Άνοιγμα της αγοράς με… δική σας ευθύνη και self test

 

Παρά τις αντιδράσεις, η κυβέρνηση καταφεύγει στην επιλογή των self tests • Υπόλογος πάντα ο πολίτης • Συνδέουν τα τεστ με τη χαλάρωση των μέτρων

 

Στην επιλογή των τεστ στο σπίτι (self-tests) καταφεύγει η κυβέρνηση, σε μια προσπάθεια να πείσει ότι προχωρά στη διενέργεια μαζικών διαγνωστικών τεστ με σκοπό να αναχαιτίσει την έξαρση της νόσου Covid-19. Υπενθυμίζεται ότι η διεξαγωγή στοχευμένων, συστηματικών και μαζικών ελέγχων κυρίως στις εστίες υπερμετάδοσης, αποτελεί επιτακτική ανάγκη εν καιρώ πανδημίας, κάτι που έχουν επισημάνει επανειλημμένως τα κόμματα της αντιπολίτευσης –με τους κυβερνητικούς αξιωματούχους να κωφεύουν επιδεικτικά μέχρι σήμερα.

 

Ωστόσο, όπως είναι ήδη γνωστό, τα εν λόγω τεστ είναι αμφιβόλου αποτελεσματικότητας (κανένα από τα self-test που κυκλοφορούν στην αγορά της Ε.Ε. δεν διαθέτει σήμανση CE, ενώ απαιτείται επανέλεγχος με μοριακό τεστ), ενώ έντονες είναι οι αντιδράσεις των κομμάτων της αντιπολίτευσης για τη διαγωνιστική διαδικασία. Επίσης, παραμένουν ακόμα σημαντικά ερωτήματα σχετικά με τον τρόπο εφαρμογής της διαδικασίας, καθώς και ο υφυπουργός Υγείας Βασίλης Κοντοζαμάνης απέφυγε να προχωρήσει στις απαραίτητες διευκρινίσεις κατά την καθιερωμένη ενημέρωση της Παρασκευής.

«Η εκτέλεση των self-tests σε πανελλαδική κλίμακα και με συχνότητα μία φορά την εβδομάδα, μπορεί να συνδράμει στον περιορισμό της επιδημίας και ίσως το πιο σημαντικό στοιχείο που θα πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας, είναι ότι θα μας ενδυναμώσει ενεργητικά πια τον καθένα μας στο να συμμετέχουμε στον έλεγχο της πανδημίας», δήλωσε από την πλευρά του ο καθηγητής Γκίκας Μαγιορκίνης, επενδύοντας κι αυτός στα περί ύψιστης σπουδαιότητας των ελέγχων αυτών, με την ευθύνη πάντα στον πολίτη.

 

«Κάνοντας τεστ μία φορά την εβδομάδα, έχουμε τη δυνατότητα να ανιχνεύσουμε τον ιό, να σταματήσουμε τη διασπορά και τη μετάδοσή του και να οδηγηθούμε με σχέδιο και ασφάλεια σε επανεκκίνηση δραστηριοτήτων», υποστήριξε και ο κ. Κοντοζαμάνης, περνώντας κι αυτός με τη σειρά του το μήνυμα προς τους πολίτες της χώρας.  

 

Υπόλογοι οι... πολίτες

Σε κάθε περίπτωση, πάντως, το κυριότερο είναι ότι με το πυροτέχνημα των self-tests οι κυβερνώντες επιλέγουν –για ακόμα μια φορά– να μετακυλήσουν την ευθύνη που τους αναλογεί για την προστασία της δημόσιας υγείας, προς τους πολίτες , οι οποίοι τελικά μετατρέπονται ως οι κύριοι υπεύθυνοι για την εξάπλωση της πανδημίας: και συνεπώς είναι εκείνοι που θα... «λογοδοτήσουν» σε περίπτωση που τα πράγματα πάνε στραβά.

 

Το γεγονός αυτό μαρτυρά ότι η κυβέρνηση εξακολουθεί να προχωρά χωρίς ουσιαστικά κανένα σχέδιο για την αντιμετώπιση της νόσου, η οποία καταγράφει έξαρση, με απανωτά ρεκόρ στον αριθμό των διασωληνωμένων, ωθώντας στα όριά τους, γιατρούς και νοσηλευτικό προσωπικό στα νοσοκομεία της χώρας.

 

Κάντε τεστ για να... χαλαρώσουν τα μέτρα

Την ίδια στιγμή, η κυβέρνηση αλλά και οι ειδικοί δείχνουν να ποντάρουν στα εν λόγω τεστ προκειμένου να προβούν στο άνοιγμα της αγοράς και στη χαλάρωση των περιοριστικών μέτρων. Χαρακτηριστικές ήταν οι δηλώσεις τόσο των επιστημόνων της επιτροπής εμπειρογνωμόνων, όσο και του υφυπουργού Πολιτικής Προστασίας, Νίκου Χαρδαλιά, καθώς και του Β. Κοντοζαμάνη.

 

Η συμπληρωματική στρατηγική του self testing δημιουργεί ένα νέο πλαίσιο που επιτρέπει την επανέναρξη δραστηριοτήτων σε ένα πιο ασφαλές περιβάλλον τόνισε χαρακτηριστικά ο κ. Χαρδαλιάς, ενώ η καθηγήτρια Παιδιατρικής Λοιμωξιολογίας και μέλος της επιτροπής εμπειρογνωμόνων Βάνα Παπαευαγγέλου, δήλωσε ότι τα ατομικά τεστ αποτελούν «σημαντικό εργαλείο» για την αντιμετώπιση της πανδημίας.

 

«Με τη διενέργεια ατομικού τεστ από τους ίδιους τους πολίτες στο σπίτι μια φορά την εβδομάδα, θα έχουμε την ευκαιρία έγκαιρης διάγνωσης, ασυμπτωματικών ή και προσυμπτωματικών ασθενών, δηλαδή, ανθρώπων που θα εμφανίσουν συμπτώματα μέσα στις επόμενες μια-δυο μέρες», είπε η κ. Παπαευαγγέλου, προσθέτοντας με νόημα ότι «χρησιμοποιώντας την κοινή λογική και τηρώντας τα μέτρα ατομικής προστασίας και κοινωνικής αποστασιοποίησης, θα περιμένουμε να μειωθούν τα νέα κρούσματα στις αμέσως επόμενες μέρες και να επιστρέψουμε σε κάποιες δραστηριότητες με ασφάλεια και εκμεταλλευόμενοι και τον καλό καιρό της Ελλάδας».   

πηγή

 

Πίσω στη μιζέρια τώρα (και γρήγορα)

 

Όπως πληροφορηθήκαμε τις τελευταίες ημέρες υπάρχουν οι «αισιόδοξοι» και οι «μίζεροι» στην πολιτική.

 

γράφει ο Γεράσιμος Λιβιτσάνος

 

Το υπονοούμενο το πιάσαμε. Κι ας μήν ειπώθηκε αυτή την φορά από επίσημα χείλη. Όποιος τούτες τις μέρες των επετείων και των επισήμων επισκεπτών, μιλούσε για νοσοκομεία, ανεπάρκειες στις ΜΕΘ, απουσίες γιατρών, για ανεργία, φτώχεια, αβεβαιότητες, είναι «μίζερος». (Όπως ακριβώς έλεγε πριν λίγες μέρες ο Ά.Σκέρτσος για όσους αμφισβητούν τα επιτεύγματα της κυβέρνησης στην αντιμετώπιση της πανδημίας).

 

Ανήκει στην κατηγορία αυτή που δεν μπορεί να «σταθεί μια στιγμή» και να ατενίσει το εθνικό μας μεγαλείο. Να συνδέσει το 1821 με το 2021 με μια ενιαία ιστορική γραμμή και να αναλογιστεί την πρόοδο του έθνους. Να χαλαρώσει λίγο και να απολαύσει (στην τηλεόραση του ή το ιντερνετ) δείπνα, παρελάσεις, τελετές με σοπράνο και τόσα άλλα μεγάλα και θαυμαστά.

 

Πρόκειται για μία άποψη που έχει υπολανθάνοντα πολιτικό λόγο: Την πεποίθηση στην τρέχουσα πολιτικη πραγματικότητα από την μία υπάρχουν οι «αισιόδοξοι», οι«λαμπεροί» που «βλέπουν μπροστά».

 

Από την άλλη κάποιοι εκ φύσεως «γκρινιάρηδες», «απαισιόδοξοι» και «κολλημένοι στο παρελθόν». Λόγω της επετείου η αντίληψη αυτή «πασπαλίστηκε» και με μπόλικο πατριωτισμό.

 

Στο πεδίο της υγειονομικής κρίσης αυτή η προσέγγιση θα μπορούσε να «μεταφραστεί» ως εξής: Κάποιοι που εστιάζουν στα «τιγκαρισμένα» νοσοκομεία και στους ολοένα αυξανόμενους διασωληνωμένους. Αντί να βλέπουν ότι «λίγοι μήνες μείνανε» και πως φτάσαμε στο τέλος αυτής της ιστορίας. Με τα εμβόλια που θα μας απαλλάξουν από τον ιό και το Ταμείο Ανάκαμψης που θα μας σώσει από την οικονομική ύφεση.

 

Το πρόβλημα για τους οπαδούς της λεγόμενης «αισιοδοξίας» είναι πως πολλά ανάλογα αφηγήματα έχουν έως τώρα διαψευσθεί.

 

Όπως για παράδειγμα αυτό του περσινού καλοκαιριού περί του ότι «είμαστε μια χώρα covid free» ή αυτό του περασμένου φθινοπώρου που έλεγε πόσο τυχεροί είμαστε που «η Ευρώπη μας εξασφάλισε εμβόλια». Τι να πούμε άραγε για εκείνο της Άνοιξης του 2020 όπου «η ανάπτυξη θα είναι λίγο πάνω από το 0»; Έγινε αργότερα - αν θυμάστε «οικονομική κρίση με σχήμα V, ύφεση το 2020 μεγάλη ανάπτυξη το 2021» και ήδη διαψεύδεται.

 

Από τέτοιου είδους αισιόδοξα αφηγήματα ο κόσμος έχει χορτάσει. Όπως και από τις ηχηρές διαψεύσεις που τα ακολουθούν. Αυτό που δεν έχει δει είναι παραδοχές που να στηρίζονται σε αληθινά στοιχεία που κοινοποιουνται με διαφάνεια. Πράξεις συγκεκριμένες που – τουλάχιστον – να έχουν έναν λογικό ειρμό. Αν δεν μπορούν να οδηγήσουν στην επίλυση των τεράστιων προβλημάτων που σωρρεύονται.

 

Γι αυτό το καλύτερο που έχουν να κάνουν οι «αισιόδοξοι» των ημερών, ιδίως όταν κατέχουν θέσεις ευθύνης, είναι να γυρίσουν «πίσω στην μιζέρια». Σε πραγματικά προβλήματα δηλαδή, που απαιτούν παρεμβάσεις για να μην γίνουν εκρηκτικά και έξω από κάθε έλεγχο. Και να γυρίσουν πολύ γρήγορα... 

πηγή

 

Οι επτά άνθρωποι που αναπόλησε ο Άρης Σκιαδόπουλος οκτώ μέρες πριν από τον θάνατό του

 

Στις 10 Μαρτίου ο Άρης Σκιαδόπουλος έκανε στο fb μια ακόμα δημοσίευση με –έμμεση αυτή τη φορά– αναφορά στην υγεία του: «Επιστροφή απ' ένα μακρύ ταξίδι...» έγραφε συνοδευτικά σε μια..σέλφι φωτογραφία που έδειχνε την ταλαιπωρία στο πρόσωπό του. Πάντα, τολμηρός, δεν απέφευγε να εκθέσει δημόσια ούτε την κατάστασή του ούτε τις θέσεις του –συχνά αντισυμβατικές, κόντρα σε ρεύματα. Μόλις 15 ημέρες από την «επιστροφή από μακρύ ταξίδι» ήρθε η αναχώρησή του για το μεγαλύτερο ταξίδι, αυτό που δεν έχει μήτε επιστροφή μήτε τέλος. Ο Άρης έφυγε στις 25 Μαρτίου από τη ζωή χτυπημένος, λένε οι πρώτες πληροφορίες, από τον κορωνοϊό στο κέντρο αποκατάστασης όπου αντιμετώπιζε το πρόβλημά του.

Η τελευταία ανάρτησή του έγινε οκτώ μέρες πριν από τον θάνατό του. Τότε αναπόλησε τις στιγμές που πέρασε με επτά ανθρώπους. Έγραψε, συγκεκριμένα, στις 17 Μαρτίου: «Πώς να μην θυμάσαι κάποιες Καθαρές Δεύτερες στο σπίτι της Κικής και του Σπύρου Βασιλείου... Κάτω από την Ακρόπολη... Θύμησες με Φρέντυ Γερμανό με Λευτέρη Παπαδόπουλο, με Λιβαδά, με Σμαρούλα Γιούλη, με Κούνδουρο...»  

Καλό κατευόδιο Άρη Σκιαδόπουλε και καλή αντάμωση με τους αγαπημένους σου...εκεί ψηλά  Είθε να βρεθούνε αντάξιοι συνεχιστές.. της πορείας σου ..!   

Στο παιχνίδι της παραγωγής εμβολίων κατά του κορονοϊού μπαίνει η Τουρκία - Συνομιλίες για την παραγωγή του Sputnik-V

 

Στο παιχνίδι της παραγωγής εμβολίων κατά του κορονοϊού μπαίνει η Τουρκία, που ξεκίνησε τις συζητήσεις το ρωσικό Sputnik-V

 

H Τουρκία ξεκίνησε τις συνομιλίες για την παραγωγή του ρωσικού εμβολίου Sputnik-V, δήλωσε σήμερα ο υπουργός Υγείας Φαχρετίν Κοτζά, προσθέτοντας ότι η Άγκυρα θα παραλάβει έως τα τέλη Μαΐου 100 εκατομμύρια δόσεις εμβολίων.

 

Η Τουρκία μέχρι στιγμής χρησιμοποιεί εμβόλια της κινεζικής φαρμακοβιομηχανίας Sinovac Biotech Ltd και έχει πραγματοποιήσει 14,13 εκατομμύρια εμβολιασμούς πολιτών , εκ των οποίων 8,18 εκατομμύρια έχουν κάνει την πρώτη δόση του εμβολίου από τις 14 Ιανουαρίου όταν ξεκίνησαν οι μαζικοί εμβολιασμοί σε όλοι την χώρα.

 

Σε ανακοίνωση του μετά την συνάντηση που είχε με το αρμόδιο επιστημονικό συμβούλιο για τον κορονοϊό, o Κoτζά δήλωσε επίσης ότι η Τουρκία θα παραλάβει στις αρχές Απριλίου 4,5 εκατομμύρια δόσεις του εμβολίου που ανέπτυξαν οι εταιρείες Pfizer και BioNTech.

 

Ρωσία: Σπάνια τα περιστατικά μόλυνσης μετά τον εμβολιασμό με Sputnik-V

Τα περιστατικά μόλυνσης από τον κορονοϊό μετά τον εμβολιασμό με το Sputnik-V είναι σπάνια και εντοπίζονται εντός τριών εβδομάδων από την δεύτερη δόση, όταν δεν έχει διαμορφωθεί ακόμη πλήρως η ανοσία, ανέφερε την Παρασκευή ο διευθυντής του επιστημονικού κέντρου Επιδημιολογίας και Μικροβιολογίας Ν. Γκαμαλέι που ανέπτυξε το ρωσικό εμβόλιο Αλεξάντρ Γκίντσμπουργκ.

 

«Κατά την διάρκεια της περιόδου που έπεται του εμβολιασμού, παρατηρούμε σπάνια περιστατικά μόλυνσης ατόμων που έχουν κάνει μόνο την πρώτη δόση του εμβολίου και μεμονωμένα περιστατικά μόλυνσης σε άτομα που έχουν κάνει και τις δύο δόσεις του εμβολίου και στους οποίους δεν έχει ολοκληρωθεί μετά τον εμβολιασμό η διάρκειας 21 ημερών περίοδος που απαιτείται για να αποκτηθεί η ανοσία», δήλωσε ο Γκίντσμπουργκ.

 

Ο Γκίντσμπουργκ, όπως αναφέρει το ΑΠΕ, δήλωσε επίσης ότι εμβολιασμένος και προστατευμένος από τον κορονοϊό θεωρείται κάποιος που έχει κάνει την δεύτερη δόση του εμβολίου και έχουν περάσει τρεις εβδομάδες. «Οι παρατηρήσεις μας δείχνουν ότι στα άτομα νεαρής ηλικίας η ανοσία κατά κανόνα διαμορφώνεται γρηγορότερα απ’ ό,τι στα άτομα μεγάλης ηλικίας και ιδιαίτερα σ’ εκείνους που είναι άνω των 60 ετών για τους οποίους απαιτείται περισσότερος χρόνος», δήλωσε ο Γκίντσμπουργκ.

 

Επέστησε επίσης την προσοχή σε όλους όσους έχουν εμβολιασθεί να συνεχίσουν να τηρούν τα ατομικά μέτρα προστασίας: να φορούν μάσκες, να πλένουν τα χέρια τους και να τηρούν τις αποστάσεις, ιδιαίτερα την περίοδο μεταξύ της πρώτης και δεύτερης δόσης του εμβολίου και για τρεις εβδομάδες μετά την δεύτερη δόση του εμβολίου. Πρόσθεσε μάλιστα ότι αυτό είναι πολύ σημαντικό να το κάνουν άτομα άνω των 60 ετών, καθώς όπως είπε ο κίνδυνος να μολυνθούν και να έχουν επιπλοκές είναι εξαιρετικά μεγάλος και αυτό το βλέπουμε στην πράξη.

πηγή

Η Γερμανική Βουλή είπε ΟΧΙ στην επιστροφή του κατοχικού δανείου και τις επανορθώσεις προς την Ελλάδα.!

 

Πέμπτη 25 Μάρτη 2021, ανήμερα της επετείου των 200 χρόνων από την ελληνική Επανάσταση, σε συζήτηση στο γερμανικό κοινοβούλιο με θέμα την επιστροφή του κατοχικού δανείου και τις πολεμικές επανορθώσεις της Γερμανίας στην Ελλάδα, μετά από αίτημα των Πρασίνων και της Αριστεράς, η πλειοψηφία της Γερμανικής Βουλής απέρριψε προτάσεις των Πρασίνων.

 

Με τις ψήφους των Χριστιανοδημοκρατών (CDU), των βαυαρών Χριστιανοκοινωνιστών (CSU), των Σοσιαλδημοκρατών (SPD), των Φιλελευθέρων (FDP) και του κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία (AfD) η γερμανική βουλή απέρριψε ψηφίσματα των Πρασίνων και του κόμματος Η Αριστερά που αφορούσαν τη γερμανική κατοχή στην Ελλάδα. Μετά από μια συζήτηση, στην οποία συμμετείχαν 15 ομιλητές και η οποία διήρκεσε σχεδόν μιάμιση ώρα, η πλειοψηφία της βουλής επιβεβαίωσε για μια ακόμη φορά την επίσημη γραμμή των μεταπολεμικών γερμανικών κυβερνήσεων. Δηλαδή, ότι δεν υφίσταται θέμα αποζημιώσεων και επανορθώσεων προς την Ελλάδα και ότι το όλο ζήτημα έχει ρυθμιστεί οριστικά – τόσο νομικά όσο και πολιτικά. Με εξαίρεση το εθνικιστικό κόμμα AfD, όλα τα κόμματα συμφώνησαν ότι θα πρέπει να διατηρηθεί ζωντανή ή μνήμη για τα γερμανικά εγκλήματα στο διάστημα της κατοχής και ότι θα πρέπει να αναπτυχθούν προς αυτή την κατεύθυνση ελληνογερμανικές πρωτοβουλίες. Τη συζήτηση παρακολούθησε από τα θεωρεία της βουλής η νέα πρέσβης της Ελλάδας, Μάρα Μαρινάκη.

 

Τα ψηφίσματα

 

Στο ψήφισμά τους οι Πράσινοι ζητούσαν από τη γερμανική βουλή να αναγνωρίσει, πρώτον, ότι το θέμα των επανορθώσεων και αποζημιώσεων παραμένει ανοιχτό και ότι η Ελλάδα ουδέποτε παραιτήθηκε από σχετικές αξιώσεις, δεύτερον, ότι είναι νομικά αμφίβολη η θέση της γερμανικής κυβέρνησης πως το όλο ζήτημα είναι λήξαν και τρίτον, η βουλή να απαιτήσει από την κυβέρνηση μια νέα προσέγγιση στο θέμα του κατοχικού δανείου. Αν και δεν αναφερόταν ρητά στο αίτημα των Πρασίνων – απώτερος στόχος αυτής της πρότασης ήταν η επιστροφή, στον ένα ή στον άλλο βαθμό, του δανείου στην Ελλάδα. Οι Πράσινοι δεν έθεταν όμως θέμα επανορθώσεων και αποζημιώσεων.  Μια τέτοια πρόταση δεν θα ήταν ρεαλιστική επισήμαναν κοινοβουλευτικά τους στελέχη στη Deutsche Welle. Σκοπός της πρωτοβουλίας τους ήταν να ξεκινήσει ένας διάλογος ανάμεσα στις δύο χώρες. Ο τρόπος, με τον οποίο οι γερμανικές κυβερνήσεις αντιμετώπιζαν τις τελευταίες δεκαετίες τα ελληνικά αιτήματα, ήταν «απότομος και ταπεινωτικός», δήλωσε ο βασικός εισηγητής των Πρασίνων στη συνεδρίαση της βουλής, Μάνουελ Σάρατσιν. Σε αυτό συνέβαλε το γεγονός ότι μετά τον πόλεμο «η Ελλάδα είχε ανάγκη την εύνοια της χώρας των θυτών.» Οι ελληνογερμανικές σχέσεις θα πρέπει να είναι «επί ίσοις όροις», τόνισε. Οι Πράσινοι πρότειναν την καθιέρωση αναπτυξιακών προγραμμάτων για τα μαρτυρικά χωριά, τη στήριξη θυμάτων κατοχής και των οικογενειών τους, όπως και τη συνέχιση κοινών πρωτοβουλιών για τη διατήρηση της μνήμης για τη γερμανική κατοχή.

 

Την αναγνώριση των ελληνικών αιτημάτων ζητούσε στο ψήφισμά του και το κόμμα Η Αριστερά. Και όχι μόνο. Η βουλή θα έπρεπε να απαιτήσει από τη γερμανική κυβέρνηση να αναγνωρίσει ως νόμιμα τα επίσημα ελληνικά αιτήματα για επανορθώσεις και αποζημιώσεις. Επίσης ζητούσε, η γερμανική κυβέρνηση να ξεκινήσει διαπραγματεύσεις με την Αθήνα με σκοπό τη σύναψη σύμβασης που θα ρύθμιζε το εύρος και τους όρους των επανορθώσεων και αποζημιώσεων. Στην παρέμβασή του ο βουλευτής της Αριστεράς και πρόεδρος της Ελληνογερμανικής Επιτροπής Φιλίας της βουλης, Γκρέγκορ Γκιζι, τόνισε ότι η Γερμανία θα πρέπει να καταβάλει μεγάλες προσπάθειες για να ανταποκριθεί στις ευθύνες που τη βαρύνουν από την περίοδο της Κατοχής. Υπενθυμίζοντάς ότι η συζήτηση διεξάγεται την ημέρα του εορτασμού της Ελληνικής Επανάστασης το 1821, τόνισε πως εκτός από αποζημιώσεις η Ελλάδα έχει ανάγκη και από πολιτική στήριξη. Σε μια περίοδο που η Άγκυρα διεκδικεί περιοχές στο Αιγαίο, η γερμανική κυβέρνηση εξακολουθεί να επιτρέπει την εξαγωγή εξαρτημάτων για έξι πολεμικά υποβρύχια στην Τουρκία. «Με αυτές τις εξαγωγές πολεμικού υλικού στην Τουρκία η Γερμανία συμβάλλει στην στρατιωτική απειλή της Ελλάδας. Αυτό είναι το τελευταίο πράγμα που μπορούμε να δικαιολογήσουμε, αν λάβουμε υπόψη το δικό μας ιστορικό παρελθόν», τόνισε.

 

«Χρόνια πολλά Ελλάδα! Ζήτω το Έθνος!»

 

 

 

Αντίθετα η πλειοψηφία των κομμάτων υποστήριξε ότι  Θεσμοί όπως το Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας είναι αναγκαίοι για τη συμφιλίωση των δύο λαών.

 

Και άλλοι ομιλητές αναφέρθηκαν στην 25η Μαρτίου. Ο ελληνικής καταγωγής βουλευτής του FDP, Γρηγόρης Αγγελίδης, φώναξε μάλιστα από το βήμα της βουλής στα ελληνικά «Χρόνια πολλά Ελλάδα! Ζήτω το Έθνος!» Στη συνέχεια απέρριψε εκ μέρους των Φιλελευθέρων τα ψηφίσματα των Πρασίνων και της Αριστεράς επειδή «θα έφερναν διχόνοια». Τα ζητήματα της κατοχής θα πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο της δραστηριότητας οργανώσεων όπως το Ελληνογερμανικό Ίδρυμα Νεολαίας. Παρόμοιες απόψεις εξέφρασαν και οι εισηγητές των χριστιανικών κομμάτων CDU και CSU. Όπως υποστήριξε για παράδειγμα ο βαυαρός Χριστιανοκοινωνιστής, Τόμας Έρντλ, το θέμα των ελληνικών αποζημιώσεων έχει «νομικά κλείσει» και ότι η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει πλέον απαιτήσεις, πράγμα που βέβαια δεν ευσταθεί. Το ζητούμενο είναι τώρα, σύμφωνα με τον κ. Έρντλ, να διατηρηθεί ζωντανή η μνήμη των γερμανικών εγκλημάτων στην Ελλάδα. Αυτό είναι υπόθεση της κοινωνίας των πολιτών στις δύο χώρες, επεσήμανε ο σοσιαλδημοκράτης Υφυπουργός Εξωτερικών, Μίχαελ Ροτ, στην ομιλία του. Προϋπόθεση για μια συμφιλίωση είναι η διατήρηση της μνήμης. Προς αυτή την κατεύθυνση συμβάλλουν κατά τον κ. Ροτ μεταξύ άλλων το Ελληνογερμανικό  Ίδρυμα Νεολαίας, το Ταμείο για το Μέλλον του γερμανικού Υπουργείου Εξωτερικών όπως και η ανέγερση Μουσείου Ολοκαυτώματος στη Θεσσαλονίκη, που εν μέρει χρηματοδοτείται από τη Γερμανία.

 

Τέλος, το εθνικιστικό AfD καταλόγισε στους Πράσινους και την Αριστερά ότι θέλουν να δώσουν στην Ελλάδα εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ. Δεν είναι τυχαίο, δήλωσε ο εισηγητής τους, Πέτρ Μπύστρον, ότι οι αποζημιώσεις που ζητούν οι Έλληνες κυμαίνονται περίπου στο ύψος του χρέους, δηλαδή σχεδόν 300 δισεκατομμύρια ευρώ. Η συμφιλίωση ανάμεσα στις δύο χώρες πραγματοποιήθηκε ήδη στη δεκαετία του ’50 με την επίσκεψη του τότε καγκελάριου Κόνραντ Αντενάουερ στην Ελλάδα. Η δε ένταση των σχέσεων τα τελευταία χρόνια είναι αποτέλεσμα της πολιτικής λιτότητας που επέβαλε η Άνγκελα Μέρκελ. Ως αντίδοτο πρότεινε την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη.

 

Πηγή vs https://www.imerodromos.gr/

 

 

 

  

Πού είναι ο Βρούτσης και οι δημοσιογράφοι-παπαγαλάκια;

 

γράφει ο Βασίλης Σκουρής   

 

Ούτε ένα συγγνώμη από την κυβέρνηση, τον πρώην υπουργό και συγκεκριμένα μέσα και εκπομπές για τα απίστευτα ψεύδη. Η φιέστα με τον πρωθυπουργό για τις συντάξεις που θα έβγαιναν με ένα …κλίκ!

 

Το τελευταίο διάστημα αποκαλύπτεται βήμα-βήμα η πολιτική απάτη με τον πόνο των ανθρώπων που περίμεναν τη σύνταξή τους εδώ και χρόνια. Αποκαλύπτεται πως όχι απλώς δεν θα πάρουν φέτος τις συντάξεις τους, πως δύσκολα δεκάδες χιλιάδες θα τις λάβουν και του χρόνου, αλλά και νέες συντάξεις θα προστεθούν στις εκκρεμείς!

 

Η στήλη θυμάται τον πρώην υπουργό Εργασίας επί δυο συναπτά έτη να εμπαίζει τον ελληνικό λαό και κυρίως τους απόμαχους της δουλειάς, υποσχόμενος μεταξύ των άλλων ότι όλες οι συντάξεις θα βγαίνουν με ένα …κλικ και ότι κανείς δεν θα μείνει χωρίς σύνταξη το 2021!

 

Στις 23 του περασμένου Ιουλίου, μάλιστα, διεξήχθη φιέστα, παρουσία του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, όπου μεταξύ άλλων ο τέως υπουργός Εργασίας ανέφερε μεταξύ άλλων: ««Ξεκινάμε, όπως έχουμε ήδη πει, με τις συντάξεις χηρείας και τις συντάξεις του τ. ΟΓΑ. Μέχρι το τέλος του 2020, θα έχουν ενταχθεί όλες οι συντάξεις αναπηρίας, ενώ, μέχρι το τέλος του 2021, θα έχουν ενταχθεί και υπόλοιπες κατηγορίες συντάξεων γήρατος. Θα φτάσουμε, δηλαδή, στο τέλος του 2021, να απονέμουμε ψηφιακά το 80-85% των συντάξεων».

 

Η στήλη ενθυμείται επίσης μεγάλα μέσα ενημέρωσης και συγκεκριμένες εκπομπές και δημοσιογράφους, που κατάπιναν αμάσητα τα ψεύδη του υπουργού και της κυβέρνησης για το χρόνο των συντάξεων, συμβάλλοντας τα μάλα στην εξαπάτηση των πολιτών, αλλά κάποιους εκ των συναδέλφων να επιτίθενται σε όσους δημοσιογράφους έλεγαν την αλήθεια, κατηγορώντας τους δημοσίους –αυτοί οι …«ανεξάρτητοι»- για … «συριζαίους»!

 

Τώρα που η αποτυχία στις συντάξεις ομολογείται –έστω και …γλυκά- από τον ίδιο τον υπουργό Εργασίας, θα περίμενε κανείς ένα συγγνώμη τόσο από τον πρώην υπουργό, όσο και από συγκεκριμένα μέσα και εκπομπές. Ένα συγγνώμη πρωτίστως στους ανθρώπους εκείνους που δούλεψαν μια ζωή και περίμεναν να ζήσουν με αξιοπρέπεια τα τελευταία χρόνια της ζωής τους. Αλλά πού…

 

ΥΓ1: Κάποιοι έκαναν πολιτική, δημοσιογραφική και επαγγελματική καριέρα με τις συντάξεις. Αυτό δεν είναι κακό. Κακό είναι να επιβεβαιώνεις τον στίχο πως «με τραγούδια για τη φτώχεια και την ξενιτειά, ρετιρέ χτίζω στην Κηφισιά».

 

ΥΓ2: Το iEidiseis μπορεί να είναι υπερήφανο γιατί, κόντρα στο ρεύμα, προσπάθησε και προσπαθεί όλο αυτό το διάστημα να δημοσιεύει την αλήθεια. Με καθοριστική συμβολή στο θέμα των συντάξεων του εκλεκτού και κορυφαίου συναδέλφου Χρήστου Μέγα, που ουκ ολίγες φορές είχε στο στόχαστρο της πολιτικής ηγεσίας για τα ρεπορτάζ του, που ΟΛΑ επιβεβαιώθηκαν πλήρως. 

πηγή

Τι (δεν) διδάσκει η Ιστορία: Εθνικόν το αληθές, αλλά πόσες αλήθειες;

 

γράφει ο Γιώργος Καρελιάς

 

Πόσο και τι διδάσκει η Ιστορία; Οι περισσότεροι από εμάς θα είχαν μπόλικες απαντήσεις και άλλα τόσα διδάγματα να αραδιάσουν. Ο πιο βαθύς γνώστης της Τουρκοκρατίας και της Επανάστασης του 1821, ιστορικός Βασίλης Κρεμμυδάς, είχε διαφορετική άποψη: «Η Ιστορία δεν διδάσκει. Είμαστε καταδικασμένοι να επαναλάβουμε τα λάθη του παρελθόντος», είχε πει πριν από μερικά χρόνια, λίγο πριν πεθάνει.

 

 

Στα πρώτα 100 χρόνια από την Επανάσταση, το 1921, η Ελλάδα βρισκόταν προ μιας εθνικής καταστροφής. Ο «σοφός» ελληνικός λαός είχε διώξει, στις εκλογές του 1920, τον άνθρωπο που είχε διπλασιάσει την Ελλάδα, τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Ακολούθησε η Μικρασιατική Καταστροφή.

 

Αντί, λοιπόν, για αμφίβολα διδάγματα, ίσως είναι καλύτερα να βγάλουμε μερικά συμπεράσματα για την σημερινή επέτειο. Η Ελληνική Επανάσταση, λοιπόν:

- Ηταν εθνική επανάσταση. Η έννοια του έθνους είχε αρχίσει να κυριαρχεί στην Ευρώπη και δεν νοείται έθνος υποδούλων. Η εθνική διάσταση της Επανάστασης δεν σημαίνει ότι όλο το έθνος πήρε μέρος ενθουσιωδώς σ’ αυτήν. «Προύχοντες» της εποχής, βολεμένοι στις σχέσεις τους με τους κατακτητές, δεν θα μπορούσαν να γίνουν ένθερμοι επαναστάτες.

 

 

- Δεν ήταν θρησκευτική επανάσταση. Αλλωστε ο Πατριάρχης την αποκήρυξε. Όμως, ο απλός κλήρος συμμετείχε στον αγώνα, με χαρακτηριστικότερη μορφή τον Παπαφλέσσα. Αλλά και η πίστη αποτέλεσε μια από τις κινητήριες δυνάμεις της εξέγερσης και του αγώνα.

 

- Δεν ήταν ταξική Επανάσταση, με την έννοια που προσδίδει στην ταξικότητα ένα τμήμα της παραδοσιακής Αριστεράς. Αλλωστε, προλεταριάτο για να εξεγερθεί δεν υπήρχε. Και πέραν των φτωχών και κατατρεγμένων σημαντική συμβολή είχαν επιφανή στελέχη αστικών τάξεων της εποχής με οικονομική επιφάνεια και μόρφωση.Ετσι

 

- Σημαντικό ρόλο έπαιξαν η οικονομική ευρωστία κυρίως στις παροικίες και η Παιδεία Ελλήνων εκτός της υπόδουλης χώρας. Τα μηνύματα του Διαφωτισμού είχαν σημαντική επίδραση και ο καθοριστικός ρόλος της Φιλικής Εταιρείας στην οργάνωση της εξέγερσης είναι αναγνωρισμένος.

 

- Φυσικά, επανάσταση μόνο με τους «απέξω» δεν θα μπορούσε να γίνει ούτε να στεριώσει. Κυρίαρχο ρόλο είχαν μορφές της υπόδουλης χώρας όπως ο Κολοκοτρώνης και ο Μιαούλης.

 

- Ομως, ο σημαντικότερος παράγοντας για την επικράτηση της Επανάστασης και της δημιουργία του νεότερου ελληνικού κράτους ήταν η επέμβαση των Μεγάλων Δυνάμεων της εποχής, Αγγλίας, Γαλλίας, Ρωσίας. Δεν είναι λίγοι οι Ιστορικοί που πιστεύουν ότι, αν οι δυνάμεις αυτές δεν είχαν αποφασίσει να ξεδοντιάσουν την Οθωμανική Αυτοκρατορία, η Ναυμαχία του Ναυαρίνου δεν θα είχε γίνει ποτέ και η τύχη της Επανάστασης θα ήταν πολύ αμφίβολη.

 

Όπως και να έχει, η Ελλάδα ήταν τότε μια μικρή χώρα, η οποία μετά από τέσσερις αιώνες σκλαβιάς κατάφερε να απελευθερωθεί πολεμώντας με μια αυτοκρατορία. Το γεγονός αυτό από μόνο του συνιστά κολοσσιαίο ιστορικό επίτευγμα. Από τότε και παρά τα πολλά σκαμπανεβάσματα και πισωγυρίσματα, η Ελλάδα έκανε μερικά άλματα. Σήμερα είναι πάλι μια μικρή χώρα αλλά ενταγμένη σε μια μεγάλη οικονομική συμμαχία. Εχει απέναντί της και πάλι μια τεράστια χώρα, την Τουρκία, η οποία, όμως, δεν είναι πια αυτοκρατορία, κάθε άλλο. Η Ελλάδα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά υπερτερεί. Δεν θα είναι ποτέ ξανά σε κατάσταση υπόδουλων χωρών, άλλωστε στη σύγχρονη Ευρώπη τέτοιο είδος υποδούλωσης δεν υπάρχει πια. Για άλλα είδη μπορούμε να συζητάμε επί μακρόν.

 

Η πανδημία εμπόδισε τη διοργάνωση πολλών εκδηλώσεων που θα έπαιρναν τον χαρακτήρα φιέστας. Από μια άποψη ευτυχώς. Ισως γλιτώσαμε από πολλές φανφάρες και κακόγουστα θεάματα. Η λιτότητα στους εορτασμούς είναι προτιμότερη. Αν και η δύσκολη καθημερινότητα δεν αφήνει πολλά περιθώρια στους περισσότερους για πολλούς προβληματισμούς, η επέτειος των 200 χρόνων από το θρυλικό 1821 μπορεί να βοηθήσει να βγάλουμε τουλάχιστον ένα συμπέρασμα. Αυτό που συνόψισε σε λίγες λέξεις ο Γάλλος συγγραφέας Γκιστάβ Φλομπέρ: « Η άγνοιά μας για την Ιστορία μάς κάνει να μιλάμε άσχημα για τη δική μας εποχή». 

πηγή

 

Στον βωμό της Τουρκίας ελληνικά «δίκαια» διακόσια χρόνια από την παλιγγενεσία

 

γράφει ο Δημήτρης Μηλάκας

 

 

Η υποταγή στις οδηγίες (απαιτήσεις) συμμάχων και εταίρων για διευθετήσεις πάση (ελληνική) θυσία στα ελληνοτουρκικά αποτελεί την ξεκάθαρη επιλογή της ελληνικής κυβέρνησης, η οποία, όπως φαίνεται, δεν πτοείται από το γεγονός ότι τα βήματα στο μονοπάτι της υποταγής που ακολουθεί πραγματοποιούνται ακριβώς τη στιγμή του εορτασμού των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821.

 

 

Στις 25 Μαρτίου του 2021, την ίδια στιγμή που η «τελετάρχης» των εορταστικών εκδηλώσεων Γιάννα Αγγελοπούλου θα επιχειρεί να καθορίσει με την αισθητική και τις γενικότερες πολιτικές – κοινωνικές αντιλήψεις της το πνεύμα του ξεσηκωμού του 1821, οι Ευρωπαίοι εταίροι στη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. θα επιβραβεύουν ομόφωνα, δηλαδή και με τη θετική ψήφο του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, την τουρκική πειρατική πολιτική στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου.

 

Είναι προφανώς μια σπάνια σύμπτωση, κατά την οποία η υποταγή του ελληνικού πολιτικού συστήματος καταγράφεται ταυτόχρονα με την προσπάθεια απονεύρωσης της ουσίας της Επανάστασης του 1821…

 

Υποθηκευμένη ανεξαρτησία

 

Η εν λόγω σύμπτωση δεν μπορεί παρά να φέρει στον νου ότι η ανεξαρτησία του ελληνικού κράτους υποθηκεύτηκε πριν καν αυτό δημιουργηθεί (με τα λεγόμενα δάνεια της ανεξαρτησίας) και το πολιτικό σύστημα της χώρας από τότε εμφανίζεται υποτελές και καθοδηγούμενο σε επιλογές οι οποίες στοίχισαν (χρεοκοπίες, διχασμός, Μικρασιατική Καταστροφή, εμφύλιος, χούντα, Κύπρος) πανάκριβα στον τόπο.

 

 

 

Λειτουργώντας υπό… καθοδήγηση, και η σημερινή κυβέρνηση προχωρά (και στα ελληνοτουρκικά) στον δρόμο που της υποδεικνύουν «σύμμαχοι» και εταίροι. Στόχος ξεκάθαρος των υποτιθέμενων προστατών της Ελλάδας είναι η πάση θυσία παραμονή της Τουρκίας στη δυτική τροχιά και στη σφαίρα επιρροής τους. Στο θυσιαστήριο έχουν ήδη τοποθετηθεί ελληνικά δικαιώματα και συμφέροντα που (και) η κυβέρνηση Μητσοτάκη προσφέρει ως σπονδές για τον κατευνασμό και ικανοποίηση της Άγκυρας.

 

Η “πρόοδος” των συνομιλιών

 

Την περασμένη εβδομάδα, μετά το τέλος του 62ου γύρου των ελληνοτουρκικών διερευνητικών συνομιλιών που πραγματοποιήθηκαν στην Αθήνα, ανακοινώθηκε η επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Δένδια στην Άγκυρα. Η εν λόγω επίσκεψη αποτελεί την αναβαθμισμένη συνέχεια μιας συμπεφωνημένης διαδικασίας ελληνοτουρκικής προσέγγισης.

 

 

Τα βήματα της εν λόγω διαδικασίας συμφωνήθηκαν «μυστικά» στο Βερολίνο το περασμένο καλοκαίρι (τη στιγμή που το τουρκικό ερευνητικό «Ορούτς Ρέις» όργωνε θαλάσσια περιοχή ελληνικών συμφερόντων) σε συνομιλίες υπό γερμανική εποπτεία των διπλωματικών συμβούλων του Μητσοτάκη και του Ερντογάν. Συνοπτικά αυτά τα βήματα, όπως έχει γράψει πολλές φορές το «Ποντίκι» από τότε, είχαν καθοριστεί ως εξής:

● Αναμόχλευση των επαφών Αθήνας – Άγκυρας σε διπλωματικό επίπεδο με την επανέναρξη των ελληνοτουρκικών διερευνητικών συνομιλιών (ξεκίνησαν και έχουν ήδη πραγματοποιηθεί δύο γύροι).

● Συζητήσεις για Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ξεκίνησαν άμεσα και συνεχίζονται στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ με τη δημιουργία του ελληνοτουρκικού μηχανισμού αποσυμπίεσης).

● Εφόσον οι προηγούμενες δύο διαδικασίες προχωρούσαν προς θετική κατεύθυνση, σύμφωνα με τα συμφωνημένα στις μυστικές συνομιλίες του Βερολίνου το περασμένο καλοκαίρι, οι δύο πλευρές θα προχωρούσαν σε αναβάθμιση των επαφών και συζητήσεών τους σε ανώτερο πολιτικό επίπεδο (ήδη ανακοινώθηκε η επίσκεψη Δένδια στην Άγκυρα). Κατάληξη αυτής της διαδικασίας θα είναι η συνάντηση των ηγετών των δύο χωρών.

 

 

Οι γνωρίζοντες, ανάμεσά τους και ο Δημήτρης Αβραμόπουλος (τέως Επίτροπος, που έχει διατελέσει και υπουργός Εξωτερικών) θεωρούν ότι η επίσκεψη Δένδια στην Άγκυρα είναι προπομπός μιας συνάντησης Μητσοτάκη – Ερντογάν, η οποία θα επισφραγίσει τη διαδικασία που έχει μέχρι τώρα ακολουθηθεί και έχει στόχο την ελληνοτουρκική προσέγγιση.

 

Η “αδιάλλακτη” Άγκυρα

 

Απ’ όλα αυτά, δηλαδή τα στάδια της διαδικασίας προσέγγισης τα οποία οδηγούν σε υψηλού επιπέδου πολιτικές επαφές, όπως η επικείμενη Δένδια – Τσαβούσογλου, προκύπτει ένα αναπάντητο προς το παρόν ερώτημα: Ποια άραγε είναι η πρόοδος η οποία έχει συντελεστεί στις διπλωματικές (διερευνητικές) και στρατιωτικές (ΝΑΤΟ) ελληνοτουρκικές συνομιλίες, η οποία να δικαιολογεί και να οδηγεί στην επανάληψη των ελληνοτουρκικών επαφών σε υψηλό πολιτικό επίπεδο;

Σύμφωνα με όσα γνωρίζουμε πάντως η Τουρκία, τουλάχιστον δημόσια, δεν έχει μεταβάλει στο ελάχιστο τις θέσεις της:

● Επιμένει ότι υπάρχουν νησιά και νησίδες που η Ελλάδα παράνομα κατέχει καθώς δεν της αποδόθηκαν με Συνθήκες (γκρίζες ζώνες).

● Υπογραμμίζει ότι τα νησιά πλησίον των ακτών της από το βόρειο Αιγαίο μέχρι το Καστελλόριζο δεν έχουν δικαιώματα σε ΑΟΖ πέραν των χωρικών τους υδάτων.

● Επαναλαμβάνει ότι τα εν λόγω νησιά (περιχαρακωμένα στα 6 ναυτικά μίλια) παρανόμως είναι εξοπλισμένα από την Ελλάδα και ζητά τον αφοπλισμό τους.

 

 

Ποια λοιπόν άραγε είναι η πρόοδος στις απόρρητες ελληνοτουρκικές συνομιλίες (διερευνητικές και ΝΑΤΟ) που θα αναζωπυρώσουν τις επαφές σε ανώτατο πολιτικό επίπεδο με τη συνάντηση Δένδια – Τσαβούσογλου στα μέσα του ερχόμενου μήνα;

 

Καθότι το «σώμα» των ελληνοτουρκικών διαφορών συντίθεται από τουρκικές απαιτήσεις, οι οποίες μάλιστα (ειδικά το περσινό τετράμηνο Αυγούστου – Νοεμβρίου) διατυπώνονται εμπράκτως (υπερπτήσεις πολεμικών πάνω από κατοικημένα ελληνικά νησιά, έρευνες 6,5 μίλια από τις ακτές Ρόδου, Καστελλόριζου κ.λπ.), η όποια πρόοδος έχει επιτελεστεί στις διαβουλεύσεις μπορεί να σημαίνει: είτε η Τουρκία υπαναχωρεί από απαιτήσεις που έχει θέσει είτε η ελληνική πλευρά έχει δεχτεί κάποιες από αυτές ως αντικείμενο συνομιλιών…

 

Παλικαριές στα λόγια

 

Στο πλαίσιο των προετοιμασιών για τον εορτασμό των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821 η «τελετάρχης» Γιάννα Αγγελοπούλου επισκέφτηκε τον περασμένο Σεπτέμβριο και το Καστελλόριζο. Τα media έκαναν λόγω για επίσκεψη μεγάλης συμβολικής σημασίας σ’ αυτήν την εσχατιά της Ελλάδας. Δυο βδομάδες νωρίτερα από τη Γιάννα Αγγελοπούλου, στις 13 Σεπτέμβρη, το Καστελλόριζο επισκέφτηκε και η Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου προκειμένου να υπογραμμιστεί το ενδιαφέρον του κράτους για το απομακρυσμένο αυτό κομμάτι της επικράτειας…

 

 

Ωστόσο, το ίδιο διάστημα πάνω – κάτω, το Καστελλόριζο «επισκέφτηκε», στα 6,5 μίλια από τις ακτές του, και το τουρκικό ερευνητικό «Ορούτς Ρέις» με τη συνοδεία στολίσκου τουρκικών πολεμικών «χωρίς να ανοίξει μύτη». Ενδεχομένως, αυτή ακριβώς να είναι η «πρόοδος» που έχει επιτελεστεί και επιτρέπει την αναβάθμιση των ελληνοτουρκικών επαφών σε υψηλότερο πολιτικό επίπεδο. 

πηγή

 

 

Αϊτή: Η πρώτη χώρα που αναγνώρισε την Ελληνική Επανάσταση του 1821

 Οι 100 εθελοντές από την Αϊτή που ήρθαν να πολεμήσουν στην επανάσταση του 1821 και πέθαναν στο ταξίδι. Ήταν η πρώτη χώρα που αναγνώρισε επίσημα την Ελληνική Επανάσταση...

Το 1821, η εξέγερση των Ελλήνων κατά του τουρκικού ζυγού, αρχικά δεν ενθουσίασε τους Ευρωπαίους. 

Μια ενδεχόμενη διάλυση της αυτοκρατορίας των Τούρκων, θα ανέτρεπε ριζικά την κατάσταση στην Ευρώπη. 

Για τους λόγους αυτούς, αλλά και για να εξυπηρετήσουν η κάθε μια τα δικά της συμφέροντα, οι δυνάμεις της Ευρώπης δεν αναγνώρισαν την ελληνική επανάσταση. 

Η αναγνώριση ήρθε από το Χαΐτιον, τη σημερινή Αϊτή   

Η πρώτη χώρα που αναγνώρισε επίσημα την επανάσταση των Ελλήνων και τη διεκδίκηση της ελευθερίας τους, ήταν η Αϊτή, που τότε ονομαζόταν στα ελληνικά Χαΐτιον. Η Αϊτή ήταν μια ανεξάρτητη, αλλά πολύ φτωχή χώρα – προϊόν της Γαλλικής Επανάστασης. Ο Αδαμάντιος Κοραής μαζί με άλλους επιφανείς Έλληνες, είχε γράψει μια επιστολή στον τότε πρόεδρο της Αϊτής, Ζαν Πιερ Μπουαγέ, στην οποία ζητούσαν βοήθεια για την επανάσταση. Ο Αϊτινός πρόεδρος απάντησε με μια επιστολή, στην οποία έλεγε ότι η χώρα του ήταν πολύ φτωχή και δεν είχε ολοκληρώσει τον αγώνα της εναντίον των Γάλλων αποικιοκρατών. 

Η πρώτη χώρα που αναγνώρισε επίσημα την επανάσταση των Ελλήνων και τη διεκδίκηση της ελευθερίας τους, ήταν η Αϊτή, που τότε ονομαζόταν στα ελληνικά Χαΐτιον 

Έτσι, δεν ήταν σε θέση να ενισχύσει οικονομικά την Ελλάδα. Αναγνώριζε, όμως, το δικαίωμα των Ελλήνων γι’ αυτοδιάθεση και μιλούσε με θερμά λόγια για την επανάσταση. 

«Με μεγάλο ενθουσιασμό μάθαμε ότι η Ελλάδα αναγκάστηκε τελικά να αρπάξει τα όπλα, για να αποκτήσει την ελευθερία της και τη θέση που της ανήκει ανάμεσα στα κράτη. 

Πολίτες, μεταφέρετε στους συμπατριώτες σας τις θερμότερες ευχές για απελευθέρωση, που σας στέλνει ο λαός της Αϊτής», έγραφε μεταξύ άλλων ο Ζαν Πιερ Μπουαγέ. 

Συμβολικά, η Αϊτή έστειλε στους Έλληνες 45 τόνους καφέ προς πώληση, για να αγοραστούν καριοφίλια και άλλα πολεμοφόδια, αλλά και 100 Αϊτινούς εθελοντές, που πέθαναν όλοι κατά τη διάρκεια του ταξιδιού προς την Ελλάδα. 

Η Αϊτή έστειλε στους Έλληνες 45 τόνους καφέ προς πώληση, για να αγοραστούν καριοφίλια και άλλα πολεμοφόδια, αλλά και 100 Αϊτινούς εθελοντές Η επιστολή του προέδρου της Αϊτής προς τους Έλληνες , διασώθηκε, σε ελληνική μετάφραση, στο «Δοκίμιον Ιστορικόν περί της Ελληνικής Επαναστάσεως» του φιλικού και αγωνιστή του ’21, Ιωάννου Φιλήμονος:   

Ζαν Πιερ Μπουαγέ, πρόεδρος του Χαϊτίου, προς τους Πολίτας της Ελλάδος Α. Κοραήν, Κ. Πολυχρονιάδην, Α. Βογορίδην και Κ. Κλωνάρην. 

«Εις τα Παρίσια Πριν ή δεχθώμεν την επιστολή υμών, σημειουμένην εκ Παρισίων τη 20η παρελθόντος Αυγούστου, έφθασεν ενταύθα η είδησις της επαναστάσεως των συμπολιτών υμών κατά του δεσποτισμού, του επί τρεις περίπου διαρκέσαντος εκατονταετηρίδας. 

Μετά μεγάλου ενθουσιασμού εμάθομεν ότι η Ελλάς αναγκασθείσα τέλος πάντων εδράξατο των όπλων, ίνα κτήσηται της ελευθερίαν αυτής και την θέσιν, ήν μεταξύ των εθνών του κόσμου κατείχε. 

Μία  τόσον ωραία και τόσον νόμιμος υπόθεσις, και προ πάντων αι συνοδεύσασαι ταύτην πρώται επιτυχίαι, ουκ εισίν αδιάφοροι τοις Χαϊτίοις, οίτινες, ως οι Ελληνες επί πολύν καιρόν έκλινον τον αυχένα υπό ζυγόν επονείδιστον και δια των αλύσεων αυτών συνέτριψαν την κεφαλήν της τυραννίας. 

Ευχηθέντες προς τον ουρανόν, όπως υπερασπισθή τους απογόνους του Λεωνίδου , εσκέφθημεν ίνα συντρέξωμεν τας γενναίας δυνάμεις τούτων, ει μη διά στρατευμάτων και πολεμοφοδίων, τουλάχιστον διά χρημάτων, ως χρησίμων εσομένων διά προμήθειαν όπλων, ών έχετε ανάγκην. 

Συμβεβηκότα όμως, επιβαλόντα τη πατρίδι ημών μεγάλην ανάγκην. επησχόλησαν όλον το χρηματικόν, εξ ού η Διοίκησις ηδύνατο καταβάλει μέρος. Σήμερον έτι η επανάστασις, η κατά το ανατολικόν μέρος της νήσου επικρατούσα, υπάρχει νέον προς την εκτέλεσιν αυτού του σκοπού κώλυμα. Επειδή το μέρος όπερ ηνώθη μετά της Δημοκρατίας, ής προεδρεύω, υπάρχει εν μεγίστη ενδεία και προκαλεί δικαίως μεγάλην του ταμείου ημών την δαπάνην. Εάν δ’ επέλθωσι κατάλληλοι, ως επιθυμούμεν, αι περιστάσεις, τότε βοηθήσωμεν προς τιμήν ημών τοις τέκνοις της Ελλάδος, όσον δυνηθώμεν. 

Πολίται, διερμηνεύσατε προς τους συμπατριώτας υμών τας θερμοτέρας ευχάς, άς λαός του Χαϊτίου αναπέμπει υπέρ της ελευθερώσεως αυτών. Οι μεταγενέστεροι Ελληνες ελπίζουσιν εν τη αναγεννωμένη ιστορία τούτων άξια της Σαλαμίνος τρόπαια. Είθε παρόμοιοι τοις προγόνοις αυτών αποδεκνυόμενοι και υπό των διαταγών του Μιλτιάδου διευθυνόμενοι, δυνηθώσιν εν τοις πεδίοις του νέου Μαραθώνος τον θρίαμβον της ιεράς υποθέσεως, ήν επεχείρησαν υπέρ των δικαιωμάτων αυτών, της θρησκείας και της πατρίδος. Είθε, τέλος, διά των φρονίμων διατάξεων αυτών μνημονευθώσιν εν τη ιστορία οι κληρονόμοι της καρτερίας και των αρετών των προγόνων. 

Τη 15η Ιανουαρίου 1822 και 19η της Ανεξαρτησίας Μπόγερ»  

πηγή

 

ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ’21 ΕΙΝΑΙ ΓΙΟΡΤΗ

 

Το δικό μου ’21 δεν ξέρει από φιέστες, τσαρούχια, φανφάρες, λόγους στερεοτυπικούς, διεκπεραιωτικά υμνητικούς. Δε ξέρει από μπαντιέρες και πλαστικά σημαιάκια κι εμβατήρια και ταρατατζούμ και παράτες καλοπροβαρισμένες.

Το δικό μου ’21 είναι φως και σκοτάδι, είναι ορμή και κιοτιά, είναι ανασκίρτημα κι απελπισία, είναι αίμα και λαβωματιά και λερή σκισμένη φουστανέλα και πλιάτσικο και πείνα και αρρώστια. Είναι φρίκη και μπαρούτι και πύργος από κομμένα κεφάλια, είναι κουφάρια στρωμένα μέχρι τα σεράγια να μην πατάει το άλογο στη γη, είναι ουρλιαχτά και λασπουριά και σκόνη και χωματίλα στα ρουθούνια σ’ ένα λαγούμι δεμένο από το Κώστα Χορμοβίτη, το Λαγουμιτζή. Κρύβεται σε σπηλιές, σε αποκλείστρες, σε ρουμάνια. Σπάει στο γουδί δυο κόκκους στάρι να κάνει αλεύρι να το φάει μ’ ένα κρεμμύδι, τρώει σκουλικισμένο παξιμάδι και γατιά και ποντικούς και φύκια στο Μεσολόγγι, τρώει ρίζες κι αγριολαχανίδες κι αγριόχορτα στα όρη της Κυπαρισσίας.

Το δικό μου ’21 ξεπουλιέται στα παζάρια με τα τζοβαϊρικά και τα βρακιά της Ζαΐμαινας, γυμνώνεται ντροπιασμένο μαζί με το Σισινόπουλο, φυλακίζεται στον Προφήτη Ηλία στο μοναστήρι της Νύδρας. Ρουφάει και ζει από το αίμα του Αντώνη του Οικονόμου, του Αλέξη του Νούτσου, του Χρήστου του Παλάσκα, του Νικόλαου Γαλάτη, του Κυριάκου Καμαρηνού, του Πάνου του Κολοκοτρώνη, αναδύεται απ’ το άψυχο πτώμα του ‘δυσσέα του Ανδρούτσου πεταμένο απ’ το Γουλά στα βράχια της Ακρόπολης.

Το δικό μου ’21 δεν αισχύνεται να περπατήσει πίσω από το Γώγο το Μπακόλα, το Γιώργη το Βαρνακιώτη, να πέφτει σε καπάκια κάθε που το βολεύει. Έχει το Δημήτρη το Νενέκο, έχει τον «Αχιλλέα» Ιάκωβο Θεοδωρίδη να παραδίνει αντουφέκιστο τον Ακροκόρθο μ’ όλα του τα εφόδια ανέγγιχτα, έχει τον «Όρτζα-πόντζα- τι λέει αυτός γαμώ τ' καυλίτ'», έχει το Γρηγόρη το Δικαίο τον «εξωλέστατον των ανθρώπων », τον «αμφίροπον εις τας κομματικάς του πεποιθήσεις»  που πήγε και γλένταγε στη Πολιανή με τις πατριώτισσές του πριν αναζητήσει τον ένδοξο θάνατο στο Μανιάκι.

Το δικό μου ’21 σέρνεται στην αγωνία του Παλαιών Πατρών Γερμανού και των κοτζαμπάσηδων αρχηγών «μη μας νομίσουν τα βασίλεια για καρμπονάρους», στις λίρες των δανείων του Ιωάννη Ορλάνδου με τις μαύρες ονομαστικές αξίες, τους τόκους και τα χρεολύσια, που φαγωθήκανε στις τσέπες μεσαζόντων και στους εμφυλίους, στις σκανδαλώδεις παραγγελίες των πλοίων, στις σκανδαλώδεις εκποιήσεις των εθνικών γαιών, στην αίτηση προστασίας που προσφέρει «την παρακαταθήκην της ελευθερίας, εθνικής ανεξαρτησίας και της πολιτικής υπάρξεως» του έθνους «εις την απόλυτον υπεράσπισιν της Μεγάλης Βρετανίας».

Το δικό μου ’21 τρεκλίζει στις δολοπλοκίες του ψευδο-Καλλαρύτη γιατρού του Αλήπασα ή του τεσσαρομάτη, του τζιρακιού του Ρεΐζ-εφέντη,  στην έπαρση του αρχιναύαρχου Κοχράνη και του αρχιστράτηγου Τσούρτση, στην ηλίθια σφαγή του Ανάλατου,  στον καημό του ναύαρχου Μιαούλη που έκανε το «μεγαλουργόν έγκλημα» και τίναξε «το σπίτι του» στον αέρα, στις κουμπούρες του Κωσταντή και του Γιώργη Μαυρομιχάλη εκείνο το πρωί έξω απ’ την εκκλησιά του Αη Σπυρίδωνα.

Το δικό μου ’21 το ακούω να μου μιλάει με τα λόγια του «γύφτου»: «Δὲν τὸ ἀρνοῦμαι πὼς ὅταν θέλω γίνομαι ἄγγελος καὶ ὅταν θέλω διάβολος.»  Έχει όλα αυτά, τα μικρά και βρώμικα κι ανομολόγητα και τόσα κι άλλα τόσα κι άλλα τόσα. Γι’ αυτό είναι μεγάλο. Είναι άπιαστο απ’ το νου, είναι μια τρικλοποδιά στο βάδισμα της ιστορίας. Γι’ αυτό είναι γιορτή. Και τη μέρα της γιορτής του, ζητιανεύει ακόμα από τον νεοέλληνα απόγονο, με την αξιοπρέπεια του τυφλού ζητιάνου Νικηταρά, λίγο σεβασμό στη καταρρακωμένη αλήθεια του. 

από το f/b του Kostas Pontikopoulos