Τα τριάκοντα αργύρια του Κυριάκου Μητσοτάκη

 

γράφει η Κατέ Καζάντη  

 

“...Η πιο πολύτιμη από τις ανθρώπινες αξίες, το sine qua non κατηγόρημα της ανθρώπινης φύσης, είναι μια ζωή με αξιοπρέπεια -όχι η επιβίωση με κάθε κόστος...”*

 

Όλοι εκείνοι, όμως, που οραματίστηκαν τις ανοιχτές κοινωνίες, όπου θα υπάρχουν μοναχά τα άτομα δίχως συνεκτικούς δεσμούς, όλοι εκείνοι που από μέλη της κοινότητας “μετατράπηκαν σε σχεδιαστές περιφρουρημένων κοινοτήτων, εμπορικών κέντρων και θεματικών πάρκων”*, έκαναν την ανθρώπινη συμβίωση παλαίστρα, όπου δικαίωμα στη ζωή με αξιοπρέπεια θα έχουν μοναχά οι “άξιοι και ικανοί”. Οι άλλοι θα επιβιώνουν και μάλιστα με κάθε κόστος.

 

Αλλά “...το δικαίωμα του ισχυρότερου, του πιο καπάτσου, επιδέξιου ή πανούργου να κάνει ό,τι μπορεί να μηχανευτεί για να επιβιώσει σε βάρος του πιο αδύναμου και του πιο άτυχου είναι από τα πιο τρομαχτικά μαθήματα του Ολοκαυτώματος...”.* Μάθημα που έμαθε καλά ο νεοφιλελευθερισμός της εποχής, διδαχή που επαναλαμβάνει σε κάθε ευκαιρία και συμπληρώνεται από ένα ευρετήριο νέων δεινών που επιβάλλονται στον αδύναμο.

 

Η συγκέντρωση του πλούτου στα χέρια των ολίγων άξιων και δυνατών, αυτή η περιώνυμη ιδιωτική πρωτοβουλία, είναι ένα από τα νέα δεινά, που μάλιστα μοστράρεται ως αγαθό. Αν “να αγαπάς τον πλησίον σου είναι η γενέθλια πράξη της ανθρωπότητας”, να τον ανταγωνίζεσαι ή να τον θεωρείς μια υπόθεση κερδοσκοπίας, υποδηλώνει το τέλος της.

 

Είναι, λοιπόν, ο καπιταλισμός: το αδηφάγο σύστημα, που αναδύει το σκότος της ψυχής και κάνει τον άνθρωπο το χειρότερο δεινό. Διότι πέρα από τον οικονομισμό, η αλλοτρίωση της ύπαρξης που επιφέρει, καταργεί κάθε ίχνος ανθρωπινότητας.

 

Διότι αν η “ιδιωτική πρωτοβουλία” συνέπραξε απροβλημάτιστα με τον Αδόλφο Χίτλερ δεν είναι διότι οι γερμανικές βιομηχανίες υπήρξαν “κακές”. Αμοραλιστικό φύσει το κεφάλαιο, δεν νοιάζεται για τέτοια. Είναι η ίδια του η ροπή να προστατεύει την πρόοδό του που τον οδηγεί να πορεύεται δίχως να λογαριάζει ανθρώπινα προσκόμματα.

 

Στο ίδιο τέμπο, κάθε “ιδιωτική πρωτοβουλία”: η κερδοφορία, οι πλεονασματικοί προϋπολογισμοί, αυτό είναι το ζητούμενο. Η ασυμφιλίωτη ανισότητα μεταξύ εκμεταλλευτή και εκμεταλλευομένου, μεταξύ εκείνου που ταπεινώνει κι εκείνου που ταπεινώνεται, προσομοιάζει τη δυστοπία των στρατοπέδων συγκέντρωσης -δίχως υπερβολή.

 

Είναι, λοιπόν, ο καπιταλισμός: η υποτιθέμενη κακία της φύσης δεν είναι παρά η αντανάκλαση της απανθρωπιάς. Οι δήθεν θεομηνίες, ως καταστάσεις έκτακτης ανάγκης, αναδεικνύουν τις δομικές ανεπάρκειες του συστήματος. Οι ιθύνοντες της Αττικής Οδού Α.Ε. δεν διαθέτουν το στοιχειώδες αντανακλαστικό της αλληλεγγύης, να απλώνεις δηλαδή ενστικτωδώς το χέρι για να βαστήξεις εκείνον που πέφτει. Το ίδιο και οι πολιτικοί εκπρόσωποί τους: αποποιούνται την ευθύνη και ξεμπερδεύουν με τον συνήθη τρόπο, πληρώνοντας. Με το δεδομένο μιας πολιτικά οικογενειακής σχέσης, λύνουν από κοινού την υπόθεση, με 2 χιλιάρικα το κεφάλι. Αυτό ξέρουν, αυτό κάνουν.

 

Αλλά και οι ταπεινωμένοι της Αττικής Οδού, μαζί με τους ταπεινωμένους στη Μεσογείων, στην Κατεχάκη ή όπου αλλού, μπορούν να αντεπιτεθούν: αντί να αρκεστούν στα τριάκοντα αργύρια που τους τάζει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, να τα αρνηθούν και να προσφύγουν μαζικά σε αγωγές απαιτώντας διπλά και τρίδιπλα.

 

Αυτή η αντεπίθεση των από κάτω, η αντεπίθεση των πολλών δηλαδή, είναι η μόνη Ελπίδα στις θεομηνίες. Για μια ζωή με αξιοπρέπεια.

 

*Ζίγκμουντ Μπάουμαν, Ρευστή αγάπη

 

Δεν είναι ντροπή, είναι έγκλημα

 

Γυναίκες, παιδιά, ηλικιωμένοι, εγκλωβισμένοι 24 ώρες στην Αττική οδό.

 

Ακούω την κραυγή του ανθρώπου. Το όνομά του Κ. Χρήστος. Είναι 75 χρονών. Είναι στην Αττική οδό. «Τρέμω από το κρύο, θα πεθάνω», φωνάζει στους δημοσιογράφους του φιλοκυβερνητικού καναλιού.

 

Αυτό δεν είναι μόνο ντροπή, είναι έγκλημα.

 

 Δεν κατέρρευσε μόνο το κράτος από το χιονιά, κατέρρευσε για μία ακόμα φορά και η κυβερνητική ιδεοληψία (η εμμονική ιδέα) ότι ο ιδιωτικός τομέας τα κάνει όλα τέλεια, ότι συνιστά τη λύση απέναντι στο γραφειοκρατικό κράτος, ότι το κέρδος είναι εκείνο που διασφαλίζει την ομαλή λειτουργία των πάντων. Διαψεύστηκαν στην Υγεία. Διαψεύδονται κι εδώ. Διαψεύδονται παντού. Κι όμως επιμένουν.

 

Δεν είναι η Φύση, ο νεοφιλελευθερισμός είναι που σκοτώνει…

 

* Στο πάτωμα των αιθουσών του αεροδρομίου Ελευθέριος Βενιζέλος κοιμήθηκαν εγκλωβισμένοι της Αττικής Οδού.

 

Στο αεροδρόμιο «Ελ. Βενιζέλος», μεταφέρθηκαν όσοι από τους εγκλωβισμένους οδηγούς της Αττικής Οδού, επιβιβάστηκαν στον συρμό που δρομολόγησε ο Προαστιακός.

 

Σύμφωνα με ενημέρωση από τον υπουργό Προστασίας του Πολίτη έχουν απεγκλωβιστεί περίπου 1.800 άτομα, ενώ συνεχίζονται οι επιχειρήσεις για τον απεγκλωβισμό ακόμη 1.200 οχημάτων σε πολλά σημεία της οδού. Σύμφωνα με την Πυροσβεστική οι απεγκλωβισμοί συνεχίζονται από την Λεωφόρο Μεσογείων, την Αττική Οδό (έξοδοι 13 και 14) και σε αρκετές άλλες περιοχές της Αττικής με τους απεγκλωβισμένους να οδηγούνται σε ασφαλή σημεία. 

πηγή

 

Βουλευτής της ΝΔ ζητάει να επιβληθούν πρόστιμα στους εγκλωβισμένους οδηγούς.!

 

Nα βγουν «ορδές τροχονόμων και από σήμερα που τα αυτοκίνητα είναι εκεί παροπλισμένα και να κάνουν ελέγχους, όσοι δεν έχουν αλυσίδες πρόστιμο»

Σε μια απίστευτη δήλωση προχώρησε το πρωί της Τρίτης η βουλευτίνα Τρικάλων της ΝΔ Κατερίνα Παπακώστα, ζητώντας να επιβληθούν πρόστιμα τους οδηγούς που εγκλωβίστηκαν στην Αττική Οδό.

 

Σύμφωνα με όσα μεταδίδει το trikalavoice.gr, την ώρα που ακόμη παρέμεναν εκατοντάδες οχήματα και οι οδηγοί τους εγκλωβισμένοι στην Αττική Οδό η βουλευτής της ΝΔ μιλώντας στο «Ζυγό FM 100» και στον Κώστα Αργυρούση, σε μια ατυχή-προσπάθεια να μιλήσει για την ατομική ευθύνη του καθενός είπε επί λέξει να βγουν «ορδές τροχονόμων και από σήμερα που τα αυτοκίνητα είναι εκεί παροπλισμένα και να κάνουν ελέγχους, όσοι δεν έχουν αλυσίδες πρόστιμο»!

πηγή

Η απάντηση του Διευθυντή του Εθνικού Μετεωρολογικού Κέντρου της ΕΜΥ, Θοδωρή Κολυδά, για την έγκαιρη προειδοποίηση σχετικά με την κακοκαιρία.!

  

 

Ο διευθυντής της ΕΜΥ Θοδωρής Κολυδάς δίνει τη δική του απάντηση μέσω της ιστοσελίδας του.

 

 

«Ως επιστήμονας αλλά και Διευθυντής του Εθνικού Μετεωρολογικού Κέντρου της ΕΜΥ, αισθάνομαι ότι έχω την ηθική υποχρέωση να σας δώσω κάποια δεδομένα που σχετίζονται άμεσα με την πρόσφατη κακοκαιρία. Η συγκεκριμένη κακοκαιρία με την ονομασία “Ελπίς” χαρακτηρίστηκε εξαρχής και έγκαιρα ως ένα επικίνδυνο καιρικό φαινόμενο, δόθηκε κόκκινος συναγερμός και από πλευράς της ΕΜΥ προσδιορίστηκε χρονικά με μεγάλη ακρίβεια .

 

Αναλυτικότερα για τον λόγο της Επικινδυνότητας του φαινομένου εκδόθηκε αντίστοιχο Δελτίο Προειδοποίησης πολλές μέρες πριν, περιλαμβάνοντας και τα δύο κύματα, όπου διευκρινίζονταν ότι το δεύτερο κύμα θα είναι το εντονότερο», αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Κολυδάς.  

Διαδοχικά συστήματα προβλέπεται να προκαλέσουν #κακοκαιρία με το όνομα #ΕΛΠΙΣ (#ELPIS") τις επόμενες ημέρες. Το πρώτο σύστημα θα επηρεάσει τη χώρα μας από το Σάββατο και το δεύτερο, που θα είναι πιο ισχυρό, από τη Δευτέρα. @EMY_HNMS @GSCP_GR
TO EKTAKTO: https://t.co/qDhX05UJeG pic.twitter.com/9USZuhlW6d

— EMY (@EMY_HNMS) January 20, 2022

«Ειδικότερα το δεύτερο κύμα χαρακτηρίστηκε με τον υψηλότερο βαθμό προειδοποίησης με βάση τα Ευρωπαϊκά Δεδομένα της Eumetnet με κόκκινο συναγερμό, μέχρι τις πρωινές ώρες της Τρίτης 25 Ιανουαρίου 2022 όπου περιλαμβανόταν η Αττική». 

 

«Όπως διακρίνεται στον παραπάνω πίνακα που περιλαμβάνει τα όρια προειδοποιήσεων, ο κόκκινος συναγερμός για το χιόνι για τις αστικές περιοχές δίνεται για προβλεπόμενα ύψη χιονιού πάνω από τα 10 cm και για τον λόγο αυτόν περιλαμβανόταν η Αττική, αλλά και η Αθήνα. Το ίδιο γεγονός συνέβη και τον Φεβρουάριο του 2021 με την κακοκαιρία “Μήδεια” όπου κατά την διάρκεια του “δεύτερου κύματος” στην Αττική είχαμε διάρκεια χιονοπτώσεων 36 ωρών και στο κέντρο της Αθήνας τις 24 ώρες .

 

Η μεγάλη διαφοροποίηση αυτής της κακοκαιρίας σε σχέση με τις άλλες, είναι οτι οι μεγάλες εντάσεις χιονοπτώσεων καθώς και η μεγαλύτερη ποσότητα χιονιού σημειώθηκαν μια εργάσιμη ημέρα- από τις πρωινές ώρες της Δευτέρας -και επιβάρύνθηκε σημαντικά η κατάσταση στη πόλη. Δηλαδή τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των αποτελεσμάτων των φαινομένων ήταν διαφορετικά από τις άλλες κακοκαιρίες προηγουμένων ετών», αναφέρει κατόπιν ο κ. Κολυδάς.

 

ΚΑΤΑΤΑΞΗ ΧΙΟΝΟΠΤΩΣΕΩΝ

 

«Από την μετεωρολογική κοινότητα πολλοί συνάδελφοι και φορείς έχουν διατυπώσει τις απόψεις τους για την κατάταξη του χιονιά με βάση κάποια κριτήρια. Η κατάταξη αυτή λαμβάνει ως κριτήρια τις μετρήσεις της θερμοκρασίας της ανώτερης ατμόσφαιρας, των υψών των χιονοπτώσεων και την έκταση των χιονοστρώσεων. Από την ΕΜΥ και ειδικότερα σε παλαιότερα Δελτία Τύπου εκφράζεται η άποψη ότι η περσινή χιονόπτωση χαρακτηρίζεται ως μια από τις εντονότερες των τελευταίων 40 ετών, χωρίς να θέτει κάποια “σειρά κατάταξης”. Αυτό έγινε διότι οι περίοδοι των έντονων χιονιάδων δεν γίνεται σύγκριση μόνο ως προς την ένταση ή την διάρκειά τους αλλά και ως προς τα ιδιαίτερα ποιοτικά χαρακτηριστικά που έχουν κάθε φορά που παρουσιάζονται.

 

πηγή

Ουρές χιλιομέτρων στη χρυσοπληρωμένη Αττική Οδό – Τι φταίει; Ο φόβος και η έλλειψη εμπειρίας των οδηγών!

 

Αδιανόητη ανακοίνωση της εταιρείας η οποία διαχειρίζεται τον αυτοκινητόδρομο που καθημερινά κυκλοφορούν (και διπλοπληρώνουν) εκατομμύρια άνθρωποι - Απίστευτη δήλωση του υπ. Πολιτικής Προστασίας: Μας είχαν υποσχεθεί πως θα είναι ανοικτή η Αττική οδός

 

Ουρές χιλιομέτρων έχουν σχηματιστεί στην Αττική Oδό και σύμφωνα με οδηγούς, που κινούνται, για παράδειγμα, στη κατεύθυνση από Παλλήνη προς Αθήνα, η κατάσταση είναι απελπιστική και δεκάδες αυτοκίνητα παραμένουν ακινητοποιημένα.

 

Στην Αττική Οδό και κυρίως στο ρεύμα προς Αεροδρόμιο έχουν σχηματιστεί ουρές χιλιομέτρων από οδηγούς που δεν μπορούν να μετακινηθούν. Όπως σημείωσε στο OPEN ο δημοσιογράφος Άκης Παυλόπουλος για μία απόσταση 20 λεπτών έχει χρειαστεί να παραμείνει στο αυτοκίνητό του για περισσότερες από 2,5 ώρες.

 

 

Τι έχει να πει για την απελπιστική αυτή κατάσταση η κυβέρνηση αλλά και η ίδια η Αττική Οδός. Η κυβέρνηση συνεχίζει να παριστάνει τον «ήρωα» που τα έχει όλα υπό έλεγχο, μέχρι να αρχίσει να πέφτει – όπως γίνεται συνήθως – το μπαλάκι των ευθυνών από τον έναν φορέα στον άλλον.

 

Αργότερα, πάντως, ο Χρήστος Στυλιανίδης υπουργός Πολιτικής Προστασίας, ισχυρίστηκε:  «Δυστυχώς η εταιρεία δεν κατόρθωσε να κρατήσει τον δρόμο ανοικτό, παρά τις συσκέψεις στις οποίες υποσχέθηκαν ότι θα έχουν επάρκεια μέσων». Καταλάβατε; Σαν τα μικρά παιδιά! Τους το είχε τάξει λέει η εταιρεία και τώρα θύμωσαν στην εταιρεία…

 

Η εταιρεία όμως, η Αττική οδός, μίλησε. Και τι είπε; Πως μεταξύ άλλων φταίει και… η έλλειψη εμπειρίας των οδηγών! Έτσι, μεταξύ άλλων υποστηρίζει:

 

«Διευκρινίζεται ότι σε ορισμένα σημεία του αυτοκινητόδρομου, ειδικότερα στη σύνδεση της σήραγγας Βριλησσίων με την Περιφερειακή Υμηττού και στην περιοχή του Γέρακα στο ρεύμα προς Ελευσίνα δημιουργήθηκαν έντονα κυκλοφοριακά προβλήματα εξαιτίας οχημάτων που ακινητοποιήθηκαν είτε λόγω μηχανικής βλάβης, είτε φόβου και έλλειψης εμπειρίας των οδηγών τους, με αποτέλεσμα να διακοπεί η κυκλοφορία και να δημιουργηθούν μεγάλες ουρές. Η κυκλοφορία είναι υψηλή από το πρωί και δυσχεραίνει το έργο του αποχιονισμού, ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπόψη και την παρουσία φορτηγών και νταλικών σε όλο τον δρόμο. Στο ύψος του Γέρακα μάλιστα έχουν «διπλώσει» νταλίκες οι οποίες έχουν κλείσει κάθετα τον δρόμο και στα δύο ρεύματα κυκλοφορίας. Συνεπεία αυτής της κατάστασης τα εκχιονιστικά μηχανήματα που δεν μπορούν να προσπεράσουν, επιχειρούν με ανάποδη κίνηση με αποτέλεσμα να καθυστερεί η διέλευσή τους, ενώ το χιόνι που εξακολουθεί να πέφτει επιτείνει τα προβλήματα αυτά».

 

 

Καταλάβατε; Φταίτε εσείς που φοβάστε και έχετε έλλειψη εμπειρίας!

 

Κατά τα άλλα στην ανακοίνωση υπάρχουν και οι παρακάτω ισχυρισμοί: «Στην Αττική Οδό των 70 χιλιομέτρων επιχειρούν 35 εκχιονιστικά μηχανήματα ή ένα κάθε δύο χιλιόμετρα και υπάρχει επάρκεια αλατιού. Εκφράζουμε τη λύπη μας για την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί και την ταλαιπωρία των οδηγών, ενώ σημειώνουμε ότι τα διόδια παραμένουν ανοιχτά με απόφαση της Εταιρείας. Η χιονόπτωση αυτή την ώρα στην ευρύτερη περιοχή είναι συνεχής και επειδή σύμφωνα με τις προγνώσεις της Εθνικής Μετεωρολογικής Υπηρεσίας αναμένεται να ενταθεί σήμερα το απόγευμα και αύριο Τρίτη, συνίσταται στους οδηγούς ιδιαίτερη προσοχή και να έχουν απαραιτήτως μαζί τους αντιολισθητικές αλυσίδες».

 

Ποια είναι, όμως, η χρυσοπληρωμένη Αττική οδός; Πρόκειται για έναν χρήσιμο δρόμο στην Αττική ο οποίος όμως κατασκευάστηκε με ληστρικές συμβάσεις για το δημόσιο, οι ιδιώτες την εκμεταλλεύονται ποικιλοτρόπως και ο λαός την ξαναπληρώνει δίνοντας ακόμα 2,80 για τη διέλευση. Το έργο αυτό αποτελεί μνημείο ιδιωτικοποίησης μέσω της «αυτοχρηματοδότησης» των μεγάλων έργων, όπως τα ανάλογα του αεροδρομίου των Σπάτων και της ζεύξης Ρίου – Αντιρρίου. Με τη σύμβαση που είχε υπογραφεί δινόταν η δυνατότητα στους εργολάβους – χωρίς να χρειαστεί να βάλουν σχεδόν καθόλου το «χέρι στην τσέπη» – να αποκομίζουν τεράστια υπερκέρδη όχι μόνο από την κατασκευή, αλλά και από την εκμετάλλευση του αυτοκινητοδρόμου και των παράλληλων εγκαταστάσεων. Μάλιστα, η Αττική Οδός είναι ένας αυτοκινητόδρομος, που παρότι «αυτοχρηματοδοτούμενος», στοίχισε μόνο για την κατασκευή του στο ελληνικό δημόσιο – δηλαδή σε όλους μας – πάνω από 500 δισ. δρχ., εκ των οποίων γύρω στα 300 δισ. δρχ. οι απαλλοτριώσεις.

 

Ποια είναι η χρυσοπληρωμένη Αττική Οδός; Είναι μεταξύ των άλλων… διοδιούχων που ζητάει αποζημιώσεις για την πανδημία, επειδή κέρδιζαν λιγότερο. Προσέξτε. Δεν χάνουν. Κερδίζουν λιγότερο.

 

 

Παραθέτουμε στοιχεία από ρεπορτάζ της «Καθημερινής» (Σεπτέμβριος του 2020) και όχι κάποιας κομμουνιστικής έκδοσης για τα χρήματα που ζητάνε οι διοδιούχοι, μεταξύ αυτών και η Αττική Οδός. Το ρεπορτάζ δημοσιεύθηκε πάνω από ένα χρόνο πίσω και είναι χαρακτηριστικό:

πηγή

Αναρτήσεις από τον Μ.Φουρθιώτη και «φιλοφρονήσεις» με υπουργό της κυβέρνησης..!

 

Ερωτηματικά για τις σχέσεις και τις δοσοληψίες της κυβέρνησης με τον Μένιο Φουρθιώτη δημιουργεί η ανάρτηση του υπόδικου παρουσιαστή. Ο Μ. Φουρθιώτης ανέβασε ανάρτηση που δείχνει ότι είχε τηλεφωνικές κλήσεις με τον υπουργό Επικρατείας Γιώργο Γεραπετρίτη, τον διευθυντή του γραφείου Τύπου της ΝΔ Νίκο Ρωμανό και τον Νίκο Σιγάλα, στέλεχος της ΝΔ και σύμβουλο του υπουργού Εργασίας.

 

Στη συνέχεια ο παρουσιαστής ανάρτησε διάλογο με sms με τον Γ. Γεραπετρίτη, στον οποίο όπως λέει ο Μ. Φουρθιώτης, ο Γ. Γεραπετρίτης «με ευχαριστούσε για την προβολή ρεπορτάζ στα ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΙΚΑ για τον ίδιο»!

 

 

Η υπόθεση φέρνει στην επιφάνεια τις σχέσεις κυβερνητικών κομμάτων και υπουργών με «δημοσιογράφους» και εκδοτικά κέντρα, με απώτερο σκοπό να λιβανίζουν την εκάστοτε κυβερνητική πολιτική. Αυτού του είδους οι «συναλλαγές» έχουν σαν συνέπεια ακόμα και υπόδικοι, όπως ο Μ. Φουρθιώτης, να ανάγονται σε «παράγοντες» της… δημοσιογραφίας και της πολιτικής αντιπαράθεσης.

 

Σε νέα ανάρτηση προχώρησε ο Μένιος Φουρθιώτης δίνοντας αυτή τη φορά στη δημοσιότητα στοιχεία  -μετά τον Γιώργο Γεραπετρίτη- για επικοινωνία του με τον διευθυντή του γραφείου τύπου της ΝΔ, Νίκο Ρωμανό.  

πηγή  

Με την Ελπίδα μιας στιγμής, μας χρέωσαν το μέλλον

 

γράφει ο Δημήτρης Νανούρης

 

Εκφράζω βάσιμες υποψίες πως κάποιοι σκώπτες υπερόπτες παρεισέφρησαν στην επιτροπή ονοματοδοσίας του κακού μας του καιρού και ασκούνται στην υποδόρια τέχνη του εισοδισμού τρολάροντάς μας κανονικότατα. Προσπερνώντας επιδεικτικά το «μακράς ελπίδας μισώ» του Αισώπου και το «η ελπίδα συνιστά τον μεγάλο πλαστογράφο της αλήθειας» του Μπαλτάσαρ Γκραθιάν, βάφτισαν με τον κωδικό «Ελπίς» τα ακραία φαινόμενα που πλήττουν από σήμερα σύμπασα τη χώρα με χιόνια και πολικές θερμοκρασίες ακόμα και στον απώτατο Νότο της. Δεν αντιλέγω, είναι ο μόνος τρόπος να δούμε άσπρη μέρα με τούτη την αλλοπρόσαλλη κυβέρνηση που τα ’χει κάνει ρόιδο και λογαριάζει τον λαό για εύηθες κορόιδο.

 

Λαμβάνεται ωστόσο ως τραγική και πικρή ειρωνεία να λέμε πως «αποκλείστηκαν δεκάδες χωριά εξαιτίας της “Ελπίδας”», ήτις ξαπόστειλε, ο μη γένοιτο, «στον λευκό τάφο πολύ πριν από την ώρα τους άτυχους συμπολίτες καταπλακωμένους από χιονοστιβάδα». Δεν χάθηκαν δα θηλυκά ονόματα από «έψιλον» συνυφασμένα με τη λαίλαπα και την καταστροφή. Εντελώς πρόχειρα αναφέρω την Ευρώπη, υπαίτια ποικίλων δεινών, την Εχιδνα, την Εκάτη ή έστω την Ειδοθέα. Ο ως άνω εισοδιστής, όμως, εμφορείται εμφανώς από το ανατρεπτικό φλέγμα του Νίτσε, όστις διατείνεται ότι «η ελπίδα είναι το χειρότερο κακό γιατί παρατείνει τα βάσανα των ανθρώπων».

 

Παντοιοτρόπως μας λοιδορεί, πάντως, ο αυτόκλητος νουνός μη διστάζοντας να χλευάσει τις ημιορεινές υπώρειες του πολιτικού τόξου. Ουδείς λησμονεί πως η ελπίδα ερχόταν, καλή ώρα, ορμητική και φουριόζα τέτοιες μέρες επτά χρόνια πριν με οδυνηρό επακόλουθο να παγιωθεί ο υδράργυρος σε επίπεδα Σιβηρίας πριν παρέλθουν δυο τέρμινα και να πάνε κατά διαόλου οι θολές και φρούδες προσδοκίες του χαχόλου πόπολου. «Οι ηγέτες είναι έμποροι ελπίδας», προειδοποιούσε ο Μέγας Ναπολέων, γνωρίζοντας τον αφορισμό του Μποσέ πως «κανένας άνθρωπος δεν παραπλανάται πιο εύκολα απ’ αυτόν που ελπίζει, επειδή προσφέρεται ο ίδιος προς εξαπάτηση». Ο Ρόμπερτ Λόουελ, άλλωστε, επεσήμανε εναργέστατα ότι «αν βλέπουμε φως στην άκρη του τούνελ, είναι ο προβολέας του τρένου που έρχεται καταπάνω μας».

Ιδιαιτέρως κατατοπιστικός, καθότι γνώστης των καθ’ ημάς λόγω εντοπιότητος, υπήρξε ο Γεώργιος Θεοτοκάς, καθώς διαπίστωνε πως: «Είμαστε τσακισμένοι, μαραμένοι, χαμένοι μες στον κυκεώνα της σύγχρονης ζωής. Κανείς δεν περιμένει κάτι καλό από την Ελλάδα. Καμιά ελπίδα δεν χαράζει πουθενά. Η στιγμή αυτή είναι βέβαια μια θαυμάσια στιγμή», με τον Φραντς Κάφκα να συναινεί και να επαυξάνει: «Υπάρχει άπειρη ποσότητα ελπίδας στο σύμπαν, αλλά όχι για εμάς». Τω όντι ειδυλλιακή η ώρα κατά την οποία το φιλντισένιο σεντόνι του σύμπαντος θα καλύψει βουνά και κάμπους για να διαλυθεί με τις πρώτες λιακάδες μαζί με τους ελαχίστως ανθεκτικούς χιονάνθρωπους στη σμίλευση των οποίων εξαντλούνται τα αποθέματα της αισιόδοξης θεώρησης της ζωής.

 

Συνυπογράφω τη λογική του Βαλκάνιου Εμίλ Σιοράν πως «η ελπίδα είναι μια φυσιολογική μορφή παραλογισμού» και τρέμω απέναντι στη σημαδιακή φράση του Παναγιώτη Κονδύλη: «Ελπίδα και φόβος παρεμποδίζουν την κατανόηση των ανθρώπινων πραγμάτων· η ελπίδα όμως ξεπερνιέται πολύ δυσκολότερα από τον φόβο». Τα ακραία καιρικά φαινόμενα αποσυντονίζουν, καταπώς φαίνεται, ώς και τους ποιητές μας. «Αφού έζησα όλο το μαρτύριο της ελπίδας, έφτασα στο πιο απάνθρωπο έγκλημα: να πιστέψω στους ανθρώπους», γράφει κάπου ο Τάσος Λειβαδίτης, για να παγώσει αμετάκλητα τον χρόνο ο Ρίτσος: «Με την ελπίδα μιας στιγμής, μας χρέωσαν όλο το μέλλον».

Ποιήματα του χειμώνα

 

γράφει η  Αρχοντία Κάτσουρα

 

Ολοι περίμεναν να έρθει το χιόνι. Η ελπίδα για την ομορφιά που θα είχε το λευκό τοπίο ήταν τόσο δυνατή που έκανε τους ανθρώπους να παρακολουθούν τα δελτία ειδήσεων με αδημονία κι ας ήξεραν ότι χιονιάς σημαίνει κρύο πολύ και προβλήματα: κλειστοί δρόμοι, παγωμένες σωληνώσεις, δυσκολίες στην επικοινωνία και άλλα.

  

Ομως περίμεναν να έρθει το χιόνι. Τα παιδιά για να παίξουν χιονοπόλεμο και να κάνουν «αγγελάκια» ξαπλώνοντας στο λευκό αφράτο πάπλωμα της γης. Οι μεγαλύτεροι -αν και όχι με τόσο ενθουσιασμό, βλέπεις, εκείνοι ξέρουν- ήλπιζαν να νιώσουν έστω λίγο όπως όταν ήταν παιδιά. Να αναπνεύσουν την καθαριότητα που θυμίζει φρεσκοπλυμένη μπουγάδα και να ξεγελαστούν λιγάκι. Μπορούσαν να απολαύσουν λίγο την υποχρεωτική ησυχία και να έχουν μια πραγματικά καλή δικαιολογία για να μείνουν λίγο παραπάνω μέσα στα σκεπάσματα. Και να πιουν με λιγότερες ενοχές μια ζεστή σοκολάτα -θα κάνει κρύο, δεν πειράζει να πάρεις και λίγες θερμίδες παραπάνω- ή ένα τσιπουράκι με μεζέ.

 

Κάποιοι θυμούνταν τον χιονιά έναν χειμώνα πίσω με αρκετό τρόμο. Οι πληγές του ακόμη ήταν ορατές, αλλά οι αόρατες τους φόβιζαν περισσότερο… Και όμως, η ενόραση στο καθημερινό τοπίο καλυμμένο από το αφράτο χιόνι τούς έκανε λίγο να χαμογελούν.

 

Δυο φίλες μιλούσαν στο τηλέφωνο. Η μία, παρακολουθώντας τα δελτία καιρού -έτρεμε μήπως η κακοκαιρία έρθει λίγο νωρίτερα και της χαλάσει τα σχέδιά της- θυμήθηκε το παραμύθι για τη Βασίλισσα του Χιονιού. Οταν το κουβέντιασαν, συμφώνησαν: όταν ήταν μικρές, δεν τους άρεσε πολύ… Αλλες ιστορίες τις συνάρπαζαν περισσότερο.

 

Αρχισαν να θυμούνται τα διαβάσματά τους και τις αναφορές στο καιρικό φαινόμενο: Ετσι έγραψε ο ένας ποιητής, αυτό έλεγε εκείνο το μυθιστόρημα, θυμάσαι εκείνη την περιγραφή στο τάδε βιβλίο; Κι εκείνη τη συγκινητική ιστορία;

 

Παράξενο πράγμα ο χειμώνας. Κάνει τους ανθρώπους να μαζεύονται. Κλείνονται μέσα και θυμούνται ιστορίες. Αλήθεια, πόσες ιστορίες έχουμε όλοι να θυμηθούμε από παλιούς χειμώνες;

 

Μερικές μοιάζουν σαν όνειρα μακρινά. Δεν τις έζησες, αλλά τις ξέρεις, γεννήθηκες με αυτές. Αλλες, δικές σου, ίσως και μυστικές, που δεν τις μοιράστηκες με πολλούς, έχουν πάρει χαρακτήρα μυθικό. Οταν όμως μένεις μέσα, γιατί δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς, ξυπνούν σιγά σιγά και σε κατακλύζουν. Λίγο όπως το έγραψε ο Τάσος Λειβαδίτης.

 

«(…)ας αφήσουμε τις ελπίδες μας γι’ αύριο κι ας κοιτάξουμε πίσω απ’ τον καναπέ, εκεί που/ συμβαίνουν τα μεγάλα γεγονότα όπως τα πρώτα μας δάκρυα — κι αργότερα έπρεπε να/ υποφέρω για να κρύβω τη μεγάλη αποστολή μου ώσπου στο τέλος αγάπησα κι αυτό το ωραίο/ δέντρο στον κήπο έτσι δεν ξέχασα ποτέ πως κάποιος πολύ/ σοβαρός λόγος με είχε/ φέρει στη γη ενώ στο βάθος κάθε νύχτας μου υπάρχει ένα μυστικό που φοβάμαι να το/ ανακαλύψω. Υπερβολές, θα πείτε. Ομως γι’ αυτό θα ‘χουμε ιστορίες για όλο το χειμώνα»*.

 

Τα σπίτια στη γειτονιά προετοιμάζονταν για το χιόνι. Ελεγχος στις δεξαμενές πετρελαίου, ξύλα για τα τζάκια, ψώνια στο σουπερμάρκετ. Πάντα κάτι έλειπε και -παρά το γεγονός ότι οι μετεωρολόγοι ήταν καθησυχαστικοί: το φαινόμενο δεν θα κρατούσε πολύ- μια φυσική ροπή των ανθρώπων να προλάβουν το «κακό» και το «δύσκολο» τους έσπρωχνε να κάνουν προμήθειες, έστω και καθ’ υπερβολήν.

 

Πώς το έλεγε η Λωξάντρα σε εκείνη την παλιά τηλεοπτική σειρά; «Καλύτερα να μας περισσέψει, παρά να μας λείψει».

 

Οι πρώτες νιφάδες άρχισαν να πέφτουν νωρίς το πρωί του Σαββάτου. Η πόλη ήταν ακόμη αγουροξυπνημένη. Δεν είχε πιει καφέ, δεν είχε φάει πρωινό. Αλλά ήταν έτοιμη, οι άνθρωποι ήταν έτοιμοι για τα ποιήματα του χειμώνα. Είχαν δει πολλή ασχήμια στις οθόνες τους μήνες πολλούς και είχαν κουραστεί. Αλλά αυτός ο χορός από λευκά νερένια πούπουλα, που πήγαιναν και έρχονταν όπου τα φύσαγε ο αέρας, τους γαλήνευε τα μάτια και δρόσιζε τις καρδιές τους. Ισως ξυπνούσε και τα όνειρα που νόμιζαν ότι είχαν ξεχάσει.

 

*«Ιστορίες για το χειμώνα», Τάσος Λειβαδίτης      

«Σ’ αυτή την κοινωνία την πατριαρχική χαίρομαι που έχω εσένα για αδελφή!»

 

Της Χριστίνας Πεσματζόγλου

 

Το σύνθημα αυτό πλημμύρισε τους δρόμους της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης για την αδελφή μας, την εικοσιτετράχρονη Γεωργία που «βάρεσε την γροθιά» της στο αιχμηρό μαχαίρι της πατριαρχίας με την καταγγελία για τον βιασμό της, κόντρα σε κάθε καπιταλιστική πρόβλεψη. Το θάρρος της, δυνάμωσε τις φωνές χιλιάδες κόσμου, που πλημμύρισαν με αλληλεγγύη και αδελφοσύνη τους δρόμους εκφράζοντας την συμπαράσταση τους στην γενναία κοπέλα η οποία τόλμησε να αναζητήσει στο κράτος της ανομίας, δικαίωση.

 

 

Μόνη της και χωρίς να έχει ανακτήσει τις δυνάμεις της από την νάρκωση και τον βιασμό της, στάθηκε όρθια να πολεμάει για το δίκιο της, απέναντι στους θύτες, τους γόνους ευπόρων οικογενειών, αυτούς που έμαθαν άπληστα πως μπορούν να έχουν ότι θέλουν, χωρίς όρια, πως μπορούν να αγοράσουν τα πάντα, και να μην λογοδοτήσουν ποτέ πουθενά γιατί αυτοί και οι όμοιοι τους είναι το σύστημα, που γεννά κάθε βιαστή, είναι το σύστημα που συντηρεί και συντηρείται από την πατριαρχία και τον καπιταλισμό. Είναι οι ίδιοι, το σύστημα για το οποίο η ανθρώπινη ζωή δεν έχει καμία αξία, με καθημερινά αναρίθμητα παραδείγματα, στους χώρους εργασίας, παιδείας, και υγείας. Ένας εκ των θυτών προέβη σε δημόσια καταγγελία, δηλώνοντας πως δέχεται «ταξικό πόλεμο»’, επειδή αυτός γνωρίζει πως είναι σε ταξική διάσταση από τον υπόλοιπο «υποτελή του λαό», μέρος του οποίου συντηρεί την ταξικότητα με την ψήφο του. Φυσικά, η ταξική διάσταση είναι

σαφής, δεν μπορεί ο οποιοσδήποτε να καλύψει τα εγκλήματα του με δωρεές εκατομμυρίων στο δημόσιο.

 

Το κράτος της διαφθοράς, χρειάστηκε την παρέμβαση ενός ακτιβιστή, του Ηλία Γκιόνη, ο οποίος χωρίς φόβο δημοσίευσε το έγκλημα και τα ονόματα των θυτών, ώστε να εκκινήσει τις διαδικασίες έννομης προστασίας για το θύμα της αποτρόπαιας πράξης. Μέχρι την δημοσιοποίηση του ειδεχθούς εγκλήματος από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα αντανακλαστικά της δικαιοσύνης και της πολιτείας κινόντουσαν με χαρακτηριστική ραθυμία, με θλιβερό παράδειγμα, την τριήμερη αναμονή της κοπέλας για να εξεταστεί από τον ιατροδικαστή!

 

Η εποχή της ενημέρωσης που διανύουμε, άλλαξε τα σχέδια των θυτών και των συγκαλυπτών τους, παρόλο τον προπηλακισμό του θύματος, τις προσπάθειες εκβίασης ακόμη και από δικηγόρο στην κοπέλα για αποσιώπηση του εγκλήματος, παρ’ όλες τις προσπάθειες από τηλεπερσόνες που ένιωσαν την ανάγκη να δικαιολογήσουν την αποτρόπαια πράξη ή να νουθετήσουν την κοπέλα(!), το έγκλημα ήρθε στο φως της δημοσιότητας και οι πολίτες δεν άφησαν κανένα περιθώριο ατιμωρησίας από τις πρώτες στιγμές. Η Γεωργία, έδειξε το πρόσωπο της, είπε το όνομα της, επειδή γνωρίζει πως το θύμα ενός βιασμού δεν είναι αυτό που πρέπει να ντρέπεται, αλλά μόνον οι θύτες, και αυτή είναι μία σημαντική νίκη που κέρδισε η κοινωνία μας.

 

Ο ομαδικός βιασμός, το ειδεχθές αυτό έγκλημα, έχει ως στόχο την εξουσίαση του θύματος, δημιουργώντας έναν αέναο κύκλο ταπείνωσης και πόνου. Τα έννομα αγαθά που διακυβεύονται είναι η προσωπική και σεξουαλική ελευθερία, η σωματική ακεραιότητα, η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και πολλές φορές και η ίδια η ζωή του θύματος. Η σκληρότητα και η επικινδυνότητα του εγκλήματος οδήγησαν στην τελευταία αλλαγή του άρθρου για τον ομαδικό βιασμό στον Νέο Ποινικό Κώδικα, η απειλούμενη ποινή του οποίου είναι η ισόβια κάθειρξη.

 

Η απόδοση της δικαιοσύνης για την αδελφή μας, επιτέλους, να οδηγήσει στην ουσιαστική εφαρμογή των νόμων που προστατεύουν κάθε θύμα χωρίς διακρίσεις, και τιμωρούν κάθε

δράστη χωρίς διακρίσεις.

 

Ποτέ ξανά, καμία μόνη!

     

Ο Μποτίνος, ο Γκέιτς και ο Άδωνις

 

γράφει ο Γιώργος X. Παπασωτηρίου  

 

Ο Βασίλης Μποτίνος, η μεγάλη δόξα του Ολυμπιακού, είναι διασωληνωμένος εκτός ΜΕΘ. Εκτός ΜΕΘ ο Μποτίνος και εσείσθη ο… ναός. Οι άλλοι διασωληνωμένοι είναι απλώς αριθμοί. Πέντε στο Νοσοκομείο της Νίκαιας. Άλλοι τόσοι στη Θεσσαλονίκη. Ο Πέτρος, η Λίλη, η Τασία, ο Νίκος, ο Κώστας, ο Γιώργος, οι συγγενείς μας, οι γονείς μας, τ’ αδέρφια μας, οι φίλοι μας, είναι απλοί αριθμοί. Γι’ αυτό στην αμοίραστη θλίψη μας προστίθεται και η οργή για τους λογιστές του θανάτου, για εκείνους που μιλούσαν για τις «ΜΕΘ πεταμένα εκατομμύρια», για τους αριθμομέτρες του χάρου, γι’ αυτούς που διέλυσαν το σύστημα Υγείας προς χάριν των ιδιωτών επιχειρηματιών, που μεταθέτουν τις δικές τους ευθύνες στον παγκολίνο, στις νυχτερίδες, στους κινέζους, στην αντιπολίτευση και στα υπόλοιπα… άγρια ζώα.

 

Μόνο που ο Covid-19 είναι μια ζωονόσος που οφείλεται στην αχαλίνωτη αποψίλωση, στην «τεχνική επεξεργασία» του εδάφους, στην υπερθέρμανση του πλανήτη, στην αστικοποίηση και την εκβιομηχάνιση. Η καταστροφή του τροπικού δάσους του Αμαζονίου από τον υπερνεοφιλελεύθερο φασίστα Μπολσονάρου είναι ένα απτό παράδειγμα της «τρελής» ανθρώπινης κερδοσκοπίας και των συνεπειών της.

 

Το είπαν πολλοί, το λέει και ο Μπιλ Γκέιτς, που καλεί τις κυβερνήσεις, να προετοιμαστούν, διαθέτοντας δισεκατομμύρια δολάρια στις φαρμακευτικές εταιρίες ώστε αυτές να κάνουν εμβόλια εντός 100 ημερών. Ο Γκέιτς δεν λέει τίποτα για τις ανισότητες πρόσβασης στα εμβόλια, για τη διάλυση των δημοσίων υπηρεσιών υγείας, που ισοδυναμεί με «θεσμική δολοφονία», για την κερδοσκοπία των φαρμακευτικών εταιρειών, δεν λέει τίποτα για εκείνους που εκμεταλλεύονται τον φόβο για να εντείνουν τον έλεγχο και την επιτήρηση, για να δημιουργήσουν ένα νέο δυστοπικό σύστημα…

 

Ο νέος καπιταλισμός, ο κατ’ ευφημισμό «πράσινος» στον οποίο επενδύουν οι Γκέιτς, Μπέζος, Μασκ κ.ά. και τον οποίο παρουσιάζουν ως λύση, δεν είναι, αφού δεν μπορεί να θέσει όρια και κανόνες στην παραγωγή, δεν μπορεί να απαρνηθεί την απορρύθμιση και την υπερκερδοσκοπία.

 

Θυμίζουμε ότι η σημερινή κρίση είχε προβλεφθεί εδώ και 15 χρόνια (από την επιδημία SARS), αλλά δεν έγινε απολύτως τίποτα. Ο Ομπάμα, για παράδειγμα, όπως αναφέρει ο Νόαμ Τσόμσκι, είχε προσπαθήσει να προλάβει, αναθέτοντας σε μια μικρή εταιρεία στην Καλιφόρνια την παραγωγή ποιοτικών αλλά φτηνών αναπνευστήρων για ΜΕΘ… Όμως η εταιρεία γρήγορα αγοράστηκε από μια μεγαλύτερη, την Covidien, που φτιάχνει ακριβούς αναπνευστήρες. Η Covidien «έθαψε» το πρόγραμμα των φτηνών αναπνευστήρων γιατί δεν ήθελε ανταγωνισμό στα προϊόντα της, και γι’ αυτό ακύρωσε το κυβερνητικό συμβόλαιο, με το επιχείρημα ότι δεν είναι αρκετά κερδοφόρο. Χωρίς κέρδος δεν θα είναι καλά (!) τα μοριακά τεστ δήλωσε στην ίδια κατεύθυνση και ο υπουργός Ανάπτυξης του Κυρ. Μητσοτάκη, Άδωνις Γεωργιάδης!

 

Οι απαγορεύσεις που επιβάλλονται στις κυβερνήσεις από τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα ώστε να μην κάνουν τίποτα, είναι φοβερές. Οι φαρμακοβιομηχανίες-κολοσσοί έχουν τεράστια ισχύ και είναι αδύνατο στις κυβερνήσεις να παρέμβουν, αφού ο νόμος του κέρδους θεωρείται απαράβατος, και η ανάπτυξη εμβολίων δεν είναι τόσο επικερδής όσο οι κρέμες σώματος!

 

Τούτων δοθέντων, τι απομένει; Η αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου. Γιατί όσο υπάρχει ο καπιταλισμός, η κλιματική κρίση και οι πανδημίες θα συνεχίζουν να υπάρχουν, δημιουργώντας ένα απίστευτα δυστοπικό περιβάλλον...

 

Κι όμως, η Κούβα αποτελεί απτό παράδειγμα αντιμετώπισης της πανδημίας. Ανέπτυξε δικά της εμβόλια. Το 95% του πληθυσμού της εμβολιάστηκε χωρίς να υποχρεωθεί κανένας να το κάνει (ούτε βεβαίως επιβλήθηκαν πρόστιμα). Μάλιστα, εδώ και εβδομάδες η Κούβα δεν έχει ούτε έναν νεκρό από τον Covide-19. Κι όμως η ομάδα προπαγάνδας της CIA και μαζί τα συστημικά μίντια σε ολόκληρο τον κόσμο, συνεχίζουν τον «πόλεμο» εναντίον του δοκιμαζόμενου από το αμερικανικό εμπάργκο λαού του νησιού…

   

Περί τετάρτης εξουσίας

 

γράφει ο Παντελής Μπουκάλας

 

 

Δημοσιογράφοι και πολιτικοί δεν παραδεχόμαστε ότι ασκούμε επάγγελμα. Οχι, εμείς δεν είμαστε επιτηδευματίες όπως όλος ο κόσμος. Η δική μας η δουλειά –η πολιτική ή η δημοσιογραφία– είναι υψηλό λειτούργημα. Αυτό λέμε. Και συνεχίζουμε να το πιστεύουμε ακόμα κι όταν διεκπεραιώνουμε τη δουλίτσα μας περιφρονώντας τους γραπτούς και τους άγραφους κώδικές της από κυνισμό ή μαγκιά. Ή υποτασσόμενοι στις εντολές είτε του κομματικού αρχηγού είτε του μιντιάρχη.

 

Η δημοσιογραφία μπορεί όντως να ασκηθεί ως λειτούργημα, με δύο ανελαστικές προϋποθέσεις όμως: την ελευθερία της και την έμπρακτη απάρνηση της λειτουργίας της ως τέταρτης εξουσίας. Οχι, δεν μπορεί να είμαστε και δεν θέλουμε να είμαστε τέταρτη εξουσία. Ούτε για να μας σβήνουν τις κλήσεις ούτε για να διαπλεκόμαστε με τις άλλες εξουσίες. Οσο φερόμαστε σαν τέταρτη εξουσιούλα, δήθεν αυτόνομη αλλά στην πραγματικότητα συμπληρωματική ή υποτακτική της πρώτης, θα βλέπουμε το κύρος και την αξιοπιστία μας να καταβαραθρώνονται. Και τη χλευαστική συντομογραφία ΑΡΔ να παραμένει δημοφιλής στα σόσιαλ μίντια.

 

Η 70ή θέση της Ελλάδας το 2021, σε σύνολο 180 χωρών, στον Δείκτη Ελευθερίας του Τύπου που εκπονούν κατ’ έτος οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα δεν είναι τιμητική ούτε για την ελληνική πολιτεία ούτε για το δημοσιογραφικό σώμα. Να χαρούμε που μπορεί να πέσαμε άλλες πέντε θέσεις σε σχέση με το 2020, παραμένουμε όμως καλύτεροι από την Ουγγαρία (92η) και την Τουρκία (153η); Οποιος διαλέγει αυτές τις χώρες ως δεύτερο όρο συγκρίσεως, ναι, μπορεί να χαρεί. Οι υπόλοιποι μόνο να ντραπούμε οφείλουμε. Πολύ θα θέλαμε σ’ αυτούς τους υπόλοιπους να ανήκει και η κυβέρνηση. Τέτοιες ελπίδες όμως είναι κάτι χειρότερο από φρούδες. Είναι ανόητες.

 

Πού θα καταταγούμε το 2022; Με τη φόρα που έχουμε πάρει, ουδείς ξέρει. Δεν είναι πάντως καλός οιωνός η δριμεία καταδίκη της κυβέρνησης από οκτώ διεθνείς οργανώσεις (Ευρωπαϊκό Κέντρο για την Ελευθερία του Τύπου και των ΜΜΕ, Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα κ.ά.) λόγω των διώξεων κατά της Γιάννας Παπαδάκου και του Κώστα Βαξεβάνη. Σε κοινό ανακοινωθέν τους υπογραμμίζουν πως «η φύση των κατηγοριών, η σύνδεσή τους με το ερευνητικό ρεπορτάζ για τη διαφθορά και η πιθανή φυλάκιση δύο δημοσιογράφων σε ένα κράτος-μέλος της Ε.Ε. εγείρουν εύλογες ανησυχίες σχετικά με την ελευθερία του Τύπου». Να αλώθηκαν άραγε όλες αυτές οι οργανώσεις από «ανθέλληνες» Ολλανδούς δημοσιογράφους; Δύσκολο.

«Επιστροφή στην κανονικότητα»

 γράφει ο Δημήτρης Μηλάκας

 

Η «επιστροφή στην κανονικότητα» μετά το τέλος της πανδημίας εμφανίζεται ως μια κοινωνική συλλογική επιθυμία, την οποία η εξουσία τροφοδοτεί υιοθετώντας την ως πολιτικό στόχο και υπόσχεση που θα υλοποιηθεί, υπό κάποιες προϋποθέσεις.

 

 

Η βασική παράμετρος των προϋποθέσεων που πρέπει να υλοποιηθούν προκειμένου οι πολιτικές υποσχέσεις για επιστροφή στην κανονικότητα να αρχίσουν να αποκτούν υπόσταση έχουν να κάνουν με την ατομική ευθύνη. Με αυτόν τον τρόπο η εξουσία από τη μία υιοθετεί ένα «σύνθημα» που αγγίζει το σύνολο της κοινωνίας και από την άλλη μεταθέτει την ευθύνη στο κάθε ένα ξεχωριστό μέλος αυτού του συνόλου.

 

Με πιο απλά λόγια, μέχρι τώρα δεν έχουμε φτάσει στον στόχο, την κανονικότητα, γιατί δεν έχουμε πετύχει το απαραίτητο ποσοστό εμβολιασμών ή γιατί πάμε στα μπαρ και συγχρωτιζόμαστε ακούγοντας μουσική ή γιατί δεν φοράμε μάσκα κ.λπ., κ.λπ.

 

 

Είναι προφανές ότι πίσω από την ορολογία «ατομική ευθύνη» προσπαθεί να κρυφτεί ο ελέφαντας των πολιτικών επιλογών, οι οποίες τελικά διαμορφώνουν (πέρα από τις ατομικές συμπεριφορές) το επιδημιολογικό προφίλ της χώρας.

 

Καθοριστικός (αξιολογικά) παράγοντας στη διαμόρφωση αυτού του προφίλ είναι ο στατιστικός δείκτης του αριθμού θανάτων από κορωνοϊό ανά εκατομμύριο κατοίκους. Στον εν λόγω δείκτη η Ελλάδα παίρνει μετάλλιο, καθώς οι πολιτικές επιλογές διαχείρισης της πανδημίας έχουν ανεβάσει τη χώρα στην κορυφή!

 

Αυτό το θλιβερό ρεκόρ η κυβέρνηση το αποδίδει στη λειψή ατομική ευθύνη όσων επιμένουν να μην εμβολιάζονται και όχι στην αδυναμία του συστήματος Υγείας (αποτέλεσμα πολιτικών επιλογών) να φροντίσει αυτούς που έχουν ανάγκη.

 

Έχει ενδιαφέρον ότι αυτή η σοφιστεία της εξουσίας περί ατομικής ευθύνης αρχίζει και εδραιώνεται ως πεποίθηση που αναγορεύει τη μάζα των υπεύθυνων σε εισαγγελείς και δικαστές οι οποίοι προτείνουν ποινές και δικάζουν τους μειοψηφούντες ανεύθυνους.

 

Κοιτώντας το μέλλον που αχνοφαίνεται, βασικά στοιχεία της κανονικότητας στην οποία επιθυμούμε να επιστρέψουμε έχουν ήδη διαμορφωθεί σ’ αυτά τα χρόνια της επέλασης της πανδημίας: μηδενική ανοχή στην άλλη άποψη / προσέγγιση, ανοχή στην αυθαιρεσία της εξουσίας (αν πρόκειται να τιμωρηθούν / συμμορφωθούν ατομικά ανεύθυνοι / απείθαρχοι), εμπέδωση του εξουσιαστικού ασφυκτικού ελέγχου (αν πρόκειται για το καλό μας).     

Καταγγελία από τον ακτιβιστή Ηλία Γκιώνη : «Κι άτομα από τον πολιτικό χώρο συμμετέχουν στα πάρτι»..!

 

Ολοένα και περισσότερες είναι οι αποκαλύψεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας από τη σοκαριστική υπόθεση με τον βιασμό της 24χρονης κοπέλας σε ξενοδοχείο στη Θεσσαλονίκη, με την εισαγγελία να ερευνά πλέον πιθανό κύκλωμα μαστροπείας.

 

Ο Ηλίας Γκιώνης, ο ακτιβιστής που δημοσίευσε πρώτος την υπόθεση της σεξουαλικής κακοποίησης, μίλησε σήμερα σε πρωινές εκπομπές και αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στις απειλές που δέχεται για τη ζωή του, ενώ «φωτογράφισε» και τους εμπλεκόμενους.

 

 

Σύμφωνα με τον ίδιο, η συγκεκριμένη ομάδα ανδρών εδώ και χρόνια λειτουργεί με παρόμοιο τρόπο προβαίνοντας σε παρόμοιες πράξεις, με τα θύματα να κρατούν τα στόματά τους κλειστά γιατί φοβούνται:

 

«Με την έρευνα που έχουμε κάνει, περίπου 10 άτομα είναι μπλεγμένα σε αυτήν την ιστορία, σε Ελλάδα, Κύπρο και άλλες περιοχές. Υπάρχουν συνομιλίες όπου αυτοί διαλέγουν τα θύματά τους από τα social media αφού τα παρακολουθούν καιρό. Υπάρχει ένα μοτίβο σε όλες αυτές τις καταγγελίες, ότι οι κοπέλες ναρκώνονται. Όσες μίλησαν δέχονται απειλές όπως και τώρα που έχει βγει αυτό το θέμα στην επικαιρότητα. Δεν έχουν γίνει καταγγελίες γιατί τα θύματα φοβούνται. Στον κόσμο της Θεσσαλονίκης αυτή η ομάδα ανθρώπων είναι γνωστή, απλά δεν υπάρχουν καταγγελίες γιατί από πίσω τους έχουν μεγάλη δύναμη».

 

«Μιλάμε για ένα ολόκληρο κύκλωμα διακίνησης και εμπορίας ανθρώπων» τόνισε στο MEGA.

 

Μιλώντας αργότερα και στον ΑΝΤ1, αναφέρθηκε στη μήνυση που του έχει γίνει.

 

 

«Εγώ ενημερώθηκα για αυτή τη μήνυση από τα Μέσα. Δε μου έχει παραδοθεί ακόμα. Φαντάζομαι υπάρχει μια διαδικασία σε εξέλιξη. Αν και εφόσον λάβω κάποια έγγραφα, θα ενημερώσω το κοινό. Προς το παρόν δεν έχω λάβει κάτι. Δεν κρύβομαι. Προφανώς αφού το αυτόφωρο κρατάει δύο μέρες, φρόντισα να είμαι κάπου προφυλαγμένος. Το τελευταίο που με απασχολεί είναι το αυτόφωρο ή αν ισχύει η μήνυση γιατί το ‘χω ξαναπεράσει στο παρελθόν.»

 

«Το κυριότερο που με απασχολεί είναι η ασφάλειά μου και η ασφάλεια των θυμάτων. Δέχομαι απειλές γενικού περιεχομένου. Δεν θέλω να το πλατιάσω. Δε φοβάμαι και θα το αποδείξω. Για μένα αυτό το πράγμα δεν έχει να κάνει με μένα και τον κόσμο. Ξεκινάει από την κοπέλα που βιάστηκε και για όλα τα υπόλοιπα θύματα που με εμπιστεύτηκαν.»

 

Αποκάλυψε επίσης ότι έχει συλλέξει ονόματα που εμπλέκονται και είναι από διάφορους κλάδους.

 

«Με ενημερώνουν κορίτσια ότι οι εν λόγω κύριοι σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη καλούσαν μέχρι και χθες το βράδυ κορίτσια σε πάρτι που θα πραγματοποιηθούν τις επόμενες ημέρες. τα ονόματα που έχω συλλέξει, για τα οποία είμαι σίγουρος για τους έξι από αυτούς, είναι από διάφορους χώρους. Υπάρχουν μέσα άτομα που ανήκουν στον αθλητισμό και την πυγμαχία, άτομα που έγιναν διάσημα μέσα από τα ριάλιτι, προφανώς το μεγάλο κεφάλι είναι επιχειρηματίες που έχουν και τα χρήματα να το στηρίξουν όλο αυτό. Η κοπέλα αυτή έχει να παλέψει απέναντι σε κάτι πολύ μεγάλο. Υπάρχουν κοπέλες που φοβούνται για τη ζωή τους κι εγώ έχω δημοσιοποιήσει από αυτά που έχω λάβει το 1/10».

 

 

«Οι αρχές δεν έχουν έρθει να μου ζητήσουν αυτά τα στοιχεία, τίποτα, από την άλλη και να μου ζητήσουν δεν ξέρω σε ποιον να εμπιστευτώ να τα δώσω, υπάρχουν και άτομα μέσα από την αστυνομία που καλύπτουν όλο αυτό το κύκλωμα και ονόματα πολιτικών. Υπάρχουν δράστες στην ομάδα αυτή που έχουν πολύ στενή σχέση με άτομα του πολιτικού χώρου και άτομα από τον πολικό χώρο συμμετέχουν και στα πάρτι».

 

Παράλληλα, ο ακτιβιστής Ηλίας Γκιώνης συνεχίζει με αναρτήσεις του να αποκαλύπτει πτυχές της υπόθεσης…

        

Αν θέλετε να δείτε τι σχέση έχει ο πολιτισμός με την όλη ιστορία να ψάξετε να βρείτε τι συμβαίνει με το μουσείο της Δήλου και τις επιχορηγήσεις.

— Omikrosprighpakos (@GkionisIlias) January 17, 2022

πηγή 

Δραματική η κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία

 

Δραματική είναι η κατάσταση στα δημόσια νοσοκομεία, ενώ η πολυδιαφημισμένη «συμβολή» των κλινικαρχών ξεσκεπάζεται και πάλι, αφήνοντας το τραγικό της αποτύπωμα στον λαό, με ασθενείς να περιφέρονται και να διακομίζονται από νοσοκομείο σε νοσοκομείο, αποκαλύπτοντας τον βάρβαρο χαρακτήρα των «συμπράξεων» και την ανάγκη επίταξης του ιδιωτικού τομέα Υγείας.

 

Την Τρίτη το βράδυ διακομίστηκαν από το Νοσοκομείο «Γεννηματάς» σε ιδιωτική κλινική δύο ασθενείς, καθώς ως «ελαφρά περιστατικά» πληρούσαν τα κριτήρια εισαγωγής που έχουν επιβάλει οι κλινικάρχες για τα 300 κρεβάτια που έχουν νοικιάσει. Κατά τη νοσηλεία τους στην ιδιωτική κλινική επιδεινώθηκε η κατάστασή τους, διασωληνώθηκαν και τελικά επιστράφηκαν στο «Γεννηματά», όπου νοσηλεύονται σε κοινούς θαλάμους. H τελευταία εφημερία έκλεισε με 30 εισαγωγές COVID, πάνω από 150 κρεβάτια έχουν κλείσει και μετατραπεί σε COVID, 1.100 περιμένουν στη λίστα αναμονής των χειρουργείων. Στο δε τέλος κάθε εφημερίας υπάρχουν ασθενείς που περιμένουν στα φορεία στα Επείγοντα επί ώρες και συνολικά 9 παθολόγοι καλούνται να τα βγάλουν πέρα.

 

 

Στο «Σωτηρία» υπάρχουν μονίμως δέκα ασθενείς covid στα Επείγοντα που περιμένουν επί 2 και 3 μέρες να βρεθεί κρεββάτι.

 

Στο «Αττικόν» η τελευταία εφημερία βρήκε όλες τις κλινικές με τουλάχιστον 10 ράντζα στην καθεμιά, ήδη 4 κλινικές έχουν γίνει COVID και τα μισά κρεβάτια της Ορθοπεδικής, δεν υπάρχει κανένα κρεβάτι ΜΕΘ διαθέσιμο, οι διακομιδές προς τα ιδιωτικά γίνονται την τρίτη μέρα νοσηλείας, ένα βήμα πριν το εξιτήριο.

 

Φρακαρισμένο και το «Θριάσιο» Νοσοκομείο. Τα κρεβάτια στις ΜΕΘ δεν προλαβαίνουν να αδειάσουν, ενώ τις τελευταίες μέρες καταγράφηκε και ο πρώτος θάνατος στο νοσοκομείο από τη μετάλλαξη «Όμικρον»… Το Σωματείο Εργαζομένων καταγγέλλει ότι περισσότεροι από 150 παθολογικοί και πνευμονολογικοί ασθενείς (από τους οποίους οι 80 είναι με covid) νοσηλεύονται σε επικίνδυνες συνθήκες.

 

Η ήδη επικίνδυνη κατάσταση θα χειροτερέψει μετά την πρόσφατη απόφαση για περαιτέρω αύξηση των κλινών covid από 81 σε 95 (αρχικά ήταν 45), χωρίς να έχει προσληφθεί ούτε ένας επιπλέον παθολόγος, νοσηλευτής, τραυματιοφορέας – βοηθός θαλάμου ή φυσικοθεραπευτής, αλλά μόνο με μετακινήσεις από υπάρχοντα, ήδη υποστελεχωμένα, τμήματα, δημιουργώντας σοβαρά προβλήματα στη λειτουργία τους. Παράλληλα, η σταδιακή μετατροπή του νοσοκομείου σε νοσοκομείο «μιας νόσου» έχει σαν αποτέλεσμα οι 9 κλινικές και ειδικότητες του Χειρουργικού τομέα να έχουν περιοριστεί συνολικά στις 60 περίπου κλίνες, ενώ περισσότεροι από 1.500 ασθενείς παραμένουν σε μακροχρόνια αναμονή για χειρουργική επέμβαση.

 

 

Ίδια και χειρότερα στην Κρήτη…

Σε μια κλωστή κρέμεται η λειτουργία και του Νοσοκομείου Χανίων, καθώς στον νομό καταγράφονται από τα υψηλότερα ποσοστά θετικότητας. Ήδη στο νοσοκομείο 4 πνευμονολόγοι έχουν στην ευθύνη τους περίπου 80 ασθενείς. Από την αρχή της χρονιάς έχουν νοσήσει πάνω από 95 υγειονομικοί (πέρυσι την ίδια περίοδο είχαν νοσήσει 3), 50 – 60 εργαζόμενοι λείπουν ημερησίως και άλλοι 50 είναι σε αναστολή.

 

Στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου (ΠΑΓΝΗ) η ΜΕΘ covid φράκαρε. Δύο διασωληνωμένοι ασθενείς covid διακομίστηκαν στο νοσοκομείο Αγίου Νικολάου. Η μεγάλη διασπορά στο προσωπικό του νοσοκομείου (ως συνέπεια και της μείωσης της καραντίνας στις 5 μέρες) έχει ως αποτέλεσμα τις τελευταίες μέρες να μένουν το απόγευμα ακάλυπτα τμήματα από καθαρίστριες, βοηθούς θαλάμων, όπως στη Μονάδα Εντατικής Παρακολούθησης Καρδιοπαθών, με αποτέλεσμα να υπάρχει μόνο μια καθαρίστρια στην απογευματινή βάρδια για όλο το νοσοκομείο.

 

Νέα αναστάτωση προκλήθηκε στην Αιματολογική Κλινική του ΠΑΓΝΗ, όπου 6 νοσηλευόμενοι ασθενείς διαγνώσθηκαν θετικοί στον ιό και μεταφέρθηκαν στη Μονάδα Αντιμετώπισης Κορονοϊού (ΜΑΚ). Οι υπόλοιποι αιματολογικοί ασθενείς -που …συννοσηλεύονταν στους ίδιους θαλάμους με τα κρούσματα! – υποβάλλονται σε καθημερινά διαγνωστικά τεστ και έχουν τεθεί σε καραντίνα ως «ύποπτοι», σε γειτονικούς, ωστόσο, θαλάμους με ουδετεροπενικούς ασθενείς.

 

πηγή