Στίγκλιτς: Γαλλία και Ευρώπη υποκύπτουν στον γερμανικό «εκφοβισμό»

Σε χθεσινή συνέντευξή του στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Αμερικανός οικονομολόγος Τζόζεφ Στίγκλιτς εξέφρασε την ανησυχία του πως η γαλλική κυβέρνηση έχει υποστεί μια «μορφή εκφοβισμού» από τη Γερμανία σε ό,τι αφορά την οικονομική της πολιτική, ενώ παράλληλα κάλεσε την Αριστερά στην Ευρώπη, όπως και στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, να αναλάβει δράση για να σταματήσει η αύξηση των ανισοτήτων.

«Υπάρχει μια μορφή εκφοβισμού», έκρινε ο οικονομολόγος, ένας από τους σημαντικότερους επικριτές των πολιτικών λιτότητας σε διεθνές επίπεδο μαζί με τον συμπατριώτη του Πολ Κρούγκμαν και τον Γάλλο Τομά Πικετί, αναφερόμενος στη γερμανική επιρροή στην οικονομική πολιτική που ασκεί η κυβέρνηση του προέδρου Φρανσουά Ολάντ.

Ερωτηθείς για τις δηλώσεις του πρώην υπουργού Οικονομικών της Ελλάδας Γιάνη Βαρουφάκη σύμφωνα με τον οποίο η γερμανική αδιαλλαξία έναντι της Ελλάδας είχε στόχο να εκφοβίσει τη Γαλλία και να την πείσει να ακολουθήσει την οδό των πολιτικών λιτότητας, ο πολύ προβεβλημένος στα μέσα ενημέρωσης Αμερικανός οικονομολόγος απάντησε: «Το πιστεύω».

Η Γαλλία και η ψαλίδα των ανισοτήτων

«Η κυβέρνηση της Κεντροαριστεράς στη Γαλλία δεν μπόρεσε να ορθώσει το ανάστημά της έναντι της Γερμανίας» όσον αφορά την κατεύθυνση της δημοσιονομικής της πολιτικής, ή στην ελληνική κρίση, υποστήριξε ο πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της Παγκόσμιας Τράπεζας και σύμβουλος του άλλοτε προέδρου των ΗΠΑ Μπιλ Κλίντον.

Για τον Στίγκλιτς, ο οποίος βρίσκεται στο Παρίσι για την προώθηση της γαλλικής έκδοσης του τελευταίου του βιβλίου για τις ανισότητες («Το μεγάλο χάσμα», γαλλ. έκδ. Les Liens qui Libèrent), η Γαλλία «είναι από όλα τα έθνη του κόσμου εκείνη που αγκάλιασε περισσότερο την έννοια της ισότητας», αλλά διατρέχει πλέον «αληθινό κίνδυνο» να δει την ψαλίδα των ανισοτήτων να ανοίγει λόγω των δημοσιονομικών της επιλογών.

«Εντελώς απαξιωμένη η πολιτική της προσφοράς»

Ο Αμερικανός οικονομολόγος, που το 20001 βραβεύθηκε με το Νόμπελ Οικονομικών Επιστημών μαζί με άλλους δύο ερευνητές για το έργο τους όσον αφορά τις ασυμμετρίες της πληροφόρησης στις αγορές, επέκρινε στη συνέντευξή του τόσο τις πολιτικές λιτότητας και περιστολής των δημοσίων δαπανών όσο και την «αληθινά ηλίθια ιδέα πως η μείωση των φόρων για τις επιχειρήσεις τονώνει την οικονομία», εκτιμώντας ότι αυτή η «πολιτική της προσφοράς», την οποία είχε εφαρμόσει ο Ρόναλντ Ρίγκαν στις ΗΠΑ τη δεκαετία του 1980, είναι πλέον σήμερα «εντελώς απαξιωμένη».

«Δεν αποτελεί πια καν θέμα συζήτησης για τους οικονομολόγους, παρά μόνο για τους Γερμανούς και ορισμένους στη Γαλλία», δήλωσε.

Η μείωση των επιβαρύνσεων και των φόρων για τις επιχειρήσεις βρίσκεται στην «καρδιά του Συμφώνου Ευθύνης και Αλληλεγγύης που προωθεί ο πρόεδρος της Γαλλίας, Φρανσουά Ολάντ.

Ελπίδα για αλλαγή στην Ισπανία

«Δεν καταλαβαίνω γιατί η Ευρώπη επιλέγει αυτόν τον δρόμο σήμερα», σχολίασε ο Στίγκλιτς, για τον οποίο οι εκλογές στη Γαλλία και στη Γερμανία το 2017 δεν αναμένεται να μεταβάλουν ουσιαστικά τα δεδομένα.

Πρόσθεσε, πάντως, ότι «ελπίζει» σε μια αλλαγή στην Ισπανία, όπου οι εκλογές αναμένεται να διεξαχθούν πριν από το τέλος του έτους, εν μέσω μιας ανάκαμψης της οικονομίας που όμως, όπως υποστήριξε, αποτελεί αυταπάτη: η ανεργία στη χώρα αυτή παραμένει ιδιαίτερα υψηλή.

Ο Στίγκλιτς δεν έκρυψε την απογοήτευσή του για τις πολιτικές που άσκησαν αριστερές και κεντροαριστερές κυβερνήσεις τα τελευταία χρόνια στην Ευρώπη και στις ΗΠΑ.

Οι σοσιαλδημοκράτες ηγέτες στήριξαν τις τράπεζες

Τα τελευταία «20 χρόνια οι σοσιαλδημοκράτες δεν πιστεύουν» στις προοδευτικές πολιτικές, είπε αναφερόμενος στον Βρετανό πρωθυπουργό Τόνι Μπλερ, τον Γερμανό καγκελάριο Γκέρχαρντ Σρέντερ, αλλά και τον πρόεδρο των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα: «Όλοι τους υποστήριξαν τις τράπεζες, την απορρύθμιση, τις συμφωνίες για το εμπόριο που έβλαψαν τους εργαζόμενους», υπογράμμισε.

Αν και ο Ομπάμα μετατράπηκε κατά τον Στίγκλιτς σε «όμηρο των μεγάλων πολυεθνικών», ο Αμερικανός οικονομολόγος θα ήθελε να πιστεύει ότι τα πράγματα θα αλλάξουν εάν κερδίσει τις προεδρικές εκλογές του 2016 ένας ή μία υποψήφια του Δημοκρατικού Κόμματος.

Για την Κίνα

Ερωτηθείς για την κατάσταση στην Κίνα, όπου οι σπασμοί της οικονομίας προκάλεσαν παγωμένο ιδρώτα στις διεθνείς αγορές, ο Τζόζεφ Στίγκλιτς είπε ότι δεν πρέπει να «δραματοποιείται τόσο» η κατάσταση.

«Το καλό νέο είναι ότι πλέον συνειδητοποιήθηκε η ανάγκη να ρυθμιστούν οι κεφαλαιαγορές» στην Κίνα, επισήμανε. Κατά τα άλλα, το Πεκίνο «έχει περίπου τέσσερα τρισεκατομμύρια δολάρια σε συναλλαγματικά αποθέματα. Αυτό του δίνει τα μέσα για να υποστηρίξει την ανάπτυξη», έκρινε ο ίδιος.

Πηγή

Ως ανεξάρτητη με τη «Λαϊκή Ενότητα» η Ζωή Κωνσταντοπούλου

Ως ανεξάρτητη θα συμπράξει η Ζωή Κωνσταντοπούλου με τη «Λαϊκή Ενότητα» στις επικείμενες εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου, όπως δήλωσε η ίδια στη συνέντευξη Τύπου από το κτίριο της ΕΣΗΕΑ ξεκαθαρίζοντας ότι δεν θα κατέβει υποψηφία με τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά με αυτά της ΛΑ.Ε.

Η κ. Κωνσταντοπούλου υποστήριξε ότι η «Λαϊκή Ενότητα» αποτελεί το πρώτο ανάχωμα εναντίον εκείνων που προσπαθούν με τις εκλογές να βάλουν στο περιθώριο την κοινωνία, ενώ δήλωσε περήφανη που νέο κόμμα πήρε την τρίτη εντολή για να τη στερήσει από τη Χρυσή Αυγή.

Επίσης, χαρακτήρισε κομβικής σημασίας τη σύμπραξη του Μανώλη Γλέζου και της Σοφίας Σακοράφα στη ΛΑΕ.

Καταφέρθηκε εναντίον υπουργών της κυβέρνησης και της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, κατηγορώντας τους ότι ανέλαβαν να εκκαθαρίσουν, να διαλύσουν και να απαλλαγούν από όσους είναι ανάχωμα στην κατάλυση της Δημοκρατίας και να μεταλλάξουν το κόμμα σε ένα «Μνημονιακό Μόρφωμα».

«Η χώρα οδηγείται σε εκλογές για να συνεχίσει να παραβιάζει η κυβέρνηση τη λαϊκή εντολή, έχοντας απαλλαγεί από αυτό που οι δανειστές αποκαλούν βαρίδι» σημείωσε η Ζωή Κωνσταντοπούλου και πρόσθεσε «αυτό που και ο πρώην πρωθυπουργός χαρακτήρισε "κατάλοιπα", δηλαδή τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ και της Αριστεράς που εξακολουθούν να υπηρετούν το πρόγραμμα με το οποίο εκλέχθηκαν».

Κατηγόρησε τον Αλέξη Τσίπρα ότι «τελικά δεν έκανε ότι μπορούσε» και συμπλήρωσε ότι «ο παραιτηθείς πρωθυπουργός, όπως δείχνουν οι πράξεις και οι παραλείψεις του, ανέλαβε με ένα πρόθυμο επιτελείο να διαλύσει τον ΣΥΡΙΖΑ».

Σχολιάζοντας την ομιλία του στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ, η κ. Κωνσταντοπούλου τον κατηγόρησε για προσπάθεια απαξίωσης όλων όσων αντιστέκονται και δεν προδίδουν τις αρχές και αξίες με τις οποίες τους εξέλεξε ο ελληνικός λαός.

«Με μεγάλη αυταρέσκεια μίλησε για εκλόγιμες και μη θέσεις, ξεχνώντας ότι ο λαός έβαλε στις προηγούμενες εκλογές σταυρό και ότι λόγω της επιλογής του πριν κλείσει το 18μηνο να πάμε σε εκλογές, ο λαός δεν μπορεί να επιλέξει. Είναι εκλογές που ξεκινούν με φαλκίδευση της ισότιμης εκπροσώπησης», τόνισε και συμπλήρωσε:

«Το ηχηρό, ιστορικό "Όχι" δεν μπορεί κανείς να το οικειοποιηθεί. Είναι του ελληνικού λαού που απέδειξε μέσα από τη διαδικασία του δημοψηφίσματος ότι τα πάντα είναι εφικτά», συμπλήρωσε.

Τόνισε ότι βίωσε καθεστωτικού τύπου απόπειρες παράκαμψής της και ότι «ζήσαμε μια πολύ σκοτεινή περίοδο σε ό,τι αφορά τη λειτουργία της Βουλής»

Για τον Προκόπη Παυλόπουλο είπε πως «σημερινός ΠτΔ με απογοήτευσε για την προσχώρηση του άνευ όρων στον εκβιασμό εναντίον των πολιτών και της δημοκρατίας» καταλογίζοντάς του «προσχώρηση άνευ όρων στην εκκαθάριση του Δημοψηφίσματος» και ότι «είναι πολύ μελανό σημείο η εμπλοκή του μετά την ψήφιση του τρίτου Μνημονίου» και η παράκαμψη της.

Υπογράμμισε πως υπονομεύτηκε από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ κάνοντας αναφορά στονΝίκο Φίλη από τον οποίο «δέχτηκε επιθέσεις από την πρώτη συνεδρίαση της Βουλής. Με χυδαίο τρόπο με ταύτισε με τη Χρυσή Αυγή. Με απείλησε, είπε "θα σε τελειώσουμε αν δεν συμμορφωθείς"».

ΕUROKINISSI / ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ

Κατά την έναρξη της τοποθέτησής της η πρόεδρος της Βουλής σημείωσε ότι «θεωρώ αναγκαίο και επιβεβλημένο σε αυτή την ιστορική πολιτική στιγμή να προβώ σε δημόσιο απολογισμό και τοποθέτηση για όσα έχουν συμβεί και ταυτόχρονα πάρω θέση σε σχέση με όσα πρέπει, κατά την άποψή μου, να γίνουν».

«Το πλέον εντυπωσιακό είναι ότι στα πέντε χρόνια του μνημονίου είναι η πρώτη φορά που οι δανειστές/εκβιαστές δεν αντιλέγουν σε μια δημοκρατική διαδικασία» είπε με νόημα η κ. Κωνσταντοπούλου σημειώνοντας ότι «πρώτο δείγμα που οι δανειστές επιχαίρουν είναι η δήλωση της κ. Μέρκελ για τον κ. Τσίπρα ότι δεν είναι μέρος της κρίσης αλλά μέρος της λύσης».

Επεισόδιο με συμβασιούχους στη Βουλή

Στη συνέχεια, η κ. Κωνσταντοπούλου δέχτηκε επίθεση από συμβασιούχους στη Βουλή που, μεταξύ άλλων, την ρώτησαν  τι θα κάνει γι αυτούς που επί μήνες εργάζονται χωρίς να πληρώνονται.

Η διαμαρτυρία των συμβασιούχων δημοσιογράφων προκάλεσε την αντίδραση ορισμένων παρευρισκομένων που είχαν έρθει να παρακολουθήσουν τα όσα θα ανακοίνωνε η κ. Κωνσταντοπούλου οι οποίοι τους επιτέθηκαν κάνοντας λόγο γιασκηνοθετημένο σκηνικό.

Η ίδια έκανε λόγο για προβοκάτσια κι απάντησε ότι πρόκειται για πολλοστή οργανωμένη επίθεση και τεχνική αποδόμηση και δολοφονία προσωπικότητας που επιχειρεί να την πλήξει.

Στην συνέντευξη το «παρών» έδωσαν στελέχη της ΛΑ.Ε., όπως ο Δημήτρης Στρατούλης, η Νάντια Βαλαβάνη, η Αγλαΐα Κυρίτση και η Ραχήλ Μακρή, όιπως και ο Παναγιώτης Καλφαγιάννης κι ο Νίκος Φωτόπουλος.

EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ

Στον εισαγγελέα ο Παπασταύρου για το «μαύρο χρήμα» στη λίστα Λαγκάρντ

Ενώπιον του οικονομικού εισαγγελέα, Γιάννη Δραγάτση θα βρεθεί την Τετάρτη ο πρώην σύμβουλος του Αντώνη Σαμαρά, Σταύρος Παπασταύρου, ως ύποπτος για φοροδιαφυγή και ξέπλυμα μαύρου χρήματος. Ο στενός συνεργάτης του πρώην πρωθυπουργού είχε κληθεί να απολογηθεί τον Ιούλιο αλλά έλαβε προθεσμία για μετά τις 15 Αυγούστου.

Ο Παπασταύρου, όπως έχει αποκαλύψει το HOT DOC, ήταν ένας από τους μεγαλοκαταθέτες της Λίστας Λαγκάρντ με λογαριασμό 5.386.374 ευρώ τον οποίο διατηρούσε από κοινού με τον πατέρα του – ο οποίος έχει πεθάνει- αλλά και τη μητέρα του, που επίσης κλήθηκε ενώπιον εισαγγελέα ως ύποπτη διάπραξης των ίδιων αξιοποίνων πράξεων.

Η κλήτευση του Σταύρου Παπασταύρου στον οικονομικό εισαγγελέα μετά από περίπου 4 χρόνια της αποκάλυψης των ονομάτων της Λίστας Λαγκάρντ από το HOT DOC, αποτελεί δικαίωση για τη δημοσιογραφική έρευνα του περιοδικού.

Ο στενός σύμβουλος του πρώην πρωθυπουργού βρισκόταν ανάμεσα στα πολλά ονόματα καταθετών της Λίστας Λαγκάρντ. Μάλιστα, ο λογαριασμός που διατηρούσε άγγιζε περίπου τα 5,5 εκατομμύρια ευρώ. Το ποσό αυτό, ήταν στο λογαριασμό του Παπασταύρου το 2006, όταν ο Φαλτσιάνι παρέδωσε τα στοιχεία που πήρε από την ελβετική τράπεζα HSBC, στις γαλλικές αρχές.

Όπως αναφέρει σε ρεπορτάζ του ο Κώστας Βαξεβάνης στο τεύχος 70 του HOT DOC, «ο λογαριασμός του Σταύρου Παπασταύρου με τα 5,5 περίπου εκατομμύρια, ήταν από τους πιο προκλητικούς για έλεγχο. Ο Παπασταύρου ήταν ένα δημόσιο πρόσωπο και μάλιστα σύμβουλος του πρωθυπουργού, το ποσό που περιείχε ο λογαριασμός ήταν μεγάλο και παρά τις διαβεβαιώσεις του επιχειρηματία Σάμπυ Μιωνή πως πρόκειται για δικά του χρήματα, τα οποία διαχειρζόταν ο Παπασταύρου ως δικηγόρος του, συνδικαιούχοι του λογαριασμού ήταν οι υπερήλικες γονείς του. Ο πατέρας του ήταν συνταξιούχος του ΟΤΕ όπως και η μητέρα του Φανή».

Γιατί λοιπόν ένας επιχειρηματίας ο οποίος δίνει τα λεφτά του να τα διαχειριστεί ο δικηγόρος του, δέχεται να είναι συνδικαιούχοι των χρημάτων του οι υπέργηροι γονείς του Παπασταύρου;

Υπενθυμίζεται ότι ο Σταύρος Παπασταύρου τον Ιούλιο - κατά την πρώτη κλήτευσή του από τον οικονομικό εισαγγελέα - επέλεξε να μην εμφανιστεί ο ίδιος αλλά ο δικηγόρος του.

Με εντολή (Σαμαρά;) προσπάθησαν να «καθαρίσουν» τον Παπασταύρου από τη Λίστα

Όπως είχε αποκαλύψει το HOT DOC στο τεύχος 70, υπήρξε προσπάθεια «να κλείσει ο φάκελος Παπασταύρου».

Όταν το όνομα του στενού συνεργάτη του Αντώνη Σαμαρά, δόθηκε από τον εισαγγελέα Οικονομικού Εγκλήματος, Παναγιώτη Αθανασίου, για έρευνα στο ΣΔΟΕ έπρεπε να γίνουν οι απαραίτητες πράξεις έρευνες που προσδιόριζε ο εισαγγελέας, δηλαδή άνοιγμα λογαριασμών, έλεγχο περιουσιακών στοιχείων κλπ.

Την έρευνα για τον Παπασταύρου έκανε το Α’ Τμήμα της Β’ Υποδιεύθυνσης του ΣΔΟΕ.

Ενώ η έρευνα ήταν σε εξέλιξη, με πληθώρα στοιχείων τεκμηρίωσης να βρίσκονται σε αναμονή, ο επόπτης του Α’ Τμήματος του ΣΔΟΕ ζήτησε από τον ερευνητή υπάλληλο να κλείσει το φάκελο που αφορούσε στον Σταύρο Παπασταύρου.

Ο υπάλληλος, αφού διευκρίνισε στον προϊστάμενό του πως η έρευνα δεν έχει τελειώσει, αρνήθηκε να υλοποιήσει την προφορική εντολή. Κατέθεσε μάλιστα εγγράφως τις αντιρρήσεις του και εμπόδισε το κλείσιμο της υπόθεσης.

Μπορείτε να διαβάστε ολόκληρο το ρεπορτάζ του HOT DOC ΕΔΩ

Πηγή

Κυβέρνηση ναι, αλλά με ποιον;

γράφει ο Απόστολος Διαμαντής

Σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις και τις μετρήσεις ο Συριζα θα κερδίσει τις εκλογές. Η δυναμική της ΛΑΕ είναι αναμενόμενη, οι μετακινήσεις μεταξύ Συριζα ΝΔ είναι ασήμαντες και η αποσυσπείρωση του Συριζα δεν είναι τέτοια που να επιτρέπει ανατροπή και επηρεάζει κυρίως τους αναποφάσιστους και μικρά κόμματα.

Η τάση αυτή προβλέπεται να ανακοπεί κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, όταν τεθούν τα διλήμματα της διακυβέρνησης. Ταυτόχρονα η παράσταση νίκης είναι υπέρ του Τσίπρα, ο οποίος έχει και τη δημοφιλία, ενώ και τα ποιοτικά στοιχεία δείχνουν ακόμη πολιτική υπεροχή του Συριζα, καθώς θεωρείται καταλληλότερος να εφαρμόσει τη συμφωνία και επίσης η συμφωνία θεωρείται αναγκαίο κακό.

Όλα αυτά όμως είναι δευτερεύοντα, σχετικά με τους πραγματικούς πολιτικούς λόγους που επιβάλλουν επανεκλογή του Τσίπρα. Τυχόν ανατροπή του θα οδηγούσε την Ελλάδα σε πολιτική κρίση. Θα σχηματίζονταν κυβέρνηση ΝΔ- Ποτάμι- ΠΑΣΟΚ, με αντιπολίτευση Σύριζα, ΛΑΕ, ΧΑ, ΚΚΕ και ΑΝΕΛ. Μια τέτοια εξέλιξη θα τίναζε στον αέρα τη συμφωνία, καθώς τα φιλοευρωπαϊκά κόμματα δεν έχουν την κοινωνική στήριιξη, ούτε την πλειοψηφία και την πολιτική, ιδεολογική ηγεμονία για να υλοποιήσουν τη συμφωνία, Το αντιμνημονιακό μέτωπο θα σχηματίζονταν και πάλι, θα αποκτούσε νέα δυναμική, ενώ στην Ευρώπη θα επανέρχονταν σύντομα τα σενάρια περί grexit, καθώς θα γινόταν σαφές ότι το πρόγραμμα οδηγείται σε αποτυχία. Όλες οι προβλέψεις μιλάνε για νέα μέτρα, καθώς τα έσοδα θα πέσουν έξω, η ύφεση θα επανέλθει και η ανεργία θα αυξηθεί.

Το τοπίο αυτό δεν ευνοεί αυτή τη στιγμή πολιτική αλλαγή στην Ελλάδα και αυτός είναι ο λόγος που τόσο η Μέρκελ και ο Ολάντ, δεν επενδύουν προς το παρόν στην ανατροπή Τσίπρα- παρότι αρχικά την σχεδίαζαν- αλλά στον έλεγχό του μέσω μιας κυβέρνησης συνεργασίας. Επειδή όμως κυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού δεν θα γίνει, διότι ο Τσίπρας προφανώς την απορρίπτει, το βέβαιον είναι πως θα έχουμε μια κυβέρνηση Τσίπρα με μικρά κόμματα.

Ποια; Εάν οι ΑΝΕΛ μπουν, τότε θα σχηματιστεί κυβέρνηση Συριζα- ΑΝΕΛ. Αυτό είναι το επιθυμητό αυτή τη στιγμή, καθότι η συνεργασία υπήρξε αρμονική και επίσης η παρουσία του Πάνου Καμμένου στο υπουργικό συμβούλιο αποδυναμώνει την κεντροδεξιά αντιπολίτευση. Κανείς στον Συριζα δεν φαίνεται να θέλει συνεργασία με το νεοφιλελεύθερο και συστημικό Ποτάμι, για προφανείς λόγους. Αυτός είναι και ο λόγος που οργίστηκε ο Σταύρος με τον Τσίπρα, καθότι περίμενε να γίνει κυβερνητικός εταίρος.

Αυτό θα συμβεί μόνον εφόσον δεν υπάρχει άλλη λύση, ως έσχατη λύση ανάγκης. Με το ΠΑΣΟΚ ισχύουν τα ίδια, συν το γεγονός πως η παρουσία Βενιζέλου ακυρώνει κάθε σκέψη συνεργασίας. Μένει η Ένωση Κεντρώων. Σε μια περίπτωση αδιεξόδου γιατί όχι; Τι παραπάνω έχει ο Σταύρος από τον Λεβέντη;

Το βέβαιον είναι πως θα σχηματιστεί κυβέρνηση με κορμό τον Συριζα. Εκλογές αποκλείονται. Η εξέλιξη αυτή θα οδηγήσει μάλλον σε επιτάχυνση των διαδικασιών αλλαγής αρχηγού στη ΝΔ. Πρώτον διότι η απογοήτευση στον κόσμο της ΝΔ από την ήττα θα είναι μεγάλη, με βάση και τις προσδοκίες. Δεύτερον διότι δεν μπορεί η ΝΔ να παραμείνει επί μήνες στην ίδια εσωστρέφεια, την ώρα που θα προγραμματίζονται και θα υλοποιούνται στην Ελλάδα μεγάλες αλλαγές. Τρίτον διότι θα χαθεί κρίσιμος πολιτικός χρόνος, τόσο κρίσιμος που θα προδιαγράψει και νέα ήττα στις επόμενες εκλογές που μάλλον δεν θα αργήσουν. Και τέταρτον διότι ο ίδιος ο Μεϊμαράκης δεν θα θελήσει να παραμείνει και να εισπράξει ο ίδιος το μετεκλογικό κόστος, ως αρχηγός μη κανονικός και επιπλέον ηττημένος. Το αποτέλεσμα θα τον ακυρώσει επιτόπου. Οπότε, δεδομένου ότι δεν είναι αφελής, θα ανοίξει αμέσως τη διαδικασία, η οποία θα πρέπει να ολοκληρωθεί εντός του Οκτωβρίου.

Οδεύουμε ολοταχώς προς τη νέα κυβέρνηση Συριζα, η οποία θα προσπαθήσει να βγάλει το πρόγραμμα, να αλλάξει όσο γίνεται το κράτος, να το κάνει σχετικά ουδέτερο και πιο δίκαιο και επίσης να ολοκληρώσει τη μνημονιακή εποχή με επιτυχία.

Θα τα καταφέρει; Ίσως. Αυτό θα το κρίνουν κυρίως εξωτερικοί παράγοντες. Η διεθνής κρίση που ίσως ξεσπάσει, η ευελιξία της ευρωζώνης. Αυτά θα κρίνουν το αποτέλεσμα. Αν όλα πάνε θετικά για την Ελλάδα, δεν αποκλείεται αυτές οι εκλογές να είναι η απαρχή μιας μακράς πολιτικής κυριαρχίας του Τσίπρα.

Δραχμή δε θέτε, έξω δε θέτε, μέσα δε θέτε, τι θέτε; Ε;

Της Κατερίνας Μπρέγιαννη

Σταδιακά ξεκινούν οι «πύρινες» λογομαχίες, αναπόσπαστο κομμάτι της εκλογικής τηλεπραγματικότητας. Χαρακτηρισμοί και ύβρεις από την αντιπολίτευση, σε πιο ήπιους τόνους η συμπολίτευση. Οι τηλεπαρουσιαστές κρατούν δυνάμεις, ακονίζοντας μαχαίρια.

Αυτά μέχρι την Παρασκευή, επίσημη πρώτη της προεκλογικής περιόδου, οπότε οι τηλετραμπουκισμοί κάνουν την εμφάνισή τους και πάλι.

Συχνότερες λέξεις της εβδομάδας στα τηλεπαράθυρα: Ν.Δ.: εθνική συνεννόηση, συναίνεση, συνεργασία, αφήγημα, συγγνώμη ΣΥΡΙΖΑ: παλαιοκομματικό σύστημα, παλαιό - νέο, πολιτική σταθερότητα ΛΑΕ, Μεϊμαράκης: εκλογές εξπρές. Όλοι μαζί «Μνημόνιο», «το χειρότερο όλων», εν χορώ η αντιπολίτευση...

Ανασύρθηκε από το παρελθόν και ο Αλ. Αλαβάνος, που μας αναλύει διεξοδικά το Σχέδιο Β του (0,1% στις εκλογές του Γενάρη) σε αποκλειστικές συνεντεύξεις σε Mega και ΣΚΑΪ.

Πιστά τα κανάλια στο δόγμα του Ψυχρού Πολέμου «ο εχθρός του εχθρού μου είναι φίλος μου» και η νεοσύστατη ΛΑΕ κερδίζει τη θέση της στα τηλεοπτικά πάνελ, ακόμα και μέσω αβάσιμων καταγγελιών στην ΕΡΤ.

Χαίρει της εύνοιας των πάνελ και το ΠΑΣΟΚ, που δεν λείπει από πουθενά, καταλαμβάνοντας συχνά την τρίτη θέση, χαριστικά από τους καναλάρχες, λόγω της μακρόχρονης «προσφοράς» του στη χώρα.

Ο ΣΚΑΪ υπέρ της εργατικής τάξης των μεταλλωρύχων και της Eldorando Gold καθημερινά σε άμεση σύνδεση και σε αποκλειστική απευθείας μετάδοση της συμβολικής κατάληψης της στοάς στις Σκουριές.

* Ελ. Βόζενμπεργκ: «Πολιτική απρέπεια Τσίπρα» που δεν θα συνεργαστεί με κανέναν εκτός από τους ΑΝ.ΕΛΛ. Αυτό με τη Ν.Δ. που θέλει την εξουσία, αλλά μόνο με Τσίπρα πρωθυπουργό, το λες και πολιτική διαστροφή (Παρασκευή, Mega).

* Ν. Ξυδάκης: «Το πρώτο κόμμα απειλεί τη χώρα κ. Βόζενμπεργκ;». Αυτό είναι «αντιδημοκρατική προφητεία» απάντησε ο πρώην υπουργός στα φοβικά σύνδρομα που έχουν γίνει έξη στην αμετανόητη η Ν.Δ.

* Οδ. Κωνσταντινόπουλος: «Πείτε μας, τι πίνετε στον ΣΥΡΙΖΑ, για να καταλάβει και ο κόσμος;» «Ντουμάνια βγαίνουν από την Κουμουνδούρου;». Ακόμα να χωνέψει την πολιτική εξαέρωση του ΠΑΣΟΚ και η χολή περισσεύει, αλλά ψήφους δεν μαζεύει... (Παρασκευή, Mega).

* Γ. Αμυράς: «Εμείς στο Ποτάμι είμαστε διαφανείς, τα ανεβάζουμε όλα στο Ίντερνετ. Παίρνουμε χρήματα μόνο από συγγενείς και φίλους». Και τι φίλους! (Πέμπτη, ΕΡΤ).

* Κ. Κεφαλογιάννης: «Θα καταργήσετε τα πρότυπα σχολειά των φτωχών, των αρίστων». Φτωχοί οι μαθητές της Βαρβακείου και των Αναβρύτων, εντάξει, αλλά άριστοι; Το άριστοι προκύπτει από την «αδιάβλητη» κλήρωση ή τις «αδιάβλητες» εξετάσεις;

* Σ. Αναγνωστοπούλου: «Τι έγινε με την ΑΤΕ και τα σκάνδαλα, πείτε ονόματα και πού πήγαν τα χρήματα και μετά μιλάμε για συνεργασίες κ. Σκανδαλίδη». (Πέμπτη, ΣΚΑΪ).

* Δ. Βίτσας: «Ούτε μία ψήφο δεν είχε δώσει η Αριστερή Πλατφόρμα για το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης». Αν είσαι, πραγματικά, συνεπής αριστερός, είσαι συνεπής ακόμα και σε αυτά που δεν πιστεύεις. (Πέμπτη, ΣΚΑΪ).

* Ευ. Βενιζέλος: "Το κούρεμα του PSI είναι η μεγαλύτερη συνεισφορά στη χώρα! Θα στήσουν το άγαλμα του PSI και θα προσκυνάνε όλοι μαζί, με τον κ. Τσίπρα πρώτο!» (Τρίτη, ΣΚΑΪ).

* Δ. Στρατούλης: "Είπα εγώ για δραχμή;". «Δεν είναι καταστροφή η έξοδος από την Ευρωζώνη». Δραχμή δε θέτε, έξω δε θέτε, μέσα δε θέτε, τι θέτε; Ε; (Δευτέρα, Mega).

* Κ. Λαπαβίτσας: «Προς Θεού... Δεν είμαστε κόμμα της δραχμής». «Όσοι μας αποκαλούν δραχμιστές είναι κακόβουλοι». «Αν χρειαστεί το εθνικό νόμισμα, που θα χρειαστεί, θα προχωρήσουμε και σε αυτό». Δραχμή δε θέτε, έξω δε θέτε, μέσα δε θέτε, τι θέτε; Ε; (Τρίτη, Mega).

* Ζ. Ζάννας (ΛΑΕ): «Επανάκτηση νομισματικής κυριαρχίας». Το ΠΑΣΟΚ έχει αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα του, βαριά κληρονομιά, στον πολιτικό λόγο. (Παρασκευή, ΕΡΤ).

* Λ. Κανέλλη: «Ούτε ευρώ, ούτε δραχμή το ΚΚΕ». Ρούβλι, μήπως; Δραχμή δε θέτε, έξω δε θέτε, μέσα δε θέτε, τι θέτε; Ε; (ΣΚΑΙ Πέμπτη).

* Μεϊμαράκης για μεταναστευτικό: «Μπορείς να δημιουργήσεις τις συνθήκες εκείνες που θα αποτρέψεις την έλευση». Όπως φράχτες, συρματοπλέγματα με γυαλιά ή ομαδικές δεήσεις για φουρτούνα, ώστε να πνίγονται από μόνοι τους. Μακράν του Διαφωτισμού και ο κ. Μεϊμαράκης... (Πέμπτη, Alpha).

Παν.Λαφαζάνης : «Υπήρχε άλλη λύση, ο Τσίπρας έκανε στροφή την τελευταία στιγμή»

Την άποψή του για έξοδο από την ευρωζώνη και το κοινό νόμισμα εξέφρασε για ακόμη μια φορά ο Παναγιώτης Λαφαζάνης εξαπολύοντας εκ νέου επίθεση στον Αλέξη Τσίπρα.

Ο πρόεδρος της Λαϊκής Ενότητας, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό «Παραπολιτικά», χαρακτήρισε απαράδεκτη την μνημονιακή στροφή του Αλέξη Τσίπρα σημειώνοντας ότι «δυστυχώς ο κ. Τσίπρας με την πολιτική του αποφάσισε να συνομολογήσει το τρίτο μνημόνιο και πέρασε στην αντίπερα όχθη, εμείς δεν μπορούσαμε να συνυπάρχουμε σε αυτό το σχήμα».

«Άλλη λύση υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει, είναι η έξοδος από την ευρωζώνη και το πέρασμα στο εθνικό νόμισμα» επανέλαβε ο κ. Λαφαζάνης για να συνεχίσει λέγοντας «αν περιμένουμε από τρίτους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα για μας είναι πολύ μεγάλο λάθος. Θα βρούμε συμμάχους και χρηματοδοτήσεις εάν κάνουμε το βήμα. Εμείς πρώτα απ’ όλα πρέπει να το κάνουμε και να βγούμε μπροστά, αν δεν το κάνουμε εμείς, κανείς δεν θα το κάνει για μας».

Τρίτη δύναμη

Ο επικεφαλής της Λαϊκής Ενότητας εξήγησε τον στόχο του κόμματός του να γίνει τρίτη δύναμη εντός κοινοβουλίου εκτιμώντας ότι Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ δεν θα μπορέσουν να συγκεντρώσουν μεγάλα ποσοστά και το μετεκλογικό τοπίο θα έχει ανατροπές.

«Ο ΣΥΡΙΖΑ είχε αποφασίσει όχι πάση θυσία στην Ευρώπη»

Συνεχίζοντας την κριτική του προς τον πρώην πρωθυπουργό, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης υπογράμμισε ότι «είχαμε συμφωνήσει να βγάλουμε τη χώρα από τα μνημόνια και τα αντιλαϊκά μέτρα, αλλά ο Αλέξης Τσίπρας την τελευταία στιγμή έκανε την στροφή» και συμπλήρωσε: Οι αποφάσεις του ΣΥΡΙΖΑ ήταν να μείνουμε στην Ευρώπη, όχι όμως πάση θυσία. Το να μείνουμε στο ευρώ ήταν επιλογή… μένουμε πάση θυσία». 

Ο κ. Λαφαζάνης εκτίμησε ότι οι καταθέσεις αυτή τη στιγμή χάνονται από την τράπεζα κι όχι όταν θα πάμε σε ένα άλλο νόμισμα. «Κι αν συνεχίσουμε με τα μνημόνια, θα εξανεμιστούν όλες οι καταθέσεις. Ο λαός πληρώνει για τις τράπεζες. Ό,τι μας δίνουν οι δανειστές για να δώσουμε στις τράπεζες, κάποια στιγμή θα τα επιστρέψουμε στους δανειστές. 50 δισεκατομμύρια δώσαμε πριν από λίγο στις τράπεζες και τώρα θα δώσουν άλλα 20 ή 30 δισεκατομμύρια από το δημόσιο για να σωθούν και πάλι οι τράπεζες.Τα μνημόνια είναι καταστροφικά. Δεν θα μείνει τίποτα». 

«Δεν θα πάρουμε ούτε ένα ευρώ από τον πολίτη»

Παράλληλα, ο κ. Λαφαζάνης σημείωσε ότι η Λαϊκή ενότητα δεν θα πάρει ούτε ένα ευρώ από τον πολίτη, ενώ θα στηρίξει τις αποταμιεύσεις, τις καταθέσεις και τα περιουσιακά στοιχεία. 

«Τώρα τα ξεπουλάνε όλα. Και τον δημόσιο πλούτο και τα χρήματα του κάθε νοικοκυριού. Στόχος τους είναι να μην υπάρχει τίποτα. Αν δεν ανακοπεί η μνημονιακή πορεία, δεν έχουμε μέλλον», ανέφερε χαρακτηριστικά.  

«Δεν έχουμε μαγικά ραβδιά»

Αναφερόμενος στο πρόγραμμα της Λαϊκής Ενότητας ο κ. Λαφαζάνης τόνισε πως: «Μαγικά ραβδιά, το ξεκαθαρίζω, δεν έχουμε. Δεν πρέπει να λέμε ψέματα στον κόσμο. Όμως θα πρέπει να μην τρομοκρατούμε και τον κόσμο με δηλώσεις τύπου «δεν υπάρχει ζωή έξω από το ευρώ». Πόσες χώρες υπάρχουν την Ευρώπη που δεν είναι στο ευρώ; Είναι απομονωμένες; Όχι φυσικά. Η ευρωζώνη βαδίζει από το κακό στο χειρότερο. Γιατί πρέπει ντε και καλά να μείνουμε και να ακολουθήσουμε το πείραμα της Ευρώπης στο αδιέξοδο που δημιουργείται; Εμείς θέλουμε να διευρύνουμε τις διεθνείς σχέσεις της Ελλάδας, κι όχι να τις περιορίσουμε. Θέλουμε να καταστήσουμε την χώρα μας πιο ισχυρή. Δεν είναι σωτηρία το ευρώ. Δεν είπαμε όμως ότι ο δρόμος θα είναι εύκολος. Επαναλαμβάνω, ότι ο δρόμος θα είναι δύσκολος, γιατί κανείς δεν έχει μαγικά ραβδιά».

Πηγή

LIVE - Κωνσταντοπούλου: Ο Τσίπρας διέλυσε το ΣΥΡΙΖΑ

Σε παρελθοντικό χρόνο μίλησε για το ΣΥΡΙΖΑ η Ζωή Κωνσταντοπούλου στη συνέντευξη Τύπου που παραχωρεί στην ΕΣΗΕΑ προκειμένου να ανοίξει τα χαρτιά της για το πολιτικό της μέλλον. 

«Ήταν ένα κόμμα συλλογικότητας, προάσπισης της δημοκρατίας, αλλά κάποιοι αποφάσισαν να καταστρέψουν αυτό το κόμμα» είπε αφήνοντας σαφείς αιχμές προς τον Αλέξη Τσίπρα. Τόνισε ακόμη ότι η κυβέρνηση προχωρά σε εκλογές προκειμένου να μπορεί να παραβιάζει την λαϊκή ετυμηγορία ενώ σημείωσε ότι υπάρχουν υπεύθυνοι για το γεγονός πως οι κοινοβουλευτικές ομάδες δεν λειτούργησαν.

LIVE η συνέντευξη Τύπου

Επιπλέον τόνισε ότι η ίδια υπονομεύτηκε και από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ αναφέροντας το όνομα του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκου Φίλη, λέγοντας πως την απείλησε ευθέως πως εάν δεν συμμορφωθεί με τις υποδείξεις του Μαξίμου, θα την τελειώσουν.

Στη συνέντευξη Τύπου της Ζωής Κωνσταντοπούλου έδωσαν το παρόν ο Δημήτρης Στρατούλης και ο Γιάννης Σταθάς, ο Νίκος Φωτόπουλος και ο Παναγιώτης Καλφαγιάννης ενώ φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει η Ραχήλ Μακρή, η οποία έχει δηλώσει ότι περιμένει τις ανακοινώσεις της Ζωής για να δει και η ίδια τι θα κάνει. 

Την εμφάνισή τους έκαναν και δυο πανό. Ένα υπέρ και ένα κατά της Ζωής Κωνσταντοπούλου. «Όχι στα Μνημόνια. Ναι στη Ζωή» έγραφε το πανό των υποστηριχτών της πρώην προέδρου της Βουλής.

«Τέλος στη Ζωή της ανεργίας» έγραφε το δεύτερο που σήκωσαν συμβασιούχοι της Βουλής. 

Πηγή

Τα σκάνδαλα των γερμανικών κολοσσών διόγκωσαν το ελληνικό χρέος

Η γαλλική εφημερίδα, αναδημοσιεύοντας κείμενο του γαλλικού πρακτορείου ειδήσεων, σχολιάζει πως η ενώ η Γερμανία παρουσιάζεται ως σοβαρή και ευσυνείδητη, αρκετές από τις εμβληματικές βιομηχανίες της κατηγορούνται για συμμετοχή σε σκάνδαλα διαφθοράς στην Ελλάδα που διόγκωσαν το χρέος της χώρας.

Όπως σχολιάζει η Liberation, η αφρόκρεμα των γερμανικών βιομηχανιών, Siemens, Daimler, Rhainmetall, έχουν απασχολήσει με κάμποσες υποθέσεις διαφθοράς στην Ελλάδας, ενώ, το Βερολίνο συνεχίζει να προειδοποιεί για τα ασταθή οικονομικά της Αθήνας.

Το μεγαλύτερο σκάνδαλο στην μεταπολεμική Ελλάδα

Αναφερόμενη στη Siemens η εφημερίδα τονίζει ότι το αμερικανικό CorpWatch έχει χαρακτηρίσει την υπόθεση ως «το μεγαλύτερο εταιρικό σκάνδαλο στην μεταπολεμική Ελλάδα». Σημειώνει, ακόμη, ότι μπορεί να μην έχει οριστεί ακόμη δικάσιμος για τα 19 πρώην μεγαλοστελέχη της Siemens, ωστόσο η δίκη θα είναι μια από τις μεγαλύτερες της δεκαετίας στην Ελλάδα. 

Το άρθρο σημειώνει ότι η σύνδεση της Siemens στην Ελλάδα ξεκινάει από τον 19ο αιώνα με την εταιρεία να θεωρείται τώρα ύποπτη για «λάδωμα» διαφόρων υπαλλήλων ώστε να καταφέρει να συνάψει επικερδή συμβόλαια, ειδικά για την αναβάθμιση του ελληνικού τηλεφωνικού δικτύου στα τέλη της δεκαετίας του 1990.

Η Siemens συνολικά φέρεται να δαπάνησε 70 εκατ. ευρώ για δωροδοκίες στην Ελλάδα με την έρευνα της υπόθεσης να βρίσκεται στον ένατο χρόνο της και η δικογραφία αριθμεί περισσότερες από 2.300 σελίδες. 

Το γαλλικό πρακτορείο ζήτησε την άποψη κάποιου εκπροσώπου της εταιρείας, ωστόσο, η απάντηση που έλαβε ήταν «ουδέν σχόλιον».

Σημειώνεται, ακόμη, ότι ένας από τους κύριους υπόπτους για διαφθορά είναι ο Μιχάλης Χριστοφοράκος, ο οποίος είναι απίθανο να προσαχθεί σε δίκη, καθώς, το 2009, κατέφυγε στη Γερμανία και η γερμανική δικαιοσύνη αρνήθηκε να τον εκδώσει. 

Χοντρές μπίζνες με τα εξοπλιστικά

Η Liberation επισημαίνει ότι ένας ακόμη κερδοφόρος τομέας για τις γερμανικές επιχειρήσεις ήταν η προμήθεια όπλων, ενώ η Ελλάδα για χρόνια δαπανούσε το 2,2% του ΑΕΠ της για την άμυνα.

Εκτός της Siemens η Liberation αναφέρεται και στην αυτοκινητοβιομηχανία Daimler σημειώνοντας ότι η ελληνική δικαιοσύνη ξεκίνησε έρευνα στις αρχές του 2015 με υποψίες περί δωροδοκίας στην ανάθεση της σύμβασης για στρατιωτικά οχήματα, ύψους 100 εκατομμυρίων ευρώ. Την ίδια ώρα, ο Krauss Maffei Wegmann, ένας από τους δημιουργούς των Leopard, τέθηκε, επίσης, υπό έρευνα στο Μόναχο.

Τέλος, η Liberation καταγράφει και την υπόθεση της Rheinmetall στην οποία επιβλήθηκε το 2012 πρόστιμο 37 εκατομμυρίων ευρώ από δικαστήριο της Βρέμης για υπόθεση δωροδοκίας που αφορούσε την πώληση αντιαεροπορικών αμυντικών συστημάτων. Επίσης καταδικάστηκαν και δύο πρώην διευθυντικά στελέχη της Ferrostaal για την υπόθεση των υποβρυχίων, ενώ, η εταιρεία «έφαγε» πρόστιμο 140 εκατ. ευρώ.

Πάντως, η εφημερίδα σημειώνει ότι υπάρχουν παρατηρητές που σημειώνουν ότι τα πρόστιμα δεν έχουν καμία σχέση με την αξία των συμβάσεων.

Πηγή

Από τον κύκλο της μελαγχολίας στη μάχη κατά της απογοήτευσης

γράφει η Νικόλ Λειβαδάρη

Ο κύκλος της – κατά Σακελλαρίδη – συριζαϊκής μελαγχολίας κλείνει, η μάχη κατά της απογοήτευσης ξεκινά. Αυτός τουλάχιστον είναι ο βασικός στόχος του Αλέξη Τσίπρα από σήμερα έως την Κυριακή της 20ης Σεπτεμβρίου και αυτός είναι και ο μεγάλος αντίπαλός του: Οι απογοητευμένοι ψηφοφόροι του Γενάρη που, είτε αναποφάσιστοι, είτε αποπροσανατολισμένοι, αποτελούν σε κάποιες δημοσκοπήσεις ακόμη και το εν δυνάμει «πρώτο κόμμα».

Ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός επιχείρησε χθες, από το βήμα της πανελλαδικής συνδιάσκεψης του ΣΥΡΙΖΑ, να δείξει ακριβώς αυτό το κάδρο και να δώσει το σύνθημα της «φυγής προς τα εμπρός». Υποστήριξε ότι η εικόνα «ενός κόμματος σε αποσύνθεση, που δεν μπορεί να δώσει τη μάχη» είναι, εν μέρει, προϊόν των media, ζήτησε να μπει «τέλος στη μελαγχολία» και «να πάμε στην αισιοδοξία» και έβαλε ξανά σε πρώτο πλάνο το δίλημμα της σύγκρουσης του «νέου» με το «παλιό και κατεστημένο».

«Τώρα κλείνει ένας κύκλος», είπε, «κι ανοίγει αυτός της μάχης», καλώντας άπαντες να τιμήσουν το «γαμώτο του ελληνικού λαού».

«Ολοι μας, αναχωρητές, πενθούντες και μάχιμοι, οφείλουμε πάνω απ’ όλα να απαντήσουμε στις αγωνίες και, κυρίως, στην απογοήτευση της κοινωνίας», το έθετε λίγο διαφορετικά κορυφαίο στέλεχος της απελθούσας κυβέρνησης στο περιθώριο της συνδιάσκεψης, δείχνοντας όμως και εκείνο το τέλος της εσωστρέφειας και την στροφή στον αγώνα επανασύνδεσης με τους απογοητευμένους ψηφοφόρους του 36%.

Πρόκειται όμως για έναν αγώνα που δεν θα είναι εύκολος, όπως εύκολο δεν διαγράφεται ούτε το τέλος της εσωκομματικής κρίσης. Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος δήλωσε μεν ότι «θα δώσει τη μάχη μαζί με τον Αλέξη» αλλά, ταυτόχρονα, έθεσε έμμεση υποψηφιότητα για νέα εσωκομματική αντιπολίτευση, οι «53+» κατέθεσαν κείμενο-πλατφόρμα με όρους και προϋποθέσεις για ψηφοδέλτια, πρόγραμμα, συνεργασίες και συνέδριο, η Ζωή Κωνσταντοπούλου θα πει σήμερα πανηγυρικά την τελευταία της λέξη με την ανακοίνωση της συνεργασίας της με την Λαϊκή Ενότητα και η καταμέτρηση των στελεχών-αναχωρητών ανά την επικράτεια συνεχίζεται σε καθημερινή βάση.

Την ίδια ώρα, οι εκλογικοί επιτελείς της Κουμουνδούρου αναλύοντας τα ποιοτικά στοιχεία των πρώτων δημοσκοπήσεων διαπιστώνουν ότι το 12,5% όσων ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ τον Γενάρη δηλώνουν σήμερα αναποφάσιστοι, ενώ παράλληλα καταγράφουν διαρροές 8,2% (περίπου 280.000 ψξηφοφόρων) προς τη Λαϊκή Ενότητα του Παναγιώτη Λαφαζάνη και 5,2% προς τη ΝΔ του Βαγγέλη Μεϊμαράκη.

Και για τη μεν Λαϊκή Ενότητα θεωρούν ότι η δυναμική της είναι περιορισμένη και οι προς τα εκεί απώλειες διαχειρίσιμες, η επαναπροσέλκυση όμως του υψηλού ποσοστού αναποφάσιστων και απογοητευμένων ψηφοφόρων προϋποθέτει τη μέγιστη δυνατή αξιοποίηση του προσωπικού πολιτικού κεφαλαίου «Αλέξης Τσίπρας». Πόσο μάλλον, όταν επίσημος, διακηρυγμένος στόχος παραμένει η αυτοδυναμία χωρίς «μεγάλους συνασπισμούς» και «Εθνικές της διαπλοκής» - έναν στόχο, που ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης επιχειρεί να ακυρώσει εν τη γενέσει του αντιπαραβάλλοντας τη «νίκη έστω και με μία ψήφο» και την «κυβερνητική συνεργασία ακόμη και με τον ΣΥΡΙΖΑ»…

Αυτοτελή κάθοδο αποφάσισε η ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Το «ρεύμα» προσχώρησης στη Λαϊκή Ενότητα δεν ακολουθεί η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το πανελλαδικό όργανο της οποίας συνεδρίασε χθες. Η εισήγηση, που στηρίχθηκε από την πλειοψηφία των στελεχών και των οργανώσεων της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ήταν απορριπτική για το «κάλεσμα» ένταξης στις τάξεις της Λαϊκής Ενότητας, και αποφάσισε με 64 θετικές ψήφους έναντι 14 αρνητικών την αυτοτελή κάθοδό της στις προσεχείς εκλογές.

Δύο οργανώσεις της, όμως, η Αριστερή Ανασύνθεση και η Αριστερή Αντικαπιταλιστική Συσπείρωση, πρότειναν τη συνεργασία με το νέο εκλογικό σχήμα.

Με δεδομένη την άρνηση της ηγεσίας της ΑΝΤΑΡΣΥΑ για συνεργασία με τη Λαϊκή Ενότητα, το ερώτημα είναι πλέον τι θα πράξουν οι δύο αυτές οργανώσεις, καθώς στο κοινό τους κείμενο προτείνουν μεν τη συνεργασία, αλλά με όρους τους οποίους έχει ήδη απορρίψει η Λαϊκή Ενότητα.

Συγκεκριμένα, ζητούν μεταξύ άλλων «η συμμετοχή της ΑΝΤΑΡΣΥΑ να αποτυπωθεί στη σύνθεση των ψηφοδελτίων και στην κοινοβουλευτική εκπροσώπηση», καθώς και «ο μετωπικός και συνεργατικός χαρακτήρας του ψηφοδελτίου να αποτυπωθεί και στον τίτλο».

Τα Κούτσουρα του Δαλαμάγκα

γράφει ο Δημήτρης Νανούρης

Ο Βαγγέλας ο Μεϊμαράκης αδικεί τον εαυτό του. Τα λέει μπάσα, κουτσαβακίστικα και μασημένα, φιλτράρονται στις τρίχες της μουστάκας οι υψηλές νότες κι άντε να βγάλεις άκρη. Κατηγορεί, φέρ’ ειπείν, τον πρωθυπουργό πως δραπέτευσε. Βουνό το δίκιο του, αλλά πού να το βρει; Διότι όλοι καταλαβαίνουν πως ο μικρός σαλτάρισε με σβελτάδα απ’ τον θώκο, για να γλιτώσει προφανώς απ’ τα αδιέξοδα τα οποία προξενεί η υπογραφή του τρίτου Μνημονίου. Ο Αλέξης, όμως, προσφεύγει στις κάλπες και διεκδικεί την αυτοδυναμία, διαψεύδοντας οικτρά τον αρχηγό της αντιπολίτευσης.

Ριζοσπάστης εξ απαλών ονύχων, κομματιάζει τους γόρδιους δεσμούς. Αρέσκεται στις καθαρές λύσεις. Δουλεύει στο μυαλό του τις εκλογές απ’ τον Ιούλιο, με στόχο να εξασφαλίσει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία που θα του επιτρέψει να κυβερνήσει, εξήγησε. Δεν επιδιώκει, άρα, να το στρίψει α λα γαλλικά, ούτε διά του αρραβώνος. Απλώς δεν επιθυμεί να κατοικεί στο Μαξίμου το πρώτο εικοσαήμερο του Σεπτεμβρίου. Στις αρχές του μηνός πρέπει να εγκαινιάσει τη ΔΕΘ κι η Νύμφη του Θερμαϊκού του φέρνει εφιάλτες.

Κρίση πανικού του δημιουργεί. Θυμάται τον λόγο που εκφώνησε εκεί, πέρυσι τέτοιες μέρες, και τον πιάνει σύγκρυο. Πόσα ψέματα αναγκάζεται να λέει αλήθεια κανείς, προκειμένου να αναρριχηθεί στην εξουσία; Πόσα κονικλοτροφεία λαγών με πετραχήλια να τάζει; Το κακό με τους ψηφοφόρους είναι πως οι αφιλότιμοι δεν ξεχνούν τις υποσχέσεις ενίοτε. Την οριστική κατάργηση των Μνημονίων και του ΕΝΦΙΑ. Την αύξηση του κατώτατου μισθού στα 751 ευρώ. Τη σεισάχθεια και την επαναφορά του αφορολόγητου στα 12.000 ευρώ. Τις 300.000 νέες θέσεις εργασίας σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, αλλά και στην κοινωνική οικονομία. Και, και, και... Με τι μούτρα να πάει φέτος;

Ο Τσίπρας αποφεύγει τη Θεσσαλονίκη, όπως ο διάολος το λιβάνι. Απ’ αυτήν ήθελε να αποδράσει και επινόησε το τέχνασμα των εκλογών κι αυτό ακριβώς εννοούσε ο Ευάγγελος. Τον προδίδει, εν τούτοις, η αργκό που χρησιμοποιεί. Ετσι κι αλλιώς συναμετάξυ τους θα κυβερνήσουν. Κανείς απ’ τους δυο δεν είναι κορόιδο να την κοπανήσει. Οσο για το προγραμματάκι της συμπρωτεύουσας, ο «πονηρούλης» Αλέξης το άφησε προίκα στον Λαφαζάνη, όστις, με άγνοια κινδύνου, το περιφέρει ανά την επικράτεια για να χτυπάει αργότερα την γκλάβα του στα ντουβάρια. Η Σαλόνικα εκδικείται, επιτέλους, τους χαμουτζήδες.

Στην καθόλα κυρία Θάνου ευχόμαστε να μακροημερεύσει. Κάνει στράκες η κυβέρνησή της. Αψογη στην ορκωμοσία. Αν έδινε υπουργείο και στον Κεντέρη, θα ’τρεχε με χίλια. Στα κεραμίδια του Παιδείας, ξεκουφαίνει το νιάου νιάου της Κιάου. Αν μπαλώσει τσάτρα πάτρα τα κενά στα σχολεία και διανείμει εγκαίρως τα βιβλία, θα αφήσει εποχή. Ο Ζώης στο Ναυτιλίας μοιάζει με το αντίθετο του στίχου του Εγγονόπουλου: «Στρατηγέ, τι ζητούσες στη Λάρισα συ ένας Υδραίος;». Επικίνδυνη η τοποθέτηση της Πρωτοψάλτη στο Τουρισμού. Την έχω ικανή ν’ ανοίξει βενζινάδικο στα σύννεφα για να προσελκύσει επισκέπτες και να συλληφθεί για λαθρεμπόριο καυσίμων.

meteoros@efsyn.gr

Θέλει; Μπορεί; Πρέπει να κυβερνά η Αριστερά;

γράφει ο Τάσος Παππάς

Οσοι είχαν προβλέψει ότι το μοντέλο ΣΥΡΙΖΑ θα δοκιμαστεί στην πράξη και θα απειληθεί η συνοχή του όταν κληθεί να αναλάβει ευθύνες διακυβέρνησης, επιβεβαιώθηκαν πανηγυρικά.

Τα πολυσυλλεκτικά σχήματα λειτουργούν και αποδίδουν ως χώροι υποδοχής και έκφρασης της κοινωνικής δυσαρέσκειας, αλλά κλονίζονται μόλις το πρόγραμμα που τους έδωσε τη νίκη έρχεται σε επαφή με την πραγματικότητα.

Τα στελέχη που συγκροτούσαν την ηγετική ομάδα καλλιέργησαν αυταπάτες στους πολίτες, αλλά και στους εαυτούς τους -και γι' αυτό ήταν τόσο πειστικά.

Νόμισαν ότι με μοναδικά όπλα την ετυμηγορία του λαού, το δίκιο και τη βούλησή τους θα καταφέρουν να ανατρέψουν τους δυσμενείς συσχετισμούς και θα προκαλέσουν στην Ευρώπη ένα μαζικό ρεύμα συμπαράστασης στην ελληνική υπόθεση.

Οταν άρχισαν να συνειδητοποιούν ότι ο εταίρος είναι εχθρός, και μάλιστα αδίστακτος, μοχθηρός και εκδικητικός, ότι η συμπάθεια στην Ευρώπη για την ελληνική κυβέρνηση δεν αρκούσε για να μεταβληθούν οι ισορροπίες και ότι η ζωή δεν θα τους κάνει το χατίρι να συμμορφωθεί προς τις επιθυμίες τους, προσγειώθηκαν ανώμαλα.

Και έτσι, η πρώτη φορά κυβέρνηση της Αριστεράς κλείνει τον κύκλο της και το κόμμα που ήταν ο κορμός της βγαίνει βαριά πληγωμένο. Διάσπαση, αποστράτευση, εμφύλιος, απογοήτευση.

Θα πει κανείς ότι αυτά είναι συνηθισμένα πράγματα για την ελληνική Αριστερά. Τα έχει ξαναπεράσει. Σίγουρα.

Ωστόσο, μέχρι τώρα οι συγκρούσεις στο εσωτερικό της αφορούσαν το πολιτικό προσωπικό και τα μέλη της και πολύ λιγότερο την πλειονότητα των πολιτών που απλώς παρακολουθούσαν τις διεργασίες και τις αναμετρήσεις ανάμεσα στα διάφορα τμήματά της, άλλοτε με ενδιαφέρον, άλλοτε με θλίψη και άλλοτε με παχυλή αδιαφορία. Αλλωστε, άλλοι κυβερνούσαν και καθόριζαν την τύχη τους.

Η Αριστερά ήταν για τους περισσότερους μια ηθική δύναμη, ένα υπολογίσιμο φόβητρο για τα συστημικά κόμματα και χρήσιμη ως αντιπολίτευση για να διεκδικεί καλύτερες αμοιβές για τους εργαζόμενους, να παλεύει για να περιορίζει την εργοδοτική αυθαιρεσία και τον κρατικό αυταρχισμό, να ασκεί πίεση για φιλολαϊκές μεταρρυθμίσεις, να οργανώνει διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες, να βάζει πλάτη για να υπερασπιστεί τους άνεργους και τους αδύναμους και να περιγράφει ένα ακτινοβόλο μέλλον, την ουτοπία της. Ομως έως εκεί.

Δεν πίστευαν ότι ήταν ικανή να κυβερνήσει και γι' αυτό δεν της είχαν δώσει την ευκαιρία. Πρέπει πάντως να πούμε ότι αυτή η εικόνα δεν διαμορφώθηκε ερήμην της Αριστεράς. Συνέβαλε και η ίδια στη δημιουργία της.

Μέχρι το 2012, τα σχήματα του χώρου αρκούνταν σ' έναν περιφερειακό ρόλο, εκτιμώντας προφανώς ότι θα ήταν τουλάχιστον παράδοξο να θέτουν θέμα εξουσίας, ενώ η επιρροή τους στο εκλογικό σώμα ήταν ισχνή.

Το σκηνικό άλλαξε με τα μνημόνια και την κατάρρευση του παλιού πολιτικού συστήματος. Ο Αλ. Τσίπρας επέβαλε (αυτή είναι η σωστή λέξη, γιατί υπήρξαν ισχυρές αντιστάσεις) μια διαφορετική προσέγγιση.

Κατάφερε να μετακινήσει το κόμμα του από την αμυντική, βολική και ασφαλή θέση «δεν πρέπει να κυβερνήσουμε γιατί καραδοκεί ο κίνδυνος της ενσωμάτωσης» στη γραμμή «και θέλουμε και μπορούμε και πρέπει να κυβερνήσουμε για να αλλάξουμε τη χώρα».

Ηταν μια άλλη στρατηγική, η οποία σε συνθήκες οικονομικής κρίσης και με τα κόμματα του συναινετικού δικομματισμού απαξιωμένα λόγω του δυσώνυμου παρελθόντος τους και των μνημονίων, εκτόξευσε τον ΣΥΡΙΖΑ από το περιθώριο στο κέντρο της πολιτικής.

Η στιγμή λοιπόν που οι αντικειμενικές συνθήκες έμοιαζαν ώριμες και ο υποκειμενικός παράγοντας φαινόταν έτοιμος να επωμιστεί τις ευθύνες της διακυβέρνησης ήρθε στις 25 Γενάρη του 2015. Το τι μεσολάβησε για να φτάσουμε στο σήμερα είναι γνωστό.

Ποια είναι η κατάσταση τώρα;

⬗ Για ένα κομμάτι της ριζοσπαστικής Αριστεράς το καθεστώς του μνημονίου είναι τόσο ασφυκτικό (δικτατορικό) που δεν επιτρέπει τομές και μεταρρυθμίσεις προς προοδευτική κατεύθυνση. Πρέπει να ξηλωθεί, γιατί αλλιώς κάθε προσπάθεια παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας και οποιοδήποτε πρόγραμμα αλλαγών προς όφελος των λαϊκών τάξεων είναι καταδικασμένα να αποτύχουν. Μέχρι τότε, αγώνας, οργάνωση, επιμονή, υπομονή και προετοιμασία για την τελική μάχη, χωρίς να αποκλείουμε την έξοδο από την ευρωζώνη, στην οποία κυριαρχεί ο γερμανικός ιμπεριαλισμός.

⬗ Για ένα άλλο κομμάτι της Αριστεράς, τα πράγματα στην Ευρώπη αλλάζουν αργά αλλά σταθερά, μόνη της μία χώρα σαν την Ελλάδα που είναι εξαρτημένη από τις εισαγωγές δεν μπορεί να επιβιώσει, το μνημόνιο ήταν ένας επώδυνος, αλλά αναγκαστικός συμβιβασμός για να αποτραπούν τα χειρότερα, όπως η ασύντακτη χρεοκοπία ή η επιστροφή στο εθνικό νόμισμα με μνημόνιο, ωστόσο υπάρχουν περιθώρια και για να αμβλυνθούν οι πιο επαχθείς πλευρές της συμφωνίας και για να ασκηθούν ριζοσπαστικές πολιτικές σε διάφορα πεδία (φορολογία, διαφθορά, διαπλοκή, δημόσια διοίκηση, πολιτικό σύστημα), που θα αποδείξουν στην πράξη ότι «δεν είμαστε σαν τους προηγούμενους». Διαφορετικά, υποστηρίζει αυτό το ρεύμα, θα εδραιωθεί στην κοινωνία η εντύπωση ότι ούτε θέλουμε ούτε μπορούμε και, που είναι και το χειρότερο και θα σηματοδοτήσει την οριστική περιθωριοποίηση της Αριστεράς, ούτε πρέπει να κυβερνήσουμε.

Τσίπρας: Τέλος οι σταρ και τα σταριλίκια (Video)

«Από τα παθήματά μας να μάθουμε. Φτάνουν πια τα σταριλίκια. Αρκετά πια με τους σταρ», είπε ο Αλέξης Τσίπρας κατά τη δευτερολογία του στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη του ΣΥΡΙΖΑ.

«Έχω γίνει δέκτης πολλών αιτημάτων, τις τελευταίες μέρες, για συμμετοχή στα ψηφοδέλτια. Εγώ έχω μία αρχή και σας ζητάω να την υιοθετήσουμε. Όποιος έρχεται και μου ζητάει να έχει εκλόγιμη θέση δεν θα είναι στα ψηφοδέλτια. Όποιος έρχεται και μου ζητάει να έχει θέση στη μάχη, να βοηθήσουμε μαζί σαν στρατιώτες για να πετύχουμε αυτό το εγχείρημα, θα έχει θέση και σε εκλόγιμη θέση», υπογράμμισε ο Πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ.

Δείτε το βίντεο από τον ALPHA

Πηγή

Η μεγάλη εικόνα …

Γράφει η Κατερίνα Ακριβοπούλου

Στο ίδιο έργο των δημοσκοπήσεων  θεατές και πάλι παρακολουθούμε την αγωνία του συστήματος να δημοκοπήσει για άλλη  μια φορά, αλλοιώνοντας τα πραγματικά ποσοτικά μεγέθη και αποκρύπτοντας ταυτοχρόνως τα λεγόμενα ποιοτικά…

Η αριθμητική της απογοήτευσης και του θυμού που πλασσάρουν στην «ξεπέτα» των δελτίων για ευνοήτους λόγους, δεν έχει καμία σχέση με τα πραγματικά χαρακτηριστικά αυτής της απογοήτευσης και αυτού του θυμού …

Η κοινωνική συνείδηση έχει μεταβληθεί τα χρόνια του μνημονίου με τρόπο καταλυτικό για τη συμπεριφορά των πολιτών και τη μετεξέλιξη της πολιτικής. Ο εκλογικός θρίαμβος του Αλέξη Τσίπρα τον Γενάρη, η πρωτόγνωρη για τα μεταπολιτευτικά χρονικά στήριξη μιας κυβέρνησης την επομένη των εκλογών και το αποκορύφωμα του ΟΧΙ, είναι η ακολουθία του συλλογικού άει σιχτίρ του κόσμου στο διεφθαρμένο,εγκληματικό  σύστημα της κλεπτοκρατίας που τυράννησε τη χώρα τις τελευταίες δεκαετίες. Και σ΄αυτό  δεν επιστρέφει,  παρά τις αφιλότιμες προσπάθειες κέντρων και παράκεντρων…

Μπορεί το τρίτο μνημόνιο να γείωσε το κοινό περί ανάτασης αίσθημα,να μας πήρε τη μπουκιά από το στόμα ρε παιδί μου, να τσουβάλιασε δικαίως μέχρι ενός σημείου και τον Τσίπρα στο κάδρο του θυμού και της απογοήτευσης, αλλά σε καμία περίπτωση δεν τον εξομοιώνει  με τους άλλους…

Οι  προσπάθειες των «επαγγελματιών  της επανάστασης»- οι οποίοι ειρήσθω εν παρόδω 25 χρόνια τώρα ούτε για τα αίτια της κατάρρευσης έχουν απαντήσει, ούτε σοβαρή πρόταση αντιδιαστολής έχουν επεξεργαστεί- να τον τσουβαλιάσουν με τους άλλους ξεπλένοντάς τους ταυτοχρόνως, προκαλεί  ένα νέο κύμα θυμού για τη χουλιγκάνικη στάση τους και ένα ισχυρό ρεύμα απογοήτευσης για το ήθος της Αριστεράς και το έθος του διασπαστικού και άκρως σπαστικού  μικροηγεμονισμού, στην πιο αθώα περίπτωση…

Τα χαιρέκακα χαμογελάκια και η λαϊκή τζάμπα μαγκιά του παλαιού συστήματος από την άλλη, συνηγορούν τελικά στη μετά βδελυγμίας απόρριψή του για δεύτερη φορά. Για να φανταστούμε λίγο επανάκαμψη του “Αδωνι, του Κυριάκου, ή του Βενιζέλου…

Το γερμανικό  κατεστημένο δεν  τιμώρησε μόνο τον Τσίπρα επειδή του αντιμίλησε και διατάραξε οριστικά τις συντεταγμένες του, αλλά και ένα λαό, επειδή σήκωσε κεφάλι. Του έσπειρε διχόνοια και αλληλοσπαραγμό για να του καταστείλει το φρόνημα και να αναστείλει την καρποφορία από τη σπορά της αμφισβήτησης…

Ποιοι από τους τεχνικούς της χειραγώγησης τα καταγράφουν αυτά; Αυτοί που πουλάνε την καραμέλα του ντέρμπι  από το 2012; Αυτοί πού στη γυάλινη σφαίρα της αλεξίσφαιρης διαπλοκής «έβλεπαν»  θρίλερ στις 25 Γενάρη και στο δημοψήφισμα; Οι ίδιοι που από  το 2010 πλάσαραν ότι ο κόσμος θέλει οικουμενική και κυβερνήσεις  συνεργασίας;

Δεν κατάλαβαν τίποτα οι επίμονοι κηπουροί του συστήματος από την πλήρη αποδιάρθρωση του. Δεν βλέπουν ότι τα εργαλεία τους είναι σκουριασμένα και μετρούν με βάση τα ισχύοντα μιας περιόδου ξεπερασμένης ανεπιστρεπτί…

Τα κανάλια και οι θαμώνες τους παπαγαλίζουν  μονότονα κοινοτοπίες του συρμού και του παλουκιού , αλλά δεν λένε κουβέντα  για τα επικείμενα…

Στις 4 Οκτωβρίου η Πορτογαλία θα έχει όπως όλα δείχνουν πολιτική μεταβολή με κυβέρνηση Σοσιαλιστών από κοινού με το Μπλόκο που είναι ο πορτογαλικός ΣΥΡΙΖΑ και ενδεχομένως και το ΚΚ Πορτογαλίας! Εκεί πρόλαβαν και έβαλαν στη φυλακή τον Σόκρατες του Μνημονίου…

Στα μέσα Νοεμβρίου η Ισπανία αλλάζει το σκηνικό με Ποδέμος και Σοσιαλιστές και τον Μάρτιο ακολουθεί η Ιρλανδία  με το Σιν Φέιν να χτυπά ήδη την πόρτα της εξουσίας…

Ο Νότος σε αντιγερμανική κατεύθυνση με πυξίδα την Ελλάδα, η οποία παρά την ενδιάμεση ήττα τακτικής τελικώς και όχι στρατηγικής, όπως θα φανεί σε λίγους μήνες, έριξε πρώτη  το σπόρο…

Αυτή είναι η μεγάλη εικόνα από την οποία προσπαθούν να μας βγάλουν οι άθλιοι της χρεωκοπίας μας, η οποία χρεοκόπησε όμως και τους ίδιους…

Δεν θέλουμε τη μικρή εικόνα ρε γαμώτο, δεν μας χωράει πώς να το κάνουμε …