Τα μεγάλα διλήμματα της Ζωής και του Γιάνη

γράφει ο Νίκος Σβέρκος

Δύο από τις ισχυρότερες προσωπικότητες του ΣΥΡΙΖΑ, η πρόεδρος της Βουλής, Ζωή Κωνσταντοπούλου, και ο τέως υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης, βρίσκονται σε τροχιά σύγκρουσης με την ηγεσία της κυβέρνησης.

Ωστόσο, τόσο το είδος της σύγκρουσης όσο και οι στοχεύσεις διαφέρουν.

Το ερώτημα όμως παραμένει: Τι θα πράξουν, όταν η διάσπαση του κόμματος θα είναι πλέον πραγματικότητα και οι πολίτες θα κληθούν να προσέλθουν στις κάλπες;

Ζωή Κωνσταντοπούλου 

Σε στάση αναμονής

EUROKINISSI/ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΝΤΑΡΙΝΗΣ

Οι πρόσφατες τοποθετήσεις της ενάντια στον Αλέξη Τσίπρα, τους στενούς του συνεργάτες, τον Ευκλείδη Τσακαλώτο και τον Νίκο Φίλη, επισημοποίησαν το «ρήγμα», το οποίο τη χωρίζει με την ηγεσία της κυβέρνησης και έβαλαν σε τροχιά τα κάθε λογής σενάρια για το τι θα πράξει την «επόμενη μέρα».

Η φράση της «δεν θα υπερασπιστώ σήμερα άλλο τον πρωθυπουργό, γιατί με έπεισε ότι δεν πρέπει να το κάνω» ήχησε στους βουλευτές και στα στελέχη της κοινοβουλευτικής ομάδας ως προανάκρουσμα μιας αντιπαράθεσης που θα κρατήσει αρκετό καιρό.

Η πρόεδρος της Βουλής επέλεξε να μιλήσει για ανακολουθία λόγων και πράξεων του πρωθυπουργού, ώστε να αποδείξει ότι εκείνος που λαμβάνει αποστάσεις από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι ο Αλέξης Τσίπρας και όχι οι διαφωνούντες.

Είναι μια επιχειρηματολογία παρόμοια με αυτήν που ακολουθούν οι κορυφαίοι της Αριστερής Πλατφόρμας, όταν κατηγορούν την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης.

Ωστόσο, έχει δύο σημεία που τη διαφοροποιούν: Το πρώτο αφορά τον έντονο συναισθηματισμό που χρησιμοποιεί, με χαρακτηριστική την επισήμανση ότι την «πληγώνει η επιλογή να προστεθεί ο Αλέξης Τσίπρας στους πρωθυπουργούς των μνημονίων ή να πεταχτούν στα σκυλιά οι σύντροφοί του» που διαφώνησαν μαζί του.

Το δεύτερο είναι σχετικό με την «εναλλακτική λύση», που είναι και η πιο πολιτική διαφορά.

«Ο πρωθυπουργός ζήτησε να του καταθέσουμε εναλλακτικές. Εχει περάσει από τότε ένας μήνας και είπα ότι υπάρχουν αυτές οι εναλλακτικές με την επιτροπή Αλήθειας του Δημοσίου Χρέους», δήλωσε.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου αποφεύγει εντέχνως να υιοθετήσει την άποψη για έξοδο από το ευρώ και προκρίνει την προσφυγή σε διεθνείς οργανισμούς.

Υπενθυμίζεται ότι στις 23 Ιουνίου είχε χαρακτηρίσει «άθλια» τα περί εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, τα οποία -όπως είπε- χρησιμοποιούνται σαν μοχλός εκβιασμού εναντίον των λαών.

Η μοναδική τέτοια επισήμανσή της είχε έρθει μερικές εβδομάδες νωρίτερα, στις αρχές Απριλίου, όταν είχε δηλώσει ότι «κανείς δεν δικαιούται να θυσιάσει τον λαό για οποιοδήποτε νόμισμα».

Προς το παρόν, λοιπόν, κρατά πολιτικές αποστάσεις από την Αριστερή Πλατφόρμα, αλλά και στάση αναμονής στο εσωκομματικό τοπίο.

Αλλωστε στην οργανωμένη βάση του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να απολαμβάνει την εκτίμηση μερίδας μελών, ωστόσο στα στελέχη δεν είναι το ίδιο δημοφιλής.

Και στην Κοινοβουλευτική Ομάδα διατηρεί αγαστές σχέσεις με βουλευτές που μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού, όπως τη Ραχήλ Μακρή και -όπως λέγεται- την Αγλαΐα Κυρίτση.

Πιθανότερο, λοιπόν, μοιάζει το ενδεχόμενο να «προκαλεί» τον Αλέξη Τσίπρα να την απομακρύνει από τον ΣΥΡΙΖΑ, μέχρις ότου καταφέρει -εάν τα καταφέρει- να αποσπάσει ένα οργανωμένο κομμάτι στελεχών.

Γιάνης Βαρουφάκης

Στηρίζει Τσίπρα, όχι μνημόνιο

PHASMA/Γ.ΝΙΚΟΛΑΙΔΗΣ

Ο τέως υπουργός Οικονομικών δεν φαίνεται να χρησιμοποιεί την ισχυρή δημόσια εικόνα του προς όφελος μιας μετωπικής σύγκρουσης με το Μαξίμου, αφού άλλωστε οι διαπραγματεύσεις, των οποίων ήταν επικεφαλής για αρκετό διάστημα, δεν έφεραν το επιθυμητό αποτέλεσμα.

Οι παρεμβάσεις, άλλωστε, του καθηγητή Οικονομικών και βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ μοιάζουν περισσότερο με «παρεκτροπές» παρά με σχεδιασμένα «χτυπήματα» κατά του Αλέξη Τσίπρα.

Αρκετοί τον κατηγορούν για αλλοπρόσαλλες τοποθετήσεις, κάτι που δικαιολογήθηκε και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό πρόσφατα.

Πράγματι, ο Γιάνης Βαρουφάκης μοιάζει να ακολουθεί τον κανόνα περί ηθικής, αλλά με εντελώς διαφορετικό πρόσημο από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Ο ίδιος, δικαιολογώντας την -για ακόμα μια φορά διαφοροποιημένη- στάση του σε κρίσιμες ψηφοφορίες, έγραψε χαρακτηριστικά: «Στηρίζω τον πρωθυπουργό, κάτι που ο ίδιος γνωρίζει πολύ καλά. Παράλληλα, δεν δύναμαι να ψηφίσω συμφωνίες που εκείνος κρίνει απαραίτητες αλλά που, κατ’ εμέ, εξαϋλώνονται με την πρώτη έκθεση στο φως της κριτικής».

Ο ίδιος επισήμανε ότι «η ηθική της Αριστεράς μάς επιβάλλει να κάνουμε κάτι που η Αριστερά, δυστυχώς, δεν έχει πετύχει: Να πορευόμαστε ενωμένοι εν τη διαφωνία μας», αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι «αυτός ο συνδυασμός ενότητας και διαφωνίας, όσο απαραίτητος και να είναι, ενίοτε δημιουργεί θεσμικό πρόβλημα» και προκάλεσε ουσιαστικά τον πρωθυπουργό να τον απομακρύνει.

Βέβαια, αυτό γνωρίζει και ο ίδιος ο τέως υπουργός ότι δεν πρόκειται να συμβεί, μια και ο Αλέξης Τσίπρας δεν διακρίνεται από πνεύμα σύγκρουσης αναφορικά με το συγκεκριμένο πρόσωπο.

Κάποιοι φτάνουν μάλιστα να λένε ότι η απομάκρυνσή του από το υπουργείο Οικονομικών αποτέλεσε «έκπληξη».

Ορισμένοι αναρωτιούνται αν ο Γιάνης Βαρουφάκης θα μπορούσε να συμπράξει με την Αριστερή Πλατφόρμα και τον Παναγιώτη Λαφαζάνη.

Η απάντηση είναι αρνητική και δικαιολογείται από δηλώσεις και των δύο πλευρών.

Οταν «έσκασε» το θέμα με το plan B του τότε υπουργού Οικονομικών, ο Παναγιώτης Λαφαζάνης κράτησε απόσταση από την ύπαρξή του, λέγοντας ωστόσο ότι κάποιοι θέλουν να δαιμονοποιήσουν τις διαφορετικές απόψεις για τις εναλλακτικές λύσεις.

Πιο καθαρή ήταν η επισήμανση του Γιάνη Βαρουφάκη σε συνέντευξή του στην «Εφ.Συν.» στις 2/5/2015.

Ερωτηθείς, αν αποτελεί καλή επιλογή η έξοδος από την ΟΝΕ, απάντησε: «Το λέω εξαρχής. Καμία χώρα (κι όχι μόνο η Ελλάδα) δεν έπρεπε να εισέλθει σε ένα τόσο σαθρά δομημένο κοινό νόμισμα –ιδίως μια χώρα βαθιά ελλειμματική, όπως η δική μας. Παράλληλα, κι εδώ πάλι συμφωνώ, άλλο το να λες ότι δεν έπρεπε να μπεις και άλλο το επιχείρημα ότι πρέπει να βγεις. Για να το πω διαφορετικά, το μονοπάτι που μας οδήγησε εντός της ΟΝΕ δεν υπάρχει πια· αν προσπαθήσουμε να κάνουμε όπισθεν, θα βρεθούμε προ δυσάρεστου απροόπτου».

Εχω και κότερο! Να σου χαλάσω το μπάνιο;

γράφει η Άντα Ψαρρά

Οι σκαφάτοι που κατακλύζουν τις Κυκλάδες το καλοκαίρι, πέρα από το ότι διαθέτουν τα πολυτελή αυτά κότερα με παναμέζικες και άλλες φτηνές και αφορολόγητες σημαίες, έχουν και πολλές άλλες απαιτήσεις.

Για παράδειγμα, αφού πάρουν το μετεωρολογικό δελτίο, κατευθύνουν το κότερο τους όχι στα λιμάνια ή, έστω, έξω από αυτά, αλλά στην πιο προστατευμένη παραλία του κάθε νησιού.

Μάλιστα, κρίνουν σκόπιμο να προσεγγίζουν όσο πιο κοντά γίνεται στις παραλίες των λουομένων ώστε να μην ταλαιπωρούνται και στο μπες-βγες.

Συχνά παρατηρείται δε το φαινόμενο να δένουν κάβους στα βράχια που βρίσκονται στις δύο άκριες κάποια μικρής κυκλαδίτικης ακτής αποκλείοντας το πέρασμα.

Μόνο τολμηροί και γενναίοι κολυμβητές μπορούν σε τέτοιες περιπτώσεις να κολυμπούν στα ανοιχτά μιας ακτής, δεδομένου ότι κινδυνεύουν είτε να πέσουν σε κάποιο σχοινί είτε -ακόμα χειρότερα- να τους πατήσει ο νεαρός γόνος της κάθε οικογένειας με το τζετ σκι ή με το ταχύπλοο που συνοδεύει το κότερο.

Οι φετινοί καλοί καιροί του Αυγούστου έδωσαν την ευκαιρία σε κάθε μεγέθους σκάφος να διαπλεύσει το Αιγαίο χωρίς τα «ενοχλητικά» μελτέμια, που όσο να 'ναι εμποδίζουν την άνετη κατανάλωση αστακομακαρονάδας μέσα στο κότερο.

Ετσι, σε παραλίες μικρές ή μεγάλες που ήταν γεμάτες από τουρίστες, Ελληνες και ξένους, ξαφνικά γινόταν κυριολεκτικά απόβαση και το κολύμπι αποκτούσε το ενδιαφέρον ενός extreme sport! Πετρέλαιο, βακτηρίδια (από τις τουαλέτες των σκαφών) και ο συνεχής κίνδυνος κάποιου θαλάσσιου «τροχαίου».

Το δεδομένο, όπως πάντα, είναι ότι οι σκαφάτοι συμπατριώτες μας «παρκάρουν» όπου θέλουν τα Ι.Χ. αλλά και τα κότερα αγνοώντας τον ΚΟΚ και τους κανόνες ναυσιπλοΐας που απαγορεύουν το αγκυροβόλιο και τα θαλάσσια σπορ κοντά σε παραλίες καθορίζοντας συγκεκριμένες αποστάσεις.

Ψιλά γράμματα όμως για όλους αυτούς, με αποτέλεσμα, όπως θρηνούμε συνεχώς θύματα από την επικίνδυνη οδήγηση στους δρόμους, το καλοκαίρι να μεταφέρεται το φαινόμενο αυτό και στη θάλασσα.

Βέβαια ο καθένας από όσους πήγαν φέτος διακοπές έχει να θυμάται και το μαύρο γυαλιστερό σκάφος του τάδε επιχειρηματία, το δωδεκάμετρο φουσκωτό τού δείνα ραδιοφωνικού παραγωγού, το πολύ καλό σκι που έκανε σχεδόν μπροστά στην απλωμένη πετσέτα της αμμουδιάς ο γιος του καπνοβιομηχάνου, αλλά ακόμα και τα μικρά γρήγορα σκαφάκια των απλών πολιτών που θεωρούν απαραίτητο να έχουν το ραδιόφωνο με τα σκυλάδικα στη διαπασών την ώρα που κάνουν τη βουτιά τους έχοντας αγκυροβολήσει σε μια γαλάζια παραλία.

Οσο για το Λιμενικό, τι να πρωτοκάνει κι αυτό! Ακόμα και από τα σημεία των μόλων που δένουν τα πλοία της γραμμής αναγκάζονται να διώχνουν (προσωρινά έστω) τους καταπλέοντες και αυτό είναι ίσως το μόνο που καταφέρνουν και τους αναγκάζουν να σέβονται.

Αντε λοιπόν και του χρόνου, που θα έχουν... φορολογηθεί και όλα αυτά τα είδη πολυτελείας!

Η χώρα στο ευρώ, οι αξίες στη... δραχμή

Η χώρα γυρίζει σε επίπεδα... δραχμής. Μπορεί το Grexit να μη βρίσκεται πλέον στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας λόγω της πορείας που πήραν οι διαπραγματεύσεις με τους ...

δανειστές, ωστόσο, πολλά από τα βασικά οικονομικά μεγέθη έχουν ήδη επιστρέψει ή αναμένεται να επιστρέψουν το επόμενο διάστημα στο... 2001, τελευταίο έτος κατά το οποίο στη χώρα μας χρησιμοποιούσαμε το εθνικό μας νόμισμα.

Τα υπόλοιπα των τραπεζικών μας λογαριασμών έχουν βυθιστεί σε επίπεδα προ το 2002 ενώ -όπως προκύπτει από τους δείκτες της Τράπεζας της Ελλάδας- το ίδιο έχει συμβεί και με τις τιμές των ακινήτων. Η χρηματιστηριακή αξία της αγοράς, βρίσκεται πλέον σε χαμηλότερα επίπεδα από ό,τι ήταν κατά τη χρονιά αλλαγής από τη δραχμή στο ευρώ παρά τον πακτωλό των δισεκατομμυρίων που εισέρρευσαν τα τελευταία χρόνια μέσω των αυξήσεων κεφαλαίου.

Το μεγαλύτερο... δυστύχημα είναι ότι σε επίπεδα προ του 2003 -και μάλιστα με προοπτική περαιτέρω πτώσης- έχουν επιστρέψει τα εισοδήματα, τουλάχιστον όπως αυτά αποτυπώνονται στις φορολογικές μας δηλώσεις (οι οποίες άλλωστε αποτελούν και τη μοναδική απογραφή εισοδημάτων που γίνεται στη χώρα). Τι δεν έχει γυρίσει στα επίπεδα της δραχμής; Τα χρέη μας προς το Δημόσιο και στις τράπεζες και φυσικά οι τιμές των προϊόντων και των υπηρεσιών.

Η στατιστική αποτυπώνει το μέγεθος της καταστροφής η οποία σε άλλες περιπτώσεις -π.χ. ακίνητα και μετοχές- είναι λογιστική και σε άλλες περιπτώσεις όμως (όπως στα εισοδήματα και στις καταθέσεις- είναι απολύτως πραγματική και μετρήσιμη.

• Τα δηλωθέντα εισοδήματα, όπως αποτυπώνονται στα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών, δείχνουν και αυτά επιστροφή σε δραχμικά επίπεδα. Το 2013, έτος για τα οποία υπάρχουν τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία, τα δηλωθέντα εισοδήματα είχαν υποχωρήσει στα 71 δισ. ευρώ από το «υψηλό» των 100,3 δισεκατομμυρίων ευρώ που καταγράφηκε το 2009.

Το 2014 προβλέπεται ότι θα πέσουν αρκετά κάτω από τα 70 δισ. ευρώ, καθώς η πτώση ειδικά στον ιδιωτικό τομέα αλλά και στους ελεύθερους επαγγελματίες συνεχίστηκε. Εχουμε ήδη γυρίσει στο... 2003 (τότε τα εισοδήματα ήταν περίπου 67 δισ. ευρώ) και υποχωρούμε ακόμη πιο πίσω στον χρόνο. Ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα είναι η αντιπαραβολή με τα επίπεδα των τιμών. Γενικός Δείκτης Τιμών Καταναλωτή, διαμορφώθηκε τον Ιούλιο (σ.σ. ο μέσος δείκτης δωδεκαμήνου) στις 105,97 μονάδες. Τον Ιούλιο του 2001, ο δείκτης βρισκόταν στις 77 μονάδες. Δηλαδή, παρά την πτώση των εισοδημάτων στα επίπεδα προ του 2003, οι τιμές είναι κατά 37% υψηλότερες σε σχέση με αυτές του 2001 και του 2002.

• Οι καταθέσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων, διαμορφώθηκε στα 122 δισ. ευρώ στο τέλος Ιουνίου, μήνα επιβολής των capital controls. Στο διάστημα Ιουνίου 2001- Ιουνίου 2002, κυμαίνονταν σε αντίστοιχα επίπεδα (από 116 έως 121 δισ. ευρώ που σημαίνει ότι οι καταθέσεις έχουν ήδη επιστρέψει στην εποχή της δραχμής. Αν μάλιστα απομονωθούν οι αποταμιεύσεις των νοικοκυριών, προκύπτει ότι τον Ιούνιο του 2015 ήταν 104 δισεκατομμύρια ευρώ και τον Δεκέμβριο του 2001 103,3 δισεκατομμύρια ευρώ. Αν γίνει η ίδια σύγκριση για τα δάνεια, η διαφορά είναι χαώδης: το 2001 χρωστούσαμε στις τράπεζες (νοικοκυριά και επιχειρήσεις) μόλις 67,7 δισεκατομμύρια ευρώ και τον Ιούνιο του 2015... 205 δισεκατομμύρια ευρώ.

• Η πορεία των τιμών των ακινήτων αποτυπώνεται στον δείκτη της Τράπεζας της Ελλάδας. Στο β΄ τρίμηνο του 2015, ο σχετικός δείκτης διαμορφώθηκε στις 154 μονάδες όταν το 2001 (εποχή δραχμής) ήταν 157,5 μονάδες. Με απλά λόγια: αγοράζουμε σήμερα ένα ακίνητο στις τιμές που το αγοράζαμε και το 2001. Ολη η «φούσκα» που κορυφώθηκε το 2007-2008 και προκλήθηκε κυρίως από τα χαμηλά επιτόκια του ευρώ, (ο σχετικός δείκτης είχε φτάσει μέχρι και τις 261 μονάδες) φαίνεται να έχει σπάσει πλέον πλήρως.

• Ακόμη και η συνολική κεφαλαιοποίηση του Χ.Α. ήταν το 2002 μεγαλύτερη από ό,τι ήταν στις αρχές Αυγούστου. Το 2002, η χρηματιστηριακή αξία είχε διαμορφωθεί στα 66 δισ. ευρώ. Την Παρασκευή 7 Αυγούστου, η συνολική κεφαλαιοποίηση όλων των εισηγμένων εταιρειών, είχε φτάσει στα 40 δισ...

Μεγάλες απώλειες για τα νοικοκυριά

Μπορεί η συρρίκνωση των χρηματιστηριακών αποτιμήσεων και της αξίας των ακινήτων να αποτελούν «λογιστικές» μεταβολές, οι οποίες γίνονται πραγματικές μόνο όταν κάποιος υποχρεωθεί να πουλήσει. Η μείωση των εισοδημάτων, όμως, είναι πέρα για πέρα πραγματική. Στο σύνολό της, έρχεται στην επιφάνεια μέσα από τα συγκεντρωτικά στοιχεία για το δηλωθέν εισόδημα που εξασφάλισε η «Κ». Οπως προκύπτει, το ετήσιο δηλωθέν εισόδημα των φυσικών προσώπων περιορίστηκε το 2013 στα 71 δισεκατομμύρια ευρώ.

Η φετινή διαδικασία υποβολής των φορολογικών δηλώσεων θα φέρει στο φως και νέα μείωση των δηλωθέντων εισοδημάτων καθώς από τα απολογιστικά στοιχεία του ΙΚΑ έχει προκύψει πτώση στους μισθούς του ιδιωτικού τομέα κατά τουλάχιστον 3-4%. Μειώσεις είχαν πέρυσι και οι συνταξιούχοι, κάτι που σημαίνει ότι το αθροιστικό δηλωθέν εισόδημα περίπου 8,6 εκατομμυρίων φυσικών προσώπων θα υποχωρήσει φέτος για πρώτη φορά αρκετά κάτω από τα 70 δισεκατομμύρια ευρώ. Τα 30 και πλέον δισεκατομμύρια ευρώ που έχουν χαθεί από το ετήσιο εισόδημα των φορολογούμενων, εκτός από την υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των άμεσα ενδιαφερομένων που υπέστησαν και τη μείωση, εξηγούν και την καθίζηση των φορολογικών εσόδων καθώς μόνο από τον φόρο εισοδήματος, τις ασφαλιστικές εισφορές και τον ΦΠΑ, που αντιστοιχεί σε αυτά τα 30 δισεκατομμύρια ευρώ, οι απώλειες ξεπερνούν τα 15 δισεκατομμύρια ευρώ.

Χάθηκαν 600 δισ. ευρώ σε μετοχές και ακίνητα

Οι αξίες είναι «λογιστικές» με την έννοια ότι ανεβοκατεβαίνουν με μεγάλη ταχύτητα ανάλογα με το κλίμα στην αγορά. Ωστόσο, οι απώλειες δεν παύουν να είναι εντυπωσιακές: Η «περιουσία» των Ελλήνων σε ακίνητα και μετοχές έχει συρρικνωθεί τα τελευταία χρόνια κατά τουλάχιστον 600 δισεκατομμύρια ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί σε περισσότερα από… τρία ελληνικά ΑΕΠ. Για αρκετές δεκάδες χιλιάδες πολίτες, η ζημία που έχει προκληθεί –και η οποία ανάλογα με το περιουσιακό στοιχείο κυμαίνεται από 50% έως και πάνω από 90% στα χρόνια της ύφεσης– από λογιστική μετατράπηκε σε πραγματική λόγω της επιλογής, συνήθως αναγκαστικής, για ρευστοποίηση.

Η πτώση στα ακίνητα

Η πιο συστηματική «απογραφή» της αξίας των ακινήτων έγινε πέρυσι για τις ανάγκες του ΕΝΦΙΑ. Προέκυψε ότι σε όρους αντικειμενικών αξιών, η αξία των ακινήτων όλων των Ελλήνων –φυσικών προσώπων αλλά και εταιρειών– ανέρχεται στα 650 δισεκατομμύρια ευρώ χωρίς στο ποσό αυτό να συμπεριλαμβάνεται η αξία των αγροτεμαχίων η οποία ουδέποτε «μετρήθηκε» –έστω και με βάση τις τιμές της εφορίας– καθώς ουδέποτε φορολογήθηκε. Ετσι, σε όρους αντικειμενικών αξιών, η συνολική ακίνητη περιουσία της χώρας μπορεί βάσιμα να εκτιμηθεί περίπου στα 700-750 δισεκατομμύρια ευρώ. Εκτιμήσεις παραγόντων της κτηματαγοράς αναφέρουν ότι κατά τη «χρυσή εποχή» για τα ακίνητα (σ.σ. η άνοδος κορυφώθηκε το 2007-2008 λίγο πριν ξεσπάσει η κρίση της Lehman Brothers) οι αποτιμήσεις είχαν φτάσει να ξεπερνούν τις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων ακόμη και κατά 30-40% (σ.σ. τελευταία φορά που άλλαξαν οι αντικειμενικές αξίες μαζικά ήταν το 2007 και έκτοτε έγιναν μόνο μικροδιορθώσεις). Αυτό σημαίνει ότι στην κορύφωση της ανόδου, οι αξίες των ακινήτων είχαν προσεγγίσει το ένα δισεκατομμύριο ευρώ.

Και ποια είναι σήμερα η αξία των ακινήτων; Ελλείψει στατιστικών στοιχείων, γίνονται μόνο εκτιμήσεις με βάση τα λιγοστά συμβόλαια που υπογράφονται το τελευταίο διάστημα.

Οι απόψεις συγκλίνουν στο ότι η πραγματική αξία υπολείπεται πλέον των αντικειμενικών αξιών κατά τουλάχιστον 25-30%. Αυτό σημαίνει ότι σε σχέση με τα 700-750 δισεκατομμύρια ευρώ που είναι η αθροιστική αντικειμενική αξία περισσότερων των 22 εκατομμυρίων ακινήτων, πέφτουμε στα 500-550 δισεκατομμύρια ευρώ. Ετσι, οι απώλειες προσεγγίζουν τα 400-450 δισ. ευρώ συγκριτικά με τα υψηλά του 2008..

Την πτώση των τιμών των ακινήτων περίπου κατά τουλάχιστον 40% επιβεβαιώνουν και οι δείκτες της Τράπεζας της Ελλάδος. Ο δείκτης των τιμών κατοικιών στις αστικές περιοχές κατέγραψε υψηλό το 2008, στις 261,1 μονάδες. Στο τέλος του δευτέρου τριμήνου ο ίδιος δείκτης διαμορφώθηκε στις 154 μονάδες, με τις απώλειες να φτάνουν στο 41%. Πλέον οι τιμές των ακινήτων έχουν επιστρέψει σε επίπεδα… δραχμής, καθώς αντίστοιχη τιμή ο δείκτης των ακινήτων της ΤτΕ είχε να καταγράψει από το 2001.

Η κατάρρευση του Χ.Α.

Η χρηματιστηριακή αξία του συνόλου των εισηγμένων εταιρειών διαμορφωνόταν την περασμένη εβδομάδα –και με τον Γενικό Δείκτη στις 676 μονάδες– στα 40 δισεκατομμύρια ευρώ. Δηλαδή, από τις αρχές του χρόνου έχουν χαθεί περίπου 13 δισ. ευρώ καθώς στο τέλος του 2014, η κεφαλαιοποίηση της ελληνικής χρηματιστηριακής αγοράς διαμορφωνόταν στα 52,92 δισ. ευρώ. Πλέον, η αξία της αγοράς ως προς το ΑΕΠ διαμορφώνεται στο 22% –το 2011 και το 2012 είχε πέσει και σε ακόμη χαμηλότερα επίπεδα, φτάνοντας ακόμη και στο 12,5% του ΑΕΠ– όταν ο αντίστοιχος δείκτης για τα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια διαμορφωνόταν στο τέλος του 2014 στο 77,7%.

Για να υπολογιστεί το τι έχει χαθεί σε όρους χρηματιστηριακών αξιών από την αρχή αυτού του κύκλου της ύφεσης –ουσιαστικά από το 2009– θα πρέπει, εκτός από τη σύγκριση των αξιών στο «ταμπλό» τότε και τώρα, να ληφθεί υπόψη και το «φρέσκο χρήμα» που μπήκε στην αγορά μέσω των αυξήσεων κεφαλαίων. Με δεδομένο ότι χρειάστηκε το 2013 «γενναία» κεφαλαιακή ενίσχυση των τραπεζών, τα ποσά είναι πολύ μεγάλα.

Τα λεφτά που μπήκαν

Συνολικά, από το 2009 έως και το 2014 εισέρρευσαν στην αγορά περίπου 58,5 δισεκατομμύρια ευρώ, με το μεγαλύτερο μέρος –περίπου 45 δισ. ευρώ– να έχει μπει στην αγορά το 2013 και το 2014 (κυρίως στις τράπεζες). Από το 2009 έως το 2015, σε καθαρούς όρους η χρηματιστηριακή αξία έχει μειωθεί κατά 43 δισεκατομμύρια ευρώ (σ.σ. ήταν 83,44 δισ. ευρώ το 2009 και έπεσε στα 40 δισ. ευρώ στις 07/08. Αν συνυπολογιστούν και τα 58,5 δισεκατομμύρια ευρώ των αυξήσεων κεφαλαίου, τότε οι συνολικές απώλειες έχουν φτάσει να ξεπερνούν τα 100 δισεκατομμύρια ευρώ.

Πηγή

 

Προσωρινός αποχαιρετισμός

Το 1988 σε ηλικία 17 ετών έφυγα για πρώτη φορά από το νησί. Παρόλο που η κοινωνία του ήταν αστική με μεγάλη παράδοση αστισμού, στη μεγάλη πόλη κατάλαβα πολλά που δεν είχα αντιληφθεί ως τότε, που δεν είχε πάει καθόλου ο νους μου. Για παράδειγμα κατάλαβα ότι υπάρχουν άνθρωποι που αγοράζουν τα λεμόνια, ότι στα μεζεδοπωλεία οι γαρίδες έχουν νούμερο, ότι το καλαμάρι δεν είναι νόστιμο ροζ μακρουλό με πλοκάμια αλλά κάτι χλωμές ροδέλες άνοστες, ότι τα αυτοκίνητα και τα λεωφορεία δεν κυκλοφορούν μόνο στη μικρή κλίμακα του νησιού αλλά έχουν δυνατότητα να φτάσουν ακόμα και ως την Πάτρα, και διάφορα άλλα τέτοια που δεν τα γνώριζα. Μικρά και ανάξια λόγου πράγματα θα πείτε, αλλά όχι. Μάλλον σημάδια καθημερινά της αλλαγής που συντελούνταν στην κοινωνία και από παραγωγική μετατρεπόταν με ρυθμούς ραγδαίους σε καταναλωτική.

Μέχρι να ξαναγυρίσω στο νησί, μέσα σε μια εφταετία περίπου, ο καταναλωτισμός το είχε κατακυριεύσει και επιστρέφοντας το βρήκα παραδομένο στη λογική της “ανάπτυξης”, του βραχυπρόθεσμου οικονομικού κέρδους με ταυτόχρονη εκποίηση και καταστροφή του διαρκούς και πραγματικού πλούτου του αλλά και με λίγους, πολύ λίγους ανθρώπους να αντιστέκονται σε όλη αυτή τη λαίλαπα και κάποιους, λίγο περισσότερους, να τους συμπαραστέκονται δείχνοντας κατανόηση ή συνδράμοντας κατά καιρούς, έστω και αφανώς λόγω κυρίως φόβου κοινωνικού στιγματισμού και αντιποίνων.

Συντάχθηκα δίχως δεύτερη σκέψη μαζί με τους ανθρώπους που έβγαιναν εμπρός, τότε οι αναπτυξιολάγνοι πολιτικοί λαϊκιστές και οι αναξιοπρεπείς χυδαίοι παπαγάλοι τους, καθώς και οι “επενδυτές” και λοιποί διαπλεκόμενοι της πελατειακής διαφθοράς που κυβερνούσε το νεοελληνικό κρατίδιο, μας ονόμαζαν οικολόγους και έσταζε το στόμα τους πράσινη γλίτσα σαν αυτή που ξεπετιέται άμα ζουλήξεις την κάμπια πάνω στο λάχανο. Πίσω από όλους αυτούς τους χυδαίους και μουλωχτούς απάτριδες που έβλεπαν το νησί σαν οικόπεδο προς εκπόρνευση στεκόταν ολόκληρη σχεδόν η σιωπηρή, αδιάφορη, αμέτοχη, αξιοθρήνητη και θλιβερή κοινωνία των φιλοτομαριστών νεοελλήνων, αποτελώντας τη σιωπηρή πλειοψηφία, την οποία επικαλέστηκαν ως υποστηρικτική τους, ουκ ολίγες φορές οι πολιτικοί καταστροφείς της σύγχρονης Ελλάδας, και η οποία βεβαίως τους ψήφιζε ανελλιπώς, έχοντας μόνη έγνοια την ατομική και οικογενειακή τους με κάθε τρόπο επιβίωση, ανέλιξη και αναρρίχηση, ακόμη και επί πτωμάτων, αρκεί να είναι Άλλων, ανθρώπων ή πλασμάτων διαφορετικών.

Μέσα σε αυτό το παρακμιακό περιβάλλον, μέσα στη σήψη των νεοελλήνων, νεόπλουτων συντηρητικών αλλά και δήθεν προοδευτικών που απεδείχθησαν πάντοτε τρισχειρότεροι, ως νέος άνθρωπος που δεν άντεξα να γίνω υποχείριο ενός γελοίου και μάταιου χρηματοοικονομικού συστήματος και επέλεξα να αποτραβηχτώ από αυτό και να ζήσω στο περιθώριό του κάνοντας ό,τι ποθούσε η ψυχή μου, δηλαδή έρευνες στο νησί, ανθρωπολογικές μελέτες, εκδόσεις που όμως δεν ασχολούνταν με τους εφήμερους θλιβερούς πολιτικάντηδες ούτε απευθύνονταν στην υποστάθμη τους αλλά αποτελούσαν παρακαταθήκη για το νησί, σαν νέος που εξοργιζόμουν με την καταστροφή που άφηνε πίσω της στον τόπο μου η αναπτυξιακή λαίλαπα, η αναλγησία και η ανοησία των αιρετών αλλά και η αποικιοκρατική συμπεριφορά των απλών καθημερινών νεοελλήνων στην πατρίδα τους, σαν νέος που κατανόησε απολύτως και νωρίς ότι αυτή η κοινωνία είναι τελείως σάπια, εξ ου και κάθε αμόρφωτο ρετάλι της ασχολείται με την πολιτική και έχει έμμισθη αιρετή θέση, σαν νέος που είχα μέσα μου κουράγια ακατανίκητα και έτρεχα από πέτρα σε πέτρα στο νησί καταγγέλλοντας και προσπαθώντας να γνωστοποιήσω και να αποτρέψω κάθε περιβαλλοντική καταστροφή, βίωσα στο πετσί μου όλη τη χυδαιότητα του κράτους και των ανθρωποειδών της διαφθοράς και της διαπλοκής που έβλεπαν εμπόδια στα αχρεία σχέδια τους αλλά και της κοινωνίας των νεοελλήνων που συνέχιζε στην συντριπτική της πλειονότητα να σιωπά και να σέρνεται αδιάφορη, ατάραχη, να ψηφίζει δε ανελλιπώς τα βγαλμένα εκ των σπλάχνων της κατακάθια.

Πέρασα πολλά αλλά ούτε με σκότωσαν οι μπάτσοι τους, αν και με σημάδεψαν κάποιες φορές δίχως λόγο και αιτία με τα όπλα στο κεφάλι, ούτε κατάφεραν να ανακόψουν τη δημιουργική μου διάθεση και πορεία, ούτε βεβαίως με έκαναν να λυγίσω, να κάνω πίσω, να μην ασχολούμαι, να σαπίσω κι εγώ, να τελειώσω όπως αυτοί και να γίνω ένα με τον χυλό τους. Απεναντίας κράτησα 14 χρόνια και κατάφερα να επικοινωνήσω το έργο και τη φιλοσοφία μου με όσους ανθρώπους της τοπικής κοινωνίας μπορούσαν να το νιώσουν και να το κατανοήσουν, γράφτηκαν καμιά εφτακοσαριά συνδρομητές στο περιοδικό και απόκτησε έναν πυρήνα ανθρώπων που μπορούσε να έχει πολιτική παρέμβαση προς την επιθυμητή πορεία των πραγμάτων. Όταν δε άρχισε η δουλειά να φαίνεται, όταν άρχισαν να έρχονται κοντά της κάποιοι χιώτες του εξωτερικού και να επιχορηγούν τις εκδόσεις, κυρίως όμως όταν στράφηκα στη λογοτεχνία και άρχισαν να διαβάζονται τα βιβλία μου και να γίνονται γνωστά στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, το πράγμα μπέρδεψε διότι οι χυδαίοι διεφθαρμένοι πολιτικάντηδες, παπαγάλοι και κομματοπαράγοντες, δεξιοί και αριστεροί, αφενός άρχισαν να αισθάνονται ότι τους ξέφυγα και δε μπορούν άλλο να με διαβάλουν σε πιο ευρεία κλίμακα αλλά και ότι μάλλον φέρνω και φράγκα στον τόπο, που είναι αυτό το μόνο ιδανικό τους και το μόνο τους κριτήριο, αφετέρου δε άρχισε και ο φθόνος να κατατρώει το κουφάρι τους, να τους εκθέτει συνεχώς με κάθε τους κίνηση και να τους παραδίδει στη χλεύη όσων έχουν μάτια και βλέπουν αλλά κυρίως της Ιστορίας.

Η κοινωνία των νεοελλήνων καθ’ όλη αυτή τη διάρκεια της προσωπικής μου διαδρομής είναι ακόμη σχεδόν η ίδια, δεν έχει υποστεί μεγάλης κλίμακας ζυμώσεις και αλλαγές, πλην των τελευταίων 5 ετών της λεγόμενης οικονομικής κρίσης, η οποία, όπως κάθε περίοδος που φέρει τους ανθρώπους σε ανάγκη αναθεώρησης του βίου και της ζωής τους, αποτελεί καταλύτη για ολοένα και πιο ευρείες αλλαγές.

Η κοινωνία λοιπόν των νεοελλήνων που γνώρισα ερχόμενος σε αυτή τη ζωή, και που εντός της προσπάθησα να δημιουργήσω τέχνη, να προστατεύσω τον τόπο μου, να εφαρμόσω και να προτείνω την φιλοσοφία μου περί ολιστικής στροφής στο Οικοσύστημα, στη φυσική μας υπόσταση, στους φυσικούς πόρους και στα άλλα φυσικά πλάσματα, τη φιλοσοφία της μόνης υπαρκτής, της φυσικής ανάπτυξης και της εναρμόνισής μας με το Χάος το δημιουργικό και εξισορροπητικό της Φύσης, αυτή η σάπια κοινωνία με τα λιγοστά υγιή ανθρώπινα αντισώματα και την πλατιά μάζα των παραπλανημένων σιωπηρών απομυζητών της γης, που αποτελούν ο καθένας τους στην καλύτερη περίπτωση έναν ανυποψίαστο δολοφόνο, ένα γρανάζι της αναπτυξιακής ερπύστριας που ισοπεδώνει τα πάντα στην πορεία της προς την Ύβρη, βρίσκεται αυτή την ιστορική στιγμή στο ύψιστο σημείο της παρακμής της, τα σκουλήκια που η ίδια γέννησε κατατρώγουν το είναι της και η πτώση συμβαίνει ήδη, είναι παταγώδης σε σχέση με την κλίμακα του ιστορικού χρόνου αλλά στα μάτια των εφήμερων καταναλωτών που τη βιώνουν φαντάζει αργή και βασανιστική.

Λόγω λοιπόν της απογοήτευσης αλλά και της βαθιάς σιχαμάρας που έχω νιώσει τόσα χρόνια για τον πηχτό χυλό της νεοελληνικής κοινωνίας, έχω πάρει τις αποφάσεις και έχω κάνει πράξη εδώ και μερικά χρόνια τον τρόπο που θέλω να ζω μακριά από αυτόν και κοντά στα άλλα πλάσματα, κοντά στη γη και στον πραγματικό πλούτο των φυσικών πόρων και των καρπών των πλασμάτων, κοντά στα δέντρα, τα πιο σοφά όντα αλλά κυρίως κοντά σε όσους ανθρώπους αισθάνονται και είναι διαφορετικοί από αυτό το γλοιώδες μολυσμένο ζελέ των αρρώστων καταναλωτών που εξαπλώνεται ταχύτατα, απειλεί αλλά και αφανίζει κάθε άλλο πλάσμα. Επέλεξα να επικοινωνώ με ανθρώπους που δεν σιωπούν μπρος στην αδικία, που δεν αδρανούν μπρος στην καταστροφή, με ανθρώπους που συναισθάνονται την ανθρώπινή τους υπόσταση και την προσωπική τους Ευθύνη για την πορεία της Ανθρωπότητας, με ανθρώπους που συνειδητά ζουν την κάθε τους στιγμή και γνωρίζουν τις συνέπειες της κάθε τους κίνησης και πράξης στο κοινό μας με τα άλλα πλάσματα περιβάλλον, με ανθρώπους που νιώθουν και όχι μόνο σκέφτονται και υπολογίζουν, με ανθρώπους που έχουν επαναστήσει το αξιακό τους σύστημα, με όσους νιώθουν την πλάνη τους και την ύβρη που διαπράττουν σπαταλώντας τη ζωή τους στην λογική και την ηθική του τεχνητού τους, ατελούς, ανόητου και πλάνου συστήματος.

Επέλεξα και κάτι άλλο. Να απευθύνομαι στους ανθρώπους αυτούς και σε όσους καταφέρνουν διαχρονικά να νιώσουν και να κατανοήσουν όλα τα παραπάνω, με τη λογοτεχνία και είδα ότι είναι αυτή η οδός της τέχνης θεραπευτική πρωτίστως για μένα αλλά και η μόνη δια μέσου της οποίας η ανθρωπότητα μπορεί να προσεγγίσει τη συνειδητότητα. Διότι καθένας από τον πηχτό χυλό της κοινωνίας των νεοελλήνων και όλων του παγκόσμιου χωριού των καταναλωτών, ακόμη και καθένας από τους αισχρούς παραγοντίσκους των αγορών και της πολιτικής υποτέλειας στο βάθος βάθος είναι άνθρωπος και μόνο με την τέχνη έχει ελπίδα να σωθεί.

Όλα αυτά τα γράφω σήμερα, δεν ξέρω για ποιο λόγο. Ίσως επειδή μάλλον νιώθω την ανάγκη πάλι να αποσυρθώ από εδώ, να φτιάξω έναν κόσμο άλλον, λογοτεχνικό, μιας και αυτός που υπάρχει γύρω μου πάλι δεν μου αρκεί, δεν με καλύπτει, με χαλάει και με αρρωσταίνει, μου φαίνεται και ανιαρός εκτός από άθλιος.

Σας χαιρετώ λοιπόν προς το παρόν και θα τα ξαναπούμε όταν υπάρξει Λόγος.

Γιάννης Μακριδακης

Το ΠΑΣΟΚ δεν δίνει ψήφο εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση

Το κόμμα της αντιπολίτευσης υπογραμμίζει ότι δεν έχει εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση των Τσίπρα –Καμμένου «και φυσικά δεν θα την παράσχουμε εάν μας ζητηθεί».

Η σχετική ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ έρχεται στη δημοσιότητα με αφορμή τις πληροφορίες ότι η κυβέρνηση, μετά τις 20 Αυγούστου θα ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης από το Κοινοβούλιο, μετά την απώλεια της δεδηλωμένης το πρωί της Παρασκευής, κατά την ψήφιση του τρίτου μνημονίου. 

Όπως συμπληρώνει, «στο εξής, κάθε κυβερνητική και νομοθετική πρωτοβουλία θα κρίνεται και θα αξιολογείται κατά περίπτωση».

Την ίδια στιγμή, το ΠΑΣΟΚ καλεί τον πρωθυπουργό «να δράσει και να μην αποδράσει με πρόωρες εκλογές» και να εφαρμόσει τις μεταρρυθμίσεις «που έχει ανάγκη η χώρα».

Παρά το γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ υπερψήφισε και αυτό το νέο μνημονιακό πακέτο, το κόμμα της αντιπολίτευσης επιρρίπτει όλη την ευθύνη στην κυβέρνηση. Όπως αναφέρει, «η κυβέρνηση υπέγραψε το τρίτο και επαχθέστερο μνημόνιο. Όλες οι αρνητικές επιπτώσεις για τη χώρα και τους πολίτες, φέρουν τις υπογραφές των κκ Τσίπρα και Καμμένου. Το copyright ανήκει αποκλειστικά σε αυτούς. Το ΠΑΣΟΚ με τη στάση και την ψήφο του συνέβαλλε στο να μείνει  η χώρα όρθια, να μη βρεθούμε εκτός ευρωζώνης, να μη βιώσει ο λαός μας την φτωχοποίηση και το Grexit».

Πηγή

Αναπόφευκτες πρόωρες κάλπες και διάσπαση

Βαριά λαβωμένη βγήκε η κυβέρνηση από την ψηφοφορία για το τρίτο μνημόνιο, σπάζοντας ακόμη και το φράγμα των 120 βουλευτών. Ψήφο εμπιστοσύνης θα ζητήσει ο πρωθυπουργός την επόμενη εβδομάδα μετά την ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων με τους δανειστές, αφού από το σύνολο των 222 ψήφων η συγκυβέρνηση κατέγραψε μόλις 118 «Ναι», 32 «Όχι», 11 «παρών» και μία απουσία.

Αναπόφευκτη φαντάζει πλέον η προσφυγή στις κάλπες για να ξεκαθαρίσει το αδιέξοδο στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ , ενώ η πολλαπλή ρήξη στο κυβερνών κόμμα είναι γεγονός και το πολιτικό σύστημα κατακερματίζεται περαιτέρω με αποτέλεσμα όλοι οι «παίκτες» να σπεύδουν να καταλάβουν θέση γύρω από τη σκακιέρα.

Ο Αλέξης Τσίπρας ήταν σαφής κατά των διαφωνούντων, καθώς μίλησε για «απρόσμενους συμμάχους» όσων δεν θέλουν την Αριστερά στην κυβέρνηση. Η ηγεσία του κόμματος, άλλωστε, απουσία συλλογικών αποφάσεων ενώπιον της συμφωνίας, δεν έχει τη νομιμοποίηση για διαγραφές. Γι' αυτό είτε θα αναμένει την οικειοθελή αποχώρηση των διαφωνούντων βουλευτών που συντάσσονται με την «Αριστερή Πλατφόρμα» είτε θα ενεργοποιήσει άμεσα τις διαδικασίες για εκλογές.

Την Κυριακή, σε άτυπη ενημέρωσή του, το Μαξίμου υπογράμμισε πως μέχρι την υπογραφή της σύμβασης με τον ESM και την εκταμίευση του ποσού που προβλέπεται, η κυβέρνηση ασχολείται αποκλειστικά με την ολοκλήρωση των τεχνικών διαδικασιών και αναμένει την έκβαση των ψηφοφοριών στα ευρωπαϊκά Κοινοβούλια.  Ο πρωθυπουργός θα βρίσκεται στο Μαξίμου την Τρίτη, οπότε και θα συναντηθεί με το οικονομικό επιτελείο. Από τις 20 Αυγούστου και μετά θα έχει συναντήσεις με κυβερνητικά στελέχη, προκειμένου να καθοριστούν οι περαιτέρω κινήσεις.

Πάντως, η κυβερνητική εκπρόσωπος, Όλγα Γεροβασίλη, υποστηρίζει πως η κυβέρνηση δεν επιθυμεί εκλογές, ενώ σε συνέντευξή της («Αυγή» έκανε έκανε λόγο για ισχυρές δυνάμεις στο εσωτερικό της χώρας, αλλά και στο εξωτερικό, που θα επιθυμούσαν διακαώς μια κυβέρνηση ειδικού σκοπού. 

«Σε αυτούς, λοιπόν, τους σχεδιασμούς δεν θα μας βρουν συμμάχους. Όσες πιέσεις και αν ασκήσουν, όσα πρωτοσέλιδα και αν στήσουν. Θα απογοητευθούν οικτρά όσοι εύχονται να ανοίξουμε την πόρτα για να εισβάλουν εκείνοι στους οποίους η ελληνική κοινωνία έχει γυρίσει την πλάτη. Η πορεία ανάκαμψης της χώρας περνάει μέσα από ισχυρές κυβερνήσεις που προκύπτουν από καθαρή λαϊκή εντολή», τονίζει.

Από την άλλη πλευρά, ανυπόγραφο κείμενο στην ιστοσελίδα iskra, που πρόσκειται στην Αριστερή Πλατφόρμα, με τίτλο «Eurogroup: Όλα καλά όλα ωραία, με τρίτο μνημόνιο παρέα» χαρακτηρίζει τον Βόλφανγκ Σόιμπλε «πολύ καλό σύμμαχο της κυβέρνησης», «με την οποία έχει εγκαινιάσει μια πολύ καλή σχέση με “άριστο μέλλον”».

«Η κυβέρνηση για άλλη μια φορά κορόιδευε τον ελληνικό λαό και ενέπαιζε τη Βουλή, εμφανίζοντας για αυτονόητους λόγους σκοπιμότητας, το τρίτο μνημόνιο να “κινδυνεύει” τάχα, να μην περάσει στο Eurogroup της Παρασκευής, εξαιτίας της αρνητικής στάσης της Γερμανίας και ειδικότερα του Β. Σόιμπλε. Μάλιστα, η κυβέρνηση έφτανε στο σημείο να κατηγορεί την Αριστερή Πλατφόρμα πως συμπλέει(!), περίπου, με το Grexit του Σόιμπλε, σε μια δήθεν “ανίερη συμμαχία” μαζί του», σημειώνεται.

Αναφέρεται δε πως το Eurogroup «πανηγυρικά και ομόφωνα, έδωσε τη θερμή πολιτική συγκατάθεση του στη νέα τρίτη “βελτιωμένη” προς το χειρότερο και πιο συγκεκριμενοποιημένη, μνημονιακή υποδούλωση της χώρας, με όλους, ανεξαιρέτως, τους εταίρους της Ε.Ε. να εξαίρουν τον “μεταμορφωμένο” ρόλο της ελληνικής κυβέρνησης ως “καλού μαθητή” και “πειθαρχικού εταίρου” της ευρωζώνης».

Πηγή

Ποιοι θα πληρώσουν το μάρμαρο...

γράφει ο Μάριος Χριστοδούλου

Αγρότες, γεωργοί, κτηνοτρόφοι, ελεύθεροι επαγγελματίες, μικρομεσαίοι, οικογένειες με παιδιά που φοιτούν σε ιδιωτικά εκπαιδευτήρια και φροντιστήρια και ιδιοκτήτες ακινήτων είναι τα μεγάλα θύματα του νέου Μνημονίου.

Είναι αυτοί που θα κληθούν να πληρώσουν τον νέο «λογαριασμό» των μέτρων, που ξεκίνησε από τα 3,2 δισ. ευρώ στα μέσα Ιουλίου με το πρώτο νομοθέτημα της κυβέρνησης και από τότε συνεχώς ανεβαίνει…

Πιο σφοδρή από οποιαδήποτε άλλη φορά η νέα φορο-καταιγίδα αναμένεται να πλήξει οικογένειες με παιδιά που φοιτούν σε ιδιωτικά φροντιστήρια, φορολογουμένους με εισοδήματα άνω των 30.000 ευρώ αλλά και όλους τους καταναλωτές.

Για να κλείσει το δημοσιονομικό κενό του 2015 η κυβέρνηση φορτώνει με πρόσθετα φορολογικά βάρη 851 εκατ. ευρώ τους μισθωτούς μέσω της αύξησης της ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης και τις επιχειρήσεις με την αναπροσαρμογή στο 100% της προκαταβολής του φόρου από 80%.

Εκτός από τις μικρές επιχειρήσεις, που μέχρι σήμερα προκατέβαλαν το 55% του φόρου και από φέτος το ποσοστό αυτό αυξάνει στο 75% για να φτάσει στο 100% το 2016, στο μέτρο εμπίπτουν ακόμη ελεύθεροι επαγγελματίες και όσοι εργάζονται με «μπλοκάκια».

Ισχυρό χτύπημα θα δεχτεί ο κλάδος και από την αύξηση του συντελεστή φορολόγησης στο 29% από 26% που είναι σήμερα προμηνύοντας νέες απολύσεις προκειμένου να ανταποκριθούν στο νέο φορολογικό περιβάλλον.

Η μεγαλύτερη σοδειά 2,390 δισ. ευρώ, εκ των οποίων τα 795 εκατ. ευρώ φέτος, θα έρθει από τον ΦΠΑ, καθώς δεκάδες προϊόντα μετακόμισαν από τον χαμηλό στον υψηλό συντελεστή του φόρου. Η εστίαση έχει ήδη ανέβει στο 23% ενώ η διανυκτέρευση στα ξενοδοχεία από τον Οκτώβριο θα επιβαρύνεται με ΦΠΑ 13%.

Επίσης, επιβάλλεται για πρώτη φορά ΦΠΑ 23% σε ιδιωτικά εκπαιδευτήρια, κέντρα εκμάθησης ξένων γλωσσών και ηλεκτρονικών υπολογιστών, μέτρο που θα αυξήσει τα βάρη της νέας σχολικής χρονιάς. Ανοδικά έχουν ήδη κινηθεί και οι τιμές σε όλα τα ασφαλιστήρια συμβόλαια μετά την αύξηση της φορολογίας.

Χαμένοι οι αγρότες

Αυξημένες θα είναι οι φορολογικές επιβαρύνσεις και για τους αγρότες, καθώς διπλασιάζεται η προκαταβολή φόρου εισοδήματος για όλους τους υπόχρεους (γεωργοί, κτηνοτρόφοι) από το 27,5% στο 55%, ενώ τριπλασιάζεται ο φόρος στο αγροτικό πετρέλαιο από τον Οκτώβριο.

Αξίζει να σημειωθεί ότι από την αλλαγή της προκαταβολής του φόρου στο 55% χιλιάδες αγρότες που έχουν υποβάλει τις φετινές φορολογικές δηλώσεις και έχουν λάβει τα εκκαθαριστικά τους σημειώματα θα παραλάβουν νέα, τροποποιημένα εκκαθαριστικά με τα οποία θα καλούνται να πληρώσουν τον επιπλέον φόρο. Από την άλλη, όσοι αγρότες δεν έχουν υποβάλει ακόμη τις φετινές τους δηλώσεις θα λάβουν τα νέα εκκαθαριστικά σημειώματα με χρέωση προκαταβολής φόρου 55% αντί 27,5%.

Την ίδια στιγμή, μέσα σ’ αυτό το τσουνάμι μέτρων «αγριεύει» ακόμη περισσότερο η Εφορία για όσους δεν πληρώνουν τα χρέη τους προς αυτήν. Και αυτό γιατί μειώνεται το ακατάσχετο όριο για μισθούς και συντάξεις από τα 1.500 στα 1.000 ευρώ, ενώ αυξάνεται το ποσοστό που μπορεί να κατασχεθεί από το 25% στο 50%.

Ουσιαστικά η Εφορία μπαίνει πιο βαθιά στους τραπεζικούς λογαριασμούς των οφειλετών με τη μείωση του ακατάσχετου ορίου, ενώ εισάγεται νέο σύστημα διαρκούς παρακολούθησης των λογαριασμών όσων χρωστούν 70.000 ευρώ και άνω.

Σύμφωνα με το νομοσχέδιο του τρίτου Μνημονίου, το όριο του μηνιαίου ποσού μισθού, σύνταξης ή ασφαλιστικού βοηθήματος που δεν επιτρέπεται να κατάσχεται για ληξιπρόθεσμα χρέη προς το Δημόσιο είναι 1.000 ευρώ. Επιπλέον προβλέπεται ότι επιτρέπεται η κατάσχεση μισθών, συντάξεων και ασφαλιστικών βοηθημάτων σε ποσοστό 50%, εφόσον αυτά υπερβαίνουν τα 1.000 ευρώ και φτάνουν μέχρι τα 1.500 ευρώ για τις ασθενέστερες οικονομικά τάξεις, ή σε ποσοστό 100% του ποσού που υπερβαίνει τα 1.500 ευρώ για τα μεγαλύτερα εισοδηματικά κλιμάκια.

Οι ανωτέρω τροποποιήσεις εφαρμόζονται και επί των κατασχέσεων που έχουν επιβληθεί επί των συγκεκριμένων απαιτήσεων βάσει των προγενέστερων διατάξεων, ήτοι για ποσά άνω των 1.500 ευρώ. Στο εξής και στις περιπτώσεις αυτές για τις απαιτήσεις που δημιουργούνται μετά τη θέση σε ισχύ των νέων διατάξεων τα αποδοτέα ποσά θα υπολογίζονται βάσει των διατάξεων αυτών. Ταυτόχρονα, μειώνεται το ακατάσχετο όριο των καταθέσεων για όλα τα φυσικά πρόσωπα από τα 1.500 ευρώ στα 1.250 ευρώ.

Σε ό,τι αφορά τον ΕΝΦΙΑ, οι προσδοκίες για μειώσεις που καλλιεργήθηκαν, με αντίστοιχη μεταφορά των φορολογικών βαρών στις μεγάλες ιδιοκτησίες, και δη αυτές που η αντικειμενική τους αξία υπερβαίνει τα 300.000 ευρώ, έπεσαν στο κενό. Η μόνη αλλαγή που προωθείται είναι αυτή με τα εκκαθαριστικά σημειώματα και όχι με τις εισπράξεις των 2,65 δισ. ευρώ από τον φόρο που οι θεσμοί δεν αφήνουν σε καμία περίπτωση να πειραχτούν…

Ετσι τα εκκαθαριστικά του ΕΝΦΙΑ για το φετινό έτος θα έχουν αναρτηθεί το αργότερο έως τις 26 Οκτωβρίου 2015 στους λογαριασμούς που διατηρούν 6 εκατομμύρια ιδιοκτήτες στο σύστημα TAXISNET.

Η εξόφληση του ΕΝΦΙΑ για το 2015 θα πρέπει να γίνει σε 5 δόσεις, αντί σε 6-7 που έγινε πέρυσι, οπότε τα ποσά των δόσεων θα είναι φέτος μεγαλύτερα. Η πρώτη δόση θα πρέπει να καταβληθεί μέχρι τις 30 Οκτωβρίου, η δεύτερη μέχρι τις 30 Νοεμβρίου, η τρίτη μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου, η τέταρτη μέχρι τις 29 Ιανουαρίου 2016 και η πέμπτη μέχρι τις 29 Φεβρουαρίου 2016.

Στα μεγάλα «πλην» του Μνημονίου και η κατάργηση της έκπτωσης 2% που χορηγείται σε περίπτωση εφάπαξ πληρωμής του φόρου εισοδήματος. Η διάταξη «ξηλώθηκε» πριν προλάβει να νομοθετηθεί από τη Νάντια Βαλαβάνη…

Κείμενο 17 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ υπέρ της ενότητας

Η ενότητα του ΣΥΡΙΖΑ έχει πληγεί, όμως τη μελλοντική πορεία πρέπει να την καθορίσουμε από κοινού, δηλώνουν 17 βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, που ψήφισαν «Ναι», «Όχι», ή «Παρών» τονίζοντας ότι είναι αυτονόητο πως το συνέδριο πρέπει να διεξαχθεί πριν τις εκλογές.

«Είμαστε βέβαιοι ότι η εφαρμογή του Μνημονίου δεν μπορεί να συγκροτεί σχέδιο για μια κυβέρνηση της Αριστεράς, ούτε όμως ο διαχωρισμός με βάση το νόμισμα και μόνο μπορεί να αποτελέσει εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο για τις κοινωνικές ομάδες που πλήττονται, καθώς το πάση θυσία Grexit δεν συγκροτεί βιώσιμη λύση», σημειώνουν.

Εκφράζουν την ντροπή τους για τις προηγούμενες μέρες, με αποκορύφωμα την Πέμπτη, στη Βουλή και τις διαδικασίες ακραίας αντιπαράθεσης ανάμεσα σε συντρόφους, «καθώς διαρρηγνύουν δεσμούς συντροφικότητας, εκτίμησης και αγάπης στο πλαίσιο του ΣΥΡΙΖΑ».

«Αναγνωρίζουμε ότι η ενότητα έχει δεχτεί σοβαρό πλήγμα, αρνούμαστε όμως να δεχτούμε τη διάσπαση σαν προαποφασισμένο γεγονός. Και το αρνούμαστε, όχι για να συγκαλύψουμε έντονες πολιτικές διαφορές ούτε  λόγω ενός “ένδοξου παρελθόντος”, αλλά γιατί θεωρούμε ότι η όποια πορεία πρέπει να αποφασιστεί με όρους πολιτικής ειλικρίνειας, συντροφικότητας και κομματικών διαδικασιών, που λείπουν», υπογραμμίζουν.

Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο:

Οι βουλευτές και οι βουλεύτριες που υπογράφουμε το κείμενο αυτό ψηφίσαμε με διαφορετικούς τρόπους («Ναι», «Όχι», «Παρών») για το νέο Μνημόνιο. Το κείμενο δεν αποτελεί αιτιολόγηση της ψήφου μας – αυτό δεν μπορεί να γίνει, ασφαλώς, σε ένα ενιαίο κείμενο.

ποτελεί μια απόπειρα να καταγράψουμε την κοινή αγωνία αλλά και τα συγκλίνοντα σκεπτικά μας για το παρόν και το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ, του κόμματος στο οποίο ανήκουμε και από το οποίο αντλήσαμε την έμπνευση, την ορμή και την πολιτική δύναμη που μας έφερε ως εδώ. Ασφαλώς, η ψήφος έναντι του Μνημονίου έχει εξαιρετικά βαρύνουσα σημασία.

Ωστόσο, και ενώ η καθεμία και ο καθένας αναλαμβάνει το βάρος της επιλογής του, ενώ οι διαφορετικές στάσεις στην ψηφοφορία δημιουργούν πολιτικές αποστάσεις και εμπόδια, ταυτόχρονα υπάρχουν σοβαρά κοινά σημεία και ισχυροί δεσμοί, σε προσωπικό, πολιτικό και αξιακό επίπεδο.

Πίσω από το «Ναι», το «Όχι» και το «Παρών», πέρα από τις προφανείς διαφορές, υπάρχουν παρόμοιες, ακόμα και κοινές αντιλήψεις. Αυτά τα κοινά προσπαθεί να εκφράσει, σε μια πρώτη μορφή, το κείμενο. Και είμαστε ανοιχτοί στην κριτική για όσα λέμε, για τις αντιφάσεις και τις ελλείψεις μας· τις γνωρίζουμε, αλλά τις θεωρούμε αναπόφευκτες, ακόμα και προωθητικές, σε σχέση με τις ακλόνητες βεβαιότητες που δεν οδηγούν, κατά τη γνώμη μας, πουθενά.

Η αποδοχή της μνημονιακής συμφωνίας έρχεται ως αποτέλεσμα αποτέλεσμα ενός σκληρού εκβιασμού προς την ελληνική κυβέρνηση υπό την απειλή μιας άτακτης χρεοκοπίας, η οποία, δεδομένων των συνθηκών, θα έπληττε πρωτίστως τα πιο αδύναμα κοινωνικά στρώματα.

Η μνημονιακή αυτή συμφωνία επιτείνει την ύφεση και ενισχύει την κοινωνική αδικία. Η συμφωνία δεν είναι βιώσιμη, οικονομικά, πολιτικά και κοινωνικά, πολύ περισσότερο καθώς έρχεται να εφαρμοστεί σε μια κοινωνία η οποία έχει ήδη πολλά υποστεί τα τελευταία χρόνια.

Αναγνωρίζουμε τα λάθη που έγιναν στη διαπραγμάτευση, απουσία μάλιστα σοβαρού κυβερνητικού σχεδιασμού εναλλακτικών δρόμων και διεξόδων.  Όλα αυτά βέβαια στο πλαίσιο –και αυτό είναι το πιο σημαντικό– ενός εξαιρετικά αρνητικού συσχετισμού διεθνώς, με τους εκβιασμούς των δανειστών να δίνουν τον τόνο. Είναι σαφές ότι σε καμία περίπτωση οι νεοφιλελεύθερες δυνάμεις της Ευρώπης δεν θα ευνοούσαν μια αριστερή κυβέρνηση, προκειμένου να καταργήσει τις πολιτικές λιτότητας και να αποδώσει κοινωνική δικαιοσύνη.

Σήμερα, απαιτείται η κυβέρνηση να επανακαθορίσει τη στάση της στις νέες συνθήκες και δεδομένα. Είμαστε βέβαιοι ότι η εφαρμογή του Μνημονίου δεν μπορεί να συγκροτεί σχέδιο για μια κυβέρνηση της Αριστεράς, ούτε όμως ο διαχωρισμός με βάση το νόμισμα και μόνο μπορεί να αποτελέσει εναλλακτικό πολιτικό σχέδιο για τις κοινωνικές ομάδες που πλήττονται, καθώς το πάση θυσία Grexit δεν συγκροτεί βιώσιμη λύση.

Το «Όχι» του δημοψηφίσματος δημιούργησε μια πολύ σημαντική κοινωνική δυναμική. Είναι για μας σημαντικό κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας όπως οι άνεργοι, η νεολαία, οι εργαζόμενοι να μην οδηγηθούν στη ματαίωση – κάτι που συμβαίνει όσο δεν φαίνεται άλλη προοπτική εκτός του Μνημονίου.

Πρέπει, επειγόντως, να βρούμε τρόπους να μην επικρατήσει η λογική του μνημονιακού μονόδρομου. Οφείλουμε να αναζητήσουμε εναλλακτικές λύσεις, να επεξεργαστούμε συγκροτημένα ένα νέο πολιτικό σχέδιο το οποίο θα μπορέσει να δώσει διέξοδο στην ελληνική κοινωνία.

Πέραν όλων αυτών, τις προηγούμενες μέρες, με αποκορύφωμα την Πέμπτη, βιώσαμε στη Βουλή διαδικασίες ακραίας αντιπαράθεσης ανάμεσα σε συντρόφους, που μας λυπούν και μας κάνουν να ντρεπόμαστε, καθώς διαρρηγνύουν δεσμούς συντροφικότητας, εκτίμησης και αγάπης στο πλαίσιο του ΣΥΡΙΖΑ.

Αναγνωρίζουμε ότι η ενότητα έχει δεχτεί σοβαρό πλήγμα, αρνούμαστε όμως να δεχτούμε τη διάσπαση σαν προαποφασισμένο γεγονός. Και το αρνούμαστε, όχι για να συγκαλύψουμε έντονες πολιτικές διαφορές ούτε  λόγω ενός «ένδοξου παρελθόντος»· αλλά γιατί θεωρούμε ότι η όποια πορεία πρέπει να αποφασιστεί με όρους πολιτικής ειλικρίνειας, συντροφικότητας και κομματικών διαδικασιών, που λείπουν.

Το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να μας δώσει τη δυνατότητα να επεξεργαστούμε όλοι και όλες μαζί, να προτείνουμε και να εφαρμόσουμε ένα σχέδιο απεμπλοκής για το τώρα και για το άμεσο μέλλον, καθώς και να απαντήσει σε κρίσιμα ερωτήματα που αφορούν το μέλλον της ευρωζώνης, της ευρωπαϊκής Αριστεράς, της πορείας μας από δω και μπρος.

Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να διεκδικήσει την ψήφο του λαού με ένα πρόγραμμα που θα προκύψει από το συνέδριο και θα ανταποκρίνεται στη νέα κατάσταση και στους προγραμματικούς και στρατηγικούς του στόχους.

Είναι σημαντικό να οδηγηθούμε εκεί συντεταγμένα, χωρίς η πόλωση να καθορίζει τα πάντα, μακριά από χαρακτηρισμούς περί «προδοτών», «ανταρτών» και «αποστατών», μακριά από αντισυντροφικές συμπεριφορές, αιφνιδιασμούς και εύκολες απαντήσεις.

Οι βουλευτές και οι βουλεύτριες που συνυπογράφουμε το κείμενο, είτε ψηφίσαμε «Ναι» είτε «Όχι» είτε «Παρών», αισθανόμαστε όλες και όλοι το βάρος της αποτυχίας. Και είμαστε αποφασισμένοι να συμβάλλουμε με όλες μας τις δυνάμεις για να φτάσει ο ΣΥΡΙΖΑ ενωμένος στις συνεδριακές διαδικασίες που πρέπει να ξεκινήσουν αμέσως. Και είναι αυτονόητο, για μας, ότι το συνέδριο και οι διαδικασίες του πρέπει να διεξαχθούν πριν τις εκλογές.

Κώστας Δερμιτζάκης

Ηρώ Διώτη

Κώστας Ζαχαριάς

Κατερίνα Ιγγλέζη

Αννέτα Καββαδία

Μαρία Κανελλοπούλου

Χρήστος Καραγιαννίδης

Βασιλική Κατριβάνου

Φάνης Κουρεμπές

Γιώργος Κυρίτσης

Θωμάς Κώτσιας

Βάσω Λέβα

Νίκος Μιχαλάκης

Ελένη Σταματάκη

Αφροδίτη Σταμπουλή

Δανάη Τζήκα-Κωστοπούλου

Αλεξάνδρα Τσανάκα

Πηγή

Νέα επίθεση στον Τσίπρα από τον Λαφαζάνη: Κορόιδευαν κάποιοι όταν έλεγαν ότι θα ακυρώσουν τα Μνημόνια;

Νέα επίθεση στον πρωθυπουργό – χωρίς να τον κατονομάζει – εξαπολύει ο Παναγιώτης Λαφαζάνης λίγες ώρες μετά την καταψήφιση του τρίτου Μνημονίου από τον ίδιο και το σύνολο των βουλευτών που πρόσκεινται στην Αριστερή Πλατφόρμα.

«Δεν ήμουν μόνο εγώ αλλά το σύνολο του ΣΥΡΙΖΑ που ζητούσε κατάργηση των Μνημονίων. Δεν είχαμε εναλλακτική λύση όταν αναλαμβάναμε αυτές τις δεσμεύσεις; Κορόιδευαν κάποιοι τον ελληνικό λαό;» αναφέρει χαρακτηριστικά σε συνέντευξή του στην Εφημερίδα των Συντακτών.

Απαντώντας, μάλιστα, στο αίτημα του πρωθυπουργού, όπως διατυπώθηκε και από το βήμα της Βουλής την Παρασκευή να κατατεθεί εναλλακτική πρόταση από όσους υποστηρίζουν ότι υπάρχει αναφέρει: Γιατί τώρα απευθύνονται στην Αριστερή Πλατφόρμα ζητώντας εναλλακτική λύση; Αυτοί δεσμεύονταν για ακύρωση των μνημονίων χωρίς να διαθέτουν εναλλακτική προταση;».

«Η αιχμαλωσία στο ευρώ έφερε το τρίτο μνημόνιο» δηλώνει και κατηγορεί την κυβέρνηση ότι «αυτή την αιχμαλωσία πλήρωσε η κυβέρνηση προσκολλημένη δογματικά στο ευρώ».

«Σε κάθε περίπτωση το εθνικό νόμισμα ως ενδεχόμενη απάντηση σε πρωτοφανείς εκβιασμούς δεν είναι καταστροφή» υποστηρίζει και προσθέτει: αντίθετα σε συνδυασμό με ριζοσπαστικό πρόγραμμα συνιστά μια βιώσιμη και πολύ προτιμότερη λύση».

«Η κατάσταση στην κυβέρνηση μου θύμιζε αρκετά την αντίστοιχη προσκόλληση του ΚΚΕ στον λεγόμενο «υπαρκτό σοσιαλισμό» σχολιάζει ο κ. Λαφαζάνης για τις αντιδράσεις που δημιουργούσαν οι προτάσεις του όποτε έθετε θέμα ενδεχόμενης εξόδου από την Ευρωζώνη.

Κληθείς να απαντήσει για το εναλλακτικό σχέδιο που προτείνει και αν έχει την παραμικρή σχέση με το σχέδιο Βαρουφάκη ο κ. Λαφαζάνης αναφέρει: «Προσωπικά δεν γνωρίζω κανένα Plan B του Γ. Βαρουφάκη ούτε ξέρω να είχε Plan B η κυβέρνηση. Αυτό που ξέρω και λέω, είναι ότι η κυβέρνηση όφειλε να είχε, ως ενδεχόμενο που να το εννοεί, πολιτική επιλογή εξόδου από την ευρωζώνη, η οποία να ήταν δημόσια κατατεθειμένη και γνωστή στους πιστωτές και κυρίως τον ελληνικό λαό. Τέτοια ενδεχόμενη πολιτική επιλογή δεν υπήρξε. Το αντίθετο, η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ έδινε σε κάθε ευκαιρία και όσους εκβιασμούς κι αν εδέχετο, όρκους πίστης και προσήλωσης στο ευρώ»

Προαναγγέλει δε εξελίξεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ δηλώνοντας ότι «η κίνηση του ΣΥΡΙΖΑ (σ.σ να υπογράψει Μνημόνιο) ανοίγει εξ αντικειμένου έναν δρόμο «μετάλλαξης» του ΣΥΡΙΖΑ με αβέβαιη κατάληξη αν και θεωρώ ότι αυτή την πορεία δεν θα την ακολουθήσουν τα μέλη και στελέχη του παρά τις προσωρινές ταλαντεύσεις και ανοχές αρκετών εξ αυτώνν».

Ρίχνει ωστόσο το μπαλάκι των εξελίξεων στο εσωτερικό του κόμματος στην ηγεσία λέγοντας ότι «οι δικες μας κινήσεις στο άμεσο μέλλον θα εξαρτηθούν σε σημαντικό βαθμό αλλά φυσικά όχι μόνο και από τις κινήσεις και τη στάση όσων έχουν την ευθύνη στην κεντρική κυβέρνηση και τον ΣΥΡΙΖΑ» επισημαίνοντας ότι ο κύριος λόγος για να προσφύγει η κυβέρνηση στις κάλπες θα είναι να εκκαθαρίσει τις εκλογικές λίστες απότα βαρίδια του «οχι» στο Μνημόνιο.

Πηγή

Ο Νόαμ Τσόμσκι αποκαλύπτει: "Η Ελλάδα καταστρέφεται βάσει σχεδίου..."

Ο κορυφαίος Αμερικανός διανοητής μιλά για την Ελλάδα και…

υποστηρίζει ότι καταστρέφεται βάσει σχεδίου.

Ο Νόαμ Τσόμσκι ενσαρκώνει την εικόνα του διανοούμενου όπως θα έπρεπε να είναι: με το τεράστιο διανοητικό του ανάστημα, τη θεμελίωση της γενετικής γλωσσολογίας, την ακτιβιστική του δράση για τα ανθρώπινα δικαιώματα και το θάρρος του λόγου του σε κρίσιμες στιγμές.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο ΒΗΜazino, ο Νόαμ Τσόμσκι μιλά για την Ελλάδα της οικονομικής κρίσης, την παγκόσμια οικονομία, τις τράπεζες και τη «μαφία» του ΔΝΤ.

Υποστηρίζει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, η ΕΚΤ και το ΔΝΤ σκοπεύουν να καταστρέψουν την Ελλάδα βάσει σχεδίου. Αναγνωρίζει ότι η χώρα έχει πολλά εσωτερικά προβλήματα, όμως αυτά που προτείνει η τρόικα εντείνουν αυτά τα προβλήματα, παρά τα λύνουν.

«Το τελικό αποτέλεσμα ίσως είναι η καταστροφή της Ελλάδας», λέει ο Τσόμσκι αναφερόμενος στην αποπληρωμή της παγκόσμιας τραπεζικής κοινότητας, το σύστημα της οποίας χαρακτηρίζει «στυγνή ληστεία».

Συγκρίνοντας την Ελλάδα με το παράδειγμα της Αργεντινής ή της Ισλανδίας, που δεν υπάκουσαν στο ΔΝΤ, λέει ότι η ελληνική περίπτωση είναι διαφορετική καθώς η Ελλάδα δεν έχει δικό της νόμισμα και συνεπώς δεν μπορεί να ακολουθήσει τον ίδιο δρόμο.

Μάλιστα, θεωρεί ότι μια ενδεχόμενη επιστροφή στη δραχμή θα ήταν καταστρεπτική.

Δεν δίνει έτοιμες συνταγές για να βγει η ελληνική κοινωνία από το αδιέξοδο, συνιστά ψυχραιμία και προτρέπει τους Έλληνες να «βρουν τον τρόπο που τους ταιριάζει».

Κλείνοντας με αισιόδοξο τρόπο τη συνέντευξη, εύχεται στην Ελλάδα «πολλή και καλή τύχη σε αυτούς τους ιδιαίτερα δύσκολους και επίπονους καιρούς, με όλες αυτές τις ισχυρές δυνάμεις που προσπαθούν να συντρίψουν την ελληνική κοινωνία και τη χώρα σας».  

Πηγή

Ο νέος αυριανισμός της «Kontra News»

γράφει ο Δημήτρης Κανελλόπουλος

Κι έστω η «Kontra News», ως φυσική συνέχεια της πάλαι ποτέ ένδοξης «Αυριανής», παίζει τα παιχνίδια της. Το ερώτημα είναι γιατί η κυβέρνηση δεν βγήκε να καταδικάσει κατευθείαν τον νέο «αυριανισμό»; Γιατί ο επίσημος ΣΥΡΙΖΑ δεν αντέδρασε αμέσως; Γιατί ρίχνει βορά στα «ντόπερμαν της ενημέρωσης» τα διαφωνούντα στελέχη του και δεν τα υπερασπίζεται απέναντι στις ανοίκειες επιθέσεις που δέχονται; Με ποιο ήθος της Αριστεράς συνάδει αυτή η συμπεριφορά;

Το προχθεσινό πρωτοσέλιδο της «Kontra News» ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Αλλά ο στόχος ήταν στανταράκι: η Ζωή Κωνσταντοπούλου. Πολλοί τη χτυπούν το τελευταίο διάστημα, αποτελεί μαζί με τον Γιάνη Βαρουφάκη αγαπημένο θέμα για τα ΜΜΕ.

«Ο άντρας της δεν μπορεί να μαζέψει τη Ζωή;» ο τίτλος της «Kontra» και ως υπότιτλος κάτι μάλλον ακατάληπτο, κάτι που διαβάζεται χωρίς ανάσα μια και δεν είχε ούτε μία τελεία: «Πώς μια κοπέλα ξεγέλασε τόσους βουλευτές, όλων των κομμάτων και την ψήφισαν για πρόεδρο της Βουλής και αυτή τώρα ταλαιπωρεί έναν ολόκληρο λαό, για να τιμωρήσει το κόμμα που την εξέλεξε βουλευτή, με την αστεία δικαιολογία ότι παρεδόθη ένα έγγραφο για τη σύγκλιση της Βουλής ένα λεπτό αργότερα, επειδή οι υπάλληλοι του γραφείου της καθυστέρησαν σκόπιμα τον εκπρόσωπο του πρωθυπουργού για να περάσει η ώρα και να το παραλάβει μετά τις 12, που λογίζεται άλλη μέρα». Το συντακτικό αυτοκτόνησε, μόλις.

Στον Γιώργο Κουρή ανήκει η «Kontra News». Είναι η «Αυριανή» του 2015. Και όχι μόνο επειδή είναι κοινός ο ιδιοκτήτης τους. Ιδια φρασεολογία, αντίστοιχη αισθητική, ακόμα και παρόμοια γραμματοσειρά έχει. «Ο “Αυριανισμός” είναι ο συνηθισμένος εθνικοσοσιαλισμός, ο συνηθισμένος φασισμός στις σημερινές ιδιόμορφες κοινωνικο-πολιτικές συνθήκες της χώρας μας», έγραφε ο Αρης Παπάνθιμος, στο περίφημο βιβλίο του, ανάλυση, με τίτλο: «Αυριανισμός».

Ταιριάζει και στο σήμερα. Και συνέχιζε: «Εθνικοσοσιαλισμός-φασισμός, με όλα τα γνωστά, βασικά χαρακτηριστικά του γνωρίσματα: με την υποκριτική αντικαπιταλιστική-φιλοσοσιαλιστική δημοκοπία, τον ολοκληρωτικό αντικομμουνισμό, το μίσος προς τους κοινοβουλευτικούς και δημοκρατικούς θεσμούς, την εχθρότητα προς την κουλτούρα και τους φορείς της, τον χυδαίο λαϊκισμό, τη μεθοδολογία του ψεύδους και της απάτης, τον σοβινισμό-ρατσισμό-αντισημιτισμό, την πολιτική και ιδεολογική τρομοκρατία, τη λατρεία της κρυμμένης κάτω από φιλολαϊκή φρασεολογία αντιλαϊκής βίας...»

Μεγάλη ιστορία η «Αυριανή», έχει υποστηρίξει έως τώρα όλους σχεδόν τους πρωθυπουργούς της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Από τον Ανδρέα έως τον Κώστα Καραμανλή (τον νεότερο) και από τον Κώστα Σημίτη, τον εκσυγχρονιστή, τον... αρχιτέκτονα της σημερινής ευημερούσας Ελλάδας, έως τον Αλέξη Τσίπρα.

«Πανηγυρική δικαίωση της Αυριανής η εκλογή του Κώστα Σημίτη», ο τίτλος της εφημερίδας στις 19 Ιανουαρίου 1996. «Τελευταία ευκαιρία για το ΠΑΣΟΚ ο Σημίτης» στο πρωτοσέλιδό της έναν μήνα αργότερα, στις 21 Φεβρουαρίου 1996. Και τον προέτρεπε, «προχώρα πιο γρήγορα Κώστα» γιατί «έτσι θέλει ο λαός τον πρωθυπουργό του». Είχε και η εποχή Σημίτη τον αυριανισμό της.

Σεξιστικές επιθέσεις

Φυσικά δεν ήταν μόνο πολιτικές οι άθλιες επιθέσεις της «Αυριανής», ήταν και σεξιστικές (όπως και αυτή προχθές απέναντι στη Ζωή), από τον Μάνο Χατζιδάκι έως και τη Δήμητρα Λιάνη-Παπανδρέου. «Ο γνωστός κύναιδος Μάνος Χατζηδάκης, ο οποίος γύρευε πόσα νέα παιδιά έχει “καταστρέψει” με το χρήμα που διαθέτει, για να ικανοποιεί τις ανώμαλες ορέξεις του, ξαναχτύπησε!» σημείωνε ζητώντας από τους αναγνώστες της να τηλεφωνήσουν στην εφημερίδα καταγγέλλοντας ιστορίες που πιθανότατα γνώριζαν γύρω από τον συνθέτη.

Πιθανότατα θα θυμάστε και τις γυμνές φωτογραφίες της Δήμητρας Λιάνη που δημοσίευε στην 1η σελίδα. «Το έντυπο του Ταύρου, ξεπερνώντας σε χυδαιότητα τον ίδιο του τον εαυτό, επιδίδεται στη “δημοσιογραφία” των πορνο-φωτογραφιών και των πορνο-υπονοουμένων, αξιοποιώντας, φυσικά, την ποιότητα εκείνων με τους οποίους ασχολείται» αρθρογραφούσε στον «Ριζοσπάστη» ο Νίκος Μπογιόπουλος, στις 14 Οκτωβρίου 1997.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου έχει μπει στο στόχαστρο το τελευταίο διάστημα. Από την «Kontra News» μέχρι το Mega, που της αφιερώνει πολύ χρόνο κάθε βράδυ στο δελτίο του.

Και από το «Πρώτο Θέμα» με τα πολυσέλιδα αφιερώματα (να προβλέψουμε πως θα έχει και σήμερα ένα;) ώς αριστερά sites, όπως το periodista.gr που έγραφε για τις χλιδάτες διακοπές της προέδρου της Βουλής σε ξενοδοχείο της Αλοννήσου (με το δίκλινο δωμάτιο να κοστίζει 85 ευρώ, τόσο χλιδάτες) διανθίζοντας το... ρεπορτάζ του με φωτογραφίες από παλιότερες διακοπές της Ζωής.

Οχι πως πάει πίσω και ο ΔΟΛ του Σταύρου Ψυχάρη, μία από τα ίδια κι εδώ. Τα «ΝΕΑ» την τοποθετούν δίπλα δίπλα με τον Σόιμπλε, ο ομόσταβλος «Βήμα FM» συνηθίζει να την ταυτίζει με τη Χρυσή Αυγή.

Τόσες επιθέσεις και σε τόσο διαφορετικά επίπεδα δεν θυμόμαστε να έχει δεχτεί άλλος πολιτικός. Αντε, ο Γιάνης Βαρουφάκης ίσως, το τελευταίο διάστημα. Οι δύο αγαπημένοι στόχοι των ΜΜΕ της διαπλοκής.

Δίνουν λαβές βέβαια κι αυτοί, η μία με το ανοικονόμητο του χαρακτήρα της και ο άλλος με τον απέραντο ναρκισσισμό του. Αλλά και πάλι δεν δικαιολογούνται τέτοιες χυδαίες αναφορές. Προφανώς τους χαλούν τη μαγιά ο Γιάνης και η Ζωή...

Αυτός είναι ο δημοσιογράφος-υποψήφιος του Ποταμιού που εμπλέκεται σε κακουργηματική απάτη (δείτε φωτό)

Σοκ έχει προκαλέσει στη Θεσσαλονίκη η εμπλοκή γνωστού δημοσιογράφου και υποψήφιου στις τελευταίες εκλογές με το Ποτάμι σε κύκλωμα απάτης.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της αστυνομίας που δημοσιοποίησε τα στοιχεία των εμπλεκομένων πρόκειται για το Φωκίωνα Φουντουκίδη. Σύμφωνα με τις αστυνομικές πρωταγωνιστικό ρόλο στην υπόθεση φαίνεται ότι είχε ανδρόγυνο Αυστριακών, o 50χρονος Herbert Teissel και η 46χρονη σύζυγός του Anna Teissel. Σύμφωνα με την αστυνομία σχεδόν μέσα σε μία 3ετία, και ειδικότερα από το Νοέμβριο του 2010 έως το Σεπτέμβριο του 2013 οι εμπλεκόμενοι φέρονται να εξαπάτησαν τουλάχιστον είκοσι πολίτες στη Θεσσαλονίκη, το Βόλο, τη Μυτιλήνη και τα Μέγαρα Αττικής.

Ως «όχημα» της δράσης τους, παρουσίαζαν πέντε εταιρίες, διεθνούς βεληνεκούς, μία εκ των οποίων -κατά την Αστυνομία- αποτελούσε υποκατάστημα επιχείρησης με έδρα την Αυστρία, ενώ η ταυτότητα των υπολοίπων ερευνάται. Ο 50χρονος Αυστριακός και η 46χρονη σύζυγός του εμφανίζονταν κατά περίπτωση ως διαχειριστές και νόμιμοι εκπρόσωποι των παραπάνω εταιριών, με τις οποίες υποτίθεται ότι θα συνεργάζονταν τα θύματα δια μέσω ενός πολύπλοκου και σκοπίμως δυσνόητου –όπως χαρακτηρίζεται από την Αστυνομία- προγράμματος που αποδείχθηκε ανύπαρκτο.

Πιο ειδικά, χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της «πυραμίδας» και με δέλεαρ το εύκολο και μεγάλο κέρδος, οι επιτήδειοι έπειθαν τους ανυποψίαστους επιχειρηματίες να συμμετάσχουν με αρχικό χρηματικό κεφάλαιο στο υποτιθέμενο πρόγραμμα, το οποίο δήθεν θα τους καθιστούσε μέλη ενός δικτύου επιχειρήσεων - συμβεβλημένων με τις παραπάνω εταιρίες.

Είναι χαρακτηριστικό ότι οι κατηγορούμενοι υπόσχονταν στους παθόντες, τους οποίους συναντούσαν σε σεμινάρια και εκδηλώσεις που οργάνωναν για τον σκοπό αυτό, ότι χάρη στη συνεργασία αυτή θα διεύρυναν το πελατολόγιό τους και ότι θα εξασφάλιζαν έκπτωση στις παρεχόμενες υπηρεσίες, αλλά και στην αγορά προϊόντων μεταξύ των δήθεν συναλλασσόμενων επιχειρήσεων.

Προκειμένου δε να πείσουν τους παθόντες, τους παρείχαν διαβεβαιώσεις ότι θα μπορούσαν να αποχωρήσουν οποιαδήποτε στιγμή επιθυμούσαν από το πρόγραμμα κι ότι θα έπαιρναν πίσω το αρχικό τους κεφάλαιο. Όπως αναφέρεται στη δικογραφία, το παράνομο περιουσιακό όφελος που φέρονται ότι αποκόμισαν κατά το παραπάνω χρονικό διάστημα ανέρχεται σε 81.071 ευρώ, ενώ οι αστυνομικές έρευνες συνεχίζονται για τον εντοπισμό τυχόν άλλων ατόμων που εξαπατήθηκαν από τους ίδιους.

«Είμαι δημοσιογράφος. Εκδίδω περιοδικά και διατηρώ ειδησεογραφικές ιστοσελίδες (ηλεκτρονικές εφημερίδες) σε περιοχές στην Β’ Περιφέρεια της Θεσσαλονίκης όπως το Ωραιόκαστρο, τα Πεύκα κ.α.

Εκδότης υπήρξα επίσης της πανελλαδικής εφημερίδας για την οικολογία και το περιβάλλον «βιολογικά» καθώς και της ιστορικής-πολιτιστικής εφημερίδα«Πόντος». Εργάστηκα ως δημοσιογράφος σε εφημερίδες, ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς στην Ελλάδα και την Κύπρο και τιμήθηκα με το πρώτο βραβείο ελληνικής τηλεόρασης 1992 για το ντοκιμαντέρ «Αποστολή στην Ίμβρο» όπου αποκάλυπτα τα δράμα των τελευταίων Ελλήνων της Ίμβρου που καταπιέζονταν από το ρατσιστικό τουρκικό καθεστώς έγραφε ο ίδιος πριν τις εκλογές ενώ για την επιλογή του να κατέβει υποψήφιος με το Ποτάμι ανέφερε: Αγαπώ την πολιτική και τη θεωρώ μία ανώτερη μορφή εθελοντισμού. Δεν είχα ψηφίσει κανένα κόμμα τα τελευταία 14 χρόνια, ως τις πρόσφατες Ευρωεκλογές, καθώς το παλιό πολιτικό σύστημα δεν εξέφραζε τα όνειρα μου για την Ελλάδα του αύριο. Είμαι από αυτούς που δεν είχαν και δεν ήξεραν τι να ψηφίσουν αυτά τα 14 χρόνια. Η λύση ήρθε από το "Ποτάμι" που με ξανάβαλε στην πολιτική. Νέα νοοτροπία, φρέσκιες ιδέες, ανοιχτό σε όλους, δημοκρατικός τρόπος λειτουργίας.»

Πηγή  via http://www.koutipandoras.gr/