Από τον Κορωνοϊό στη φτώχεια μια καραντίνα δρόμος

Η καραντίνα για τη μείωση της διασποράς του φονικού Κορωνοϊού συνεχίζεται μέχρι, τουλάχιστον, τις 27 Απριλίου.

Αναμενόμενο και αναγκαίο το μέτρο και για πρώτη φορά η Ελλάδα στους διάφορους «χάρτες» και λίστες που κυκλοφορούν είναι παράδειγμα προς μίμηση και όχι προς αποφυγήν αφού η εξάπλωση του ιού και τα θύματα είναι μικρά, πολύ μικρότερα από χώρες με αντίστοιχο πληθυσμό.

Η Ελβετία που έχει κανα δύο εκατομμύρια λιγότερους κατοίκους από την Ελλάδα μετράει, ας πούμε, πάνω από 500 νεκρούς.

Χαιρόμαστε με τον μικρό αριθμό των νεκρών χωρίς να μπαίνουμε στο βάσανο του πένθους της κάθε οικογένειας. Αλλά έτσι είναι η ζωή. Γεμάτη «στατιστικά» που άλλοτε τρομάζουν άλλοτε δημιουργούν μια αίσθηση ικανοποίησης. Αρκεί πάντα να θυμόμαστε ότι πίσω από κάθε στατιστικό στοιχείο κρύβονται ανθρώπινες ζωές, και τραγωδίες.

Το θέμα είναι ότι ο Κορωνοϊός επελαύνει αλώβητος αφού καμία γιατρειά δεν έχει βρεθεί να τον καταπολεμήσει ως τα τώρα και μαζί του επελαύνει και μια τρομακτική φτώχεια .

Από τις πιο πλούσιες χώρες μέχρι τις πιο φτωχιές η ανεργία καλπάζει και συμπαρασύρει στη δίνη της εκατομμύρια ανθρώπων και των οικογενειών τους.

Την ώρα που γιατροί και νοσηλευτές δίνουν μάχη στα νοσοκομεία οι εταιρείες διώχνουν κόσμο. Η καραντίνα κρατάει κλειστά μαγαζιά όλων των ειδών και οι εργαζόμενοι με τους ιδιοκτήτες τους βρίσκονται αντιμέτωποι με τη φτώχεια.

Κανείς δεν ξέρει πόσο θα χειροτερέψουν τα πράγματα, γιατί μόνο για επιδείνωση μπορεί να μιλήσει κανείς στα εργασιακά όσο κρατάει ο εφιάλτης.

Θυμάμαι, πολλοί από μας, γράφαμε για τους εμπορικούς δρόμους που είχαν ερημώσει λόγω της οικονομικής κρίσης. Τώρα το σκοτάδι επικρατεί σε κάθε δρόμο, και σοκάκι στις γειτονιές της Αθήνας και όλων των πόλεων.

Κλείνουν ακόμη και σουβλατζίδικα, και καφέ αφού η υπηρεσία «κατ’ οίκον παράδοσης» δε συμφέρει ώστε να μένει ανοιχτό το μαγαζί.

Η φτώχεια είναι παλιά επιδημία που κανείς δεν είχε αποφασίσει να εξαλείψει γιατί νόμιζε ότι είναι «μακριά» του. Σήμερα όμως, η πανδημία δείχνει ότι η φτώχεια, που δεν θα έχει ποτέ «εμβόλιο» μας αφορά όλους.

Πώς θα είναι η γειτονιά σου όταν περάσει ο εφιάλτης; Πόσα μαγαζιά θα ξανανοίξουν, πόσους υπαλλήλους θα έχουν;

Ρητορικές ερωτήσεις. Και ίσως κάποιος πει ότι είναι και πρόωρες αφού η πορεία του ιού συνεχίζει τον επιθετικό της ρυθμό. Όμως η ιστορία έχει δείξει ότι πανούκλες, οι ιοί και επιδημίες με κάποιο τρόπο, ακόμη και αυτές με τον τεράστιο αριθμό θυμάτων, περνάνε.

Η φτώχεια όμως  θα γίνει ακόμη πιο μαζική, πιο απειλητική, και πιο θανατηφόρα όσο κανείς δεν σκέφτεται ν’ ασχοληθεί σοβαρά μαζί της.

Είμαι βέβαιος ότι η επιστήμη θα διώξει από την καθημερινότητά μας τη μεγαλύτερη παγκόσμια απειλή που γνώρισε η Γη μας – ελπίζω – σύντομα. Φοβάμαι ότι αυτοί που αποφασίζουν για τις ζωές μας μόνο επιδερμικά θα ασχοληθούν με την φτώχεια που θα αφήσει πίσω του ο Κορωνοϊός. Και πάλι θα υπάρχουν λίγοι κερδισμένοι και οι πολλοί θα είναι οι χαμένοι, και σ’ αυτήν την «παρτίδα».

Γιάννης Καφάτος   

Οι πλαστές ειδήσεις σ’ έναν κόσμο που στενεύει

του Παντελή Μπουκάλα

Ορεξη να ’χει κανείς, μες στην παραζάλη των ημερών, να μετράει συνωμοσιολογικά σενάρια και φέικ νιουζ με τον κορωνοϊό στο επίκεντρό τους. Αρκεί πρώτα να λάβει τα μέτρα του: γάντια, μάσκα, απολυμαντικά, τα πάντα. Ακριβώς λόγω της απλοϊκότητάς τους, οι πλαστές ειδήσεις και τα σενάρια που «ερμηνεύουν» και τακτοποιούν με πέντε αράδες τον εξουθενωτικά πολύπλοκο κόσμο, διαθέτουν πολύ μεγάλη μεταδοτικότητα – ίση με του νέου κορωνοϊού. Εχουν μάλιστα πιστοποιηθεί από καιρό, με ποικίλες μελέτες, δύο τινά. Πρώτον, ότι όσο πιο κραυγαλέο είναι ένα ψέμα τόσο ελκυστικότερο αποδεικνύεται και τόσο πιο εύκολα γίνεται πιστευτό. Και δεύτερον, η διεισδυτικότητα της κατασκευασμένης είδησης στο ευρύτερο κοινό είναι πολύ μεγαλύτερη από τη διεισδυτικότητα μιας αληθινής είδησης, διαδίδεται δε αστραπιαία, με κύριο μεταφορέα το Ιντερνετ. Σύμφωνα με προ διετίας μελέτη ερευνητών του ΜΙΤ, όσοι ακολουθούν στα κοινωνικά δίκτυα μια αληθινή είδηση και την αναπαράγουν σπάνια ξεπερνούν τα 1.000 άτομα. Αντίθετα, οι αναπαραγωγοί των ψευδών φημών φτάνουν ακόμα και τις 100.000.

Ο ανορθολογισμός –θεμελιώδες γνώρισμα των συνωμοσιολογιών, κι ας παριστάνουν τις ακραιφνώς ορθολογικές και επιστημονικότροπα αποδεικτικές– δεν έχασε ποτέ τα σκήπτρα του. Σε κάθε χώρα, και σε κάθε κοινωνικό σώμα, υπάρχουν πολλοί που πάσχουν από την προδιάθεση να καταπίνουν αμάσητα τα αδιανόητα που τους σερβίρονται σε ευκολονόητη, αλεσμένη μορφή. Σαν ιστοριούλες με αρχή, μέση και τέλος. Και με έναν Κακό, μα πολύ Κακό, σαν άξονά τους. Από τα παραμύθια που έπλασαν προ αιώνων οι λαοί έως τις σύγχρονες ιστορίες με φόντο το αχανές Διάστημα που κατασκευάζουν οι σεναριογράφοι και εικονοποιοί του Χόλιγουντ, τη βαριά δουλειά την αναλαμβάνει ο Κακός, όχι ο αγαθός ήρωας, με όσες υπερανθρώπινες δυνάμεις κι αν τον έχει εξοπλίσει η φαντασία του δημιουργού του. Ο κακός ο λύκος, που απειλεί την Κοκκινοσκουφίτσα ή τα τρία γουρουνάκια, είναι φτιαγμένος από την ίδια ύλη που έφτιαξε τον τελευταίο Υπερκακό του κινηματογράφου, τον Θάνο της ταινίας «Avengers», που απειλεί με καταστροφή το μισό σύμπαν για να σώσει το άλλο μισό.

Βομβαρδισμένοι από αντιφατικές και αλληλοσυγκρουόμενες πληροφορίες, εγκλωβισμένοι σ’ έναν κόσμο που συνεχώς στενεύει, ώρες και ώρες προσηλωμένοι στην οθόνη της τηλεόρασης, του υπολογιστή ή του έξυπνου κινητού, ν’ ακούμε ειδικούς να αντιδικούν, λογικό είναι να πέφτουμε σε σύγχυση. Οι γνώσεις μας δεν επαρκούν για να αφομοιώσουμε και να επεξεργαστούμε τα στοιχεία και τις απόψεις που ανακοινώνουν πολλοί – λόγοι διαφορετικής σχολής, εποπτείας και σχέσης με την περίφημη «πρόληψη του ζητουμένου»: λοιμωξιολόγοι, επιδημιολόγοι, εντατικολόγοι, ανοσολόγοι, πνευμονολόγοι, παθολόγοι, καρδιολόγοι, ρευματολόγοι, φαρμακολόγοι... Η σύγχυση σφραγίζει και την παρουσία των «εκπροσώπων της κοινωνίας», όπως δηλώνουν ορισμένοι εξ αυτών, δηλαδή των καναλικών δημοσιογραφικών βεντετών. Επί σεισμών, εύκολα μιλούν σαν σεισμολόγοι, επί συνταγματικών ζητημάτων σαν συνταγματολόγοι κ.ο.κ. Τώρα πόσες στολές ειδικού να φορέσουν και πόσα ιδιόλεκτα να ιδιοποιηθούν;

Η πολυπλοκότητα των πραγμάτων μάς υπερβαίνει και μας αφοπλίζει· δεν μπορούμε να τη μεταφράσουμε σε μια αφήγηση γραμμική, εύληπτη, μεταδόσιμη. Και η ψυχή μας σκοτεινιάζει από τις δραματικές εικόνες που στέλνει η Ιταλία, η Ισπανία, οι Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά και η Καστοριά, η Δραγασιά, η Δαμασκηνιά, η Ηλεία και ο Εχίνος (πού θα πάει, θα μάθουμε –επίσημοι και ανεπίσημοι– να μη λέμε Ενίχο τον Εχίνο, θα μάθουμε πως είναι κι αυτός Ελλάδα και θα ρίξουμε επιτέλους τις μπάρες του μυαλού μας). Βιαζόμαστε λοιπόν να αρπαχτούμε από την πρώτη αισιόδοξη είδηση, με πηγή την πατρίδα μας ή κάποια ξένη χώρα. Κι ας το ξέρουμε πια ότι δεν θ’ αργήσει η ακύρωσή της από το αμέσως επόμενο ή το μεθεπόμενο μαντάτο, με πηγή κάποια άλλη ξένη χώρα ή την ίδια τη δική μας.

Ανάμεσά μας, στην Ελλάδα και παντού στον κόσμο, ζουν και όσοι βιάζονται να δώσουν πίστη σε ευκολοχώνευτες ανόητες «εξηγήσεις», που συνήθως βασίζονται σε μια αλυσίδα ρητορικών ερωτήσεων του τύπου «τυχαίο είναι;». Για παράδειγμα, «τυχαίο είναι» που το μήνυμα εξόδου το στέλνουμε στο 13033; Οχι βέβαια. Ο αριθμός αυτός εμπεριέχει το 333, τουτέστιν το μισό του 666, του Αριθμού του Θηρίου, τουτέστιν... Τουτέστιν, ράβδος εν γωνία, άρα βρέχει.

Τα ευφάνταστα συνωμοσιολογικά σενάρια γίνονται πολύ πιο πιστευτά αν τα εισάγουν στην αγορά και τα διακινούν όχι τίποτε φαιοκίτρινα φύλλα και πατενταρισμένες συνωμοσιολογικές ιστοσελίδες, αμερικανικές ή ευρωπαϊκές, αλλά πολιτικοί της επιφάνειας ενός Ντόναλντ Τραμπ, κι από κοντά ενός Μπολσονάρου. Μέχρι να αποφασίσει ο Αμερικανός πρόεδρος αν ο ιός είναι «προεκλογική απάτη των Δημοκρατικών» ή «εργαστηριακό κατασκεύασμα των Κινέζων» και να συμφωνήσει να ληφθούν τα προδήλως αναγκαία μέτρα, η χώρα του βρέθηκε πρώτη σε αριθμό κρουσμάτων παγκοσμίως και τρίτη σε αριθμό θυμάτων. Κι ωστόσο, λένε οι δημοσκοπήσεις, περισσότεροι από τους μισούς Αμερικανούς εξακολουθούν να συμφωνούν με τον πρόεδρό τους. Κι ας πληρώνουν βαριά το εκλογικό του άγχος.

Ωσπου ν’ αρχίσει τη φονική δουλειά του ο ιός, τα περισσότερα φέικ νιουζ, πανευρωπαϊκά, αφορούσαν το μεταναστευτικό-προσφυγικό. Δίχως το παραμικρό στοιχείο, μόνο και μόνο για να εξερεθιστεί το κοινό, πρόσφυγες και μετανάστες εμφανίζονταν σαν δράστες εγκλημάτων κάθε είδους και βαρύτητας (φόνοι, βιασμοί, ληστείες, προσβολή των συμβόλων της χριστιανικής Δύσης κ.τ.λ.). Εμείς εδώ μαθαίναμε ταχύτατα ότι στη Φρανκφούρτη «Πακιστανοί βίασαν Γερμανίδα», στη Γερμανία μαθαίνουν ταχύτατα ότι στην Ελλάδα «Αφγανοί έκαψαν στη Μόρια σπίτια με ανθρώπους μέσα» (αυτό διαδόθηκε στις 10 Φεβρουαρίου), όλοι στην Ευρώπη μαθαίνουμε από ιταλικό σάιτ ειδικευμένο στις ανυπόστατες ειδήσεις ότι «σχεδόν το 40% των προσφύγων έχει AIDS», την επομένη ή τη μεθεπομένη τα ψεύδη καταρρίπτονται, όμως έχουν πλέον κατακτήσει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Και έχουν αφήσει βαθύ ίχνος στον ψηφιακό κόσμο και στο συλλογικό αίσθημα.

Με τον ιό οι παραπληροφορητές άλλαξαν ειδικότητα. Εγιναν λοιμωξιολόγοι-επιδημιολόγοι. Θα γίνονταν βέβαια κακοηθέστατοι λοιμωξιολόγοι-προσφυγολόγοι, αν ο ιός είχε έρθει στην Ελλάδα από πρόσφυγα, αλλά αυτό, σαν να φρόντισαν τα ουράνια, το αποφύγαμε. Βάλθηκαν λοιπόν να παίζουν χυδαία με τον πόνο των ανθρώπων και τον φόβο τους. Μια γρήγορη επίσκεψη στον αποκαλυπτικό ιστότοπο «hellinika hoaxes» μαρτυρεί για το εύρος της αγυρτείας, αλλά και για το επικίνδυνο της όλης υπόθεσης, δεδομένου ότι ο κομπογιαννιτισμός διαχέεται ακαριαία και αναβαθμίζεται, λόγω και της ανεξέλεγκτης αλληλοτροφοδοσίας των σόσιαλ μίντια και των καθαυτό μίντια. Σε άλλη περίοδο, οι ψεύτικες «οδηγίες επιβίωσης» με αποστολέα το Αγιον Ορος ή το Πανεπιστήμιο Τζον Χόπκινς, ή οι διαφημιζόμενες δήθεν μαγικοθεραπευτικές ιδιότητες του «βιομαγνητικού συντονισμού», θα ήταν κακόγουστος αστεϊσμός. Τώρα είναι εφιαλτικός σαδισμός.

Πιάνουν τόπο τα εκατομμύρια της κυβέρνησης στα ΜΜΕ

Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είχε, ούτως ή άλλως, την στήριξη ενός πανίσχυρου μιντιακού μηχανισμού σε κάθε της βήμα. Ειδικότερα στις τελευταίες κρίσεις, με αποκορύφωμα την πανδημία του κοροναϊού έχει στηθεί ένας εντυπωσιακός μηχανισμός προπαγάνδας και μονόπλευρης ενημέρωσης.

Μετά την ενίσχυση των ΜΜΕ και με 11 εκατομμύρια ευρώ, μόνο για τον επικοινωνιακό χειρισμό της κρίσης του Covid-1, η προπαγάνδα περνά σε άλλη διάσταση και απομακρύνεται από τα ευρωπαϊκά στάνταρτς, προσεγγίζοντας τη Βόρεια Κορέα. Μια ματιά στα πρόσφατα πρωτοσέλιδα, δείχνει ότι η υπερβολή στη στήριξη της κυβέρνησης έχει ξεπεράσει και πιο σκληρά κομματικά έντυπα καθώς και τα όρια της φαιδρότητας.

Μόνο σε κάποια από τα γνωστά προσωποπαγή ολοκληρωτικά καθεστώτα όπως αυτό του Κιμ Γιονγκ Ουν, θα μπορούσαν να υπάρξουν τέτοιες «αγιογραφίες» και τόση προσωπολατρεία για το Μητσοτάκη, όση καλλιεργούν τα ελληνικά μέσα ενημέρωσης. Η κατάσταση εδώ και καιρό μοιάζει με juke box, στο οποίο η κυβέρνηση βάζει κέρματα και το μηχάνημα παίζει, μέχρι να εξαντληθούν τα χρήματα ενώ τελευταία ο μόνος δίσκος που παίζει, είναι αυτός του Μητσοτάκη. Όχι μόνο στα κεντρικά αλλά και στα περιφερειακά ΜΜΕ, όπου οι αδυναμίες και τα λάθη της κυβέρνησης είναι πιο ορατά και τα μέσα συχνά έχουν μεγάλη αμεσότητα.

Προπαγάνδα, fake news, χαμόγελα εν μέσω θανάτων, ύμνοι στην κυβέρνηση, «κόψιμο» κάθε άλλης φωνής και κάθε εικόνας που ανατρέπει το αφήγημα, για την τραγική κατάσταση του ΕΣΥ, τις επιστημονικές διαφωνίες, τις ολιγωρίες. Kαι μάλλον δικαιώνονται όσοι - δεξιοί - διαμαρτύρονται για την εισβολή του «εκσυγχρονιστικού ΠΑΣΟΚ» στην κυβέρνηση Μητσοτάκη αφού η πολιτική έχει υποκατασταθεί από το lifestyle της εποχής Σημίτη.

Αποκορύφωμα η εφημερίδα της Κεντρικής Ένωσης Δήμων kede news, που θεωρητικά ενημερώνει για τα αυτοδιοικητικά θέματα αλλά επέλεξε στο πρωτοσέλιδό της να το «τερματίσει» με τίτλο «Σώζουν την Ελλάδα» και φωτογραφίες των Μητσοτάκη, Τσιόδρα, Χαρδαλιά, Πατούλη. Μια επιλογή που προκάλεσε εύλογες αντιδράσεις καθώς είναι τόσο ακραία όσο και ανεπίτρεπτα εξωθεσμική. Αντιδράσεις προκαλεί και η κυνική χρηματοδότηση των ΜΜΕ και η απαλλαγή τους από υποχρεώσεις ενώ είναι ήδη γνωστό ότι οι επιχειρηματίες τους διαπλέκονται ποικιλοτρόπως και ανοιχτά με την κυβέρνηση, έτσι κι αλλιώς.

ΥΓ. Εντάξει οι τρεις, ο Πατούλης τι δουλειά είχε εκεί;  

πηγή   

Κορωνοϊός: Ποιος θα πληρώσει τον «λογαριασμό»;

γράφει ο Δημήτρης Μηλάκας

Τα τελευταία 30 χρόνια καλλιεργήθηκε αίσθηση της ύπαρξης ενός κόσμου ενιαίου και αδιαίρετου του οποίου τη συνοχή εξασφαλίζουν η τεχνολογία (αστραπιαία διασπορά υλικών και άυλων) και το αόρατο σιδερένιο χέρι της αγοράς. Χρειάστηκαν μόλις 3 μήνες για να διαλυθεί αυτή η ψευδαίσθηση και ο κόσμος να εμφανιστεί μπροστά μας όπως πραγματικά είναι: βαθύτατα διαιρεμένος αν και αντιμέτωπος με ένα κοινό (παγκοσμιοποιημένο) πρόβλημα…

Η εμφάνιση της πανδημίας υπενθύμισε την πραγματικότητα. Ο κόσμος παραμένει διαιρεμένος όπως σε κάθε ιστορική περίοδο, οριζόντια και κάθετα. Εξακολουθούν να υπάρχουν οι ισχυροί και οι αδύναμοι, ο ακραίος πλούτος και η ασύλληπτη φτώχεια.

Οι γεωπολιτικοί και ταξικοί διαχωρισμοί θα εμφανίζονται ολοένα και εντονότερα μπροστά καθώς στη βάση αυτών των διαχωρισμών θα επιμεριστεί ο λογαριασμός της καταστροφής που θα επιφέρει η πανδημία.

Ήδη βλέπουμε στην ειδησιογραφία τα πρώτα πυρά μεταξύ των μεγάλων (ΗΠΑ- Κίνα) για το ποιος ευθύνεται για την «απελευθέρωση» του κορωνοιού. Ο Τράμπ μιλάει για «κινέζικο ιό», στα αμερικανικά δικαστήρια κατατέθηκε αγωγή που ζητά ένα ετήσιο ΑΕΠ της Κίνας γιατί κατασκεύασε και διέσπειρε τον ιό. Σε ημιεπίσημους τόνους κινέζοι διπλωμάτες ανταπαντούν υποστηρίζοντας ότι ο ιός «ξέφυγε» από αμερικανικά εργαστήρια…

Την ίδια στιγμή το ισχυρότερο υποσύνολο του λεγόμενου δυτικού κόσμου, η Ευρωπαική Ενωση αδυνατεί να λειτουργήσει προς την κατεύθυνση του κοινού συμφέροντος, προφανώς γιατί ουδέποτε αυτό (το κοινό συμφέρον) είχε αποσαφηνιστεί και προσδιοριστεί. Ακόμη κι απέναντι στην πανδημία οι εταίροι στέκονται ανίκανοι να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στην Ιταλία η οποία πληρώνει μέχρι στιγμής το βαρύτερο τίμημα σε ανθρώπινες ζωές.

Σε ότι αφορά την ανυπολόγιστη ζημιά στην οικονομία που συνεπάγονται οι καραντίνες και τα μέτρα που έχουν ληφθεί, οι Ευρωπαίοι Εταίροι συμπεριφέρονται όπως και στο παρελθόν, δηλαδή με γνώμονα τα ιδιαίτερα εθνικά τους συμφέροντα. Στο πλαίσιο αυτό οι αποφάσεις που αναμένονται θα είναι σύμφωνες με τα συμφέροντα των ισχυρότερων οι οποίοι έχουν και δύναμη να τις επιβάλλουν.

Η απόλυτη διάλυση της αίσθησης μιας πανανθρώπινης κοινότητας συμφερόντων προς την οποία υποτίθεται ότι οδηγούσε η λεγόμενη παγκοσμιοποίηση κατέρρευσε μπροστά στα μάτια μας από τις κρατικές πειρατείες υγειονομικού υλικού, όπως είδαμε από περιστατικά όπου το ένα κράτος κλέβει σε κάθε ευκαιρία προμήθειες και υλικά από το άλλο, ανάλογα με τη θέση που βρίσκεται στον αόρατο αλλά υπαρκτό παγκόσμιο πίνακα κατάταξης με βάση τη ισχύ…

Η επανεμφάνιση του κράτους, πάνω από το αόρατο χέρι της αγοράς, αν και απαραίτητη για την αντιμετώπιση της πανδημίας δεν είναι και τόσο εύκολη υπόθεση. Τις τελευταίες δεκαετίες το κράτος αυτό-ακρωτηριάστηκε αρνούμενο βασικά του καθήκοντα (εξασφάλιση δημόσια υγείας για παράδειγμα) τα οποία είναι αδύνατο να ανακτήσει κάτω από την πίεση των απαιτήσεων που προκύπτουν από την «καμπύλη» της εξέλιξης της επιδημίας…

Αυτό που απομένει στο (κάθε) κράτος είναι η αξιοποίηση του βασικού του χαρακτηριστικού, το οποίο μάλιστα δεν άφησε να διαχυθεί στον «αιθέρα» της παγκοσμιοποίησης: το μονοπώλιο της νόμιμης βίας η οποία ασκείται προκειμένου οι πολίτες να αποδεχτούν και να υποταχθούν στον δεδομένη κοινωνικά κατάσταση υπέρ της οποία λειτουργεί το κράτος.

Δεν χρειάζεται, λοιπόν, κάποιος να έχει «θείο χάρισμα» για να δει σε ποιών την πλάτη θα καταλήξει το βάρος που συνεπάγεται η τρομακτική καταστροφή η οποία συντελείται. Τέτοιου είδους λογαριασμοί πληρώνονται πάντα από αυτούς που έχουν τα λιγότερα…  

Πινγκ πονγκ με τη γιαγιά

γράφει η Σοφιάννα Μπονοβόλια

   

Αν μετά από αυτή την καραντίνα δεν μπω στην εθνική ομάδα πινκ πονκ για τους Ολυμπιακούς του 2021, δεν θα μπω ποτέ. Και με αυτό τον στόχο πορεύομαι μετά από δύο εβδομάδες εγκλεισμού και τουλάχιστον 1,5 μήνα ακόμα στα “προσεχώς”.

Για να εξηγηθώ, είμαι από αυτούς που την απολαμβάνουν για τα καλά αυτή την καραντίνα, με τους λόγους να είναι αρκετοί. Θες που η περιοχή που μένω είναι εκτός κέντρου Αθήνας και πέντε λεπτά από βουνό; Θέλεις που υπάρχει αυλή στο σπίτι (με σκύλο ε; μαλώνουμε στην πολυκατοικία ποιος θα πρωτοχρησιμοποιήσει τον κωδικό 6); Θες που δίπλα μας μένουν φίλοι οι οποίοι διακρίνονται για τις κατασκευαστικές τους ικανότητες και έχουν φτιάξει από την πρώτη μέρα τραπέζι πινκ πονκ και κάνουμε τουρνουά με όλους τους υπόλοιπους εσώκλειστους κάθε μέρα;

Είναι όμορφο και εκτονωτικό να είσαι με ανθρώπους που μπορείς να λες μία δια ζώσης καλημέρα, είναι ευτύχημα να μην περιορίζεσαι μόνο στις διαδικτυακές καλημέρες και καληνύχτες, να μπορείς να ζητάς λίγο φυστικοβούτυρο γιατί σου λείπει για να φτιάξεις όλες τις εξεζητημένες συνταγές του σύμπαντος, να πηγαίνουν άλλοι για σένα και εσύ για αυτούς στα μαγαζιά με είδη πρώτης ανάγκης, για να μη βγαίνετε συχνά από το σπίτι όλοι, να μαθαίνεις μπιρίμπα στους υπολοίπους και να κάνετε χαμό για το ποιος θα πάρει πρώτος μπιριμπάκι και να καλείς τη γιαγιά να παίξει λίγο πινγκ πονγκ έτσι για τη φάση, όσο παλεύεις με τον σκύλο ο οποίος κυνηγάει σαν δαιμονισμένος το μπαλάκι και μετά… ξέρεις, δεν υπάρχει γυρισμός.

Και ανάμεσα σε αυτά, αλλά και τα ατέρμονα διαδικτυακά -με βιντεοκλήση ή και όχι- καλέσματα σε φίλους, σε οικογένεια, σε συνεργάτες, δημιουργούμε ένα αχανές και διαρκές διαδικτυακό περιβάλλον μέσα στο οποίο ανταλλάσσουμε καθημερινά κάθε πληροφορία για την εξέλιξη των πραγμάτων, στέλνουμε συνταγές και φωτογραφίες με κάθετι που φτιάχνουμε με μεράκι και πολλή περισσότερη προσοχή και χρόνο πια, γελάμε με memes, gifs και κάθε τέτοια χαριτωμενιά, απελπιζόμαστε όταν συνειδητοποιούμε ότι τα τραύματα που θα φέρουμε όταν τελειώσει όλο αυτό θα είναι εντελώς πρωτόγνωρα και κάπως δύσκολα διαχειρίσιμα, “πέφτουμε” όταν μας λείπουν φίλοι και οικογένεια και συνειδητοποιούμε ότι θα κάνουμε πολύ καιρό να τους δούμε, αλλά πιο πολύ προβληματιζόμαστε με τα όσα βλέπουμε γύρω μας, με ανθρώπους που περνούν πραγματικά δύσκολα αυτή την περίοδο, ανθρώπους που έχουν χάσει δουλειές, που υφίστανται εργοδοτικές απειλές, εκβιασμούς και μπαίνουν σε καθεστώς εντατικοποίησης, ανθρώπους που έχουν χάσει την υγεία τους ή την υγεία δικών τους ανθρώπων, ανθρώπους που μένουν μόνοι τους, ανθρώπους που δεν έχουν χρήματα, ακόμα και σπίτι.

Και κάπως έτσι λέμε ότι καλά είμαστε. Και λίγο προετοιμαζόμαστε για το πώς θα αντιμετωπίσουμε την πολυπόθητη επάνοδο, όταν πολλά μέχρι τώρα αυτονόητα, δεν θα είναι πια τέτοια.

Με επιβάρυνση των καταναλωτών έγινε η δωρεά της ΔΕΗ στο ΕΣΥ

Μια πολύ πρωτότυπη ιδέα είχαν η ΔΕΗ και η Κυβέρνηση για να ενισχύσουν το Εθνικό Σύστημα Υγείας. Αφού ανακοίνωσαν τη δωρεάν πέντε εκατομμυρίων ευρώ για την προμήθεια υλικού στο ΕΣΥ, στη συνέχεια ενημέρωσαν πως δεν πρόκειται ακριβώς για «δωρεά», αλλά το υλικό θα πληρωθεί με μια έξτρα επιβάρυνση στους λογαριασμούς των πολιτών.

Πιο αναλυτικά, η «δωρεά» που μνημονεύτηκε μάλιστα και από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, προέκυψε από μια ευφυέστατη ιδέα, όπως την εξήγησε, με κάθε λεπτομέρεια, και μάλλον περήφανα, ο αρμόδιος Υπουργός Ενέργειας Κωστής Χατζηδάκης, στους δημοσιογράφους: «Για να το σκεφτούμε όλοι καλά τι κάνει η ΔΕΗ: Παίρνει 0,8 € από τους λογαριασμούς του καθενός μας κάθε χρόνο, μαζεύει 5 εκατομμύρια  -γιατί έχει 6,5 εκατ. πελάτες- και στηρίζει το ΕΣΥ. Με πολύ λίγα χρήματα από τον καθένα μας, από κάθε πελάτη της δηλαδή, στηρίζει αυτή τη μεγάλη μάχη. Μπράβο ξανά».

Η νέα επιβάρυνση προφανώς δεν είναι μεγάλη, ωστόσο τέτοιες κινήσεις δεν τις λες και... «δωρεά». Πόσο μάλλον όταν η κυβέρνηση με σκανδαλώδεις αποφάσεις έχει δώσει, εν μέσω καραντίνας, δεκάδες εκατομμύρια σε ιδιώτες και όχι στο ΕΣΥ, όπως η δαπάνη 11 εκ. ευρώ σε ΜΜΕ για την προβολή μηνυμάτων που από το νόμο προβλέπεται πως μεταδίδονται δωρεάν, η αποζημίωση δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ στις ιδιωτικές κλινικές, αλλά και η συμφωνία 30 εκατ. ευρώ για διενέργεια τεστ για τον κοροναϊό από τα ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα, ενώ Πανεπιστήμια είχαν ενημερώσει τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη πως μπορούν να διεξάγουν τους ελέγχους με ελάχιστο κόστος.

πηγή

72.000€ για ιστοσελίδα και instagram από την υπουργό Παιδείας Νίκη Κεραμέως

72.168 ευρώ κόστισε η κατασκευή της ιστοσελίδας του υπουργείου Παιδείας «Μαθαίνουμε στο σπίτι», όπως και η δημιουργία εικαστικού υλικού για αναρτήσεις στα social media (facebook, twitter και instagram), σύμφωνα με πρόσφατη απόφαση της υπουργού Νίκης Κεραμέως, η οποία αναθέτει το έργο σε ιδιωτική εταιρία και όχι στις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου.

Όπως καταγγέλλει το Παρατηρητήριο για την Παιδεία του ΣΥΡΙΖΑ: «μπορεί ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Στέλιος Πέτσας να ξεκαθάρισε πως ‘δεν υπάρχουν λεφτόδεντρα’, ώστε να δικαιολογήσει τις απολύσεις και την εκ περιτροπής εργασία (ΠΝΠ της 20ης Μαρτίου 2020), ωστόσο στο Μαρούσι και συγκεκριμένα στο υπουργείο Παιδείας & Θρησκευμάτων, τα λεφτόδεντρα και φυτεύονται και ευδοκιμούν.

Την ίδια στιγμή, χιλιάδες μαθητές και μαθήτριες δεν έχουν καν τη δυνατότητα συμμετοχής στην τηλεκπαίδευση, καθώς δε διαθέτουν τον απαραίτητο εξοπλισμό ή πρόσβαση στο internet. Το υπουργείο Παιδείας ‘επενδύει’ για ακόμη μια φορά στην πολιτική επικοινωνία παρά στην ουσία, η οποία εν προκειμένω δεν είναι άλλη από την εξασφάλιση της πρόσβασης όλων των μαθητριών και των μαθητών στις ηλεκτρονικές πλατφόρμες και τα ψηφιακά εργαλεία.

Σημειώνεται πως με το ίδιο ποσό, 500 μαθητές θα μπορούσαν να προμηθευτούν με τον απαραίτητο εξοπλισμό, να εξασφαλιστούν και να διατεθούν 800 συνδρομές για πρόσβαση στο internet και να αγοραστούν 12 servers για το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο, το οποίο αδυνατεί να διαχειριστεί το μεγάλο όγκο πληροφοριών που απαιτείται για την τηλεκπαίδευση».

Η σχετική απόφαση ΕΔΩ  

πηγή

Στατιστικές και Τεστ, Προπαγάνδα και ψέματα

Του Νίκου Κοτζιά *

Ο αρμόδιος υφυπουργός της κυβέρνησης της ΝΔ δήλωσε το Σάββατο ότι η Ελλάδα έχει ως προς τον Covid-19 την καλύτερη κατάσταση στον κόσμο! Με βάση αυτή την «εικόνα», συμπεραίνει ο εκπρόσωπος του υπουργείου Υγείας, η ελληνική κυβέρνηση πράττει καλά και εκείνος ως καθηγητής ιατρικής δικαιώνεται έναντι όλων των συναδέλφων του διεθνώς. Αν είναι αλήθεια θα ήταν εκπληκτικό. Αλλά όπως θα αποδείξω πρόκειται για στρεβλή παρουσίαση της πραγματικής κατάστασης στον σημερινό κόσμο. Κατά συνέπεια η άρνησή της κυβέρνησης στα πολλά τεστ και στις μάσκες δεν είναι αποτέλεσμα της «ελληνικής επιτυχίας», αλλά των ελλείψεων σε υλικά που υπάρχει στη χώρα, Για αυτές, έχει άμεση ευθύνη η κυβέρνηση και όλοι εκείνοι που θέλουν να απαγορεύσουν στη χώρα την κριτική της αλήθειας, αλλά και όσοι φοβούνται στην αντιπολίτευση να απαντήσουν στα «κυρίαρχα στοιχεία και στατιστικές». Ας πάρουμε, λοιπόν, τα διεθνή στοιχεία του Σαββάτου 4.4.2020:

Πρώτον, η Ελλάδα είναι προς το παρόν πολύ καλύτερα από σειρά ευρωπαϊκών κρατών, όπως την Ιταλία, την Γαλλία, την Ισπανία, αλλά και σε σχέση με κράτη εκτός Ευρώπης, όπως τις ΗΠΑ και την Αυστραλία. Τι το κοινό έχουν όλες αυτές οι χώρες; Εφάρμοσαν σκληρά νεοφιλελεύθερα προγράμματα και πολιτικές στην Υγεία και τον Δημόσιο τομέα.

Δεύτερον, υπάρχουν κράτη που έχουν καλύτερα αποτελέσματα από την Ελλάδα; Ασφαλώς. Προς το παρόν τα περισσότερα κράτη της Λατινικής Αμερικής, με πιο σκληρή εξαίρεση την στρατοκρατούμενη Βραζιλία. Το ίδιο και ως προς περισσότερες χώρες της Αφρικής. Σημειώνω ότι η χειρότερη κατάσταση καταγράφεται στην σχετικά πιο πλούσια Δημοκρατία της Νότιας Αφρικής. Δεν πιθανολογώ ότι έχουν καλύτερο σύστημα πρόληψης και περίθαλψης από τα δυτικοευρωπαϊκά κράτη, αλλά ότι χρονικά βρίσκονται, «ακόμα», «πίσω». Αλλά έστω και έτσι διαψεύδονται οι κυβερνητικοί κομπασμοί.

Τρίτο, όποιος δεν παρακολουθεί τις διεθνείς στατιστικές θα μείνει κατάπληκτος με την σχετικά καλή εικόνα της γειτονιάς μας όπου η Ελλάδα δεν είναι και στα καλύτερα. Το Σάββατο η Ελλάδα είχε 68 νεκρούς σε 10,45 εκατομμύρια πληθυσμό. Δηλαδή έναν νεκρό ανά 154 χιλιάδες κατοίκους. Η Αλβανία με πληθυσμό 2,89 εκατομμύρια είχε 18 νεκρούς, δηλαδή έναν ανά 160 χιλιάδες. Η Βουλγαρία με 6,97 εκατομμύρια 17 νεκρούς, δηλαδή έναν νεκρό κάθε 410 χιλιάδες κατοίκους. Η Σερβία με 8,75 εκατομμύρια πληθυσμό, είχε 44 νεκρούς, έναν ανά 198.000 πληθυσμού. Ξαναλέω, Ελλάδα 68 =1/154, Αλβανία 18=1/160, Σερβία 44=1/198 και Βουλγαρία 17=1/410. Το χειρότερο αποτέλεσμα, λοιπόν, σε απόλυτο αριθμό νεκρών, αλλά και σε αναλογία το έχει η Ελλάδα. Η κυβερνητική προπαγάνδα είναι ψεύτικη.

Ασφαλώς το ερώτημα που προκύπτει είναι πώς όλη η περιοχή της ΝΑ Ευρώπης τα πάει καλύτερα (ακόμα;) από την Δυτική Ευρώπη των πλουσίων. Έχω υπόψη μου πολλές αιτίες, αλλά δεν είναι εδώ ο χώρος ανάλυσής τους. Εκείνο που θέλω να επισημάνω είναι ότι δεν υπάρχει μια ελληνική ιδιαιτερότητα όσον αφορά την άμεση περιοχή της χώρας μας. Η ιδιαιτερότητα είναι όλης της περιοχής σε σχέση με τις ισχυρές ευρωπαϊκές χώρες. Και εντός αυτής της ιδιαιτερότητας η θέση της Ελλάδας είναι η χειρότερη. Αδύνατον, λοιπόν, να είναι «η καλύτερη στον κόσμο». Η φτηνή προπαγάνδα και το ψέμα έχουν κοντά ποδάρια.

Πάμε, τέταρτον, σε μια άλλη ομάδα. Σε αυτήν βάζω τις τρεις χώρες που δέχτηκαν πρώτες την επίθεση του Ιού. Την Κίνα, το Βιετνάμ και την Νότια Κορέα. Ανάλογα αποτελέσματα, βέβαια έχουν και άλλες περιοχές και κράτη, όπως το Χόνγκ-Κονγκ (Κίνα), η Ταιβάν (Κίνα), η Σιγκαπούρη κοκ. Το χαρακτηριστικό αυτών των κρατών και περιοχών είναι ότι απέκρουσαν, τουλάχιστον προς το παρόν την επίθεση του Covid-19, άρα έχουν ένα είδος τελικού αποτελέσματος. Τα στοιχεία μου είναι πριν 4 μέρες.

Έχουμε και λέμε, λοιπόν, η Νότιος Κορέα με 51,26 εκατομμύρια πληθυσμό είχε 169 νεκρούς. Δηλαδή έναν νεκρό (στο σχετικό τέλος και όχι στην αρχή της κρίσης) ανά 303 χιλιάδες κατοίκους. Η ΛΔ της Κίνας έχει 1.438,5 εκατομμύρια πληθυσμό με 3.309 νεκρούς, δηλαδή έναν ανά 435 χιλιάδες. Το Βιετνάμ με 97,16 εκατομμύρια δεν είχε ούτε έναν νεκρό. Τώρα να λέει ο αρμόδιος υφυπουργός ότι η Ελλάδα είναι η καλύτερη στον κόσμο δείχνει άγνοια, επιπολαιότητα, ίσως και πρόθεση; Εσείς τι λέτε;

Ανάλογα αποτελέσματα θα εξάγει κανείς αν συγκρίνει τον αριθμό προσώπων που έχουν τον ιό με αυτούς που πεθαίνουν. Εδώ πολύ καλά αποτελέσματα έχει η Γερμανία, 0,72% ενώ ένα από τα χειρότερα έχει η Ελλάδα (πολλαπλάσιο).

Το ερώτημα είναι με τι τρόπο τα καταφέρανε εκείνοι που κλείνουν τον κύκλο να έχουν τόσο λιγότερες απώλειες από τους δυτικοευρωπαίους; Πολλοί είναι οι πιθανοί λόγοι, όπως ισχυρότερο σύστημα δημόσιας υγείας, πολιτισμικές παραδόσεις (όπως όχι χειραψίες στις κοινωνικές επαφές, αλλά μικρές υποκλίσεις), μεγαλύτερη εμπειρία από προηγούμενες επιδημίες. Χάρη σε αυτές τις εμπειρίες πήραν αταλάντευτα, με ταχύτητα, ορισμένα άμεσα μέτρα όπως ήταν τα πολλαπλά και συνεχόμενα τεστ που τα άρχισαν νωρίς και έγκαιρα. Η εκτεταμένη χρήση από μάσκες. Ο περιορισμός μετακινήσεων άμεσα και χωρίς αναβολές. Εδώ στην Ελλάδα θα είχαμε γλυτώσει από τους ιούς που μας ήρθαν μέσω των Αγίων Τόπων (όπου προηγούμενα είχαν πάει Νοτιοκορεάτες τουρίστες και είχαν ενημερωθεί έγκαιρα οι ελληνικές αρχές), από την Ιταλία και τους καθυστερημένους ελέγχους στα αεροδρόμια. Διότι οι πιο επικίνδυνοι φορείς του ιού είναι εκείνοι που δεν το γνωρίζουν και δεν τους επιτρέπεται να κάνουν τεστ.

Το δίδαγμα από τους αριθμούς που παρέθεσα είναι ότι οι συγκρίσεις έχουν νόημα όταν θέλεις να δείξεις τι διαφορετικό έκανες εσύ που είναι καλύτερο και τι μπορείς να μάθεις. Κατά συνέπεια οφείλεις να εξηγήσει κανείς, γιατί επιλέγει συγκεκριμένο δείγμα προς σύγκριση, όπως η συνεχής αναφορά στην Ισπανία. Το χειρότερο είναι ότι όταν πιστέψεις ότι τα έκανες καλύτερα από παντού, τότε παύεις να μαθαίνεις και να κάνεις τα απαραίτητα. Καταλήγεις στο ψέμα και στην υποκρισία.

*Μέλος αριστερής πατριωτικής κίνησης ΠΡΑΤΤΩ - Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων-Εξωτερικής Πολιτικής  Συγγραφέας  

New York Times : Ο κορωνοϊός είναι ταξικός - Διπλάσιες οι πιθανότητες για κάποιον που είναι φτωχός να πεθάνει

Ένα από τα επιχειρήματα που χρησιμοποιούν πολλοί είναι ότι ακόμα και το σύστημα υγείας να μην είχε υποστεί την καταστροφή που είχε υποστεί λόγω της λιτότητας στην Ελλάδα, πάλι θα θρηνούσαμε τους ίδιους νεκρούς, αφού “δε βλέπετε τι γίνετε σε άλλες χώρες;”

Μάλλον έχουν λάθος.

Οι New York Times σε άρθρο τους εξηγούν το πραγματικό τεράστιο κόστος των περικοπών που έχουν γίνει στην υγεία σε όλο τον δυτικό κόσμο, στα πλαίσια εφαρμογής νεοφιλελεύθερων πολιτικών που ευνοούσαν τον ιδιωτικό τομέα.

Οι συνέπειες αυτών των πολιτικών γίνονται πιο φανερές σήμερα αφού η κακή κατάσταση των δημόσιων συστημάτων υγείας γιγαντώνει τον κίνδυνο για πολλούς θάνατους, μετατρέπει σε πιο επιτακτική την ανάγκη λήψης ακραίων μέτρων και έχει τεράστιο οικονομικό κόστος.

Ο κορωνοϊός μπορεί να χτυπά όλους, όμως έχει και ταξικό πρόσημο. Οι φτωχοί κινδυνεύουν περισσότερο. Ακόμα περισσότερο κινδυνεύουν οι φτωχοί σε φτωχές χώρες. Και ο οικονομικός αντίκτυπος θα είναι πολύ μεγαλύτερος σε χώρες που δε στηρίζεται η οικονομία τους σε βιομηχανίες που βασίζονται σε υψηλές τεχνολογίες.

Σύμφωνα με τους New York Times η πανδημία διευρύνει το κοινωνικό και οικονομικό χάσμα που μετατρέπει ταυτόχρονα σε πιο θανατηφόρο τον ιό.

Είναι ένας αυτο-τροφοδοτούμενος κύκλος που οι ειδικοί προειδοποιούν ότι μπορεί να προκαλεί σοβαρές συνέπειες στις κοινωνίες για πολλά χρόνια.

Καθώς ο κορωνοϊός διαδίδεται στον κόσμο, φαίνεται ότι δημιουργεί μία καταστροφική λούπα μαζί με μία άλλη τρομακτική δύναμη των καιρών μας: την οικονομική ανισότητα

Σύμφωνα πάντα με τους New York Times, στις κοινωνίες που δέχονται πλήγματα από τον κορωνοϊό, οι συνέπειες των οικονομικών ανισοτήτων βαθαίνουν, σπρώχνοντας πολλά από τα βάρη στους χαμένους της σημερινής ήδη βαθιά πολωμένης οικονομίας και αγορά εργασίας.

Σύμφωνα με έρευνα που έχει γίνει αυτή που βρίσκονται στα κατώτερα οικονομικά επίπεδα έχουν υψηλότερες πιθανότητες να αρρωστήσουν.

Επίσης έχουν πολύ υψηλότερες πιθανότητες να πεθάνουν. Και ακόμα και για αυτούς που παραμένουν υγιείς, είναι πολύ πιο πιθανό να υποφέρουν σημαντικές οικονομικές απώλειες ή να αντιμετωπίσουν προβλήματα στην υγεία τους ως συνέπεια της καραντίνας και άλλων μέτρων που λαμβάνονται.

Την ίδια στιγμή, η ανισότητα λειτουργεί ως πολλαπλασιαστής της ταχύτητας διάδοσης του ιού και στη φονική ισχύ του.

Έρευνα στη γρίπη έχει δείξει ότι σε μία επιδημία, η φτώχια και οι ανισότητες μπορούν να διευρύνουν τα επίπεδα διάδοσης και θνησιμότητας για όλους, όχι μόνο για τους φτωχούς.

Οι ειδικοί προειδοποιούν ότι αυτά τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά μπορούν να αυξήσουν τις συνέπειες του ιού διευρύνοντας τις κοινωνικοοικονομικές αντιθέσεις που τροφοδοτούν την άνθηση ενός ακροδεξιού λαϊκισμού, του ρατσισμού και αυξάνουν τα ποσοστά θανάτων από απελπισία, δηλαδή από αυτοκτονίες, ναρκωτικά, αλκοολισμό.

“Όλα αυτά είναι τόσο ευδιάκριτα συνδεδεμένα”, είπε η Nicole A. Errett, ειδικός στον τομέα της δημόσιας υγείας που συνδιευθύνει το Κέντρο για Ακραία Συμβάντα στο Πανεπιστήμιο του Washington.

“Προϋπάρχουσες κοινωνικές ευπάθειες χειροτερεύουν πάντα μετά από μία καταστροφή, και αυτό που ζούμε είναι ένα τέλειο παράδειγμα για αυτό που λέω”.

Επειδή κάθε οικογένεια με χαμηλό εισόδημα που αναγκάζεται να γίνεται δέκτης μίας μεγαλύτερης πιθανότητας έκθεσης στον ιό μπορεί να μολύνει άλλους, οι συνέπειες της ανισότητας, αν και γίνονται αισθητές κυρίως στους φτωχούς, βάζουν σε μεγαλύτερο κίνδυνο όλη την κοινωνία.

Δύο είναι οι κύριοι παράγοντες που κάνουν τον κορωνοϊό φονικότερο για αυτούς που τον κολλάνε: η ηλικία και η ύπαρξη κάποιας ευπάθειας στην υγεία, λένε επιστήμονες.

Αλλά μία σειρά ερευνών αποκαλύπτει και έναν τρίτο παράγοντα για τον οποίο δεν έχει γίνει αρκετή συζήτηση ως τώρα: το χαμηλό κοινωνικοοικονομικό στάτους. Δηλαδή, την φτώχια.

Ακόμα και για αυτούς που βρίσκονται αρκετά πάνω από το όριο της φτώχιας οι έρευνες δείχνουν ότι το χαμηλό εισόδημα σε σχέση με το υπόλοιπο της κοινωνίας συνδέεται με αυξημένα επίπεδα χρόνιων προβλημάτων υγείας όπως ο διαβήτης και τα καρδιακά προβλήματα.

Δεν ήταν πάντα έτσι τα πράγματα.

Καθώς οι ανισότητες αυξήθηκαν, οι διαφορές στην υγεία διευρύνθηκαν.

Η προληκτική ιατρική και η ιατρική εκπαίδευση σταθερά τείνουν όλο και παραπάνω προς την πλευρά των πλούσιων. Οι φτωχοί αφήνονται δίχως την ικανότητα της πρόληψης ή της κατάλληλης εκπαίδευσης.

Ως αποτέλεσμα, άνθρωποι στα χαμηλότερα στρώματα της κοινωνίας έχουν περίπου 10% μεγαλύτερες πιθανότητες να αναπτύξουν κάποια χρόνια ασθένεια.

Τέτοιες συνθήκες μπορούν να κάνουν τον κορωνοϊό ως 10 φορές πιο φονικό, σύμφωνα με πρόσφατα δεδομένα από το Κινέζικο Κέντρο για τον Έλεγχο σε Ασθένειες και την Πρόληψη.

Συνδυάζοντας αυτά τα δύο στατιστικά προκύπτει ότι ο κορωνοϊός είναι περίπου δύο φορές πιο φονικός για αυτούς που βρίσκονται στα κατώτερα κλιμάκια της κοινωνίας.

Την ίδια στιγμή, άνθρωποι με χαμηλότερα εισοδήματα τείνουν να αναπτύσσουν χρόνιες ασθένειες περίπου 5 με 15 χρόνια νωρίτερα στη ζωή τους σε σχέση με την υπόλοιπη κοινωνία, σύμφωνα με έρευνα.

Για να το πούμε αλλιώς:

Οι οργανισμοί υγείας υποστηρίζουν ότι οι άνθρωποι άνω των 70 κινδυνεύουν περισσότερο από το να πεθάνουν από τον κορωνοϊό.

Αλλά η έρευνα σε χρόνιες ασθένειες δείχνει ότι το όριο μπορεί να βρίσκεται σε πολύ μικρότερες ηλικίες, στα 55 έτη για αυτούς που βρίσκονται χαμηλά κοινωνικοοικονομικά.

Αυτοί οι αριθμοί καταγράφουν μόνο ένα από τους τρόπους κατά τους οποίους η ανισότητα μετατρέπει τον κορωνοϊό σε φονικότερο.

Τον προηγούμενο χρόνο το 26% των Αμερικάνικων ανέβαλαν την υγειονομική τους περίθαλψη γιατί δε μπορούσαν να ανταποκριθούν, σύμφωνα με δημοσκόπηση της εταιρείας Gallup.

Σε μία άλλη έρευνα, 1 στους 4 είπε ότι κάποιος στην οικογένειά τους δεν προχώρησε σε προγραμματισμένο ιατρικό τεστ επειδή δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει οικονομικά, και 1 στους 6 είπε ότι κάποιος στην οικογένειά τους δεν έλαβε τα φάρμακα που έπρεπε να λάβει για ασθένεια που είχε για οικονομικούς λόγους.

Ειδικοί στον τομέα της υγείας εκφράζουν τον φόβο ότι όλα αυτά θα επιταχύνουν και θα μεγενθύνουν τις συνέπειες των επιδημίων τη στιγμή όπου πληθαίνουν οι καταγγελίες για υπέρογκες χρεώσεις που φτάνουν και σε τετραψήφιους λογαριασμούς για τεστ για κορωνοϊό ή για νοσηλεία.

Αυτό μπορεί να επηρεάσει τους πάντες.

Μία έρευνα στις ΗΠΑ δείχνει ότι όταν το κράτος έχει πολιτικές για μέρες άδειας λόγω αρρώστιας μειώνεται η διάδοση της επιδημίας της γριπης ως και 40%.

Όμως οι περισσότερες πολιτείες δεν έχουν τέτοιες πολιτικές και ως αποτέλεσμα θα δουν πολύ μεγαλύτερη διάδοση του ιού.

Αν και οι υγειονομικές αρχές έχουν δώσει έμφαση στα μέτρα κοινωνικής απόστασης – θεμέλιος λίθος της πρόληψης ενάντια στον κορωνοϊό – σύμφωνα με άλλη έρευνα, η δυσκολία στην πρόσβαση στις δομές υγείας και οι οικονομικές συνθήκες της μερικής απασχόλησης οδήγησε 3 στους 10 εργαζόμενους με συμπτώματα του ιού Η1Ν1 να συνεχίσουν να εργάζονται.

Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αυτές οι συνθήκες συντέλεσαν στην αύξηση κατα 27% του ποσοστού μολύνσεων.

Όταν μία κρίση υγείας χτυπά ολόκληρα τμήματα της κοινωνίας μπορεί να εκκινήσει έναν κύκλο όπου άνθρωποι σε κακή οικονομική κατάσταση αναπτύσουν χρόνιες ασθένειες.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη μείωση της παραγωγικότητας και την αύξηση του κόστους της υγείας, που οδηγεί σε μεγαλύτερη φτώχια και περισσότερο αρρώστια.

Σύμφωνα με μία έρευνα από το 2010 από το Βρετανικό περιοδικό των Βιολογικών Επιστημών, Proceedings of the Royal Society B, ολόκληρες κοινότητες μπορούν να εγκλωβιστούν σε μία “παγίδα φτώχιας που τροφοδοτείται από την αρρώστια” στην οποία “οι συνδυαστικές συνέπεις της υγείας στη φτώχια και της φτώχιας στην υγεία δημιουργούν ένα ανατροφοδοτούμενο σύστημα”

Όταν οι ανισότητες είναι μεγάλες, τα κόστη ζωης αυξάνονται οδηγώντας περισσότερες οικογένειες με χαμηλά εισοδήματα να ζουν με δυσκολία.

Την ίδια στιγμή, η παρακμή των συνδικαλιστικών ενώσεων και η άνοδος της μερικής απασχόλησης σημαίνει ότι οι χαμηλά αμοιβόμενα εργαζόμενοι έχουν λιγότερη προστασία.

Ως αποτέλεσμα, κρίσεις όπως αυτή που παράγει ο κορωνοϊός μπορούν να αυξήσουν την απόσταση μεταξύ αυτών που έχουν πολλά και αυτών που έχουν λίγα ή δεν έχουν τίποτα.

Οικογένειες που εξαρτώνται από εργασίες που πληρώνουν ανά ώρα ήδη αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο να ξεμείνουν από χρήματα αναγκάζοντας πολλούς να εγκαταλείπουν το σπίτι τους σε αναζήτηση δουλειάς.

Και επειδή οι κοινότητες δημιουργούνται και κτίζονται και σύμφωνα και με το οικονομικό στάτους, οι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο μόλυνσης και τις μεγαλύτερες πιθανότητες να υποφέρουν από την μόλυνση, ζουν κοντά μεταξύ τους, αυξάνοντας το ρίσκο.

Νέες αρνητικές συνέπειες που συνδέονται με τη φτώχια και την έλλειψη αποτελεσματικού συστήματος υγείας φανερώνονται στον ορίζοντα, όσο περνούνε οι ημέρες.

Αξιωματούχοι της πολιτείας της Νέας Υόρκης είπαν ότι το κλείσιμο τοπικών σχολείων θα αφήσουν πολλούς από τους 114.000 άστεγους μαθητές δίχως ένα ζεστό γεύμα ή βασική ιατρική περίθαλψη.

Η φτώχια και η κακή υγεία αποτελούν κίνδυνο για όλους, όχι μόνο για τους φτωχούς.

Έρευνα που διεξήχθη κατά τη διάρκεια επιδημίας γρίπης στην περιοχή New Haven έδειξε ότι ο ρυθμός μόλυνσης περίπου διπλασιάστηκε σε περιοχές όπου ένα υψηλό ποσοστό των κατοίκων ζούσε κάτω από τα όρια της φτώχιας.

Αλλά επειδή οι ασθένειες δε σέβονται τα όρια μεταξύ πλούσιων και φτωχών, οι ανισότητες στον τομέα της υγείας είναι ένα πρόβλημα όλων.

Μία έρευνα που έγινε στο Δελχί της Ινδίας, μίας από τις πιο οικονομικά πολωμένες πόλεις, έδειξε ότι οι παραγκούπολεις λειτούργησαν ως ένας πολλαπλασιάστής της επιδημίας γρίπης.

“Η δημόσια υγεία δεν είναι μόνο ζήτημα προσωπικής υγείας, η δημόσια υγεία είναι για την υγεία όλων που μοιράζονται τη δημόσια σφαίρα”, είπε ο Dr. Errett.

Γιατί εν τέλει:

“Αν υπάρχει ένας άνθρωπος που δε μπορεί να λάβει θεραπεία, αυτός ο άνθρωπος αποτελεί κίνδυνο για όλους”.

πηγή

Χένρι Κίσινγκερ: Η πανδημία του κορονοϊού θα αλλάξει για πάντα την παγκόσμια τάξη

Ο πρώην υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Χένρι Κίσινγκερ, προειδοποίησε πως ο κορονοϊός θα μπορούσε να προκαλέσει μια παγκόσμια οικονομική καταστροφή που θα βιώσουν οι επόμενες γενιές, εάν δεν ληφθούν τα κατάλληλα μέτρα.

Ο Κίσινγκερ, σε άρθρο του στη "Wall Street Journal" με τίτλο "Η πανδημία του κορονοϊού θα αλλάξει για πάντα την παγκόσμια τάξη", επεσήμανε πως μια αποτυχία στην αντιμετώπιση της κρίσης "θα βάλει φωτιά σε όλο τον κόσμο".

Ο 96χρονος πολιτικός πιστεύει πως ο Λευκός Οίκος μέχρι στιγμής έχει κάνει "συμπαγή δουλειά για να αποφύγει τις άμεσες καταστροφικές επιπτώσεις", αλλά προσθέτει πως η αμερικανική κυβέρνηση πρέπει να κινηθεί αποτελεσματικά και πολύ γρήγορα προκειμένου όχι μόνο να κερδίσει την εμπιστοσύνη των πολιτών, αλλά για να νικήσει την ασθένεια.

Γράφει χαρακτηριστικά: "Όταν η πανδημία του κορονοϊού τελειώσει, πολλοί θεσμοί των κρατών θα θεωρηθούν αποτυχημένοι.  Το αν αυτή η θέση είναι αντικειμενική δεν έχει σημασία. Η πραγματικότητα είναι ότι ο κόσμος δεν θα είναι ποτέ πια ο ίδιος μετά τον κορονοϊό. Με το να διαφωνούμε τώρα για το παρελθόν απλά γίνεται δυσκολότερο να κάνουμε αυτό που πρέπει".

Σε άλλο σημείο υπογραμμίζει πως οι ΗΠΑ πρέπει να δουλέψουν γρήγορα για να βρουν μια θεραπεία, διακηρύσσει την ιδέα η Αμερική να ξαναχτίσει την παγκόσμια οικονομία και να προστατεύσει τη "φιλελεύθερη παγκόσμια τάξη". Ωστόσο, προσθέτει πως "ούτε οι ΗΠΑ μπορούν σε μια αποκλειστικά εθνική προσπάθεια να ξεπεράσουν τον ιό".

"Πρέπει να αναπτύξουμε νέες τεχνολογίες και τεχνικές για έλεγχο των μολύσεων, καθώς και τα κατάλληλα εμβόλια σε μεγάλους πληθυσμούς. Οι πόλεις, οι πολιτείες αλλά και τα κράτη πρέπει συνεχώς να προετοιμάζονται για την προστασία των ανθρώπων από πανδημίες, μέσω της αξιοποίησης της επιστήμης", σημειώνει.

Το επόμενο βήμα είναι "να θεραπεύσουμε τις πληγές της παγκόσμιας οικονομίας". Όπως σημειώνει αναφορικά με τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, "οι παρούσες συνθήκες είναι ακόμη πιο περίπλοκες, εξαιτίας της παγκόσμιας κλίμακας της πανδημίας, τα σχολεία είναι κλειστά, οι επιχειρήσεις καταρρέουν και επεκτείνεται η κοινωνική απομόνωση".

Ο Κίσινγκερ υποστηρίζει πως θα απαιτηθούν ειδικά προγράμματα για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων από το shutdown, ενώ δεν παραλείπει να υπερθεματίσει πως "οι αρχές της φιλελεύθερης οικονομίας και του φιλελεύθερου τρόπου σκέψης πρέπει να διασωθούν και να προστατευθούν. Μέλημα της κυβέρνησης πρέπει να είναι η ασφάλεια, η τάξη, η δικαιοσύνη και η ευημερία της κοινωνίας".

 πηγή

Το καθεστώς Ερντογάν φοβάται ακόμα και νεκρή τη Χελίν Μπολέκ

Το πόσο ενοχλούσε την Τουρκική Κυβέρνηση η Χελίν Μπολέκ και πόσο φοβόταν την επιρροή της, όπως και των άλλων μελών του συγκροτήματος Grup Yorum φάνηκε και από την αντίδραση της Αστυνομίας κατά τη διάρκεια της κηδείας της, που δεν δίστασε να πετάξει δακρυγόνα και μέσα στο νεκροταφείο για να διαλύσει το πλήθος κόσμου που ήταν παρών. Εκτός από τη βίαιη καταστολή και τη διάλυση του πλήθους η τουρκική αστυνομία προχώρησε σε συλλήψεις συγγενών και φίλων της τραγουδίστριας που πέθανε ύστερα από 288 ημέρες απεργίας πείνας.

 Στόχος της αστυνομίας ήταν να εμποδίσει την τελετή της κηδείας στον τόπο λατρείας των  Αλεβιτών (Τζεμέβι). Στη μέση της διαδρομής, στο Nurtepe, η αστυνομία είχα στήσει τις δυνάμεις της και σταμάτησε την πομπή. Οι οδηγοί της νεκροφόρας, οι συγγενείς και οι δικηγόροι της θανούσης συνελήφθησαν.

Η αστυνομία ζήτησε να μεταφερθεί το σώμα απευθείας στο νεκροταφείο του Feriköy.   Όλοι οι δρόμοι πρόσβασης στο Cemevi και το πολιτιστικό κέντρο Idil στο Okmeydani είχαν κλείσει από το πρωί.

Παρά τα μέτρα της αστυνομίας, εκατοντάδες άνθρωποι είχαν φτάσει μπροστά από το Τζεμέβι. Διαμαρτυρήθηκαν με συνθήματα εναντίον του αποκλεισμού της αστυνομίας και τραγούδησαν τραγούδια του Grup Yorum.  Έπειτα ξεκίνησαν προς το νεκροταφείο, αλλά τους σταμάτησε η αστυνομία. Το πλήθος προχώρησε σε καθιστική διαμαρτυρία και τότε η αστυνομία προχώρησε σε βίαιη επίθεση με αντλίες νερού και δακρυγόνα ενώ προχώρησε σε συλλήψεις πολλών ανθρώπων. 

Ενώ οι άνθρωποι συνέχιζαν να περιμένουν έξω από τον αλεβίτικο ναό, το σώμα της Χελίν Μπολέκ μεταφέρθηκε με τη βία στο νεκροταφείο από την αστυνομία. 

Στην Τουρκία δεν έχει επιβληθεί ακόμα γενικευμένη απαγόρευση κυκλοφορίας, ούτε είναι απαγορευμένες οι συναθροίσεις σε κηδείες. Αυτό που επιδίωξαν ήταν να εμποδίσουν την άσκηση των θρησκευτικών δικαιωμάτων των Αλεβιτών, που αποτελούν ξεχωριστή θρησκευτική ομάδα (περίπου 23 εκατομμυρίων) και δεν έχει σχέσεις με τους σουνίτες μουσουλμάνους της Τουρκίας. Το κράτος της Τουρκίας δεν αναγνωρίζει τους Αλεβίτες σαν ιδιαίτερη θρησκεία, αλλά από την εποχή του Κεμάλ θεωρεί τους ναούς τους πολιτιστικά  σωματεία και τους Αλεβίτες μέλη των σωματείων… 

*Ο επίσης απεργός πείνας και αρχηγός του συγκροτήματος, Ιμπραχήμ Γκιοκτσέκ, αποχαιρετά την Χελίν Μπολέκ.

   

Πηγή: www.musicpaper.gr