο πολύ με την ιδέα του θανάτου ο ιδιότυπος πόλεμος τον οποίο βιώνουμε τα τελευταία (σχεδόν) δύο χρόνια ώστε να χάνουμε σιγά-σιγά την ανθρωπιά μας;. 




γράφει η Ιωάννα Α. Σουφλέρη

 

 

Στα τέλη Μαρτίου 1946, ο 32χρονος τότε Αλμπέρ Καμί έφτανε διά θαλάσσης στη Νέα Υόρκη. Ηταν το πρώτο (και μοναδικό) ταξίδι του στις ΗΠΑ, οι οποίες ζούσαν τη μέθη της νίκης στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Ευρώπη όμως μετρούσε ακόμη τις πληγές της και ο Καμί, ο οποίος είχε προσκληθεί να δώσει μια διάλεξη στο φημισμένο Πανεπιστήμιο Κολούμπια, δεν χαρίστηκε στους οικοδεσπότες του. Η ομιλία του είχε τίτλο «The Human Crisis» και ο Γάλλος φιλόσοφος και συγγραφέας θύμισε στο πολυπληθές ακροατήριο ότι παρά τον θάνατο του Χίτλερ και τη διάλυση του Γ’ Ράιχ, δεν υπήρχαν περιθώρια για εφησυχασμό καθώς «το φίδι σκοτώθηκε μεν, αλλά ξέρουμε πολύ καλά ότι το δηλητήριο δεν έφυγε και ο καθένας από εμάς το κουβαλά στην καρδιά του».

 

Το δηλητήριο δεν ήταν τίποτε άλλο από την απώλεια της ανθρωπιάς την οποία ο Καμί κατέδειξε μέσα από τέσσερις παραβολές, αληθινές ιστορίες του πολέμου, οι οποίες φανέρωναν ότι οι θάνατοι και τα βασανιστήρια είχαν πάψει πια να προκαλούν το σοκ που όφειλαν να προκαλούν. Είχαν γίνει συνήθεια, όπως και το να περιμένει κανείς στην ουρά για λίγο ψωμί. «Τα χρόνια που περάσαμε κάτι σκότωσαν μέσα μας» διαπίστωνε με θλίψη ο ομιλητής. Οπως σημειώνει στο βιβλίο του «Albert Camus and the Human Crisis» (εκδόσεις Pegasus) o Robert Meagher, καθηγητής Ανθρωπιστικών Σπουδών στο Κολέγιο Hampshire στη Μασαχουσέτη, εβδομήντα πέντε χρόνια μετά την ομιλία και εξήντα ένα χρόνια από τον θάνατό του, οι διαπιστώσεις του Καμί παραμένουν επίκαιρες.

 

Μάλλον έχει δίκιο ο Αμερικανός καθηγητής. Παγκοσμίως, τα θύματα της πανδημίας ξεπέρασαν πρόσφατα τα πέντε εκατομμύρια. Χάθηκε δηλαδή πληθυσμός που ισοδυναμεί με τον πληθυσμό της μισής Ελλάδας! Μας έχει εξοικειώσει άραγε τόσο πολύ με την ιδέα του θανάτου ο ιδιότυπος πόλεμος τον οποίο βιώνουμε τα τελευταία (σχεδόν) δύο χρόνια ώστε να χάνουμε σιγά-σιγά την ανθρωπιά μας; Γιατί εν τέλει είναι θέμα ανθρωπιάς το να φορέσουμε τη μάσκα μας σωστά για να προστατεύσουμε τους εαυτούς μας και τους γύρω μας. Ομοίως, είναι θέμα ανθρωπιάς το να κάνουμε ένα τεστ πριν συναντηθούμε με ευπαθή συνάνθρωπο, ακόμη και αν είμαστε εμβολιασμένοι. Είναι θέμα ανθρωπιάς το να εμβολιαστούμε. Και κοινής λογικής. Και παιδείας. Ας (ξανα)διαβάσουμε λοιπόν Καμί και ας αναζητήσουμε μέσα μας τον άνθρωπο. Ισως αυτό αποδειχθεί η σωτηρία μας.

Ποιοι κρύβονται πίσω από την άρνηση των εμβολίων;

 


γράφει ο Γιώργος X. Παπασωτηρίου  

 

Ποιος ενισχύει την αντιεμβολιαστική προπαγάνδα; Σε ένα πρώτο επίπεδο, η κυβερνητική αναξιοπιστία: Το «τελευταίο μίλι» που αργεί να τελειώσει. Τα περιοριστικά μέτρα στην εστίαση από τη μια και οι παστωμένοι στα μέσα μαζικής μεταφοράς από την άλλη. Οι ΜΕΘ που είναι «πεταμένα λεφτά» και οι ασθενείς που πεθαίνουν γιατί δεν υπάρχουν ΜΕΘ! Η "μαξιμική" ανοησία ότι οι αστυνομικοί δεν μεταδίδουν τον ιό! Τα μίντια της «λίστας Πέτσα» που ενισχύουν το αντιεμβολιαστικό κίνημα, μεταδίδοντας θεωρίες συνωμοσίας και καλλιεργώντας το τεράστιο εμπόριο εναλλακτικών θεραπειών από τσαρλατάνους.

 

Η επιχειρηματολογία των αντιεμβολιαστών βασίζεται σε μισές αλήθειες, όπως είναι τα υπερκέρδη των φαρμακευτικών εταιρειών ή το αυταρχικό κράτος. Πάνω σ' αυτές «χτίζονται» μυθεύματα, παραλογισμοί αλλά και η δήθεν ηρωική αντίσταση στο σύστημα. Γιατί είναι αλήθεια ότι τα εμβόλια είναι πανάκριβα και ότι οι φτωχές χώρες της Αφρικής και της Ασίας δεν έχουν ευρεία πρόσβαση σ’ αυτά με αποτέλεσμα τη δημιουργία νέων μεταλλάξεων που ανακυκλώνουν το πρόβλημα, ενώ οι φαρμακευτικές μεγα-εταιρείες θησαυρίζουν. «Πώς μπορεί στον Καναδά, το ίδιο ακριβώς φάρμακο, που παρασκευάζεται από την ίδια ακριβώς εταιρεία —όχι γενόσημο— να κοστίζει το 1/10 αυτού που κοστίζει στις Ηνωμένες Πολιτείες;», αναρωτιέται σήμερα στο τουίτερ ο Μπέρνι Σάντερς. Και συνεχίζει: «Η απάντηση είναι απλή. Η απληστία και η δύναμη της φαρμακοβιομηχανίας.» Η απληστία αυτή "τρέφει" την (ακρο)δεξιά συνωμοσιολογία.

 

Η (ακρο)δεξιά οικειοποιείται τη ρητορική της αυτονομίας και της ελευθερίας, καθώς και την άποψη του Φουκώ για την «πειθαρχική εξουσία» και την «...ειδική τεχνική μιας εξουσίας που πορίζεται τα άτομα και ως αντικείμενα και ως όργανα για την άσκησή της…». Μόνο που η άποψη αυτή εκχυδαΐζεται μέσων των ανορθολογικών της προεκτάσεων και γίνεται συνωμοσιολογία καθώς και τελετουργία «μαύρης μαγείας». Με άλλα λόγια, καλλιεργείται μια παθολογικά ναρκισσιστική ελευθερία που αρνείται μαζί με το εμβόλιο και την ελευθερία των άλλων. Για την ακρίβεια πρόκειται για μία δήθεν «άρνηση» του συστήματος, όπως ήταν και αυτή των Ναζί. Δεν είναι τυχαίο ότι εκφραστής του κινήματος αυτού, σήμερα, είναι ο Τραμπ. Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι οι αρνητές των εμβολίων έχουν στην εμπροσθοφυλακή τους τον Ρόμπερτ Φ. Κένεντι Τζούνιορ, που κατηγορεί τον Μπιλ Γκέιτς ότι προσπαθεί με όχημα τη φιλανθρωπία και τα ιδρύματα τα οποία ελέγχει, αλλά και με «ασπίδα τα εμβόλια», «να εξουσιάσει τον κόσμο».

 

Ασφαλώς ούτε ο Τραμπ ούτε ο Κένεντι εκφράζουν τους άνεργους, τους ανέστιους και τους δοκιμαζόμενους από την πανδημία φτωχούς Αμερικανούς. Πίσω από την αντιπαράθεση βρίσκονται τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, όχι μόνο των επιχειρήσεων που πωλούν «αυτοβελτίωση» και εναλλακτικούς τρόπους ζωής, ή των διαφόρων τσαρλατάνων, αλλά και εκείνων που κινδυνεύουν να βάλουν λουκέτο λόγω της πανδημίας. Θυμίζουμε ότι με επιστολή τους στην βρετανική εφημερίδα The Guardian τον Ιούλιο του 2020, 83 ζάπλουτοι του κόσμου ολόκληρου ζητούσαν από τις κυβερνήσεις τους να φορολογηθούν περισσότερο! Γιατί άραγε τους έπιασε τέτοιος... πόνος; Γιατί οι «ζάπλουτοι» φοβούνται τους… «υπερ-ζάπλουτους». Τεράστιες επιχειρήσεις κινδυνεύουν να βάλουν λουκέτο. Μερικοί όμως, όπως ο  μεγαλομέτοχος της Amazon Τζεφ Μπέζος, ο Γκέητς και δυο τρεις άλλοι, γίνονται ακόμα πλουσιότεροι. Κάποιοι κερδίζουν πολλά και κάποιοι άλλοι καταστρέφονται. Έχουμε δηλαδή μία περαιτέρω συγκεντροποίηση του κεφαλαίου. Το κίνημα δαιμονοποίησης του Γκέητς, του Μπέζος κ.ά. αλλά και η ανάπτυξη της συνωμοσιολογίας μπορεί να τροφοδοτείται και από αυτές τις εσωτερικές αντιθέσεις του κεφαλαίου. Πίσω, συνεπώς, από το αίτημα αλλά και πίσω από τους ακροδεξιούς εθνικιστές, τους «αρνητές» των εμβολίων, αλλά και πίσω από την εναντίωση στην «παγκοσμιοποίηση» και τον εθνικισμό κρύβονται τα μεγάλα συμφέροντα που απειλούνται να κανιβαλιστούν από τα πιο μεγάλα…

 

 

 

Κυριακή 21 Νοεμβρίου 2021

Αυξάνονται τα κρούσματα στα σχολεία – Πάνω από 15.000 παιδιά νόσησαν το τελευταίο δεκαήμερο.!

 


Πάνω από 15.000 παιδιά νόσησαν το τελευταίο δεκαήμερο με κορονοϊό και η ηλικιακή ομάδα 0 – 17 ετών εκπροσωπείται «σταθερά» με ποσοστά που κυμαίνονται από 22% έως 26% στα ημερήσια κρούσματα που ανακοινώνονται καθημερινά από τον ΕΟΔΥ, ωστόσο τα μέτρα στα σχολεία, παραμένουν από ελλειπή έως ανύπαρκτα καθώς η κυβέρνηση τα βλέπει ως κόστος!

 

Συγκεκριμένα, από τις 10 Νοέμβρη μέχρι και χθες, για δέκα ημέρες δηλαδή που κρατάει η καραντίνα για τους νοσούντες, 15.844 παιδιά ηλικίας 0 – 17 ετών καταγράφτηκαν στα ημερήσια κρούσματα που εντοπίζονται καθημερινά. Πρόκειται δηλαδή για έναν μεγάλο αριθμό παιδιά που μένουν εκτός εκπαιδευτικής διαδικασίας, χωρίς να υπάρχει για αυτά καμιά μέριμνα για τα μαθήματα που χάνουν, ρίχνοντας στους γονείς το βάρος να γίνονται παράλληλα… γιατροί και δάσκαλοι!

 

 

Θυμίζουμε ότι με βάση τα φετινά πρωτόκολλα της κυβέρνησης για να κλείσει ένα τμήμα πρέπει να νοσήσουν πάνω από τους μισούς μαθητές του ταυτόχρονα, γεγονός που αφήνει τα κρούσματα να πολλαπλασιάζονται στα σχολεία χωρίς να φαίνονται. Είναι χαρακτηριστικό πάντως για την αύξηση των κρουσμάτων στους μαθητές τις τελευταίες μέρες, ότι ακόμα και με αυτά τα πρωτόκολλα, αυξήθηκαν τα σχολεία που μετρούν κλειστά τμήματα από 6 που ήταν την προηγούμενη βδομάδα σε 13.

 

Ενδεικτικά, από τα 5.991 χθεσινά κρούσματα τα 1.383 (ποσοστό 23,08%) ήταν σε παιδιά.

 

Προχθές, από τα 7.805 ημερήσια κρούσματα τα 1.939 (ποσοστό 24,84%) ήταν σε παιδιά.

 

Στις 18 Νοέμβρη από τα 7.317 ημερήσια κρούσματα τα 1.735 (ποσοστό 23,71%) ήταν σε παιδιά.

 

 

Στις 17 Νοέμβρη από τα 6.682 ημερήσια κρούσματα τα 1.507 (ποσοστό 22,55%) ήταν σε παιδιά.

 

Στις 16 Νοέμβρη από τα 8.129 ημερήσια κρούσματα τα 2.123 (ποσοστό 26,12%) ήταν σε παιδιά…

 

Οι ειδικοί είχαν προειδοποιήσει εγκαίρως από το καλοκαίρι ότι η μετάλλαξη Δέλτα πλήττει περισσότερο τις μικρότερες ηλικίες σε σχέση με τις προηγούμενες μεταλλάξεις του κορονοϊού. Παρόλα αυτά η κυβέρνηση άφησε για μια ακόμα χρονιά αθωράκιστα τα σχολεία απέναντι στην πανδημία, στοιβάζοντας μεγάλο αριθμό  μαθητών στις τάξεις, προχωρώντας ακόμα και σε συγχωνεύσεις τμημάτων αντί για αραίωση των μαθητών και αυξάνοντας απλά τα τεστ για τον εντοπισμό των κρουσμάτων, που σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα βαραίνουν με το κόστος τους τους γονείς.



 

πηγή: 902

Ωρα φθινοπώρου

 


γράφει ο Αριστείδης Καλάργαλης*


Πόσο γρήγορα κυλάνε οι μέρες κι οι μήνες, νομίζεις ότι χθες ακόμα ήταν Αύγουστος, καλοκαίρι, και προχθές Γενάρης κι άρχιζε ο νέος χρόνος. Κι όμως βρισκόμαστε στην τρίτη δεκαετία της νέας χιλιετίας. «Γρήγορα ο καιρός περνάει», λένε οι στίχοι ενός λαϊκού τραγουδιού. Αν παραμερίσουμε, αφήσουμε στην άκρη τούς κάθε είδους επινοημένους μηχανισμούς μέτρησης του γήινου χρόνου, μπορούμε να ζήσουμε σε έναν ιδεατό χρόνο. Εύκολα γίνεται αυτό όταν βρισκόμαστε στη φύση, ειδικά την όσο γίνεται αφτιασίδωτη· σε μέρη όπου ο άνθρωπος είναι μέρος της κι όχι εισβολέας, κατακτητής και καταστροφέας της.

 

Αφήνεις το αυτοκίνητο κάπου, σε μια διασταύρωση χωματόδρομων, στην άκρη ενός κτήματος, κι απ’ εκεί περπατάς στο δάσος με άγρια δέντρα ή σε έναν αιωνόβιο ελαιώνα. Τούτες τις μέρες όπου και να γυρίσεις το κεφάλι σου όλα σου λένε ότι είσαι στο φθινόπωρο. Ναι, η καταγραφή κι η αποτύπωση του χρόνου δείχνει φθινόπωρο. Δεν μας ενδιαφέρει ο χρόνος ή ο μήνας, γιατί δεν θα ξεκολλήσεις κάποιο χαρτάκι από το επιτοίχιο ημερολόγιο, όπως κάνει κάθε μέρα η μητέρα σου. Εδώ αλλάζουν χρώμα τα φύλλα των δέντρων, πέφτουν στη γης και τα παρασέρνει ο αγέρας. Τούτη την εικόνα αντικρίζουν, από γενέσεως κόσμου, οι ζωγράφοι κι οι ποιητές και γεμίζουν με χρώματα τις παλέτες και στίχους τα ποιήματά τους. Ευτυχώς, όσο κι αν προσπαθήσουν, δεν μπορούν να αντιγράψουν ό,τι βλέπει το μάτι τους, ακούει το αυτί τους. Οσο βρίσκεσαι σ’ αυτά τα απόμακρα μέρη της φύσης είσαι εκτός χρόνου, γίνεσαι συλλέκτης μιας ζωής χωρίς ηλικία.

 

Βαδίζεις με μικρά βήματα, γιατί γνωρίζεις ότι πίσω από τα βάτα θα αντικρίσεις μια μεγάλη φυσική κοιλότητα γεμάτη νερό, την γκιόλα, όπου ίσως δροσίζεται ένα ζευγάρι αγριόπαπιες. Με την επίσκεψή τους αυτή μετράνε τον χρόνο κι εσύ την αντοχή της φύσης και των ανθρώπων. Σίγουρα θα σου κελαηδήσουν πολλά άλλα, μικρότερα πουλιά. Εύκολα ξεχωρίζεις τον κοκκινολαίμη, το ονομαζόμενο γιαννέλ’ στην ντοπιολαλιά, ενώ όλα τ’ άλλα τα αποκαλείς γενικά πουλιά. Επιθυμείς, κάποτε, να βρεις φωτογραφίες τους και να τα ταυτοποιήσεις, γιατί όλα έχουν όνομα.

 

 

Παρακάτω κόβεις τα τελευταία ρόδια και κυδώνια, γιατί στα υψώματα αργούν να ωριμάσουν. Μπαίνεις μες στον πευκώνα κι ανέλπιστα βρίσκεις τα πρώτα μανιτάρια. Καλό σημάδι, λένε οι μανιταροσυλλέκτες, για τη φετινή χρονιά. Μαζεύεις καρπούς αγριοτριανταφυλλιάς, για πρώτη φορά. Φέτος κάνεις την αρχή, για να δεις πώς είναι αποξηραμένοι στο τσάι ή αν θα κάνεις μαρμελάδα όπως σου είπανε. Για τούτα ο χρόνος είναι στην αρχή. Θα τον έχεις ως εκκίνηση για το καινούργιο μέτρημα.

 

* συγγραφέας, διδάκτορας Πολιτισμικής Τεχνολογίας και Επικοινωνίας  

Με ένα ποτήρι λευκό κρασί

 


γράφει η Αρχοντία Κάτσουρα

 

 

Επινε ένα ποτήρι κρασί καθισμένη στην πολυθρόνα μπροστά στο παράθυρο. Δεν θυμόταν πότε ήταν η τελευταία φορά που είχε επιτρέψει στον εαυτό της αυτή την πολυτέλεια. Να ’ναι βράδυ, να ’ναι σχεδόν χειμώνας, να μην κάνει τίποτα. Να μη δουλεύει, να μη διαβάζει, να μη μαζεύει δουλειές, να μην υπολογίζει υποχρεώσεις και λογαριασμούς. Μόνο να κάθεται και να ρεμβάζει, με ένα ποτήρι κρασί, αρωματικό, λευκό, μέσα στις πιτζάμες της, με τις ζεστές παντόφλες της, μέσα στην αφράτη ρόμπα από φλις.

 

Εξω ο ουρανός ήταν κόκκινος, προμήνυμα βροχής, και οι λίγοι άνθρωποι που κυκλοφορούσαν σφίγγονταν μέσα στα πανωφόρια τους. Εκείνη σκεφτόταν ένα τριαντάφυλλο, που ενώ μαραινόταν μέσα στο βάζο, σκορπίζοντας πάνω στη σιφονιέρα τα πέταλά του, την ίδια ώρα «πέταξε» ένα φρέσκο κλαδάκι χαμηλά, σε ένα από τα μάτια που δεν είχε κόψει ο ανθοπώλης.

 

Το φύτεψε σε μια καλοποτισμένη γλάστρα, του έβαλε για λίπασμα υπολείμματα από καφέ, και ήλπιζε να το δει να γίνεται φυτό. Μια φούξια-μοβ τριανταφυλλιά ή ό,τι χρώμα εκείνη διάλεγε. Τι ωραίο πράγμα θα ήταν αυτό…

 

Ρέμβαζε από την ασφάλεια της μπερζέρας της και της θέρμανσης. Αισθανόταν μια κούραση γλυκιά, έτσι ζεστή που ήταν μετά το μπάνιο, με το κρασί να χαλαρώνει και τους τελευταίους μυς που αντιστέκονταν. Η υπερένταση πολλών ημερών τής φύλαγε ακόμη μερικές εξάρσεις, αλλά αποδυναμωμένες πια.

 

Απόψε δεν τη στενοχωρούσαν τόσο τα ταξίδια που μείναν όνειρα, ούτε τα όνειρα που δεν ήξερε πού θα τη βγάλουν. Ούτε και που μεγάλωνε και ρούχα που της άρεσαν δεν θα μπορούσε να φοράει πια. Απόψε είχε αφεθεί.

 

Μια νύχτα πριν είχε ονειρευτεί ότι οδηγούσε ένα αυτοκίνητο χωρίς φρένα. Το αυτοκίνητό της. Πήγαινε κάπου, δεν ήξερε πού, και δεν την υπάκουγε το όχημα. Οταν προσπάθησε να τραβήξει χειρόφρενο, να σταματήσει όπως όπως σε έναν δρόμο που δεν γνώριζε, αυτό της έμεινε στο χέρι και κρέμονταν ένα σπασμένο συρματόσχοινο… Θυμάται πόσο τρομαγμένη ξύπνησε, πόσο την ανακούφισε η ασφάλεια της κάμαρας και η μυρωδιά μιας γνώριμης κολόνιας που θύμιζε θάλασσα, νωρίς το πρωί…

 

Ηπιε άλλη μια γουλιά κρασί και κοίταξε τα δέντρα έξω. Σε λίγο, φύλλο δεν θα είχε μείνει πάνω τους. Πετούσαν ό,τι φορούσαν και περίμεναν κι αυτά τον χειμώνα. Ο φούρνος της γειτονιάς έκλεισε κι αυτός. Μόνο το φως από τις βιτρίνες με τα γλυκά και τα βουτήματα είχε μείνει στη γειτονιά τις τελευταίες ημέρες. Αλλά απόψε όλα, αν και ίδια, ήταν με έναν τρόπο όμορφα, ήσυχα.

 

Δεν άνοιξε ούτε το βιβλίο της. Είχε σκοτεινιάσει και το φως που ερχόταν από τον διάδρομο δεν ήταν αρκετό - δικαιολογία ή μη, δεν διάβασε, ούτε σηκώθηκε να ανάψει φως. Δεν άνοιξε ούτε το ραδιόφωνο. Της άρεσε που απόψε ήταν μόνο παρατηρητής του γύρω κόσμου. Του ουρανού που έφερνε βροχή, του κρύου αέρα που έριχνε τα φύλλα των δέντρων, των γλυκών στη βιτρίνα απέναντι και των περαστικών που κρύωναν και έτρεχαν να προστατευτούν στα σπίτια τους. Μόνο τρία κορίτσια δεν βιάζονταν καθόλου. Περπατούσαν αργά, με ανοιχτά μπουφάν, φόρμες και αθλητικά παπούτσια, φορτωμένα βαριά σχολικά σακίδια, και κουβέντιαζαν, ποιος ξέρει τι. Είναι πολύ σοβαρές οι συζητήσεις στην εφηβεία.

 

Μια ειδοποίηση ήρθε στο τηλέφωνό της και την αναστάτωσε λίγο: Ποια συμφορά να βρήκε πάλι αυτόν τον κόσμο; Αλλά δεν κοίταξε. Είπε για ένα μόνο βράδυ, για τούτη μόνο τη φορά να μην κοιτάξει. Μύριζε άλλωστε η κολόνια που θυμίζει θάλασσα, νωρίς το πρωί, και έπινε και ένα τόσο ωραίο κρασί… Αύριο πάλι το αυτοκίνητο της ζωής θα έτρεχε χωρίς φρένα σε δρόμους όλο εμπόδια, τα φύλλα θα είχαν πέσει και η βροχή θα γέμιζε τους δρόμους με λάκκους από νερό. Αλλά όλα αυτά αύριο. Κι ίσως μεθαύριο, ή σε λίγες εβδομάδες, να είχε ρίξει ρίζες το κλαδάκι από το φούξια τριαντάφυλλο.

Σάββατο 20 Νοεμβρίου 2021

Το άθλιο σκίτσο της “Καθημερινής” για τον Νίκο Ανδρουλάκη που εξόργισε τους υποστηρικτές του (ΦΩΤΟ)

 


 

Ειδικότερα, ο Δημήτρης Χαντζόπουλος αποτύπωσε στο σκίτσο του τους Ανδρέα Λοβέρδο και Γιώργο Παπανδρέου και μεταξύ αυτών των δυο, στη μέση τον… Νίκο Ανδρουλάκη.

 

Το σχόλιο του σκίτσου ήταν το εξής:

 

«-Εσύ τώρα ρε Ανδρουλάκη τι παριστάνεις, τον κανέναν από τους δυο;

 

-Κάτι πολύ ευρύτερο. Τον κανέναν από τους έξι».

 

Χαρακτηριστικό της δυσφορίας στο περιβάλλον Ανδρουλάκη το σχόλιο του βουλευτή του Κινήματος Αλλαγής και συνεργάτη του κ. Ανδρουλάκη Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλου:

 

«Είναι γνωστό ότι τα συστήματα -συμφέροντα δεν θέλουν Νίκος Ανδρουλάκης

 

Δυστυχώς για όλους αυτούς , τον θέλει ο απλός κόσμος της παράταξης».             





«Άριστη» ξεφτίλα: «Δεν υπάρχει μελέτη που να αποδεικνύει ότι οι αστυνομικοί μεταδίδουν τον ιό»!

 Ο «άριστος» των «αρίστων», ο εκλεκτός υπουργός του Μητσοτάκη, ο ΣΕΒαστός κύριος Σκέρτσος δεν ντράπηκε να ξεφτιλιστεί δημοσίως - Προτίμησε να υπερασπιστεί με «άριστο» τρόπο την κυβερνητική πολιτική

 

O ΣΕΒαστός κύριος Σκέρτσος, ο υπουργός Επικρατείας κι ένας εκλεκτός και στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, ο «άριστος» των «αρίστων» σήμερα δήλωσε το εξής καταπληκτικό: 

 

«Δεν υπάρχει μελέτη που να αποδεικνύει ότι οι αστυνομικοί μεταδίδουν τον ιό»! (βίντεο παρακάτω)

 

 

Ο  Σκέρτσος, μιλώντας στο MEGA, ρωτήθηκε για την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού στους ενστόλους και απάντησε:

 

«Το έχουμε ξεκαθαρίσει, η υποχρεωτικότητα εφαρμόζεται δύσκολα, ειδικά σε ομάδες που αφορούν τον σκληρό πυρήνα του κράτους. Οι ένστολοι, τα σώματα ασφαλείας και οι ένοπλες δυνάμεις, λαμβάνουν ειδική εκπαίδευση, αν ένα ποσοστό τεθεί σε αναστολή δεν αναπληρώνονται εύκολα. Αυτό με τη σειρά του οδηγεί σε κενά που θα γίνουν σε κρίσιμα σημεία του κράτους».

 

Τα παραπάνω, βέβαια, δεν ισχύουν – για την κυβέρνηση – για τους υγειονομικούς που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της πανδημίας! Προσέξτε πώς το εξήγησε ο «άριστος» των «αρίστων»:

 

«Τα νοσοκομεία αποτελούν εν δυνάμει εστίες διασποράς του ιού εάν δεν τηρούνται τα πρωτόκολλα, ενώ οι άλλοι χώροι του δημόσιου τομέα δεν συμβάλουν σε αυτό το μέγεθος στη διασπορά του ιού. Δεν υπάρχει κάποια μελέτη που να δείχνει ότι οι εργαζόμενοι στην αστυνομία μεταδίδουν τον ιό, άρα επιβάλλεται όσοι έρχονται σε επαφή μαζί τους να προστατευτούν και να γίνει υποχρεωτικός ο εμβολιασμός. Τα πάντα είναι συνάρτηση της διασποράς».

 

 

Ο ΣΕΒαστός κύριος Σκέρτσος είναι ο ίδιος τύπος που πρόσφατα εκτίμησε πως η ενίσχυση του δημόσιου συστήματος Υγείας είναι πολυτέλεια. Είχε δηλώσει κυνικά ο εκλεκτός υπουργός του Κυριάκου Μητσοτάκη: «Το σύστημα υγείας και προ πανδημίας ζοριζόταν, πιεζόταν τους χειμερινούς μήνες (…) Θα πιεσθεί και φέτος, το γνωρίζουμε, και γνωρίζουμε ποιες είναι οι δυνατότητές του. Έχουμε κάνει τα πάντα για να αυξήσουμε τη δυναμικότητα, έχουμε διπλασιάσει τις Μονάδες Εντατικής Θεραπείας, έχουμε προσθέσει 12.000 έκτακτο προσωπικό στο σύστημα υγείας, δεν μπορούμε μέσα σε ένα χρόνο – και δεν υπάρχει και λόγος – να δημιουργήσουμε ένα πολυτελές σύστημα υγείας, το οποίο μετά την πάροδο της πανδημίας θα εκλείψει ο λόγος να έχουμε πάρα πολλές ΜΕΘ».

 

Αλήθεια, κύριε «άριστε» των «αρίστων», δεν ντρέπεστε;

 

Μέχρι και για μελέτη που να αποδεικνύει πως ο κορωνοϊός (…δεν) κολλάει στους αστυνομικούς φτάσατε να μιλήσετε για να υπερασπιστείτε τις εξαιρέσεις που επιθυμείτε; Στους γιατρούς κολλάει, στους αστυνομικούς… δεν κολλάει;

 

Τι είπαμε; Ντρέπεστε; Όχι, δεν ντρέπεστε. «Άριστα»!  
 


Αξιοσημείωτο είναι ότι ο Σκέρτσος έκανε και διευκρινιστικές δηλώσεις για να πει περίπου ότι είχε δίκιο! Διαβάστε σχετικό απόσπασμα από ανάρτηση του:

 

«Ο πιεστικός τηλεοπτικός χρόνος πολλές φορές οδηγεί σε βιαστικές διατυπώσεις που αδικούν το σκεπτικό πίσω από μια τοποθέτηση. Προφανώς οι αστυνομικοί νοσούν και μεταδίδουν όταν δεν τηρούν τα ατομικά μέτρα προστασίας όσο και οι υπόλοιποι συμπολίτες μας. Σίγουρα όμως δεν συμμετέχουν σε αλυσίδες διασποράς του ιού που να δικαιολογούν την επιβολή οποιασδήποτε υποχρεωτικότητας. Κανένα δεδομένο από τις καθημερινές ιχνηλατήσεις που πραγματοποιούν με επιστημονική μεθοδολογία επί 20 μήνες οι αρμόδιες υπηρεσίες δεν οδηγεί σε τέτοιο συμπέρασμα». 






Το Νόμπελ του Σκέρτσου και ο από Μηχανής Πολάκης

 


Η δήλωση που προκάλεσε γενική κατακραυγή και έφερε την κυβέρνηση σε δύσκολη θέση, μέχρι την εμφάνιση Πολάκη που της έδωσε την ευκαιρία της επικοινωνιακής αντεπίθεσης.

 

γράφει ο Γιάννης Αλμπάνης

 

Για να είμαι ειλικρινής, στην αρχή νόμιζα ότι επρόκειτο για μια ακόμα από τις τρολιές του διαδικτύου. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι ο υπουργός Επικρατείας, Άκης Σκέρτσος είχε όντως δηλώσει: «δεν υπάρχει κάποια μελέτη που να δείχνει ότι οι εργαζόμενοι στην αστυνομία μεταδίδουν τον ιό». Η δήλωση Σκέρτσου ξεπερνάει κάθε λογικό όριο, ακόμα και για τα δεδομένα του ελληνικού πολιτικού κόσμου, τον οποίο δύσκολα θα μπορούσε να κατηγορήσει κανείς για υπερβάλλουσα σοβαρότητα.

 

Μου φαίνεται εξωφρενικό να πρέπει να εξηγήσουμε ότι η ανοσία απέναντι στον κορονοϊό δεν σχετίζεται με την… επαγγελματική δραστηριότητα. Επίσης, μου φαίνεται παράλογο να αρνείται κανείς ότι οι αστυνομικοί οι οποίο συγχρωτίζονται καθημερινά με μεγάλο αριθμό ανθρώπων, δεν ανήκουν στις κοινωνικές ομάδες οι οποίες έχουν αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης.

 

Τα εξωφρενικά και παράλογα

Είναι προφανές γιατί ο κ. Σκέρτσος κάνει δηλώσεις που προσβάλλουν βάναυσα τη νοημοσύνη των πολιτών. Ο εξ απορρήτων του πρωθυπουργού καλείται να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα, δηλαδή να εξηγήσει την προφανή αντίφαση της κυβερνητικής πολιτικής για την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού. Η ίδια κυβέρνηση που επέβαλε με πυγμή τον υποχρεωτικό εμβολιασμό στους υγειονομικούς, τον αρνείται κατηγορηματικά στους αστυνομικούς. Η αρχική δικαιολογία του κ. Σκέρτσου ήταν ότι δεν μπορεί να αντέξει το κράτος να βγουν στη διαθεσιμότητα κάποιες χιλιάδες αρνητές αστυνομικοί. Στην εύλογη ερώτηση του Νίκου Ευαγγελάτου γιατί τότε το κράτος αντέχει να βγαίνουν στη διαθεσιμότητα χιλιάδες υγειονομικοί, ο υπουργός Επικρατείας απάντησε εκστομίζοντας το αμίμητο περί της μη μετάδοσης από τους αστυνομικούς -που του ανοίγει το δρόμο για το… Νόμπελ Ιατρικής.

 

Κυβερνητικός λαϊκισμός

Υπάρχει μια λογική γραμμή στην αντιμετώπιση της πανδημίας, η οποία υπαγορεύει την αποφυγή της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού. Υπάρχει μια άλλη αντίθετη γραμμή (αλλά εξίσου λογική) που υπαγορεύει τη μερική υποχρεωτικότητα σε κατηγορίες δημοσίων υπαλλήλων όπως οι υγειονομικοί, οι αστυνομικοί και οι στρατιωτικοί. Δεν υπάρχει λογική γραμμή που να υπαγορεύει υποχρεωτικό εμβολιασμό στους υγειονομικούς, αλλά όχι στους αστυνομικούς. Είναι καταφανώς παράλογο να εξετάζει πιστοποιητικά εμβολιασμού ένας μη εμβολιασμένος αστυνομικούς. Είναι επίσης παράλογο να επιβάλλεις υποχρεωτικότητα με κυρώσεις στους υγειονομικούς που είναι τυπικοί δημόσιοι υπάλληλοι, αλλά όχι στους αστυνομικούς που από τη φύση της δουλειάς τους υπόκεινται σε «στρατιωτικού» τύπου πειθαρχεία, με ό,τι αυτή συνεπάγεται για την αυτοδιάθεση του σώματος.

 

Ο παραλογισμός της κυβερνητικής πολιτικής έχει βέβαια εκλογικίστικη εξήγηση. Στα σώματα ασφαλείας κυριαρχεί η (ακρο)Δεξιά του Κυρίου, η οποία ενώ δεν τα πάει καλά με τα εμβόλια, τα πάει καλά με τη Νέα Δημοκρατία. Οπότε, ενδεχόμενη υποχρεωτικότητα συνεπάγεται πολιτικό κόστος το οποίο η κυβέρνηση θέλει να αποφύγει. Πρόκειται δηλαδή για ακραίο δείγμα λαϊκισμού και πολιτικής ανευθυνότητας απέναντι στο κρίσιμο ζήτημα της πανδημίας.

 

Η κυβέρνηση διαχειρίζεται την πανδημία με βάση τα ευρήματα των focus group, κάτι που εξηγεί σε μεγάλο βαθμό το τραγικό σημείο στο οποίο βρισκόμαστε.

 

Η ανάρτηση Πολάκη

Η δήλωση Σκέρτσου προκάλεσε τη γενική κατακραυγή στα social media, όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο. Εξίσου αναμενόμενο ήταν ότι στην πολύ δύσκολη στιγμή της κυβέρνησης εμφανίστηκε ο από Μηχανής Πολάκης για να της δώσει την ευκαιρία της επικοινωνιακής αντεπίθεσης. Ο πρώην αναπληρωτής υπουργός Υγείας για πολλοστή φορά έκλεισε το μάτι στους αρνητές, γράφοντας ότι «τις μεταλλάξεις δεν τις πιάνουν τα εμβόλια». Στη συνέχεια και αφού είχε γίνει πολιτικό θέμα, προσέθεσε ένα «πλήρως» στο «δεν τις πιάνουν». Στη κυβέρνηση είχε όμως δοθεί το επιχείρημα.

 

Μια παλιά κινέζικη παροιμία λέει ότι ακόμα και τα πιο αδύναμα κάστρα αντέχουν στις πολιορκίες όταν οι πολιορκητές τους είναι σκορποχώρι.   

Λίγα κρούσματα, άδειες ΜΕΘ: Πώς Ισπανία και Πορτογαλία τα καταφέρνουν απέναντι στον κορονοϊό

 


Παρά τα γεμάτα εστιατόρια, μπαρ και εμπορικούς δρόμους Ισπανία και Πορτογαλία τα πηγαίνουν μια χαρά με την πανδημία. Τι κάνουν καλύτερα οι δυο χώρες της Ιβηρικής;

  

Στο 87% το ποσοστό εμβολιασμού στην Πορτογαλία

 

Την ώρα που στη Γερμανία και τις περισσότερες άλλες ευρωπαϊκές χώρες η έξαρση των κρουσμάτων έχει θέσει τις αρχές σε συναγερμό η μειοψηφική κυβέρνηση του Πέδρο Σάνσεθ στην Ισπανία βγαίνει ενισχυμένη από την πανδημία. «Οι κραυγές της αντιπολίτευσης έχουν πλέον σιωπήσει» διαπίστωνε φανερά ικανοποιημένος ο ισπανός πρωθυπουργός σε ομιλία του ενώπιον οπαδών στο τουριστικό θέρετρο Μπενιντόρμ τονίζοντας ότι ο «επικείμενος θρίαμβος» κατά της πανδημίας είναι «επιτυχία της κυβέρνησης και της κοινωνίας». Ο πρωθυπουργός υποσχέθηκε μάλιστα ότι «το πιθανότερο την άνοιξη» ο κορωνοϊός θα έχει νικηθεί.

 

Και πράγματι: Τόσο η Ισπανία όσο και η Πορτογαλία χαρακτηρίζονται από την ισπανική εφημερίδα El Periódico «όαση» στην πανδημική έρημο της Ευρώπης κι ας βρίσκονται σε ανοδική πορεία τα κρούσματα του τελευταίου επταημέρου. Στην Ισπανία σε 55 ανά 100.000 κατοίκους και στην γειτονική Πορτογαλία σε περίπου 100. Σε σύγκριση ωστόσο με τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες τα κρούσματα παραμένουν σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα. Στη Γερμανία αγγίζουν πλέον τα 340, στην Ολλανδία έχουν ξεπεράσει τα 700 και στην Αυστρία πλησιάζουν τα 1.000.

 

Καθοριστικό το υψηλό ποσοστό εμβολιασμού

 

 

Έχει ενδιαφέρον ότι στην Ιβηρική Χερσόνησο δεν καταγράφονται μόνο λιγότερα κρούσματα. Σχετικά μικρός είναι ο αριθμός σοβαρά νοσούντων. Στην Πορτογαλία οι νοσηλείες στις ΜΕΘ μειώθηκαν τις τελευταίες ημέρες σε 55, ενώ στην Ισπανία είναι κατειλημμένο μόλις το 13% των κλινών εντατικής θεραπείας με ασθενείς covid. Κατά συνέπεια ούτε σε Ισπανία, ούτε σε Πορτογαλία συζητείται το ενδεχόμενο επιβολής λοκντάουν για ανεμβολίαστους.

 

Η θετική αυτή εξέλιξη οφείλεται αναμφίβολα και στο υψηλό ποσοστό εμβολιασμού του πληθυσμού, το οποίο φθάνει στην Πορτογαλία το 87% και στην Ισπανία το 80%. Είναι δηλαδή μεταξύ των υψηλότερων ποσοστών εμβολιασμού στην Ευρώπη, αλλά και παγκόσμια. Ισπανοί και Πορτογάλοι μαθαίνουν για το κίνημα αρνητών του εμβολιασμού μόνο όταν βλέπουν στην τηλεόραση διαδηλώσεις σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

 

Δεν είναι όμως μόνο τα υψηλά ποσοστά εμβολιασμού. Παρά το γεγονός ότι και στις δύο χώρες εφαρμόζονται ελάχιστα περιοριστικά μέτρα οι περισσότεροι άνθρωποι είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί. Οι πολίτες απολαμβάνουν μεν την ζωή σε γεμάτα  εστιατόρια και μπαρ, αλλά όταν κυκλοφορούν στο δρόμο φορούν σχεδόν πάντα προστατευτική μάσκα. Παράλληλα οι αρχές σε Πορτογαλία και Ισπανία παραμένουν σε εγρήγορση. Έτσι η αστυνομία της Μαδρίτης εξετάζει την υποχρεωτική χρήση μάσκας στα καταστήματα και τα εμπορικά κέντρα την περίοδο των Χριστουγέννων, ενώ σήμερα συνεδριάζει στη Λισαβώνα το υπουργικό συμβούλιο για να αξιολογήσει την κατάσταση και την ενδεχόμενη λήψη μέτρων ενόψει των γιορτών.

 

Από το καλό στο καλύτερο ο τουρισμός

  

Περήφανη για τις επιτυχίες της Πορτογαλίας στη μάχη καταπολέμησης της πανδημίας δηλώνει η γενική γραμματέας του υπουργείου Τουρισμού Ρίτα Μαρκές σε επαφές της στη Γερμανία με αεροπορικές εταιρίες και ταξιδιωτικούς πράκτορες με σκοπό την προώθηση του τουρισμού. Η αξιωματούχος δηλώνει στο γερμανικό πρακτορείο ειδήσεων dpa: «Γνωρίζουμε ότι οι Γερμανοί προτιμούν ασφαλείς τουριστικούς προορισμούς. Η Πορτογαλία είναι η πρώτη χώρα που εισήγαγε την πιστοποίηση Clean and Safe, την οποία έχουν λάβει 22.000 τουριστικές επιχειρήσεις σε ολόκληρη την επικράτεια».

 

Ισπανοί και Πορτογάλοι τουριστικοί παράγοντες δεν θα μπορούσαν να είναι πιο ικανοποιημένοι από τις εξελίξεις. Όπως τονίζει η γενική γραμματέας του πορτογαλικού υπουργείου Τουρισμού η ανάκαμψη του τουρισμού βρίσκεται «σε πλήρη εξέλιξη». Δεν πανηγυρίζουν ωστόσο όλοι για τα στίφη γερμανών τουριστών στα τουριστικά θέρετρα της Ιβηρικής Χερσονήσου. Ο πορτογάλος σκιτσογράφος Λουίς Αλφόνσο, του οποίου ο ήρωας Bartoon σχολιάζει εδώ και σχεδόν 30 χρόνια τις πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις στην εφημερίδα Público, διερωτάται σκωπτικά με αφορμή την περιοδεία της Ρίτα Μαρκές στο εξωτερικό: «Μα δεν είναι οι Γερμανοί εκείνοι που έχουν τόσο πολλά κρούσματα;»  





πηγή

 

 

Παρασκευή 19 Νοεμβρίου 2021

Ιδεοληπτικός αρνητισμός


 

γράφει ο Παντελής Μπουκάλας

 

 

Δεν είναι καινούργιο φρούτο οι αρνητές. Δεν έχουμε παρά να θυμηθούμε τους μακρινούς αρνητές του Ηροδότου, που όλοι οι άλλοι τον θεωρούσαν πατέρα της Ιστορίας, αυτοί όμως τον έψεγαν σαν «κακοήθη» και «ανθέλληνα». Και σίγουρα δεν είναι ίδιες όλες οι αρνήσεις, δεν έχουν την ίδια καταγωγή και σκόπευση. Αλλοι αμφισβητούν βασισμένοι σε τεκμήρια κι άλλοι όντας όμηροι της προκατάληψής τους.

 

Για παράδειγμα, όσοι δεν ενθουσιάζονται από τον θρύλο της Αγίας Λαύρας και αρνούνται την ιστορικότητά του, κομίζουν αναμφίλεκτα αποδεικτικά στοιχεία. Και πρώτα πρώτα το γεγονός ότι ο ίδιος ο Παλαιών Πατρών Γερμανός δεν λέει πουθενά στα δημοσιευμένα «Απομνημονεύματά» του ότι βρισκόταν στο μοναστήρι την 25η Μαρτίου 1821 και όρκισε τους επαναστάτες. Αντίθετα, όσοι επιμένουν στον ισχυρισμό περί «μύθου του Πολυτεχνείου» και δεν αποδέχονται καν ότι η χούντα σκότωσε ανθρώπους το τριήμερο του 1973, απλώς παραχαράσσουν τη μαρτυρημένη ιστορία. Και μάλιστα οι της Λαϊκής τριάδος με το «κύρος» που τους προσδίδει πλέον ο υπουργικός τους θώκος, αφού από το περιθώριο της πολιτικής ζωής, άκρη δεξιά, όπου ευλόγως και δικαίως ανήκαν, βρέθηκαν στο κέντρο της, χάρη στο γερό στομάχι της δημοκρατίας. Τάχα κεντρώοι κι αυτοί.

 

Ακόμα κι αν τους κάναμε δώρο το βιβλίο όπου ο ιστορικός Λεωνίδας Καλλιβρετάκης κατονομάζει έναν προς έναν τους  δολοφονημένους και προσδιορίζει επακριβώς τις συνθήκες του θανάτου όλων, οι αρνητές της εξέγερσης του Πολυτεχνείου και των νεκρών της δεν θ’ άλλαζαν γνώμη. Δεν θα τους το επέτρεπε ο ιδεοληπτικός αρνητισμός τους, εξακολουθητικά ανιστόρητος. Ιδιος και απαράλλαχτος στον ανορθολογισμό του με το εξακολουθητικά αγεωγράφητο πείσμα των επιπεδολατρών, που αρνούνται τη σφαιρικότητα της Γης, ό,τι κι αν λέει η επιστήμη.

 

Μπορεί κάποιος που φέρεται ανορθολογικά σε ένα ζήτημα να εμφανίζεται σαν γνήσιος ορθολογιστής σε ένα άλλο; Μπορεί δηλαδή το υπουργικό τρίο που, λόγω πεποιθήσεων, περιφρονεί την επιστήμη της Ιστορίας όσον αφορά το Πολυτεχνείο, αλλά και τον αντισημιτισμό (α, ναι, ως προς αυτόν μάσησαν μισή «συγγνώμη»), να επικαλείται την επιστήμη της Ιατρικής όσον αφορά τον εμβολιασμό και να περιμένει ότι θα πείσει πολλούς; Ολα γίνονται. Εδώ φτάσαμε να βλέπουμε τον Λυσιάρχη Κυριάκο Βελόπουλο να υποκρίνεται τον έσχατο υπερασπιστή της ιστορικής αλήθειας. Ποιος. Ο κάτοχος και μεταπράτης επιστολών του Ιησού και διακινητής μαντζουνίων κατά του κορωνοϊού.

«Δεν θα κάτσεις για καφέ...»

 


γράφει η Κυριακή Μπεϊόγλου

 

Τις τελευταίες μέρες ξεκινούσε από το σπίτι του για την πλατεία ανήσυχος. Προορισμός ο ίδιος πάντα: «Το καφενείο των κυνηγών». Αγνωστο γιατί το ονόμασαν έτσι, αφού οι θαμώνες εκεί ούτε κυνηγοί ήταν, ούτε καραμπίνα είχαν πιάσει ποτέ στα χέρια τους. Το πολύ πολύ να είχανε πιάσει καμιά πετονιά, ίσως και κανά ψαροντούφεκο. Η πλατεία βλέπεις ήταν δυο βήματα από το λιμάνι. Ας ξαναγυρίσουμε όμως σε εκείνον, που ανήσυχος τραβούσε για την πλατεία με ένα χαρτί στο χέρι.

 

Ηταν το χαρτί με το ραντεβού του εμβολιασμού του για τον κορονοϊό. Το είχε καθυστερήσει όσο μπορούσε γιατί ήταν αλλεργικός από μικρός και φοβόταν. Τώρα όμως τ’ αποφάσισε. Πλησίαζε πια τα ογδόντα κι αν ήταν να πεθάνει ας πέθαινε κι από την αλλεργία, έλεγε στα παιδιά του που επέμεναν να εμβολιαστεί. Το ραντεβού κλείστηκε και με το πολυπόθητο χαρτί στο χέρι είδε από μακριά τους φίλους τους να έχουν στρώσει τα καφεδάκια τους στο τραπέζι και να τον χαιρετούν: «Αντε βρε αδερφέ, που είσαι; Αργησες».

 

 

Κάθησε δίπλα τους και η σερβιτόρα από την Ουκρανία που κάθε μέρα τούς πείραζε, αλλά ανεχόταν και τις παραξενιές τους, ήρθε κοντά και του είπε με επισημότητα «Το πιστοποιητικό του εμβολιασμού, παρακαλώ». Εκείνος δείχνει το ραντεβού κι ένα ράπιντ τεστ που είχε κάνει πριν από τρεις μέρες. «Δεν κάνει αυτό», του λέει εκείνη, «δεν θα κάτσεις για καφέ». Χιόνισε ξαφνικά στο τραπέζι κι ας ήταν παραέξω χαρά θεού. Σηκώθηκε πικραμένος να φύγει. Φαρμακώθηκε και η σερβιτόρα. «Πού πας;» τον ρωτούν με μια φωνή οι φίλοι.

 

«Σπίτι μου. Τι να κάνω...», λέει.

 

«Δεν είσαι καλά που θα σ’ αφήσουμε. Ντανιέλα, βάλε τους καφέδες μας σε πλαστικά ποτήρια».

 

Ο Π., ο πιο γρήγορος της παρέας, έτρεξε γρήγορα κι έπιασε δυο αντικριστά παγκάκια λίγο παραπέρα, στην αγκαλιά της πλατείας. Η κοπέλα έφυγε να βάλει τους καφέδες στα πλαστικά. «Πηγαίντε», τους είπε, «θα σας τους φέρω εγώ εκεί τους καφέδες σας, μα μη με μαρτυρήσετε στο αφεντικό». Σηκώθηκαν οι γέροντες και σαν να ήταν μικρά παλικαράκια, δεκαεξάχρονα που έκαναν την επανάστασή τους, έκατσαν στα παγκάκια. Γύρω από τον φίλο τους, που δεν είχε ακόμη εμβολιαστεί. Η σερβιτόρα κατέφθασε με τους καφέδες και με επιπλέον κουλουράκια. «Καταραμένε κορόνας γιε, μας διαλύσεις», είπε με σπαστά ελληνικά κι έφυγε τρέχοντας για το πόστο της. Να όμως που σήμερα αυτή η παρέα βρήκε έναν τρόπο να μη διαλυθεί. Ισως τελικά να ήταν πραγματικά κυνηγοί. Οχι βέβαια των πουλιών και των ζώων. Αλλά της ζωής, της φιλίας, της αλληλεγγύης, της συντροφικότητας.

 

Ερωτηματικά για τις αλλαγές στην έκθεση του ΕΟΔΥ και την καταγραφή των θανάτων από κορωνοϊό.!

 


Ερωτηματικά για την επιλογή της κυβέρνηση να κάνει αλλαγές στην έκθεση του ΕΟΔΥ και την καταγραφή των θανάτων.

 

Το ένα ζήτημα είναι ο χρόνος των αλλαγών, δηλαδή το γεγονός πως γίνονται ενώ η πανδημία στη χώρα είναι σε έξαρση, με χιλιάδες κρούσματα καθημερινά αλλά και με δεκάδες θανάτους.

 

 

Το δεύτερο ζήτημα είναι εάν οι αλλαγές θα έχουν συνέχεια ως προς τον προηγούμενο τρόπο μέτρησης και θα υπάρχει μια έγγυρη εικόνα στα στοιχεία για τον κορωνοϊό στην Ελλάδα.

 

Σύμφωνα με τις ανακοινώσεις που έκαναν ο πρόεδρος του ΕΟΔΥ Θεοκλής Ζαούτης και ο καθηγητής επιδημιολογίας του ΕΚΠΑ Δημήτρης Παρασκευής, θα καταγράφεται το ποσοστό των κρουσμάτων, των διασωληνωμένων και των νεκρών στο σύνολο των εμβολιασμένων και στο σύνολο των ανεμβολίαστων.

 

Αξιοσημείωτη είναι η διευκρίνιση τους πως δεν θα πρέπει να δίνεται βάση μόνο στον αριθμό κρουσμάτων, αλλά και στον δείκτη θετικότητας. Μα, έτσι κι αλλιώς δεν γινόταν κάτι τέτοιο; Δεν γίνεται αντιληπτό γιατί σε μια περίοδο έξαρσης της πανδημίας έπρεπε να παρουσιάσουν μια ωραιοποιημένη εικόνα: Παρά το γεγονός ότι έχουμε πολύ υψηλό αριθμό τεστ ο δείκτης θετικότητας αρχίζει και κατεβαίνει, είπαν και ισχυρίστηκαν ότι παρατηρείται σταθεροποίηση των κρουσμάτων τις τελευταίες ημέρες με ελαφρά μείωση!

 

Μείωση θανάτων…

Επίσης, ο πρόεδρος του ΕΟΔΥ ανακοίνωσε ότι η χώρα μας αναμένεται να θέσει το θέμα του πρωτοκόλλου καταγραφής θανάτων από covid-19, το οποίο παρουσιάζει διαφορές από χώρα σε χώρα, στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Ελέγχου Νοσημάτων (ECDC), και θα ζητήσει έναν ενιαίο τρόπο καταγραφής.

 

 

Στην Ελλάδα, σύμφωνα με την ενημέρωση, ακολουθείται το πρωτόκολλο του ΠΟΥ και καταγράφεται το σύνολο των θανάτων, ακόμη και εάν έχουν περάσει τέσσερις μήνες από τη διάγνωση. Στη Βρετανία υπολογίζουν τους θανάτους από covid-19, μέχρι και 28 μέρες από την διάγνωση. Όπως είπε ο ο Θ. Ζαούτης αν στην Ελλάδα ακολουθούσαμε το σύστημα καταγραφής της Βρετανίας θα καταγράφαμε 20% λιγότερους θανάτους από κορωνοϊό.

 

Αλήθεια, ποιο ήταν το σκεπτικό που μέχρι τώρα ήταν σωστός ο τρόπος καταγραφής και τώρα δεν είναι;  Προκαλεί εντύπωση πως σε αυτή τη φάση περιγράφεται ότι εάν είχαμε άλλο σύστημα καταγραφής θα ..μειωνόταν οι θάνατοι!

 

Κατά τα άλλα σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν η πλειοψηφία των κρουσμάτων σε εμβολιασμένους, σε ποσοστό περίπου 70%, αφορά τις ηλικιακές ομάδες 18-59 ετών, και αυτό αποδίδεται στην μετάλλαξη Δέλτα. 





πηγή

 

 

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *