Η ΕΡΤ κόβει την εκπομπή "Roads" του Πάνου Χαρίτου.!

 

Ετσι, το «Roads», η καταπληκτική αυτή εκπομπή που στα δύο τρέχοντα επεισόδια (την άλλη Δευτέρα το 2ο μέρος) ασχολείται με την Βηρυτό και τη μεγάλη έκρηξη που συνέβη εκεί το καλοκαίρι, με τίτλο «Λιβανος: Σε αναζήτηση ελπίδας», κόβεται. Τα δύο επεισόδια είναι τα τελευταία καθώς η ΕΡΤ την σταματά.

Η διοίκηση της ΕΡΤ αποφάσισε να μην ανανεώσει τη σύμβαση της εκπομπής χωρίς να δώσουν προς το παρόν λογαριασμό σε κανέναν. Άραγε θα μπουν στον κόπο αυτή τη φορά να δώσουν εξηγήσεις για το «κόψιμο» ή να θεωρηθεί αυτονόητος ο λόγος στο πλαίσιο της… τακτοποίησης που κάνει η κυβέρνηση; 

πηγή   

Τι συμβαίνει με την μετάλλαξη του κορονοϊού που εντοπίστηκε στη Βρετανία

 

Αποστάσεις από την κυβέρνηση Τζόνσον παίρνει η επιστημονική κοινότητα της Βρετανίας μια ημέρα μετά τις ανακοινώσεις του υπουργού Υγείας που συνδέουν τη μετάλλαξη του ιού που εντοπίστηκε με τη ραγδαία άνοδο των κρουσμάτων το τελευταίο χρονικό διάστημα.

 

Χθες, ο Ματ Χάνκοκ, ανακοίνωσε ότι τουλάχιστον 60 διαφορετικές τοπικές αρχές κατέγραψαν μολύνσεις της νόσου Covid-19 που προκλήθηκαν από μια νέα μετάλλαξη που ενισχύει την μεταδοτικότητα του ιού ενώ από σήμερα το Λονδίνο και άλλες περιοχές της Αγγλίας μπαίνουν σε αυστηρότερη δέσμη μέτρων lockdown που αφορούν 34 εκατομμύρια ανθρώπους.

 

Τι λένε οι επιστήμονες

Στα λεγόμενα του Βρετανού υπουργού Υγείας οι επιστήμονες αντέδρασαν με επιφυλακτικότητα, μετέδωσε το ΑΠΕ-ΜΠΕ επικαλούμενο ως πηγές το Business Insider και την Daily Mail.

 

«Είναι απίστευτα απογοητευτικό να γίνεται μια τέτοια δήλωση χωρίς να συνοδεύεται από στοιχεία», δήλωσε η Λούσι βαν Ντροπ, γενετίστρια που μελετά τον κορονοϊό. «Είναι πολύ πρόωρο να ανησυχεί κανείς για μία τέτοια μετάλλαξη».

 

Η μετάλλαξη του ιού δεν είναι κάτι νέο. Όπως έχει διαπιστωθεί ο κορονοϊός μεταλλάσσεται με τον χρόνο και οι επιστήμονες συγκεντρώνουν δείγματα από την έναρξη της πανδημίας προκειμένου να μελετήσουν τη διαδικασία. «Είναι φυσιολογικό. Ετσι λειτουργούν οι ιοί», δηλώνει η Εμα Χόντκροφτ, γενετίστρια που μελετά τον κορονοϊό, από την Βασιλεία της Ελβετίας.

 

Καθησυχαστικός εμφανίσθηκε ο καθηγητής γενετικής στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ, Αλαν ΜακΝάλι,.

 

«Είναι σημαντικό να διατηρήσουμε ήρεμη και λογική προσέγγιση ως προς το στέλεχος, καθώς εντάσσεται στην κανονική εξέλιξη του ιού και περιμένουμε και νέες παραλλαγές να έλθουν και να φύγουν και να εμφανισθούν με τον καιρό», δηλώνει προς το Science Media Centre του Ηνωμένου Βασιλείου.

 

Στο μεταξύ, «καταβάλλονται προσπάθειες για να εξακριβωθεί αν αυτές οι μεταλλάξεις συμβάλλουν σε υψηλότερη μεταδοτικότητα», ανακοίνωσε το COVID-19 Genomics UK Consortium, η ομάδα που εντόπισε το νέο στέλεχος.

 

Η γενετίστρια Εμα Χόντκροφτ δηλώνει ότι οι μεταλλάξεις που έχει μέχρι στιγμής μελετήσει η ομάδα της είναι αβλαβείς και ότι ο κορονοϊός μεταλλάσσεται με αργούς ρυθμούς.

 

Ο Κρις Γουίτι, ο αρχίατρος, επικεφαλής δημόσιας υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου, δήλωσε κατά την διάρκεια συνέντευξης Τύπου ότι η κυβέρνηση δεν είναι βέβαιη ότι το νέο στέλεχος διαδίδεται ταχύτερα, αλλά σκοπός της ήταν να επισημανθεί, ανεξαρτήτως αυτού, στο κοινό, καθώς εισάγονται νέα περιοριστικά μέτρα.   

πηγή

  

Υποχωρεί η κυβέρνηση στις πιέσεις της εκκλησίας

  

Eπειτα από πιέσεις του αρχιεπισκόπου, ο κ. Μητσοτάκης τελικά υποχώρησε από τις κυβερνητικές θέσεις σχετικά με τη λειτουργία των εκκλησιών. Σύμφωνα με πληροφορίες υπήρξε συμφωνία για να ανοίξουν οι εκκλησίες για ατομική λατρεία κατά την περίοδο των εορτών, καθώς και να υπάρξει μεγαλύτερος αριθμός πιστών μέσα στους ναούς (ανάλογα με τα τετραγωνικά).

 

Επίσης, πρωθυπουργός και αρχιεπίσκοπος φάνηκε να καταλήγουν σε περισσότερες λειτουργίες από τις δύο (ανήμερα Χριστουγέννων και Θεοφανείων) που είχε αρχικά ορίσει η κυβέρνηση – με τις πληροφορίες να μιλούν για κυλιόμενες λειτουργίες τα Χριστούγεννα και τα Θεοφάνεια, ενώ δεν αποκλείουν και ανάλογη κατάσταση για την Πρωτοχρονιά. 

πηγή

O Ψαριανός διορίστηκε και η κυβέρνηση απέκτησε τον δικό της Καρανίκα

 

Αντί να προσλαμβάνουμε γιατρούς, διορίζουμε Ψαριανούς, πάντα εις υγείαν των κορόιδων.

 

γράφει ο Μάνος Χωριανόπουλος

 

Οι Έλληνες πολίτες, μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι εν μέσω της διπλής κρίσης που ζούμε, υγειονομικής και οικονομικής. Υπάρχουν παραδείγματα που γεννούν ελπίδα.

 

Διότι στο επιτελικό κράτος, κανείς δεν χάνεται, αρκεί να είναι πρόθυμος να κάνει και να πει οτιδήποτε για να καλοπιάσει το χέρι που θα τον ταΐσει.

 

Έτσι λοιπόν, εδώ και λίγες μέρες ο -κατά δήλωσή του- μέγας φιλελεύθερος και κυρίως Αντικρατιστής Γρηγόρης Ψαριανός, θα σιτίζεται στο Πρυτανείο του Παναγιώτη Πικραμμένου.

Σύμφωνα με το σχετικό ΦΕΚ, "ο Γρηγόριος Ψαριανός προσλαμβάνεται σε θέση συνεργάτη στο Ιδιαίτερο Γραφείο του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης, Παναγιώτη Πικραμμένου".

 

Οι αρμοδιότητες δεν περιγράφονται, αλλά αν ακούσουμε καμιά μέρα τον κ. Πικραμμένο να χυδαιολογεί από το βήμα της Βουλής, θα ξέρουμε ότι τα λεφτά μας έπιασαν τόπο.

 

Η πορεία του Ψαριανού, είναι γνωστή και δεν υπάρχει λόγος να την επαναλάβουμε. Έχει εφαρμόσει όσο λίγοι στην Ελλάδα, το Μαρξιστικό (του Γκραούτσο όχι του Καρόλου),  "αυτές είναι οι αρχές μου. Αν δεν σου αρέσουν έχω και άλλες" και με αυτό πορεύθηκε και πρόκοψε.

 

 

Πέρα από το ότι δηλώνει φανατικός αντικρατιστής, έχει κατά καιρούς ειρωνευτεί κάθε κοινωνική ομάδα που διεκδίκησε οτιδήποτε, ακόμα και τα ΑΜεΑ.

 

Ωστόσο, πλέον διαβάζεται ως μια τελευταία ειρωνεία προς τον μελοντικό του εαυτό, το tweet για τον Νίκο Καρανίκα, τον οποίο πληρώναμε ως "σύμβουλο" κατά την προηγούμενη διακυβέρνηση.

 

"Παίρνουμε όλα τα λάθος μέτρα και τσεπώνουμε φράγκα για να διορίζουμε 'Καρανίκες'", είχε γράψει τότε ο Γρηγόρης Ψαριανός, ο οποίος όπως αποδείχθηκε, ονειρευόταν να γίνει Καρανίκας και τα κατάφερε.

 

Όταν η Νέα Δημοκρατία ήταν αντιπολίτευση, είχε κάνει σημαία της τον διορισμό Καρανίκα στο Μέγαρο Μαξίμου επί Τσίπρα. Ήταν εύκολο να το κάνει καθώς  πρόκειται για την πιο αστεία παρουσία, που έχει υπάρξει ποτέ στο Μέγαρο Μαξίμου, ίσως και σε οποιοδήποτε Μέγαρο στον κόσμο.

 

"Το επιτελικό κράτος δεν θα πληρώνει καρανίκες" έλεγαν, αλλά θα έχει τεχνοκράτες, επιστήμονες και ανθρώπους που θα εκσυγχρονίσουν τη χώρα. Ήρθαν οι τεχνοκράτες και πληρώνουν και αυτοί Καρανίκες.

 

Αποτυχημένοι πολιτευτές έγιναν διοικητές και διοικήτριες στα νοσοκομεία, αποκτήσαμε υπεύθυνο για θέματα Λατινικής Αμερικής (προφανώς λόγω της γεωγραφικής μας θέσης), διορίστηκαν στρατιές δημοσιογράφων για καλή επικοινωνιακή διαχείριση εξοχικών, όταν έχουμε εκατόμβη νεκρών και οικονομική καταστροφή και τώρα μπήκε και το κερασάκι στην τούρτα της αξιοκρατίας με τον διορισμό ενός γαλάζιου Καρανίκα.

 

Το πραγματικό ζήτημα εδώ βεβαίως δεν είναι το βόλεμα του κάθε Ψαριανού. Είναι η εξαπάτηση του ελληνικού λαού,  η διαστρέβλωση εννοιών, αλλά και το πού ξοδεύονται τα χρήματα μας.

 

Το "επιτελικό κράτος", όπως παλιότερα ο "εκσυγχρονισμός", είναι μια κατασκευή της πραγματικότητας, ένα λούστρο, που κρύβει το παλιό καλό πελατειακό κράτος με τις δουλίτσες και τις χυδαίες εξυπηρετήσεις.

 

Ποιος πολίτης δεν θέλει τα λεφτά του να πιάνουν τόπο; Ποιος δεν θέλει καλά οργανωμένα νοσοκομεία και σχολεία, οδικό δίκτυο, γρήγορες υπηρεσίες.

 

Η αξιοκρατία και ο εκσυγχρονισμός, είναι το ζητούμενο από όλους, αλλά θα πρέπει να συμφωνήσουμε τι εννοούμε όταν αναφερόμαστε σε αυτά.

 

Μας "εκσυγχρονίζουν" τόσα χρόνια και ακόμα μιλάμε για ελλείψεις, για καθυστερήσεις, γραφειοκρατία, για αίθουσες που δεν υπάρχουν και για την... πάταξη της φοροδιαφυγής και του λαθρεμπορίου.

 

Και αυτό γίνεται γιατί όταν διάφοροι επιτελικοί μιλούν για "τεχνοκράτες και εκσυγχρονισμό" στην Ελλάδα, εννοούν απλώς τον εκσυγχρονισμό της ζωής των λίγων με τα λεφτά των πολλών.

 

Για να γίνει αυτό χρειάζεται να πετούν και ξεροκόμματα σε αυτούς που γαβγίζουν καθημερινά για τον σκοπό τους.

 

Έτσι αντί να προσλαμβάνουμε γιατρούς, διορίζουμε Ψαριανούς, πάντα εις υγείαν των κορόιδων.   

Η ντροπή του Καρά Τεπέ

 

Οι εικόνες από το πλημμυρισμένο στρατόπεδο προσφύγων του Καρά Τεπέ στη Λέσβο, είναι συγκλονιστικές. Οι άνθρωποι βρίσκονται κυριολεκτικά μέσα στο νερό. Τα αντιπλημμυρικά έργα τα οποία είχαν γίνει σύμφωνα με τον λαλίστατο υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου Ν. Μηταράκη, «χάθηκαν» μέσα στα νερά και τις λάσπες.

 

Πρόκειται για ανθρώπους και όχι για αντικείμενα. Είναι θέμα στοιχειώδους ανταπόκρισης της ελληνικής κυβέρνησης στα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα βασανισμένων ανθρώπων. Πολύ περισσότερο που εκεί βρίσκονται εκατοντάδες μικρά παιδιά. Αντί της φροντίδας βλέπουμε αστυνομικούς να ξυλοκοπούν άνευ λόγου πρόσφυγες.  

 

Επιτέλους, επιβάλλεται να αποσυμφορηθούν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης των αιτούντων άσυλο. Δεν μπορεί η κυβέρνηση να διατηρεί αυτό το όνειδος, μόνο και μόνο για να μην δυσαρεστήσει την ξενοφοβική εκλογική της πελατεία (την ξενοφοβία της οποίας η ίδια εξέθρεψε).

 

Είναι ντροπή! Η κυβέρνηση επιβάλλεται να αποσυμφορήσει εδώ και τώρα όλα τα κέντρα κράτησης και τις δομές, μεταφέροντας τους πρόσφυγες σε ειδικά οργανωμένους χώρους με πλήρη υγειονομική προστασία και ανθρώπινες συνθήκες διαβίωσης… 

πηγή

Τι άλλο μπορεί να ξεπλύνει μια πανδημία;

 

γράφει η Έλλη Πράντζου   

 

Ίσως περισσότερο κι από τη βαρβαρότητα της αστυνομίας, περισσότερο κι από την ακραία φασιστική και δολοφονική καταστολή που εφαρμόζεται όλο και πιο προκλητικά πλέον γύρω μας ώσπου να χτυπήσει και τη δική μας πόρτα, με τρομάζουν εκείνοι που είτε τη δικαιολογούν είτε κάνουν πως δεν τη βλέπουν.

 

Πίσω από κάθε αυθαιρεσία, πίσω από κάθε περίπτωση κατάχρησης εξουσίας, βίας και παραλογισμού υπάρχει πλέον και μια εγκληματικά παιδαριώδης δικαιολογία. Η πανδημία. Δε θεωρώ, βέβαια, ότι υπήρχε βάσιμη ελπίδα συνολικής κοινωνικής αφύπνισης προ πανδημίας όμως τώρα πατώντας πάνω σε μια τόσο αβέβαιη κατάσταση που αφορά κάτι τόσο σοβαρό όσο η υγεία η κάθε μορφής εξουσία έχει καταφέρει ως έναν βαθμό να αφοπλίσει ακόμη και τη μερίδα εκείνη των ανθρώπων που αποτελούσαν υπολογίσιμη προσπάθεια αντίστασης. Δε φιμώθηκαν οι φωνές μας, έχουν όμως περιοριστεί ή και αποδυναμωθεί οι δράσεις μας.

 

Ωστόσο πλέον φαντάζουν πιο επικίνδυνοι από ποτέ όλοι εκείνοι που είναι έτοιμοι να ξεπουλήσουν και την ψυχή τους στον διάολο με πρόσχημα τον φόβο μα με πραγματικό κίνητρο τη λαγνεία τους απέναντι σε καθεστώτα τα οποία νοσταλγούσαν ήδη από χτες. Καθεστώτα που πάντα υπέβοσκαν έστω κι ως κατάλοιπα κι υπολείμματα στις διάφορες κοινωνίες και που πλέον απροκάλυπτα ανθίζουν υπό τη σκεπή της προστασίας μας μέσα από τακτικές οι οποίες τα αναγεννούν πιο δυναμικά από ποτέ στην αγκαλιά της “δημοκρατίας”.

 

Υπάρχουν όμως κι εκείνοι οι άλλοι. Οι “ουδέτεροι”. Οι αποστασιοποιημένοι. Οι αυτό-ονομαζόμενοι αντικειμενικοί. Εκείνοι που κάθε περιστατικό αστυνομικής ξεφτίλας το κουκουλώνουν κάτω από “ψύχραιμες” δηλώσεις του τύπου “δεν ήμασταν μπροστά για να ξέρουμε τι έγινε όντως”. Εκείνοι που αν τους δείξεις βίντεο με το εκάστοτε περιστατικό θα προσπαθήσουν να το εκλογικεύσουν σκεπτόμενοι ότι δεν ξέρουμε τι μπορεί να είχε προηγηθεί. Εκείνοι που κάθε καταγγελία την ονομάζουν δυνάμει ψεύτικη ακόμη κι αν έχει πια επιβεβαιωθεί. Εκείνοι που και αυτόπτης μάρτυρας να είσαι θα βρουν τρόπο να σε βγάλουν off γιατί τα πιστεύω σου δεν ταυτίζονται με τα δικά τους. Εκείνοι που θεωρούν δικαιότερο να βάζουν στο ίδιο τσουβάλι τις θηριωδίες των ΜΑΤ με την όποια πιθανή “παράβαση” ίσως συνέβη εκ μέρους κάποιου πολίτη σε κάποια από τις τόσες περιπτώσεις αποδεδειγμένης βίας τους.

 

Πριν λίγες μέρες έπεσε νεκρός ένας άνθρωπος στην Αλβανία από πυρά μπάτσου. Πάλι. Στην καρδιά των ημερών που αποτελούν σύμβολο όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά για όλη την ανθρωπότητα. Γιατί αυτές οι μέρες δεν είναι μόνο του Αλέξη, είναι όλων των “Αλέξηδων” πού έχουν βρεθεί κατά καιρούς κάτω από την ασήκωτη μπότα της δολοφονικής εξουσίας. Είναι κι όλων των συνειδήσεων που βάλονται από εκείνα τα άλλα πυρά που έχουν στόχο το μυαλό. Κατά πόσο όμως έχουμε όντως όλοι το νου μας;

 

Ένας ακόμη άνθρωπος, λοιπόν, νεκρός. Από σφαίρα. Μπάτσου. Πάλι. Το όνομά του Κλοντιάν Ράσα. Η ηλικία του 25 χρόνων.

 

Εικόνες ξεφτίλας παράλληλα εξακολουθούν να εκτυλίσσονται σχεδόν καθημερινά πια με πρωταγωνιστές ερεθισμένους τραμπούκους σε κάθε γωνιά και της χώρας μας. Δίπλα μας. Στις γειτονιές μας. Σε κάθε δρόμο και πεζοδρόμιο που θα βγούμε για μια ανάσα μέσα από τη μάσκα ίσα για να ξεγελάσουμε τον εγκλεισμό. Πόση καταστολή δικαιολογεί ο ιός τελικά; Δικαιολογεί δολοφονίες; Δικαιολογεί ξυλοδαρμούς; Δικαιολογεί τραμπουκισμούς κάθε είδους; Δικαιολογεί παράνομες προσαγωγές; Δικαιολογεί παράνομες κρατήσεις; Δικαιολογεί αναίτιους ελέγχους; Δικαιολογεί προσβολές κάθε είδους; Δικαιολογεί αυτόν τον συρφετό από αρματωμένα κτήνη που ξαμολάει η κουστωδία της “δημοκρατικής” μας κυβέρνησης κάθε τόσο στους δρόμους;

 

Τι μπορεί ακόμη να ξεπλύνει μια πανδημία; Πολύ φοβάμαι ότι μπορεί πολλά δυστυχώς κι αυτό είναι κάτι που όταν φανεί καθαρά δε θέλω να σκέφτομαι ότι θα έχει γίνει πια ένα με το πετσί μας. Η καθημερινότητα δεν καταπολεμάται εύκολα κι έχει αποδειχτεί περίτρανα τούτη η σκέψη από τη μέχρι τώρα πορεία μας γενικά.

 

Και κάπως έτσι όντως αναρωτιέμαι πόσες ξεφτίλες θα μας έχουν γίνει συνήθεια αφού περάσει η πανδημία. Γι’ αυτό, ναι, περισσότερο κι από την ίδια τη βία των μπάτσων με τρομάζουν εκείνοι οι έτοιμοι να τα δικαιολογήσουν όλα.

Παγκόσμια υγειονομική βόμβα: 1 στα 4 νοσοκομεία παγκοσμίως δεν διαθέτει τρεχούμενο νερό.!

 

1 στα 3 δεν μπορεί να διασφαλίσει την υγιεινή των χεριών στους χώρους παροχής φροντίδας - Ασθενείς και υγειονομικοί ανυπεράσπιστοι απέναντι στον κορωνοϊό

 

Ένα στα τέσσερα νοσοκομεία στον κόσμο δεν διαθέτουν τρεχούμενο νερό και βασικές υπηρεσίες υγιεινής και απολύμανσης, εκθέτοντας το ιατρονοσηλευτικό προσωπικό και τους ασθενείς σε αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης από κορωνοϊό, ανέφερε σήμερα ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ).

 

Περίπου 1,8 δισεκατομμύριο άνθρωποι επισκέπτονται ή εργάζονται σε ένα νοσοκομείο που δεν διαθέτει τρεχούμενο νερό ή σύστημα αποχέτευσης, σύμφωνα με κοινή έκθεση του ΠΟΥ και της Unicef, η οποία βασίστηκε στα δεδομένα 165 χωρών.

 

«Το να εργάζονται σε ένα νοσοκομείο χωρίς νερό, σύστημα αποχέτευσης και απολύμανση ισοδυναμεί με το να στέλνουμε τους νοσηλευτές και τους γιατρούς να εργαστούν χωρίς ατομικό εξοπλισμό προστασίας», είπε ο γενικός γραμματέας του ΠΟΥ Τέντρος Αντανόμ Γκεμπρεγέσους.  «Η παροχή νερού, η απολύμανση και το σύστημα αποχέτευσης είναι ζωτικής σημασίας για την ανάσχεση της covid-19», συμπλήρωσε.

 

Σύμφωνα με τον ΠΟΥ, το ποσοστό των επαγγελματιών υγείας που έχουν μολυνθεί από κορωνοϊό είναι πολύ υψηλότερο σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό: Αν και αντιπροσωπεύουν λιγότερο από το 3% του πληθυσμού, αποτελούν το 14% των κρουσμάτων. «Στέλνοντας επαγγελματίες υγείας και ανθρώπους που έχουν ανάγκη θεραπεία σε εγκαταστάσεις χωρίς καθαρό νερό, ασφαλείς τουαλέτες ή ακόμη και σαπούνι θέτουμε τις ζωές τους σε κίνδυνο», δήλωσε η εκτελεστική διευθύντρια της Unicef Ενριέτα Φόρε. «Αυτό ήταν αλήθεια πριν την πανδημία covid-19, αλλά φέτος αυτή έχει καταστήσει αδύνατο να αγνοήσουμε τις διαφορές».

 

Σύμφωνα με την έκθεση, ένα νοσοκομείο στα τέσσερα παγκοσμίως δεν διαθέτει τρεχούμενο νερό, ένα στα τρία δεν μπορεί να διασφαλίσει την υγιεινή των χεριών στους χώρους παροχής φροντίδας, ένα στα δέκα δεν έχει υπηρεσίες απολύμανσης και ένα στα τρία δεν διαχωρίζει με ασφάλεια τα απορρίμματα.

 

Σε 47 λεγόμενες λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες του κόσμου η κατάσταση είναι καταστροφική: Ένα στα δύο νοσοκομεία δεν έχει πόσιμο νερό, ένα στα τέσσερα υπηρεσίες υγιεινής χεριών στους χώρους παροχής φροντίδας και τρία στα πέντε δεν διαθέτουν βασικές υπηρεσίες απολύμανσης.

 

Σύμφωνα με τον ΠΟΥ και τη Unicef, το κόστος για τη δημιουργία εγκαταστάσεων παροχής πόσιμου νερού σε όλα τα νοσοκομεία των 47 αυτών χωρών ανέρχεται σε ένα δολάριο ανά κάτοικο. Επιπλέον, κατά μέσο όρο η λειτουργία και η διατήρηση των υπηρεσιών αυτών κοστίζει 0,20 δολάριο ανά κάτοικο το έτος.

 

Η κατάσταση που περιγράφεται για τα νοσοκομεία, παγκοσμίως, είναι μια υγειονομική βόμβα, έτσι κι αλλιώς. Ειδικά, δε, στην περίοδο της πανδημίας φαίνεται απροκάλυπτα ότι έχουμε ένα έγκλημα διαρκείας. Επιλέγουν να δαπανήσουν εκατομμύρια ευρώ για «επενδύσεις» και  «ανάπτυξη» για τα κέρδη ελάχιστων, αφήνοντας τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων έκθετες, κυριολεκτικά, στον θάνατο.  Το ίδιο το σύστημα τους, ο καπιταλισμός, είναι ένα έγκλημα.  

πηγή

 

     

"Ψεκασμένος" δεν γεννιέσαι. Σε κάνουν

 

Δεν φτάνει μια κυβέρνηση να καταδικάζει τον σκοταδισμό και τον ανορθολογισμό ενόψει εμβολίων. Πρέπει να κάνει και κάτι για την εξάλειψή του.

 

γράφει ο Γεράσιμος Λιβιτσάνος

 

Μαζί με τα εμβόλια για τον Covid 19 «πάνε» και οι «ψεκασμένοι». Αυτοί ξεχωρίζουν κραυγαλέα από τους ανθρώπους που απλά φοβούνται, προβληματίζονται ή αναζητούν ενημέρωση.

 

Τους έχετε εντοπίσει στο διαδίκτυο. Σε παρέες που συζητούν για το θέμα αυτό. Τους «βλέπετε» στον λόγο κάποιων ιεραρχών του (κρατικοδίαιτου) θεσμού της Εκκλησίας. Τους ακούτε στην κεντρική πολιτική σκηνή, όταν μιλούν εκπρόσωποι κομμάτων όπως η Ελληνική Λύση.

 

Η συνομωσιολογία και ο ανορθολογισμός «κουμπώνουν» δυστυχώς με την κρίση του πολιτικού συστήματος, Το κοινωνικό δεδομένο που είναι απότοκο των δύο απανωτών οικονομικών κρίσεων. Αυτών που επιβάρυναν κι επιβαρύνουν τα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα.

 

Αρκεί όμως να εντοπίσει κανείς το πρόβλημα, χωρίς να ασχοληθεί την αιτία του; Δίχως -το κυριότερο- να κάνει κάτι γι αυτό; Η απάντηση στο ρητορικό ερώτημα είναι αρνητική.

 

Η κυβέρνηση κάνει έκκληση στα κόμματα του «δημοκρατικού τόξου» να στηρίξουν την εθνική εμβολιαστική προσπάθεια που θα συντονίσει το υπουργείο Υγείας. Φαίνεται λογικό και ήδη ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝ.ΑΛ, ΚΚΕ και Μέρα 25 έχουν απαντήσει θετικά.

 

Όμως συνάδει με αυτό το στόχο η υπόλοιπη πολιτική της;

 

Μία από τις αιτίες του ανορθολογισμού και της έλλειψης εμπιστοσύνης στην επιστήμη είναι ο κλασσικός αλλά και ο σύγχρονος αναλφαβητισμός. Πόσο όμως βοηθά στην εξάλειψή του το νομοσχέδιο που θέλει να ψηφίσει η υπουργός Παιδείας Νίκη Κεραμέως και προβλέπει το 1/3 των μαθητών του γυμνασίου να εγκαταλείπουν την 12χρονη εκπαίδευση και να κατευθυνθούν σε επαγγελματικές μαθητείες;

 

Είναι γνωστό πως η ξενοφοβία και ο ρατσισμός αποτελούν γόνιμο έδαφος για την ανάπτυξη γνωστών συνομοσιωλογικών θεωριών. Πόσο όμως καταπολεμά αυτές τις αντιλήψεις η φρασεολογία και η πολιτική πράξη των «σκληρών συνόρων» του Νότη Μηταράκη και του υπουργείου Μετανάστευσης;

 

Η ύπαρξη ελεύθερου χρόνου είναι καθοριστική για την ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας. του ανθρώπου και του πολίτη. Συμβάλλει όμως σε αυτή την κατεύθυνση το νομοσχέδιο που ετοιμάζει ο υπουργός Εργασίας Γιάννης Βρούτσης, και προβλέπει εργασία 10 ωρών την ημέρα, δίχως να πληρώνονται οι υπερωρίες;

 

Τα ΜΜΕ έχουν σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση συνειδήσεων. Όχι όμως όταν επιχορηγούνται αδρά από τις λίστες του Στέλιου Πέτσα δίχως όρους, κανάλια που κατά βάση επενδύουν σε φθηνά και χείριστης ποιότητας «ριάλιτι».

 

Ανάλογα παραδείγματα θα μπορούσε κανείς να αναφέρει για κάθε υπουργείο. Η ουσία όμως του πράγματος είναι μία: Τους «ψεκασμένους» τους δημιουργούν και τους συντηρούν συγκεκριμένες πολιτικές-οικονομικές συνθήκες.

 

Έτσι η εκάστοτε κυβέρνηση κρίνεται από το αν και πόσο επιχειρεί να τις αλλάξει. Όχι από το πόσες φραστικές καταδίκες του ανορθολογισμού θα καταγράψει στο ενεργητικό της.   

Γιατί οι φιλελεύθεροι σχολιαστές στηρίζουν τη λογοκρισία της Ακρίτα;

 

 Του Άρη Χατζηστεφάνου

 

Τα μεγάλα αστικά ΜΜΕ λογοκρίνουν τους συντάκτες τους. Πάντα έτσι ήταν και πάντα έτσι θα είναι. Από τότε που έκαναν τους δημοσιογράφους ο Μαρξ και ο Ένγκελς μέχρι τη στιγμή που κανένα αμερικανικό μέσο δεν δεχόταν να δημοσιεύσει κείμενα του Σίμουρ Χερς — ενός εκ των σημαντικότερων δημοσιογράφων-ερευνητών του 20ού και του 21ου αιώνα.

 

Η λογοκρισία γίνεται συχνότερα με έμμεσες πιέσεις και απειλές οι οποίες δεν διατυπώνονται ρητά. Αρκεί ένα νεύμα του αρχισυντάκτη στον διάδρομο ή η τυχαία απόλυση ενός συναδέλφου (με πρόσχημα την οικονομική στενότητα) για να λάβεις το μήνυμα. Σε πιο ακραίες περιπτώσεις, εάν ο συντάκτης αγνοήσει το νεύμα του αρχισυντάκτη έρχεται το ψαλίδι. Και αν μιλήσεις δημόσια για αυτό το ψαλίδι έρχεται η απόλυση ή η εξώθηση σε παραίτηση, όπως συνέβη και στην περίπτωση της Έλενας Ακρίτα.

  

Παλαιότερα, όταν εφαρμόζονταν παρόμοιες μορφές λογοκρισίας και απολύσεων, οι δημοσιογράφοι χωρίζονταν σε δύο στρατόπεδα: η μειοψηφία αντιδρούσε και η συντριπτική πλειονότητα λούφαζε, φοβούμενη ότι έρχεται και η σειρά της.

 

Αυτό που δεν είχαμε συνηθίσει μέχρι σήμερα ήταν δημοσιογράφους και δημοσιολόγους να πανηγυρίζουν για τη λογοκρισία και να χειροκροτούν την απόλυση. Στις στιγμές της κρίσης, όμως, οι μάσκες πέφτουν και οι φιλελεύθεροι συνάδελφοι δείχνουν το πραγματικό, αντιδημοκρατικό τους πρόσωπο.

 

 

Πρόκειται για τους ίδιους ανθρώπους που ξεχειλίζουν από οργή (και καλά κάνουν) όταν παρατηρείται παραβίαση της ελευθεροτυπίας σε κάποια χώρα που βρίσκεται σε αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ. Στο όνομα αυτής της ελευθεροτυπίας μάλιστα δεν διστάζουν να στηρίξουν ακόμη και ακραία ρατσιστικά δημοσιεύματα (βλ. Charlie Hebdo) και να μας θυμίσουν τη φράση που (δεν) είπε ο Βολταίρος για το δικαίωμα στην ελευθερία της έκφρασης. Στη δική τους χώρα, όμως, ζητούν ακόμη περισσότερη λογοκρισία.

 

Ο αρθρογράφος της Καθημερινής Σάκης Μουμτζής, παραδείγματος χάριν, χαρακτήρισε βλάκες και προβοκάτορες όσους παρεκκλίνουν από την πολιτική (στην ουσία κομματική) γραμμή του μέσου στο οποίο εργάζονται. Στο ίδιο μήκος κύματος, ο Άρης Πορτοσάλτε σημείωνε ότι τα μέσα πρέπει να διακόπτουν τη συνεργασία εάν ο αρθρογράφος ξεπεράσει τα εσκαμμένα.

(Κάπου την είχα ακούσει και εγώ αυτή τη φράση, να δεις ποιος μου την είχε πει;).

 

 

 

Ο Αρίστος Δοξιάδης από την πλευρά του χαρακτήρισε «κατάντια» για τον ελληνικό Τύπο, ότι η Έλενα Ακρίτα διατηρούσε στήλη (ο ίδιος το αποκαλεί στασίδι) στην εφημερίδα Τα Νέα για δυο δεκαετίες. Η φίμωσή της, λοιπόν, αποτέλεσε για αυτόν κάθαρση του χώρου των μέσων ενημέρωσης. Πρότεινε μάλιστα αυτή τη φορά η εφημερίδα να προσλάβει κάποιον «έξυπνο», αποκαλώντας έτσι την Ακρίτα ηλίθια.

 

Κάποιοι άλλοι, όταν βλέπουν ότι ο απολυμένος συνάδελφός τους στέκεται με το κεφάλι ψηλά και δεν γλείφει κατουρημένες ποδιές, όπως έκαναν αυτοί για να γίνουν δημοσιογράφοι, αντιδρούν ακόμη πιο επιθετικά. Ίσως γιατί συνειδητοποιούν ότι η δική του στάση εκθέτει τη δική τους μίζερη ύπαρξη.

 

 

 

Διαβάζοντας το βιβλίο που κυκλοφόρησε πρόσφατα με τη συλλογή κειμένων του Γιώργου Δελαστίκ έπεσα πάνω στο κείμενο που είχε γράψει για την απόλυσή του από την εφημερίδα Καθημερινή. Έγραφε χαρακτηριστικά για τις αντιδράσεις που προκάλεσε η απόλυσή του: «Η αλληλεγγύη που εκδηλώθηκε από συναδέλφους και αναγνώστες μέχρι κι από τα πέρατα της οικουμένης, μαζί με απλό κόσμο και αγωνιστές της Αριστεράς κάθε τάσης, βαθύτατα συγκινητική σε προσωπικό επίπεδο και εξαιρετικά σημαντική σε πολιτικό, αποτύπωσε ανάγλυφα το ευρύτατο φάσμα αντιστάσεων και έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην αποτυχία των πολιτικών στόχων αυτού του σχεδίου. Κυριαρχεί η οργή και η διάθεση αντίστασης αντί του φόβου που επεδίωκαν».

 

Σήμερα δεν μπορούμε να επαναλάβουμε τη φράση του. Αυτό που κυριάρχησε στον χώρο της ελληνικής δημοσιογραφίας ήταν η σιγή, η οποία επέτρεψε στους κολαούζους των εκδοτών να ακουστούν πιο δυνατά μέσα στο απόλυτο κενό.

 

 

Θα πρέπει κάποια στιγμή, όμως, να σταματήσουν να μας προκαλούν έκπληξη αυτές οι βαθιά αντιδημοκρατικές και χυδαίες φωνές. Οι δημοσιογράφοι δεν κρινόμαστε από αυτούς που συμφωνούν μαζί μας. Το να είσαι αρεστός σε όλους είναι το ευκολότερο πράγμα στον κόσμο. Κρινόμαστε από αυτούς που ενοχλούμε. Και όσο περισσότερα χαμόσυρτα, ταπεινωμένα ανθρωπάκια έχεις απέναντί σου, να τσιρίζουν για χάρη των αφεντικών τους, τόσο καλύτερα κάνεις τη δουλειά σου.  

Έρχονται πάνω από 1.000 πλειστηριασμοί μηνιαίως από τις αρχές του 2021

 

Aντιμέτωπες  με το ηλεκτρονικό «σφυρί» και την αρπαγή των περιουσιών τους θα βρεθούν χιλιάδες λαϊκές οικογένειες από τις αρχές του 2021, αφού με την άρση του lockdown και την επαναλειτουργία των δικαστηρίων μπαίνει σε τροχιά και η …«κρεατομηχανή» των πλειστηριασμών.

 

Ειδικότερα, όπως προκύπτει από την πλατφόρμα e-auction, μόνον για το πρώτο τρίμηνο του 2021 έχουν προγραμματιστεί περίπου 3.500 πλειστηριασμοί! Δηλαδή πάνω από 1.000 τον μήνα! Τράπεζες αλλά και τα «κοράκια» των αγορών που έχουν στα χέρια τους δάνεια «τροφοδοτούν» διαρκώς με νέα ακίνητα όλων των κατηγοριών (από σπίτια και επαγγελματικούς χώρους, μέχρι οικόπεδα και θέσεις parking) την πλατφόρμα των πλειστηριασμών. 

 

Η διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης μάλιστα αναμένεται να γίνει πιο γρήγορη όταν τεθεί σε ισχύ ο νέος Πτωχευτικός Νόμος, ο οποίος προβλέπει την σταδιακή μείωση της τιμής πρώτης προσφοράς για τα ακίνητα που δεν συγκεντρώνουν αγοραστικό ενδιαφέρον, με συνέπεια είτε ο πλειστηριασμός να κηρύσσεται άγονος είτε οι ίδιες οι τράπεζες και οι «γύπες» των πλειστηριασμών να τα αγοράζουν για ένα «κομμάτι ψωμί»…

 

Σημειώνεται ότι προστατευμένοι από τους πλειστηριασμούς μέχρι τα τέλη του 2020 θα είναι χιλιάδες οφειλέτες, ανεξαρτήτως χρεών και περιουσίας. Ωστόσο με την είσοδο του νέου χρόνου θα αρχίσει η …σφαγή! 

πηγή

 

Ανδρέας Λοβέρδος : Με τον Πλεύρη γράφαμε τις τροπολογίες του ΚΙΝΑΛ.!

 

Αν και ο ίδιος ως ιστορικό στέλεχος του κινήματος δεν έχει κρύψει την πρόθεσή του να διεκδικήσει την προεδρία του κόμματος, φαίνεται ότι μετά από αυτή την αποκάλυψη βάζει το ΚΙΝΑΛ σε θέση απολογητή προς πολλές πλευρές και λειτουργεί… διαλυτικά.

 

Η συγκεκριμένη αποκάλυψη από το καινούργιο βιβλίο του Ανδρέα Λοβέρδου δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες. Ούτε φυσικά έχει τολμήσει να το διαψεύσει κάποιος μέχρι αυτή τη στιγμή.

 

Ο Ανδρέας Λοβέρδος ισχυρίζεται πως μαζί με τον Θάνο Πλεύρη έφτιαχναν τις τροπολογίες που θα κατέθετε στην συνέχεια το ΚΙΝΑΛ ως δικές του! Η αποκάλυψη αυτή εκθέτει προσωπικά την πρόεδρο του κινήματος αλλαγής κυρία Φώφη Γεννηματά που παρίστανε τουλάχιστον μέχρι εχθές, την «πολέμιο της ακροδεξιάς».

  

Τώρα θα πρέπει να απολογηθεί ως φερέφωνο της ακροδεξιάς μέσα στον ναό της δημοκρατίας. Η εξέλιξη αυτή σύμφωνα ακόμα και με στελέχη του Κινήματος Αλλαγής ρίχνει τίτλους τέλους στο μόρφωμα που διαδέχτηκε το ΠΑΣΟΚ.     

Όχι στις φρούδες ελπίδες, η απογοήτευση ελλοχεύει…

 

γράφει ο Γιώργος Καρελιάς

 

Τι κοινό έχουν οι(προσδοκώμενες, αλλά ουδέποτε επιβαλλόμενες) ευρωπαϊκές κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας με την αντιμετώπιση του κορονοϊού; Τίποτα, εκ πρώτης όψεως. Αν προσέξουμε, όμως, λίγο περισσότερο τον τρόπο που χειρίζεται και τα δύο αυτά προβλήματα η κυβέρνηση, κάτι κοινό θα βρούμε. Και αυτό δεν είναι άλλο από τη διαρκή τροφοδότηση της κοινής γνώμης με ελπίδες και ενέσεις αισιοδοξίας. Η τακτική αυτή είναι αποτέλεσμα είτε ψευδαισθήσεων(επιεικής εκδοχή) είτε συνειδητής απόπειρας παραπλάνησης.

 

Στην πρώτη περίπτωση, η κυβέρνηση  έβαλε όλα τα λεφτά της στο καλάθι "κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας" από την Ευρωπαϊκή Ενωση, μολονότι είχε πολλά δείγματα ότι αυτό δεν θα συμβεί ή τουλάχιστον οι κυρώσεις ούτε άμεσες θα είναι ούτε δραστικές. Παρόλα αυτά ο πολυπράγμων κ. Πέτσας από τον  περασμένο Αύγουστο είχε διαβεβαιώσει ότι οι κυρώσεις που θα επιβληθούν "θα δαγκώνουν". Φτάσαμε στον Δεκέμβριο και δεν βλέπουμε ούτε μια αμυχή στα χέρια του Ερντογάν. Μόλις προχτές, παραμονή της συνόδου κορυφής, πάλι ο κ. Πέτσας έλεγε, με περισσή βεβαιότητα, ότι ο πρωθυπουργός "δεν θα φύγει από τη σύνοδο , αν δεν πάρει κάτι". Τι πήρε; Αν πιστέψουμε τον ίδιο τον κ. Μητσοτάκη,  η Ευρώπη  "έκανε ένα βήμα" και αυτή τη φορά "απηύθυνε την πιο ισχυρή προειδοποίηση προς την Τουρκία". Και την προηγούμενη φορά κάτι παρόμοιο ακούσαμε. Τώρα οι ελπίδες μετατίθενται για τον προσεχή Μάρτιο. Ποιος ζει ποιος πεθαίνει(από ελπίδα, πάντως, κανείς).

 

Στην κυβέρνηση γνωρίζουν ότι οι ισορροπίες στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν ευνοούν την επιβολή κυρώσεων. Τότε  γιατί καλλιεργούν φρούδες ελπίδες; Προφανώς διότι δεν υπάρχει κάτι άλλο να πουν. Όταν  το ακροατήριό σου πρέπει να πειστεί σώνει και καλά ότι έχουμε "επιτυχίες", τι άλλο να κάνεις;

 Κάτι ανάλογο συμβαίνει στην περίπτωση της πανδημίας. Μετά την πράγματι επιτυχή διαχείριση της πρώτης φάσης, πώς να παραδεχτείς ότι απέτυχες στη δεύτερη; Ετσι, ακόμα κι όταν όλοι οι αριθμοί-και, κυρίως, ο τραγικός αριθμός των θανάτων-έχουν κάνει άλματα, κάπως πρέπει να το δικαιολογήσεις(έτσι, λες ότι είμαστε σε καλύτερη θέση από άλλες χώρες) ή να  συστήσεις "λίγη υπομονή ακόμα", αφού "έρχονται τα εμβόλια". Και τα εμβόλια μεν θα έρθουν, αλλά η υπομονή δεν θα είναι καθόλου λίγη. Ακόμα κι αν επιτευχθεί ο, μάλλον απατηλός, στόχος να εμβολιάζονται δύο εκατομμύρια Ελληνες το μήνα, τίποτα δεν θα λήξει σύντομα. Εχουμε μπροστά μας όλο το χειμώνα, ίσως και όλη την άνοιξη. Και δεν είναι καθόλου σώφρον να καλλιεργείται η ψευδαίσθηση "όπου να ‘ναι τελειώνουμε", όταν πεθαίνουν δεκάδες ή εκατοντάδες καθημερινά.  Γιατί έτσι η "λίγη υπομονή" μπορεί να εξαντληθεί εντελώς.

 

 

Επιμύθιον: αν τα πράγματα δεν πάνε καλά και προσπαθείς να πείσεις για το αντίθετο, όπως κάνει η κυβέρνηση τόσο για τις κυρώσεις στην Τουρκία όσο και για την καλπάζουσα πανδημία, κάποια στιγμή η διαρκής καλλιέργεια ελπίδων δεν θα αποδίδει. Διότι, όπως λέει μια θυμόσοφη ρήση, "ελπίδα είναι η συνήθως αναβαλλόμενη απογοήτευση".   

Προκαλούν και δεν ντρέπονται – Θεοχάρης: Η χώρα είναι σε μια «ζηλευτή θέση» στους θανάτους από κορωνοϊό

 

Δεν έφτανε ο Άδωνις Γεωργιάδης, υπουργός Ανάπτυξης κι Επενδύσεων, που δήλωνε πως πανηγυρίζει γιατί είμαστε καλύτερα από το Βέλγιο – όπως υποστήριζε – σε νεκρούς. Έχουμε, πλέον, και τον Χάρη Θεοχάρη, υπουργό Τουρισμό, ο οποίος από το βήμα της Βουλής δήλωσε:

 

«Για το αν είμαστε σε καλή θέση. Τριακοστή στους θανάτους είναι η χώρα μας στην Ευρώπη, τριακοστή, σε μια ζηλευτή θέση. Δεν θα θέλαμε ούτε έναν θάνατο. Η κυβέρνηση δεν χαίρεται για την προσπάθειά της, τα αποτελέσματα δεν είναι δικά της» (βίντεο παρακάτω).

 

Ο κύριος Χάρης Θεοχάρης είναι ο ίδιος που το καλοκαίρι, όταν η κυβέρνηση αύξανε την πληρότητα στα πλοία από 80% από το 60% (και 85% από το 65% για τα πλοία που διαθέτουν καμπίνες), ισχυριζόταν:

 

«Τα πλοία, σε γενικές γραμμές – δεν είναι όλα τα πλοία έτσι – έχουν ανοιχτούς χώρους. Έχουν τα καταστρώματα. Υπάρχει και η μάσκα. Το ζήτημα δεν είναι τόσο ένας συγχρωτισμός για 2-3 ώρες, όσο εάν τηρούμε τους κανόνες και εάν βλέπουμε τον υπόλοιπο κόσμο γύρω μας ως ένα κόσμο ο οποίος δυνητικά μπορεί να έχει τον φορέα».

 

Η αποκρουστική πολιτικής της κυβέρνησης με τους νεκρούς της πανδημίας συνεχίζεται. Προκαλούν χωρίς τέλος.

 

Θα ρωτάγαμε εάν ντρέπονται, αλλά – το εχουμε ξαναγράψει – γνωρίζουμε ότι δεν ντρέπονται. 

πηγή

Παραιτήθηκε από τα ΝΕΑ η Έλενα Ακρίτα .!

 

«Στα Νέα ξεκίνησα πριν είκοσι χρόνια με διευθυντή τον Λέοντα Καραπαναγιώτη κι αποχωρώ με σύμβουλο έκδοσης τον Γιώργο Παπαχρήστο»

 

 

Επιστολή παραίτησης έστειλε χθες το πρωί η Ελενα Ακρίτα στον διευθυντή των ΝΕΩΝ Γιωργο Μαντέλα. Η δημοσιογράφος και συγγραφέας είδε έπειτα από 20 χρόνια να «κόβεται» το άρθρο της στην εφημερίδα «Τα Νέα».

Η ίδια η Ελενα Ακρίτα αναφέρεται στην παραίτηση την οποία υπέβαλε παραθέτοντας και το σχετικό κείμενο της επιστολής στον διευθυντή.. της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ.

Στην επιστολή παραίτησής της προς τον διευθυντή Γιώργο Μαντέλα, η Ελενα Ακρίτα καταλήγει:

 Και για να τελειώνουμε Γιώργο, I'm too old for thiς shit. Γι΄αυτό, σε ευχαριστώ για την εως τώρα συνεργασία και υποβάλλω την παραίτησή μου που ισχύει από σήμερα».

 Συγκεκριμένα σε ανάρτησή της στο fb αφήνει πολλές αιχμές για τον σύμβουλο έκδοσης της εφημερίδας Γ. Παπαχρήστο ενω διευκρινίζει ότι δεν παραιτείται για να πολιτευτεί.

Αναλυτικά στην ανάρτησή της η Ελενα Ακρίτα  αναφέρει:

«Χτες το πρωί έστειλα επιστολή παραίτησης στον κ. Γιώργο Μαντέλα διευθυντή των Νέων. Ακόμα δεν έχει γίνει δεκτή, δεν έχει καν απαντηθεί.

‘Γείτονες’ συνάδελφοι μού λεν πώς στην εφημεριδα δεν περίμεναν να δημοσιοποιήσω το λογοκριμένο κείμενο. Πίστευαν ότι θα το αφήσω να περάσει έτσι και θα συνεχίσω κανονικά κάθε Σάββατο, σαν να μην τρέχει τίποτα.

‘Γείτονες’ μού λένε επίσης ότι υπάρχουν εντάσεις και διχογνωμίες (για να το θέσω κομψά) πάνω στο θέμα μου.

Όμως, επειδή, ως δημοσιογράφος έχω μάθει να μην στηρίζομαι σε μαρτυρίες ‘γειτόνων’, δεν θα επεκταθώ. Έτσι κι αλλιώς, την απόφαση μου την έχω πάρει.

Στα Νέα ξεκίνησα πριν είκοσι χρόνια με διευθυντή τον Λέοντα Καραπαναγιώτη κι αποχωρώ με σύμβουλο έκδοσης τον Γιώργο Παπαχρήστο. Ας είναι. Εγώ φοράω τα κόκκινα γοβάκια μου και κλείνω με δύναμη την πόρτα πίσω μου. Την αγάπη μου στους συναδέλφους που παραμένουν.

Υ. Γ. Δεν παραιτούμαι για να πολιτευτώ όπως λένε άλλοι ‘γειτονες’. Αν ήθελα να ασχοληθώ με την πολιτική, δεν θα πέταγα 25.000 ευρώ το μήνα όταν πέρσι μου πρότειναν να γίνω ευρωβουλευτής κι αρνήθηκα.

Έλενα Ακρίτα, 13 Δεκεμβρίου 2020»