Ο «αλγόριθμος» του Facebook: Προσωπικά δεδομένα στη φόρα

Η διεύρυνση των «δραστηριοτήτων» του Facebook προφανώς δεν είναι καινούργιο «φρούτο». Είναι γνωστό άλλωστε ότι εδώ και αρκετά χρόνια ορδές διαφημιστών, online εταιριών χρησιμοποιούν τα στοιχείο που τους παρέχουν οι πιο δημοφιλείς πλατφόρμες social media σχετικά με το ιδιαίτερο προφίλ των χρηστών τους.

Φαίνεται όμως πως η πλατφόρμα του Μαρκ Ζούκεμπεργκ έχει κάνει πολλά περισσότερα  βήματα στον συγκεκριμένο τομέα σε σχέση με όλες τις υπόλοιπες. Αυτό δεν έχει να κάνει μόνο με το γεγονός ότι το Facebook παραμένει μακράν η πιο δημοφιλής πλατφόρμα social media, αλλά επιπλέον στο ότι έχει το πλέον εξελιγμένο «αλγόριθμο» προκειμένου να εντοπίζονται τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του κάθε χρήστη και να υπάρχουν έτσι όσο το δυνατό πιο «εξειδικευμένες» διαφημιστικές καμπάνιες.

Σε κάθε περίπτωση πάντως, το Facebook μπορεί να ισχυρίζεται πως τίποτα από αυτά δε γίνεται κρυφά. Αντίθετα, μπορεί να λέει πως δίνει τη δυνατότητα σε κάθε χρήστη «να πάρει τον έλεγχο της εμπειρίας που θα έχει με την προβολή διαφημίσεων», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά, μέσω της προσωπικής σελίδας διαφημιστικών προτιμήσεων, που υπάρχει στην πλατφόρμα.

Ποια είναι όμως η άποψη των χρηστών σχετικά με αυτού του είδους τη χρήση των προσωπικών τους δεδομένων εκ μέρους της συγκεκριμένης πλατφόρμας; Και πόσο «μέσα» πέφτει ο αλγόριθμός του Facebook σε ό,τι αφορά τα ενδιαφέροντα αλλά και τις ανάγκες τους; Μήπως τελικά γίνεται προσπάθεια να τους «φορτώσουν» τεχνηέντως με επιπρόσθετες ανάγκες;

Μια νέα έρευνα του Pew Research Center, το οποίο απηύθυνε σχετικό ερωτηματολόγιο σε 963 Αμερικάνους χρήστες του Facebook, έρχεται να δώσει κάποιες πρώτες απαντήσεις.

Σύμφωνα με τα ευρήματά της έρευνας προκύπτει κατά πρώτον άγνοια. Πιο συγκεκριμένα, η μεγάλη πλειοψηφία των ερωτηθέντων (το 74%) δήλωσε πως δεν γνώριζε καν ότι η πλατφόρμα διέθετε λίστα σχετικά με τα προσωπικά τους ενδιαφέροντα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους, μέχρι τη στιγμή που τους υποδείχθηκε από τους υπεύθυνους της έρευνας.

Όταν συνέβη αυτό ακόμη περισσότεροι (ένα ποσοστό 88%) ήταν αυτοί που διαπίστωσαν πως η πλατφόρμα είχε ήδη παράγει υλικό για λογαριασμό τους, ανάλογα προφανώς με τη δραστηριότητά του. Το 59% των ερωτηθέντων απάντησε πως τα όσο είδαν αντικατόπτριζε τα ενδιαφέροντα και τις συνήθειές τους στην πραγματική ζωή, ενώ αντίθετα ένα 27 %  απάντησε πως δε θεωρεί πως τα όσα είδαν στην προσωπική τους σελίδα τους αντιπροσωπεύει.

Ένας στους δύο πάντως των ερωτηθέντων (το 51%) δήλωσαν πως δεν αισθάνονται πολύ άνετα διαπιστώνοντας τον τρόπο με τον οποίο το Facebook έχει τη δυνατότητα να τους κατηγοριοποιεί ανάλογα τα ενδιαφέροντά τους.

Η έρευνα είχε έναν επιπλέον στόχο: ήθελε να διαπιστώσει κατά πόσο η πλατφόρμα κατηγοριοποιεί τους χρήστες του ανάλογα με τις πολιτικές τους πεποιθήσεις ή ακόμη τις φυλετικές και τις εθνοτικές τους συγγένειες.

Και σε αυτό τον τομέα η πλειοψηφία των ερωτηθέντων απάντησε πως η πλατφόρμα είχε πέσει «μέσα» σε μεγάλο βαθμό.

Πιο συγκεκριμένα, το 51% των χρηστών διαπίστωσε πως το Facebook τους είχε προσδώσει μια πολιτική «συγγένεια». Από αυτούς το 73% δήλωσε ότι η πολιτική κατηγοριοποίηση τους περιγράφει με σχετική ή μεγάλη ακρίβεια, ενώ αντίθετα το 27% απάντησε ότι δεν τους εκφράζει σε μεγάλο βαθμό.

Σε κάποιος χρήστες το Facebook  φαίνεται να αναγνώρισε μια πολυπολιτισμική «συγγένεια». Σύμφωνα όσους γνωρίζουν τη διαδικασία της εκπόνησης μιας διαφημιστικής καμπάνιας στα social media, η εν λόγω κατηγοριοποίηση έχει κατά βάση ως στόχο πολύ περισσότερο να προσδιορίσει τη συγγένεια και την αλληλεπίδραση του χρήστη με διάφορες εθνοτικές και φυλετικές ομάδες παρά να αντικατοπτρίζει τις φυλετικές κι εθνοτικές ρίζες του.

Μόλις το ένα πέμπτο (21%) των συμμετεχόντων διαπίστωσε πως έχουν κατηγοριοποιηθεί ως έχοντες μια «πολυπολιτισμική συγγένεια.. Από αυτούς το 60% δηλώνει πως τον εκφράζει η ομάδα στην οποία τοποθετήθηκε σε αντίθεση με το 37% που θεωρεί πως δεν έχει κάποιο ιδιαίτερο δεσμό με τη συγκεκριμένη ομάδα. Τέλος, ένα 57% εκείνων που τοποθετήθηκαν σε κάποια συγκεκριμένη εθνοτική ή εθνοτική ομάδα δήλωσαν ότι πράγματι ανήκουν στους κόλπους της.    

tvxs.gr

  

Αρχαιολόγοι: Αυτά είναι τα πολιτιστικά ακίνητα και τα μνημεία που πάνε στο Υπερταμείο

Γράφει η Φωτεινή Λαμπρίδη

Το Παράρτημα με τη λίστα των ΚΑΕΚ (Κωδικοί Αριθμών εθνικού Κτηματολογίου) μνημείων και πολιτιστικών κτιρίων που κατέθεσε μαζί με την προσφυγή του στο ΣτΕ ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων και οι Δήμαρχοι Πατρέων και Σπάρτης, έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων.

Πρόκειται για 587 ΚΑΕΚ από 37 νομούς της χώρας, που είχε καταφέρει ο Σύλλογος να ταυτοποιήσει ως τις 2/11/2018 που προσέφυγε στο ΣτΕ. Ο έλεγχος των υπηρεσιών του ΥΠΠΟ αργότερα έδειξε ότι ο τελικός αριθμός των ακινήτων πολιτιστικού ενδιαφέροντος είναι 2.329 (από τα συνολικά 10.119 ακίνητα που μεταβιβάζει η προσβαλλόμενη Υπουργική Απόφαση Τσακαλώτου).

Ανάμεσά στα μνημεία και τα πολιτιστικά κτίρια (δημοσιεύουμε τον πλήρη κατάλογο παρακάτω) βρίσκουμε τη Ροτόντα, το δάσος του Σέιχ Σου, το Αρχαιολογικό Μουσείο Αγίου Νικόλαου, τις Άλικες Ελούντας, το Μουσείο Ζακύνθου, το Ενετικό Φρούριο Σούδας, τον Αρχαιολογικό χώρο της παλαιάς πόλης Χανίων κ.α.

Παρά τις διαβεβαιώσεις από την άτυπη ενημέρωση του Υπ. Οικονομικών αλλά και τις επίσημες ανακοινώσεις του Υπουργείου Πολιτισμού ότι τα ακίνητα δεν κινδυνεύουν να μεταβιβαστούν στο Υπερταμείο, ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων στη σημερινή συνέντευξη Τύπου, επιμένει πως η προσφυγή του Υπερταμείου στο ΣΤΕ προς υπεράσπιση της υπουργικής απόφασης Τσακαλώτου, δηλώνει διγλωσσία από την μεριά της κυβέρνησης. Τόνισαν δε σε όλους τους τόνους πως το θέμα δεν είναι μόνο να μην μεταβιβαστούν τα ακίνητα οριστικά στο Υπερταμείο αλλά να μην αναλάβει το Υπερταμείο τη διαχείρισή τους η οποία ανήκει αποκλειστικά στις αρμοδιότητες του Υπουργείου Πολιτισμού.

«Τι είναι αυτό που επιδιώκουν; Είναι αυτό που αποσιωπούν συνειδητά: το θέμα της διαχείρισης.» είπε το μέλος ΔΣ του ΣΕΑ Στάθης Γκότσης. «Το Υπερταμείο ενδιαφέρεται για τα ΕΣΟΔΑ από τους αρχαιολογικούς χώρους, τα μνημεία και τα μουσεία. Και ξέρουν πολύ καλά ότι ο ίδιος νόμος 4389/16, σε άλλο άρθρο, λέει ότι «5.H ΕΤΑΔ εξακολουθεί να διαχειρίζεται τα περιουσιακά στοιχεία που εξαιρούνται από τη μεταβίβαση» (άρθρο 195 παρ. 5). Γι’ αυτό ήθελαν τα μνημεία να περιλαμβάνονται στην μεταβίβαση και να εξαιρεθούν μετά: ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΟΥΝ ΤΗΝ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ. Δηλαδή να ρθουν και να ζητήσουν τα εισιτήρια της Κνωσού, τις εκδηλώσεις που θα γίνονται στην Ροτόντα, το αν θα ενοικιάζονται χώροι στα ενετικά τείχη του Ηρακλείου και πάει λέγοντας. Άρα αυτό που ζητάμε εμείς  είναι να διασφαλιστεί η εξαίρεση από τη μεταβίβαση της κυριότητας, της νομής και της διαχείρισης τόσο των 2.329 μνημείων, όσο και όσων μνημείων περιλαμβάνονται στα 72.000 ακίνητα που έχουν περάσει στην ΕΤΑΔ από το 2016, και η θεσμική κατοχύρωση όλων των ακινήτων του ΥΠΠΟΑ από δω και πέρα».

«Η κυβέρνηση έχει δεσμευτεί για δύο θέματα: 1. Εξαίρεση των 2.329 ακινήτων πολιτιστικού ενδιαφέροντος, με νέα Υπουργική Απόφαση (προσφάτως είπαν και με νέα συνεδρίαση του ΚΥΣΟΙΠ), 2. Θεσμική θωράκιση για να μην ξαναβρεθεί κανένα μνημείο ή κτίριο πολιτιστικού ενδιαφέροντος στα «διαφιλονικούμενα». Είπε η πρόεδρος του Συλλόγου Τούλα Μαρκέτου

«Έχουν περάσει 4 μήνες και δεν έχει γίνει τίποτε από τα δύο. Το ΥΠΠΟΑ και το ΥΠΟΙΚ έχουν εκδώσει 8 Δελτία Τύπου για να διαβεβαιώσει ότι όλα βαίνουν προς επίλυση, αλλά δεν μπορούν να εκδώσουν μια Υπουργική Απόφαση εδώ και 4 μήνες! Γιατί είναι πολυγραφότατοι στα δελτία τύπου, τα nonpaper και τις «διαψεύσεις»; Γιατί χαλάνε τόσο μελάνι αντί απλώς να βγάλουν μια ανακοινοποίηση στο ορθό της λίστας των ΚΑΕΚ χωρίς να έχει μέσα τα μνημεία; Τι ακριβώς τους «δυσκολεύει»;

Στις 21/9/2018 γράφαμε: «Η προστασία των μνημείων διασφαλίζεται με νομοθετικές ρυθμίσεις και όχι με δηλώσεις προθέσεων». Τέσσερις μήνες μετά, παραμένουν οι δηλώσεις προθέσεων!

Όχι μόνο δεν έχει βγει καμία απόφαση, όχι μόνο δεν έχει γίνει καμία θεσμική πράξη, αλλά αντιθέτως, το Υπουργείο Οικονομικών δεν έχει καν αποστείλει στο Συμβούλιο Επικρατείας απόψεις, κάτι που μάλλον υποδεικνύει ότι σε ένα τόσο μείζον ζήτημα που εκδικάζεται στο ΣτΕ, που απασχολεί μήνες την δημόσια συζήτηση, που απασχόλησε ακόμη και την διήμερη συζήτηση για την ψήφο εμπιστοσύνης στη Βουλή, το ΥΠΟΙΚ δεν δεσμεύεται και δεν παίρνει θέση! Υποψιαζόμαστε ότι το ΥΠΟΙΚ δεν θέλει να εκδικαστεί το θέμα, θέλει να αναβληθεί! Ένα θέμα για το οποίο, θυμίζουμε, όταν αποκαλύφθηκαν όλα, το Υπουργείο Οικονομικών έλεγε ότι το θέμα δεν υπάρχει, αλλά κατασκευάστηκε!

Ο Σύλλογος Ελλήνων Αρχαιολόγων έχει αποφασίσει να κάνει στάση εργασίας και να είναι όλα του τα μέλη στο ΣτΕ τη μέρα της εκδίκασης».

Δείτε ολόκληρη τη λίστα εδώ

«Επίτευγμα»…

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Στην τηλεοπτική του συνέντευξη του ο πρωθυπουργός, πέραν των σχεδιασμών του για τον χρόνο εκδήλωσης των πολιτικών εξελίξεων, προσδιόρισε εμμέσως και την «γραμμή» με την οποία θα πάει στις εκλογές.

Κι αν το ένα σκέλος της τακτικής του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι αυτό που η κυβέρνηση αποκαλεί «σκελετοί στα ντουλάπια» της αξιωματικής αντιπολίτευσης στα ζητήματα σκανδάλων και διαφθοράς, το άλλο σκέλος θα είναι, φυσικά, η φιλολογία περί «εξόδου από τα Μνημόνια».  

 Εδώ ειδικά ο πρωθυπουργός το έθεσε με έναν πραγματικά… αχτύπητο τρόπο: «Η οικονομία – είπε – είναι το μεγάλο μου ατού»! «Η οικονομία – ξαναείπε – είναι το μεγάλο μου επίτευγμα»!

Μάλιστα, για να προσκομίσει και απόδειξη στα λεγόμενά του περί «επιτεύγματος», αναφέρθηκε στο γεγονός ότι η κυβέρνηση του εξασφάλισε, όπως είπε, 1,5 δισ. ευρώ μέρισμα που διανεμήθηκε σε 3,7 εκατομμύρια ωφελούμενους.

Κατ’ αρχάς τι να πεις για το γεγονός ότι το να παίρνεις ένα ψίχουλο σαν αντίδωρο για την πολιτική που σε κατάντησε να έχεις ανάγκη το ψίχουλο, σε καθιστά «ωφελούμενο»…

Αλλά ας το παρακάμψουμε. Κι ας σταθούμε στον αριθμό που εκστόμισε ο πρωθυπουργός. Ο ίδιος που θα καταργούσε τα Μνημόνια και την πολιτική των ψίχουλων.

    Προσέξτε, λοιπόν:

Αν σε μια χώρα 10 εκατομμυρίων ανθρώπων, υπάρχουν 3,7 εκατομμύρια άνθρωποι που έχουν φτάσει σε τέτοιο σημείο αποστέρησης ώστε να επιβιώνουν με τα ψίχουλα των μερισμάτων, τότε, όντως, εδώ υπάρχει «επίτευγμα».

Μόνο που πρόκειται για… «επίτευγμα» εντελώς διαφορετικό από αυτό που ισχυρίζεται ο κ.Τσίπρας και οποιοσδήποτε επιχειρεί να διαμορφώσει μια επίπλαστη εικόνα για την κατάσταση στην οικονομία και στην πραγματική ζωή των πολιτών.

Πηγή: Εφημερίδα Real News (13/1/2019)   

Ένοχοι οι 20 από τους 27 για τις μίζες στα υποβρύχια -Ιστορικό του σκανδάλου

Η υπόθεση των υποβρυχίων που έμειναν γνωστά στην ιστορία ως αυτά που ...έγερναν είναι μια από τις σοβαρότερες υποθέσεις εξοπλιστικών προγραμμάτων που ερευνήθηκε από τη δικαιοσύνη για μίζες.

Με καταδίκες και αθωώσεις ολοκληρώθηκε μετά από δικαστική διαδικασία που κράτησε περίπου τρία χρόνια η υπόθεση των υποβρυχίων  που έμειναν γνωστά στην ιστορία ως αυτά που έγερναν…

Πρόκειται για μία από τις σοβαρότερες υποθέσεις εξοπλιστικών προγραμμάτων που ερευνήθηκε από τη δικαιοσύνη για μίζες. Αφορούσε την σύμβαση κατασκευής τεσσάρων υποβρυχίων από την γερμανική HDW -Ferrostaal στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά, επί υπουργίας του ‘Ακη Τσοχατζόπουλου.

Ειδικότερα το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων ανακοίνωσε την απόφαση του για την ποινική εμπλοκή των κατηγορουμένων, κηρύσσοντας ενόχους 20 από αυτούς και αθωώνοντας επτά . Κάνοντας δεκτή σχετική εισήγηση της εισαγγελέως, το δικαστήριο έκρινε ενόχους, είτε σύμφωνα με το κατηγορητήριο, είτε για συγκεκριμένες από τις πράξεις που τους αποδίδονται, μεταξύ άλλων το πρώην στέλεχος του υπουργείου Εθνικής ‘Αμυνας Αντώνη Κάντα, τον Γαλλοελβετό τραπεζικό υπάλληλο Ζαν Κλώντ ‘Οσβαλντ -που πριν λίγους μήνες “έσπασε” το βραχιολάκι επιτήρησης και καταζητείται- και τον έλληνα συνεργάτη του, τον έμπορο όπλων Παναγιώτη Ευσταθίου, τον επικεφαλής των Ναυπηγείων κατά την επίμαχη περίοδο Σωτήρη Εμμανουήλ,τον εφοπλιστή Μιχάλη Ματαντό, τον επιχειρηματία Αλέξανδρο Αβατάγγελο κ.α.

Μεταξύ των κατηγορουμένων για τους οποίους, σε αντιστοιχία με την εισαγγελική εισήγηση, το δικαστήριο προχώρησε σε αθωωτική απόφαση είναι ο επιχειρηματίας Πάνος Γερμανός και στελέχη της εταιρίας του, SUNLIGHT, που δικάστηκαν για σκέλος της υπόθεσης που αφορά αντισταθμιστικά οφέλη από την σύμβαση αλλά και για τον, επί υπουργίας Γιάννου Παπαντωνίου, επικεφαλής της Διεύθυνσης Εξοπλισμών του ΥΠΕΘΑ, Σπύρο Τραυλό, ο οποίος δικάστηκε γιατί το 2003 τροποποίησε την αρχική σύμβαση ΑΩ ( Αντισταθμιστικών Ωφελημάτων), αντικαθιστώντας το πρόγραμμα κατασκευής στα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά δύο super fast πλοίων, με άλλο πρόγραμμα το οποίο αφορούσε την εταιρία του κ. Πάνου Γερμανού.

Η διαδικασία συνεχίζεται για την απόφαση του δικαστηρίου επί των ποινών που θα επιβληθούν στους κηρυχθέντες ενόχους.

Ένα σκάνδαλο διαρκείας…

Η υπόθεση της προμήθειας από το ελληνικό κράτος των υποβρυχίων «Τype – 214» αρχικά από την Γερμανική εταιρεία HDW, η οποία στην πορεία συγχωνεύθηκε με γερμανικό όμιλο Thyssen – Krupp (2005) ο οποίος και εξαγόρασε τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά και στην συνέχεια τα μεταπώλησε στην Abu Dhabi Mar από τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, αποτελεί μια σκανδαλώδη διαδικασία από την πρώτη στιγμή.

Πρόκειται για ένα σκάνδαλο διαρκείας που δεν αφορά μόνο τις «μίζες» που κατηγορείται ότι πήρε ο Ακ. Τσοχατζόπουλος, αλλά συνδέεται με τις προκλητικές πολιτικές αποφάσεις, συμφωνίες και νόμους κυβερνήσεων και υπουργών που πρόσφεραν δις ευρώ σε πολυεθνικές χωρίς καμιά εγγύηση για την προμήθεια των υποβρυχίων.

Στις μακροχρόνιες σκανδαλώδεις διαδικασίες, το «κερασάκι» φρόντισε να βάλει τo 2010 ο τότε υπουργός Εθνικής Αμυνας Ευαγ. Βενιζέλος, ο οποίος έφερε το νόμο «Ν.3885/2010» που ψήφισε η Βουλή, αναλαμβάνοντας να βγάλει «λάδι» τις πολυεθνικές, να τους προσφέρει ακόμα μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, να ζημιώσει ανεπανόρθωτα το ελληνικό δημόσιο και το βασικότερο με τη συγκεκριμένο νομοθέτημα να προσυπογράψει την ουσιαστική διάλυση των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά.

Το 2000, η τότε κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, με απόφαση του ΚΥΣΕΑ υπέγραψε τη σύμβαση με αριθμό «012Β/2000» (Πρόγραμμα Αρχιμήδης) για την προμήθεια τριών υποβρυχίων «Type – 214», με δικαίωμα προαίρεσης ενός ακόμη καθώς και τη σύμβαση με αριθμός «021Β/2002» (Πρόγραμμα Neptune II) για τον εκσυγχρονισμό των τριών παλιών υποβρυχίων Τύπου «Τ- 209». Υπουργός Εθνικής Αμυνας εκείνη την περίοδο ο ήταν ο Ακ. Τσοχατζόπουλος και πρωθυπουργός ο Κ. Σημίτης. Η απόφαση της αγοράς των συγκεκριμένων υποβρυχίων είχε από την πρώτη στιγμή οσμή σκανδάλου.

Το γερμανικό υποβρύχιο «Τ-214», δεν είχε παραχθεί ποτέ στο παρελθόν, δεν υπήρχε πρότυπο, ούτε είχε κατασκευαστεί κάποιο δοκιμαστικό μοντέλο. Ουσιαστικά το γερμανικό μονοπώλιο HDM …έπεισε την ελληνική κυβέρνηση να λειτουργήσει το ελληνικό ναυτικό ως «πειραματόζωο» – όπως αργότερα χρησιμοποίησε η Μέρκελ και την Ελλάδα για να δοκιμάσει τα μνημόνια – και να αγοράσει ένα πολεμικό «σκαρί» πάνω στο οποίο οι Γερμανοί θα έκαναν τα δοκιμαστικά και τα πειράματα τους, προκειμένου να αποκτήσουν τεχνογνωσία στην κατασκευή του! Το πρώτο μοντέλο που τελικά παραδόθηκε στην Ελλάδα το 2010 με πέντε χρόνια καθυστέρηση και αφού οι ελληνικές κυβερνήσεις είχαν πληρώσει περίπου 2,5 δις ευρώ(!), ονομάστηκε «Παπανικολής» και την πρώτη φορά που μπήκε στη θάλασσα διαπιστώθηκε ότι… έγερνε επικίνδυνα!

Οι συγκεκριμένες συμφωνίες, φέρουν την υπογραφή του Ακ. Τσοχατχόπουλου. Ωστόσο στη συνέχεια τη θέση του υπουργού Εθνικής Αμυνας καταλαμβάνουν κατά σειρά ο Γιάννος Παπαντωνίου από το ΠΑΣΟΚ και στη συνέχεια ο Σπήλιος Σπηλιοτόπουλος και ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης από τη ΝΔ. Ενώ η μπόχα του σκανδάλου, είναι πλέον «ανυπόφορη», οι τρεις υπουργοί που διαδέχτηκαν τον Ακ. Τσοχατζόπουλο, δεν καταγγέλλουν την σύμβαση και συνεχίζουν να πληρώνουν τις δόσεις των συμβολαίων.

Στο μεταξύ πραγματοποιούνται δίκες στη Γερμανία στις οποίες τιμωρούνται δύο υψηλόβαθμα στελέχη της «HDW», γιατί, όπως παραδέχονται προχώρησαν σε χρηματισμό κρατικών αξιωματούχων στην Ελλάδα για την ανάληψη της κατασκευής των υποβρυχίων από την Γερμανική εταιρεία. Το ΣΔΟΕ πραγματοποιεί έρευνα στα ναυπηγεία Σκαραμαγκά που άνηκαν τότε στην HDW, με τους δημοσίους υπαλλήλους να ανακαλύπτουν πλαστά τιμολόγια, εικονικές τιμολογήσεις, μη ολοκλήρωση των αντισταθμιστικών ωφελημάτων, ανύπαρκτες πληρωμές… Όμως κανένα «όπλο» απέναντι στους Γερμανούς δεν χρησιμοποιείται. Στις 4 Οκτωβρίου 2009, το ΠΑΣΟΚ αναλαμβάνει την διακυβέρνηση και ο Ευαγ. Βενιζέλος καταλαμβάνει τη θέση του υπουργού Εθνικής Αμυνας. Μόλις 9 μέρες μετά στις 13/10/2009 η Γερμανική πολεθνική «THYSSEN GRUPP» που στο μεταξύ έχει εξαγοράσει την επίσης Γερμανική «HDW» που είχε συνάψει την αρχική συμφωνία για τα υποβρύχια και είναι κάτοχος του 50% των Ναυπηγείων Σκαραμαγκά, ανακοινώνει πως αποχωρεί από αυτά και το πρόγραμμα κατασκευής των υποβρυχίων μένει στο αέρα!

Η κυβέρνηση Παπανδρέου, τότε αναλαμβάνει έργο. Στις 10 Μαρτίου 2010 ο υπουργός Ευαγ. Βενιζέλος ανακοινώνει ότι μετά από διαπραγματεύσεις με τον εκτελεστικό πρόεδρο της ABU DHABI MAR I. Σάφα και τον εκτελεστικό πρόεδρο της THYSSEN GRUPP H. Atzpontien, ο ίδιος ως πληρεξούσιος του Ελληνικού Δημοσίου και οι άλλοι ως διάδοχοι μιας αρχικής συμφωνίας κατασκευής υποβρυχίων, συμφώνησαν τα προγράμματα «ΑΡΧΙΜΗΔΗΣ» και «ΠΟΣΕΙΔΩΝ ΙΙ» να συνεχιστούν. Η συμφωνία για τη μεταβίβαση των Ναυπηγείων στην Abu Dhabi Mar υπογράφεται τελικά στις 18 Mαρτίου 2010 και ολοκληρώνεται το Σεπτέμβρη του ίδιου έτους με την αναγνώριση της οφειλής περί τα 1,3 δισ. ευρώ του ελληνικού Δημοσίου προς τα ναυπηγεία. Το έγκλημα σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος είχε ολοκληρωθεί.

Τελικά την ολοκλήρωση της κατασκευής των υποβρυχίων ανέλαβε το ελληνικό πολεμικό ναυτικό στα ναυπηγεία Σκαραμαγκά, αφού πρώτα οι πολυεθνικές κέρδισαν δισ. ευρώ παραδίδοντας μόνο ένα και αυτό να γέρνει…

Το Ελληνικό Δημόσιο κατέβαλε υπέρογκο τίμημα, τη στιγμή που υπήρξαν κακοτεχνίες, ενώ ουσιαστικά τα υποβρύχια δεν παραδόθηκαν. Επιπλέον, φέρονται ότι δεν ενεργοποιήθηκαν οι ποινικές ρήτρες που προβλέπονταν από τη σύμβαση, όταν δεν εκτελούνται τα αντισταθμιστικά οφέλη.

Όπως προέκυψε από την πολυετή και ενδελεχή δικαστική έρευνα της υπόθεσης, κυρίως μέσω υπεράκτιων εταιριών, διακινήθηκε μαύρο χρήμα άνω των 60.000.000 ευρώ, προκειμένου το Ελληνικό Δημόσιο να προμηθευτεί το επίμαχο εξοπλιστικό πρόγραμμα από τη γερμανική εταιρία HDW- Ferrostaal. Η επίμαχη προμήθεια άρχισε να διερευνάται έπειτα από στοιχεία που έστειλαν οι γερμανικές Αρχές, ενώ ο πρώην υπουργός Ακης Τσοχατζόπουλος και οι συγκατηγορούμενοί του έχουν καταδικαστεί για τις «μίζες» που  διακίνησαν για την προμήθεια του προγράμματος.

Εκκρεμεί επίσης και το δεύτερο μεγάλο  σκάνδαλο που σχετίζεται με την HDW- Ferrostaal η οποία αγόρασε και τα ναυπηγεία Σκαραμαγκά ουσιαστικά για να τα κλείσει αφού πρώτα πήρε πακτωλό χρημάτων από το ελληνικό δημόσιο…

Πηγή

Επτά άβολες αλήθειες για Μητσοτάκη και Γεννηματά…

Η κυβέρνηση πήρε ψήφο εμπιστοσύνης. Επομένως, δεν έχει κανένα νόημα για την συστημική αντιπολίτευση (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και Ποτάμι) η επιμονή στο λάθος της καταψήφισης της Συμφωνίας των Πρεσπών. Για το λάθος αυτό έχουν μιλήσει καθαρά όσοι έχουν χειριστεί το θέμα, απόντες και παρόντες

Του Γιώργου Καρελιά   

Στην πολιτική τα πάντα κρίνονται από το αποτέλεσμα. Η αντιπολίτευση (πρέπει να) επιδιώκει να πέσει η κυβέρνηση, πόσω μάλλον αν έχει πεισθεί ότι θα κερδίσει τις πρόωρες εκλογές. Επομένως, όλα καλά έγιναν με την πρόταση εμπιστοσύνης. Ομως, η κυβέρνηση δεν έπεσε και οι εκλογές θα γίνουν όποτε επιλέξει ο Πρωθυπουργός. Εχει, πλέον, κανένα νόημα η επιμονή σε ένα λάθος, όπως είναι η στάση της συστημικής αντιπολίτευσης (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι) στο Μακεδονικό; 

Δεν έχει, όπως θα καταδείξουμε καταγράφοντας επτά πικρές αλήθειες για τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τη Φώφη Γεννηματά (για τον Σταύρο Θεοδωράκη τα είπαμε χτες, εδώ), οι οποίοι έχουν παρασυρθεί σε μια αδιέξοδη στάση, που μόνο ζημιά θα τους επιφέρει, αν γίνει καμιά στραβή ή αν ο Αλέξης Τσίπρας κάνει καμιά πονηριά και τους αφήσει αμανάτι τη Συμφωνία των Πρεσπών. Ούτε ψύλλος στον κόρφο τους.   

Αλήθεια πρώτη: Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε μιλήσει πολλές φορές υπέρ της λύσης του προβλήματος με σύνθετη ονομασία, προειδοποιώντας ότι αλλιώς θα έμενε το σκέτο Μακεδονία (εδώ). Οπερ και εγένετο! Τώρα, που αυτό πάει να διορθωθεί με τη σύνθετη ονομασία, έχουμε άφρονες και τυχοδιωκτικές αντιδράσεις. Επίσης, η κυβέρνηση του πατρός Μητσοτάκη έπεσε από τους «μακεδονομάχους» της τότε εποχής, οι οποίοι σήμερα ωθούν τον γιο του προς ένα μεγάλο λάθος. 

Αλήθεια δεύτερη: Ο έτερος των πρωθυπουργών της ΝΔ Κώστας Καραμανλής είχε φτάσει το 2008 κοντά στη λύση με σύνθετη ονομασία(ακούστε εδώ τα λόγια του), αλλά την απέρριψαν οι εθνικιστές του Γκρουέφσκι. Η δε υπουργός Εξωτερικών της εποχής Ντόρα Μπακογιάννη το έχει πει urbi et orbi (εδώ), αλλά σήμερα κάνει την καρδιά της πέτρα και ψελλίζει διάφορες, καθόλου πειστικές, δικαιολογίες. Κατανοητό, η πολιτική αδελφοκτονία είναι βαρύ αμάρτημα για να το διαπράξει κανείς. 

Αλήθεια τρίτη: Ο ίδιος ο Κυριάκος, σε ανύποπτο χρόνο, δηλαδή πριν τον πάρουν από κάτω οι «μακεδονομάχοι», είχε ταχθεί, ανοιχτά και μέσα στη Βουλή, υπέρ της λύσης με σύνθετη ονομασία, για να μην αφήνει την κυβέρνηση να σπεκουλάρει μόνη της με το θέμα (εδώ) 

Αλήθεια τέταρτη: Μόλις φάνηκε ότι η λύση πλησιάζει, ξεσηκώθηκαν οι «μακεδονομάχοι» και άρχισε ο Καμμένος το αντάρτικο, ο Μητσοτάκης το γύρισε. Ο φόβος ότι μπορεί να έχει την τύχη του πατέρα του και μάλιστα χωρίς να έχει γίνει πρωθυπουργός είναι ένας αξεπέραστος φόβος. Αλλά δεν είναι πραγματικός. 

Αλήθεια πέμπτη: Ολοι οι σοβαροί άνθρωποι στην Ελλάδα- και δη αυτοί που έχουν χειριστεί το θέμα- έχουν ταχθεί υπέρ της λύσης. Και αυτό που διακινείται δεξιά κι αριστερά, ότι τάχα δεν έχουν μιλήσει ο Κώστας Σημίτης και ο Γιώργος Παπανδρέου, είναι από συνειδητό ψεύδος έως ασυγχώρητη επιπολαιότητα. Πολύ έγκαιρα ο Σημίτης είχε πάρει καθαρή θέση και μάλιστα την είχαν προβάλει πανηγυρικά οι υποστηρικτές της κυβέρνησης (εδώ). Γιατί δεν την επαναλαμβάνει σήμερα; Ας ρωτήσουν αυτούς που μεθόδευσαν την άθλια υπόθεση με το άνοιγμα των λογαριασμών του. Η πικρία είναι ανθρώπινη αδυναμία. Αλλά το γεγονός είναι ένα: ο πρώην Πρωθυπουργός έχει ταχθεί ανοιχτά και καθαρά υπέρ της λύσης. Το ίδιο και ο Παπανδρέου (εδώ). Η Φώφη Γεννηματά έμεινε μόνη της στο Πολιτικό Συμβούλιο του Κινήματος Αλλαγής, όταν συζητήθηκε το θέμα, αφού τα άλλα πέντε μέλη του (Παπανδρέου, Θεοχαρόπουλος, Καμίνης, Ανδρουλάκης, Θεοδωράκης) είχαν ταχθεί υπέρ της Συμφωνίας των Πρεσπών και αυτός ήταν ένα από τους λόγους για την αποχώρηση του Ποταμιού (εδώ). 

Αλήθεια έκτη: Ολες οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις και τα συγγενή με την ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ κόμματα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου έχουν ταχθεί ανοιχτά υπέρ της Συμφωνίας, ακόμα και ο θερμότερος υποστηρικτής του κ. Μητσοτάκη (εδώ). Μητσοτάκης και Γεννηματά είναι απομονωμένοι διεθνώς. Και καλά η πρόεδρος του, μικρού πλέον, ΠΑΣΟΚ δεν νοιάζεται γι’ αυτά, αλλά ο κ. Μητσοτάκης τι θα κάνει αν(λέμε αν), γίνει καμιά στραβή και δεν περάσει η Συμφωνία; Θα κάνει…επαναδιαπραγμάτευση, όπως ο Σαμαράς και ο Τσίπρας με τα Μνημόνια; Εδώ γελάνε. 

Αλήθεια έβδομη: Τα όποια επιχειρήματα κατά της Συμφωνίας των Πρεσπών κατέρρευσαν πλήρως μετά την οριστική υποστήριξή της από έναν υπεράνω υποψίας παλιό μακεδονομάχο (εδώ). Ο Μέρτζος αφαίρεσε κάθε φύλλο συκής από όσους (επαγγελματίες) «μακεδονομάχους» βγάζουν ακόμα το ψωμάκι τους από το Μακεδονικό. Μόλις λυθεί θα χάσουν τα πάντα. Επίσης, όσα αυτονόητα και λογικά λέει ο Μέρτζος –σύμβουλος του Μητσοτάκη την περίοδο 1990-1993– αφαιρεί κάθε επιχείρημα ειδικά από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Βλέπετε, ο Μέρτζος δεν είναι ούτε ΣΥΡΙΖΑίος ούτε «εθνομηδενιστής», απλώς εις τα δυσμάς του βίου του έγινε εντελώς ρεαλιστής. Και, σε αντίθεση με τους παλιούς συνοδοιπόρους του, είναι απολύτως ειλικρινής. 

Γνωρίζω ότι οι αλήθειες είναι συχνά άβολες και ενοχλητικές. Αλλά πιστεύω ακράδαντα ότι πρέπει να τις λέμε. Διότι, όπως έχει πει ο Τζόρτζ Οργουελ, «ελευθερία είναι να λες στους ανθρώπους αυτά που δεν θέλουν να ακούσουν».     

Άνοιξε η εφαρμογή για τη γνωστοποίηση υποβολής χωριστής δήλωσης από συζύγους

Την ειδική ηλεκτρονική εφαρμογή μέσω της οποίας οι σύζυγοι μπορούν να γνωστοποιήσουν την επιθυμία τους για την υποβολή χωριστών ηλεκτρονικών δηλώσεων ενεργοποίησε η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) καθώς από φέτος είναι δυνατή η υποβολή χωριστών δηλώσεων συζύγων Φορολογίας Εισοδήματος (φορολογικού έτους 2018 και επόμενων).

Για την υποβολή χωριστών δηλώσεων, τουλάχιστον ένας εκ των συζύγων γνωστοποιεί στην ΑΑΔΕ την επιλογή του αυτή, μέχρι την 28η Φεβρουαρίου 2019, μέσω ειδικής ηλεκτρονικής εφαρμογής, είτε με τους δικούς του κωδικούς πρόσβασης είτε μέσω ειδικώς για τον σκοπό αυτό εξουσιοδοτημένου λογιστή-φοροτεχνικού με τους προσωπικούς κωδικούς πρόσβασης του τελευταίου.

Η ειδική εξουσιοδότηση προς τον λογιστή για τη γνωστοποίηση της επιλογής υποβολής χωριστής δήλωσης γίνεται μέσω του TAXISnet.

Όπως διευκρινίζει σε ανακοίνωσή της η ΑΑΔΕ, εάν μόνον ο ένας εκ των συζύγων γνωστοποιήσει την επιλογή του για υποβολή χωριστών δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος ενημερώνεται ο άλλος σύζυγος από την ΑΑΔΕ στη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που έχει στη διάθεσή της.

H επιλογή υποβολής χωριστής δήλωσης μπορεί να ανακαλείται αποκλειστικά μέχρι την 28η Φεβρουαρίου. Μετά την παρέλευση της προθεσμίας αυτής δεν είναι δυνατή η ανάκληση της δήλωσης και η υποβολή κοινής δήλωσης.

Η ειδική ηλεκτρονική εφαρμογή θα παραμείνει διαθέσιμη και μετά την 28η Φεβρουαρίου και μέχρι την καταληκτική ημερομηνία υποβολής της εμπρόθεσμης δήλωσης φορολογίας εισοδήματος αποκλειστικά για τους φορολογούμενους που συνάπτουν ή δηλώνουν γάμο μετά τις 28/2/2019. H γνωστοποίηση της επιλογής υποβολής χωριστής δήλωσης στην περίπτωση αυτή πραγματοποιείται άπαξ και δεν ανακαλείται.

Τέλος, διευκρινίζεται ότι η εφαρμογή αυτή δεν αφορά τα μέρη συμφώνου συμβίωσης, ούτε φορολογούμενους σε διάσταση, πτώχευση και δικαστική συμπαράσταση. 

 efsyn.gr

«Εγώ, έτσι και τρούπωσα…, τρούπωσα»!

Του Νίκου Μπογιόπουλου

Πως το έλεγε ο Αριστοτέλης, που ήτανε και δάσκαλος του Μεγαλέξανδρου, και των οποίων είμεθα και γνήσιοι απόγονοι; Ο άνθρωπος – έλεγε – είναι ζώον πολιτικόν. Πολιτικόν. Ζώον…

 Μετά το κερασάκι της ανωτέρω αρχαιομάθειας ας πάμε στα νέα ελληνικά, κι ας δούμε μια φρέσκια φωτογραφία της πολιτικής μας ζωής:

– Ο κ.Φωκάς εξελέγη σε αυτή τη Βουλή με την Ένωση Κεντρώων. Τώρα, πλέον, όμως, παρότι με άλλες ψήφους εξελέγη, είναι στους ΑΝΕΛ.

– Ο κ.Θεοχάρης εξελέγη με το Ποτάμι. Τώρα, όμως, έπαψε να είναι Ποτάμι, πράγμα για το οποίο τον ψήφισαν όσοι τον ψήφισαν, κι έγινε ΝΔ. Παρεμπιπτόντως, όσο ήταν Ποτάμι ήταν με τις Πρέσπες. Τώρα που έγινε ΝΔ καταψηφίζει τις Πρέσπες.

– Ο κ.Δανέλλης ξεκίνησε να είναι ΣΥΝ. Μετά πέρασε στο ΠΑΣΟΚ. Σε αυτή τη Βουλή εξελέγη με το Ποτάμι. Τώρα δίνει ψήφο εμπιστοσύνης στον ΣΥΡΙΖΑ.

– Η κυρία Κουντουρα ήταν ΝΔ. Σε αυτή τη Βουλή εξελέγη με τους ΑΝΕΛ. Τώρα είναι ΣΥΡΙΖΑ. Οσο ήταν ΑΝΕΛ και δεν ήταν υπουργός δεν συμφωνούσε με την συμφωνία των Πρεσπών. Τώρα που είναι υπουργός και δίνει ψήφο εμπιστοσύνης στον ΣΥΡΙΖΑ συμφωνεί με την συμφωνία των Πρεσπών.

– Ο κ.Ζουράρις εξελέγη με τους ΑΝΕΛ. Δίνει, όμως, ψήφο εμπιστοσύνης στον ΣΥΡΙΖΑ. Ταυτόχρονα, όμως, παραμένει στην ΚΟ των ΑΝΕΛ.

– Η κυρία Παπακώστα εξελέγη με τη ΝΔ. Τώρα, όμως, είναι υπουργός του ΣΥΡΙΖΑ. Όταν ήταν ΝΔ δεν μας είχε πει τι λέει για τα περί την ΠΓΔΜ. Τώρα – ως υπουργός στην κυβέρηση άλλου κόμματος από εκέινο με το οποίο εξελέγη – μας λέει. Είναι με την συμφωνία των Πρεσπών.

– Ο κ.Σαρίδης. Αυτός εξελέγη με τους Κεντρώους. Αλλά μετά ψήφισε τον προυπολογισμό του ΣΥΡΙΖΑ. Προς δόξαν, όμως, και του ιδίου, και του ΣΥΡΙΖΑ και του αρχιλεβέντη αρχηγού του, του Λεβέντη, παραμένει στην ΚΟ των Κεντρώων.

– Ο κ.Τατσόπουλος. Ηταν βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ. Μετά έγινε Ποτάμι. Τώρα έγινε ΝΔ. Στην παρούσα φάση δεν θα μας απασχολήσει ούτε με την ψήφο εμπιστοσύνης, ούτε με την συμφωνία των Πρεσπών αφού δεν είναι βουλευτής. Θα μας απασχολήσει σε επόμενη – ενδεχομένως – φάση όπως και την υπόλοιπη μισή Αθήνα.

– Ο κ.Παπαχριστόπουλος. Αυτός παλιά ήταν ΠΑΣΟΚ. Στη Βουλή εξελέξη με τους ΑΝΕΛ. Τώρα ψηφίζει ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά παραμένει στην ΚΟ των ΑΝΕΛ.

– Ο κ.Ψαριανός ήταν ΣΥΡΙΖΑ. Τώρα είναι Ποτάμι. Αύριο μας είναι αδιάφορο τι θα είναι.

– Η κυρία Μάρκου εξελέγη με το Ποτάμι. Τώρα, όμως, άλλαξε και παρότι την ψήφισαν για άλλο κόμμα εκείνη είναι με τη ΝΔ.

– Ο κ.Καρράς. Αυτός ήταν Κεντρώος. Τώρα έγινε ΠΑΣΟΚ.

– Ο κ.Φωτήλας εξελέγη με το Ποτάμι. Παραμένει βουλευτής αλλά σε άλλο κόμμα. Στη ΝΔ.  

– Η κυρία Μεγαλοοικονόμου ήταν Κεντρώα. Τώρα δεν είναι κεντρώα. Τώρα είναι ΣΥΡΙΖΑ.

(σσ: στο ανωτέρω δείγμα, εκτός και διαφόρων άλλων, δεν ασχολούμαστε με τα πήγαινε – έλα των ναζιστόμουτρων που εξελέγησαν στη Βουλή με τη Χρυσή Αυγή διότι, πολύ απλά, είναι ναζιστόμουτρα).

Και ποιο είναι, τώρα, το συμπέρασμα; Μα τα συμπεράσματα είναι πολλά. Και προδήλως όχι μονοσήμαντα δεδομένου ότι μια «φωτογραφία» όπως η προηγούμενη έχει το μειονέκτημα να παρουσιάζει ένα γεγονός «στατικά». Ως εκ τούτο επαφίεται στον αναγνώστη, τελικά, να αξιολογήσει την πλήρη κίνηση των πραγμάτων. Και να εκτιμήσει ο ίδιος: Ποιο συμπέρασμα εξάγεται από την αξιολόγηση των πολιτικών μας πραγμάτων; Κρίνοντας, φυσικά, κατά περίπτωση. Κατά εποχή. Κατά πρόσωπο. Εμείς, απλώς, παραθέτουμε δυο από αυτά:

Συμπέρασμα 1ο: Από τη μια υπάρχει η πολιτική ως υψηλού επιπέδου έκφραση της ανιδιοτελούς ενασχόλησης με τα κοινά. Η πολιτική που χαρακτηρίζεται από συνέπεια και εντιμότητα. Εντιμότητα (ακόμα κι όταν τα πράγματα αλλάζουν, ή εσύ αλλάζεις) απέναντι σε αυτούς που σου έδωσαν την εμπιστοσύνη τους.

Συμπέρασμα 2ο: Από την άλλη υπάρχει η πολιτική ως κατάντημα. Τότε έχουμε να κάνουμε με εκείνη την πολιτική-ευθεία αντανάκλαση της σήψης όσων την υπηρετούν, την θωπεύουν, την αποδέχονται. Πρόκειται για την πολιτική–καθρέφτη της ιταμότητας του τρόπου που οι καταντημένοι την «ασκούν». Άλλως πως, εδώ έχουμε να κάνουμε με την πολιτική που η έκπτωση των ταγών της συνιστά εκδήλωση σε προσωπικό και κομματικό επίπεδο του ίδιου του σάπιου περιεχομένου της.

Σε αυτή την περίπτωση το συμπέρασμα θα μπορούσε να διατυπωθεί κι έτσι: «Εγώ, ήτανε να τρουπώσω! Έτσι και τρούπωσα…, τρούπωσα!» (αυτή, δε, η διατύπωση, στην αυθεντική της μορφή, ανήκει ως γνωστόν σε εκείνη την παλιά ελληνική ταινία και στον Κώστα Βουτσά)…   

Γερμανία, Γαλλία και Ιταλία κέρδισαν 980 δισ. ευρώ εξαιτίας των χαμηλών επιτοκίων!

Από το 2008, οπότε και ξέσπασε η οικονομική κρίση, οι τρεις ισχυρότερες οικονομίες της ευρωζώνης κέρδισαν εξαιτίας των χαμηλών επιτοκίων δανεισμού περίπου 980 δισ. ευρώ.

Στην πρώτη θέση η Γερμανία, η οποία κέρδισε 368 δις ευρώ! Το ποσό αυτό αντιστοιχεί σε πάνω από 10% του γερμανικού ΑΕΠ όπως αναφέρει η Handelsblatt! Η Γερμανία δεν είναι όμως η μόνη χώρα που ωφελήθηκε τόσο πολύ από τη μείωση των επιτοκίων. Μεγαλύτεροι κερδισμένοι ήταν επίσης η Γαλλία που «γλίτωσε» 350 δις ευρώ σε τόκους και η Ιταλία με 262 δις ευρώ.

 Στα πλαίσια της ανισόμετρης ανάπτυξης του καπιταλισμού η κρίση δημιούργησε ευκαιρίες υπερκερδών. Τα 980 δισ ευρώ που κέρδισαν Γερμανία, Γαλλία και Ιταλία ισοδυναμούν με τρεις φορές το δημόσιο χρέος της Ελλάδας!!!

H περίφημης «κρίσης χρέους» που φέρεται ότι χτύπησε την Ευρώπη από το 2008, οδήγησε χώρες στα πρόθυρα της χρεοκοπίας και αποτέλεσε το πρόσχημα για να επιβληθούν μέτρα λιτότητας και σάρωμα των εργατικών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων είχε και μεγάλους κερδισμένους.

Η αύξηση των επιτοκίων δανεισμού για μια σειρά χώρες όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία (που μπήκαν και σε καθεστώς μνημονίου) αλλά και της Ισπανίας, οδήγησαν «αγορές» και «επενδυτές» προκειμένου να ασφαλίσουν τα κεφάλαια τους να δανείζουν με χαμηλό επιτόκιο στις ισχυρές οικονομίες της Ευρωζώνης.

Τα περιβόητα Spreads (επιτόκια δανεισμού) των κρατικών ομολόγων που ξαφνικά έγιναν γνωστά και στο τελευταίο χωριό της Ελλάδας, μειώθηκαν για τις δυνατές καπιταλιστικές οικονομίες της Ευρώπης και αυξήθηκαν για τις ανίσχυρες. Ενώ, για παράδειγμα, η Γερμανία, σύμφωνα με τη «DW» προσέφερε μέση απόδοση ύψους 4,2% σε επενδυτές το 2007, το επιτόκιο δανεισμού της σημείωνε έκτοτε συνεχή υποχώρηση φτάνοντας το 2018 στο 1,5%.

Η καπιταλιστική Γερμανία Οικονομία ήταν η πλέον ευνοούμενη. Εξαιτίας της σημαντικής αυτής μείωσης η Γερμανία κατέβαλε όλο και λιγότερα για την εξυπηρέτηση του χρέους της. Εκτιμάται μάλιστα ότι η εξοικονόμηση θα ήταν αρκετά μεγαλύτερη, εάν τα προηγούμενα χρόνια το Βερολίνο προχωρούσε σε μεγαλύτερο δανεισμό αντί να ήταν τόσο σθεναρά προσηλωμένo στην επίτευξη πλεονασμάτων!

H άλλη όψη του νομίσματος

Ωστόσο τα τεράστια κέρδη τα καρπώθηκε αποκλειστικά το μεγάλο κεφάλαιο. Βιομήχανοι και κεφαλαιοκράτες δανείζονται «φθηνό» χρήμα που όταν μετατρέπεται σε κεφάλαιο αυξάνει την κερδοφορίας τους.

Την ίδια στιγμή η «κρίση χρέους» οδήγησε τα τελευταία χρόνια την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στη μείωση των επιτοκίων σε μηδενικά επίπεδα. Για τους αποταμιευτές η συγκεκριμένη εξέλιξη ήταν ιδιαίτερα δυσμενής…

Μόνον το 2017 οι χρηματικές περιουσίες των Γερμανών «συρρικνώθηκαν» κατά 38 δις ευρώ! Σύμφωνα με ορισμένες εκτιμήσεις, οι συνολικές απώλειες των Γερμανών καταθετών λόγω των χαμηλών επιτοκίων ισοδυναμούν με την εξοικονόμηση των 368 δισ. ευρώ που πέτυχε το ίδιο διάστημα το γερμανικό κράτος. Χρήματα που φυσικά δεν δόθηκαν ποτέ πίσω στο λαό μέσω κοινωνικών πολιτικών, αφού η λιτότητα και οι περικοπές ήταν στην ημερήσια διάταξη αλλά στους επιχειρηματικούς ομίλους στο όνομα των επενδύσεων και της «τόνωσης» της ανάπτυξης…

Πηγή

Ο πρωθυπουργός και ο πατριωτισμός [μας]

Γράφει ο Γιώργος Σταματόπουλος

Είπε ο πρωθυπουργός [το έχει ξαναπεί, θύμισε, κι άλλες φορές στο παρελθόν]: «Πατριώτης δεν είναι αυτός που μισεί την πατρίδα του άλλου· πατριώτης είναι αυτός που αγαπά τη δική του πατρίδα».

Ας πούμε και το εξής –και δεν είναι υποχρεωμένος να το λάβει υπόψη: Πατριώτης είναι αυτός που αγαπά τη δική του πατρίδα και αυτός που αγαπά την πατρίδα του άλλου – εάν θέλουμε να είμαστε, καλέ, διεθνιστές, οικουμενιστές, πώς το λένε.

Μέσω του άλλου ορίζεται ο άνθρωπος –πώς αλλιώς; Μάθαμε να αγαπάμε το τομάρι μας μόνο όταν αντικρίσαμε τον άλλο, και ας καθρεφτιζόμασταν από μόνοι μας στα νερά των ποταμών και των λιμνών. Το δέρμα του άλλου είναι η πηγή της κοινωνικότητας, κάτι σαν το όριο του σύμπαντος· τι να κάνουμε.

Η αγάπη υποτίθεται δεν ενέχει ιδιοτέλεια, είναι φιλαυτία πρώτον και δεύτερον συνθήκη –δεν βγαίνει από μέσα μας, προκύπτει από την ανάγκη. Αχ, αυτή η ανάγκη, γνωστή ήδη από τους πρώτους Ελληνες Λυρικούς [δεν ζητάμε τέτοιες ευαισθησίες και γνώσεις από τους σύγχρονους Ελληνες πολιτικούς]. Λοιπόν, εάν κάποιος θέλει να είναι πατριώτης οφείλει να γίνει οικουμενιστής, πιστός εντούτοις στις ρίζες του, στη γλώσσα τη μητρική, στα τραγούδια των προγόνων και στους χορούς τους. Είμαστε ικανοί να σηκώσουμε τέτοιο βάρος;

Διαβάζουμε τα αρχαία κείμενα. Τι καταλαβαίνουμε; Λέξεις σπουδαίες έρχονται καταπάνω μας. Παράδειγμα: ισηγορία, αρετή, έρως, ύβρις, θεός. Τι αντιλαμβανόμαστε κατά την ανάγνωσή τους; Παραμυθιαζόμαστε, απλώς, ότι είμαστε συνεχιστές του αρχαίου πνεύματος [που έδωσε τα φώτα στην οικουμένη και λοιπά]· ξεφουρνίζουμε και κανένα αρχαίο ρητό και νομίζουμε ότι είμαστε απόγονοι αρχαϊκού κλέους και «φυσιολογικοί» συνεχιστές του. Σε τι νήδυμο είμαστε βυθισμένοι... Αλλά μάλλον δεν πειράζει κάτι τέτοιο, αφού άπαντες βολευόμεθα (πιστοί και ιδεολόγοι, άπιστοι και μηδενιστές [δεξιοί και αριστεροί, έμφρονες και άφρονες]).

Λέει ένας πολιτικός: αγαπώ την πατρίδα μου. Λέει και ένας πολίτης: αγαπώ την πατρίδα μου. Τι συμπεραίνει ένας επισκέπτης από άλλον πλανήτη; Οτι και οι δύο αγαπούν την πατρίδα τους και άρα ταυτολογούν [ίσως και να ανοηταίνουν].

Ο εξωγήινος δεν θα μπορέσει να καταλάβει ότι οι δύο αγάπες ουδεμία ταύτιση έχουν. Επίσης ούτε καν θα μπορούσε να διανοηθεί ότι άλλο πράγμα είναι η αγάπη και άλλο, εντελώς άλλο, ο έρωτας. Είμαι ερωτευμένος με τον Ομηρο και τον Αρχίλοχο, με τον Ευριπίδη και τον αρχαίο χορό δεν σημαίνει ότι παρακολουθώ κατ’ ανάγκην παραστάσεις στην Επίδαυρο, ούτε σημαίνει ότι διεκδικώ την ονομασία του Ελληνα [τελευταία του Μακεδόνα].

Επί τη ευκαιρία: οι βόρειοι γείτονες είναι μακεδονίτες, όχι μακεδόνες. Εδώ δεν μπορούμε να είμαστε Ελληνες, η Μακεδονία μάς μάρανε;

Οι εθνικιστές είναι, εκτός από θανατολάγνοι, και αρνητές της ίδιας τους της πατρίδας [διότι μισούν, διότι δεν αγαπούν, διότι δεν έμαθαν να ερωτεύονται τον πλανήτη και την ιδιογεωγραφία του· αλλού είναι φως και αλλού σκοτάδι, τι να κάνουμε· αλλού απλώνονται ζεστές λεκάνες και αλλού ψύχος που τρυπάει τα κόκαλα, ή η θερμοκρασία που λιώνει κορμιά. Κάπως διαφορετικά εισπνέουμε και εκπνέουμε στις άκρες της γης [και στο κέντρο της].

Ολα αυτά δεν αφορούν τον Ελληνα πρωθυπουργό βεβαίως...   

Χειμωνιάτικα

Γράφει η  Πέπη Ρηγοπούλου

Μα γιατί μας ήρθε; Τι την έπιασε; Πού βρήκε χρόνο τώρα που ο χρόνος της φτάνει στο τέλος του; Τι μας ζήλεψε; Τη σφυρίδα μας; Τα γεμιστά μας έστω; Αρκούσαν αυτά για να πάρει τα αεροπλάνα και να τρέχει μέσα στο καταχείμωνο;

Πάντως, για να ανακατευτεί στα εν οίκω και στα εν δήμω μας και στα εκλογικά μας, αποκλείεται. Εχει να λέει ο κόσμος για τη διακριτικότητά της. Το πολύ πολύ να ήθελε να μας υπενθυμίσει τις μεταρρυθμίσεις που ακόμα δεν κάναμε.

Ιδιωτικοποιήσεις, απελευθέρωση της αγοράς εργασίας και τα λοιπά. Αντε και τις Πρέσπες. Οχι για τίποτε άλλο, αλλά γιατί φημίζονται για το ψάρι τους. Εστω και το Αιγαίο, αν τυχόν πληροφορήθηκε από τους Αναρχικούς ότι από ψάρι δεν πάει πίσω κι αυτό.

Καλά, σε άλλες εποχές τέτοια μεγαλεία δεν τα είχαμε. Ο Καραμανλής και ο Παπανδρέου, οι προπάτορες, δεν ανακάτευαν μουσαφίρηδες στον εκλογικό τους αγώνα. Τον κρατούσαν που λέμε πριβέ. Καυχιόταν, τουλάχιστον στα φανερά, ότι μπορούν να τα καταφέρουν και μόνοι τους.

Αλλά τι περιμένεις; Παλιά μυαλά, αγύριστα, τι να καταλάβαιναν από υπέρβαση του πνιγηρού και επαρχιώτικου έθνους-κράτους και από προχώ διεθνείς συνεργασίες και άλλα τέτοια μοδάτα και πρωτότυπα;

Καλά αυτό το έθνος-κράτος είναι για να ’ναι. Οχι, σας παρακαλώ πείτε μου, τι το θέλουμε; Εγιναν κάτι έκτροπα από ανεύθυνα στοιχεία σαν τον Κολοκοτρώνη στα Δερβενάκια και κάτι εμπρησμοί από έναν Κανάρη και λίγος τουρισμός στο Μεσολόγγι και το κάναμε ζήτημα; Είπαμε ότι θέλαμε έθνος ανεξάρτητο και, λέγε-λέγε, με κάτι τύπους σαν τον Καποδίστρια και τον Βενιζέλο σχεδόν το κάναμε; Ε, ωραία, είπαμε - ξείπαμε! Τώρα αυτά είναι ντεμοντέ και πάμε γι’ άλλα.

Επιτέλους ανοίξαμε, και δεν κλείνουμε με τίποτε. Οχι βέβαια για τα εκατοντάδες χιλιάδες Ελληνόπουλα που εξόρισε η κρίση και η αδιαφορία των μνημονιακών κυβερνώντων. Ούτε γιατί μας έπιασε καημός για τον διαχρονικό ελληνικό πολιτισμό και τους άλλους πολιτισμούς του κόσμου που δέχονται τη συνδυασμένη επίθεση ιμπεριαλισμού και παγκοσμιοποίησης. Αλλά γιατί όπου να ’ναι γινόμαστε, γίναμε, όπως λέει και ο Αμερικάνος πρέσβης, η κυρίαρχη δύναμη ειρήνης και σταθερότητας στα Βαλκάνια.

Σοβαρό επιμύθιο: Είναι αλήθεια ότι κάποιοι σπουδαίοι Ελληνες και άλλοι Βαλκάνιοι –αρχίζοντας από τον Ρήγα– ονειρεύτηκαν μια χερσόνησο δημοκρατίας και ελευθερίας χωρίς σύνορα. Δυστυχώς η αποτυχία τους απέδειξε το ανέφικτο των ιδεών τους.

Μένει η ανάγκη να μην υποκύψουμε στα σχέδια αυτών που στο όνομα της ειρήνης απεργάζονται τη διάλυση των σημερινών κρατών. Ξέροντας ότι η καταστροφή όσων συνόρων απομένουν είναι σχέδιο του παγκοσμιοποιημένου ιμπεριαλισμού για τους υποτελείς του.

Μετακινούμενο πολιτικό προσωπικό

Λόγω επαγγέλματος είχαμε την (κακή) εμπειρία να παρακολουθήσουμε σχεδόν ολόκληρη τη σημερινή συνεδρίαση της Βουλής για την ψήφο εμπιστοσύνης. Παρακολουθήσαμε τις τοποθετήσεις εκπροσώπων ενός «μετακινούμενου» πολιτικού προσωπικού που φώναζε, κατηγορούσε και δεν έλεγε απολύτως τίποτα για τη ζωή της πλειοψηφίας των κατοίκων αυτής της χώρας, δεν έλεγε τίποτα για το λαό.

Ναι, έταζε, αλλά δεν έλεγε τίποτα, παρά μόνο συμμετείχε σε ένα ανταγωνισμό ύβρεων για το ποιος «έκλεψε» περισσότερους βουλευτές από τον άλλον. Όλα αυτά, φυσικά, «διανθισμένα» με λέξεις όπως «πατρίδα», «λαός», «εθνικό συμφέρον» και τα λοιπά και τα λοιπά.

Εάν αφήσουμε στην άκρη τις κραυγές, τη σαπίλα και την ξεφτίλα του συστήματος θα δούμε πως δεν έχουν κανένα λόγο να τσακώνονται. Ας το σκεφτούμε λίγο. Πέντε κόμματα (ΣΥΡΙΖΑ, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΑΝΕΛ, Ποτάμι) έχουν βουλευτές που συμμετείχαν σε κυβερνητικές πλειοψηφίες ή συμμετείχαν σε δύο και τρία από κόμματα που αναφέραμε. Βουλευτές που έχουν ψηφίσει η στήριξη μνημόνια και νόμους σφαγής του λαού. Είχαμε στη συζήτηση βουλευτές (κάποιοι και με διαφορετικά κόμματα) έχουν ψηφίσει μνημόνια και βαρβαρότητα και με τα δύο χέρια.  Είχαμε στη συζήτηση βουλευτές που για την… πατρίδα (άντε και καμιά καρέκλα ή την ελπίδα μιας καρέκλας) άλλαξαν κι αλλάζουν θέσεις, απόψεις, ακόμα και σε θέματα που, υποτίθεται είναι ζητήματα αρχών.

Πάνω σε αυτό το σκηνικό, λοιπόν, είδαμε τον πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, και τον πρόεδρος της ΝΔ, Κυριάκου Μητσοτάκη να έχουν «μετωπική σύγκρουση», για «αποστάτες», «κουρελούδες» και άλλα τέτοια όμορφα. Είχαμε και την πρόεδρο του ΚΙΝΑΛ να κάνει μια τέτοια ομιλία που άνετα θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς; Αυτή (και το κόμμα της, για το ΠΑΣΟΚ λέμε ) δεν είναι που κυβερνούσε χρόνια και χρόνια; Τι άλλο είχαμε; Μέσα σε όλα αυτά ο επικεφαλής του Ποταμιού, Σταύρος Θεοδωράκης και ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων που διαμαρτυρήθηκαν για τους βουλευτές των κομμάτων τους, που έφυγαν για άλλα κόμματα. Επίσης, είχαμε και τον πρόεδρο των ΑΝΕΛ (δεν μίλησε σήμερα στη Βουλή) να δίνει ένα ακόμα σόου, αυτή τη φορά στην παράδοση – παραλαβή του υπουργείου Εθνικής Άμυνας, αφού πρώτα είχε κάνει μια μεταγραφή από την Ένωση Κεντρώων στο κόμμα του προκειμένου να μη χάσει το δικαίωμα ύπαρξης Κοινοβουλευτικής Ομάδας.

Με λίγα λόγια, παρακολουθήσαμε τη σαπίλα και τη ξεφτίλα ενός μετακινούμενου πολιτικού προσωπικού.

Υ.Γ: Μην ξεχάσουμε και την άλλη σημερινή εξέλιξη στη Βουλή, την επανασύνδεση του… μετανιωμένου Μπαρμπαρούση με την κοινοβουλευτική ομάδα των ναζί της Χρυσής Αυγής.    

Πηγή