Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2016

Προτιμώ τον Λαφαζάνη…



Ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Θ. Δρίτσας, ενημερώθηκε για την πώληση (παραχώρηση) ποσοστού 67% των μετοχών του ΟΛΠ από το δελτίο Τύπου του ΤΑΙΠΕΔ, όπως και εμείς οι απλοί θνητοί. Αυτό τουλάχιστον αναφέρει ο ίδιος ο υπουργός και ποιοι είμαστε εμείς που θα τον αμφισβητήσουμε. Ο υπουργός είπε πως θα ζητήσει αναλυτική ενημέρωση για την απόφαση αυτή να δοθεί ουσιαστικά στην COSCO ο έλεγχος του λιμανιού το οποίο ανήκει (ε) στην επικράτεια του υπουργείου του. Παραμένει άγνωστο, πώς και αν θ' αντιδράσουν σ' αυτήν την πώληση οι κυρίες Εύη Καρακώστα και Ελένη Σταματάκη, βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίες τον περασμένο Οκτώβριο είχαν συμμετάσχει σε διαδήλωση κατά της συγκεκριμένης πώλησης.

Επανερχόμαστε στον υπουργό όμως. Υπάρχει ένα βασικό ερώτημα. Όταν πληροφορηθεί περισσότερο γι' αυτήν την πώληση, τι ακριβώς σκέφτεται να κάνει; Θα παραμείνει βουλευτής και υπουργός, αλλά ενημερωμένος πια υπουργός, σαν να μην συνέβη τίποτα; Θα παραμείνει στις ίδιες θέσεις, αλλά θα εκφράζει τη διαφωνία του με την πώληση; (Δηλαδή κατά κάποιο τρόπο θα αυτοτρολάρεται, όπως κάνουν άλλοι υπουργοί που δηλώνουν ότι συμφωνούν με τις αντιδράσεις διαμαρτυρίας κοινωνικών σε κυβερνητικές αποφάσεις, παρ' ότι οι ίδιοι τις ψηφίζουν;). Θα παραιτηθεί από τις θέσεις του, επειδή διαφωνεί με την πώληση όπως έχει δηλώσει στο παρελθόν;

Αναμένοντας τις αντιδράσεις του υπουργού, να υπενθυμίσουμε δυο αντικειμενικά δεδομένα: 1) Την πώληση του ΟΛΠ την προβλέπει το τρίτο μνημόνιο (το αναφέρει ξεκάθαρα), το οποίο ψήφισε και ο κ. Δρίτσας και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ (όσοι δεν ήταν στην προηγούμενη Βουλή, αποδεχόμενοι να είναι υποψήφιοι ενός κόμματος που ψήφισε το μνημόνιο, ουσιαστικά το αποδέχονται και αυτοί) 2) την πώληση του ΟΛΠ την προέβλεπε η πρόταση 47 σελίδων (ένα μνημόνιο δηλαδή), την οποία στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων είχε κάνει η ίδια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τον περασμένο Ιούνιο στους δανειστές. Πριν, δηλαδή, υπογραφεί το τρίτο μνημόνιο, η ελληνική κυβέρνηση είχε περιλάβει στις προτάσεις της τη συγκεκριμένη πώληση.

Ο κ. Δρίτσας έχει την ακόλουθη στάση, απέναντι σε αυτά τα δεδομένα: Ήταν υπουργός τον Ιούνιο, όταν η κυβέρνησή του πρότεινε στους δανειστές (και) την πώληση του ΟΛΠ. Ήταν ανάμεσα σε αυτούς του βουλευτές που ψήφισαν το μνημόνιο, που προβλέπει την πώληση. Είναι υπουργός της νέας (μνημονιακής πια) κυβέρνησης που προώθησε την πώληση. Νομίζω ότι κάτι συμβαίνει με τον κ. Δρίτσα και τις όποιες ενστάσεις του αναφορικά με την πώληση.

Τι συμβαίνει, θα πρέπει να το πει ο ίδιος. Κυρίως σ' εκείνους που απευθυνόταν όταν δήλωνε πως διαφωνεί με την πώληση. Αυτό που εμείς πρέπει να πούμε είναι πως είναι προτιμότερη η στάση πρώην συναδέλφων του κ. Δρίτσα στο ίδιο κόμμα. Εκείνων που μετά την υπογραφή του τρίτου μνημονίου πήγαν σπίτι τους ή δοκίμασαν την τύχη τους με άλλα κόμματα. Ανεξάρτητα από τον βαθμό συμφωνίας ή διαφωνίας με τις επιλογές τους, έχει σημασία ότι υπερασπίστηκαν τις απόψεις τους μέχρι τέλους με την ίδια συνέπεια. Προτιμώ δηλαδή τον Λαφαζάνη από τον Δρίτσα. Ο οποίος (Λαφαζάνης), άλλωστε, έκανε μια επιλογή με κόστος. Απώλεια βουλευτικής, ενδεχομένως και υπουργικής, θέσης με όλα τα παρεπόμενα και αυτονόητα οφέλη…

Καντίνα, τσίκνα, Πάολα και ο λογαριασμός στο χωριό


Το κόστος της κρίσης έφτασε και στα χωριά. Μάλιστα εκεί που ανθεί ο τουρισμός, δεν είχαν καταλάβει και πολλά. Τώρα διαβάζουν για πρώτη φορά Μνημόνιο και είναι το τρίτο. Η χρέωση είναι αναδρομική και οι συνθήκες ακραίες…
«Ο κ. Αποστόλου πριν από τρία χρόνια ήταν μαζί μας με τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ στις κινητοποιήσεις κι έλεγαν ότι στηρίζουν τον αγώνα μας, τώρα όμως είναι απέναντί μας και φέρνουν μέτρα που θα διαλύσουν τον αγροτικό τομέα». Η δήλωση ανήκει σε αγροτοσυνδικαλιστή και περιγράφει, με τη σωστή δόση κυνισμού τη μοίρα του πολιτικού που βρίσκεται, γυμνός από προσχήματα, μπροστά στα απομεινάρια των υποσχέσεων του.
Κάπως έτσι, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Βαγγέλης Αποστόλου, βρέθηκε σε κλοιό αγροτών στην Κομοτηνή, μην έχοντας τίποτα να πει, ούτε καν μία υπόσχεση να αφήσει έτσι για να βγει από τη δύσκολη θέση. Και ο Αλέξης Τσίπρας πήγε στο Νταβός της Ελβετίας αφήνοντας πίσω του εικόνες που δεν θα ήθελε να δουν οι συνομιλητές του στο ελβετικό θέρετρο. Τρακτέρ στα οδικά δίκτυα, η χώρα κομμένη σε πολλά κομμάτια, συγκρούσεις αγροτών με την Αστυνομία και αγριεμένα πρόσωπα που εκστομίζουν ύβρεις και απειλές για την κυβέρνηση της Αριστεράς. Στις καντίνες της εθνικής οδού έχουν και ένα πιάτο που σερβίρεται πάντα κρύο. Πριν από τρία χρόνια ο Αλέξης Τσίπρας επισκέφθηκε μπλόκα αγροτών, υποσχόμενος κατάργηση των Mνημονίων με παράλληλες παροχές προς τον αγροτικό κόσμο. Βέβαια η κυβέρνηση απέχει ένα σύμπαν από την αντιπολίτευση και τρία χρόνια είναι μία αιωνιότητα για την πολιτική, όμως να που έφτασε η ώρα για τον Πρωθυπουργό και τον ΣΥΡΙΖΑ, να θερίσουν αυτά που έσπειραν στους αγρούς.




Η αλήθεια είναι ότι οι αγρότες ανέκαθεν διατηρούσαν ένα προνομιακό προβάδισμα στην πελατειακή σχέση τους με την εξουσία. Ακόμα και όταν δεν απολάμβαναν παροχές, είχαν καταφέρει να κρατούν την Εφορία έξω από χωράφια τους. Παράλληλα, η ρητορική της Αριστεράς, όπως υιοθετήθηκε και από το ΠΑΣΟΚ, έπεφτε πάντα σε γόνιμο έδαφος στην ελληνική ύπαιθρο. Ο αγροτικός συνδικαλισμός καλλιεργήθηκε επάνω σε στείρα συνθήματα και στην αρπαχτή της επιδότησης. Το «όλα τα κιλά, όλα τα λεφτά» περιγράφει ως αισθητική και διεκδικητικό πλαίσιο τη μορφή του αγροτικού συνδικαλισμού. Και, μεταξύ μας, όλα αυτά ήταν αποδοτικά για την τσέπη του έλληνα αγρότη. Οι αγώνες έφεραν καρπούς. Ο μέσος αγρότης φορολογείται για εισόδημα 2.518 ευρώ και καταβάλει φόρο περίπου 350 ευρώ. Δεν είναι υπέροχο; Το 2014, από το  σύνολο των 532.917 φορολογουμένων με αγροτικό εισόδημα, οι 466.574 δηλαδή ποσοστό 87,55%  δήλωσαν εισόδημα  μέχρι 5.000 ευρώ ενώ 396.383 ή το 74,38% των αγροτών εμφανίζουν ετήσιο εισόδημα έως 2.000 ευρώ. Πώς ζουν αυτοί οι άνθρωποι; Ο συνολικός φόρος εισοδήματος που αναλογεί  για όλα τα αγροτικά εισοδήματα όλου του έτους 2014 ανέρχεται στο ποσό των  186.420.669,65 ευρώ. Ναι, ξέρω, είναι σκληρή η ζωή στο χωράφι, αλλά, εν τέλει, ίσως και να μην αξίζει να τη ζει κανείς για 2.500 τον χρόνο, σωστά;
Ο μέσος αγρότης φορολογείται για εισόδημα 2.518 ευρώ και καταβάλει φόρο περίπου 350 ευρώ
Δείτε, όμως, τι καταιγίδα έρχεται στα κεφάλια τους. Αύξηση του συντελεστή φορολόγησης στο 26% από 13%, αύξηση της προκαταβολής φόρου από το 27,5% στο 55% τουλάχιστον έως το 2017,  κατάργηση της απαλλαγής από φόρο των επιδοτήσεων για ποσό έως 12.000 ευρώ, πληρωμή τέλους επιτηδεύματος και εισφοράς αλληλεγγύης. Και, φυσικά, ο τριπλασιασμός των εισφορών στον (υπό κατάργηση) ΟΓΑ στο πλαίσιο της εξομοίωσής τους με αυτές του ΙΚΑ. Εδώ, όμως, υπάρχουν δύο θέματα. Μπορεί να συνεχιστεί η χρηματοδότηση του ΟΓΑ με 3,5 δισ. ετησίως, όταν το ΙΚΑ απαιτεί από τον προϋπολογισμό 2.5 δισ.; Προφανώς όχι, η κοινωνία και η οικονομία δεν αντέχουν άλλο το «υπέρ ΟΓΑ». Από την άλλη, πώς θα πληρώσουν οι αγρότες τις αυξημένες εισφορές όταν το εισόδημα που δηλώνουν δεν θεωρείται επαρκές; Με εισόδημα 2.500 ευρώ δεν πληρώνεις εισφορές, περιμένεις την κρατική πρόνοια.
Ο λογαριασμός, λοιπόν, έφτασε και στα χωριά. Μάλιστα εκεί που ανθεί ο τουρισμός, δεν είχαν καταλάβει και πολλά. Τώρα διαβάζουν για πρώτη φορά μνημόνιο και είναι το τρίτο. Η χρέωση είναι αναδρομική και οι συνθήκες ακραίες. Από την πλήρη ασυλία, οι επαγγελματίες του πρωτογενούς τομέα βρίσκονται εκτεθειμένοι σε ένα περιβάλλον που λαμβάνει μικρή πρόνοια για τις ιδιαιτερότητες της αγροτικής παραγωγής. Εννοείται ότι πολλά θα μπορούσαν να είναι διαφορετικά. Αν είχαν ακολουθήσει εγκαίρως τις εξελίξεις των καιρών, τώρα δεν θα αντιπροσώπευαν ένα καχεκτικό κομμάτι της οικονομίας. Εμειναν, επαναπαυμένοι επάνω σε επιδοτήσεις, υποσχέσεις και ρουσφέτια. Τώρα όσο και αν μαρσάρει το τρακτέρ δεν πρόκειται να γίνει απολύτως τίποτα. Το πολύ να αυξηθούν τα έσοδα από τον φόρο στο πετρέλαιο. Και αν μείνει κάτι, θα είναι η τσίκνα από την καντίνα, όσο ζήσει και αυτή μέσα στο κρύο, παρέα με την Πάολα.

Διαφθορά: Αρκετά την καταπολεμήσατε και σήμερα…



Συνεντεύξεις επί συνεντεύξεων του γενικού γραμματέα Διαφθοράς. Νέος επικεφαλής στο ΣΔΟΕ. Λίστα Φαλσιανί, λίστα Μπόργιανς, λίστα από την Ελβετία. Ολόκληρο τον τηλεφωνικό κατάλογο είναι ικανή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να ξεσηκώσει προκειμένου να πείσει τους πολίτες ότι τα ’χει βάλει με τη διαφθορά – την ίδια ώρα που ετοιμάζεται να διαλύσει συνταξιούχους, μισθωτούς και μπλοκάκηδες..

Το τελευταίο επεισόδιο του σίριαλ αφορά τον διορισμό νέου ειδικού γραμματέα στο Σώμα Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος, που εδώ και δύο μέρες παίζει παντού. Βέβαια, αυτό που παραβλέπουν να τονίσουν τα δημοσιεύματα είναι ότι το ΣΔΟΕ δεν έμεινε τυχαία ακέφαλο… Ο προηγούμενος γραμματέας του, Παναγιώτης Δάνης, ήρθε σε σύγκρουση με την ηγεσία του υπουργείου Οικονομικών, μετά την ψήφιση του Ν. 4336/2015. Όπως αναδείξαμε με ρεπορτάζ στο τεύχος Οκτωβρίου του UNFOLLOW, με τον νόμο αυτό –κατ’ απαίτηση των δανειστών– το ΣΔΟΕ ξεδοντιάστηκε από τις περισσότερες ελεγκτικές του αρμοδιότητες, αφήνοντας εκκρεμείς χιλιάδες υποθέσεις φορολογικών και τελωνειακών παραβάσεων που θα κουκουλώνονταν. Όπως και έγινε…
Αυτή είναι η μία όψη της είδησης που δεν προβάλλεται. Η άλλη όψη είναι το ίδιο το πρόσωπο του νέου ειδικού γραμματέα του ΣΔΟΕ. Πρόκειται για τον δικηγόρο Κωνσταντίνου Χρήστου, ο οποίος αναλαμβάνει το μηχανισμό οικονομικού ελέγχου του Δημοσίου. Η αρμοδιότητα του ΣΔΟΕ στην έρευνα για το μεγάλο οικονομικό έγκλημα (μία από τις λίγες που παρέμειναν στο Σώμα) θα τον φέρει να συνεργάζεται στενά με τον γενικό γραμματέα Διαφθοράς Γιώργο Βασιλειάδη και την ομάδα του. Δεν θα δυσκολευτούν καθόλου, αφού ήταν –και αυτοί– συμφοιτητές στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο της Θράκης. Σύμπτωση;
Στο τεύχος Οκτωβρίου περιγράψαμε και την «παρέα της Κομοτηνής»: ο μηχανισμός στελεχών της Γενικής Γραμματείας Διαφθοράς στελεχώθηκε από δικηγόρους που είναι φίλοι και συνεργάτες του Γ. Βασιλειάδη από τότε που ήταν συμφοιτητές στη Νομική Κομοτηνής. Αλλά και ο Δημοσθένης Κασσαβέτης, που τοποθετήθηκε επικεφαλής του Σώματος Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης, ήταν γνώριμος της εν λόγω παρέας από τότε που διετέλεσε καθηγητής τους. Το ΣΔΟΕ είναι ο τρίτος κατά σειρά ελεγκτικός μηχανισμός του Δημοσίου που σχετίζεται με την πάταξη της διαφθοράς και στελεχώνεται από το ίδιο «έτος» της Νομικής Κομοτηνής. Κι ας μη μας διαφεύγει ότι στην ίδια σχολή ο Γ. Βασιλειάδης είχε γνωριστεί και με τον κουμπάρο και φίλο του Δ. Τζανακόπουλο, διευθυντή του γραφείου του πρωθυπουργού…
Οι κατάλληλοι άνθρωποι στις κατάλληλες θέσεις; Εξαρτάται από τη δουλειά για την οποία μιλάμε…
Τα στελέχη της Γενικής Γραμματείας Καταπολέμησης της Διαφθοράς έχουν ήδη διακριθεί σε «ειδικές αποστολές», όπως το να βγάζουν λάδι την κυβέρνηση ή στελέχη της, να πιέζουν βουλευτές προκειμένου να προσαρμοστούν στη μνημονιακή στροφή του ΣΥΡΙΖΑ, στην επικοινωνιακή διαχείριση της προσπάθειας να εμφανιστεί ο Αλέξης Τσίπρας και η κυβέρνησή του ως απηνείς διώκτες της διαφθοράς. Τα αποτελέσματα που έχουν –πραγματικά– καταφέρει είναι μηδαμινά, ενώ ο Δ. Κασσαβέτης ήδη ελέγχεται και ως προς τα κίνητρα με τα οποία παραγγέλνει τους ελέγχους του Σώματος στο οποίο προΐσταται.
Στο τεύχος Οκτωβρίου αναρωτιόμασταν: «Ποιος είναι ο λόγος που η κυβέρνηση Τσίπρα επιλέγει την τακτική της διοχέτευσης ειδήσεων σε συγκεκριμένα ΜΜΕ προκαλώντας θόρυβο, αντί να “δένει” τις υποθέσεις και να τις στέλνει με αξιώσεις στη Δικαιοσύνη; Μήπως πραγματική επιδίωξή της είναι να μετατρέψει τις υποθέσεις διαφθοράς σε επικοινωνιακό σόου για το πόπολο, ενώ την ίδια στιγμή θα τις χρησιμοποιεί και ως αντικείμενο εκβιασμού ή συμβιβασμού με τους ντόπιους ολιγάρχες;»
Η κυβέρνηση Τσίπρα θέλει να συνδυάσει τη συμμόρφωση στα μνημόνια με τη διαμόρφωση νέων σχέσεων και ισορροπιών με την εγχώρια «επιχειρηματικότητα». Μόνο που αυτό δεν σημαίνει σύγκρουση με τη διαπλοκή και τη διαφθορά, αλλά συναλλαγή μαζί της. Συναλλαγή που προϋποθέτει λίγα θύματα που θα λειτουργήσουν σαν δόλωμα για τους απλούς πολίτες, αλλά και για άλλους, που με «προθυμία» θα «εξαγοράσουν» την ησυχία τους, τη μη εμπλοκή τους με το ΣΔΟΕ, ή εντέλει θα προβούν σε κάποιον φιλικό διακανονισμό.
Για να κλείσουν όμως τέτοιες δουλειές, είναι αναγκαίο να βρίσκονται στις νευραλγικές θέσεις άνθρωποι που συνδέονται μεταξύ τους –όπως και με το πρωθυπουργικό περιβάλλον– με ειδικές σχέσεις εμπιστοσύνης και αφοσίωσης. Για να δούμε, τους βρήκανε;

Μια ιστορία για τα αποθεματικά των ταμείων

"Καθημερινή", 19/2/1998. Πέντε τρισ. δραχμές (κάπου 15 δισ. ευρώ) στο μάτι, από τότε. 

Μιας και τις τελευταίες μέρες το ασφαλιστικό βρίσκεται στην επικαιρότητα, κάθε ιστολόγιο που σέβεται τον εαυτό του επιβάλλεται να συνεισφέρει με τον τρόπο του στις σχετικές συζητήσεις. Το ίδιο θα κάνουμε κι εμείς εδώ. Μόνο που επειδή εμείς αρεσκόμαστε στην ιστορία, θα μεταφέρουμε τον αναγνώστη στο παρελθόν. Όχι πολύ μακρυά αλλά όχι και τόσο κοντά. Ας πούμε, κάπου εκεί γύρω στην αλλαγή τής χιλιετίας. Τότε, δηλαδή, που ετοιμαζόμασταν να μπούμε στο ευρώ ή, όπως το λένε οι πιο μορφωμένοι, τότε που, μεσ' στην τρελή χαρά, ετοιμαζόμασταν να ενταχθούμε στην ΟΝΕ (Οικονομική & Νομισματική Ένωση).

Εκείνη την εποχή, λοιπόν, τα αποθεματικά κεφάλαια των ασφαλιστικών ταμείων τής χώρας ήσαν κατατεθειμένα στην Τράπεζα της Ελλάδος και ανέρχονταν σε μεγάλα ύψη. Μετά το καζίκι που είχαν πάθει οι διοικητές τους (και μαζί μ' αυτούς και οι διοικητές πολλών δημόσιων οργανισμών και εταιρειών) μια δεκαετία πρωτύτερα με την Τράπεζα Κρήτης (τότε που έτρεχαν για να ξεμπλέξουν με την δικαιοσύνη, κατηγορούμενοι ότι έκαναν αβάντες στον Κοσκωτά), οι διοικήσεις των ταμείων είχαν γίνει εξαιρετικά επιφυλακτικές και προτιμούσαν την ασφαλή επιλογή τής Τράπεζας της Ελλάδος αντί για άλλες, υψηλότερης απόδοσης αλλά και υψηλότερου ρίσκου τοποθετήσεις. Βέβαια, το επιτόκιο που απολάμβαναν ήταν ιδιαίτερα χαμηλό, όμως είχαν το κεφάλι τους ήσυχο.
Τότε ήταν που η κυβέρνηση Σημίτη έβαλε στο παιχνίδι την -γνωστή μας και μη εξαιρετέα- επενδυτική τράπεζα Goldman Sachs. Ήταν το 1999 όταν η κυβέρνηση ανέθεσε με σύμβαση έργου στην Goldman Sachs να ετοιμάσει το οικονομικό και νομοθετικό πλαίσιο για την προσαρμογή τής αγοράς ομολόγων και την εναρμόνισή της προς τους κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κάτι που ήταν προαπαιτούμενο για την εισδοχή τής χώρας στην ΟΝΕ. Στα πλαίσια της "δουλειάς" της, η τράπεζα πούλησε αρκετές φορές στο ελληνικό δημόσιο κάποια χρηματοπιστωτικά προϊόντα, που είχαν ως στόχο να κρύψουν ελλείμματα και χρέη ώστε η χώρα να πιάσει τα όρια που προβλέπονταν από τις συμφωνίες του Μάαστριχτ και της Λισαβόνας. Το πιο χοντρό παιχνίδι που έκανε τότε η κυβέρνηση Σημίτη με την Goldman Sachs ήταν ένα swap 2,8 δισ., για το οποίο ίσως μιλήσουμε αναλυτικώτερα κάποια στιγμή στο μέλλον.

Παρένθεση. Στην "Ανατομία του νεοφιλελευθερισμού (80. Η "δημιουργική λογιστική") είχαμε εξηγήσει με απλά λόγια πώς εξαφανίζεται λογιστικά ένα τμήμα χρέους για κάμποσα χρόνια. Εκτός απ' αυτά τα τερτίπια, όμως, τόσο η Goldman Sachs όσο και άλλες μεγάλες επενδυτικές τράπεζες (JPMorgan, Citibank κλπ) εφάρμοζαν ευρέως ένα άλλο κόλπο (με το αζημίωτο, φυσικά): λίγες ώρες πριν την πρωτοχρονιά, δάνειζαν για μια μέρα τεράστια ποσά στις κυβερνήσεις σχεδόν όλων των ευρωπαϊκών χωρών. Έτσι, οι εν λόγω χώρες κατέγραφαν πολύ μικρότερο έλλειμμα στο τέλος της χρονιάς. Το ξαναλέω και το υπογραμμίζω: αυτά τα έκαναν όλες οι χώρες της Ευρώπης για να πιάσουν τα κριτήρια ελλειμμάτων και χρεών κι όχι μόνο η Ελλάδα. Κατανοητό; Κλείνει η παρένθεση.

Το πρόβλημα είναι ότι η Goldman Sachs γνώριζε τις πραγματικές δυνατότητες της ελληνικής οικονομίας. Θα ήταν βλακώδες, λοιπόν, αν δεν φρόντιζε να μετατρέψει σε κέρδος αυτή την γνώση (*). Για να τα καταφέρει, εισηγήθηκε δυο πράγματα, τα οποία έγιναν δεκτά και κυρώθηκαν με νόμο. Πρώτον, στο εξής οι ελληνικές κυβερνήσεις θα έπρεπε να επιλέγουν δανειστή επιλέγοντας αποκλειστικά από μια συγκεκριμένη λίστα 22 χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων ή από το ΔΝΤ. Δεύτερον, αποσυνδεόταν η σύναψη ασφάλισης ομολόγων από την κατοχή τους.

Να εξηγήσουμε λίγο καλύτερα αυτό το τελευταίο. Μέχρι τότε, οι κάτοχοι των ομολόγων σύναπταν ασφαλιστήρια συμβόλαια, ώστε να μη χάσουν αβγά και πασχάλια σε περίπτωση που τα ομόλογα που είχαν αγοράσει έπαιρναν τον κατήφορο. Αυτά τα συμβόλαια, δηλαδή, εξασφάλιζαν τον επενδυτή των ομολόγων. Με την νέα ρύθμιση, θα μπορούσαν ακόμη κι αυτοί που δεν είχαν αγοράσει ομόλογα, να συνάψουν ασφαλιστήρια συμβόλαια, ποντάροντας στην πιθανότητα ότι ο εκδότης των ομολόγων θα δηλώσει αδυναμία πληρωμής στην λήξη τους. Φυσικά, σ' αυτή την περίπτωση δεν μιλάμε για εξασφάλιση αλλά για τζόγο. Αυτά τα συμβόλαια είναι τα γνωστά μας CDS (Credit Default Swaps).


Από δω και πέρα τα πράγματα ήσαν απλά για τους κερδοσκόπους τής Goldman Sachs. Πρώτα-πρώτα, φρόντισαν να εκδοθούν ομόλογα επί ομολόγων, κατά κύριο λόγο με την κάλυψη των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων. Πρωτεργάτης σ' αυτή την διαδικασία ήταν η Τράπεζα της Ελλάδος, της οποίας -εντελώς συμπτωματικά- η Goldman Sachs αποτελεί βασικό μέτοχο. Κι όταν όλο αυτό το χρήμα βγήκε στον αέρα, οι κερδοσκόποι άρχισαν να "σορτάρουν" αυτά τα ομόλογα, δηλαδή άρχισαν να στοιχηματίζουν ότι στο μέλλον η αξία τους θα έπεφτε. Τα στοιχήματα παίζονταν στην αγορά παραγώγων τού Λονδίνου σε δυο ταμπλώ: στην εκτίναξη των επιτοκίων (τα γνωστά μας spread) και στην αύξηση της αξίας των CDS. Το παιχνίδι με τα ελληνικά ομόλογα κράτησε σχεδόν τρία χρόνια (2005-2007). Μόλις τελείωσε, άφησε πίσω του όχι μόνο τα σχεδόν κατεστραμμένα ασφαλιστικά ταμεία αλλά και μια εθνική οικονομία να τρίζει συθέμελα. Όταν λίγο αργότερα θα ξεσπούσε η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση, αυτή η οικονομία θα σωριαζόταν σε συντρίμμια.


 
(*) Για την δράση της Goldman Sachs στην χώρα μας, διαβάστε και το αποκαλυπτικό άρθρο τού Ρόμπερτ Ράιχ "How Goldman Sachs Profited from the Greek Debt Crisis", όπου θα δείτε και μερικά ενδιαφέροντα ονόματα. Δείτε, επίσης, το άρθρο των Άρμιταζ & Τσου στον Independent "Greek debt crisis: Goldman Sachs could be sued for helping hide debts when it joined euro" (και τα δυο κείμενα στα αγγλικά).




Διπλή ψυχρολουσία για Τσίπρα από Λαγκάρντ και Σόιμπλε


«Κρύο ντους» επιφύλασσε στον έλληνα πρωθυπουργό η δεύτερη ημέρα των εργασιών του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ που διεξάγεται στο παγωμένο θέρετρο Νταβός της Ελβετίας.Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και Κριστίν Λαγκάρντ έστειλαν -άλλοτε με κομψό και άλλοτε με άκομψο τρόπο- ξεκάθαρα μηνύματα στον Αλέξη Τσίπρα όχι μόνο για την τήρηση των συμφωνηθέντων αλλά και για την ανάγκη εφαρμογής ισχυρών μεταρρυθμίσεων πέραν μάλιστα εκείνης του ασφαλιστικού. 

Οι «νάρκες» Σόιμπλε

Η «ψυχρολουσία» για τον έλληνα πρωθυπουργού ξεκίνησε στην συζήτηση για τις προοπτικές και το μέλλον της Ευρώπης, στο πλαίσιο των εργασίων του συνεδρίου, στην οποία συμμετείχε μεταξύ άλλων και ο γερμανός υπουργός Οικονομικών. Ο κ. Σόιμπλε δεν δίστασε να «πετάξει τα καρφιά του» σε πλείστες περιπτώσεις για τον έλληνα πρωθυπουργό με αποκορύφωμα τη στιγμή όπου διατύπωσε τη φράση «Είναι η εφαρμογή, ανόητε».
Ειδικότερα, κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ο γερμανός υπουργός Οικονομικών δήλωσε: «Πρέπει να βοηθήσουμε κάθε χώρα που δεν μπορεί να λύσει τα προβλήματά της. Αυτό κάναμε στην ευρωπαϊκη κρίση» είπε ο κ. Σόιμπλε τονίζοντας πως «υπάρχουν συμφωνίες αλλά δεν γίνονται σεβαστές». «Στην Ευρώπη η αλληλεγγύη είναι να κάνουμε όλοι ό,τι μπορούμε για να γίνει η Ευρώπη δυνατότερη. Και αυτό ξεκινά με το να γίνονται σεβαστές οι συμφωνίες που συνήφθησαν με δυσκολία». «Αν θέλουμε να κάνουμε την Ευρώπη ισχυρότερη τότε πρέπει να εφαρμόσουμε ό,τι συμφωνήσαμε. Είναι η εφαρμογή ανόητε» είπε ο κ. Σόιμπλε.

Οι αιχμές και τα καρφιά του κ. Σόιμπλε προς τον Α. Τσίπρα δεν σταμάτησαν όμως εκεί, καθώς ο ισχυρός άνδρας του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών τοποθετήθηκε και για το πολυσυζητημένοθέμα της συμμετοχής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στο ελληνικό πρόγραμμα. Ο κ. Σόιμπλε τόνισε μάλιστα ότι η γερμανίδα καγκελάριος ήταν εκείνη που επέμεινε στο ενεργό ρόλο του Ταμείου, ενώ δεν δίστασε να προσφύγει στο αγαπημένο του εκφραστικό μέσο, την αιχμηρή μεταφορά, για να ξεκαθαρίσει για ακόμη μία φορά ότι χωρίς το ΔΝΤ δεν υπάρχει πρόγραμμα. «Εγώ και ο Γάλλος ΥΠΟΙΚ ήμασταν κατά της εμπλοκής του ΔΝΤ στο ελληνικό ζήτημα, όμως η Μέρκελ επέμενε και είχε δίκιο τελικά. Οι ηγέτες των κρατών έχουν δίκιο, ενώ οι υπουργοί Οικονομικών όχι. Οι ευρωπαϊκοί Θεσμοί δεν είχαν την ισχύ να επιβλέψουν την εφαρμογή όσων έχουν συμφωνηθεί. Τη συμμετοχή του ΔΝΤ την αποφάσισαν όμως τα εθνικά κοινοβούλια. Αν αλλάξει αυτό, τότε πάλι τα κοινοβούλια, όπως το γερμανικό, πρέπει να το αποφασίσουν. Αν όμως πάω στη γερμανική Βουλή και το ζητήσω αυτό, θα είναι σα να μπαίνω σε ένα δωμάτιο με δυναμίτη κρατώντας ένα αναμμένο κερί».

Και νέα δέσμη μέτρων, πλην ασφαλιστικού, θέλει το ΔΝΤ

Και μπορεί ο στόχος του Αλέξη Τσίπρα στο Νταβός να ήταν εξασφαλίσει μια δέσμευση από τους υψηλόβαθμους αξιωματούχους σε Ευρώπη και Αμερική ότι θα συμβάλλουν στην ταχεία ολοκλήρωση της αξιολόγησης, όπως όμως δείχνουν τα πράγματα το «κλείσιμο» της αξιολόγησης θα είναι μια μακρά και δύσκολη διαδικασία. Αυτό τουλάχιστον φαίνεται να προκύπτει από τη συνάντηση του έλληνα πρωθυπουργού με την γενική διευθύντρια του Ταμείου Κριστίν Λαγκάρντ.
Η κ. Λαγκάρντ επανέφερε ουσιαστικά την τακτική του καρότου και του μαστιγίου, δηλώνοντας την ετοιμότητα του Ταμείου να συμμετάσχει στο ελληνικό πρόγραμμα εφόσον υπάρξει μια ισχυρή ελάφρυνση χρέους, την ίδια στιγμή ωστόσο έθεσε ως όρο επιπλέον μεταρρυθμίσεις, όχι μόνο στο ασφαλιστικό.
Στην σχετική ανακοίνωση του Ταμείου μετά το πέρας της συνάντησης τονίζεται ότι η Ελλάδα πρέπει να εφαρμόσει μεταρρυθμίσεις όχι μόνο στο ασφαλιστικό αλλά και σε άλλους τομείς, γεγονός που εμμέσως πλην σαφώς καταδεικνύει ότι για να κλείσει η πρώτη αξιολόγηση το Ταμείο θα απαιτήσει επιπλέον "μεταρρυθμίσεις" πέραν αυτής στο συνταξιοδοτικό. Θέτει ακόμη στο τραπέζι και το ζήτημα του μεσοπρόθεσμου οικονομικού προγράμματος.
«Η γενική διευθύντρια του Ταμείου επανέλαβε ότι το ΔΝΤ είναι έτοιμο να συνεχίσει να στηρίζει την Ελλάδα στο να πετύχει ισχυρή οικονομική ανάπτυξη και βιώσιμα δημόσια οικονομικά μέσα από ένα αξιόπιστο και περιεκτικό μεσοπρόθεσμο οικονομικό πρόγραμμα» αναφέρεται στην ανακοίνωση του Ταμείου. «Ένα τέτοιο πρόγραμμα προϋποθέτει ισχυρές οικονομικές πολιτικέςκυρίως στη μεταρρύθμιση του ασφαλιστικού όπως επίσης και μια σημαντική ελάφρυνση χρέους από τους ευρωπαίους εταίρους της Ελλάδας έτσι ώστε να διασφαλιστεί ότι το χρέος θα είναι σε μια βιώσιμη πτωτική πορεία», καταλήγει η ανακοίνωση.

Λιου: Συνεργαστείτε με το ΔΝΤ, υλοποιήστε τις μεταρρυθμίσεις 

Της συνάντησης Τσίπρα-Λαγκάρντ είχε προηγηθεί τετ-α-τετ του έλληνα πρωθυπουργού με τον αμερικανό υπουργό Οικονομικών Τζακ ΛιουO Τζακ Λιου κάλεσε τον Αλέξη Τσίπρα να συνεργαστεί με ΔΝΤ και τους ευρωπαίους ενώ υπογράμμισε την ανάγκη για έγκαιρη υλοποίηση των μεταρρυθμίσεων.
«Ο υπουργός Οικονομικών Τζακ Λιου και ο έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας συζήτησαν την σημασία της συνέχισης εφαρμογής των οικονομικών μεταρρυθμίσεων και υπογράμμισαν τις σημαντικές μεταρρυθμίσεις που έχει υιοθετήσει μέχρι σήμερα η Ελλάδα. Ο κ. Λιου ενθάρρυνε τον έλληνα πρωθυπουργό να συνεχίσει να εργάζεται στενά με τους ευρωπαίους εταίρους και τόνισε τον σημαντικό ρόλο του ΔΝΤ στη μεταρρυθμιστική διαδικασία», αναφέρεται στη σχετική ανακοίνωση που εξέδωσε το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών μετά τη συνάντηση.
«Ο κ. Λιου υπογράμμισε τη σημασία της τήρησης της δέσμευσης της διεθνούς κοινότητας να βάλει το χρέος της Ελλάδας σε ένα βιώσιμο μονοπάτι μέσω μιας ελάφρυνσής του. Ο κ. Λιου πρόσθεσε πως το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών παρακολουθεί στενά την οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα. Εξέφρασε ακόμη την ανησυχία του για την προσφυγική κρίση στην Ευρώπη και προσέφερε την υποστήριξή του για μια συνεκτική ευρωπαϊκή λύση που θα αποτρέψει περαιτέρω κακουχίες και απώλειες σε ανθρώπινες ζωές», καταλήγει η ανακοίνωση. 



«Υπέρ πνευματικών δικαιωμάτων ο φόρος στους υπολογιστές»

Την προστασία των δικαιωμάτων των δημιουργών επιθυμεί να εξασφαλίσει το υπουργείο Πολιτισμού, σύμφωνα με ανακοίνωσε που εξέδωσε με αφορμή τις αντιδράσεις για το ενδεχόμενο επιβολής φόρου στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Όπως σημειώνεται, το σχέδιο νόμου βρίσκεται σε διαβούλευση ώστε να διατυπώσουν γνώμη όλες οι εμπλεκόμενες πλευρές.
Με την ανακοίνωση το υπουργείο Πολιτισμού επιβεβαίωνε τις αρχικές πληροφορίες ότι προτίθεται να επιβάλει φόρο στους υπολογιστές, τα tablet και άλλες ηεκτρονικές συσκευές με λογισμικό υπολογιστών ως αντιστάθμισμα για τα πνευματικά δικαιώματα που χάνονται από την ηλεκτρονική «πειρατεία».
Αν και στην ανακοίνωση του υπουργείου δεν δίνονται στοιχεία για το ύψος του φόρου, ούτε πώς θα αποδίδονται τα αναλογούντα ποσά στους δημιουργούς, πληροφορίες αναφέρουν ότι αυτός θα κυμαίνεται από 2-6%, ανάλογα με την ηλεκτρονική συσκευή. Επίσης, έχουν υπάρξει σοβαρές αντιδράσεις από παράγοντες της αγοράς, οι οποίοι εκτιμούν ότι ένας ακόμη φόρος θα πλήξει τον τομέα.

Σε δημόσια διαβούλευση

Το υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού στην ανακοίνωσή του αναφέρει ότι το σχέδιο νόμου έχει τεθεί σε δημόσια διαβούλευση από τις 23 Δεκεμβρίου 2015 έως και τις 22 Ιανουαρίου 2016.
Φέρει τον τίτλο «Συλλογική διαχείριση δικαιωμάτων  πνευματικής  ιδιοκτησίας και συγγενικών δικαιωμάτων,  χορήγηση  πολυεδαφικών αδειών για επιγραμμικές  χρήσεις μουσικών έργων στην εσωτερική αγορά και άλλα πολιτιστικά θέματα» και ενσωματώνει στην ελληνική έννομη τάξη η Οδηγία 2014/16  της  Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Υποστηρίζει ότι το νομοσχέδιο έχει αναρτηθεί σε δημόσια διαβούλευση ακριβώς για να ακουστούν οι απόψεις όλων των φορέων (δημιουργών, οργανισμών συλλογικής διαχείρισης, επιχειρήσεων και χρηστών) και στη συνέχεια το υπουργείο και ο αρμόδιος Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας «θα λάβουν υπ’ όψιν όλα τα σχόλια που θα διατυπωθούν και θα διαμορφώσουν αναλόγως τις προτεινόμενες διατάξεις, πριν την κατάθεση του νομοσχεδίου προς συζήτηση και ψήφιση στη Βουλή».

«Το δικαίωμα του δημιουργού»

Το υπουργείο επισημαίνει ότι πρωταρχικό δικαίωμα του δημιουργού, σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο, αλλά και με το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τις διεθνείς συμβάσεις,  είναι «το δικαίωμα αναπαραγωγής, το δικαίωμα δηλαδή του δημιουργού να ελέγχει την αντιγραφή του έργου του». 

Τονίζει πως η εύλογη αμοιβή δεν είναι «ελληνική πατέντα», αλλά προβλέπεται ήδη στο αρ. 18 παρ. 3 του Ν.2121/1993 και «δεν συνιστά φόρο αλλά αποζημιωτικό αντιστάθμισμα της ζημίας του δημιουργού από την ελεύθερη αναπαραγωγή  του έργου του από τρίτους για ιδιωτική χρήση» και ως γεγονός επιβεβαιώνεται και σε αποφάσεις του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Εξηγεί επίσης πως η φιλοσοφία που διατρέχει τη διάταξη αυτή, σε όλες τις χώρες που τη διαθέτουν, είναι ότι συσκευές που είναι πρόσφορες για ιδιωτική αναπαραγωγή υπόκεινται σε εύλογη αμοιβή. 
Επίσης στην κατηγορία των υπολογιστών συμπεριλαμβάνει όλες τις συσκευές που σήμερα χρησιμοποιούνται για την αναπαραγωγή για ιδιωτική χρήση, όπως τα MP3 players, οι οδηγοί εγγραφής CD και DVD, οι εξωτερικοί σκληροί δίσκοι, οι φωτοτυπικές συσκευές και οι σαρωτές. 


Οι πολυκατοικίες τουρτουρίζουν

Mίλησαν με ανθρώπους σε γειτονιές της Νίκαιας, του Ρέντη, του Περάματος, της Κυψέλης, του Αγίου Παντελεήμονα και των Άνω Πατησίων.
Καθημερινούς ανθρώπους – όχι κοινωνικά αποκλεισμένους: εργαζόμενους κυρίως (39,5%), αλλά και ανέργους (29,8%) και συνταξιούχους (26,5%). Ποια ήταν η κατεξοχήν μη εκπληρούμενη ανάγκη τους; Η ανάγκη για ψύξη/θέρμανση.
Και μπορεί για το 17% από τους 651 ερωτηθέντες να διακόπηκε η ηλεκτροδότηση ή υδροδότηση του σπιτιού τους λόγω ανεξόφλητων λογαριασμών, για αρκετούς περισσότερες από μία φορές, και για το 12% εξ όσων μένουν σε πολυκατοικία να μην υπάρχει κεντρική θέρμανση επειδή το κτίριο είναι παλιό, ωστόσο, αν κάτι εντυπωσιάζει, είναι το γεγονός ότι σχεδόν ο ένας στους τέσσερις (23,4%) από αυτούς που μένουν σε πολυκατοικία δήλωσε πως έχει να ανάψει καλοριφέρ εδώ και έξι χρόνια, από το 2010, για οικονομικούς λόγους, καταφεύγοντας κυρίως σε σόμπες.
Ακόμη χειρότερα, ποσοστό 4,57% δεν χρησιμοποιεί κανένα μέσο θέρμανσης. Κι ας ζουν στην πλειοψηφία τους οι ερωτηθέντες (75,3%) σε ιδιόκτητο σπίτι...

Στη διπλανή πόρτα

Η ενεργειακή φτώχεια, απόρροια της οικονομικής στενότητας, αλλά και το ότι διαβιούν σε ένα ασφυκτικό και αφρόντιστο αστικό περιβάλλον αποτελούν τα κυρίαρχα προβλήματα που αναδεικνύει η επιτόπια έρευνα που πραγματοποίησαν 50 ειδικοί επιστήμονες του Συνηγόρου του Πολίτη σε πολίτες που επισκέπτονταν τις δημοτικές-κοινοτικές υπηρεσίες και τα ΚΕΠ στις προαναφερθείσες περιοχές, από τον Φεβρουάριο ώς τον Απρίλιο πέρσι.
Και μπορεί το δείγμα των ανθρώπων που έλαβε μέρος να ήταν το διαθέσιμο, ωστόσο τα δημογραφικά του στοιχεία συγκροτούν το προφίλ του ανθρώπου της διπλανής πόρτας, καθώς στην πλειοψηφία τους πρόκειται για ανθρώπους που το οικογενειακό, μορφωτικό και κοινωνικό επίπεδό τους δεν τους κατατάσσει στους αποκλεισμένους από την αγορά εργασίας αλλά στο χαρακτηριστικό δείγμα ανθρώπων και νοικοκυριών, όπως επισήμανε κατά την παρουσίαση των αποτελεσμάτων της έρευνας ο επιστημονικός υπεύθυνος Ιωάννης Σαγιάς.
Το προφίλ τους;
Οι ερωτηθέντες ήταν κυρίως έγγαμοι (57,6%), χωρίς ανήλικα τέκνα (65,6%), από τα ζευγάρια τα περισσότερα είχαν ένα ανήλικο παιδί (45,6%), ήταν εργαζόμενοι σε ποσοστό 39,5%, ωστόσο το άθροισμα των ανέργων (29,8%) και των συνταξιούχων (26,5%) ξεπερνούσε το 50% του δείγματος (56,3%), το 16,2% δήλωσαν ανασφάλιστοι, ενώ στη συντριπτική τους πλειοψηφία (88%) διέθεταν την ελληνική υπηκοότητα.
Από τα στοιχεία που αναδεικνύουν τη στέρηση που βιώνουν οι άνθρωποι σ’ αυτές τις γειτονιές είναι το ότι σχεδόν οι μισοί (48,5%) από όσους ρωτήθηκαν αντιμετώπισαν δυσκολίες την τελευταία πενταετία στην αποπληρωμή οφειλών, κυρίως δανείων και καρτών (50,6%), φόρων (10,2%) και ενοικίων-κοινόχρηστων (6,3%).

Η προσβασιμότητα

Ακόμα, το 17% δεν είχε σταθερή τηλεφωνική σύνδεση, το 23,2% δεν είχε ηλεκτρονικό υπολογιστή και το 27,7% δεν είχε πρόσβαση στο Διαδίκτυο. Σχεδόν ο ένας στους τέσσερις (24%) προέβη σε ρύθμιση ληξιπρόθεσμων οφειλών προς τη ΔΕΗ ή την ΕΥΔΑΠ.
Το 21,13% απευθύνθηκε σε κάποιον χώρο κοινωνικής παροχής και μάλιστα το ένα τρίτο σε καθημερινή βάση (33,3%) και σε τακτική βάση το 14,8%, κάτι που υποδηλώνει την ένταση των αναγκών για το 48,1% που αθροίζουν αυτές οι δύο κατηγορίες.
Καθώς το 78,87% δεν έχει απευθυνθεί σε κάποιο χώρο κοινωνικής παροχής ενώ σε σημαντικό ποσοστό (27,8%) οι ερωτώμενοι αγνοούσαν τη δυνατότητα ένταξης στα εκπτωτικά τιμολόγια που προβλέπονται για πελάτες της ΔΕΗ που ανήκουν σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, οι ερευνητές διαπιστώνουν την έλλειψη διείσδυσης ή προσβασιμότητας των κοινωνικών υπηρεσιών και των δικτύων αλληλεγγύης.
Παρά τις οικονομικές δυσκολίες, οι πολίτες ιεραρχούν ως σημαντική την κατάσταση που επικρατεί στον τόπο κατοικίας τους και επηρεάζει άμεσα τη ζωή τους.
Μάλιστα οι περισσότεροι είναι λίγο (55,6%) έως καθόλου (17,2%) ευχαριστημένοι από τις συνθήκες διαβίωσης στην περιοχή διαμονής τους, αξιολογώντας την έλλειψη ελεύθερων δημόσιων κοινόχρηστων χώρων (πλατείες, πάρκα, παιδικές χαρές) αλλά και την έλλειψη καθαριότητας και συντήρησής τους ως το πιο επιβαρυντικό πρόβλημα στις γειτονιές της Αθήνας και του Δυτικού Λεκανοπεδίου (24,2%).
Ακόμα αναδεικνύουν ως κυρίαρχο ζήτημα την παρουσία Ρομά, μεταναστών και αστέγων (23,1%) αλλά και το θέμα των ανεπαρκών υποδομών (18,9%) ανάμεσα σε άλλα (κυκλοφοριακό, ηχορύπανση, κλειστά μαγαζιά, εγκαταλειμμένα κτίρια, σκουπίδια).
Οσο για το πoιο απ’ αυτά εκτιμούν ότι έχει επιδεινωθεί εξαιτίας της οικονομικής κρίσης, αναφέρουν ότι έχει αυξηθεί η παρουσία των μεταναστών (17,7%) και έχει ενταθεί το ζήτημα της επάρκειας και καθαριότητας των κοινόχρηστων χώρων (16,3%) αλλά και η παρουσία των αστέγων (14,7%). Σημειώνεται ότι το 47,8% απάντησε ότι υπάρχει μεγάλη παρουσία μεταναστών στη γειτονιά τους.

Στα συσσίτια

Στη σχετική ημερίδα του Συνηγόρου πήραν τον λόγο και οι δήμαρχοι των περιοχών, δίνοντας τα στοιχεία της ανθρωπιστικής κρίσης που αντιμετωπίζουν.
Ο δήμαρχος Νίκαιας-Ρέντη Γ. Ιωακειμίδης έκανε λόγο για 55% ανεργία, 46% φτώχεια και 39% μετανάστες στα όρια του δήμου του, μεταφέροντας συγκλονιστικές καταστάσεις χωρίς τη δυνατότητα ανακούφισης για όλους, ενώ ο δήμαρχος Περάματος Γ. Λαγουδάκης μίλησε για το γεγονός ότι το 70% των δημοτών του είναι άνεργοι και πως ένας στους τρεις ζει από τα συσσίτια.
Πέρα από τις επιστημονικές μελέτες για την κρίση στις πόλεις που παρουσιάστηκαν και τις πολιτικές παρεμβάσεις για τη διαχείρισή της, στην ημερίδα μίλησαν και εμπειρογνώμονες, μεταφέροντας τις δικές τους εμπειρίες από τις χώρες τους.
Ξεχωρίζουμε αυτήν του Γιαν Πρινς, εκπροσώπου του Ολλανδού Συνηγόρου, που είπε ότι για τα δικά τους δεδομένα φτώχεια είναι να μην μπορεί ο πολίτης να συμμετέχει στην κοινωνία, λόγος για τον οποίο έχουν δημιουργήσει Συνηγόρους στους 400 δήμους της χώρας που αναζητούν εξατομικευμένες λύσεις για τα προβλήματα των πολιτών, χρησιμοποιώντας τη φαντασία τους, τη διαθέσιμη εμπειρία συναδέλφων τους, ακόμη και οργανώνοντας συζητήσεις με τους πολίτες για την εύρεση τωνκαλύτερων δυνατών διεξόδων στα προβλήματά τους, εμπλέκοντας όλους στις διαθέσιμες λύσεις, ενώ για μια σειρά ζητημάτων έχουν καθιερώσει σε κάποιους δήμους «τη συζήτηση γύρω από το τραπέζι της κουζίνας» όπου μια σειρά ειδικών κάνουν επισκέψεις κατ’ οίκον προκειμένου να συζητηθεί και να βρεθεί η προσφορότερη λύση στο θέμα που τίθεται κάθε φορά.


Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2016

Ο Σπίρτζης βάζει τον Γ. Μυλόπουλο πρόεδρο στην Αττικό Μετρό


Μετά την ΕΤ3 από όπου αποχώρησε το Σεπτέμβριο ο πρώην πρύτανης του ΑΠΘ Γιάννης Μυλόπουλος προτείνεται από την κυβέρνηση για τη θέση του  προέδρου της Αττικό Μετρό ΑΕ.
Την επιλογή της κυβέρνησης «αποκαλύπτει» με επιστολή του στον πρόεδρο της Βουλής Νίκο Βούτση ο  υπουργός Υποδομών και Μεταφορών Χρήστος Σπίρτζης καθώς ζητεί να ορίσει συνεδρίαση στην επιτροπή ΔΕΚΟ προκειμένου να περάσουν οι προτεινόμενοι στις θέσεις προέδρου και διευθύνοντα συμβούλου της «Αττικό Μετρό ΑΕ» κ. Γιάννης Μυλόπουλος και Θεόδωρος Παπαδόπουλος. 
Ο κ. Σπίρτζης προτείνει, επίσης τον κ. Γιώργο Αποστολόπουλο για τη θέση του προέδρου του ΟΣΕ και τον κ. Κώστα Πετράκη για τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου.
Η συνεδρίαση της αρμόδιας επιτροπής της Βουλής για το διορισμό τους έχει προγραμματιστεί για την ερχόμενη Πέμπτη 28 Ιανουαρίου.


ΔΝΤ: Απαιτείται σημαντική ελάφρυνση του ελληνικού χρέους

Την αναγκαιότητα της σημαντικής ελάφρυνσης του χρέους με παράλληλη υλοποίηση μεταρρυθμίσεων και ιδιαιτέρως στο ασφαλιστικό αναδεικνύει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο σε ανακοίνωση που εξέδωσε μετά το τέλος της συνάντησης στο Νταβός της επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ με τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα...
Αναλυτικότερα στην ανακοίνωση που εξέδωσε το ΔΝΤ αναφέρονται τα εξής: 
«Η γενική διευθύντρια επανέλαβε ότι το ΔΝΤ είναι έτοιμο να συνεχίσει να στηρίζει την Ελλάδα στο να πετύχει εύρωστη οικονομική ανάπτυξη και βιώσιμα δημόσια οικονομικά μέσω ενός αξιόπιστου και περιεκτικού μεσοπρόθεσμου οικονομικού προγράμματος. Ένα τέτοιο πρόγραμμα θα απαιτήσει ισχυρές οικονομικές πολιτικές, μεταρρύθμισεις στο ασφαλιστικό όπως επίσης και σημαντική ανακούφιση χρέους από τους ευρωπαϊους εταίρους της Ελλάδας για να εξασφαλιστεί ότι το χρέος βρίσκεται σε βιώσιμη πτωτική τροχιά».


Συνεχίζεται η φτωχοποίηση της ελληνικής κοινωνίας - Εισόδημα κάτω των 10.000 ευρώ για 1 στα 3 νοικοκυριά


Σοκ προκαλούν τα στοιχεία της έρευνας του Ινστιτούτου Μικρών Επιχειρήσεων της ΓΣΕΒΕΕ για το εισόδημα και τις δαπάνες των νοικοκυριών για το 2015  Το 70% των νοικοικυριών  αναμένει επιδείνωση της οικονομικής του κατάστασης και μόνο το 5,1% προσδοκά σε βελτίωση των οικονομικών του δυνατοτήτων, Επίσης, το...
 94,2% των νοικοκυριών παρουσίασε σημαντική μείωση των εισοδημάτων μετά το ξέσπασμα της κρίσης, με σαφέστατη την τάση διεύρυνσης της ανισότητας υπέρ του 1% του πληθυσμού. Επιπλέον, μείωση εισοδημάτων καταγράφηκε και μέσα στο 2015 για το 77,9% των νοικοκυριών.
Όπως επισημαίνει η ΓΣΕΒΕΕ η φτωχοποίηση της ελληνικής κοινωνίας συνεχίστηκε και το 2015, αν και με χαμηλότερους ρυθμούς αύξησης σε σύγκριση με το 2014 και το 2013. Χαρακτηριστικά περισσότερο από 1 στα 3 νοικοκυριά  δηλώνουν ότι διαβιούν με ετήσιο οικογενειακό εισόδημα που βρίσκεται στην κατώτερη εισοδηματική κλίμακα. Συγκεκριμένα, 36,3% δηλώνουν εισόδημα  λιγότερο από 10,000 ευρώ.
Ένα άλλο ανησυχητικό εύρημα της έρευνας είναι το γεγονός ότι για το  51,8% των νοικοκυριών οι συντάξεις αποτελούν την κυριότερη πηγή εισοδήματος ενώ το αντίστοιχο ποσοστό το 2012 ήταν 42,3%.
Επιπλέον προκύπτει εμφανώς η σοβαρή συρρίκνωση της επιχειρηματικής δραστηριότητας, καθώς τα νοικοκυριά που δηλώνουν εισοδήματα από επιχειρηματική δραστηριότητα ως κύρια πηγή εισοδήματος ανέρχονται μόλις στο 6,1% (από 12,6% το 2012). 
Αναλυτικά τα στοιχεία της έρευνας, σύμφωνα με την έρευνα της ΓΣΕΒΕΕ έχουν ως εξής:
Εισόδημα-Οικονομική κατάσταση νοικοκυρικών
Πάνω από 1 στα 3 νοικοκυριά δηλώνουν ότι διαβιούν με ετήσιο οικογενειακό εισόδημα που βρίσκεται στην κατώτερη εισοδηματική κλίμακα (36,3% δηλώνουν εισόδημα <10,000€).
Το 15,2% των νοικοκυριών δηλώνει ότι τα εισοδήματά του δεν επαρκούν για να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες, εύρημα που, όπως σημειώνει η ΓΣΕΒΕΕ, συνάδει με το ποσοστό ακραίας φτώχειας που σημειώνεται στη χώρα (το οποίο υπολογίζεται στο 40% του ενδιάμεσου εισοδήματος, ΕΛΣΤΑΤ). Είναι χαρακτηριστικό ότι στο ενδεχόμενο μιας έκτακτης ανάγκης πληρωμής 500€, το 15,2% δηλώνει ότι δεν θα μπορούσε να την πραγματοποιήσει, ενώ το 52,9% θα κάλυπτε αυτή τη δαπάνη με μεγάλη δυσκολία.
Περίπου τα 2/3 των νοικοκυριών (64,1%) αναγκάζονται να κάνουν περικοπές για να εξασφαλίσουν τα αναγκαία προς το ζην, ενώ πάνω από τα μισά νοικοκυριά (56,5%) αδυνατούν να καλύψουν επαρκώς τις διατροφικές ανάγκες της οικογένειας και να εξασφαλίσουν ικανοποιητικό επίπεδο θέρμανσης (δείκτης κοινωνικής αποστέρησης). Η ΓΣΕΒΕΕ επισημαίνει ότι τα μονομελή και τα πολυμελή (άνω 5 ατόμων) νοικοκυριά αντιμετωπίζουν σοβαρότερο πρόβλημα επιβίωσης.
Το 94,2% των νοικοκυριών παρουσίασε σημαντική μείωση των εισοδημάτων μετά το ξέσπασμα της κρίσης, με σαφέστατη την τάση διεύρυνσης της ανισότητας υπέρ του 1% του πληθυσμού. Μάλιστα, μείωση εισοδημάτων καταγράφηκε και μέσα στο 2015 για το 77,9% των νοικοκυριών.
Οι προσδοκίες των νοικοκυριών για το νέο έτος παραμένουν συντριπτικά αρνητικές, καθώς το 70% αναμένει επιδείνωση της οικονομικής του κατάστασης (μόνο το 5,1 αναμένει βελτίωση των οικονομικών του δυνατοτήτων). Μάλιστα, η ΓΣΕΒΒΕ σημειώνει ότι το αίσθημα διάψευσης και χαμηλών προσδοκιών προκύπτει και από την τάση αύξηση του ποσοστού των νοικοκυριών που δηλώνει ότι μπορεί να ζήσει με χαμηλότερο διαθέσιμο εισόδημα. Αυτό συναρτάται με τις προβολές των νοικοκυριών σχετικά με την ικανότητα τους να ανταποκριθούν στις τρέχουσες και μελλοντικές υποχρεώσεις.
Απασχόληση-ανεργία
Το 33,9% των νοικοκυριών, δηλαδή πάνω από 1 εκατ. νοικοκυριά έχουν στην οικογένεια ένα τουλάχιστο άτομο σε ανεργία. Το ποσοστό της μακροχρόνιας ανεργίας αγγίζει το 80% του συνολικού αριθμού των ανέργων.
Τα νοικοκυριά που δηλώνουν εισοδήματα από επιχειρηματική δραστηριότητα ως κύρια πηγή εισοδήματος ανέρχονται μόλις στο 6,1% (από 12,6% το 2012), γεγονός που, σύμφωνα με τη ΓΣΕΒΕΕ, καταδεικνύει τη σοβαρή συρρίκνωση της επιχειρηματικής δραστηριότητας, η οποία ενδεχομένως αποδίδεται στην αύξηση της ολιγοπώλησης της αγοράς και της συγκέντρωσης μεριδίων σε λιγότερους και ισχυρότερους παίκτες.
Οικονομικές υποχρεώσεις
1 στα 5 νοικοκυριά έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς την εφορία, ενώ μόνο το 16,4% των οφειλετών έχει καταφέρει να υπαχθεί στη ρύθμιση των 100 δόσεων. Το 12,5% των νοικοκυριών έχει ληξιπρόθεσμες οφειλές προς τις τράπεζες.
Το 42,8% των νοικοκυριών διατηρεί αρνητικές προσδοκίες συνολικά ως προς τη δυνατότητά του να καλύψει βασικές υποχρεώσεις το επόμενο έτος (Διάγραμμα 5). Η ΓΣΕΒΕΕ σημειώνει πως είναι ενδεικτικό ότι 1 στα 2 νοικοκυριά που στηρίζονται στη σύνταξη δηλώνουν απαισιόδοξα ως προς την ικανότητά να ανταποκριθούν στις βασικές υποχρεώσεις τους το τρέχον έτος.
Το 29,2% θεωρεί ότι δεν θα μπορέσει να ανταποκριθεί στις φορολογικές υποχρεώσεις, ενώ ειδικότερα, το 14,7% των νοικοκυριών δηλώνει ότι αδυνατεί να πληρώσει τους φόρους για τα ακίνητα που διαθέτει (ΕΝΦΙΑ).
Το 33,7% εκτιμά ότι δεν μπορέσει να ανταποκριθεί στις δανειακές υποχρεώσεις το επόμενο έτος. 1 στα 4 νοικοκυριά που διαμένουν σε ιδιόκτητο σπίτι έχουν στεγαστικό δάνειο. Το 15,4% εξ αυτών των οφειλετών έχει καθυστερημένες οφειλές. 1 στα 4 (24,6%) νοικοκυριά εκφράζουν φόβο ότι θα χάσουν το σπίτι τους εξ αιτίας τόσο των συσσωρευμένων υποχρεώσεων όσο και των επιπρόσθετων επιβαρύνσεων (δανειακών, φορολογικών και άλλων).
Σύμφωνα με τη ΓΣΕΒΕΕ, η συντριπτική πλειοψηφία των νοικοκυριών τα τελευταία 4 χρόνια είτε χρησιμοποιεί χρήματα από αποταμιεύσεις είτε απευθύνεται σε συγγενείς και φίλους για την κάλυψη των υποχρεώσεων του. Το ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ, παρατηρεί ότι το 2015 υπάρχει μια μείωση στη χρήση αποταμιεύσεων κατά 6,2%, εκτιμώντας ότι είναι εμφανές πως σταδιακά εξαντλούνται οι αποταμιεύσεις των νοικοκυριών, γεγονός που επηρεάζει την καταθετική βάση αρνητικά.
Σημαντική αύξηση, σημείωσε η χρήση του πλαστικού χρήματος για την κάλυψη των υποχρεώσεων του νοικοκυριού. Αυτό μπορεί να ερμηνευτεί, σύμφωνα με τη ΓΣΕΒΕΕ, και ως απόρροια της μείωσης της καταθετικής βάσης, αλλά και της επιβολής κεφαλαιακών περιορισμών. Η χρήση πιστωτικής κάρτας αυξήθηκε από το 15,8% το 2012 στο 31% το 2015.
ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ
Σχεδόν στο σύνολο των αγαθών και υπηρεσιών σημειώνεται αρνητικό ισοζύγιο (ένδυση- υπόδηση, δώρα, έξοδοι σε εστιατόρια-καφέ-μπαρ, ταξίδια, οικιακά είδη κά).
Αρνητικό γεγονός αποτελεί, σύμφωνα με το ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ, το εύρημα ότι τα νοικοκυριά αύξησαν για δεύτερο συνεχόμενο έτος την ιδιωτική τους δαπάνη για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, λόγω προφανώς της αύξησης της ιδιωτικής συμμετοχής και της μείωσης της δημόσιας δαπάνης στην υγεία. Θετικό ισοζύγιο δαπάνης εμφανίζουν για πρώτη φορά οι δαπάνες για εκπαίδευση και για λογαριασμούς ΔΕΚΟ.
Το 70,1% των νοικοκυριών δηλώνει ότι θα αντιμετωπίσει σοβαρό οικονομικό πρόβλημα αν αυξηθούν οι τιμές στα είδη διατροφής που καταναλώνει.
Στο σύνολο της ελληνικής επικράτειας, τουλάχιστον 120.000 νοικοκυριά προμηθεύθηκαν τα βασικά είδη διαβίωσης μέσα από τα κοινωνικά παντοπωλεία/ ή και μέσω της κάρτας σίτισης.
Η έρευνα εντάσσεται στις ετήσιες τακτικές έρευνες του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ (συνεργασία με την εταιρία MARC AE).
Έγινε σε δείγμα 1000 αντιπροσωπευτικών νοικοκυριών στο σύνολο της ελληνικής επικράτειας την περίοδο Δεκεμβρίου 2015.
Στόχος, η καταγραφή των επιπτώσεων της οικονομικής κρίσης στο εισόδημα, τις δαπάνες των νοικοκυριών, στη ζήτηση καθώς και η αποτύπωση της στάσης των νοικοκυριών σχετικά με την ποιότητα διαβίωσης και τις φορολογικές και άλλες οικονομικές υποχρεώσεις.

Η απάντηση του Κ. Βαξεβάνη μέσω της προσωπικής του σελίδας στο F/B στην δημοσιογράφο Άντα Ψαρρά της ΕΦΣΥΝ


Ο Κώστας Βαξεβάνης απαντά μέσω της προσωπικής του σελίδας στο Facebοok στη δημοσιογράφο της ΕΦΣΥΝ, Άντα Ψαρρά, για το άρθρο της με τίτλο: Ο πάτος της δημοσιογραφίας
Η κοινοποίηση του Κώστα Βαξεβάνη:
Σεξουαλική προτίμηση η παιδεραστία για την κ. Ψαρρά
Στη μεγάλη της πορεία στη δημοσιογραφία, την οποία αγνοώ αλλά τη φαντάζομαι αφού μιλάει με τέτοια βεβαιότητα πεφωτισμένου, η δημοσιογράφος Άντα Ψαρρά ανακάλυψε τον πάτο της δημοσιογραφίας, ο οποίος είμαι εγώ.
Με άρθρο της στην ΕΦΣΥΝ η κ. Ψαρρά δεν μπαίνει στην ουσία της υπόθεσης του Νίκου Γεωργιάδη όπως γράφει (γιατί άραγε;), αλλά παρότι δεν μπαίνει ώστε να δει τι ακριβώς συμβαίνει, αποκαλεί εμένα δημοσιογραφία της κλειδαρότρυπας και της απόλυτης αθλιότητας.
Για να γίνει απολύτως σαφής, η κ. Ψαρρά με συγκρίνει με τους Αναστασιάδη και Τριανταφυλλόπουλο (με τις κρυφές κάμερες, τη λάσπη, τα εκβιαστικά υπονοούμενα και τις χυδαίες αναφορές, γράφει). Μια χυδαία αναφορά θα ήταν η παροιμία που μου έρχεται πρόχειρη: «Έκανε κι η μύγα κώλο κι έχεσε τον κόσμο όλο», αλλά καλό θα είναι εγώ εν αντιθέσει με την κ. Ψαρρά να μείνω στην ουσία της υπόθεσης.
Η ουσία λοιπόν της υπόθεσης είναι ότι το Hot Doc αποκαλύπτει πως το 2010 ο Νίκος Γεωργιάδης εντοπίστηκε σε κύκλωμα παιδεραστίας και έμεινε ατιμώρητος, κάνοντας χρήση της διπλωματικής του ασυλίας. Τέσσερα βεβαιωμένα θύματά του ζουν με τον εφιάλτη της επαφής μαζί του, αλλά και αυτόν της ατιμωρησίας του.
Αυτά ως εδώ δεν είναι ούτε κρυφές κάμερες, ούτε λάσπη ούτε υπονοούμενα εκβιαστικά. Είναι η σκληρή πραγματικότητα της παιδοφιλίας που δρα και στη συνέχεια μένει ατιμώρητη, επειδή πολλοί από τους φορείς της είναι πανίσχυροι.
Η εφημερίδα 'Οbserver', η οποία φαντάζομαι πως για την υψηλή δημοσιογραφία της κ. Ψαρρά είναι το ίδιο χυδαία με τη δική μου, δημοσιοποίησε οκτώ τέτοιες περιπτώσεις που αφορούσαν άγγλους πολιτικούς.
Η κ. Ψαρρά λοιπόν περιγράφοντας τη χυδαιότητά μου, λέει πως «ο Νίκος Γεωργιάδης, οι ερωτικές του προτιμήσεις και το παρελθόν του αφορούν τον ίδιο και τους ανθρώπους που τον εμπιστεύονται». Απ' ό,τι καταλαβαίνω η παιδεραστία και οι βιασμοί που περιγράφονται στις καταθέσεις των ανήλικων θυμάτων, όπως επίσης και στις δημοσιοποιημένες εκθέσεις της διεθνούς ΜΚΟ La Strada, είναι σεξουαλική προτίμηση με την οποία καταχρηστικώς ασχολούμαστε παραβιάζοντας την προσωπική ζωή του μέχρι πριν από λίγο συνεργάτη του Μητσοτάκη
Για το ελληνικό δίκαιο πάντως αλλά και το διεθνές, είναι από τα ειδεχθέστερα εγκλήματα απέναντι σε ανυπεράσπιστα όντα.
Να μας συγχωρήσει η κ. Ψαρρά που επιμένουμε να βλέπουμε ένα έγκλημα ως έγκλημα και όχι ως σεξουαλική προτίμηση και τη δημοσιογραφία ως δημοσιογραφία και όχι ως κατασκευή ανάλογα με το σε ποιόν θέλουμε να την πέσουμε.
Και μία ανθρώπινη ερώτηση: Αν κάποιος έκανε στα παιδιά της κ. Ψαρρά ό,τι περιγράφεται πως έκανε ο Γεωργιάδης σε ανυπεράσπιστα παιδιά στη Μολδαβία, θα το αντιμετώπιζε ως σεξουαλική προτίμηση;


Ο πάτος της δημοσιογραφίας

Χωρίς καμία διάθεση υπεράσπισης του συνεργάτη του προέδρου της ΝΔ, Ν. Γεωργιάδη σε ότι αφορά το παρελθόν του και τις πράξεις που φέρεται να διέπραξε σε ξένη χώρα με διπλωματικό διαβατήριο, είναι απολύτως κατακριτέα η μέθοδος Βαξεβάνη και το είδος της δημοσιογραφίας που υπηρετεί.
Με ένα χυδαίο εξώφυλλο και με πολυσέλιδη «παρουσίαση» της υπόθεσης του συγκεκριμένου προσώπου το σημερινό HOT DOC εμπίπτει απολύτως στην κατηγορία της δημοσιογραφίας της κλειδαρότρυπας.
Στον δρόμο που χάραξαν οι Αναστασιάδης -Τριανταφυλλόπουλος κλπ. με τις κρυφές κάμερες, τη λάσπη, τα εκβιαστικά υπονοούμενα και τις χυδαίες αναφορές ήρθε να προστεθεί σήμερα και ο Κ. Βαξεβάνης.
Ξεπερνώντας απολύτως τα όρια ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος που στο παρελθόν είχε καταφέρει να πείσει αρκετούς για την δημοσιογραφική του δεινότητα, έχει δείξει επανειλημμένα τον τρόπο που μόνος του υπονόμευε την αξία των δικών του ερευνών και των δικών του ρεπορτάζ.
Σήμερα ταυτιζόμενος με την απόλυτη δημοσιογραφία της αθλιότητας ίσως να θεωρεί ότι προσφέρει με τον τρόπο αυτό τις χείριστες «υπηρεσίες» του στην βαλλόμενη από παντού κυβερνητική πλειοψηφία. Κάνει ένα τρομερό λάθος αν νομίζει ότι οποιοσδήποτε έχει σχέση με την αριστερά θα ενδιαφερθεί να διαβάσει τον διασυρμό ενός ανθρώπου στις σελίδες του περιοδικού του.
Ο Ν. Γεωργιάδης, οι ερωτικές του προτιμήσεις και το παρελθόν του αφορούν τον ίδιο και τους ανθρώπους που τον εμπιστεύονται. Ο δημοσιογραφικός όμως κατήφορος έχει δυστυχώς πολλά ποδάρια!
Είναι διαφορετικό θέμα που προφανώς και έχει δημοσιογραφικό ενδιαφέρον ο σεξοτουρισμός και η παιδεραστία και η συνεισφορά στην εξάρθρωση παρόμοιων κυκλωμάτων. Το να εκτίθεται όμως στην κοινή γνώμη ένας μεμονωμένος άνθρωπος στα πλαίσια δημοσιογραφικής έρευνας είναι η απόλυτη χυδαιότητα.
Update: Η σεξουαλική προτίμηση προφανώς και μπορεί να είναι ποινικά κολάσιμη, όμως, εφόσον δεν υπήρχε μέχρι και σήμερα δικαστική κρίση, ούτε καν δικαστική έρευνα, δεν μπορεί να θεωρηθεί τετελεσμένο. Ας θυμηθούμε όλοι παρόμοια υπόθεση εξευτελισμού δημόσιου προσώπου ως παιδεραστή και τη σιωπή που επικράτησε όταν αποδείχθηκε ότι όλο αυτό ήταν μια συκοφαντία. 

Αρχειοθήκη ιστολογίου

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *