4,9 δις σε 1.300 θαλασσοδάνεια της Αγροτικής

Το σκάνδαλο- μαμούθ εντόπισε ο υπουργός Επικρατείας για την καταπολέμηση της Διαφθοράς, Π. Νικολούδης και ερευνά η Αρχή για το ξέπλυμα του μαύρου χρήματος...

• «Είναι σκάνδαλο-γίγας! Μπροστά του το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, η Proton Bank και οι άλλες γνωστές υποθέσεις είναι νάνοι!» λένε οι γνωρίζοντες

• Τελευταία «ανακάλυψη» Νικολούδη το πάρτι των ημετέρων στην Αγροτική Τράπεζα πριν αποχωρήσει από την Αρχή – Προσωπικό στοίχημα να αποκαλυφθούν οι υπεύθυνοι

• Πώς ο υπουργός κατά της διαφθοράς ανακάλυπτε «κρυμμένα λεφτά» σε Γκέρσεϊ, Λιχτενστάιν και άλλους φορολογικούς παραδείσους

Χίλια τριακόσια επισφαλή δάνεια –τα λεγόμενα «θαλασσοδάνεια»– που χορήγησε η Αγροτική Τράπεζα χωρίς να πληρούνται στο ελάχιστο οι προϋποθέσεις χορήγησής τους και που το συνολικό ύψος τους αγγίζει τα 5 δις ευρώ βρίσκονται στο μικροσκόπιο της Αρχής Καταπολέμησης Ξεπλύματος Βρώμικου Χρήματος. Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες των «Επικαίρων», πρόκειται για τεράστιο σκάνδαλο, που μπροστά του ωχριούν οι γνωστές υποθέσεις των άλλων τραπεζών που χορηγούσαν επισφαλή δάνεια και είδαν το φως της δημοσιότητας τα τελευταία χρόνια.

«Είναι σκάνδαλο-γίγας! Μπροστά του το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, η ProtonBank και οι άλλες γνωστές υποθέσεις είναι νάνοι! Στις άλλες περιπτώσεις τραπεζών που χορηγούσαν επισφαλή δάνεια είχαμε βλάβη του Δημοσίου, δηλαδή δηλωμένα δάνεια που χορηγήθηκαν και δεν επιστράφηκαν, τα οποία έφταναν κάποιες εκατοντάδες εκατομμυρίων ευρώ. Στην περίπτωση της Αγροτικής τα δάνεια που δόθηκαν και δεν επιστράφηκαν, τα οποία και νομοτελειακά οδηγούνται στις πλάτες του Έλληνα φορολογούμενου, φτάνουν στα 4,9 δις ευρώ! Είναι ακριβώς υπολογισμένα: χίλια τριακόσια δάνεια ελεγχόμενης νομιμότητας που δεν έχουν επιστραφεί και που θα κληθεί να πληρώσει ο Έλληνας φορολογούμενος», αναφέρουν στα «Επίκαιρα» πηγές του υπουργείου για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς.

Η Αγροτική Τράπεζα της Ελλάδος, που επί σειρά ετών λειτουργούσε ως κρατικό χρηματοπιστωτικό ίδρυμα σε ένα πλαίσιο «εξυπηρέτησης» κυβερνητικών ημετέρων, διαχωρίστηκε σε «καλή» και «κακή» τράπεζα πριν από περίπου δυόμισι χρόνια. Το υγιές κομμάτι απορροφήθηκε από την Τράπεζα Πειραιώς, ενώ τις υποχρεώσεις της «κακής» ανέλαβε το Δημόσιο, καλύπτοντάς τες μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ). Στο έγκλημα που συντελέστηκε σε βάρος του Ελληνικού Δημοσίου και των Ελλήνων φορολογουμένων «έπεσε» ο υπουργός Επικρατείας για την Καταπολέμηση της Διαφθοράς, Παναγιώτης Νικολούδης, ως επικεφαλής της Ανεξάρτητης Αρχής για την Καταπολέμηση του Μαύρου Χρήματος.

Από την έρευνα της Αρχής και του ΣΔΟΕ προέκυψαν «λαβράκια». Επιχειρηματίες μεγάλου βεληνεκούς, βιομήχανοι, κατασκευαστικές εταιρείες αλλά και αγροτοσυνδικαλιστές απολάμβαναν το ιδιότυπο καθεστώς των «χορηγιών» μέσω δανείων από την ΑΤΕ, τα οποία ουδέποτε εξυπηρετήθηκαν, παίρνοντας έτσι τη μορφή... δώρου.

Στην τελική ευθεία ο έλεγχος των καταθέσεων Ελλήνων σε ελβετικές τράπεζες

Οι συνομιλίες μεταξύ της Βέρνης και της Αθήνας με κεντρικό θέμα τις μη δηλωθείσες καταθέσεις σε ελβετικές τράπεζες επαναλαμβάνονται αυτή την εβδομάδα στην Αθήνα, όπου αναμένεται την Πέμπτη (26/3) ο Ελβετός υπουργός Επικρατείας, αρμόδιος για διεθνή χρηματοπιστωτικά θέματα Ζακ ντε Βατβίλ, γιατη διευθέτηση «του παρελθόντος». Όπως γίνεται, λοιπόν, κατανοητό, αναμένονται ραγδαίες εξελίξεις στο συγκεκριμένο ζήτημα, το οποίο «καίει» την ελληνική κυβέρνηση. Είναι η πρώτη φορά από την ανάληψη των καθηκόντων της νέας κυβέρνησης που θα υπάρξει επικοινωνία και συνεργασία ανάμεσα στην Αθήνα και τη Βέρνη για το συγκεκριμένο ζήτημα. Συνολικά, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιεύτηκαν από την ελβετική εφημερίδα Tages-Anzeiger, οι ελληνικές καταθέσεις στην Ελβετία ανέρχονται σε 1,5 δις ελβετικά φράγκα (1,4 δις ευρώ), ποσό που δεν επιβεβαίωσαν οι ελβετικές Αρχές.

Επί του ποσού αυτού ένα τμήμα έχει δηλωθεί. Ένα άλλο τμήμα του ποσού αποτελεί προϊόν φοροδιαφυγής ή πρόκειται για ποσά που έχουν ωφεληθεί οι καταθέτες από γενναιόδωρες φοροαπαλλαγές στην Ελλάδα και εξαιρούνται νομίμως κάθε επιβάρυνσης.

Πηγή

«Η ορθοστατική υπόταση» του εγχώριου συντηρητισμού…

Του Κώστα Μαρούντα

Για οποιονδήποτε συμμετέχει με τη θέληση του σε διάφορους ανταγωνισμούς υπάρχουν πάντα οι αυξημένες πιθανότητες της αποτυχίας. Έτσι συμβαίνει και στον πολιτικό ανταγωνισμό. Μια πολιτική δύναμη, ειδικά από αυτές που ανήκουν σε εκείνες που ασκούν εξουσία, γνωρίζει και εκλογικούς θριάμβους, και εκλογικές συντριβές, άλλες πάλι φορές σημειώνει ήπιες νίκες ή ήττες. Έτσι είναι το «παιχνίδι» και θεωρητικά τους όρους του τους γνωρίζουν οι πάντες. Επομένως, κάθε απολογιστική διαδικασία γίνεται πάνω στον καμβά των κοινώς αποδεκτών δεδομένων που συνιστούν τις «άτυπες νομοτέλειες» του κάθε φαινομένου. Υπάρχουν άραγε εξαιρέσεις; Συνήθως, όχι. Αν ανατρέξουμε στο πρόσφατο παρελθόν των μετεκλογικών διεργασιών στα όποια κόμματα γνώρισαν κάποια μορφή ήττας ακολουθήθηκε μέσες άκρες η πεπατημένη χωρίς μεγάλες αποκλίσεις. Οι όποιες εξελίξεις (πχ, σε ζητήματα ηγεσίας και χάραξης καινούριας πολιτικής γραμμής) συμβάδιζαν στις περισσότερες των περιπτώσεων με ένα είδος λογικής, ανεξάρτητα από τη χροιά της νέας κατεύθυνσης.

Η Νέα Δημοκρατία μετά τη σημαντική ήττα που υπέστη στις τελευταίες εθνικές εκλογές ακολούθησε ένα δρόμο, που σε πολλούς προξενεί ευλόγως εντύπωση. Και όχι τη θετικότερη δυνατή… Η τακτική που εφαρμόζει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης αποτελεί μια κραυγαλέα ομολογία πως η ίδια η στρατηγική χωλαίνει. Περισσότερο προσομοιάζει σε ένα είδος ακατάληπτου πείσματος, παρά σε ουσιαστική διάθεση για κατανόηση των αιτιών της μεγάλης ήττας και της αναζήτησης των βάσεων για μια μετέπειτα χρηστική για τη χώρα (και τους πολίτες της, γιατί η χώρα είναι -κάτι που αγνοούν πολλοί συνειδητά- κατά βάση η πλειοψηφία της κοινωνίας και οι όποιοι όροι διαβίωσης σε ένα εύρος πολιτισμικών παραμέτρων), αλλά και για το ίδιο το κόμμα που εκπροσωπεί ένα σημαντικό κομμάτι του κοινωνικού σώματος. Ακόμα και σήμερα που έχει οδηγηθεί εξαιτίας των επιλογών της ηγεσίας του στην ουσιαστική απώλεια εμπιστοσύνης από ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσοστό παραδοσιακών υποστηρικτών του. Γιατί, αρκετοί συντηρητικοί πολίτες διαβλέπουν παγιωμένη απομάκρυνση της ΝΔ από τις δικές τους απαιτήσεις. Είτε αφορούν ιδεολογικές αποστασιοποιήσεις, είτε αδυναμία εκπλήρωσης υλικής μορφής εξυπηρετήσεων. Όμως, απέναντι σε όλα αυτά η σημερινή ηγεσία της ΝΔ επιλέγει τις μονολεκτικές υπεκφυγές για τα πεπραγμένα της και την με κάθε τρόπο εναντίωση στον αντίπαλο. Έχουν κουράσει, και όσο δεν το καταλαβαίνουν τόσο πιο πολύ ενισχύουν αυτούς που θέλουν να φθείρουν. Έχουν απογοητεύσει ακόμα και τμήμα της εγχώριας άρχουσας ελίτ, που μπορεί να τους αναγνωρίζει προσήλωση, αλλά όχι αποτελεσματικότητα και κυρίως μηδαμινή δυνατότητα δημιουργίας του κατάλληλου κλίματος συνοχής στην ελληνική κοινωνία που θα επέτρεπε ριζική αναδιάταξη των συνθηκών.

Ίδιον του ακραίου συντηρητισμού είναι η δυσκολία προσαρμογής στις καινούριες συνθήκες. Ο συντηρητισμός τρέφεται από τη δική του ερμηνεία περί «δικαίου», που βασίζεται επί της ουσίας στη δυνατότητα να αποκρούσει τις όποιες εστίες ανάφλεξης αποτελούν αρχικά σπερματικές ουσίες μιας άλλης κατάστασης. Όταν αυτές προκαλούνται από τους κοντινούς «αντιπάλους», πχ τους σοσιαλδημοκράτες, δεν ανησυχεί γιατί γνωρίζει τη συνάφεια. Όταν όμως δέχεται πίεση από την αριστερά για παράδειγμα, νιώθει πως τραβιέται βάναυσα το χαλί κάτω από τα πόδια του, άρα τίθεται θέμα ασφάλειας ακόμα και της «ορθοστατικής υπότασης» μιας πάλαι ποτέ σταθερής ισορροπίας. Και ενώ έχει τις βασικές ευθύνες για το ξέσπασμα της «κοινωνικής πυρκαγιάς» (εξαιτίας της παρελθούσας επιτηδευμένης «αμέλειας»), αντί να βοηθήσει στο κουβάλημα του νερού που θα σβήσει τη φωτιά, κάθεται σε μια γωνία και κατακεραυνώνει αυτούς που επιχειρούν να σβήσουν (αρχικά να περιορίσουν) τις μεγάλες εστίες. Μα, δεν καταλαβαίνει πως οι ιδιοκτήτες των σπιτιών που «καίγονται» βλέπουν ποιοι προσπαθούν και ποιοι όχι... Και στο τέλος, ενδέχεται αυτοί που «αδρανούσαν κατηγορώντας» και «κατηγορούσαν υποσκάπτοντας» να έχουν αυτοί ανάγκη για βοήθεια… Θα βρεθεί κανείς; Υπό τις παρούσες συνθήκες, λίγοι, πολύ λίγοι, ίσως οι λιγότεροι που στάθηκαν δίπλα εδώ και πολλές δεκαετίες. Ας είναι…

Πηγή

Σύγκρουση με τους «θεσμούς», τώρα!

Του Δημήτρη Τρίμη

Η χώρα εκβιάζεται συστηματικά και με σχέδιο από τους «θεσμούς» για να συνεχίσει να... αυτοκτονεί σύμφωνα με τις διαταγές του νεοφιλελεύθερου διευθυντηρίου των Βρυξελλών. Με τα μέτρα Σόιμπλε, Γιουνκέρ, Ντάγκι για την πλήρη απαγόρευση οποιασδήποτε  χρηματοδότησης της πολλαπλά χρεοκοπημένης Ελλάδας και τους διεθνείς τοκογλύφους (και όλους τους ευρωπαϊκούς και ντόπιους προπαγανδιστικούς  μηχανισμούς) να μετράνε σαδιστικά κάθε μέρα πόσα δισεκατομμύρια φεύγουν από τις καταθέσεις των Ελληνικών Τραπεζών και πόσο «στεγνώνει η αγορά».

Είναι φανερό ότι σπρώχνουν τη χώρα προς το «πιστωτικό γεγονός» και τη διαρκή αγωνία, ώστε, από τη μια μεριά,  να μάς υποχρεώσουν να συνεχίσουμε τα δολοφονικά Μνημόνια που διογκώνουν όλους τους αρνητικούς κοινωνικούς και οικονομικούς δείκτες καθιστώντας αβίωτο το δημόσιο και το ιδιωτικό χρέος της Ελλάδας, και από την άλλη πλευρά, με αυτή την άθλια κανιβαλική πολιτική τους, οι δήθεν ισότιμοι «εταίροι μας»  στην Ε.Ε, εξασφαλίζουν την επιβίωση (και οραματίζονται την επιστροφή στην κυβέρνηση ) των Σαμαρο-Βενιζέλων και όλων των άλλων εγχώριων φίλων και οπαδών της συμμορίας των Ε.Ε., ΕΚΤ, ΔΝΤ.

Το σενάριο της «αριστερής παρένθεσης» είναι επομένως, στην πιο σκληρή φάση της εφαρμογής του. Ο οικονομικός πόλεμος βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη με σκοπό την εκ νέου επικράτηση του φόβου και της υποταγής. Θέλουν πάση θυσία να σκοτώσουν την οποιαδήποτε ελπίδα για τη δίκαιη, δημοκρατική  και δημιουργική ανασυγκρότηση της χώρας. Η ρήξη με τους «θεσμούς» της δικτατορίας των αγορών και η κινητοποίηση του ελληνικού λαού, είναι, φοβάμαι, μονόδρομος.

Πηγή

Έσοδα 3 δισ. προβλέπει η λίστα των μεταρρυθμίσεων

Στις Βρυξέλλες  μεταφέρεται, από τον υπουργό Οικονομικών Γιάνη Βαρουφάκη και το επιτελείο του υπουργείου, η λίστα των μεταρρυθμίσεων που προτείνει η ελληνική κυβέρνηση στους Ευρωπαίους εταίρους, προκειμένου η Αθήνα να λάβει χρηματοδότηση. 

Σύμφωνα με πηγές της κυβέρνησης, το Brussels Group θα συνεδριάσει, δια ζώσης, στις Βρυξέλλες το Σάββατο, «πάνω στη λίστα μεταρρυθμίσεων της ελληνικής κυβέρνησης», με τα αποτελέσματα να γίνονται γνωστά την ερχόμενη Δευτέρα. Οι ίδιες πηγές ανέφεραν ότι στη λίστα περιέχονται αναπτυξιακά και όχι υφεσιακά μέτρα ενώ τα έσοδα που προσδοκά η ελληνική κυβέρνηση είναι 3 δισ. ευρώ, τα οποία -όπως τονίζουν κυβερνητικοί κύκλοι- δεν θα προέρχονται «σε καμιά περίπτωση από περικοπή μισθών, συντάξεων ή εφάπαξ».

Οι ίδιες πηγές σημειώνουν πως το πρόγραμμα είναι επεξεργασμένο και κοστολογημένο, προβλέποντας για το 2015 πρωτογενές πλεόνασμα 1,5% του ΑΕΠ, ενώ θα επιτρέψει θετικό ρυθμό ανάπτυξης, ο οποίος εκτιμάται ότι θα φτάσει το 1,4%. Επίσης, τονίζουν πως οι μεταρρυθμίσεις/δράσεις «για πρώτη φορά» δεν θα οδηγήσουν στα ταμεία τους «συνήθεις υπόπτους», αλλά «θα πληρώσουν επιτέλους οι έχοντες και κατέχοντες».

Πρώτα Euroworking, μετά Eurogroup

Η λίστα των μεταρρυθμίσεων θα σταλεί στη συνέχεια στο Euroworking Group, όπου θα την εξετάσουν τα τεχνικά κλιμάκια των εταίρων, τα οποία θα κληθούν να την εγκρίνουν προκειμένου αυτή να οδηγηθεί στο Eurogroup, εκεί όπου θα παρθούν και οι όποιες αποφάσεις. 

Όπως αναφέρουν διπλωματικές πηγές από τις Βρυξέλλες, το Euroworking αναμένεται να πραγματοποιηθεί την Τρίτη (31/3) και αμέσως μετά, σε περίπτωση που υπάρξει θετική απόφαση, ο Γερούν Ντάισελμπλουμ θα καλέσει τους Ευρωπαίους υπουργούς Οικονομικών σε Eurogroup, την Τετάρτη (01/04).

Παράλληλα, πηγές του Μαξίμου τονίζουν ότι η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που εξοφλεί το δημόσιο χρέος χωρίς αναχρηματοδότησή του από ιδίους εθνικούς πόρους και εσωτερικό δανεισμό (T. Bills), με τα στελέχη της κυβέρνησης να υπογραμμίζουν -όλο αυτό το δίμηνο- στους εταίρους ότι «δεν πρόκειται να συνεχίσει την εξυπηρέτηση του δημοσίου χρέους, από ίδιους πόρους, εάν οι δανειστές δεν προχωρήσουν άμεσα στην εκταμίευση των δόσεων τις οποίες καθυστερούν από το 2014». 

Όπως σημειώνουν μάλιστα, «η χώρα έχει να εισπράξει δόση από Κομισιόν ή ΔΝΤ από τον Αύγουστο του 2014 και παρ' όλα αυτά εκπληρώνει κανονικά τις υποχρεώσεις της».

Γερμανία: Δεν γνωρίζουμε λεπτομέρειες

Για το θέμα της λίστας των μεταρρυθμίσεων η γερμανική κυβέρνηση αναφέρει ότι δεν γνωρίζει λεπτομέρειες και σημειώνει ότι η προβλεπόμενη διαδικασία θα ακολουθηθεί «βήμα – βήμα». 

«Δεν έχουμε συγκεκριμένες πληροφορίες» δήλωσε η εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών Μαριάνε Κοτέ και πρόσθεσε ότι το Eurogroup θα συνεδριάσει όταν θα έχουν κατατεθεί οι προτάσεις της ελληνικής κυβέρνησης.

Πηγή

Γ. Σταθάκης: Έτοιμος ο νόμος για τους πλειστηριασμούς, αναζητούνται ισορροπημένες λύσεις για τα «κόκκινα» δάνεια

Το μείζον πρόβλημα της διαχείρισης του ιδιωτικού χρέους – το οποίο μεταφέρεται χρονικά – πρέπει να λυθεί με θάρρος και αποφασιστικότητα και είμαστε έτοιμοι να το πράξουμε, δήλωσε ο υπουργός Οικονομίας, Γιώργος Σταθάκης, μιλώντας στο συνέδριο “Banking and Insurance Forum: The day after”.

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της Νένας Μαλλιάρα στο capital.gr:

Ο κ. Σταθάκης απαντώντας σε σχετική ερώτηση του Capital.gr είπε ότι το νομοσχέδιο για την απαγόρευση των πλειστηριασμών είναι έτοιμο και δεν αποτελεί μονομερή ενέργεια εκ μέρους της ελληνικής κυβέρνησης, ενώ το νομοσχέδιο για τα στεγαστικά δάνεια είναι σύνθετο, θα απαιτήσει τουλάχιστον 6 μήνες προτού ολοκληρωθεί. 

Όπως είπε ο κ. Σταθάκης, εφόσον η οικονομία υπέστη μια τόσο σημαντική κατάρρευση με απώλεια 25% του ΑΕΠ, η εκτίναξη του ιδιωτικού χρέους ήταν αναπόφευκτη και δεν είναι αποτέλεσμα μιας κακής πρακτικής των δανειοληπτών. Όπως σημείωσε, ο δείκτης μη εξυπηρετούμενων στεγαστικών δανείων το 2008-2009 ήταν στο 5%, ένα χρόνο μετά στο 12%, δύο χρόνια μετά στο 23% και 4 χρόνια μετά στο 33%.

Η κυβέρνηση, όπως είπε, θα αναζητήσει λύσεις που να είναι ισορροπημένες: να εξυπηρετούν δηλαδή τον κοινωνικό στόχο που είναι η αναδιάρθρωση των δανείων νοικοκυριών που έπεσαν κάτω από το όριο της φτώχειας, αλλά ταυτόχρονα να μην υπάρχει ζημιά στο τραπεζικό σύστημα ώστε να απαιτηθεί νέα κεφαλαιοποίηση.

Παράλληλα με τις λύσεις που επιδιώκουμε θέλουμε να μην δημιουργηθούν ανωμαλίες στην ομαλή εξυπηρέτηση των δανείων από αυτούς που μπορούν να τα εξυπηρετήσουν, αλλά και αυτοί που θα μπουν στην διαδικασία αναδιάρθρωσης των δανείων τους να μπορέσουν μελλοντικά να τα εξυπηρετήσουν και να τα κάνουν από… κόκκινα, “πράσινα”.

Με ένα τέτοιο πνεύμα πρέπει να επιλυθούν τα δυσεπίλυτα προβλήματα και στον επιχειρηματικό δανεισμό και να σωθούν πάση θυσία μικρομεσαίες επιχειρήσεις με προοπτικές βιωσιμότητας.

Στον χώρο των μεγάλων επιχειρήσεων, υπάρχει μεγάλη πίεση να αλλάξει ο πτωχευτικός νόμος που προστατεύει τις επιχειρήσεις έναντι των τραπεζών, είπε ο κ. Σταθάκης. Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνει χωρίς να διατηρηθούν ισχυροί προστατευτικοί θεσμοί για τις επιχειρήσεις και να δοθεί ίσως μια μεγαλύτερη ευελιξία στις τράπεζες για να έχουν πιθανώς μεγαλύτερο λόγο στις αναδιαρθρώσεις των δανείων των επιχειρήσεων.

Οι λύσεις, όμως, πρέπει να δοθούν ώστε οι τράπεζες να στηρίξουν τις επιχειρήσεις που έχουν προοπτική και δυναμικότητα και να εξυπηρετήσουν τον κύριο σκοπό του τραπεζικού συστήματος που είναι η χρηματοδότηση για την ανάκαμψη της οικονομίας, κατέληξε ο υπουργός Οικονομίας.

Το συνέδριο “Banking and Insurance Forum: The day after” διοργανώνεται από την Symeon G. Tsomokos, το Capital.gr και την Εφημερίδα “Κεφάλαιο», σε συνεργασία με το Forbes.

Πηγή

Όταν 4 στους 10 Ευρωπαίους πάσχουν από ψυχικές ασθένειες, κάποιοι θα είναι κυβερνήτες και σε αεροπλάνα

Κι ενώ οι έρευνες βρισκόταν σε εξέλιξη η ακραία λαϊκιστική γερμανική εφημερίδα Bild με δημοσίευμά της αποκάλυψε ότι ο συγκυβερνήτης του μοιραίου Airbus A320 της Germanwings, Αντρέας Λούμπιτς υπέφερε πριν από έξι χρόνια από σοβαρή κατάθλιψη.

Ο συγκυβερνήτης πέρασε «ένα βαρύ καταθλιπτικό επεισόδιο» το 2008, και είχε ακολουθήσει ψυχιατρική θεραπεία, σημειώνει η εφημερίδα, βασιζόμενη σε έγγραφα της γερμανικής αρχής επίβλεψης των αερομεταφορών (Luftfahrtbundesamt, LBA). Έκτοτε ο νεαρός άνδρας ακολουθούσε «ιδιαίτερη και τακτική ιατρική» θεραπεία – υπονοώντας ότι η παρακολούθηση γινόταν για αυτό το πρόβλημα, και όχι για κάποιο άλλο – αναφέρει η Bild, σύμφωνα με την οποία οι πληροφορίες αυτές διαβιβάσθηκαν στην LBA από τη Lufthansa, θυγατρική της οποίας είναι η Germanwings.

Ο επικεφαλής της γερμανικής αεροπορικής εταιρείας Κάρστεν Σπορ δήλωσε την Πέμπτη πως ο Αντρέας Λούμπιτς είχε διακόψει «για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα» την εκπαίδευσή του ως πιλότου την οποία είχε αρχίσει το 2008. Στη συνέχεια είχε επαναλάβει και ολοκληρώσει κανονικά την εκπαίδευσή του, πριν αρχίσει το 2013 να πετάει με τα Airbus A320. Σύμφωνα με την Bild την εποχή που είχε διακόψει την εκπαίδευσή του, έπασχε «από κατάλθιψη και κρίσεις άγχους».

Δημοσιογράφος της Γκάρντιαν αναφέρει σε tweet του: «Τϊποτα από όσα λέει η Μπιλντ δεν είναι επιβεβαιωμένα. Αλλά η Μπιλντ επικαλείται αστυνομικές πηγές και γενικά – αν και όχι πάντα – είναι αξιόπιστη. Αν είναι αλήθεια [όσα γράφει η Μπιλντ], αυτό είναι πολύ κακό για τη Λουφτχάνσα».

Υπό το βάρος των εξελίξεων, πολλές αεροπορικές εταιρείες, όπως οι  EasyJet και Air Transat, αποφάσισαν άμεσα τη διαρκή παρουσία δύο ατόμων στο κόκπιτ.

Δικηγόροι που ασχολούνται με τέτοιες υποθέσεις λένε πως η Λουφτχάνσα και η θυγατρική της Germanwings, στην οποία άνηκε το αεροσκάφος, θα έχουν να αντιμετωπίσουν βαριές νομικές συνέπειες, «πολύ παραπάνω από το σύνηθες “ταβάνι” για τα αεροπορικά δυστυχήματα».

Και έρχεται μία σημερινή εξέλιξη για να αλλάξει τα δεδομένα. Γερμανοί εισαγγελείς ανακοίνωσαν ότι βρήκαν αποδείξεις ότι ο συγκυβερνήτης του αεροσκάφους της Germanwings έπασχε από ασθένεια, την οποία είχε κρατήσει κρυφή από τους εργοδότες του.

Μάλιστα, ο Λούμπιτς είχε λάβει αναρρωτική άδεια αρκετών ημερών, ανάμεσά τους και για την ημέρα της συντριβής, την οποία -όπως φαίνεται- δεν χρησιμοποίησε, καθώς το έγγραφο βρέθηκε σκισμένο στο σπίτι του.

Αυτά «στηρίζουν την τρέχουσα προκαταρκτική αξιολόγηση ότι ο νεκρός έκρυψε την ασθένειά του από τους εργοδότες και τους συναδέλφους του», αναφέρει ο εισαγγελέας.

Το εύκολο και βολικό συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι για το ατύχημα ευθύνεται ένας άνθρωπος που έπασχε από κατάθλιψη (σύμφωνα με μία διάγνωση πριν 6 χρόνια) που έκρυβε από την εταιρεία το γεγονός ότι αντιμετωπίζει πρόβλημα. Είναι όμως έτσι; Και είναι αυτό αρκετό για να επεξηγήσει τα γεγονότα;

Όπως σημειώνει σε σχετικό άρθρο το New Statesman “υπάρχουν πιλότοι που είχαν περάσει καταθλιπτικά επεισόδια και πετούσαν αεροπλάνα εδώ και δεκαετίες δίχως κανένα πρόβλημα, όπως είναι λανθασμένο να επικεντρώνουμε εκεί. Τα σημερινά πρωτοσέλιδα προσθέτουν στο κοινωνικό στίγμα σχετικά με τις ψυχικές ασθένειες που βιώνουν εκατομμύρια συνάνθρωποί μας κάθε χρόνο και τα μέσα ενημέρωσης θα έπρεπε να φέρονται πιο υπεύθυνα”

Πιο υπεύθυνα είπατε; Το θέμα είναι ότι πολλά από τα σημερινά πρωτοσελίδα απλά δε βγάζουν νόημα. Ακόμα δεν ξέρουμε τι πραγματικά συνέβη. Και το να κατευθύνεις τη δημόσια γνώμη προς μία συγκεκριμένη κατεύθυνση μπορεί να είναι εξαιρετικά βολικό.

Όπως σημειώνει στο άρθρο του το New Statesman αν ακολουθούσαμε τη συγκεκριμένη λογική “η οικονομία θα είχε καταστραφεί”.

Βλέπετε, άνθρωποι με ιστορικό ψυχικών ασθενειών εργάζονται σε πολλά υπεύθυνα πόστα. “Σύμφωνα με τον Οργανισμό Ψυχικής Υγείας, 1 στους 4 Βρετανούς ενήλικες βιώνουν ένα ψυχικό πρόβλημα υγείας κάθε χρόνο. Είναι πιθανό ότι και στις εφημερίδες που κυκλοφόρησαν με αυτά τα πρωτοσέλιδα θα υπάρχει ένας σημαντικός αριθμός ανθρώπων που εργάζονται και αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα. Σε όλο τον κόσμο, άνθρωποι με ψυχικά προβλήματα κατορθώνουν και εργάζονται αποτελεσματικά σε σημαντικές δουλειές: ως γιατροί ή νοσοκόμοι, στην αστυνομία, στην πυροσβεστική, ως πολιτικοί”.

Ναι, ακόμα και ως κυβερνήτες σε αεροπλάνα.

Σε παλιότερη μάλιστα έρευνα που είχε παρουσιάσει η εφημερίδα “Το Βήμα”, 38,2% των κατοίκων της ΕΕ, περίπου 165 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν εμφανίσει κάποια ψυχική διαταραχή. Η κατάσταση στην Ελλάδα δεν είναι καλύτερη.

Σύμφωνα με μεγάλη μελέτη που δημοσιεύθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου στο επιστημονικό περιοδικό «European Neuropsychopharmacology» και η οποία κάλυπτε 30 χώρες (τα 27 κράτη-μέλη της ΕΕ καθώς και τις Ελβετία, Ισλανδία και Νορβηγία) – και συντάχθηκε από ειδικούς του Ευρωπαϊκού Κολεγίου Νευροψυχοφαρμακολογίας (ECNP) και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για τον Εγκέφαλο (EBC), οι διαταραχές του εγκεφάλου αποτελούν τη μεγαλύτερη πρόκληση για την υγεία του πληθυσμού στον 21ο αιώνα και μάλιστα, όσον αφορά ιδιαίτερα τις ψυχικές διαταραχές, παραμένουν χωρίς αντιμετώπιση και θεραπεία.

Μόνο στην Ευρώπη, 30 εκατομμύρια πάσχουν από μείζων κατάθλιψη. Και συνεχίζουν να ζουν, να εργάζονται, να κάνουν οικογένειες.

Πάντως, αν υπάρχει ένα στοιχείο που φαίνεται ότι επηρεάζει άμεσα την ψυχική υγεία και οδηγεί τους ανθρώπους στην απόγνωση, και σε ακραίες πράξεις. αυτό είναι η οικονομική κρίση.

Οπως προέκυψε από έρευνα του Πανεπιστήμιου Ιωαννίνων, τα άτομα που είχαν αρκετές έως πολλές οικονομικές δυσκολίες (ανεξαρτήτως του ύψους του εισοδήματός τους) αντιμετώπιζαν σχεδόν τριπλάσιες πιθανότητες να εμφανίζουν σοβαρή ψυχοπαθολογία η οποία θα μπορούσε να απαιτεί επίσκεψη σε ειδικό σε σύγκριση με όσα άτομα δεν είχαν οικονομικές δυσκολίες. Είναι χαρακτηριστικό ότι η συχνότητα σοβαρής ψυχιατρικής συμπτωματολογίας στα άτομα χωρίς οικονομικά προβλήματα ήταν της τάξεως του 3%, ενώ στα άτομα με πολλά οικονομικά προβλήματα εκτινασσόταν στο 22%.

Και οι οικονομικές δυσκολίες ανέβαζαν κατά 1,5 φορές τις πιθανότητες να εκφράζει το άτομο αυτοκτονικότητα.

Άλλωστε, αυτή ήταν η αιτία πίσω από άλλα δύο αεροπορικά δυστυχήματα που συγκλόνισαν τον κόσμο.

Όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα fortunegreece.com, στις 31 Οκτωβρίου 1999 ένα Boeing 767 της εταιρείας EgyptAir συντρίβεται στον Ατλαντικό, στα ανοιχτά της Μασαχουσέτης, λίγο μετά την απογείωσή του από τη Νέα Υόρκη με προορισμό το Κάιρο. Σκοτώθηκαν και οι 217 άνθρωποι που επέβαιναν σ’ αυτό. Το Εθνικό Συμβούλιο Ασφάλειας Μεταφορών (NTSB) των ΗΠΑ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ο συγκυβερνήτης αυτοκτόνησε. Από την ανάλυση των μαύρων κουτιών επιβεβαιώθηκε ότι ο συγκυβερνήτης ήταν μόνος στο πιλοτήριο και, αφού προηγουμένως προσευχήθηκε, αποσυνέδεσε τον αυτόματο πιλότο και βούτηξε στη θάλασσα. Τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι ο συγκυβερνήτης αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα και είχε κλειστεί στον εαυτό του.

Ενώ και στις 19 Δεκεμβρίου 1997 είχαμε άλλο ένα ατύχημα παρόμοιας μορφής. Μισή ώρα μετά την απογείωσή του από την Τζακάρτα της Ινδονησίας με προορισμό τη Σιγκαπούρη, ένα Boeing 737 της σιγκαπουριανής εταιρείας SilkAir βούτηξε σε ένα ποτάμι και συνετρίβη κοντά στο Παλεμπάνγκ, στη Σουμάτρα, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 104 άνθρωποι. Αμερικανοί ερευνητές συμπέραναν ότι ο κυβερνήτης του αεροσκάφους το έριξε για να αυτοκτονήσει, αν και δεν είχαν δεδομένα από τα μαύρα κουτιά, τα οποία είχαν αποσυνδεθεί λίγο πριν από τη συντριβή. Τα μέσα ενημέρωσης έγραφαν τότε ότι ο κυβερνήτης ήταν πνιγμένος στα χρέη, ότι τον είχαν υποβιβάσει και ότι σε βάρος του εκκρεμούσε πειθαρχική δίωξη.

Ας περιμένουμε λοιπόν το πόρισμα πριν φτάσουμε στα όποια συμπεράσματα.

Γ.Α.

Πηγές:

newstatesman.com

tovima.gr

fortunegreece.com

left.gr

Η προίκα του Βενιζέλου και η τύχη του Στουρνάρα

Του Κώστα Βαξεβάνη

Έχετε ξεφυλλίσει τις δηλώσεις του Πόθεν Έσχες των πολιτικών; Θα πάθετε σοκ. Ανεβαίνουν στη σελίδα της Βουλής για μερικές μόνο μέρες και μετά εξαφανίζονται. Δεν έχω καταλάβει γιατί για μερικές μόνο μέρες και όχι συνεχώς, αλλά αυτό μάλλον σχετίζεται με τη δική μου αδυναμία να αντιληφθώ τη σοβαρότητα του κοινοβουλευτικού έργου. Αναφέρομαι στο κοινοβουλευτικό έργο που έχει την ικανότητα να συγκαλύπτει, να αμνηστεύει και να παραγράφει.

Πρέπει ακόμα να σημειώσω πως αυτές τις λίγες μόλις μέρες που μένουν στο διαδίκτυο τα στοιχεία για το Πόθεν Έσχες των βουλευτών, είναι ακόμη λιγότερες απ όσες θεωρητικά ανακοινώνουν, αφού το site της Βουλής το οποίο στοίχισε μερικές δεκάδες εκατομμύρια από το Δημόσιο χρήμα, δεν μπορεί να αντέξει την επισκεψιμότητα των πολιτών που προσπαθούν να μάθουν πώς τα κατάφερε ο τοπικός βουλευτής που σε μερικές περιπτώσεις –για να λαϊκίσω χρησιμοποιώντας παλιά έκφραση υπουργού- δεν είχε δεύτερο σώβρακο να φορέσει.

Είναι γνωστό πως στα πλαίσια μιας θεσμοθετημένης πολιτικής υποκρισίας οι βουλευτές δηλώνουν τα περιουσιακά τους στοιχεία, αλλά η Βουλή και οι αρμόδιοι για τον έλεγχο, για κάποιο παράξενο λόγο, θεωρούν πως η δήλωση αρκεί και δεν χρειάζεται κανένας έλεγχος. Έτσι η λεγόμενη δήλωση Πόθεν Έσχες, είναι μια δήλωση του «έσχες» των περιουσιακών στοιχείων και όχι του «πόθεν» του πώς αποκτήθηκαν δηλαδή. Έτσι για παράδειγμα όταν αποκαλύψαμε πως ο Βουλγαράκης είχε μια offshore εταιρεία και λογαριασμό στη λίστα Λαγκάρντ (το είχε αρνηθεί βεβαίως και μας απείλησε με μηνύσεις), η Βουλή τον κάλεσε γιατί δεν την είχε δηλώσει στο Πόθεν Έσχες, αλλά δεν τον κάλεσε ποτέ να δώσει εξηγήσεις για την αμύθητη ακίνητη περιουσία που έχει την οποία έχει δηλώσει και η οποία είναι πιο εντυπωσιακή ως περιουσιακό στοιχείο από μια κατάθεση στην HSBC.

Βέβαια ο Βουλγαράκης δεν είναι ο μόνος. Βουλευτές που ήταν εφοριακοί ή δημόσιοι υπάλληλοι δηλώνουν ακίνητη περιουσία που θα ζήλευαν οι τσιφλικάδες των αγροτικών περιοχών από τις οποίες προέρχονται. Πώς αποκτήθηκε αυτή η περιουσία; Είναι δικαιολογημένη; Και για να το πάμε λίγο παρακάτω το θέμα, τι περιουσία έχουν τα συγγενικά τους πρόσωπα;

Οι δικαιολογίες των περιουσιακών στοιχείων είναι δύο. Το ένα είναι πως πήραν προίκα. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος έχει δηλώσει προκειμένου να δικαιολογήσει την τεράστια περιουσία σε καταθέσεις, μετοχές και ακίνητα, πως ήταν προικισμένος. Και αφού το είπε ο Βενιζέλος, η Βουλή οφείλει να το αποδεχθεί. Ακόμη και αν υπάρχουν δημοσιεύματα πως οι επιχειρήσεις της προίκας δεν πάνε και πολύ καλά και ερωτοτροπούν με την πτώχευση.

Για κάποιο λόγο, η Βουλή συγκεντρώνει μεγάλο ποσοστό «προικισμένων» ,όχι μόνο πολιτικά.

Το δεύτερο επιχείρημα που δικαιολογεί τον πλούτο είναι οι καλές επενδύσεις και η τύχη. Ας πάρουμε για παράδειγμα τον Γιάννο Παπαντωνίου και τον Γιάννη Στουρνάρα, με των οποίων τα περιουσιακά στοιχεία ασχολείται το τεύχος του HOT DOC. Και οι δυό τους, συμπορεύτηκαν στην πολιτική και τα υπουργεία επί δεκαετίες και βρέθηκαν με περιουσιακά στοιχεία που θα ζήλευε ο καθένας στη Σύρο. Πέντε στρέμματα, στο μπαλκόνι του Αιγαίου με θέα τις Κυκλάδες. Οι πρώην υπουργοί εμφανίζονται τυχεροί αφού παίρνουν φιλέτα γης, τα οποία αποχαρακτηρίζονται από δασικά ξαφνικά και σε εξευτελιστικές τιμές. Περίπου 30.000 ευρώ. Ο κύριος Στουρνάρας μάλιστα παίρνει απ ό,τι φαίνεται και δάνειο για να ανταπεξέλθει στην ευκαιρία.

Οι δηλώσεις του Πόθεν Έσχες των βουλευτών είναι γεμάτες με τέτοιες ευκαιρίες. Φιλέτα γης, προνομιακά οικόπεδα, πανάκριβα ακίνητα που αγοράστηκαν σε τιμές ευκαιρίας. Ο Θόδωρος Ρουσόπουλος είχε απασχολήσει τον Τύπο στο παρελθόν για τη μεγάλη ακίνητη περιουσία που είχε αποκτήσει έχοντας πάντα μια διορατικότητα στο real estate.

Η Βουλή αποδέχεται και αυτές τις δηλώσεις και βέβαια την τρομερή τύχη των μελών της αλλά και το δεδομένο πως κάποιος βγαίνοντας από την πολιτική πρέπει να είναι πλούσιος. Ή από καλό γάμο ή από τύχη.

Πάντως εγώ που δεν είμαι ούτε τόσο τυχερός όσο οι έλληνες βουλευτές και πιθανόν ούτε τόσο έντιμος, αν ήθελα να χρηματίσω κάποιον θα σκεφτόμουν το εξής κόλπο. Θα έδινα λεφτά σε κάποιον να αγοράσει ένα πανάκριβο ακίνητο για παράδειγμα 500.000 ευρώ, εμφανίζοντας την τιμή πολύ μικρότερη. Στη συνέχεια αυτός που θέλω να χρηματίσω, θα έπαιρνε ένα δάνειο από την Τράπεζα (για να μπορεί να λέει «μα με δάνειο το πήρα» ) και θα αγόραζε από τον δικό μου άνθρωπο το ακίνητο σε τιμή ευκαιρίας για παράδειγμα 100.000.

Στην πραγματικότητα θα του έκανα έτσι ένα δωράκι 400.000 ευρώ. Αλλά αυτά δεν αφορούν τους έλληνες βουλευτές και γι αυτό φαντάζομαι πως η Βουλή δεν μπαίνει στον κόπο να ελέγξει πραγματικά το Πόθεν Έσχες τους. Ακόμα και του πρώην εφοριακού και νυν βουλευτή με τα 25 ακίνητα.

Πηγή

Το σύστημα εξουσίας αλλάζει

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Η κρίση με τους δανειστές δεν έχει τελειώσει, παρά τη βελτίωση του κλίματος μετά την επταμερή συνάντηση στις Βρυξέλλες και τη διμερή συνάντηση Μέρκελ και Τσίπρα στο Βερολίνο. Τα «πάνω» και τα «κάτω» της διαπραγμάτευσης επίσης αναμένεται να συνεχιστούν, τουλάχιστον μέχρι να επέλθει η θετική αξιολόγηση των προτάσεων της κυβέρνησης από τους δανειστές και το Eurogroup.

 

Εν τω μεταξύ οι διαρροές καταθέσεων – αν και διαχειρίσιμες –, ο οικονομικός εκβιασμός εκ μέρους των δανειστών με όπλο τη χρηματοπιστωτική ασφυξία, το αγωνιώδες σίριαλ για την εξεύρεση χρημάτων ώστε να αποπληρώνονται οι δανειακές υποχρεώσεις και η σοβαρή έλλειψη ρευστότητας από την πραγματική οικονομία βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη.

 

Τα λάθη και τα φάλτσα στην κυβερνητική λειτουργία δεν λείπουν – κάθε άλλο! – και δεν αναμένεται να εξαλειφθούν το αμέσως επόμενο διάστημα, αφού η κυβέρνηση θα χρειαστεί καιρό για να βρει τα «πατήματά της».

 

Στο πλαίσιο αυτό έχουν... «αναθαρρήσει» τα μεγάλα έντυπα και ηλεκτρονικά ΜΜΕ, τα οποία παραδοσιακά στέκονταν απέναντι από τον ΣΥΡΙΖΑ, και εξαπολύουν με όλο και μεγαλύτερη συχνότητα δηλητηριώδη βέλη προς την πλευρά της κυβέρνησης. Ένας ποταμός από απαξιωτικά σχόλια (ορισμένα εκ των οποίων στο όριο της υστερίας), κινδυνολογία και προτροπές για πλήρη υποταγή Τσίπρα στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο κατακλύζει καθημερινά την επικαιρότητα και τους διαύλους της ενημέρωσης.

 

Την ίδια ώρα η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ – αναμένοντας ή απλώς ευχόμενα την πτώση της κυβέρνησης – αναβάλλουν την αλλαγή της ηγεσίας τους επικαλούμενα το ενδεχόμενο σοβαρών πολιτικών εξελίξεων.

 

Σε αυτό το περιβάλλον εύλογα θα μπορούσε κάποιος να περιμένει ότι η κυβέρνηση θα κλυδωνιζόταν ή ότι τα κόμματα που τη συγκροτούν – και κυρίως ο ΣΥΡΙΖΑ – θα έχαναν πολιτικό έδαφος και μέρος της εμπιστοσύνης της ελληνικής κοινωνίας, όπως αυτή έχει καταγραφεί στις πρόσφατες εκλογές.

 

Πλήρης δημοσκοπική κυριαρχία

 

Κι όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο αντέχει, αλλά στις δημοσκοπήσεις εμφανίζεται με πολύ σημαντικά κέρδη συγκριτικά με το εκλογικό ποσοστό (36,34%) του Ιανουαρίου και τεράστια διαφορά από τη Ν.Δ. Ένα από τα εκπληκτικά στοιχεία των δημοσκοπήσεων είναι ότι η διαφορά υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ υπερβαίνει κατά κανόνα ακόμη και το ποσοστό της Ν.Δ.!

 

Τυπικό παράδειγμα αποτελεί η τελευταία δημοσκόπηση της Metron Analysis (και πιο πρόσφατη συνολικά), η οποία δημοσιεύθηκε το Σάββατο 21 Μαρτίου στα «Παραπολιτικά». Σύμφωνα με αυτήν, τα κόμματα στην Πρόθεση Ψήφου λαμβάνουν (σε παρένθεση η Εκτίμηση Ψήφου):

 

- ΣΥΡΙΖΑ: 41,9% (47,8%).

- Ν.Δ.: 18,4% (21,1%).

- Χρυσή Αυγή: 5,3% (6,1%).

- Ποτάμι: 4,9% (5,6%).

- ΚΚΕ: 3,9% (4,5%).

- ΑΝΕΛΛ: 3,8% (4,4%).

- ΠΑΣΟΚ: 3% (3,4%).

- ΚΙΔΗΣΟ: 2% (2,2%).

- Ένωση Κεντρώων: 1,9% (2,1%).

- Διαφορά μεταξύ πρώτου και δεύτερου κόμματος: 23,5% (26,7%).

 

Η κατακόρυφη άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ και η κάθετη πτώση της Ν.Δ. ακόμη και υπό τις παρούσες συνθήκες – στις οποίες πρέπει να προσθέσουμε και τη διαρκή κινδυνολογία περί εξόδου από το ευρώ, την ώρα που η κοινωνία δηλώνει αταλάντευτη στην παραμονή της χώρας στην ευρωζώνη – είναι ενδεικτική, μεταξύ άλλων, και του χαρακτήρα της ψήφου στις 25 Ιανουαρίου.

 

Όλα δείχνουν ότι η κοινωνία έχει ψηφίσει πολύ περισσότερο για να τιμωρήσει τους προηγούμενους κυβερνήτες της χώρας και όχι τόσο για να δει την εκπλήρωση προεκλογικών υποσχέσεων. 

 

Κριτήριο η διαφθορά

 

Όταν η Ν.Δ. έχει περιοριστεί λίγο κάτω από το 20%, στο εκλογικό όριο του Μαΐου του 2012, το οποίο θεωρείται πλέον ο σκληρός πυρήνας της δύναμής της, και ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά την αντάρα, τις υπαναχωρήσεις και τις δυσκολίες, απολαμβάνει ποσοστά που παραπέμπουν στην παντοδυναμία του ΠΑΣΟΚ το 1981, είναι περισσότερο από προφανές ότι το πολιτικό σύστημα αλλάζει σελίδα.

 

Και μόνο το γεγονός ότι η ελληνική κοινωνία σήκωσε ένα κόμμα που ιστορικά κινείτο στο 4% έως 5% (με το ζόρι) και το κατέστησε επίκεντρο του πολιτικού συστήματος αποδεικνύει ότι η βασική επιθυμία της είναι η αλλαγή του. Το δείχνει σταδιακά από το 2012 και το επικύρωσε το 2015. Τώρα πάει ένα βήμα παραπέρα. Εκτός όμως από το πολιτικό σύστημα καθεαυτό, η κοινωνία επιδιώκει και την αλλαγή στο ευρύτερο σύστημα εξουσίας, στο οποίο περιλαμβάνονται και οι σχέσεις διαπλοκής μεταξύ κομμάτων, ΜΜΕ και χρήματος.

 

Αν σήμερα βάζαμε σε μια ζυγαριά την εκπλήρωση του «προγράμματος της Θεσσαλονίκης» και την καταπολέμηση της διαφθοράς – η οποία αποτελεί και βασική εξαγγελία της κυβέρνησης προς το εσωτερικό της χώρας και δέσμευσή της προς τους δανειστές, οι οποίοι επίσης τη θεωρούν κομβική για το μέλλον της χώρας –, είναι βέβαιο πως η ζυγαριά θα βαρύνει προς την απαλλαγή από τη διαφθορά και τη διαπλοκή.

 

Αν η κυβέρνηση φτάσει σε μια στοιχειωδώς καλύτερη συμφωνία με τους δανειστές, συγκριτικά με την προηγούμενη, τότε ο δρόμος για τη σύγκρουση θα είναι ανοιχτός, εφόσον η κυβέρνηση θελήσει τελικά να τον βαδίσει. Το σημαντικότερο εμπόδιο που δυνητικά θα αντιμετωπίσει θα είναι η δική της εμπλοκή σε υποθέσεις διαφθοράς. 

 

Ενώ λοιπόν τα ζητήματα διαφθοράς αποτελούν τον πιο σταθερό κοινό τόπο μεταξύ κυβέρνησης, κοινωνίας και... δανειστών, το πρώτο θέμα στο οποίο εκδηλώθηκε ισχυρή μιντιακή και πολιτική επίθεση ήταν η υπόθεση Κατρούγκαλου, η οποία – μέχρι στιγμής τουλάχιστον – δεν τεκμηριώθηκε, αλλά έδειξε τις προθέσεις όσων θα πολεμήσουν την κυβέρνηση όταν αρχίσει και επίσημα ο πόλεμος.

 

Η μόνη δυνητική ασπίδα της κυβέρνησης είναι η διαφάνεια στις πράξεις και τις αποφάσεις της ίδιας και των μελών της. Αν δεν την υπηρετήσει πιστά, τότε ίσως διαπιστώσουμε όλοι ότι η διαδικασία αποκαθήλωσης των ιστορικών πολιτικών σχηματισμών δεν έχει τελειώσει ακόμη. Κοντά στον νου και η γνώση...

Πηγή

Πόσο πρέπει να φοβούνται οι φοροφυγάδες της Ελβετίας;

Ο ελβετικός φορολογικός παράδεισος έχει πολλούς ευνοουμένους κι ακόμη περισσότερους προστατευόμενους. Εξ αυτών, περί τους 10.000 υπολογίζεται ότι είναι έλληνες υπήκοοι, μεγαλοφοροφυγάδες οι περισσότεροι και, σε πολλές περιπτώσεις, διαπρεπείς… πατριώτες της «σχολής» του μαύρου χρήματος.

Το εάν όμως οι ελβετοί θα παραδώσουν τα κλειδιά του παραδείσου τους και των ελλήνων θαμώνων του στο – διψασμένο για ρευστό – ελληνικό κράτος είναι κάτι που απαιτεί πολύ περισσότερα από τις καλές προθέσεις που εκφράστηκαν στη χθεσινή συνάντηση του ελβετού υφυπουργού διεθνών Οικονομικών Θεμάτων Ζακ ντε Βατβίλ με τους υπουργούς Επικρατείας Νίκο Παππά και Παναγιώτη Νικολούδη.

Κύκλοι της αντιπολίτευσης και του οικονομικού επιτελείου Σαμαρά ήταν οι πρώτοι που προεξοφλούσαν χθες το βράδυ ότι η φορολόγηση του «μαύρου χρήματος» που έχει διαφύγει στις ελβετικές τράπεζες είναι «ευσεβείς πόθοι». Και έφερναν ως επιχείρημα την προ ενός έτους άκαρπη συνάντηση του τότε υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα με την ελβετίδα ομόλογό του Εβελιν Βίλντμερ –Σλουμφ. Η κυρία Σλουμφ είναι γεγονός πως, τότε, είχε αποφύγει – διπλωματικά αλλά σταθερά – να δεσμευτεί για μια συμφωνία εφ΄άπαξ φορολόγησης των ελληνικών καταθέσεων στην Ελβετία ανάλογη με εκείνες που είχε ήδη συνάψει η χώρα της με την Βρετανία, την Γερμανία και την Αυστρία. Είχε μάλιστα δηλώσει τότε ότι αυτά «τα μοντέλα για τη ρύθμιση μη φορολογηθέντων χρημάτων θεωρούνται πλέον παρωχημένα».

Αυτή όμως είναι η μισή αλήθεια. Η άλλη μισή είναι πως έκτοτε ουδείς εκ της ελληνικής κυβέρνησης ενόχλησε ξανά είτε την κυρία Σλουμφ, είτε οποιονδήποτε άλλον συνάδελφό της. Μόλις την περασμένη εβδομάδα, το ελβετικό κανάλι RTS Info έλεγε σε ρεπορτάζ του πως οι ελληνικές αρχές έχουν δείξει «αξιοπερίεργη αδράνεια» για τις αφορολόγητες καταθέσεις στην Ελβετία – υποστήριξε, δε, ότι ενώ τον Φεβρουάριο του 2014 η κυρία Σλουμφ είχε προτείνει συγκεκριμένη λύση για το θέμα στον κ. Στουρνάρα, απάντηση δεν έλαβε ποτέ.

Μόλις χθες επίσης, μετά τη συνάντηση με τον κ. Βατβίλ, κυβερνητικές πηγές σημείωναν ότι η ελβετική κυβέρνηση «εκφράζει την απορία της για την απουσία ενδιαφέροντος που είχε δείξει η Αθήνα για εκκρεμείς υποθέσεις ελλήνων πολιτών και επιχειρήσεων στην Ελβετία». Με πλέον χαρακτηριστικό το γεγονός ότι η προηγούμενη κυβέρνηση είχε αποστείλει τον… αριθμό-ρεκόρ των 15 αιτημάτων για διαβίβαση στοιχείων φορολογικού ενδιαφέροντος.

Κι όσο απρόθυμοι κι εάν είναι – που είναι – οι Ελβετοί να δώσουν θυρίδες, καταθέσεις και ονόματα, τα 15 αιτήματα σε δυόμισι χρόνια δεν είναι και… ο ορισμός της στενής πολιτικής πίεσης που θα ασκούσε ένα κράτος στα όρια της χρεοκοπίας και με υπ’αριθμόν ένα διαρθρωτικό πρόβλημα την φοροδιαφυγή.

Με αυτήν την προϊστορία, και προεξοφλώντας την – κατά την πάγια πρακτική τους – άρνηση των ελβετών να δώσουν στοιχεία και τραπεζικούς λογαριασμούς, εκείνο που επιχειρεί τώρα η ελληνική κυβέρνηση είναι η επανεκκίνηση της προσπάθειας για μια εφ’ άπαξ φορολόγηση των καταθέσεων στην Ελβετία, στη βάση του γερμανικού και του βρετανικού μοντέλου. Κατ’ αυτό το μοντέλο, η Ελβετία επιβάλει εφ΄άπαξ φόρο στις καταθέσεις διατηρώντας το απόρρητο των στοιχείων των δικαιούχων, και στη συνέχεια αποδίδει τον φόρο που εισπράττει στην χώρα προέλευσης. Οι συμφωνίες αυτές προέβλεπαν φόρο 21%-41% για τα γερμανικά και τα βρετανικά κεφάλαια και 15%-38% για τα αυστριακά κεφάλαια.

Πρόκειται για το «παρωχημένο» μοντέλο που είχε περιγράψει η κυρία Σλουμφ στον κ. Στουρνάρα – ένα μοντέλο, ωστόσο, που κυβερνητικές πηγές θεωρούν ότι μπορεί να επανενεργοποιηθεί εάν υπάρξει συντονισμένη και τεκμηριωμένη διαπραγμάτευση από την ελληνική πλευρά, αλλά και παράλληλη πίεση προς την Βέρνη από την Ευρώπη και τον ΟΟΣΑ. Η πίεση αυτή εκτιμάται ότι μπορεί να αποδώσει καρπούς, καθώς η Ελβετία, με τη χαλαρή στάση και τις κωλυσιεργίες της, είναι πλέον πολλαπλώς εκτεθειμένη στις διαβουλεύσεις τόσο με την Ευρωπαϊκή Ενωση όσο και με τον ΟΟΣΑ για την τραπεζική διαφάνεια και την ανταλλαγή φορολογικών στοιχείων.

Τα οφέλη, βεβαίως, που μπορεί να προσδοκά το ελληνικό δημόσιο εάν και όταν υπάρξει συμφωνία είναι ένας αρκούντως θολός στόχος. Ο αυστριακός οικονομολόγος Φρίντριχ Σνάιντερ ειδικός σε ζητήματα παραοικονομίας, δήλωσε προχθές ότι μια φορολογική συμφωνία με την Ελβετία θα μπορούσε να αποφέρει στο ελληνικό δημόσιο έως και 15 δις ευρώ.

Η εκτίμησή του μάλλον είναι υπεραισιόδοξη, με δεδομένο και το ότι ουδείς γνωρίζει μετά βεβαιότητας ποιο είναι το πραγματικό ύψος των αφορολόγητων καταθέσεων των Ελλήνων στην Ελβετία. Η πιο αξιόπιστη, αλλά και παλαιά πλέον, έκθεση είναι εκείνη της Boston Consulting Group που, το 2011, προσδιόριζε τα ελληνικά κεφάλαια στις ελβετικές τράπεζες κοντά στα 40 δις ευρώ. Από τότε, και μετά το μεγάλο bank run του 2012, εκτιμάται ότι το ποσό αυτό μπορεί να κυμαίνεται από τα 50 έως και τα 120 δις ευρώ.

Η απόδοση, όμως, που μπορεί να έχουν τα εν λόγω κεφάλαια για τα ελληνικά κρατικά ταμεία εάν φορολογηθούν, δεν έχει να κάνει μόνο με τον συντελεστή που θα επιβληθεί αλλά και με το ποια έχουν εξαχθεί παράνομα και ποια είναι ήδη φορολογημένα, καθώς και με το κατά πόσο οι καταθέσεις ανήκουν σε φυσικά πρόσωπα ή σε προσωπικές και κεφαλαιουχικές εταιρίες. Διότι ακόμη και στις διακρατικές συμφωνίες που έχει ήδη υπογράψει, η Ελβετία φρόντισε να εξαιρέσει από την εφ’ άπαξ φορολόγηση τις εν λόγω εταιρίες, κρατώντας ανοιχτό πάντα ένα παράθυρο φορδιαφυγής για τους καλούς και συνεπείς πελάτες της…

Πηγή

Η Α. Σακελλαρίου παραδέχεται "λάθος" του ΤΧΣ αλλά δεν παρατείται

Απαντώντας ουσιαστικά στο δημοσίευμα της «Εφημερίδας των Συντακτών» που έκανε λόγο για «αμείλικτα ερωτήματα για το 1,2 δισ. ευρώ», το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας προέβη σε «διευκρινίσεις» αναφορικά με το ζήτημα της επιστροφής των μη χρησιμοποιηθέντων ομολόγων του EFSF.

H διευθύνουσα σύμβουλος του ΤΧΣ Αναστασία Σακελλαρίου, σε δήλωσή της, αναφέρει μεταξύ άλλων ότι «η επιστροφή των μη χρησιμοποιηθέντων ομολόγων ήταν μια ρητή απαίτηση του Eurogroup, η οποία μείωσε ισόποσα το δημόσιο χρέος διατηρώντας παράλληλα τη δυνατότητα για δανεισμό εκ νέου του ποσού αυτού για τον ίδιο σκοπό, δηλαδή αποκλειστικά για ανακεφαλαιοποίηση και εξυγίανση τραπεζών».

Υπενθυμίζεται πως στο δημοσίευμα της «Εφ.Συν.» αναφερόταν μεταξύ άλλων: «Αμέλεια, βλακεία ή δόλος; Μπορεί να μην αποδειχτεί ποτέ. Το βέβαιο είναι ότι επεστράφη στους δανειστέςένα ποσό το οποίο έπρεπε να βρίσκεται στα διαθέσιμα του ΤΧΣ...».

Σημειώνεται πως η ομάδα εργασίας των υπουργών Οικονομικών της ευρωζώνης (Euroworking Group) έστειλε ήδη το μήνυμα, δηλώνοντας αναρμόδια για το θέμα και παραπέμποντας στον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας, όπου επέστρεψε το «μαξιλάρι» των 10,9 δισ. ευρώ που είχε απομείνει από την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. 

Σε κάθε περίπτωση, το ποσό του 1,2 δισ. που... ξενιτεύτηκε θα αποτελέσει ουσιαστικά ένα ακόμα στοιχείο τής εν εξελίξει διαπραγμάτευσης. Η εκταμίευσή του θα εξαρτηθεί από την πρόοδο των συζητήσεων και κυρίως από τα μέτρα που θα προτείνει η Ελλάδα για να προχωρήσει η αξιολόγηση.

Η ανακοίνωση του ΤΧΣ

«Το ΤΧΣ ιδρύθηκε το 2010, στο πλαίσιο των Προγραμμάτων Οικονομικής Προσαρμογής για την Ελλάδα, με αρχικό κεφάλαιο 1.500 εκατ. ευρώ σε μετρητά. Μετά την απόφαση του Eurogroup της 21ης Φεβρουαρίου 2012 το EFSF εισέφερε στο ΤΧΣ το συνολικό ποσό 48.200 εκατ. ευρώ με τη μορφή ομολόγων του EFSF.

Πέραν των κεφαλαιακών εισφορών, το ΤΧΣ είχε εισροές σε μετρητά ύψους 2.124 εκατ. ευρώ από αμοιβές αναδοχής από τις τράπεζες, τόκους καταθέσεων στην Τράπεζα της Ελλάδος, πληρωμή τοκομεριδίων ομολόγων του EFSF, εξάσκηση των Warrants από επενδυτές, (v) έσοδα από εκκαθαρίσεις και εφάπαξ καταβολή από τις συστημικές τράπεζες.

Στο πλαίσιο του σκοπού του, το ΤΧΣ χρησιμοποίησε για ανακεφαλαιοποίηση και εξυγίανση των τραπεζών το συνολικό ποσό των 39.952 εκατ. ευρώ και συγκεκριμένα: 37.267 εκατ. ευρώ σε ομόλογα, 1.500 εκατ. ευρώ σε μετρητά από το αρχικό μετοχικό του κεφάλαιο και 1.185 εκατ.ευρώ σε μετρητά από ταμειακές του εισροές.

Στο Eurogroup της 20ης Φεβρουαρίου 2015 αποφασίστηκε ότι όλα τα μη χρησιμοποιηθέντα ομόλογα του EFSF, τα οποία κατείχε το ΤΧΣ, επιστρέφονται άμεσα στον EFSF. Τα μη χρησιμοποιηθέντα ομόλογα ανέρχονταν στο ποσό των 10.933 εκατ. ευρώ (δηλαδή η διαφορά μεταξύ 48.200 εκατ. ευρώ που έλαβε το ΤΧΣ από τον EFSF αφαιρουμένων των 37.267 εκατ. ευρώ που χρησιμοποιήθηκαν από το ΤΧΣ).

Σε υλοποίηση της ως άνω απόφασης του Eurogroup η Κύρια Σύμβαση Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης (MFFA) τροποποιήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 2015 βάσει της τρίτης Τροποποιητικής Σύμβασης. Το ΤΧΣ είχε επομένως την υποχρέωση να επιστρέψει όλα τα μη χρησιμοποιηθέντα ομόλογα στον EFSF μέχρι την 28η Φεβρουαρίου 2015. Η επιστροφή ποσού μικρότερου από το συνολικό ποσό των 10.933 εκατ., ευρώθα αποτελούσε ουσιώδη παράβαση της Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης (MFFA) και της απόφασης του Eurogroup».

Η δήλωση της κ. Σακελλαρίου

Η διευθύνουσα σύμβουλος του ΤΧΣ, Αναστασία Σακελλαρίου, σε δήλωση της επισημαίνει ότι «η χρήση των πόρων του ΤΧΣ ήταν η δέουσα, βάσει των ενδεδειγμένων πρακτικών συνετούς διαχείρισης διαθεσίμων, λαμβανομένων υπόψη των πληρωμών τοκομεριδίων που λάμβανε το ΤΧΣ από τα ομόλογα του EFSF σε αντίθεση με τα χαμηλά ή μηδενικά έσοδα από τους τόκους των καταθέσεών του στην Τράπεζα της Ελλάδος.

Η επιστροφή των μη χρησιμοποιηθέντων ομολόγων ήταν μια ρητή απαίτηση του Eurogroup, η οποία μείωσε ισόποσα το δημόσιο χρέος διατηρώντας παράλληλα τη δυνατότητα για δανεισμό εκ νέου του ποσού αυτού για τον ίδιο σκοπό, δηλαδή αποκλειστικά για ανακεφαλαιοποίηση και εξυγίανση τραπεζών.

Δεδομένης της αποκλειστικής τους χρήσης, η επιστροφή των ομολόγων δεν περιόρισε τους συνολικά διαθέσιμους πόρους για το σκοπό αυτό. Στο πλαίσιο της υποχρεωτικής επιστροφής των ομολόγων, και με αποκλειστικό γνώμονα το συμφέρον του Ελληνικού Δημοσίου, αναδείξαμε προς τον EFSF ότι τα μη χρησιμοποιηθέντα ομόλογα υπερέβαιναν σε αξία τη διαφορά του συνόλου των εισφερθέντων κεφαλαίων από το συνολικό χρησιμοποιηθέν ποσό για ανακεφαλαιοποίηση και εξυγίανση τραπεζών.

Ετέθη συνεπώς το εύλογο αίτημα διαφοροποίησης και επιστροφής του ποσού των Euro1.185 εκατ. ώστε να διαμορφωθεί η κατάσταση όπως θα ήταν εάν για τις σχετικές εκταμιεύσεις είχαν χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά ομόλογα του EFSF».

Πηγή

Πριν τους Κατρούγκαλο – Βαρουφάκη τα «παπαγαλάκια» ξεχνούσαν ότι ο Μπαμπινιώτης ήταν υπ. Παιδείας κ΄ πρόεδρος στα Αρσάκεια

Τα «παπαγαλάκια» των συστημικών ΜΜΕ τα οποία έβαλαν στο «στόχαστρο» τους κ.κ. Γ. Κατρούγκαλο και Γ. Βαρουφάκη, κηρύσσοντας την –αναμενόμενη- έναρξη της επιχείρησης επικοινωνιακής αποδόμησης υπουργών της νέας κυβέρνησης, δεν έδειχναν τον ίδιο ζήλο κατά το πρόσφατο παρελθόν, όταν η δράση προσώπων τα οποία τοποθετούνταν από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ παρέπεμπε στο «Γιάννης (και όχι… Γιάνης) πίνει, Γιάννης κερνάει». Η περίπτωση του κ. Γ.Μπαμπινιώτη είναι από τις πλέον χαρακτηριστικές…

Ο γνωστός καθηγητής Γλωσσολογίας συμμετείχε στην κυβέρνησηΠαπαδήμου, την οποία στήριξαν ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, και τοποθετήθηκε στη θέσητου υπουργού Παιδείας στις 6 Μαρτίου του 2012. Ο κ. Μπαμπινιώτης παρέμεινε υπουργός έως τις 17 Μαΐου του ιδίου έτους.

Ποιο είναι το παράδοξο; Παράλληλα, ο κ. Μπαμπινιώτης, όσο ήταν υπουργός, διατηρούσε τη θέση του προέδρου της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας (την κατείχε από το 1987) στην οποία ανήκουν τα 39 σχολεία των Αρσακείων – Τοσιτσείων! Και, όπως καταγγέλλουν στο nez.gr στελέχη της ΟμοσπονδίαςΙδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδας ( ΟΙΕΛΕ ), όσο ο κ. Μπαμπινιώτης ήταν υπουργός Παιδείας, οι μισθοί και τα εργασιακά δικαιώματατων ιδιωτικών εκπαιδευτικών «κουρεύτηκαν» στο πλαίσιο της εφαρμογής των μνημονιακών νόμων.

Όμως, την εποχή εκείνη και στη συγκεκριμένη περίπτωση, τα «παπαγαλάκια» των συστημικών ΜΜΕ δεν είχαν εντοπίσει το θέμα… Όπως, φυσικά, δεν ανέδειξαν μια σειρά από άλλες περιπτώσεις προσώπων τα οποία τοποθετήθηκαν σε υπουργικές θέσεις κατά τα προηγούμενα 40 χρόνια διακυβέρνησης της χώρας από τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, έχοντας παράλληλη δραστηριότητα από την οποία αναδυόταν έντονη «οσμή ασυμβίβαστου».

Πηγή