Νέο εμβόλιο για τις παραλλαγές του κορονοϊού αναπτύσσει η Moderna

 

Δοκιμές για ένα νέο εμβόλιο κατά της Covid-19, ανακοίνωσε ότι ξεκινά η Moderna, καθώς αυτό που έχει ήδη εγκριθεί και χορηγείται είναι λιγότερο αποτελεσματικό στην αντιμετώπιση του στελέχους που πρωτοεμφανίστηκε στη Νότια Αφρική.

 

Οι εργαστηριακές δοκιμές δείχνουν ότι το εμβόλιο της αμερικανικής εταιρείας βιοτεχνολογίας εξακολουθεί να λειτουργεί ενάντια στην παραλλαγή με το όνομα 501.V2, το οποίο εντοπίστηκε στη Νότια Αφρική, καθώς και το B.1.1.7, το οποίο ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά στο Ηνωμένο Βασίλειο, ανέφερε η Moderna.

 

Προειδοποίησε ωστόσο ότι στο 501.V2 το εμβόλιο είχε έξι φορές χαμηλότερη απόκριση από ότι στο αρχικό στέλεχος του νέου κορονοϊού, προκαλώντας ανησυχίες ότι η ανοσία σε αυτό μπορεί να μειωθεί σημαντικά, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους.

 

Ο Stéphane Bancel, διευθύνων σύμβουλος της Moderna, δήλωσε ότι η εταιρεία ετοιμάζεται για ένα «χειρότερο σενάριο», παρόλο που είχε «μηδενικές ανησυχίες» για την αποτελεσματικότητα του εμβολίου τους επόμενους μήνες. «Στην προσπάθειά μας να καταπολεμήσουμε την COVID-19 και την παγκόσμια πανδημία που έχει προκαλέσει, πιστεύουμε ότι είναι επιτακτικής σημασίας να παραμένουμε σε εγρήγορση καθώς ο ιός μεταλλάσσεται. Αν κάτι πρέπει να γίνει το καλοκαίρι, θα κάνουμε κάτι, αλλά δεν μπορούμε να αργήσουμε», είπε στους Financial Times. «Δεν θέλουμε να κερδίσει ο ιός, θέλουμε να κερδίσει η ανθρώπινη φυλή. Τα νέα δεδομένα που έχουμε στη διάθεση μας είναι ενθαρρυντικά, καθώς το εμβόλιο δημιούργησε ακόμη περισσότερα αντισώματα από ό, τι παρατηρήθηκε σε άτομα που έχουν αναρρώσει και ενισχύουν την πεποίθησή μας ότι το εμβόλιο της Moderna μπορεί να προστατεύσει κατά και των νέων αυτών μεταλλάξεων», πρόσθεσε ο Bancel.

 

Να σημειωθεί ότι οι μετοχές της Moderna σημείωσαν άνοδο 4,3% στα 136,70 δολάρια στις συναλλαγές πριν από το άνοιγμα της αγοράς στη Νέα Υόρκη.

 

Η Moderna είναι ο πρώτος παρασκευαστής εμβολίων που ανακοίνωσε δοκιμές για ένα ενισχυτικό του εμβολίου της κατά της νοτιοαφρικανικής παραλλαγής σε προκλινικές δοκιμές για να διαπιστώσει αν έτσι θα είναι περισσότερο αποτελεσματικό για την ενίσχυση των αντισωμάτων κατά της παραλλαγής αυτής και άλλων μελλοντικών παραλλαγών.

 

Θυμίζουμε ότι το αρχικό της εμβόλιο έχει εγκριθεί σε όλο τον κόσμο, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, της Ε.Ε. και του Ηνωμένου Βασιλείου, με την τεχνολογία «RNA messenger - mRNA» πάνω στην οποία βασίζεται να μπορεί να προσαρμοστεί γρήγορα στι νέες παραλλαγές. Εάν χρειαστεί, το ενισχυτικό εμβόλιο θα χορηγηθεί και σε άτομα που είχαν ήδη λάβει το αρχικό εμβόλιο της Moderna.

 

Η ταχεία εξάπλωση των νέων παραλλαγών δημιουργεί ανησυχίες σχετικά με το κατά πόσον τα εμβόλια θα μπορούσαν να τα αντιμετωπίσουν, την ώρα που εταιρείες και κυβερνήσεις άρχιζαν τη μαζική διάθεση τους.

 

Η Moderna δημοσιεύει τα πρώτα αποτελέσματα μιας εργαστηριακής δοκιμής ενάντια στην παραλλαγή που ανακαλύφθηκε στη Νότια Αφρική, παρέχοντας μια πρώτη ένδειξη σε ένα πιθανό πρόβλημα που θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν πολλοί παρασκευαστές εμβολίων. Τα αποτελέσματα πάντως δεν έχουν ακόμη συναξιολογηθεί.

 

Οι κλινικές δοκιμές στις ΗΠΑ

Η Johnson & Johnson, η οποία διενήργησε κάποιες δοκιμές για ένα υποψήφιο εμβόλιο κατά της παραλλαγής της Νότιας Αφρικής, αναμένεται να δημοσιοποιήσει τα δεδομένα της φάσης 3 αυτή την εβδομάδα, εξέλιξη που ενδέχεται να παρέχει επιπλέον στοιχεία, καθώς θα μπορέσουν να γίνουν συγκρίσεις σχετικά με τον επιπολασμό της νόσου, με τους συμμετέχοντες στις κλινικές δοκιμές στις ΗΠΑ.

 

Το εμβόλιο της BioNTech/Pfizer κρίνεται επίσης αποτελεσματικό κατά του Β.1.1.7 που ανακαλύφθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο, αλλά δεν έχουν ανακοινωθεί αποτελέσματα δοκιμών έναντι της παραλλαγής που εμφανίστηκε στη Νότια Αφρική.

 

Ο Άντονι Φάουτσι, διευθυντής του Αμερικανικού Ινστιτούτου Αλλεργιών και Λοιμωδών Νοσημάτων, δήλωσε ότι δεν θέλει οι άνθρωποι να πιστεύουν ότι τα εμβόλια δεν είναι αποτελεσματικά έναντι των νέων παραλλαγών. «Ωστόσο, πρέπει πραγματικά να διασφαλίσουμε ότι θα ξεκινήσουμε και έχουμε ήδη αρχίσει να προετοιμαζόμαστε για το ενδεχόμενο, εάν κριθεί απαραίτητο, να αναβαθμίσουμε τα εμβόλια», δήλωσε στο NBC News.

 

Η Moderna συνεργάζεται με το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας των ΗΠΑ για τις δοκιμές. Ο Stéphane Bancel είπε ότι μερικές χιλιάδες συμμετέχοντες θα συμμετέχουν στα τεστ για το ενισχυτικό εμβόλιο. Θα είναι χωρισμένοι σε δύο ομάδες: η μία για να λάβει ξανά το αρχικό εμβόλιο και μια άλλη για να λάβει εκείνο που θα διαμορφωθεί με στόχο την παραλλαγή 501.V2. Από τα τεστ αυτά θα κριθεί επίσης η ποσότητα της δόσης που χρειάζεται για το ενισχυτικό εμβόλιο.

 

Οι ρυθμιστικοί φορείς ενδέχεται να είναι σε θέση να εγκρίνουν ένα νέο εμβόλιο μόνο βάσει μιας «συνδυαστικής μελέτης», η οποία περισσότερο θα εξετάζει τα αντισώματα των συμμετεχόντων στη νέα παραλλαγή μετά τη λήψη ενός ενισχυτικού και λιγότερο θα αφορά μια μακρά διαδικασία τριών φάσεων τεστ.

 

Μια ομάδα επιστημόνων στη Νότια Αφρική είπε αυτό το μήνα ότι τα εμβόλια θα μπορούσαν να είναι λιγότερο αποτελεσματικά κατά του στελέχους 501. V2, επειδή έχει μια επιπλέον μετάλλαξη σε ένα βασικό μέρος της ακίδας της πρωτεΐνης που χρησιμοποιεί ο ιός για να εισέλθει στα ανθρώπινα κύτταρα. 

πηγή

Ηλίας Μόσιαλος : Δεν έχουμε ακόμα στοιχεία για να θεωρήσουμε την κολχικίνη το φάρμακο θαύμα

 

Ο καθηγητής του LSE Ηλίας Μόσιαλος παρουσιάζει τα συμπεράσματα της καναδικής έρευνας για τη χρήση της κολχικίνης στους ασθενείς με Covid, επισημαίνοντας πως «είναι γνωστές οι ιδιότητες της κολχικίνης να προστατεύει τον οργανισμό από αρνητικές φλεγμονώδεις συνέπειες, όπως.. και αυτές που δημιουργούνται κατά τη νόσο του COVID-19», ωστόσο θα περιμένει να δει περισσότερο λεπτομερή στοιχεία για την αποτελεσματικότητά της.

Αναλυτικά ο κ. Μόσιαλος γράφει στο facebook:

Εχθές η επιτροπή εμπειρογνωμόνων του υπουργείου Υγείας ανακοίνωσε πως στις θεραπείες για εξωνοσοκομειακούς ασθενείς που νοσούν με κορωνοϊό θα ενταχθεί και η κολχικίνη. Η κολχικίνη είναι ένα γνωστό και φθηνό αντιφλεγμονώδες φάρμακο που λαμβάνεται από το στόμα. Η κολχικίνη είχε, επιπλέον, δοκιμαστεί και στη μικρή ελληνική (και πλέον δημοσιευμένη) κλινική μελέτη GRECCO-19, καθώς είναι γνωστές οι ιδιότητες της κολχικίνης να προστατεύει τον οργανισμό από αρνητικές φλεγμονώδεις συνέπειες, όπως και αυτές που δημιουργούνται κατά τη νόσο του COVID-19.

Η κολχικίνη θα χορηγείται στην Ελλάδα μετά από συνταγή γιατρού σε συγκεκριμένες κατηγορίες ασθενών COVID-19, από 18 έως 60 ετών, στα πρώτα εικοσιτετράωρα μετά το θετικό μοριακό τεστ. Στα υποκείμενα νοσήματα συγκαταλέγονται ο σακχαρώδης διαβήτης, η παχυσαρκία, η υπέρταση που δεν έχει ελεγχθεί, το άσθμα, η ΧΑΠ, η καρδιακή ανεπάρκεια και η στεφανιαία νόσος.

Η απόφαση να ενταχθεί η κολχικίνη στις θεραπείες για εξωνοσοκομειακούς ασθενείς, βασίστηκε στην ανακοίνωση τύπου μιας μελέτης (καναδέζικης, με διεθνή συμμετοχή) που έδειξε ότι η χορήγηση κολχικίνης σε ασθενείς COVID-19 «μείωσε κατά 44% την θνητότητα, κατά 25% τη νοσηλεία και κατά 50% την ανάγκη διασωλήνωσης», όπως αναφέρει το ΑΠΕ – ΜΠΕ. Η ανακοίνωση της μελέτης θεωρήθηκε ως κρίσιμης σημασίας εξέλιξη.

Τι γνωρίζουμε από την ανακοίνωση τύπου για τη μελέτη COLCORONA;

Γνωρίζουμε ότι δεν υπάρχει δημοσιευμενη μελέτη, ούτε σε επίπεδο προδημοσίευσης, απλά μια ανακοίνωση της ερευνητικής ομάδας με περιορισμένα στοιχεία.

 

 

 

Ο πρωταρχικός στόχος αυτής της μελέτης ήταν να προσδιορίσει εάν η βραχυχρόνια θεραπεία με κολχικίνη μειώνει το ποσοστό θανάτου και πνευμονικών επιπλοκών που σχετίζονται με COVID-19. Ο δευτερεύων στόχος ήταν ο προσδιορισμός της ασφάλειας της θεραπείας με κολχικίνη σε αυτόν τον πληθυσμό ασθενών. Στην κλινική μελέτη μπορούσαν να ενταχθούν άνδρες και γυναίκες, τουλάχιστον 40 ετών, που είχαν διαγνωστεί θετικοί στη νόσο του COVID-19 με μοριακό τεστ τις τελευταίες 24 ώρες. Οι εξωνοσοκομειακοί ασθενείς που θα έπαιρναν κολχικίνη για 30 ημέρες, έπρεπε να ανήκουν σε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία κίνδυνου (συνημμένο), μπορούσαν να επικοινωνούν με το υγειονομικό προσωπικό για την πορεία της εξέλιξης της νόσου, και η μελέτη αξιολογούσε τα δεδομένα ανά ασθενή στις 15 και 30 ημέρες, με τηλεφωνική ή video- κλήση.

Τα αποτελέσματα της μελέτης – σύμφωνα με την ανακοίνωση τύπου- έδειξαν ότι η κολχικίνη μείωσε κατά 21% τον κίνδυνο θανάτου ή νοσηλείας σε ασθενείς με COVID-19 σε σύγκριση με το εικονικό φάρμακο. Για κάποιο λόγο, στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν και ασθενείς που δεν είχαν θετικό μοριακό τεστ. Όταν έγινε ανάλυση των 4159 ασθενών (δηλαδή όταν εξαίρεσαν από την συνολική ανάλυση τους ασθενείς χωρίς θετικό τεστ PCR) η χρήση κολχικίνης μείωσε τις νοσηλείες κατά 25%, την ανάγκη για αναπνευστική υποστήριξη κατά 50% και τους θανάτους κατά 44%.

Το αποτέλεσμα που προέκυψε από τη μελέτη 4488 ασθενών «πλησίαζε» τη στατιστική σημαντικότητα. Άρα τα ευρηματα, με βάση την αρχική ανακοίνωση, δεν ήταν στατιστικά σημαντικά.

Για κάποιο λόγο, στη μελέτη συμπεριλήφθηκαν και ασθενείς που δεν είχαν θετικό μοριακό τεστ. Όταν έγινε ανάλυση των 4159 ασθενών (δηλαδή όταν εξαίρεσαν από την συνολική ανάλυση τους ασθενείς χωρίς θετικό τεστ PCR) η χρήση κολχικίνης μείωσε τις νοσηλείες κατά 25%, την ανάγκη για αναπνευστική υποστήριξη κατά 50% και τους θανάτους κατά 44%.

Να πούμε εδώ πως πρόκειται αναμφίβολα για μια σοβαρή ερευνητική ομάδα, αλλά τα δεδομένα που παρουσίασαν μέχρι στιγμής δεν είναι επαρκή. Από την ανακοίνωσή τύπου γνωρίζουμε μόνο τα ποσοστά και δεν δόθηκαν νούμερα. Μέχρι να δούμε τη δημοσίευση ή έστω την προδημοσίευση, τα παραπάνω αποτελέσματα δεν είναι επαρκή.

Μπορεί να μειώθηκαν οι εισαγωγές κατά 25% στη μια ομαδα της κλινικής μελέτης για παράδειγμα. Άρα αν το ένα σκέλος της μελέτης είχε 2000 άτομα και 20 εισαγωγές, και το άλλο είχε 2000 άτομα και 15 εισαγωγές, η μείωση αυτή αντιστοιχεί στο 25%.

Αλλά ενώ η διαφορά 25 ποσοστιαίων μονάδων είναι σημαντική, όταν εξετάζουμε τον αριθμό των εισαγωγών οι διαφορές μεταξύ των 2 ομάδων ειναι ασήμαντες – 15/2000 (0.75%) και 20/2000 (1%).

Για αυτό σε μια κλινική μελέτη ζητάμε να δούμε και τα νούμερα όχι μόνο τα ποσοστά: για να δούμε τι σημαίνει πρακτικά αυτή η μείωση.

Σύντομα, θα έχουμε αποτελέσματα και από τη μεγάλη βρετανική κλινική δοκιμή RECOVERY, η οποία όπως έχω ξανά-αναφέρει είναι η καλύτερα σχεδιασμένη κλινική δοκιμή. Από εκεί μάθαμε ότι δεν δουλεύουν για παράδειγμα η ρεμντεσιβίρη και η υδροχλωροκίνη (που χορηγήθηκε ευρέως και στην Ελλάδα), και από εκεί επίσης μάθαμε για παράδειγμα πως δουλεύει η δεξαμεθαζόνη.

Που βρισκόμαστε λοιπόν αυτή τη στιγμή;

Δεν έχουμε ακόμα στοιχεία για να θεωρήσουμε την κολχικίνη το φάρμακο θαύμα. Αυτό σημαίνει πως μπορούμε να τη χορηγούμε στην Ελλάδα, γιατί δεν βλάπτει και γιατί δεν έχει σοβαρές παρενέργειες. Αλλά θέλουμε περισσότερα στοιχεία και ελπίζω αυτά να ανακοινωθούν από τους Καναδούς ερευνητές τις επόμενες ημέρες.  

πηγή 

Πάλι καλά που δεν χρειάστηκε παρέμβαση του «σωτήρα» πρωθυπουργού…

 

Η υφυπουργός Παιδείας, Ζέτα Μακρή, «μάζεψε» δήλωση της για πρόστιμα στους μαθητές

 

«Σε συνέχεια της σημερινής συζήτησης, διευκρινίζω ότι δεν υπάρχει πρόβλεψη για πρόστιμα συγκεκριμένα σε μαθητές. Με σύσσωμη την εκπαιδευτική κοινότητα -και ειδικά με τους μαθητές μας- έχουμε συνεργαστεί άριστα μέχρι στιγμής, τηρούν τα μέτρα σχολαστικά, και αναμένουμε το ίδιο και για τη συνέχεια».

 

Η παραπάνω «διευκρινιστική» δήλωση είναι της υφυπουργού Παιδείας, Ζέτας Μακρή.

 

Επί της ουσίας, η Ζ. Μακρή «μάζεψε» προηγούμενη τοποθέτηση της στον τηλεοπτικό σταθμό MEGA. Ρωτήθηκε εάν οι μαθητές κινδυνεύουν με πρόστιμα κατά την επιστροφή τους από το σχολείο και απάντησε ότι «θα υπάρχουν πρόστιμα στα παιδιά που δεν τηρούν τους κανόνες οι οποίοι είναι κανόνες για όλο τον πληθυσμό.

Τα μπρος – πίσω της κυβέρνησης, μετά από αντιδράσεις, δεν πείθουν κανέναν.

 

 Αντί να λάβει μέτρα για την ασφαλή επιστροφή των μαθητών των Γυμνασίων και των Λυκείων στα σχολεία (15 μαθητές ανά τάξη, προσλήψεις εκπαιδευτικών, υλικοτεχνική υποδομή), «παίζει» με τα πρόστιμα. Πάλι καλά που δεν χρειάστηκε πρωθυπουργική παρέμβαση, για πάρει πίσω η κυβέρνηση τη δήλωση της υφυπουργού. Θα εμφανιζόταν σαν «σωτήρας» ο Κυριάκος Μητσοτάκης, όπως συνηθίζεται… 

πηγή

 

Το συγκλονιστικό άρθρο του Σήφη Βαλυράκη για τη Χούντα, την καταδίκη του, την απόδρασή του.!

 

Ο Σήφης Βαλυράκης έφυγε από τη ζωή χτες. Ομως, έμεινε στην ιστορία και για την αντιστασιακή του δράση

 

Τραγικό τέλος είχε η βόλτα για ψάρεμα για τον Σήφη Βαλυράκη, πρώην βουλευτή και υπουργό του ΠΑΣΟΚ, αλλά κι έναν άνθρωπο που πέρασε δύσκολα την περίοδο της Χούντας. Το 2018 ο Σήφης Βαλυράκης έγραψε ένα άρθρο στο οποίο περιέγραφε εν ολίγοις τη ζωή του, τα χρόνια την περίοδο της δικτατορίας, την βαριά καταδίκη του, την απόδρασή του.

 

Ας διαβάσουμε το εκπληκτικό αυτό άρθρο του αδικοχαμένου Σήφη Βαλυράκη ο οποίος πέθανε την Κυριακή στα νερά του Ευβοϊκού:

 

Ηλιόλουστη μέρα του Απρίλη, χαρά θεού στην Φλωρεντία. Στην Piazza Della Signoria, μπροστά στο μπρούτζινο  άγαλμα του Τσελίνι, που αναπαριστά τον μυθικό Περσέα να κρατά ψηλά το κομμένο κεφάλι της Μέδουσας, απολαμβάνω τον καφέ μου.  Ανακαλώ στην μνήμη τα περασμένα και προβληματίζομαι για τα μελλούμενα.

 

Θυμάμαι την 21 Απριλίου του 1967 στην Ελλάδα, το ξενοκίνητο πραξικόπημα των συνταγματαρχών.  Θυμάμαι την αντίσταση κατά της στρατιωτικής δικτατορίας, την σύλληψη μου από την ασφάλεια, την απομόνωση, την «ανάκριση», την πολύμηνη «περιποίηση»  από την περιβόητη στρατιωτική αστυνομία στο ΕΑΤ – ΕΣΣΑ,  την βαριά καταδίκη μου από το έκτακτο στρατοδικείο, την φυλακή.

 

Θυμάμαι την απόδραση μου από τις φυλακές της Κέρκυρας την νύκτα 19 Μαΐου 1971,τον τραυματισμό στο πέσιμο από το πανύψηλο εξωτερικό τοίχο της φυλακής, του συντρόφου μου Μπάμπη Γεωργακάκη, από την Κοξαρέ του Ρεθύμνου. Θυμάμαι το νυκτερινό πέρασμα στα παγωμένα ρεύματα, κολυμπώντας στο στενό από την Κέρκυρα στην Αλβανία, την σύλληψη μου από την συνοριακή περίπολο των Αλβανών στρατιωτών.

 

Δεν μπορώ να ξεχάσω την τρίχρονη καταδίκη μου από «λαϊκό δικαστήριο» στους Άγιους Σαράντα για τη παραβίαση των αλβανικών συνόρων, τους 18 μήνες στο «σταλινικό» στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας της Αλβανίας στο Fierι (περιγραφή Σολζενίτσιν στο βιβλίο του «Μια ημέρα του Ιβάν Ντενίσοβιτς»). Δεν ξεχνώ τον πόνο της πείνας, το ψωμί με πριονίδι, τον πόνο του κρύου βουτηγμένοι στην λάσπη του χειμώνα, την αφόρητη ζέστη κάτω από τη κυματοειδή αμιαντοσανίδα της σκεπής του αλβανικού στρατοπέδου το καλοκαίρι, τα ζωύφια που έστηναν χορό στην ανιπλυσιά μας.

 

Νοέμβριος 1973, στα μεγάφωνα προπαγάνδας του Emver Hotza χλιαρή αναφορά, ταραχές στο πολυτεχνείο στην Αθήνα, υπάρχουν νεκροί και τραυματίες. Αλλαγή φρουράς στην Αθήνα, πέφτει ο δικτάτορας συνταγματάρχης Παπαδόπουλος. Έρχεται ο Δικτάτορας ταξίαρχος Ιωαννίδης. Θεαματική αλλαγή στην συμπεριφορά των Αλβανών. Ο ίδιος αυτοπροσώπως, ο διοικητής του στρατοπέδου με καλεί στο γραφείο του! Μου ανακοινώνει «επισήμως» πως η Αλβανική Βουλή (kouventipopulor) μου χαρίζει το υπόλοιπο της ποινής μου, με διαβεβαιώνει ότι ελευθερώνομαι, ούτε αυτός το πίστευε!

 

Με «εξαφανίζουν» στο πουθενά, με παχαίνουν με υπερσίτιση, με ντύνουν με κουστούμι «μιας χρήσης» και με φορτώνουν«cargo» με απόλυτη μυστικότητα, την τελευταία στιγμή στο μικρό ελικοφόρο UPI χωρίς ταξιδιωτικά έγγραφα, με ένα πεντοδόλαρο στο χέρι και «τράνζιτ» στο αεροδρόμιο της Ρώμης, Fumitsino.

 

Ήμουν ελεύθερος, δεν μπορούσα να το πιστέψω. Από το αεροδρόμιο της Ρώμης επικοινωνώ με τη Στοκχόλμη, την έδρα μου και η είδηση της απελευθέρωσης μου γίνεται γνωστή στους συναγωνιστές μου.

 

Οι καραμπινιέροι με φιλοξενούν στο τμήμα ασφαλείας του Fumitsino, μεταφέροντας μου το καλωσόρισμα και τις ευχές του προέδρου της Ιταλικής Δημοκρατίας. Ο Αλέκος Παναγούλης με την Οριάνα Φαλάτσι με βρίσκουν πρώτοι λίγο μετά τα μεσάνυχτα, αγκαλιές και φιλιά, «μου θυμίζεις μυρωδιά φυλακής» μου λέει ο Αλέκος.

 

Το πρωί, με ειδική άδεια της Ιταλικής κυβέρνησης, με βγάζει από το αεροδρόμιο η Αμαλία Φλέμινγκ. Η Αμαλία με φιλοξενεί στο σπίτι της στη Ρώμη με λίγες από τις γάτες της. Ο μουσμούσης της είχε μήνη αιχμάλωτος στην Αθήνα.

 

Η συνάντηση μου με τον ενθουσιώδη Ανδρέα Παπανδρέου, στη σκιά του Περσέα να κραδαίνει το κομμένο κεφάλι της Μέδουσας, ολοκληρώνει τα καλωσορίσματα.  Υπήρχε δουλειά να γίνει, το αντιδικτατορικό κίνημα, ο αγώνας για την δημοκρατία δεν περιμένει, οφείλαμε να ξανακερδίσουμε την χώρα μας.

 

Σήμερα βρισκόμαστε αντιμέτωποι με νέες απειλές, νέες προκλήσεις και νέα ζητήματα. Η περιοχή μας ανακατατάσσεται, μπαίνουν άλλα πιεστικά δεδομένα, τα Εθνικά μας Θέματα, οι δανειστές, η μειωμένη κυριαρχία, τα δημοσιονομικά και θεσμικά ελλείμματα, το δυσβάστακτο δημόσιο χρέος, η ανάγκη για παραγωγικές θέσεις εργασίας, η ύφεση, η φτώχεια. Η Ελλάδα, η χώρα μας βρίσκεται σε πολιορκία. Ο Περσέας καλείται να αναμετρηθεί ξανά με την Μέδουσα. Είναι απολύτως αναγκαία η Εθνική Συνεννόηση.  Να ξεπεράσουμε το εγώ, να επιστρατεύσουμε το εμείς. Να ξανακερδίσουμε με νέους αγώνες και θυσίες την πατρίδα μας. 

πηγή

Παγωμένα ηλιοβασιλέματα του χειμώνα

 

γράφει η  Αρχοντία Κάτσουρα

 

Είχε σταματήσει να ξεκουραστεί. Η βόλτα το παγωμένο απόγευμα την είχε αναζωογονήσει, αλλά τώρα ήθελε να γυρίσει σπίτι. Είχε φτάσει πιο μακριά απ’ ό,τι συνήθως.

 

Μέρες τώρα, και λόγω καιρού, δεν είχε βγει και τώρα χρειαζόταν μια διέξοδο. Δουλειά, δουλειά, σπίτι, σπίτι, κι όλα αυτά μπερδεμένα μαζί. Το σαλόνι του σπιτιού ήταν λίγο από όλα και όλα: γραφείο, χώρος ανάπαυσης, «ψυχαγωγίας», τραπεζαρία για το μεσημεριανό και το βραδινό και τον πρωινό καφέ.

 

Βγήκε για να πάει στο φαρμακείο και δεν ήθελε να γυρίσει. Θα περπατούσε, έτσι για να φυσήξει αέρας στο πρόσωπό της. Αλλά είχε τόσο κρύο, τέτοια παγωνιά… Μπουφάν, κασκόλ, σκούφος, γάντια, και το κρύο ακόμα την τρυπούσε. Δεν πτοήθηκε. Θα έκανε μια βόλτα.

 

Περπάτησε μέσα από τους στενούς δρόμους και τα αμπαρωμένα σπίτια, όπου δεν περνούσε ψυχή. Ακόμη και οι σκύλοι στις αυλές που υπό άλλες συνθήκες θα υποδέχονταν τους περαστικούς με δήθεν απειλητικά γαβγίσματα, ίσα που ακούγονταν ή έριχναν σχεδόν αδιάφορα βλέμματα. «Αξίζει να κάνω τον κόπο ή όχι;» σαν να σκέφτονταν κι αυτοί.

 

Ετσι βρέθηκε στο παλιό γεφυράκι, πάνω από το ρέμα, εκεί που στους καλοκαιρινούς περιπάτους της σταματούσε ψάχνοντας να δει κανένα κοτσύφι ή να δροσιστεί στη σκιά από τα παλιά πλατάνια. Ακούμπησε στο μεταλλικό κάγκελο για να ξαποστάσει. Είχε ακόμα φως, αλλά δεν έβλεπε πια ήλιο. Είχε κρυφτεί πίσω από τα δέντρα και τα κτίρια. Οι σκιές βάραιναν.

 

Και όμως, δεν ήθελε να φύγει. Ο ουρανός έπαιρνε κίτρινα χρώματα που σκούραιναν κι όλο σκούραιναν και πριν προλάβουν να γίνουν κόκκινα, έγιναν μοβ κι ύστερα μπλε, που βάθαινε διαρκώς.

 

Χειμωνιάτικο ηλιοβασίλεμα χωρίς να βλέπει ήλιο. Δεν άργησε να βγει και μια φέτα από ένα κατάχλομο φεγγάρι. Επρεπε να σηκωθεί, να φύγει. Σε λίγο θα σκοτείνιαζε, ένιωσε έναν αδιόρατο φόβο, ανησυχία περισσότερο, αυτή την ανασφάλεια της μικρότητας του ανθρώπου μπροστά στη φύση. Και όμως ήταν μαγεμένη, όπως μπροστά σε όλα τα όμορφα και τα αληθινά. Που σε αφήνουν έκθαμβο, σε προσκαλούν να τα ακολουθήσεις, και η πρότερη γνώση και η συνήθεια σου βάζουν εμπόδια. Αλλά εσύ, εκεί, χωρίς δίχτυ ασφαλείας, θέλεις να τα ζήσεις.

 

Ανασκουμπώθηκε, έλεγξε την πανοπλία της αν είναι προστατευμένη αρκετά. Φωτογράφησε κλείνοντας τα μάτια μια εικόνα. Ψηλά δέντρα, με τον υποφωτισμένο ουρανό και το νέο φεγγάρι. Μετά ξεκίνησε. Τα πόδια στην αρχή ήταν βαριά, αλλά όσο κινούνταν τόσο πιο γρήγορα περπατούσε.

 

Κάθε λίγο σταματούσε και παρατηρούσε τον ουρανό, που νύχτωνε. Το φεγγάρι πότε φαινόταν γλυκό μέσα στη χλομάδα του και πότε χανόταν πίσω από τα ψηλά δέντρα ή πίσω από τα αραιά σύννεφα. Μουσικές νότες ακούστηκαν στο μυαλό της.

 

Γρήγορα, πιο γρήγορα από όσο περίμενε, έφτασε στη λεωφόρο, με τα καταστήματα και τα αυτοκίνητα. Δέκα λεπτά, το πολύ, και θα έφτανε σπίτι. Στη ζεστασιά της θέρμανσης και στο σαλόνι-γραφείο-κρεβατοκάμαρα των τελευταίων δύο ή τριών μηνών.

 

«Ας γινόταν αλλιώς», σκέφτηκε για λίγο. «Ας μπορούσα να κάνω ένα ταξίδι, μια εκδρομή, να μπω στο αυτοκίνητο, να φύγω…» ήταν η σκέψη που επεξεργαζόταν όταν έβαλε το κλειδί στην πόρτα της εισόδου. Αλλά γρήγορα την άφησε να πετάξει μακριά.

 

Ακούμπησε τα κλειδιά, τα γάντια και τον σκούφο της πάνω στη συρταριέρα και κοιτάχτηκε στον καθρέφτη. Το πρόσωπό της ήταν δροσερό, η μύτη και τα μάγουλά της κόκκινα.

 

Το πανωφόρι της ήταν παγωμένο στο άγγιγμα εξωτερικά, το ίδιο και τα πόδια της μέσα από το παντελόνι.

 

Αλλαξε, έφτιαξε καυτό τσάι, το αρωμάτισε με αποξηραμένη φλούδα μανταρινιού και ξάπλωσε στον καναπέ. Αφησε μόνο μια μικρή λάμπα αναμμένη, έτσι ίσα να φέγγει. Πήρε ένα βιβλίο και έβαλε να ακούσει και την εβδόμη του Μπετόβεν. Κάπως της φαινόταν να ταιριάζει με τη νύχτα έπειτα από ένα παγωμένο χειμωνιάτικο ηλιοβασίλεμα.

 

Και η νύχτα ήξερε πως θα ήταν μεγάλη και γεμάτη όνειρα. Αποφάσισε να ονειρευτεί ένα ταξίδι.

 

  

Ανησυχία από την αύξηση κρουσμάτων του βρετανικού στελέχους στην Ελλάδα

 

Ανησυχία στις υγειονομικές αρχές μετά τον εντοπισμο περισσότερων κρουσμάτων Covid-19 με τη βρετανικη μετάλλαξη. Σύμφωνα με τον ΕΟΔΥ, ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία ιχνηλάτησης των θετικών κρουσμάτων με το συγκεκριμένο στέλεχος. Οι μολύνσεις με το νέο στέλεχος,.. προβληματίζουν τους ειδικούς, με δεδομένο ότι είναι κατά 30-50% πιο μεταδοτικό. Σημειώνεται επίσης ότι ο έλεγχος είναι δειγματοληπτικός και πιθανότατα δεν αποτυπώνει την πραγματική διασπορά αυτής της παραλλαγής στην Ελλάδα.

Η ανακοίνωση του ΕΟΔΥ αναφέρει:

«Ενημέρωση σχετικά με τα αποτελέσματα Δικτύου Γονιδιωματικής Επιτήρησης για τις μεταλλάξεις του SARS-CoV-2»

Ο Εθνικός Οργανισμός Δημόσιας Υγείας στο πλαίσιο της λειτουργίας του Δικτύου Γονιδιωματικής Επιτήρησης για τις μεταλλάξεις του κορωνοϊού μετά την επικαιροποιημένη αξιολόγηση του κινδύνου κυκλοφορίας μεταλλαγμένων στελεχών του ιού SARS-CoV-2 από το Ευρωπαϊκό Κέντρο Πρόληψης και Ελέγχου Νόσων (ECDC), ενημερώνει ότι:

Το Ελληνικό Κέντρο Γονιδιωματικής του Ιδρύματος Ιατροβιολογικών Ερευνών της Ακαδημίας Αθηνών (ΙΙΒΕΑΑ) κατά την εβδομάδα 17-23 Ιανουαρίου 2021 ολοκλήρωσε τη γονιδιωματική ανάλυση 235 δειγμάτων.  Εξ αυτών, τα 172 δείγματα  αφορούν αναδρομικό έλεγχο της περιόδου από 11/11/2020 έως και 31/12/2020 ενώ 63 δείγματα αφορούν την περίοδο από 11/01/2021 έως και 18/01/2021.

Το σύνολο των 172 δειγμάτων που ελέγχθηκαν αναδρομικά προέρχονται από Νοσοκομεία και Κέντρα Υγείας της 1ης ΥΠΕ. Από τον έλεγχο αναδείχθηκε ένα δείγμα θετικό για το νέο στέλεχος Β.1.1.7 του ιού SARS-CoV-2 (μετάλλαξη Μ. Βρετανίας), με ημερομηνία διάγνωσης με μοριακό τεστ PCR στις 23/12/2020.

Επιπλέον, ολοκληρώθηκε ο έλεγχος 63 πρόσφατων δειγμάτων (11/1/21-18/1/21), εκ των οποίων 3 δείγματα προέρχονται από Πύλες Εισόδου, 4 δείγματα αφορούν στενές επαφές επιβεβαιωμένου κρούσματος με το μεταλλαγμένο στέλεχος Β.1.1.7, 12 δείγματα προέρχονται από την ΥΠΕ Κρήτης και 44 δείγματα από Νοσοκομεία και Κέντρα Υγείας της 1ης ΥΠΕ. Από τον έλεγχο αναδείχθηκαν συνολικά 32 δείγματα θετικά για το μεταλλαγμένο στέλεχος Β.1.1.7 του ιού SARS-CoV-2.

Συγκεκριμένα:

• 3 δείγματα από τις Πύλες Εισόδου.

• 4 δείγματα που είναι στενές επαφές επιβεβαιωμένου Β.1.1.7 κρούσματος.

• 8 δείγματα προερχόμενα από τη ΥΠΕ Κρήτη.

• 17 δείγματα από την Αθήνα.

Ήδη βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία ιχνηλάτησης των θετικών κρουσμάτων με το συγκεκριμένο στέλεχος. Το Δικτύο Γονιδιωματικής Επιτήρησης θα συνεχίσει την εργαστηριακή επιτήρηση των μεταλλάξεων του ιού SARS-CoV-2 με ακόμα εντονότερο ρυθμό τις επόμενες εβδομάδες.» 

πηγή

Πολιτισμός αγνοείται

 

γράφει ο Μιχάλης Κατσούρης   

 

Δώδεκα μήνες σχεδόν πριν, η καθημερινότητά μας άλλαξε τόσο ριζικά και απότομα που μόνο ως δυστοπικό σενάριο ταινίας θα φάνταζε κάποια χρόνια πριν. Μάσκες, αποστάσεις, τηλεργασία και μια γενικότερη κατάρρευση του κοινωνικού ιστού τείνουν να γίνουν η νέα κανονικότητα.

 

Δώδεκα μήνες σχεδόν πριν, ξεκίνησαν να σφραγίζονται χώροι για την μη εξάπλωση της πανδημίας. Σχολεία, εστιατόρια, μαγαζιά μπαρ και χώροι πολιτισμού μπήκαν στον πάγο και από τότε περιμένουν τη σειρά τους για να ξαναλειτουργήσουν.

 

Με εξαίρεση τους θερινούς μήνες, όπου ζούσαμε το όνειρο της νίκης του κορονοϊού, όταν άνοιξαν αρκετά θερινά σινεμά και κάποιοι εξωτερικοί χώροι πολιτισμού οι άνθρωποι του πολιτισμού παραμένουν στο απόλυτο κενό.

Click away, αγορές με ραντεβού κ.α. είναι μέτρα που ακούμε καθημερινά για το πως μπορούν σιγά σιγά να επαναλειτουργήσουν ορισμένοι κλάδοι της οικονομίας, μέχρι και σχέδιο για τα χιονοδρομικά κέντρα ακούστηκε ότι υπάρχει.

 

Από αυτή την προσπάθεια επανεκκίνησης της οικονομίας λείπουν εκκωφαντικά οι χώροι πολιτισμού. Σινεμά, θέατρα, μουσικές σκηνές περιμένουν κάθε μέρα να ακούσουν κάτι και αντιθέτως ακούνε το τίποτα.

 

Βέβαια, πίσω από τους χώρους υπάρχουν εργαζόμενοι, οι οποίοι μάλλον μοιάζουν με φαντάσματα για την υπουργό τους η οποία δείχνει σαν να είναι κατά λάθος στη θέση της, μόνο που στον πρόσφατο ανασχηματισμό έμεινε αλώβητη, πράγμα που μπορεί μόνο να ερμηνευθεί ως στήριξη στο πρόσωπο της και της επιλογές της.

 

Εργαζόμενοι, οι οποίοι όλο αυτό τον καιρό έχουν οδηγηθεί σε υποχρεωτική ανεργία, αναγκάζονται να επιβιώσουν με το επίδομα, αν και όταν το πάρουν, και εισπράττουν μια αντιμετώπιση τουλάχιστον απαξιωτική ως προς τους ίδιους αλλά και τον πολιτισμό.

 

Αλλά ας εξετάσουμε λίγο καλύτερα τη συνολική στάση της τωρινής κυβέρνησης ως προς τις τέχνες και τον πολιτισμό. Ίσως μιλάμε για την πρώτη κυβέρνηση η οποία μειώνει κατά πολύ τις ώρες των καλλιτεχνικών μαθημάτων στα δημόσια σχολεία σε αντίθεση με αυτές των θρησκευτικών για παράδειγμα.

 

Είναι γνωστό ότι η τέχνη έχει την μαγική ικανότητα να ανοίξει τους ορίζοντες του ατόμου, να το κάνει να αμφισβητήσει και να διεκδικήσει.

 

Από τους πρώτους μήνες διακυβέρνησης της τωρινής κυβέρνησης, είδαμε μια επιστροφή στο τρίπτυχο “πατρίς-θρησκεία-οικογένεια” με δυνάμεις της αστυνομίας να διακόπτουν κινηματογραφικές προβολές και να φέρνουν στο σήμερα εικόνες περασμένων δεκαετιών.

 

Όλα τα παραπάνω φανερώνουν μια τάση απαξίωσης των τεχνών και κατά συνέπεια των ανθρώπων τους. Μη ξεχνάμε ότι στην Ελλάδα υπήρχε και εν πολλοίς υπάρχει ακόμα το στερεότυπο ότι οι καλλιτέχνες είναι χομπίστες και καλά θα κάνουν να βρουν μια κανονική δουλεία.

 

Το πρόβλημα είναι όταν αυτό το στερεότυπο αγκαλιάζεται από το ίδιο υπουργείο που θεωρητικά θα έπρεπε να υπερασπίζεται και να μάχεται για τα δικαιώματα των καλλιτεχνών και των εργαζόμενων στον πολιτισμό.

 

Πρέπει επιτέλους να παρθούν αποφάσεις για το πότε και πως θα μπορέσουν όλοι οι εργαζόμενοι στον πολιτισμό να αρχίσουν να εργάζονται. Πρέπει το υπουργείο να πάψει να τους αντιμετωπίζει σαν χομπίστες αλλά σαν επαγγελματίες που η ζωή τους εξαρτάται από την εργασία τους.

 

Αξίζει να τονιστεί ότι η ανάγκη για την επιβίωση των ανθρώπων του πολιτισμού και των χώρων τους, είναι ανάγκη του συνόλου της κοινωνίας. Μια κοινωνία χωρίς τέχνες και σύγχρονο πολιτισμό είναι καταδικασμένη στον σκοταδισμό και την έλλειψη αισθητικής και πνεύματος. Αρκεί να αναλογιστούμε το καλό που κάνουν οι τέχνες στον ψυχισμό του ανθρώπου. Μόνο να φανταστούμε πως θα ήταν η καθημερινότητα μας τους μήνες του lockdown χωρίς μουσική, ταινίες και βιβλία. Ας μην αφήσουμε να γυρίσουμε σε μια κανονικότητα χωρίς κινηματογράφους, θέατρα, μουσικές σκηνές, ας μην γυρίσουμε σε μια κανονικότητα χωρίς πολιτισμό.        

«Όλα έχουν ομορφιά αλλά δεν την βλέπουν όλοι»

 

γράφει η Παναγιώτα Ψυχογιού  

 

 

Το άσχημο και το ωραίο είναι δύο εκδοχές που μπορούμε να τις βιώσουμε με διαφορετικό τρόπο. «Όλα έχουν ομορφιά αλλά δεν την βλέπουν όλοι», έλεγε ο Κομφούκιος, ο Marcel Proust: «Ας αφήσουμε τις όμορφες γυναίκες για τους άντρες που δεν έχουν φαντασία» και ο Flaubert: «Το ωραίο είναι ηθικό. Αυτό είναι όλο, τίποτε περισσότερο» ή «η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο», γράφει ο Ντοστογιέφσκι.

 

Ο Κωνσταντίνος Καβάφης, έγραψε: «Την εμορφιά έτσι πολύ ατένισα, που πλήρης είναι αυτής η όρασίς μου»

 

και ο Arthur Rimbaud: «Ένα βράδυ κάθισα την ομορφιά στα γόνατά μου.

 

Και μου φάνηκε πικρή

 

και την έφτυσα.»

 

Ο John Donne: «Αγάπη στηριγμένη στην ομορφιά, σύντομα όπως η ομορφιά πεθαίνει».

 

Η  Έμιλυ Ντίκινσον γράφει το «Πέθανα για την Ομορφιά».

 

Ποικίλες οι απόψεις και αντιθετικές. Ωστόσο, η ομορφιά είναι πώς αισθάνεσαι μέσα σου. Δεν είναι απαραίτητα κάτι σωματικό. Το να αρέσει κάποιος δεν είναι απαραίτητα αποτέλεσμα ομορφιάς. Αλλά όποιος αρέσει είναι όμορφος στα μάτια αυτού που αρέσει.

 

Για τον Έκο, το ζήτημα της ασχήμιας είναι ζήτημα πολιτιστικό και κοινωνικό, ή ζήτημα ιδιοσυστασίας: «Η έννοια της ασχήμιας, όπως άλλωστε και της ομορφιάς, είναι συνυφασμένη όχι μόνο με τους διάφορους πολιτισμούς αλλά και με τον χρόνο. Κοιτάζουμε έκπληκτοι τις φωτογραφίες των ηθοποιών του βωβού κινηματογράφου, δίχως να καταλαβαίνουμε πως οι σύγχρονοί τους τις έβρισκαν γοητευτικές κι επιπλέον ούτε θα μπορούσαμε να δούμε μια γυναίκα του Ρούμπενς να συμμετέχει σε επίδειξη μόδας». Για τον Hegel, η αέναη αναζήτηση του ωραίου ολοκληρώνεται πιθανόν στην ουτοπία, εκεί που συναντάται η τελειότητα…

 

Για τον Σωκράτη το ηθικό και το ωραίο ταυτίζονται. Για τη γνώση μπορούν να έχουν αξιώσεις μόνο οι καλοί και αγαθοί. Αυτοί που δεν μπορούν να είναι καλλιεργημένοι, αποδεικνύονται ανίκανοι να νιώσουν την αρετή και την ομορφιά. Την κατηγορία του ωραίου ο Σωκράτης τη συνδέει με τη σκοπιμότητα, δηλαδή με την ωφελιμότητα για την επιτυχία ορισμένου σκοπού. Με αυτό ως βάση, το ωραίο κατά τον Σωκράτη είναι σχετικό: «Το καθετί είναι καλό και ωραίο σε σχέση μ’ αυτό για το οποίο χρησιμοποιείται καλά, και, αντίθετα είναι κακό και άσχημο σε σχέση μ’ αυτό για το οποίο χρησιμοποιείται κακά». Δεν είναι τυχαίο ότι τον πιο ολοκληρωμένο λόγο περί ομορφιάς εκφέρει στο Συμπόσιο του Πλάτωνα. Ωραίος είναι ο πνευματικά και σωματικά άνθρωπος και εδώ το «σωματικό» πρέπει να είναι υποταγμένο στο «πνευματικό». Η άποψη του Σωκράτη ήταν ότι αυτός που διαθέτει την εξωτερική ομορφιά, θα υποφέρει γιατί είναι δέσμιος αυτής της εικόνας του, για όσο χρονικό διάστημα διαθέτει αυτήν την όμορφη εμφάνιση.

 

Κεντρικός στόχος του Πλάτωνα είναι το πρόβλημα του ωραίου. Για τον φιλόσοφο, η ομορφιά είναι «προτέρημα φύσεως» αλλά δεν μπορεί να επιφέρει από μόνη της κανένα ψυχικό ούτε νοητικό πλεονέκτημα. Δεν σχετίζεται σε καμία περίπτωση με την εικόνα του εσωτερικού μας κόσμου. Στο διάλογο του «Ιππίας Μείζων», απορρίπτει τις αντιλήψεις που εκείνο τον καιρό υπήρχανε για το ωραίο. Ο Πλάτων υποστηρίζει ότι το ωραίο σαν ιδέα ούτε γεννιέται ούτε αφανίζεται. Υπάρχει έξω από τόπο και χρόνο, και του είναι ξένη η κίνηση κ’ η αλλαγή. Ο Αριστοτέλης τη βάση της ομορφιάς τη βλέπει στις ιδιότητες και στις σχέσεις των πραγματικών αντικειμένων. Για τον Αριστοτέλη, ωραίο είναι η συμμετρία, η αναλογία και μία οργανική τάξη των μερών μέσα σ’ ένα ενιαίο όλο» ενώ ο Πλάτωνας ταύτισε το κάλλος με την καλοσύνη, το θεώρησε πηγή ηθικότητας.

 

Ζούμε σε μία εποχή, που η εξωτερική εμφάνιση αποτελεί ίσως το κυρίαρχο θέμα που απασχολεί  τις γυναίκες αλλά και τους άνδρες. Ωστόσο η ομορφιά είναι συνδυασμός πολλών πραγμάτων. Απολύτως υποκειμενικός συνδυασμός. Μπορεί κανείς να ερωτευτεί τρελά μια γυναίκα που όλοι θεωρούν άσχημη. Ο Σαλβατόρ Νταλί αφιέρωσε τη ζωή του στη Γκαλά που δεν ήταν μοντέλο ενώ ο Νταλί ήταν μάλλον τρομακτικός.

 

Ο Θωμάς ο Ακινάτης θεωρούσε ότι την ομορφιά την συνθέτουν τρία στοιχεία: Η αρτιότητα,  η αναλογία και η λάμψη. «Ό,τι προξενεί την πιο ισχυρή συγκίνηση που μπορεί να νιώσει η ψυχή, είναι υπέρτατο και άρα και επιθυμητό», υποστηρίζει ο Έντμοντ Μπερκ στη «φιλοσοφική έρευνα για τις απαρχές της έννοιας του ωραίου» το 1756:  «Όσον αφορά την ομορφιά, η ευτυχία η οποία προκύπτει από αυτήν δεν έχει καμία σχέση με την κτητικότητα. Η γεύση της ομορφιάς δεν έχει σχέση με την επιθυμία της απόκτησης. Μπορώ να θεωρήσω έναν άνδρα ή μια γυναίκα ωραίους κι ας ξέρω ότι δεν θα μπορέσω ποτέ, ή δεν θα θελήσω ποτέ, να έχω σχέσεις με αυτόν ή με αυτήν».

 

Η ομορφιά σχετίζεται με αυτό που εμείς αντιλαμβανόμαστε ως ωραίο και δεν έχει σχέση με τα χαρακτηριστικά του αντικειμένου αλλά με τις ιδιότητες, τις ικανότητες ή τις διαθέσεις του υποκειμένου. Το Ωραίο ορίζεται με τον τρόπο με τον οποίο το αντιλαμβανόμαστε, εξαρτάται από τη γνώμη εκείνου που εκφέρει μια άποψη περί γούστου.

 

Εκείνος που θα ορίσει με μεγαλύτερη ακρίβεια τις διαφορές και τις συγγένειες μεταξύ του Ωραίου και του Υψηλού θα είναι ο Ιμάνουελ Καντ στην Κριτική της κριτικής δύναμης (1790). Ο Καντ, αναφερόμενος στην περιοχή του Ωραίου, μιλά για μια ενδιάμεση ικανότητα ανάμεσα στον Λόγο και την Νόηση, στον Θεωρητικό και τον Πρακτικό Λόγο και την ορίζει σαν Κριτική Ικανότητα. Η καλαισθητική κρίση είναι για τον φιλόσοφο υποκειμενική. Για τον Ντέιβιντ Χιουμ(Δοκίμια φιλολογικά, ηθικά, πολιτικά, XXIII), η ομορφιά και η ασχήμια δεν είναι ποιότητες στα αντικείμενα, αλλά ανήκουν εντελώς στο συναίσθημα.

 

Για τον Πλωτίνο η ομορφιά συνιστά πορεία ανύψωσης της ψυχής προς το ωραίο, ήτοι επιστροφής στο θείο (Πλωτίνος: περί της φιλοσοφίας του ωραίου). Με τέτοιας λογής μυστικιστική διαδικασία ο Πλωτίνος ερμηνεύει και το πρόβλημα του ωραίου. Κατά τη γνώμη του τα πράγματα είναι ωραία «διαμέσου της επικοινωνίας προς την ιδέα». Η ομορφιά που γίνεται αντιληπτή με τα αισθήματα είναι κατώτερο είδος ωραίου. Όσο πιο πολύ η ψυχή ελευθερώνεται από το σωματικό, τόσο γίνεται πιο ωραία. Το αγαθό στέκει στην κορυφή του χορού των πραγμάτων. Είναι η ανώτατη, η πρώτη ομορφιά. Η ενατένιση αυτής της ομορφιάς δεσπόζει πάνω από το καθετί – πάνω από τα ωραία σώματα. Για χάρη της πρέπει να απαρνιέται κανείς βασίλεια και εξουσίες. Τα ωραία σώματα δεν είναι παρά ίχνη, εικόνες, σκιές, αναλαμπές της ανώτατης ομορφιάς. Για ν’ αντικρίσεις την ανώτατη ομορφιά πρέπει πρώτα να γλυτώσεις την ψυχή από το σώμα: «Το ωραίο, δεν ενδημεί μόνο και κύρια μέσα στην αίσθηση, στην ύλη, αλλά στην αρετή. Στη βίωση αυτών των ωραίων ενασχολήσεων η ψυχή γεμίζει με συγκίνηση, θαυμασμό, αλλά και με έρωτα. Τότε αυτή καθίσταται εράσμια, άξια του έρωτος. Κατ’ αυτήν την έννοια εκφράζει ένα μέγα κάλλος. Σε σχέση όμως με τούτο το κάλλος υπάρχει και κάποιο μεγαλύτερο, το απόλυτο, το νοητό κάλλος. Όποιος κατορθώνει να φτάσει στη θέα του νοητού κόσμου και του κάλλους του, εισέρχεται στην ιδέα του Νου και δεν κουράζεται πλέον ούτε χορταίνει να θεάται τη διαύγεια του νοητού κόσμου και την ωραιότητά του. Τούτο δείχνει ότι η ανθρώπινη ψυχή, ενόσω ανυψώνεται στη σφαίρα αυτού του κόσμου, πλέει με πλεονάζουσα πληρότητα μέσα στο κάλλος, γίνεται και η ίδια κάλλος. Όσο η ψυχή μετα–μορφώνεται η ίδια σε κάλλος, υποχωρεί το Εγώ του ανθρώπου, χάνεται ως τέτοιο, προκειμένου να απλωθεί στην αυθεντική, την ανώτερη ωραία πραγματικότητα του νοητού κόσμου».

 

Η ομορφιά βρίσκεται στην  προσωπική οπτική του παρατηρητή. Ο όμορφος Αλκιβιάδης αντί να εγκωμιάσει τον έρωτα στο Συμπόσιο, προτίμησε να μιλήσει για τον Σωκράτη. Ξεκίνησε τον λόγο του παρομοιάζοντάς τον με ένα Σειληνό, που ενώ είναι άσχημος μέσα του κρύβει στοιχεία άφατης ομορφιάς. Στη συνέχεια, εκδηλώνοντας φόβο και θαυμασμό, δηλώνει την αδυναμία του να αντισταθεί στην ισχυρή έλξη του προς αυτόν, παρομοιάζοντάς την με το τραγούδι των Σειρήνων. Αμέσως μετά προχωρά στις προσωπικές του αναμνήσεις για τον Σωκράτη, όπου, μεταξύ των άλλων, τονίζονται η ανδρεία, η αυτοκυριαρχία και η σωφροσύνη του τελευταίου. Πρόκειται για μια από τις πλέον εξαιρετικές περιγραφές της εξύμνησης της προσωπικότητας στην ιστορία της φιλοσοφίας.

 

Η ομορφιά είναι εν τέλει υποκειμενική υπόθεση. Το λέει κι η μαντινάδα: «Μην τηνε δεις την π' αγαπώ με τα δικά σου μάτια, με τα δικά μου να τη δεις για να γενείς κομμάτια.»      

Σαμαράς κατά Μητσοτάκη για Τουρκία και Β.Μακεδονία

 

Δύο 24ωρα πριν από την έναρξη των διερευνητικών επαφών Ελλάδας-Τουρκίας στην Κωνσταντινούπολη, ο πρώην πρόεδρος τη Νέας Δημοκρατίας και πρώην πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, επέλεξε να διαφοροποιηθεί για μια ακόμη φορά από τη γραμμή της ΝΔ και τις επιλογές Μητσοτάκη.

 

Σε συνέντευξή του στην «Καθημερινή της Κυριακής», ο πρώην πρωθυπουργός  δηλώνει ανοιχτά αντίθετος με τις διερευνητικές επαφές μεταξύ των διπλωματικών αποστολών Ελλάδας και Τουρκίας, σημειώνοντας ότι «με “πειρατές” δεν κάνεις διάλογο. Τον επεκτατιστή δεν τον κατευνάζεις γιατί έτσι γίνεται πιο αδίστακτος» και υποστηρίζει ότι η έναρξη των διερευνητικών «ακυρώνει κάθε συζήτηση για κυρώσεις κατά της Τουρκίας. Ο καθένας μπορεί να καταλάβει ότι η διεθνής κοινότητα δεν “τιμωρεί” μια χώρα που αυτή τυπικά διαπραγματεύεται».

 

Επιπλέον αντιτίθεται στην ενδεχόμενη προσφυγή στη Χάγη που έχει προαναγγείλει ο Κυριάκος Μητσοτάκης, επισημαίνοντας πως έτσι θα παραιτηθούμε εξ αρχής, μόνοι μας, από όλα όσα προβλέπει υπέρ μας το Διεθνές Δίκαιο» και προαναγγέλλει ότι θα καταψηφίσει τα τρία μνημόνια συνεργασίας με τη Βόρεια Μακεδονία, όταν αυτά έρθουν στη Βουλή, επαναλαμβάνοντας την πάγια θέση του για τη Συμφωνία των Πρεσπών, παρά το γεγονός ότι το κόμμα του έχει κάνει στροφή επί του θέματος, καλλιεργώντας τη βελτίωση των σχέσεων με τη γειτονική χώρα.

 

«Ούτε το πρόβλημα λύθηκε, ούτε κανένα καλό είδε η Ελλάδα», αναφέρει χαρακτηριστικά για τις Πρέσπες. «Μόνο μια αφόρητη εθνική ζημιά δίνοντας όνομα, ταυτότητα, γλώσσα. Τι περιμένετε λοιπόν να κάνω;».

 

Πηγή: Το Ποντίκι

 

 

    

Το 31% του παγκόσμιου πληθυσμού πήρε βάρος κατά τη διάρκεια της πανδημίας, σύμφωνα με έρευνα

 

Μάλιστα, για να μειώσουν την πιθανή σοβαρότητα των συμπτωμάτων του κορονοϊού, περισσότεροι άνθρωποι σκέφτονται ως λύση την άσκηση (38%) παρά την προσπάθεια απώλειας βάρους (17%).

 

Η πανδημία του COVID-19 είναι ξεκάθαρο πλέον ότι έχει οδηγήσει σε μια αύξηση του βάρους ενός μεγάλου ποσοστού ανθρώπων, αλλά υπάρχει μια αξιοσημείωτη διακύμανση σε όλο τον κόσμο. Σε όλες τις 30 χώρες που εξετάστηκαν, το ένα τρίτο των πολιτών πήραν βάρος από την αρχή της πανδημίας.

 

Όμως, το ποσοστό αλλάζει ανάμεσα στις χώρες με πάνω από το μισό των ανθρώπων που πήραν βάρος να είναι κάτοικοι Χιλής και Βραζιλίας, το 30%-40% κάτοικοι Περού, Ινδίας, Ιταλίας, Σαουδικής Αραβίας, ΗΠΑ, Ισπανίας, Νότιας Αφρικής και Τουρκίας. Αντιθέτως, στην Κίνας και το Χονγκ Κονγκ λιγότεροι από 1 στους 10 ανέφερε ότι έχει πάρει βάρος.

 

Η μεγαλύτερη αύξηση σημειώθηκε στη Σαουδική Αραβία με μέσο όρο αύξησης τα 8 κιλά για το 35% του πληθυσμού, αλλά και στο Μεξικό με μέσο όρο τα 8.5 κιλά στο 34% που κέρδισε βάρος. Ποιες είναι όμως οι συνήθειες και ο τρόπος ζωής που ακολούθησαν αυτοί οι λαοί κατά τη διάρκεια της κρίσης;

 

 

Αν και παγκοσμίως, πάνω από το ¼ του πληθυσμού (27%) ασκούταν περισσότερο, το 23% μείωσε τους ρυθμούς άσκησής του. Επιπροσθέτως, 1 στους 10 άρχισε να πίνει περισσότερο αλκοόλ από την αρχή της πανδημίας, αλλά ένα ίσο ποσοστό (9%) πίνει λιγότερο.

 

Αντιθέτως, στις ΗΠΑ και στην Αυστραλία ένα ανησυχητικό 20% (το 1/5) άρχισε να πίνει περισσότερο αλκοόλ κατά τη διάρκεια της πανδημίας. Οι συνήθειες του καπνίσματος δεν φαίνεται να διαφοροποιήθηκαν ιδιαίτερα.

 

Τέλος, σε παγκόσμιο επίπεδο το 45% των ανθρώπων δηλώνουν ότι προσπαθούν να χάσουν βάρος, ακόμα κι αν δεν θέλουν να το κάνουν επειδή πιστεύουν ότι υπάρχει υψηλότερος κίνδυνος επιπλοκών από τον νέο ιό. Τα δεδομένα αυτής της έρευνας συλλέχθηκαν μέσω της Ipsos Global Advisor από τις 23 Οκτωβρίου έως τις 6 Νοεμβρίου 2020. Συνολικά πραγματοποιήθηκαν 22.008 συνεντεύξεις μεταξύ 23 Οκτωβρίου και 6 Νοεμβρίου 2020 σε  ενήλικους καταναλωτές.

 

Η έρευνα έλαβε χώρα σε 30 αγορές σε όλο τον κόσμο μέσω του συστήματος Ipsos Online Panel: Αργεντινή, Αυστραλία, Βέλγιο, Βραζιλία, Καναδάς, Χιλή, Κίνα, Γαλλία, Γερμανία, Μεγάλη Βρετανία, Χονγκ Κονγκ, Ουγγαρία, Ινδία, Ισραήλ, Ιταλία, Ιαπωνία , Μαλαισία, Μεξικό, Ολλανδία, Περού, Πολωνία, Ρωσία, Σαουδική Αραβία, Σιγκαπούρη, Νότια Αφρική, Σουηδία, Τουρκία και Ηνωμένες Πολιτεί

Παρά το γεγονός ότι η παχυσαρκία έχει συσχετιστεί με αυξημένες πιθανότητες επιπλοκών από τον κορονοϊό, νέα έρευνα αποκαλύπτει ότι το ένα τρίτο του παγκόσμιου πληθυσμού πήρε βάρος κατά τη διάρκεια της πανδημίας.

 

Η μελέτη έλαβε χώρα σε 30 χώρες και είχε στόχο να εξετάσει τον αντίκτυπο του COVID-19 στις επιλογές υγείας που σχετίζονται με τη διατροφή. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι αν και οι περισσότεροι γνωρίζουν την πιθανή σύνδεση ανάμεσα στην παχυσαρκία και τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων COVID, ένα ανησυχητικά μεγάλο ποσοστό πήρε βάρος κατά τη διάρκεια της κρίσης.

Με πληροφορίες από ipsos.com και lifo.gr   

Το περπάτημα μιας ώρας μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης οστεοαρθρίτιδας

 

Νέα έρευνα εξετάζει τα οφέλη της φυσικής δραστηριότητας όπως το έντονο περπάτημα, στην κινητικότητα και την ικανότητα του ατόμου με οστεοαρθρίτιδα στην καθημερινότητά του. Η οστεοαρθρίτιδα είναι η πιο συχνή μορφή αρθρίτιδας μεταξύ των ηλικιωμένων στις ΗΠΑ. Η οστεοαρθρίτιδα στα γόνατα επηρεάζει το 10%-13% των ατόμων άνω των 60 ετών και το ποσοστό αυξάνεται για τα άτομα άνω των 70.

 

Δεν υπάρχει συγκεκριμένη θεραπεία για την οστεοαρθρίτιδα και αντιμετωπίζεται με παυσίπονα ή επέμβαση αναλόγως το στάδιο στην οποία βρίσκεται. Σύμφωνα με υπολογισμούς, 2 στους 5 ανθρώπους θα εμφανίζει συμπτώματα οστεοαρθρίτιδας στην καθημερινότητά του. Μια νέα έρευνα η οποία δημοσιεύθηκε στο American Journal of Preventive Medicine, εξετάζει τους τρόπους που η οστεοαρθρίτιδα επηρεάζει την κινητικότητα. Η Dorothy Dunlop, Ph.D., καθηγήτρια προληπτικής ιατρικής στο Northwestern University Feinberg School of Medicine, in Chicago, IL ηγείται της έρευνας.

 

Το περπάτημα μειώνει το ρίσκο δυσκινησίας κατά 85%

Η Dunlop και οι συνάδελφοι της ανέλυσαν δείγμα από 1.500 ενήλικες οι οποίοι εμφάνισαν οστεοαρθρίτιδα. Όλοι οι συμμετέχοντες ζούσαν με οστεοαρθρίτιδα και είχαν πόνους και δυσκολία στην κίνηση ωστόσο δεν εμφάνισαν συμπτώματα δυσκινησίας όταν ξεκίνησε η έρευνα.

 

Οι επιστήμονες έλεγχαν σε βάθος 4 ετών τη φυσική δραστηριότητα των συμμετεχόντων και η ανάλυση αποκάλυψε ότι 1 ώρα έντονου περπατήματος τους βοήθησε να διατηρήσουν την καλή τους κατάσταση και κινητικότητα σε αντίθεση με όσους δεν περπατούσαν. Μάλιστα αυτή η μία ώρα την εβδομάδα μείωσε κατά 45% το ποσοστό να εμφανίσουν περιορισμό της κίνησης.

 

Σύμφωνα με τους ειδικούς, όλοι οι άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας, θα πρέπει να περπατούν τουλάχιστον 2.5 ώρες κάθε εβδομάδα ώστε να μειώσουν τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου. Ωστόσο, καθώς αυτό μπορεί να είναι δύσκολο για κάποιον ο οποίος όλη του τη ζωή δεν αθλούταν καθόλου, οι γιατροί προτείνουν να βάζουμε μικρούς στόχους, ξεκινώντας από τη 1 ώρα την εβδομάδα κάτι που σημαίνει περίπου 10 λεπτά τη μέρα. Έστω και αυτό το μικρό ποσοστό μπορεί να βοηθήσει τους μεγαλύτερους ώστε να διατηρήσουν μια ενεργή καθημερινότητα χωρίς δυσκολίες και κινητικούς περιορισμούς.

 

Πηγή: www.eurekalert.org/pub_releases/2019-04/nu-jah032819.php