Ο Βενιζέλος εργαλείο της Scientology κατά εισαγγελέα

Από τον Ιανουάριο μέχρι τον Αύγουστο 1996 ο Ευάγγελος Βενιζέλος (ο σημερινός ΥΠΕΞ, Ανθύπατος, Αναπληρωτής Πρωθυπουργός κλπ κλπ) ήταν Υπουργός Δικαιοσύνης, ο πρώτος Υπουργός Δικαιοσύνης της κυβέρνησης Σημίτη, αντικαθιστώντας τον Ιωάννη Ποττάκη τελευταίο Υπουργό Δικαιοσύνης της κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου. Ήταν η αλλαγή της κυβέρνησης και η αρχή της εποχής Σημίτη, που ουσιαστικά έχουμε και σήμερα.

Η πρώτη μεγάλη εξυπηρέτηση του Βενιζέλου, ως Υπουργού Δικαιοσύνης, στο μεγαλύτερο κύκλωμα διαφθοράς, ανωμαλίας και προδοσίας, που επιβίωσε μέχρι σήμερα, ήταν η επίθεση κατά ενός εισαγγελέα που έκανε το καθήκον του: τουΙωάννη Αγγελή.

Ο εισαγγελέας Αγγελής έλαβε εντολή από τον Προϊστάμενο της Εισαγγελίας Πρωτοδικών να διερευνήσει τις καταγγελίες (κυρίως από γονείς) κατά του σαηεντολογικού κέντρου ΚΕΦΕ. Εργάστηκε χωρίς προβλήματα επί Υπουργών Δικαιοσύνης Αναστασίου Πεπονή και Ιωάννη Ποττάκη, με τον Στέλιο Παπαθεμελή Υπουργό Δημόσιας Τάξης, στη θητεία των οποίων έκανε τρεις εφόδους στα γραφεία του ΚΕΦΕ και κατάσχεσε φακέλους και άλλο υλικό, συμπεριλαμβανομένους τους σκληρούς δίσκους και δεκάδες δισκέτες ηλεκτρονικών υπολογιστών από όπου τυπώθηκαν 2.500 σελίδες κειμένων.

Τα κείμενα περιελάμβαναν φακελώματα ατόμων, επιχειρησιακά σχέδια κατά της Ελλάδας, Ορθόδοξης Εκκλησίας, στρατολόγησης και διαχείρισης συμμάχων δημοσιογράφων (Ιός Ελευθεροτυπίας στην κορυφή κλπ), «νέκρωσης» κληρικών (π. Αντώνιος Αλεβιζόπουλος κλπ) και δημοσιογράφων (Νταγκουνάκη-Δημητριάδης στην Απογευματινή κλπ), διείσδυση σε ομάδες «Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων» και κατασκευή νέων ελεγχόμενων (αυτά που βλέπουμε σήμερα), επίθεση σε εχθρικούς πολιτικούς και συνεργασία με συμμάχους πολιτικούς (βασικά, όλος ο παλιός Συνασπισμός που σήμερα άφησε κάτι κατάλοιπα στον ΣΥΡΙΖΑ, επιβιώνει ως ΔΗΜΑΡ και τρύπωσε σε ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ., ποταμούς και λίμνες).

Τον Ιούνιο του 1996 ο εισαγγελέας Ιωάννης Αγγελής, έλαβε εντολή άμεσης μετάθεσης στην Εισαγγελία Χαλκίδας και φυσικά να αφήσει την υπόθεση, η οποία περιελάμβανε και έρευνα για κατασκοπεία λόγω του μεγάλου αριθμού εγγράφων σχετικά με τα Βαλκάνια και τη δράση της Scientology να οργανώσει τους μουσουλμάνους των Βαλκανίων σε ενιαίο μέτωπο ελεγχόμενο από την ίδια και τα αφεντικά της.

Οι ισλαμοφασίστες από τότε οργανώνονταν από το παρακράτος των ΗΠΑ.

Αν και η ηγεσία του Αρείου Πάγου είχε αποφασίσει να τελειώσει την έρευνα και μετά να μετατεθεί, η εντολή για μετάθεση δώθηκε μετά από την διεξοδική έρευνά του και για τον αυτόκλητο «δερβίση» Τάκη Αλεξίου της οργάνωσης ΠΑΝΙΦΕ (Πανελλήνια Ιστορική και Φιλοσοφική Εταιρία κατά του ρατσισμού και της ξενοφοβίας) που αποδείχθηκε δορυφορική οργάνωση της Scientology. Μετατέθηκε αφού έκανε έφοδο και στην ΠΑΝΙΦΕ του Τάκη Αλεξίου, ο οποίος τότε δραστηριοποιούνταν με βάση την Κομοτηνή ενώ σήμερα φέρεται να είναι στη Ρόδο. Κάτι συμπτώσεις όμως!!!

Υπήρξε εντονότατος προβληματισμός για την μετάθεση του εισαγγελέα διότι αυτή έγινε «μετά από ισχυρή παρέμβαση από το γραφείο του Υπουργού Δικαιοσύνης», Ευάγγελου Βενιζέλου. «Υπόγειες διαδρομές» Κομοτηνής -Θεσσαλονίκης;

Ο εισαγγελέας κ. Ιωάννης Αγγελής στο αρχικό Πόρισμα που κατόρθωσε να υποβάλει (στις 17 Ιουνίου 1996 κάνοντας αγώνα δρόμου για να αντιμετωπίσει την επέμβαση από το γραφείο του τότε υπουργού Δικαιοσύνης κ. Ευάγγελου Βενιζέλου) περιγράφει την ΠΑΝΙΦΕ του Τάκι Αλεξίου ως εξαρτώμενη από τη Scientology και μάλιστα με σχέσεις των δύο οργανώσεων με την ίδια την CIA!!! Διαβάστε τα αποσπάσματα του Πορίσματος των 101 σελίδων να δείτε τί έγκλημα έκανε ο Βενιζέλος ή το περιβάλλον Βενιζέλου στο όνομά του. Τότε άρχισε να οργανώνεται το οικοδόμημα προδοσίας, διαφθοράς και πολέμου κατά της ελληνικής κοινωνίας που κυριαρχεί σήμερα. Ξεκίνησε στις αρχές του ’90, οργανώθηκε στα μέσα με τέλη του και ο Βενιζέλος του Σημίτη ήταν ο πρώτος που προσπάθησε να σταματήσει την αποκάλυψή του.

Απέτυχε τότε, όπως και τώρα αποτυγχάνει μαζί με το σκυλολόι της Τρόικας, Σαμαράδες, Λοβέρδους και όλες τις άλλες ενσαρκωμένες αποτυχίες.

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης μετά από τον Βενιζέλο άρχισε να αποτελεί προνομιακό χώρο για την Scientology ανεξαρτήτως κυβερνήσεως. Είναι αδύνατο να είναι σύμπτωση το γεγονός ότι ένα πολύ σημαντικό στέλεχος του Υπουργείου και επί ΝΔ, ο δικηγόρος Θανάσης Θεοδώρου (ο οποίος τοποθετήθηκε επί θητείας του κ. Παπαληγούρα), είναι μέλος της Scientology (στο ΚΕΦΕ βρέθηκε φάκελός του ως μαθητή) και ήταν νομικός σύμβουλος του σαηεντολογικού ΚΕΦΕ. Μεταξύ άλλων σε κατασχεμένο έγγραφο (και στο Πόρισμα Αγγελή) αναφέρεται ξεκάθαρα ότι ο κ. Θεοδώρου προσπάθησε να αγοράσει (έναντι 70.000 δρχ) από συνταξιούχο στέλεχος της ΚΥΠ (για λογαριασµό της Scientology) πληροφορίες εναντίον του π. Αντωνίου Αλεβιζόπουλου, τον οποίο η Scientology είχε χαρακτηρίσει εχθρό. Ο ΚΥΠατζής δεν βρήκε τίποτα κατά του ιερέα. Επίσης, δημόσια σε τηλεοπτική εκπομπή εκθείασε την οργάνωση και καταφέρθηκε κατά των επικριτών της. Ο κ. Θεοδώρου τοποθετήθηκε, από τον κ. Παπαληγούρα, εκπρόσωπος του Υπουργείου Δικαιοσύνης στην Εθνική Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Τελικά η Ελλάδα είναι η χώρα των συμπτώσεων.

Πηγή

Αποκάλυψη Βόμβα: «Εμείς γνωρίζουμε ότι η CIA έχει αποφασίσει ότι ο Σαμαράς θα είναι ο επόμενος πρωθυπουργός της Ελλάδας»

Ποιός λέει τα παραπάνω λόγια ή καλύτερα ποιός τα γράφει (διότι υπάρχει έγγραφο); Διαβάστε τα επίσημα κατασχεμένα έγγραφα όπως τα αποκάλυψε το Εργαστήριο Γραφολογίας της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών της Αστυνομίας και το Πόρισμα του εισαγγελέα για ένα γεγονός που συνέβη κατά το 1993 όταν ο Σαμαράς ήταν ακόμη στη Ν.Δ. του Μητσοτάκη. Φωτίζει τα γεγονότα σήμερα και μας κάνει να αναρωτηθούμε (με στοιχεία) ποιος είναι ο ρόλος του σε αυτά τα 22 χρόνια, όπως επίσης και το φλερτ της Ν.Δ. κυριολεκτικά με σατανιστικούς χώρους που κάνουν ανθρωποθυσίες (χωρίς την παραμικρή υπερβολή, όπως θα δείτε).

Τα παραπάνω λόγια του τίτλου τα γράφει η περιβόητη οργάνωση Scientology, που τότε λειτουργούσε μέσω του «φιλοσοφικού» κέντρου ΚΕΦΕ, το οποίο η Δικαιοσύνη έκλεισε οριστικά το 1997. Τα γράφει σε Αναφορά της Μυστικής Υπηρεσίας της (Γραφείο Ειδικών Υποθέσεων -“OSA”), η οποία κατασχέθηκε το 1995 στις εφόδους του εισαγγελέα Ιωάννη Αγγελή στα γραφεία του ΚΕΦΕ. Ειδικότερα, ήταν το αρχείο OSAP1.RPT στην 83η κατασχεμένη δισκέτα. Τα ηλεκτρονικά πειστήρια που βρέθηκαν σε σκληρούς δίσκους υπολογιστών και σε δισκέτες, σόκαραν τους αστυνομικούς και δικαστικούς σε σημείο που λόγω της «Υπόθεσης Scientology-ΚΕΦΕ» η Αστυνομία δημιούργησε Τμήμα Ηλεκτρονικών Πειστηρίων (Computer Forensics) διότι είδε πόσο χρήσιμο και πολύτιμο αποδεικτικό υλικό μπορούν να αποτελέσουν τα ψηφιακά περιεχόμενα και ίχνη σε ηλεκτρονικούς υπολογιστές και αποθηκευτικά μέσα. Και ο Σαμαράς ήταν μέσα σε αυτά.

Χαρακτηριστικό απόσπασμα της αμετάκλητης απόφασης του Εφετείου το 1997 για την ταυτότητα της Scientology (η οποία, μέσω της CIA από το 1992, γνώριζε πολλά για τον Σαμαρά και την μελλοντική εξέλιξή του): «είναι μία οργάνωση με ολοκληρωτικές δομές και τάσεις που στην ουσία περιφρονεί τον άνθρωπον, ενώ ενεργεί ελεύθερα και μόνον κατ’ επίφαση προκειμένου και αποκλειστικά να προσελκύσει μέλη τα οποία στην συνέχεια υφίστανται πλύση εγκεφάλου, με απώτερο σκοπό την δημιουργία κατευθυνόμενου τρόπου σκέψης».

Στο έγγραφο τα στελέχη της Scientology λένε ότι γνωρίζουν σχετικά με τη CIA ότι έχει αποφασίσει για τον Σαμαρά να είναι ο επόμενος πρωθυπουργός της Ελλάδας (δεν τους «κάθισε» το θέμα με τον Κοσκωτά και άλλα και καθυστέρησαν μέχρι τώρα) και ότι μία υπόθεση που την βλέπουν ως σκάνδαλο, θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί κατά των Scientology και Νέας Δημοκρατίας (του Μητσοτάκη-Σαμαρά). Δηλαδή η Scientology έβλεπε τον εαυτό της στο ίδιο «στρατόπεδο» με τη Ν.Δ. των Μητσοτάκη-Σαμαρά. Μήπως διότι μαζί με τους Μάρτυρες του Ιεχωβά (όπως περιγράφει άλλο έγγραφο), ξεκίνησαν από τότε με τη συνεργασία του Μητσοτάκη (και της Βιργινίας Τσουδερού) τη διαγραφή του θρησκεύματος για τις ταυτότητες και την τυφλή αποδοχή κάθε ξένης οργάνωσης ως «Εκκλησίας»; Κάποιο πρόσφατο νομοσχέδιο δεν σας θυμίζει; Αυτό δηλαδή που τώρα ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος μας φορτώσανε μαζί με τονΑνδρέα Λοβέρδο, ο οποίος «συμπτωματικά» ήταν ένας από τους δικηγόρους της Scientology;

Η ιστορία που τα στελέχη της Scientology φοβούνται ότι θα παρουσιαστεί ως σκάνδαλο αν μαθευτεί, αφορά τα μεγάλα στελέχη της Ν.Δ. τότε, τους Έβερτ, Φύσσα και Δημητροκάλλη, που φέρονται να προσπαθούν να καλύψουν ως δώρο την αγορά από τον Έβερτ μίας Mercedes, ώστε να μην πληρώσει φόρους και να τους μοιραστούν μεταξύ τους. Περιγράφουν τον Δημητροκάλλη, υπεύθυνο Οικονομικών του κόμματος, ως τον πατέρα του Δημητροκάλλη από τη γνωστή τότε ομάδα σατανιστών της Παλλήνης που έκαναν ανθρωποθυσίες. Γιατί άραγε; Και είναι σύμπτωση που μόλις πρόσφατα στη Γλυφάδα ο σατανιστής που θυσίασε μία γυναίκα, φαίνεται να έχει στενές οικογενειακές σχέσεις με τη Ν.Δ. σε σημείο που πασίγνωστος δικηγόρος και αυτοκόλλητος του Σαμαρά να έχει αναλάβει την υπεράσπισή του;

Εκτός από την πρωθυπουργοποίηση Σαμαρά, στο έγγραφο αναφέρεται και κάτι άλλο που βλέπουμε να κάνει σήμερα η κυβέρνηση των ΗΠΑ: την απόπειρα διάσπασης της Ε.Ε. μέσω εσωτερικών συγκρούσεων. Το έγγραφο γράφει ότι η NSA θα μπορούσε να έχει σχεδιάσει να ξεφορτωθεί την Ευρωπαϊκή Κοινότητα ξεκινώντας έναν πόλεμο μεταξύ των μελών της. Ακριβώς αυτό που βλέπουμε σήμερα να γίνεται μεταξύ βορρά και νότου με σοβαρή πιθανότητα ακόμη και τη διάσπαση ή διάλυση της Ε.Ε. Υπάρχει βέβαια καθυστέρηση και σε αυτό όπως με την πρωθυπουργοποίηση Σαμαρά, αλλά τα απρόοπτα γεγονότα στην Ελλάδα εκείνη την εποχή καθυστέρησαν πολύ τα σχέδια.

Παραθέτουμε και αποσπάσματα από το Πόρισμα του εισαγγελέα Ιωάννη Αγγελή, ο οποίος έκανε τρεις εφόδους το 1995 στο σαηεντολογικό ΚΕΦΕ και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη δικαστική δίωξη της Scientology με αποκορύφωμα το κλείσιμο του ΚΕΦΕ το 1997. Αυτόν τον άνθρωπο (όπως θα δείτε στο επόμενο άρθρο) τον κυνήγησε το περιβάλλον (?) του Ευάγγελου Βενιζέλου. Ρε κάτι συμπτώσεις!

Το γεγονός ότι από το 2012 περίπου είδαμε γεγονότα που επιβεβαιώνουν τις πληροφορίες της ακραίας ρατσιστικής οργάνωσης, πριν από 20 χρόνια περίπου (!!!), δεν είναι ισχυρή απόδειξη ότι η σημερινή κατάσταση (και ό,τι οδήγησε σε αυτήν) είναι απολύτως σχεδιασμένη και ελεγχόμενη; Είναι αδύνατο να είναι τυχαία η ταυτόχρονη συνύπαρξη Σαμαρά, Λοβέρδου, Βενιζέλου και άλλων άμεσα σχετιζόμενων με τη Scientology στους κόλπους της προδοτικής συγκυβέρνησης, οι οποίοι μάλιστα έπαιξαν απίστευτα υποστηρικτικό ρόλο προς την ακραία ρατσιστική οργάνωση (ταυτόχρονα με την υποστήριξη από την CIA που έλαβε όπως θα δείτε).

Πηγή

Άφεση αμαρτιών στον Ευάγγελο Βενιζέλο για τα υποβρύχια

Ο πρωθυπουργός «ξέχασε» τις καταγγελίες της παράταξής του και τον σκανδαλώδη νόμο του 2010 του Ευάγγελου Βενιζέλου, ο οποίος στοίχισε στο ελληνικό Δημόσιο επιπλέον 1,3 δισ. ευρώ, και έβαλε ταφόπλακα στην απόδοση ευθυνών εν όψει ψήφου εμπιστοσύνης.

Μπροστά στο ενδεχόμενο να υπάρξουν διαρροές από τους βουλευτές του ΠΑΣΟΚ κατά την επικείμενη ψήφο εμπιστοσύνης, ο Αντώνης Σαμαράς επέλεξε να «ξεχάσει» το παρελθόν του ίδιου και της παράταξής του και να «ξεπλύνει» τον Ευάγγελο Βενιζέλο από τον σκανδαλώδη νόμο που κατέθεσε το 2010 και με τον οποίο πληρώσαμε επιπλέον 1,3 δισ. ευρώ για τη ναυπήγηση δύο νέων υποβρυχίων ως αντικατάσταση του προγράμματος εκσυγχρονισμού των υποβρυχίων τύπου 209 και χωρίς να συνδέονται οι πληρωμές με την παράδοση έργου.

Νόμος που όταν είχε έρθει στη Βουλή ο Αντώνης Σαμαράς τον είχε καταγγείλει ως σκανδαλώδη και ο τότε κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Ν.Δ. Κώστα Τασούλας είχε εξαπολύσει σφοδρή επίθεση κατά του σημερινού αντιπροέδρου της κυβέρνησης.

Το υποβρύχιο «Πιπίνος», το δεύτερο 214 που έχει το ΓΕΝ, διαθέτει σύστημα εναερόβιας πρόωσης που του δίνει τη δυνατότητα να μένει σε κατάδυση επί 15 ημέρες όταν όλα τα υπόλοιπα συμβατικά αναγκάζονται να αναδύονται κάθε 24 ώρες. Πρόβλημα θεωρείται ότι υπάρχει στο θέμα των μπαταριών του, αφού λόγω της μακράς παραμονής του στα ναυπηγεία η δύναμή τους έπεσε στο 70% και ο χρόνος ζωής του είναι μικρότερος από τον αρχικώς προβλεπόμενο.

Ξεχνώντας λοιπόν όλα αυτά ο πρωθυπουργός ανέφερε χθες, κατά τη διάρκεια της τελετής καθέλκυσης του υποβρυχίου «Πιπίνος», ότι «όλα αυτά τα υποβρύχια περιήλθαν στην κυριότητα του ελληνικού Δημοσίου την εποχή που ο σημερινός αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, ο κ. Βενιζέλος, ήταν υπουργός Εθνικής Αμυνας και με έναν δικό του νόμο που τότε εισηγήθηκε, ψήφισε η Βουλή των Ελλήνων».

Ακολούθησε η έντονη αντίδραση του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ Θοδωρή Δρίτσα, ο οποίος σε δήλωσή του υπογράμμισε ότι ο πρωθυπουργός «έδωσε συγχωροχάρτι σε όλες τις κυβερνήσεις και τους υπεύθυνους υπουργούς των 12 τελευταίων χρόνων! Για μας το διαρκές σκάνδαλο των υποβρυχίων και των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά παραμένει ανοιχτή υπόθεση».

efsyn.gr

Θα φορολογούν και τις παροχές σε είδος που δίνουν οι επιχειρήσεις στους εργαζόμενους

Ως εισόδημα θα φορολογηθούν το 2015 οι παροχές σε είδος που λαμβάνουν οι εργαζόμενοι από τις επιχειρήσεις τους. Μεταξύ αυτών είναι δωροεπιταγές, δαπάνες κάλυψης κόστους κινητών τηλεφώνων, η παροχή εταιρικών αυτοκινήτων, οι εργοδοτικές συνδρομές για δαπάνες σχολείων φροντιστηρίων, παιδικών σταθμών όπως και ιατρικά έξοδα.

Διευκρινίσεις για την εφαρμογή του μέτρου δίνει εγκύκλιος, της Γενικής Γραμματέως Δημοσίων Εσόδων Αικατερίνη Σαββαΐδου, στην οποία σημειώνεται ότι οποιεσδήποτε παροχές σε είδος που λαμβάνει ένας εργαζόμενος ή συγγενικό του πρόσωπο συνυπολογίζονται στο φορολογητέο εισόδημά του στην αγοραία αξία τους, εφόσον η συνολική αξία των παροχών σε είδος υπερβαίνει το ποσό των 300 ευρώ ανά φορολογικό έτος. 

Έτσι, όπως σημειώνεται, με εξαίρεση τις παροχές που αφορούν τα δάνεια, τα δικαιώματα προαίρεσης απόκτησης μετοχών και την παραχώρηση κατοικίας, για τις οποίες δεν υφίσταται περιορισμός όσον αφορά την αξία αυτών, οι λοιπές παροχές σε είδος που λαμβάνει ένας εργαζόμενος ή συγγενικό του πρόσωπο συνυπολογίζονται στο φορολογητέο εισόδημα από μισθωτή εργασία, εφόσον η συνολική αξία των παροχών αυτών υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων ευρώ ανά φορολογικό έτος.

Ειδικότερα σύμφωνα με την εγκύκλιο στις παροχές σε είδος στους εργαζόμενους και στα συγγενικά τους πρόσωπα που υπερβαίνουν τα 300 ευρώ ανά φορολογικό έτος και συνεπώς προσαυξάνουν το φορολογητέο εισόδημα των εργαζόμενων περιλαμβάνονται ενδεικτικά:

α) η αξία των αγαθών, που αντιπροσωπεύουν οι χορηγούμενες «δωροεπιταγές», καθώς και η αξία της αγοράς αγαθών ή παροχής υπηρεσιών, που αντιπροσωπεύουν τα χορηγούμενα «κουπόνια»,

β) η αξία των διατακτικών που χορηγούνται δωρεάν για την αγορά αγαθών ή τη λήψη υπηρεσιών από συμβεβλημένα καταστήματα. 

γ) η παροχή της χρήσης εταιρικών πιστωτικών καρτών στα ανωτέρω πρόσωπα για δαπάνες που δεν πραγματοποιούνται για το συμφέρον της επιχείρησης αλλά για την κάλυψη προσωπικών, οικογενειακών ή άλλων δαπανών που δεν σχετίζονται με το συμφέρον της επιχείρησης του εργοδότη ή δεν χρησιμοποιούνται κατά τις συνήθεις εμπορικές συναλλαγές αυτής και το σχετικό κόστος αναλαμβάνει ο εργοδότης,

δ) το όφελος που προκύπτει για τους εργαζόμενους, διευθυντές, διαχειριστές, μέλη διοίκησης και συνταξιούχους των εταιρειών παροχής ηλεκτρικής ενέργειας, τηλεφωνίας, ύδρευσης, παροχής αερίου, συνδρομητικών υπηρεσιών (π.χ. τηλεόραση) από την παροχή σε αυτούς ορισμένης ποσότητας ηλεκτρικής ενέργειας, τηλεφωνικών συνδιαλέξεων, νερού, φυσικού αερίου και συνδρομητικών καναλιών αντίστοιχα με μειωμένο τιμολόγιο ή άνευ ανταλλάγματος,

ε) οι διάφορες πληρωμές που γίνονται απευθείας από τους εργοδότες σε τρίτους, όπως αυτές που γίνονται προς φροντιστήρια, σχολεία, βρεφονηπιακούς σταθμούς, κατασκηνώσεις κ.λπ. και αφορούν την κάλυψη εξόδων διδάκτρων, βρεφονηπιακών σταθμών, κ.λπ. των ανωτέρω προσώπων, οι απευθείας πληρωμές που αφορούν την κάλυψη εξόδων συμμετοχής των προσώπων αυτών σε ημερίδες, προγράμματα ή σεμινάρια εκπαίδευσης, επιμόρφωσης ή επαγγελματικής κατάρτισης ή την κάλυψη συνδρομών σε περιοδικά και επιμελητήρια, που δεν αφορούν το αντικείμενο της εργασίας τους ή το επίπεδο της θέσης που κατέχουν, οι απευθείας πληρωμές που αφορούν την κάλυψη συνδρομών των προσώπων αυτών (σε γυμναστήρια, λέσχες κ.λπ.), καθώς και αυτές που αφορούν την κάλυψη ιατρικών εξόδων τους (π.χ. check-up).

Περαιτέρω, στην περίπτωση αυτή περιλαμβάνεται και το όφελος που προκύπτει για τους εργαζόμενους, διευθυντές, διαχειριστές και μέλη διοίκησης ιδιωτικών εκπαιδευτηρίων εξαιτίας της δωρεάν φοίτησης ή της φοίτησης με μειωμένα δίδακτρα σε αυτά των τέκνων τους, με εξαίρεση τις υποτροφίες που χορηγούνται από τα εν λόγω εκπαιδευτήρια.

στ) η παροχή της χρήσης εταιρικών συνδέσεων κινητής τηλεφωνίας που γίνεται στους εργαζόμενους, διευθυντές, διαχειριστές και μέλη διοίκησης κατά το μέρος που υπερβαίνει το κόστος των προγραμμάτων χρήσης και υπό την προϋπόθεση ότι το υπερβάλλον ποσό του προγράμματος χρήσης χρησιμοποιείται για προσωπικούς τους σκοπούς και όχι για σκοπούς της επιχειρηματικής δραστηριότητας του εργοδότη, λαμβάνοντας υπόψη ότι πολλές επιχειρήσεις καλύπτουν τη συγκεκριμένη παροχή στα προαναφερόμενα πρόσωπα με σκοπό την εξυπηρέτηση λειτουργικών αναγκών τους, την αύξηση της παραγωγικότητάς τους και την παροχή υψηλού επιπέδου υπηρεσιών (επικοινωνία με πελάτες, συνεργάτες, κ.λπ.) ακόμα και πέραν του ημερήσιου εργάσιμου χρόνου. Ο διαχωρισμός της παροχής που εξυπηρετεί την επιχειρηματική δραστηριότητα του εργοδότη από την παροχή που εξυπηρετεί προσωπικούς σκοπούς των ανωτέρω προσώπων είναι εφικτός διότι κατά την έκδοση του λογαριασμού από την εταιρεία κινητής τηλεφωνίας παρέχεται ανάλυση ανά αριθμό. 

Σε κάθε περίπτωση, ο διαχωρισμός μπορεί να βασιστεί και σε βεβαίωση του εργοδότη, με την οποία βεβαιώνεται σε ετήσια βάση το ποσό που αφορά σε επαγγελματική χρήση ή άλλη χρήση της εταιρικής σύνδεσης κινητής τηλεφωνίας. Σε περίπτωση που δεν είναι δυνατός ο διαχωρισμός ή ο εργοδότης δεν προβεί στον διαχωρισμό αυτό για οποιοδήποτε λόγο και δεν χορηγήσει σχετική βεβαίωση, τότε το υπερβάλλον ποσό του κόστους του προγράμματος χρήσης θεωρείται ως παροχή σε είδος. Στην παροχή αυτή που προσαυξάνει το φορολογητέο εισόδημα των ανωτέρω προσώπων εντάσσονται και οι φόροι και τα τέλη που αντιστοιχούν σε αυτήν (Φ.Π.Α., λοιπά τέλη).

Διευκρινίζεται ότι η αξία των παραχωρούμενων προς τα ανωτέρω πρόσωπα εργαλείων εργασίας π.χ. tablets, φορητοί υπολογιστές ακόμα και πέραν του ημερήσιου εργάσιμου χρόνου δεν προσαυξάνει το φορολογητέο εισόδημα του δικαιούχου δεδομένου ότι η παραχώρηση αυτή εξυπηρετεί λειτουργικές ανάγκες της επιχείρησης, την αύξηση της παραγωγικότητάς της και την παροχή υψηλού επιπέδου υπηρεσιών. 

ζ) η αγοραία αξία παραχώρησης εταιρικού οχήματος σε εργαζόμενο ή εταίρο ή μέτοχο από φυσικό πρόσωπο ή νομικό πρόσωπο ή νομική οντότητα για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα εντός του φορολογικού έτους, η οποία αποτιμάται σε ποσοστό 30% του κόστους των αποσβέσεων, των τελών κυκλοφορίας, του κόστους των επισκευών και συντηρήσεων καθώς και του χρηματοδοτικού κόστους αγοράς ή μίσθωσης, όπως αυτά προκύπτουν από τις εγγραφές στα βιβλία της επιχείρησης. Τα ποσά αυτά φορολογούνται σαν εισόδημα από μισθωτή εργασία. Όταν το ανωτέρω κόστος είναι μηδέν, η παροχή αυτή αποτιμάται σε ποσοστό 30% της μέσης δαπάνης ή απόσβεσης κατά τα τελευταία τρία έτη.

Πηγή

Πρόεδρος στο τίποτε

Της Λώρης Κέζα

Είναι κι αυτά τα στελέχη της Δημοκρατικής Αριστεράς πολύ χαμερπή. Ολο κουτσομπολιό και υποθετική ψυχανάλυση. Τον πρόεδρό τους, με την ανανεωμένη θητεία, τον κατηγορούν με όρους που δεν σχετίζονται με την πολιτική. Ελεγαν λοιπόν χθες το βράδυ για τον Φώτη Κουβέλη, ότι λαμβάνει όλες τις αποφάσεις του από μια ιδιοτροπία του χαρακτήρα: δεν ξέρει να αποδέχεται την ήττα.

Ο Κουβέλης δεν μπόρεσε ποτέ να καταπιεί την ήττα του στην αναμέτρηση με τον Αλέξη Τσίπρα για την ηγεσία του Συνασπισμού το 2008. Η εσωκομματική φαγωμάρα οδήγησε σε χαμηλό ποσοστό στις επόμενες εθνικές εκλογές. Με πρόσχημα αυτήν την ήττα, αποσχίστηκε. Τότε δεν ήταν αγεφύρωτες οι διαφορές ούτε μπορούσε να τεκμηριωθεί με λογική η ίδρυση παρεμφερούς κόμματος, με οικεία πρόσωπα. Αυτό παραδέχονται σήμερα δημαρίτες που αλληθωρίζουν προς Σύριζα. Λένε ότι η Δημάρ δημιουργήθηκε για να απαλύνει τον καημό του Φώτη Κουβέλη που δε έγινε αρχηγός.  

Τι θα περίμενε κανείς από έναν πολιτικό, ο οποίος σύμφωνα με τους συντρόφους του βάζει πάνω από όλα τα προσωπικά του συμπλέγματα; Θα περίμενε ακριβώς αυτό που έγινε. Σύσσωμη η κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος του ζήτησε να μην θέσει εκ νέου υποψηφιότητα για πρόεδρος. Του εξήγησαν: απέτυχε. Δεν είναι μόνο τα ποσοστά, δεν είναι μόνο οι ατυχείς επιλογές. Το κύριο πρόβλημα στη θητεία του ήταν οι παλινδρομήσεις. Ο Φώτης Κουβέλης δεν ήξερε τι ήθελε. Να είναι απέναντι στον Σαμαρά ή αγκαλιά με τον Σαμαρά; Να κάνει αντιπολίτευση ή να είναι τόσο γλυκύς ώστε να ανέλθει στο ύπατο αξίωμα της Δημοκρατίας;

Ο Φώτης Κουβέλης εξελέγη ξανά πρόεδρος της Δημάρ. Νίκησε χωρίς όμως να είναι νικητής: έλαβε ποσοστό 68,31% επί των ψηφισάντων. Με την αποχή που καταγράφηκε η νίκη είναι σχετική. Ούτε οι μισοί σύνεδροι δεν τον θέλουν για πρόεδρο. Η ίδια απαρέσκεια καταγράφεται και στο εκλογικό σώμα. Σε νέα δημοσκόπηση το κόμμα λαμβάνει ποσοστό 0,8%, βρίσκεται δηλαδή στο όριο της ανυπαρξίας. Ο Κουβέλης επανεξελέγη πρόεδρος στο τίποτε.

Δίπλα στο τίποτε, λειτουργεί και το κάτι. Αυτό είναι η κοινοβουλευτική ομάδα του κόμματος. Οι βουλευτές, μηδενός εξαιρουμένου, διεμήνυσαν έγκαιρα στον αειθαλή πρόεδρο, ότι είναι ακατάλληλος. Θα συμβιώσουν άραγε υπό την κοινή σκέπη ή θα γίνουν ανεξάρτητοι; Στην περίπτωση μαζικής αποχώρησης, ο Κουβέλης θα έχει πετύχει ιστορική πρωτοτυπία: θα είναι ο πρώτος αρχηγός κόμματος που χάνει με μια ζαριά σύσσωμη την κοινοβουλευτική ομάδα του. Αυτήν την πιθανή ήττα πώς θα την διαχειριστεί άραγε;  

Πηγή

Κόλαση, η επόμενη Σύνοδος Κορυφής

Γιατί πρέπει η Ελλάδα να είναι εκεί με νεοεκλεγμένο πρωθυπουργό – Οι ανισότητες «σπάνε» τα Σύμφωνα

Του Μάκη Ανδρονόπουλου

Ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών Μισέλ Σαπέν, παρουσίασε τον προϋπολογισμό της χώρας του για το 2015, ο οποίος όχι μόνο δεν είναι προϋπολογισμός λιτότητας, αλλά μεταθέτει για δύο ακόμη χρόνια τη μείωση του ελλείμματος κάτω από το 3%. Προβλέπει αυξημένο έλλειμμα 4,4% του ΑΕΠ (από 4,3% το 2014) και μείωση στο 2,8% το 2017. Κι αυτό μετά από δύο παρατάσεις που έχει πάρει η Γαλλία από την Κομισιόν. O Σαπέν συνόδευσε τις ανακοινώσεις του με την παραίνεση προς τη Γερμανία να ενισχύσει την ανάκαμψη της οικονομίας της Ευρωζώνης…

Η καγκελάριος Μέρκελ σοκαρίστηκε από την γαλλική ανυπακοή. Μιλώντας στις εκδηλώσεις για την 24η επέτειο της γερμανικής επανένωσης, ξεκαθάρισε ότι δεν θα σταματήσει να πιέζει τις κυβερνήσεις της Ευρωζώνης προκειμένου να τηρούν τους κανόνες για το έλλειμμα και το χρέος, καθώς διακυβεύεται η αξιοπιστία της Ευρώπης.«Δεν θα τα παρατήσω επειδή οι ενέργειές μας υποδηλώνουν το πόσο σοβαροί είμαστε όσον αφορά στις αρχές μας». 

Αντίθετα, ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντζι αντέδρασε πολύ cool. Μετά τη συνάντησή του με τον Βρετανό πρωθυπουργό, Ντέιβιντ Κάμερον, στο Λονδίνο, δήλωσε πως «αν η Γαλλία αποφάσισε έτσι, τότε θα υπάρχουν λόγοι και εγώ είμαι στο πλευρό του Ολάντ… Εμείς σεβόμαστε το όριο του 3% στο δημοσιονομικό έλλειμμα, αλλά σεβόμαστε και τις αποφάσεις μίας ελεύθερης χώρας όπως η Γαλλία. Πιστεύω πως κανείς δεν έχει το δικαίωμα να συμπεριφέρεται σε άλλες χώρες με το ύφος που φέρεται κανείς σε μαθητούδια», τόνισε και αργότερα μιλώντας στο CNN ξεκαθάρισε: «Προτιμώ την Γαλλία του Ολάντ και του Βαλς η οποία υπερβαίνει το 3%, παρά μια Γαλλία με επικεφαλής της κυρία Λεπέν ως αποτέλεσμα μιας κρίσης αξιών».
Σε αυτό το σημείο ο Ρέντζι κάνει μάθημα στη Μέρκελ, η οποία δεν φαίνεται να έχει αντιληφθεί την απομόνωση του Βερολίνου. Πριν λίγες ημέρες, ο Γάλλος πρωθυπουργός Μανουέλ Βαλς, είχε διαβεβαιώσει ότι η χώρα του δεν θα παρεκκλίνει των μεταρρυθμίσεων εξυγίανσης των δημοσιονομικών της, αλλά ξεκαθάρισε ότι «η Γαλλία αποφασίζει μόνη της τι πρέπει να κάνει».

Είναι πια φανερό ότι Γαλλία και Ιταλία «γράφουν» κανονικά την κα Μέρκελ, και υπάρχουν σαφείς ενδείξεις πως στο μπλοκ προσχωρεί και η Βρετανία. Που σημαίνει ότι η επόμενη Σύνοδος Κορυφής θα είναι κόλαση. Στην πραγματικότητα ξεκίνησε ένας ακόμη ευρωπαϊκός εμφύλιος που εκτυλίσσεται στο θεσμικό-οικονομικό πεδίο και φυσικά, στο πολιτικό. Οι ισορροπίες έχουν διαταραχθεί. Το γεγονός ότι στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο «κόπηκαν» πέντε υποψήφιοι Επίτροποι της ομάδας Γιούνκερ, εντάσσεται σε αυτόν τον πόλεμο που έχει κι άλλες διαστάσεις, όπως την κόντρα νεοφιλελεύθερων και σοσιαλδημοκρατών. Όμως, η νέα Κομισιόν πρέπει να αναλάβει καθήκοντα την 1η Νοεμβρίου και μοιάζει πολύ πιθανό, ο Γιούνκερ να υπερβεί τις επιφυλάξεις του Ευρωκοινοβουλίου και να μην αλλάξει την σύνθεσή της, πιστεύοντας ότι η ολομέλεια τελικά θα την υπερψηφίσει.

Σπάνε τα Σύμφωνα

Είναι πια σαφές πως οι δύο πυλώνες του ευρώ, το Σύμφωνο Σταθερότητας και το Δημοσιονομικό Σύμφωνο δεν μπορούν να εφαρμοστούν σε αυτή τη φάση από τη Γαλλία και την Ιταλία, τις δύο μεγαλύτερες οικονομίες της ευρωζώνης μετά την Γερμανία. Και δεν είναι μόνο αυτές, είναι και οι χώρες του Νότου. «Όλες οι χώρες, μικρές ή μεγάλες θα πρέπει να τυγχάνουν ίσης μεταχείρισης αναφορικά με τα ελλείμματα», είπε ο υποψήφιος Γάλλος Επίτροπος Πιέρ Μοσκοβισί κατά την εξέτασή του στο Ευρωκοινοβούλιο. Που σημαίνει, αν εμείς παρεκκλίνουμε, δεν πρέπει να αφήσουμε τους μικρούς να πνιγούν.

Οι Γάλλοι είχαν υποσχεθεί στις Βρυξέλλες περικοπές δημοσίων δαπανών 50 δισεκατομμυρίων ευρώ σε διάστημα τριών ετών. Αυτό είναι σαφές ότι δεν μπορούν να το κάνουν με τις πολιτικές συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί στη χώρα, αλλά και το χαμηλό πληθωρισμό 0,5%. Έτσι, οι περικοπές 21 δισ. ευρώ για το 2015 δεν μπορούσαν να υλοποιηθούν. Ο Σαπέν εξήγησε ότι ο στόχος του είναι η αύξηση των δημοσίων δαπανών να συμβαδίζει με το επίπεδο του πληθωρισμού, που θεωρείται υγιής στο 2%.

Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα με την πολιτική της απεριόριστης αγοράς ομολόγων (ΟΜΤ) και τώρα με τα τιτλοποιημένα «κόκκινα δάνεια» (ΑΒS) «σπάει» την πολιτική του σκληρού ευρώ (κατ΄ εικόνα και ομοίωση του μάρκου).

«Πρέπει να αλλάξουμε την Ευρώπη, είναι ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή» υποστηρίζει ο Ρέντζι και το εννοεί, τουλάχιστον όπως το εννοούν ο Μάριο Ντράγκι και ο Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ίσως και ο Κάμερον και τώρα σέρνεται και ο Ολάντ. Το υπονοεί και η Λαγκάρντ του ΔΝΤ και η Ουάσιγκτον το λέει ευθέως.

Και αυτό που ο Μπίσμαρκ φοβόταν, le cauchemar des coalitions (ο εφιάλτης των συνασπισμών) έχει επιτελεσθεί. Το Βερολίνο ακούει έκπληκτο τον Ιταλό πρωθυπουργό Ματέο Ρέντζι να λέει πως «πρέπει να μειωθεί η εξουσία των τεχνοκρατών των Βρυξελλών», πως «η παράμετρος του 3% στην σχέση δημοσίου ελλείμματος- ΑΕΠ ανήκει στο παρελθόν» και ότι «η Ευρώπη δεν είναι μόνο μια οικονομική κοινότητα, αλλά και μια κοινότητα που την συνθέτουν οι ψυχές της, οι αξίες της, και η οποία προσβλέπει στο μέλλον».

Οι ανισότητες προκαλούν

Η Ευρώπη είναι αντιμέτωπη με μια σειρά από μείζονα διαρθρωτικά προβλήματα, την κρίση του χρέους, την υφέρπουσα ύφεση, τον αποπληθωρισμό, αλλά το σημαντικότερο είναι η ανισοκατανομή του πλούτου, τόσο μεταξύ των κρατών, όσο –και κυρίως- μεταξύ των κοινωνικών τάξεων. Σύμφωνα με το πρόσφατο «Wealth Report: Europe» της ελβετικής τράπεζας Julius Baer, ο πλούτος στην Ευρώπη το 2013 ανήλθε στα 56 τρισεκατομμύρια ευρώ και αναμένεται να αυξηθεί κατά 40%, δηλαδή στα 79 τρισ. ως το 2019. Παρ΄ όλα αυτά  το 50% του συνολικού πλούτου είναι πλέον συγκεντρωμένο στο 10% των πλουσιότερων Ευρωπαίων, γεγονός που σημαίνει μεγάλη ανισοκατανομή και ως εκ τούτου ζημιογόνες επιπτώσεις και προβλήματα στις οικονομίες.

Οι πολιτικές συνέπειες της λιτότητας και των ανισοτήτων καταγράφηκαν στις ευρωεκλογές, με την επέλαση των ακροδεξιών και των ευρωσκεπτικιστών και την διασάλευση της πολιτικής σταθερότητας. Αυτά τα προβλήματα δεν λύνονται από την τεχνοκρατία, αλλά από την πολιτική. Ο Ματέο Ρέντζι ξέρει καλά πολιτική (το απέδειξε κάνοντας μια χαψιά τον προηγούμενο Ιταλό πρωθυπουργό Ενρίκο Λέτα, ενώ αυτός δεν ήταν καν βουλευτής). Η Άνγκελα Μέρκελ δεν έχει ιδέα από πολιτική και γι΄ αυτό οδηγείται ιλιγγιωδώς στον τοίχο της αδιαλλαξίας.

Είναι προφανές ότι η επόμενη Σύνοδος Κορυφής θα είναι κόλαση. Θα γίνει συμβιβασμός; Και πού αυτός θα κάτσει; Κι αν όχι, τι σημαίνει μια μετωπική με τη Γερμανία;

Μέσα στο γενικό χαμό, η μικρή Ελλάς θα μπορούσε να κερδίσει πολλά, όχι μόνο κάποιες «ανάσες», αλλά αυτό απαιτεί σοβαρότητα και πολιτικές πλάτες. Τον κ. Σαμαρά δεν τον υπολογίζει κανείς στην Ευρώπη. Δεν έχει κανένα λαϊκό έρεισμα. Είναι γνωστός για τις κωλοτούμπες του και όλοι τον ξέρουν ως υποτακτικό της Μέρκελ. Δεν τον εμπιστεύονται. Να ένας σοβαρός πατριωτικός (στρατηγικός θα έλεγα) λόγος για να πάμε άμεσα σε εκλογές… και να εκπροσωπηθεί η χώρα από ένα νεοεκλεγέντα πρωθυπουργό με ισχυρή πλειοψηφία.

 Πηγή

Ο Γύρος της Κρήτης σε 5 λεπτά (βίντεο)

Η Κρήτη είναι ένας τόπος ευλογημένος με φυσική ομορφιά, γεμάτος ιστορία και πολιτισμό και ανθρώπους μοναδικούς. Ας την απολάυσουμε σε ένα υπέροχο βίντεο 5 λεπτών.

 

Πηγή

Οι εραστές μιας ξεπεσμένης σαραντάρας

Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Όσο ο Πρωθυπουργός αγόρευε στο βήμα, εγώ έψαχνα στο ακροατήριο. Πάγωνα την εικόνα να τσεκάρω πρόσωπα που βρέθηκαν χθες στα γενέθλια. Και κάθε φορά που ο «αποφασιστικός» λόγος του Αντώνη έπιανε κορύφωση αυτοί χειροκροτούσαν.

Κατέγραψα πρώην και νυν υπουργούς, κρατικοδίαιτους εκδότες, κομματάρχες, πρώην διοικητές οργανισμών, «θαμώνες» τηλεοπτικών εκπομπών και μέλη επιχειρηματικών οικογενειών, συνδεδεμένων δεκαετίες με τη μεγάλη «κεντροδεξιά» παράταξη. Ήθελα να ήξερα τι σκέφτεται ο καθένας τους σε κάθε ρίμα κενού λόγου που ο ομιλητής ξεστόμιζε στην ομιλία του.

Πιστεύω ότι κυριαρχούσαν δύο σκέψεις στα μυαλά όλων. Μια πρώτη φυσιολογική και μια δεύτερη, τεχνηέντως αποδεκτή. Επειδή είχα κάποιες λίγες ευκαιρίες να ακούσω τις απόψεις κάποιων από αυτούς για τον Σαμαρά και την πολιτική του, ξέρω καλά ότι ούτε ένας από το ακροατήριο δεν συμμερίζεται την ελάχιστη ελπίδα προόδου για το κόμμα και το μέλλον του αρχηγού του. Από την άλλη, όμως, η ταυτότητά τους, το προφίλ τους, η υπόστασή τους δεν τους επιτρέπει να μην χειροκροτούν. Αυτό το κόμμα ήταν το «σπίτι» τους, η «πατρίδα» τους, ο χώρος κοινωνικής και οικονομικής δραστηριότητας που τους εξασφάλισε κύρος, δύναμη και αναγνώριση για δεκαετίες. Δεν θα ήταν ανέντιμο να το απαρνηθούν;

Κακά τα ψέματα, η Νέα Δημοκρατία εξέθρεψε μόνη τους «εραστές» της, διεγείροντας πάθη και μοιραία ένστικτα σε τρεις γενιές. Μπορεί να μην ήταν τόσο φλογερή, όσο το ΠΑΣΟΚ, αλλά υπήρξε γενναιόδωρη και γαλαντόμα με τόσα αδηφάγα μάτια και κορμιά που έβρισκαν καταφύγιο στο «νεοκλασικό» της. Κάποιοι μπαινόβγαιναν στην κρεβατοκάμαρά της τακτικά και κάποιοι άλλοι ενίοτε και περιστασιακά. Για τους περισσότερους όμως είχε φλογερή διάθεση ή τουλάχιστον μια ζεστή αγκαλιά.

Να γιατί χειροκροτούν ακόμα οι εραστές της. Γιατί αυτή η «αρχόντισσα» της μεταπολίτευσης, γερασμένη πια και ζαρωμένη σαν ξεπεσμένη θεούσα, τους εξασφάλισε τα δύο μεγαλύτερα αφροδισιακά που κάθε Έλληνας πάντα επιθυμεί: Δύναμη  και εξουσία. Το ΠΑΣΟΚ μπορεί να έχτισε τη νεόπλουτη αστική τάξη μετά το ΄81, μπορεί να πήρε τη μερίδα του λέοντος στη μεταπολίτευση αλλά και η Ν.Δ. δεν έχασε τη δυναμική της. Από τη μια συντήρησε τα παλιά της δίκτυα, και από την άλλη έγινε κάποια στιγμή και η ίδια ΠΑΣΟΚ…

Αυτό είναι πλέον το στενό ακροατήριο της Ν.Δ. Κι από πίσω καμία ανανέωση, καμία καινούρια τάση, κανένα ενδιαφέρον από σοβαρούς ανθρώπους που θα ήθελαν να συνδράμουν σε μελλοντικές «κατακτήσεις». Στο αμφιθέατρο δεν υπήρχε ούτε ένας επιστήμονας, ένας σημαντικός καλλιτέχνης, ένας νέος επιχειρηματίας, ένας νέος άνθρωπος που διέπρεψε κάπου. Δεν υπήρχε έστω μια μικρή αντιπροσώπευση των πνευματικών ανθρώπων της χώρας, της υγιούς οικονομίας. Υπάρχουν άραγε ακόμα μέλη του κόμματος; Πώς πιστεύει ο Σαμαράς και η παρέα του ότι θα συνεχίσει να υφίσταται, όταν εκλείψει ο φόβος του ΣΥΡΙΖΑ; Όταν ο Τσίπρας κυβερνήσει και αποδειχθεί πόσο «αρνάκι» και πειθήνιος στο σύστημα είναι…

Δυστυχώς για την κοινωνία μας, και τα δύο μεγάλα κόμματα της μεταπολίτευσης έχουν πεθάνει. Ποτέ δεν μπόρεσαν να σταθούν «κυρίες», εκπροσωπώντας αξιοπρεπώς τις προοδευτικές και τις συντηρητικές τάσεις, όπως σε άλλες χώρες. Παραδόθηκαν γρήγορα στις ορέξεις των «εραστών» τους, χωρίς αιδώ και συστολή. Αυτοί είναι που κρατούν τώρα τα κακοφορμισμένα κουφάρια τους στο υπόγειο για να εισπράττουν τη σύνταξή τους… Για πόσο, όμως, ακόμα;

ένα άρθρο των πρωταγωνιστών

Άσωτοι φίλοι

Του Θανάση Καρτερού

Μη μου το πεις, οι παλιοί μου φίλοι μη μου πεις για πάντα φύγανε. Έτσι τραγουδάει ο Διονύσης Σαββόπουλος. Ο πικρός του στίχος όμως δεν ισχύει για όλους και για όλες τις περιστάσεις. Γιατί υπάρχουν και παλιοί φίλοι που επιστρέφουν στις παλιές γειτονιές, στα πατρώα εδάφη, στην οικογενειακή εστία. Ως άσωτοι φίλοι κατά κάποιον τρόπο, που όμως γίνονται δεκτοί όπως ακριβώς στην ευαγγελική παραβολή: Με τη θυσία του μόσχου του σιτευτού.

Τελευταίο παράδειγμα ο Θοδωρής Ρουσόπουλος. Ο οποίος επέστρεψε στο ίδιο σπίτι το οποίο, με πρωτομάστορα τον Κώστα Καραμανλή, πρώτα έκανε ό,τι μπορούσε για να το αναβαθμίσει σε ανάκτορο εξουσίας και ύστερα για να το κάνει καλοκαιρινό. Με αποτέλεσμα τότε, το 2009, να δηλώνει ο Αντώνης Σαμαράς: Δεν απολογούμαι για νοοτροπίες και συμπεριφορές τύπου Παυλίδη ή Βουλγαράκη ή Ρουσόπουλο. Ο ίδιος Σαμαράς που τώρα σφάζει τον μόσχο τον σιτευτό για τον ίδιο Ρουσόπουλο.

Αλλάζουν όμως οι καιροί και οι πρώτοι που έγιναν έσχατοι επανέρχονται, αν όχι ως πρώτοι, τουλάχιστον όμως στην πρώτη γραμμή. Διότι είναι, σου λέει η ευθύβολη διαρροή, μεγάλο ζήτημα η επιστροφή του Θόδωρου. Συμβολίζει με εντυπωσιακό τρόπο την επανένωση της Ν.Δ. -με τον εαυτό της. Δίνει υπόσταση στο μήνυμα του Σαμαρά για ανασυγκρότηση και ευρεία συσπείρωση της Κεντροδεξιάς. Όσοι πιστοί προσέλθετε. Ακόμα και οι κακήν κακώς δεδιωγμένοι. Απετάξω τω Σατανά! Απεταξάμην.

Απεταξάμην βρε και τον Σατανά και ό,τι θέλετε. Στο χθες θα μένουμε κολλημένοι όταν το σήμερα και το αύριο το σκιάζει η φοβέρα του Τσίπρα; Σωστό από την πλευρά τους, δεν μπορείς να πεις. Αλλά με το χθες μπορούν να συμβούν περίεργα πράγματα. Εσύ, ας πούμε, να θες να το ξεχάσεις, αλλά αυτό να μη θέλει να σε ξεχάσει. Ή εσύ να θες να ξεκολλήσεις απ' αυτό, αλλά αυτό να έρχεται και να κολλάει πάνω σου, σαν να μην πούμε τι. Όταν μάλιστα διαφημίζεις την επιστροφή του παλιού φίλου ως νέα κατάκτηση.

Εν γένει με τους παλιούς φίλους χρειάζεται προσοχή. Διότι υπάρχουν κι εκείνοι που επιμένουν να θυμούνται. Κι έτσι υπάρχει ο κίνδυνος παλιοί φίλοι μεν να επιστρέφουν, νέοι φίλοι όμως να αποστρέφουν την κεφαλή. Διότι το σύμπλεγμα Σαμαρά - Ρουσόπουλου δεν είναι δα και το πιο υγιές...

Πηγή 

Σύντομο ανέκδοτο: “Ψήφος εμπιστοσύνης”

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Αφού αυτά που εφαρμόζουν και όσα ετοιμάζονται να εφαρμόσουν είναι η«σωτηρία της Ελλάδας», αφού μέσω αυτών των αποφάσεων υπηρετείται το «καλό» του ελληνικού λαού, τότε:

• Γιατί η κυβέρνηση εμφανίζει αυτή την εικόνα αποσάθρωσης;
• Γιατί οι υπουργοί βγαίνουν και βρίζουν ο ένας τον άλλον στα τηλεπαράθυρα;
• Γιατί αναζητούν καταφύγιο στο ένα επικοινωνιακό κόλπο μετά το άλλο;
• Γιατί η κυβέρνηση δείχνει να παραπαίει και να αναζητά πατερίτσα σε μια ψήφο εμπιστοσύνης που φυσικά δεν θα την λάβει από την κοινωνία, αλλά από τον… εαυτό της;

    Ακόμα και πλήρη άγνοια να έχει κάποιος, ακόμα κι αν υπήρχε παντελής έλλειψη πληροφόρησης για το τι θα ακολουθήσει μέσα και από τις νέες «διαπραγματεύσεις» με την τρόικα, κοινή λογική χρειάζεται:

    Όσα ετοιμάζουν από δω και πέρα για το λαό θα είναι πανομοιότυπα με τους «ΕΝΦΙΕΣ» και όλα όσα ζούμε εδώ και χρόνια: Λαιμητόμος καιοδοστρωτήρας μαζί. Όσα (εκ νέου) θέλουν να επιβάλουν στα εργασιακά, στο ασφαλιστικό, στο ξεπούλημα των ιδιωτικοποιήσεων, στα δημοσιονομικά, είναι τόσο βάρβαρα, τόσο επώδυνα, τόσο καταστροφικά όσο και κείνα τα «σωτήρια» μέτρα που ήδη οδήγησαν 6,3 εκατομμύρια Έλληνες κάτω από το όριο της φτώχειας.

    Γι' αυτό τρέχουν. Γι' αυτό κλυδωνίζονται. Γι' αυτό «ψάχνονται». Γι’ αυτό επιχειρούν να κερδίσουν χρόνο κλείνοντας την έννοια δημοκρατία στους τέσσερεις τοίχους μιας απονομιμοποιημένης πολιτικά και κοινωνικά κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας, που δεν την εμπιστεύονται ούτε εκείνοι που θα της παράσχουν ψήφο εμπιστοσύνης.

     Είναι προφανές: Αν όσα μεθοδεύονται για το μέλλον του τόπου, αν οι θεατρινισμοί τους είχαν την ελάχιστη βάση, αν η πολιτική τους σχετιζόταν κατ’ ελάχιστο με την «έξοδο της Ελλάδας από την κρίση», τότε τίποτα από όλα αυτά τα κολπάκια δεν θα χρειαζόταν. Κολπάκια που ξεκίνησαν με τις βόλτες από το Παρίσι στο Βερολίνο για να καταλήξουν σε δηλώσεις εμπιστοσύνης του Βενιζέλου προς τον Σαμαρά και τούμπαλιν…

     Αν, με δυο λόγια, τα «σκίζουμε τα Μνημόνια» δεν ήταν αντίστοιχης ποιότητας με τα προ τετραετίας δήθεν «όχι» του κ.Σαμαρά στα Μνημόνια, τότε αντί να ψάχνουν υποστυλώματα για να εμφανίζουν το μέτωπό τους «αρραγές», αντί να αναζητούν πλαστή εμπιστοσύνη σε μια πολιτική που έχει απολέσει κάθε ίχνος λαϊκής εμπιστοσύνης, θα έκαναν το εξής απλό: Θα τα… «έσκιζαν»  τα Μνημόνια και θα μας... «έσωζαν». Χωρίς να χρειάζονται να δηλώσει ο Γεωργιάδης και ο Γιακουμάτος, η Βούλτεψη και ο Βρούτσης, ο Χρυσοχοίδης και οι κάθε λογής «δεν διάβασα το Μνημόνιο» ότι τους… εμπιστεύονται.

    Αλλά τόσο οι Σαμαράς και Βενιζέλος όσο και οι εσωκομματικοί τους «αντάρτες» (εδώ γελάνε) το ξέρουν πολύ καλά: Τα μέτρα που συνοδεύουν την περιλάλητη «έξοδο από το Μνημόνιο» είναι εξίσου εγκληματικά με τα «εντός του Μνημονίου» μέτρα. Τα μέτρα για να παραμένει «πιστοποιημένα (!) βιώσιμο» το χρέος είναι εξίσου απάνθρωπα με τα μέτρα για να γίνει – τάχα – βιώσιμο το χρέος. Τα μέτρα που εφαρμόζουν από το 2010 στο πλαίσιο της τροικανής επιτήρησης δεν θα σταματήσουν ποτέ, αφού θα εφαρμόζονται στο πλαίσιο της ευρωενωσακής επιτήρησης, την οποία έχουν υπογράψει και η οποία εκτείνεται χρονικά στα επόμενα 50 χρόνια!

    Οι κκ. Σαμαράς – Βενιζέλος ξέρουν, όμως, και κάτι επιπλέον: Ότι είναι τέτοια η κουφόβραση της οργής του λαού, που δεν έχουν άλλη επιλογή από το να εξαντλήσουν κάθε μέθοδο αποπροσανατολισμού. Θα εξαντλήσουν κάθε τερτίπι κοινοβουλευτικό. Επικοινωνιακό. Εκβιαστικό. Τρομολαγνικό. Δεν έχουν να επιδείξουν τίποτε άλλο ώστε να επεκτείνουν χρονικά όσο γίνεται περισσότερο την κοινή «περπατησιά» τους για την εφαρμογή της  καταστροφικής πολιτικής τους.

    Τόσο καταστροφικής που, τελικά, ένας ασφαλής τρόπος υπάρχει για να καταδειχτεί ότι δεν διαθέτουν «καμία εμπιστοσύνη» στην κοινωνία. Και ότι η ψήφος εμπιστοσύνης που θα λάβουν στη Βουλή την επόμενη βδομάδα, δεν είναι παρά εικονική: Να ορθώσει ο λαός το ανάστημά του, να αντιπαραθέσει στη δημοκρατία των μετρημένων και σημαδεμένων «κουκιών» τη δημοκρατία των αγώνων του, να τους ανατρέψει και να τους σαρώσει!

Πηγή: enikos.gr

Πάμε για εκλογές;

Του Κώστα Βαξεβάνη

Για κάθε κυβέρνηση υπάρχει, όπως σωστά γράφει στο τεύχος 60 του HOT DOC ο Θανάσης Καρτερός, το σημείο «Κ» (από το «καληνύχτα»). Το σημείο αυτό όπου η κάθε κυβέρνηση καληνυχτίζει και μάλλον απέρχεται, δεν δηλώνεται τόσο από τις δημοσκοπήσεις όσο από την εσωτερική εικόνα. Δηλαδή την εσωκυβερνητική γκρίνια, τις διαρροές παραπόνων στον Τύπο, την προσπάθεια αποστασιοποίησης των πρωταγωνιστών από το θλιβερό έργο τους και σίγουρα από τη μετάθεση ευθυνών.

Χωρίς αμφιβολία βρισκόμαστε στο σημείο «Κ» (ίσως και από το «καήκαμε»), πράγμα το οποίο φαίνεται από τις συμπεριφορές των κυβερνητικών στελεχών. Η αντιπαράθεση κύκλων της κυβέρνησης και υπουργών με τον Χρύσανθο Λαζαρίδη στον οποίο αποδίδουν εξωθεσμική συμπεριφορά, δεν θα υπήρχε αν οι «μέσα» δεν διαισθάνονταν ότι έρχεται η ώρα που θα βρεθούν «έξω». Άλλωστε, με τόσα χρόνια θεσμικής εκτροπής στη χώρα να σε ενοχλεί η εξωθεσμική δραστηριότητα του Χρύσανθου την ώρα του καφέ με την τρόικα, θυμίζει το γνωστό «σιγά μη στάξει η ουρά του γαϊδάρου».

Η ανησυχία λοιπόν είναι ουσιαστικότερη και βαθύτερη και λέγεται “εκλογές”. Οι από πάνω δεν μπορούν να κυβερνούν όπως παλιά και οι από κάτω δεν το θέλουν πια και δεν το ανέχονται. Αν βέβαια μπορεί κάποιος να χαρακτηρίσει διακυβέρνηση την επιβολή του οθωμανικού Δικαίου, δηλαδή την ταύτιση της λειτουργίας του κράτους με τον αυταρχισμό και την επιβολή φόρων.

Είναι πολύ πιθανόν λοιπόν να πάμε σε εκλογές.

1. Ο Σαμαράς αντιλαμβάνεται εδώ και καιρό πως η ψαλίδα με τον ΣΥΡΙΖΑ ανοίγει όσο περνάει ο καιρός. Τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των δημοσκοπήσεων είναι ακόμη χειρότερο μήνυμα απ ό,τι τα ποσοτικά για την κυβέρνηση. Ο φόβος για τον ΣΥΡΙΖΑ μειώνεται, ο Τσίπρας σιγά-σιγά εμφανίζεται ως καταλληλότερος και η θετική άποψη για την αξιωματική αντιπολίτευση έναντι της αρνητικής σε διάφορα θέματα ανεβαίνει.

2. Τον Σαμαρά φαίνεται να εγκαταλείπει και το Βερολίνο, ή τουλάχιστον αρνείται να παίξει το παιχνίδι των εντυπώσεων και της επικοινωνίας με τον τρόπο που θέλει ο Σαμαράς. Η πρόσφατη συνάντηση με τη Μέρκελ και η αποτυχημένη επίσκεψη που οδήγησε στην παραίτηση του έλληνα πρέσβη στο Βερολίνο, είναι μερικά από τα δείγματα.

3. Η εσωκομματική συνοχή γίνεται όλο και πιο δύσκολη. Ο Σαμαράς αντιλαμβάνεται πως με κάθε ευκαιρία ο Βενιζέλος τον αδειάζει, ετοιμάζοντας το έδαφος για τη διαφωνία όταν τα πράγματα δυσκολέψουν κι άλλο.

4. Η εξασφάλιση των 180 βουλευτών για εκλογή Προέδρου και απομάκρυνση των εκλογών δεν είναι εφικτή. Το χρηματιστήριο της εξασφάλισης ψήφου (μεταφορικά και κυριολεκτικά) έχει γίνει ένα επικίνδυνο παιχνίδι για την κυβέρνηση.

Έτσι, είναι πολύ πιθανόν, ο Σαμαράς να πεισθεί να πάει για εκλογές άμεσα. Είναι βέβαιο πως θα χάσει με διαφορά εκτιμούν οι δημοσκόποι, αλλά εύχεται να εξασφαλίσει μετεκλογικές συμμαχίες σωτηρίας με κόμματα και κομματίδια που θα του δώσουν ψήφο εμπιστοσύνης σε μια νέα εκστρατεία «σωτηρίας». Ουσιαστικά, καλείται να επιλέξει μια ήττα, από την ολοκληρωτική καταστροφή.

Οι εκλογές μπορεί να προκηρυχθούν μετά από μια στημένη διαφωνία με την τρόικα και την ηρωική έξοδο του Σαμαρά με συνθήματα «αγάπη μόνο», «ενότητα των Ελλήνων», «η Παναγιά μαζί μας» κλπ. Δεν είναι απίθανο σε εκλογές να οδηγήσουν και εσωκομματικές ρήξεις ή δηλώσεις από άτομα που θέλουν να ηγηθούν της ΝΔ στο μέλλον. Ο Αντώνης Σαμαράς είναι ο τελευταίος που μπορεί να κατηγορήσει οποιονδήποτε για αποστασία και προδοσία.

Η νέα εκλογική μάχη αν γίνει άμεσα, θα έχει πρωτόγνωρα χαρακτηριστικά. Κατ' αρχήν οι κυβερνώντες δεν θα μπορούν να στηριχτούν στο μιντιακό σύστημα το οποίο είναι πιο αναξιόπιστο από ποτέ. Το δεύτερο είναι πως το κόστος στην αντιπαράθεση δεν θα το έχουν μόνο από το ΣΥΡΙΖΑ αλλά από τη δικιά τους προσπάθεια να μεταθέσουν τις ευθύνες διακυβέρνησης ο ένας στον άλλο. Από αυτό που απλά λέγεται «ο σώζων εαυτόν σωθήτω».

Πηγή