Παρασκευή 24 Ιουλίου 2015

Απλά μαθήματα ευρωπαϊκής αντιπροπαγάνδας.


Του Στέλιου Κούλογλου

Μόλις χθες, ένας βουλευτής της Μέρκελπαραιτήθηκε διαμαρτυρόμενος για την νέα συμφωνία με την Ελλάδα. Όμως δεν είναι αυτή η είδηση που υπογραμμίζει το χάσμα μεταξύ της ελληνικής και της γερμανικής κοινής γνώμης, η οποία αντιτίθεται στην πλειοψηφία της σε οποιαδήποτε παραχώρηση προς την ελληνική πλευρά. 
Το De Linke, είναι το μόνο που υπερασπίζει με σθένος τα ελληνικά δίκαια. Ε λοιπόν, σε μια πρόσφατη δημοσκόπηση, το 53% των οπαδών του κόμματος της γερμανικής αριστεράς συμφωνεί με την στάση της Μέρκελ στην πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών, όπου επιβλήθηκε η τιμωρητική, εξοντωτική συμφωνία στον Α. Τσίπρα! Ανάμεσα στους οπαδούς του κόμματος των Πρασίνων, του οποίου η ηγεσία  επίσης κράτησε βασικά θετική στάση απέναντι στην ελληνική κυβέρνηση επικρίνοντας κυρίως την γερμανική, το ποσοστό φτάνει στο 75%!!
Έχω ξαναγράψει για το ναυάγιο της Ελλάδας στο θέμα της ενημέρωσης της διεθνούς κοινής γνώμης. Ή για τον Γερμανό αριστερό ευρωβουλευτή που δήλωνε διατεθειμένος να πληρώνει από την τσέπη του κάποιον Έλληνα, ώστε να τον ενημερώνει για τις πραγματικές κινήσεις της ελληνικής κυβέρνησης. Σε κανένα φίλο της ελληνικής υπόθεσης δεν έχει δοθεί μια στοιχειώδης, συστηματική βοήθεια που να του επιτρέπει να ανασκευάζει τις διαστρεβλώσεις ολόκληρου του διεθνούς τύπου, γιατί το πρόβλημα δεν περιορίζεται στη Γερμανία: περιμένοντας να μιλήσω σε διάφορα ραδιοτηλεοπτικά μέσα της πιο φιλικής Γαλλίας, ακούω πολύ συχνά εισαγωγές που παρουσιάζουν την Ελλάδα κάτι σαν την Σιέρρα Λεόνε. 
Χρειάζεται να υπενθυμίζω κάθε φορά ότι παρά τα μεγάλα, υπαρκτά της προβλήματα, η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις ανεπτυγμένες χώρες, διοργάνωσε πριν 10 χρόνια τους Ολυμπιακούς Αγώνες ή ότι και εξ αιτίας των τελευταίων- καθώς και της ξέφρενης αγοράς εξοπλισμού από την Γαλλία και την Γερμανία - βρέθηκε υπερχρεωμένη το 2010. Ορισμένες πολύ απλές αλήθειες που δεν έχουν ποτέ προβληθεί από ελληνικής πλευράς: 
- Τα πακέτα που δίδονται στην Ελλάδα από το 2010, δεν είναι δωρεάν βοήθεια, όπως πιστεύει η πλειοψηφία των Γερμανών. Πρόκειται για δάνεια από τα οποία η γερμανική ή η γαλλική κυβέρνηση έβγαλε και συνεχίζει να βγάζει πολλά χρήματα. Όταν υπενθυμίζω ότι, σύμφωνα με την έγκυρη γερμανική εφημερίδα Die Zeit και πολλές άλλες, ακόμη και εχθρικές εφημερίδες, η Γερμανία έχει κερδίσει μέχρι στιγμής 380 εκατ. ευρώ μόνο από τους τόκους των δανείων, ο αντίπαλος σιωπά, όπως και  πρόσφατα σε ένα τηλεοπτικό debate. To ΔΝΤ έχει κερδίσει περισσότερα
- Αντίθετα με τα γραφόμενα περί μη εφαρμογής των συμφωνηθέντων, η Ελλάδα έχει κάνει τις μεγαλύτερεςδημοσιονομικές προσαρμογές της πρόσφατης παγκόσμιας ιστορίας με τα γνωστά καταστροφικά αποτελέσματα. Η ύφεση είναι χειρότερη από αυτήν των ΗΠΑ στα χρόνια του κραχ. Γιατί πρέπει να ακολουθήσουμε το ίδιο μοντέλο;
- Στους αντίποδες, οι πλούσιες χώρες του Βορρά έχουν κερδίσει εκατοντάδες δις από την κρίση του ευρώ. Στον  πίνακα που ακολουθεί, με τα κίτρινα τι θα πλήρωνε η Γερμανία για την αποπληρωμή του χρέους της με όρους του 2008, με πορτοκαλί τι πραγματικά  πληρώνει σήμερα λόγω μειωμένων επιτοκίων.
Πατήστε πάνω για μεγέθυνση

 - Περισσότερες εξαγωγές λόγω εξασθενημένου ευρώ, μηδενικά ή και αρνητικά επιτόκια για να δανειστεί χρήματα (τα οποία εν συνεχεία δανείζει στην Ελλάδα με υψηλότερα επιτόκια) πτώση των επιτοκίων για το δικό της χρέος, σύμφωνα με τον πίνακα της ευρωπαϊκής Κομισιόν η γερμανική κυβέρνηση έχει κερδίσει 193 δις ευρώ, περισσότερα δηλαδή από το ΑΕΠ της Ελλάδας και πολλών άλλων χωρών της ΕΕ!! Σύμφωνα με την Liberation, η Γαλλία, στο ίδιο διάστημα, έχει κερδίσει 2 δις!
Πατήστε πάνω για μεγέθυνση

- Αντίθετα με την Bild και τις άλλες κιτρινοφυλλάδες, οι Έλληνες εργάζονται πολύ περισσότερο από τους Γερμανούς, έχουν τις ίδιες ή και λιγότερες μέρες διακοπών και σε λίγο θα συνταξιοδοτούνται πολύ αργότερα. Φυσικά υπάρχουν σοβαρά προβλήματα στην δημόσια διοίκηση, με την φοροδιαφυγή ή την πάταξη της διαφθοράς, αλλά αυτά δεν μπορούν να γίνουν όταν ότι έχει απομείνει όρθιο καταστρέφεται και με το μαχαίρι στο λαιμό. 
Δεν θα υπάρξει ένας Χριστιανός που να βάλει ολοσέλιδες καταχωρήσεις στις γερμανικές και λοιπές εφημερίδες με τις αλήθειες και τα ψέματα;  Δεν θα φτιαχτεί ποτέ ένας γερός μηχανισμός ενημέρωσης σε διεθνές επίπεδο; Δεν θα ξεπεράσουμε ποτέ τον επαρχιωτισμό που θέλει να ασχολούμαστε με τον κάθε τρελαμένο στην Ελλάδα, διυλίζοντας τον κώνωπα και καταπίνοντας τη γερμανική κάμηλο; 
Ιδίως με την καιροσκόπο Νονά - Μέρκελ που δεν νοιάζεται παρά για τις δημοσκοπήσεις και με τον Σόιμπλε να παραφυλάει, αν δεν υπάρξει μια συστηματική επιχείρηση αντιπροπαγάνδας, ξεχάστε οποιαδήποτε νέα συνθήκη ειρήνης, συμφωνία για την μείωση του χρέους και οποιαδήποτε αξιοπρεπή εξέλιξη. 


Ανήμερα της Δημοκρατίας

γράφει η Μαργαρίτα Κουλεντιανού
Σε ανάμνηση της Δημοκρατίας που, σαν σήμερα, σαράντα ένα χρόνια πριν, ξαναγύρισε στον τόπο όπου γεννήθηκε, ο Πρόεδρος παραθέτει το μεσημέρι γεύμα στους πολιτικούς αρχηγούς, με σκοπό να τους συμφιλιώσει ξανά, όπως είχε κάνει δύο βδομάδες πριν.
Οποιος παρακολούθησε τις δύο συζητήσεις για τα προαπαιτούμενα στη Βουλή, αλλά και τις ενδιάμεσες εμφανίσεις των πρωταγωνιστών στις τηλεοράσεις, καταλαβαίνει αμέσως ότι ο Πρόεδρος ματαιοπονεί.
Για να κάνουν τα καλά παιδιά, οι αρχηγοί θα υποσχεθούν στον Πρόεδρο εθνική ενότητα, και μετά, μόλις μείνουν μόνοι, θα ξαναρχίσουν τα δικά τους. Είναι εντυπωσιακό, κι όμως συμβαίνει: στο πλαίσιο της εθνικής ενότητας, αυτοί που ψηφίζουν μαζί σκυλοβρίζονται, ανταλλάσσουν ειρωνείες, απειλές και εκφοβισμούς, καγχάζουν ο ένας στα μούτρα του άλλου και κουνάνε με πάθος το δάχτυλο.
Από την άλλη, αυτοί που θα έπρεπε να ψηφίζουν μαζί αλλά ψηφίζουν χωριστά, όλο με το σεις και με το σας μιλάνε μεταξύ τους και διαλαλούν την ενότητα και τη συντροφικότητά τους.
Απ’ όλα αυτά που λέγονται ανάμεσα στις ύβρεις και τις λοιδορίες, εμείς πρέπει να συμπεράνουμε πού στ’ αλήθεια βρισκόμαστε, τι έγινε μέχρι τώρα και, κυρίως, τι θα γίνει από δω και πέρα. Μέσα στη μεγάλη εικόνα της σαραντάρας πια Δημοκρατίας μας, βρίσκονται εκατομμύρια μικρές εικόνες, το σπιτικό του καθενός, που πρέπει με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο να λειτουργήσει.
Δεν θα αναζητήσουμε ευθύνες για το «Οχι» μας και για το «Ναι» μας στο δημοψήφισμα, που ερμηνεύτηκαν ποικιλοτρόπως ανάλογα με τις ανάγκες των ομιλούντων κάθε φορά και κατάντησαν πια να μην μοιάζουν ούτε σαν «Οχι» ούτε σαν «Ναι». Θα θέλαμε, όμως, αντί να μας απασχολούν μέρες και νύχτες ολόκληρες με τους σκυλοκαβγάδες τους, οι πολιτικοί μας αρχηγοί –που σήμερα συνεστιάζονται– να μας πουν με ακρίβεια πού βρισκόμαστε και πώς θα πορευτούμε.
Βέβαια, μετά από σαράντα ένα χρόνια και με την ευκαιρία των σημερινών γενεθλίων, καλό θα ήταν να κάνουμε και έναν απολογισμό της Δημοκρατίας: τι έργο παρήχθη και τι όχι, τι σπατάλες έγιναν, πώς βρεθήκαμε με ένα χρέος βουνό.
Οι επιτροπές για τη διερεύνηση της διαχείρισης των τελευταίων σαράντα χρόνων και για τις ευθύνες των υπουργών δεν θα έπρεπε να εκτοξεύονται σαν απειλές εν βρασμώ ψυχής, αλλά να είναι το κοινό αίτημα όλων: διερευνώντας τα λάθη και τις παραλείψεις του παρελθόντος, θα μαθαίναμε τι να αλλάξουμε, τι να βελτιώσουμε, πώς οι αρμόδιοι θα είναι και υπεύθυνοι και πώς αυτοί που διαχειρίζονται δημόσιο χρήμα θα ελέγχονται.
Ομως, ο νόμος περί μη ευθύνης των υπουργών ισχύει ακόμα και όλα του γάμου δύσκολα φαίνονται στις απόπειρες να εξεταστεί πώς στ’ αλήθεια φτάσαμε ώς εδώ.
Ακόμα και ο υπεύθυνος της στατιστικής υπηρεσίας που μαγείρεψε την υποδομή για τις επιλογές των τελευταίων πέντε χρόνων, στο απυρόβλητο έμεινε κι αυτός.
Στο αίτημα για «ξεκαθάρισμα των λογαριασμών» το ζητούμενο δεν είναι οι τιμωρίες και οι φυλακίσεις, αυτές θα είναι επιλεκτικές και δεν θα ωφελήσουν σε τίποτα. Το ζητούμενο είναι να επιστραφούν όσα κακώς δεν βρίσκονται στα θησαυροφυλάκια του κράτους, αυτά που κακώς θα μας επιβαρύνουν με ένα ακόμα δάνειο πολλών δισ.
Δεν έχει νόημα να καταστήσουμε αποδιοπομπαίους τράγους έναν-δυο ακόμα από εκείνους που διαχειρίστηκαν με λάθος τρόπο τη δημόσια περιουσία, έχει όμως νόημα να εξασφαλιστεί η ορθολογική της διαχείριση, και ένα πρώτο βήμα ασφαλώς είναι να επιστρέψει η δημόσια περιουσία στο Δημόσιο.
Αυτό το νοικοκύρεμα δεν είναι απειλή, δεν είναι κομματικό χαρτί και πρέπει να πάψει να είναι προεκλογική υπόσχεση. Είναι ο τρόπος για να δώσουμε νόημα στο «Οχι» μας και στο «Ναι» μας, στη βαριά φορολόγηση και στην καινούργια λιτότητα που μας ξημερώνει.


Επιστολή Φώφης σε Τσίπρα για τη Ζωή

Την απομάκρυνση της Ζωής Κωνσταντοπούλου από τη θέση της Προέδρου της Βουλής ζητάει με επιστολή της προς τον πρωθυπουργό η Φώφη Γεννηματά κάνοντας λόγο για αντισυνταγματική συμπεριφορά και έλλειψη σεβασμού σε πρόσωπα και κόμματα.
Η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αναφέρει ότι ο κ. Τσίπρας πρέπει να δώσει προσωπικά λύση σημειώνοντας ότι «Η συναινετική μας στάση που εκφράστηκε στην εκλογή της Προέδρου της Βουλής δεν μπορεί να καταλήξει σε συνενοχή δια παραλείψεως σε μόνιμη βλάβη της Ελληνικής Δημοκρατίας».
Αναλυτικά η επιστολή της κας Γεννηματά:
«Αξιότιμε κ. Πρωθυπουργέ, Aγαπητέ Πρόεδρε,
Το τελευταίο διάστημα μας έχει δοθεί επιτέλους η ευκαιρία να ανταλλάξουμε απόψεις για τη δύσκολη συγκυρία στην οποία έχει βρεθεί η χώρα. Έχουμε συζητήσει και σας έχουμε καταστήσει σαφείς τις θέσεις μας.
Στο κρίσιμο αυτό σταυροδρόμι, το σύνολο των δημοκρατικών δυνάμεων του τόπου κατάφερε να διαμορφώσει ένα ελάχιστο επίπεδο συναίνεσης, τουλάχιστον όσον αφορά στο στρατηγικό προσανατολισμό της χώρας. Όπως είναι σε όλους γνωστό, το ΠΑΣΟΚ στήριξε καθοριστικά την κυβέρνηση με την υπερψήφιση των προαπαιτουμένων της διαπραγμάτευσης για την τρίτη συμφωνία, παρά τα λάθη που έγιναν μετά την 25η Ιανουαρίου και παρά το γεγονός της απόλυτα εχθρικής σας στάσης, όταν εμείς ζητούσαμε ανάλογη στήριξη και συνεννόηση. Είχαμε, άλλωστε ξεκαθαρίσει στους πολίτες προεκλογικά, ότι θα είμαστε μετεκλογικά μια πολιτική δύναμη ευθύνης και το αποδεικνύουμε.
Στο πλαίσιο αυτής της απαραίτητης για τη χώρα και τους πολίτες θεσμικής συναίνεσης και της εμπέδωσης του αναγκαίου κλίματος εθνικής συνεννόησης, το ΠΑΣΟΚ στήριξε και την πρωτοβουλία σας να προτείνετε για το τρίτο κατά θεσμική σειρά κι αξιολόγηση πολιτειακό αξίωμα, αυτό του Προέδρου της Βουλής, μια βουλευτή με μόλις λίγα έτη κοινοβουλευτικής εμπειρίας. Παραμερίζοντας ορισμένα πολύ ανησυχητικά δείγματα γραφής, που ήδη είχε δώσει κατά την προηγούμενη περίοδο της Βουλής. Ο σεβασμός στη βούληση της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού και της κοινοβουλευτικής της έκφρασης υπερίσχυσε των επιφυλάξεων και ενστάσεών μας για το πρόσωπο που προτείνατε, να καταστεί φορέας του τόσο σημαντικού αυτού αξιώματος. Η ανωτέρω απόφασή μας, όμως, δεν αποτέλεσε σε καμία περίπτωση παραχώρηση «λευκής επιταγής» και δεν πρέπει να παρερμηνεύεται.
Θεωρήσαμε, βέβαια, από την πρώτη στιγμή ως αυτονόητη την προσδοκία μας η κυρία Πρόεδρος να ανταποκριθεί με αίσθημα ευθύνης στα καθήκοντά της, όπως περιγράφονται και οριοθετούνται από το Σύνταγμα (ιδίως άρθρο 65 για τη διεύθυνση των εργασιών της εθνικής αντιπροσωπείας και 34 για την αναπλήρωση του Προέδρου της Δημοκρατίας από τον Πρόεδρο της Βουλής), καθώς και από τον Κανονισμό της Βουλής (άρθρο 11). Με σεβασμό πρωτίστως στις διαδικασίες και στο σύνολο των βουλευτών, αλλά και των κομμάτων του ελληνικού Κοινοβουλίου.
Η συνέχεια δυστυχώς είναι λίγο πολύ γνωστή και ιδιαιτέρως δυσάρεστη. Τις θεσμικά εύλογες προσδοκίες μας, τις οποίες τεκμηριώνει η παρουσία και το έργο πολλών προκατόχων της Προέδρου της Βουλής, ανθρώπων που έχαιραν γενικού κύρους, εκτίμησης και αποδοχής, ήρθε να διαψεύσει βάναυσα η πραγματικότητα. Δηλαδή, η εκ μέρους της Προέδρου καθημερινή διαχείριση και διεκπεραίωση των υποθέσεων του Κοινοβουλίου.
Δεν θα επεκταθώ σε λεπτομέρειες που είναι δυστυχώς γνωστές στο πανελλήνιο. Θα αναφέρω όμως τα βασικά χαρακτηριστικά μιας συμπεριφοράς, που κι εσείς ο ίδιος, μια πτυχή της, την χαρακτηρίσατε ως «θεσμική δυσαρμονία».
Ο τρόπος άσκησης των καθηκόντων της Προέδρου της Βουλής ουδόλως ευνόησε την εύρυθμη λειτουργία του Κοινοβουλίου, παρά τις περί του αντιθέτου ηχηρές διακηρύξεις της. Με συχνά αυθαίρετες προσωπικές ερμηνείες διατάξεων του Κανονισμού και εξωθεσμική επέκταση των αρμοδιοτήτων της, φανερή υπήρξε η επιδίωξη της διαμόρφωσης ενός διακριτού υπερκείμενου των κρατικών λειτουργιών αξιώματος και ρόλου, που ρητά απαγορεύεται από το Σύνταγμα της Ελληνικής Δημοκρατίας. Με τον τρόπο αυτό η κυρία Πρόεδρος σταδιακά κατέληξε να εκφράζει κυρίως προσωπικές και ενίοτε παρεκκλίνουσες θεσμικά απόψεις της, μακριά τόσο από το γράμμα και το πνεύμα του Συντάγματος, όσο και από τις πολιτικές και λειτουργικές ανάγκες της εθνικής αντιπροσωπείας.
Η διάθεσή της για επέκταση των αρμοδιοτήτων έφτασε στο σημείο της δημιουργίας προσωπικών μηχανισμών προβολής, καθώς και ίδρυσης μη θεσμικών, ιδιότυπων σωμάτων, που λειτούργησαν παράλληλα με τα θεσμικώς προβλεπόμενα, βλάπτοντας μάλιστα διακηρυγμένους εθνικούς στόχους. Αναφέρομαι προφανώς στην περιβόητη Επιτροπή Αλήθειας για το χρέος, στις πολυποίκιλες επιστολές στο εσωτερικό και εξωτερικό της χώρας για θέματα που δεν εμπίπτουν στις αρμοδιότητές της (την επιτίμησε έμμεσα έως και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας), τις συνεντεύξεις τύπου, αλλά και την τουλάχιστον ιδιότυπη λειτουργία του τηλεοπτικού σταθμού της Βουλής.
Και πέραν, όμως, όλων αυτών, η καθημερινή πρακτική της κυρίας Ζ. Κωνσταντοπούλου στη διεύθυνση των συζητήσεων δεν προσιδιάζει στο ρόλο της Προέδρου και δεν εναρμονίζεται με τον προσήκοντα σεβασμό στους συναδέλφους, αλλά και το ρόλο των κομμάτων. Η διάθεση παρεμβολής, σχολιασμού, ακόμη και διακοπής ομιλιών συναδέλφων, πολλώ δε μάλλον πολιτικών αρχηγών, δεν έχει ιστορικό προηγούμενο και δεν προάγει το δημοκρατικό σεβασμό στο διάλογο και την άποψη της μειοψηφίας, αλλά προσφάτως και της πλειοψηφίας!
Επιστέγασμα της κοινοβουλευτικής αυτής πρακτικής κι ενώ η χώρα βρίσκεται ενώπιον δραματικών εκκρεμοτήτων , αποτελεί η διαρκής «αίρεση» σε εθνικού χαρακτήρα αποφάσεις, με βάσητην προσωπική της ερμηνευτική προσέγγιση διαδικασιών και καταστάσεων.
Για το επίσης πρωτοφανές θέμα της ριζικής διαφωνίας της Προέδρου στην κεντρική κυβερνητική πολιτική επιλογή που και εσείς φέρεσθε να θίξατε, δεν θέλω να επεκταθώ, διότι το θεσμικό ζήτημα είναι καταφανές.
Ιδίως, όταν φτάνει στο σημείο η Πρόεδρος να ισχυρίζεται, ενώπιον διεθνούς κοινού, πως οι ευρωπαϊκές και διεθνείς συμφωνίες της χώρας συνιστούν εκβιασμό και πραξικόπημα και πως η υπεύθυνη Ελληνική Κυβέρνηση κι εσείς προσωπικά, αποφασίζετε, όχι κυρίαρχα, με επίγνωση και συναίσθηση, αλλά τελούντες σε κατάσταση απειλής!
Για όλα αυτά που συνθέτουν αντισυνταγματική υπέρβαση αρμοδιοτήτων, έμπρακτη αμετροέπεια, έλλειψη σεβασμού σε πρόσωπα και κόμματα και ουσιαστικό αντιπερισπασμό, σε ό,τι αφορά στην αντιμετώπιση των προβλημάτων του λαού και της χώρας, δεν επιτρέπεται άλλο να σιωπούμε. Η συναινετική μας στάση που εκφράστηκε στην εκλογή της Προέδρου της Βουλής δεν μπορεί να καταλήξει σε συνενοχή δια παραλείψεως σε μόνιμη βλάβη της Ελληνικής Δημοκρατίας.
Γι’αυτό, κύριε Πρωθυπουργέ, είναι προφανές πως οι περιστάσεις απαιτούν να δώσετε εσείς προσωπικά αμέσως λύση, με τον πλέον προσήκοντα τρόπο.
Το ΠΑΣΟΚ θα στηρίξει μια θεσμικά και ιστορικά υπεύθυνη επιλογή, που θα συμβάλει στην ομαλοποίηση του κοινοβουλευτικού αλλά και γενικότερα του δημοκρατικού μας βίου και θα επιτρέψει την επικέντρωση της προσοχής και την αφιέρωσή μας στα δραματικά προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα και οι πολίτες».


Ο πολιτικός αμοραλισμος στη σύγχρονη Ελλάδα



 γράφει η Παναγιώτα Μπλέτα (συγγραφέας)*

 Το μεθοδευμένο σχέδιο για την ανατροπή της ισχύουσας κυβέρνησης, έχει χρονική αφετηρία την επόμενη των εθνικών εκλογών του 2015.

Ο ιθύνοντας νους προερχόμενος από το εξωτερικό, οι εκτελεστικοί παράγοντες από το εσωτερικό.
Η αιτία, η επαναστατική δυναμική που ανέπτυσσε στην εφαρμογή ανάπτυξης κοινωνικών και οικονομικών μεταρρυθμίσεων, που θα δημιουργούσαν προοπτική επιβίωσης και αυτοδύναμης εξέλιξης στην σύγχρονη Ελλάδα.

Και ενώ κανείς θα περίμενε σε μια καθημαγμένη χώρα, που έχει απολέσει το μεγαλύτερο μέρος της οικονομικής της δραστηριότητας, μόλις τα τελευταία πέντε χρόνια και κινδυνεύει να χάσει και την εθνική και κοινωνική της κυριαρχία, ο παραπάνω στόχος να είναι εθνικά και πολιτικά ενιαίος, τουναντίον συνέβηκε το ακριβώς αντίθετο.
Η χώρα διαπραγματευόταν με διαιρεμένες δυνάμεις, καθώς τα περισσότερα κόμματα της αντιπολίτευσης εκπροσωπούσαν ουσιαστικά την πλευρά των δανειστών, που εποφθαλμιούσαν να την εξαρτήσουν από ένα παράνομο χρέος, που θα λειτουργούσε ως διελκυστίνδα στην όποια της ανάπτυξη.


Η υιοθέτησης της πολιτικής άποψης, ότι το χρέος είναι διαχειρίσιμο και τα μνημόνια βιώσιμα, συνιστά αυτόματα και την κατοχύρωση της αντίθετης θέσης στο διαπραγματευτικό τραπέζι.
Αυτά έρχονται, ως αυταπόδεικτες αλήθειες, ενός μη διαχειρίσιμου χρέους, που βύθισε τη χώρα σε οικονομικό και κοινωνικό πένθος την τελευταία πενταετία.

Η υιοθέτηση της πολιτικής άποψης, ότι δεν πρέπει να διερευνηθεί όποια άλλη εναλλακτική, πάλι συνιστά αυτόματα την κατοχύρωση της αντίθετης θέσης στο διαπραγματευτικό τραπέζι.
Και προς επίρρωση των παραπάνω, έρχεται το τράβηγμα στο δίχτυ ασφαλείας των τραπεζών, που εισήγαγαν τα capital controls ως συνέπεια ενός μεθοδευμένου bank run από το εσωτερικό (είπαμε οι πόλεις κυριεύονται εκ των έσω , το ίδιο και οι λαοί).
Οι πολιτικοί στόχοι καθώς και οι στρατηγικές που θα υιοθετούνταν, θα έπρεπε να είναι ενιαίες όμως, για να υπάρχει μετρήσιμο αποτέλεσμα στις διαπραγματεύσεις, το οποίο τελικά δεν υπήρχε.
Αυτό προκάλεσε αλυσιδωτές αντιδράσεις στην κοινωνική οικονομία, ενώ κάμφθηκε και το ηθικό των πολιτών, καθώς ο στόχος ήταν η επένδυση στον τρόμο και τελικά η συνθηκολόγηση.
Καθόλου δεν υπολείπεται από ένα μαφιόζικο χτύπημα. 
Στην αρχή γαζώνει τις αντιδράσεις των ανατρεπτικών στοιχείων, με τραπεζικές βολές και όταν τους βλέπει και πάλι να σηκώνονται στα πόδια τους φορώντας αλεξίσφαιρη ιδεολογία, απαγάγει τον δικό τους άνθρωπο και τους εγκαλεί να υποχωρήσουν, καθώς οι δολοφονικές του διαθέσεις στόχο έχουν να αφήσουν τον δικό τους άνθρωπο στον τόπο.

Ο αρχινονός που ελέγχει της οικονομία μιας περιοχής και θανατοκερδεί εις βάρος της, στέλνοντας τα ντόπια βαποράκια να την εθίσουν στην πρέζα της κατανάλωσης και του δανεισμού, θυμώνει όταν βλέπει να εισχωρούν στην πιάτσα του ανατρεπτικά στοιχεία που θα του στερήσουν τα κέρδη του.
Έτσι έρχεται η συνθηκολόγηση, που τουλάχιστον αυτή τη φορά ήρθε ως προϊόν αγώνα και όχι ως προϊόν δουλικής μετάνοιας .
Αν τα πολιτικά μέτωπα ήταν σαφώς ενωμένα και δεν ειδοποιούσε κανείς τον αρχινονό για την διεύθυνση του ανατροπέα, ίσως να είχε επιτευχθεί η πολυπόθητη ανατροπή.
Δυστυχώς, τον προδότη πάντα πρέπει να τον ψάχνει κανείς μες στο σπίτι του…



*Η Παναγιώτα Μπλέτα γεννήθηκε στην Λακωνία ενώ μεγάλωσε στο Χαλάνδρι. Σπούδασε στη Νέα Υόρκη: 
ΜΒΑ - Μεταπτυχιακός τίτλος στη Διοίκηση και Οργάνωση Επιχειρήσεων, New York Institute of Technology BSc Marketing-Management - Πτυχίο στην Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων και Marketing, City University of New York
Δραστηριοποιήθηκε έντονα στο χώρο της Τοπικής αυτοδιοίκησης όπου και διακρίθηκε:
Αντιδήμαρχος Χαλανδρίου - Πρόεδρος των Δημοτικών Επιχειρήσεων Πολιτισμού και...



Τριπλή μείωση στις συντάξεις Σεπτεμβρίου για 2,6 εκατ. συνταξιούχους


Του Γιώργου Γάτου
Τριπλή εισφορά υπέρ του κλάδου ασθενείας θα παρακρατήσουν τα ασφαλιστικά ταμεία από τις συντάξεις (κύριες και επικουρικές) του μηνός Σεπτεμβρίου, που θα καταβάλουν σε 2,6 εκατ. συνταξιούχους στα τέλη Αυγούστου.
Η τριπλή μείωση των συντάξεων -με 6% τον μήνα για τον Ιούλιο, τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο- προκύπτει λόγω της αναδρομικής επιβολής των νέων εισφορών και της πρακτικής αδυναμίας των Ταμείων να αρχίσουν να τις παρακρατούν από αυτό τον μήνα. Στελέχη των Ταμείων υπογράμμιζαν χθες στην «Ημερησία» ότι ήδη έχουν οριστικοποιήσει τα αρχεία των πληρωμών των συντάξεων του μηνός Αυγούστου -που θα καταβληθούν στα τέλη Ιουλίου- χωρίς να επιβάλουν τις νέες εισφορές, αφού δεν εκδόθηκε καμία σχετική εγκύκλιος για την εφαρμογή του νέου νόμου.
Με αυτό το δεδομένο, η νέα εισφορά ασθενείας (6% από 4% στις κύριες συντάξεις και επιπλέον 6% από 0% στις καταβαλλόμενες επικουρικές) θα αρχίσει να παρακρατείται από τον Σεπτέμβριο. Και αν δεν αποφασιστεί διαφορετικά (είσπραξη των οφειλόμενων σε... δόσεις) θα παρακρατηθούν, αναγκαστικά, από τις συντάξεις του μηνός Σεπτεμβρίου οι εισφορές τριών μηνών.
Η επιβάρυνση -απώλεια εισοδήματος- για τους συνταξιούχους θα είναι ανάλογη με το ύψος των συντάξεων. Για παράδειγμα, συνταξιούχος του Δημοσίου με κύρια σύνταξη 1.445,44 ευρώ και επικουρική 324,42 ευρώ, θα επιβαρυνθεί με επιπλέον 144,60 ευρώ στο τρίμηνο (επιπλέον 48,20 ευρώ τον μήνα έναντι των 58 ευρώ που πλήρωνε), ενώ χαμηλοσυνταξιούχος του ΙΚΑ με 486,84 ευρώ κύρια σύνταξη και επικουρική από το ΤΕΑΥΕΚ - ΕΤΕΑ 236,75 ευρώ θα χάσει επιπλέον 72 ευρώ (24 ευρώ x 3 μήνες έναντι 19,50 ευρώ που πληρώνει κάθε μήνα έως σήμερα υπέρ του ΕΟΠΥΥ).
ΧΩΡΙΣ ΜΕΙΩΣΗ ΤΑ ΜΕΡΙΣΜΑΤΑ 
Χωρίς περικοπή θα είναι μόνο τα μερίσματα που λαμβάνουν, επιπλέον της κύριας + επικουρικής σύνταξης, περίπου 380.000 συνταξιούχοι από τα Μετοχικά Ταμεία πολιτικών και στρατιωτικών υπαλλήλων. Κύκλοι της Γραμματείας Κοινωνικών Ασφαλίσεων σημειώνουν ότι η σχετική νομοθετική ρύθμιση δεν προβλέπει την παρακράτηση εισφοράς ασθενείας από τις παροχές των Μετοχικών Ταμείων, μολονότι είχαν και αυτές συνυπολογιστεί στο ετήσιο «όφελος» των 840 εκατ. ευρώ για τον ΕΟΠΥΥ (τα έσοδα υπολογίζεται, έτσι, να είναι λιγότερα, περί τα 780 εκατ. ευρώ).

ΠΑΓΩΝΟΥΝ ΤΑ ΚΑΤΩΤΑΤΑ ΟΡΙΑ ΕΩΣ ΤΟ 2021
Διορθωτική διάταξη που προβλέπει «πάγωμα» των κατώτατων ορίων των συντάξεων έως το 2021 θα καταθέσει, στο μεταξύ, η κυβέρνηση, αποκαθιστώντας «λάθος» διατύπωσης, που έγινε κατά τη ψήφιση του πρώτου πολυνομοσχεδίου που «πέρασε» ορίζοντας ότι «παγώνει» η χρηματοδότηση των Ταμείων στα επίπεδα του 2015. Το «λάθος» παραδέχονται στελέχη του υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης, υπογραμμίζοντας ότι σε κανένα σημείο της αρχικής συμφωνίας με τους εταίρους δεν υπήρχε σχετική πρόβλεψη ή απαίτηση. Τα ίδια στελέχη επιβεβαιώνουν ότι η διαπραγμάτευση με τους δανειστές παραμένει «ανοικτή» και για τον περιορισμό, αναδρομικά από την 1η Ιουλίου, των πρόωρων συνταξιοδοτήσεων που έχει συμφωνηθεί και θα ισχύσει.


ΞΕΚΙΝΑ Ο ΓΟΛΓΟΘΑΣ ΤΩΝ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΩΝ Πιέσεις για νέα μέτρα από τους δανειστές


Της Μαρίας Βουργάνα
Νέος Γολγοθάς ξεκινά από σήμερα για την ελληνική κυβέρνηση που «υποδέχεται» στην Αθήνα τους επικεφαλής και τα τεχνικά κλιμάκια της τρόικας, προκειμένου να ξεκινήσει τις συζητήσεις για το νέο Μνημόνιο και τη νέα δανειακή σύμβαση τριετούς διάρκειας.
Οι διαπραγματεύσεις, οι οποίες εκτός απροόπτου θα ξεκινήσουν εντός του Σαββατοκύριακου ή το αργότερο τη Δευτέρα, αναμένεται να είναι ιδιαίτερα δύσκολες. Η κυβέρνηση βρίσκεται αντιμέτωπη τόσο με τον χρόνο καθώς επιδιώκει να έχουν «κλείσει» όλα μέχρι τις 12 Αυγούστου αλλά και με τις πιέσεις ορισμένων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να νομοθετήσει ένα τρίτο πακέτο προαπαιτούμενων μέτρων εντός του Αυγούστου πριν κλείσει το τρίτο Μνημόνιο.
Ο λόγος για τον οποίο θα πρέπει να έχει κλείσει το νέο πρόγραμμα έως τις 12 Αυγούστου, είναι για να υπάρχει επαρκής χρόνος ώστε έως τις 18 του μήνα να έχει εγκριθεί από τα κοινοβούλια της Ευρωζώνης και έως τις 20 Αυγούστου να έχουν εκταμιευθεί τα 5 δισ. ευρώ για να αποπληρωθούν τα ομόλογα που κατέχει η ΕΚΤ.
Ο Ντ. Κοστέλο επιστρέφει και αρχίζει αμέσως ελέγχους
Ο Ντ. Κοστέλο επιστρέφει και αρχίζει αμέσως ελέγχους
Στην περίπτωση που δεν υλοποιηθεί το ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα και δεν κλείσει εγκαίρως η διαπραγμάτευση, τότε στο τραπέζι των συζητήσεων θα τεθεί το σχέδιο μίας νέας χρηματοδότησης - γέφυρας στα πρότυπα αυτής του Ιουλίου. Ωστόσο, και αυτό το σενάριο δεν είναι εύκολο, καθώς ακόμα κι αν είναι διαθέσιμα τα κεφάλαια από την Ευρώπη, θα απαιτηθεί ένας νέος μηχανισμός εγγυήσεων από την ελληνική πλευρά.
Κύκλοι του υπουργείου Οικονομικών αν και εκτιμούν ότι δεν απαιτείται νέο πακέτο προαπαιτούμενων μέτρων για να οριστικοποιηθεί το νέο πρόγραμμα, σημειώνουν με έμφαση ότι «υπάρχουν κάποιες χώρες που δεν είναι τόσο καλοπροαίρετες» και ζητούν την υιοθέτηση και τρίτου πακέτου προαπαιτούμενων μέτρων πριν κλείσει το νέο Μνημόνιο.
Η Ντέλια Βελκουλέσκου αναμένεται
Η Ντέλια Βελκουλέσκου αναμένεται


Μάλιστα πληροφορίες από τις Βρυξέλλες αναφέρουν ότι αξιωματούχοι της Κομισιόν και της ΕΚΤ θεωρούν ότι η Αθήνα δεν θα προλάβει να ολοκληρώσει τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα μέχρι τις 12 Αυγούστου και θα απαιτηθεί ένα νέο δάνειο - γέφυρα για να καλύψει τις χρηματοδοτικές της ανάγκες και στην περίπτωση αυτή η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να νομοθετήσει ένα τρίτο πακέτο προαπαιτούμενων μέτρων.
Το τοπίο για το αν τελικά θα απαιτηθεί ένα ακόμη νομοσχέδιο με προαπαιτούμενα μέτρα θα ξεκαθαρίσει τις πρώτες ημέρες των διαπραγματεύσεων, ενώ μεταξύ των μέτρων που ενδεχομένως θα πρέπει να νομοθετηθούν νωρίτερα περιλαμβάνονται η κατάργηση του χαμηλού φόρου στο αγροτικό πετρέλαιο, η ανάκληση της φοροαπαλλαγής για αγροτικές επιδοτήσεις και αποζημιώσεις, οι ανατροπές στη ρύθμιση των 100 δόσεων.
Το κουαρτέτο των θεσμών που απαρτίζεται από τους Ντέκλαν Κοστέλο (Ε.Ε.), Ντέλια Βελκουλέσκου (ΔΝΤ) Ράσμους Ρέφερ (ΕΚΤ) και Νικολά Γκιαμαρόλι (ESM) θα βλέπει ο πρόεδρος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων Γιώργος Χουλιαράκης.
Τις πολιτικές κατευθύνσεις για τη διαπραγμάτευση θα εξακολουθήσει να δίνει το Κυβερνητικό Συμβούλιο Οικονομικής Πολιτικής , στο οποίο προεδρεύει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Γιάννης Δραγασάκης, και μετέχουν οι Ευκλείδης Τσακαλώτος, Γιώργος Σταθάκης, Πάνος Σκουρλέτης και Σπύρος Σαγιάς. Πάντως λίγες ώρες πριν ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις, παραμένουν ακόμη σε εκκρεμότητα βασικά ζητήματα όπως ο τόπος που θα διεξάγονται οι συναντήσεις, με ποιους θα συνομιλούν οι εκπρόσωποι της τρόικας και ιδίως οι επικεφαλής των θεσμών, δεδομένου ότι το μοντέλο των διαβουλεύσεων σε ξενοδοχεία που ακολουθήθηκε πριν από λίγους μήνες αποδείχτηκε ότι δεν απέδωσε τα αναμενόμενα.
Στο οικονομικό επιτελείο μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να ανησυχούν και εκτιμούν ότι δεν θα υπάρξει πρόβλημα επί των διαδικαστικών ζητημάτων.
Με βάση το χρονοδιάγραμμα θα πρέπει μέχρι και τις 12 Αυγούστου οι δύο πλευρές να έχουν αποκρυσταλλώσει τα μέτρα και τις μεταρρυθμίσεις έως το τέλος του 2018. Η διαπραγμάτευση θα γίνει σε δύο σκέλη.
1.  Τη σύνταξη του νέου Μνημονίου (MoU) που θα περιγράφει με λεπτομέρεια τα μέτρα και το χρονοδιάγραμμα εφαρμογής τους. Πρόκειται για τα μέτρα που συμφωνήθηκαν στη Σύνοδο Κορυφής της 12ης Ιουλίου και θα πρέπει οι 15 σελίδες της συμφωνίας να αναλυθούν σε ένα κείμενο της τάξης των 180 σελίδων. Αναλυτικά θα περιγράφονται τα μέτρα του επόμενου εξαμήνου, ενώ το χρονοδιάγραμμα θα πρέπει να περιλαμβάνει και το πότε θα εφαρμοστούν οι υπόλοιπες δράσεις σε βάθος τριετίας.
Πρωτογενή πλεονάσματα 
Βασικό «αγκάθι» αποτελεί ο ρυθμός της δημοσιονομικής προσαρμογής. Ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ το 2018 παραμένει, αλλά λόγω της επιδείνωσης των οικονομικών συνθηκών, θα αλλάξουν οι στόχοι για φέτος (1% του ΑΕΠ), το 2016 και το 2017. Κάτι που μπορεί να απαιτήσει περισσότερα μέτρα για τα επόμενα χρόνια, ενώ δεν αποκλείεται να καταγραφεί και πρωτογενές έλλειμμα φέτος.

2.  Στη νέα δανειακή σύμβαση. Θα πρέπει να προσδιοριστεί το ακριβές ύψος του νέου τριετούς δανείου, το ύψος των κεφαλαίων που απαιτούνται για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών και το χρονοδιάγραμμα των εκταμιεύσεων.
Αίτημα στο ΔΝΤ να συμμετάσχει στο πρόγραμμα
Σήμερα αναμένεται η Ελλάδα να υποβάλει αίτημα προς το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για τη συμμετοχή του Ταμείου στο νέο δανειακό πρόγραμμα, μία κίνηση που αναμένεται να διευθετήσει και τυπικά το ζήτημα της άφιξης της νέας εκπροσώπου του ΔΝΤ κ. Ντέλια Βελκουλέσκου, στην Αθήνα.

Χθες ο εκπρόσωπος του ΔΝΤ και το δεξί χέρι της Κριστίν Λαγκάρντ, Τζέρι Ράις, αφού επιβεβαίωσε την αντικατάσταση του Ρίσι Γκογιάλ από τη «σκληρή» Ντέλια Βελκουλέσκου εξαπέλυσε στη συνέχεια και τον κεραυνό του λέγοντας ότι «προς το παρόν δεν έχουμε αίτημα». Όπως είπε, για να υπάρχει συμμετοχή του ΔΝΤ θα πρέπει να προχωρήσουν και να εφαρμοσθούν αξιόπιστες μεταρρυθμίσεις από την ελληνική πλευρά και να διασφαλιστεί η επάρκεια χρηματοδότησης και η ελάφρυνση χρέους από τους Ευρωπαίους.
Η δήλωση του κ. Ράις «ταρακούνησε» το κυβερνητικό στρατόπεδο και η Αθήνα σπεύδει σήμερα να υποβάλει το αίτημα προς ΔΝΤ.
Ο κ. Ράις άφησε ανοικτό το ενδεχόμενο να μη μεταβεί σήμερα ή το Σάββατο στην Αθήνα η επικεφαλής της αντιπροσωπείας του ΔΝΤ στους θεσμούς, Ντέλια Βελκουλέσκου, για τις διαπραγματεύσεις που θα έχουν οι θεσμοί με την ελληνική κυβέρνηση για την κατάρτιση του νέου προγράμματος των 82 -86 δισ. ευρώ.
Οπως διευκρίνισε ο ίδιος, για τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο νέο πρόγραμμα έπρεπε να υπάρξει αίτηση από την ελληνική κυβέρνηση, η οποία όμως δεν είχε υποβληθεί.
Ερωτηθείς για την ημερομηνία επιστροφής της αποστολής, ο κ. Ράις απάντησε: «Δεν έχω ημερομηνία. Είναι μια κατάσταση που κινείται γρήγορα και είναι ρευστή. Δεν έχουν ακόμη ξεκαθαρισθεί τα τυπικά (modalities) και ο τρόπος με τον οποίο θα εμπλακούμε».
Νέα γέφυρα
Στην περίπτωση που δεν υλοποιηθεί το ασφυκτικό χρονοδιάγραμμα και δεν κλείσει εγκαίρως η διαπραγμάτευση, τότε στο τραπέζι των συζητήσεων θα τεθεί το σχέδιο μίας νέας χρηματοδότησης - γέφυρας στα πρότυπα αυτής του Ιουλίου. Κύκλοι του υπουργείου Οικονομικών σημειώνουν με έμφαση ότι «υπάρχουν κάποιες χώρες που δεν είναι τόσο καλοπροαίρετες» και ζητούν την υιοθέτηση και τρίτου πακέτου προαπαιτούμενων μέτρων πριν κλείσει το νέο Μνημόνιο.


FAZ: Στην Ελλάδα γίνεται ένα πείραμα με αμφίβολο αποτέλεσμα


Σε άρθρο-σχόλιό της η γερμανική εφημερίδα Frankfurter Allgemeine εκτιμά ότι η ΕΕ στην περίπτωση της Ελλάδας προσπαθεί για πρώτη φορά να αναγκάσει έναν λαό να κάνει κάτι που δεν επιθυμεί, ένα πείραμα με αμφίβολο αποτέλεσμα.
Η εφημερίδα σημειώνει ότι παρά την ψήφιση του δεύτερου πακέτου μεταρρυθμίσεων δεν έχουν αλλάξει και πολλά στο πολιτικό σκηνικό της Ελλάδας, καθώς ο κυβερνητικός συνασπισμός έχασε και πάλι την πλειοψηφία του στο κοινοβούλιο.
Παράλληλα, προσθέτει, ο Τσίπρας εξακολουθεί να μην συμφωνεί με τις μεταρρυθμίσεις. Δήλωσε και πάλι ότι αναγκάζεται να εφαρμόσει μια συμφωνία στην οποία δεν πιστεύει.
Από την άλλη, επισημαίνει η FAZ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή βρίσκει τα όσα προωθούνται στο ελληνικό κοινοβούλιο «σε γενικές γραμμές ικανοποιητικά», κάτι που είναι αναμενόμενο καθώς η Αθήνα εφαρμόζει τον οδικό χάρτη που συμφωνήθηκε στις Βρυξέλλες προκειμένου να λάβει νέα βοήθεια.
Παρόλα αυτά, τονίζει η εφημερίδα, η κατάσταση στην Ελλάδα δεν είναι καθόλου ικανοποιητική. Αν έχουμε αποκομίσει ένα μάθημα από την εφαρμογή μεταρρυθμίσεων σε άλλες χώρες, αυτό είναι ότι μια κοινωνία μπορεί να αλλάξει όταν η πολιτική τάξη τάσσεται υπέρ του εκσυγχρονισμού και τον εφαρμόζει πειστικά, σημειώνει.
Ο Αλέξης Τσίπρας, συνεχίζει η FAZ, κάνει το αντίθετο: Έχει δημιουργήσει μια νοοτροπία πολιορκίας και ισχυρίζεται ότι η χώρα είναι θύμα πιέσεων. Αυτό βέβαια φαίνεται να ικανοποιεί τους Έλληνες, οι οποίοι έχουν περάσει πέντε χρόνια λιτότητας. Όμως, υπογραμμίζει, δεν αρκεί για να αναδιαρθρωθεί ένα κράτος.
Ο Έλληνας πρωθυπουργός θα πρέπει να αναρωτηθεί πώς μπορεί να κυβερνήσει μακροπρόθεσμα χωρίς να διαθέτει την πλειοψηφία. Οι πρόωρες εκλογές, τις οποίες πολλοί αναμένουν, θα μπορούσαν να ενισχύσουν την ισχύ του, όμως όχι την επιθυμία του για μεταρρυθμίσεις.
Αλλά και στην περίπτωση (αν και όχι πιθανή) που υπάρξει αλλαγή κυβέρνησης, δεν θα αλλάξει τίποτα στη διάθεση που επικρατεί στη χώρα, η οποία -παρά τα λάθη της προηγούμενης τρόικας— εξακολουθεί να ενεργεί σαν να αρνείται να περάσει στον 21ο αιώνα.
Η FAZ καταλήγει επισημαίνοντας ότι η ΕΕ πάντα αναμιγνυόταν στα εσωτερικά των χωρών μελών της, καθώς αυτή είναι η φύση της. Όμως στην Ελλάδα προσπαθεί για πρώτη φορά να αναγκάσει για πρώτη φορά έναν λαό να κάνει κάτι που δεν επιθυμεί. Αυτό θα πρέπει να το θεωρήσουμε ένα πείραμα με ανοικτό αποτέλεσμα.

Αλ. Τσίπρας: Από «κακό παιδί», «πανίσχυρος ηγεμόνας»…


Του Γιώργου Παυλόπουλου
Εδώ και δέκα ημέρες, η εικόνα του Αλέξη Τσίπρα στην Ευρώπη έχει αλλάξει. Μετά τη συμφωνία με τους δανειστές για το τρίτο Μνημόνιο, που υπογράφηκε το πρωί της Δευτέρας 13 Ιουλίου, αλλά και τον δρόμο της ανοιχτής ρήξης που επέλεξε απέναντι στους εσωκομματικούς «θεματοφύλακες» του προεκλογικού προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, ο Έλληνας πρωθυπουργός έχει πάψει πλέον να παρουσιάζεται ως το «κακό παιδί» και ο ερασιτέχνης ακροαριστερός που απειλεί με τις ιδέες του το ευρώ.
Πλέον, αντιμετωπίζεται ως ένας φέρελπις και ισχυρός πολιτικός, ο οποίος έχει τη δυνατότητα να κάνει πράξη όλα εκείνα στα οποία απέτυχαν οι προκάτοχοί του -έστω κι αν εκείνοι συμφωνούσαν ιδεολογικά, ενώ ο ίδιος εξακολουθεί να δηλώνει αντίθετος στην «κακή συμφωνία».
Οι αναλύσεις που δημοσιεύτηκαν χθες σε δύο πολύ γνωστές εφημερίδες, Die Welt και New York Times, μαρτυρούν του λόγου το αληθές όσον αφορά την αλλαγή στάσης των ΜΜΕ (και όχι μόνο). «Ο Αλέξης Τσίπρας μπορεί, εφόσον το θέλει, να γίνει ο μεταρρυθμιστής της Ελλάδας. Μέχρι σήμερα δεν ήταν έτσι. Επί μισό χρόνο, λειτουργούσε ως προβοκάτορας και εθνικιστής, ενώ υπέπεσε σε πολλούς λεκτικούς εκτροχιασμούς. Έμοιαζε ένας ακροαριστερός, για τον οποίο ο πραγματισμός ισοδυναμούσε με θανάσιμο αμάρτημα. Σήμερα, όμως, είναι σαν να έχει εμφανιστεί στο προσκήνιο ένας άλλος Αλέξης Τσίπρας. Βρίσκεται στο απόγειο της προσωπικής του ισχύος και δείχνει αποφασισμένος να τη χρησιμοποιήσει», γράφει ο αρθρογράφος, σε ένα κείμενο που λίγο απέχει από το να χαρακτηριστεί… ύμνος!
«Στο τέλος αυτής της άνευ προηγουμένου διαδρομής με το τρενάκι του τρόμου, η οποία θα κόστιζε σε κάθε άλλο πολιτικό την καριέρα του, ο ίδιος στέκει εδώ πανίσχυρος, σαν να ήταν ο βασιλιάς της Ελλάδας ή ένας ηγεμόνας που δεν μπορεί κανείς να τον σταματήσει (…) Οι Έλληνες, σύμφωνα με όλες τις δημοσκοπήσεις, τον εμπιστεύονται σχεδόν τυφλά», συνεχίζει το κείμενο στη γερμανική εφημερίδα και καταλήγει: «Πόνος και ελπίδα -ο νεαρός Τσίπρας αντιπροσωπεύει και τα δύο. Διαθέτει δε το απαράμιλλο πλεονέκτημα ότι από αμνημονεύτων ετών, είναι ο πρώτος πολιτικός ο οποίος δεν προέρχεται από τη νομενκλατούρα των δύο κομμάτων, τα οποία μέχρι σήμερα κυριαρχούσαν σε πολιτικό πεδίο».
Αλλά και το αμερικανικό έντυπο δεν φείδεται επαίνων και ευσήμων. «Αν ο Αλέξης Τσίπρας ήταν ένας ιδεολόγος νεαρός ριζοσπάστης πριν από έξι μήνες, ο οποίος υποσχόταν να ανατρέψει το κατεστημένο στην Ελλάδα και τις πολιτικές λιτότητας στην Ευρώπη, εξέρχεται από την αντιπαράθεση με τους πιστωτές της χώρας του ως κάτι εντελώς διαφορετικό: Ένας δημοφιλής, έξυπνος και πραγματιστής πολιτικός, που έχει ποντάρει στην επιτυχία ακριβώς εκείνων των πολιτικών τις οποίες είχε δεσμευτεί να εξαφανίσει. Ο κ. Τσίπρας εξακολουθεί να αρνείται να φορέσει γραβάτα, όμως κατά τα λοιπά έχει μετακινηθεί εντυπωσιακά προς την κατεύθυνση του κυρίαρχου ρεύματος», σημειώνεται χαρακτηριστικά στους New York Times.
Αμέσως στη συνέχεια δε, η εφημερίδα θέτει το μείζον διακύβευμα: «Τώρα, το ερώτημα είναι κατά πόσο είναι σε θέση να συγκροτήσει ένα νέο κέντρο βάρους στην ελληνική πολιτική σκηνή, το οποίο δεν θα επικεντρώνεται στον τερματισμό της λιτότητας, αλλά στην αξιοποίησή της με ένα προοδευτικό τρόπο, που θα αποκαθιστά ως ένα βαθμό το αίσθημα του δικαίου και την ελπίδα, σε μια χώρα που της λείπουν και τα δύο». Διαπιστώνει δε ότι μόνο ο νυν πρωθυπουργός μπορεί να το πετύχει: «Φαίνεται να είναι ο τελευταίος άνθρωπος που στέκει όρθιος στο πολιτικό σκηνικό της Ελλάδας, χωρίς ορατό αντίπαλο», εκτιμά.
Ποιος να το φανταζόταν, αλήθεια; Μήπως ο Αλέξης Τσίπρας;

Λαγκάρντ (εγ)καλεί Σόιμπλε μέσω Αθήνας


Με… προειδοποιητική εμπλοκή από την πλευρά του ΔΝΤ αλλά και με το θέμα του χρέους στην κορυφή, πλέον, της ατζέντας ξεκινά (;) η τελική διαπραγμάτευση για το τρίτο πακέτο – μια διαπραγμάτευση, που αποκαλύπτει τις βαθιές ρωγμές και στο κλαμπ των πιστωτών.
Έως αργά χθες το βράδυ παρέμενε άγνωστο το πότε ακριβώς και, με ποια σύνθεση, θα φθάσουν στην Αθήνα οι εκπρόσωποι της τρόικας, καθώς το ΔΝΤ ασκώντας διπλή πίεση προς Βερολίνο και Αθήνα επιχειρεί να θέσει εξ αρχής τους δικούς του όρους στο νέο πρόγραμμα στήριξης.
Το μήνυμα αυτής της διπλής πίεσης έστειλε με απόλυτη σαφήνεια ο εκπρόσωπος του Ταμείου Τζέρι Ράις, ζητώντας αφ’ ενός επίσημη, ειδική πρόσκληση από την ελληνική κυβέρνηση για να έρθει η νέα απεσταλμένη του ΔΝΤ Ντέλια Βεκουλέσκου στην Αθήνα και προειδοποιώντας, αφ’ ετέρου, την ευρωζώνη ότι χρειάζεται «σαφής και συγκεκριμένη δέσμευση για το θέμα της ελάφρυνσης του χρέους».
Ο κ. Ράις φρόντισε να κάνει ακόμη πιο ηχηρό του μήνυμά του τονίζοντας ότι «δεν γνωρίζει» εάν το Ταμείο θα στηρίξει οικονομικά το τρίτο δάνειο προς την Ελλάδα, ενώ την ίδια ώρα οι πληροφορίες από τις Βρυξέλλες έφεραν το ΔΝΤ να επιμένει – κόντρα στη βούληση των υπολοίπων θεσμών – σε πρόσθετα προαπαιτούμενα από την Ελλάδα.
Στην Αθήνα κυβερνητικοί κύκλοι επαναλάμβαναν κατηγορηματικά χθες το βράδυ πως δεν υφίσταται κανένα θέμα περαιτέρω προαπαιτούμενων και πως η ελληνική πλευρά είναι έτοιμη να κλείσει τη συμφωνία, στη βάση των αποφάσεων της συνόδου της 12ης Ιουλίου, έως τις 20 Αυγούστου. Οι ίδιοι κύκλοι ανέφεραν πως θα υπάρξει νέα επιστολή – πρόσκληση σήμερα προς την επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ, για να προσθέσουν όμως με νόημα και δείχνοντας προς την πλευρά Τόμσεν πως το μέτωπο των πιστωτών δεν είναι, και πάλι, αρραγές και ότι συγκεκριμένες πλευρές προβάλουν πρόσθετες αξιώσεις.
Την ίδια ώρα, στις Βρυξέλλες κοινοτικές πηγές σημείωναν ότι το Ταμείο, μετά και την δημόσια παραδοχή των λαθών των δύο προηγούμενων προγραμμάτων, μπαίνει σ’ αυτή την τρίτη μάχη υιοθετώντας εξ αρχής σκληρές θέσεις σε ό,τι αφορά τόσο τις ελληνικές μεταρρυθμίσεις όσο και τη ριζική αντιμετώπιση του θέματος του χρέους. Αφήνοντας, δε, να αιωρείται το ενδεχόμενο της μη οικονομικής συμβολής του στο τρίτο πρόγραμμα, απειλεί ακόμη και να τινάξει στον αέρα το νέο πακέτο καθώς στη συμφωνία της 12ης Ιουλίου αναφέρεται ρητά πως η συμμετοχή του ΔΝΤ «αποτελεί προαπαιτούμενο» για το νέο δάνειο μέσω του ESM. 
Πίεση προς Βερολίνο για το χρέος
Στην ουσία, με αυτή την πρακτική το Ταμείο ασκεί ισχυρή πίεση προς το Βερολίνο προκειμένου να πάρει εξ αρχής καθαρή θέση για το θέμα της ελάφρυνσης του χρέους – ένα θέμα, που με βάση και την τελευταία ανάλυση βιωσιμότητας αποτελεί πλέον αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση για την συμμετοχή του ΔΝΤ στο όποιο νέο πρόγραμμα στήριξης.
«Στην πράξη, το θέμα του χρέους έχει μπει για τα καλά στο τραπέζι και το ζητούμενο πια είναι η έκταση και οι μορφή της ελάφρυνσής του», έλεγε χθες το βράδυ κυβερνητική πηγή με γνώση των διαπραγματεύσεων.
Την εκτίμηση αυτή δείχνει να στηρίζει και η ανοιχτή θέση υπέρ της ελάφρυνσης που παίρνουν κορυφαία στελέχη της ΕΚΤ, συμπεριλαμβανομένου και του «σκληρού» κεντρικού τραπεζίτη της Γερμανίας Γενς Βάιντμαν. «Η Bundesbank προτείνει την αυτόματη επιμήκυνση των ωριμάνσεων των ομολόγων όσων χωρών βρίσκονται σε πρόγραμμα βοήθειας του ESM», δήλωσε ο κ. Βάιντμαν χθες, ενώ ο αυστριακός ομόλογός του Ιβαλντ Νοβότνι διαμήνυσε ότι «θα μπορούσαμε να εξετάσουμε την παράταση της αποπληρωμής του ελληνικού χρέους» σημειώνοντας ότι υπάρχουν κι άλλοι τρόποι μείωσης πέραν της επιμήκυνσης.
Η γραμμή Βάιντμαν και Νοβότνι, ωστόσο, δεν είναι απαραίτητα η ίδια με τη… γραμμή Σόιμπλε, γεγονός που επισημαίνουν και ελληνικές κυβερνητικές πηγές οι οποίες δεν αποκλείουν πια κανέναν αιφνιδιασμό από την πλευρά του Γερμανού υπουργού Οικονομικών. 
Ως εκ τούτου, αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον η απάντηση της γερμανικής κυβέρνησης στο χθεσινό μήνυμα του Ταμείου – μια απάντηση, που θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό και την ταχύτητα με την οποία θα προχωρήσουν οι διαπραγματεύσεις. Το ορόσημο της 20ης Αυγούστου, οπότε και πρέπει να αποπληρωθεί το επόμενο ομόλογο της ΕΚΤ, δείχνει ήδη αρκούντως πιεστικό, με δεδομένα και τα καυτά θέματα που πρέπει να μπουν στο τραπέζι και να συμφωνηθούν – θέματα, που ξεκινούν από την πλήρη επανεξέταση του ασφαλιστικού και τα πρωτογενή πλεονάσματα και φθάνουν στους πλειστηριασμούς, τα κόκκινα δάνεια και στις αλλαγές στη φορολογία αγροτών και φυσικών προσώπων.

Εκεί που η Ζωή βλέπει δέσμευση για συνοχή του ΣΥΡΙΖΑ, το Μαξίμου βλέπει θεσμική δυσαρμονία


Επιθετική στάση αναμονής φαίνεται πως κρατά προς το παρόν ο Αλέξης Τσίπρας απέναντι στην έντονη διαφοροποίηση της Ζωής Κωνσταντοπούλου τόσο ως προς το περιεχόμενο της συμφωνίας με τους δανειστές όσο και ως προς τη διαδικασία ψήφισης των προαπαιτουμένων. Η διαρροή από το Μέγαρο Μαξίμου σχετικά με τη "θεσμική δυσαρμονία που προκαλεί η στάση της Προέδρου της Βουλής είναι χαρακτηριστική αυτής της επιθετικής στάσης αναμονής.
Συγκεκριμένα, μετά το τέλος της συνάντησης του πρωθυπουργού με τη ζωή Κωνσταντοπούλου που έγινε το μεσημέρι της Πέμπτης, δόθηκε στη δημοσιότητα από το Μέγαρο Μαξίμου πως ο Αλέξης Τσίπρας εξέφρασε στη πρόεδρο της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου την άποψη πως η -κατά τα άλλα σεβαστή- επιλογή της να διαφοροποιείται από τη συλλογική κατεύθυνση της κυβέρνησης και της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας που τη στηρίζει συνιστά θεσμική δυσαρμονία. 
Λίγο νωρίτερα, εξερχόμενη του Μεγάρου Μαξίμου, η Ζωή Κωνσταντοπούλου είχε τονίσει πως με τον Αλέξη Τσίπρα τους συνδέει η προάσπιση των συμφερόντων του ελληνικού λαού καθώς και η συνοχή του ΣΥΡΙΖΑ, "που πολλοί θα ήθελαν να δουν να διαρρηγνύεται". Η πρόεδρος της Βουλής είπε στους δημοσιογράφους πως κατέθεσε προτάσεις στον πρωθυπουργό και γενικά θέλησε να επικοινωνήσει για τη σχέση της με τον πρωθυπουργό μια εικόνα συντρόφων που στην παρούσα συγκυρία διαφωνούν.


Πέμπτη 23 Ιουλίου 2015

Διαψεύδει… μετά από μία εβδομάδα ο Λαπαβίτσας ότι πρότεινε Grexit τύπου Σόιμπλε


Διαψεύδει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Λαπαβίτσας ότι πρότεινε Grexit στον πρωθυπουργό πριν κλείσει η επώδυνη συμφωνία.
Υπενθυμίζεται ότι κυβερνητικοί κύκλοι είχαν ενημερώσει ότι ο Κώστας Λαπαβίτσας ήταν υπέρμαχος του σχεδίου Σόιμπλε για προσωρινό Grexit για πέντε χρόνια.
Κάτι που φαίνεται να προκάλεσε και την αντίδραση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος πριν δύο ημέρες είπε σε συνεργάτες του ότι δεν θα επιτρέψει σε κανέναν να επαναφέρει τέτοιου είδους σενάρια.
Με ανακοίνωσή του, ο Κώστας Λαπαβίτσας επισημαίνει ότι «ποτέ δεν έχω κάνει τέτοιον ισχυρισμό». Πρόκειται, συνεχίζει, για ψευδή και παραπλανητική περιγραφή των θέσεών μου για την εναλλακτική πορεία της χώρας.
Η Ελλάδα πρέπει να φύγει από την Ο.Ν.Ε. διότι η συμμετοχή της στο κοινό νόμισμα την πνίγει, τονίζει χαρακτηριστικά, διευκρινίζοντας ωστόσο, ότι η έξοδος από την Ευρωζώνη δεν συνεπάγεται και έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση.


Bruegel: Νομικά επιτρεπτή η αναδιάρθρωση- Δεν ισχύουν οι ισχυρισμοί του Βερολίνου


Το ινστιτούτο Bruegel υπογραμμίζει πως η αντιμετώπιση του ζητήματος του ελληνικού χρέους είναι κεντρικής σημασίας για την υπέρβαση της ελληνικής κρίσης, παράλληλα με την εφαρμογή μεταρρυθμίσεων και προτείνει, ουσιαστικά, αναδιάρθρωσή του με τρόπο που δεν θα αντιβαίνει στην κοινοτική και εθνική νομοθεσία. Το μέτρο, τονίζει, είναι επιβεβλημένο και νομκά εφικτό.
Σε γνώμη των Αρμ. Μπόγκαντι, Μ.Φράτζερ και Γκ.Βολφ του ινστιτούτου, με τον τίτλο «το βάρος του ελληνικού χρέους μπορεί και πρέπει να ελαφρυνθεί εντός του ευρώ» (γερμανικά), τονίζεται πως οι τωρινές προβλέψεις του ελληνικού προγράμματος δεν αρκούν.
«Η τωρινή διασύνδεση της εξυπηρέτησης του χρέους με την παραμονή στην Ευρωζώνη οδηγεί σε έναν φαύλο κύκλο που αυξάνει την αβεβαιότητα, αποδυναμώνει την ανάπτυξη και καθιστά έτσι πιο απίθανη την αποπληρωμή του χρέους» αναφέρεται.
«Προτείνουμε να σπάσει αυτός φαύλος κύκλος με σύνδεση των επιτοκίων με τους ρυθμούς ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας και με ένα “μορατόριουμ χρέους” που θα συνοδεύεται με επιπρόσθετους όρους» αναφέρεται.
Κάτι τέτοιο, τονίζεται, «δεν θα αφαιρεί σε καμία περίπτωση τα κίνητρα για υιοθέτηση μέτρων, θα επιβαρύνει μόνο ελάχιστα τους προϋπολογισμούς των χωρών της Ευρωζώνης και ως εκ τούτουδεν θα είχε αξιοσημείωτες επιπτώσεις στο γερμανικό φρένο χρέους».
«Τέτοιο μορατόριουμ πληρωμών, οικονομικά ένας είδος αναδιάρθρωσης, είναι νομικά επιτρεπτό στην Ευρωζώνη» τονίζεται, «και δεν πείθει ο ισχυρισμός του γερμανικού ΥΠΟΙΚ πως για κάτι τέτοιο θα χρειαζόταν προσωρινό Grexit».
Πηγή: in.gr

Mετά την ανακεφαλαιοποίηση η άρση των capital controls, εκτιμά ο Βάιντμαν(Bundesbank)


Oι κεφαλαιακοί περιορισμοί (capital controls) θα αρθούν μόνο εφόσον ολοκληρωθεί επιτυχώς η ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών, προειδοποίησε ο πρόεδρος της κεντρικής γερμανικής τράπεζας (Bundesbank), Tζενς Βάιντμαν, σύμφωνα με δημοσίευμα του γερμανικού οικονομικού πρακτορείου MNI.
Παράλληλα, ο Γερμανός τραπεζίτης πρότεινε τη δυνατότητα επέκτασης των ωριμάνσεων των κρατικών ομολόγων κατά τρία χρόνια, εφόσον μία χώρα βρίσκεται σε πρόγραμμα διάσωσης.
«Η Bundesbank προτείνει την αυτόματη επιμήκυνση των ωριμάνσεων ομολόγων όσων χωρών βρίσκονται σε πρόγραμμα βοήθειας του ESM» εξήγησε χαρακτηριστικά.
Όπως υπερθεμάτισε, μία τέτοια εξέλιξη θα συνεπάγεται τη σημαντική μείωση των άμεσων χρηματοδοτικών αναγκών της αιτούσης βοήθειας χώρας.
Πηγή: naftemporiki.gr

Σχέδιο για ένταξη των επιδομάτων στο μισθό

Ενα πάγιο αίτημα των δημοσίων υπαλλήλων, την ένταξη δηλαδή όλων των επιδομάτων στον βασικό μισθό, σκέφτεται να υλοποιήσει η κυβέρνηση για το ενιαίο μισθολόγιο. Ωστόσο, με δεδομένες τις προτάσεις των δανειστών προς την ελληνική πλευρά για το άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ ανώτατων και κατώτατων μισθολογικών κλιμακίων, η ενοποίηση δεν προϋποθέτει καλύτερες αποδοχές.
Η νέα ηγεσία του υπουργείου είναι αρνητική στην περίπτωση που υλοποιηθεί «ξερά», καθώς θα οδηγήσει σε περαιτέρω μείωση των κατώτερων μισθών και αύξηση των ανώτερων. Η κυβέρνηση έχει επανειλημμένως τονίσει ότι δεν θα σημειωθούν περικοπές στους χαμηλόμισθους. Σύμφωνα με πηγές του υπουργείου Εσωτερικών και Διοικητικής Ανασυγκρότησης, ακόμα και εάν υπάρξει μια ελάχιστη μείωση στις συνολικές αποδοχές σε τμήμα υπαλλήλων, θα επιστραφεί πίσω στις συντάξιμες αποδοχές.
Από τις προϋπολογιζόμενες 15.000 προσλήψεις, για το 2015, θα πραγματοποιηθούν 7.271: 4.500 στην Υγεία και 2.771 σε λοιπούς τομείς του Δημοσίου. Συνολικά 5.312 είναι οι επαναπροσλήψεις που έγιναν, μη συμπεριλαμβανομένης της ΕΡΤ. 
Η κυβέρνηση σχεδιάζει την εφαρμογή ενός μόνιμου μηχανισμού κινητικότητας, αποσυνδεδεμένου σε κάθε περίπτωση με το ενδεχόμενο απόλυσης και με στόχο την κάλυψη διαπιστωμένων κενών μέσω της ανακατανομής προσωπικού, στην οποία θα κυριαρχούν εθελοντικά χαρακτηριστικά.
Επίσης, τις προτεραιότητες για την αναβάθμιση του δημόσιου τομέα και τη βελτίωση της καθημερινότητας του πολίτη, μέσω της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης, αλλά και με «χειρουργικές» παρεμβάσεις, όπως ενδυνάμωση καίριων υπηρεσιών με υπαλλήλους κ.λπ., σχεδιάζει ο Χριστόφορος Βερναρδάκης, ο οποίος έχει συνεχείς συσκέψεις με υπηρεσιακούς παράγοντες του υπουργείου, προκειμένου να έχει πλήρη ενημέρωση.
Σύμφωνα με πηγές του υπουργείου, ο νέος αναπληρωτής υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης σύντομα θα προωθήσει το σχέδιο νόμου για την αξιολόγηση στο Δημόσιο (το έχει καταρτίσει ο Γ. Κατρούγκαλος), αφού προηγουμένως κάνει ορισμένες διορθώσεις που προέκυψαν από τη δημόσια διαβούλευση αλλά και από φορείς.
Στο τέλος της εβδομάδας θα επισκεφθεί το Εθνικό Κέντρο Δημόσιας Διοίκησης, το οποίο θα αναβαθμιστεί και θα αποτελέσει τη βασική πηγή στελεχών του Δημοσίου, ενώ θα προχωρήσει η διαδικασία εισαγωγής νέων δημοσίων υπαλλήλων στο πρόγραμμα σπουδών.
Ακόμη προγραμματίζει την έναρξη της λειτουργίας του πρώτου ηλεκτρονικού ΚΕΠ, από το οποίο, κατά την πρώτη περίοδο λειτουργίας του, οι πολίτες θα μπορούν να εκδίδουν ηλεκτρονικά 9 έγγραφα: ατομικό λογαριασμός ΙΚΑ, ληξιαρχική πράξη γάμου, ληξιαρχική πράξη γέννησης, ληξιαρχική πράξη θανάτου, χορήγηση ασφαλιστικής ενημερότητας για επιχειρήσεις και ιδιώτες,  ιθαγένειες, πιστοποιητικό γέννησης, χορήγηση πιστοποιητικού οικογενειακής κατάστασης ΟΓΑ, χορήγηση πιστοποιητικού οικογενειακής κατάστασης.  Περίπου θα υπάρχει η δυνατότητα να αποστέλλονται 50 ακόμη δημόσια έγγραφα στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο, έπειτα από αίτηση στο ΚΕΠ.
Τέλος, μέχρι το τέλος Σεπτεμβρίου θα προχωρήσει η Κάρτα του Πολίτη, σε εθελοντική βάση, καθώς θα είναι μία κάρτα η οποία θα διευκολύνει τους πολίτες, στις συναλλαγές τους με τις δημόσιες υπηρεσίες.


Αρχειοθήκη ιστολογίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *