Οι νέες επιδοτήσεις για το ρεύμα και το φυσικό αέριο

 

Πού θα φτάσει η επιδότηση στο φυσικό αέριο. Πώς κλιμακώνεται η στήριξη ανάλογα με την κατανάλωση ρεύματος του νοικοκυριού. Τι ισχύει για τις επιχειρήσεις. Επιβάλλεται ειδικό τέλος σε επιχειρήσεις που παράγουν ρεύμα από φυσικό αέριο.

 

Τα νέα μέτρα στήριξης στην ενέργεια (ηλεκτρικό ρεύμα και φυσικό αέριο) για τον Οκτώβριο ανακοίνωσε ο Κ. Σκρέκας.

 

Η επιδότηση αφορά σε όλες τις παροχές κύριας και μη κύριας κατοικίας, χωρίς εισοδηματικά κριτήρια και ανεξαρτήτως παρόχου. Η κλιμακωτή επιδότηση για τον Οκτώβριο διαμορφώνεται ως εξής:

Για μηνιαίες καταναλώσεις έως 500 KWh, απορροφάται το 90% της αύξησης, με την επιδότηση να φτάνει στα 436 €/MWh. Αφορά το 90% των νοικοκυριών στην Ελλάδα.

Για τη μηνιαία κατανάλωση από 501-1.000 kWh, απορροφάται το 80% της αύξησης, με επιδότηση 386 €/MWh. Αν, όμως, ένα νοικοκυριό μειώσει κατά 15% τη μέση ημερήσια κατανάλωσή του σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή, τότε η επιδότηση αυξάνεται κατά 50 €/MWh.

Για τη μηνιαία κατανάλωση πάνω από 1.001 KWh, απορροφάται το 70% της αύξησης και η επιδότηση ανέρχεται στα 336 €/MWh. Αφορά μόνο το 2% των νοικοκυριών στην Ελλάδα. Και σε αυτή την κλίμακα ισχύει η επιπλέον επιδότηση των 50 €/MWh, αν υπάρξει μείωση κατανάλωσης κατά 15%.

Στα νοικοκυριά που είναι ενταγμένα στο Κοινωνικό Οικιακό Τιμολόγιο (ΚΟΤ) απορροφάται όπως κάθε μήνα σχεδόν το 100% της αύξησης και η επιδότηση ανέρχεται στα 485 €/MWh.

Ηλεκτρική Ενέργεια - Επιδότηση σε Εμπορικά Τιμολόγια

 

Για τους μη οικιακούς καταναλωτές με παροχή ισχύος έως 35 KVa, η επιδότηση για τις πρώτες 2.000 KWh στον μήνα Οκτώβριο ανέρχεται στα 398 €/ΜWh. Απορροφάται το 80% της αύξησης.

Για τους μη οικιακούς καταναλωτές έως 35 KVa που ξεπερνούν τις 2.000 KWh αλλά και όλα τα υπόλοιπα μη οικιακά τιμολόγια χαμηλής, μέσης και υψηλής τάσης, η επιδότηση ανέρχεται σε 230€/MWh.

Για τους αγρότες, η επιδότηση είναι οριζόντια και ανέρχεται στα 436 €/MWh.

Το συνολικό ποσό της επιδότησης για το ηλεκτρικό ρεύμα για νοικοκυριά και επιχειρήσεις τον Οκτώβριο ανέρχεται στο 1,1 δισ. ευρώ. Από αυτά, το 1 δισ. ευρώ προέρχεται από την ανάκτηση των υπερεσόδων των εταιρειών ηλεκτροπαραγωγής και των εσόδων από δημοπρασίες ρύπων και τα 100 εκατ. από τον κρατικό προϋπολογισμό.

 

Φυσικό Αέριο - Επιδότηση σε Οικιακά Τιμολόγια - Νοικοκυριά

Η ΔΕΠΑ Εμπορίας σε συνεργασία με τους υπόλοιπους παρόχους θα δώσει μια οριζόντια επιδότηση που θα ανέλθει σε 90 € ανά θερμική MWh για όλους τους οικιακούς καταναλωτές και για το σύνολο της μηνιαίας κατανάλωσης, απορροφώντας πάνω από το 50% της αύξησης. Το μέτρο αφορά σε 700.000 οικιακούς καταναλωτές ανεξαρτήτως εισοδήματος, μεγέθους κατοικίας ή παρόχου.

 

Φυσικό Αέριο - Επιδότηση σε Μη Οικιακά Τιμολόγια

Η επιδότηση του Φυσικού Αερίου από την Κυβέρνηση σε όλους τους Εμπορικούς Καταναλωτές και στη Βιομηχανία ανεξαρτήτως μεγέθους, τζίρου και αριθμού εργαζομένων, για τον Οκτώβριο, θα φτάσει στα 40 € ανά θερμική MWh.

 

Ειδικό τέλος

Για την αντιμετώπιση των συνεπειών του ενεργειακού πολέμου, τη στήριξη των ευάλωτων συμπολιτών μας και για την ενεργειακή θωράκιση της χώρας μας εισάγεται τέλος ύψους 10 ευρώ ανά θερμική mwh, που θα επιβληθεί στις εταιρείες Ηλεκτροπαραγωγής για τις ποσότητες του Φυσικού αερίου που χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.

 

Τα έσοδα από το ειδικό τέλος θα κατευθύνονται στο ταμείο ενεργειακής μετάβασης και θα έχουν ως στόχο την:

 

Υποστήριξη ευάλωτων νοικοκυριών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων για την αντιμετώπιση των αυξημένων τιμών του φυσικού αερίου

Υποστήριξη επενδύσεων σε εναλλακτικά καύσιμα, όπως το βιομεθάνιο και το πράσινο υδρογόνο

Υποστήριξη τροποποιήσεων και επεκτάσεων υποδομής του συστήματος φυσικού αερίου που είναι απαραίτητες για την αντικατάσταση του ρωσικού φυσικού αερίου και την ενίσχυση της δυνατότητας εισαγωγών από άλλες πηγές   

πηγή

Ιστορική απόφαση από την κυβέρνηση του Βερολίνου : Κρατικοποίησε τη Uniper το Βερολίνο

 

Ιστορική απόφαση από την κυβέρνηση του Βερολίνου, η οποία θα εισφέρει 8 δισ. ευρώ σε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου για να αποτρέψει την κατάρρευση της εταιρείας. Εχει ήδη λάβει σειρά από δάνεια διάσωσης, αλλά αναλώθηκαν.

 

 

Η Γερμανία θα εθνικοποιήσει τη Uniper SE, σε μια ιστορική κίνηση που έχει στόχο να σώσει τον μεγαλύτερο εισαγωγέα φυσικού αερίου της χώρας και να αποτρέψει την κατάρρευση του ενεργειακού τομέα της μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρώπης.

 

 

Η κυβέρνηση του Βερολίνου θα εισφέρει 8 δισεκατομμύρια ευρώ στην εταιρεία κοινής ωφέλειας που εδρεύει στο Ντίσελντορφ, μέσω αύξησης κεφαλαίου σε τιμή 1,70 ευρώ ανά μετοχή, δήλωσε την Τετάρτη η φινλανδική μητρική εταιρεία Fortum Oyj, μεταδίδει το Bloomberg. Η Uniper έχει συσσωρεύσει 8,5 δισεκατομμύρια ευρώ σε απώλειες που σχετίζονται με το φυσικό αέριο, μετά τη διακοπή των προμηθειών από τη Ρωσία στην Ευρώπη.

 

«Υπό τις τρέχουσες συνθήκες στις ευρωπαϊκές αγορές ενέργειας και αναγνωρίζοντας τη σοβαρότητα της κατάστασης της Uniper, η αποεπένδυση της Uniper είναι το σωστό βήμα», δήλωσε ο Markus Rauramo, διευθύνων σύμβουλος και πρόεδρος της Fortum.

 

Ως μέρος της συμφωνίας, η Γερμανία θα αναλάβει την πλήρη ιδιοκτησία της Uniper, αγοράζοντας το μερίδιο της Fortum, περίπου το 78%, για 500 εκατομμύρια ευρώ, δήλωσε η Fortum, η οποία ανήκει κατά πλειοψηφία στη φινλανδική κυβέρνηση. Με την ολοκλήρωση της συμφωνίας, το γερμανικό κράτος θα κατέχει περίπου το 98,5% της Uniper, πρόσθεσε.

 

Ο κυβερνών συνασπισμός του καγκελάριου Όλαφ Σολτς είναι αποφασισμένος να διασφαλίσει την επιβίωση της Uniper τους επόμενους μήνες, όταν η ενεργειακή κρίση θα μπορούσε να επιδεινωθεί.

 

Η Uniper έχει ήδη λάβει μια σειρά από δάνεια διάσωσης, αλλά αυτά αναλώθηκαν γρήγορα από την κλίμακα της κρίσης και απαιτείται πιο ισχυρή κρατική υποστήριξη. 

πηγή

Νέα λίστα-σοκ με ανατιμήσεις στα προϊόντα σούπερ μάρκετ

 

Μπροστά σε ένα νέο κύκλο ανατιμήσεων, τον τρίτο από τις αρχές του έτους, βρίσκονται οι καταναλωτές. Αυξήσεις έως 35% περιλαμβάνουν οι νέοι τιμοκατάλογοι που έχουν στείλει προμηθευτές στα σούπερ μάρκετ. Δύσκολος ο χειμώνας.

 

Οι τιμές συνεχίζουν να ανεβαίνουν και σημάδια αποκλικάμωσης δεν φαίνονται στον ορίζοντα, παρά το γεγονός ότι σε κάποια εμπορεύματα καταγράφεται μείωση στις διεθνείς τιμές.

 

Τον Αύγουστο, οι τιμές των τροφίμων και των μη αλκοολούχων ποτών αυξήθηκαν 13,2%, σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής. Οι μεγαλύτερες ανατιμήσεις σε σχέση με τον Αύγουστο του 2021 καταγράφηκαν στο ψωμί και στα δημητριακά (+18,5%), στα κρέατα (+17,1%), στα αυγά και στα γαλακτοκομικά (+18%), στα έλαια και λίπη (25,5%), στον καφέ-κακάο-τσάι (12,5%), αλλά και στα φρούτα και λαχανικά 1,7% και 7,9% αντίστοιχα.

 

Παρ' όλα αυτά μπροστά σε νέο κύμα ανατιμήσεων βρίσκεται η αγορά και οι καταναλωτές. Όπως δηλώνουν στο Euro2day.gr υψηλόβαθμα στελέχη αλυσίδων σούπερ μάρκετ, οι νέοι τιμοκατάλογοι που έχουν λάβει τις τελευταίες ημέρες από τους προμηθευτές τους περιλαμβάνουν νέες μεγάλες ανατιμήσεις σε βασικά καταναλωτικά προϊόντα, που φθάνουν σε κάποιες κατηγορίες το 35%.

 

 

Πρωταθλητές στο νέο κύμα ανατιμήσεων -τρίτο μεγάλο από τις αρχές του έτους- είναι το χαρτί υγείας, οι χαρτοπετσέτες, τα χαρτομάντιλα, τα ρολά κουζίνας, όπου οι νέοι τιμοκατάλογοι περιλαμβάνουν αυξήσεις που φθάνουν το 35% και το +12-13% στις πάνες για παιδιά και για ενήλικες. Ήδη από τις αρχές του έτους, όπως λέει στο Euro2day.gr ιδιοκτήτης αλυσίδας σούπερ μάρκετ, οι τιμές λόγω του ενεργειακού κόστους έχουν διπλασιαστεί.

 

Η βιομηχανία χαρτιού τουαλέτας είναι μια μικρογραφία του πολύ μεγαλύτερου ενεργοβόρου μεταποιητικού τομέα, όπου το κόστος παραγωγής συνεχίζει να εκτοξεύεται στα ύψη, αναφέρουν στελέχη της αγοράς στο Euro2day.gr. Σύμφωνα με τα ίδια, η τιμή χονδρικής για το ευρωπαϊκό λεπτό χαρτί έχει αυξηθεί στις 2.200 ευρώ ανά μετρικό τόνο από 900 ευρώ τον Ιανουάριο του 2021. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, οι παραγωγοί προϊόντων χάρτου εξετάζουν το ενδεχόμενο να μειώσουν την παραγωγή, ενώ κάποιοι άλλοι μεταξύ αυτών και εγχώριοι παίκτες έχουν προχωρήσει ή εξετάζουν να προχωρήσουν σε μείωση του βάρους και των μέτρων του τελικού προϊόντος.

 

Νέο ράλι ανατιμήσεων αναμένεται και στα έλαια. Οι τιμοκατάλογοι του Σεπτεμβρίου που έχουν στα χέρια τους οι αλυσίδες σούπερ μάρκετ περιλαμβάνουν αυξήσεις 30%, υποστηρίζουν στο Euro2day.gr στελέχη του λιανεμπορίου. «Η τιμή λίτρου στο ελαιόλαδο θα αυξηθεί κατά 1 ευρώ. Ο βασικός λόγος είναι το κόστος παραγωγής που έχει αυξηθεί από τα 0,80-0,90 ευρώ στα 2 ευρώ», αναφέρει ιδιοκτήτης αλυσίδας σούπερ μάρκετ. Εκτός όμως από το κόστος παραγωγής και τις υψηλές τιμές παραγωγού, η έλλειψη σε εργάτες γης οδηγεί σε νέες ανατιμήσεις το προϊόν, λόγω μειωμένης προσφοράς.

 

Μειωμένη προσφορά υπάρχει και στον κλάδο των τυροκομικών - γαλακτοκομικών προϊόντων, οι βιομηχανίες του οποίου ζητούν νέες αυξήσεις 20%. Η μείωση της προσφοράς εκτός από τη μείωση της πρώτης ύλης συνδέεται με την απόφαση αρκετών γαλακτοβιομηχανιών να κόψουν κωδικούς, να περιορίσουν την γκάμα και σε κάποιες περιπτώσεις να μειώσουν τη συσκευασία. Το τελευταίο εντοπίζεται κυρίως στα προϊόντα βουτύρου.

 

Διψήφιο ποσοστό ανατιμήσεων +25%-28% ζητούν οι προμηθευτές κρέατος (μοσχάρι, χοιρινό), κυρίως λόγω των υψηλών τιμών που αγοράζουν το προϊόν. Στην περίπτωση του μοσχαριού και του χοιρινού, η χώρα είναι ελλειμματική και τις μεγαλύτερες ποσότητες που καταναλώνει τις εισάγει από Γαλλία, Γερμανία, Ολλανδία, κ.ά.

 

Επιπλέον ανατιμήσεις 25% δεν αποκλείεται να δουν οι Έλληνες καταναλωτές στο αλεύρι, στο σιμιγδάλι και στα υποπροϊόντα αυτών. Πρόκειται για βασική κατηγορία προϊόντων που μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, η οποία έχει διαταράξει σημαντικά τις παγκόσμιες αγορές αφού η Ρωσία και η Ουκρανία ήταν σημαντικοί εξαγωγείς σιτηρών, σιταριού, καλαμποκιού, οδήγησαν το ράλι των ανατιμήσεων από τον περασμένο Φεβρουάριο.

 

Από το νέο κύμα ανατιμήσεων δεν απουσιάζει ούτε ο καφές. Με βάση τους νέους τιμοκαταλόγους, οι προμηθευτές ζητούν αυξήσεις +15%.

 

Οι νέες ανατιμήσεις, που αναμένεται ότι θα πιέσουν το ήδη μειωμένο εισόδημα των καταναλωτών, θα περάσουν τμηματικά μέχρι τα Χριστούγεννα, λένε στελέχη από το λιανεμπόριο τροφίμων που προετοιμάζονται για έναν δύσκολο χειμώνα. «Λέγαμε ότι μετά το καλοκαίρι θα υπήρχαν σημάδια ουσιαστικής αποκλιμάκωσης του πληθωρισμού, αλλά από τα στοιχεία δεν προκύπτει κάτι τέτοιο», αναφέρει στέλεχος της αγοράς που «βλέπει μια χαραμάδα στα commodities, οι τιμές των οποίων αρχίζουν να μειώνονται, έστω και οριακά».  

Αλεξάνδρα Γκίτση 

Απέλαση ή εκμετάλλευση, πρότεινε σε πρόσφυγες και μετανάστες ο Τσίπρας

 

του Ανδρέα Κοσιάρη

 

Στο πλαίσιο της συνέντευξης τύπου στη ΔΕΘ του αρχηγού του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, τέθηκε ερώτηση συνολικά για το ζήτημα του προσφυγικού/μεταναστευτικού και συγκεκριμένα για την επέκταση του τείχους στα σύνορα του Έβρου από την κυβέρνηση. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, επεκτείνοντας την απάντησή του, φάνηκε να θέτει ένα δίλημμα στους ανθρώπους που φτάνουν στη χώρα μας είτε κυνηγημένοι είτε κυνηγώντας μια καλύτερη ζωή: Απέλαση ή εκμετάλλευση.

 

Απαντώντας σε δημοσιογραφική ερώτηση, αφού πρώτα «δικαιολόγησε» παλιότερη ρήση του για «τη θάλασσα» που «δεν έχει σύνορα» και ξεκαθάρισε πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι «επί της αρχής κατά του φράχτη στον Έβρο», ο κ. Τσίπρας επέλεξε να επεκταθεί παίρνοντας την ευκαιρία «να πει μια σκέψη».

 

 

Προχώρησε έπειτα στη διαπίστωση πως «στην ύπαιθρο, αλλά και στα μεγάλα αστικά κέντρα που είναι τουριστικά κέντρα, υπάρχει τεράστιο έλλειμμα εργατικών χεριών — και στους αγρότες γης και στον τουρισμό, παντού στην αγορά». Εάν έμενε εκεί, η διαπίστωσή του από μόνη της δεν θα ήταν λανθασμένη. Όμως η «σκέψη» του κ. Τσίπρα δεν είχε ολοκληρωθεί.

 

Συνέχισε μιλώντας για εργασίες που «για λόγους που δεν είναι της ώρας να συζητήσουμε, οι Έλληνες συμπολίτες μας δεν επιθυμούν να τις κάνουν». Εκεί, στους «λόγους που δεν είναι της ώρας να συζητήσουμε», βρίσκεται το κλειδί της σκέψης του Τσίπρα, έστω κι αν αυτός επέλεξε να τους προσπεράσει με μία μη αναφορά.

 

Διότι η συνέχεια της σκέψης του, τον οδήγησε να θέσει ένα δίλημμα, όχι στον δημοσιογράφο στον οποίο απαντούσε ή σε όσους πολίτες παρακολουθούσαν τη συνέντευξή του, αλλά στους ίδιους τους πρόσφυγες και τους μετανάστες που φτάνουν στην Ελλάδα.

 

«Αφού η Ευρώπη τους λέει “δεν περνάτε”, να τους πούμε κι εμείς, δεν περνάτε, πράγματι, γιατί η Ευρώπη έχει κλείσει τα σύνορα. Αλλά, εάν έρθετε εδώ θα ξέρετε ότι έχετε δύο επιλογές: ή να γυρίσετε πίσω ή να ενταχθείτε με τους όρους που το ελληνικό κράτος προβλέπει να ενταχθείτε. Που σημαίνει να μπείτε σε μία παραγωγική διαδικασία, που σημαίνει η ερειπωμένη ύπαιθρος να αποκτήσει εργάτες γης, που σημαίνει ότι δεν θα κάθεστε για να σας δίνουμε επιδόματα μέχρι να βρείτε τον τρόπο να φτάσετε στην Ευρώπη, με smugglers, με διακινητές. Είναι μια άλλη αντίληψη, που κάποια στιγμή πρέπει να τη συζητήσουμε σοβαρά».

 

 

Αν κανείς συνδέσει τους «λόγους» για τους οποίους οι «Έλληνες συμπολίτες δεν επιθυμούν να κάνουν» τις συγκεκριμένες δουλειές, με την πρόταση του Αλέξη Τσίπρα να τις κάνουν οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, θα δει πόσο πραγματικά ακροδεξιά στη λογική της είναι αυτή η πρόταση. Διότι αυτοί οι «λόγοι», τους οποίους ο Τσίπρας δεν θέλησε να συζητήσει, δεν είναι κάποια αόριστη «έλλειψη επιθυμίας» των Ελλήνων να τις κάνουν, κάποια «τεμπελιά». Οι λόγοι είναι πως το μοντέλο πάνω στο οποίο χτίστηκε η αγροτική παραγωγή της Ελλάδας τις τελευταίες δεκαετίες (όπως και ο τουριστικός τομέας, τον οποίο ο Τσίπρας αρχικά ανάφερε κι έπειτα ξέχασε), απαιτεί πάμφθηνα εργατικά χέρια, έλλειψη εργατικών δικαιωμάτων και τραγικές συνθήκες ζωής κι εργασίας.

 

Αυτό που πρότεινε ο αρχηγός του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι κάτι το καινούριο — είναι ακριβώς αυτό που κάνει όλα αυτά τα χρόνια το ελληνικό κράτος και το παραγωγικό μοντέλο που, αν δεν επέβαλε, στην καλύτερη των περιπτώσεων επέτρεψε να ανθήσει. Η ελληνική αγροτική παραγωγή «χτίστηκε» με τον ιδρώτα και το αίμα μεταναστών από την Αλβανία, το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές κ.α. Η «πρόταση» του Τσίπρα είναι να προστεθούν σε αυτούς και οι νέοι πρόσφυγες και μετανάστες, από τη Συρία, το Αφγανιστάν, τη Σομαλία κ.ο.κ., ώστε «να αποκτήσει η ερειπωμένη ύπαιθρος εργάτες γης». Ώστε να βρεθούν νέοι σύγχρονοι σκλάβοι να χύσουν ιδρώτα και συχνά κυριολεκτικά αίμα στα χωράφια για ψίχουλα, και να έχουν οι μεγαλοαγρότες κάποιον να μαστιγώσουν ή να πυροβολήσουν όταν διεκδικήσει τα λίγα δεδουλευμένα του.

 

 

Ο Τσίπρας θεωρεί ότι «δεν είναι της ώρας να συζητήσουμε» τους λόγους που υπάρχει έλλειψη εργατικών χεριών σε συγκεκριμένους τομείς, διότι ξέρει πως αν συζητήσουμε αυτούς τους λόγους, θα χρειαστεί να συζητήσουμε για μια ευρύτερη αναδιάταξη του παραγωγικού μοντέλου, το οποίο δεν θα έχει ανάγκη «φθηνά χέρια» ντόπιων ή ξένων. Ένα παραγωγικό μοντέλο που δεν θα εκμεταλλεύεται την ανάγκη για το κέρδος, που θα προσφέρει αξιοπρεπή εργασία και διαβίωση.

 

Θα πρέπει να είναι ξεκάθαρο: η ένταξη των προσφύγων και των μεταναστών στη χώρα, προϋποθέτει φυσικά τη συμμετοχή τους στη ζωή αυτής της χώρας, οικονομική, κοινωνική, πολιτική. Όμως αυτή η συμμετοχή τους, δεν μπορεί να γίνει «με τους όρους που το ελληνικό κράτος προβλέπει», όταν οι όροι αυτοί είναι εκμετάλλευση, καταπίεση και φτώχεια.

 

Δεν είναι συμμετοχή και ένταξη το καθεστώς σύγχρονης σκλαβιάς. Δεν είναι «ανθρωπισμός» το να λες, «χρειάζομαι φθηνά εργατικά χέρια στα χωράφια και τον τουρισμό, αν δεν θες φύγε». Είναι το ακριβώς αντίθετο, σφιχταγκαλιασμένη με τον καπιταλισμό ακροδεξιά.

 

Δυο καρπούζια στην ίδια μασχάλη

Σε ίδιου τύπου μισόλογα, προς ικανοποίηση ενός συντηρητικού ακροατηρίου στο οποίο φαίνεται πως στοχεύει, προχώρησε ο κ. Τσίπρας και λίγο νωρίτερα, ασκώντας μεν κριτική στην πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης στο προσφυγικό και στον ρόλο της Τουρκίας, αλλά από περιορισμένη σκοπιά. Λέγοντας πως «οι μεταναστευτικές ροές δεν είναι ένα ελληνοτουρκικό ζήτημα, είναι ένα ευρωτουρκικό ζήτημα», περιορίστηκε στην επισήμανση πως πρέπει η Τουρκία «να σταματήσει να υποστηρίζει, εν πάση περιπτώσει, τους διακινητές, να υποδαυλίζει τους διακινητές».

 

Όμως τα προβλήματα της συμφωνίας Ευρωπαϊκής Ένωσης-Τουρκίας, δεν περιορίζονται εκεί. Ξεκινούν από την ίδια την αρχή της, που ορίζει αυθαίρετα την Τουρκία ως «ασφαλή χώρα» για τους πρόσφυγες, και της αναθέτει τον ρόλο του «δεσμοφύλακα» για λογαριασμό της Ευρώπης — τον ίδιο ρόλο που για την Ελλάδα ο κ. Τσίπρας υποτίθεται πως απορρίπτει.

 

 

Η διατήρηση αυτού του βολικού μύθου είναι θεμελιώδης για την πολιτική, όχι μόνο συνολικά της Ευρώπης, αλλά και συγκεκριμένα του ελληνικού κράτους. Η Τουρκία είναι ταυτόχρονα μια χώρα επιθετική προς τους γείτονές της, πολεμοχαρής, καταπιεστική με τα δικαιώματα των μειονοτήτων και των ευάλωτων πληθυσμών, που διοικείται από «Σουλτάνο» και εργαλειοποιεί τους πρόσφυγες — αλλά επίσης και μία «ασφαλής» για τους πρόσφυγες χώρα, στην οποία οφείλουν να παραμείνουν, έστω και δια της βίαιης επαναπροώθησης.

 

Οι εκπρόσωποι του ελληνικού κράτους έχουν πλέον γίνει εξπέρ στη διατήρηση αυτών των δύο ογκωδέστατων καρπουζιών κάτω από την ίδια μασχάλη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η πρόσφατη υπόθεση των προσφύγων στη νησίδα του Έβρου. Το ελληνικό κράτος έπρεπε ταυτόχρονα να υποστηρίζει ότι οι πρόσφυγες ήταν σε τουρκικό έδαφος, άρα σε έδαφος χώρας που είναι ασφαλής για αυτούς κι άρα η Ελλάδα δεν είχε κάποια υποχρέωση διάσωσής τους — και αντιθετικά να υποστηρίζει πως όταν «βρέθηκαν» σε ελληνικό έδαφος, υπεύθυνες για το δράμα τους ήταν οι τουρκικές αρχές που τους έσπρωξαν εκεί, που τους εργαλειοποίησαν στον «υβριδικό» τους πόλεμο εναντίον της Ελλάδας.

 

Μια χώρα που χρησιμοποιεί ευάλωτους πληθυσμούς ως «εργαλείο» σε έναν «υβριδικό πόλεμο», δεν μπορεί να είναι ασφαλής για αυτούς. Πόσο μάλλον εάν κανείς προσθέσει τις επιθέσεις που δέχονται οι πρόσφυγες στην Τουρκία από ακροδεξιές ομάδες και από τις τουρκικές αρχές ασφαλείας, τους υποχρεωτικούς επαναπατρισμούς σε περιοχές όπου ακόμα κινδυνεύουν κ.α. Όμως η Ελλάδα θέλει ταυτόχρονα και η Τουρκία να εκμεταλλεύεται τους πρόσφυγες, και να είναι μια ασφαλής χώρα για αυτούς, διότι και στις δύο περιπτώσεις, η Ελλάδα αποποιείται των ευθυνών της.

 

Το αποτέλεσμα είναι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες να είναι θύματα σε κάθε περίπτωση και από κάθε πλευρά. Όπως εκείνοι στον Έβρο, που οι τουρκικές αρχές τους έσπρωχναν προς την Ελλάδα, και οι ελληνικές αρχές τους έστελναν πίσω, μπαλάκι στη γενικότερη αδιαφορία και ανευθυνότητα.

 

Ο Αλέξης Τσίπρας, άξιος εκπρόσωπος της συνέχειας του ελληνικού κράτους, δεν φάνηκε πρόθυμος να ξεστρατίσει από όλα αυτά. Αντίθετα, υπέκυψε στα ακροδεξιά ένστικτα του «κέρδους από την κρίση». Θέλησε ρητορικά να συνδυάσει τον «ανθρωπισμό» με την εκμετάλλευση, όμως σε όποιον τον άκουσε προσεκτικά, έμεινε μόνο η γεύση της εκμετάλλευσης.

 

«Βόμβα» Ράμμου στην Εξεταστική: Η καταστροφή του αρχείου Ανδρουλάκη έγινε την ίδια ημέρα της καταγγελίας του και με εντολή Κοντολέοντα.!

 

«Βόμβα» από τον επικεφαλής της Αρχής Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών, Χρήστο Ράμμο κατά τη διάρκεια της κατάθεσής του στην Εξεταστική Επιτροπή για τις υποκλοπές. Σύμφωνα με πηγές τόσο του ΣΥΡΙΖΑ όσο και του ΚΙΝΑΛ, ο κ. Ράμμος φέρεται να υποστήριξε ότι η καταστροφή του «αρχείου Ανδρουλάκη» έγινε την ίδια ημέρα της καταγγελίας του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, με εντολή του Παναγιώτη Κοντολέοντα, επικαλούμενος τα πρακτικά της ΕΥΠ ως απόδειξη.

 

 

Παράλληλα, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, ο κ. Ράμμος έκανε λόγο για «αδιαφάνεια» και «άρνηση συνεργασίας» του νυν διοικητή της ΕΥΠ, Θεμιστοκλή Δεμίρη όσον αφορά στην υπόθεση παρακολούθησης του Νίκου Ανδρουλάκη και χαρακτηρίζοντας μάλιστα την υπόθεση ως «την μεγαλύτερη επέμβαση σε ιδιωτικό βίο», και υπογραμμίζοντας ότι δεν θα σταματήσει και θα δώσει συνέχεια στο ζήτημα.

 

Βολές Ράμμου κατά Δεμίρη και Βλάχου: «Επικαλούνται το “απόρρητο” - Δεν επιτρέπεται η αδιαφάνεια σε Κράτος Δικαίου

 

Συγκεκριμένα, ο Χρήστος Ράμμος φέρεται να τόνισε ότι ο Θεμιστοκλής Δεμίρης, απαντώντας στο αίτημα πρόσβασης του φακέλου του κ. Ανδρουλάκη, υποστήριξε ότι δεν γνώριζε για την ύπαρξη του φακέλου. Παράλληλα ανέφερε ότι γνώριζε μόνο ένα έγγραφο του Παναγιώτη Κοντολέοντα και της εισαγγελέως Βασιλικής Βλάχου προς τον πάροχο για πιστοποίηση αριθμού.

 

Σύμφωνα με τον κύριο Ράμμο, η ΑΔΑΕ ήταν εκείνη που επέμεινε και κάλεσε να έρθουν οι υποδιοικητές της ΕΥΠ. Εν συνεχεία, τους δόθηκε από την ΕΥΠ έγγραφη δήλωση του Θεμιστοκλή Δεμίρη, με την οποία σημείωνε ότι η διαδικασία της άρσης του απορρήτου κινήθηκε νόμιμα.

 

Ο κύριος Ράμμος φέρεται να υπογράμμισε ότι ο κύριος Δεμίρης επικαλέσθηκε το απόρρητο για να μη δώσει άλλες απαντήσεις. Παράλληλα, ο Χρήστος Ράμμος επεσήμανε ότι η ΕΥΠ δεν μπορεί να αντιτάσσει το «απόρρητο» στην Αρχή η οποία από το Σύνταγμα έχει την ελεγκτική αρμοδιότητα σε αυτή.

 

«Γενικά υπήρχε άρνηση συνεργασίας από την Βλάχου και την ΕΥΠ με "υπεκφυγές" για να ξεγλιστρήσουν». Πουθενά δεν υπήρχε αιτιολογία για την παρακολούθηση Ανδρουλάκη, μόνον στο μυαλό της Εισαγγελέως. Δεν επιτρέπεται σε ένα Κράτος Δικαίου η αδιαφάνεια», φέρεται να είπε. 

πηγή

   

 

 

Σαν σήμερα "φεύγει" από τη ζωή ο μεγάλος μας ποιητής και διανοούμενος Γιώργος Σεφέρης

 

Στις 20 Σεπτεμβρίου 1971 φεύγει από τη ζωή ο Γιώργος Σεφέρης, ένας από τους σημαντικότερος εκπροσώπους της ελληνικής ποίησης και των γραμμάτων γενικότερα.

 

Ο Γιώργος Σεφέρης ( το πραγματικό του όνομα ήταν Γιώργος Σεφεριάδης), γεννήθηκε στις 29 Φεβρουαρίου 1900 στη Σμύρνη και ήρθε με την οικογένειά του στην Αθήνα το 1914. Το 1918 πηγαίνει στο Παρίσι όπου μένει και σπουδάζει νομική και λογοτεχνία ως το 1924.

 

Το 1926 διορίζεται ακόλουθος στο υπουργείο των Εξωτερικών και υπηρετεί διαδοχικά, από το 1931 ως το 1934 στο Γενικό Προξενείο Λονδίνου, από το 1936 ως το 1938 ως πρόξενος στην Κορυτσά και από το 1938 ως το 1941 ως προϊστάμενος της Διευθύνσεως Εξωτερικού Τύπου, στο υφυπουργείο Τύπου και Πληροφοριών. Μετά την κατάληψη της Ελλάδος από τα γερμανικά στρατεύματα, ο Γιώργος Σεφέρης ακολουθεί την ελεύθερη κυβέρνηση στην εξορία και υπηρετεί πρώτα, το 1941, στην ελληνική πρεσβεία στην Νότιο Αφρική, και, από το 1942 ως την απελευθέρωση, στη διεύθυνση Τύπου και πληροφοριών της ελληνικής κυβερνήσεως στο Κάιρο». Οι σταθμοί της διπλωματικής του καριέρας είναι πολλοί και από το 1957 ως το 1962 φτάνει να αναλάβει τη θέση του έλληνα πρεσβευτή στο Λονδίνο.

 

Το 1963 του απονεμήθηκε – πρώτη φορά σε Έλληνα δημιουργό – από την Σουηδική Ακαδημία το Βραβείο Νόμπελ της Λογοτεχνίας, το 1964 ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτωρ των Πανεπιστημίων Θεσσαλονίκης και Οξφόρδης, το 1967 εξελέγη επίτιμος εταίρος του Ινστιτούτου Ανωτάτων Σπουδών του Πανεπιστημίου του Πρίνστον και επίτιμο μέλος της Αμερικανικής Ακαδημίας Γραμμάτων και Τεχνών.

 

 

 

Η κηδεία του έγινε διαδήλωση

 

Η είδηση του θανάτου του κατέκλεισε τα εγχώρια αλλά και διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία. Η Ελλάδα, από το 1967, βρίσκεται «στον γύψο» της Χούντας των Συνταγματαρχών. Η κηδεία του θα λάβει τη μορφή μιας πάνδημης διαδήλωσης κατά της Δικτατορίας.

 

«Οι νέοι άρχισαν να τραγουδούν τον Εθνικό Ύμνο, το μελοποιημένο από το Μίκη Θεοδωράκη ποίημα του Σεφέρη «Άρνηση» και το κρητικό δημοτικό τραγούδι «Πότε θα κάνη ξαστεριά»»

 

 

 

 

 

Γράφουν «ΤΑ ΝΕΑ» στις 21 Σεπτεμβρίου:

 

«Όλα τα ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία καθώς και οι ραδιοφωνικοί και τηλεοπτικοί σταθμοί μετέδωσαν εκτενή τηλεγραφήματα από την Αθήνα για το θάνατο του τιμημένου με Βραβείο Νόμπελ (1963) Έλληνος ποιητού με μακρά στοιχεία για τη ζωή, το έργο και την πνευματική προσφορά του».

 

 

 

Ο Μίκης τηλεγραφεί στη Χούντα

 

Τον Απρίλιο του 1970, η διεθνής κατακραυγή είχε αναγκάσει τη Δικτατορία να απελευθερώσει τον κρατούμενο Μίκη Θεοδωράκη και έκτοτε ο συνθέτης βρίσκεται αυτοεξόριστος στο Παρίσι.

 

Στις 22 Σεπτεμβρίου 1971, «ΤΑ ΝΕΑ» δημοσιεύουν το τηλεγράφημα του Μίκη προς τη Χούντα με το οποίο ζητά να παρευρεθεί στην κηδεία του Γιώργου Σεφέρη.

 

«Ο ραδιοσταθμός του Λονδίνου μετέδωσε χθες το βράδυ ότι ο συνθέτης Μίκης Θεοδωράκης όταν ανηγγέλθη ο θάνατος του Γ. Σεφέρη απέστειλε τηλεγράφημα προς τον πρεσβευτή της Ελλάδος στο Παρίσι. Το τηλεγράφημα έχει ως εξής:

 

«Στενός συνεργάτης του Γιώργου Σεφέρη, ζητώ να μου παρασχεθή άδεια διαρκείας 24 ωρών, όπως δυνηθώ να παραστώ στην κηδεία του.

 

Μίκης Θεοδωράκης«»

 

Τελικά δεν στάθηκε δυνατό να είναι παρών ο Θεοδωράκης στην κηδεία του. Παρόντα όμως ήταν τα τραγούδια του, με τα οποία πλήθος συγκεντρωμένων μετέτρεψε την τελετή σε αντιδικτατορική διαδήλωση.

 

 

 

Το στεφάνι που έστειλε ο Μίκης Θεοδωράκης στη μνήμη του Σεφέρη έγραφε:

 

«Στον μεγάλο μας ΔΗΜΙΟΥΡΓΟ που δόξασε την Ελλάδα. Μίκης Θεοδωράκης»

 

 

 

Πληροφορίες από: tanea.gr

 

Φωτος: Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» & «ΤΑ ΝΕΑ»

1.270 εντολές διακοπής ρεύματος την ημέρα!

Χωρίς έλεος. Χωρίς ίχνος κοινωνικής ευαισθησίας. Η διοίκηση της ιδιωτικής ΔΕΗ με τις πλάτες της κυβέρνησης Μητσοτάκη προχωρά σε μαζικές διακοπές ρεύματος. Οι κυνικές εντολές διακοπής ρεύματος σε νοικοκυριά ξεπέρασαν τις 305.000 το διάστημα Ιανουαρίου – Αυγούστου 2022, όταν πέρυσι για όλο το 2021 ήταν περίπου 168.000.

 

Το παραπάνω στοιχείο, ανέφερε μιλώντας στο Open ο πρόεδρος της Ένωσης Τεχνικών ΔΕΗ Κώστας Μανιάτης. Ο ίδιος σημείωσε: «Έχουν διπλασιαστεί και πιστεύουμε θα περάσουν τις 400.000 … Και θα ήταν περισσότερες αν δεν υπήρχαν οι διακανονισμοί οφειλών, που έχουν φτάσει στα ύψη. Μεταφέρουν τα χρέη προς τα πίσω». Οι 305.000 εντολές ισοδυναμούν με 1.270 διακοπές ρεύματος τη μέρα! Δηλαδή 1.270 οικήματα βυθίζονται στο σκοτάδι σε καθημερινή βάση!

 

Ο ίδιος επίσης ανέφερε ότι είναι αμέτρητες οι περιπτώσεις που αποκαλύπτεται μη εφαρμόσιμη, αν όχι καταστροφική για τους καταναλωτές, η πρωθυπουργική εξαγγελία για κλιμακωτή επιδότηση στην κατανάλωση ρεύματος, ανάλογα με το πόσο θα την μειώσει ο καταναλωτής.

 

Ο Κ. Μανιάτης εξήγησε ότι είναι αδύνατο να γίνει άμεσα αντιληπτή η μείωση κατανάλωσης ενός νοικοκυριού, καθώς λόγω της μεγάλης έλλειψης προσωπικού, «οι μετρήσεις δεν είναι σωστές απέναντι στον καταναλωτή. Δεν κάνουμε μετρήσεις κάθε μήνα, αλλά κάθε τέσσερις μήνες». Πρόσθεσε ότι παρά τα όσα εξαγγέλλονταν για «έξυπνους μετρητές» είναι ακόμη στη φάση του διαγωνισμού από τον Ιανουάριο.

 

Στην επισήμανση των δημοσιογράφων ότι χωρίς πραγματική μέτρηση κατανάλωσης είναι στον αέρα η εξαγγελία Μητσοτάκη για κλιμακωτή επιδότηση ανάλογα με την μείωση της κατανάλωσης, ο κ. Μανιάτης το επιβεβαίωσε και είπε ότι θα χρησιμοποιηθεί μία απλή σύγκριση με το «τι κατανάλωνες πέρυσι», που ωστόσο δεν αφορά π.χ. κάποιον που μπαίνει σε ένα σπίτι που πριν ήταν κλειστό.

 

Ακόμη χειρότερα, καθώς δεν υπάρχει άμεση πραγματική μέτρηση κατανάλωσης, οι πρώτοι λογαριασμοί δεν πρόκειται να καταγράφουν καμία μείωση, ακόμη και αν έχει επιτευχθεί.

 

Πρακτικά, νοικοκυριά που πληρώνουν με λογαριασμό ανά τετράμηνο δεν πρόκειται να δουν επιδότηση για μήνες, ενώ θα καλούνται να πληρώνουν κανονικά το αυξημένο κόστος ενέργειας. Ακόμη χειρότερα, όσοι επέλεξαν δίμηνο ή μηνιαίο λογαριασμό, θα χρεωθούν εικονικές και κατά προσέγγιση καταναλώσεις με τα αυξημένα τιμολόγια, πριν γίνει πραγματική μέτρηση για να «επιβραβεύσει» μια μείωση κατανάλωσης.

 

Αυτοί που θα αντιμετωπίσουν πολύ μεγάλο πρόβλημα, είναι τα νοικοκυριά που επέλεξαν να εγκαταστήσουν συστήματα θέρμανσης με συσσωρευτές ή αντλίες θερμότητας, ή ακόμη και κλιματισμού. Αυτή η κατανάλωση είναι ανελαστική και δεν μπορεί να μειωθεί σημαντικά χωρίς να οδηγήσει σε μεγάλη υποβάθμιση των συνθηκών διαβίωσης. «Τι θα γίνει για αυτό; Θα παίξει ρόλο όταν η θέρμανση περιλαμβάνεται στην κατανάλωση ή όχι;» αναρωτήθηκε ο κ. Μανιάτης.

 

Έθεσε επίσης και θέμα κινδύνου ζωής από πιθανές διακοπές ρεύματος, για καταναλωτές που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα υγείας και έχουν στις κατοικίες τους μηχανήματα, όπως π.χ. παροχής οξυγόνου. «Ακούμε τώρα από την ΕΕ, ότι μπορεί να έχουμε διακοπές, το μεσημέρι ή το βράδυ. Μπορεί να είναι αρκετές ώρες. Τι θα γίνει; Θα αντέξουν αυτοί που χρειάζονται οξυγόνο; Δεν είναι εύκολη εξίσωση και πρέπει να την αντιμετωπίσουμε με σοβαρότητα», όπως τόνισε.   

πηγή  

"Έκρηξη" της πείνας στον πλανήτη: Ένας άνθρωπος πεθαίνει κάθε 4 δευτερόλεπτα

 

Πάνω από 200 ΜΚΟ από 75 χώρες εκφράζουν την αγανάκτησή τους για τα ολοένα αυξανόμενα ποσοστά της πείνας ανά τον κόσμο. Καταγράφεται υπερδιπλασιασμός από το 2019 μέχρι σήμερα.

 

Ένας άνθρωπος πεθαίνει κάθε τέσσερα δευτερόλεπτα στον κόσμο από την πείνα, καταγγέλλουν σήμερα περισσότερες από διακόσιες μη κυβερνητικές οργανώσεις, απευθύνοντας έκκληση στους ηγέτες της υφηλίου που συναντώνται από σήμερα στη Νέα Υόρκη κατά τη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ "να ενεργήσουν για να σταματήσουν την παγκόσμια κρίση πείνας".

 

"Οι οργανώσεις από 75 χώρες υπέγραψαν ανοιχτή επιστολή στην οποία εκφράζουν την αγανάκτησή τους για την έκρηξη του αριθμού των ανθρώπων που υποφέρουν από την πείνα και για να κάνουν συστάσεις, την ώρα που 345 εκατομμύρια άνθρωποι στον κόσμο υποφέρουν από οξεία πείνα, αριθμός που έχει υπερδιπλασιαστεί από το 2019", υπογραμμίζουν οι 238 οργανώσεις σε ανακοίνωσή τους.

 

Η ανοιχτή αυτή επιστολή δόθηκε στη δημοσιότητα με αφορμή την έναρξη σήμερα της ετήσιας Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, όπου μεγάλος αριθμός πολιτικών ηγετών, αλλά και εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών συναντάται για μια εβδομάδα κατά την, όπως θεωρείται, πιο σημαντική διπλωματική σύνοδο στον κόσμο.

 

"Είναι απαράδεκτο το γεγονός ότι με όλη αυτήν την αγροτική τεχνολογία (...) σήμερα, μιλάμε ακόμη για πείνα τον 21ο αιώνα", δήλωσε ο Μοχάνα Άχμεντ Άλι Ελτζαμπάλι του Συνδέσμου Οικογενειακής Φροντίδας της Υεμένης (Yemen Family Care Association), που ήταν μια από τις μη κυβερνητικές οργανώσεις που υπογράφουν την ανοιχτή αυτή επιστολή.

 

"Δεν πρόκειται μόνον για μια χώρα ή μια ήπειρο και η πείνα έχει πάντα μόνο μία αιτία. Αυτή είναι η αδικία ολόκληρης της ανθρωπότητας", υπογράμμισε.  

πηγή

Ο λυρατζής

 

γράφει ο Λευτέρης Κουγιουμουτζής

 

 

Ολόκληρο τον Μάη, ζήτημα να μπήκε δυο-τρεις φορές στο μάθημα.

 

Μες στη χρονιά βέβαια ήταν από τους πιο τακτικούς, κι ας το ‘βλεπες στο βλέμμα του ότι δεν αντιλαμβανότανε και πολλά απ’ την παράδοση. Οχι πως έκανε και καμιά ιδιαίτερη προσπάθεια δηλαδή, παρά τις επίμονες παραινέσεις μου· φαίνεται πως τον είχε πείσει αμετάκλητα το σχολειό τα προηγούμενα χρόνια ότι αυτός δεν πρόκειται να τα καταφέρει ποτέ στα μαθήματα. Συνήθως αποτραβιότανε με συστολή στην πίσω γωνία, κι όποτε δεν ασχολιότανε στα κρυφά με το κινητό του έχοντας την ψευδαίσθηση πως δεν τον έχω πάρει χαμπάρι, χάζευε έξω στην αυλή ή έγραφε κάτι ορνιθοσκαλίσματα στο μοναδικό του τετράδιο. Μα μιας και δεν καταδεχότανε να κάνει φασαρία και να ενοχλεί, έκανα κι εγώ -ως αντίδωρο- τα στραβά μάτια στα μικροατοπήματά του· είχαμε βρει αυτόν τον ανώδυνο τρόπο να συνυπάρχουμε.

 

Ωσπου ένα πρωί, μετά τις διακοπές του Πάσχα, εμφανίστηκε στο σχολειό μ’ ένα θηκάρι που είχε μέσα του μια λύρα· προσπέρασε τις αίθουσες, θρονιάστηκε σε μια κερκίδα στην άκρη της αυλής μαζί με ορισμένους άλλους που τ’ ακολουθούσανε, κι αφού κούρδισε τη λύρα του, αρχίνισε να σκορπά νότες και τραγούδια μέσα στο ανοιξιάτικο πρωινό. Τι λυρατζής ήταν ετούτος· έπαιζε αφτιασίδωτα κι ανάβλυζαν απ’ το δοξάρι του σκοποί αμάλαγα παλαιινοί, αμόλυντοι απ’ την έπαρση της εποχής. Στα χέρια του η λύρα δεν ήταν όργανο επίδειξης και προβολής, μα μαγνήτης που τραβούσε των ανθρώπων τις ψυχές και τις έσμιγε σ’ έναν ανεπιτήδευτο κοινό τόπο, όπου ο καθείς μπορούσε να ‘ναι απλώς ο εαυτός του.

 

Σαν έφτασαν στ’ αυτιά μου οι μουσικές του απ’ το ανοιχτό παράθυρο της τάξης, παράτησα το μάθημα και βγήκα να δω ποιος είναι αυτός ο λυρατζής που παίζει τόσο αρμονικά και γλυκοτραγουδά σαν το γαρδέλι. Και σαν τον είδα να βαστά τη λύρα, δεν ήταν πια εκείνο το αμίλητο κοπέλι με τη χαμηλή αυτοεκτίμηση, αποτραβηγμένο στην πίσω γωνία της τάξης να περιμένει βαριεστημένα να τελειώσει το μάθημα, αλλά λουλούδιζε κι ανθούσε όλο ζωντάνια και σφρίγος, μες στον μπαξέ που ο ίδιος είχε φτιάξει με τη λύρα του και την ψυχή του.

 

Κι από κείνη τη μέρα και μετά, ζήτημα να ξαναμπήκε δυο-τρεις φορές στο μάθημα. Εφερνε κάθε πρωί τη λύρα του, αρχίνισαν να κουβαλούνε κι άλλοι τα όργανά τους, και πιάνανε τον σκοπό και το τραγούδι στην άκρη της αυλής. Κι έτσι, ετούτο το συνεσταλμένο κοπέλι που είχε περάσει απαρατήρητο ολοχρονίς, μετέτρεψε τα άψυχα ντουβάρια και τους βαρετούς μονολόγους των δασκάλων σ’ αληθινό σχολειό, όπου τα παιδιά έρχονται κάθε πρωί χαρούμενα για να ξεδιπλώσουνε τις κλίσεις τους και την προσωπικότητά τους. Να γενούνε, εντέλει, συνδιαμορφωτές και συμμέτοχοι μιας κοινωνίας κι όχι παθητικοί αποδέκτες μιας ανούσιας και συνήθως ακαταλαβίστικης μετωπικής διδασκαλίας.

 

Φέτος, που άλλαξα σχολειό, τον σκέφτομαι συχνά τον περσινό μου λυρατζή, που μ’ έμαθε πως το σχολειό το φτιάχνουν τελικά η μοναδικότητα κι ο χαρακτήρας του κάθε κοπελιού κι όχι τα αναλυτικά προγράμματα, η στείρα γνώση, η αγωνία της βαθμολογικής επίδοσης και ο μπαμπούλας των εξετάσεων.

 

Το BBC «βάφτισε» τον Παύλο «διάδοχο της Ελλάδας»…

 

Το …έγκυρο BBC «βάφτισε» του Παύλο «διάδοχο της Ελλάδας» …ξεχνώντας μάλλον ότι έχει καταργηθεί η μοναρχία στην Ελλάδα.

 

Το Βρετανικό μέσο ενημέρωσης για λόγους που μόνο οι υπεύθυνοι του γνωρίζουν να παρουσίασε τον γιο του τέως Κωνσταντίνου, Παύλο ως διάδοχο. Ο τίτλος του BBC που προκάλεσε πολλές αντιδράσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης ήταν: «Η αυτού εξοχότης, ο πρίγκιπας διάδοχος της Ελλάδας, Παύλος».

 

Ο Παύλος ήταν καλεσμένος σε εκπομπή αφιερωμένη στην κηδεία της Βασίλισσας Ελισάβετ, όπου αναφέρθηκε στη σχέση του με το Βρετανικό θρόνο και γνωστοποίησε ότι μαζί με τη μητέρα του θα παραστεί στην κηδεία της Ελισάβετ.

 

Για το Βρετανικό κανάλι όμως ήταν μια ευκαιρία να κάνει «παιχνιδάκια» με βασιλικούς τίτλους και να δώσει …«χρίσματα» που μάλλον δεν …«χάλασαν» και τον Παύλο.

 

Ενημερώνουμε το ΒΒC ότι ο ελληνικός λαός έχει στείλει στον αγύριστο στέμματα, τίτλους, πρίγκιπες, διαδόχους και βασιλείς όσο και αν κάποιοι φαίνεται ότι ακόμα τους …ορέγονται.

 

🎥 BBC pic.twitter.com/7DhF3C4Ssc

— ChristinZ (@ChristinsQueens) September 18, 2022 

 πηγή

Μάνος Λοΐζος: Μελωδός της καρδιάς και του αγώνα

Συμπληρώνονται σήμερα 40 χρόνια από εκείνη την Παρασκευή 17 Σεπτέμβρη 1982, που έφυγε από τη ζωή ο μελωδός της καρδιάς μας, ο καλλιτέχνης που στο σύντομο διάβα του από τη ζωή πρόσφερε μια μεγάλη σε ποιότητα δημιουργία, η οποία παραμένει ζωντανή και συνεπαίρνει με την ίδια δύναμη εδώ και χρόνια, ο Μάνος Λοϊζος.

Αναμφίβολα, ο Μάνος Λοΐζος υπήρξε μια από τις σημαντικότερες δυνάμεις του νεοελληνικού τραγουδιού, καταθέτοντας μουσική μεγάλης έμπνευσης και ταυτόχρονα οικεία και κοσμαγάπητη. Λάτρης του λυρισμού, όπως έχει πει ο Μίκης Θεοδωράκης, «ήταν μια πλαγιά πολύχρωμα λουλούδια που έλαμπαν, καθώς τα χτυπούσε ο ήλιος. Και θα λάμπουν για πάντα και πιο πολύ, όσο θα υπάρχει και θα λάμπει στον κόσμο αυτός ο μοναδικός ήλιος: Η καρδιά του ανθρώπου».

Το έργο του παραμένει ζωντανό, συνεχίζει να φωλιάζει στις καρδιές και να συνεπαίρνει με την ίδια δύναμη εδώ και χρόνια. Ποιος, άραγε, δεν έχει τραγουδήσει κομμάτια, όπως το «Αχ χελιδόνι μου», «Αλλο τίποτα δε μένει», «Λιώνουν τα νιάτα μας», «Τσιμινιέρα», «Το μερτικό μου απ’ τη χαρά», «Η μέρα εκείνη δε θ’ αργήσει», «Το νανούρισμα», «Ο γέρο – νέγρο Τζιμ», «Τέλι τέλι», «Γερνάς και σκοτεινιάζει», «Πρώτη Μαΐου», «Τσε», «Σ’ ακολουθώ», «Μη με ρωτάς», «Η κουτσή κιθάρα», «Ο δρόμος», «Τρίτος παγκόσμιος» και τόσα άλλα;

Τραγούδια που αποκτούν ολοένα και περισσότερους φίλους, που τα μοιράζονται και τα ξαναμοιράζονται γενιές ολόκληρες. Τραγούδια που τραγουδιούνται με απίστευτο ενθουσιασμό, πάθος και αγάπη. Γιατί, πολύ απλά, η μουσική αυτή δημιουργία, που προέρχεται από το ταλέντο αυτού του ανθρώπου, από την ευαισθησία, την ποιότητα, τη φρεσκάδα, την αίσθηση ελευθερίας, την αλήθεια, την ομορφιά, είναι μια δημιουργία παλλόμενη, ζωντανή, που πρωτοείδε το φως μέσα στη δεκαετία του ’60, των Λαμπράκηδων, των συνεχών διαδηλώσεων για το 114, των δυναμικών φοιτητικών, κοινωνικών και πολιτικών αγώνων και που έπεφτε σαν δροσιά στους διψασμένους για ομορφιά, αξιοπρέπεια, δικαιοσύνη.

Στην Αλεξάνδρεια όπου γεννήθηκε, στις 22 Οκτώβρη 1937, περνούσε σχεδόν κάθε μέρα από το δρόμο που μένανε, ένας γερο – βιολιστής. Κρατούσε ένα χειροποίητο βιολί, δικής του κατασκευής, με το οποίο έπαιζε μ’ ένα δικό του τρόπο και παράλληλα τραγουδούσε. Ο Μάνος Λοΐζος θυμόταν με τι λαχτάρα τον περιτριγύριζαν όλα τα παιδιά της γειτονιάς. Ώσπου μια μέρα ο πατέρας του, του αγόρασε ένα βιολί και άρχισε κανονικά μαθήματα. Μετά ήρθε στο σπίτι, δώρο του θείου, μια κιθάρα και μετά απέκτησε και πιάνο. Κάπως έτσι άρχισαν όλα.

Στα μέσα της δεκαετίας του ’50 έρχεται στην Αθήνα για σπουδές, στην αρχή στη Φαρμακευτική Σχολή και αργότερα στην Εμπορική. Αφήνει και τις δύο, αφού ήδη τον έχει κερδίσει η μεγάλη του αγάπη: Η μουσική. Το «Τραγούδι του Δρόμου» του Λόρκα, που το βρίσκει στο περιοδικό «Επιθεώρηση Τέχνης» (σε μετάφραση του Νίκου Γκάτσου), τον εμπνέει. Το μελοποιεί και στις αρχές του ’62, με ερμηνευτή τον Γιώργο Μούτσιο, θα κυκλοφορήσει τον πρώτο του (μικρό) δίσκο. Ενεργό μέλος, όπως πολλοί νέοι καλλιτέχνες, του «Συλλόγου Φίλων Ελληνικής Μουσικής» (ΣΦΕΜ) αναλαμβάνει τη διεύθυνση της Χορωδίας του στην παράσταση της «Όμορφης Πόλης» του Μ. Θεοδωράκη στο «Παρκ» (1962). Ένα χρόνο αργότερα, διευθύνει τη χορωδία στην παράσταση των Χατζιδάκι – Θεοδωράκη «Μια πόλη μαγική» (την ορχήστρα διευθύνει ο Χρήστος Λεοντής), όπου οι δύο νέοι συνθέτες παρουσιάζουν και κάποια δικά τους τραγούδια. Το 1964, ο ΣΦΕΜ διοργανώνει την πρώτη κοινή συναυλία των Μ. Λοΐζου – Χρ. Λεοντή, στο «Ακροπόλ» με τραγούδια τους σε στίχους Μάνου Ελευθερίου, Φώντα Λάδη και Μάρως Λήμνου, της πρώτης συζύγου του Μ. Λοΐζου και μητέρας της μοναχοκόρης του Μυρσίνης. Τα έσοδα της συναυλίας διατίθενται στο Δ’ Πανσπουδαστικό Συνέδριο. Σ’ αυτήν την εκδήλωση, ο Μ. Θεοδωράκης θα προσφέρει ως δώρο στους δύο νέους συναδέλφους του την πέτρα, που του είχε περάσει ξυστά στο κεφάλι, όταν διηύθυνε τον «Επιτάφιο» στη Νάουσα, το 1961.

Το κλίμα της εποχής, οι δημοκρατικοί αγώνες του 1964 – ’65 δεν τον αφήνουν αδιάφορο και τα τραγούδια που γράφει εκείνη την περίοδο είναι εμπνευσμένα από αυτούς. Ήταν η περίοδος που οι μπουάτ γίνονταν τόπος συνάντησης των φοιτητών της γενιάς του 114 και του 15% για την Παιδεία, οι οποίοι μαζί με τα τραγούδια του Μίκη τραγουδούν με πάθος τα τραγούδια του Μάνου: Το «Δρόμο», τον «Στρατιώτη», το «Ακορντεόν», τον «Τρίτο Παγκόσμιο».

Η ιδεολογική στράτευση του Μάνου Λοΐζου , η ευαισθησία του για τους αδικημένους, η αλληλεγγύη του στους αγωνιζόμενους για έναν καλύτερο κόσμο βρίσκουν καλλιτεχνική έκφραση σε έργα, όπως τα «Νέγρικα» σε ποίηση του Γιάννη Νεγρεπόντη, τα οποία παρουσιάζονται για πρώτη φορά στη Φοιτητική Εβδομάδα της Ανωτάτης Βιομηχανικής, με ερμηνευτές την Μαρία Φαραντούρη και τον Γιώργο Ζωγράφο και στη συνέχεια στη θρυλική συναυλία της ΕΦΕΕ, στις 19 Απρίλη του 1967, με τη συμμετοχή του Διονύση Σαββόπουλου. Τα τραγούδια αυτά, που αναφέρονται στον αγώνα επιβίωσης των μαύρων της Αμερικής, θα κυκλοφορήσουν σε δίσκο πολύ αργότερα, το 1975, καθώς είναι στις μαύρες λίστες της δικτατορίας κι έχουν απαγορευτεί, όπως εξάλλου και τα άλλα μέχρι τότε τραγούδια του. Το πραξικόπημα των συνταγματαρχών ήταν η αιτία της μη πραγματοποίησης της τρίτης συναυλίας με τα «Νέγρικα», που οργάνωνε η Πανσπουδαστική για τις 21 Απρίλη του ’67. 

Διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ

Ασύστολη κυβερνητική προπαγάνδα: "Έρχονται οι Ρώσοι να ρίξουν τον Μητσοτάκη"...

Η κυβερνητική προπαγάνδα είναι τόσο εξόφθαλμη που μοιάζει με το αντίστοιχο «ο Βενιζέλος έγινε ΣΥΡΙΖΑ», επειδή ασκεί κριτική στον κ. Μητσοτάκη για τις παρακολουθήσεις.

γράφει ο Γιώργος Καρελιάς

 

Όταν οι κυβερνήσεις αισθάνονται ότι απειλούνται, είναι ικανές να χρησιμοποιήσουν κάθε είδους προπαγάνδα, ακόμα και την πιο ξεδιάντροπη. Ένα παράδειγμα των ημερών είναι χαρακτηριστικό.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη καταγγέλλεται πανταχόθεν για την παρακολούθηση του Νίκου Ανδρουλάκη. Δεν της χαρίστηκαν ούτε πολιτικά πρόσωπα που μέχρι πρότινος την αντιμετώπιζαν θετικά, όπως ο Ευάγγελος Βενιζέλος. Τώρα, όπως εύστοχα επισήμανε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, «θα βγάλουν και τον Βενιζέλο ΣΥΡΙΖΑίο»!

 

Φαίνεται ότι το επιχείρημα «Βενιζέλος ΣΥΡΙΖΑίος» δεν περπατάει. Και η ελληνική προπαγάνδα σκαρφίστηκε κάτι άλλο. Ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη απειλείται από τη ρωσική προπαγάνδα. Με αφορμή μια αμερικανική έκθεση που λέει ότι η Ρωσία έχει δαπανήσει 300 εκατομμύρια δολάρια, για να αυξήσει την πολιτική επιρροή της σε δυτικές χώρες, η κυβέρνηση άρχισε να παίζει το παιχνίδι «έρχονται οι Ρώσοι», για να πλήξουν-εννοείται- την ίδια. Τι κι αν μέχρι στιγμής, όπως λέει το υπουργείο Εξωτερικών, οι Αμερικανοί δεν μας έχουν στείλει τίποτα; Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος έχει προεξοφλήσει ότι η Ρωσία θα επιχειρήσει να δημιουργήσει «συνθήκες αστάθειας», αλλά μας διαβεβαιώνει ότι «είμαστε θωρακισμένοι».

Μέχρι τώρα η μόνη γνωστή απόπειρα ρωσικής παρέμβασης στην Ελλάδα ήταν για να υπονομευθεί η Συμφωνία των Πρεσπών. Τότε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ είχε απελάσει Ρώσους διπλωμάτες, γεγονός που επιδείνωσε τις σχέσεις της με τη Ρωσία. Πολέμιος της Συμφωνίας των Πρεσπών ήταν τότε η ΝΔ, αλλά ουδείς είπε ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης συνέπλευσε τότε με τις επιδιώξεις της Ρωσίας.

Πώς έχει σήμερα η κατάσταση; Μετά τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, καμιά υπολογίσιμη πολιτική δύναμη στην Ελλάδα δεν υποστηρίζει τις ενέργειες του Πούτιν. Το μόνο κόμμα, στο οποίο ο πρωθυπουργός έχει καταλογίσει ότι «θαυμάζει τον Πούτιν», είναι η Ελληνική Λύση του Κυριάκου Βελόπουλου, που αποτελεί εν δυνάμει κυβερνητικό εταίρο της ΝΔ, αν στις προσεχείς εκλογές δεν έχει αυτοδυναμία.

Αλλά και στο χώρο των μέσων ενημέρωσης η δύναμη πυρός κατά του Πούτιν είναι συντριπτική. Ούτε ένα μέσο δεν υποστηρίζει την εισβολή στην Ουκρανία. Αντίθετα, προβάλλεται αυτούσια όλη η δυτική προπαγάνδα και εσχάτως και η ουκρανική, χωρίς κανένα φίλτρο δεοντολογίας.

Επομένως, πώς θα καταφέρει η ρωσική προπαγάνδα να διεισδύσει και να προκαλέσει «συνθήκες αστάθειας;». Ποιο μέσο ενημέρωσης, που θα στηθεί με ρωσικά χρήματα, θα καταφέρει να επιβιώσει μέσα σε τέτοιο κλίμα; Εκτός αν η κυβέρνηση φοβάται ότι ο «θαυμαστής του Πούτιν» κ. Βελόπουλος θα «σαρώσει» στις εκλογές και θα απειλήσει τη «σταθερότητα». Πρόκειται για αστειότητες.

Ασφαλώς, οι μεγάλες δυνάμεις χρησιμοποιούν όλα τα μέσα για να διευρύνουν την επιρροή τους σε άλλες χώρες. Οι Αμερικανοί το έχουν κάνει σε πλήθος χωρών, δυτικών και ανατολικών, πότε με πακτωλό δολαρίων, πότε με πραξικοπήματα και πότε με πολέμους. Γιατί να μην το κάνουν και οι Ρώσοι;

Όμως, ακόμα κι αν το επιχειρήσουν, οι πιθανότητες επιτυχίας στην Ελλάδα, είναι μηδαμινές. Όλα τα άλλα, που ακούμε και διαβάζουμε εσχάτως, είναι κινδυνολογία. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη απειλείται από την πολιτική της και όχι από Ρώσους πράκτορες, κανονικούς ή του κυβερνοχώρου. Για να βγει από τη δύσκολη θέση, που περιήλθε από το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων, ανακαλύπτει «ρωσικό δάκτυλο».

Κάποτε, στις εποχές της παλιάς Δεξιάς, ο «από Βορράν κίνδυνος» ήταν ο υπ’ αριθμόν ένα «εθνικός» κίνδυνος. Έχει εκλείψει πλέον οριστικά, ειδικά μετά την κατάρρευση του κομμουνιστικού στρατοπέδου το 1989.

Να που ήρθε η στιγμή να βρουν κάτι για να αντικαταστήσουν αυτόν τον «κίνδυνο». Και βρήκαν τα «ρωσικά δολάρια». Αλλά η προπαγάνδα είναι τόσο εξόφθαλμη που μοιάζει με το αντίστοιχο «ο Βενιζέλος έγινε ΣΥΡΙΖΑ», επειδή ασκεί κριτική στον κ. Μητσοτάκη για τις παρακολουθήσεις.

Το έχει πει άριστα ο Τζορτζ Όργουελ: «Όλη η προπαγάνδα είναι ψέματα, ακόμα κι όταν λέει την αλήθεια»…