Ιταλικές Τράπεζες, ώρα μηδέν;

Του Κωνσταντίνου Βέργου*

Ο κύβος ερρίφθη! Η Ιταλική κυβέρνηση φαίνεται ότι οδηγείται σε νέα πρωτόγνωρα βήματα, ξεκινώντας την διαδικασία διάσωσης των τραπεζών. Γιατί η διάσωση γίνεται τώρα και ποια θα είναι τα επόμενα βήματα στις Ιταλικές τράπεζες. Που ακριβώς οδεύει πλέον η Ιταλία;

Όταν ο Ευρωπαίος Επίτροπος Μπαρνιέ σχεδίαζε την διαδικασία διάσωσης των Ευρωπαϊκών τραπεζών με την διαδικασία του bail-in, ήταν άγνωστο ποιες Ευρωπαϊκές Τράπεζες είχε στο μυαλό του. Όταν η νομοθεσία αυτή μπήκε σε ισχύ πέρσι, ήταν επίσης άγνωστο που θα εφαρμόζονταν. Αυτή τη στιγμή, φαίνεται ότι υπάρχει ένας σοβαρός υποψήφιος πελάτης: οι Ιταλικές Τράπεζες!

Το πρόβλημα με το bail-in είναι ότι «κουρεύει» τα λεφτά ομολογιούχων, μετόχων και καταθετών, κάτι που σε καμιά περίπτωση δεν το θέλει η Ιταλική πολιτική ηγεσία, που έχει πίσω της Ιταλικά συμφέροντα. Γι αυτό και ο Ιταλός πρωθυπουργός Ρεντζι προσανατολίζεται στη διάσωση τους. Πίστευε ότι αυτό θα μπορούσε να γίνει,  με ένα μικρό ταμείο. Θα έφτιαχνε μια μικρή εταιρία, θα διοχέτευε λεφτά εκεί, και αυτή η εταιρία θα εισέρχονταν στο μετοχικό κεφάλαιο των τραπεζών που είχαν ανάγκη τα λεφτά, και θα έβαζε τα χρήματα, όταν λεφτά δεν θα υπήρχαν.

Όμως ο κύριος Σοιμπλε, δεν του έκανε την χάρη. Η Γερμανία δεν  επέτρεψε μια τέτοια ρύθμιση, ενώ γενικά υπήρχε κώλυμα καθώς για την ΕΕ απαγορεύεται το κράτος να εισέρχεται ως μέτοχος έτσι σε τράπεζες! Τότε, η Ιταλική ηγεσία σκέφτηκε το «σχέδιο Άτλας», μια εταιρία-φάντασμα, που θα δημιουργούνταν με «ρεφενέ» από τα λεφτά άλλων τραπεζών! Αυτό δεν απαγορεύονταν, αλλά αντέδρασαν οι μέτοχοι των τραπεζών, που ξέρουν ότι πετάνε λεφτά σε πηγάδι, και προτιμούν το «μεγάλο κορόιδο» (φορολογούμενος) να πληρώνει πάντα, τα σπασμένα!

Τώρα πλέον, ο κύβος ερρίφθη. Τα «stress tests» Ευρωπαϊκών Τραπεζών του EBA, του υπεραφεντικου των Ευρωπαϊκών τραπεζών, έβγαλαν τον Ιούλιο του 2016, τις Ιταλικές τράπεζες με προβλήματα, με την Banca Monte dei Paschi di Siena, την ιστορική Ιταλική αυτή τράπεζα, με το χειρότερο δείκτη, με τα κεφάλαια να πέφτουν το 2018 στο….-2,2% (μείον 2,2%) στην περίπτωση ενός μέτρια κακού σεναρίου! Αυτό σημαίνει ότι η Τράπεζα θα έπρεπε σε 6 μήνες, κανονικά, να βρει λεφτά! Με κεφάλαια υπό διαχείριση πάνω από 250 δις, και με δικά της μόλις 9 δις, αντιλαμβανόμαστε ότι η Ιταλική αυτή Τράπεζα θα χρειαστεί «με το καλημέρα» 10 επιπλέον δισ.

Η Τράπεζα αν και προσπάθησε να βρει πόρους, δεν βρήκε ούτε το 1/10 από τα χρήματα που ζήτησε με αύξηση κεφαλαίου, που ήταν μόλις 5 δισ, και έχει ορατό κίνδυνο να χρεοκοπήσει από στιγμή σε στιγμή! Γι αυτό και η Ιταλική κυβέρνηση αποφάσισε άμεση διάσωση με 20 δισ. ευρώ, καθώς σε αντίθετη περίπτωση, η τράπεζα θα πρέπει άμεσα να αρχίσει διαδικασίες κλεισίματος και εκκαθάρισης! Στην πραγματικότητα, όμως, τόσο η συγκεκριμένη τράπεζα όσο και άλλες χρειάζονται άμεσα πολύ περισσότερα χρήματα. Με πρόχειρους υπολογισμούς, θα χρειαστούν δυστυχώς 50-70 δις για τις άμεσες ανάγκες των ιταλικών τραπεζών, αν κάποια Τράπεζα δεν χρεοκοπήσει εν τω μεταξύ!

Ενδεχόμενη χρεοκοπία δημιουργεί τον λεγόμενο «κίνδυνο αντισυμβαλλομένου» δηλαδή αφήνει τρύπες πολλαπλάσιες σε άλλες τράπεζες, λόγω του ότι οι Τράπεζες λειτουργούν με μόχλευση, δηλαδή δανείζονται πολύ περισσότερα χρήματα από όσα κεφάλαια έχουν για να λειτουργούν!

Το Ιταλικό πρόβλημα έχει δύο μεγάλες αιτίες, την πολυετή διάρκεια επίλυσης δικαστικών διαφόρων με όσους χρωστούν σε τράπεζες, που αυξάνει τα «κόκκινα δάνεια», και στην οικονομική κρίση που χτύπησε την χώρα εδώ και 7 χρόνια λόγω σκληρού νομίσματος και πολιτικής λιτότητας στην ΕΕ  λόγω Σόιμπλε. Ας ελπίσουμε η χώρα όλα να τα ξεπεράσει γρήγορα, όμως για να ανατραπούν οι αιτίες απαιτούνται συγκρούσεις, μια πρόγευση από τις οποίες πήραμε πρόσφατα με την αντίθεση Γαλλίας και Ιταλίας με τον κύριο Σοιμπλε στο ESM και την ΕΕ. Προφανώς, η τραπεζική κρίση, επομένως, είναι φιτίλι που οδηγεί σε επιτάχυνση των πολιτικών εξελίξεων στην Ευρώπη, σύγκρουση γιγαντιαίων συμφερόντων και ενδεχόμενη αποκαθήλωση είτε της πολιτικής Σόιμπλε και του ίδιου, είτε της ίδιας της Ιταλίας!

* Ο κ. Κωνσταντίνος Βέργος είναι Καθηγητής Χρηματοοικονομικών, Πανεπιστήμιο Πόρτσμουθ, Αγγλία. 

Γιατί αργοπεθαίνουν οι εφημερίδες;

Του Γιάννη Παντελάκη

Οι εφημερίδες, δεν κλείνουν ή δεν κινδυνεύουν να κλείσουν μόνο λόγω του υπερδανεισμού τους την εποχή της πλαστής ευημερίας στον οποίο δεν μπορούν ν' ανταποκριθούν. Ούτε μόνο επειδή έπαιξαν στο παιχνίδι της διαπλοκής και κάποιες έχασαν. Ούτε καν μόνο επειδή μια κυβέρνηση έβαλε το χεράκι της για να τις σπρώξει στον γκρεμό. Οι εφημερίδες κλείνουν-κυρίως- επειδή δεν πουλάει το προϊόν που προσφέρουν. Δεν είναι ελκυστικές, δεν καταφέρνουν να ανταποκριθούν στον ανταγωνισμό με τα νέα Μέσα.

Η αλήθεια αυτή, αποτυπώνεται στους αριθμούς οι οποίοι είναι αμείλικτοι. Μια τυχαία ημέρα (16/12/2016) τα στοιχεία του πρακτορείου διακίνησης του τύπου (Άργος), δείχνουν πως αθροιστικά οι λεγόμενες απογευματινές (που ωστόσο κυκλοφορούν σχεδόν παράλληλα με τις πρωινές) πούλησαν  71.120 φύλλα. Η πρώτη σε κυκλοφορία εφημερίδα, ΤΑ ΝΕΑ, πούλησαν την ημέρα εκείνη 12.810 φύλλα , η τελευταία, η ΕΣΤΙΑ, 1.150 φύλλα. Για να κατανοήσει κάποιος το μέγεθος του προβλήματος που αφορά στην χαμηλή απήχηση των εφημερίδων, αρκεί να έχει υπόψη του ένα συγκριτικό στοιχείο. Ένα ειδησεογραφικό site σχετικά καλής επισκεψιμότητας, έχει καθημερινά 50-60.000 μοναδικούς αναγνώστες. Περίπου δηλαδή όσο όλες οι απογευματινές εφημερίδες μαζί!

Στην χώρα κυκλοφορούν, έντεκα απογευματινές εφημερίδες και πέντε πρωινές (οι τελευταίες-με εξαίρεση την Καθημερινή η οποία δεν δημοσιεύει τις κυκλοφορίες της- πούλησαν την ιδία ημέρα 9.150 φύλλα) . Επίσης κυκλοφορούν οκτώ αθλητικές εφημερίδες με συνολικές πωλήσεις 23.660 φύλλα. Αυτό το τελευταίο συμβαίνει σε μια χώρα με εντελώς ανυπόληπτο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα και όταν σε χώρες με κορυφαία πρωταθλήματα (Ιταλία, Ισπανία, Βρετανία κ.α.), υπάρχουν λιγότερες αθλητικές εφημερίδες απ’ όσα τα δάκτυλα ενός χεριού.

Με δυο λόγια, παράγουμε περισσότερες εφημερίδες απ’ όσες μπορούμε να καταναλώσουμε. Σε μια χώρα μάλιστα, όπου παραδοσιακά (και όχι μόνο την εποχή της κρίσης), η πλειονότητα των ανθρώπων δεν διαβάζουν/αν εφημερίδες, ούτε βιβλία. Δεν είχαμε ποτέ ανάλογες διακρίσεις σε αντίθεση με την πλειονότητα των Ευρωπαϊκών χωρών.

Η οικονομική κρίση, ήρθε να επιδεινώσει καθοριστικά την κατάσταση στον γραπτό τύπο, όμως η κρίση του τύπου έχει προηγηθεί αρκετά πριν από την οικονομική κρίση. Απλά παλαιότερα με διάφορους τρόπους (προσφορές, δώρα, δανεισμός κ.ο.κ.) οι εφημερίδες επιβίωναν με σχεδόν οριακό τρόπο.

Η κρίση του γραπτού τύπου, δεν οφείλεται μόνο στην αδυναμία του να ανταποκριθεί στα νέα δεδομένα που προέκυπταν κάθε φορά (είσοδος ιδιωτικής τηλεόρασης και ραδιοφώνου, επέκταση του διαδικτύου, κοινωνικά μέσα δικτύωσης κ.α.). Ακόμα και όταν κάποιες εφημερίδες επιχείρησαν να ανταποκριθούν στις νέες ανάγκες, υπήρχε ένα δεδομένο έλλειμμα αξιοπιστίας το οποίο πολλαπλασιαζόταν χρόνο με τον χρόνο (και σ αυτό βοήθησε η έντονη στοχοποίηση του τύπου για λόγους σκοπιμοτήτων). Πρόσφατη έρευνα του ευρωβαρόμετρου έδειξε πως μόνο ένας στους δέκα Έλληνες εμπιστεύεται τα ΜΜΕ. Πιο αξιόπιστο Μέσο θεωρούν το ραδιόφωνο και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και οι εφημερίδες ακολουθούν.

Είναι αλήθεια πως ανάλογα προβλήματα αντιμετωπίζουν πολλές μεγάλες εφημερίδες σε Ευρωπαϊκές χώρες. Πρόσφατα η El Pais ανακοίνωσε την πρόθεσή της να καταργήσει την έντυπη έκδοσή της λόγω μείωσης της κυκλοφορίας, ενώ και ο Βρετανικός Independent κυκλοφορεί μόνο διαδικτυακά. Παρόλα αυτά, αρκετές άλλες εφημερίδες αντέχουν στον ανταγωνισμό επειδή προσαρμόστηκαν πιο γρήγορα στα νέα δεδομένα. Αναθεώρησαν τον σκοπό τους και αλλάξαν την ύλη τους. Κυριάρχησε η ερευνητική δημοσιογραφία, εκμεταλλεύτηκαν τον χρόνο που έχει στην διάθεσή του ο γραπτός τύπος σε αντίθεση με τα υπόλοιπα Μέσα.

Το χαρτί, δεν έχει πεθάνει και μάλλον δεν θα συμβεί αυτό. Αρκεί στο χαρτί ν αποτυπώνονται ενδιαφέρουσες γι’ αυτούς στους οποίους απευθύνονται, ιστορίες πίσω από τις οποίες δεν θα βρίσκονται σκοπιμότητες.. Τα περιθώρια για καλές εφημερίδες που θα καλύπτουν τα τεράστια κενά-ιδιαίτερα εγκυρότητας-που αφήνει το διαδίκτυο και η τηλεόραση, είναι μεγάλα.

Στην αντεπίθεση το ΔΝΤ: Επιμένει σε μείωση αφορολόγητου και κύριων συντάξεων

Το ΔΝΤ επανήλθε στην «κόντρα» με τους Ευρωπαίους, με την Ελλάδα στο επίκεντρο, δίνοντας διευκρινήσεις στο blog του Πολ Τόμσεν και του Μορίς Ομπστφελντ, που είχε προκαλέσει αντιδράσεις.

Μέσα από τέσσερις ερωτήσεις και απαντήσεις, το Ταμείο ουσιαστικά απαντά στα στοιχεία που είχε διαρρεύσει η Κομισιόν, για να καταρρίψει τα επιχειρήματα του ΔΝΤ που αναφέρονταν στο blog των δύο στελεχών του, αλλά και σε εκείνα της Αθήνας.

Ουσιαστικά, το Ταμείο επιμένει στη μείωση του αφορολόγητου και των κύριων συντάξεων. Ακόμη, κάνει αναφορά στη χαμηλή εισπραξιμότητα των φόρων, δίνοντας διαφορετική ερμηνεία στο αν έχει αυξηθεί το ποσοστό της, κάτι που το απορρίπτει.

Σε ό,τι αφορά το αφορολόγητο, αντιστρέφει το επιχείρημα της Αθήνας, αναφέροντας ότι ακριβώς επειδή είναι πολύ χαμηλό, το αποτέλεσμα είναι οι πολύ υψηλοί φορολογικοί συντελεστές και ασφαλιστικές εισφορές, προκειμένου να καλυφθεί το κενό.

Αναφορικά με τις συντάξεις, το ΔΝΤ επιμένει ότι διατηρούνται σε πολύ υψηλά επίπεδα, τονίζοντας ότι εξαιτίας αυτού του γεγονότος δεν μπορούν να δοθούν καλά στοχευμένες κοινωνικές παροχές, ιδιαίτερα στις πιο ευάλωτες ομάδες και τους Ελληνες που έχουν επηρεαστεί περισσότερο από την οικονομική κρίση.

Ακόμη, το Ταμείο απαντά και στο θέμα της φορολογικής μεταρρύθμισης, επισημαίνοντας ότι δεν διευρύνθηκε η φορολογική βάση.

Οι διευκρινίσεις που έδωσε το ΔΝΤ, με 4 ερωτήσεις και απαντήσεις:

Με δεδομένο ότι οι φορολογικοί συντελεστές για το εισόδημα, συμπεριλαμβανομένων των ασφαλιστικών εισφορών, είναι πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ, είναι δίκαιο να υποστηρίζετε ότι οι μισοί Ελληνες φορολογούμενοι εξαιρούνται από τον φόρο εισοδήματος;

Πράγματι, σε μεγάλο ποσοστό είναι επειδή τόσο πολλοί φορολογούμενοι εξαιρούνται από τον φόρο εισοδήματος ότι ο συνολικός φορολογικός συντελεστής στην Ελλάδα είναι τόσο αντιπαραγωγικά υψηλός. Στοιχεία από τις ελληνικές αρχές και την Eurostat δείχνουν ότι πάνω από τους μισούς μισθωτούς εξαιρούνται από την καταβολή οποιουδήποτε φόρου εισοδήματος στην Ελλάδα, σε σύγκριση με τον μέσο όρο 8% στην ευρωζώνη (εξαιρώντας την Ελλάδα). Οπως έχουμε σημειώσει, μία συνέπεια αυτής της μικρής φορολογικής βάσης εισοδήματος είναι ότι οι φορολογικοί συντελεστές στην Ελλάδα είναι μη βιώσιμα υψηλοί συνολικοί (ΦΠΑ κτλ). Οι πολύ υψηλοί φορολογικοί συντελεστές στην Ελλάδα είναι ένα σοβαρό πρόβλημα στον φόρο προσωπικού εισοδήματος και είναι λάθος να προσπαθούμε να τους παρουσιάσουμε ως κάποιου είδους ισχύ.

Αυτοί οι υψηλοί φορολογικοί συντελεστές, που είναι επιζήμιοι τόσο για τις θέσεις εργασίας όσο και για την ανάπτυξη της επίσης οικονομίας, είναι ακριβώς ο λόγος που ζητάμε μία μείωση των συντελεστών της φορολόγησης και των εισφορών, να χρηματοδοτηθεί από μείωση του αφορολόγητου. Δυστυχώς, η εμπειρία στην Ελλάδα ήταν το ακριβώς αντίθετο, καθώς οι αρχές, και υπό το πλαίσιο του τρέχοντος προγράμματος του ESM, νομοθέτησε νέες αυξήσεις στους συντελεστές φορολόγησης και ασφαλιστικών εισφορών, επιδεινώνοντας το πρόβλημα. Το να συνεχίσει σε αυτό το μονοπάτι δεν μπορεί με τη λογική να θεωρείται καλό για την ανάπτυξη.

Η φετινή φορολογική μεταρρύθμιση δεν διεύρυνε σημαντικά τη φορολογική βάση, ευθυγραμμίζοντας το αφορολόγητο στην Ελλάδα με εκείνο των μελών της ευρωζώνης;

Το επιχείρημα ότι το επίπεδο της εξαίρεσης φορολόγησης εισοδήματος είναι κατάλληλο επειδή είναι περίπου το ίδιο ποσό σε ευρώ όπως αλλού στην ευρωζώνη αποτελεί κατά την άποψή μας μία ακατάλληλη σύγκριση, γιατί αγνοεί το γεγονός ότι τα επίπεδα εισοδήματος στην Ελλάδα είναι σχετικά χαμηλά. Για διεθνείς συγκρίσεις, οι ειδικοί επί των φορολογικών εξετάζουν τους κλιμακούμενους δείκτες, όπως το ποσοστό των μισθωτών που είναι κάτω από το όριο ή την αναλογία του επιπέδου του ορίου με τον μέσο μισθό. Με όποια από αυτές τις μετρήσεις, η Ελλάδα παραμένει στο περιθώριο στην Ευρώπη, ακόμη και μετά από την πρόσφατη μεταρρύθμιση, η οποία έκανε μόνο μία οριακή διαφορά:

η μεταρρύθμιση μείωση το ποσοστό των μισθωτών που είναι κάτω από το όριο του αφορολόγητου κατά μόλις 3%, από 55% σε 52%, σε σύγκριση με τον μέσο όρο της ευρωζώνης που είναι 8%, εξαιρώντας την Ελλάδα.

Η αναλογία του αφορολόγητου ορίου με τον μέσο μισθό μειώθηκε ως αποτέλεσμα της μεταρρύθμισης κατά μόλις 5%, από 54% σε 49%, σε σύγκριση με τον μέσο όρο της ευρωζώνης που είναι 24%, εξαιρώντας την Ελλάδα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία από τις χώρες της ΕΕ, η μέση σύνταξη το 2013 ήταν 1.233 ευρώ τον μήνα στη Γερμανία σε σύγκριση με τα 846 ευρώ τον μήνα στην Ελλάδα. Αν προσθέσει κανείς τις κοινωνικές παροχές, που ήταν πολλαπλάσια υψηλότερες στη Γερμανία, η διαφορά είναι ακόμη μεγαλύτερη. Γιατί υποστηρίζετε ότι οι συντάξεις στην Ελλάδα είναι δυσανάλογα υψηλές;

Οι αριθμοί δεν δίνουν μία ακριβή εικόνα, πρώτα από όλα επειδή δεν βασίζονται σε άτομα με παρόμοια χαρακτηριστικά και δεύτερον επειδή δεν διορθώνουν τις διαφορές εισοδήματος στις χώρες. Για παρόμοιους εργαζόμενους- για παράδειγμα με εισφορές 45 ετών- οι συντάξεις είναι σχεδόν ίδιες σε ονομαστικούς όρους (1.287 ευρώ στη Γερμανία και 1.152 ευρώ στην Ελλάδα). Αλλά το ακόμη πιο σημαντικό είναι ότι, λαμβάνοντας υπόψη τα σχετικά με τα εισοδήματα όταν αξιολογούν τα συνταξιοδοτικά συστήματα, οι ειδικοί θα κοιτάξουν την αναλογία της μέσης πρώτης σύνταξης με τον μέσο μισθό στη συνταξιοδότηση. Αυτή η αναλογία είναι 81% στην Ελλάδα, σχεδόν διπλάσιος από τη Γερμανία (43%), δείχνοντας ένα πολύ γενναιόδωρο συνταξιοδοτικό σύστημα.

Και παρότι οι κοινωνικές παροχές είναι πράγματι υψηλότερες σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, ένα από τα βασικά σημεία του blog μας ήταν ότι η Ελλάδα χρειάζεται απελπισμένα να μεταρρυθμίσει τα δημόσια οικονομικά της, ώστε να είναι ικανή να ενισχύσει τέτοιες δαπάνες. Οι γενναιόδωρες φορολογικές εξαιρέσεις και οι πολύ υψηλές συντάξεις «σακατεύουν» τον προϋπολογισμό και εμποδίζουν την εισαγωγή καλά στοχευμένων κοινωνικών παροχών, ιδιαίτερα για τις ομάδες που είναι πιο ευάλωτες και έχουν επηρεαστεί περισσότερο από την οικονομική κρίση. Το να υποδηλώνεις ότι οι υψηλές συνταξιοδοτικές παροχές στην Ελλάδα είναι κατά κάποιο τρόπο δικαιολογημένες γιατί οι στοχευμένες κοινωνικές παροχές είναι τόσο χαμηλές, χάνει εντελώς το νόημα: οι στοχευμένες παροχές είναι ανεπαρκείς ακριβώς επειδή οι συνταξιοδοτικές παροχές διατηρούνται σε πολύ υψηλά επίπεδα.

Δεν έχει αυξηθεί η φορολογική συμμόρφωση; Στους πρώτους εννέα μήνες του 2016, ο συντελεστής εισπραξιμότητας για τους τέσσερις βασικούς φόρους αυξήθηκε σε 81%, από 77% που ήταν το 2015.

Αυτός ο ισχυρισμός είναι λανθασμένος, γιατί βασίζεται σε έναν στενό ορισμό και σε δεδομένα για μερικούς μόνο φόρους. Ο συντελεστής εισπραξιμότητας βασισμένος σε έναν ευρύτερο ορισμό είναι 37% για τους εννέα πρώτους μήνες του χρόνου (δεν έχει αλλάξει από το 2015). Ο αριθμός που περιλαμβάνεται στην ερώτηση αναφέρεται μόνο στους τέσσερις βασικούς φόρους και εξαιρεί τα πρόστιμα, που είναι πολύ υψηλά στην περίπτωση της Ελλάδας.

Πηγή

Εβγαλε βρώμα η ιστορία ότι ξοφλάμε...

Του Θάνου Οικονομόπουλου

Και ο εξευτελισμός, δεν μπορεί, κάπου έχει το όριό του...

Με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, το όριο του εξευτελισμού της είναι στον ανύπαρκτο πάτο της δίνης μέσα στην οποία στροβιλίζεται. Δειλή, μοιραία, άβουλη, καταστροφική...

Η “13η σύνταξη”... έβγαλε τα αποκριάτικα της και έγινε “εφ' άπαξ” παροχή, με το που κατσούφιασαν οι “θεσμοί”! Η μείωση του ΦΠΑ στα νησιά “όσο διαρκεί η κρίση!”, συρρικνώθηκε στην διάρκεια ενός μόνο χρόνου και με την “πρόνοια” να ληφθούν ισοδύναμα δημοσιονομικά μέτρα να καλύψουν την διαφορά. Το.. επαναστατικό αγέρωχο υφάκι του Κομαντάντ Αλέξη “δεν θα μας πού οι ξένοι που θα διοχετεύουμε τα πλεονάσματα μας!”, προσγειώθηκε. Και με την μάσκα του Τσακαλώτου, υπετάγη “τοις κείνων (των ειδεχθών ξένων...) ρήμασι τις εντολές, και πήρε την μορφή επιστολής προς τους δανειστές με ρητές υποσχέσεις “δεν θα ξανακάνουμε τίποτε πριν σας ρωτήσουμε και μας δώστε την άδεια...”. Πως γράφουν τα παιδάκια 100 φορές “δεν θα ξανά-αντιμιλήσω”; Ε, κάπως έτσι...

Κι' όλο αυτή η κατρακύλα στην σκάλα της κακιάς αναξιοπιστίας της χώρας, άνευ ουσιαστικού λόγου! Για να κάνει ο Κομαντάντ την... επαναστατική φιγούρα του! Να πείσει τους ιθαγενείς, ότι αυτός “καθαρίζει” για πάρτη τους. Και μάλιστα στα... ψέμματα, αφού τα ψίχουλα που μοίρασε, θα τα πάρει πίσω ως... καρβέλια ολόκληρα, με την περικοπή του ΕΚΑΣ και τις νέες μειώσεις στις συντάξεις! Θα μπορούσε κάλλιστα να έχει ενημερώσει, να έχει αιτιολογήσει την παροχή και να έχει πάρει την άδεια (όπως έχει συνομολογήσει ότι πρέπει να γίνεται!) από τους δανειστές-αλλά δεν το' κανε. Γιατί τότε, τι σόι “φιλολαϊκός” Ζαπάτα θα ήταν;

Η Ελλάδα, το 1980 με την ένταξή της στην ΕΟΚ, έγινε από αντικείμενο, υποκείμενο της ευρωπαϊκής πραγματικότητας. Με την κρίση, την οποία η χώρα βιώνει πολύ πιο δραματικά από τις άλλες λόγω σωρευμένων επί δεκαετίες εθνικών παθογενειών, έγινε πάλι “αντικείμενο”, και με τα καραγκιοζιλίκια και τους ανεύθυνους ερασιτεχνισμούς της κυβέρνησης (που ξαναζεί τον..,. “θρίαμβο” του ερέβους και της καταστροφής του 2015) κατάντησε, φευ, κλοτσοσκούφι που δεν “ανησυχεί”, αλλά ούτε και ενδιαφέρει κανέναν. Το grexit ξαναμπαίνει στο τραπέζι, το φάσμα μιας αναγκαστικής και ασχεδίαστης χρεοκοπίας προβάλλει. Και το πιο δυσοίωνο, και δυστυχώς διόλου απίθανο, σενάριο είναι η πρόταση Σόϊμπλε του 2014 “γυρίστε στην δραχμή μόνοι σας και κάπως θα σας βοηθήσουμε...”, να φτάσει πολύ σύντομα η στιγμή που θα φαντάζει ως... χαμένη ευκαιρία.

Ο Τσίπρας αρχίζει να συνειδητοποιεί (σε κάποι εκλάμψεις του ιδεοληπτικού φαντασιακού του...), ότι το παιγνίδι δεν βγαίνει. “Απειλεί” τους Ευρωπαίους, αλλά δεν τους καίγεται καρφάκι. Όσα “ηρωικά” και μπουφόνικα κι' αν σκαρφιστεί, η κοινωνία τον εγκαταλείπει. Σε λίγους μήνες στραγγίζουν τα δημόσια ταμεία, νέο μνημόνιο δεν πρόκειται να υπάρξει, στις αγορές δεν θα είμαστε σε θέση να βγούμε. Θα αναγκασθεί να καταφύγει σ' εκλογές λόγω ασφυκτικού αδιεξόδου σε μια απέλπιδα προσπάθεια “να σώσει οτιδήποτε αν σώζεται...”. Έστω την... χαμένη τιμή της Αριστεράς, που τόσο ξεδιάντροπα διακόρευσε. Και πάντως, την δικιά του ανευθυνότητα να την φορτώσει ως ευθύνη στους επόμενους...

Από το2009 και μετά, η χώρα περνάει πολύ δύσκολες ώρες. Που απαιτούσαν σύνεση, ψυχραιμία, ενδοσκόπηση, αναγνώριση των λαθών μας με ειλικρίνεια και υπευθυνότητα, ενσυνείδητη αλλαγή πορείας, επανεκκίνηση. Με τα συνήθη νεοελληνικά πισωγυρίσματα, κουτσά-στραβά και με όχι και τόσο δίκαια κατανεμημένες θυσίες, κάτι προσπαθούσαμε να κάνουμε.

Τα δυο τελευταία χρόνια όμως, ότι μικρό είχαμε αρχίσει να πετυχαίνουμε, το κλοτσήσαμε. Παγιώθηκε η εθνική αναξιοπιστία μας στο εξωτερικό. Ως κοινωνία, συνηθίσαμε, παθητικά αποδεχθήκαμε, την ανωμαλία. Την διαρκή εκκρεμότητα. Το μη μεταρρυθμίσιμο της σαραβαλιασμένης κρατικής υπόστασης. Την αδυναμία διακυβέρνησης. Την καθημερινή βία. Φτάσαμε να λέμε “που μπήκαν φωτιές; Στα Εξάρχεια, α καλά μωρέ...”! Βουλιάζουμε σε μια θανατερή απάθεια, με μόνη “ελπίδα” το ξόρκι ότι “δεν μπορεί, κάτι θα γίνει...”, για να μην επισυμβεί το πολύ πιθανό “αδιανόητο”.

Που κουρταλεί τες θύρες μας... 

Ο Αλέξης τσαμπουκά, ο Ευκλείδης την ουρά…

Ετσι γίνεται συνήθως. Οι Πρωθυπουργοί άλλοτε παίζουν το «δώστα όλα» και ενίοτε κάνουν (ψιλο)τσαμπουκάδες για το πόπολο. Και έρχονται μετά οι υπουργοί Οικονομικών να τα μαζέψουν και να φέρουν τη λυπητερή

 Του Γιώργου Καρελιά

Και όμως η ουσία από την επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα στην Κρήτη δεν ήταν ο «τσαμπουκάς», με τον οποίο αντιμετώπισε τις τηλεοπτικές κάμερες και όσους ήθελαν να μείνουν μέσα στην αίθουσα της σύσκεψης με τους αγρότες. Σε αυτό είχε δίκιο, το όλο σκηνικό ήταν για το θεαθήναι. Αλλά αυτό ήταν η επιφάνεια.

Η ουσία βρίσκεται σε όσα είπε στην ομιλία του λίγο αργότερα και αποτυπώνουν (καλύτερα επιβεβαιώνουν, για μια ακόμα φορά) τον παραπλανητικό τρόπο προσέγγισης των πραγμάτων. Ακόμα χειρότερα: καλλιεργούν φρούδες ελπίδες για ευνοϊκές εξελίξεις, οι οποίες όπου να ‘ναι έρχονται, ενώ η ωμή πραγματικότητα βοά ότι έρχονται (κι άλλα, πολλά) χρόνια δύσκολα.

Ο Πρωθυπουργός, λοιπόν, αφού κατάφερε να κάνει θέμα το διώξιμο των καμερών, επανέλαβε τον εαυτό του με όσα είπε:

Πρώτον, ότι δεν δέχεται υποδείξεις από κανέναν και θα κάνει ό,τι θέλει τα λεφτά από τα πλεονάσματα (εδώ).

Και δεύτερον, όπου να ‘ναι τελειώνει το νταραβέρι με τους δανειστές, κλείνει η αξιολόγηση, ρυθμίζεται το χρέος και η Ελλάδα «βγαίνει από τα Μνημόνια και την επιτροπεία».

Χαράς ευαγγέλια; Αμ δε. Αυτά είναι λόγια του αέρα. Στην πεζή πραγματικότητα θα προσγειωθεί ο δυστυχής υπουργός Οικονομικών, ο οποίος θα κληθεί να διαβεβαιώσει τα αντίθετα. Οι τεχνοκράτες της τρόικας απαιτούν (εδώ) συγκεκριμένα πράγματα. Και ο Ευκλείδης Τσακαλώτος θα χρειαστεί να πέμψει επιστολή, που θα λέει άλλα από αυτά που είπε ο Τσίπρας (εδώ).

Ετσι γίνεται συνήθως. Οι Πρωθυπουργοί τάζουν και δίνουν και στη συνέχεια οι υπουργοί Οικονομικών αναγκάζονται να βάλουν την ουρά στα σκέλια και να φέρουν την λυπητερή. Οπως τότε που καλούσαν το ΔΝΤ να μπει στο ελληνικό πρόγραμμα (εδώ). Οπως τις προάλλες που άλλοι έδιωχναν το ΔΝΤ και άλλοι το ήθελαν (εδώ). Ή όπως τότε που είχαμε βγει από τα Μνημόνια, όπως είχε πει ο κυβερνητικός συνεταίρος (εδώ), αλλά δεν έγινε έτσι ακριβώς, τώρα θα αρχίσουμε να βγαίνουμε, όπως λέει ο μεγάλος εταίρος.

Εντάξει, λοιπόν, «θα περάσει κι αυτό». Ο Τσακαλώτος θα στείλει την επιστολή, που δεν θα λέει μόνο αυτό που είπε πρόσφατα στο Eurogroup (εδώ). Θα λέει στον Σόιμπλε και τους συν αυτώ να μην ανησυχούν, διότι υπάρχει και ο κόφτης. Ο οποίος, αν χρειαστεί, θα τα πάρει πίσω, πρώτα από αυτούς στους οποίους τα έδωσαν τώρα.

Καλά να είμαστε να πληρώνουμε, για να μη δούμε τον κόφτη. Γιατί τότε ο Τσακαλώτος θα χρειαστεί να στείλει χιλιάδες επιστολές, όπως ο Κατρούγκαλος (χάθηκε αυτή η ψυχή…), για το πώς θα κοπούν οι συντάξεις. Και ο Τσίπρας δεν θα έχει πού να πάει για βοήθεια, αφού η μισή Ευρώπη το 2017 θα στήνει κάλπες.

Επιμύθιον: όπου βλέπεις «τσαμπουκάδες», έχε το νου σου στους κόφτες. Δεν ξέρεις από πού θα σου ‘ρθουν.

Ο Θεοχάρης «βλέπει» προς τη Δημοκρατική Συμπαράταξη

Μία μέρα αφότου αναδείχθηκε εκπρόσωπος των ανεξάρτητων βουλευτών, άφησε να εννοηθεί ότι σκέφτεται να παρευρεθεί στο ιδρυτικό συνέδριο της Δημοκρατικής Συμπαράταξης και να το στηρίξει με όλες του τις δυνάμεις. Υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις

Εμφανίστηκε στην πολιτική σκηνή ως Γενικός Γραμματέας Εσόδων στην κυβέρνηση Σαμαρά, εξελέγη βουλευτής με το Ποτάμι τον Ιανουάριο του 2015 και τον Σεπτέμβριο της ίδιας χρονιάς, ανεξαρτητοποιήθηκε τον Απρίλιο του 2016, δημιούργησε μία νέα πολιτική κίνηση («Δημοκρατική Ευθύνη») τον Ιούλιο, διεγράφη από την κίνηση αυτή (!) και αργότερα αναδείχθηκε εκπρόσωπος των επτά ανεξάρτητων βουλευτών της Βουλής. Ποιο θα είναι το επόμενο πολιτικό βήμα του Χάρη Θεοχάρη;

Δεν αποκλείεται να μεταπηδήσει στη Δημοκρατική Συμπαράταξη. Παρότι ο ίδιος τόνισε ότι είναι νωρίς ακόμη, ομολόγησε ότι παρακολουθεί τις διεργασίες που γίνονται σχετικά με το ιδρυτικό συνέδριο που έχει προαναγγείλει η συμπαράταξη για το 2017. Ο ίδιος λοιπόν θέλει να διαπιστώσει «αν θα είναι κάτι που “καπελώνεται” από υπάρχοντες μηχανισμούς ή αν θα είναι ένα πραγματικά ιδρυτικό συνέδριο που θα ζητήσει και θα φέρει ρήξη με το παρελθόν», όπως είπε μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό Action 104.6. «Αν είναι έτσι, με όλες μου τις δυνάμεις θα ήθελα να το στηρίξω. Αν όμως συζητάμε απλώς για αλλαγή ταμπέλας και συνέχιση της λογικής που μας έφερε εδώ, τότε δε θα μπορώ να το συνυπογράψω», τόνισε ο κ. Θεοχάρης.

189351

Πόσες άσχετες τροπολογίες μπορούν να χωρέσουν σε ένα νομοσχέδιο;

Πατήστε εδώ

Υστερα έκανε έναν σχολιασμό για τη ρευστότητα του πολιτικού σκηνικού. «Το πολιτικό παιχνίδι έχει γίνει πάρα πολύ στενό. Οι διαφορές μεταξύ των κομμάτων είναι πολύ μικρές. Ουσιαστικά συζητάμε ποιος έχει τα καλύτερα ισοδύναμα», είπε στην ίδια συνέντευξη. «Μια στρεβλή πολιτική από ανθρώπους που δεν έχουν τη φαντασία να ορθώσουμε το δικό μας πρόγραμμα απέναντι στις πολιτικές που έρχονται απ’  έξω.  Το σύστημα που μας πτώχευσε έχει χρεοκοπήσει, προσπαθεί όμως να διατηρηθεί και γι’ αυτό δε μπορούμε να βγούμε από την κρίση», συμπλήρωσε.

Οσο για την κρίση, ο οικονομολόγος ήταν σαφής: «Η χρεοκοπία της χώρας έρχεται τον Ιούλιο με μαθηματική ακρίβεια. Όσο καλά και να πάνε τα δημόσια οικονομικά, δεν υπάρχει περίπτωση να αποπληρώσουμε τα ομόλογα του Ιουλίου», είπε τονίζοντας ότι η δεύτερη αξιολόγηση πρέπει να κλείσει το συντομότερο δυνατόν.

Πάντως εκτίμησε ότι η σημερινή κυβέρνηση δεν θέλει να πάει σε ρήξη και ότι προσπαθεί να κάνει κάποιες κινήσεις που μπορεί να αναστρέψουν το αρνητικό κλίμα για αυτή. «Ωστόσο το πράγμα έχει ξεφύγει. Η κυβέρνηση  με δικά της λάθη έχει καθυστερήσει τις διαπραγματεύσεις και τις έχει βάλει στο κέντρο των προεκλογικών εκστρατειών των πιο σκληρών χωρών της Ευρωζώνης, της Ολλανδίας και της Γερμανίας», επεσήμανε.

«Δυστυχώς κινείται στη λογική της πολιτικής διαπραγμάτευσης, η οποία γίνεται τη λάθος στιγμή. Η πολιτική διαπραγμάτευση με την κυρία Μέρκελ στα «σχοινιά», χτυπημένη από το προσφυγικό και με την στροφή της γερμανικής πολιτικής σκηνής πιο δεξιά, είναι εναντίον της χώρας μας. Εμείς πρέπει να κατεβάσουμε τους τόνους και να λύσουμε τα ζητήματα σε τεχνικό επίπεδο. Να τα περάσουμε όσο πιο ανώδυνα γίνεται», σημείωσε.

Κατά τη διάρκεια της Διάσκεψης των Προέδρων της Βουλής, την Τρίτη, ο κ. Θεοχάρης αναδείχθηκε εκπρόσωπος των ανεξάρτητων βουλευτών, με αναπληρωτή τον Γιώργο Καρρά. Από το σύνολο των επτά ανεξάρτητων βουλευτών, θετική ψήφο στον κ. Θεοχάρη έδωσαν οι βουλευτές Λεωνίδας Γρηγοράκος, Γιώργος Καρράς, Κατερίνα Μάρκου και Ιάσων Φωτήλας. Δεν υπερψήφισαν ο Στάθης Παναγούλης και ο Νίκος Νικολόπουλος.

Πηγή

Άρθρο ευρωβουλευτή στη Liberation: Μακιαβελικό το σχέδιο του Schaeuble κατά της Ελλάδας

Για να επιβιώσει στον 21ο αιώνα, το κοινό νόμισμα πρέπει να γίνει εργαλείο αλληλεγγύης όποιες και αν είναι συνθήκες και όχι μέσον αποκλεισμού στα χέρια των ισχυρών του Eurogroup, υποστηρίζει ο ευρωβουλευτής Yannick Jadot με άρθρο του στην εφημερίδα Liberation.

Το νέο ενοχλητικό επεισόδιο στο οποίο αναμείχθηκε το Eurogroup στις 14 Δεκεμβρίου αναβιώνει την ένταση γύρω από την Ελλάδα. Αφού η χώρα ξεπέρασε αυτή τη χρονιά τους στόχους που ορίσθηκαν από τους πιστωτές σε ό,τι αφορά το δημοσιονομικό πλεόνασμα, η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα αποφάσισε να δώσει λίγο οξυγόνο στους Έλληνες που έχουν πληγεί περισσότερο από τη λιτότητα με ένα χριστουγεννιάτικο πριμ για τους πιο φτωχούς συνταξιούχους και την αναβολή της αύξηση του ΦΠΑ στα νησιά του Αιγαίου που έχουν πληγεί από την προσφυγική κρίση. Σε απάντηση, το Eurogroup πάγωσε τα ισχνά βραχυπρόθεσμα μέτρα για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους.

Δύσκολο να μην δει κανείς το χέρι του Wolfgang Schaeuble, του πανίσχυρου υπουργού Οικονομικών της Angela Merkel. Εδώ φαίνεται ότι συνεχίζει το μακιαβελικό του σχέδιο: να ωθήσει την Ελλάδα και τις χώρες της νότιας Ευρώπης εκτός της ευρωζώνης. Καθώς δεν είναι δυνατός ο αποκλεισμός μίας χώρας από τη ζώνη, ελπίζει χωρίς αμφιβολία ότι η πολιτική ασφυξία της κυβέρνησης Τσίπρα θα καταφέρει να καταστήσει την επιλογή της συμμετοχή στο ευρώ τόσο δυσβάσταχτη για τους Έλληνες, ώστε να ζητήσουν οι ίδιοι να φύγουν.

Ωστόσο, ο Αλέξης Τσίπρας και ο ελληνικός λαός έδειξαν από το καλοκαίρι του 2015 πόσο είναι προσηλωμένοι στο ευρώ και ότι είναι έτοιμοι για πολλές θυσίες για να διατηρήσουν το κοινό νόμισμα. Και δεν είναι δεν είναι υπερβολή να ειπωθεί ότι η φτώχεια έχει εκτιναχθεί, το σύστημα υγείας ψυχορραγεί, η ανεργία αγγίζει το ένα τέταρτο του πληθυσμού και περί το ήμισυ των νέων, ενώ οι πρόσφυγες συνεχίζουν να φθάνουν...

Πολλές θυσίες

Γι' αυτό ήταν απολύτως θεμιτό να εκμεταλλευθεί κανείς τις καλές δημοσιονομικές επιδόσεις για να μειωθεί η πίεση και να σταλεί ένα σημάδι στο πιο φτωχούς. Η δημοτικότητα του Αλέξη Τσίπρα έχει μειωθεί πολύ και αυτές οι ενοχλήσεις μπορεί να έχουν σοβαρές πολιτικές συνέπειες: τα μέλη του Eurogroup δεν μπορούν να αγνοήσουν αυτό το πλαίσιο και η απόφασή τους είναι ασυγχώρητη.

Για να σπάσει αυτός ο φαύλος κύκλος και να αποτραπεί οι ιδιοτροπίες κάποιων να γίνουν η καταστροφή της Ευρώπης, είναι απαραίτητο να διεκδικήσουμε μια θεμελιώδη αρχή: το δικαίωμα στο ευρώ. Οι πολίτες του κάθε κράτους μέλους της ζώνης του ευρώ θα πρέπει να έχουν μια εγγύηση ότι το ευρώ θα διατηρηθεί ως νόμισμά τους ανεξάρτητα από τις περιστάσεις. Δεν πρέπει να γίνουν όμηροι των ισχυρότερων σε ό,τι αφορά ένα σημαντικό στοιχείο της οικονομικής και κοινωνικής τους ζωής.

Το ότι αυτό το δικαίωμα πρέπει να συνδέεται με υποχρεώσεις, με τη λήψη μέτρων ώστε να εμποδίζεται ένα κράτος να συμπεριφέρεται σαν παράνομος επιβάτης του κοινού νομίσματος είναι φυσικά νόμιμο.

Αλλά με την αναγόρευση της πρόσβασης στο ενιαίο νόμισμα σε αναφαίρετο δικαίωμα, θα επιτρεπόταν στους ευρωπαίους πολίτες να αμφισβητούν τις αποφάσεις του πανίσχυρου Eurogroup και θα ανοιγόταν ένας χώρος δημοκρατίας από μια ουσιαστική αντι-εξουσία. Μια αντι-εξουσία που ένα κοινοβούλιο της ζώνης του ευρώ θα είχε τη δυνατότητα να διασφαλίσει και να εκπληρώσει. Για να επιβιώσει στον 21ο αιώνα, το ενιαίο νόμισμα πρέπει να γίνει ένα εργαλείο αλληλεγγύης: το ευρώ πρέπει να ενισχυθεί μέσω της δημοκρατίας και να σταματήσει να αναπτύσσεται εναντίον της.

Ο Yannick Jadot είναι ευρωβουλευτής, υποψήφιος των Οικολόγων στις προεδρικές εκλογές στη Γαλλία.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ  

«Έβρεξε» 38 τροπολογίες στη Βουλή

Μέχρι στιγμής έχουν κατατεθεί 19 υπουργικές τροπολογίες και 19 βουλευτικές 

Σειρά τροπολογιών, αρμοδιότητας πολλών υπουργείων, κατατέθηκαν στο χωροταξικό νομοσχέδιο του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας, η συζήτηση του οποίου ολοκληρώνεται σήμερα με την ψήφισή του.

Μέχρι στιγμής έχουν κατατεθεί 19 υπουργικές τροπολογίες και 19 βουλευτικές, προκαλώντας την έντονη αντίδραση της αντιπολίτευσης, την οποία ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενέργειας, Γιώργος Σταθάκης, χαρακτήρισε υπερβολική.

«Είναι μία διαδικασία που οφείλουν όλοι να αποφεύγουν», τόνισε ο κ. Σταθάκης και πρόσθεσε ότι οι περισσότερες ρυθμίσεις είναι αναγκαίες λόγω ασφυκτικών χρονικών περιθωρίων και αφορούν θέματα που πρέπει να κλείσουν μέχρι τέλη Δεκεμβρίου.

«Η Βουλή μετατρέπεται σε πλυντήριο της ανικανότητας της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ», υποστήριξε ο πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ, Γιάννης Μανιάτης, με τον κ. Σταθάκη να του απαντά ότι τα στοιχεία εις βάρος των προηγούμενων κυβερνήσεων είναι συντριπτικά για τροπολογίες που κατέθεταν παραμονές γιορτών.

Στις υπουργικές τροπολογίες που έχουν κατατεθεί, μεταξύ άλλων, προβλέπονται:

- Η αναστολή μέχρι 31/12/2017 του ειδικού τέλους ταφής ύψους 35 ευρώ ανά τόνο διατεθέντων αποβλήτων των οργανισμών και επιχειρήσεων που διαθέτουν σε Χώρο Υγειονομικής Ταφής.

- Η επέκταση της δυνατότητας σύναψης συμβάσεων του ΕΟΠΥΥ με παρόχους πέρα από τους μέχρι σήμερα συμβαλλόμενους και η υποχρέωση τήρησης μητρώου παρόχων, καθώς και τροποποιήσεις ως προς την εφαρμογή μηχανισμού αυτόματης επιστροφής για διαγνωστικές εξετάσεις, νοσηλεία και φυσικοθεραπείες από συμβεβλημένους ιδιώτες παρόχους υπηρεσιών υγείας.

- Τροποποιήσεις στο άρθρο που αφορά τον υπολογισμό του τιμήματος απόκτησης ανά μετοχή του 25% του μετοχικού κεφαλαίου ης ΑΔΜΗΕ ΑΕ από τη Δημόσια Εταιρεία Συμμετοχών ΑΔΜΗΕ ΑΕ, ενώ ορίζεται ότι ανεξάρτητος εκτιμητής θα ορίσει το τίμημα.

- Η αυτοδίκαια παράταση μέχρι 31/12/2017 των ατομικών συμβάσεων που έχουν λήξει μέχρι και 90 ημέρες πριν την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου για την καθαριότητα των κτιρίων των δημοσίων υπηρεσιών, των ανεξάρτητων αρχών των ΝΠΔΔ και ΝΠΙΔ, καθώς και των ΟΤΑ.

- Ισχύουν αναδρομικά από 1/1/2016 αποφάσεις για αποζημιώσεις της εργασίας για το προσωπικό των ΟΤΑ Α' και Β' βαθμού.

- Η δυνατότητα πληρωμής δαπανών μισθωμάτων ή αποζημιώσεων χρήσεως ακινήτων, όπου στεγάζονται κεντρικές και περιφερειακές υπηρεσίες του υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού για τα έτη 2014-2016.

- Η δυνατότητα στους κατόχους σταθμών παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ για την υλοποίηση συγκεκριμένων έργων να συνάπτουν Σύμβαση Λειτουργικής Ενίσχυσης μέχρι την 31η Δεκεμβρίου, υπό την προϋπόθεση ότι θα υποβάλλουν μέχρι τότε στην ΑΔΜΗΕ ΑΕ δεσμευτική δήλωση καταβολής του συνολικού κόστους σύνδεσης στις καθοριζόμενες δόσεις.

Επίσης, η αυτοδίκαιη λύση της σύμβασης σε περίπτωση μη καταβολής των δόσεων εντός των οριζόμενων προθεσμιών καθώς και η αναστολή από 1/1/2017 και μέχρι την έκδοση υπουργικής απόφασης, υπογραφής Συμβάσεων Λειτουργικής Ενίσχυσης Διαφορικής Προσαύξησης και Σταθερής Τιμής για τους οριζόμενους σταθμούς παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ και ΣΗΘΥΑ (Συμπαραγωγή Ηλεκτρικής ενέργειας και Θερμότητας Υψηλής Απόδοσης. Ακόμη, απαλλάσσονται από την υποχρέωση καταβολής του ετήσιου τέλους για τα έτη 2015-2016 οι κάτοχοι άδειας παραγωγής σταθμών ΣΗΘΥΑ.

- Τροποποιούνται οι όροι και οι διαδικασίες για την πρόσβαση και τη χρήση των αρχαιολογικών χώρων, ιστορικών τόπων, μνημείων και μουσείων.

- Παρατείνεται για ακόμη δύο έτη από 1/1/2017 το ειδικό πρόγραμμα επανειδίκευσης, κατάρτισης και απόκτησης επαγγελματικής εμπειρίας για τους ωφελούμενους πρώην εργαζόμενους της εταιρείας «ΘΡΑΚΗ ΑΕ».

- Ορίζεται ότι το εφάπαξ βοήθημα στους χαμηλοσυνταξιούχους δεν υπόκειται σε οποιαδήποτε κράτηση, δεν κατάσχεται ούτε συμψηφίζεται με ήδη βεβαιωμένα χρέη προς το Δημόσιο ή τράπεζες και δεν υπολογίζεται στα εισοδηματικά όρια για την καταβολή οποιουδήποτε επιδόματος ή παροχής κοινωνικού ή προνοιακού χαρακτήρα.

- Επεκτείνεται η χορήγηση άδειας διάθεσης βιοκαυσίμων και σε νομικά πρόσωπα που έχουν τη μορφή ιδιωτικής κεφαλαιουχικής εταιρείας. Ομοίως επεκτείνεται και η χορήγηση άδειας εμπορίας αργού πετρελαίου και πετρελαιοειδών προϊόντων ενώ προστίθεται και νέα άδεια κατηγορίας Ε' για νησιά του Αιγαίου, εκτός Κρήτης, Ρόδου και των νησιών του Αργοσαρωνικού. Ορίζεται ελάχιστο εταιρικό κεφάλαιο ποσού 200 χιλ. ευρώ για όγκο πωλήσεων μέχρι 100 χιλ. μετρικούς τόνους και καταργείται η εναλλακτική απαίτηση ασφαλιστικής κάλυψης ενώ απαιτείται εγγυητική επιστολή ύψους 500 χιλ. ευρώ για τη χορήγηση άδειας κατηγορίας Δ' εμπορίας ασφάλτου. Καταργείται η υποχρέωση υποβολής των σχετικών εγγράφων αναφορικά με τη διαθεσιμότητα των αποθηκευτικών χώρων εντός της ελληνικής επικράτειας στην περίπτωση παραγωγών και εισαγωγέων αυτούσιου βιοντίζελ με εγκατεστημένες μονάδες σε κράτος-μέλος της ΕΕ. Οι άδειες εμπορίας που έχουν ανανεωθεί διατηρούνται σε ισχύ μέχρι την ημερομηνία λήξης τους.

- Προβλέπεται η τήρηση ξεχωριστού μητρώου και για τα νομικά πρόσωπα οποιασδήποτε νομικής μορφής, των οποίων όχι μόνο ένας εταίρος αλλά και τουλάχιστον ένα μέλος ή υπάλληλος με σύμβαση απασχόλησης είναι ενεργειακός επιθεωρητής. Τα απαιτούμενα δικαιολογητικά για την εγγραφή νομικών προσώπων στο μητρώο υποβάλλονται εφεξής ηλεκτρονικά στο πληροφοριακό σύστημα που τηρείται στα αρμόδια Τμήματα Επιθεώρησης του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας. 

Η κυβέρνηση καίει καλύτερα τα τρόλεϋ

Και μάλιστα πιο πολλά από όσα καίνε κάθε τρείς και δύο οι παλαβωμένοι της Πατησίων έξω από το Πολυτεχνείο! Μόνο που «τα δικά μας παιδιά» τα καίνε με βενζίνη και στουπιά ενώ η κυβέρνηση τα καίει με χαρτονομίσματα. Και στις δύο περιπτώσεις το λογαριασμό τον πληρώνουμε εμείς. Ο λαός.

Τα «παιδιά» του ανεκδιήγητου υπουργού Προστασίας του Αέρα έχουν για ορμητήριο αίθουσες του Πολυτεχνείου, όπου ζουν και αποθηκεύουν τα πυρομαχικά τους με την ευγενική χορηγία του λαού. Ο λαός πληρώνει τα καμένα, όχι μόνο τρόλεϋ, αλλά και κτήρια, μαγαζιά, αυτοκίνητα, φανάρια, πινακίδες κι ο,τι άλλο καίγεται στις επιδρομές των μπαχαλάκηδων ολοχρονίς. Από τους φόρους του λαού βγαίνουν οι ζημιές. Ποτέ από τις τσέπες της εξουσίας.

Είναι φανερό ότι οι επαναστάτες του πολυτεχνείου καταστρέφουν για το καλό του λαού. Δεδομένου ότι οι οικογένειες Βαρδινογιάννη, Αγγελόπουλου, Μητσοτάκη, Τσάκου, Ζολώτα, Βασιλάκη, Αποστολόπουλου, Μαρινάκη και Μπόμπολα έχουν βρεθεί σε αδιέξοδο, ανήμπορες πια να φτάσουν ασφαλείς στα σπίτια τους με τα τρόλεϋ και τα λεωφορεία από την Πατησίων.

Και καταστρέφοντας εντελώς ανενόχλητοι οι μπαχαλάκηδες προσπαθούν να επεκτείνουν τη ζώνη κατοχής τους από το πολυτεχνείο και τα Εξάρχεια, απέναντι, προς τη Μάρνη και την Γ’ Σεπτεμβρίου Περί αυτού πρόκειται. Να καταργήσουν με την τρομοκρατία την Πατησίων ως σύνορο. Γι αυτό καίνε τρόλεϋ, αλλά και λεωφορεία, τρομοκρατώντας τους πολίτες να μην ταξιδεύουν τα βράδια από τη λεωφόρο.

Γιατί προτιμούν τα τρόλεϊ; Γιατί είναι πιο αργά, πιο δυσκίνητα και γι αυτό πιο εύκολη λεία.

Η κυβέρνηση από την πλευρά της έχει ένα άλλο πιο σατανικό σχέδιο για τα τρόλεϋ, αλλά και για τα λεωφορεία:

Βάζει το λαό με φόρους να πληρώσει περίπου 100.000.000 ευρώ ελλείμματα για το 2016 και 2017 (σύμφωνα με τους προϋπολογισμούς της δημόσιας εταιρίας συγκοινωνιών ΟΣΥ) για να εισπράξει η ίδια τις ψήφους των οδηγών, του διοικητικού και τεχνικού προσωπικού και τη στήριξη των συνδικαλιστάδων του κλάδου.

Οι συνδικαλιστάδες, λοιπόν, στις συγκοινωνίες, χέρι- χέρι με τις διοικήσεις και τις κυβερνήσεις είναι συμμέτοχοι στο διπλό μεγάλο σκάνδαλο που γίνεται σε βάρος της τσέπης των πολιτών. Με τα ακυρωτικά μηχανήματα και με αυξήσεις μισθών, παρά τα τεράστια ελλείμματα!

1. Κατασπατάληση εκατομμυρίων ευρώ με τα νέα ακυρωτικά μηχανήματα. Που εγκαθίστανται τρία- τρία (!) σε κάθε όχημα αντί για ένα (1) δίπλα στον οδηγό, όπως γίνεται σε όλο τον πλανήτη, από το Μεξικό και τη Νορβηγία μέχρι το Βλαδιβοστόκ! Είμαι αυτόπτης.

Με διάταξη, ήταν υποχρεωτική και εδώ η επιβίβαση των επιβατών μόνο από την μπροστινή είσοδο από την 1/11/2014, ώστε να μπορεί ο οδηγός να βλέπει τις λαθροχειρίες. Η φιλολαϊκή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, όμως κατάργησε στην πράξη την πρόβλεψη ώστε να μπορεί ο λαός να πληρώνει με πρόσθετους φόρους τους χιλιάδες ανενόχλητους τζαμπατζήδες!

Η εγκατάσταση τριών ακυρωτικών δεν έχει κανένα έμπρακτο λόγο εκτός από την αύξηση του εξόδου του προϋπολογισμού του έργου, δηλαδή το φούσκωμα του λογαριασμού. Για ποιο λόγο; Ας τον βρει ο εισαγγελέας.

Επειδή, όπως μπορεί να καταλάβει και ο πιο βλάκας, η εισητηριοδιαφυγή, που προκαλεί κάθε χρόνο τρύπα εκατομμυρίων ευρώ στις συγκοινωνίες θα συνεχίσει με τον ίδιο ρυθμό, αφού δεν θα γίνεται κανένας έλεγχος στο μπες- βγες.

Ποιος αντιδρά στην εγκατάσταση της μπάρας ελέγχου σε όλες τις συγκοινωνίες, και στον έλεγχο εισόδου από τον οδηγό σε τρόλεϋ, λεωφορεία όπως γίνεται σε όλο τον κόσμο; Οι συνδικαλιστάδες!

Το παραμύθι του ηλεκτρονικού εισιτηρίου είναι του αέρα, γιατί τίποτε δεν εξασφαλίζει την εφαρμογή ενός μέτρου παρά μόνο ο έλεγχος. Οι ελεγκτές για τα χιλιάδες οχήματα είναι…27 όλοι κι όλοι!

Και εγκαθίστανται τα μηχανήματα ακόμα και σε κατεστραμμένα οχήματα στα αμαξοστάσια, χωρίς μέχρι αυτή τη στιγμή να έχει ξεκαθαριστεί ποιοι, με ποιες προδιαγραφές και με ποιο σκεπτικό έχουν εκπονήσει τη μελέτη, ποιος την ενέκρινε και με ποια κριτήρια εφαρμόστηκε, χωρίς ουσιαστικό όφελος!

Πόσο κοστίζει η λειτουργία τρόλεϋ και λεωφορείων; 217 εκατομ. ευρώ το 2016. Πόσα είναι τα έσοδά τους; 161 εκατομ. ευρώ! Πόσα ήταν τα έσοδα το 2015; 200 εκατομ. ευρώ! Και η σχέση εσόδων- εξόδων προβλέπεται να είναι ακόμα χειρότερη το 2017.

Ο λαός πρέπει να ξέρει ότι δεν γίνεται τίποτε στον προνομιούχο κλάδο των συγκοινωνιών που να μην το ξέρουν οι συνδικαλιστάδες, τίποτε δεν γίνεται χωρίς την έγκριση τους, για να μην πούμε πως ο,τι προτείνεται είναι της αρεσκείας τους με τη νοοτροπία της εδώ και 30 χρόνια ακλόνητης πασοκαρίας.

Και πρέπει να ξέρει ότι εκτός από τα ελλείμματα των 100 εκατομ. η κυβέρνηση έχει ορίσει επιδότηση ύψους 87 εκατομ. για τις Οδικές Συγκοινωνίες για το 2017(τρόλεϋ, λεωφορεία)!

2. Υπό αυτές τις συνθήκες και με την τεράστια τρύπα ελλείμματος, η Δημόσια υπηρεσία Σταθερές Συγκοινωνίες (ΣΤΑΣΥ, ηλεκτρικός, τραμ, μετρό) υπέγραψε επιχειρησιακή σύμβαση με τους εργαζόμενους, που προβλέπει αυξήσεις 2%- 4%μ στους μισθούς από 1/6/2017 για τα επόμενα δύο χρόνια! Την οποία ενέκρινε το υπουργείο Εργασίας, σιγά μην έχανε τα ψηφαλάκια.

Είναι η δεύτερη συνεχόμενη ζημιογόνα χρονιά για τη ΣΤΑΣΥ, που έχει εξασφαλίσει και κρατική επιδότηση για το 2017! Επομένως, δεν υπάρχουν λεφτά για αυξήσεις και κάθε ευρώ αύξησης θα επιβαρύνει τον ήδη ελλειμματικό προϋπολογισμό, δηλαδή τους φόρους των πολιτών. Του λαού. Ελλειμματικός, γιατί εμφανίζει πλεόνασμα επειδή αποκρύπτει τη στάση πληρωμών που έχει κηρύξει στους πιστωτές του!

Το πιο σημαντικό, όμως είναι ότι με τις προνομιούχες και επιλεκτικές αυτές αυξήσεις η κυβέρνηση δημιουργεί εργαζόμενους ενός ανώτερου θεού σε αντίθεση με όλους τους υπόλοιπους εργαζόμενους της χώρας, που βλέπουν τις αμοιβές τους να κατρακυλάνε. Όσοι εξακολουθούν και έχουν εργασία και δεν έχουν πεταχτεί στην ανεργία, όχι από την κρίση, αλλά από τις εγκληματικές πολιτικές που εφαρμόζουν οι ελληνικές κυβερνήσεις, με κορυφαία αυτήν.

Μα, να μην πάρουν αυξήσεις αυτοί οι εργαζόμενοι; Όχι, να μην πάρουν αν δεν υπάρχουν λεφτά για να πάρουν. Επειδή, μ αυτή τη συλλογιστική πρέπει να πάρουν αυξήσεις όλοι οι εργαζόμενοι και όχι μόνο όσοι έχουν μπάρμπα στην Κορώνη της κυβερνητικής ψηφοθηρίας.

Ή όλοι ή κανείς λοιπόν. Ή εισφέρουμε όλοι για να επιζήσουμε ή κανείς. Ή πληρώνουμε όλοι ή κανείς. Ή πληρωνόμαστε όλοι ή κανείς. Και ιδανικά ή εργαζόμαστε όλοι ή κανείς.

Αλλά δεν μπορεί με τα λεφτά αυτών που δεν έχουν πια και που καλούνται να πληρώσουν τη μάνα τους και τον πατέρα τους στο τέρας της υπερφορολόγησης να ευνοηθούν σκανδαλωδώς εργαζόμενοι του αμαρτωλού ευρύτερου δημόσιου για να εισπράττει ψηφαλάκια η κυβέρνηση.

Και δεν υπάρχει κανένας κοινωνικός αυτοματισμός σ αυτό το αίτημα. Υπάρχει πολιτική, οικονομική και κοινωνική αλητεία από την κυβέρνηση. Σε βάρος της συντριπτικής πλειονότητας του λαού.

Οι κυβερνήσεις δημιουργούν τους κοινωνικούς αυτοματισμούς ευνοώντας διαρκώς μειοψηφίες και δημιουργώντας έτσι απαιτήσεις από άλλες μειοψηφίες εργαζόμενων. Οι κυβερνήσεις χωρίζουν με τη ρουσφετολογία τους το λαό σε μειοψηφίες, που εξυπηρετούν για ψηφαλάκια, αντί να τον αντιμετωπίζουν όπως πρέπει: Με ισονομία και ισοπολιτεία. Αντί με αλητεία.

Τέλος, σ αυτή την αθλιότητα, που γίνεται με τις συγκοινωνίες και τις σκανδαλώδεις αυξήσεις είναι εκκωφαντική η απουσία αντίδρασης από την αντιπολίτευση. Καμιά έκπληξη! Τα ψηφαλάκια και τα ρουσφέτια είναι κοινή νοοτροπία στην ελληνική κομματοκρατία. Ποιος θα τολμήσει να συγκρουστεί με συνδικαλιστές και προνομιούχες συντεχνίες από το δημόσιο σύστημα, που ταΐζει κυβερνήσεις και αντιπολιτεύσεις.

Και συ περιμένεις να ‘ρθούν να σε σώσουν!

Γ Παπαδόπουλος- Τετράδης

Ο ΣΥΡΙΖΑ κλείνει τον ΔΟΛ;

Του Γιάννη Παντελάκη

Υπερβολή να λέγεται κάτι τέτοιο. Ο ΔΟΛ έχει πολλούς λόγους για να είναι ευάλωτος και να κινδυνεύει με πτώχευση. Ωστόσο, υπάρχει μια υπόθεση που δεν είναι αβάσιμη. Αν εκείνα τα μυστικά ραντεβού του Ψυχάρη με τον Τσίπρα, όπου ο δεύτερος έψηνε καφέδες στον πρώτο ζητώντας του παράλληλα στήριξη από τα Μέσα του είχαν μια διαφορετική τροπή, ενδεχομένως τα πράγματα να ήταν σήμερα διαφορετικά. Θα το εξηγήσουμε παρακάτω.

Πάντως, αυτό που έχει τελικά σημασία είναι το αποτέλεσμα. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση το αποτέλεσμα αυτό έχει πολλές πιθανότητες να είναι ιδιαίτερα αρνητικό. Αρνητικό αποτέλεσμα στη συγκεκριμένη περίπτωση σημαίνει πως περισσότεροι από 500 άνθρωποι θα χάσουν τη δουλειά τους (κάτι που θα λειτουργήσει πιεστικά και για τους υπόλοιπους χιλιάδες εργαζόμενους στον χώρο ακόμα και στον τομέα της έκφρασης - άποψης) και ότι θα περιοριστεί σε πολύ σημαντικό βαθμό η πολυφωνία. Οι απόψεις δηλαδή εκείνες που ακόμα και αν λατρεύουμε να επικρίνουμε, είναι αναγκαίο να ακούγονται για την καλύτερη λειτουργία της Δημοκρατίας.

Η τελευταία αυτή παράμετρος, σε μικρό ή μεγάλο βαθμό, είχε γίνει αποδεκτή ή τουλάχιστον σεβαστή τα παλαιότερα χρόνια και από ένα μέρος του πολιτικού προσωπικού, προφανώς όχι όλο. Πολλοί έδειχναν να κατανοούν αυτή την αναγκαιότητα. Να διαβάζουν δηλαδή ακόμα και γνώμες που τους ενοχλούσαν. Όσο τα χρόνια πέρναγαν, οι πολιτικοί θεώρησαν περισσότερο σημαντική μια διαφορετική αναγκαιότητα. Να μεγεθύνουν τη διαπλοκή τους με τους μιντιάρχες με αμοιβαίο όφελος. Έτσι, σε συνδυασμό με την εμφάνιση νέων Μέσων (ιδιωτική τηλεόραση, ραδιόφωνο, διαδίκτυο) και υπερσυγκέντρωσης της πληροφόρησης στα χέρια λίγων, ενισχύθηκε σε υπερβολικό βαθμό το τρίγωνο πολιτική-μιντιακή-οικονομική εξουσία στο οποίο οι ευθύνες είναι μοιρασμένες.

Ο ΔΟΛ κινδυνεύει γιατί με αντικειμενικούς όρους αδυνατεί οικονομικά να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις του που κυρίως έχουν σχέση με τον υπερβολικό δανεισμό του. Αυτός ο τελευταίος, οφείλεται σε δυο λόγους. Γιατί έπαιρνε δάνεια χωρίς τις αναγκαίες προϋποθέσεις και τη δυνατότητα να ανταποκριθεί μελλοντικά στην πληρωμή τους. Και γιατί τα πράγματα και στον χώρο των ΜΜΕ έχουν αλλάξει δραματικά. Ολοένα περισσότεροι εγκαταλείπουν τον γραπτό τύπο, η διαφημιστική πίτα έχει συρρικνωθεί και με τα σημερινά οικονομικά δεδομένα είναι σχεδόν αδύνατον να πληρωθούν αυτά τα δάνεια που δόθηκαν σε άλλες εποχές.

Η παράμετρος που συνδέει το παρεχόμενο προϊόν με την ανταπόκριση σ' εκείνους στους οποίους απευθύνεται, αποτελεί ένα τεράστιο ζήτημα που δεν βασανίζει μόνο τα Ελληνικά Μέσα ενημέρωσης. Οι νέες τεχνολογίες προκάλεσαν νέες ανάγκες στις οποίες οι δημοσιογράφοι στην Ελλάδα τουλάχιστον, δεν καταφέραμε να ανταποκριθούμε με επάρκεια. Όταν μπήκαν η ιδιωτική τηλεόραση και ραδιόφωνο στη ζωή μας και οι ειδήσεις μεταδιδόντουσαν άμεσα, οι εφημεριδάδες προσπαθούσαμε να αντιμετωπίσουμε την κυκλοφοριακή κατρακύλα, με υλικές προσφορές. Τα συγκροτήματα τύπου παράλληλα έπαιρναν δάνεια λόγω του προαναφερόμενου τριγώνου διαπλοκής και όλοι ήμασταν ευχαριστημένοι παρότι το τελικό προϊόν που έφτανε στον αναγνώστη δεν ανταποκρινόταν στις ανάγκες του όσο έπρεπε. Το ίδιο συνέβη και όταν το διαδίκτυο άρχισε να μας παίρνει την είδηση μέσα από τα χέρια. Καμία ή ελάχιστες οι προσπάθειες να προσαρμοστεί ο γραπτός τύπος στις νέες ανάγκες. Να εκμεταλλευτεί τον χρόνο για παράδειγμα (που δεν είχαν τα νέα Μέσα) για ουσιαστικές έρευνες, πληρέστερη πληροφόρηση και αναλύσεις.

Η κρίση στον ΔΟΛ, απηχεί σε μεγάλο βαθμό την συνολική κρίση των ΜΜΕ και του τρόπου που αυτά γιγαντώθηκαν. Είναι ένα μέρος της κρίσης της χώρας. Με μια σημαντική διαφορά ωστόσο. Μια είδηση δεν είναι αντίστοιχη ενός οποιουδήποτε παραγόμενου προϊόντος από μια επιχείρηση ο τομέας της οποίας επίσης περνάει κρίση. Η πληροφόρηση, αφορά στην ποιότητα της δημοκρατίας. Όταν κλείνει μια εφημερίδα δεν είναι ισοδύναμο με το κλείσιμο μιας αλυσίδας καταστημάτων που πουλάνε λευκές συσκευές. Ακόμα και αν οι άνεργοι οδηγούνται στο ίδιο αδιέξοδο.

Οι παρενέργειες από το ενδεχόμενο κλείσιμο του ΔΟΛ θα είναι πολύ μεγαλύτερες απ' ότι φαίνεται από μια πρώτη ανάγνωση. Αρκεί να σκεφτούμε, ποιες εφημερίδες θα παραμείνουν στα μανταλάκια των περιπτέρων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ -για να έρθουμε στο επίμαχο ερώτημα του τίτλου-δεν κλείνει τον ΔΟΛ. Αυτό που έκανε, είναι να σπρώξει πιο γρήγορα το συγκρότημα προς το αδιέξοδο. Και το έκανε μ' έναν εντυπωσιακό τρόπο. Επιχείρησε να τον προσεγγίσει και όταν οι σχετικές προσπάθειες δεν απέδωσαν για διάφορους λόγους, τον δαιμονοποίησε. Και αυτό το τελευταίο το κάνει με ιδιαίτερα αποτελεσματικό τρόπο σε διάφορα θέματα. Τώρα για παράδειγμα δαιμονοποιεί τον Σόιμπλε και αφήνει εκτός κάδρου την Μέρκελ! Έχει ανάγκη από έναν εχθρό ακόμα και αν συναλλάσσεται και συμφωνεί μαζί του.

Με τον ΔΟΛ ακολούθησε αυτή την τακτική. Ο Τσίπρας έκανε με τον ιδιοκτήτη του (και όχι μόνο με αυτόν) αρκετές συναντήσεις με στόχο να γείρει το συγκρότημα υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ. Η αμηχανία σε αρκετά πρωτοσέλιδα του συγκροτήματος (κάποιες ημέρες στήριζαν τον ΣΥΡΙΖΑ, κάποιες άλλες πάλι όχι), έδειχναν πως πρόκειται για μια σχέση σε δοκιμασία. Την ίδια περίοδο που ο Τσίπρας έκανε συναλλαγές με τους ισχυρούς των ΜΜΕ, έκανε και μεγάλης έντασης καταγγελίες για τη διαπλοκή! Η ανάρμοστη σχέση δεν προχώρησε, ο ΔΟΛ χαρακτηρίστηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ κάτι σαν το απόλυτο κακό και το τέλος φαίνεται πως ήρθε νωρίτερα.

Θα μπορούσε ο ΣΥΡΙΖΑ ν αποτρέψει αυτό το τέλος αν το συγκρότημα ακολουθούσε πιο φιλική σ αυτόν γραμμή και του παρείχε στήριξη; Η απάντηση έρχεται από μια άλλη μικρή ιστορία. Ο ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε να δημιουργήσει τον καναλάρχη του, ο οποίος έβαζε για υποθήκη προκειμένου να διεκδικήσει μια τηλεοπτική άδεια, μερικά βοσκοτόπια! Άρα ναι, αν ήθελε θα μπορούσε τουλάχιστον να μην σπρώξει ένα μεγάλο συγκρότημα πιο γρήγορα στον γκρεμό, είχε τους τρόπους. Αλλά δεν ήθελε. Η επιλογή του όπως έχει φανεί, είναι να περιορίζονται οι ενοχλητικές φωνές και να ενισχύονται οι φιλικές.

Υ.Σ. Στον χώρο των ΜΜΕ, γίνεται και μια παρεξήγηση. Υπάρχουν κάποιοι-ανάμεσά τους και το σημερινό βασικό κυβερνητικό κόμμα-που θεωρούν πως ένα Μέσο ή θα είναι ολοκληρωτικά φιλικό ή δεν πρέπει να υπάρχει. Αγνοούν ή κάνουν πως αγνοούν πως ένα Μέσο μπορεί να φιλοξενεί πολλές διαφορετικές εκφράσεις. Η πολυφωνία δεν ανήκει στην λογική τους. Μεγάλες υπογραφές, ίσως από τις σημαντικότερες μεταπολιτευτικά, φιλοξενήθηκαν στον ΔΟΛ. Δεν ταυτίστηκαν ωστόσο με την ιδιοκτησία του, όπως δεν ταυτίζεται και η πλειονότητα των δημοσιογράφων που προσπαθούν με έντιμο τρόπο να κάνουν τη δουλειά τους. Η νοοτροπία αυτής της γενικευμένης και ισοπεδωτικής κριτικής, συνδέεται με τον ολοκληρωτισμό.

Η διαφορά του πολιτικού λόγου (και των πολιτικών) του ΣΥΡΙΖΑ με τους υπόλοιπους, είναι πως χρησιμοποίησαν την δεδομένη διαπλοκή των Μέσων με την οικονομική και πολιτική εξουσία, ως όχημα για να κερδίσουν την εξουσία. 

Μάχη με τις επισφαλείς απαιτήσεις δίνει η ΔΕΗ

Του Γιώργου Φιντικάκη

Φρένο στα ληξιπρόθεσμα χρέη πασχίζει να βάλει η ΔΕΗ, που φαίνεται να επιτυγχάνει κάποιες πρώτες «νίκες» στο μέτωπο αυτό, όπως αναμένεται να αποτυπωθεί και στα αποτελέσματα εννεαμήνου που ανακοινώνει σήμερα.

Σε αυτή τη συνεχή μάχη της επιχείρησης με τις επισφάλειες, οι αναλυτές εκτιμούν ότι οι σημερινές ανακοινώσεις της ΔΕΗ θα καταγράψουν μια σημαντική, διψήφια, μείωση του ποσοστού προβλέψεων για τους ληξιπρόθεσμους λογαριασμούς, συγκριτικά με το ίδιο διάστημα πέρυσι.

Σκιαγραφώντας αυτήν ακριβώς την εικόνα, η Axia, προβλέπει στη χθεσινή της ανάλυση, ότι οι προβλέψεις της ΔΕΗ για τις επισφαλείς απαιτήσεις των πελατών της κατά το τρίτο τρίμηνο, θα είναι 65% χαμηλότερες συγκριτικά με το ίδιο διάστημα πέρυσι.

Εκτιμά ότι θα διαμορφωθούν γύρω στα 130,9 εκατ. ευρώ έναντι 374 εκατ. ευρώ το περυσινό τρίμηνο, οπότε και οι προβλέψεις της ΔΕΗ είχαν πιάσει "ταβάνι", έχοντας διαμορφωθεί στα υψηλότερα ιστορικά επίπεδα για την επιχείρηση.

Δικαιολογεί μάλιστα η Axia την εκτίμησή της, επικαλούμενη την ανταπόκριση που έδειξαν τους τελευταίους μήνες όλοι εκείνοι οι εκατοντάδες χιλιάδες οφειλέτες, οι οποίοι έσπευσαν να διακανονίσουν τα χρέη τους σε 36 δόσεις, επιτρέποντας στην επιχείρηση να χαμηλώσει τις προβλέψεις της για επισφαλείς απαιτήσεις.

Σημειωτόν ότι μιλώντας πρόσφατα στο Reuters ο επικεφαλής της ΔΕΗ Μανώλης Παναγιωτάκης είχε προβλέψει ότι μέχρι το τέλος του χρόνου, θα έχουν ενταχθεί πάνω από 600.000 καταναλωτές στο πρόγραμμα τριετούς αποπληρωμής των οφειλών τους.

Μένει φυσικά τα παραπάνω να επαληθευτούν και από τα σημερινά αποτελέσματα. Αν αυτό συμβεί, τότε θα μιλάμε για μια σημαντική αποκλιμάκωση των προβλέψεων της επιχείρησης, που από 690,7 εκατ. ευρώ στο εννεάμηνο του 2015, αναμένεται να διαμορφωθούν φέτος σε 472,6 εκατ. ευρώ, δηλαδή κατά 32% χαμηλότερα.

Κάτω ο τζίρος, πάνω τα κέρδη

Το τίμημα φυσικά της μάχης ενάντια στα φέσια, αλλά και της προσπάθειας να εμποδίσει "διαρροές" πελατών στον ανταγωνισμό, η ΔΕΗ το πληρώνει σε τζίρο. Ακριβώς επειδή παρέχει έκπτωση 15% στους συνεπείς της πελάτες, προκειμένου να περιορίσει τόσο τα ανεξόφλητα, όσο και τη διαρροή καταναλωτών προς τους ιδιώτες παρόχους, τα φετινά της έσοδα αναμένεται να καταγράψουν σχεδόν διψήφια πτώση. Εν προκειμένω, οι αναλυτές αναμένουν τζίρο εννεαμήνου στα 4,02 δισ. έναντι 4,45 δισ. ευρώ πέρυσι, δηλαδή μια μείωση της τάξης του 9,6%.

Στον αντίποδα, καλά θα είναι τα νέα από το μέτωπο των κερδών. Στην Axia αναμένουν αύξηση 2,1% στα λειτουργικά κέρδη, που από 773,4 εκατ. θα διαμορφωθούν σε 789,8 εκατ. ευρώ φέτος. Και αυτό, αφενός λόγω της αποκλιμάκωσης των προβλέψεων για επισφάλειες, αφετέρου λόγω του χαμηλότερου κόστους παραγωγής ως φυσικό επακόλουθο των μειωμένων τιμών στα καύσιμα. Στις δαπάνες για υγρά καύσιμα αναμένεται 27% μείωση (352 εκατ. αντί για 483,6 εκατ. ευρώ πέρυσι), ενώ κατά 11,8% χαμηλότερα θα είναι και τα κόστη φυσικού αερίου (184 εκατ. από 208,5 εκατ. ευρώ). Κάτω, κατά 4,2% θα είναι και η δαπάνη για αγορές ενέργειας, που εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στα 931 εκατ. από 971,7 εκατ. ευρώ πέρυσι.

Σκέψεις για νέες εκπτώσεις

Αλλά εννοείται ότι ο μεγάλος "βραχνάς" για τη ΔΕΗ είναι η μάχη με τα ληξιπρόθεσμα, και το κατά πόσο θα μπορέσει να φρενάρει την αύξηση των επισφαλών απαιτήσεων, όχι συγκυριακά, αλλά σε μόνιμη βάση.

Αν και εκτιμάται ότι μέχρι το τέλος του έτους θα έχουν τελικά ενταχθεί στη ρύθμιση των 36 δόσεων περίπου 600.000 οφειλέτες διακανονίζοντας χρέη ύψους 1 δισ. ευρώ, τα ληξιπρόθεσμα συνεχίζουν να βρίσκονται στα επίπεδα των 2 δισ. ευρώ. Δηλαδή μπορεί να έχει μειωθεί η τάση της ανεξέλεγκτης μεγέθυνσης στα φέσια, το πρόβλημα όμως παραμένει τεράστιο.

Έχουν επομένως πέσει στο τραπέζι διάφορες ιδέες που πιθανώς να ανακοινωθούν ως το τέλος του έτους, όπως η διαμόρφωση κλιμακωτών ποσοστών εκπτώσεων για όσους δεν ξεπερνούν σε οφειλές 1.000 ευρώ. Στον αντίποδα, σε εκείνους που παραμένουν συνεπείς, μια ιδέα είναι να τους χορηγηθεί πέραν της έκπτωσης του 15% που ισχύει σήμερα, και νέα μείωση της τάξης του 6% με 10%. Βέβαια η λογική και νέων εκπτώσεων εγκυμονεί τον κίνδυνο, εκεί που πάει η ΔΕΗ να συμμαζέψει την κατάσταση, να δει τη ρευστότητά της να μειώνεται περαιτέρω, αφού προκειμένου να συγκρατήσει το πελατολόγιο της, θα δει τα έσοδά της να συρρικνώνονται κι άλλο. Αρκεί να σκεφτεί κανείς ότι όσοι χρωστούν σήμερα στη ΔΕΗ ποσά έως 1.000 ευρώ, ανέρχονται σε… ένα εκατομμύριο.