Πρώην μέλη της ΔΗΜΑΡ προσχωρούν στον ΣΥΡΙΖΑ

Με ανακοίνωσή της η «Αριστερή Προοπτική» γνωστοποίησε την ένταξη της στον ΣΥΡΙΖΑ, υποστηρίζοντας πως η «προοπτική για την αριστερά υπάρχει και περνάει υποχρεωτικά μέσα από την ανασύνθεσή».

Η «Αριστερή Προοπτική» είναι μία πολιτική κίνηση και αποτελείται από πρώην μέλη της ΔΗΜΑΡ, τα οποία αποχώρησαν το 2013 διαφωνώντας με τη συμμαχία ΝΔ-ΠΑΣΟΚ.

Η ανακοίνωση:

«Στις εκλογές του Ιανουαρίου για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά και στην Ευρώπη, ο λαός εμπιστεύθηκε την διακυβέρνηση της χώρας στην αριστερά. Η «Αριστερή Προοπτική», χαιρέτισε αυτή την εκλογική επιτυχία θεωρώντας ότι αποτελεί μια ιστορική στιγμή για την αριστερά και τη χώρα.

Οι εξελίξεις όπως διαμορφώθηκαν στους επτά μήνες που μεσολάβησαν, ανέδειξαν τα όρια άσκησης πολιτικής, από την κυβέρνηση, στις συνθήκες της κρίσης που μαστίζει την χώρα την τελευταία πενταετία, στο ασφυκτικό πλαίσιο που έχουν δημιουργήσει τόσο οι δεσμεύσεις των προηγούμενων κυβερνήσεων, όσο και οι ασφυκτικές πιέσεις των δανειστών,

Τα αποτελέσματα δεν ήταν αυτά που επιθυμούσαμε, ούτε πολύ περισσότερο αυτά που θα ικανοποιούσαν τις ελπίδες και τις προσδοκίες που εναπέθεσε ο λαός μας στην κυβέρνηση με την ετυμηγορία του.

Σε ότι μας αφορά συνεχίζουμε να πιστεύουμε ότι η προοπτική μιας δημοκρατικής και προοδευτικής διεξόδου από την κρίση δεν είναι άλλη από την συνέχιση και ολοκλήρωση του έργου της κυβέρνησης. Αν δεν το κάνει η αριστερά, δεν μπορεί να το κάνει καμιά άλλη πολιτική δύναμη. Προϋπόθεση, η ενίσχυσή της στις επερχόμενες εκλογές.

Η «Αριστερή Προοπτική» ως μια πολιτική κίνηση που στήριξε τον ΣΥΡΙΖΑ από τις ευρωεκλογές του 2014 και εργάστηκε μέχρι σήμερα με τις μικρές της δυνάμεις για να γίνει πράξη η προοδευτική και αριστερή διακυβέρνηση, πιστεύει ότι προοπτική για την αριστερά υπάρχει και περνάει υποχρεωτικά μέσα από την ανασύνθεσή του .

Οι πρόσφατες εσωκομματικές εξελίξεις στον ΣΥΡΙΖΑ, κατέδειξαν το εγγενές αδιέξοδο του εγχειρήματος της ενοποίησης, συγκόλλησης ουσιαστικά, σε ένα ενιαίο κόμμα, διαφορετικών ιδεολογικών προσανατολισμών και διαφορετικών πολιτικών σχεδίων.

Χωρίς και πολύ περισσότερο, ενάντια στον ΣΥΡΙΖΑ, δεν μπορούν να αναζητηθούν λύσεις στον χώρο της αριστεράς.

Η νέα πραγματικότητα που διαμορφώθηκε στον ΣΥΡΙΖΑ, έχει εξαλείψει, από τα πράγματα, τους λόγους που μας οδήγησαν στην αποχώρησή μας από τον ΣΥΝ το 2010.

Η «Αριστερή Προοπτική» ολοκλήρωσε τον κύκλο της.

Η ομόφωνη απόφασή μας είναι η ένταξη στον ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να συμβάλλουμε, όσο καλύτερα μπορούμε στη νέα δύσκολη προσπάθεια για την ανασύνθεσή του». 

Πηγή 

Λάθος η κατάργηση του αεροδρομίου του Ελληνικού

Του Νίκου Γυπαράκη*

Είναι τεράστιο λάθος η κατάργηση του Αεροδρομίου του Ελληνικού. Ολόκληρη η περιοχή των 5.300 στρεμμάτων του Ελληνικού πρέπει να αξιοποιηθεί κατά τον βέλτιστο εκείνο τρόπο ώστε να αποτελεί εξασφαλισμένο έσοδο για την οικονομία της χώρας, με ανάπλαση χώρου που θα σέβεται το περιβάλλον. Σπάνια, σε μητρόπολη προηγμένου κράτους του Δυτικού κόσμου έχει «ξηλωθεί» έτοιμο αεροδρόμιο.

Οι υποδομές που χρειάστηκαν πλέον των 60 ετών για να χτιστούν, επιβάλλεται να αναβαθμισθούν, όχι να καταστραφούν, επαληθεύοντας έτσι επάξια τον τίτλο του Ελληνικού ως το μεγαλύτερο φιλέτο της Ευρώπης.

Έχει βγει ποτέ στο φως καμία σοβαρή μελέτη για το ενεργειακό κόστος του ξηλώματος και μόνον των δύο διαδρόμων του από ασφαλτοτάπητα και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις από την αποκομιδή των μπάζων για τους τέσσερεις όμορους δήμους, του Ελληνικού, Ηλιούπολης, Αργυρούπολης και Γλυφάδας;

Ήδη από το 2009, το ΣτΕ έχει χαρακτηρίσει ως παράνομη την υπουργική απόφαση με την οποία καταργήθηκαν προϋπάρχουσες αεροπορικές εγκαταστάσεις. Παράλληλα, υπάρχει ευτυχώς μια αφυπνισμένη μερίδα απλών, καθημερινών ανθρώπων που πιστεύει ότι η προωθούμενη εκποίηση του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού αποτελεί τριπλό λάθος. Οικονομικό, περιβαλλοντικό και πολιτικό.

Από την άλλη, έχουμε και το οξύμωρο σχήμα που φέρει τη σφραγίδα της κυβερνητικής μηχανής: Ήπια εκμετάλλευση με ουρανοξύστες!

Και τότε, ποια είναι η λύση; Σίγουρα λύση δεν είναι να χτιστούν άναρχα δύο δεκάδες εμπορικά κέντρα μεγέθους Golden Hall το καθένα, ούτε να φυτρώσει ξαφνικά ένας πελώριος «παραμυθένιος» βοτανικός κήπος που μέσα σε ένα χρόνο θα έχει οδηγηθεί σε μαρασμό, αφού δεν θα μπορεί να βγάλει ούτε τα μισά του έξοδα.

Μια ρεαλιστική πρόταση λοιπόν, είναι η εκμετάλλευση του Ελληνικού στο τρίπτυχο πάνω στο οποίο πρέπει να στηριχθεί η αναδιάρθρωση της εθνικής οικονομίας. Δηλαδή, Ενέργεια, Τουρισμός, Περιβάλλον.

Το «Ελληνικό», είναι ένας χώρος που, με τις ελάχιστες δυνατές παρεμβάσεις, μπορεί να καλύψει και τα τρία συνθετικά του τριπτύχου. Με την προϋπόθεση ότι διαμορφώνεται σε μικρότερο αεροδρόμιο μέσα σε ένα μητροπολιτικό πάρκο, τότε το θέμα του Τουρισμού μπορεί να συμβάλλει ουσιαστικά στην επίτευξη του απώτερου αυτού σκοπού. Η αναβάθμιση των υφιστάμενων κτιριακών εγκαταστάσεων – με αντιπροσωπευτικό παράδειγμα το ξεχωριστό κτίριο Σααρίνεν του Ανατολικού Αεροσταθμού – κατά τέτοιο τρόπο που να προσφέρουν μια ξενοδοχειακή υποδομή πολλών αστέρων, σε συνδυασμό με την δημιουργία μιας εξειδικευμένης μαρίνας για πολυτελή σκάφη και θαλαμηγούς, ανοίγει ένα κεφάλαιο που θέλει ιδιαίτερη προσοχή από πλευράς προσέλκυσης εσόδων.

Η προσέγγιση λοιπόν είναι συνδυαστική: Να διατηρήσει το Ελληνικό τον ρόλο ενός μικρότερου «πράσινου» αερολιμένα, έτσι ώστε να κατατάσσεται στα «Περιφερειακά Αεροδρόμια Κατηγορίας ΙΙΙ», τα οποία εξυπηρετούν κατά κανόνα μικρά αεροσκάφη της Γενικής Αεροπορίας που υπόκεινται σε αυστηρούς περιορισμούς ως προς το ηχητικό τους ίχνος και ταχύτητες προσέγγισης. Η συνολική έκταση των εγκαταστάσεών του να περιοριστεί στα 300 στρέμματα ή το 1/18 της διαθέσιμης έκτασης, ενώ παράλληλα να διατεθούν άλλα 60 στρέμματα για φωτοβολταϊκά εγκατεστημένης ισχύος 2MW ώστε να μπορεί να υπερκαλύψει την ενεργειακή αυτονομία του συνόλου των εγκαταστάσεών του. Το υπόλοιπο της διαθέσιμης έκτασης να διαμορφωθεί σε ένα ελκυστικό πάρκο μέσης δενδροφύτευσης, με ετήσιο κόστος συντήρησης το πολύ 2.000 ευρώ ανά στρέμμα. Αυτό θα μπορούσε να καλυφθεί από τα ετήσια έσοδα ενός τέτοιου μικρού αεροδρομίου, σε συνδυασμό με τα έσοδα μιας σύγχρονης μαρίνας για πολυτελή σκάφη. Έτσι, χωρίς επιβάρυνση κρατικού προϋπολογισμού, δημιουργείται ένας πνεύμονας πρασίνου με οικονομική αυτάρκεια, χάρη στην εισροή εσόδων ενός μικρού αλλά σημαντικού για τον τουρισμό αεροδρομίου.

Επειδή η Αττική (και η Ελλάδα γενικώς) στερείται παντελώς μεγάλων, ενιαίων, αδιατάρακτων χώρων, ας διατηρήσουμε έναν τέτοιον ανέπαφο, για παν ενδεχόμενο. Δηλαδή, για την αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών, (όπως σεισμού, εμπρησμού, επιδημίας), για την αεροδιακομιδή ασθενών, για αεροσκάφη ρόλου πολιτικής προστασίας, π.χ., πυροσβεστικά, έρευνας & διάσωσης (SAR), για τη χωροθέτηση ανθρωπιστικών υπηρεσιών και καταλυμάτων, για την επείγουσα αερομεταφορά εφοδίων εκεί όπου απαιτούνται χωρίς να διαταραχτούν άλλες υπηρεσίες, και για τη συνύπαρξη αεροπορικών & αναπτυξιακών δραστηριοτήτων καθώς και πράσινων χώρων αναψυχής και περιπάτου για όλους τους κατοίκους του λεκανοπεδίου με συναυλιακά, εκθεσιακά κέντρα, ενυδρείο κ.ά.

Και εδώ έρχεται το «Ελληνικό» – έτοιμο αεροδρόμιο να προσφέρει όλες τούτες τις υποδομές, τουρισμό (ήλιο, θάλασσα, ιστορία, επίγειες-θαλάσσιες-αεροπορικές συγκοινωνίες, αναψυχή, όλα σ’ έναν κόμβο) εξασφαλίζοντας έτσι ένα μεγάλο και μόνιμο έσοδο. Θα το αφήσουμε να κατατεμαχιστεί ή θα το υποστηρίξουμε να κερδίσει επάξια τον τίτλο του «μεγαλύτερου φιλέτου της Ευρώπης»;

* Ο Νίκος Γυπαράκης είναι αεροναυπηγός μηχανικός, μέλος του Συλλόγου Ελλήνων Αεροναυπηγών και χειριστής αεροσκαφών Γενικής Αεροπορίας.

ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΑΘΗΝΑ

Εκτός εκλογικής λίστας ΣΥΡΙΖΑ ο Μητρόπουλος - "Ανοιχτή" η υπόθεση φοροδιαφυγής

Οριστική είναι, σύμφωνα με πληροφορίες του Newsbomb.gr, η απόφαση του Αλέξη Τσίπρα  να αφήσει εκτός της εκλογικής λίστας του ΣΥΡΙΖΑ τον αντιπρόεδρο της Βουλής Αλέξη Μητρόπουλο, τόσο για πολιτικούς όσο και εξαιτίας της εμπλοκής του ονόματός του στην υπόθεση φοροδιαφυγής για την οποία χθες Τρίτη ο οικονομικός εισαγγελέας ζήτησε την άρση της βουλευτικής του ασυλίας.

Κι ενώ ο Αλέξης Μητρόπουλος υποστηρίζει πως σύμφωνα με το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους αλλά και απόφαση του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών η υπόθεση είναι παραγραμμένη και το πρόστιμο που του είχε επιβληθεί παράνομο, τοereportaz δημοσιεύει τη γνωμοδότηση του ΝΣΚ στην οποία αναφέρεται πως «το δικαίωμα του Δημοσίου δεν υπέκυψε σε παραγραφή». Αυτό είναι άλλωστε και το σκεπτικό του επίκουρου οικονομικού εισαγγελέα κ. Ιωάννη Δραγάτση που ζήτησε την άρση της ασυλίας, ότι δηλαδή το οικονομικό κομμάτι της υπόθεσης δεν έχει παραγραφεί.

Είναι σαφές πως μέσα στο απόλυτα ρευστό πολιτικό σκηνικό μέσα στο οποίο η χώρα πάει σε εκλογές, ο Αλέξης Τσίπρας θέλει πάση θυσία να αποφύγει να ρισκάρει το ηθικό πλεονέκτημα το οποίο διατηρεί έναντι της Νέας Δημοκρατίας, πόσο μάλλον που από τα ίδια τα έγγραφα δεν προκύπτει σαφώς πως ο Αλέξης Μητρόπουλος είναι "εντάξει" στις υποχρεώσεις του προς το Δημόσιο.

Το πολιτικό σκέλος της απόρριψης Μητρόπουλου

Μπορεί η υπόθεση φοροδιαφυγής να επανήλθε χθες Τρίτη στην επιφάνεια, ωστόσο η δυσαρέσκεια του Μεγάρου Μαξίμου προς το πρόσωπο του αντιπροέδρου της Βουλής έχει συσσωρευτεί όλο το προηγούμενο διάστημα. Όπως γράφει το Newsbomb.gr, ο προβληματισμός σχετίζεται τόσο στην ψήφο «παρών» που έδωσε στις 14 Αυγούστου για το τρίτο μνημόνιο, όσο και στη συνεχή του παρουσία σε όλα τα συστημικά ΜΜΕ όπου μιλούσε για ένα μνημόνιο χειρότερο απ’ τα προηγούμενα, ενώ τάσσονταν υπέρ μιας κυβέρνησης όλων των φιλοευρωπαϊκών κομμάτων (ΣΥΡΙΖΑ, Ν.Δ., ΠΑΣΟΚ, Ποτάμι), παρά την κατηγορηματική απόρριψη αυτού του σεναρίου από τον ίδιο τον πρωθυπουργό. 

Πηγή

Άδωνις: Επικίνδυνα άσχετος ή γεννημένος ψεύτης;

γράφει η Καλλιρρόη Παρρέν

Είναι ορισμένοι άνθρωποι που δεν «το έχουν». Είναι μειωμένης αντιληπτικής ικανότητας και ικανοί μόνο για βαβούρα. Συγκεκριμένα, ο Αδωνις Γεωργιάδης. Ένας ακροδεξιός πωλητής βιβλίων αρχαιοελληνικού και πατριωτικού (λέμε τώρα) περιεχομένου που θα είχε παραμείνει ένας γραφικός κλόουν αν τα καθεστωτικά ΜΜΕ δεν τον έκαναν φίρμα και αν και ο ίδιος δεν ήξερε να πουλά καλά τον εαυτό του και να γλύφει εκεί που πρώτα έφτυνε.

Η ουσία όμως δεν αλλάζει. Όσο κι αν ο Αδωνις στάθηκε αρκετά έξυπνος ώστε να εκμεταλλευτεί το ακροδεξιό άνοιγμα του Σαμαρά και να μεταπηδήσει στη ΝΔ από το ΛΑ.Ο.Σ., δεν σημαίνει κιόλας ότι έπαψε να είναι αυτός που είναι: ένας ημιμαθής που βγάζει τσιρίδες και κουνιέται σπαστικά σαν μαριονέτα, ξερνώντας ένα σωρό ανακρίβειες και ψέματα σε υψηλά ντεσιμπέλ. Όπως όλοι οι ημιμαθείς, έτσι και ο Αδωνις είναι ξερόλας. Εχει άποψη επί παντός επιστητού και όταν δεν την εκφέρει στα κανάλια και στα ραδιόφωνα (πράγμα εξαιρετικά σπάνιο), τη μεταφέρει στα social media. Και όπως όλοι οι ξερόλες, την πατάει συχνά-πυκνά, ιδίως όταν επιχειρεί να καταπιαστεί με την εξωτερική πολιτική.

Τις λίγες φορές που αποπειράθηκε να επιτεθεί στο υπουργείο εξωτερικών και στον Νίκο Κοτζιά προσωπικά, αναγκάστηκε να δαγκώσει τη γλώσσα του. Με αφορμή την επαπειλούμενη κατεδάφιση ορθόδοξου ναού στη Χιμάρα,  το πρωί του Σαββάτου ο Αδωνις ρωτούσε στο τουίτερ, το οποίο δεν πρέπει να αποχωρίζεται ούτε την ώρα που κοιμάται, «που υπάρχει ο Νίκος Κοτζιάς» ο οποίος μάλιστα «το έπαιζε και σκληρός». Ότι το ΥΠΕΞ είχε εκδώσει σχετική ανακοίνωση μια μέρα νωρίτερα ούτε που το πήρε χαμπάρι ή τέλος πάντων, έκανε ότι δεν το πήρε. Μάλλον τον παρέσυρε ο φίλος του ο Μουρούτης, ο πρώην υπασπιστής του Σαμαρά και νυν τίποτα, αν και πάντα μάστορας του γκεμπελισμού, ο οποίος επίσης Σάββατο πρωί και πριν τον Αδωνι ρωτούσε στο τουίτερ για τη δήθεν «αφωνία» του ΥΠΕΞ και του Ν. Κοτζιά.

Όταν χρήστες του τουίτερ του επεσήμαναν τη γκάφα του, ο Αδωνις δεν μπήκε στον κόπο να επανορθώσει. Δεν παραδειγματίστηκε καν από τον αρμόδιο της ΝΔ για θέματα εξωτερικής πολιτικής, τον βουλευτή και διπλωμάτη Γιώργο Κουμουτσάκο, ο οποίος έγραψε στο δικό του λογαριασμό στο τουίτερ ότι ήταν «ορθή η ανακοίνωση του εκπροσώπου τύπου του ΥΠΕΞ για τα απαράδεκτα γεγονότα στις Δρυμάδες».

Δεν είναι μόνο ότι οι γκεμπελίσκοι της ΝΔ τύπου Αδωνι και Μουρούτη δεν μπαίνουν καν στον κόπο να συντονιστούν μεταξύ τους όταν πρόκειται να κάνουν την προπαγάνδα τους. Είναι κι ότι δεν προλαβαίνουν να μετράνε τα χαστούκια που τους έρχονται από τις εξελίξεις. Η κατεδάφιση του ναού στη Χιμάρα την οποία επιχείρησαν να κάνουν παντιέρα για τη δήθεν ανικανότητα της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής σταμάτησε χάρη στις αντιδράσεις της ελληνικής μειονότητας, της ορθόδοξης εκκλησίας της Αλβανίας και της ελληνικής κυβέρνησης. Για όσους δεξιούς και μη ενδιαφέρονται, η είδηση υπάρχει στη «Δημοκρατία», μια από τις πλέον ταυτισμένες με τη ΝΔ εφημερίδες.

Φυσικά, και αυτό ο Αδωνις το έκανε γαργάρα, όπως άλλωστε συνηθίζει κάθε φορά που η πραγματικότητα τον διαψεύδει (ε, τότε να αλλάξουμε την πραγματικότητα βρε αδερφέ!). Έτσι, ο Αδωνις που δεν είναι σε θέση να ξεχωρίσει την ήρα από το στάρι, την πάτησε με τον ίδιο τρόπο και τον περασμένο Ιούλιο. Διαβάζοντας ένα παραπλανητικό δημοσίευμα της «Καθημερινής», ο μέγας πολιτικός νους εξήγαγε το συμπέρασμα ότι η Ελλάδα αναγνώριζε περουσιακά δικαιώματα στους Τσάμηδες και επέρριπτε για αυτό ευθύνες στον Νίκο Κοτζιά. «Απίστευτη δήλωση του ΥΠΕΞ, ενώπιον του Αλβανού ομολόγου του για τους Τσάμηδες. Έμμεση αναγνώριση!», έγραψε σε μια τουϊτερική τσιρίδα που αν ήταν προφορική δήλωση θα έσπαγε το φράγμα του ήχου.

Σε μια σπάνια κίνηση, το ΥΠΕΞ το οποίο δεν συνηθίζει να σχολιάζει όσα γράφουν οι πολιτικοί στο τουίτερ, εξέδωσε ολόκληρη απάντηση για την αφεντιά του σχολιάζοντας ότι «στοιχειώδης γνώση της διάκρισης μεταξύ των νομίμων περιουσιακών δικαιωμάτων Αλβανών πολιτών στην Ελλάδα σε σχέση με τους καταδικασθέντες για εγκλήματα πολέμου συνεργάτες του φασισμού και του ναζισμού, θα προστάτευαν τον κ. Γεωργιάδη από το ολίσθημα αυτό». Η ανακοίνωση κατέληγε τονίζοντας ότι «ο χώρος της εξωτερικής πολιτικής δεν προσφέρεται για κομματική εκμετάλλευση». Ψιλά γράμματα βέβαια για τα αυτιά του Αδωνι ο οποίος ακολουθεί την τακτική «πες – πες, όλο και κάτι θα μείνει».

Ευτυχώς, αυτό που μένει είναι η ανεξάντλητη βλακεία του Αδωνι Γεωργιάδη. Γιατί για να γίνεις ένας επιτυχημένος Γκέμπελς θα πρέπει να διαθέτεις και δυο δράμια μυαλό. Να ξέρεις, αν μη τι άλλο, μέχρι πού σε παίρνει να παίξεις και να μη μπαίνεις σε άγνωστα χωράφια με αποτέλεσμα να τρως έμμεσο άδειασμα μέχρι και από το ίδιο σου το κόμμα (βλέπε Κουμουτσάκο).

Για αυτό σου λέω Αδωνι, κλείσε το ρημάδι γιατί γίνεσαι ρεζίλι. Καλύτερα να πουλάς βιβλία παρά να μιλάς ή να γράφεις στο τουίτερ. Ή όπως σου απάντησε και ο ίδιος ο Νίκος Κοτζιάς μέσω του αγαπημένου σου τουίτερ τον περασμένο Γενάρη, την πρώτη και τελευταία φορά που ασχολήθηκε μαζί σου, «είναι καλό να πουλάς βιβλία, καλύτερα όμως θα ήταν να διαβάζεις και κανένα βιβλίο».

Δεν υποχωρεί ο «κίτρινος πυρετός»

Παραμένουν οι ισχυρές αναταράξεις από την οικονομική επιβράδυνση της Κίνας. Για πέμπτη συνεχόμενη ημέρα στην Κίνα, οι δείκτες παρέμειναν στο «κόκκινο».

Ο δείκτης  Shanghai Composite ολοκλήρωσε τις συναλλαγές με πτώση 1,38% χάνοντας και το επίπεδο των 3.000 μονάδων. Στο Χονγκ Κονγκ, ο δείκτης Hang Seng σημειώσε πτώση 1,14%.

Χθες, η κυβέρνηση της Κίνας προχώρησε σε περαιτέρω ρευστότητα στο χρηματοπιστωτικό σύστημα, ύψους 150 δισ. γουάν και σε μείωση του βασικού επιτοκίου δανεισμού κατά 0,25 ποσοστιαίες μονάδες, με ισχύ από σήμερα.

Την ίδια ώρα, οι μετοχές στο Τόκιο κινήθηκαν ανοδικά με το δείκτη Nikkei να κλείνει με κέρδη της τάξης του 3,2% και ο Topix με κέρδη 3,23%.

Πέφτουν τα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια

Σε αρνητικό πρόσημο γύρισαν την Τετάρτη -κατά την έναρξη των συναλλαγών- τα ευρωπαϊκά χρηματιστήρια.

Με πτώση πάνω από 1% άνοιξε το χρηματιστήριο του Λονδίνου, την επομένη μιας θετικής συνεδρίασης.

Στην Φρανκφούρτη, ο βασικός δείκτης Dax υποχώρησε κατά 1,69% και διαμορφώθηκε στις 9.956,85 μονάδες. Ο δείκτης MDax υποχώρησε κατά 0,98% για να διαμορφωθεί στις 19.110,23 μονάδες.

Στο Παρίσι, ο δείκτης CAC 40 υποχώρησε κατά 1,44%, με απώλειες 65,6 μονάδων και διαμορφώθηκε στις 4.499,23 μονάδες.

Στην περιφέρεια, ο ΙΒΕΧ 35 στη Μαδρίτη υποχωρεί 1,64%, ο PSI 20 στη Λισσαβόνα κινείται 1,7% χαμηλότερα και ο ιταλικός ΜΙΒ χάνει 1,71%.

Το χρηματιστήριο Αθηνών άνοιξε με πτώση μετά την εκρηκτική άνοδο που σημειώθηκε τη χθεσινή ημέρα. Λίγο μετά το μεσημέρι ο γενικός δείκτης επανέκαμψε και παρουσιάζει θετικό πρόσημο.   

Πηγή

Ψηφιακός εμφύλιος

γράφει η Ντίνα Δασκαλοπούλου

«Γιατί καθρέφτης σου είναι κόσμε αυτή η γη όπως την κατάντησες, καθρέφτης σου κι η θάλασσα κι ο Θάνατος σου μοιάζει».

Η τελευταία φράση στο κείμενο της στιχουργού Κατερίνας Δήμα που κάνει τον γύρο του Διαδικτύου αναφέρεται στη γοργόνα της Χαλκιδικής.

Ωστόσο, θα μπορούσε να περιγράφει και τους πολλούς μικρούς θανάτους που ζούμε όλοι φέτος το καλοκαίρι.

Η διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι απλώς εικόνα στις ειδήσεις και ηχηρές αποχωρήσεις των στελεχών του. Είναι ένας εμφύλιος που μαίνεται σε δημόσια θέα, με τα μέλη του να αλληλλοσπαράσσονται τόσο στον πραγματικό κόσμο όσο και στον ψηφιακό.

Το διαδίκτυο υπήρξε το κατεξοχήν όπλο του ΣΥΡΙΖΑ σε όλες τις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις.

Οταν το κόμμα χτυπιόταν σκληρά από τα καθεστωτικά ΜΜΕ και τα στελέχη του ήταν αποκλεισμένα, ο μόνος τρόπος για να απευθυνθεί μαζικά στους ψηφοφόρους ήταν να αξιοποιήσει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Τα μέλη, τα στελέχη και οι φίλοι του κόμματος εκπαιδεύτηκαν τόσο καλά στον ψηφιακό πόλεμο, που από κάποια στιγμή και μετά (στις εκλογές του Ιανουαρίου) το κόμμα σχεδόν δεν χρειαζόταν την εξαιρετική ομάδα του για τα σόσιαλ μίντια. Τώρα αυτά τα ίδια όπλα στρέφονται στον μέχρι χθες σύντροφο.

Ποιος προσχώρησε σε ποια διαδικτυακή ομάδα; Ποιος έκανε λάικ σε ποια ανάρτηση; Ποιος αναδημοσίευσε ποια επιστολή παραίτησης ή προσχώρησης;

Κάθε ψηφιακό ίχνος των χρηστών θεωρείται πια πολιτική δήλωση κι έχει τις ανάλογες επιπτώσεις.

«Τρως διαγραφή γιατί υποστήριξες την ομάδα που ζητά πρόταση μομφής κατά της Προέδρου της Βουλής», «φτου σου που στηρίζεις τους αποστάτες», «ντροπή σου μνημονιακέ», «όποιος πάει με τον Τάδε να διαγραφεί από τη σελίδα μου».

Αυτές είναι οι φράσεις κλισέ της διάσπασης στα χρόνια του φέισμπουκ. Το πόσα μέλη θα αποκτήσει η κάθε διαδικτυακή ομάδα μοιάζει με τις εξορμήσεις για εγγραφές μελών στα παλιά χρόνια, με μια μικρή, αλλά ουσιώδη διαφορά: εδώ μπορείς να κάνεις μέλος της σελίδας σου όποιον θες, ακόμα και χωρίς την έγκρισή του.

Ανίδεοι

Η σελίδα που ζητούσε πρόταση μομφής κατά της Προέδρου της Βουλής είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Πολλοί άνθρωποι είδαν το όνομά τους στους υποστηρικτές της χωρίς να έχουν ιδέα.

Κι ενώ η σελίδα θριαμβολογούσε για τον διαρκώς αυξανόμενο αριθμό των μελών της, πολλοί χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης αναγκάστηκαν να κάνουν δημόσιες αναρτήσεις για να διαφοροποιηθούν.

Τώρα το ενδιαφέρον έχει μετατοπιστεί στη νεοσύστατη σελίδα της Λαϊκής Ενότητας. Γράφει ένας εκ των διαχειριστών της:

«Παρά τις όποιες (θα τις χαρακτήριζα ανήθικες) πολιτικές επιθέσεις, από τους “στημένους εγκάθετους” του πολιτικού συστήματος, τo δυναμικό των μελών της ομάδας ακούμπησε εντός τεσσάρων (4) ημερών τα δύο (2) χιλ. περίπου μέλη. Κοινή θεώρηση όλων μας είναι ότι αυτό από μόνο του έχει μια αξία. Παρά τις συνεχείς επιθέσεις, ακόμα και των χάκερς, κατορθώσαμε και στήσαμε όλοι μας σε μηδενικούς χρόνους αυτήν την ομάδα. Πολιτικά κρίθηκε αναγκαίο γιατί δεν υπάρχει αυτήν τη στιγμή καμία επίσημη διαδικτυακή οργάνωση του κόμματός μας. Από αυτήν τη γωνιά του f-b αλλά και του twitter (έτοιμο) θα προσπαθήσουμε. Θα νικήσουμε και θα δικαιωθούμε επειδή το αξίζουμε. Γνωρίζω πολύ καλά ότι θα δεχθούμε και άλλες ποικίλες εξωτερικές επιθέσεις (κυρίως διαδικτυακές)».

Από την άλλη πλευρά, μέλη που παραμένουν στον ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλουν την ομάδα της ΛΑ.Ε.:

«Ηθική και αυθαιρεσία πάνε μαζί; Πολλοί αντιλήφθηκαν τις τελευταίες μέρες ότι είναι μέλη σε ομάδα της ΛΑ.Ε. και αναρωτιόντουσαν ποιος τους έβαλε. Το πιθανότερο να μην τους έβαλε κανείς, γιατί πρόκειται για παλιά ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ, που άλλαξαν το όνομά της και οικειοποιήθηκαν έτοιμο αριθμό μελών για να δείξουν μαζικότητα. Εχθές υπήρξε ανάρτηση κιόλας που καυχιόταν ότι σε 4 μόλις μέρες έφθασαν τα 2.000 μέλη».

Η διάσπαση στα χρόνια του φέισμπουκ έχει πολλές πρωτοτυπίες. Ετσι, δεν είναι λίγα τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ που αποχωρούν με αναρτήσεις στα σόσιαλ μίντια, αντί για παραιτήσεις στις οργανώσεις τους: άλλοι με λακωνικές εξηγήσεις, άλλοι με μακροσκελείς αναλύσεις κι άλλοι με ποιήματα (οι ποιητές της ήττας έχουν την τιμητική τους, όπως και το παλιό τραγούδι του Τριπολίτη «έβγαλε βρώμα η Ιστορία ότι ξοφλήσαμε»).

Την ίδια ώρα ο πόλεμος μαίνεται με αφορμή κάθε φορά ένα πρόσωπο που -αποχωρώντας ή παραμένοντας- προκαλεί την ανάφλεξη.

Λάθος

Δεν λείπουν επίσης και οι απευθείας επιθέσεις σε σελίδες βουλευτών, οι οποίοι στις περισσότερες των περιπτώσεων σιωπούν.

«Αλήθεια, σε αυτές τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ με ποιο πρόγραμμα κατεβαίνει; Αν κάποιος ακύρωσε -στην πράξη- τον ΣΥΡΙΖΑ, αν κάποιος λειτούργησε εκτός καταστατικού και Συνεδριακών αποφάσεων, είναι ο Τσίπρας!!!», γράφει ο ένας σύντροφος.

Στον αντίποδα ένας άλλος στηλιτεύει τους «αποστάτες»: «Ευτυχώς η Ραχήλ πήγε στην ΛΑ.Ε. και διόρθωσε ένα λάθος (μας)».

Ανάμεσα στους αποφασισμένους των δύο πλευρών συνθλίβονται σιωπηλοί οι πολλοί.

«Εφτασα στο σημείο να μην μπαίνω πια καθόλου στη σελίδα μου», μας λέει η Βάσω.

«Οι κραυγές και των δυο δεν μπορούν να καλύψουν τη σιωπή των πολλών. Αν ησυχάσουν λίγο θα καταλάβουν ότι είναι εκκωφαντική. Γι' αυτό κανείς να μην είναι βέβαιος για το τι θα πράξουμε στο τέλος. Προς το παρόν πενθούμε».

Οδεύουμε προς παγκόσμια ύφεση

γράφει ο Κωνσταντίνος Βέργος*

Η παγκόσμια υποχώρηση τιμών στα χρηματιστήρια, που ξεκίνησε τον τελευταίο μήνα, εκτιμούμε ότι πιθανότατα δεν είναι προσωρινή και θα έχει τεράστιες επιπτώσεις σε βάθος χρόνου.

Κατ’ αρχήν, παρά το ότι η πτώση ξεκίνησε με αφορμή την αναταραχή στην κινεζική αγορά μετοχών, που οφείλεται στο «παρκάρισμα» υπέρ αξιών στο κινεζικό χρηματιστήριο από τις υπεραξίες της αγοράς ακινήτων της Κίνας, όπως περίπου είχε γίνει σε πολλές δυτικές χώρες το 1999, συνοδεύεται από κατάρρευση των τιμών πετρελαίου και μετάλλων.

Η κατάρρευση των τιμών πετρελαίου και μετάλλων οφείλεται στη χαμηλή ζήτηση πρώτων υλών ως αποτέλεσμα της χαμηλής παραγωγής, και προδιαθέτει για παγκόσμια ύφεση όχι μόνο στην Κίνα, αλλά και στις ΗΠΑ και σε όλες τις μεγάλες παγκόσμιες οικονομίες.

Το πρόβλημα επομένως δεν θα ξεπεραστεί με κάποιου βαθμού «μέτρα ποσοτικής χαλάρωσης» που έγιναν σε ΗΠΑ και Ευρωπαϊκή Ενωση μετά την κρίση.

Είναι βαθύτερο πρόβλημα και απαιτεί άλλο αναπτυξιακό μοντέλο και πολιτική σημαντικών επενδύσεων που δεν φαίνεται ότι θα υλοποιηθεί παγκοσμίως.

Αρα αναπόφευκτα οδεύουμε προς παγκόσμια ύφεση το 2016 ή στα τέλη του 2015 και σημαντική πτώση χρηματιστηριακών αξιών της τάξης του 40 με 50% στο διάστημα των μηνών που θα ακολουθήσουν για μεγάλες αγορές και ώς 70-80% για περιφερειακές αγορές, σταδιακά βέβαια και με ολοκλήρωση της πτώσης σε 1,5 με 2 χρόνια.

Αυτή η πτώση, που τώρα ξεκινάει, θα έχει πολλές φάσεις (άμεσα κάποια μικροανάκαμψη προς τις 17.000 μονάδες του δείκτη Dow Jones μπορεί να δώσει την τελευταία ευκαιρία για ρευστοποιήσεις σε υψηλά επίπεδα, αλλά χαμηλότερα επίπεδα θα ακολουθήσουν).

Μεγαλύτερες επιπτώσεις από την παρούσα κρίση θα έχουν οι οικονομίες χωρών που σχετίζονται με ενέργεια ή μέταλλα όπως Ρωσία, Βραζιλία, Αυστραλία, Καναδάς, αραβικές χώρες, καθώς οι πτωτικές τιμές τους θα οδηγήσουν σε χαμηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης άμεσα τις χώρες αυτές, αλλά στη συνέχεια θα επεκταθεί παγκοσμίως με χρεοκοπίες τραπεζών, και ίσως κρατών, και κατάρρευση ισοτιμίας νομισμάτων.

Η πτώση αυτή θα οδηγήσει σε πολύ χαμηλότερες αποτιμήσεις το Χρηματιστήριο Αθηνών και επομένως το όποιο πρόγραμμα αύξησης κεφαλαίου τραπεζών, αλλά και ιδιωτικοποιήσεων, θα φέρει πολύ χαμηλότερα έσοδα απ’ όσα θα αναμένονταν αρχικά.

Αρα θα υπάρξουν σημαντικές έμμεσες επιπτώσεις και για την ελληνική οικονομία, αλλά και τη δυνατότητα της Ελλάδας να αποπληρώσει τις υποχρεώσεις της προς τους πιστωτές, καθώς σε καθεστώς πτωτικό χρηματιστηριακών αξιών διαμορφώνονται χαμηλότερες αποτιμήσεις και μικρότερη δυνατότητα άντλησης των απαραίτητων κεφαλαίων.

*καθηγητής Χρηματοοικονομικών στο Πανεπιστήμιο Πόρτσμουθ, Μεγάλη Βρετανία

Αν η Ζωή Κωνσταντοπούλου ήταν πρωθυπουργός: Οι 15 πρώτες μέρες της στην εξουσία!

Κάνουμε το πείραμα του Cern. Πάμε το χρόνο μπροστά. Η Ζωή κάνει δικό της κόμμα, παίρνει 40% στις εκλογές και αναλαμβάνει τη διακυβέρνηση της χώρας.

Οραματίζεται το μέλλον ο Μάκης Ρηγάτος

3 Σεπτεμβρίου 2015: Η Ζωή ανακοινώνει την ίδρυση νέου κόμματος με την κωδική ονομασία «ΕΠ.ΑΛ. Ε.» (ΕΠιτροπή ΑΛηθινών Επαναστατών). Στις εκλογές της 20ης Σεπτεμβρίου συγκεντρώνει ποσοστό 40% και εξασφαλίζει την αυτοδυναμία. Οι πρώτες 15 ημέρες της στην εξουσία θα αλλάξουν τα πάντα στην Ευρώπη.

Ημέρα 1η: Η Ζωή ανακοινώνει τη σύνθεση της Κυβέρνησης. Η ίδια παραμένει πρόεδρος της Βουλής (το κανάλι της Βουλής είχε αγοράσει για 2 χρόνια τα τηλεοπτικά της δικαιώματα), ενώ αναλαμβάνει και το Υπουργείο Οικονομικών για να έχει από κοντά το Σόιμπλε. Στον Τσίπρα και τους συνεργάτες του δεν φέρεται εκδικητικά όπως περίμεναν πολλοί. Στον Αλέξη αναθέτει την ηγεσία του «Ερ. Ε. Νο. Ζω» (Έρευνα Εξωγήινης Νοήμονος Ζωής), ενώ ο Φίλης γίνεται επικεφαλής της «ομάδας κρούσης 21» που θα αναλάβει την αποστολή να βγάζει τα καλαμάκια απ’ τον καφέ του Φλαμπουράρη. Ο Τσακαλώτος αναλαμβάνει χρέη εκφωνητή στο Google Translate.

Ημέρα 2η: Η Ζωή φέρνει στην Αθήνα τον Ντάισελμπλουμ και του ανακοινώνει ότι σύμφωνα με την επιτροπή αλήθειας, το δημόσιο χρέος είναι παράνομο, αθέμιτο, επονείδιστο και μυρίζει και η ανάσα του. Του ανακοινώνει επίσης ότι σε ένδειξη καλής θέλησης την αποζημίωση των Ευρωπαίων και του ΔΝΤ για τα επαχθή δάνεια που έδωσαν στην Ελλάδα παρά τη θέλησή της, θα τη δεχθεί με δόσεις εφόσον οι εταίροι περάσουν τα προαπαιτούμενα που θα τους ζητήσει.

Ημέρα 3η: Η Ζωή πηγαίνει στις Βρυξέλλες για το κρίσιμο Eurogroup. Επισκέπτεται πρώτα το ξενοδοχείο στο οποίο μένει η γερμανική αντιπροσωπεία, μεταμφιεσμένη σε Τζήμερο και αφού βεβαιώνεται ότι ο Σόιμπλε δεν παίζει θέατρο για να παίρνει επίδομα αναπηρίας, επιστρέφει στην αίθουσα συσκέψεων κρατώντας μια τούφα μαλλιά, μια τρόμπα και ένα σταυρό (πέρασε από ένα βενζινάδικο που βρήκε στο δρόμο της να πει μια καλησπέρα). Στους υπουργούς οικονομικών ανακοινώνει ότι η συνεδρίαση δεν θα έπρεπε βάσει κανονισμού να αρχίσει και ζητάει να γίνει πρώτα διάσκεψη προέδρων του Eurogroup με την παρουσία και της ίδιας για να καθοριστεί η σωστή ώρα έναρξης.

Ημέρα 4η: Η διάσκεψη των προέδρων συνεχίζεται για 26η ώρα. Στο μεταξύ έχει καταφτάσει ανθρωπιστική βοήθεια από την Ελλάδα για τους προέδρους μαζί με ένα μήνυμα του Αλέξη Μητρόπουλου στον Ντάισελμπλουμ: «Ksini in Retire was little cat in front of her. Tasos Mitropoulos (Ayto to onoma pes an se rwthsei poios to esteile)».

Ημέρα 5η: Η διάσκεψη των υπνοβατών αποδέχεται την εισήγηση της Ζωής να ξεκινήσει το Eurogroup, μια ώρα ανθρώπινη και αποδεκτή απ’ όλους (04:35 το πρωί). Οι υπουργοί πηγαίνουν στα πιτς για να πάρουν τον ορό και τον υπνόσακό τους και στη συνέχεια κάνουν το σταυρό τους και μπαίνουν στην αίθουσα του μαρτυρίου.

Ημέρα 6η: Η Ζωή διαβεβαιώνει τους υπουργούς οικονομικών ότι η Ελλάδα είναι έτοιμη να πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα ώστε να ξανακερδίσει την εμπιστοσύνη τους και για να μην έχουν την παραμικρή αμφιβολία τους διαβάζει τη σχετική λίστα: 1) Πρόσληψη 200.000 δημοσίων υπαλλήλων 2) Κρατικοποίηση Τραπεζών, ΟΠΑΠ, Λιμένων, ΟΤΕ, ΔΕΗ και άλλων 1567 οργανισμών στρατηγικής σημασίας 3) Επαναφορά επιδόματος σάντουιτς (και προσθήκη επιδόματος κλαμπ σάντουιτς) στους υπαλλήλους της ΔΕΗ και άλλα 35 μέτρα που θα τους ανακοινώσει μόλις ανανήψουν απ’ το εγκεφαλικό. Ο Σόιμπλε προλαβαίνει να ψελλίσει «Γιάνη είσαι σπίτι; Γιατί σε παίρνω και μιλάει» ενώ το Eurogroup ολοκληρώνεται χωρίς συμφωνία.

Πηγή

Και τον Τσίπρα πρωθυπουργό δέχεται ο Μεϊμαράκης, αρκεί να μην ψηφίσει ο λαός

Τα τελευταία χρόνια της κρίσης και της ρευστοποίησης του πολιτικού σκηνικού το έχουν δέιξει για τα καλά: Κάποιοι πασχίζουν να αποτρέψουν την προσφυγή στη λαϊκή ετημυγορία και προτιμούν τη διευθέτηση μεγάλων ζητημάτων και διαφορών στις διεργασίες με κλειστές πόρτες. Αυτό επιβεβαίωσε για μια ακόμη φορά ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης στη χθεσινή του συνέντευξη στο ΣΚΑΪ, δηλώνοντας πως θα συζητούσε την παραμονή του Αλέξη Τσίπρα στην πρωθυπουργία, παρά τα όσα του έχει καταλογίσει, αρκεί να μη γίνουν εκλογές.

"Αν ήθελε να μείνει έχει τον τρόπο, ακόμα και την Παρασκευή μπορεί" είπε ο αρχηγός της Νέας Δημοκρατίας, δικαιολογώντας την άποψη πως ο Αλέξης Τσίπρας πάει σε εκλογές για να παραδώσει την εξουσία. "Κυβέρνηση και υπό τον κο. Τσίπρα και από την παρούσα Βουλή θα μπορούσαμε να συζητήσουμε, με ένα μίνιμουμ προγράμματος το οποίο θα μπορούσε να εξελιχθεί και να είναι υπέρ της ελληνικής οικονομίας", συμπλήρωσε. 

Νωρίτερα όμως είχε επιτεθεί με σφοδρότητα στον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, καταλογίζοντάς του απρέπεια, αλαζονεία, πως έχει συμφωνήσει ουρά μέτρων τα οποία κρύβει, ακόμα και πως εξυπηρετεί συμφέροντα είπε. Παρόλ΄αυτά είναι έτοιμος να συγκυβερνήσει μαζί του και να γίνει "υφιστάμενός" του... Τόσο πολύ φοβάται ο κ. Μεϊμαράκης την κρίση του λαού;

Πηγή

Βόμβα από τους «53» του ΣΥΡΙΖΑ: Σκέφτονται να αποσύρουν από τα ψηφοδέλτια Τσακαλώτο-Σακελλαρίδη

Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, ενόψει εκλογών καθώς οι αποχωρήσεις από το κόμμα αλλά και οι αποσύρσεις στελεχών από τα ψηφοδέλτια είναι σαρωτικές.

Σύμφωνα με πληροφορίες του iefimerida.gr, στα γραφεία της «Εποχής» συνεδρίασε η ομάδα των 53 προκειμένου να αποφασίσουν για την στάση που θα κρατήσουν. Σε αυτό το πλαίσιο έχουν διατυπωθεί εισηγήσεις να αποσυρθούν από τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος – ο οποίος υπέγραψε το Μνημόνιο 3 – και ο τέως κυβερνητικός εκπρόσωπος Γαβριήλ Σακελλαρίδης, ο οποίος συνόδευσε σε όλα τα ταξίδια του στις Βρυξέλλες τον Αλέξη Τσίπρα.

Στην αποψινή συνεδρίαση, που διήρκησε σχεδόν μέχρι τα μεσάνυχτα, δεν ελήφθη τελική απόφαση και όλα παραπέμπονται για την «διερυμένη συνεδρίαση της Κεντρικής Επίτροπής» (Πανελλαδική Συνδιάσκεψη) του ΣΥΡΙΖΑ το Σαββατοκύριακο. Ωστόσο, είναι προφανές ότι στις τάξεις της τάσης, επικρατεί έντονος σκεπττικισμός.

Οι δύο συναντήσεις που έγιναν, η μία την Κυριακή και η άλλη εχθές, κατέδειξαν ότι οι «53+» δεν θα προχωρήσουν ως μια ενιαία και συμπαγής τάση. Οι περισσότεροι τάχθηκαν τελικά υπέρ της παραμονής τους στον ΣΥΡΙΖΑ, παρά τη διάσπαση και έχουν προκύψει  τρεις διαφορετικές προσεγγίσεις.

 Στον πυρήνα της πρώτης προσέγγισης βρίσκεται η παραμονή στο κόμμα και η συμμετοχή στα ψηφοδέλτιά στις προσεχείς εκλογές. Σύμφωνα με πληροφορίες, βασικοί υποστηρικτές αυτής της άποψης είναι κυρίως στελέχη που πέρασαν από κυβερνητικές θέσεις. Συγκεκριμένα, ο Ευκλείδης Τσακαλώτος, η Θεανώ Φωτίου και η Τασία Χριστοδουλοπούλου θεωρούν πως μέσα σε αυτό το δύσκολο πλαίσιο θα πρέπει να συνεχιστεί η προσπάθεια για να μη χαθεί πρόωρα το στοίχημα της αριστερής κυβέρνησης.

Η κα Χριστοδουλοπούλου ήδη από τη συνάντηση της Κυριακής είχε θέσει το ζήτημα της διαχείρισης θεμάτων, πέραν της συμφωνίας, σε σχέση με μια άλλη κυβέρνηση στην οποία δεν θα συμμετέχει ο ΣΥΡΙΖΑ. Πάντως, η συγκεκριμένη υπουργός δεν αναμένεται να είναι υποψήφια, όπως δεν ήταν και στις εκλογές του Ιανουαρίου του 2015.

Αντίθετα, ο σύζυγος της, Θοδωρής Δρίτσας, βρίσκεται κοντά στο να συμμετέχει ξανά στις εκλογές, ύστερα από επικοινωνία που είχε με το Μέγαρο Μαξίμου. Στο ίδιο κλίμα, από συγκλίνουσες πληροφορίες, εντάσσεται και ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης, ο οποίος την Κυριακή άφησε να φανούν οι προθέσεις του να θέσει ξανά υποψηφιότητα στην Ά Αθήνας.  Επιπλέον, το μέλος της Πολιτικής Γραμματείας Χριστόφορος Παπαδόπουλος εκφράστηκε εχθές υπέρ της ενεργούς συμμετοχής στην εκλογική μάχη.

Η δεύτερη πρόταση που κατέβηκε στη συζήτηση ήταν η παραμονή στο κόμμα, χωρίς, όμως, συμμετοχή στις εκλογές. Πρόκειται για μια προσέγγιση που ουσιαστικά υποστήριξε με τη συμπεριφορά του ο απερχόμενος γραμματέας Τάσος Κορωνάκης, ο οποίος ήδη από την Κυριακή ανακοίνωση την αποχώρησή του. Μάλιστα, ο κ. Κορωνάκης την Κυριακή προϊδέασε και για την αποχώρηση και άλλων στελεχών από καίριες θέσεις, χωρίς, εντούτοις, να έχει συμβεί ακόμα κάτι τέτοιο. Σύμφωνη με τον κ. Κορωνάκη έδειξε να είναι με ανακοίνωσή της η Ηρώ Διώτη. Κρίνοντας από τη στάση τους στις τελευταίες ψηφοφορίες, αμφιταλαντεύονται για το τι θα πρέπει να αποφασίσουν τελικά και οι κκ Κατριβάνου και Καββαδία.

Η τρίτη προσέγγιση για το μέλλον των «53+» αφορά στην αποχώρηση από τον ΣΥΡΙΖΑ και στην προσκόλληση στη Λαϊκή Ενότητα του Παναγιώτη Λαφαζάνη. Στη συζήτηση αυτής της εκδοχής ακούστηκε η γνώμη να υπάρξει συμμετοχή στη Λαϊκή Ενότητα με τη μορφή συνιστώσας.  Υπέρ στη συμπόρευση με τον Παναγιώτη Λαφαζάνη τάσσεται ο Κώστας Μαρματάκης, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής. Επίσης κοντά σε αυτή την κατεύθυνση φέρεται να βρίσκεται και ο Κώστας Ζαχαριάς, ο οποίος συμμετείχε εχθές στην ολομέλεια της Βουλής για τις γερμανικές αποζημιώσεις, όπου πήραν μέλος κυρίως βουλευτές από τη Λαϊκή Ενότητα.    

Τέλος, επισημαίνεται ότι απ’ όσους είχαν υπογράψει το αρχικό κείμενο των «53» πήραν αποστάσεις από τη συμφωνία και υπέγραψαν το κείμενο των «109»:

Ελθήνα Αγγελοπούλου, Παναγιώτης Βωβός, Κατερίνα Θεοδωράτου, Βαγγέλης Καραγιώργος, Στράτος Κερσανίδης, Λίτσα Κιτσαντά, Κατερίνα Κνήτου, Πάνος Λάμπρου, Χρήστος Λάσκος, Χαρά Ματσούκα, Μάνια Μπαρσέφσκι, Νάγια Νικολάου, Αγγέλικα Σαπουνά, Μανώλης Σαρρής, Νίκος Τσιγώνιας, Τόνια Τσίτσοβιτς, Μιχάλης Υδραίος. Επίσης σε αυτούς θα πρέπει να συμπεριληφθεί και ο βουλευτής Χρήστος Καραγιαννίδης, ο οποίος ψήφισε παρών στην ψηφοφορία στη Βουλή της 14ης Αυγούστου, για τη συμφωνία.

Φίλης: Υπάρχει προβληματισμός με Τσακαλώτο και Σακελλαρίδη

Την άποψη πως οι εκλογές θα φέρουν πολιτική σταθερότητα στη χώρα εξέφρασε ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Ν. Φίλης.

Σε δηλώσεις του στο «Παραπολιτικά Fm» ο κ.Φίλης παραδέχθηκε πως υπάρχει προβληματισμός στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ για το εάν θα είναι υποψήφιοι στις εκλογές οι κ.κ.Τσακαλώτος και Σακελλαρίδης, οι οποίοι υπήρξαν στενοί συνεργάτες του πρωθυπουργού.

Ο κ.Φίλης εκτίμησε πως οι πολίτες έχουν τη διάθεση να δημιουργήσουν μια νέα προοπτική για την χώρα, ενώ τόνισε ότι είναι αδιανόητο να υπάρξει συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με το παλιό κομματικό κατεστημένο χωρίς το κατονομάσει.

«Έχει σημασία να δούμε εάν το νέο – που εκπροσωπείται από το ΣΥΡΙΖΑ - θα μπορέσει να δώσει μια προοπτική εξόδου ή θα ακολουθήσουμε τον παλαιοκομματισμό» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ.Φίλης.

Πηγή 

Η παρακμή ως πρόταση...

γράφει ο Γιάννης Παντελάκης

Για κάποιον περίεργο λόγο που τα κανάλια ξέρουν, ο Βασίλης Λεβέντης εμφανίζεται στα τηλεοπτικά παράθυρα σαν ένας αξιόπιστος πολιτικός. Τον καλούν συνήθως μόνο του, κάτι που παρεπέμπει σε μια πολιτική προσωπικότητα που δεν μπορεί να ενταχθεί σ' ένα πάνελ με βουλευτές άλλων κομμάτων. Δεν είναι πια ο γραφικός που εμφανιζόταν σε trash κανάλια, έπινε τον φραπέ του σαν να βρίσκεται στο σαλόνι του και μεταμεσονύκτιες συνήθως ώρες μίλαγε μόνος του στην τηλεοπτική κάμερα βρίζοντας όσους μπορούσε και με όποιον τρόπο μπορούσε. Δεν είναι ο βαρετός αυτός κύριος που σε κάθε εκλογές ζητάει την ψήφο την οποία χρόνια τώρα δεν παίρνει.

Παρουσιάζεται σαν ο αρχηγός ενός κόμματος που όχι απλά αποτελεί μια εναλλακτική πολιτική πρόταση αλλά κάποιοι τηλεοπτικοί παρουσιαστές τον θεωρούν και περίπου ως έναν δικαιωμένο προφήτη «Τα είχατε πει εσείς κύριε πρόεδρε, τα είχατε πει...». Και αυτός που τα είχε πει κουνάει το κεφάλι με ικανοποίηση, χαμογελά και αισθάνεται πως είναι πια αυτό που πάντα ήθελε. Ένας πολιτικός που τον παίρνουν πια στα σοβαρά.

Δεν ξέρω τι έχουν στο μυαλό τους όλοι αυτοί που τον προβάλλουν. Ενδεχομένως τον αντιμετωπίζουν ως ένα θέαμα που μπορεί να πουλήσει, ιδιαίτερα σε εποχές που πολλά κανάλια δυσκολεύονται να πουλήσουν το προϊόν τους εύκολα. Ίσως να είναι αυτό, ίσως να κρύβεται η προσπάθεια μεγαλύτερης ακόμα απαξίωσης ενός ήδη απαξιωμένου πολιτικού συστήματος και προσωπικού. Ωστόσο, αυτή η ισοπέδωση που επιχειρούν όσοι τον προβάλλουν σαν κάτι το σημαντικό, αναδεικνύει το περιθωριακό αυτό στοιχείο της χώρας σαν μια πολιτική πρόταση και του δίνει πολλούς πόντους για να μπει στη Βουλή. Και παράλληλα, ας μην ξεχνάμε ποιους ευνοεί μια απολιτίκ προσέγγιση των πραγμάτων.

Σίγουρα κάποιοι θα σκεφτούν πως υπάρχουν πολλοί σε πολλά κόμματα που ξεπερνάνε τον Λεβέντη και σε γραφικότητα και σε παρακμή. Ενδεχομένως έτσι ειναι. Αλλά αυτοί οι πολλοί έχουν πιθανότητες να πάψουν να υπάρχουν αν οι ηγεσίες των κομμάτων τους, τους περιορίσουν ή οι ψηφοφόροι πάψουν να σκέφτονται με αυτόν τον τρόπο. Άλλωστε, οι άλλοι γραφικοί δεν πλασάρονται ως μια αυτόνομη και σοβαρή πρόταση, αλλά είναι ενταγμένοι κάπου, όπου μπορεί να περιοριστεί και η παρουσία τους. Η ανάδειξη ενός τύπου που εύχεται να πάθουν καρκίνο εκπρόσωποι της πολιτικής ζωής, που ανήκει στην απόλυτα παρακμιακή τηλεόραση που γνωρίσαμε τα τελευταία πολλά χρόνια και που προβάλλει το καλτ ως μια εναλλακτική, δεν κάνει τίποτα περισσότερο παρά να μας βυθίζει όσο γίνεται πιο βαθιά...

Σ.Παππάς: Ο Αλέξης με ρώτησε πότε θα αρχίσει να ζει κανονικά...

Ο Στέλιος Παππάς, πατέρας του υπουργού Επικρατείας Νίκου Παππά και στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ, μίλησε στην La Republicca για τις εκλογές, το μέλλον του ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα.

«Ο ελληνικός λαός ξέρει ότι η μόνη δυνατότητα να βγούμε από την κρίση, αν υπάρχει, είναι στα χέρια του ΣΥΡΙΖΑ και του Τσίπρα. Τώρα το ξέρει και η Ευρώπη, η οποία προσπάθησε, με κάθε τρόπο, να σαμποτάρει αυτή την κυβέρνηση. Εμείς απαντήσαμε με το δημοψήφισμα και πετύχαμε μια συμφωνία η οποία μας δίνει χρήματα για να μπορέσει να δοθεί νέα ώθηση στην οικονομία και στην συζήτηση για το χρέος», τόνισε ο συντονιστής του τμήματος ευρωπαϊκής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ.

Οπως δήλωσε στη La Republicca, που τιτλοφορείται ως «η μόνη δυνατότητα να κερδίσουμε την κρίση είναι η εμπιστοσύνη στον ΣΥΡΙΖΑ και στον Τσίπρα», «ο στόχος είναι διπλός και παραμένει απαράλλακτος: να κυβερνήσουμε την Ελλάδα και να αλλάξουμε την Ευρώπη και την νεοφιλελεύθερη κυβέρνησή της», δηλώνει ο συντονιστής του τμήματος ευρωπαϊκής πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ, Στέλιος Παππάς, σε συνέντευξη που παραχώρησε στην ιταλική εφημερίδα Λα Ρεπούμπλικα, με τίτλο «η μόνη δυνατότητα να κερδίσουμε την κρίση είναι η εμπιστοσύνη στον ΣΥΡΙΖΑ και στον Τσίπρα».

Απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με τη συμφωνία και αν αυτή είναι καλή ή κακή ο κ. Παππάς υποστήριξε πως είναι καλύτερη από την προηγούμενη, «με μια αλλαγή στο θέμα του πρωτογενούς πλεονάσματος, η οποία, από μόνη της, αξίζει 20 δισεκατομμύρια ευρώ. Μια συμφωνία με την οποία διατηρήσαμε μέρος από την δυνατότητα αυτόνομης λήψης αποφάσεων. Τους νόμους τους γράφουμε εμείς, δεν μας τους στέλνουν από τις Βρυξέλλες, σε αντίθεση με το παρελθόν».

Οσον αφορά την Ευρώπης είπε: «κανένα κράτος από μόνο του, και καμία αριστερά έχει την δύναμη να ελέγξει την ταχύτητα με την οποία κινείται η οικονομία και η σύγχρονη συσσώρευση πλούτου. Για τον λόγο αυτό χρειάζεται μια διαδικασία και μια δημοκρατική επανάσταση, για να αντιμετωπισθούν οι δυνάμεις αυτές. Κάποιες χώρες, όπως η Γαλλία και η Ιταλία, κατά κάποιο τρόπο μας βοήθησαν, στην φάση αυτή».

Ασκώντας κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ ανέφερε πως « δεν κατέβαλε αρκετές προσπάθειες για να βάλει πιο ισχυρές ρίζες στα ενδιάμεσα σώματα της κοινωνίας και στην τοπική αυτοδιοίκηση».

Πότε θα ζω κανονικά;

Σε ερώτηση της εφημερίδας «από ανθρώπινης άποψης, πως προσέγγισε ο Τσίπρας την εξουσία;», απάντησε: «Την ημέρα των εκλογών με ρώτησε: «Μα εγώ πότε θα αρχίσω να ζω πραγματικά; Και το απάντησα: " ποτέ, αγαπητέ Αλέξη"».

«Aπέδειξε ότι έχει πολιτική διαίσθηση και ότι είναι ρεαλιστής. Η δημοτικότητά του αυξήθηκε, είναι ένας από τους πέντε γνωστότερους πολιτικούς στον κόσμο. Και, πάνω από όλα, από το 1944 μέχρι σήμερα ήταν ο πρώτος ηγέτης της ελληνικής αριστεράς ο οποίος είπε ότι δεν αρκούσε η αντιπολίτευση αλλά έπρεπε να κυβερνήσουμε. Και το πράττει, και σήμερα, με ταπεινότητα, παρά την αποφασιστικότητα», συμπλήρωσε.

Σχετικά με την διάσπαση του κόμματος ανέφερε πως «η έξοδος από το Ευρώ, όπως θα ήθελαν κάποιοι, θα σήμαινε γεωπολιτική απομόνωση. Και την φορά εκείνη που η χώρα έπραξε κάτι τέτοιο, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, βυθίστηκε στον εμφύλιο. Δεν προσθέτω τίποτε άλλο».

Πηγή 

Είναι πιο εύκολο να κλαις παρά να ζεις

Του Κώστα Βαξεβάνη

Είναι της μόδας η κριτική. Η Αριστερά, για κάποιο λόγο που θέλω να πιστεύω πως σχετίζεται με την ευαισθησία της, σε όλη την ιστορική της πορεία, αρέσκεται στην κριτική κυρίως όταν αυτή είναι λιγότερο απαραίτητη από τις αποφάσεις που πρέπει να πάρει. Έχει εφεύρει μάλιστα στο όνομα της διαλεκτικής, το τρομερό όπλο της αυτοκριτικής, κάτι σαν το καθαρτήριο του Δάντη προς το πιο ιδεολογικό. Κάνεις όσα λάθη θες, αρκεί να κάνεις μετά την αυτοκριτική σου για να οδηγηθείς στον Παράδεισο ως άσπιλος άγγελος της πολιτικής.

Η Αριστερά, από αυτή των ημερών του Ζαχαριάδη έως του τη σύγχρονη του Τσίπρα, συνηθίζει να επιδίδεται στην κριτική (προφανώς όχι για μεταφυσικούς λόγους)  άκαιρα και βιαστικά. Την ώρα που υπάρχει ανάγκη αποφάσεων, η Αριστερά στοχοπροσηλώνεται στα λάθη της και εξορκίζει την ύπαρξη νέων. Μοιάζει με στάση έντονης ευθύνης, αλλά η λαθολογία την ώρα του πολέμου, συνήθως  χρησιμοποιείται για να μην χρεωθεί με λάθος αυτός που εκείνη την ώρα φροντίζει να ανακαλύπτει το λάθος. Όπως σωστά λέει το τραγούδι «είναι πιο εύκολο να κλαις παρά να ζεις», πράγμα το οποίο ισχύει και στην πολιτική.

Ένα πολύ σικ φαινόμενο που εμφανίζεται στις κομματικές γραμμές του ΣΥΡΙΖΑ αυτή την περίοδο είναι της δήλωσης της πολιτικής κατάθλιψης. Άνθρωποι που υπηρέτησαν στην πρώτη γραμμή των ευθυνών και των αποφάσεων, δηλώνουν πως είναι σε κατάθλιψη, κλείνουν τα τηλέφωνα, εν ολίγοις διαχωρίζουν τη θέση τους με όσα συμβαίνουν ή έχουν συμβεί. «Νοιώθουν πως προδόθηκαν» μπορεί να πει κάποιος. «Είναι οι προδότες και ανίκανοι που εγκαταλείπουν στα δύσκολα ψάχνοντας δικαιολογίες» μπορεί να υποθέσει κάποιος άλλος.

Σε μια συζήτηση με κάποιον πολύ καλό φίλο, από τις παλιές καραβάνες της σκεπτόμενης αλλά και δρώσας Αριστεράς, μου εξέφραζε την απορία του, που πολλοί από τα στελέχη που αναδείχθηκαν επί Τσίπρα, δεν αισθάνονται την ηθική υποχρέωση να σταθούν δίπλα στον αρχηγό και να τον υπερασπιστούν ως εκφραστή όλων αυτών που και οι ίδιοι πίστευαν. Στην πρόσφατη συζήτηση στα όργανα του ΣΥΡΙΖΑ, ο ίδιος ο Γραμματέας του Κόμματος Τάσος Κορωνάκης, παραιτήθηκε δηλώνοντας πως διαφωνεί με την πολιτική Τσίπρα,  διαφωνεί και με το Λαφαζάνη, αλλά παραμένει στο κόμμα περιμένοντας κάτι που μόνο αυτός γνωρίζει. Ενδεχομένως μια σταθερή δουλειά που εξασφαλίζεται χρόνια τώρα στις γραμμές του κόμματος. Λέγεται μάλιστα πως η συνεχής επωδός του σε φίλους του ήταν «με τι μούτρα θα εμφανιστώ στα Εξάρχεια». 

Αν ο Γραμματέας του Κόμματος, έχει ως κριτήριο πολιτικής δράσης και αποφάσεων που αφορούν τη χώρα την αποδοχή του από τα Εξάρχεια, τότε το πρόβλημα δεν είναι η πολιτική κοντοφθαλμία του ίδιου, αλλά του κόμματος που τον επέλεξε.

Ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκεται καιρό τώρα απέναντι σε επιλογές του που διαψεύστηκαν. Αυτό δεν του αφαιρεί ευθύνες αλλά του προσθέτει. Ξεκινώντας από το υπουργικό συμβούλιο που στάθηκε ανίκανο σε μεγάλο βαθμό να διοικήσει τη χώρα κρυπτόμενο πίσω από την διαπραγμάτευση και φτάνοντας σε αυτούς που στο στενό του κύκλο, του αποδίδουν ευθύνες και βιάζονται να τον δουν ως εχθρό, το πρόβλημα βαραίνει τον ίδιο. Όταν τα στελέχη στα οποία στηρίζεται η πορεία της χώρας, παλεύουν με τη θλίψη και δεν απαντούν στα τηλέφωνα, δεν φταίνε οι ίδιοι γιατί ίσως ως εκεί να μπορούσαν. Φταις εσύ που θεωρούσες πως μπορούσαν παραπάνω ή που αντιλαμβανόσουν την κομματική επετηρίδα ως μέτρο ικανότητας και χρησιμότητας στην κοινωνία. 

Πηγή

Έρχεται το περιουσιολόγιο και αλλάζουν όλα...

Στη ζωή μας μπαίνει το περιουσιολόγιο με το υπουργείο Οικονομικών να έχει ήδη συγκεντρώσει στοιχεία για την περιουσιακή κατάσταση όλων των φορολογούμενων, από τις φορολογικές δηλώσεις των τελευταίων ετών και το Ε9.

Εκεί αναγράφονται τα ακίνητα που έχουν στην κατοχή τους, τα ΙΧ αυτοκίνητα, οι καταθέσεις τους και τα στοιχεία αυτά θα περιληφθούν στο περιουσιολόγιο το οποίο βάση μνημονιακής δέσμευσης θα πρέπει να είναι έτοιμο το Νοέμβριο.

Τότε, το υπουργείο Οικονομικών θα ζητήσει από τους φορολογούμενους αφενός να επιβεβαιώσουν τα στοιχεία αυτά της περιουσιακής τους κατάστασης και αφετέρου να δηλώσουν τυχόν κρυφά εισοδήματα ή άλλα περιουσιακά τους στοιχεία που δεν δικαιολογούνται στη βάση των εισοδημάτων που δήλωναν στην εφορία τα τελευταία χρόνια.

Για τα εισοδήματα αυτά, που θα αποκαλυφθούν από τους φορολογούμενους, θα καταβληθεί ο φόρος που θα έπρεπε να είχε πληρωθεί με βάση την κλίμακα φορολογίας εισοδήματος που ίσχυε την περίοδο που είχαν δημιουργηθεί. Το ίδιο ισχύει και για τις καταθέσεις που βρίσκονται σε τράπεζες του εξωτερικού, οι οποίες προέρχονται από αδήλωτα εισοδήματα των φορολογουμένων. Ακόμη, το ίδιο θα ισχύσει και για ακίνητα η κατοχή των οποίων δεν δικαιολογείται από το Πόθεν Έσχες.

Σε ότι αφορά τα μετρητά που διακρατούν οι φορολογούμενοι στο σπίτι τους, η δήλωσή τους έχει νόημα εφόσον πρόκειται για μεγάλα ποσά που προέρχονται από εισοδήματα τα οποία δεν είχαν δηλωθεί τα προηγούμενα χρόνια στην εφορία και η δαπάνη τους τώρα δεν μπορεί να δικαιολογηθεί.  

Πηγή

Πολιτικό φορέα ανακοινώνει η Ζωή

Έτοιμη να ανακοινώσει τον δικό της πολιτικό φορέα φέρεται να είναι, σύμφωνα με στενούς της συνεργάτες, η Ζωή Κωνσταντοπούλου, καθώς απομένει να οριστικοποιηθούν μερικές τελευταίες λεπτομέρειες στις διεργασίες για τη δημιουργία του νέου σχήματος του οποίου θα ηγηθεί.

Η πρόεδρος της Βουλής προσανατολίζεται να ανακοινώσει τις αποφάσεις της αμέσως μετά τη θυροκόλληση στη Βουλή του αναμενόμενου προεδρικού διατάγματοςδιάλυσης της Βουλής και προκήρυξης πρόωρων εκλογών.

Η τακτική της

Όπως έχει αφήσει να διαφανεί, η Ζωή Κωνσταντοπούλου θα συνεργαστεί με τη Λαϊκή Ενότητα του Παναγιώτη Λαφαζάνη, προκρίνοντας για την επικείμενη συνεργασία ένα μοντέλο παρόμοιο με αυτό που ίσχυε στον ΣΥΡΙΖΑ την εποχή των συνιστωσών μέχρι το 2013.

Αυτή η λύση φαίνεται να προκρίνεται, επειδή αφενός η Ζωή Κωνσταντοπούλου δεν επιθυμεί να ενταχθεί στη Λαϊκή Ενότητα υπό τον Παναγιώτη Λαφαζάνη και αφετέρου επειδή αυτό το «χαλαρό» σχήμα μπορεί να προσελκύσει και άλλες οργανώσεις.

Εξελίξεις

Παράλληλα, τα τελευταία 24ωρα παρατηρείται μεγάλη κινητικότητα στους χώρους της Αριστεράς.

Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης φέρεται να βρίσκεται σε ανοιχτή γραμμή με το Μανώλη Γλέζο ενώ επικοινωνία μέσω επιστολής είχαμε μεταξύ της προέδρου της Βουλής και του ιστορικού στελέχους της Αριστεράς.

Ο Μ. Γλέζος μίλησε στην «Εφ.Συν.» απαντώντας σιβυλλικά για τις επόμενες κινήσεις του.

Χθες, ο Μίκης Θεοδωράκης έστειλε επιστολή στον επικεφαλής της Λαϊκής Ενότητας, καλώντας τον «στις επάλξεις του παλλαϊκού μετώπου».

Πηγή